ROZHODNUTÍ KOMISE
ze dne 5. srpna 2010,
kterým se mění rozhodnutí 2004/558/ES o realizaci směrnice Rady 64/432/EHS ohledně dalších záruk pro obchod s hovězím dobytkem v rámci Unie v souvislosti s infekční rinotracheitidou hovězího dobytka
(oznámeno pod číslem K(2010) 5352)
(Text s významem pro EHP)
(2010/433/EU)
EVROPSKÁ KOMISE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie,
s ohledem na směrnici Rady 64/432/EHS ze dne 26. června 1964 o veterinárních otázkách obchodu se skotem a prasaty uvnitř Společenství (1), a zejména na čl. 9 odst. 2 a čl. 10 odst. 2 uvedené směrnice,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Infekční bovinní rinotracheitida je popis nejnápadnějších klinických znaků infekce bovinním herpesvirem typu 1 (BHV1). Jelikož mnoho infekcí tímto virem má subklinický průběh, měla by být opatření pro tlumení zaměřena spíše na eradikaci infekce než na potlačení příznaků.
(2)
Příloha E (II) směrnice 64/432/EHS uvádí „infekční bovinní rinotracheitidu“ mezi nákazami, pro které mohou být schváleny vnitrostátní programy tlumení a mohou být požadovány doplňkové záruky.
(3)
Rozhodnutí Komise 2004/558/ES ze dne 15. července 2004 o realizaci směrnice Rady 64/432/EHS ohledně dalších záruk pro obchod s hovězím dobytkem v rámci Společenství v souvislosti s infekční rinotracheitidou hovězího dobytka a schválením vymýcovacích programů navrhovaných některými členskými státy (2) uvádí v příloze I členské státy nebo jejich části, které provádějí program pro eradikaci BHV1, a v příloze II členské státy nebo jejich části, které jsou již této nákazy prosté. V příloze III uvedeného rozhodnutí se stanoví kritéria pro hospodářství považované za prosté infekce BHV1.
(4)
Aby se zabránilo šíření BHV1 do hospodářství prostých BHV1, vyžaduje uvedené rozhodnutí, aby byl pro přesun skotu z oblasti se statusem „bez BHV1“ nebo z oblasti uvedené v příloze 1 do hospodářství v oblasti uvedené v příloze II proveden test na přítomnost protilátek proti viru BHV1 s negativním výsledkem na vzorcích odebraných během třicetidenní karantény před přesunem.
(5)
Na základě dosavadních zkušeností s prováděním schválených programů pro eradikaci infekce BHV1 by mohl být povolen přímý přesun skotu z hospodářství prostých infekce BHV1 do uzavřených výkrmen v členských státech nebo jejich částech, které jsou prosté infekce BHV1, pokud je k dispozici systém distribuce, jehož prostřednictvím zajistí příslušné orgány v místě výkrmny dodatečné zkoušky při příjezdu zvířat a jejich odstranění výlučně na jatkách.
(6)
V současnosti jsou v příloze I rozhodnutí 2004/558/ES uvedeny všechny regiony Německa s výjimkou správních jednotek (Regierungsbezirke) Oberpfalz a Oberfranken ve spolkové zemi Bavorsko.
(7)
Německo nyní předložilo podpůrnou dokumentaci ke své žádosti o prohlášení správních jednotek (Regierungsbezirke) Mittelfranken a Unterfranken ve spolkové zemi Bavorsko za oblasti rovněž prosté infekce BHV1 a stanovilo pravidla pro vnitrostátní přesuny skotu uvnitř této části jeho území a do ní. Německo odpovídajícím způsobem požádalo, aby bylo použití doplňkových záruk v souladu s článkem 10 směrnice 64/432/EHS rozšířeno na uvedené oblasti v Bavorsku.
(8)
Po posouzení žádosti předložené Německem je vhodné, aby uvedené dvě německé správní jednotky prosté BHV1 již nebyly uvedeny v příloze I, ale byly zahrnuty do přílohy II rozhodnutí 2004/558/ES a aby na ně byly rozšířeny doplňkové záruky stanovené v souladu s článkem 10 směrnice 64/432/EHS.
(9)
Rozhodnutí 2004/558/ES by proto mělo být odpovídajícím způsobem změněno.
(10)
Opatření stanovená tímto rozhodnutím jsou v souladu se stanoviskem Stálého výboru pro potravinový řetězec a zdraví zvířat,
PŘIJALA TOTO ROZHODNUTÍ:
Článek 1
Rozhodnutí 2004/558/ES se mění takto:
1)
V čl. 2 odst. 2 písm. b) se bod ii) nahrazuje tímto:
„ii)
jsou převezena tak, aby nepřišla do kontaktu se zvířaty, která mají nižší nákazový status, do chovu, jehož status BHV1 není znám, v členském státě určení, který je uveden v příloze I, kde jsou podle schváleného vnitrostátního programu eradikace všechna zvířata vykrmována v budovách, z nichž mohou být převezena pouze na jatka;“
2)
Článek 3 se mění takto:
a)
v odstavci 3 se písmeno b) nahrazuje tímto:
„b)
za druhou odrážkou: „čl. 3 odst. … písm. … rozhodnutí Komise 2004/558/ES“;“
b)
doplňují se nové odstavce, které znějí:
„4. Odchylně od odst. 1 písm. a) a b) může příslušný orgán v členském státě určení povolit vstup skotu určeného k produkci masa do hospodářství prostého BHV1 podle definice v příloze III (dále jen „hospodářství prosté BHV1“), které se nachází v regionu zmíněného členského státu uvedeného v příloze II za těchto podmínek:
a)
zvířata nesmí být očkována proti BHV1 a musí pocházet z hospodářství prostých BHV1, kde pobývala od narození;
b)
zvířata se převážejí tak, aby nepřišla do kontaktu se zvířaty s nižším nákazovým statusem;
c)
zvířata pobývala po dobu nejméně 30 dnů bezprostředně před odesláním nebo, v případě zvířat mladších než 30 dní, od narození v hospodářství původu nebo v izolačním zařízení schváleném příslušným orgánem, které se nachází v členském státě, v němž je infekční bovinní rinotracheitida nákazou povinnou hlášením, a kde se během posledních 30 dní v okruhu 5 km kolem hospodářství nebo izolačního zařízení nevyskytl žádný klinický ani patologický důkaz infekce BHV1;
d)
zvířata byla s negativním výsledkem podrobena buď sérologickému testu na protilátky proti gE-glykoproteinu BHV1, pokud jde o zvířata pocházející ze stáda očkovaného proti BHV1, nebo sérologickému testu na protilátky proti celému BHV1, pokud jde o všechna ostatní zvířata, a to na vzorku krve odebraném nejdříve 7 dní před odesláním z hospodářství uvedeného v písmeni c);
e)
v hospodářství určení prostém BHV1 jsou všechna zvířata vykrmována v budovách, z nichž mohou být převezena pouze na jatka;
f)
zvířata uvedená v písmeni d) jsou podrobena sérologickému testu na protilátky proti gE-glykoproteinu BHV1 nebo celému BHV1 provedenému na vzorku krve odebraném během 21 až 28 dnů po příjezdu do hospodářství uvedeného v písmeni e)
i)
buď v každém případě s negativním výsledkem, nebo
ii)
status hospodářství prostého BHV1 zůstane odejmut, dokud nebudou nakažená zvířata poražena do 45 dnů od příjezdu do hospodářství, a
-
zvířata, která byla v přímém kontaktu s nakaženými zvířaty, buď vykázala negativní výsledky při testu na protilátky proti gE-glykoproteinu BHV1 nebo celému BHV1 provedenému na vzorku krve odebraném nejdříve 28 dní po odstranění nakažených zvířat, nebo
-
zvířata, která sdílela společný vzdušný prostor s nakaženými zvířaty, vykázala negativní výsledky při testu na protilátky proti celému BHV1 provedenému na vzorku krve odebraném nejdříve 28 dní po odstranění nakažených zvířat, nebo
-
zbývající zvířata v hospodářství vykázala negativní výsledky při testu na protilátky proti celému BHV1 provedenému na vzorku krve odebraném nejdříve 28 dní po odstranění nakažených zvířat, nebo
-
status hospodářství prostého BHV1 je obnoven v souladu s přílohou III bodem 4.
5. Členský stát určení uvedený v odstavci 4 oznámí Komisi a ostatním členským státům regiony uvedené v příloze II, kde se budou provádět ustanovení odstavce 4, a datum předpokládaného zahájení jejich uplatňování.“
3)
Příloha I se nahrazuje zněním uvedeným v příloze I tohoto rozhodnutí.
4)
Příloha II se nahrazuje zněním uvedeným v příloze II tohoto rozhodnutí.
Článek 2
Toto rozhodnutí je určeno členským státům.
V Bruselu dne 5. srpna 2010.
DECYZJA KOMISJI
z dnia 5 sierpnia 2010 r.
zmieniająca decyzję 2004/558/WE wdrażającą dyrektywę Rady 64/432/EWG w sprawie dodatkowych gwarancji w wewnątrzunijnym handlu bydłem, odnoszących się do zakaźnego zapalenia nosa i tchawicy bydła
(notyfikowana jako dokument nr C(2010) 5352)
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
(2010/433/UE)
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając dyrektywę Rady 64/432/EWG z dnia 26 czerwca 1964 r. w sprawie problemów zdrowotnych zwierząt, wpływających na handel wewnątrzwspólnotowy bydłem i trzodą chlewną (1), w szczególności jej art. 9 ust. 2 i art. 10 ust. 2,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
Zakaźne zapalenie nosa i tchawicy bydła to wyraźna kliniczna manifestacja objawów zakażenia wirusem opryszczki bydła typu 1 (BHV1). Jako że wiele zakażeń tym wirusem ma podkliniczny przebieg, środki kontroli powinny być raczej skierowane na zwalczanie zakażenia niż na tłumienie objawów.
(2)
Załącznik E (II) do dyrektywy 64/432/EWG wymienia „zakaźne zapalenie nosa i tchawicy bydła” jako jedną z chorób, które mogą zostać objęte krajowymi programami kontroli i dla których można składać wnioski o dodatkowe gwarancje.
(3)
W załączniku I do decyzji Komisji 2004/558/WE z dnia 15 lipca 2004 r. wdrażającej dyrektywę Rady 64/432/EWG w sprawie dodatkowych gwarancji dla handlu wewnątrzwspólnotowego bydłem odnoszących się do zakaźnego zapalenia nosa i tchawicy bydła i zatwierdzenia programów zwalczania przedstawionych przez państwa członkowskie (2) wymieniono państwa członkowskie lub ich części, które realizują program zwalczania BHV1, a w załączniku II - państwa członkowskie lub ich części, które są wolne od tej choroby. W załączniku III do tej decyzji ustanowiono kryteria, jakie gospodarstwo musi spełnić, aby zostało uznane za wolne od zakażenia BHV1.
(4)
Zgodnie z tą decyzją, aby zapobiec przenoszeniu się BHV1 do gospodarstw wolnych od BHV1, przed przemieszczeniem bydła z obszaru o statusie „wolny od BHV1” lub obszaru wymienionego w załączniku I do gospodarstwa znajdującego się na obszarze wymienionym w załączniku II należy przeprowadzić badanie na obecność przeciwciał wirusa BHV1 na próbkach pobranych w okresie 30-dniowej kwarantanny, z wynikiem ujemnym.
(5)
W oparciu o dotychczasowe doświadczenie w realizacji zatwierdzonych programów zwalczania zakażeń BHV1 można zezwolić na bezpośrednie przemieszczanie bydła z gospodarstw wolnych od zakażenia BHV1 do zamkniętych stanowisk tuczu w państwach członkowskich lub ich częściach, wolnych od zakażenia BHV1, pod warunkiem wdrożenia systemu przesyłania, za pośrednictwem którego organy właściwe dla miejsca stanowiska tuczu gwarantują przeprowadzenie dodatkowych badań w momencie przyjmowania zwierząt i wysyłania ich wyłącznie do rzeźni.
(6)
Wszystkie regiony Niemiec, z wyjątkiem jednostek administracyjnych Regierungsbezirk Oberpfalz i Regierungsbezirk Oberfranken w kraju związkowym Bawaria, wymienione są obecnie w wykazie w załączniku I do decyzji 2004/558/WE.
(7)
Niemcy przedłożyły dokumentację pomocniczą do wniosku o uznanie za wolne od zakażenia BHV1 także jednostek administracyjnych Regierungsbezirk Mittelfranken i Regierungsbezirk Unterfranken w kraju związkowym Bawaria i przedstawiły zasady przemieszczania bydła na swoim terytorium, do tych jednostek oraz w ich granicach. W związku z powyższym Niemcy złożyły wniosek o rozszerzenie dodatkowych gwarancji, zgodnie z art. 10 dyrektywy 64/432/EWG, na te jednostki administracyjne w Bawarii.
(8)
Na podstawie oceny wniosku przedstawionego przez Niemcy należy skreślić z załącznika I i włączyć do załącznika II do decyzji 2004/558/WE dwie wspomniane jednostki administracyjne w Niemczech wolne od BHV1 oraz rozszerzyć na nie stosowanie dodatkowych gwarancji ustanowionych zgodnie z art. 10 dyrektywy 64/432/EWG.
(9)
Należy zatem odpowiednio zmienić decyzję 2004/558/WE.
(10)
Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
W decyzji 2004/558/WE wprowadza się następujące zmiany:
1)
art. 2 ust. 2 lit. b) ppkt (ii) otrzymuje brzmienie:
„(ii)
są transportowane bez kontaktu ze zwierzętami o niższym statusie zdrowotnym do gospodarstwa o nieznanym statusie BHV1 w państwie członkowskim przeznaczenia wymienionym w załączniku I, w którym - zgodnie z zatwierdzonym krajowym programem zwalczania - wszystkie zwierzęta są tuczone w pomieszczeniu zamkniętym, z którego mogą być transportowane wyłącznie do rzeźni;”;
2)
w art. 3 wprowadza się następujące zmiany:
a)
lit. b) w ust. 3 otrzymuje brzmienie:
„b)
po drugim tiret: »Artykuł 3 ust. … lit. … decyzji Komisji 2004/558/WE«.”;
b)
dodaje się ustępy w brzmieniu:
„4. W drodze odstępstwa od ust. 1 lit. a) i b) odpowiednie władze w państwie członkowskim przeznaczenia może zezwolić na wprowadzenie bydła przeznaczonego do produkcji mięsa do gospodarstwa wolnego od BHV1 zgodnie z definicją w załączniku III (»gospodarstwo wolne od BHV1«), znajdującego się w regionie tego państwa członkowskiego, wymienionego w załączniku II, pod następującymi warunkami:
a)
zwierzęta nie zostały zaszczepione przeciw BHV1 i urodziły się oraz przebywały od urodzenia w gospodarstwach wolnych od BHV1;
b)
zwierzęta są transportowane bez kontaktu ze zwierzętami o niższym statusie zdrowotnym;
c)
przez co najmniej 30 dni bezpośrednio poprzedzających wysyłkę lub od urodzenia, jeżeli zwierzęta mają mniej niż 30 dni, zwierzęta pozostawały w gospodarstwie pochodzenia lub w miejscu izolacji zatwierdzonym przez odpowiednie władze, znajdującym się w państwie członkowskim, w którym zapalenie nosa i tchawicy bydła jest chorobą podlegającą obowiązkowi zgłoszenia; w tym państwie członkowskim w promieniu 5 km od gospodarstwa lub miejsca izolacji nie stwierdzono klinicznych ani patologicznych objawów zakażenia BHV1 w okresie poprzedzających 30 dni;
d)
zwierzęta zostały poddane badaniu serologicznemu na obecność przeciwciał przeciw glikoproteinie gE wirusa BHV1 - w przypadku zwierząt pochodzących ze stada zaszczepionego przeciw BHV1, albo badaniu serologicznemu na obecność przeciwciał przeciw całemu wirusowi BHV1 - we wszystkich innych przypadkach, z wynikiem ujemnym; badanie przeprowadzono na próbce krwi pobranej w okresie 7 dni przed wysyłką z gospodarstwa, o którym mowa w lit. c);
e)
w gospodarstwie przeznaczenia wolnym od BHV1 wszystkie zwierzęta są tuczone w pomieszczeniu zamkniętym, którego nie opuszczają z wyjątkiem transportu do rzeźni;
f)
zwierzęta, o których mowa w lit. d), są poddawane badaniu serologicznemu na obecność przeciwciał przeciw glikoproteinie gE wirusa BHV1 lub całemu wirusowi BHV1; badanie jest przeprowadzane na próbce krwi pobranej w okresie 21-28 dni po przybyciu do gospodarstwa, o którym mowa w lit. e):
(i)
z wynikiem ujemnym, w każdym przypadku; albo
(ii)
status gospodarstwa »wolny od BHV1« zostaje zawieszony do czasu poddania zakażonych zwierząt ubojowi w ciągu mniej niż 45 dni po przybyciu do tego gospodarstwa, oraz
-
zwierzęta mające bezpośredni kontakt z zakażonymi zwierzętami zostały poddane badaniu na obecność przeciwciał przeciw glikoproteinie gE wirusa BHV1 lub przeciw całemu wirusowi BHV1, przeprowadzonemu na próbce krwi pobranej nie wcześniej niż 28 dni po opuszczeniu gospodarstwa przez zakażone zwierzęta, z wynikiem ujemnym, albo
-
zwierzęta, które współdzieliły przestrzeń z zakażonymi zwierzętami, zostały poddane badaniu na obecność przeciwciał przeciw całemu wirusowi BHV1, przeprowadzonemu na próbce krwi pobranej nie wcześniej niż 28 dni po opuszczeniu gospodarstwa przez zakażone zwierzęta, z wynikiem ujemnym, albo
-
pozostałe zwierzęta w gospodarstwie zostały poddane badaniu na obecność przeciwciał przeciw całemu wirusowi BHV1, przeprowadzonemu na próbce krwi pobranej nie wcześniej niż 28 dni po opuszczeniu gospodarstwa przez zakażone zwierzęta, z wynikiem ujemnym, albo
-
status »wolny od BHV1« został przywrócony zgodnie z pkt 4 załącznika III.
5. Państwo członkowskie przeznaczenia, o którym mowa w ust. 4, powiadamia Komisję oraz pozostałe państwa członkowskie o tym, w których regionach wymienionych w załączniku II mają zostać zastosowane przepisy ust. 4, oraz o dacie zamierzonego zastosowania.”;
3)
załącznik I zastępuje się tekstem zawartym w załączniku I do niniejszej decyzji;
4)
załącznik II zastępuje się tekstem zawartym w załączniku II do niniejszej decyzji.
Artykuł 2
Niniejsza decyzja skierowana jest do państw członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 5 sierpnia 2010 r.