ROZHODNUTÍ KOMISE
ze dne 26. listopadu 2010,
kterým se zamítá řešení navrhované Rakouskem podle článku 10 nařízení Rady (EHS, Euratom) č. 1553/89 v souvislosti s výpočtem složky, která připadne na použití pro soukromou potřebu a tvoří podíl úlevy ze základu vlastního zdroje z DPH, vyplývající z omezení práva na odpočet DPH podle článku 176 směrnice Rady 2006/112/ES
(oznámeno pod číslem K(2010) 8206)
(Pouze německé znění je závazné)
(2010/719/EU, Euratom)
EVROPSKÁ KOMISE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie,
s ohledem na Smlouvu o založení Evropského společenství pro atomovou energii,
s ohledem na nařízení Rady (EHS, Euratom) č. 1553/89 ze dne 29. května 1989 o konečné jednotné úpravě vybírání vlastních zdrojů vycházejících z daně z přidané hodnoty (1), a zejména na čl. 10 odst. 2 tohoto nařízení,
po konzultaci s Poradním výborem pro vlastní zdroje,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Úleva ze základu vlastního zdroje z DPH vychází z čl. 6 odst. 4 nařízení Rady (EHS, Euratom) č. 1553/89, který stanoví, že pokud členský stát na základě článku 176 směrnice Rady 2006/112/ES ze dne 28. listopadu 2006 o společném systému daně z přidané hodnoty (2) omezí nebo zruší právo na odpočet DPH na vstupu, může být základ vlastního zdroje z DPH stanoven, jako by uplatnění práva na odpočet nebylo omezeno. Toto ustanovení se použije pouze na nákup ropných produktů a osobních automobilů v míře, ve které jsou použity pro výdělečné účely, a na výdaje týkající se pronájmu a nájmu, údržby a oprav těchto automobilů. Rakousko navrhlo řešení, jehož prostřednictvím se při stanovení této úlevy z jednotného základu vlastního zdroje z DPH vypočítá podíl, jenž připadne na použití pro soukromou potřebu.
(2)
Řešení navržené Rakouskem posoudil v souladu s čl. 13 odst. 3 nařízení (EHS, Euratom) č. 1553/89 Poradní výbor pro vlastní zdroje na svém zasedání dne 26. října 2010. Při posuzování metodiky se zjistilo, že se názory v poradním výboru liší. Návrh rozhodnutí, kterým se řešení předložené Rakouskem zamítá, byl předložen Poradnímu výboru pro vlastní zdroje, který vydal dne 26. října 2010 kladné stanovisko.
(3)
Při výpočtu podílu, který připadá na použití pro soukromou potřebu, lze v případě, že nejsou k dispozici konkrétní údaje, použít alternativní metody. Pro zajištění jednotného výpočtu úlevy musí tyto metody vycházet z obecně přijatých předpokladů.
(4)
Rakousko požaduje, aby osoby podléhající dani vedly záznamy o používání podnikových automobilů pro soukromou potřebu. Rakousko nicméně z důvodu zjednodušení administrativy navrhlo řešení pro výpočet podílu připadajícího na použití pro soukromou potřebu, které pracuje s obecnými statistickými údaji ve spojení s částkami snížené hodnoty, které však původně nebyly jako takové stanoveny k určení podílu připadajícího na použití pro soukromou potřebu. Jelikož z navrhovaného řešení vyplývá podíl připadající na použití pro soukromou potřebu, který je výrazně nižší než podíl používaný ostatními členskými státy, je toto řešení v rozporu s požadovanou jednotností výpočtu úlevy. Řešení navržené Rakouskem ohledně výpočtu podílu připadajícího na použití podnikových automobilů pro soukromou potřebu je tedy třeba zamítnout,
PŘIJALA TOTO ROZHODNUTÍ:
Článek 1
Řešení navržené Rakouskem ohledně výpočtu podílu, který připadá na použití podnikových automobilů pro soukromou potřebu, se tímto zamítá.
Článek 2
Toto rozhodnutí je určeno Rakouské republice.
V Bruselu dne 26. listopadu 2010.
DECYZJA KOMISJI
z dnia 26 listopada 2010 r.
o odrzuceniu rozwiązania zaproponowanego przez Austrię na mocy art. 10 rozporządzenia Rady (EWG, Euratom) nr 1553/89, dotyczącego obliczania elementu rekompensaty do podstawy zasobów własnych opartych na VAT, związanego z prywatnym użytkowaniem, w wyniku ograniczenia prawa do odliczania VAT na mocy art. 176 dyrektywy Rady 2006/112/WE
(notyfikowana jako dokument nr C(2010) 8206)
(Jedynie tekst w języku niemieckim jest autentyczny)
(2010/719/UE, Euratom)
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Energii Atomowej,
uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG, Euratom) nr 1553/89 z dnia 29 maja 1989 r. w sprawie ostatecznych jednolitych warunków poboru środków własnych pochodzących z podatku od wartości dodanej (1), w szczególności jego art. 10 ust. 2,
po konsultacjach z Komitetem Doradczym ds. Zasobów Własnych,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
Rekompensata do podstawy zasobów pochodzących z VAT opiera się na art. 6 ust. 4 rozporządzenia (EWG, Euratom) nr 1553/89, który stanowi, że jeżeli państwo członkowskie, na mocy art. 176 dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (2), ogranicza lub wyłącza prawo odliczania naliczonego podatku VAT, wówczas podstawa zasobów własnych uzyskanych z tytułu podatku VAT może być określana tak, jakby korzystanie z prawa odliczania nie zostało ograniczone. Ma to zastosowanie jedynie w odniesieniu do zakupu produktów ropopochodnych i samochodów osobowych używanych dla celów działalności gospodarczej oraz w odniesieniu do kosztów leasingu i wynajmu, jak również konserwacji i napraw takich samochodów. Austria zaproponowała rozwiązanie na potrzeby obliczania elementu takiej rekompensaty do zharmonizowanej podstawy zasobów własnych opartych na VAT, związanego z prywatnym użytkowaniem.
(2)
Na mocy art. 13 ust. 3 rozporządzenia Rady (EWG, Euratom) nr 1553/89 rozwiązanie zaproponowane przez Austrię zostało zbadane przez Komitet Doradczy ds. Zasobów Własnych na posiedzeniu w dniu 26 października 2010 r. W trakcie badania metodologii ujawniły się różnice opinii w komitecie. Projekt decyzji o odrzuceniu rozwiązania przedstawionego przez Austrię przedłożono Komitetowi Doradczemu ds. Zasobów Własnych, który zaopiniował go pozytywnie w dniu 26 października 2010 r.
(3)
Przy obliczaniu elementu dotyczącego prywatnego użytkowania, w przypadku braku aktualnych danych, można stosować metody alternatywne. Aby zagwarantować, że metody te zapewnią jednolite podejście do obliczania rekompensaty, należy je oprzeć na ogólnie przyjętych założeniach.
(4)
Austria nakłada na podatników obowiązek rejestrowania rzeczywistych danych dotyczących wykorzystywania na prywatne potrzeby samochodów używanych do działalności gospodarczej. Jednakże dla uproszczenia procedur administracyjnych Austria zaproponowała rozwiązanie, by na potrzeby obliczania elementu dotyczącego prywatnego użytkowania wykorzystywać ogólne dane statystyczne w połączeniu z kwotami amortyzacji, których nie opracowano z myślą o określeniu prywatnego użytkowania jako takiego. Ponieważ proponowane rozwiązanie sprawia, że element związany z prywatnym użytkowaniem ma znacznie mniejszy udział w proporcji, niż ma to miejsce w przypadku innych państw członkowskich, stoi ono w sprzeczności z wymaganym jednolitym sposobem obliczania rekompensaty. Zaproponowane przez Austrię rozwiązane dotyczące obliczania elementu związanego z prywatnym użytkowaniem samochodów nabytych na potrzeby działalności gospodarczej należy zatem odrzucić,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
Rozwiązane zaproponowane przez Austrię dotyczące obliczania elementu związanego z prywatnym użytkowaniem samochodów nabytych na potrzeby działalności gospodarczej zostaje odrzucone.
Artykuł 2
Niniejsza decyzja skierowana jest do Republiki Austrii.
Sporządzono w Brukseli dnia 26 listopada 2010 r.