NAŘÍZENÍ KOMISE (EU) č. 420/2011
ze dne 29. dubna 2011,
kterým se mění nařízení (ES) č. 1881/2006, kterým se stanoví maximální limity některých kontaminujících látek v potravinách
(Text s významem pro EHP)
EVROPSKÁ KOMISE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie,
s ohledem na nařízení Rady (EHS) č. 315/93 ze dne 8. února 1993, kterým se stanoví postupy Společenství pro kontrolu kontaminujících látek v potravinách (1), a zejména na čl. 2 odst. 3 uvedeného nařízení,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Nařízení Komise (ES) č. 1881/2006 ze dne 19. prosince 2006, kterým se stanoví maximální limity některých kontaminujících látek v potravinách (2), stanoví maximální limity kontaminujících látek v řadě potravin.
(2)
Vzhledem k různícím se výkladům ohledně části krabů, která má být analyzována za účelem porovnání s maximálním limitem kadmia, by proto mělo být vyjasněno, že maximální limit kadmia v korýších stanovený v příloze nařízení (ES) č. 1881/2006 se vztahuje na svalovinu z koncových částí (končetin a klepet) a břicha. V případě krabů a krabům příbuzných korýšů se maximální limit vztahuje pouze na koncové části. Toto vymezení vylučuje jiné části korýšů, jako například hlavohruď kraba a nepoživatelné části (krunýř, ocas). Hlavohruď zahrnuje trávicí orgány (hepatopankreas), o nichž se ví, že obsahují vysoké hladiny kadmia. Vzhledem k tomu, že je možné, že spotřebitelé v některých členských státech jedí části hlavohrudi pravidelně, mohlo by být vhodné vydat na úrovni členského státu doporučení pro spotřebitele, že za účelem snížení expozice kadmiu je vhodné omezit konzumaci těchto částí. Informativní poznámka k této věci byla zveřejněna na internetové stránce Generálního ředitelství pro zdraví a spotřebitele Evropské komise (3).
(3)
V zájmu jednotnosti by část korýšů, na niž se vztahují maximální limity, měla být odpovídajícím způsobem upravena v případě ostatních kontaminujících látek (olovo, rtuť, dioxiny a PCB a polycyklické aromatické uhlovodíky).
(4)
Mlži, jako slávky zelenoústé a ústřice, mohou akumulovat kadmium obdobně jako mořské řasy. Vzhledem k tomu, že se prášek ze slávky zelenoústé a ústřicový prášek, stejně jako sušené mořské řasy, prodávají jako doplňky stravy, maximální limit pro kadmium v sušených mlžích by měl být stejný jako limit, který je v současnosti stanoven pro sušené mořské řasy a výrobky získané z mořských řas.
(5)
Ustanovení týkající se košťálové zeleniny listové by měla být sladěna s ustanoveními pro ostatní druhy listové zeleniny. Košťálová zelenina listová by proto měla být vyňata ze standardního maximálního limitu pro kadmium v položce „zelenina a ovoce“ v bodě 3.2.15 a měla by být vložena do bodu 3.2.17.
(6)
Standardní maximální limity pro olovo a kadmium v ovoci a zelenině nejsou reálné pro mořské řasy, které mohou přirozeně obsahovat vyšší hladiny. Mořské řasy by proto měly být vyňaty ze standardních maximálních limitů pro olovo a kadmium v ovoci a zelenině (body 3.1.10 a 3.2.15). Mělo by být shromážděno větší množství údajů o výskytu, aby bylo možné rozhodnout o potřebě stanovit specifické reálnější maximální limity pro olovo a kadmium v mořských řasách.
(7)
Existují určité nesrovnalosti v názvech potravin/skupin produktů v nařízení (ES) č. 1881/2006 a v názvech potravin / skupin produktů uvedených v nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 396/2005 ze dne 23. února 2005 o maximálních limitech reziduí pesticidů v potravinách a krmivech rostlinného a živočišného původu a na jejich povrchu a o změně směrnice Rady 91/414/EHS (4). Protože nařízení (ES) č. 1881/2006 odkazuje na skupinu produktů uvedenou v nařízení (ES) č. 396/2005, měly by tyto názvy odpovídat uvedenému nařízení.
(8)
Je namístě aktualizovat ustanovení o monitorování a předkládání zpráv s přihlédnutím k novým doporučením o monitorování ethylkarbamátu (5), perfluoralkylovaných látek (6) a akrylamidu (7). Vzhledem k tomu, že rozhodnutí Komise 2006/504/ES (8) bylo zrušeno a nahrazeno nařízením Komise (ES) č. 1152/2009 (9), měl by být odkaz na rozhodnutí 2006/504/ES nahrazen odkazem na nařízení (ES) č. 1152/2009. Mělo by být navíc vyjasněno, jaké údaje se předávají Komisi a jaké úřadu EFSA.
(9)
Opatření stanovená tímto nařízením jsou v souladu se stanoviskem Stálého výboru pro potravinový řetězec a zdraví zvířat a ani Evropský parlament, ani Rada nevyjádřily s těmito opatřeními nesouhlas,
PŘIJALA TOTO NAŘÍZENÍ:
Článek 1
Nařízení (ES) č. 1881/2006 se mění takto:
1)
Článek 9 se mění takto:
a)
Odstavce 2 a 3 se nahrazují tímto:
„2. Členské státy a zúčastněné strany každoročně předloží Komisi výsledky provedených šetření a informace o pokroku při používání preventivních opatření pro zamezení kontaminace ochratoxinem A, deoxynivalenolem, zearalenonem, fumonisiny B1 a B2, T-2 a HT-2 toxinem. Komise dá tyto výsledky k dispozici členským státům. Související údaje o výskytu se předávají úřadu EFSA.
3. Členské státy předávají Komisi zprávy o zjištěních týkajících se aflatoxinů získaných podle nařízení Komise (ES) č. 1152/2009 (10). Členské státy by měly předávat úřadu EFSA zprávy o zjištěních týkajících se furanu, ethylkarbamátu, perfluoralkylovaných látek a akrylamidu, získaných podle doporučení Komise 2007/196/ES (11), 2010/133/EU (12), 2010/161/EU (13) a 2010/307/EU (14).
b)
Doplňuje se nový odstavec 4, který zní:
„4. Případné údaje o výskytu kontaminujících látek shromážděné členskými státy by měly být předávány také úřadu EFSA.“
2)
Příloha se mění v souladu s přílohou tohoto nařízení.
Článek 2
Toto nařízení vstupuje v platnost dvacátým dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
V Bruselu dne 29. dubna 2011.
ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (UE) NR 420/2011
z dnia 29 kwietnia 2011 r.
zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1881/2006 ustalające najwyższe dopuszczalne poziomy niektórych zanieczyszczeń w środkach spożywczych
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 315/93 z dnia 8 lutego 1993 r. ustanawiające procedury Wspólnoty w odniesieniu do substancji skażających w żywności (1), w szczególności jego art. 2 ust. 3,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1881/2006 z dnia 19 grudnia 2006 r. ustalające najwyższe dopuszczalne poziomy niektórych zanieczyszczeń w środkach spożywczych (2) określa najwyższe dopuszczalne poziomy zanieczyszczeń w szeregu środków spożywczych.
(2)
Biorąc pod uwagę różne interpretacje w odniesieniu do części krabów, które należy poddać badaniu w celu porównania z maksymalnym dopuszczalnym poziomem kadmu, należy wyjaśnić, że maksymalny poziom określony dla kadmu w skorupiakach w załączniku do rozporządzenia (WE) nr 1881/2006 stosuje się do mięsa z przydatków (odnóży i szczypiec) i odwłoka. W przypadku krabów i skorupiaków miękkoodwłokowych maksymalny dopuszczalny poziom dotyczy tylko przydatków. Definicja ta wyklucza inne części skorupiaków, takie jak głowotułów krabów i części niejadalne (skorupa, ogon). Głowotułów obejmuje organy trawienne (gruczoł jelita środkowego), o których wiadomo, że zawierają wysokie poziomy kadmu. Jako że w niektórych państwach członkowskich konsumenci mogą regularnie spożywać części głowotułowia, właściwe może być pouczenie konsumentów na poziomie państw członkowskich o ograniczeniu konsumpcji tych części w celu zmniejszenia narażenia na kadm. Nota informacyjna w tej sprawie została udostępniona na stronie internetowej Dyrekcji Generalnej Komisji Europejskiej ds. Zdrowia i Ochrony Konsumentów (3).
(3)
Dla zachowania spójności, części skorupiaków, do których stosują się maksymalne dopuszczalne poziomy, powinny zostać odpowiednio zmodyfikowane w odniesieniu do innych zanieczyszczeń (ołów, rtęć, dioksyny i polichlorowane bifenyle oraz wielopierścieniowe węglowodory aromatyczne).
(4)
Małże, takie jak małże zielone i ostrygi, mogą akumulować kadm w podobny sposób, jak ma to miejsce w przypadku wodorostów morskich. Ponieważ proszek z małża zielonego i proszek z ostryg, podobnie jak suszone wodorosty morskie, sprzedawane są jako suplementy diety, maksymalny dopuszczalny poziom kadmu w suszonych małżach powinien być taki sam, jak poziom ustalony obecnie dla suszonych wodorostów morskich i produktów otrzymanych z tych wodorostów.
(5)
Przepisy dotyczące kapustnych liściowych powinny zostać ujednolicone z przepisami dotyczącymi innych warzyw liściastych. Kapustne liściowe powinny być zatem wyłączone z domyślnego maksymalnego dopuszczalnego poziomu kadmu w odniesieniu do „warzyw i owoców” w pkt 3.2.15 i powinny zostać ujęte w pkt 3.2.17.
(6)
Domyślne maksymalne dopuszczalne poziomy ołowiu i kadmu w owocach i warzywach nie są realistyczne w odniesieniu do wodorostów morskich, które mogą w środowisku naturalnym zawierać wyższe ich poziomy. Wodorosty morskie powinny zostać zatem wyłączone z domyślnych maksymalnych dopuszczalnych poziomów ołowiu i kadmu w owocach i warzywach (pkt 3.1.10 i 3.2.15). Należy zebrać więcej danych o występowaniu, aby zdecydować o potrzebie określenia bardziej realistycznych maksymalnych poziomów ołowiu i kadmu w wodorostach morskich.
(7)
Istnieją pewne niespójności w odniesieniu do nazw środków spożywczych/grup produktów w rozporządzeniu (WE) nr 1881/2006 oraz nazw środków spożywczych/grup produktów wyszczególnionych w rozporządzeniu (WE) nr 396/2005 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 lutego 2005 r. w sprawie najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości pestycydów w żywności i paszy pochodzenia roślinnego i zwierzęcego oraz na ich powierzchni, zmieniającym dyrektywę Rady 91/414/EWG (4). Jako że rozporządzenie (WE) nr 1881/2006 odnosi się do grup produktów wymienionych w rozporządzeniu (WE) nr 396/2005, nazwy te powinny zostać ujednolicone w stosunku do tego rozporządzenia.
(8)
Należy uaktualnić przepisy w sprawie monitoringu i sprawozdawczości, biorąc pod uwagę bieżące zalecenia dotyczące karbaminianu etylu (5), substancji perfluoroalkilowych (6) i akrylamidu (7). Ponieważ decyzja Komisji 2006/504/WE (8) została uchylona i zastąpiona rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1152/2009 (9), odniesienie do decyzji 2006/504/WE powinno zostać zastąpione odniesieniem do rozporządzenia (WE) nr 1152/2009. Ponadto należy wyjaśnić, które dane są przekazywane Komisji, a które EFSA.
(9)
Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt i ani Parlament Europejski, ani Rada nie wyraziły wobec nich sprzeciwu,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W rozporządzeniu (WE) nr 1881/2006 wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 9 wprowadza się następujące zmiany:
a)
ustępy 2 i 3 otrzymują brzmienie:
„2. Każdego roku państwa członkowskie i zainteresowane strony przekazują Komisji wyniki prowadzonych dochodzeń oraz postępy poczynione w zakresie zastosowania środków zapobiegawczych pozwalających uniknąć zanieczyszczenia ochratoksyną A, deoksyniwalenolem, zearalenonem, fumonizyną B1 i B2 oraz toksynami T-2 i HT-2. Komisja udostępnia te wyniki państwom członkowskim. Powiązane dane o występowaniu przekazywane są EFSA.
3. Państwa członkowskie przedkładają Komisji sprawozdania na temat ustaleń dotyczących aflatoksyn i otrzymanych zgodnie z rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1152/2009 (10). Państwa członkowskie powinny przedkładać EFSA sprawozdania na temat ustaleń dotyczących furanu, karbaminianu etylu, substancji perfluoroalkilowych i akrylamidu otrzymanych zgodnie z zaleceniami Komisji 2007/196/WE (11), 2010/133/UE (12), 2010/161/UE (13) i 2010/307/UE (14).
b)
dodaje się ust. 4 w brzmieniu:
„4. Dane o występowaniu zanieczyszczeń zbierane przez państwa członkowskie powinny być w stosownych przypadkach przekazywane również do EFSA.”;
2)
w załączniku wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 29 kwietnia 2011 r.