PROVÁDĚCÍ NAŘÍZENÍ RADY (EU) č. 917/2011
ze dne 12. září 2011,
kterým se ukládá konečné antidumpingové clo a s konečnou platností vybírá prozatímní clo z dovozu keramických obkládaček pocházejících z Čínské lidové republiky
RADA EVROPSKÉ UNIE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie,
s ohledem na nařízení Rady (ES) č. 1225/2009 ze dne 30. listopadu 2009 o ochraně před dumpingovým dovozem ze zemí, které nejsou členy Evropského společenství (1) (dále jen „základní nařízení“), a zejména na článek 9 uvedeného nařízení,
s ohledem na návrh předložený Evropskou komisí po konzultaci s poradním výborem,
vzhledem k těmto důvodům:
A. POSTUP
1. Prozatímní opatření
(1)
Nařízením (EU) č. 258/2011 (2) (dále jen „prozatímní nařízení“) uložila Komise prozatímní antidumpingové clo na dovoz keramických obkládaček pocházejících z Čínské lidové republiky (dále jen „Čína“).
(2)
Dne 31. května 2011 byla zveřejněna oprava (3) za účelem odstranění určitých tiskových chyb, zejména názvů některých čínských vyvážejících výrobců, které byly v příloze I prozatímního nařízení uvedeny nesprávně.
(3)
Po ověření určitých tvrzení, která byla obdržena po zveřejnění opravy, u nichž bylo zjištěno, že jsou oprávněná, bylo zaznamenáno, že nesprávně byly uvedeny určité jiné názvy. Správné názvy všech společností, na něž se vztahuje vážené průměrné clo, jsou uvedeny v příloze I tohoto nařízení.
(4)
Připomíná se, že řízení bylo zahájeno na základě podnětu, který podalo Sdružení výrobců evropských keramických obkládaček (European Ceramic Tile Manufacturers‘ Federation, CET) (dále jen „žadatel“) jménem výrobců představujících podstatnou část, v tomto případě více než 30 %, celkové výroby keramických obkládaček v Unii. Jak je uvedeno ve 24. bodě odůvodnění prozatímního nařízení, šetření dumpingu a újmy se týkalo období od 1. dubna 2009 do 31. března 2010 (dále jen „období šetření“). Co se týká trendů významných pro posouzení újmy, Komise analyzovala údaje týkající se období od 1. ledna 2007 do konce období šetření (dále jen „posuzované období“).
2. Následný postup
(5)
Po zveřejnění nejdůležitějších skutečností a úvah, na jejichž základě bylo rozhodnuto o uložení prozatímních opatření (dále jen „zveřejnění prozatímních zjištění“), předložila řada zúčastněných stran k těmto prozatímním zjištěním písemné připomínky. Strany, které o to požádaly, dostaly možnost slyšení a na žádost dvou zúčastněných stran byla uspořádána slyšení s úředníkem pro slyšení.
(6)
Komise nadále shromažďovala a ověřovala veškeré informace, jež považovala za nezbytné pro konečná zjištění.
(7)
Všechny strany byly informovány o nejdůležitějších skutečnostech a úvahách, na jejichž základě se zamýšlelo doporučit uložení konečného antidumpingového cla na dovoz keramických obkládaček pocházejících z Číny a s konečnou platností vybrat částky zajištěné prostřednictvím prozatímního cla. Byla jim rovněž poskytnuta lhůta, v níž mohly vznést vůči tomuto oznámení námitku.
(8)
Ústní a písemné připomínky zúčastněných stran byly zváženy a ve vhodných případech zohledněny.
3. Strany dotčené řízením
3.1 Výběr vzorku čínských vyvážejících výrobců
(9)
Při výběru vzorku vyvážejících výrobců byla do vzorku zařazena jedna žádající „skupina“ společností vzhledem ke skutečnosti, že společný objem vývozu dvou výrobců patřících do údajné skupiny znamenal, že se podle objemu jednalo o třetího největšího vývozce na trh Unie. Tyto společnosti udávaly spojení na základě čl. 143 odst. 1 písm. b) nařízení Komise (EHS) č. 2454/93 ze dne 2. července 1993, kterým se provádí nařízení Rady (EHS) č. 2913/92, kterým se vydává celní kodex Společenství (4), v němž je stanoveno, že za osoby ve spojení se považují osoby, které „jsou právně uznanými obchodními společníky“. Šetřením bylo následně zjištěno, že tyto společnosti nebyly ve spojení v tomto smyslu, a (jak je uvedeno v 35. bodě odůvodnění prozatímního nařízení) tito dva výrobci se považovali za samostatné subjekty.
(10)
Několik vyvážejících výrobců předložilo podání, v nichž se uvádělo, že by tyto společnosti měly být ze vzorku vyloučeny kvůli poskytnutí nepravdivých či zavádějících informací. Tito výrobci dále uvedli, že by vážený průměr dumpingových rozpětí měl být vypočítán bez přihlédnutí k těmto dvěma společnostem zařazeným do vzorku.
(11)
V tomto ohledu se podotýká, že informace, které tyto strany poskytly před výběrem vzorku, se pokládaly za dostatečné, aby je bylo možno považovat za strany ve spojení, a vzhledem k společnému objemu vývozu na trh Unie byly zařazeny do vzorku. Při inspekci na místě v prostorách těchto dvou společností byla otázka jejich spojení podrobně přezkoumána. Byly ověřeny informace, které společnosti poskytly k doložení svého tvrzení, že jsou ve spojení, bylo však zjištěno, že jsou nedostatečné, aby bylo možno tyto společnosti pokládat za společnosti ve spojení, na rozdíl od názoru dotčených společností na tuto záležitost. Byl proto vyvozen závěr, že tyto společnosti nelze pokládat za strany ve spojení ve smyslu čl. 143 odst. 1 písm. b) nařízení (EHS) č. 2454/93. Jelikož společnosti při šetření spolupracovaly a poskytly informace ohledně svého údajného spojení, usuzuje se, že není důvod pro jejich vyloučení ze vzorku. Za této situace je toto tvrzení odmítnuto.
(12)
I za předpokladu, že by výběr jiných společností do vzorku během šetření vedl k podstatně většímu objemu vývozu na trh Unie během období šetření, bylo by obtížné v době, která byla k dispozici, prošetřit společnosti nově zařazené do vzorku. Navzdory skutečnosti, že se ukázalo, že tyto společnosti nejsou ve spojení, vyhovuje vzorek i nadále kritériím stanoveným v základním nařízení. Poukazuje se rovněž na skutečnost, že nebyly předloženy žádné důkazy prokazující, že by společnosti úmyslně tvrdily, že jsou ve spojení, aby byly zařazeny do vzorku.
(13)
Jelikož nebyly předloženy žádné jiné připomínky, potvrzuje se 5. a 6. bod odůvodnění prozatímního nařízení.
3.2 Výběr vzorku výrobců v Unii
(14)
Po uložení prozatímních opatření jedna ze stran tvrdila, že žádný z výrobců v Unii, kteří podpořili podnět, neposkytl odpověď na formulář pro výběr vzorku, a proto by se mělo mít za to, že tito výrobci při řízení nespolupracovali. Toto tvrzení zůstalo nezměněno i po poskytnutí konečných informací.
(15)
Co se týká tvrzení, že neposkytnutí odpovědí na formulář pro výběr vzorku naznačuje, že výrobci v Unii, kteří podpořili podnět, nespolupracovali, připomíná se, že právním zástupcem všech žádajících společností bylo sdružení CET. Jak bylo vyžadováno, poskytlo sdružení CET jménem žadatelů také dodatečné informace týkající se údajů za období šetření. Jak je podrobně uvedeno v oznámení o zahájení, informace související s výběrem vzorku se požadovaly pouze od společností, které dosud neposkytly všechny potřebné informace. Z toho vyplývá, že žádající výrobci plně spolupracovali, jelikož ve fázi podání podnětu poskytli všechny potřebné informace a jejich právní zástupce v průběhu šetření jejich jménem předložil nezbytné aktualizace údajů týkajících se období šetření.
(16)
Jedna zúčastněná strana uvedla, že rozdělení výrobního odvětví Unie na jednotlivé segmenty a zeměpisné pokrytí vzorku znamená, že tento vzorek není statisticky reprezentativní. V tomto ohledu se připomíná, že odvětví výroby keramických obkládaček v Unii je velmi roztříštěné a zahrnuje více než 500 výrobců. Rovněž bylo zjištěno, že výrobci jsou zastoupeni ve všech třech segmentech výrobního odvětví (tj. velké, střední a malé společnosti). K tomu, aby bylo zajištěno, že v analýze újmy nepřevládají výsledky velkých společností, nýbrž že byla náležitě zohledněna situace malých společností, na něž společně připadá největší podíl výroby v Unii, usuzovalo se, že by ve vzorku měly být zastoupeny všechny segmenty, tj. malé, střední a velké společnosti. V rámci každého segmentu byly vybrány největší společnosti za předpokladu, že bylo možno zajistit reprezentativnost ze zeměpisného hlediska.
(17)
Jedna zúčastněná strana rovněž uvedla, že Komise neprokázala, že vzorek je reprezentativní i po odstoupení polského výrobce, a že vzorek byl každopádně nedostatečně reprezentativní, pokud jde o objem prodeje na trhu Unie.
(18)
Je pravdou, že se jeden polský výrobce rozhodl ukončit spolupráci, a musel být proto ze vzorku vyloučen. Není však nezbytně nutné, aby vzorek zohledňoval přesné zeměpisné rozložení a váhu vyrábějících členských států, aby byl reprezentativní. Vzhledem ke skutečnosti, že zeměpisné rozložení je pouze jedním z činitelů, které je nutno vzít v úvahu, aby byla zajištěna reprezentativnost, takovýto přístup by nebyl z administrativního hlediska možný. Spíše postačuje, aby vzorek do značné míry odrážel podíly hlavních dotčených vyrábějících zemí. Na základě tohoto kritéria bylo zjištěno, že odstoupení polské společnosti neovlivnilo celkovou reprezentativnost vzorku. Potvrzuje se proto, že vzorek výrobců v Unii byl dostatečně reprezentativní ve smyslu článku 17 základního nařízení.
(19)
Pokud jde o tvrzení týkající se celkové reprezentativnosti vzorku, připomíná se, že vzhledem ke skutečnosti, že výrobní odvětví Unie je velmi roztříštěné, je nevyhnutelné, aby společnosti ve vzorku představovaly relativně malou část celkové výroby v Unii. V článku 17 základního nařízení je každopádně stanoveno, že šetření může být omezeno na vzorky, které jsou statisticky reprezentativní nebo které představují největší reprezentativní objem výroby, prodeje nebo vývozu, který může být přiměřeně přezkoumán, aniž by však byla uvedena konkrétní kvantitativní prahová hodnota, pokud jde o výši takovéhoto reprezentativního objemu. Vzhledem k výše uvedeným skutečnostem se potvrzuje, že vybraný vzorek je reprezentativní ve smyslu článku 17 základního nařízení.
(20)
Jedna zúčastněná strana uvedla, že Komise nezařadila do vzorku výrobce v Unii, kteří nabízejí nízké prodejní ceny a kteří jsou usazeni v zemích, jako Polsko a Česká republika; takto získaný vzorek prý proto není reprezentativní, pokud jde o průměrné prodejní ceny výrobců v Unii.
(21)
Pokud jde o výše uvedené tvrzení, Komise zjistila, že průměrné prodejní ceny vzorku výrobního odvětví Unie byly ve stejném rozmezí jako průměrné prodejní ceny ve veřejně dostupných statistikách. V každém případě, a jak je vysvětleno ve 125. bodě odůvodnění, se šetřením prokázalo, že i při zohlednění veřejně dostupných cen v případě těchto zemí by se konečná zjištění významně nezměnila.
(22)
Řada stran podala připomínky k metodice použité při výběru vzorku výrobního odvětví Unie v porovnání s výběrem vzorku čínských vývozců, který byl založen výhradně na objemu vývozu.
(23)
Co se týká různých metodik použitých při výběru vzorku výrobců v Unii na straně jedné a čínských vyvážejících výrobců na straně druhé, je nutno podotknout, že metodiky byly použity v souladu s cíli výběru vzorku. Pokud jde o výrobní odvětví Unie, Komise musela posoudit situaci celého výrobního odvětví, a proto byla zvolena kritéria, která zajistí co nejreprezentativnější představu o celém odvětví. Pokud jde o čínské vývozce, považovalo se za vhodné vybrat vzorek na základě největšího objemu vývozu dotčeného výrobku, a proto byli do vzorku zařazeni největší vývozci. Podotýká se rovněž, že v článku 17 základního nařízení není stanovena povinnost vybrat oba vzorky na základě stejných kritérií. V tomto případě bylo mimoto před dokončením výběru vzorku čínských vyvážejících výrobců spolupracujícím stranám v Číně a rovněž čínským orgánům umožněno, aby se k navrhovanému vzorku vyjádřily. S ohledem na složení vzorku byly obdrženy připomínky, nikoli však v souvislosti s jeho reprezentativností.
(24)
Po poskytnutí konečných informací uvedlo jedno sdružení dovozců, že podle článku 17 základního nařízení by měly být vzorky výrobců v Unii a vyvážejících výrobců vybrány na základě stejných kritérií. Několik čínských stran po poskytnutí konečných informací nadále tvrdilo, že se při výběru příslušných vzorků jednalo o diskriminaci mezi zacházením s čínskými vyvážejícími výrobci a výrobci v Unii.
(25)
V reakci na tvrzení, jež následovalo po poskytnutí konečných informací, že při výběru vzorků výrobců v Unii a vyvážejících výrobců by měla být použita stejná kritéria, se má z důvodů uvedených v 23. bodě odůvodnění za to, že vzorky mohou být vybrány na základě různých kritérií. Za této situace je toto tvrzení odmítnuto.
(26)
Pokud jde o skutečnost, že, jak je uvedeno v 23. bodě odůvodnění, nebyly obdrženy žádné připomínky týkající se reprezentativnosti vzorku, tyto strany tvrdí, že v době výběru vzorků nebyly čínské strany informovány o tom, že se pro výběr vzorků použijí různá kritéria, a proto tuto skutečnost nemohly připomínkovat.
(27)
Co se týká skutečnosti, že čínské strany nebyly o použití různých kritérií pro výběr vzorků informovány, je třeba uvést, že v souladu s čl. 17 odst. 2 základního nařízení je běžnou praxí konzultovat se stranami složení navrhovaných vzorků v případě jejich vlastní kategorie, tj. vyvážející výrobci jsou konzultováni pouze v souvislosti s navrhovaným vzorkem vyvážejících výrobců. Za těchto okolností se k tvrzení stran o nemožnosti připomínkovat použití různých kritérií pro výběr různých vzorků v době jejich výběru nepřihlédne.
(28)
Po poskytnutí konečných informací uvedla jedna ze zúčastněných stran, že tím, že Komise při výběru vzorku přihlédla k různým segmentům, byl porušen čl. 4 odst. 1 základního nařízení, podle kterého je nutno analýzu provést ve vztahu k celému výrobnímu odvětví Unie, a nikoli určitým skupinám nebo typům společností.
(29)
Tvrzení, že rozdělení vzorku do tří segmentů je porušením čl. 4 odst. 1 základního nařízení, nelze uznat. Z 23. bodu odůvodnění lze vyvodit, že vybraný vzorek představoval celé výrobní odvětví Unie a nikoli pouze určitou skupinu společností, jak tvrdí dotčená strana. Kromě toho čl. 17 odst. 1 základního nařízení výslovně umožňuje použít ke zjištění újmy výběr vzorku. Toto tvrzení bylo tudíž neopodstatněné, a bylo odmítnuto.
(30)
Po poskytnutí konečných informací zpochybnila tatáž zúčastněná strana skutečnost, že při výběru vzorku bylo zohledněno zeměpisné rozložení, přičemž tvrdila, že Unie je jednotným trhem a že podle čl. 17 odst. 1 základního nařízení může být vzorek vybrán pouze na základě největšího reprezentativního objemu.
(31)
Pokud jde o tvrzení týkající se použití kritéria zeměpisného rozložení, je možné konstatovat, že se jedná o roztříštěné výrobní odvětví a že zeměpisné rozložení výrobců v členských státech slouží při posuzování reprezentativnosti společností zařazených do vzorku k tomu, aby byly zohledněny rozličné podmínky, které se mohou v Unii vyskytovat. Vzorek zahrnuje členské státy, v nichž se vyrábí přibližně 90 % výroby v Unii. Po odstoupení polské společnosti zůstala tato úroveň stále vysoká, a to přibližně na 80 %. Metodika, již Komise použila, tedy zajistila, že vzorek reprezentoval výrobu v Unii jako celek a byl v souladu s čl. 17 odst. 1 základního nařízení. Proto bylo toto tvrzení odmítnuto.
(32)
Po poskytnutí konečných informací tvrdila jedna zúčastněná strana, že do vzorku výrobců v Unii byly vybrány pouze střední a malé společnosti, které měly údajně vyšší náklady a ceny než velké čínské společnosti.
(33)
Toto tvrzení nebylo podloženo žádnými důkazy. Je třeba poznamenat, že vzorek zahrnoval společnosti ze všech segmentů. Kromě toho mohou být náklady ovlivněny i jinými činiteli, než je velikost společnosti, jako jsou náklady na suroviny, odpisy nebo využití kapacity.
4. Práva stran
4.1 Důvěrná povaha jmen žadatelů a názvů společností podporujících podnět
(34)
Jedna zúčastněná strana tvrdila, že neposkytnutí informací o totožnosti žadatele neumožňuje zúčastněným stranám uplatnit plně právo na obhajobu. Uvádělo se rovněž, že vzhledem ke skutečnosti, že někteří výrobci nepožádali o nezveřejnění svých jmen, nebyla žádost o anonymitu oprávněná.
(35)
Jedna strana zopakovala své tvrzení, že neexistovaly důvody pro zachování důvěrnosti jmen většiny žádajících výrobců ani zastánců podnětu. Zejména tvrdila, že ve spisu, který je zúčastněným stranám přístupný k nahlédnutí, nejsou uvedeny žádné důkazy na podporu žádostí o důvěrný způsob zacházení. Dále tvrdila, že nedostatek informací o totožnosti společností zařazených do vzorku znamenal, že ostatní zúčastněné společnosti nemohly podat připomínky ke správnosti posouzení mikroukazatelů.
(36)
V reakci na poskytnutí konečných informací zpochybnila tatáž strana to, zda všechny společnosti ve spojení s výrobci zařazenými do vzorku předložily odpověď na dotazník.
(37)
Připomíná se, že článek 19 základního nařízení připouští ochranu důvěrných údajů v případech, kdy by jejich prozrazení znamenalo významnou soutěžní výhodu pro konkurenta nebo by nepříznivě ovlivnilo poskytovatele informace nebo osobu, od níž byly tyto informace získány. Velká většina žadatelů si přála, aby jejich totožnost nebyla zveřejněna, a poskytla dostatečné důkazy, které prokazovaly, že skutečně existuje značná možnost odvetných opatření, mimo jiné ve formě ušlých tržeb u výrobců, kteří zveřejní svá jména. Žádost těchto společností proto útvary Komise akceptovaly.
(38)
Pokud jde o tvrzení, že někteří výrobci nepožádali o důvěrný způsob zacházení se svými jmény, je nutno podotknout, že touto skutečností není dotčeno právo ostatních společností požádat o tento důvěrný způsob zacházení, jsou-li uvedeny dostatečné důvody. Tyto žádosti byly posouzeny jednotlivě, a proto bylo tvrzení odmítnuto.
(39)
Pokud jde o to, zda všechny společnosti ve spojení s výrobci v Unii zařazenými do vzorku předložily odpověď na dotazník, je třeba poznamenat, že nedostatek odpovědí od výrobce v Unii ve spojení by v zásadě nezbytně nebránil Komisi v tom, aby došla ke spolehlivým závěrům o újmě za předpokladu, že předložené odpovědi na dotazník mohou být ověřeny. To by platilo především v případě, kdy jsou společnosti ve spojení samostatnými právnickými osobami se samostatným účetnictvím.
5. Předmět šetření: zahrnutí dovozu z Turecka
(40)
Jedna strana zastupující zájmy vyvážejících výrobců uvedla, že se toto šetření mělo vztahovat i na dovoz dotčeného výrobku z Turecka.
(41)
Co se týká nezahrnutí dovozu pocházejícího z Turecka do podnětu, je nutno uvést, že v době zahájení šetření nebyly z této země k dispozici žádné důkazy o dumpingu, újmě a příčinné souvislosti, které by odůvodňovaly zahájení antidumpingového řízení týkajícího se tohoto dovozu. Tvrzení, že Turecko mělo být zahrnuto do šetření, je proto odmítnuto.
B. DOTČENÝ VÝROBEK A OBDOBNÝ VÝROBEK
(42)
Po uložení prozatímních opatření jedna zúčastněná strana uvedla, že v kódech KN zahrnujících dotčených výrobek, které byly uvedeny v nařízení o uložení prozatímních opatření, došlo v porovnání s oznámením o zahájení ke změnám, a dotázala se na důvody těchto rozdílů a na to, zda znamenají změnu definice výrobku.
(43)
V této souvislosti se zdůrazňuje, že rozdíly mezi kódy KN uvedenými v nařízení o uložení prozatímních opatření a kódy zmíněnými v oznámení o zahájení nesouvisí se změnou definice výrobku ani předmětu šetření. Změny nemění typy obkládaček, na něž se vztahuje šetření, nýbrž souvisí jednoduše s nutností zohlednit obecné změny v kombinované nomenklatuře, které byly stanoveny v nařízení Komise (EU) č. 861/2010, které vstoupily v platnost dne 1. ledna 2011 (5).
(44)
Jedna ze zúčastněných stran požadovala, aby z definice výrobku byly vyloučeny některé keramické mozaiky. Strana tvrdila, že pokud by opatření byla uložena, ztratila by tato kategorie dotčeného výrobku na konkurenceschopnosti vůči ostatním výrobkům, s nimiž je nahraditelná, a že v tomto konkrétním segmentu v žádném případě nedochází k dumpingu.
(45)
Pokud jde o toto tvrzení, odhalilo šetření, že vzhledem k tomu, že keramické mozaiky a ostatní typy keramických obkládaček mají stejné základní fyzické a technické vlastnosti, není revize definice výrobku odůvodněná. Co se týká tvrzení o neexistenci dumpingu v tomto segmentu, které nebylo podloženo žádnými důkazy, musí analýza dumpingu a újmy odrážet situaci pro dotčený výrobek jako celek. Za této situace je toto tvrzení odmítnuto.
(46)
Na základě výše uvedených skutečností a vzhledem k neexistenci dalších připomínek týkajících se dotčeného a obdobného výrobku se potvrzuje 25. až 32. bod odůvodnění nařízení o uložení prozatímních opatření.
C. DUMPING
1. Zacházení jako v tržním hospodářství
(47)
Jelikož ohledně zacházení jako v tržním hospodářství nebyly předloženy žádné další připomínky ani zjištění, potvrzují se závěry uvedené v 33. až 40. bodě odůvodnění prozatímního nařízení.
2. Individuální zacházení
(48)
Co se týká rozhodnutí o přiznání či nepřiznání individuálního zacházení jednotlivým společnostem, nebyly obdrženy žádné připomínky.
(49)
Dva dovozci však zpochybnili platnost celé analýzy Komise týkající se individuálního zacházení a tvrdili, že Unie prostřednictvím programu strukturálních fondů každoročně poskytuje subvence.
(50)
V této souvislosti se podotýká, že čl. 9 odst. 5 základního nařízení stanoví podmínky, které je nutno splnit, aby bylo možno využít statusu individuálního zacházení. Údajná existence subvencí v Unii není pro účely tohoto posouzení důležitá. Toto tvrzení je proto odmítnuto a jsou zachovány závěry uvedené v 41. až 44. bodě odůvodnění prozatímního nařízení.
3. Individuální zjišťování
(51)
Žádosti o individuální zjišťování podle čl. 17 odst. 3 základního nařízení předložilo osm spolupracujících vyvážejících výrobců. Bylo rozhodnuto, že individuální zjišťování bude provedeno u jednoho vyvážejícího výrobce, skupiny Kito, jelikož jeho provedení neznamenalo příliš velké zatížení. Na tuto skupinu připadal zdaleka největší objem vývozu z osmi výrobců žádajících o individuální zjišťování.
(52)
Tato skupina požádala o individuální zacházení. Po přezkoumání této žádosti bylo nejprve navrženo, že skupině Kito bude přiznáno individuální zacházení, jelikož nebyly zjištěny žádné důvody, proč by této skupině nemělo být individuální zacházení přiznáno.
(53)
Po poskytnutí konečných informací tvrdil žadatel, že čl. 17 odst. 3 základního nařízení neumožňuje, aby v případě, kdy byly obdrženy četné žádosti, byl počet žádostí o individuální zjišťování omezen. Žadatel tvrdil, že tento názor je podložen celou řadou předchozích antidumpingových šetření. V tomto ohledu je třeba poznamenat, že srovnávacím kritériem v čl. 17 odst. 3 základního nařízení pro posouzení žádosti o individuální zjišťování je, zda by tato zjišťování znamenala příliš velké zatížení a bránila by včasnému ukončení šetření. V tomto šetření, a jak je uvedeno v 51. bodě odůvodnění, neznamenalo provedení individuálního zjišťování u jedné z osmi žádostí příliš velké zatížení. Pokud jde o předchozí šetření, která zahrnovala žádosti o individuální zacházení, je třeba poznamenat, že rozsah zatížení u těchto žádostí a potřeba včasného ukončení šetření musí být posouzeny individuálně. Vzhledem k výše uvedeným skutečnostem se tvrzení žadatele odmítají.
(54)
Po poskytnutí konečných informací byly předloženy informace a důkazy o tom, že skupina Kito nemusela zveřejnit všechny společnosti ve spojení se skupinou, s tím závěrem, že zjištění týkající se skupiny mohou být neúplná. Skupina dostala příležitost, aby se k těmto informacím vyjádřila, a byla informována o tom, že může být uplatněn článek 18 základního nařízení. Ve své odpovědi skupina potvrdila, že v odpovědi na antidumpingový dotazník skutečně nezveřejnila dvě společnosti ve spojení, avšak uvedla, že vzhledem k tomu, že se jednalo o pouhé nedopatření bez jakýchkoliv důsledků, jelikož se tyto společnosti nepodílely na výrobě ani obchodním využití dotčeného výrobku, by tato skutečnost neměla zjištění nikterak ovlivnit. Nicméně skutečnost, že existence těchto dvou společností nebyla zveřejněna, neumožnila řádné posouzení a ověření činností skupiny v souvislosti s dotčeným výrobkem. Za těchto okolností je vyvozen závěr, že skupina neposkytla nezbytné informace v příslušné lhůtě, a zjištění týkající se společnosti tedy vycházejí z dostupných údajů v souladu s článkem 18 základního nařízení.
4. Běžná hodnota
4.1 Volba srovnatelné země
(55)
Dva dovozci vznesli námitku proti volbě Spojených států amerických (dále jen „USA“) jako srovnatelné země a uvedli, že USA nejsou vhodnou srovnatelnou zemí kvůli nevýznamné vlastní výrobě a nekonkurenceschopnosti na světovém trhu. Tito dovozci dále uvedli, že USA byly vybrány nepřiměřeně, a tvrdili, že neexistence alternativních srovnatelných zemí byla zapříčiněna nepatřičným tlakem, jenž sdružení výrobců v Unii vyvíjelo na výrobce z jiných možných srovnatelných zemí s cílem odradit je od případné spolupráce. Dva dovozci tvrdili, že Komise nevzala v úvahu informace z řady možných spolupracujících zemí a že nebyly posouzeny veřejně dostupné údaje vnitrostátních či nadnárodních sdružení výrobců ve třetích zemích.
(56)
Pokud jde o poslední tvrzení, připomíná se, že k provedení šetření týkajícího se úrovně dumpingu jsou zapotřebí informace konkrétních společností. Toto tvrzení bylo proto odmítnuto.
(57)
Co se týká tvrzení ohledně nepatřičného tlaku ze strany sdružení výrobců v Unii s cílem odradit od spolupráce, podotýká se, že nebyly předloženy žádné důkazy. Tyto připomínky nebylo proto možno vzít v potaz.
(58)
Tito dovozci dále tvrdili, že roční objem výroby keramických obkládaček v USA činil přibližně 60 milionů m2 ročně, a nikoli 600 milionů m2, jak bylo uvedeno v 51. bodě odůvodnění prozatímního nařízení. Tato informace byla ověřena a bylo zjištěno, že je správná.
(59)
Co se týká vhodnosti USA jako srovnatelné země na základě podstatně nižšího objemu výroby, je nutno zdůraznit, že trh v USA je vysoce konkurenční - existuje řada místních výrobních podniků a dovážené množství je značné. Jak je mimoto zmíněno v 52. bodě odůvodnění prozatímního nařízení, neexistují žádné důkazy o necelních překážkách, které by významně bránily hospodářské soutěži na trhu. Za této situace se navzdory nižšímu objemu výroby nezměnil celkový závěr, že USA jsou vhodnou srovnatelnou zemí.
(60)
Dva dovozci tvrdili, že jednotkové prodejní ceny obkládaček vyráběných v USA na domácím trhu USA jsou mnohem vyšší než na trhu Unie a při srovnání s vývozními cenami to znamená existenci dumpingu. Bylo zjištěno, že toto tvrzení není pro účely tohoto řízení relevantní, jelikož jakákoli taková tvrzení za předpokladu, že pro ně existují důkazy prima facie, mohou být důkladně posouzena pouze ve zvláštním antidumpingovém řízení týkajícím se USA. Toto tvrzení se proto nebralo v úvahu.
(61)
Tito dovozci dále uvedli, že spolupracující výrobce v USA je ve vlastnictví výrobců v Unii či je k nim přidružen, a šetření bylo tudíž chybné, jelikož získané údaje nebyly nezávislé.
(62)
Připomíná se, že údaje, které poskytl spolupracující výrobce v USA, byly ověřeny na místě. Bylo tudíž shledáno, že toto tvrzení je neopodstatněné, a nebylo k němu přihlédnuto.
(63)
Tito dovozci mimoto uvedli, že objem vývozu z USA byl omezený. Toto tvrzení se pro účely výběru srovnatelné země pokládalo za nepodstatné, jelikož se údaje ze srovnatelné země používají k určení běžné hodnoty, a nikoli vývozních cen. Tvrzení bylo proto odmítnuto.
(64)
Titíž dovozci rovněž tvrdili, že nezveřejnění údajů o totožnosti, objemu, hodnotě a jakosti výroby spolupracujícího výrobce ve srovnatelné zemi není opodstatněné. Připomíná se, že spolupracující výrobce ve srovnatelné zemi požádal o důvěrný způsob zacházení kvůli obavě z odvetných obchodních opatření a bylo shledáno, že tato žádost je opodstatněná. Mimoto nelze vyloučit, že by poskytnutí údajů, které požadovali dovozci, a to i formou rozpětí, mohlo vést k zjištění totožnosti výrobce ve srovnatelné zemi. Žádosti dovozců nebylo proto vyhověno.
(65)
Po poskytnutí konečných informací zopakovali dva výše uvedení dovozci řadu svých výše uvedených tvrzení, aniž by však předložili další důkazy. Za těchto okolností se jejich tvrzení znovu odmítají.
(66)
Mimoto tito dva dovozci také tvrdili, že vzhledem k tomu, že spolupracující výrobce v USA je údajně ovládán výrobcem v Unii, je výběr této společnosti z USA coby vhodného výrobce ve srovnatelné zemi chybný. Zejména pak tvrdili, že společnost z USA není ekonomicky nezávislá, a nemůže tedy sloužit jako srovnávací kritérium pro dumping. Jako opodstatnění svého tvrzení citují dovozci čl. 2 odst. 1 třetí a čtvrtý pododstavec základního nařízení. V reakci na toto tvrzení je především třeba konstatovat, že (jak je uvedeno v 23. bodě odůvodnění prozatímního nařízení a v níže uvedeném 69. bodě odůvodnění) spolupracující výrobce v USA požádal o anonymitu a této jeho žádosti bylo vyhověno. Za těchto okolností nelze potvrdit ani popřít, zda mezi společností z USA a výrobcem v Unii existuje spojení. Je však třeba poznamenat, že výše uvedená ustanovení základního nařízení se týkají toho, jak mají být posuzovány ceny společnosti, které se týká šetření, při prodeji straně ve spojení. Tato ustanovení se netýkají otázky možného spojení mezi výrobcem ve srovnatelné zemi a výrobcem v Unii. Za těchto okolností se tvrzení odmítá.
(67)
Po poskytnutí konečných informací předložilo sdružení dovozců několik tvrzení. Za prvé sdružení tvrdilo, že údajně malý objem prodeje výrobců v USA na jejich domácím trhu v porovnání s čínským vývozem do Unie znamená, že USA nejsou vhodným trhem srovnatelné země. V tomto ohledu se při posuzování možných srovnatelných zemí mimo jiné coby jeden z prvků posuzovala úroveň hospodářské soutěže v těchto zemích. Podobné úrovně domácího prodeje domácího výrobního odvětví a dovozu ze země, které se týká šetření, není předpokladem pro to, aby byla země považována za vhodnou srovnatelnou zemi. V souvislosti s těmito tvrzeními byl pro účely tohoto šetření, a jak je uvedeno v 59. bodě odůvodnění, trh USA shledán dostatečně konkurenčním, aby byl vhodnou volbou. Za této situace je toto tvrzení odmítnuto.
(68)
Sdružení dovozců rovněž tvrdilo, že nemělo za to, že by skutečnost, že dovoz na trh USA je významný, byla pro volbu USA jako srovnatelné země důležitá. Pokud jde o toto tvrzení, je třeba poznamenat, že úroveň dovozu je skutečně jedním z důležitých činitelů posuzovaných při výběru vhodné srovnatelné země. Kombinace domácí výroby a velkého objemu dovozu přispívá ke konkurenčnímu trhu, jak je uvedeno v 59. bodě odůvodnění. Za této situace je toto tvrzení odmítnuto.
(69)
Sdružení dovozců se rovněž dotazovalo, jaké důkazy byly předloženy spolupracujícím výrobcem ve srovnatelné zemi k doložení rizika odvetných obchodních opatření, jak je uvedeno v 64. bodě odůvodnění. V tomto ohledu poukázala společnost z USA na to, že na trhu USA soutěží o stejné odběratele s celou řadou čínských vyvážejících výrobců keramických obkládaček. Společnost z USA uvedla, že v případě odhalení její totožnosti by se za těchto okolností obávala odvetných obchodních opatření. V souvislosti s důkazy předloženými za účelem doložení rizika odvetných obchodních opatření je třeba poznamenat, že možné riziko vyplývající ze skutečnosti, že společnost USA a čínští vyvážející výrobci působící na trhu USA spolu soutěží o stejné odběratele, bylo shledáno věrohodným. Za těchto okolností byla žádost společnosti o anonymitu přijata.
(70)
Sdružení rovněž uvedlo, že vzhledem k tomu, že průměrná domácí prodejní cena keramických obkládaček vyráběných na domácím trhu byla v USA údajně několikrát vyšší než cena dovozu z Unie do Číny, není výrobek z USA „obdobným výrobkem“ k dováženému výrobku z Číny. V tomto ohledu není skutečnost, že se tyto dvě ceny liší, důvodem se domnívat, že výrobek z USA není obdobným výrobkem k dotčenému výrobku. Jak je uvedeno v 32. bodě odůvodnění prozatímního nařízení, bylo shledáno, že dotčený výrobek a výrobek vyráběný a prodávaný na domácím trhu v USA mají mimo jiné stejné základní fyzické a technické vlastnosti a také stejná základní použití. Za těchto okolností se považují za obdobné výrobky ve smyslu čl. 1 odst. 4 základního nařízení. Tvrzení sdružení se proto odmítá.
(71)
Sdružení také vzneslo otázku, proč v situaci, kdy jiné třetí země kromě USA nespolupracovaly, nebyla za vhodnou srovnatelnou zemi vybrána Unie. V tomto ohledu se poznamenává, že vzhledem k tomu, že USA byly shledány vhodnou srovnatelnou zemí, jak je uvedeno v 59. bodě odůvodnění, nebylo zapotřebí posuzovat jiné možné vhodné trhy. Toto tvrzení sdružení je proto odmítnuto.
(72)
Jelikož nebyly předloženy žádné další připomínky, potvrzuje se, že volba USA jako srovnatelné země byla vhodná a přiměřená v souladu s čl. 2 odst. 7 písm. a) základního nařízení, a je potvrzen 45. až 54. bod odůvodnění prozatímního nařízení.
4.2 Určení běžné hodnoty
(73)
Dva dovozci uvedli, že bez informací o objemu výroby výrobce v USA nemohou zúčastněné strany ověřit, zda by kvůli úsporám z rozsahu mohl existovat významný rozdíl ve výrobních nákladech výrobce v USA v porovnání s náklady čínských výrobců zařazených do vzorku, kteří vyrábějí ročně více než 10 milionů m2 keramických obkládaček. Tito dovozci dále tvrdili, že objem výroby výrobce ve srovnatelné zemi a objem výroby čínských výrobců není srovnatelný vzhledem k nižšímu objemu výroby výrobce ve srovnatelné zemi či ve srovnatelné zemi. Připomíná se, že objem výroby spolupracujícího výrobce ve srovnatelné zemi je důvěrným údajem, a nelze jej tedy zveřejnit. Taktéž se připomíná, že čínské výrobní odvětví je vysoce roztříštěné a skládá se převážně z malých a středních podniků. Tato tvrzení se proto považovala za neopodstatněná.
(74)
Tito dovozci uvedli, že vzhledem ke skutečnosti, že se v čl. 2 odst. 1 druhém pododstavci základního nařízení vyžaduje, aby byla běžná hodnota určena na základě cen „jiných prodejců nebo výrobců“, bylo určení běžné hodnoty na základě údajů jediné společnosti chybné.
(75)
V této souvislosti se připomíná, že se toto řízení týká dovozu ze země bez tržního hospodářství, pro niž je nutno běžnou hodnotu určit v souladu s čl. 2 odst. 7 písm. a) základního nařízení. Toto tvrzení bylo tudíž odmítnuto.
(76)
Po poskytnutí konečných informací uvedlo sdružení dovozců, že mělo za to, že běžná hodnota ve srovnatelné zemi nemůže být založena na údajích poskytnutých jedinou společností. Toto tvrzení však bylo z důvodů uvedených v 75. bodě odůvodnění odmítnuto.
(77)
Tito dovozci taktéž tvrdili, že výrobek výrobce ze srovnatelné země není reprezentativní, jelikož je určen výhradně pro segment trhu s drahými výrobky. Jelikož bylo vyhověno žádosti o důvěrný způsob zacházení s údaji výrobce ve srovnatelné zemi, není toto tvrzení popřeno ani odmítnuto. I kdyby bylo toto tvrzení pravdivé, byly (jak je objasněno v 61. bodě odůvodnění prozatímního nařízení) provedeny úpravy početně zjištěné běžné hodnoty, pokud byly odůvodněné, s cílem zohlednit všechny typy obkládaček, včetně označení při dalším prodeji. Bylo proto zjištěno, že toto tvrzení není opodstatněné, a bylo tudíž odmítnuto.
4.3 Vývozní cena
(78)
Po poskytnutí konečných informací uvedl jeden vyvážející výrobce, že prodej některých typů keramických obkládaček do Unie během období šetření byl útvary Komise chybně zařazen a že dumpingové rozpětí společnosti by mělo být odpovídajícím způsobem opraveno. V tomto ohledu bylo při inspekci v prostorách společnosti zjištěno, že společnost špatně zařadila některé keramické obkládačky, a společnost o tom byla informována. Tyto obkládačky byly následně správně zařazeny pro účely provedení přesného výpočtu dumpingu. Za těchto okolností se tvrzení společnosti odmítá.
(79)
Po poskytnutí konečných informací tentýž vyvážející výrobce tvrdil, že některé vývozní prodejní transakce do Unie během období šetření nebyly při výpočtu dumpingového rozpětí společnosti zohledněny. V tomto ohledu bylo zjištěno, že tyto transakce nebyly zohledněny, jelikož na faktuře bylo uvedeno pozdější datum než konec období šetření. Za těchto okolností bylo tvrzení společnosti odmítnuto.
(80)
Jelikož s ohledem na vývozní ceny nebyly předloženy žádné připomínky, potvrzuje se 59. bod odůvodnění prozatímního nařízení.
4.4 Srovnání
(81)
Byly předloženy připomínky týkající se srovnání běžné hodnoty s vývozní cenou.
(82)
Jeden vyvážející výrobce uvedl, že při výpočtu jeho hodnoty CIF měla být zohledněna skutečnost, že se vývoz uskutečňoval prostřednictvím obchodníků, kteří nejsou ve spojení. Bylo shledáno, že toto tvrzení je oprávněné, a následně byly hodnoty CIF pro tohoto vývozce přepočítány. Po poskytnutí konečných informací žadatel tvrdil, že tento přepočet vývozních cen neměl být proveden, jelikož informace poskytnuté obchodníky, kteří nejsou ve spojení, nebyly spolehlivé vzhledem k tomu, že informace předložilo údajně pouze několik obchodníků, jejichž prostřednictvím prodával vyvážející výrobce. V tomto ohledu bylo zjištěno, že všichni obchodníci, kteří nejsou ve spojení, jejichž prostřednictvím prodával vyvážející výrobce, předložili informace o cenách. Za těchto okolností se tvrzení odmítá.
(83)
Další vyvážející výrobce uvedl, že při výpočtu jeho hodnoty CIF nebyly náležitě zohledněny náklady na pojištění. Bylo zjištěno, že toto tvrzení je oprávněné, a hodnoty CIF u tohoto vývozce byly odpovídajícím způsobem opraveny.
(84)
Jedna skupina vyvážejících společností tvrdila, že náklady na pojištění zahrnuté v jejích hodnotách CIF byly vypočítány chybně. Bylo zjištěno, že toto tvrzení je oprávněné, a hodnoty CIF byly proto přepočítány. Mimoto bylo zjištěno, že u jedné společnosti ve skupině nebyly při určování hodnoty ze závodu zohledněny náklady na manipulaci. Toto bylo rovněž napraveno.
(85)
Dva dovozci uvedli, že výpočet vývozních cen měl zohledňovat vývoj směnného kurzu USD v období šetření. Připomíná se však, že podle běžné praxe Komise se při přepočtu měny v průběhu období šetření použily měsíční směnné kurzy, takže vývoj směnného kurzu během období šetření byl zohledněn.
(86)
Po poskytnutí konečných informací uvedl jeden vyvážející výrobce, že jelikož byla běžná hodnota založena na údajích od jediného výrobce ve srovnatelné zemi, a následně nemohly být z důvodů zachování důvěrnosti zveřejněny přesné údaje, je nezbytné zajistit, aby byly ve vhodných případech provedeny úpravy k zajištění srovnatelnosti výrobku pro účely výpočtů dumpingu. V tomto ohledu byly, jak je uvedeno v 61. bodě odůvodnění prozatímního nařízení, v případě potřeby provedeny úpravy, aby bylo zajištěno spravedlivé srovnání mezi běžnou hodnotou a vývozní cenou.
(87)
Po poskytnutí konečných informací tvrdili dva vývozci, že spolupracující výrobce v USA zásobuje výlučně sektor s drahými keramickými obkládačkami, zatímco čínští vyvážející výrobci zásobují sektor s nízkými cenami. V rámci zajištění spravedlivého srovnání mezi běžnou hodnotou a vývozní cenou tito dovozci tvrdili, že jim nebyly poskytnuty údaje o nezbytných úpravách podle čl. 2 odst. 10 základního nařízení. V tomto ohledu je třeba poznamenat, že úpravy, které byly provedeny za účelem zajištění spravedlivého srovnání, jsou vysvětleny v 61. bodě odůvodnění prozatímního nařízení.
4.5 Dumpingová rozpětí u spolupracujících vývozců zařazených do vzorku
(88)
Konečná dumpingová rozpětí vyjádřená jako procentní podíl z ceny CIF na hranice Unie před proclením u spolupracujících výrobců zařazených do vzorku s přihlédnutím ke všem výše uvedeným připomínkám činí:
Název společnosti/skupiny
Konečné dumpingové rozpětí
Shandong Yadi Co. Ltd
36,5 %
Skupina Xinruncheng
29,3 %
Skupina Wonderful
26,3 %
Heyuan Becarry Co. Ltd
67,7 %
4.6 Dumpingová rozpětí u všech ostatních spolupracujících vyvážejících výrobců
(89)
V důsledku změn ve výpočtu dumpingových rozpětí (jak je uvedeno v 88. bodě odůvodnění) činí vážený průměr dumpingových rozpětí výrobců zařazených do vzorku, který je založen na dumpingových rozpětích u čtyř spolupracujících vyvážejících výrobců zařazených do vzorku, 30,6 %. V této souvislosti se podotýká, že pro společnost Heyuan Becarry Co. Ltd, které nebylo přiznáno zacházení jako v tržním hospodářství ani individuální zacházení, bylo dumpingové rozpětí vypočteno způsobem popsaným v 88. bodě odůvodnění prozatímního nařízení. V souladu s čl. 9 odst. 6 první větou základního nařízení bylo toto dumpingové rozpětí použito k výpočtu váženého průměru dumpingových rozpětí stran zařazených do vzorku uplatněného na spolupracující vývozce, kteří nebyli zařazeni do vzorku. Mimoto vzhledem ke skutečnosti, že společnosti Heyuan Becarry Co. Ltd nebylo přiznáno zacházení jako v tržním hospodářství a že bylo zjištěno, že její rozhodnutí o vývozním prodeji podléhají výrazným státním zásahům, mělo by být clo uložené na dovozy společnosti Heyuan Becarry Co. Ltd stejné jako clo použitelné na dovozy spolupracujících vývozců, kteří nebyli zařazeni do vzorku.
(90)
Pokud jde o způsob výpočtu dumpingového rozpětí pro společnost Heyuan Becarry Co. Ltd, která byla, jak bylo zmíněno, spolupracujícím vyvážejícím výrobcem zařazeným do vzorku, jemuž však nebylo přiznáno individuální zacházení, jak je uvedeno v 65. bodě odůvodnění prozatímního nařízení, odkaz ve zmíněném bodě odůvodnění na 64. bod odůvodnění prozatímního nařízení by se měl vztahovat na 62. bod odůvodnění.
4.7 Dumpingové rozpětí u společnosti žádající o individuální zjišťování
(91)
U společnosti uvedené v 51. až 54. bodě odůvodnění, u níž bylo provedeno individuální zjišťování, se použije s ohledem na použití článku 18 základního nařízení celostátní dumpingové rozpětí.
4.8 Dumpingová rozpětí u všech ostatních nespolupracujících vyvážejících výrobců
(92)
Jelikož ohledně výpočtu dumpingového rozpětí pro všechny ostatní vyvážející výrobce nebyly předloženy žádné připomínky, potvrzuje se 66. až 67. bod odůvodnění prozatímního nařízení.
(93)
S přihlédnutím k připomínkám, které byly uvedeny v 81. až 85. bodě odůvodnění, bylo celostátní dumpingové rozpětí stanoveno ve výši 69,7 %.
4.9 Podání týkající se seznamu spolupracujících vývozců
(94)
Byla obdržena řada tvrzení, že se v případě 13 vyvážejících výrobců využívajících vážené prozatímní clo podle prozatímního nařízení, uvedených v jeho příloze, jedná pouze o obchodníky, a nikoli výrobce, a proto by v této příloze neměli být uvedeni.
(95)
Po dalším zkoumání bylo zjištěno, že tato tvrzení jsou pravdivá v případě pěti společností. Tyto společnosti byly informovány o záměru vyškrtnout je z příslušné přílohy a bylo jim umožněno se k tomu vyjádřit. Tři z těchto společností nepodaly žádné další připomínky, zatímco dvě společnosti předložily v této záležitosti další tvrzení. Tato další tvrzení neobsahovala dostatečné důkazy, které by prokazovaly, že tyto společnosti jsou ve skutečnosti vyvážejícími výrobci dotčeného výrobku, a byla proto odmítnuta. Těchto pět společností bylo vyškrtnuto ze seznamu společností využívajících vážené průměrné konečné clo.
4.10 Události, které nastaly po období šetření
(96)
Po zveřejnění prozatímních zjištění se kvůli změnám ve vlastnické struktuře údajně přerušil vztah dvou spolupracujících vyvážejících výrobců v rámci skupiny. Jedna z těchto společností proto požádala o individuální clo nezávislé na clu druhé společnosti.
(97)
Podle poskytnutých informací se zdá, že se po období šetření vztahy těchto dvou společností přerušily. Dopad tohoto údajného rozdělení ve struktuře skupiny a rovněž žádost jedné ze společností o individuální celní sazbu bude nutno podrobně přezkoumat. Pokud by jedna či obě tyto společnosti požádaly o přezkum své situace po tomto údajném rozdělení, lze to provést v příhodném čase v souladu se základním nařízením. Za této situace je žádost společnosti o stanovení individuálního cla v tomto šetření odmítnuta.
(98)
Po poskytnutí konečných informací žadatel tvrdil, že pro jednoho z vyvážejících výrobců ve spojení uvedených v 97. bodu odůvodnění by mělo platit individuální clo, které by bylo vypočtené pro něj, jelikož existovaly důkazy o tom, že jeho dumping byl na vyšší úrovni než u druhého vyvážejícího výrobce. V tomto ohledu by mělo být poznamenáno, že pro vyvážející výrobce, kteří byli během období šetření ve spojení, by nevypočtení jednoho váženého průměru dumpingových rozpětí a cla pro tyto společnosti ponechalo prostor pro obcházení cel ze strany vyvážejícího výrobce, na něhož se vztahuje vyšší clo. Vzhledem k tomu, že bylo zjištěno, že oba vyvážející výrobci dotčení tímto šetřením byli během období šetření ve spojení, neexistují důvody pro stanovení individuálních cel pro každého z nich. Jak je uvedeno v 97. bodě odůvodnění, pokud by jedna či obě tyto společnosti požádaly o přezkum své situace po tomto údajném rozdělení, lze to provést v souladu se základním nařízením. Za těchto okolností se tvrzení žadatele odmítá.
D. ÚJMA
1. Výroba v Unii a výrobní odvětví Unie
(99)
Jelikož ohledně výroby v Unii a výrobního odvětví Unie nebyly předloženy žádné připomínky ani nová zjištění, potvrzují se závěry v 68. až 70. bodě odůvodnění prozatímního nařízení.
1.1 Spotřeba Unie
(100)
Jelikož ohledně spotřeby Unie nebyly předloženy žádné připomínky ani zjištění, potvrzují se závěry v 71. a 72. bodě odůvodnění prozatímního nařízení.
2. Dovoz z Číny
(101)
Jedna zúčastněná strana zpochybnila analýzu dovozu a tvrdila, že v podnětu i v prozatímním nařízení chyběly údaje o objemu dovozu a že míra v m2 je jednotkou plochy, a nikoli objemu.
(102)
Jiná zúčastněná strana uvedla, že vývoj ceny a objemu dovozu z Číny jednoduše ukazuje běžné výkyvy v obchodu, a nemůže být proto náznakem chování čínských vývozců, pokud jde o dumping.
(103)
Po poskytnutí konečných informací jedna strana zpochybnila spolehlivost statistických údajů Eurostatu a uvedla, že skutečné čínské dovozní ceny jsou vyšší, a jsou tudíž srovnatelné s dovozními cenami z ostatních třetích zemí. Dále tvrdila, že tato skutečnost by měla dopad na zjištěná dumpingová rozpětí.
(104)
Jiná zúčastněná strana uvedla, že se její analýza statistik Eurostatu s ohledem na podíl na trhu a dovozní cenu mírně lišila od analýz uvedených v prozatímním nařízení a že by tato zjištění měla být odpovídajícím způsobem pozměněna.
(105)
Jiná zúčastněná strana tvrdila, že útvary Komise nezohlednily zvýšení cen čínského dovozu po období šetření, v roce 2010.
(106)
Pokud jde o tvrzení týkající se použité měrné jednotky k určení objemu dovozu, výraz „objem“ v čl. 3 odst. 2 základního nařízení se vztahuje na „množství“, nikoli na „krychlový objem“. Pro každý výrobek je nutno použít nejreprezentativnější měrnou jednotku. Pokud jde o dotčený výrobek, hospodářské subjekty na světovém trhu používají důsledně metry čtvereční (m2). Tato jednotka byla proto považována za nejvhodnější pro účely tohoto šetření a tvrzení v tomto ohledu bylo odmítnuto.
(107)
Co se týká vývoje ceny a objemu dovozu z Číny, je pravdou, že rozdíly jsou omezené, vezmou-li se v úvahu absolutní hodnoty. Čínský dovoz se v posuzovaném období snížil o 3 %. Závěr ohledně objemu čínského dovozu je však nutno posoudit v kontextu celkového poklesu spotřeby na trhu Unie. Skutečnost, že čínský dovoz v tomto období klesl pouze o 3 %, zatímco se celková spotřeba snížila o 29 %, měla jednoznačně dopad na jeho přítomnost na trhu Unie. Udržení stálého dovozu tudíž čínskému dovozu umožnilo získat podíl na trhu v době, kdy ostatní hospodářské subjekty ztrácely.
(108)
Pokud jde o vývoj čínských cen, průměrné dovozní ceny uvedené v 73. bodě odůvodnění prozatímního nařízení vycházely ze statistických údajů Eurostatu. Byly vzneseny dotazy týkající se přesnosti průměrných dovozních cen do některých členských států, avšak nebyly potvrzeny žádné změny úředních statistik. V každém případě se připomíná, že údaje Eurostatu byly použity pouze ke stanovení obecných trendů a že i kdyby čínské dovozní ceny měly být upraveny směrem nahoru, celkový obraz o újmě by zůstal nezměněn, tj. s vysokými rozpětími pro cenové podbízení a prodej pod cenou. V těchto souvislostech je třeba poznamenat, že pro výpočet rozpětí újmy a dumpingových rozpětí nebyly údaje Eurostatu použity. K určení úrovně rozpětí byly použity pouze ověřené údaje od navštívených společností. I kdyby tedy byly zjištěny nesrovnalosti ve statistických údajích, nemělo by to žádný dopad na úroveň rozpětí, která byla zveřejněna.
(109)
Pokud jde o tvrzení, že útvary Komise nezohlednily údaje Eurostatu z roku 2010, nelze toto tvrzení uznat, jelikož hodnota za období šetření zahrnovala první čtvrtletí roku 2010. V souvislosti s druhým až čtvrtým čtvrtletím roku 2010 je třeba poznamenat, že tyto údaje se týkají období po období šetření, k němuž by se nemělo přihlížet. Kromě toho, i kdyby tyto údaje zohledněny byly, z dovozních statistik vyplývá, že se zvýšily také dovozní ceny ze třetích zemí, což poukazuje na to, že se jednalo o obecný trend a nikoli o jev týkající se pouze čínského dovozu.
3. Cenové podbízení
(110)
Připomíná se, že v prozatímní fázi bylo (jak je uvedeno v 76. bodě odůvodnění prozatímního nařízení) cenové podbízení stanoveno jako vážené průměrné prodejní ceny výrobců v Unii pro odběratele na trhu Unie, kteří nejsou ve spojení, upravené na úroveň cen ze závodu, porovnané podle typu výrobku s odpovídajícími váženými průměrnými cenami dovozu z Číny prodávaného prvnímu nezávislému odběrateli na trhu Unie, stanovenými na základě cen CIF s příslušnou úpravou o stávající cla, náklady po dovozu a obchodní úroveň.
(111)
Jedna strana tvrdila, že výpočty vývozní ceny, které byly stranám poskytnuty, neodpovídají vysvětlení podanému v 76. bodě odůvodnění prozatímního nařízení. Po ověření se potvrzuje, že se v daném bodě odůvodnění jednalo o chybu v textu. V prozatímní fázi byla úprava o obchodní úroveň provedena u prodejních cen ze závodu účtovaných výrobci v Unii odběratelům na trhu Unie, kteří nejsou ve spojení, a ve výpočtu průměrné vývozní ceny nebyla provedena úprava o náklady po dovozu. V konečné fázi byly ceny CIF vyvážejících výrobců z dotčené země na hranice Unie upraveny o stávající cla a náklady po dovozu (náklady vzniklé v přístavu Unie s ohledem na dovoz, dopravu a uskladnění před dalším prodejem dovozci), a to na základě informací, které poskytli spolupracující dovozci, kteří nejsou ve spojení.
(112)
Jiná strana tvrdila, že by po úpravě směrem dolů k zohlednění nákladů na distribuci/marketing měly být ceny podobné cenám čínského vývozu. Prozatímní výpočet však již zahrnoval tyto úpravy. Toto tvrzení bylo tudíž neopodstatněné, a bylo proto odmítnuto.
(113)
Šetření zjistilo úrovně cenového podbízení v rozmezí od 43,2 % do 55,7 %, což se mírně liší od úrovní zjištěných v prozatímní fázi (viz 77. bod odůvodnění prozatímního nařízení). Důvodem změny je výpočet nové hodnoty CIF pro vyvážejícího výrobce, jak je uvedeno v 83. až 85. bodě odůvodnění, a výpočet individuální vývozní ceny CIF pro vyvážejícího výrobce, skupinu Kito, jak je uvedeno v 51. bodě odůvodnění.
4. Dovoz ze třetích zemí s výjimkou Číny
(114)
Jelikož ohledně dovozu ze třetích zemí s výjimkou Číny nebyly předloženy žádné připomínky ani zjištění, potvrzují se závěry uvedené v 78. až 80. bodě odůvodnění prozatímního nařízení.
5. Situace výrobního odvětví Unie
5.1 Makroekonomické ukazatele
5.1.1 Výroba, výrobní kapacita a vytížení kapacity
(115)
Jelikož ohledně výroby, výrobní kapacity a vytížení kapacity nebyly předloženy žádné připomínky ani zjištění, potvrzují se závěry uvedené v 84. a 85. bodě odůvodnění prozatímního nařízení.
5.1.2 Objem prodeje a podíl na trhu
(116)
Jelikož ohledně objemu prodeje a podílu na trhu nebyly předloženy žádné připomínky ani zjištění, potvrzují se závěry uvedené v 86. a 87. bodě odůvodnění prozatímního nařízení.
5.1.3 Zaměstnanost a produktivita
(117)
Jelikož ohledně zaměstnanosti a produktivity nebyly předloženy žádné připomínky ani zjištění, potvrzují se závěry uvedené v 88. a 89. bodě odůvodnění prozatímního nařízení.
5.1.4 Rozsah dumpingového rozpětí
(118)
Dumpingová rozpětí jsou upřesněna v 88. až 93 bodě odůvodnění. Potvrzuje se, že veškerá zjištěná rozpětí jsou podstatně vyšší než minimální úroveň. Vzhledem k objemu a cenám dumpingového dovozu se proto potvrzuje, že dopad skutečného dumpingového rozpětí nelze považovat za zanedbatelný.
5.2 Mikroekonomické ukazatele
5.2.1 Zásoby
(119)
Jedna strana zpochybnila správnost údajů uvedených v 93. až 95. bodě odůvodnění prozatímního nařízení. Tato strana tvrdila, že hodnota zásob jako procento výroby byla během celého posuzovaného období podstatně nižší, než jak bylo uvedeno v tabulce 10 téhož nařízení. Tyto výpočty byly přezkoumány a bylo zjištěno, že chybně vypočteny byly pouze procentní údaje pro rok 2009 a období šetření a že v těchto obdobích bylo procento zásob ve skutečnosti mírně vyšší, než bylo uvedeno dříve. Správná verze tohoto výpočtu je uvedena v tabulce 1 tohoto nařízení.
(120)
Tatáž strana uvedla, že pokud by bylo výrobní odvětví Unie přinuceno zvýšit úroveň zásob až na šest měsíců výroby, jak je uvedeno v 94. bodě odůvodnění prozatímního nařízení, představovalo by procento zásob 50 % celkové výroby místo 59 %, jak je uvedeno v tabulce 10 prozatímního nařízení.
(121)
V této souvislosti je třeba zdůraznit, že analýzy uvedené v 93. a 94. bodě odůvodnění prozatímního nařízení se doplňovaly, nebyly však totožné. První analýza ukazovala procento zásob společností zařazených do vzorku (vyjádřených v metrech čtverečních) v porovnání s výrobou společností zařazených do vzorku (rovněž vyjádřenou v metrech čtverečních) (v období šetření 61 %). Druhá analýza, která se rovněž týkala společností zařazených do vzorku, ukazovala počet měsíců výroby uložené na skladě ve vztahu k dvanácti měsícům v roce (v období šetření 50 %).
(122)
Další analýza umožnila zpřesnit posouzení vývoje počtu měsíců výroby, která je uložena na skladě. V roce 2007 měli výrobci zařazení do vzorku na skladě výrobu přibližně za pět měsíců (43 %), tlak dumpingového dovozu je však v období šetření přinutil zásoby zvýšit na více než sedm měsíců výroby (což odpovídá 61 % celkové roční výroby). V tabulce 1 je uveden objem zásob rovněž ve formě počtu měsíců z celkové roční výroby.
(123)
Tabulka 1
Zásoby
2007
2008
2009
OŠ
Zásoby (v tis. m2)
48 554
50 871
39 689
41 887
Index (2007 = 100)
100
105
82
86
Zásoby jako procento výroby
43 %
49 %
56 %
61 %
Index (2007 = 100)
100
113
130
142
Počet měsíců výroby na skladě v porovnání s celkovou roční výrobou
5,2
5,9
6,7
7,4
Index (2007 = 100)
100
113
130
142
Procento měsíců výroby na skladě (základ 12 měsíců)
43 %
49 %
56 %
61 %
(124)
Potvrzuje se proto závěr, že tendence zaznamenaná u stavu zásob prokazuje, že dochází k újmě.
5.2.2 Prodejní ceny
(125)
Jedna zúčastněná strana (jak již bylo zmíněno v 20. bodě odůvodnění) zpochybnila zjištění uvedená v 96. až 99. bodě odůvodnění prozatímního nařízení, pokud jde o prodejní ceny výrobního odvětví Unie, a tvrdila, že Komise do určení jednotkové ceny v Unii nezahrnula výrobce v Polsku a České republice a že se tyto údaje neshodují se skutečnými veřejně dostupnými údaji.
(126)
Pokud jde o toto tvrzení, byla provedena simulace s použitím prodejních cen zaznamenaných v Polsku, na něž připadá přibližně 10 % celkové výroby v Unii. Pro Českou republiku, jejíž výroba představuje méně než 3 % celkové výroby v Unii, nebyla simulace provedena. Tato simulace prokázala, že i při zohlednění polských cen se konečná zjištění významně nezmění. V souladu se svou metodikou vypočítala Komise prodejní ceny výrobního odvětví Unie po provedení příslušných úprav s cílem získat ceny účtované prvnímu nezávislému odběrateli, aby byla zajištěna srovnatelnost s čínskými prodejními cenami.
(127)
Jedna zúčastněná strana uvedla, že argumentace v 97. bodě odůvodnění prozatímního nařízení objasňující, že výrobní odvětví Unie bylo nuceno prodávat menší množství a širší sortiment, nebyla správná, jelikož výrobní odvětví Unie by v tomto případě údajně přišlo o mnohem větší podíl na trhu než jen o 2 %.
(128)
Je třeba poznamenat, že zaměření se na prodej menších sérií neznamená nutně úbytek většího podílu na trhu. Za prvé, výrobní odvětví Unie nebylo zcela vytěsněno z trhu pro větší, homogenní série výrobku, a to i přesto, že tlak levného čínského dovozu je v tomto odvětví obzvláště silný. Za druhé, výrobnímu odvětví Unie se podařilo zachovat přítomnost na celém trhu stlačením prodejních cen a výrobou dražší sortimentní skladby, což vedlo k poklesu ziskovosti, jak je uvedeno v 100. bodě odůvodnění prozatímního nařízení. Skutečnost, že výrobní odvětví Unie nepřišlo o větší podíl na trhu, proto vysvětluje rozhodnutí zachovat přítomnost na trhu navzdory cenovému tlaku ze strany Číny.
5.2.3 Ziskovost, peněžní tok, návratnosti investic a mzdy
(129)
Jedna strana tvrdila, že mezi velkými a malými společnostmi existují velké rozdíly v ziskovosti. Uvádělo se proto, že se průměrný zisk musí považovat za nereprezentativní, jelikož vzorek obsahoval údaje pouze jedné velké společnosti.
(130)
Jiná strana uvedla, že finanční situace velkých výrobců v Unii je dobrá. Tatáž strana tvrdila, že jelikož neexistují žádné ztráty, a to ani v případě, že se k průměrnému ziskovému rozpětí výrobního odvětví Unie připočítají malé společnosti, jak je uvedeno v 101. bodě odůvodnění a tabulce 12 prozatímního nařízení, nelze prokázat celkovou újmu.
(131)
Je nutno uvést, že aby byla zajištěna konzistentnost zjištění s reprezentativností vzorku, byly všechny ukazatele újmy (včetně zisku) zváženy na základě podílu každého segmentu na celkové výrobě Unie. Na druhou stranu se potvrzuje reprezentativnost velké společnosti, pokud jde o segment větších podniků. Celkové ukazatele odvozené z analýzy společností zařazených do vzorku jsou proto reprezentativní s ohledem na situaci celého výrobního odvětví Unie, a výše uvedené tvrzení bylo nutno odmítnout.
(132)
S ohledem na tvrzení, že velkým podnikům nebyla způsobena žádná újma, je třeba uvést, že podle čl. 4 odst. 1 základního nařízení je nutno analýzu provést ve vztahu k celému výrobnímu odvětví Unie, a nikoli určitým skupinám nebo typům společností. Jak již bylo zmíněno ve 130. bodě odůvodnění, skutečnost, že v období šetření nebyly zaznamenány žádné ztráty, sama o sobě neznamená, že nedošlo k újmě.
5.2.4 Výrobní náklady
(133)
Jedna zúčastněná strana zpochybnila závěr, že v důsledku navýšení zásob a změny sortimentní skladby se výrobní náklady výrobního odvětví Unie zvýšily o 14 %. Podle této strany není tento závěr pravdivý, jelikož výše zásob ani sortimentní skladba nejsou součástí výrobních nákladů.
(134)
Toto tvrzení je nutno odmítnout, jelikož vysoké úrovně zásob představují značné finanční náklady, které jsou zahrnuty v analýze výrobních nákladů. Opakovaná změna sortimentní skladby znamená na druhou stranu dodatečné výrobní náklady, jelikož výrobce musí často výrobní proces revidovat: tato operace může být nákladná, jelikož znamená prostoje a neoptimální využití strojního zařízení.
6. Závěr o újmě
(135)
Jedna zúčastněná strana zpochybnila závěr uvedený v 107. bodě odůvodnění prozatímního nařízení, že negativní dopad na výrobní odvětví Unie mělo snížení spotřeby. Podle této strany nemůže existovat újma v důsledku snížení spotřeby, jelikož celkový podíl na trhu zůstal stejný.
(136)
Pokud jde o připomínku týkající se stálého podílu výrobního odvětví Unie na trhu navzdory klesající spotřebě, je nutno zmínit, že podíl na trhu není jediným důležitým ukazatelem újmy. Výrobcům v Unii se podařilo zachovat jejich podíl na trhu Unie pouze na úkor ziskovosti, která se v posuzovaném období snížila. Nelze proto vyvodit závěr, že stálý podíl výrobců v Unii na trhu vylučuje existenci újmy.
(137)
Vzhledem k výše uvedeným skutečnostem se potvrzují závěry ohledně újmy uvedené v 107. až 111. bodě odůvodnění prozatímního nařízení.
E. PŘÍČINNÉ SOUVISLOSTI
(138)
Komise obdržela připomínky k prozatímním zjištěním týkajícím se příčinných souvislostí. Tyto připomínky byly zopakováním připomínek, jimiž se již zabývalo prozatímní nařízení v 128. až 132. bodě odůvodnění týkajícím se újmy, kterou si mohlo způsobit samo výrobní odvětví Unie. Nebyly předloženy žádné další důkazy, které by změnily prozatímní závěry. Potvrzují se proto závěry uvedené v 135. a 136. bodě odůvodnění prozatímního nařízení.
1. Dopad dovozu z Číny
(139)
V souladu s čl. 3 odst. 6 a 7 základního nařízení bylo v prozatímní fázi ověřeno, zda dumpingový dovoz dotčeného výrobku pocházejícího z Číny způsobil výrobnímu odvětví Unie podstatnou újmu.
(140)
Některé strany tvrdily, že snížení výroby a prodeje výrobního odvětví Unie bylo důsledkem snižující se spotřeby. Uvádělo se rovněž, že dopad čínského dovozu musel být omezený, jelikož podíl Číny na trhu se zvýšil pouze o 1,6 %, přičemž s podílem výrobního odvětví Unie na trhu mohlo souviset nejvýše 1 %.
(141)
V této souvislosti se připomíná, že při šetření byla zjištěna časová shoda mezi vyšším podílem čínského dovozu na trhu a poklesem zisku výrobního odvětví Unie a navýšením jeho zásob. Na výrobní odvětví Unie mimoto nevyvíjel tlak pouze vyšší podíl na trhu, nýbrž ještě více cenové chování čínských vyvážejících výrobců a vysoké úrovně jejich cenového podbízení.
(142)
Jak bylo připomenuto v 113. bodě odůvodnění, šetřením byly zjištěny značné úrovně cenového podbízení. Šetření rovněž prokázalo, že výrobní odvětví Unie a dovozci prodávali své výrobky velkou měrou stejným odběratelům, což znamená, že výrobní odvětví Unie s dumpingovým dovozem přímo soutěžilo o objednávky.
(143)
To celkově prokazuje, že pokles ziskovosti výrobního odvětví Unie a zhoršení většiny ukazatelů újmy nezpůsobil jen objem dovozu, nýbrž i cenový tlak.
2. Neexistence hospodářské soutěže mezi obkládačkami vyráběnými v Unii a dumpingovými obkládačkami dováženými z Číny
(144)
Řada zúčastněných stran uvedla, že dovoz keramických obkládaček z Číny nemohl způsobit výrobnímu odvětví Unie újmu, jelikož tyto výrobky nejsou srovnatelné. V této souvislosti se uvádělo, že keramické obkládačky z Číny jsou určeny pro trh s homogenními výrobky, zatímco výrobní odvětví Unie vyrábí obkládačky na objednávku, v menších sériích. Rovněž se uvádělo, že čínští výrobci a výrobní odvětví Unie spolu vzájemně nesoutěží kvůli skutečnosti, že čínští výrobci působí v segmentu levných až středně drahých výrobků, zatímco výrobní odvětví Unie působí v segmentu středně drahých až drahých výrobků. Jako důkaz v tomto ohledu byl předložen malý úbytek podílu výrobního odvětví Unie na trhu.
(145)
Ačkoliv na podporu výše uvedených tvrzení nebyly předloženy žádné podstatné důkazy, bylo nicméně pečlivě posouzeno, zda čínský dovoz skutečně soutěžil s obkládačkami vyráběnými v Unii.
(146)
V této souvislosti je nutno zmínit, že Komise provedla velmi podrobná srovnání, která rozlišovala mezi stovkami různých typů obkládaček. V tomto případě šetření prokázalo značnou úroveň shody mezi typy vyráběnými výrobním odvětvím Unie a vývozci. To jednoznačně prokazuje, že výrobní odvětví Unie a čínský dovoz vzájemně soutěží, pokud jde o jednotlivé typy výrobku. Připomíná se rovněž, že při šetření bylo zjištěno, že výrobní odvětví Unie a vyvážející výrobci spolu přímo soutěží, jelikož mají stejnou zákaznickou základnu.
(147)
Pokud jde o tvrzení, že keramické obkládačky z Číny jsou určeny pro trh homogenních výrobků, zatímco výrobní odvětví Unie vyrábí na objednávku, v menších sériích, připomíná se (viz 95. bod odůvodnění prozatímního nařízení), že to byl právě tlak ze strany čínského dovozu, který výrobní odvětví Unie přinutil přejít na menší série a širší škálu výrobků z hlediska barev a rozměrů. Výrobní odvětví Unie je dosud zastoupeno ve všech segmentech trhu a na rozdíl od výše uvedeného tvrzení je nutno strukturu prokazující, že se výrobní odvětví Unie muselo zaměřit na zvláštní typy výrobku, považovat za náznak existence přímé hospodářské soutěže.
(148)
Na základě výše uvedených skutečností nelze uznat tvrzení, že čínský dovoz nezpůsobil výrobnímu odvětví Unie újmu, jelikož spolu vzájemně nesoutěžily.
3. Účinky jiných činitelů
3.1 Dopad dovozu z ostatních třetích zemí
(149)
Některé strany trvaly na tom, že dopad tureckého dovozu je nutno považovat za významný. Pokud jde o ceny, jedna strana zpochybnila závěr, že zvýšení tureckých cen o 19 % bylo významné.
(150)
Toto tvrzení bylo projednáno v 118. bodě odůvodnění prozatímního nařízení a nebyly zjištěny žádné nové důkazy, které by zneplatnily závěr vyvozený v prozatímní fázi. V těchto souvislostech se potvrzuje, že zvýšení tureckých cen o 19 % musí být pokládáno za významné. Mimoto se připomíná, jak je uvedeno v 41. bodě odůvodnění, že neexistují žádné důkazy o dumpingovém dovozu z této země, který by způsobil výrobnímu odvětví Unie újmu, a tudíž nelze toto tvrzení uznat.
3.2 Dopad poklesu spotřeby
(151)
Jedna zúčastněná strana tvrdila, že pokles spotřeby postihl především Španělsko a Itálii, v nichž byla újma údajně největší. Hlavním místem určení čínského vývozu byly naopak severské členské státy, které nevykazovaly pokles spotřeby a v nichž byli výrobci v Unii údajně poškozeni méně. Tatáž strana rovněž tvrdila, že se španělské odvětví keramických obkládaček v roce 2010 zotavilo, což prokazuje, že mezi čínským vývozem a údaji o výrobě a prodeji výrobního odvětví Unie neexistuje žádná souvislost.
(152)
Jedna strana uvedla, že navýšení zásob výrobního odvětví Unie by mělo být přičteno poklesu spotřeby v Unii a nikoli dumpingovému dovozu z Číny.
(153)
Tvrzení, že členské státy v severní Evropě nebyly poklesem spotřeby dotčeny a že dovoz z Číny byl nasměrován pouze do severní Evropy, nebylo podpořeno žádnými doloženými důkazy. Naopak, údaje od čínských vyvážejících výrobců zařazených do vzorku prokazují, že prodej je rozložen rovnoměrně na celou Unii. Na Španělsko a Itálii mimoto připadá společně 28 % tohoto prodeje, což je jen o něco málo méně než prodej do Německa (32 %). Na tomto základě byla tato tvrzení odmítnuta.
(154)
S ohledem na tvrzení, že navýšení zásob výrobního odvětví Unie by mělo být přičítáno poklesu spotřeby v Unii, připomíná Komise zdůvodnění uvedené v 108. bodě odůvodnění prozatímního nařízení, tj. že tlak čínského dovozu byl velmi silný zejména v sektoru prodeje velkých sérií, což mělo jasný dopad na zásoby výrobců v Unii. Růst míry zásob během posuzovaného období nelze vysvětlit pouze obtížemi s prodejem výrobků, nýbrž také tím, že bylo nutné mít k dispozici zásoby mimořádně velké škály výrobků. Závěr o účincích čínského dovozu působícího újmu na zásoby se tudíž potvrzuje.
3.3 Dopad hospodářské krize
(155)
Několik zúčastněných stran trvalo na tom, že skutečnou příčinou potíží výrobního odvětví Unie byla hospodářská krize. To bylo doloženo skutečností, že k hlavnímu zhoršení došlo mezi rokem 2008 a 2009, tj. v roce, který postihla krize, zatímco v následujícím období byla tendence méně výrazná. Uvádělo se rovněž, že posuzované období zahrnovalo vrchol a dno hospodářského cyklu, přičemž vrchol se vyznačuje hospodářským rozmachem stavebnictví a dno finanční krizí, a snížení vývozu kvůli zřizování nových výrobních závodů v zemích třetího světa.
(156)
Po poskytnutí konečných informací trvala jedna zúčastněná strana na tom, že ke zhoršení řady ukazatelů újmy došlo kvůli hospodářské krizi a nikoli v důsledku dumpingového dovozu. Účinkem recese bylo podle této strany zvýšení poptávky po velkých objemech levných výrobků. Následkem toho se výrobní odvětví Unie muselo více zaměřit na výrobu pro objednávky ve velkém, tedy na segment, v němž již působilo čínské výrobní odvětví, čímž došlo k navýšení úrovně zásob. Kromě toho recese údajně způsobila inflaci v Unii, která byla v porovnání s Čínou vyšší, což vedlo ke zvýšení výrobních nákladů výrobců v Unii, a výrobní odvětví Unie proto údajně muselo prodávat za ceny, jež byly nižší než výrobní náklady.
(157)
Jiná strana tvrdila, že zisk výrobního odvětví Unie se v posledním čtvrtletí období šetření významně zvýšil, což poukazuje na to, že výrobní odvětví Unie se po hospodářské krizi zotavilo. Tato strana požadovala, aby byl zisk za období šetření udáván za čtvrtletí, což by pravděpodobně naznačilo, že ziskovost ke konci období šetření byla výrazně vyšší.
(158)
Skutečnost, že na výkonnost výrobního odvětví Unie měl dopad hospodářský útlum, byla uznána již v 120. bodě odůvodnění nařízení o uložení prozatímních opatření. V této souvislosti je třeba připomenout, že aby byla zjištěna příčinná souvislost, příslušná právní norma stanoví, že dumpingový dovoz musí výrobnímu odvětví Unie způsobovat podstatnou újmu. Dumpingový dovoz však nemusí být jedinou příčinou újmy.
(159)
Šetřením bylo mimoto prokázáno, že tendence rostoucího čínského vývozu mohla pokračovat navzdory hospodářské krizi. Čína byla skutečně jediným účastníkem na trhu, který byl schopen udržet si svůj podíl na trhu i ve složité hospodářské situaci.
(160)
Pokud jde o změnu ve struktuře poptávky v Unii, jak se uvádí v 156. bodě odůvodnění, nebyly na podporu tohoto tvrzení předloženy žádné důkazy. Připomíná se, že šetření naopak ukázalo, jak je vysvětleno v 106. bodě odůvodnění prozatímního nařízení, že výrobní odvětví Unie muselo změnit sortimentní skladbu a nabízet větší výběr výrobků z hlediska typů, barev a rozměrů a muselo navýšit své zásoby, aby bylo schopno v krátkém čase reagovat na velmi specifické objednávky. Toto tvrzení proto muselo být odmítnuto.
(161)
Pokud jde o dopad inflace na výrobní náklady, je možné pozorovat, že průměrná míra inflace v Unii nebyla vyšší než míra inflace v Číně během posuzovaného období, a že jí proto nemohou být vysvětlovány obtíže výrobců v Unii s prodejem za udržitelné ceny. S ohledem na úroveň cenového podbízení navíc nelze vyvodit závěr, že tlak na snižování čínských dovozních cen byl způsoben výrobním odvětvím Unie. Z těchto důvodů muselo být tvrzení této strany odmítnuto.
(162)
Pokud jde na druhou stranu o situaci výrobního odvětví Unie, připomíná se, že v prozatímním nařízení (126. bod odůvodnění) bylo prokázáno, že agresivní cenové chování čínských vývozců nepříznivě ovlivnilo ziskovost výrobního odvětví Unie v posuzovaném období již v době před světovým hospodářským útlumem. To prokazuje, že i kdyby nedošlo ke krizi, tlak ze strany levného dovozu z Číny byl sám o sobě dostatečný, aby mohl výrobnímu odvětví Unie způsobit podstatnou újmu.
(163)
Tato skutečnost (vezme-li se v úvahu společně s dumpingovými cenami) podporuje závěr, že hospodářský útlum nenarušuje příčinnou souvislost mezi čínským vývozem a újmou způsobenou výrobnímu odvětví Unie.
(164)
Požadavek, aby byl zisk za období šetření udáván za čtvrtletí, není pro současné šetření považován za relevantní, protože i kdyby se ukázalo, že byl zisk výraznější, musel by být porovnán s cílovým ziskem ve výši 3,9 %.
3.4 Dopad neprovedení restrukturalizace výrobního odvětví Unie
(165)
Jedna zúčastněná strana uvedla, že újmu způsobenou výrobcům v Unii je nutno přičíst tomu, že neprovedli restrukturalizaci, jelikož zmenšení trhu ve výši 29 % bylo doprovázeno pouze 7% snížením kapacity a 16% snížením zaměstnanosti.
(166)
V tomto odvětví je zrušení výrobní kapacity složitým procesem, jelikož obnovení kapacity v případě zotavení trhu je pro výrobce mimořádně nákladné. Snížení zaměstnanosti, k němuž došlo v dotčeném období, bylo stejného řádu jako zmenšení trhu. Tendence v oblasti zaměstnanosti nemusí naprosto přesně odrážet tendenci výroby, jelikož ne všechna pracovní místa souvisí přímo s vlastní výrobou. Skutečnost, že zrušení kapacity a propouštění pracovníků ve výrobním odvětví neodpovídalo přesně zmenšení trhu, nenaznačuje, že nedošlo k restrukturalizaci. V rozporu s těmito tvrzeními a s přihlédnutím ke struktuře výrobního odvětví je proto 7% snížení kapacity a 16% snížení zaměstnanosti nutno pokládat za významné.
3.5 Dopad výkonnosti výrobního odvětví Unie na vývozních trzích
(167)
Jedna zúčastněná strana uvedla, že snížení objemu vývozu výrobního odvětví Unie bylo zapříčiněno vysokými cenami, a nikoli dopadem čínského vývozu.
(168)
S ohledem na toto tvrzení se připomíná, že se po hospodářské krizi vývozní výkonnost výrobního odvětví Unie zlepšila. Tvrzení, že vývozní výkonnost měla značný nepříznivý dopad na výsledky výrobního odvětví Unie, není proto možno přijmout.
4. Závěr o příčinných souvislostech
(169)
Žádné z tvrzení, která předložily zúčastněné strany, neprokazuje, že dopad ostatních činitelů kromě dumpingového dovozu z Číny byl takový, aby narušil příčinnou souvislost mezi dumpingovým dovozem a zjištěnou újmou. Potvrzují se proto závěry o příčinných souvislostech uvedené v prozatímním nařízení.
F. ZÁJEM UNIE
(170)
S ohledem na připomínky stran provedla Komise další analýzu všech tvrzení týkajících se zájmu Unie. Všechny záležitosti byly posouzeny a byly potvrzeny závěry uvedené v prozatímním nařízení.
1. Zájem výrobního odvětví Unie
(171)
Jelikož s ohledem na zájem výrobního odvětví Unie nebyly předloženy žádné připomínky, potvrzují se závěry uvedené v 137. až 141. bodě odůvodnění prozatímního nařízení.
2. Zájem dovozců
(172)
Jedna strana uvedla, že uložení opatření ohrozí ekonomickou existenci dovozců, jelikož budou moci přenést pouze částečně vyšší náklady v důsledku cla na své odběratele.
(173)
Po poskytnutí konečných informací se dvě strany vyjádřily proti závěru, že dovozci mohou snadno přejít z čínských dodávek k jiným zdrojům dodávek, a jako důvod uvedli zejména to, že kvalita a ceny nejsou srovnatelné.
(174)
S ohledem na toto tvrzení se připomíná, že velká část dovozu není cly dotčena, jelikož nepochází z Číny. Vlastnosti výrobku, jenž se ve srovnatelné kvalitě vyrábí na celém světě, naznačují, že jsou tyto výrobky nahraditelné, a že je tudíž možné využívat celou řadu alternativních zdrojů dodávek, a to i navzdory učiněným tvrzením. I v případě dovozců, kteří se spoléhají na čínský dovoz, jenž je podle zjištění šetření dumpingový a prodává se za podstatně nižší ceny, než jsou ceny výrobků pocházejících z Unie, bylo při šetření zjištěno, že dovozci mohou u svých prodejních cen uplatnit přirážky přesahující 30 %. To spolu se zjištěnou skutečností, že dovozci dosáhli zisku ve výši přibližně 5 % a mohou přenést přinejmenším část možných vyšších nákladů na své odběratele, naznačuje, že jim jejich postavení umožňuje vypořádat se s dopadem opatření.
(175)
Jak je uvedeno v 144. bodě odůvodnění prozatímního nařízení, uložení opatření nebude dovozcům v Unii bránit v tom, aby zvýšili podíly dovozu výrobků z jiných nedumpingových zdrojů, které jsou dostupné v Unii i v ostatních třetích zemích.
(176)
Jeden dovozce tvrdil, že pro určitý typ výrobku jsou prý v současné době čínské ceny vyšší než ceny výrobního odvětví Unie, a že by tedy opatření neumožňovala tento konkrétní typ výrobku v budoucnu vyvážet.
(177)
Toto tvrzení nebylo podloženo žádnými důkazy. Podle dostupných informací navíc tento typ výrobku představoval pouze menší část trhu a významně by neovlivnil dodávky na trhu Unie. Tvrzení bylo proto odmítnuto.
3. Zájem uživatelů
(178)
Některé zúčastněné strany tvrdily, že dopad na uživatele bude značný. Zejména se uvádělo, že i minimální zvýšení cen o 32,3 % odběratelům zabrání v nákupu kvalitních výrobků. Rovněž se uvádělo, že ačkoliv může být pravdou, že dopad na velké diverzifikované obchody pro kutily může být omezený, malé specializované obchody budou značně dotčeny.
(179)
Pokud jde o dopad na konečné uživatele, Komise potvrzuje prozatímní závěr uvedený v 152. a 153. bodě odůvodnění nařízení Komise o prozatímním clu, tj. že dopad na ceny bude omezený.
(180)
Stavebnictví, jeden z největších odběratelů výrobců keramických obkládaček, se rozhodlo při šetření nespolupracovat. Po uložení prozatímních opatření byla Evropská federace stavebního průmyslu (European Construction Industry Federation (FIEC)) znovu vyzvána, aby poskytla statistické údaje, které prokazují, do jaké míry (pokud vůbec) bude toto odvětví nepříznivě ovlivněno uložením opatření. Federace FIEC potvrdila, že ačkoliv nejsou údaje přímo dostupné, nákladový dopad opatření na celkovou činnost jejích členů je velmi malý. Federace rovněž objasnila, že nízký zájem ze strany jejích členů je nutno pokládat za podporu návrhu Komise.
(181)
Pokud jde o malé specializované obchody, Komisi se nepodařilo získat žádné přesvědčivé údaje, které by potvrzovaly velikost a rozsah dopadu antidumpingového opatření. Stejně jako u dopadu na dovozce je nutno mít na paměti, že se keramické obkládačky vyrábějí v Unii a v mnoha třetích zemích neuplatňujících dumping; lze proto vyloučit vážné riziko nedostatečných dodávek pro maloobchody.
4. Zájem konečných spotřebitelů
(182)
Usilovalo se o získání podrobnějšího posouzení dopadů ze strany spotřebitelů. Šetření prokázalo, že dopad bude pravděpodobně omezený.
(183)
Absolutní hodnota opatření je za prvé vypočítána z dovozní ceny, a tudíž na základě, který je mnohem nižší než konečná maloobchodní cena dotčeného výrobku. Tato hodnota může být na různých stupních (dovozci, velkoobchodníci a maloobchodníci) dříve, než se výrobek dostane ke konečnému spotřebiteli, snížena. A i kdyby dovozci a prodejci přesunuli celou výši cla na odběratele, připomíná se, že na trhu existuje velká nabídka výrobků, na něž se opatření nevztahují a které vyrábějí výrobci v Unii i výrobci ze třetích zemí.
(184)
Komise vypočítala dopad antidumpingových cel na ceny účtované spotřebitelům, a to stanovením výše cla, jež má být zaplaceno podle skutečného dovozu z Číny, a přidělením této částky přímo spotřebitelům za předpokladu, že dovozci, velkoobchodníci a maloobchodníci přenesou veškeré dodatečné náklady na konečné spotřebitele. Takto vypočítaný dopad na náklady je podstatně nižší než 0,5 EUR/m2. Připomíná se, že v prozatímním nařízení byl vyvozen závěr, že v Unii činí průměrná roční spotřeba u spotřebitelů přibližně 2,2 m2 na osobu. Vzhledem k nízkému dopadu cla na metr čtvereční bude zvýšení nákladů pravděpodobně omezené, a to i v případě, že spotřebitel nakoupí značné množství dotčeného výrobku za účelem stavby nebo renovace.
5. Závěr týkající se zájmu Unie
(185)
Lze očekávat, že uložení opatření pomůže výrobnímu odvětví Unie s následnými příznivými dopady na podmínky hospodářské soutěže na trhu Unie a snížením hrozby uzavírání podniků a snižování počtu pracovníků.
(186)
Mimoto lze předpokládat, že uložení opatření bude mít omezený dopad na uživatele/dovozce, kteří budou moci pořizovat dodávky u široké škály dodavatelů na trhu Unie a v ostatních třetích zemích.
(187)
Na základě výše uvedených skutečností nelze dospět k závěru, že uložení opatření není v zájmu Unie.
G. KONEČNÁ OPATŘENÍ
1. Úroveň pro odstranění újmy
1.1 Zveřejnění
(188)
Dvě zúčastněné strany uvedly, že Komise měla v prozatímním ånařízení zveřejnit rozpětí cenového podbízení, a jedna z nich tvrdila, že nezveřejnění tohoto údaje znamená, že zúčastněné strany nemohly posoudit, zda bylo náležitě uplatněno pravidlo nižšího cla.
(189)
V reakci na výše uvedené skutečnosti jsou zveřejněna prozatímní rozpětí:
Společnost
Rozpětí újmy
Skupina Wonderful
52,6 %
Skupina Xinruncheng
95,8 %
Shandong Yadi Ceramics Co. Ltd
72,1 %
Heyuan Becarry Ceramic Co. Ltd
73,9 %
Všichni ostatní spolupracující výrobci
66,0 %
Zbytkové rozpětí
95,8 %
1.2 Rozpětí újmy
(190)
Jedna strana tvrdila, že pro zjištění újmy použila Komise nejednotný přístup a měla své závěry založit na vážených průměrných údajích pro celé výrobní odvětví.
(191)
V souvislosti s tímto tvrzením se poznamenává, že zjištění týkající se úrovně pro odstranění újmy vycházejí z ověřených údajů od konkrétních společností, jež byly považovány za nejspolehlivější základ k tomu, aby byly zohledněny všechny příslušné skutečnosti pro účely srovnání. Proto muselo být toto tvrzení odmítnuto.
(192)
Vzhledem k výše dosaženým závěrům ohledně dumpingu, výsledné újmy, příčinných souvislostí a zájmu Unie by měla být uložena opatření, aby se předešlo vzniku další újmy, kterou výrobnímu odvětví Unie způsobuje dumpingový dovoz z Číny.
(193)
Pro účely stanovení úrovně těchto cel byla vzata v úvahu zjištěná dumpingová rozpětí a výše cla nezbytného pro odstranění újmy způsobené výrobnímu odvětví Unie.
(194)
Považovalo se proto se vhodné vypočítat rozpětí cenového podbízení na základě cen zjištěných z údajů, které poskytli výrobci v Unii a čínští vývozci.
(195)
Při výpočtu výše antidumpingového cla nezbytného k odstranění účinků dumpingu působícího újmu se mělo za to, že by clo mělo být vypočítáno tak, aby výrobnímu odvětví Unie umožnilo pokrýt výrobní náklady a dosáhnout přiměřeného zisku. Usuzovalo se, že tímto přiměřeným ziskem před zdaněním je zisk, jehož by výrobní odvětví tohoto typu dosáhlo za běžných podmínek hospodářské soutěže, tj. pokud by neexistoval dumpingový dovoz, u prodeje obdobného výrobku v Unii. Tento zisk byl stanoven s přihlédnutím k ziskovosti ve výši 3,9 %, jíž výrobní odvětví Unie dosáhlo v roce 2007, jak je uvedeno v tabulce 12 prozatímního nařízení.
(196)
Zjištěná rozpětí újmy jsou tato:
Společnost
Rozpětí újmy
Skupina Wonderful
58,5 %
Skupina Xinruncheng
82,3 %
Shandong Yadi Ceramics Co. Ltd
66,6 %
Heyuan Becarry Ceramic Co. Ltd
58,6 %
Všichni ostatní spolupracující výrobci
65,0 %
Zbytkové rozpětí
82,3 %
(197)
Podotýká se, že rozpětí újmy u „všech ostatních spolupracujících výrobců“ bylo stanoveno bez použití údajů skupiny Kito, jelikož skupina Kito nebyla součástí vzorku, a aby bylo zajištěno, že je v souladu se způsobem výpočtu dumpingového rozpětí pro „všechny ostatní spolupracující výrobce“. (Viz čl. 9 odst. 6 první věta základního nařízení.) Pro skupinu Kito se s ohledem na použití článku 18 základního nařízení použije zbytkové rozpětí újmy, jak je uvedeno v 54. bodě odůvodnění.
(198)
Podotýká se rovněž, že rozpětí cenového podbízení jsou vyšší než zjištěná dumpingová rozpětí uvedená v 88. až 93. bodě odůvodnění, a proto by jako základ pro stanovení výše cel mělo v souladu s pravidlem nižšího cla sloužit dumpingové rozpětí.
(199)
V zájmu zajištění rovného zacházení mezi novými vyvážejícími výrobci a spolupracujícími společnostmi nezařazenými do vzorku uvedenými v příloze I tohoto nařízení by mělo být přijato ustanovení zajišťující, že se na nové výrobce bude vztahovat vážený průměr cla uloženého spolupracujícím společnostem nezařazeným do vzorku, jelikož noví výrobci by jinak neměli nárok na přezkum podle čl. 11 odst. 4 základního nařízení vzhledem k tomu, že čl. 11 odst. 4 neplatí v případě, kdy byl použit výběr vzorku.
2. Celní prohlášení
(200)
Statistické údaje týkající se dotčeného výrobku se často vyjadřují v metrech čtverečních. Nicméně pro dotčený výrobek není v kombinované nomenklatuře stanovené v příloze I nařízení Rady (EHS) č. 2658/87 ze dne 23. července 1987 o celní a statistické nomenklatuře a o společném celním sazebníku (6) žádná taková doplňková jednotka uvedena. Je proto nezbytné stanovit, že v prohlášení o propuštění do volného oběhu se má kromě hmotnosti v kilogramech nebo tunách uvádět pro dovoz i počet metrů čtverečních dotčeného výrobku.
3. Konečný výběr prozatímního cla
(201)
Vzhledem k velikosti zjištěného dumpingového rozpětí a na základě úrovně újmy způsobené výrobnímu odvětví Unie se považovalo za nezbytné, aby se částky zajištěné prostřednictvím prozatímního antidumpingového cla uloženého prozatímním nařízením vybraly s konečnou platností.
(202)
Jestliže jsou konečná cla vyšší než prozatímní cla, vyberou se s konečnou platností pouze zajištěné částky ve výši prozatímního cla, zatímco částky, které byly zajištěny nad rámec konečné sazby antidumpingového cla, by se měly uvolnit.
4. Forma opatření
(203)
Jedna zúčastněná strana navrhla, aby opatření měla formu minimální dovozní ceny namísto valorických cel. Minimální dovozní cena však není pro dotčený výrobek vhodná, jelikož výrobek existuje ve velkém množství typů výrobků, jejichž ceny vykazují významné rozdíly, což představuje velmi vysoké riziko vzájemné kompenzace. Kromě toho se očekává, že typy výrobku se budou dále vyvíjet, pokud jde o design a konečnou úpravu, a minimální dovozní cena by pak už nebyla vhodným základem pro výši cla. Proto se žádost o uložení opatření ve formě minimální dovozní ceny zamítá.
(204)
Jiná strana požadovala, aby měla opatření formu dovozních kvót. Avšak dovozní kvóty nejsou ani v souladu se základním nařízením, ani s mezinárodně dohodnutými pravidly. Proto musela být žádost zamítnuta,
PŘIJALA TOTO NAŘÍZENÍ:
Článek 1
1. Ukládá se konečné antidumpingové clo na dovoz glazovaných a neglazovaných keramických dlaždic a obkládaček, obkládaček pro krby nebo stěny; glazovaných a neglazovaných keramických mozaikových kostek a podobných výrobků, též na podložce, v současnosti kódů KN 6907 10 00, 6907 90 20, 6907 90 80, 6908 10 00, 6908 90 11, 6908 90 20, 6908 90 31, 6908 90 51, 6908 90 91, 6908 90 93 a 6908 90 99, pocházejících z Čínské lidové republiky.
2. Sazba konečného antidumpingového cla, která se použije na čistou cenu s dodáním na hranice Unie před proclením, pro výrobky popsané v odstavci 1 a vyráběné níže uvedenými společnostmi činí:
Společnost
Clo
Doplňkový kód TARIC
Dongguan City Wonderful Ceramics Industrial Park Co. Ltd; Guangdong Jiamei Ceramics Co. Ltd; Qingyuan Gani Ceramics Co. Ltd; Foshan Gani Ceramics Co. Ltd
26,3 %
B011
Guangdong Xinruncheng Ceramics Co. Ltd
29,3 %
B009
Shandong Yadi Ceramics Co. Ltd
36,5 %
B010
Společnosti uvedené v příloze I
30,6 %
Všechny ostatní společnosti
69,7 %
B999
3. Použití individuálních celních sazeb stanovených pro společnosti uvedené v odstavci 2 je podmíněno předložením platné obchodní faktury, která splňuje požadavky stanovené v příloze II, celním orgánům členských států. Není-li tato faktura předložena, použije se celní sazba platná pro všechny ostatní společnosti.
4. Není-li stanoveno jinak, použijí se platné celní předpisy.
Článek 2
Částky zajištěné prostřednictvím prozatímního antidumpingového cla podle nařízení (EU) č. 258/2011 o uložení prozatímního antidumpingového cla na dovoz keramických obkládaček, v současnosti kódů KN 6907 10 00, 6907 90 20, 6907 90 80, 6908 10 00, 6908 90 11, 6908 90 20, 6908 90 31, 6908 90 51, 6908 90 91, 6908 90 93 a 6908 90 99, pocházejících z Čínské lidové republiky budou vybrány s konečnou platností. Částky, které byly zajištěny nad rámec konečné sazby antidumpingového cla, budou uvolněny.
Článek 3
Pokud jakýkoli výrobce z Čínské lidové republiky předloží Komisi dostatečné důkazy o tom, že v období šetření (tj. od 1. dubna 2009 do 31. března 2010) nevyvážel zboží popsané v čl. 1 odst. 1 pocházející z Čínské lidové republiky, o tom, že není ve spojení s žádným vývozcem ani výrobcem, na něž se vztahují opatření uložená tímto nařízením, a o tom, že po skončení období šetření vyvezl dotčené zboží do Unie nebo uzavřel neodvolatelný smluvní závazek vyvézt značné množství dotčeného výrobku do Unie, může Rada na návrh Komise a po konzultaci s poradním výborem prostou většinou změnit čl. 1 odst. 2 tak, aby bylo pro tohoto výrobce stanoveno clo platné pro spolupracující výrobce nezařazené do vzorku, tj. 30,6 %.
Článek 4
Při předložení prohlášení o propuštění do volného oběhu v souvislosti s výrobky uvedenými v článku 1 se do příslušného pole takového prohlášení zapíše počet metrů čtverečních dovezených výrobků.
Článek 5
Toto nařízení vstupuje v platnost prvním dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
V Bruselu dne 12. září 2011.
ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE RADY (UE) NR 917/2011
z dnia 12 września 2011 r.
nakładające ostateczne cło antydumpingowe i stanowiące o ostatecznym pobraniu tymczasowego cła nałożonego na przywóz płytek ceramicznych pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1225/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. w sprawie ochrony przed przywozem produktów po cenach dumpingowych z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej (1) („rozporządzenie podstawowe”), w szczególności jego art. 9,
uwzględniając wniosek przedstawiony przez Komisję Europejską po konsultacji z Komitetem Doradczym,
a także mając na uwadze, co następuje:
A. PROCEDURA
1. Środki tymczasowe
(1)
Komisja nałożyła rozporządzeniem (UE) nr 258/2011 (2) („rozporządzenie w sprawie ceł tymczasowych”) tymczasowe cło antydumpingowe na przywóz płytek ceramicznych pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej („Chiny”).
(2)
W dniu 31 maja 2011 r. opublikowano sprostowanie (3), aby poprawić pewne błędy drukarskie, w szczególności nazwy niektórych chińskich producentów eksportujących, które niepoprawnie zapisano w załączniku I do rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.
(3)
W wyniku weryfikacji niektórych otrzymanych po publikacji sprostowania wniosków, które uznano za uzasadnione, stwierdzono, że błędnie zapisano niektóre inne nazwy. Poprawne nazwy wszystkich przedsiębiorstw podlegających średniemu ważonemu cłu wymieniono w załączniku I do niniejszego rozporządzenia.
(4)
Należy przypomnieć, że postępowanie zostało wszczęte na podstawie skargi złożonej przez Stowarzyszenie Europejskich Producentów płytek ceramicznych (CET) („skarżący”) w imieniu producentów reprezentujących większą część, w tym przypadku ponad 30 %, łącznej unijnej produkcji płytek ceramicznych. Jak określono w motywie 24 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, dochodzenie w sprawie dumpingu oraz szkody obejmowało okres od dnia 1 kwietnia 2009 r. do dnia 31 marca 2010 r. („okres objęty dochodzeniem” lub „OD”). W odniesieniu do tendencji mających znaczenie dla oceny szkody Komisja przeprowadziła analizę danych obejmujących okres od dnia 1 stycznia 2007 r. do końca okresu objętego dochodzeniem („okres badany”).
2. Dalsze postępowanie
(5)
Po ujawnieniu istotnych faktów i ustaleń, na podstawie których podjęto decyzję o wprowadzeniu tymczasowych środków antydumpingowych („ujawnienie tymczasowych ustaleń”), kilka zainteresowanych stron przedłożyło oświadczenia w formie pisemnej, przedstawiające ich opinie w sprawie tymczasowych ustaleń. Stronom, które wystąpiły z takim wnioskiem, umożliwiono wypowiedzenie się, a na wniosek dwóch zainteresowanych stron zorganizowano przesłuchanie przez urzędnika przeprowadzającego spotkanie wyjaśniające.
(6)
Komisja kontynuowała poszukiwanie informacji uznanych za konieczne do sformułowania ostatecznych ustaleń.
(7)
Wszystkie strony zostały poinformowane o zasadniczych faktach i ustaleniach, na podstawie których zamierzano zalecić nałożenie ostatecznego cła antydumpingowego na przywóz płytek ceramicznych pochodzących z Chin i ostateczne pobranie kwot zabezpieczonych z tytułu cła tymczasowego. Oprócz tego zainteresowanym stronom wyznaczono okres, w którym mogły przedstawić uwagi związane z ujawnieniem tych informacji.
(8)
Rozpatrzono, a w stosownych wypadkach uwzględniono, ustne i pisemne uwagi przedstawione przez zainteresowane strony.
3. Strony zainteresowane postępowaniem
3.1. Kontrola wyrywkowa chińskich producentów eksportujących
(9)
Przy doborze próby producentów eksportujących włączono do niej „grupę” przedsiębiorstw składających wniosek z uwagi na fakt, że łączna wielkość wywozu dwóch producentów należących do domniemanej grupy czyni ich łącznie trzecim największym pod względem wielkości wywozu eksporterem na rynek unijny. Przedsiębiorstwa te twierdziły, że są ze sobą powiązane na podstawie art. 143 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2454/93 z dnia 2 lipca 1993 r. ustanawiającego przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (4), który stanowi, że strony uważa się za powiązane, jeżeli „są one prawnie uznanymi wspólnikami w działalności gospodarczej”. W toku dochodzenia ujawniono później, że przedsiębiorstwa te nie były powiązane w tym rozumieniu i, jak wspomniano w motywie 35 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, powyższych dwóch producentów traktuje się jako odrębne podmioty.
(10)
Szereg producentów eksportujących złożyło wnioski, w których twierdzili, że przedsiębiorstwa te powinno się wykluczyć z próby ze względu na przedstawianie nieprawdziwych lub wprowadzających w błąd informacji. Producenci twierdzili również, że w rezultacie średni ważony margines dumpingu należało obliczyć bez uwzględniania tych dwóch objętych próbą przedsiębiorstw.
(11)
W tym względzie należy zauważyć, że informacje dostarczone przez te strony przed doborem próby uznano za wystarczające do określenia danych przedsiębiorstw jako powiązane i z uwagi na ich łączną wielkość sprzedaży eksportowej na rynek unijny zostały one objęte próbą. Po odbyciu wizyt weryfikacyjnych na miejscu na terenie tych dwóch przedsiębiorstw szczegółowo zbadano kwestię ich powiązania. Zweryfikowano informacje przedstawione przez te przedsiębiorstwa na poparcie twierdzenia, iż są one ze sobą powiązane, jednak ustalono, że wbrew własnym poglądom przedsiębiorstw w tej kwestii przedmiotowe informacje są niewystarczające, aby można było je uznać za powiązane. W związku z tym stwierdzono, że przedsiębiorstw tych nie można uznać za powiązane w rozumieniu art. 143 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (EWG) nr 2454/93. Ponieważ przedmiotowe przedsiębiorstwa współpracowały przy dochodzeniu, w tym poprzez dostarczenie informacji dotyczących ich domniemanego powiązania, uznaje się, że nie ma podstaw do wykluczenia ich z próby. W związku z powyższym wniosek ten został odrzucony.
(12)
Ponadto nawet zakładając, że dobór innych przedsiębiorstw do próby w trakcie dochodzenia doprowadziłby do znacznego zwiększenia wielkości wywozu na rynek unijny w trakcie uwzględnionego OD, to jednak trudno byłoby w dostępnym czasie zbadać jakiekolwiek nowo wybrane przedsiębiorstwa. W związku z tym, mimo że okazało się, iż przedsiębiorstwa te nie są powiązane, próba nadal jest zgodna z kryteriami przewidzianymi w rozporządzeniu podstawowym. Wskazuje się również na brak dowodów na to, że przedsiębiorstwa te celowo twierdziły, iż są powiązane, aby wybrano je do próby.
(13)
Przy braku jakichkolwiek innych uwag niniejszym potwierdza się motywy 5 i 6 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.
3.2. Kontrola wyrywkowa producentów unijnych
(14)
Po wprowadzeniu środków tymczasowych jedna strona twierdziła, że żaden z producentów unijnych popierających skargę nie przedstawił odpowiedzi dotyczących próby i w związku z tym należy uznać, że nie współpracowali oni w trakcie postępowania. Po ujawnieniu ostatecznych ustaleń argument ten podtrzymano.
(15)
W odniesieniu do twierdzenia, że brak odpowiedzi dotyczących próby wskazywałby na brak współpracy ze strony producentów unijnych popierających skargę, przypomina się, że prawnym przedstawicielem wszystkich skarżących przedsiębiorstw było CET. Zgodnie z wymogami CET dostarczyło również w imieniu skarżących dodatkowe informacje dotyczące danych z OD. Jak wyszczególniono w zawiadomieniu o wszczęciu, przedstawienia informacji na potrzeby doboru próby wymagano wyłącznie od przedsiębiorstw, które nie dostarczyły jeszcze wszystkich niezbędnych informacji. Oznacza to, że skarżący producenci współpracowali w pełni, dostarczając wszystkich niezbędnych informacji na etapie składania skargi, oraz ze względu na fakt, że niezbędne uaktualnienia dotyczące danych z OD zostały dostarczone w ich imieniu przez ich prawnego przedstawiciela w trakcie dochodzenia.
(16)
Jedna zainteresowana strona twierdziła, że podział przemysłu unijnego na różne segmenty i zasięg geograficzny próby sprawiały, że nie była ona statystycznie reprezentatywna. W tym względzie przypomina się, że unijny przemysł płytek ceramicznych jest w znacznym stopniu rozdrobniony i obejmuje ponad 500 producentów. Ustalono również, że przemysł reprezentowały wszystkie trzy segmenty przemysłu, tj. duże, średnie i małe przedsiębiorstwa. W celu zapewnienia, aby wyniki dużych przedsiębiorstw nie zdominowały analizy szkody oraz by należycie uwzględnić sytuację małych przedsiębiorstw, które łącznie mają największy udział w produkcji unijnej, uznano, że w próbie powinny być reprezentowane wszystkie segmenty, (tj. małe, średnie i duże przedsiębiorstwa). Wybrano największe przedsiębiorstwa w ramach każdego segmentu, pod warunkiem że można było zapewnić geograficzną reprezentatywność.
(17)
Jedna zainteresowana strona twierdziła również, że Komisja nie wykazała, iż próba nadal pozostała reprezentatywna po wycofaniu się polskiego producenta, oraz że w każdym razie była ona niewystarczająco reprezentatywna pod względem wielkości sprzedaży na rynku unijnym.
(18)
Jeden polski producent faktycznie postanowił zaprzestać współpracy, a zatem musiał został wyłączony z próby. Aby próba była reprezentatywna, nie musi jednak odzwierciedlać dokładnego rozmieszczenia geograficznego i wagi produkujących państw członkowskich. Biorąc pod uwagę fakt, że rozmieszczenie geograficzne jest tylko jednym z czynników uwzględnianych przy zapewnianiu reprezentatywności, przyjęcie takiego podejścia nie byłoby praktyczne z administracyjnego punktu widzenia. Wystarczy, aby próba zasadniczo odzwierciedlała proporcje najważniejszych państw produkujących, których dotyczy dochodzenie. W ramach oceny przeprowadzonej w odniesieniu do tego kryterium ustalono, że wycofanie się polskiego przedsiębiorstwa nie wpłynęło na ogólną reprezentatywność próby. Na tej podstawie potwierdza się, że próba producentów unijnych była wystarczająco reprezentatywna w rozumieniu art. 17 rozporządzenia podstawowego.
(19)
W odniesieniu do argumentu dotyczącego ogólnej reprezentatywności próby przypomina się, że ze względu na znaczne rozdrobnienie przemysłu unijnego nie jest możliwe uniknięcie sytuacji, w której przedsiębiorstwa włączone do próby obejmują stosunkowo małą część ogólnej produkcji unijnej. W każdym przypadku art. 17 rozporządzenia podstawowego stanowi, że dochodzenia mogą być ograniczone do prób, które są statystycznie reprezentatywne lub stanowią największą reprezentatywną wielkość produkcji, sprzedaży lub wywozu, która może zostać właściwie zbadana, nie wskazując jednak żadnego konkretnego progu ilościowego, jeżeli chodzi o poziom takiej reprezentatywnej wielkości. Na tej podstawie potwierdza się reprezentatywność dobranej próby w rozumieniu art. 17 rozporządzenia podstawowego.
(20)
Jedna zainteresowana strona twierdziła, że Komisja nie włączyła do próby producentów unijnych oferujących niskie ceny sprzedaży i którzy mają siedzibę w takich państwach, jak Polska i Republika Czeska; w związku z tym otrzymana w ten sposób próba nie byłaby reprezentatywna dla średniej ceny sprzedaży oferowanej przez producentów unijnych.
(21)
W odpowiedzi na powyższe twierdzenie Komisja ustaliła, że średnie ceny sprzedaży w ramach próby dotyczącej przemysłu unijnego mieściły się w tym samym zakresie co średnie ceny sprzedaży zawarte w publicznie dostępnych statystykach. W każdym razie oraz jak wyjaśniono później w motywie 125, w ramach dochodzenia wykazano, że nawet przy uwzględnieniu publicznie dostępnych cen dla tych państw ostateczne ustalenia nie uległyby jakiejkolwiek istotnej zmianie.
(22)
Szereg stron przedstawiło uwagi dotyczące metodyki zastosowanej przy doborze próby dotyczącej przemysłu unijnego w porównaniu z doborem próby eksporterów chińskich, który odbywał się wyłącznie w oparciu o wielkość wywozu.
(23)
Jeżeli chodzi o różne metodyki stosowane przy doborze próby producentów unijnych, z jednej strony, i chińskich producentów eksportujących, z drugiej, należy zauważyć, że metodyki stosowano zgodnie z celami kontroli wyrywkowej. W odniesieniu do przemysłu unijnego Komisja musiała przeanalizować sytuację całego przemysłu, w związku z czym wybrano kryteria, które zapewniłyby najbardziej reprezentatywny obraz całego sektora. Jeżeli chodzi o chińskich eksporterów, za odpowiednie rozwiązanie uznano dobór próby w oparciu o największą wielkość wywozu produktu objętego postępowaniem, w związku z czym próbą objęto największych eksporterów. Należy również zauważyć, że w art. 17 rozporządzenia podstawowego nie przewidziano obowiązku doboru obydwu prób w oparciu o te same kryteria. Ponadto w tym przypadku przed ustaleniem ostatecznej próby chińskich producentów eksportujących współpracujące strony w Chinach oraz władze chińskie miały możliwość przedstawienia uwag dotyczących proponowanej próby. Uwagi wpłynęły w odniesieniu do składu próby, jednak nie otrzymano żadnych uwag dotyczących jej reprezentatywności.
(24)
Po ujawnieniu ostatecznych ustaleń stowarzyszenie importerów stwierdziło, że treść art. 17 rozporządzenia podstawowego sugeruje, iż próby producentów unijnych i producentów eksportujących należy ustalać w oparciu o te same kryteria. Po ujawnieniu ostatecznych ustaleń szereg stron chińskich nadal twierdziło, że przy doborze reprezentatywnych prób doszło do dyskryminacji między traktowaniem chińskich producentów eksportujących a producentów unijnych.
(25)
W odpowiedzi na twierdzenie sformułowane w następstwie ujawnienia ostatecznych ustaleń, zgodnie z którym należy stosować te same kryteria przy doborze prób producentów unijnych i producentów eksportujących, z przyczyn przedstawionych w motywie 23 uznaje się, że próby te można ustalać w oparciu o różne kryteria. W związku z powyższym wniosek ten został odrzucony.
(26)
W odniesieniu do wspomnianego w motywie 23 faktu, że nie wpłynęły żadne uwagi dotyczące reprezentatywności próby, strony te twierdziły, iż w trakcie doboru prób nie poinformowano stron chińskich o stosowaniu różnych kryteriów wyboru przy doborze prób i w związku z tym nie mogły one zgłosić uwag w tej kwestii.
(27)
Jeżeli chodzi o kwestię niepoinformowania stron chińskich o stosowaniu różnych kryteriów przy doborze prób, zgodnie z art. 17 ust. 2 rozporządzenia podstawowego standardową praktyką jest prowadzenie konsultacji ze stronami w sprawie składu proponowanych prób wyłącznie w ramach ich własnej kategorii, np. z producentami eksportującymi przeprowadza się wyłącznie konsultacje w sprawie doboru proponowanej próby producentów eksportujących. W tych okolicznościach nie bierze się pod uwagę twierdzenia powyższych stron dotyczącego braku możliwości składania uwag w odniesieniu do kryteriów wyboru dla różnych prób w czasie przeprowadzania doboru prób.
(28)
Po ujawnieniu ostatecznych ustaleń jedna zainteresowana strona utrzymywała, że poprzez uwzględnienie różnych segmentów przy doborze próby Komisja naruszyła przepisy art. 4 ust. 1 rozporządzenia podstawowego, które stanowią, że analizę należy przeprowadzić w odniesieniu do całego przemysłu unijnego, a nie do określonych grup lub rodzajów przedsiębiorstw.
(29)
Twierdzenie, że podział próby na trzy segmenty stanowi naruszenie przepisów art. 4 ust. 1 rozporządzenia podstawowego, nie może zostać uwzględnione. Z ustaleń zawartych w motywie 23 wynika, że dobrana próba reprezentowała cały przemysł unijny, a nie - jak zarzucała zainteresowana strona - wyłącznie określone grupy przedsiębiorstw. Ponadto art. 17 ust. 1 rozporządzenia podstawowego w szczególności przewiduje możliwość dokonania doboru próby w celu określenia szkody. Argument ten był zatem bezpodstawny i został odrzucony.
(30)
Po ujawnieniu ostatecznych ustaleń ta sama zainteresowana strona podważyła słuszność uwzględnienia rozmieszczenia geograficznego przy doborze próby, twierdząc, że Unia stanowi jednolity rynek, a w art. 17 ust. 1 rozporządzenia podstawowego przewiduje się jedynie możliwość doboru próby w oparciu o największą reprezentatywną wielkość.
(31)
W odniesieniu do argumentu dotyczącego stosowania kryterium rozmieszczenia geograficznego należy zauważyć, że jest to rozdrobniony przemysł i w celu przeprowadzenia oceny reprezentatywności wybranych przedsiębiorstw wykorzystuje się rozmieszczenie geograficzne producentów między państwami członkowskimi, aby odzwierciedlić różne sytuacje, jakie występują w Unii. Próba obejmuje państwa członkowskie, w których wytwarza się ok. 90 % produkcji unijnej; po wycofaniu się polskiego przedsiębiorstwa poziom ten pozostał wysoki i wyniósł ok. 80 %. W związku z tym metodyka zastosowana przez Komisję zapewniała reprezentatywność próby dla całej produkcji unijnej i była zgodna z art. 17 ust. 1 rozporządzenia podstawowego. W związku z tym twierdzenie to odrzucono.
(32)
Po ujawnieniu ostatecznych ustaleń jedna zainteresowana strona twierdziła, że próbą producentów unijnych objęto wyłącznie średnie i małe przedsiębiorstwa, które rzekomo ponosiły wyższe koszty i oferowały wyższe ceny niż duże przedsiębiorstwa chińskie.
(33)
Argumentu tego nie poparto żadnymi dowodami. Należy zauważyć, że próbą objęto przedsiębiorstwa ze wszystkich segmentów. Ponadto na koszty mogą mieć wpływ inne czynniki oprócz wielkości przedsiębiorstwa, takie jak koszt surowców, amortyzacja lub wykorzystanie mocy produkcyjnych.
4. Prawa stron
4.1. Poufność nazwy skarżących i przedsiębiorstw popierających skargę
(34)
Jedna z zainteresowanych stron twierdziła, że brak informacji dotyczących tożsamości skarżącego uniemożliwiał zainteresowanym stronom pełne korzystanie z przysługującego im prawa do obrony. Twierdzono również, że ponieważ niektórzy producenci nie przedstawili wniosku o nieujawnianie ich nazw, wniosek o zachowanie anonimowości nie był zasadny.
(35)
Jedna strona ponownie wyraziła opinię, że nie istniały podstawy dla zezwolenia na zachowanie poufności w odniesieniu do nazw większości skarżących producentów oraz stron popierających skargę. W szczególności twierdzono, że do akt otwartych do zbadania przez zainteresowane strony nie włączono żadnych dowodów na poparcie wniosków o zachowanie poufności. Twierdzono również, że brak wiedzy na temat tożsamości przedsiębiorstw objętych próbą oznaczał, że pozostałe zainteresowane strony nie mogły przedstawiać uwag dotyczących prawidłowości oceny wskaźników mikroekonomicznych.
(36)
W odpowiedzi na ujawnienie ostatecznych ustaleń ta sama strona wyraziła wątpliwość, czy wszystkie przedsiębiorstwa powiązane producentów objętych próbą przedstawiły odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu.
(37)
Przypomina się, że w art. 19 rozporządzenia podstawowego przewidziano ochronę informacji poufnych w okolicznościach, w których ujawnienie stworzyłoby znaczącą przewagę konkurencyjną konkurenta lub miałoby znacząco negatywne skutki dla osoby przekazującej informacje lub osoby, od której ta ostatnia otrzymała te informacje. Znaczna większość skarżących chciała, aby ich tożsamość pozostała poufna, i dostarczyła wystarczające dowody, z których wynika, że faktycznie istniało znaczne ryzyko odwetu m.in. w postaci spadku sprzedaży tych producentów w przypadku ujawnienia ich nazw. W rezultacie służby Komisji przyjęły wniosek tych przedsiębiorstw.
(38)
W odniesieniu do twierdzenia, zgodnie z którym niektórzy producenci nie przedstawili wniosku o poufność ich nazw, należy zauważyć, że fakt ten nie uniemożliwia innym przedsiębiorstwom skorzystania z ich prawa do przedstawienia takiego wniosku, jeżeli podane zostaną wystarczające powody. Ocenę takich wniosków przeprowadzono w poszczególnych przypadkach, w związku z czym zarzut ten zostaje odrzucony.
(39)
Jeżeli chodzi o kwestię, czy wszystkie przedsiębiorstwa powiązane z producentami unijnymi objętymi próbą przedstawiły odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu, należy podkreślić, że zasadniczo brak odpowiedzi ze strony producenta unijnego niekoniecznie uniemożliwia wyciągnięcie wiarygodnych wniosków dotyczących szkody, pod warunkiem że można zweryfikować otrzymane odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu. Sytuacja taka może mieć miejsce szczególnie w przypadku, gdy przedsiębiorstwa powiązane są odrębnymi osobami prawnymi prowadzącymi oddzielną księgowość.
5. Zakres dochodzenia. Uwzględnienie przywozu z Turcji
(40)
Jedna strona, reprezentująca interesy producentów eksportujących, twierdziła, że zakresem niniejszego dochodzenia należało objąć przywóz produktu objętego postępowaniem z Turcji.
(41)
W odniesieniu do niewłączenia do skargi przywozu towarów pochodzących z Turcji należy zauważyć, że na etapie wszczęcia postępowania brak było jakichkolwiek dowodów na wystąpienie dumpingu, szkody lub związku przyczynowego ze strony powyższego państwa, które uzasadniałyby wszczęcie postępowania antydumpingowego dotyczącego takiego przywozu towarów. Odrzuca się zatem twierdzenie, zgodnie z którym należało objąć Turcję zakresem dochodzenia.
B. PRODUKT OBJĘTY POSTĘPOWANIEM I PRODUKT PODOBNY
(42)
Po wprowadzeniu środków tymczasowych jedna zainteresowana strona wskazała, że nastąpiły zmiany w kodach CN dotyczących produktu objętego postępowaniem zawartych w rozporządzeniu wprowadzającym środki tymczasowe w porównaniu z tymi zawartymi w zawiadomieniu o wszczęciu i zapytała o powody tych różnic oraz o to, czy oznaczały one zmianę zakresu produktu.
(43)
W tym kontekście należy podkreślić, że różnice między kodami CN wskazanymi w rozporządzeniu wprowadzającym środki tymczasowe i kodami wspomnianymi w zawiadomieniu o wszczęciu nie są związane ze zmianą definicji produktu lub zakresu dochodzenia. Przedmiotowe zmiany nie zmieniają rodzaju płytek objętych postępowaniem, a dotyczą po prostu konieczności uwzględnienia ogólnych zmian do Nomenklatury scalonej, jak określono w rozporządzeniu Komisji (UE) nr 861/2010, które zaczęły mieć zastosowanie w dniu 1 stycznia 2011 r. (5).
(44)
Jedna z zainteresowanych stron wnioskowała, by z zakresu produktu wyłączyć niektóre mozaiki ceramiczne. Strona ta utrzymywała, że w przypadku wprowadzenia środków ta kategoria produktu objętego postępowaniem utraciłaby konkurencyjność w stosunku do innych produktów, które może zastępować, oraz że w każdym razie w tym konkretnym segmencie nie występuje dumping.
(45)
W odniesieniu do tego stwierdzenia w toku dochodzenia wykazano, że mozaiki ceramiczne i inne rodzaje płytek ceramicznych posiadają te same podstawowe właściwości fizyczne i techniczne i zmiana zakresu produktu nie jest uzasadniona. Jeśli chodzi o brak dumpingu w tym segmencie, którego nie potwierdzono żadnymi dowodami, analiza dumpingu i szkody musi odzwierciedlać sytuację dla całego produktu objętego postępowaniem. W związku z powyższym wniosek ten został odrzucony.
(46)
W świetle powyższego oraz ze względu na brak dalszych uwag dotyczących produktu objętego postępowaniem i produktu podobnego niniejszym potwierdza się ustalenia przedstawione w motywach 25-32 rozporządzenia wprowadzającego środki tymczasowe.
C. DUMPING
1. Traktowanie na zasadach rynkowych („MET”)
(47)
Ze względu na brak jakichkolwiek dalszych uwag lub ustaleń dotyczących traktowania na zasadach rynkowych niniejszym potwierdza się wnioski określone w motywach 33-40 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.
2. Indywidualne traktowanie („IT”)
(48)
Nie wpłynęły żadne uwagi dotyczące decyzji w sprawie udzielenia lub odmowy IT indywidualnym przedsiębiorstwom.
(49)
Dwóch importerów zakwestionowało jednak ogólną ważność przeprowadzonej przez Komisję analizy dotyczącej IT, twierdząc, że Unia wypłaca corocznie subsydia w ramach systemu funduszy strukturalnych.
(50)
W tej kwestii należy zauważyć, że w art. 9 ust. 5 rozporządzenia podstawowego określono warunki, jakie należy spełnić, aby korzystać ze statusu IT. Kwestia domniemanego istnienia subsydiowania w Unii jest nieistotna w odniesieniu do przedmiotowego dochodzenia. W związku z tym zarzut ten odrzuca się oraz podtrzymuje się wnioski określone w motywach 41-44 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.
3. Indywidualne badanie („IB”)
(51)
Ośmiu producentów eksportujących złożyło wniosek o badanie indywidualne zgodnie z art. 17 ust. 3 rozporządzenia podstawowego. Podjęto decyzję o przeprowadzeniu badania indywidualnego w odniesieniu do jednego producenta eksportującego, Kito Group, ponieważ nie było ono nadmiernie uciążliwe. Z tych ośmiu producentów wnoszących o badanie indywidualne powyższa grupa odpowiadała za zdecydowanie największą wielkość wywozu.
(52)
Grupa ta przedstawiła wniosek o IT. Po zbadaniu tego wniosku wstępnie zaproponowano udzielenie IT Kito Group, ponieważ nie znaleziono powodów do nieprzyznania tej grupie IT.
(53)
Po ujawnieniu ostatecznych ustaleń skarżący twierdził, że nie wydaje się, aby w art. 17 ust. 3 rozporządzenia podstawowego przewidziano możliwości przedstawiania ograniczonej liczby wniosków o przeprowadzenie IB w sytuacjach, w których wpłynęło wiele wniosków. Skarżący twierdził, że pogląd ten był poparty wieloma wcześniejszymi dochodzeniami antydumpingowymi. W tym względzie należy zauważyć, że zawarty w art. 17 ust. 3 rozporządzenia podstawowego punkt odniesienia dotyczący wniosku, o IB polega na ustaleniu, czy te badania byłyby nadmiernie uciążliwe i czy uniemożliwiłyby zakończenie dochodzenia w odpowiednim czasie. W przedmiotowym dochodzeniu oraz jak wspomniano w motywie 51, zbadanie jednego z ośmiu wniosków o przeprowadzenie IB nie było nadmiernie uciążliwe. Jeżeli chodzi o wcześniejsze dochodzenia, w których zajmowano się kwestią wniosków o przeprowadzenie IB, należy zauważyć, że stopień uciążliwości danego badania oraz konieczność terminowego zakończenia danego dochodzenia należy oceniać w poszczególnych przypadkach. W świetle powyższego twierdzenia skarżącego zostają odrzucone.
(54)
Po ujawnieniu ostatecznych ustaleń uzyskano informacje i dowody, że Kito Group mogła nie ujawnić wszystkich powiązanych przedsiębiorstw w grupie, w wyniku czego ustalenia dotyczące tej grupy mogą być niekompletne.Grupa miała możliwość przedstawienia uwag dotyczących tych informacji i została poinformowana, że być może będzie musiał być zastosowany art. 18 rozporządzenia podstawowego. W odpowiedzi grupa potwierdziła, że istotnie nie ujawniła dwóch powiązanych przedsiębiorstw w odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu, ale przekonywała, że ponieważ było to zwykłe przeoczenie bez konsekwencji, jako że przedsiębiorstwa te nie zajmowały się produkcją ani sprzedażą produktu objętego postępowaniem, nie powinno mieć to wpływu na ustalenia. Jednak fakt nieujawnienia tych dwóch przedsiębiorstw uniemożliwił właściwą ocenę i weryfikację działalności grupy w odniesieniu do produktu objętego postępowaniem. W tych okolicznościach stwierdza się, grupa nie dostarczyła w określonych terminach niezbędnych informacji i w konsekwencji ustalenia dotyczące tego przedsiębiorstwa dokonane są na podstawie dostępnych faktów, zgodnie z art. 18 rozporządzenia podstawowego.
4. Wartość normalna
4.1. Wybór państwa analogicznego
(55)
Dwóch importerów przedstawiło uwagi przeciwko wyborowi Stanów Zjednoczonych Ameryki („USA”) jako państwa analogicznego, twierdząc, że wybór ten jest nieodpowiedni ze względu na niewielką produkcję własną USA i brak konkurencyjności tego państwa na rynku światowym. Twierdzili oni również, że USA wybrano w sposób nieuzasadniony. Według nich brak alternatywnych państw analogicznych wynikał z nadmiernego nacisku wywieranego przez stowarzyszenie producentów unijnych na producentów z innych potencjalnych państw analogicznych w celu zniechęcenia ich do ewentualnej współpracy. Dwóch importerów twierdziło, że Komisja nie uwzględniła informacji otrzymanych od szeregu potencjalnych państw współpracujących oraz że nie wzięto pod uwagę publicznie dostępnych danych od krajowych i międzynarodowych stowarzyszeń producentów w państwach trzecich.
(56)
Odpowiadając w pierwszej kolejności na drugi argument, przypomina się, że do przeprowadzenia dochodzenia w sprawie poziomu dumpingu niezbędne są informacje szczegółowe dotyczące przedsiębiorstwa. Argument ten został zatem odrzucony.
(57)
Jeżeli chodzi o zarzut wywierania nadmiernego nacisku przez stowarzyszenie producentów unijnych w celu zniechęcenia do współpracy, należy zauważyć, że nie przedstawiono żadnych dowodów. W związku z tym konieczne było odrzucenie tych uwag.
(58)
Powyżsi importerzy twierdzili również, że roczna wielkość produkcji płytek ceramicznych w USA wynosi około 60 mln m2 rocznie, a nie 600 mln m2 rocznie, jak stwierdzono w motywie 51 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych. Informacje te zweryfikowano i potwierdzono.
(59)
W odniesieniu do kwestii, czy USA są odpowiednim państwem analogicznym w świetle znacznie niższego poziomu produkcji, należy podkreślić, że rynek USA jest wysoce konkurencyjny - istnieje szereg lokalnych przedsiębiorstw produkcyjnych a wielkość przywozu jest znaczna. Ponadto, jak wspomniano w motywie 52 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, nie ma żadnych dowodów wskazujących na istnienie jakichkolwiek barier pozataryfowych, które stanowiłyby znaczącą przeszkodę dla konkurencji na rynku. W tych okolicznościach pomimo mniejszej wielkości produkcji ogólny wniosek, zgodnie z którym USA są odpowiednim państwem analogicznym, pozostaje niezmieniony.
(60)
Dwóch importerów twierdziło, że jednostkowe ceny sprzedaży płytek wyprodukowanych w USA na rynku krajowym tego państwa są znacznie wyższe niż na rynku unijnym, a jeżeli porówna się je z cenami eksportowymi, świadczą o występowaniu praktyk dumpingowych. Argument ten uznano za nieistotny w odniesieniu do celu niniejszego postępowania, ponieważ każde tego rodzaju oskarżenie - zakładając, że byłyby poparte dowodami prima facie - można byłoby dokładnie zbadać wyłącznie w drodze osobnego postępowania antydumpingowego dotyczącego USA. W związku powyższy argument został odrzucony.
(61)
Powyżsi importerzy twierdzili również, że współpracujący producent z USA jest własnością producentów unijnych lub jest z nimi powiązany i w związku z tym dochodzenie było nieprawidłowo prowadzone, ponieważ uzyskane dane nie były niezależne.
(62)
Przypomina się, że dane przedstawione przez współpracującego producenta z USA zweryfikowano na miejscu. W związku z tym przedmiotowy zarzut został uznany za nieistotny i nie został uwzględniony.
(63)
Powyżsi importerzy twierdzili również, że wielkości wywozu USA jest ograniczona. Argument ten uznano za nieistotny dla wyboru państwa analogicznego, ponieważ dane dotyczące państwa analogicznego wykorzystuje się do ustalenia wartości normalnej, a nie cen eksportowych. W związku z tym zarzut ten odrzucono.
(64)
Powyżsi importerzy twierdzili również, że zachowanie poufności w odniesieniu do tożsamości współpracującego producenta z państwa analogicznego oraz do wielkości, wartości i jakości jego produkcji nie jest uzasadnione. Przypomina się, że współpracujący producent z państwa analogicznego zwrócił się z wnioskiem o zachowanie poufności z obawy przed odwetem handlowym oraz że wniosek ten uznano za uzasadniony. Ponadto nie można wykluczyć sytuacji, w której dostarczenie jakichkolwiek danych żądanych przez tych importerów, nawet jeżeli podano by zakresy, mogłoby doprowadzić do identyfikacji producenta z państwa analogicznego. W związku z tym twierdzenia importerów zostały odrzucone.
(65)
Po ujawnieniu ostatecznych ustaleń dwaj wyżej wspomniani importerzy powtórzyli szereg wspomnianych wyżej zarzutów, nie dostarczając jednak jakichkolwiek dodatkowych uzasadnionych dowodów. W tych okolicznościach ich zarzuty pozostały odrzucone.
(66)
Ponadto powyżsi dwaj importerzy twierdzili również, że ponieważ współpracujący producent z USA jest rzekomo kontrolowany przez producenta unijnego, wybór tego przedsiębiorstwa z USA na producenta z państwa analogicznego jest niewłaściwy. W szczególności twierdzili oni, że przedsiębiorstwo z USA nie jest niezależne gospodarczo, a zatem nie może służyć jako punkt odniesienia w zakresie dumpingu. Na uzasadnienie tego zarzutu importerzy podają art. 2 ust. 1 akapity trzeci i czwarty rozporządzenia podstawowego. W odpowiedzi na ten zarzut należy po pierwsze stwierdzić, że jak wspomniano w motywie 23 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych oraz w motywie 69 poniżej, współpracujący producent z USA złożył wniosek o zachowanie anonimowości i wniosek ten został rozpatrzony pozytywnie. W tych okolicznościach nie można ani potwierdzić, ani zaprzeczyć, że istnieje związek między przedsiębiorstwem z USA a producentem unijnym. Należy jednak zauważyć, że wyżej wspomniane przepisy rozporządzenia podstawowego dotyczą sposobu, w jaki należy traktować ceny sprzedaży w przedsiębiorstwie objętym dochodzeniem, jeżeli dokonuje ono sprzedaży na rzecz strony powiązanej. Przepisy te nie dotyczą kwestii istnienia ewentualnego związku między producentem z państwa analogicznego a producentem unijnym. W tych okolicznościach zarzut zostaje odrzucony.
(67)
Po ujawnieniu ostatecznych ustaleń stowarzyszenie importerów przestawiło szereg uwag. Po pierwsze, twierdzili oni, że rzekoma mała wielkość sprzedaży osiągana przez producentów z USA na ich rynku krajowym w porównaniu z chińskim wywozem do Unii sprawia, że Stany Zjednoczone nie są odpowiednim rynkiem państwa analogicznego. W tym względzie poziom konkurencji w tych państwach jest m.in. jednym z badanych czynników przy analizowaniu potencjalnych państw analogicznych. Posiadanie podobnych poziomów sprzedaży krajowej przemysłu krajowego i przywozu z państwa objętego dochodzeniem nie jest warunkiem wstępnym uznania danego państwa za odpowiednie państwo analogiczne. W odniesieniu do tych zarzutów oraz jak stwierdzono w motywie 59, ustalono, że rynek USA jest wystarczająco konkurencyjny, aby stanowił odpowiedni wybór. W związku z powyższym wniosek ten został odrzucony.
(68)
Stowarzyszenie importerów twierdziło również, że według niego występowanie znaczącego przywozu na rynek USA nie ma znaczenia przy wyborze Stanów Zjednoczonych jako państwa analogicznego. W odniesieniu do tego argumentu należy zauważyć, że poziom przywozu faktycznie jest jednym z istotnych czynników analizowanych przy wyborze odpowiedniego państwa analogicznego. Połączenie produkcji krajowej z dużą wielkością przywozu przyczynia się do powstawania rynku konkurencyjnego, jak wspomniano w motywie 59. W związku z powyższym wniosek ten został odrzucony.
(69)
Stowarzyszenie importerów zwróciło się również z pytaniem o przedstawione przez współpracującego producenta z państwa analogicznego dowody wskazujące na istnienie ryzyka odwetu handlowego, o którym mowa w motywie 64. W tym względzie przedsiębiorstwo z USA zauważyło, że istnieje wielu chińskich eksportujących producentów płytek ceramicznych na rynku USA, z którymi to przedsiębiorstwo z USA konkuruje o pozyskanie tych samych klientów. W tych okolicznościach przedsiębiorstwo z USA stwierdziło, że obawia się odwetu handlowego w przypadku ujawnienia jego tożsamości. Jeżeli chodzi o dowody przedstawione na poparcie istnienia ryzyka odwetu, należy zauważyć, że uznano za realne ewentualne ryzyko wynikające z konkurowania o pozyskanie tych samych klientów przez dane przedsiębiorstwo z USA oraz przez chińskich producentów eksportujących obecnych na rynku USA. W tych okolicznościach wniosek tego przedsiębiorstwa o zachowanie anonimowości rozpatrzono pozytywnie.
(70)
Stowarzyszenie twierdziło również, że ponieważ średnia cena sprzedaży krajowej w USA w odniesieniu do wyprodukowanych w kraju płytek ceramicznych była rzekomo kilka razy wyższa od ceny przywozu unijnego z Chin, produkt z USA nie stanowi „produktu podobnego” do produktu przywożonego z Chin. W tym względzie różnica między tymi dwoma cenami nie stanowi powodu, dla którego należałoby uznać, że produkt z USA nie jest podobny do produktu objętego postępowaniem. Jak stwierdzono w motywie 32 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, ustalono, że produkt objęty postępowaniem oraz m.in. produkt wytwarzany i sprzedawany na rynku krajowym USA mają te same podstawowe cechy fizyczne i techniczne oraz te same podstawowe zastosowania. W tych okolicznościach uznaje się je za podobne w rozumieniu art. 1 ust. 4 rozporządzenia podstawowego. W związku z tym zarzut stowarzyszenia zostaje odrzucony.
(71)
Stowarzyszenie to zwróciło się również z pytaniem, dlaczego nie uznano Unii za odpowiednie państwo analogiczne przy braku współpracy ze strony państw trzecich innych niż USA. W tej kwestii, ze względu na uznanie USA za odpowiednie państwo analogiczne, jak wspomniano w motywie 59, zbadanie innych potencjalnie odpowiednich rynków nie było konieczne. W związku z tym zarzut stowarzyszenia zostaje odrzucony.
(72)
Ze względu na brak dalszych uwag potwierdza się, że wybór USA jako państwa analogicznego był odpowiedni i racjonalny zgodnie z art. 2 ust. 7 lit. a) rozporządzenia podstawowego i niniejszym potwierdza się ustalenia przedstawione w motywach 45-54 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.
4.2. Ustalenie wartości normalnej
(73)
Dwóch importerów twierdziło, że przy braku informacji dotyczących wielkości produkcji producenta z USA zainteresowane strony nie były w stanie sprawdzić, czy ze względu na korzyści skali mogły zaistnieć znaczne różnice w kosztach produkcji ponoszonych przez producenta z USA w porównaniu z chińskimi producentami objętymi próbą, którzy produkują rocznie ponad 10 mln m2 płytek ceramicznych. Powyżsi importerzy twierdzili również, że wielkości produkcji osiągane przez producenta z państwa analogicznego i chińskich producentów nie były porównywalne, biorąc pod uwagę mniejszą wielkość produkcji osiąganą przez producenta analogicznego lub w państwie analogicznym. Przypomina się, że wielkość produkcji współpracującego producenta z państwa analogicznego jest informacją poufną, a zatem nie może być ujawniona. Przypomina się również, że chiński przemysł jest w znacznym stopniu rozdrobniony i zasadniczo składa się z MŚP. W związku z tym argumenty te uznano za bezpodstawne.
(74)
Powyżsi importerzy zauważyli, że ponieważ w art. 2 ust. 1 akapit drugi rozporządzenia podstawowego wymaga się, aby wartość normalną ustalać na podstawie cen „innych sprzedawców lub producentów”, ustalenie wartości normalnej na podstawie danych dotyczących wyłącznie jednego przedsiębiorstwa było nieprawidłowe.
(75)
W tym względzie przypomina się, że przedmiotowe postępowanie dotyczy przywozu z państwa nieposiadającego gospodarki rynkowej, w odniesieniu do którego wartość normalną należy ustalić zgodnie z art. 2 ust. 7 lit. a) rozporządzenia podstawowego. W związku z tym twierdzenie to zostało odrzucone.
(76)
Po ujawnieniu ostatecznych ustaleń stowarzyszenie importerów stwierdziło, że jego zdaniem wartości normalnej w państwie analogicznym nie można opierać na danych dostarczonych przez jedno przedsiębiorstwo. Z przyczyn określonych w motywie 75 zarzut zostaje jednak odrzucony.
(77)
Ponadto powyżsi importerzy twierdzili, że produkt producenta z państwa analogicznego nie był reprezentatywny, ponieważ według założeń tych importerów dotyczył wyłącznie segmentu wysokich cen. Ze względu na pozytywne rozpatrzenie wniosku o zachowanie poufności przedstawionego przez producenta z państwa analogicznego zarzut ten nie zostaje ani potwierdzony, ani odrzucony. W każdym razie, nawet jeżeli oskarżenie byłoby słuszne, jak wyjaśniono w motywie 61 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, w uzasadnionych przypadkach dokonano dostosowań w skonstruowanej wartości normalnej w celu uwzględnienia wszystkich typów płytek, w tym tych pochodzących z odsprzedaży. W związku z tym powyższe twierdzenie uznano za nieuzasadnione, a zatem zostaje ono odrzucone.
4.3. Cena eksportowa
(78)
Po ujawnieniu ostatecznych ustaleń jeden producent eksportujący twierdził, że określone rodzaje płytek ceramicznych sprzedawanych do Unii w OD zostały błędnie zaklasyfikowane przez służby Komisji i że należy odpowiednio poprawić margines dumpingu dla danego przedsiębiorstwa. W tym względzie w trakcie wizyty weryfikacyjnej na terenie danego przedsiębiorstwa stwierdzono, że przedsiębiorstwo nieprawidłowo zaklasyfikowało określone płytki ceramiczne, o czym poinformowano to przedsiębiorstwo. Następnie płytki te zaklasyfikowano poprawnie w celu dokonania dokładnego obliczenia marginesu dumpingu. W takich okolicznościach wniosek przedsiębiorstwa zostaje odrzucony.
(79)
Po ujawnieniu ostatecznych ustaleń ten sam producent eksportujący twierdził, że przy obliczaniu marginesu dumpingu dla tego przedsiębiorstwa pominięto określone transakcje sprzedaży eksportowej do Unii w OD. W tym względzie ustalono, że transakcje te zostały pominięte, ponieważ daty faktur wypadały po zakończeniu OD. takich okolicznościach wniosek przedsiębiorstwa zostaje odrzucony.
(80)
Ze względu na brak jakichkolwiek uwag dotyczących cen eksportowych niniejszym potwierdza się ustalenia przedstawione w motywie 59 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.
4.4. Porównanie
(81)
Przedstawiono uwagi dotyczące porównania wartości normalnej z ceną eksportową.
(82)
Jeden producent eksportujący twierdził, że przy obliczaniu jego wartości CIF należało wziąć pod uwagę fakt, że sprzedaż eksportowa odbywała się za pośrednictwem niepowiązanych przedsiębiorstw handlowych. Argument ten uznano za uzasadniony i w związku z tym ponownie obliczono wartości CIF w odniesieniu do tego eksportera. Po ujawnieniu ostatecznych ustaleń skarżący twierdził, że nie należało ponownie obliczać cen eksportowych, ponieważ informacje dostarczone przez niepowiązane przedsiębiorstwa handlowe były niewiarygodne ze względu na fakt, że rzekomo informacje zostały dostarczone jedynie przez niektóre przedsiębiorstwa handlowe, za pośrednictwem których dany producent eksportujący dokonywał sprzedaży. W tej kwestii ustalono, że wszystkie niepowiązane przedsiębiorstwa handlowe, za pośrednictwem których dany producent eksportujący dokonywał sprzedaży, przedstawiły informacje dotyczące ceny. W tych okolicznościach zarzut zostaje odrzucony.
(83)
Inny producent eksportujący twierdził, że przy obliczaniu wartości CIF nie uwzględniono w prawidłowy sposób kosztu ubezpieczenia. Argument ten uznano za uzasadniony i odpowiednio poprawiono wartości CIF tego eksportera.
(84)
Jedna grupa przedsiębiorstw eksportujących twierdziła, że nieprawidłowo obliczono koszt ubezpieczenia zawarty w ich wartościach CIF. Argument ten uznano za uzasadniony i w związku z tym ponownie obliczono dane wartości CIF. Ponadto ustalono, że w przypadku jednego z przedsiębiorstw należących do tej grupy przy ustalaniu wartości ex-works nie uwzględniono kosztu przeładunku. Błąd ten również poprawiono.
(85)
Dwóch importerów twierdziło, że przy obliczaniu cen eksportowych należało wziąć pod uwagę zmiany kursu walutowego USD w OD. Przypomina się jednak, że zgodnie ze standardową praktyką Komisji do przeliczania waluty w OD stosowano comiesięczne kursy wymiany, w związku z czym w praktyce uwzględniono zmiany kursu walutowego w OD.
(86)
Po ujawnieniu ostatecznych ustaleń jeden producent eksportujący twierdził, że ponieważ wartość normalną ustalono na podstawie danych pochodzących od jednego producenta w państwie analogicznym i w związku z tym w celu zachowania poufności nie można było ujawnić dokładnych danych, kwestią najwyższej wagi jest dopilnowanie, aby w stosownych przypadkach dokonano dostosowań w celu zapewnienia porównywalności produktu do celów obliczania marginesu dumpingu. W tym względzie, jak wspomniano w motywie 61 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, w stosownych przypadkach zastosowano dostosowania, aby zapewnić rzetelne porównanie między wartością normalną a ceną eksportową.
(87)
Po ujawnieniu ostatecznych ustaleń dwóch importerów twierdziło, że współpracujący producent z USA należy wyłącznie do segmentu drogich płytek ceramicznych, natomiast chińscy producenci eksportujący znajdują się w segmencie niskich cen. W kwestii zapewnienia rzetelnego porównania między wartością normalną a ceną eksportową powyżsi importerzy twierdzą, że nie ujawniono im niezbędnych dostosowań dokonanych na mocy art. 2 ust. 10 rozporządzenia podstawowego. W tym względzie należy zauważyć, że w motywie 61 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych wyjaśniono, jakich dostosowań dokonano w celu zapewnienia rzetelnego porównania.
4.5. Marginesy dumpingu dla współpracujących producentów eksportujących objętych próbą
(88)
Uwzględniając wszystkie powyższe uwagi, ostateczne marginesy dumpingu dla współpracujących producentów eksportujących objętych próbą wyrażone jako wartość procentowa ceny CIF na granicy Unii przed ocleniem są następujące:
Nazwa przedsiębiorstwa/grupy
Ostateczny margines dumpingu
Shandong Yadi Co. Ltd.
36,5 %
Xinruncheng Group
29,3 %
Wonderful Group
26,3 %
Heyuan Becarry Co. Ltd.
67,7 %
4.6. Marginesy dumpingu dla wszystkich pozostałych współpracujących producentów eksportujących
(89)
W wyniku zmian w obliczeniach marginesów dumpingowych, jak wspomniano w motywie 88, średni ważony margines dumpingu próby obliczony w oparciu o marginesy dumpingowe tych czterech współpracujących producentów eksportujących objętych próbą, wynosi 30,6 %. W tym kontekście należy zauważyć, że w odniesieniu do spółki Heyuan Becarry Co., Ltd, której nie przyznano ani MET, ani IT, margines dumpingu obliczono w sposób opisany w motywie 88 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych. Zgodnie z art. 9 ust. 6 zdanie pierwsze rozporządzenia podstawowego ten margines dumpingu zastosowano do obliczenia średniego ważonego marginesu dumpingu dla stron objętych próbą, stosowanego wobec współpracujących eksporterów, których nie wybrano do próby. Ponadto ze względu na fakt, że przedsiębiorstwu Heyuan Becarry Co. Ltd. nie przyznano MET i stwierdzono, że jego decyzje dotyczące sprzedaży podlegały znacznej ingerencji państwa, cło mające zastosowanie do przywozu z Heyuan Becarry Co. Ltd. powinno być takie samo, jak mające zastosowanie do przywozu przewidzianego dla współpracujących eksporterów, których nie wybrano do próby.
(90)
W odniesieniu do metody obliczania marginesu dumpingu dla spółki Heyuan Becarry Co. Ltd. będącej, jak już wspomniano, współpracującym producentem eksportującym, którego objęto próbą, jednak któremu nie przyznano traktowania indywidualnego, o czym mowa w motywie 65 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, zawarte w tym motywie odniesienie do motywu 64 przedmiotowego rozporządzenia powinno raczej dotyczyć motywu 62.
4.7. Margines dumpingu dla przedsiębiorstwa ubiegającego się o przeprowadzenie indywidualnego badania
(91)
W odniesieniu do przedsiębiorstwa wspomnianego w motywach 51-54, które poddano indywidualnemu badaniu, z uwagi na stosowanie art. 18 rozporządzenia podstawowego, zastosowanie będzie miał ogólnokrajowy margines dumpingu.
4.8. Marginesy dumpingu dla wszystkich pozostałych niewspółpracujących producentów eksportujących
(92)
Ze względu na brak jakichkolwiek uwag dotyczących obliczania marginesu dumpingu dla wszystkich pozostałych producentów eksportujących niniejszym potwierdza się ustalenia przedstawione w motywach 66-67 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.
(93)
Biorąc pod uwagę uwagi wyrażone w motywach 81-85, ustala się ogólnokrajowy margines dumpingu wynoszący 69,7 %.
4.9. Uwagi przedstawione w odniesieniu do wykazu współpracujących eksporterów
(94)
Wpłynęło szereg oskarżeń, zgodnie z którymi 13 przedsiębiorstw spośród producentów eksportujących, korzystających ze średniego ważonego cła tymczasowego, na podstawie rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, włączonych do załącznika do tego rozporządzenia było przedsiębiorstwami handlowymi, a nie producentami, a zatem nie powinny one zostać włączone do przedmiotowego załącznika.
(95)
W wyniku dalszego badania ustalono, że oskarżenia te były uzasadnione w przypadku 5 przedsiębiorstw. Przedsiębiorstwa te powiadomiono o zamiarze usunięcia ich z odpowiedniego załącznika i dano im możliwość przedstawienia uwag. Trzy z tych przedsiębiorstw nie przedstawiły dalszych uwag, natomiast dwa przedsiębiorstwa przedstawiły dalsze argumenty w tej kwestii. Argumenty te nie zawierały wystarczających dowodów wykazujących, że przedsiębiorstwa te były faktycznie producentami eksportującymi produkt objęty postępowaniem i w związku z tym zostały odrzucone. Tych pięć przedsiębiorstw usunięto zatem z wykazu przedsiębiorstw korzystających ze średniego ważonego cła ostatecznego.
4.10. Wydarzenia, które miały miejsce po OD
(96)
Od czasu ujawnienia tymczasowych ustaleń związek między grupą dwóch współpracujących producentów eksportujących został rzekomo zerwany ze względu na zmiany w strukturze powiązań kapitałowych. W rezultacie jedno z tych przedsiębiorstw przedstawiło wniosek o przyznanie mu indywidualnego cła, które byłoby niezależne od cła tego drugiego przedsiębiorstwa.
(97)
Z przedstawionych informacji wynika, że powiązania między tymi dwoma przedsiębiorstwami zostały zerwane po OD. Należałoby przeprowadzić szczegółowy przegląd skutków tego domniemanego podziału w strukturze grupy oraz wniosku jednego z przedsiębiorstw o ustanowienie dla niego indywidualnej stawki celnej. W tej kwestii, jeżeli co najmniej jedno z tych przedsiębiorstw złoży wniosek o przeprowadzenie przeglądu jego sytuacji po tym domniemanym podziale, taki wniosek można rozpatrzeć w stosownym czasie zgodnie z rozporządzeniem podstawowym. W tych okolicznościach odrzuca się wniosek przedsiębiorstwa o ustalenie dla niego indywidualnego cła.
(98)
Po ujawnieniu ostatecznych ustaleń skarżący twierdził, że dla jednego z powiązanych producentów, o którym mowa w motywie 97, należy obliczyć oddzielne cło na podstawie istniejących dowodów na stosowanie przez tego producenta wyższego poziomu dumpingu niż poziom dumpingu stosowany przez drugiego producenta eksportującego. W tym względzie należy zauważyć, że w odniesieniu do producentów eksportujących, którzy byli powiązani w OD, niezastosowanie dla nich obliczenia jednego średniego ważonego marginesu dumpingu i cła pozostawiłoby producentowi eksportującemu objętemu wyższym cłem pole do obchodzenia ceł. Ponieważ ustalono, że powyżsi dwaj producenci objęci niniejszym dochodzeniem byli powiązani w OD, nie ma podstaw do ustalenia oddzielnego cła dla każdego z nich. Jak stwierdzono w motywie 97, jeżeli co najmniej jedno z tych przedsiębiorstw złoży wniosek o przeprowadzenie przeglądu jego sytuacji po ich domniemanym podziale, taki wniosek można rozpatrzeć w stosownym czasie zgodnie z rozporządzeniem podstawowym. W tych okolicznościach zarzut skarżącego zostaje odrzucony.
D. SZKODA
1. Produkcja unijna i przemysł unijny
(99)
Ze względu na brak jakichkolwiek uwag lub nowych ustaleń dotyczących produkcji unijnej oraz przemysłu unijnego niniejszym potwierdza się wnioski przedstawione w motywach 68-70 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.
1.1. Konsumpcja w Unii
(100)
Ze względu na brak jakichkolwiek uwag lub ustaleń dotyczących konsumpcji w Unii niniejszym potwierdza się wnioski przedstawione w motywach 71 i 72 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.
2. Przywóz z Chin
(101)
Jedna z zainteresowanych stron zakwestionowała analizę przywozu, twierdząc, że zarówno w skardze, jak i w rozporządzeniu w sprawie ceł tymczasowych brakuje danych dotyczących wielkości przywozu oraz że pomiar w m2 jest pomiarem powierzchni, a nie wielkości.
(102)
Inna zainteresowana strona uznała, że zmiany w cenie i wielkości przywozu z Chin odzwierciedlają po prostu normalne wahania w handlu, a zatem nie mogą być wskaźnikiem zachowania chińskich eksporterów w odniesieniu do dumpingu.
(103)
Po ujawnieniu ostatecznych ustaleń jedna ze stron zakwestionowała wiarygodność danych statystycznych Eurostatu, twierdząc, że rzeczywiste chińskie ceny importowe są wyższe, a więc porównywalne z cenami importowymi innych państw trzecich. Uznano również, że będzie to miało wpływ na ustalone marginesy dumpingu.
(104)
Inna zainteresowana strona stwierdziła, że jej własna analiza danych statystycznych Eurostatu pod względem udziału w rynku i cen importowych dała nieco inne wyniki niż te zawarte w rozporządzeniu w sprawie ceł tymczasowych i że te ostatnie wyniki należy odpowiednio skorygować.
(105)
Kolejna zainteresowana strona stwierdziła, że służby Komisji nie wzięły pod uwagę wzrostu cen przywozu z Chin, który nastąpił po OD, w 2010 r.
(106)
Jeśli chodzi o twierdzenie na temat jednostki pomiaru wykorzystywanej do określenia wielkości przywozu, termin „wielkość” użyty w art. 3 ust. 2 rozporządzenia podstawowego odnosi się raczej do „ilości” niż do „objętości sześciennej”. Dla każdego produktu należy użyć najbardziej reprezentatywnej jednostki miary. W przypadku produktu objętego postępowaniem podmioty gospodarcze na rynku światowym zgodnie używają jako jednostki metrów kwadratowych (m2). Dlatego też jednostkę tę uznano za najbardziej odpowiednią na potrzeby niniejszego dochodzenia, a argument jej dotyczący został odrzucony.
(107)
Jeśli chodzi o zmiany w cenach i wielkości przywozu z Chin, prawdą jest, że zmiany te są ograniczone, jeśli analizuje się je w wartościach bezwzględnych. W okresie badanym przywóz z Chin zmalał o 3 %. Wnioski dotyczące wielkości przywozu z Chin trzeba jednakże formułować w kontekście całościowego spadku konsumpcji na rynku unijnym. Fakt, że przywóz z Chin zmalał w tym okresie tylko o 3 %, podczas gdy konsumpcja ogółem zmniejszyła się o 29 %, miał oczywisty wpływ na obecność tego przywozu na rynku unijnym. Utrzymanie stabilności przywozu umożliwiło zatem uzyskanie przez przywóz z Chin dodatkowego udziału w rynku w okresie, w którym inne podmioty gospodarcze ponosiły straty.
(108)
Jeśli chodzi o zmiany w cenach produktów chińskich, średnie ceny importowe wskazane w motywie 73 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych oparte były na danych statystycznych Eurostatu. Zadano pytania na temat dokładności średnich cen przywozu do niektórych państw członkowskich, nie zostały jednak potwierdzone żadne zmiany w oficjalnych danych statystycznych. Przypomina się w każdym razie, że dane Eurostatu zostały wykorzystane wyłącznie do ustalenia ogólnych tendencji i że nawet jeśli ceny przywozu z Chin miały zostać skorygowane w górę, całościowy obraz szkody pozostałby taki sam i nadal obejmowałby wysokie marginesy podcięć cenowych i zaniżania cen. W tym kontekście należy zauważyć, że danych statystycznych Eurostatu nie wykorzystano ani do obliczenia marginesu szkody, ani marginesu dumpingu. Do określenia poziomów marginesów wykorzystano wyłącznie zweryfikowane dane z odwiedzonych przedsiębiorstw. Tak więc nawet w przypadku, gdyby stwierdzono rozbieżności w danych statystycznych, nie miałoby to żadnego wpływu na poziom ujawnionych marginesów.
(109)
Jeśli chodzi o twierdzenie, że służby Komisji nie uwzględniły danych Eurostatu z 2010 r., argument ten nie może zostać podtrzymany, ponieważ dane dla OD obejmują również pierwszy kwartał 2010 r. W odniesieniu do drugiego, trzeciego i czwartego kwartału 2010 r. należy zauważyć, że dane te odnoszą się do okresu po OD, który nie powinien być uwzględniany. Ponadto nawet jeśli informacje te miałyby być brane pod uwagę, dane statystyczne dotyczące przywozu pokazują, że wzrostowi uległy również ceny przywozu z państw trzecich, co wskazuje, że była to ogólna tendencja i nie dotyczyła wyłącznie przywozu z Chin.
3. Podcięcie cenowe
(110)
Przypomina się, że na etapie tymczasowym, jak wskazano w motywie 76 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, podcięcie cenowe zdefiniowano jako średnie ważone ceny sprzedaży producentów unijnych według typu produktu stosowane wobec klientów niepowiązanych na rynku unijnym, dostosowane do poziomu ex-works, porównane z odpowiadającymi średnimi ważonymi cenami przywozu z Chin stosowanymi wobec pierwszego niepowiązanego klienta na rynku unijnym, ustalonymi na podstawie CIF z odpowiednimi dostosowaniami w celu uwzględnienia obowiązujących ceł, kosztów ponoszonych po przywozie i poziomu handlu.
(111)
Jedna ze stron twierdziła, że obliczenia cen eksportowych przekazane stronom nie odpowiadają wyjaśnieniu podanemu w motywie 76 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych. Po weryfikacji potwierdzono, że w tym motywie znalazł się błąd tekstowy. Rzeczywiście na etapie tymczasowym dostosowania poziomu handlu dokonywano do poziomu ex-works cen sprzedaży stosowanych przez producentów unijnych wobec klientów niepowiązanych na rynku unijnym, a przy obliczaniu średniej ceny eksportowej nie dokonywano dostosowania w celu uwzględnienia kosztu ponoszonego po przywozie. Na etapie końcowym ceny CIF na granicy Unii stosowane przez producentów eksportujących pochodzących z danego kraju były dostosowywane w celu uwzględnienia istniejących ceł oraz kosztów poniesionych po przywozie (koszty powstałe w porcie Unii z tytułu wydatków na przywóz, transport i składowanie, które są ponoszone przed odsprzedażą przez importerów) w oparciu o informacje przekazane przez współpracujących niepowiązanych importerów.
(112)
Inna strona stwierdziła, że po dokonaniu korekty w dół celem uwzględnienia kosztów dystrybucji/marketingu ceny byłyby podobne do cen wywozu z Chin. Przedmiotowe dostosowania uwzględniono już jednak w tymczasowych obliczeniach. Twierdzenie to jest zatem nieuzasadnione i zostało odrzucone.
(113)
W dochodzeniu stwierdzono istnienie podcięć cenowych na poziomie między 43,2 % a 55,7 %, która to wartość różni się nieznacznie od pierwotnych ustaleń (zob. motyw 77 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych). Przyczyną tej różnicy jest obliczenie nowej wartości CIF dla producenta eksportującego, o którym mowa w motywach 83-85, oraz obliczenie indywidualnej ceny eksportowej CIF dla producenta eksportującego Kito Group, wspomnianego w motywie 51.
4. Przywóz z państw trzecich innych niż Chiny
(114)
Ze względu na brak jakichkolwiek uwag lub ustaleń dotyczących przywozu z państw trzecich innych niż Chiny niniejszym potwierdza się wnioski przedstawione w motywach 78-80 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.
5. Sytuacja przemysłu unijnego
5.1. Wskaźniki makroekonomiczne
5.1.1. Produkcja, moce produkcyjne i wykorzystanie mocy produkcyjnych
(115)
Ze względu na brak jakichkolwiek uwag lub ustaleń dotyczących produkcji, mocy produkcyjnych i wykorzystania mocy produkcyjnych niniejszym potwierdza się wnioski przedstawione w motywach 84-85 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.
5.1.2. Wielkość sprzedaży i udział w rynku
(116)
Ze względu na brak jakichkolwiek uwag lub ustaleń dotyczących wielkości sprzedaży i udziału w rynku niniejszym potwierdza się wnioski przedstawione w motywach 86-87 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.
5.1.3. Zatrudnienie i wydajność
(117)
Ze względu na brak jakichkolwiek uwag lub ustaleń dotyczących zatrudnienia i wydajności niniejszym potwierdza się wnioski przedstawione w motywach 88-89 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.
5.1.4. Wielkość marginesu dumpingu
(118)
Marginesy dumpingu przedstawiono w motywach 88-93. Potwierdzono, że wszystkie ustalone marginesy znacznie przekraczają poziom de minimis. Biorąc pod uwagę wielkości importu i ceny towarów przywożonych po cenach dumpingowych, potwierdza się zatem, że wpływ faktycznego marginesu dumpingu nie może zostać uznany za nieistotny.
5.2. Wskaźniki mikroekonomiczne
5.2.1. Zapasy
(119)
Jedna ze stron podważyła poprawność danych zawartych w motywach 93-95 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych. Strona ta stwierdziła, że wartość zapasów jako wartość procentowa produkcji w całym okresie badanym jest znacznie niższa niż wartości podane w tabeli 10 tego rozporządzenia. Przedmiotowe obliczenia poddano przeglądowi i stwierdzono, że tylko dane procentowe za 2009 r. oraz OD zostały źle obliczone i że w tych okresach wartość procentowa zapasów była rzeczywiście nieco wyższa, niż wcześniej wskazano. Prawidłową wersję obliczeń przedstawiono w tabeli 1 niniejszego rozporządzenia.
(120)
Ta sama strona stwierdziła, że jeśli przemysł unijny zostałby zmuszony do zwiększenia poziomu zapasów do sześciu miesięcy produkcji, jak podano w motywie 94 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, odpowiadałoby to poziomowi 50 % wartości produkcji, a nie 59 %, jak podano w tabeli 10 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.
(121)
W tym względzie należy podkreślić, że analizy dokonane w motywach 93 i 94 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych miały charakter uzupełniający, ale nie były identyczne. Pierwsza analiza pokazywała wartość procentową zapasów przedsiębiorstw objętych próbą wyrażoną w metrach kwadratowych w porównaniu z produkcją przedsiębiorstw objętych próbą, również wyrażonej w metrach kwadratowych (61 % w przypadku OD). Druga analiza, również przeprowadzona w odniesieniu do przedsiębiorstw objętych próbą, pokazywała liczbę miesięcy produkcji, jakiej odpowiadają zapasy, w stosunku do dwunastu miesięcy roku (50 % w przypadku OD).
(122)
Dalsza analiza umożliwiła dokładne dopasowanie oceny rozwoju sytuacji w oparciu o liczbę miesięcy produkcji, jakiej odpowiadają zapasy. W tym względzie w 2007 r. producenci objęci próbą posiadali zapasy odpowiadające ok. pięciu miesiącom produkcji (43 %), jednak presja ze strony przywozu po cenach dumpingowych zmusiła ich do zwiększenia zapasów do ponad siedmiu miesięcy produkcji (co odpowiada 61 % całkowitej produkcji rocznej) w OD. W tabeli 1 przedstawiono ilości zapasów również w formie liczby miesięcy w stosunku do produkcji rocznej.
(123)
Tabela 1
Zapasy
2007
2008
2009
OD
Zapasy (w tys. m2)
48 554
50 871
39 689
41 887
Wskaźnik (2007 = 100)
100
105
82
86
Zapasy jako wartość procentowa produkcji
43 %
49 %
56 %
61 %
Wskaźnik (2007 = 100)
100
113
130
142
Liczba miesięcy, jakiej odpowiadają zapasy, w porównaniu z produkcją roczną
5,2
5,9
6,7
7,4
Wskaźnik (2007 = 100)
100
113
130
142
Odsetek miesięcy, jakiej odpowiadają zapasy (podstawa 12 miesięcy)
43 %
49 %
56 %
61 %
(124)
Wniosek, że tendencje co do ilości zapasów wskazują na zaistnienie szkody, został zatem potwierdzony.
5.2.2. Ceny sprzedaży
(125)
Jedna zainteresowana strona, jak wspomniano już w motywie 20, podważyła wnioski z motywów 96-99 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych w odniesieniu do cen sprzedaży przemysłu unijnego, twierdząc, że Komisja, ustalając unijne ceny jednostkowe, nie uwzględniła producentów w Polsce i Republice Czeskiej oraz że wnioski te nie były spójne z rzeczywistymi publicznie dostępnymi danymi.
(126)
W odniesieniu do tego twierdzenia wykonano symulację obejmującą ceny sprzedaży zarejestrowane w Polsce, na którą przypada ok. 10 % całości produkcji unijnej. Nie wykonano symulacji w odniesieniu do Republiki Czeskiej, której produkcja stanowi mniej niż 3 % całości produkcji unijnej. Symulacja pokazała, że nawet po uwzględnieniu polskich cen ostateczne ustalenia nie zmieniają się w znaczący sposób. Wreszcie - zgodnie ze swoją metodyką - Komisja obliczyła ceny sprzedaży przemysłu unijnego po dokonaniu odpowiednich dostosowań celem uzyskania cen dla pierwszego niepowiązanego klienta, tak aby możliwe było porównanie z chińskimi cenami sprzedaży.
(127)
Jedna zainteresowana strona stwierdziła, że tok rozumowania w motywie 97 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, w którym wyjaśniono, że przemysł unijny został zmuszony do prowadzenia sprzedaży mniejszych ilości bardziej zróżnicowanych towarów, jest błędny, ponieważ przemysł unijny w takiej sytuacji straciłby znacznie więcej niż 2 % udziału w rynku.
(128)
Należy zauważyć, że skupianie się na sprzedaży mniejszych partii niekoniecznie musi oznaczać utratę większego udziału w rynku. Po pierwsze, przemysł unijny nie został całkowicie wyparty z rynku dużych, jednolitych partii produktów, pomimo że presja ze strony przywozu po niskich cenach z Chin jest w tym sektorze szczególnie silna. Po drugie, przemysł unijny zdołał utrzymać obecność na całym rynku dzięki kompresji cen sprzedaży oraz wytwarzaniu bardziej kosztownego asortymentu, co doprowadziło do spadku rentowności, jak wspomniano w motywie 100 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych. Dlatego też fakt, że przemysł unijny nie stracił znacznej części rynku, wyjaśnić można podjęciem decyzji o utrzymaniu obecności na rynku mimo nacisków cenowych ze strony Chin.
5.2.3. Rentowność, przepływy środków pieniężnych, zwrot z inwestycji i płace
(129)
Jedna strona twierdziła, że pomiędzy dużymi i małymi przedsiębiorstwami występują znaczne różnice w rentowności. Utrzymywano, że z tego powodu przeciętny zysk należy uznać za niereprezentatywny, ponieważ próba zawiera dane tylko od jednego dużego przedsiębiorstwa.
(130)
Inna strona stwierdziła, że dużych producentów unijnych charakteryzuje dobra kondycja finansowa. Ta sama strona argumentowała, że ponieważ straty nie pojawiają się nawet po dodaniu małych przedsiębiorstw do średniej marży zysku przemysłu unijnego, jak przedstawiono w motywie 101 i tabeli 12 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, nie można wykazać ogólnej szkody.
(131)
Należy zauważyć, że celem zapewnienia spójności ustaleń z reprezentatywnością próby wszystkie wskaźniki szkody (w tym zysk) zostały zestawione z udziałem każdego segmentu w całości produkcji unijnej. Z drugiej strony potwierdzono reprezentatywność dużego przedsiębiorstwa dla sytuacji w segmencie dużych przedsiębiorstw. Dlatego też ogólne wskaźniki otrzymane z analizy przedsiębiorstw objętych próbą są reprezentatywne dla sytuacji całego przemysłu unijnego, a powyższe twierdzenie należy odrzucić.
(132)
W związku z twierdzeniem, że duże przedsiębiorstwa nie zostały dotknięte szkodą, należy zauważyć, iż zgodnie z art. 4 ust. 1 rozporządzenia podstawowego analizę należy przeprowadzać w odniesieniu do całego przemysłu unijnego, a nie konkretnych grup lub rodzajów przedsiębiorstw. Jak już wspomniano w motywie 130, fakt, że w okresie objętym dochodzeniem nie poniesiono żadnych strat, nie oznacza sam w sobie, że nie wystąpiła szkoda.
5.2.4. Koszty produkcji
(133)
Jedna zainteresowana strona podważyła wniosek, że koszt produkcji w przemyśle unijnym wzrósł o 14 % wskutek zwiększenia zapasów i zmiany asortymentu. Zdaniem tej strony wniosek ten nie jest prawidłowy, ponieważ poziomy zapasów oraz asortyment nie są częścią kosztów produkcji.
(134)
Twierdzenie to należy odrzucić, ponieważ wysokie poziomy zapasów skutkują poniesieniem znacznych kosztów finansowych, które są włączane do analizy kosztu produkcji. Z kolei powtarzające się zmiany w asortymencie powodują pojawienie się dodatkowych kosztów produkcyjnych, ponieważ producent musi często dokonywać zmian w procesie produkcyjnym: operacja ta może być kosztowna, gdyż powoduje powstawanie przestojów oraz wykorzystanie maszyn poniżej poziomu optymalnego.
6. Wnioski dotyczące szkody
(135)
Jedna zainteresowana strona zakwestionowała wniosek zawarty w motywie 107 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, że spadek konsumpcji wywarł niekorzystny wpływ na przemysł unijny. Zdaniem tej strony spadek konsumpcji nie mógł spowodować szkody, ponieważ ogólny udział w rynku pozostał taki sam.
(136)
W odniesieniu do uwagi o stabilności udziału w rynku producentów unijnych pomimo spadku konsumpcji należy zauważyć, że udział w rynku nie jest jedynym istotnym wskaźnikiem wystąpienia szkody. Producenci unijni zdołali utrzymać swój udział w rynku unijnym, ale stało się to kosztem rentowności, która zmalała w okresie badanym. Nie można zatem stwierdzić, że stabilność udziału w rynku producentów unijnych wyklucza istnienie szkody.
(137)
W związku z powyższym wnioski dotyczące szkody, sformułowane w motywach 107-111 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, zostają niniejszym potwierdzone.
E. ZWIĄZEK PRZYCZYNOWY
(138)
Komisja otrzymała uwagi na temat ustaleń tymczasowych dotyczących związku przyczynowego. Uwagi te były powtórzeniem uwag, do których odniesiono się już w rozporządzeniu w sprawie ceł tymczasowych w motywach 128-132 dotyczących szkody powstałej z winy własnej. Nie przedłożono dalszych dowodów, które zmieniałyby wnioski tymczasowe. Dlatego też wnioski sformułowane w motywach 135 i 136 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych zostają niniejszym potwierdzone.
1. Wpływ przywozu z Chin
(139)
Zgodnie z art. 3 ust. 6 i art. 3 ust. 7 rozporządzenia podstawowego na etapie tymczasowym zbadano, czy przywóz po cenach dumpingowych produktu objętego postępowaniem pochodzącego z Chin wyrządził istotną szkodę przemysłowi unijnemu.
(140)
Niektóre strony uznały, że spadek unijnej produkcji przemysłowej i sprzedaży był skutkiem spadku spożycia. Twierdzono również, że wpływ przywozu z Chin musiał być ograniczony, biorąc pod uwagę fakt, że jego udział w rynku zwiększył się zaledwie o 1,6 %, z czego nie więcej niż 1 % można powiązać z udziałem w rynku przemysłu unijnego.
(141)
W tym kontekście przypomina się, że dochodzenie wykazało zbieżność czasową pomiędzy zwiększeniem udziału przywozu z Chin w rynku a spadkiem zysków przemysłu unijnego oraz wzrostem poziomu zapasów. Co więcej, przemysł unijny znajdował się pod presją nie tylko ze względu na zwiększony udział przywozu z Chin w rynku, ale przede wszystkim ze względu na zachowania cenowe chińskich producentów eksportujących oraz stosowane przez nich znaczne podcięcia cenowe.
(142)
Jak wspomniano w motywie 113, w dochodzeniu ujawniono znaczące poziomy podcięć cenowych. Wykazano również, że przemysł unijny i importerzy prowadzili sprzedaż zasadniczo dla tych samych klientów, co oznaczało, że przemysł unijny był bezpośrednim konkurentem przywozu po cenach dumpingowych w kontekście zamówień.
(143)
Zasadniczo pokazuje to, że oprócz wielkości przywozu również presja cenowa jest przyczyną spadku wskaźników rentowności przemysłu unijnego i obniżenia poziomu większości wskaźników szkody.
2. Brak konkurencji między płytkami produkowanymi w Unii a płytkami przywożonymi po cenach dumpingowych z Chin
(144)
Kilka zainteresowanych stron stwierdziło, że przywóz płytek ceramicznych z Chin nie mógł wyrządzić szkody przemysłowi unijnemu, ponieważ produkty te nie są porównywalne. W tym kontekście stwierdzono, że płytki ceramiczne z Chin zaspokajają potrzeby rynku jednolitych produktów, podczas gdy przemysł unijny prowadzi produkcję na zamówienie, w mniejszych partiach. Utrzymywano również, że przemysł chiński i przemysł unijny nie konkurują ze sobą, ponieważ towary z Chin zasilają dolny i środkowy segment rynku, zaś przemysł unijny produkuje na potrzeby środkowego i górnego segmentu. Jako dowód wskazano ograniczoną utratę udziału w rynku przez przemysł unijny.
(145)
Wprawdzie na poparcie powyższych twierdzeń nie zostały przedstawione żadne merytoryczne argumenty, jednak dokładnie sprawdzono, czy przywóz z Chin rzeczywiście stanowił konkurencję dla płytek produkowanych w Unii.
(146)
W tym kontekście należy zauważyć, że Komisja dokonała porównań na bardzo szczegółowym poziomie, co umożliwiło rozróżnienie pomiędzy setkami różnych rodzajów płytek. W niniejszej sprawie dochodzenie wykazało znaczną liczbę pokrywających się rodzajów płytek pomiędzy przemysłem unijnym a eksporterami. To wyraźnie pokazuje, że przemysł unijny i przywóz z Chin konkurują pod względem rodzajów produktów. Przypomina się również, że w dochodzeniu stwierdzono, że przemysł unijny i producenci eksportujący są dla siebie bezpośrednimi konkurentami, ponieważ mają tę samą bazę klientów.
(147)
W odniesieniu do twierdzenia, jakoby płytki ceramiczne z Chin zaspokajały potrzeby rynku produktów jednolitych, zaś przemysł unijny prowadził produkcję na zamówienie, w mniejszych partiach, przypomina się - zob. motyw 95 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych - że to właśnie presja ze strony przywozu z Chin zmusiła przemysł unijny do przejścia na mniejsze partie produktów o większym zróżnicowaniu pod względem koloru i wielkości. Przemysł unijny jest ciągle obecny we wszystkich segmentach rynku i wbrew powyższym twierdzeniom tendencję koncentrowania się przemysłu na konkretnych rodzajach produktów należy interpretować jako wskazanie na istnienie konkurencji bezpośredniej.
(148)
W świetle powyższego argument, zgodnie z którym przywóz z Chin nie wyrządził szkody przemysłowi unijnemu, ponieważ nie stanowiły one dla siebie konkurencji, nie może zostać utrzymany.
3. Wpływ innych czynników
3.1. Wpływ przywozu z innych państw trzecich
(149)
Niektóre strony podtrzymały argument, że wpływ przywozu z Turcji należy uznać za istotny. W odniesieniu do cen jedna ze stron zakwestionowała wniosek, że wzrost cen producentów z Turcji o 19 % był wzrostem znaczącym.
(150)
Powyższy argument został omówiony w motywie 118 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych i nie znaleziono żadnych nowych dowodów, które unieważniałyby wnioski sformułowane na etapie tymczasowym W tym kontekście potwierdza się, że wzrost cen producentów z Turcji o 19 % należy uznać za znaczący. Przypomina się również, że - jak wspomniano w motywie 41 - nie istnieją dowody na istnienie przywozu z tego kraju po cenach dumpingowych, który wyrządziłby szkodę przemysłowi unijnemu, a zatem przedmiotowy argument nie może zostać utrzymany.
3.2. Wpływ spadku konsumpcji
(151)
Jedna zainteresowana strona stwierdziła, że spadek konsumpcji dotyczył głównie Hiszpanii i Włoch, w których domniemana szkoda była najbardziej widoczna. Z kolei głównym miejscem przeznaczenia wywozu z Chin były północne państwa członkowskie, w których nie odnotowano spadku konsumpcji i w których producenci unijni zostali rzekomo poszkodowani w mniejszym stopniu. Ta sama strona stwierdziła również, że hiszpański przemysł płytek ceramicznych odrobił straty w 2010 r., co pokazuje, że nie istnieje związek pomiędzy wywozem z Chin a danymi dotyczącymi produkcji i sprzedaży przemysłu unijnego.
(152)
Jedna ze stron utrzymywała, że wzrost zapasów zarejestrowanych przez przemysł unijny należy wiązać ze spadkiem konsumpcji w Unii, a nie z przywozem z Chin po cenach dumpingowych.
(153)
Twierdzenia, że północne państwa członkowskie Unii Europejskiej nie zostały dotknięte spadkiem konsumpcji i że przywóz z Chin był skierowany wyłącznie na północną Europę, nie zostały podparte żadnymi uzasadnionymi dowodami. Natomiast dane od objętych próbą chińskich producentów eksportujących pokazują, że sprzedaż jest równomiernie rozłożona w całej Unii. Co więcej, na Hiszpanię i Włochy przypada łącznie 28 % sprzedaży - niewiele mniej od odsetka sprzedaży przypadającego na Niemcy (32 %). Na tej podstawie powyższe stwierdzenia zostały odrzucone.
(154)
W odpowiedzi na twierdzenie, że wzrost zapasów zarejestrowanych przez przemysł unijny należy wiązać ze spadkiem konsumpcji w Unii, Komisja przywołuje argumentację zawartą w motywie 108 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, zgodnie z którą presja przywozu z Chin była bardzo silna, szczególnie w sektorze sprzedaży dużych partii, i że miało to wyraźny wpływ na zapasy producentów unijnych. Wzrostu współczynnika zapasów w okresie badanym nie można wyjaśnić wyłącznie trudnościami w sprzedaży produktów, ale również koniecznością utrzymania niezwykle wysokiego zróżnicowania asortymentu składowanych produktów. Potwierdza się zatem wnioski o szkodliwym wpływie przywozu z Chin na zapasy.
3.3. Wpływ kryzysu gospodarczego
(155)
Kilka zainteresowanych stron twierdziło, że rzeczywistą przyczyną trudności, jakie przechodzi przemysł unijny, jest kryzys ekonomiczny. Na poparcie tego twierdzenia podnoszono, że największe spadki miały miejsce między 2008 a 2009 r., tzn. w roku, w którym nastąpiło pierwsze uderzenie kryzysu, zaś w dalszym okresie tendencja ta była mniej widoczna. Wskazano również, że okres badany obejmował wyższe i niższe wartości szczytowe cyklu, gdzie wyższa wartość odpowiadała ożywieniu w sektorze budownictwa, zaś niższa kryzysowi finansowemu oraz zmniejszeniu wywozu wskutek powstania nowych zakładów produkcyjnych w krajach Trzeciego Świata.
(156)
Po ujawnieniu ostatecznych ustaleń jedna zainteresowana strona twierdziła, że obniżenie wartości kilku wskaźników szkody było raczej skutkiem kryzysu gospodarczego niż przywozu po cenach dumpingowych. Zdaniem tej strony skutkiem kryzysu było zwiększenie zapotrzebowania na duże partie tanich produktów. Wskutek tego przemysł unijny musiał skoncentrować się bardziej na produkcji na duże masowe zamówienia, czyli na segmencie, w którym działali już Chińczycy, czego skutkiem było zwiększenie poziomu zapasów. Strona ta twierdzi ponadto, że recesja rzekomo spowodowała w Unii inflację na poziomie wyższym niż w Chinach, skutkując wzrostem kosztów produkcji po stronie producentów unijnych, co miało doprowadzić do prowadzenia przez przemysł unijny sprzedaży poniżej kosztów produkcji.
(157)
Inna strona twierdziła, że zyski przemysłu unijnego wzrosły znacząco w ostatnim kwartale OD i że to pokazuje, iż sytuacja przemysłu unijnego uległa poprawie po kryzysie gospodarczym. Strona ta zawnioskowała, aby zyski w OD podawane były w podziale na kwartały, co wskazałoby znacznie wyższy poziom rentowności pod koniec OD.
(158)
Fakt, że kryzys gospodarczy miał wpływ na wyniki przemysłu unijnego, został już potwierdzony w motywie 120 rozporządzenia wprowadzającego środki tymczasowe. W tym kontekście należy przypomnieć, że odpowiednie normy prawne przewidują, iż aby zaistniał związek przyczynowy, przywóz po cenach dumpingowych musi wyrządzić istotną szkodę przemysłowi unijnemu. Przywóz po cenach dumpingowych nie musiał być jednak wyłączną przyczyną powstania szkody.
(159)
Dochodzenie pokazało również, że tendencja zwiększania wywozu z Chin mogła się utrzymywać pomimo kryzysu gospodarczego. Chiny były tak naprawdę jedynym podmiotem na rynku, który zdołał utrzymać udział w rynku w trudnej sytuacji gospodarczej.
(160)
Jeśli chodzi o zmiany strukturalne w popycie na rynku unijnym, wspomniane w motywie 156, nie przedstawiono żadnych dowodów na potwierdzenie tego twierdzenia. Wręcz przeciwnie, przypomina się, że - jak wyjaśniono w motywie 106 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych - dochodzenie ujawniło, iż przemysł unijny musiał dokonać zmiany asortymentu poprzez dostarczanie produktów bardziej zróżnicowanych pod względem rodzaju, koloru i wielkości i był zmuszony zwiększyć swoje zapasy tak, aby móc reagować w krótkim czasie na bardzo konkrete zamówienia. Powyższe twierdzenie należy zatem odrzucić.
(161)
Jeśli chodzi o wpływ inflacji na koszty produkcji, zaobserwowano, że stopa inflacji w Unii przeciętnie nie była wyższa niż w Chinach w okresie badanym, tak więc jej poziom nie może być wytłumaczeniem trudności doświadczanych przez producentów unijnych przy sprzedaży po zrównoważonych cenach. Biorąc pod uwagę poziom podcięcia cenowego, nie można ponadto stwierdzić, że presja na obniżanie cen przywozu z Chin została spowodowana przez przemysł unijny. Dlatego też twierdzenie przedstawione przez tę stronę należy odrzucić.
(162)
Z kolei jeśli chodzi o sytuację przemysłu unijnego, przypomina się, że rozporządzenie w sprawie ceł tymczasowych (motyw 126) pokazało, iż agresywne zachowania cenowe chińskich eksporterów wpływały na rentowność przemysłu unijnego w okresie badanym nawet przed światowym kryzysem gospodarczym. Pokazuje to, że nawet gdyby nie nastąpił kryzys, sama presja ze strony przywozu po niskich cenach z Chin była wystarczająca, by wyrządzić istotną szkodę przemysłowi unijnemu.
(163)
Ten fakt w powiązaniu z cenami dumpingowymi dodatkowo potwierdza wniosek, że związek przyczynowy pomiędzy chińskim wywozem a szkodą poniesioną przez przemysł unijny nie został zerwany przez kryzys gospodarczy.
(164)
Wniosek, aby zyski w OD podawano w podziale na kwartały, uznano za niemający związku z bieżącym dochodzeniem, ponieważ nawet w sytuacji wystąpienia takiego znacznego podniesienia zysków ich poziom musiałby zostać zestawiony z zyskiem docelowym na poziomie 3,9 %.
3.4. Skutki braku działań restrukturyzacyjnych w przemyśle unijnym
(165)
Jedna zainteresowana strona stwierdziła, że szkodę, jaką ponieśli producenci unijni, należy przypisać niepowodzeniu restrukturyzacji, ponieważ na zmniejszenie się rynku o 29 % zareagowano jedynie zmniejszeniem zdolności produkcyjnej o 7 % i zmniejszeniem zatrudnienia o 16 %.
(166)
Zmniejszenie zdolności produkcyjnej jest w tym sektorze trudnym procesem, ponieważ jej przywracanie w przypadku ostatecznej poprawy sytuacji na rynku jest dla producentów niezwykle kosztowne. Zaobserwowane w badanym okresie zmniejszenie zatrudnienia mieściło się w tej samej skali wielkości co zmniejszenie rynku. Tendencje w zatrudnieniu nie muszą idealnie odzwierciedlać tendencji w produkcji, ponieważ nie wszystkie miejsca pracy są bezpośrednio związane z faktyczną produkcją. Podsumowując, fakt, że zmniejszenie zdolności produkcyjnej i siły roboczej w przemyśle nie odpowiadało dokładnie zmniejszeniu się rynku, nie wskazuje na brak działań restrukturyzacyjnych. Wbrew wyżej przedstawionym twierdzeniom oraz uwzględniając strukturę przemysłu, zmniejszenie zdolności produkcyjnej o 7 % i zatrudnienia o 16 % należy zatem uznać za znaczne.
3.5. Wpływ wyników przemysłu unijnego na rynkach wywozowych
(167)
Jedna zainteresowana strona twierdziła, że spadek w sprzedaży eksportowej przemysłu unijnego został spowodowany nie wpływem chińskiego wywozu, a wysokimi cenami.
(168)
W odniesieniu do tego twierdzenia przypomina się, że wyniki eksportowe przemysłu unijnego poprawiły się po kryzysie gospodarczym. Nie można zatem zaakceptować twierdzenia, że wyniki eksportowe miały negatywny wpływ na wyniki przemysłu unijnego.
4. Wnioski w sprawie związku przyczynowego
(169)
Żaden z argumentów przedstawionych przez zainteresowane strony nie świadczy o tym, że wpływ czynników innych niż przywóz po cenach dumpingowych z Chin jest na tyle znaczny, aby mógł naruszyć związek przyczynowy między przywozem po cenach dumpingowych a stwierdzoną szkodą. Niniejszym potwierdza się wnioski w sprawie związku przyczynowego sformułowane w rozporządzeniu w sprawie ceł tymczasowych.
F. INTERES UNII
(170)
Uwzględniając uwagi stron, Komisja dokonała dalszej analizy wszystkich argumentów dotyczących interesu Unii. Zbadano wszystkie kwestie i potwierdzono wnioski sformułowane w rozporządzeniu w sprawie ceł tymczasowych.
1. Interes przemysłu unijnego
(171)
Ze względu na brak uwag dotyczących interesu przemysłu unijnego niniejszym potwierdza się wnioski przedstawione w motywach 137-141 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.
2. Interes importerów
(172)
Jedna strona stwierdziła, że wprowadzenie środków zagroziło egzystencji gospodarczej importerów, ponieważ byliby oni w stanie jedynie częściowo przenieść dodatkowe koszty ceł na swoich klientów.
(173)
Po ujawnieniu ostatecznych ustaleń jedna dwie strony zgłosiły sprzeciw wobec wniosku, że importerzy mogą z łatwością przejść od dostawców chińskich do innych źródeł dostaw, w szczególności ze względu na fakt, że ich jakość i cena nie są porównywalne.
(174)
W odniesieniu do powyższego twierdzenia przypomina się, że cła nie mają wpływu na znaczną część przywozu, który nie pochodzi z Chin. Charakterystyka produktu wytwarzanego na całym świecie w porównywalnej jakości sugeruje, że produkty te są wymienne i że w związku z tym dostępnych jest szereg alternatywnych źródeł, wbrew formułowanym twierdzeniom. Nawet w przypadku importerów prowadzących działalność w oparciu o przywóz z Chin, który uznano w dochodzeniu za przywóz po cenach dumpingowych sprzedawany po cenach, które znacznie podcinają ceny produktów pochodzących z Unii, w dochodzeniu stwierdzono, że importerzy mogą stosować do swoich cen sprzedaży marże przekraczające 30 %. To wraz ze stwierdzeniem faktu, że importerzy osiągają zyski na poziomie ok. 5 % oraz że mają oni możliwość przeniesienia przynajmniej części potencjalnych podwyżek kosztów na klientów, sugeruje, iż importerzy są w stanie poradzić sobie ze skutkami środków
(175)
Ponadto zgodnie z wnioskiem przedstawionym w motywie 144 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych wprowadzenie takich środków nie uniemożliwia importerom unijnym zwiększania udziału w przywozie produktów z innych niedumpingowych źródeł, do których mają dostęp zarówno w Unii, jak i w państwach trzecich.
(176)
Jeden z importerów twierdził, że w przypadku niektórych rodzajów produktów ceny produktów chińskich są obecnie wyższe niż ceny przemysłu unijnego i że w związku z tym wprowadzone środki uniemożliwią przywóz tego konkretnego rodzaju produktów w przyszłości.
(177)
Twierdzenia tego nie poparto żadnymi dowodami. Ponadto zgodnie z dostępnymi informacjami ten rodzaj produktu stanowi jedynie niewielką część rynku i nie ma znaczącego wpływu na sytuację dostaw na rynku Unii. Twierdzenie to zostało zatem odrzucone.
3. Interes użytkowników
(178)
Niektóre zainteresowane strony twierdziły, że skutki odczuwane przez użytkowników będą znaczące. W szczególności uznano, że nawet wzrost najniższych cen o 32,3 % uniemożliwi dokonywanie przez klientów zakupów motywowanych jakością. Stwierdzono również, że co prawda wpływ na duże, zróżnicowane sklepy typu „zrób to sam” może okazać się niewielki, jednak w przypadku małych specjalistycznych sklepów będzie on znaczny.
(179)
Jeśli chodzi o wpływ na użytkowników końcowych, Komisja potwierdza wnioski tymczasowe zawarte w motywach 152 i 153 rozporządzenia Komisji nakładającego cła tymczasowe, że wpływ na ceny będzie ograniczony.
(180)
Sektor budowlany - jeden z największych odbiorców producentów płytek ceramicznych - odmówił współpracy w dochodzeniu. Po wprowadzeniu środków tymczasowych Europejska Federacja Przemysłu Budowlanego (FIEC) została po raz kolejny poproszona o przedstawienie danych statystycznych pokazujących, w jakim zakresie wprowadzenie środków miałoby na nią ewentualny wpływ. Federacja potwierdziła, że choć brak bezpośrednio dostępnych informacji, związany z kosztami wpływ na jej ogólną działalność gospodarczą jest bardzo mały. Wyjaśniła również, że małe zainteresowanie jej członków należy interpretować jako wsparcie dla wniosku Komisji.
(181)
W odniesieniu do małych sklepów specjalistycznych Komisja nie była w stanie uzyskać żadnych rozstrzygających danych, które potwierdziłyby wielkość i zasięg skutków środka antydumpingowego. Równolegle z wpływem na importerów należy mieć na względzie to, że płytki ceramiczne są produkowane w Unii i wielu państwach trzecich niestosujących dumpingu; dlatego też można wykluczyć poważne ryzyko braków w dostawach dla sklepów detalicznych.
4. Interes konsumentów końcowych
(182)
Dołożono starań celem uzyskania od konsumentów bardziej szczegółowej oceny skutków. Dochodzenie pokazało, że wpływ jest najprawdopodobniej ograniczony.
(183)
Po pierwsze, wartość bezwzględna środków jest obliczana na podstawie ceny przywozu, a więc na podstawie znacznie niższej niż końcowa cena detaliczna produktu objętego postępowaniem. Wartość ta może się zmniejszać na poszczególnych etapach (importerzy, sprzedawcy hurtowi, sprzedawcy detaliczni) przed osiągnięciem etapu klienta końcowego. Nawet gdyby importerzy i podmioty dokonujące odsprzedaży przeniosły cały ciężar cła na klientów, przypomina się, że na rynku istnieje duża oferta produktów nieobjętych środkami, wytwarzanych przez producentów unijnych i producentów z państw trzecich.
(184)
Komisja obliczyła wpływ ceł antydumpingowych na ceny dla konsumentów w drodze oceny kwot należnych ceł, zgodnie z bieżącym przywozem z Chin, a następnie przypisania tej kwoty bezpośrednio konsumentom, zakładając, że importerzy, sprzedawcy hurtowi i sprzedawcy detaliczni przenieśliby całość dodatkowych kosztów na konsumentów końcowych. Tak obliczony wpływ kosztów jest znacznie niższy niż 0,5 EUR na m2. Przypomina się, że w rozporządzeniu w sprawie ceł tymczasowych uznano, że przeciętna roczna konsumpcja wynosi w Unii ok. 2,2 m2 na konsumenta. W świetle małego wpływu cła na metr kwadratowy, wzrost kosztów będzie prawdopodobnie ograniczony, nawet jeśli konsument miałby dokonać zakupu znacznej ilości produktu objętego postępowaniem na potrzeby prac budowlanych lub remontowych.
5. Wnioski dotyczące interesu Unii
(185)
Można oczekiwać, że wprowadzenie środków wpłynie pozytywnie na przemysł unijny i będzie miało dodatkowo korzystne skutki dla warunków konkurencyjności na rynku unijnym oraz przyniesie zmniejszenie zagrożenia zamknięciami zakładów i zmniejszaniem zatrudnienia.
(186)
Ponadto można oczekiwać, że wprowadzenie środków będzie miało ograniczony wpływ na użytkowników/importerów, którzy będą mogli korzystać z szerokiego zakresu dostawców na rynku unijnym oraz rynkach innych państw trzecich.
(187)
W świetle powyższego nie można stwierdzić, że wprowadzenie środków byłoby sprzeczne z interesem Unii.
G. ŚRODKI OSTATECZNE
1. Poziom usuwający szkodę
1.1. Ujawnianie informacji
(188)
Dwie zainteresowane strony uznały, że Komisja powinna była ujawnić w rozporządzeniu w sprawie ceł tymczasowych margines sprzedaży po zaniżonych cenach, zaś jedna z nich stwierdziła, że nieujawnienie tych danych oznacza, iż zainteresowane strony nie mają możliwości dokonania oceny prawidłowości zastosowania zasady niższego cła.
(189)
W odpowiedzi na powyższe uwagi poniżej podaje się następujące tymczasowe marginesy:
Przedsiębiorstwo
Margines szkody
Group Wonderful
52,6 %
Group Xinruncheng
95,8 %
Shandong Yadi Ceramics Co. Ltd.
72,1 %
Heyuan Becarry Ceramic Co. Ltd.
73,9 %
Wszyscy pozostali producenci współpracujący
66,0 %
Rezydualny margines dumpingu
95,8 %
1.2. Margines szkody
(190)
Jedna ze stron stwierdziła, że Komisja stosowała niespójne podejście, jeżeli chodzi o ustalenie szkody, i powinna była oprzeć swoje wnioski na średnich danych ważonych dla całego przemysłu.
(191)
W odniesieniu do tego zarzutu należy zauważyć, że ustalenia w sprawie poziomu usuwającego szkodę oparte są na szczegółowych danych dotyczących zweryfikowanego przedsiębiorstwa uznano za najbardziej solidną podstawę do uwzględnienia wszystkich odpowiednich danych do celów porównawczych. Argument ten musiał zatem zostać odrzucony.
(192)
Biorąc pod uwagę wnioski dotyczące dumpingu, wynikającej z niego szkody, związku przyczynowego i interesu Unii, należy wprowadzić środki, aby zapobiec dalszemu wyrządzaniu szkody przemysłowi unijnemu przez przywóz towarów po cenach dumpingowych z Chin.
(193)
W celu ustalenia poziomu takich ceł wzięto pod uwagę ustalone marginesy dumpingu, a także kwotę cła niezbędną do likwidacji szkody ponoszonej przez przemysł unijny.
(194)
Uznano zatem za właściwe wyliczenie marginesu sprzedaży po zaniżonych cenach na podstawie cen wynikających z danych przedstawionych przez producentów z Unii oraz eksporterów z Chin.
(195)
Przy obliczaniu poziomu cła antydumpingowego niezbędnego do usunięcia skutków dumpingu wyrządzającego szkodę uznano, że środki powinny umożliwić przemysłowi unijnemu pokrycie kosztów produkcji oraz osiągnięcie rozsądnych zysków. Uznano, że odpowiedni zysk przed opodatkowaniem oznacza zysk ze sprzedaży produktu podobnego w Unii, jaki byłby możliwy dla tego rodzaju przemysłu w normalnych warunkach konkurencji, tj. w sytuacji braku przywozu po cenach dumpingowych. Zysk ten oceniono w odniesieniu do rentowności osiągniętej przez przemysł unijny w 2007 r., która wyniosła + 3,9 %, jak podano w tabeli 12 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.
(196)
Marginesy szkody został ustalony następująco:
Przedsiębiorstwo
Margines szkody
Group Wonderful
58,5 %
Group Xinruncheng
82,3 %
Shandong Yadi Ceramics Co. Ltd.
66,6 %
Heyuan Becarry Ceramic Co. Ltd.
58,6 %
Wszyscy pozostali producenci współpracujący
65,0 %
Rezydualny margines dumpingu
82,3 %
(197)
Należy zauważyć, że margines szkody „dla wszystkich pozostałych producentów współpracujących” określono, nie korzystając z danych Kito Group, ponieważ producent ten nie został włączony do próby, oraz aby zachować spójność ze sposobem obliczania marginesu dumpingu dla wszystkich pozostałych producentów współpracujących. (Zob. art. 9 ust. 6 zdanie pierwsze rozporządzenia podstawowego). Dla Kito Group, z uwagi na stosowanie art. 18 rozporządzenia podstawowego, jak wskazano w motywie 54, zastosowanie będzie miał rezydualny margines szkody.
(198)
Należy także zaznaczyć, że ten marginesy sprzedaży po zaniżonych cenach są wyższe od marginesów dumpingu określonych powyżej w motywach 88-93 i z tego względu margines dumpingu powinien służyć za podstawę ustalenia poziomu cła zgodnie z zasadą niższego cła.
(199)
Aby zapewnić równe traktowanie wszystkich nowych producentów eksportujących oraz nieobjętych próbą współpracujących przedsiębiorstw, o których mowa w załączniku I do niniejszego rozporządzenia, należy ustanowić przepis przewidujący, że średnie ważone cło nałożone na tę kategorię przedsiębiorstw będzie miało zastosowanie do wszystkich nowych producentów, którzy w przeciwnym razie nie byliby uprawnieni do przeglądu zgodnie z art. 11 ust. 4 rozporządzenia podstawowego, gdyż art. 11 ust. 4 nie ma zastosowania do przypadków objętych próbą.
2. Zgłoszenie celne
(200)
Statystyki dotyczące produktu objętego postępowaniem są często wyrażone w metrach kwadratowych. Taka dodatkowa jednostka dla produktu objętego postępowaniem nie została jednak określona w Nomenklaturze scalonej zawartej w załączniku I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (6). W związku z tym należy zagwarantować, że w zgłoszeniu o dopuszczenie do swobodnego obrotu podaje się nie tylko wagę wyrażoną w kilogramach lub tonach, ale także liczbę metrów kwadratowych produktu objętego postępowaniem.
3. Ostateczny pobór cła tymczasowego
(201)
W świetle rozmiaru ustalonych marginesów dumpingu oraz poziomu szkody wyrządzanej przemysłowi unijnemu uznaje się za konieczne dokonanie ostatecznego pobrania kwot zabezpieczonych w postaci tymczasowego cła antydumpingowego, nałożonego rozporządzeniem w sprawie ceł tymczasowych,
(202)
W przypadku gdy cła ostateczne są wyższe niż cła tymczasowe, tylko kwoty zabezpieczone na poziomie ceł tymczasowych powinny zostać ostatecznie pobrane, natomiast kwoty zabezpieczone przekraczające ostateczną stawkę cła antydumpingowego powinny zostać zwolnione.
4. Forma środków
(203)
Jedna z zainteresowanych stron sugerowała, że zamiast ceł ad valorem należy wprowadzić środki w formie minimalnej ceny importowej (MIP). MIP nie jest jednak odpowiednia dla produktu objętego postępowaniem, ponieważ obejmuje on całą gamę rodzajów produktu, których ceny są bardzo zróżnicowane, co wiąże się z dużym ryzykiem wzajemnej kompensacji. Ponadto przewiduje się, że rodzaje produktu będą nadal rozwijane pod względem projektu i wykończenia i MIP nie stanowiłby już odpowiedniej podstawy do określenia poziomu cła. Dlatego wniosek, aby wprowadzić środki w formie MIP, zostaje odrzucony.
(204)
Inna ze stron wnioskowała by środki miały formę kontyngentu taryfowego. Kontyngenty przywozowe nie są jednak zgodne ani z rozporządzeniem podstawowym, ani z zasadami uzgodnionymi na szczeblu międzynarodowym. Wniosek ten musiał zatem zostać odrzucony,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
1. Niniejszym nakłada się ostateczne cło antydumpingowe na przywóz szkliwionych i nieszkliwionych płyt chodnikowych, kafli lub płytek ściennych; szkliwionych i nieszkliwionych ceramicznych kostek mozaikowych i podobnych, nawet na podłożu, objętych obecnie kodami CN 6907 10 00, 6907 90 20, 6907 90 80, 6908 10 00, 6908 90 11, 6908 90 20, 6908 90 31, 6908 90 51, 6908 90 91, 6908 90 93 i 6908 90 99, pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej.
2. Stawka ostatecznego cła antydumpingowego mająca zastosowanie do ceny netto na granicy Unii, przed ocleniem, jest następująca dla produktów opisanych w ust. 1 i wytworzonych przez poniższe przedsiębiorstwa:
Przedsiębiorstwo
Cło
Dodatkowy kod TARIC
Dongguan City Wonderful Ceramics Industrial Park Co. Ltd.; Guangdong Jiamei Ceramics Co. Ltd.; Qingyuan Gani Ceramics Co. Ltd.; Foshan Gani Ceramics Co. Ltd.
26,3 %
B011
Guangdong Xinruncheng Ceramics Co. Ltd.
29,3 %
B009
Shandong Yadi Ceramics Co Ltd
36,5 %
B010
Przedsiębiorstwa wymienione w załączniku I
30,6 %
Wszystkie pozostałe przedsiębiorstwa
69,7 %
B999
3. Stosowanie indywidualnych stawek celnych ustalonych dla przedsiębiorstw, o których mowa w ust. 2, będzie uwarunkowane przedstawieniem organom celnym państw członkowskich ważnej faktury handlowej, która będzie zgodna z wymogami określonymi w załączniku II. W przypadku nieprzedstawienia takiej faktury obowiązuje stawka celna mająca zastosowanie do wszystkich innych przedsiębiorstw.
4. O ile nie określono inaczej, zastosowanie mają obowiązujące przepisy dotyczące należności celnych.
Artykuł 2
Kwoty zabezpieczone w formie tymczasowych ceł antydumpingowych nałożonych na mocy rozporządzenia (UE) nr 258/2011 nakładającego tymczasowe cło antydumpingowe na przywóz płytek ceramicznych, obecnie objętych kodami CN 6907 10 00, 6907 90 20, 6907 90 80, 6908 10 00, 6908 90 11, 6908 90 20, 6908 90 31, 6908 90 51, 6908 90 91, 6908 90 93 i 6908 90 99 oraz pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej, zostają ostatecznie pobrane. Zabezpieczone kwoty przekraczające ostateczną stawkę ceł antydumpingowych zostają zwolnione.
Artykuł 3
W przypadku gdy którykolwiek producent z Chińskiej Republiki Ludowej dostarczy Komisji wystarczające dowody, że nie eksportował towarów określonych w art. 1 ust. 1 pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej w okresie objętym dochodzeniem (od dnia 1 kwietnia 2009 r. do dnia 31 marca 2010 r.), że nie jest powiązany z żadnym eksporterem lub producentem podlegającym środkom nałożonym niniejszym rozporządzeniem oraz że faktycznie dokonał wywozu towarów objętych postępowaniem lub stał się stroną nieodwołalnego zobowiązania umownego do wywozu znacznej ilości do Unii po okresie objętym dochodzeniem, Rada może, działając na zasadzie zwykłej większości na wniosek przedstawiony przez Komisję, po konsultacji z Komitetem Doradczym, zmienić art. 1 ust. 2 w celu przyznania temu producentowi cła stosowanego dla współpracujących producentów nieuwzględnionych w próbie, tj. 30,6 %.
Artykuł 4
W przypadku przedstawienia zgłoszenia o dopuszczenie do swobodnego obrotu w odniesieniu do produktów, o których mowa w art. 1, w odpowiednie pole takiego zgłoszenia wprowadza się liczbę metrów kwadratowych przywożonych produktów.
Artykułykuł 5
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 12 września 2011 r.