PROVÁDĚCÍ ROZHODNUTÍ KOMISE
ze dne 24. dubna 2012,
kterým se stanoví druhá skupina regionů pro zahájení provozu Vízového operačního systému (VIS)
(oznámeno pod číslem C(2012) 2505)
(2012/274/EU)
EVROPSKÁ KOMISE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie,
s ohledem na nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 767/2008 ze dne 9. července 2008 o Vízovém informačním systému (VIS) a o výměně údajů o krátkodobých vízech mezi členskými státy (nařízení o VIS) (1), a zejména na čl. 48 odst. 4 tohoto nařízení,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Článek 48 nařízení (ES) č. 767/2008 stanoví postupné uvádění VIS do provozu. Rozhodnutím 2010/49/ES stanovila Komise první regiony pro zahájení provozu VIS (2). Vzhledem k zahájení provozu VIS dne 11. října 2011 je nutné určit druhou skupinu regionů, kde budou údaje, které mají být zpracovávány ve VIS, včetně fotografií a daktyloskopických údajů, shromažďovány a přenášeny do VIS v případě všech žádostí o víza předložených v dotčeném regionu.
(2)
Podle ustanovení čl. 48 odst. 4 nařízení (ES) č. 767/2008 se pořadí regionů pro zavádění VIS stanoví na základě těchto kritérií: nebezpečí nedovoleného přistěhovalectví, ohrožení vnitřní bezpečnosti členských států a proveditelnost shromažďování biometrických údajů ze všech míst v daném regionu.
(3)
Komise posoudila různé regiony s přihlédnutím k různým prvkům: v případě prvního kritéria k průměrné míře zamítnutých žádostí o víza a odepření vstupu a k podílu státních příslušníků třetí země, u nichž byl odhalen neoprávněný pobyt na území daných členských států; u druhého kritéria k hodnocení ohrožení provedenému Europolem; a u třetího kritéria ke skutečnosti, že se od doby přijetí rozhodnutí 2010/49/ES ve všech regionech světa zvýšila konzulární přítomnost nebo zastoupení.
(4)
Podle tohoto posouzení by dalšími regiony, kde by mělo být zahájeno shromažďování a přenos vízových údajů do VIS pro všechny žádosti o víza, měly být: západní Afrika, střední Afrika, východní Afrika, jižní Afrika, Jižní Amerika, střední Asie, jihovýchodní Asie.
(5)
Okupované palestinské území bylo z regionu Blízkého východu vyjmuto ustanoveními rozhodnutí 2010/49/ES kvůli technickým obtížím, které by mohly vyvstat při vybavování dotčených konzulárních úřadů. Aby nedocházelo k mezerám v boji proti nedovolenému přistěhovalectví a v ochraně vnitřní bezpečnosti a s přihlédnutím k době, jež zbývá členským státům k vyřešení technických obtíží, by okupované palestinské území mělo být jedenáctým regionem, kde by mělo být zahájeno shromažďování a přenos vízových údajů do VIS pro všechny žádosti o víza.
(6)
Datum zahájení provozu v každém z těchto regionů stanoví Komise podle čl. 48 odst. 3 nařízení (ES) č. 767/2008.
(7)
Pro stanovení dalších regionů by měla být v pozdější fázi přijata následná rozhodnutí na základě dalšího a aktualizovaného posouzení těchto dalších regionů jednak v souladu s příslušnými kritérii, a jednak na základě zkušeností s prováděním systému v regionech definovaných rozhodnutím 2010/49/ES a tímto rozhodnutím.
(8)
Protože nařízení o VIS navazuje na schengenské acquis, Dánsko oznámilo provedení nařízení o VIS ve svém vnitrostátním právu v souladu s článkem 5 Protokolu o postavení Dánska připojeného ke Smlouvě o Evropské unii a ke Smlouvě o založení Evropského společenství. Ve smyslu mezinárodního práva je proto toto rozhodnutí pro Dánsko závazné.
(9)
Toto rozhodnutí rozvíjí ta ustanovení schengenského acquis, kterých se neúčastní Spojené království v souladu s rozhodnutím Rady 2000/365/ES ze dne 29. května 2000 o žádosti Spojeného království Velké Británie a Severního Irska, aby se na ně vztahovala některá ustanovení schengenského acquis (3). Rozhodnutí proto není pro Spojené království závazné ani použitelné.
(10)
Toto rozhodnutí rozvíjí ustanovení schengenského acquis, kterých se neúčastní Irsko v souladu s rozhodnutím Rady 2002/192/ES ze dne 28. února 2002 o žádosti Irska, aby se na ně vztahovala některá ustanovení schengenského acquis (4). Rozhodnutí proto není pro Irsko závazné ani použitelné.
(11)
Pokud jde o Island a Norsko, rozvíjí toto rozhodnutí ta ustanovení schengenského acquis ve smyslu Dohody uzavřené mezi Radou Evropské unie a Islandskou republikou a Norským královstvím o přidružení těchto dvou států k provádění, uplatňování a rozvoji schengenského acquis (5), která spadají do oblasti uvedené v čl. 1 bodě B rozhodnutí Rady 1999/437/ES o některých opatřeních pro uplatňování uvedené dohody (6).
(12)
Pokud jde o Švýcarsko, rozvíjí toto rozhodnutí ta ustanovení schengenského acquis ve smyslu Dohody mezi Evropskou unií, Evropským společenstvím a Švýcarskou konfederací o přidružení Švýcarské konfederace k provádění, uplatňování a rozvoji schengenského acquis (7), která spadají do oblasti uvedené v čl. 1 bodě B rozhodnutí Rady 1999/437/ES ve spojení s článkem 3 rozhodnutí Rady 2008/146/ES (8).
(13)
Pokud jde o Lichtenštejnsko, toto rozhodnutí rozvíjí ta ustanovení schengenského acquis ve smyslu protokolu mezi Evropskou unií, Evropským společenstvím, Švýcarskou konfederací a Lichtenštejnským knížectvím o přistoupení Lichtenštejnského knížectví k Dohodě mezi Evropskou unií, Evropským společenstvím a Švýcarskou konfederací o přidružení Švýcarské konfederace k provádění, uplatňování a rozvoji schengenského acquis, která spadají do oblasti uvedené v čl. 1 bodě B rozhodnutí 1999/437/ES ve spojení s článkem 3 rozhodnutí Rady 2011/350/EU (9).
(14)
Pokud jde o Kypr, představuje toto rozhodnutí akt navazující na schengenské acquis nebo s ním jinak související ve smyslu čl. 3 odst. 2 aktu o přistoupení z roku 2003.
(15)
Pokud jde o Bulharsko a Rumunsko, je toto rozhodnutí aktem navazujícím na schengenské acquis nebo s ním jinak souvisejícím ve smyslu čl. 4 odst. 2 aktu o přistoupení z roku 2005.
(16)
Opatření upravená tímto rozhodnutím jsou v souladu se stanoviskem výboru zřízeného podle čl. 51 odst. 1 nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 1987/2006 ze dne 20. prosince 2006 o zřízení, provozu a využívání Schengenského informačního systému druhé generace (SIS II) (10),
PŘIJALA TOTO ROZHODNUTÍ:
Článek 1
Regiony, kde má být v návaznosti na regiony určené rozhodnutí 2010/49/ES zahájeno shromažďování a přenos údajů do Vízového informačního systému (VIS) podle čl. 48 odst. 3 nařízení (ES) č. 767/2008, jsou následující:
-
Čtvrtý region:
-
Benin,
-
Burkina Faso,
-
Kapverdy,
-
Pobřeží slonoviny,
-
Gambie,
-
Ghana,
-
Guinea,
-
Guinea-Bissau,
-
Libérie,
-
Mali,
-
Niger,
-
Nigérie,
-
Senegal,
-
Sierra Leone,
-
Togo.
-
Pátý region:
-
Burundi,
-
Kamerun,
-
Středoafrická republika,
-
Čad,
-
Kongo,
-
Demokratická republika Kongo,
-
Rovníková Guinea,
-
Gabon,
-
Rwanda,
-
Svatý Tomáš a Princův ostrov.
-
Šestý region:
-
Komory,
-
Džibutsko,
-
Eritrea,
-
Etiopie,
-
Keňa,
-
Madagaskar,
-
Mauricius,
-
Seychely,
-
Somálsko,
-
Jižní Súdán,
-
Súdán,
-
Tanzanie,
-
Uganda.
-
Sedmý region:
-
Angola,
-
Botswana,
-
Lesotho,
-
Malawi,
-
Mosambik,
-
Namibie,
-
Jižní Afrika,
-
Svazijsko,
-
Zambie,
-
Zimbabwe.
-
Osmý region:
-
Argentina,
-
Bolívie,
-
Brazílie,
-
Chile,
-
Kolumbie,
-
Ekvádor,
-
Paraguay,
-
Peru,
-
Uruguay,
-
Venezuela.
-
Devátý region:
-
Kazachstán,
-
Kyrgyzstán,
-
Tádžikistán,
-
Turkmenistán,
-
Uzbekistán.
-
Desátý region:
-
Brunej,
-
Barma/Myanmar,
-
Kambodža,
-
Indonésie,
-
Laos,
-
Malajsie,
-
Filipíny,
-
Singapur,
-
Thajsko,
-
Vietnam.
-
Jedenáctý region:
okupované palestinské území.
Článek 2
Toto rozhodnutí je určeno Belgickému království, Bulharské republice, České republice, Spolkové republice Německo, Estonské republice, Řecké republice, Španělskému království, Francouzské republice, Italské republice, Kyperské republice, Lotyšské republice, Litevské republice, Lucemburskému velkovévodství, Maďarsku, Republice Malta, Nizozemskému království, Rakouské republice, Polské republice, Portugalské republice, Rumunsku, Republice Slovinsko, Slovenské republice, Finské republice a Švédskému království.
V Bruselu dne 24. dubna 2012.
DECYZJA WYKONAWCZA KOMISJI
z dnia 24 kwietnia 2012 r.
określająca drugą grupę regionów, w których uruchomiony zostanie wizowy system informacyjny (VIS)
(notyfikowana jako dokument nr C(2012) 2505)
(2012/274/UE)
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 767/2008 z dnia 9 lipca 2008 r. w sprawie wizowego systemu informacyjnego (VIS) oraz wymiany danych pomiędzy państwami członkowskimi na temat wiz krótkoterminowych (rozporządzenie w sprawie VIS) (1), w szczególności jego art. 48 ust. 4,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
Artykuł 48 rozporządzenia (WE) nr 767/2008 przewiduje stopniowe uruchamianie systemu VIS. Komisja przyjęła decyzję 2010/49/WE (2) określającą pierwszą grupę regionów, w których uruchomiony zostanie system VIS . Biorąc pod uwagę uruchomienie systemu VIS w dniu 11 października 2011 r., niezbędne jest ustalenie drugiej grupy regionów, w obrębie których zbierane i przesyłane będą dane przeznaczone do przetworzenia w VIS, w tym zdjęcia i dane daktyloskopijne, odnoszące się do wszystkich wniosków wizowych w danym regionie.
(2)
Artykuł 48 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 767/2008 przewiduje określenie kolejności regionów, w których uruchamiany będzie system VIS, w oparciu o następujące kryteria: ryzyko nielegalnej imigracji, zagrożenie bezpieczeństwa wewnętrznego państw członkowskich oraz wykonalność gromadzenia danych biometrycznych ze wszystkich miejscowości danego regionu.
(3)
Komisja dokonała oceny różnych regionów, uwzględniając jako pierwsze kryterium elementy takie, jak średni wskaźnik procentowy odmowy wydania wizy, wskaźnik odmowy wjazdu i wskaźnik dotyczący liczby obywateli państw trzecich uznanych za nielegalnie przebywających na terytorium państw członkowskich; jako drugie kryterium - ocenę zagrożenia przeprowadzoną przez Europol; jako trzecie kryterium - fakt zwiększenia liczby placówek konsularnych lub reprezentacji we wszystkich regionach na całym świecie od momentu przyjęcia decyzji 2010/49/WE.
(4)
Zgodnie z powyższą oceną gromadzenie i przekazywanie danych wizowych do VIS w odniesieniu do wszystkich wniosków wizowych należy rozpocząć w następujących regionach: Afryka Zachodnia, Afryka Środkowa, Afryka Wschodnia, Afryka Południowa, Ameryka Południowa, Azja Środkowa, Azja Południowo-Wschodnia.
(5)
Ze względu na możliwość napotkania trudności technicznych podczas wyposażania stanowisk w stosownych placówkach konsularnych lub urzędach, okupowane terytoria palestyńskie zostały wyłączone z regionu Bliskiego Wschodu objętego decyzją 2010/49/WE. Aby zapobiec powstawaniu luk w procesie zwalczania nielegalnej imigracji i w systemie ochrony bezpieczeństwa wewnętrznego oraz uwzględniając czas potrzebny państwom członkowskim na rozwiązanie trudności technicznych, okupowane terytoria palestyńskie powinny być jedenastym regionem, w którym przeprowadzane będzie gromadzenie i przekazywanie danych wizowych do systemu VIS w odniesieniu do wszystkich wniosków wizowych.
(6)
Zgodnie z art. 48 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 767/2008 Komisja określi datę rozpoczęcia funkcjonowania systemu w każdym z tych regionów.
(7)
W celu określenia kolejnych regionów konieczne będzie podjęcie dalszych decyzji na późniejszym etapie w oparciu o dodatkową i zaktualizowaną ocenę pozostałych regionów, zgodnie ze stosownymi kryteriami i doświadczeniem zebranym na etapie uruchamiania systemu w grupie regionów określonych w decyzji 2010/49/WE oraz w niniejszej decyzji.
(8)
Ze względu na to, że rozporządzenie w sprawie VIS stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen, Dania poinformowała o wdrożeniu rozporządzenia w sprawie VIS do swojego ustawodawstwa krajowego zgodnie z art. 5 protokołu w sprawie stanowiska Danii załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską. W związku z powyższym na mocy prawa międzynarodowego Dania ma obowiązek wprowadzenia w życie przepisów niniejszej decyzji.
(9)
Niniejsza decyzja stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen, w którym Zjednoczone Królestwo nie uczestniczy zgodnie z decyzją Rady 2000/365/WE z dnia29 maja 2000 r. dotyczącą wniosku Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej o zastosowanie wobec niego niektórych przepisów dorobku Schengen (3). Zjednoczone Królestwo nie jest zatem związane przepisami niniejszej decyzji ani nie podlega jej stosowaniu.
(10)
Niniejsza decyzja stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen, którego nie stosuje się do Irlandii zgodnie z decyzją Rady 2002/192/WE z dnia 28 lutego 2002 r. dotyczącą wniosku Irlandii o zastosowanie wobec niej niektórych przepisów dorobku Schengen (4). Irlandia nie jest zatem związana przepisami niniejszej decyzji ani nie podlega jej stosowaniu.
(11)
W odniesieniu do Islandii i Norwegii niniejsza decyzja stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen w rozumieniu Umowy zawartej przez Radę Unii Europejskiej i Republikę Islandii oraz Królestwo Norwegii dotyczącej włączenia tych dwóch państw we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen (5), które wchodzą w zakres obszaru określonego w art. 1 pkt B decyzji Rady 1999/437/WE (6) w sprawie niektórych warunków stosowania tej umowy.
(12)
W odniesieniu do Szwajcarii niniejsza decyzja stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen w rozumieniu Umowy zawartej między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską i Konfederacją Szwajcarską dotyczącej włączenia Konfederacji Szwajcarskiej we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen (7), które wchodzą w zakres obszaru, o którym mowa w art. 1 pkt B decyzji 1999/437/WE w związku z art. 3 decyzji Rady 2008/146/WE (8).
(13)
W odniesieniu do Liechtensteinu niniejsza decyzja stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen w rozumieniu protokołu podpisanego między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską, Konfederacją Szwajcarską i Księstwem Liechtensteinu o przystąpieniu Księstwa Liechtensteinu do Umowy między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską i Konfederacją Szwajcarską dotyczącej włączenia Konfederacji Szwajcarskiej we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen, które wchodzą w zakres obszaru, o którym mowa w art. 1 pkt B decyzji Rady 1999/437/WE w związku z art. 3 decyzji Rady 2011/350/UE (9).
(14)
W odniesieniu do Cypru niniejsza decyzja stanowi akt oparty na dorobku Schengen lub w inny sposób z nim związany w rozumieniu art. 3 ust. 2 Aktu przystąpienia z 2003 r.
(15)
W odniesieniu do Bułgarii i Rumunii niniejsza decyzja stanowi akt oparty na dorobku Schengen lub w inny sposób z nim związany w rozumieniu art. 4 ust. 2 Aktu przystąpienia z 2005 r.
(16)
Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią komitetu ustanowionego na mocy art. 51 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1987/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 grudnia 2006 r. w sprawie utworzenia, funkcjonowania i użytkowania Systemu Informacyjnego Schengen drugiej generacji (SIS II) (10),
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
Zgodnie z art. 48 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 767/2008, po regionach określonych w decyzji 2010/49/WE gromadzenie i przekazywanie danych do wizowego systemu informacyjnego (VIS) rozpoczyna się w następujących regionach:
-
Region czwarty:
-
Benin,
-
Burkina Faso,
-
Wyspy Zielonego Przylądka,
-
Wybrzeże Kości Słoniowej,
-
Gambia,
-
Ghana,
-
Gwinea,
-
Gwinea Bissau,
-
Liberia,
-
Mali,
-
Niger,
-
Nigeria,
-
Senegal,
-
Sierra Leone,
-
Togo.
-
Region piąty:
-
Burundi,
-
Kamerun,
-
Republika Środkowoafrykańska,
-
Czad,
-
Kongo,
-
Demokratyczna Republika Konga,
-
Gwinea Równikowa,
-
Gabon,
-
Ruanda,
-
Wyspy Świętego Tomasza i Książęca.
-
Region szósty:
-
Komory,
-
Dżibuti,
-
Erytrea,
-
Etiopia,
-
Kenia,
-
Madagaskar,
-
Mauritius,
-
Seszele,
-
Somalia,
-
Sudan Południowy,
-
Sudan,
-
Tanzania,
-
Uganda.
-
Region siódmy:
-
Angola,
-
Botswana,
-
Lesoto,
-
Malawi,
-
Mozambik,
-
Namibia,
-
Republika Południowej Afryki,
-
Suazi,
-
Zambia,
-
Zimbabwe.
-
Region ósmy:
-
Argentyna,
-
Boliwia,
-
Brazylia,
-
Chile
-
Kolumbia,
-
Ekwador,
-
Paragwaj,
-
Peru,
-
Urugwaj,
-
Wenezuela.
-
Region dziewiąty:
-
Kazachstan,
-
Kirgistan,
-
Tadżykistan,
-
Turkmenistan,
-
Uzbekistan.
-
Region dziesiąty:
-
Brunei,
-
Republika Związku Mjanmy,
-
Kambodża,
-
Indonezja,
-
Laos,
-
Malezja,
-
Filipiny,
-
Singapur,
-
Tajlandia,
-
Wietnam.
-
Region jedenasty:
okupowane terytoria palestyńskie.
Artykuł 2
Niniejsza decyzja jest skierowana do Królestwa Belgii, Republiki Bułgarii, Republiki Czeskiej, Republiki Federalnej Niemiec, Republiki Estońskiej, Republiki Greckiej, Królestwa Hiszpanii, Republiki Francuskiej, Republiki Włoskiej, Republiki Cypryjskiej, Republiki Łotewskiej, Republiki Litewskiej, Wielkiego Księstwa Luksemburga, Węgier, Republiki Malty, Królestwa Niderlandów, Republiki Austrii, Rzeczypospolitej Polskiej, Republiki Portugalskiej, Rumunii, Republiki Słowenii, Republiki Słowackiej, Republiki Finlandii oraz Królestwa Szwecji.
Sporządzono w Brukseli dnia 24 kwietnia 2012 r.