NAŘÍZENÍ RADY (EU) č. 407/2010
ze dne 11. května 2010
o zavedení evropského mechanismu finanční stabilizace
RADA EVROPSKÉ UNIE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie, a zejména na čl. 122 odst. 2 této smlouvy,
s ohledem na návrh Evropské komise,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Ustanovení čl. 122 odst. 2 Smlouvy stanoví možnost poskytnout finanční pomoc Unie členskému státu, u něhož z důvodu mimořádných událostí, které nemůže ovlivnit, nastanou obtíže nebo který je z téhož důvodu vážně ohrožen závažnými obtížemi.
(2)
Tyto obtíže mohou být způsobeny vážným zhoršením mezinárodního hospodářského a finančního prostředí.
(3)
Bezprecedentní celosvětová finanční krize a hospodářský útlum, které zasáhly svět během uplynulých dvou let, vážným způsobem poškodily hospodářský růst a finanční stabilitu a vyvolaly podstatné zhoršení schodků i zadlužení členských států.
(4)
V důsledku prohloubení finanční krize došlo u několika členských států k tomu, že se podmínky pro získávání půjček výrazně zhoršily, a to ve větší míře, než lze přičítat vývoji základních ekonomických veličin. Pokud by nyní stávající situace nebyla urychleně vyřešena, mohla by vážně ohrozit finanční stabilitu Evropské unie jako celku.
(5)
S cílem reagovat na tuto výjimečnou situaci, kterou členské státy nemohou ovlivnit, se zdá být nezbytné neprodleně zavést stabilizační mechanismus Unie na zachování finanční stability v Evropské unii. Takový mechanismus by měl Unii umožnit reagovat koordinovaným, rychlým a efektivním způsobem na náhlé obtíže v určitém členském státě. Bude spuštěn v rámci společné podpory EU/Mezinárodního měnového fondu.
(6)
Vzhledem ke specifickým finančním důsledkům vyžadují rozhodnutí o poskytnutí finanční pomoci Unie podle tohoto nařízení výkon prováděcích pravomocí, které by měly být svěřeny Radě.
(7)
V případě využití tohoto mechanismu by měly být uloženy přísné podmínky týkající se hospodářské politiky s cílem zachovat udržitelnost veřejných financí přijímajícího členského státu a obnovit jeho schopnost zajistit si financování na finančních trzích.
(8)
Komise by měla pravidelně ověřovat, zda výjimečné okolnosti ohrožující finanční stabilitu Evropské unie jako celku nadále přetrvávají.
(9)
Stávající systém střednědobé finanční pomoci zavedený nařízením Rady (ES) č. 332/2002 (1) pro členské státy, které nejsou členy eurozóny, by měl zůstat v platnosti,
PŘIJALA TOTO NAŘÍZENÍ:
Článek 1
Cíl a oblast působnosti
S cílem zachovat finanční stabilitu Evropské unie zavádí toto nařízení podmínky a postupy, jejichž prostřednictvím lze poskytnout finanční pomoc Unie členskému státu, který z důvodu mimořádných událostí, které nemůže ovlivnit, čelí vážným hospodářským nebo finančním obtížím nebo je z téhož důvodu takovými obtížemi vážně ohrožen, a to s přihlédnutím k možnému využití stávajícího systému střednědobé finanční pomoci platebním bilancím členských států, které nejsou členy eurozóny, zavedenému nařízením (ES) č. 332/2002.
Článek 2
Podoba finanční pomoci Unie
1. Finanční pomoc Unie pro účely tohoto nařízení má podobu půjčky nebo úvěrové linky poskytnuté dotčenému členskému státu.
Za tímto účelem je Komise na základě rozhodnutí Rady podle článku 3 oprávněna sjednávat jménem Evropské unie výpůjčky na kapitálových trzích nebo u finančních institucí.
2. Celková výše půjček nebo úvěrových linek, jež mají být členským státům poskytnuty podle tohoto nařízení, je omezena rozpětím dostupným v rámci stropů vlastních zdrojů pro prostředky na platby.
Článek 3
Postup
1. Členský stát, který chce využít finanční pomoci Unie, projedná s Komisí, se zapojením Evropské centrální banky (ECB), posouzení svých finančních potřeb a předloží Komisi a Hospodářskému a finančnímu výboru návrh hospodářského a finančního ozdravného programu.
2. Finanční pomoc Unie se poskytne na základě rozhodnutí, které na návrh Komise přijme Rada kvalifikovanou většinou.
3. Rozhodnutí o poskytnutí půjčky obsahuje:
a)
výši částky, průměrnou splatnost, cenový vzorec, maximální počet tranší, dobu. po kterou je finanční pomoc Unie k dispozici, a další podrobná prováděcí pravidla nezbytná pro poskytnutí pomoci;
b)
obecné podmínky týkající se hospodářské politiky, spojené s finanční pomocí Unie, s cílem obnovit zdravou hospodářskou nebo finanční situaci v přijímajícím členském státě a jeho schopnost zajistit si financování na finančních trzích; tyto podmínky vymezí Komise po konzultaci s ECB; a
c)
schválení ozdravného programu připraveného přijímajícím členským státem ke splnění hospodářských podmínek spojených s finanční pomocí Unie.
4. Rozhodnutí o poskytnutí úvěrové linie obsahuje:
a)
výši částky, poplatek za dostupnost úvěrové linky, cenový vzorec pro uvolnění finančních prostředků, dobu, po kterou je finanční pomoc Unie k dispozici, a další podrobná prováděcí pravidla nezbytná pro poskytnutí pomoci;
b)
obecné podmínky týkající se hospodářské politiky, spojené s finanční pomocí Unie, s cílem obnovit zdravou hospodářskou nebo finanční situaci v přijímajícím členském státě; tyto podmínky vymezí Komise po konzultaci s ECB; a
c)
schválení ozdravného programu připraveného přijímajícím členským státem ke splnění hospodářských podmínek spojených s finanční pomocí Unie.
5. Komise a přijímající členský stát uzavřou memorandum o porozumění, v němž budou podrobně uvedeny obecné podmínky týkající se hospodářské politiky stanovené Radou. Komise sdělí toto memorandum o porozumění Evropskému parlamentu a Radě.
6. Komise alespoň jednou za šest měsíců přezkoumá, po konzultaci s ECB, obecné podmínky týkající se hospodářské politiky podle odst. 3 písm. b) a odst. 4 písm. b) a projedná s přijímajícím členským státem změny, které může být třeba v jeho ozdravném programu provést.
7. Rada na návrh Komise kvalifikovanou většinou rozhoduje o veškerých úpravách původně stanovených obecných podmínek týkající se hospodářské politiky a schvaluje revidovaný ozdravný program připravený přijímajícím členským státem.
8. Pokud se předpokládá financování mimo Unii, zejména ze strany MMF, které podléhá podmínkám týkající se hospodářské politiky, dotčený členský stát nejprve konzultuje Komisi. Komise prověří možnosti nabízející se v rámci systému finanční pomoci Unie a soulad předpokládaných hospodářsko-politických podmínek se závazky přijatými dotčeným členským státem pro provedení doporučení a rozhodnutí Rady přijatých podle článků 121, 126 a 136 Smlouvy o fungování EU. Komise informuje Hospodářský a finanční výbor.
Článek 4
Vyplácení půjčky
1. Půjčka se zpravidla vyplácí v tranších.
2. Komise pravidelně ověřuje, zda je hospodářská politika přijímajícího členského státu v souladu s jeho ozdravným programem a s podmínkami stanovenými Radou podle čl. 3 odst. 3 písm. b). K tomuto účelu poskytuje uvedený členský stát Komisi veškeré nezbytné informace a plně s ní spolupracuje.
3. Na základě výsledků tohoto ověření rozhodne Komise o uvolnění dalších tranší.
Článek 5
Uvolnění finančních prostředků
1. Přijímající členský stát informuje Komisi s předstihem o svém úmyslu čerpat finanční prostředky ze své úvěrové linky. Podrobná pravidla se stanoví v rozhodnutí uvedeném v čl. 3 odst. 4.
2. Komise pravidelně ověřuje, zda je hospodářská politika přijímajícího členského státu v souladu s jeho ozdravným programem a s podmínkami stanovenými Radou podle čl. 3 odst. 4 písm. b). K tomuto účelu poskytuje uvedený členský stát Komisi veškeré nezbytné informace a plně s ní spolupracuje.
3. Na základě výsledků tohoto ověření rozhodne Komise o uvolnění finančních prostředků.
Článek 6
Výpůjční a úvěrové operace
1. Výpůjční a úvěrové operace uvedené v článku 2 se provádějí v eurech.
2. Charakteristiky postupných tranší poskytovaných Unií v rámci systému finanční pomoci se dohodnou mezi přijímajícím členským státem a Komisí.
3. Jakmile Rada přijme rozhodnutí o půjčce, je Komise oprávněna půjčit si finanční prostředky na kapitálových trzích nebo u finančních institucí, a to v nejvhodnější dobu mezi plánovanými výplatami s cílem optimalizovat náklady financování a zachovat na trzích svou pověst jako emitenta Unie. Finanční prostředky, které byly získány, avšak dosud nebyly vyplaceny, jsou po celou dobu uchovávány na zvláštním peněžním účtu nebo na zvláštním účtu cenných papírů, s nimiž je nakládáno v souladu s pravidly pro mimorozpočtové operace a které nesmí být použity za jiným účelem, než je poskytnutí finanční podpory členským státům v rámci tohoto mechanismu.
4. Pokud členský stát obdrží půjčku s možností předčasného splacení a rozhodne se této možnosti využít, Komise podnikne nezbytné kroky.
5. Na žádost přijímajícího členského státu a v případě, že okolnosti umožňují zlepšení úrokové sazby z půjčky, může Komise provést refinancování všech svých původních výpůjček nebo jejich části či restrukturalizaci příslušných finančních podmínek.
6. Hospodářský a finanční výbor je průběžně informován o průběhu operací uvedených v odstavci 5.
Článek 7
Náklady
Náklady, které Unii vzniknou při sjednání a provádění každé operace, nese přijímající členský stát.
Článek 8
Správa půjček
1. Komise zavede nezbytná opatření pro správu půjček s ECB.
2. Přijímající členský stát otevře pro řízení obdržené finanční pomoci Unie zvláštní účet u své národní centrální banky. Splatné částky jistiny s úrokem z půjčky převádí na účet u ECB čtrnáct pracovních dní (podle systému TARGET2) před odpovídajícím dnem jejich splatnosti.
3. Aniž je dotčen článek 27 statutu Evropského systému centrálních bank a Evropské centrální banky, má Evropský účetní dvůr právo provádět v přijímajícím členském státě veškeré finanční kontroly nebo audity, jež považuje ve vztahu k řízení této pomoci za nezbytné. Komise, včetně Evropského úřadu pro boj proti podvodům, má zejména právo vyslat své úředníky nebo řádně zplnomocněné zástupce, aby v přijímajícím členském státě provedli jakékoliv technické či finanční kontroly nebo audity, které v souvislosti s touto pomocí považuje za nezbytné.
Článek 9
Přezkum a úprava
1. Komise zašle Hospodářskému a finančnímu výboru a Radě do šesti měsíců po vstupu tohoto nařízení v platnost, a případně každých dalších šest měsíců poté, zprávu o uplatňování tohoto nařízení a o trvání mimořádných okolností, které odůvodňují přijetí tohoto nařízení.
2. Ke zprávě se případně přiloží návrh na změny tohoto nařízení za účelem úpravy možnosti poskytování finanční pomoci, aniž by byla dotčena platnost již přijatých rozhodnutí.
Článek 10
Vstup v platnost
Toto nařízení vstupuje v platnost prvním dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
V Bruselu dne 11. května 2010.
ROZPORZĄDZENIE RADY (UE) NR 407/2010
z dnia 11 maja 2010 r.
ustanawiające europejski mechanizm stabilizacji finansowej
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE), w szczególności jego art. 122 ust. 2,
uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
Art. 122 ust. 2 TFUE przewiduje możliwość przyznania pomocy finansowej Unii państwu członkowskiemu, które ma trudności lub jest istotnie zagrożone poważnymi trudnościami z racji nadzwyczajnych okoliczności pozostających poza jego kontrolą.
(2)
Trudności takie mogą być spowodowane poważnym pogorszeniem międzynarodowego otoczenia gospodarczego i finansowego.
(3)
Bezprecedensowy globalny kryzys finansowy i pogorszenie koniunktury gospodarczej, które miały miejsce w ciągu ostatnich dwóch lat, dotkliwie zaszkodziły wzrostowi gospodarczemu i stabilności finansowej oraz spowodowały znaczne pogorszenie sytuacji państw członkowskich pod względem poziomu deficytu i zadłużenia.
(4)
Pogłębiający się kryzys finansowy spowodował znaczne pogorszenie warunków zaciągania pożyczek dla szeregu państw członkowskich, wykraczające poza sytuację możliwą do wytłumaczenia podstawowymi danymi ekonomicznymi. Jeżeli problem ten nie zostanie pilnie rozwiązany, może on stanowić poważne zagrożenie dla stabilności finansowej Unii Europejskiej jako całości.
(5)
Aby sprostać tej wyjątkowej sytuacji pozostającej poza kontrolą państw członkowskich, niezbędne wydaje się natychmiastowe wprowadzenie unijnego mechanizmu stabilizacji, którego celem będzie zachowanie stabilności finansowej w Unii Europejskiej. Taki mechanizm powinien umożliwiać Unii skoordynowaną, szybką i skuteczną odpowiedź na poważne trudności danego państwa członkowskiego. Uruchomienie tego mechanizmu odbędzie się w kontekście wspólnego wsparcia UE/Międzynarodowego Funduszu Walutowego (MFW).
(6)
Biorąc pod uwagę ich szczególne skutki finansowe, podejmowanie decyzji o udzieleniu pomocy finansowej Unii na mocy niniejszego rozporządzenia wymaga sprawowania uprawnień wykonawczych, które należy powierzyć Radzie.
(7)
W przypadku uruchomienia tego mechanizmu należy nałożyć rygorystyczne warunki dotyczące polityki gospodarczej w celu zachowania stabilności finansów publicznych państwa członkowskiego będącego beneficjentem i przywrócenia jego zdolności do samofinansowania na rynkach finansowych.
(8)
Komisja powinna regularnie weryfikować, czy nadal zachodzą wyjątkowe okoliczności zagrażające stabilności finansowej całej Unii Europejskiej.
(9)
Obowiązujący instrument średnioterminowej pomocy finansowej dla państw członkowskich nienależących do strefy euro, ustanowiony rozporządzeniem Rady (WE) nr 332/2002 (1), powinien pozostać w mocy,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Cel i zakres
Mając na celu zachowanie stabilności finansowej Unii Europejskiej, niniejsze rozporządzenie ustanawia warunki i procedury, zgodnie z którymi pomoc finansowa Unii może zostać przyznana państwu członkowskiemu, które ma poważne trudności gospodarcze lub finansowe, lub jest nimi istotnie zagrożone, z racji nadzwyczajnych okoliczności pozostających poza jego kontrolą, przy uwzględnieniu możliwości zastosowania obowiązującego instrumentu średnioterminowej pomocy finansowej dla bilansów płatniczych państw członkowskich nienależących do strefy euro, ustanowionego rozporządzeniem (WE) nr 332/2002.
Artykuł 2
Forma pomocy finansowej Unii
1. Pomoc finansową Unii do celów niniejszego rozporządzenia przyznaje się w formie pożyczki lub linii kredytowej udzielonej danemu państwu członkowskiemu.
W tym celu, zgodnie z decyzją Rady na mocy art. 3, Komisja jest upoważniona w imieniu Unii Europejskiej do zaciągania pożyczek na rynkach kapitałowych lub od instytucji finansowych.
2. Łączna kwota pożyczek lub linii kredytowych, które mogą zostać udzielone państwom członkowskim na mocy niniejszego rozporządzenia ograniczona jest do marginesu dostępnego w ramach pułapu zasobów własnych dla środków na płatności.
Artykuł 3
Procedura
1. Państwo członkowskie ubiegające się o pomoc finansową Unii omawia z Komisją, w powiązaniu z Europejskim Bankiem Centralnym (EBC), ocenę jego potrzeb finansowych oraz przedkłada Komisji i Komitetowi Ekonomiczno-Finansowemu projekt gospodarczego i finansowego programu dostosowawczego.
2. Pomoc finansową Unii przyznaje się w drodze decyzji przyjętej przez Radę, stanowiącą większością kwalifikowaną na wniosek Komisji.
3. Decyzja o przyznaniu pożyczki zawiera:
a)
kwotę, średni okres wymagalności, formułę cenową, maksymalną ilość rat, okres dostępności pomocy finansowej Unii i inne szczegółowe przepisy niezbędne dla realizacji pomocy;
b)
ogólne warunki dotyczące polityki gospodarczej związane z pomocą finansową Unii w celu przywrócenia stabilnej sytuacji gospodarczej lub finansowej w państwie członkowskim będącym beneficjentem oraz przywrócenia jego zdolności do samofinansowania na rynkach finansowych; warunki te zostaną zdefiniowane przez Komisję, po konsultacji z EBC; oraz
c)
zatwierdzenie programu dostosowawczego sporządzonego przez państwo członkowskie będące beneficjentem w celu spełnienia warunków gospodarczych związanych z pomocą finansową Unii.
4. Decyzja o przyznaniu linii kredytowej zawiera:
a)
kwotę, opłatę za dostęp do linii kredytowej, formułę cenową mającą zastosowanie do udostępnienia środków finansowych, okres dostępności pomocy finansowej Unii i inne szczegółowe przepisy niezbędne dla realizacji pomocy;
b)
ogólne warunki dotyczące polityki gospodarczej związane z pomocą finansową Unii w celu przywrócenia stabilnej sytuacji gospodarczej lub finansowej w państwie członkowskim będącym beneficjentem; warunki te zostaną zdefiniowane przez Komisję, po konsultacji z EBC; oraz
c)
zatwierdzenie programu dostosowawczego sporządzonego przez państwo członkowskie będące beneficjentem w celu spełnienia warunków gospodarczych związanych z pomocą finansową Unii.
5. Komisja i państwo członkowskie będące beneficjentem zawierają protokół ustaleń wyszczególniający ogólne warunki dotyczące polityki gospodarczej określone przez Radę. Komisja przekazuje protokół ustaleń Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.
6. Komisja, po konsultacji z EBC, dokonuje przeglądu ogólnych warunków dotyczących polityki gospodarczej, o których mowa w ust. 3 lit. b) i ust. 4 lit. b), co najmniej co sześć miesięcy i omawia z państwem członkowskim będącym beneficjentem zmiany, które mogą być niezbędne w programie dostosowawczym.
7. Rada, stanowiąc większością kwalifikowaną na wniosek Komisji, decyduje o wszelkich zmianach w pierwotnych ogólnych warunkach dotyczących polityki gospodarczej i zatwierdza zmieniony program dostosowawczy sporządzony przez państwo członkowskie będące beneficjentem.
8. Jeżeli przewiduje się finansowanie spoza Unii z zastrzeżeniem warunków dotyczących polityki gospodarczej, w szczególności finansowanie z MFW, przedmiotowe państwo członkowskie konsultuje się najpierw z Komisją. Komisja analizuje możliwości dostępne w ramach instrumentu pomocy finansowej Unii oraz zgodność przewidywanych warunków dotyczących polityki gospodarczej ze zobowiązaniami przyjętymi przez przedmiotowe państwo członkowskie w odniesieniu do realizacji zaleceń Rady i decyzji Rady przyjętych na mocy art. 121, 126 i 136 TFUE. Komisja informuje o tym Komitet Ekonomiczno-Finansowy.
Artykuł 4
Wypłata pożyczki
1. Co do zasady pożyczkę wypłaca się w ratach.
2. Komisja regularnie weryfikuje, czy polityka gospodarcza państwa członkowskiego będącego beneficjentem jest zgodna z programem dostosowawczym oraz z warunkami określonymi przez Radę zgodnie z art. 3 ust. 3 lit. b). W tym celu dane państwo członkowskie dostarcza Komisji wszelkie niezbędne informacje i w pełni z nią współpracuje.
3. Na podstawie wyników takiej weryfikacji Komisja decyduje o udostępnieniu kolejnych rat.
Artykuł 5
Udostępnienie środków finansowych
1. Państwo członkowskie będące beneficjentem informuje Komisję z wyprzedzeniem o zamiarze wykorzystania środków finansowych z linii kredytowej. Szczegółowe przepisy są określone w decyzji, o której mowa w art. 3 ust. 4.
2. Komisja regularnie weryfikuje, czy polityka gospodarcza państwa członkowskiego będącego beneficjentem jest zgodna z programem dostosowawczym oraz z warunkami określonymi przez Radę zgodnie z art. 3 ust. 4 lit. b). W tym celu dane państwo członkowskie dostarcza Komisji wszelkie niezbędne informacje i w pełni z nią współpracuje.
3. Na podstawie wyników takiej weryfikacji Komisja decyduje o udostępnieniu środków finansowych.
Artykuł 6
Operacje zaciągania i udzielania pożyczek
1. Operacje zaciągania i udzielania pożyczek, o których mowa w art. 2, są przeprowadzane w euro.
2. Cechy kolejnych rat udostępnianych przez Unię na mocy instrumentu pomocy finansowej są negocjowane między państwem członkowskim będącym beneficjentem i Komisją.
3. Po przyjęciu przez Radę decyzji o przyznaniu pożyczki, Komisja jest upoważniona do zaciągania pożyczek na rynkach kapitałowych lub od instytucji finansowych w najbardziej odpowiednim okresie między planowanymi wypłatami, tak aby zoptymalizować koszt finansowania i zachować swoją reputację jako emitenta Unii na rynkach. Środki finansowe, które zostały zgromadzone, ale nie zostały jeszcze wypłacone, są utrzymywane nieprzerwanie na specjalnym koncie rozliczanym kasowo lub koncie papierów wartościowych, które to konta są obsługiwane zgodnie z przepisami mającymi zastosowanie do działalności pozabudżetowej i nie mogą być stosowane w celu innym, niż świadczenie pomocy finansowej państwu członkowskiemu w ramach niniejszego mechanizmu.
4. Jeżeli państwo członkowskie otrzyma pożyczkę opatrzoną klauzulą spłaty przedterminowej i zdecyduje się skorzystać z tej opcji, Komisja podejmuje niezbędne kroki w tym zakresie.
5. Na wniosek państwa członkowskiego będącego beneficjentem i jeśli okoliczności pozwalają na poprawę warunków oprocentowania pożyczki, Komisja może refinansować całość lub część pierwotnej pożyczki lub zrestrukturyzować odpowiednie warunki finansowe.
6. Komitet Ekonomiczno-Finansowy jest informowany o rozwoju sytuacji w zakresie operacji, o których mowa w ust. 5.
Artykuł 7
Koszty
Koszty poniesione przez Unię przy zawieraniu i realizacji każdej operacji pokrywa państwo członkowskie będące beneficjentem.
Artykuł 8
Zarządzanie pożyczkami
1. Komisja podejmuje konieczne ustalenia w zakresie zarządzania pożyczkami z EBC.
2. Państwo członkowskie będące beneficjentem otwiera specjalny rachunek prowadzony przez jego krajowy bank centralny do celów zarządzania środkami otrzymanymi w ramach pomocy finansowej Unii. Ponadto przekazuje ono należną z tytułu otrzymanej pożyczki kwotę główną wraz z odsetkami na rachunek EBC na czternaście dni roboczych systemu TARGET2 przed upływem terminu danej należności.
3. Bez uszczerbku dla art. 27 Statutu Europejskiego Systemu Banków Centralnych i Europejskiego Banku Centralnego, Trybunał Obrachunkowy ma prawo do przeprowadzenia w państwie członkowskim będącym beneficjentem wszelkich kontroli finansowych lub audytów, jakie uzna za konieczne w związku z zarządzaniem pomocą. Komisja, w tym Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych, ma w szczególności prawo do wysłania swoich urzędników lub należycie upoważnionych przedstawicieli w celu przeprowadzenia w państwie członkowskim będącym beneficjentem wszelkich kontroli technicznych lub finansowych bądź audytów, jakie uzna za konieczne w związku z pomocą.
Artykuł 9
Przegląd i dostosowanie
1. Komisja przekazuje Komitetowi Ekonomiczno-Finansowemu i Radzie, w terminie sześciu miesięcy od daty wejścia w życie niniejszego rozporządzenia, oraz, w stosownych przypadkach, co sześć miesięcy po tej dacie, sprawozdanie z wykonania niniejszego rozporządzenia i dotyczące dalszego istnienia wyjątkowych okoliczności, które uzasadniają przyjęcie niniejszego rozporządzenia.
2. W stosownych przypadkach do sprawozdania załącza się wniosek dotyczący zmian do niniejszego rozporządzenia w celu dostosowania możliwości udzielenia pomocy finansowej bez wpływu na ważność przyjętych już decyzji.
Artykuł 10
Wejście w życie
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 11 maja 2010 r.