ROZHODNUTÍ RADY 2012/121/SZBP
ze dne 27. února 2012
o posílení činností podporujících dialog a spolupráci EU, Číny a Afriky v oblasti kontrol konvenčních zbraní
RADA EVROPSKÉ UNIE,
s ohledem na Smlouvu o Evropské unii, a zejména na čl. 26 odst. 2 této smlouvy,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Evropská rada přijala na svém zasedání ve dnech 15. a 16. prosince 2005 strategii EU pro boj proti nedovolenému hromadění ručních palných a lehkých zbraní a střeliva pro ně a proti nedovolenému obchodování s nimi (dále jen „strategie EU SALW“). V této strategii je africký kontinent označen za jeden z regionů, které jsou nedovoleným obchodováním s ručními palnými a lehkými zbraněmi a jejich nadměrným hromaděním nejvíce postiženy.
(2)
Ve strategii EU SALW je vymezeno několik úkolů, jichž se má Unie zhostit, přičemž má mimo jiné usilovat o dohodu zemí vyvážejících zbraně, podle níž by tyto země dodávaly ruční palné zbraně pouze vládám, v souladu s příslušnými regionálními a mezinárodními omezujícími kritérii v oblasti vývozu zbraní.
(3)
Strategie EU SALW rovněž obsahuje doporučení, aby byly ruční palné a lehké zbraně zahrnuty mezi témata politického dialogu se třetími zeměmi a s mezinárodními, regionálními nebo subregionálními organizacemi, přičemž zvláštní pozornost je třeba věnovat koordinaci příslušných opatření s hlavními partnery Unie a s čelnými vývozci ručních palných a lehkých zbraní včetně Číny.
(4)
Rada Evropské unie přijala v letech 2005, 2006, 2007 a 2010 závěry Rady, kterými vyjádřila podporu jednáním o smlouvě o obchodu se zbraněmi, jež by byla právně závazným mezinárodním nástrojem zavádějícím společné mezinárodní normy pro přesuny konvenčních zbraní. Zdůraznila význam spolupráce v tomto procesu s jinými státy a regionálními organizacemi.
(5)
Strategický dialog mezi EU Čínou již od svého zahájení roku 2005 zahrnuje ustanovení týkající se dialogu o nešíření a o vývozu konvenčních zbraní. Na společném summitu konaném v roce 2006 se Čína a Unie dohodly, že rozvinou nový dialog zaměřený na Afriku a tamní mír, stabilitu a udržitelný rozvoj, přičemž cílem tohoto dialogu bude posilovat porozumění mezi partnery, jednat o činnostech a prioritách a poskytnout Číně příležitost, aby se začlenila do mezinárodního úsilí o zlepšování a koordinaci činností spolupráce. Strategický dokument pro EU a Čínu pro období 2007 až 2013 vymezuje základní přístup Unie vůči Číně v duchu angažovanosti a partnerství a jako o prioritě přitom výslovně pojednává o spolupráci zaměřené na předcházení nedovolenému obchodování s ručními palnými a lehkými zbraněmi.
(6)
V prosinci roku 2004 podepsaly Čína a Unie společné prohlášení o nešíření a odzbrojení, jež se vztahuje rovněž na oblast konvenčních zbraní. V tomto společném prohlášení Unie a Čína uvedly, že „je rovněž třeba vyvinout reálné a účinné úsilí o posílení kontrol vývozu konvenčních zbraní. Režimy kontrol zbraní musí být pro určité konvenční zbraně posíleny. Mělo by být zintenzívněno úsilí zaměřené na předcházení nedovolenému obchodování s ručními palnými a lehkými zbraněmi a na neutralizaci toků těch zbraní, jež mohou v regionálním měřítku narušit mír a stabilitu.“
(7)
Společné strategické partnerství EU-Afrika z roku 2007 vymezuje předcházení nedovolenému obchodování s ručními palnými a lehkými zbraněmi a jejich nadměrnému hromadění jako oblast, v jejímž rámci je zapotřebí opatření směřujících k posílení kapacit a zlepšování tvorby sítí, spolupráce a výměny informací. Čína byla jako pozorovatel pozvána k účasti na summit EU-Afrika konaný v roce 2010,
PŘIJALA TOTO ROZHODNUTÍ
Článek 1
1. Unie usiluje o rozvoj spolupráce mezi občanskou společností, podniky a zástupci vlád Číny, Unie a afrických států, mimo jiné formou dialogu mezi jednotlivými občanskými společnostmi a podniky, a to za účelem vypracování společných přístupů k odvracení hrozeb plynoucích z nedovoleného obchodování s ručními palnými a lehkými zbraněmi a jejich nadměrného hromadění a z nedostatečné regulace obchodu s konvenčními zbraněmi na mezinárodní úrovni. Rozvoj takovéto spolupráce by se měl rovněž zrcadlit v posílené podpoře silné a robustní smlouvy o obchodu se zbraněmi a v jejím provádění.
2. Unie usiluje o dosažení cíle uvedeného v odstavci 1 prostřednictvím těchto projektů a opatření:
-
zřízení a rozvinutí společné odborné pracovní skupiny Afrika-EU-Čína pro konvenční zbraně a společného výzkumného střediska Afrika-EU-Čína pro konvenční zbraně. Cílem odborné pracovní skupiny a výzkumného střediska bude zvyšovat povědomí a aktivitu politických společenství v Číně, Africe a Unii odpovědných za otázky konvenčních zbraní a jejich vývoz, pokud jde o problémy související s nedovoleným obchodováním s ručními palnými a lehkými zbraněmi a jejich nadměrným hromaděním a s nedostatečnou regulací obchodu s konvenčními zbraněmi na mezinárodní úrovni. Zvýšené povědomí a angažovanost ve věci těchto otázek by měly vyústit ve společnou podporu silné a robustní smlouvy o obchodu se zbraněmi a v její provádění,
-
uskutečňování propagačních a výzkumných činností zaměřených na zjištění příležitostí pro spolupráci mezi EU a Čínou v zájmu podpory afrických států při předcházení nedovolenému obchodování s ručními palnými a lehkými zbraněmi a jejich nadměrnému hromadění.
Podrobný popis projektů a opatření podle tohoto odstavce je uveden v příloze.
Článek 2
1. Za provádění tohoto rozhodnutí odpovídá vysoký představitel Unie pro zahraniční věci a bezpečnostní politiku (dále jen „vysoký představitel“).
2. Technickým prováděním projektů a opatření uvedených v čl. 1 odst. 2 je pověřena nevládní organizace Saferworld.
3. Saferworld plní své úkoly z pověření vysokého představitele. Za tímto účelem uzavře vysoký představitel s organizací Saferworld nezbytná ujednání.
Článek 3
1. Finanční referenční částka na provádění projektů a opatření uvedených v čl. 1 odst. 2 činí 830 000 EUR.
2. Výdaje financované částkou stanovenou v odstavci 1 jsou spravovány v souladu s postupy a pravidly, kterými se řídí souhrnný rozpočet Unie.
3. Na řádnou správu výdajů uvedených v odstavci 2 dohlíží Komise. Za tímto účelem uzavře s organizací Saferworld finanční dohodu. V této dohodě se stanoví, že Safeworld zajistí viditelnost příspěvku Unie úměrnou jeho výši.
4. Komise usiluje o uzavření finanční dohody uvedené v odstavci 3 co nejdříve po vstupu tohoto rozhodnutí v platnost. Komise informuje Radu o veškerých potížích v tomto procesu a o dni uzavření finanční dohody.
Článek 4
Vysoký představitel podává Radě zprávy o provádění tohoto rozhodnutí, založené na pravidelných čtvrtletních zprávách vypracovaných organizací Saferworld. Rada na základě těchto zpráv provádí hodnocení. Komise podává zprávy o finančních aspektech provádění projektů a opatření uvedených v čl. 1 odst. 2.
Článek 5
1. Toto rozhodnutí vstupuje v platnost dnem přijetí.
2. Pozbývá použitelnosti 24 měsíců ode dne uzavření finanční dohody uvedené v čl. 3 odst. 3. Pozbude však použitelnosti šest měsíců po dni vstupu v platnost, pokud v této lhůtě nebude uzavřena uvedená finanční dohoda.
V Bruselu dne 27. února 2012.
DECYZJA RADY 2012/121/WPZiB
z dnia 27 lutego 2012 r.
dotycząca wspierania działań propagujących dialog i współpracę UE, Chin i Afryki w zakresie kontroli broni konwencjonalnej
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 26 ust. 2,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
Na spotkaniu w dniach 15 i 16 grudnia 2005 r. Rada Europejska przyjęła strategię UE w zakresie zwalczania nielegalnego gromadzenia broni strzeleckiej i lekkiej (BSiL) i amunicji do tych rodzajów broni oraz handlu nimi (zwaną dalej „strategią UE dotyczącą BSiL”). W strategii stwierdzono, że kontynent afrykański jest jednym z regionów najbardziej dotkniętych nielegalnym handlem i nadmiernym gromadzeniem BSiL.
(2)
W strategii UE dotyczącej BSiL zdefiniowano kilka zadań, które mają zostać wypełnione przez Unię, w tym poszukiwanie konsensusu wśród państw eksporterów, tak aby dostarczać broń strzelecką wyłącznie rządom, zgodnie z ograniczającymi i właściwymi regionalnymi i międzynarodowymi zasadami wywozu broni.
(3)
W strategii UE dotyczącej BSiL zalecono włączenie BSiL jako tematu, który zostanie przeanalizowany w trakcie dialogu politycznego z państwami trzecimi oraz z organizacjami międzynarodowymi, regionalnymi i subregionalnymi, ze szczególnym uwzględnieniem koordynacji działań z głównymi partnerami Unii i głównymi eksporterami BSiL, w tym z Chinami.
(4)
W roku 2005, 2006, 2007 i 2010 Rada Unii Europejskiej przyjęła konkluzje Rady wspierające negocjacje w sprawie traktatu o handlu bronią, prawnie wiążącego instrumentu międzynarodowego ustanawiającego wspólne międzynarodowe standardy transferu broni konwencjonalnej. Rada podkreśliła, jak ważna w tym procesie jest współpraca z innymi państwami i organizacjami regionalnymi.
(5)
Dialog strategiczny UE-Chiny, od jego rozpoczęcia w 2005 roku, obejmuje postanowienia dotyczące dialogu w sprawie nieproliferacji i wywozu broni konwencjonalnej. Chiny i Unia uzgodniły w trakcie szczytu w 2006 roku nawiązanie nowego dialogu w sprawie pokoju, stabilności i zrównoważonego rozwoju w Afryce, tak by pogłębić zrozumienie między partnerami, omówić działania i priorytety oraz umożliwić Chinom przyłączenie się do wysiłków międzynarodowych ukierunkowanych na ulepszenie i skoordynowanie działań w zakresie współpracy. W dokumencie strategicznym UE-Chiny na lata 2007-2013 zdefiniowano podstawowe podejście Unii do Chin polegające na zaangażowaniu i partnerstwie oraz wyszczególniono jako priorytet współpracę na rzecz zapobiegania nielegalnemu handlowi BSiL.
(6)
W grudniu 2004 roku Chiny i Unia podpisały wspólne oświadczenie w sprawie nieproliferacji i rozbrojenia, obejmujące również współpracę w zakresie broni konwencjonalnej. W tymże wspólnym oświadczeniu Unia i Chiny stwierdziły, że „należy również podejmować pozytywne i aktywne wysiłki, aby zwiększyć kontrolę nad wywozem broni konwencjonalnej. Należy umocnić reżimy kontroli broni obejmujące pewne rodzaje broni konwencjonalnej. Należy zintensyfikować wysiłki zmierzające do zapobiegania nielegalnemu handlowi bronią strzelecką i lekką oraz przepływom tych rodzajów broni, wpływającym niekorzystnie na pokój i stabilność w regionie”.
(7)
W 2007 roku we wspólnej strategii UE-Afryka określono zapobieganie nielegalnemu handlowi i nadmiernemu gromadzeniu BSiL jako dziedzinę prowadzenia działań przez lepsze budowanie zdolności, nawiązywanie kontaktów, współpracę i wymianę informacji. Chiny zostały zaproszone na szczyt UE-Afryka w 2010 roku i uczestniczyły w nim w charakterze obserwatora,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
1. Unia dąży do rozwoju współpracy między społeczeństwem obywatelskim, przedsiębiorcami i przedstawicielami rządów Chin, Unii i państw afrykańskich, w tym przez prowadzenie dialogu między odnośnymi przedstawicielami społeczeństwa obywatelskiego i przedsiębiorców, aby opracować wspólne podejścia pozwalające sprostać zagrożeniom powstałym w wyniku nielegalnego handlu i nadmiernego gromadzenia BSiL oraz braku uregulowania na szczeblu międzynarodowym handlu bronią konwencjonalną. Rozwój takiej współpracy powinien również znaleźć odzwierciedlenie w zwiększonym wsparciu na rzecz solidnego i niepodważalnego traktatu o handlu bronią oraz jego wdrożeniu.
2. Unia dąży do osiągnięcia celu, o którym mowa w ust. 1, poprzez następujące projekty i środki:
-
powołanie i rozwój wspólnej afrykańsko-unijno-chińskiej grupy roboczej ekspertów ds. broni konwencjonalnej oraz wspólnego afrykańsko-unijno-chińskiego ośrodka badawczego ds. broni konwencjonalnej. Celem grupy roboczej ekspertów i ośrodka badawczego jest dążenie do tego, by wśród osób odpowiedzialnych za ustalanie polityki dotyczącej broni konwencjonalnej oraz za kontrolę jej wywozu w Chinach, Afryce i Unii wzrosła świadomość problemów związanych z nielegalnym handlem i nadmiernym gromadzeniem BSiL oraz brakiem uregulowania na szczeblu międzynarodowym legalnego handlu bronią konwencjonalną, a także by zwiększyć zaangażowanie na rzecz rozwiązania tych problemów. Zwiększona świadomość tych kwestii oraz zaangażowanie na rzecz ich rozwiązania doprowadzą do negocjacji zakończonych sukcesem i wdrożenia solidnego i niepodważalnego traktatu o handlu bronią,
-
prowadzenie działań wspierających i działań badawczych ukierunkowanych na określenie możliwości współpracy między Unią a Chinami, służących wsparciu państw afrykańskich w zapobieganiu nielegalnemu handlowi i nadmiernemu gromadzeniu BSiL.
Szczegółowy opis projektów i środków, o których mowa w niniejszym ustępie, znajduje się w załączniku.
Artykuł 2
1. Za wdrożenie niniejszej decyzji odpowiada Wysoki Przedstawiciel Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa (zwany dalej „WP”).
2. Techniczną realizacją projektów i środków, o których mowa w art. 1 ust. 2, zajmuje się organizacja pozarządowa Saferworld.
3. Saferworld wykonuje swoje zadania pod kierownictwem WP. W tym celu WP dokonuje niezbędnych ustaleń z Saferworld.
Artykuł 3
1. Finansowa kwota odniesienia na realizację projektów i środków, o których mowa w art. 1 ust. 2, wynosi 830 000 EUR.
2. Wydatkami finansowanymi z kwoty określonej w ust. 1 zarządza się zgodnie z procedurami i zasadami mającymi zastosowanie do budżetu ogólnego Unii.
3. Komisja nadzoruje właściwe zarządzanie wydatkami, o których mowa w ust. 2. W tym celu Komisja zawiera umowę o finansowaniu z Saferworld. Umowa ta zawiera zobowiązanie Saferworld do zapewnienia, aby wkład UE był wyeksponowany stosownie do jego wielkości.
4. Komisja dokłada starań, aby umowę o finansowaniu, o której mowa w ust. 3, zawarto możliwie szybko po wejściu w życie niniejszej decyzji. Informuje ona Radę o wszelkich trudnościach z tym związanych i o dacie zawarcia umowy o finansowaniu.
Artykuł 4
WP składa Radzie sprawozdania z wdrożenia niniejszej decyzji na podstawie regularnych sprawozdań kwartalnych przygotowywanych przez Saferworld. Sprawozdania te stanowią podstawę do przeprowadzenia oceny przez Radę. Komisja składa sprawozdania z aspektów finansowych realizacji projektów i środków, o których mowa w art. 1 ust. 2.
Artykuł 5
1. Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.
2. Niniejsza decyzja wygasa 24 miesiące po dacie zawarcia umowy o finansowaniu, o której mowa w art. 3 ust. 3. Wygasa jednak sześć miesięcy po dacie jej wejścia w życie, jeśli umowa o finansowaniu nie zostanie do tego czasu zawarta.
Sporządzono w Brukseli dnia 27 lutego 2012 r.