NAŘÍZENÍ KOMISE (EU) č. 1169/2010
ze dne 10. prosince 2010
o společné bezpečnostní metodě pro posuzování shody s požadavky pro získání schválení z hlediska bezpečnosti železnic
(Text s významem pro EHP)
EVROPSKÁ KOMISE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie,
s ohledem na směrnici Evropského parlamentu a Rady 2004/49/ES ze dne 29. dubna 2004 o bezpečnosti železnic Společenství a o změně směrnice Rady 95/18/ES o vydávání licencí železničním podnikům a směrnice 2001/14/ES o přidělování kapacity železniční infrastruktury, zpoplatnění železniční infrastruktury a o vydávání osvědčení o bezpečnosti (směrnice o bezpečnosti železnic) (1), a zejména na čl. 6 odst. 1 uvedené směrnice,
s ohledem na doporučení Evropské agentury pro železnice ERA/REC/SAF/09-2009 o společné bezpečnostní metodě pro posuzování shody doručené Komisi dne 18. září 2009,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Účelem zakotvení společné bezpečnostní metody (CSM) je vytvořit rámec pro vnitrostátní bezpečnostní orgány (vnitrostátní bezpečnostní orgány) s cílem harmonizovat jejich rozhodovací kritéria v celé Unii v souladu s čl. 17 odst. 4 směrnice 2004/49/ES. Metoda by měla umožnit vnitrostátním bezpečnostním orgánům posoudit shodu s požadavky jednotným způsobem.
(2)
Metoda CSM by měla zahrnovat všechny harmonizované požadavky a metody hodnocení, aby umožnila vnitrostátním bezpečnostním orgánům vydat provozovateli infrastruktury schválení z hlediska bezpečnosti, jež se týká přiměřenosti systému zajišťování bezpečnosti obecně, a jakékoliv schválení, které se týká sítě. Je rovněž pravděpodobné, že provozovatel infrastruktury požádá o část schválení, která se týká sítě, ve stejnou dobu, kdy na základě svého systému zajišťování bezpečnosti požádá o obecné schválení.
(3)
Vnitrostátní bezpečnostní orgány posuzují schopnost provozovatele infrastruktury dodržet veškeré požadavky nezbytné pro provoz obecně a pro provoz v konkrétní síti, na kterou se jím požadované schválení vztahuje, posouzením jeho systému zajišťování bezpečnosti na globální úrovni.
(4)
Jednotlivé vnitrostátní bezpečnostní orgány by měly zavést opatření, aby mohly přezkoumat, zda výsledky popsané v žádosti o schválení z hlediska bezpečnosti jsou po udělení schválení v praxi plněny a zda jsou průběžně dodržovány všechny nezbytné požadavky, jak je stanoveno v čl. 16 odst. 2 písm. f) a čl. 17 odst. 2 směrnice 2004/49/ES. Za účelem zaručení harmonizovaného přístupu vnitrostátních bezpečnostních orgánů v jednotlivých členských státech je třeba vyvinout režim dozoru po udělení schválení založený na klíčových základních zásadách.
(5)
Opatření stanovená tímto nařízením jsou v souladu se stanoviskem výboru uvedeném v čl. 27 odst. 1 směrnice 2004/49/ES,
PŘIJALA TOTO NAŘÍZENÍ:
Článek 1
Předmět
Toto nařízení stanoví společnou bezpečnostní metodu (CSM) pro posuzování shody s požadavky pro získání schválení z hlediska bezpečnosti podle čl. 6 odst. 3 písm. b) směrnice 2004/49/ES.
Metoda CSM zahrnuje:
a)
postupy a kritéria pro posuzování žádostí o schválení z hlediska bezpečnosti podaných provozovateli infrastruktury podle čl. 11 odst. 1 písm. a) a b) směrnice 2004/49/ES o bezpečnosti železnic, jež jsou stanoveny v příloze I a II tohoto nařízení;
b)
zásady pro dozor nad dodržováním požadavků směrnice 2004/49/ES poté, co vnitrostátní bezpečnostní orgán udělí schválení, jež jsou stanoveny v příloze III tohoto nařízení.
Článek 2
Definice
Pro účely tohoto nařízení se rozumí:
„dozorem“ se rozumí opatření zavedená vnitrostátním bezpečnostním orgánem za účelem kontroly výkonu v oblasti bezpečnosti poté, co udělil schválení z hlediska bezpečnosti.
Článek 3
Postupy pro posuzování žádostí
1. Při zkoumání žádostí o schválení z hlediska bezpečnosti podaných po vstupu tohoto nařízení v platnost uplatní vnitrostátní bezpečnostní orgány pro posuzování jejich shody s požadavky stanovenými ve směrnici 2004/49/ES postup stanovený v příloze I tohoto nařízení. Vnitrostátní bezpečnostní orgány rovněž použijí kritéria pro posuzování shody stanovená v příloze II tohoto nařízení.
2. Při posuzování mohou vnitrostátní bezpečnostní orgány přijímat závazky žadatelů k řízení rizik na základě smluv uzavřených s třetími stranami. Tyto smlouvy musí rovněž upřesnit způsob výměny informací potřebných k zajištění bezpečného provozu vozidel, zejména v oblastech týkajících se zajišťování údržby.
3. Má se za to, že výrobky či služby poskytované provozovatelům infrastruktury smluvními subjekty či dodavateli odpovídají bezpečnostním požadavkům, mají-li tyto smluvní subjekty, dodavatelé či výrobky k poskytování uvedených výrobků a služeb osvědčení vydaná v souladu s příslušnými systémy udělování osvědčení vytvořenými v souladu s správními předpisy Unie.
Článek 4
Dozor
Po udělení schválení z hlediska bezpečnosti dohlíží vnitrostátní bezpečnostní orgány na to, aby provozovatelé infrastruktury průběžně uplatňovali svůj systém zajišťování bezpečnosti, a uplatňují zásady dozoru stanovené v příloze III.
Článek 5
Vstup v platnost
Toto nařízení vstupuje v platnost dvacátým dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
V Bruselu dne 10. prosince 2010.
ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (UE) NR 1169/2010
z dnia 10 grudnia 2010 r.
w sprawie wspólnej metody oceny bezpieczeństwa w odniesieniu do zgodności z wymogami dotyczącymi uzyskania kolejowych autoryzacji w zakresie bezpieczeństwa
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając dyrektywę 2004/49/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie bezpieczeństwa kolei wspólnotowych oraz zmieniającą dyrektywę Rady 95/18/WE w sprawie przyznawania licencji przedsiębiorstwom kolejowym, oraz dyrektywę 2001/14/WE w sprawie alokacji zdolności przepustowej infrastruktury kolejowej i pobierania opłat za użytkowanie infrastruktury kolejowej oraz certyfikację w zakresie bezpieczeństwa (dyrektywa w sprawie bezpieczeństwa kolei) (1), w szczególności jej art. 6 ust. 1,
uwzględniając zalecenie ERA/REC/SAF/09-2009 Europejskiej Agencji Kolejowej, przekazane Komisji dnia 18 września 2009 r., w sprawie wspólnej metody oceny bezpieczeństwa w odniesieniu do zgodności,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
Celem ustanawianej poniżej wspólnej metody oceny bezpieczeństwa jest zapewnienie krajowym organom bezpieczeństwa ram harmonizacji kryteriów decyzyjnych w całej Unii, zgodnie z art. 17 ust. 4 dyrektywy 2004/49/WE. Metoda ta powinna umożliwić krajowym organom bezpieczeństwa ocenę zgodności z wymogami w sposób ujednolicony.
(2)
Wspólna metoda oceny bezpieczeństwa powinna obejmować wszystkie zharmonizowane wymogi i metody oceny, aby umożliwiać krajowym organom bezpieczeństwa wydanie zarządcy infrastruktury autoryzacji w zakresie bezpieczeństwa obejmującej ogólną adekwatność systemu zarządzania bezpieczeństwem oraz ewentualnych autoryzacji dotyczących konkretnych sieci. Ponadto prawdopodobne jest, że zarządca infrastruktury wystąpi o autoryzację w odniesieniu do konkretnej sieci jednocześnie z wystąpieniem o autoryzację ogólną na podstawie swojego systemu zarządzania bezpieczeństwem.
(3)
Krajowe organy bezpieczeństwa oceniają zdolność zarządcy infrastruktury do spełnienia wszystkich wymogów niezbędnych do prowadzenia działalności w ogóle oraz w określonej sieci, w odniesieniu do której zarządca ubiega się o autoryzację, dokonując oceny jego systemu zarządzania bezpieczeństwem na poziomie ogólnym.
(4)
Każdy krajowy organ bezpieczeństwa musi wprowadzić mechanizm weryfikacji, czy wyniki wskazane we wniosku o wydanie autoryzacji w zakresie bezpieczeństwa są osiągane podczas eksploatacji po wydaniu autoryzacji, a także czy stale spełniane są wszystkie niezbędne wymogi, zgodnie z art. 16 ust. 2 lit. f) oraz art. 17 ust. 2 dyrektywy 2004/49/WE. W związku z tym niezbędne jest opracowanie systemu nadzoru po wydaniu autoryzacji, opartego na kluczowych, fundamentalnych zasadach w celu zapewnienia zharmonizowanego podejścia krajowych organów bezpieczeństwa w każdym państwie członkowskim.
(5)
Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu, o którym mowa w art. 27 ust. 1 dyrektywy 2004/49/WE,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Przedmiot
Niniejsze rozporządzenie ustanawia wspólną metodę oceny bezpieczeństwa w odniesieniu do zgodności z wymogami dotyczącymi uzyskania autoryzacji w zakresie bezpieczeństwa, o których mowa w art. 6 ust. 3 lit. b) dyrektywy 2004/49/WE.
Wspólna metoda oceny bezpieczeństwa obejmuje:
a)
procedurę i kryteria oceny wniosków zarządców infrastruktury o wydanie autoryzacji w zakresie bezpieczeństwa, o której mowa w art. 11 ust. 1 lit. a) i b) dyrektywy 2004/49/WE, określone w załącznikach I i II do niniejszego rozporządzenia;
b)
zasady nadzoru nad zgodnością z wymogami dyrektywy 2004/49/WE po wydaniu autoryzacji przez krajowy organ bezpieczeństwa, zgodnie z załącznikiem III do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Definicje
Do celów niniejszego rozporządzenia ma zastosowanie następująca definicja:
„nadzór” oznacza mechanizmy wprowadzone przez krajowy organ bezpieczeństwa w celu nadzoru nad stanem bezpieczeństwa po wydaniu autoryzacji w zakresie bezpieczeństwa.
Artykuł 3
Procedury oceny wniosków
1. Rozpatrując wnioski dotyczące autoryzacji w zakresie bezpieczeństwa, złożone po wejściu w życie niniejszego rozporządzenia, krajowe organy bezpieczeństwa stosują procedurę określoną w załączniku I do niniejszego rozporządzenia w celu oceny ich zgodności z wymogami zawartymi w dyrektywie 2004/49/WE. Krajowe organy bezpieczeństwa stosują też kryteria oceny określone w załączniku II do niniejszego rozporządzenia
2. Oceniając wnioski, krajowe organy bezpieczeństwa mogą przyjmować zobowiązania wnioskodawców do zarządzania ryzykiem w drodze umów ze stronami trzecimi. W umowach takich określa się także zasady wymiany informacji niezbędnej do zapewnienia bezpiecznej eksploatacji pojazdów, zwłaszcza w obszarach związanych z zarządzaniem utrzymaniem.
3. Domniemywa się, że produkty dostarczane lub usługi świadczone przez wykonawców lub dostawców zarządcom infrastruktury są zgodne z wymogami w zakresie bezpieczeństwa, jeśli wykonawcy, dostawcy lub produkty są certyfikowani zgodnie z właściwymi systemami certyfikacji ustanowionymi na mocy prawodawstwa UE w odniesieniu do dostarczania takich produktów lub świadczenia takich usług.
Artykuł 4
Nadzór
Po wydaniu autoryzacji w zakresie bezpieczeństwa krajowe organy bezpieczeństwa nadzorują stałe stosowanie przez zarządców infrastruktury systemu zarządzania bezpieczeństwem oraz stosują zasady nadzoru określone w załączniku III.
Artykuł 5
Wejście w życie
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 10 grudnia 2010 r.