NAŘÍZENÍ KOMISE (EU) č. 108/2010
ze dne 8. února 2010
o změně nařízení (ES) č. 1974/2006, kterým se stanoví podrobná pravidla pro použití nařízení Rady (ES) č. 1698/2005 o podpoře pro rozvoj venkova z Evropského zemědělského fondu pro rozvoj venkova (EZFRV)
EVROPSKÁ KOMISE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie,
s ohledem na nařízení Rady (ES) č. 1698/2005 ze dne 20. září 2005 o podpoře pro rozvoj venkova z Evropského zemědělského fondu pro rozvoj venkova (EZFRV) (1), a zejména na článek 91 uvedeného nařízení,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Nařízení (ES) č. 1698/2005 stanovilo jednotný právní rámec pro podporu rozvoje venkova v celém Společenství z EZFRV. Nařízení Komise (ES) č. 1974/2006 (2) tento rámec doplnilo zavedením podrobných prováděcích pravidel.
(2)
Ustanovení čl. 38 odst. 2 nařízení (ES) č. 1698/2005 výslovně uvádí, že pro platby související se směrnicí Evropského parlamentu a Rady 2000/60/ES ze dne 23. října 2000, kterou se stanoví rámec pro činnost Společenství v oblasti vodní politiky (3), se stanoví podrobná pravidla, včetně maximální částky podpory.
(3)
Podle čl. 11 odst. 7 směrnice 2000/60/ES jsou členské státy povinny stanovit program opatření pro každé povodí do dne 22. prosince 2009. V souladu s čl. 11 odst. 2 uvedené směrnice musí tato opatření zahrnovat základní opatření včetně opatření vyžadovaných již k provádění právních předpisů Unie pro ochranu vod, jak je uvedeno v čl. 11 odst. 3 uvedené směrnice, a v případě nutnosti doplňující opatření, jak je uvedeno v čl. 11 odst. 4, která mohou představovat kterýkoli druh opatření uvedených v části B přílohy VI uvedené směrnice nebo jiné druhy opatření nezahrnuté v uvedené příloze. Zatímco dobrovolná opatření a některá závazná opatření mohou již mít oporu v článcích 31 a 39 nařízení (ES) č. 1698/2005, podrobná pravidla pro provedení čl. 38 odst. 2 uvedeného zařízení je třeba vymezit tak, aby pokryla jiná závazná opatření.
(4)
Aby se zabránilo překrývání mezi podporou na dodržování norem uvedenou v článku 31 nařízení (ES) č. 1698/2005, jejímž cílem je kompenzace dočasných znevýhodnění příjemců kvůli povinnosti přijmout v určitých oblastech normy Unie, na jedné straně a platbou podle článku 38 uvedeného nařízení související se směrnicí 2000/60/ES, jejímž cílem je kompenzace trvalých znevýhodnění příjemců kvůli povinnosti splnit stanovené požadavky pro dosažení environmentálních cílů uvedené směrnice, na straně druhé, mělo by být vypracováno ustanovení, pomocí kterého by bylo možno provést rozlišení na základě druhů příslušných operací.
(5)
Směrnice 2000/60/ES stanoví společné zásady a rámec pro činnost Unie v oblasti vodní politiky. Veškeré právní předpisy Unie o vodách jsou koordinovány v rámci uvedené směrnice, která zrušila a nahradila několik směrnic o vodách a jejíž „programy opatření“ obsahují opatření, která jsou stanovena předcházejícími stále platnými směrnicemi o vodách, jakož i doplňující opatření potřebná pro dosažení cílů samotné směrnice 2000/60/ES. S ohledem na výše uvedené a vzhledem k tomu, že část požadavků formálně souvisejících s prováděním směrnice 2000/60/ES v podstatě vyplývá z jiných právních předpisů Unie pro ochranu vod a již byla nebo měla být členskými státy provedena, neměly by být náklady a ušlé příjmy, které se mohou projevit v současné době jako důsledek uplatnění uvedených požadavků, považovány za způsobilé pro poskytnutí náhrady. Kromě toho čl. 4 odst. 9 směrnice 2000/60/ES stanoví, že by uplatňování nových ustanovení uvedené směrnice mělo zaručit přinejmenším stejnou úroveň ochrany jako stávající právní předpisy Společenství. Zdá se tedy přiměřené a vhodné vyloučit náhradu nákladů a ušlých příjmů s odkazem na požadavky související s prováděním směrnice 2000/60/ES vyplývající z jiných právních předpisů Unie na ochranu vod a zároveň poskytovat podporu pouze na požadavky, které přesahují úroveň ochrany právních předpisů Unie existujících v době přijetí uvedené směrnice.
(6)
Kromě toho je již část právních předpisů související s prováděním směrnice 2000/60/ES zahrnuta v podmíněnosti. Příjemci plateb podle článku 38 nařízení (ES) č. 1698/2005 musí již respektovat právní požadavky na řízení a dobré zemědělské podmínky a podmínky životního prostředí stanovené v článcích 5 a 6 nařízení Rady (ES) č. 73/2009 (4), které stanovilo společná pravidla pro režimy přímých podpor v rámci společné zemědělské politiky a kterým se zavádějí některé režimy podpor pro zemědělce, a v přílohách II a III uvedeného nařízení. Neměly by tedy být poskytovány žádné náhrady s odkazem na požadavky související s prováděním směrnice 2000/60/ES, které jsou zároveň požadavky vyplývajícími z podmíněnosti.
(7)
V důsledku provádění směrnice 2000/60/ES mohou být zavedeny různé úrovně omezení pro zemědělce. Trvalé náhrady by měly být povoleny pouze v případě podstatných znevýhodnění.
(8)
Měla by být stanovena maximální výše podpory. Kromě toho by měla být stanovena minimální výše trvalé podpory s ohledem na skutečnost, že náhrady by měly být přiznávány pouze v případech podstatného znevýhodnění, a mělo by být vypracováno ustanovení pro překročení maximální výše s přihlédnutím ke zvláštním okolnostem, které je nutno odůvodnit v programech rozvoje venkova.
(9)
Nařízení (ES) č. 1974/2006 by proto mělo být odpovídajícím způsobem změněno.
(10)
Opatření stanovená tímto nařízením jsou v souladu se stanoviskem Výboru pro rozvoj venkova,
PŘIJALA TOTO NAŘÍZENÍ:
Článek 1
Nařízení (ES) č. 1974/2006 se mění takto:
1)
Za článek 26 se vkládá nový článek 26a, který zní:
„Článek 26a
1. Pokud se týká provádění směrnice Evropského parlamentu a Rady 2000/60/ES (5), druhy operací, které jsou způsobilé pro poskytnutí podpory podle článku 38 nařízení (ES) č. 1698/2005, nejsou způsobilé pro poskytnutí podpory podle článku 31 uvedeného nařízení.
2. Podpora podle čl. 38 odst. 1 nařízení (ES) č. 1698/2005 související se směrnicí 2000/60/ES se poskytuje pouze s ohledem na vzniklé náklady a ušlé příjmy, které jsou výsledkem znevýhodnění spojených se zvláštními požadavky, které:
a)
byly zavedeny směrnicí 2000/60/ES, jsou v souladu s programy opatření plánů povodí za účelem dosažení environmentálních cílů uvedené směrnice a přesahují opatření vyžadovaná pro provedení jiných právních předpisů Unie pro ochranu vod;
b)
přesahují právní požadavky na řízení a dobré zemědělské podmínky a podmínky životního prostředí stanovené v článcích 5 a 6 nařízení Rady (ES) č. 73/2009 (6) a v přílohách II a III uvedeného nařízení;
c)
přesahují úroveň ochrany právních předpisů Unie existujících v době přijetí směrnice 2000/60/ES, jak je stanoveno v čl. 4 odst. 9 směrnice 2000/60/ES; a
d)
nařizují významné změny v typu využití půdy a/nebo významná omezení v zemědělské praxi, jejichž výsledkem je značná ztráta příjmů.
3. Pokud se týká výše roční podpory, použijí se tyto podmínky:
a)
výše podpory se stanoví nad minimální úrovní 50 EUR na hektar využívané zemědělské plochy (dále jen VZP);
b)
maximální výše podpory nepřesáhne částku 200 EUR na hektar VZP.
Odchylně od písmene b) prvního pododstavce:
a)
počáteční maximální výše podpory na období nepřesahující pět let nepřesáhne částku 500 EUR na hektar VZP;
b)
maximální částky mohou být zvýšeny s přihlédnutím ke zvláštním okolnostem, které musí být odůvodněny v programech pro rozvoj venkova.
2)
Příloha II se mění v souladu s přílohou tohoto nařízení.
Článek 2
Toto nařízení vstupuje v platnost sedmým dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
V Bruselu dne 8. února 2010.
ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (UE) NR 108/2010
z dnia 8 lutego 2010 r.
zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1974/2006 ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005 w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW)
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1698/2005 z dnia 20 września 2005 r. w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) (1), w szczególności jego art. 91,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
Rozporządzenie (WE) nr 1698/2005 ustanowiło jednolite ramy prawne dla wsparcia rozwoju obszarów wiejskich w ramach EFRROW w całej Wspólnocie. Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1974/2006 (2) uzupełniło te ramy, wprowadzając szczegółowe przepisy wykonawcze.
(2)
Artykuł 38 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1698/2005 stanowi, że w odniesieniu do płatności związanych z dyrektywą 2000/60/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 października 2000 r. ustanawiającą ramy wspólnotowego działania w dziedzinie polityki wodnej (3), zostają ustalone szczegółowe zasady, w tym maksymalna kwota wsparcia.
(3)
Zgodnie z art. 11 ust. 7 Dyrektywy 2000/60/WE państwa członkowskie są zobowiązane ustalić program środków dla wszystkich obszarów dorzeczy do dnia 22 grudnia 2009 r. Zgodnie z art. 11 ust. 2 wspomnianej dyrektywy środki te muszą obejmować środki podstawowe, w tym środki wymagane prawodawstwem Unii dotyczącym ochrony wód, o których mowa w art. 11 ust. 3 dyrektywy, oraz, w razie potrzeby, środki dodatkowe, o których mowa w art. 11 ust. 4, na które mogą składać się środki wymienione w części B załącznika VI do dyrektywy lub inne środki niewymienione w tym załączniku. Pomimo iż środki dobrowolne oraz niektóre środki obowiązkowe mogą już korzystać ze wsparcia na mocy art. 31 i 39 rozporządzenia (WE) nr 1698/2005, należy określić szczegółowe zasady stosowania art. 38 ust. 2 wspomnianego rozporządzenia, tak aby objęło ono pozostałe środki obowiązkowe.
(4)
Należy wprowadzić zapis pozwalający na rozróżnienie poszczególnych rodzajów operacji, tak aby zapobiec nakładaniu się zastosowania z jednej strony - wsparcia przeznaczonego na spełnianie norm, o którym mowa w art. 31 rozporządzenia nr 1698/2005, mającego na celu zrekompensowanie beneficjentom tymczasowych niedogodności związanych z obowiązkiem dostosowania się do norm Unii w niektórych dziedzinach, a z drugiej strony - płatności na mocy art. 38 wspomnianego rozporządzenia związanych z dyrektywą 2000/60/WE, mających na celu zrekompensowanie beneficjentom trwałych niedogodności wynikających z obowiązku stosowania szczegółowych wymogów w celu osiągnięcia celów środowiskowych wymienionej dyrektywy.
(5)
Dyrektywa 2000/60/WE ustanawia wspólne zasady i ramy działania Unii w dziedzinie polityki wodnej. Całość prawodawstwa Unii dotyczącego wód została skoordynowana w ramach wspomnianej dyrektywy, na mocy której uchylono i zastąpiono kilka dyrektyw wodnych, oraz której „program środków” zawiera środki przewidziane we wciąż obowiązujących poprzednich dyrektywach wodnych, a także dodatkowe środki niezbędne do osiągnięcia celów dyrektywy 2000/60/WE. W świetle powyższego oraz w związku z tym, że część wymogów formalnie związanych z wdrożeniem dyrektywy 2000/60/WE wynika zasadniczo z innego prawodawstwa Unii dotyczącego ochrony wód i została już wdrożona lub powinna była zostać wdrożona przez państwa członkowskie, poniesione koszty i utracone dochody wynikające obecnie ze stosowania tych wymogów nie powinny być uznawane jako kwalifikujące się do rekompensaty. Ponadto art. 4 ust. 9 dyrektywy 2000/60/WE stanowi, że stosowanie nowych przepisów tej dyrektywy powinno gwarantować przynajmniej taki sam poziom bezpieczeństwa, jak zagwarantowany przez istniejące prawodawstwo wspólnotowe. W związku z tym wydaje się proporcjonalne i właściwe, aby wyłączyć rekompensatę poniesionych kosztów i dochodów utraconych w związku z wymogami związanymi z wdrożeniem dyrektywy 2000/60/WE wynikającymi z innego prawodawstwa Unii dotyczącego ochrony wód, a także ograniczenie wsparcia do wymogów, które wykraczają poza poziom ochrony przewidziany w prawodawstwie Unii istniejącym w czasie, kiedy wspomniana dyrektywa została przyjęta.
(6)
Ponadto część prawodawstwa związana z wdrożeniem dyrektywy 2000/60/WE została już uwzględniona w ramach zasady wzajemnej zgodności. Wobec beneficjentów otrzymujących pomoc na mocy art. 38 rozporządzenia (WE) nr 1698/2005 obowiązek przestrzegania podstawowych wymogów w zakresie zarządzania oraz zasad dobrej kultury rolnej zgodnej z ochroną środowiska przewidziano już odpowiednio w art. 5 i 6 rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 (4), które ustanowiło wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego dla rolników w ramach wspólnej polityki rolnej i określone systemy wsparcia dla rolników, oraz w załącznikach II i III do wspomnianego rozporządzenia. W związku z tym w odniesieniu do wymogów wynikających z wdrożenia dyrektywy 2000/60/WE, które wchodzą jednocześnie w zakres wymogów zasady wzajemnej zgodności, nie należy przyznawać rekompensaty.
(7)
W wyniku wdrożenia dyrektywy 2000/60/WE mogą zostać wprowadzone ograniczenia wobec rolników na różnych poziomach. Trwała rekompensata powinna zostać przyznana jedynie w przypadku poważnych niedogodności.
(8)
Należy ustalić maksymalną kwotę wsparcia. Ponadto należy ustalić minimalną kwotę trwałego wsparcia, tak aby rekompensata była przyznawana wyłącznie w przypadkach poważnych niedogodności; należy również wprowadzić zapis dotyczący przekroczenia maksymalnej kwoty, biorąc pod uwagę szczególne okoliczności, które należy uzasadnić w programach rozwoju obszarów wiejskich.
(9)
Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 1974/2006.
(10)
Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu ds. Rozwoju Obszarów Wiejskich,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W rozporządzeniu (WE) nr 1974/2006 wprowadza się następujące zmiany:
1)
po art. 26 dodaje się art. 26a w brzmieniu:
„Artykuł 26a
1. W odniesieniu do wdrażania dyrektywy 2000/60/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (5), rodzaje operacji kwalifikujące się do wsparcia na mocy art. 38 rozporządzenia (WE) nr 1698/2005 nie kwalifikują się do wsparcia na mocy art. 31 tego rozporządzenia.
2. Wsparcia na mocy art. 38 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1698/2005 związanego z dyrektywą 2000/60/WE udziela się wyłącznie w odniesieniu do poniesionych kosztów i utraconych dochodów wynikających z niedogodności związanych ze szczegółowymi wymogami, które:
a)
zostały wprowadzone dyrektywą 2000/60/WE, są zgodne z programami środków przewidzianych w planach gospodarowania wodami w dorzeczu sporządzonych z zamiarem osiągnięcia celów środowiskowych wymienionej dyrektywy oraz wykraczają poza środki wymagane do wdrożenia prawodawstwa Unii dotyczącego ochrony wód;
b)
wykraczają poza podstawowe wymogi zarządzania i zasady dobrej kultury rolnej zgodnej z ochroną środowiska określone w art. 5 i 6 rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 (6) oraz w załącznikach II i III do tego rozporządzenia;
c)
wykraczają poza poziom ochrony przewidziany w prawodawstwie Unii obowiązującym w chwili przyjęcia dyrektywy 2000/60/WE, zgodnie z art. 4 ust. 9 wymienionej dyrektywy; oraz które
d)
narzucają zasadnicze zmiany dotyczące rodzaju użytkowania gruntów lub zasadnicze ograniczenia odnoszące się do praktyki rolnej, które powodują znaczne straty dochodu.
3. W odniesieniu do rocznej kwoty wsparcia zastosowanie mają następujące warunki:
a)
kwota wsparcia ustalana jest w wysokości przekraczającej minimalny poziom wynoszący 50 EUR na hektar użytków rolnych;
b)
maksymalna kwota wsparcia nie przekracza kwoty w wysokości 200 EUR na hektar użytków rolnych.
Na zasadzie odstępstwa od lit. b) akapit pierwszy:
a)
początkowa maksymalna kwota wsparcia w okresie do pięciu lat nie przekracza kwoty w wysokości 500 EUR na hektar użytków rolnych;
b)
maksymalne kwoty można zwiększyć, uwzględniając szczególne okoliczności, które należy uzasadnić w programach rozwoju obszarów wiejskich.
2)
w załączniku II wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie siódmego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 8 lutego 2010 r.