NAŘÍZENÍ RADY (EU) č. 961/2010
ze dne 25. října 2010
o omezujících opatřeních vůči Íránu a o zrušení nařízení (ES) č. 423/2007
RADA EVROPSKÉ UNIE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie, a zejména na článek 215 této smlouvy,
s ohledem na rozhodnutí Rady 2010/413/SZBP ze dne 26. července 2010 o omezujících opatřeních vůči Íránu a o zrušení společného postoje 2007/140/SZBP (1),
s ohledem na společný návrh vysoké představitelky Unie pro zahraniční věci a bezpečnostní politiku a Evropské komise,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Dne 26. července 2010 schválila Rada rozhodnutí 2010/413/SZBP, které potvrzuje omezující opatření přijatá od roku 2007 a stanoví další omezující opatření vůči Íránské islámské republice (dále jen „Írán“) za účelem dosažení souladu s rezolucí Rady bezpečnosti OSN 1929 (2010), jakož i doprovodná opatření, jež požadovala Evropská rada ve svém prohlášení ze dne 17. června 2010.
(2)
Tato omezující opatření zahrnují zejména další omezení obchodu se zbožím a technologiemi dvojího užití a s vybavením, které by mohlo být použito k vnitřní represi, omezení obchodu s klíčovým zařízením a technologiemi pro íránské odvětví ropy a zemního plynu a investic do tohoto odvětví, omezení íránských investic do těžby uranu a jaderného průmyslu, omezení převodů finančních prostředků do Íránu a z Íránu, omezení týkající se íránského bankovního sektoru, omezení přístupu Íránu na pojistný trh Unie a trh Unie s dluhopisy a omezení týkající se poskytování některých služeb íránským lodím a nákladním letadlům.
(3)
Rozhodnutím 2010/413/SZBP byly rovněž stanoveny další kategorie osob, na něž se má vztahovat zmrazení finančních prostředků a hospodářských zdrojů, a některé další, technické změny stávajících opatření.
(4)
Tato omezující opatření spadají do oblasti působnosti Smlouvy o fungování Evropské unie, a proto - především za účelem zajištění jejich jednotného uplatňování hospodářskými subjekty ve všech členských státech - jsou k jejich provádění, pokud jde o Unii, nezbytné právní předpisy na úrovni Unie.
(5)
Nařízení (ES) č. 423/2007 ze dne 19. dubna 2007 o omezujících opatřeních vůči Íránu (2) stanovilo omezující opatření přijatá Unií v návaznosti na společný postoj 2007/140/SZBP (3). V zájmu přehlednosti by nařízení (ES) č. 423/2007 mělo být zrušeno a nahrazeno tímto nařízením.
(6)
Revidovaná omezující opatření, která se týkají zboží dvojího užití, by se měla vztahovat na veškeré zboží a technologie uvedené v příloze I nařízení Rady (ES) č. 428/2009 ze dne 5. května 2009, kterým se zavádí režim Společenství pro kontrolu vývozu, přepravy, zprostředkování a tranzitu zboží dvojího užití (4), s výjimkou některého zboží v kategorii 5 zmíněné přílohy. Na zboží v kategorii 5, které souvisí s jadernou a raketovou technologií a v současné době podléhá zákazu předávání do Íránu a z Íránu, by se nicméně tento zákaz měl vztahovat i nadále. Dále by měl být uložen zákaz také na předávání do Íránu a z Íránu některého zboží a technologie, na něž se dříve vztahoval požadavek předběžného povolení podle článku 3 nařízení (ES) č. 423/2007.
(7)
V zájmu zajištění účinného provádění zákazu prodeje, dodávání, předávání nebo vývozu do Íránu některého klíčového zařízení a technologie, jež by mohly být využity v klíčových průmyslových odvětvích ropy a zemního plynu, by měl být k dispozici seznam tohoto klíčového zařízení a technologie.
(8)
Kromě toho by se omezení investic do íránského odvětví ropy a zemního plynu, má-li být účinné, mělo vztahovat na některé klíčové činnosti, jako jsou služby spočívající v přepravě většího množství plynu za účelem tranzitu nebo doručení do přímo propojených sítí, a z téhož důvodu by se mělo vztahovat na společné podniky, jakož i na jiné formy společností a spolupráce s Íránem v odvětví přepravy zemního plynu.
(9)
Omezující opatření by neměla mít dopad na dovoz ropy nebo zemního plynu z Íránu nebo vývoz z něj, včetně plnění platebních závazků v souvislosti s takovým dovozem nebo vývozem.
(10)
Účinná omezení íránských investic v Unii vyžadují přijetí opatření, na jejichž základě se fyzickým či právnickým osobám, subjektům a orgánům spadajícím do pravomoci členských států zakáže takovou investici umožnit nebo povolit.
(11)
V souladu s povinností zmrazit finanční prostředky a hospodářské zdroje společnosti Islamic Republic of Iran Shipping Line (IRISL) a určených subjektů, které jsou touto společností vlastněné nebo ovládané, se v přístavech členských států zakazuje nakládat náklady na plavidla vlastněná či pronajatá společností IRISL nebo těmito subjekty a náklady z takových plavidel vykládat. Povinnost zmrazit finanční prostředky a hospodářské zdroje společnosti IRISL a určených subjektů, které jsou touto společností vlastněné nebo ovládané, však nevyžaduje zabavení nebo zadržení plavidel vlastněných těmito subjekty nebo jimi přepravovaných nákladů, pokud tyto náklady patří třetím stranám, ani zadržení jimi najatých posádek.
(12)
Mělo by být jasně řečeno, že předložení a zaslání patřičných dokumentů bance za účelem provedení konečného převodu určité osobě, subjektu nebo orgánu, který není na seznamu uveden, za účelem zahájení plateb povolených podle článku 18 tohoto nařízení, není zpřístupněním finančních prostředků ve smyslu čl. 16 odst. 3 tohoto nařízení.
(13)
Toto nařízení dodržuje základní práva a ctí zásady uznané zejména v Listině základních práv Evropské unie, a především právo na účinnou právní ochranu a spravedlivý proces, právo na vlastnictví a právo na ochranu osobních údajů. Toto nařízení by mělo být uplatňováno v souladu s těmito právy a zásadami.
(14)
Toto nařízení rovněž plně ctí závazky členských států podle Charty Organizace spojených národů a právně závaznou povahu rezolucí Rady bezpečnosti Organizace spojených národů.
(15)
Pravomoc změnit seznamy uvedené v přílohách VII a VIII tohoto nařízení by měla vykonávat Rada vzhledem ke konkrétnímu ohrožení mezinárodního míru a bezpečnosti, které Írán představuje, jak vyplývá z prohlubujícího se znepokojení ohledně jaderného programu této země, jak zdůraznila Evropská rada dne 17. června 2010, a v zájmu zajištění souladu s postupem pro změny a přezkum příloh I a II rozhodnutí 2010/413/SZBP.
(16)
Součástí postupu pro změny seznamů uvedených v přílohách VII a VIII tohoto nařízení by mělo být to, že určeným fyzickým nebo právnickým osobám, subjektům nebo orgánům budou sděleny důvody zařazení na seznam, aby měly příležitost se k těmto důvodům vyjádřit. Jsou-li předloženy připomínky nebo nové hmotné důkazy, Rada by měla s ohledem na tyto připomínky své rozhodnutí přezkoumat a dotčenou osobu, subjekt nebo orgán o této skutečnosti informovat.
(17)
Pro účely provádění tohoto nařízení a pro zajištění co největší právní jistoty v rámci Unie by měla být zveřejněna jména a další důležité údaje týkající se fyzických a právnických osob, subjektů a orgánů, jejichž finanční prostředky a hospodářské zdroje musí být v souladu s tímto nařízením zmrazeny. Veškeré zpracování osobních údajů fyzických osob podle tohoto nařízení by mělo být v souladu s nařízením Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 45/2001 ze dne 18. prosince 2000 o ochraně fyzických osob v souvislosti se zpracováním osobních údajů orgány a institucemi Společenství a o volném pohybu těchto údajů (5) a směrnicí Evropského parlamentu a Rady 95/46/ES ze dne 24. října 1995 o ochraně fyzických osob v souvislosti se zpracováním osobních údajů a o volném pohybu těchto údajů (6).
(18)
Aby se zajistilo, že opatření stanovená v tomto nařízení jsou účinná, mělo by toto nařízení vstoupit v platnost dnem vyhlášení,
PŘIJALA TOTO NAŘÍZENÍ:
KAPITOLA I
DEFINICE
Článek 1
Pro účely tohoto nařízení se rozumí:
a)
„pobočkou“ finanční nebo úvěrové instituce provozovna bez právní subjektivity, jež tvoří součást finanční nebo úvěrové instituce a jež přímo provádí všechny nebo některé operace tvořící podstatu činnosti finančních nebo úvěrových institucí;
b)
„zprostředkovatelskými službami“:
i)
sjednávání nebo organizování operací týkajících se nákupu, prodeje nebo dodávek zboží a technologií ze třetí země do jakékoli jiné třetí země nebo
ii)
prodej nebo nákup zboží a technologií, které jsou umístěny ve třetích zemích, za účelem jejich převodu do jiné třetí země.
c)
„smlouvou nebo operací“ jakákoli operace bez ohledu na její formu a právo, které se na ni vztahuje, jež zahrnuje jednu nebo více smluv nebo podobných závazků uzavřených mezi stejnými nebo různými stranami; v tomto smyslu se „smlouvou“ rozumějí dluhopisy, záruky nebo přísliby odškodnění, zejména finanční záruky nebo přísliby finančního odškodnění a úvěry, ať už jsou právně nezávislé či nikoli, a jakákoli související ujednání vyplývající z dané operace nebo s ní související;
d)
„úvěrovou institucí“ úvěrová instituce, jak je definována v čl. 4 bodě 1 směrnice Evropského parlamentu a Rady 2006/48/ES ze dne 14. června 2006 o přístupu k činnosti úvěrových institucí a o jejím výkonu (7), včetně jejích poboček v Unii i mimo ni;
e)
„celním územím Unie“ území, jak je definováno v článku 3 nařízení Rady (EHS) č. 2913/92 ze dne 12. října 1992, kterým se vydává celní kodex Společenství (8), a v nařízení Komise (EHS) č. 2454/93 ze dne 2. července 1993, kterým se provádí nařízení (EHS) č. 2913/92 (9);
f)
„hospodářskými zdroji“ aktiva všeho druhu, ať hmotná nebo nehmotná, movitá či nemovitá, která nejsou finančními prostředky, ale lze je použít k získání finančních prostředků, zboží nebo služeb;
g)
„finanční institucí“
i)
podnik jiný než úvěrová instituce, který vykonává jednu nebo více operací uvedených v bodech 2 až 12, 14 a 15 přílohy I směrnice 2006/48/ES, včetně činností směnáren;
ii)
pojišťovna řádně oprávněná v souladu se směrnicí Evropského parlamentu a Rady 2002/83/ES ze dne 5. listopadu 2002 o životním pojištění (10), pokud vykonává činnosti, na něž se vztahuje uvedená směrnice;
iii)
investiční podnik, jak je definován v čl. 4 odst. 1 bodě 1 směrnice Evropského parlamentu a Rady 2004/39/ES ze dne 21. dubna 2004 o trzích finančních nástrojů (11);
iv)
subjekt kolektivního investování obchodující se svými podíly nebo akciemi; nebo
v)
zprostředkovatel pojištění, jak je definován v čl. 2 bodě 5 směrnice Evropského parlamentu a Rady 2002/92/ES ze dne 9. prosince 2002 o zprostředkování pojištění (12), s výjimkou zprostředkovatelů uvedených v čl. 2 bodě 7 uvedené směrnice, pokud zprostředkovávají životní pojištění a jiné služby vztahující se k investicím,
včetně jejich poboček v Unii nebo mimo ni;
h)
„zmrazením hospodářských zdrojů“ zabránění jejich použití k získání finančních prostředků, zboží nebo služeb jakýmkoli způsobem, zejména prodejem, pronájmem nebo zastavením;
i)
„zmrazením finančních prostředků“ zabránění jakémukoli pohybu, převodu, přeměně, použití finančních prostředků, přístupu k nim nebo zacházení s nimi jakýmkoli způsobem, který by vedl k jakékoli změně jejich objemu, výše, umístění, vlastnictví, držby, povahy, určení nebo k jiné změně, která by umožnila použití těchto prostředků, včetně správy portfolia;
j)
„finančními prostředky“ finanční aktiva a hospodářské výhody všeho druhu, mimo jiné:
i)
peníze v hotovosti, šeky, peněžní pohledávky, směnky, peněžní poukázky a jiné platební nástroje;
ii)
vklady u finančních institucí nebo jiných subjektů, zůstatky na účtech, pohledávky a závazky z pohledávek;
iii)
veřejně i soukromě obchodované cenné papíry a dluhové nástroje, včetně akcií a kapitálových podílů, certifikátů zastupujících cenné papíry, dluhopisů, směnek, opčních listů, dlužních úpisů a smluv o derivátových nástrojích;
iv)
úroky, dividendy nebo jiné výnosy či hodnoty pocházející z aktiv nebo jimi vytvářené;
v)
úvěry, práva na započtení, záruky, závazky plnění nebo jiné finanční závazky;
vi)
akreditivy, náložné listy a dodací listy, a
vii)
dokumenty prokazující podíl na finančních prostředcích nebo na finančních zdrojích;
k)
„zbožím“ též věci, materiály a zařízení;
l)
„pojištěním“ příslib nebo závazek, kterým se jedna nebo více fyzických či právnických osob zavazují, že za úplatu poskytnou v případě naplnění rizika jiné osobě či dalším osobám náhradu škody nebo jiné pojistné plnění, jak je stanoveno v příslibu či závazku;
m)
„íránskou osobou, subjektem či orgánem“:
i)
íránský stát nebo jakýkoli jeho orgán veřejné moci;
ii)
fyzická osoba pobývající v Íránu či s bydlištěm v Íránu;
iii)
právnická osoba, subjekt či organizace se sídlem v Íránu;
iv)
právnická osoba, subjekt či organizace v Íránu či mimo Írán vlastněné nebo ovládané přímo nebo nepřímo jednou nebo několika výše uvedenými osobami nebo subjekty;
n)
„zajištěním“ činnost sestávající z přebírání rizik postoupených pojišťovnou nebo jinou zajišťovnou nebo v případě společenství zajistitelů známého jako Lloyd’s, činnost spočívající v převzetí rizik postoupených členem Lloyd’s, pojišťovnou nebo zajišťovnou jinou než společenstvím zajistitelů známým jako Lloyd’s;
o)
„Výborem pro sankce“ výbor Rady bezpečnosti OSN zřízený podle odstavce 18 rezoluce Rady bezpečnosti OSN 1737 (2006);
p)
„technickou pomocí“ jakákoli technická podpora týkající se oprav, vývoje, výroby, montáže, zkoušení, údržby nebo jiných technických služeb, která může mít například formu pokynů, poradenství, školení, předávání pracovních znalostí či dovedností nebo konzultací; technická pomoc zahrnuje též ústní formy pomoci;
q)
„územím Unie“ území členských států, na která se vztahuje Smlouva za podmínek v ní stanovených, včetně jejich vzdušného prostoru;
r)
„převodem finančních prostředků“ jakákoli operace uskutečněná elektronicky jménem plátce prostřednictvím poskytovatele platebních služeb s cílem zpřístupnit finanční prostředky příjemci u některého poskytovatele platebních služeb bez ohledu na to, zda je plátce a příjemce jedna a tatáž osoba. Pojmy plátce, příjemce a poskytovatel platebních služeb mají stejný význam jako v nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 1781/2006 ze dne 15. listopadu 2006 o informacích o plátci doprovázejících převody peněžních prostředků (13);
s)
„nárokem“ jakýkoli nárok, uplatňovaný právní cestou či nikoli, jenž vznikl přede dnem vstupu tohoto nařízení v platnost nebo po tomto dni, na základě smlouvy nebo operace nebo v souvislosti s nimi, zejména:
i)
nárok na plnění závazku vyplývajícího ze smlouvy nebo operace nebo s nimi spojeného;
ii)
nárok na prodloužení doby platnosti nebo vyplacení dluhopisů, finančních záruk nebo příslibu odškodnění v jakékoli formě;
iii)
nárok na náhradu škody související se smlouvou nebo operací;
iv)
protinárok;
v)
nárok na uznání nebo vymáhání, včetně využití postupů, jako je doložka vykonatelnosti, rozsudek či rozhodčí nález nebo jiné rovnocenné rozhodnutí bez ohledu na místo vydání.
KAPITOLA II
OMEZENÍ VÝVOZU A DOVOZU
Článek 2
1. Zakazuje se:
a)
přímo či nepřímo prodávat, dodávat, převádět nebo vyvážet zboží a technologie uvedené v přílohách I a II jakékoli íránské osobě, subjektu či orgánu nebo pro použití v Íránu bez ohledu na to, zda pocházejí z Unie či nikoli;
b)
přímo či nepřímo prodávat, dodávat, převádět nebo vyvážet vybavení, které by mohlo být použito k vnitřní represi a které je uvedeno v příloze III, jakékoli íránské osobě, subjektu či orgánu nebo pro použití v Íránu bez ohledu na to, zda pochází z Unie či nikoli;
c)
vědomě a úmyslně se podílet na činnostech, jejichž cílem nebo výsledkem je obcházení zákazů uvedených v písmenech a) a b).
2. Příloha I obsahuje zboží a technologie, včetně programového vybavení, které jsou zbožím nebo technologiemi dvojího užití definovanými v nařízení (ES) č. 428/2009 ze dne 5. května 2009, kterým se zavádí režim Společenství pro kontrolu vývozu, přepravy, zprostředkování a tranzitu zboží dvojího užití, s výjimkou zboží a technologií definovaných v kategorii 5 přílohy I uvedeného nařízení, které nejsou uvedeny na seznamech skupiny jaderných dodavatelů a režimu kontroly raketových technologií.
3. Příloha II obsahuje jiné zboží a technologie, jež by mohly přispívat k činnostem Íránu spojeným s obohacováním, přepracováním či těžkou vodou, k vývoji nosičů jaderných zbraní nebo k provádění činností souvisejících s jinými tématy, ohledně nichž vyjádřila Mezinárodní agentura pro atomovou energii (MAAE) znepokojení nebo které označila za nedořešené, včetně témat vymezených Radou bezpečnosti OSN nebo Výborem pro sankce.
4. Přílohy I, II a III neobsahují zboží a technologie uvedené na Společném vojenském seznamu Evropské unie (14) (dále jen „společný vojenský seznam“).
Článek 3
1. Je nutné získat předběžné povolení přímo či nepřímo prodávat, dodávat, převádět nebo vyvážet zboží a technologie uvedené v příloze IV bez ohledu na to, zda pocházejí z Unie či nikoli, jakékoli íránské osobě, subjektu či orgánu nebo pro použití v Íránu.
2. V případě všech vývozů, pro něž je podle tohoto článku vyžadováno povolení, udělí toto povolení příslušné orgány členského státu, v němž je vývozce usazen, v souladu s podrobnými pravidly stanovenými v článku 11 nařízení (ES) č. 428/2009. Povolení je platné v celé Unii.
3. Příloha IV obsahuje zboží a technologie jiné než zboží a technologie obsažené v přílohách I a II, které by mohly přispívat k činnostem spojeným s obohacováním, přepracováním či těžkou vodou, k vývoji nosičů jaderných zbraní nebo k provádění činností souvisejících s jinými tématy, ohledně nichž vyjádřila MAAE znepokojení nebo které označila za nedořešené.
4. Vývozci poskytují příslušným orgánům ke svým žádostem o vývozní povolení veškeré nezbytné informace.
5. Příslušné orgány členských států uvedené na internetových stránkách, jejichž seznam je v příloze V, neudělí povolení k prodeji, dodávce, převodu nebo vývozu zboží nebo technologií obsažených v příloze IV, pokud mají dostatečné důvody se domnívat, že daný prodej, dodávka, převod nebo vývoz by přispěl k jedné z těchto činností:
a)
k iránské činnosti spojené s obohacováním, přepracováním či těžkou vodou,
b)
k vývoji nosičů jaderných zbraní Íránem nebo
c)
k provádění činností Íránu souvisejících s jinými tématy, ohledně nichž vyjádřila MAAE znepokojení nebo které označila za nedořešené.
6. Za podmínek uvedených v odstavci 5 mohou příslušné orgány členských států uvedené na internetových stránkách, jejichž seznam je v příloze V, zrušit, pozastavit, změnit nebo odvolat vývozní povolení, která udělily.
7. Jestliže příslušný orgán členského státu odmítne udělit povolení nebo zruší, pozastaví, podstatně omezí nebo odvolá povolení v souladu s odstavcem 5, uvědomí o tom daný členský stát ostatní členské státy a Komisi a poskytne jim nezbytné informace, přičemž dodrží ustanovení o důvěrnosti těchto informací podle nařízení Rady (ES) č. 515/97 ze dne 13. března 1997 o vzájemné pomoci mezi správními orgány členských států a jejich spolupráci s Komisí k zajištění řádného používání celních a zemědělských předpisů (15).
8. Předtím, než členský stát udělí povolení podle odstavce 5 pro operaci, která je v podstatě totožná s operací, pro níž bylo jiným členským státem či členskými státy povolení v souladu s odstavci 6 a 7 doposud platným způsobem odepřeno, konzultuje nejdříve členský stát nebo členské státy, které povolení odepřely. Jestliže po těchto konzultacích dotčený členský stát rozhodne, že povolení udělí, uvědomí o tom ostatní členské státy a Komisi a poskytne veškeré nezbytné informace za účelem vysvětlení svého rozhodnutí.
Článek 4
Zakazuje se nákup, dovoz nebo přeprava zboží a technologií uvedených na seznamu v přílohách I, II a III z Íránu bez ohledu na to, zda dotyčná věc pochází z Íránu či nikoli.
Článek 5
1. Zakazuje se:
a)
přímo či nepřímo poskytovat technickou pomoc související se zbožím a technologiemi uvedenými na společném vojenském seznamu a s poskytováním, výrobou, údržbou nebo používáním zboží uvedeného na tomto seznamu jakékoli íránské osobě, subjektu či orgánu nebo pro použití v Íránu;
b)
přímo či nepřímo poskytovat technickou pomoc nebo zprostředkovatelské služby související se zbožím a technologiemi uvedenými v přílohách I a II nebo s poskytováním, výrobou, údržbou nebo používáním zboží uvedeného v přílohách I a II jakékoli íránské osobě, subjektu či orgánu nebo pro použití v Íránu;
c)
přímo či nepřímo poskytovat technickou pomoc nebo zprostředkovatelské služby související s vybavením, které může být použito k vnitřní represi a které je uvedeno v příloze III, jakékoli íránské osobě, subjektu či orgánu nebo pro použití v Íránu;
d)
přímo či nepřímo poskytovat financování nebo finanční pomoc v souvislosti se zbožím a technologiemi uvedenými na společném vojenském seznamu nebo v přílohách I, II a III, což zahrnuje zejména dotace, půjčky a pojištění vývozního úvěru pro jakýkoli prodej, dodávku, převod nebo vývoz těchto věcí nebo pro poskytování související technické pomoci jakékoli íránské osobě, subjektu či orgánu nebo pro použití v Íránu;
e)
vědomě a úmyslně se podílet na činnostech, jejichž cílem nebo výsledkem je obcházení zákazů uvedených v písmenech a) až d).
2. Povolení příslušného orgánu dotčeného členského státu podléhá poskytování:
a)
technické pomoci nebo zprostředkovatelských služeb souvisejících se zbožím a technologiemi uvedenými v příloze IV a poskytování, výroba, údržba a používání těchto věcí přímo či nepřímo jakékoli íránské osobě, subjektu či orgánu nebo pro použití v Íránu;
b)
financování nebo finanční pomoci v souvislosti se zbožím a technologiemi uvedenými v příloze IV, což zahrnuje zejména dotace, půjčky a pojištění vývozního úvěru pro jakýkoli prodej, dodávku, převod nebo vývoz těchto věcí nebo pro poskytování související technické pomoci přímo či nepřímo jakékoli íránské osobě, subjektu či orgánu nebo pro použití v Íránu.
3. Příslušné orgány členských států uvedené na internetových stránkách, jejichž seznam je v příloze V, neudělí povolení pro operace uvedené v odstavci 2, pokud mají dostatečné důvody se domnívat, že tato činnost by přispěla k jedné z těchto činností:
a)
k iránské činnosti spojené s obohacováním, přepracováním či těžkou vodou,
b)
k vývoji nosičů jaderných zbraní Íránem nebo c)
c)
k provádění činností Íránu souvisejících s jinými tématy, ohledně nichž vyjádřila MAAE znepokojení nebo které označila za nedořešené.
Článek 6
Ustanovení čl. 2 odst. 1 písm. a) se nepoužije pro:
a)
přímý ani nepřímý převod zboží uvedeného v části B přílohy I přes území členských států, pokud je toto zboží prodáno, dodáno, převedeno nebo vyvezeno do Íránu nebo pro použití v Íránu a určeno pro lehkovodní reaktor v Íránu, jehož výstavba byla zahájena dříve než v prosinci roku 2006;
b)
operace nařízené jako součást programu technické spolupráce v rámci MAAE;
c)
zboží, které je dodáno či převedeno do Íránu nebo pro použití v Íránu vzhledem k závazkům smluvních států Pařížské úmluvy o zákazu vývoje, výroby, hromadění zásob a použití chemických zbraní a o jejich zničení ze dne 13. ledna 1993.
Článek 7
1. S výjimkou případů, kdy se použije písmeno c), mohou příslušné orgány členských států uvedené na internetových stránkách, jejichž seznam je v příloze V, za podmínek, které považují za vhodné, udělit povolení pro operaci související se zbožím a technologiemi podle čl. 2 odst. 1 nebo s pomocí či zprostředkovatelskými službami podle čl. 5 odst. 1, pokud se domnívají, že taková operace by zjevně nepřispěla k vývoji technologií podporujících íránské jaderné činnosti, jež by mohly ohrozit nešíření, ani k vývoji nosičů jaderných zbraní, a to i v případě, že jsou tyto technologie a zboží, pomoc nebo zprostředkovatelské služby určeny pro potravinovou pomoc, pomoc v zemědělství nebo zdravotnictví nebo jiné humanitární účely, a to za předpokladu, že:
a)
smlouva o dodávce zboží nebo technologií nebo o poskytnutí pomoci nebo zprostředkovatelských služeb zahrnuje náležité záruky ohledně koncového uživatele,
b)
Írán se zaváže, že dotčené zboží nebo technologie nebo případnou pomoc nebo zprostředkovatelské služby nepoužije pro jaderné činnosti, jež by mohly ohrozit nešíření, ani pro vývoj nosičů jaderných zbraní; a
c)
operace týká zboží nebo technologií uvedených na seznamech skupiny jaderných dodavatelů nebo režimu kontroly raketových technologií a Výbor pro sankce předem na základě individuálního posouzení rozhodl, že operace by zjevně nepřispěla k vývoji technologií podporujících íránské jaderné činnosti, jež by mohly ohrozit nešíření, ani k vývoji nosičů jaderných zbraní.
2. Dotčený členský stát uvědomí ostatní členské státy a Komisi, pokud žádost o povolení zamítne.
3. Odstavec 1 se nepoužije pro operace nebo zprostředkovatelské služby související se zbožím a technologiemi podle přílohy III.
Článek 8
1. Zakazuje se přímo či nepřímo prodávat, dodávat, převádět nebo vyvážet klíčové zařízení nebo technologie uvedené v příloze VI jakékoli íránské osobě, subjektu či orgánu nebo pro použití v Íránu.
2. Příloha VI obsahuje klíčové zařízení a technologie pro tyto klíčové obory íránského odvětví ropy a zemního plynu:
a)
průzkum zaměřený na surovou ropu a zemní plyn;
b)
těžba surové ropy a zemního plynu;
c)
rafinace;
d)
zkapalňování zemního plynu.
3. Příloha VI nezahrnuje položky uvedené ve společném vojenském seznamu nebo v přílohách I, II nebo IV.
Článek 9
Zakazuje se:
a)
přímo či nepřímo poskytovat technickou pomoc nebo zprostředkovatelské služby související s klíčovým zařízením a technologiemi, které jsou uvedeny v příloze VI, nebo s poskytováním, výrobou, údržbou a používáním zboží uvedeného v příloze VI jakékoli íránské osobě, subjektu či orgánu nebo pro použití v Íránu;
b)
přímo či nepřímo poskytovat financování nebo finanční pomoc v souvislosti s klíčovým zařízením a technologiemi uvedenými v příloze VI jakékoli íránské osobě, subjektu či orgánu nebo pro použití v Íránu;
c)
vědomě a úmyslně se podílet na činnostech, jejichž cílem nebo výsledkem je obcházení zákazů uvedených v písmenech a) a b).
Článek 10
Zákazy uvedené v článcích 8 a 9 se nepoužijí pro operace vyžadované na základě obchodní smlouvy uzavřené před dnem vstupu tohoto nařízení v platnost nebo na základě smlouvy či dohody uzavřené do 26. července 2010 a týkající se investic v Íránu uskutečněných před 26. červencem 2010 a nebrání splnění z ní vyplývajícího závazku, a to za předpokladu, že fyzická nebo právnická osoba, subjekt či orgán, který se hodlá zapojit do operace nebo poskytnout pomoc, oznámí danou operaci nebo pomoc příslušným orgánům členského státu usazení uvedeným na internetových stránkách, jejichž seznam je v příloze V, alespoň 20 pracovních dnů předem.
KAPITOLA III
OMEZENÍ FINANCOVÁNÍ NĚKTERÝCH PODNIKŮ
Článek 11
1. Zakazuje se:
a)
poskytovat jakékoli finanční půjčky nebo úvěry jakékoli íránské osobě, subjektu či orgánu podle odstavce 2;
b)
nabývat nebo zvyšovat účast v jakékoli íránské osobě, subjektu či orgánu podle odstavce 2;
c)
zřizovat jakékoli společné podniky s jakoukoli íránskou osobou, subjektem či orgánem podle odstavce 2;
d)
vědomě a úmyslně se podílet na činnostech, jejichž cílem nebo výsledkem je obcházení zákazů uvedených v písmenech a), b) a c).
2. Zákaz uvedený v odstavci 1 se vztahuje na jakoukoli íránskou osobu, subjekt či orgán zapojený:
a)
do výroby zboží nebo technologií uvedených na společném vojenském seznamu nebo v přílohách I nebo II;
b)
do výroby vybavení, které může být použito k vnitřní represi a které je uvedeno v příloze III;
c)
do průzkumu zaměřeného na surovou ropu a zemní plyn nebo do těžby surové ropy a zemního plynu, rafinace pohonných hmot nebo zkapalňování zemního plynu.
3. Pouze pro účely odst. 2 písm. c) se rozumí:
a)
„průzkumem zaměřeným na surovou ropu a zemní plyn“ též průzkum, vyhledávání a správa ložisek surové ropy a zemního plynu a poskytování geologických služeb v souvislosti s těmito ložisky;
b)
„produkcí surové ropy a zemního plynu“ též služby související s přepravou většího množství zemního plynu za účelem tranzitu nebo doručení do přímo propojených sítí;
c)
„rafinací“ zpracování, úprava nebo příprava pro účely konečného prodeje pohonných hmot spotřebitelům.
4. Zakazuje se navazovat spolupráci s íránskou osobou, subjektem nebo orgánem zabývajícím se přepravou zemního plynu podle odst. 3 písm. b).
5. Pro účely odstavce 4 Komise se spoluprací rozumí:
a)
podíl na investičních nákladech do integrovaného nebo řízeného dodavatelského řetězce pro příjem nebo doručení zemního plynu přímo z území Íránu nebo na území Íránu; a
b)
přímá spolupráce za účelem investování do zařízení na zkapalněný zemní plyn na území Íránu nebo do zařízení na zkapalněný zemní plyn přímo na ně napojená.
Článek 12
1. Investice prostřednictvím operací uvedených v čl. 11 odst. 1 v jakékoli íránské právnické osobě, subjektu či orgánu zapojeném do výroby zboží nebo technologií uvedených v příloze IV podléhají povolení příslušného orgánu dotčeného členského státu.
2. Příslušné orgány členských států uvedené na internetových stránkách, jejichž seznam je v příloze V, neudělí povolení pro operace uvedené v odstavci 1, pokud mají dostatečné důvody se domnívat, že tato činnost by přispěla k jedné z těchto činností:
a)
k iránské činnosti spojené s obohacováním, přepracováním či těžkou vodou,
b)
k vývoji nosičů jaderných zbraní Íránem nebo c)
c)
k provádění činností Íránu souvisejících s jinými tématy, ohledně nichž vyjádřila MAAE znepokojení nebo které označila za nedořešené.
Článek 13
Odchylně od čl. 11 odst. 2 písm. a) mohou příslušné orgány členských států uvedené na internetových stránkách, jejichž seznam je v příloze V, za podmínek, které považují za vhodné, udělit povolení pro investice prostřednictvím operací uvedených v čl. 11 odst. 1, jsou-li splněny tyto podmínky:
a)
íránská osoba, subjekt či orgán se zaváže, že bude uplatňovat náležité záruky ohledně koncového uživatele, pokud jde o dotčené zboží nebo technologie,
b)
Írán se zaváže, že dotčené zboží nebo technologie nepoužije pro jaderné činnosti citlivé z hlediska nešíření jaderných zbraní ani pro vývoj nosičů jaderných zbraní; a
c)
investice se týká íránské osoby, subjektu či orgánu zapojeného do výroby zboží nebo technologií uvedených na seznamech skupiny jaderných dodavatelů a režimu kontroly raketových technologií a Výbor pro sankce předem na základě individuálního posouzení rozhodl, že operace by zjevně nepřispěla k vývoji technologií podporujících íránské jaderné činnosti, jež by mohly ohrozit nešíření, ani k vývoji nosičů jaderných zbraní.
Článek 14
Ustanovení čl. 11 odst. 2 písm. c) se nepoužije pro poskytnutí finanční půjčky nebo úvěru nebo pro nabytí či zvýšení účasti, jsou-li splněny tyto podmínky:
a)
operace je vyžadována na základě dohody nebo smlouvy uzavřené před 26. červencem 2010 a
b)
příslušný orgán byl o této dohodě nebo smlouvě informován alespoň 20 pracovních dnů předem.
Článek 15
Zakazuje se:
a)
přijmout nebo schválit, prostřednictvím uzavření smlouvy nebo jiným způsobem, poskytnutí jakékoli finanční půjčky nebo úvěru nebo nabytí či zvýšení účasti nebo vytvoření společného podniku jedním nebo více íránskými osobami, subjekty či orgány v podniku zapojeném do některé z těchto činností:
i)
těžba uranu,
ii)
obohacování uranu a přepracování uranu,
iii)
výroba zboží nebo technologií uvedených na seznamech skupiny jaderných dodavatelů a režimu kontroly raketových technologií;
b)
vědomě a úmyslně se podílet na činnostech, jejichž cílem nebo výsledkem je obcházení zákazu uvedeného v písmenu a).
KAPITOLA IV
ZMRAZENÍ FINANČNÍCH PROSTŘEDKŮ A HOSPODÁŘSKÝCH ZDROJŮ
Článek 16
1. Zmrazují se veškeré finanční prostředky a hospodářské zdroje, které patří osobám, subjektům a orgánům uvedeným v příloze VII nebo které jsou jimi vlastněny, drženy či ovládány. Příloha VII obsahuje seznam osob, subjektů a orgánů určených Radou bezpečnosti OSN nebo Výborem pro sankce v souladu s odstavcem 12 rezoluce Rady bezpečnosti OSN 1737 (2006), s odstavcem 7 rezoluce Rady bezpečnosti OSN 1803 (2008) nebo s odstavci 11, 12 nebo 19 rezoluce Rady bezpečnosti OSN 1929 (2010).
2. Zmrazují se veškeré finanční prostředky a hospodářské zdroje, které patří osobám, subjektům a orgánům uvedeným v příloze VIII nebo které jsou jimi vlastněny, drženy či ovládány. Příloha VIII obsahuje seznam fyzických a právnických osob, subjektů a orgánů, které nejsou uvedeny v příloze VII a které byly v souladu s čl. 20 odst. 1 písm. b) rozhodnutí Rady 2010/413/SZBP označeny jako:
a)
osoby, subjekty či orgány spojené s íránskými jadernými činnostmi, jež by mohly ohrozit nešíření, nebo s vývojem nosičů jaderných zbraní Íránem nebo tyto činnosti podporující, a to i prostřednictvím pořizování zakázaného zboží a technologií, nebo jako osoby, subjekty či orgány, které jsou vlastněny nebo ovládány uvedenými osobami, subjekty či orgány, a to i nedovolenými prostředky, nebo které jednají jejich jménem nebo na jejich příkaz;
b)
fyzické nebo právnické osoby, subjekty či orgány, které napomáhaly osobám, subjektům či orgánům uvedeným na seznamu vyhnout se ustanovením tohoto nařízení, rozhodnutí Rady 2010/413/SZBP nebo rezolucí Rady bezpečnosti OSN 1737 (2006), 1747 (2007), 1803 (2008) a 1929 (2010) nebo tato ustanovení porušit;
c)
osoby, které jsou vysoce postavenými příslušníky islámských revolučních gard, nebo právnické osoby, subjekty či orgány, které jsou vlastněny nebo ovládány islámskými revolučními gardami nebo jedním či více z jejich vysoce postavených příslušníků;
d)
právnické osoby, subjekty či orgány, které jsou vlastněny nebo ovládány společností Islamic Republic of Iran Shipping Lines (IRISL).
V souladu s povinností zmrazit finanční prostředky a hospodářské zdroje společnosti IRISL a určených subjektů, které jsou touto společností vlastněné nebo ovládané, se v přístavech členských států zakazuje nakládat náklady na plavidla vlastněná či pronajatá společností IRISL nebo těmito subjekty a náklady z takových plavidel vykládat. Tento zákaz nebrání plnění smluv uzavřených před dnem vstupu tohoto nařízení v platnost.
Povinnost zmrazit finanční prostředky a hospodářské zdroje společnosti IRISL a určených subjektů, které jsou touto společností vlastněné nebo ovládané, nevyžaduje zabavení nebo zadržení plavidel vlastněných těmito subjekty nebo jimi přepravovaných nákladů, pokud tyto náklady patří třetím stranám, ani zadržení jimi najatých posádek.
3. Fyzickým či právnickým osobám, subjektům nebo orgánům uvedeným v přílohách VII a VIII nebo v jejich prospěch nesmějí být přímo ani nepřímo zpřístupněny žádné finanční prostředky ani hospodářské zdroje.
4. Zakazuje se vědomá a úmyslná účast na činnostech, jejichž cílem nebo výsledkem je přímé či nepřímé obcházení opatření uvedených v odstavcích 1, 2 a 3.
5. V přílohách VII a VIII jsou uvedeny důvody pro zařazení daných osob, subjektů a orgánů na seznam, jak je stanovila Rada bezpečnosti OSN nebo Výbor pro sankce pro přílohu VII.
6. V přílohách VII a VIII jsou rovněž uvedeny případné dostupné informace nezbytné k identifikaci dotyčných fyzických nebo právnických osob, subjektů a orgánů, poskytnuté Radou bezpečnosti OSN nebo Výborem pro sankce pro přílohu VII. Pokud jde o fyzické osoby, tyto informace mohou zahrnovat jména, včetně přezdívek, datum a místo narození, státní příslušnost, čísla pasu a průkazu totožnosti, pohlaví, adresu, je-li známa, a funkci či povolání. Pokud jde o právnické osoby, subjekty a orgány, tyto informace mohou zahrnovat název, místo a datum registrace, registrační číslo a místo podnikání. Příloha VII rovněž zahrnuje datum určení Radou bezpečnosti OSN nebo Výborem pro sankce.
Článek 17
Odchylně od článku 16 mohou příslušné orgány členských států uvedené na internetových stránkách, jejichž seznam je v příloze V, povolit uvolnění některých zmrazených finančních prostředků nebo hospodářských zdrojů, jsou-li splněny tyto podmínky:
a)
finanční prostředky nebo hospodářské zdroje jsou předmětem soudcovského, správního nebo rozhodčího zástavního práva, které vzniklo přede dnem, kdy byly osoby, subjekty či orgány uvedené v článku 16 určeny Výborem pro sankce, Radou bezpečnosti OSN či Radou, nebo se na ně vztahuje před tímto dnem vynesené soudní, správní nebo arbitrážní rozhodnutí;
b)
finanční prostředky nebo hospodářské zdroje budou použity výlučně k uspokojení nároků zajištěných takovým zástavním právem nebo uznaných jako platné takovým rozhodnutím, a to v mezích stanovených platnými právními předpisy, jež upravují práva osob majících takové nároky;
c)
zástavní právo nebo rozhodnutí není ve prospěch osoby, subjektu či orgánu uvedených v přílohách VII nebo VIII;
d)
uznání zástavního práva nebo rozhodnutí není v rozporu s veřejným pořádkem v dotčeném členském státě; a
e)
v případě použití čl. 16 odst. 1 členský stát oznámil uvedené zástavní právo nebo rozhodnutí Výboru pro sankce.
Článek 18
Odchylně od článku 16 a v případě, kdy je splatná platba osoby, subjektu či orgánu uvedených v přílohách VII nebo VIII na základě smlouvy nebo dohody, které dotčená osoba nebo dotčený subjekt či orgán uzavřely, nebo závazku, který této osobě, subjektu nebo orgánu vznikl, přede dnem, kdy byly určeny Výborem pro sankce, Radou bezpečnosti OSN či Radou, mohou příslušné orgány členských států uvedené na internetových stránkách, jejichž seznam je v příloze V, za podmínek, které považují za vhodné, povolit uvolnění určitých zmrazených finančních prostředků nebo hospodářských zdrojů, jsou-li splněny tyto podmínky:
a)
dotčený příslušný orgán shledá, že
i)
finanční prostředky nebo hospodářské zdroje budou použity na platbu provedenou osobou, subjektem či orgánem uvedeným v přílohách VII nebo VIII;
ii)
smlouva, dohoda nebo závazek nepřispějí k výrobě, prodeji, koupi, převodu, vývozu, dovozu, přepravě nebo použití zboží a technologií uvedených v přílohách I, II, III a IV; a
iii)
platba není v rozporu s čl. 16 odst. 3;
b)
v případě použití čl. 16 odst. 1 dotčený členský stát oznámil Výboru pro sankce své rozhodnutí a svůj úmysl udělit povolení a Výbor pro sankce proti takovému postupu nevznesl námitky do deseti pracovních dnů po tomto oznámení; a
c)
v případě použití čl. 16 odst. 2 dotčený členský stát oznámil ostatním členským státům a Komisi dané rozhodnutí a svůj záměr udělit povolení nejméně dva týdny před udělením povolení.
Článek 19
1. Odchylně od článku 16 příslušné orgány členských států uvedené na internetových stránkách, jejichž seznam je v příloze V, mohou za podmínek, které považují za vhodné, povolit uvolnění některých zmrazených finančních prostředků nebo hospodářských zdrojů nebo zpřístupnění určitých finančních prostředků či hospodářských zdrojů, jsou-li splněny tyto podmínky:
a)
dotčený příslušný orgán shledá, že tyto finanční prostředky nebo hospodářské zdroje jsou:
i)
nezbytné pro uspokojení základních potřeb osob uvedených v přílohách VII nebo VIII a na nich závislých rodinných příslušníků, včetně úhrad za potraviny, nájemného nebo hypotéky, plateb za léky a lékařské ošetření, daní, pojistného a poplatků za veřejné služby,
ii)
určeny výlučně k úhradě přiměřených poplatků za odborné výkony a náhradě výdajů vzniklých v souvislosti s poskytováním právních služeb;
iii)
určeny výlučně k úhradě poplatků nebo nákladů na běžné vedení nebo správu zmrazených finančních prostředků nebo hospodářských zdrojů; a
b)
pokud se povolení týká osoby, subjektu či orgánu uvedeného v příloze VII, dotčený členský stát oznámil Výboru pro sankce své rozhodnutí a svůj úmysl udělit povolení a Výbor pro sankce proti takovému postupu nevznesl námitky do pěti pracovních dnů po tomto oznámení.
2. Odchylně od článku 16 mohou příslušné orgány členských států uvedené na internetových stránkách, jejichž seznam je v příloze V, povolit uvolnění některých zmrazených finančních prostředků nebo hospodářských zdrojů nebo zpřístupnění některých finančních prostředků nebo hospodářských zdrojů, jestliže rozhodnou, že dotyčné finanční prostředky nebo hospodářské zdroje jsou nutné na mimořádné výdaje nebo na platby za zboží nebo za převod zboží zakoupeného pro účely lehkovodního reaktoru v Íránu, jehož výstavba byla zahájena dříve než v prosinci roku 2006, nebo za zboží uvedené v čl. 6 písm. b) a c), jsou-li splněny tyto podmínky:
a)
týká-li se povolení osoby, subjektu či orgánu uvedeného v příloze VII, oznámil dotčený členský stát dané rozhodnutí Výboru pro sankce a tento výbor je schválil, a
b)
týká-li se povolení osoby, subjektu či orgánu uvedeného v příloze VIII, oznámil příslušný orgán příslušným orgánům ostatních členských států a Komisi důvody, na jejichž základě se domnívá, že by mělo být uděleno zvláštní povolení, a to alespoň dva týdny před tímto udělením.
3. Příslušný členský stát uvědomí ostatní členské státy a Komisi o všech povoleních udělených podle odstavců 1 a 2.
Článek 20
1. Ustanovení čl. 16 odst. 3 nebrání finančním ani úvěrovým institucím v připisování finančních prostředků na zmrazené účty v případech, kdy přijímají finanční prostředky převáděné na účet fyzické nebo právnické osoby, subjektu či orgánu uvedených na seznamu, za předpokladu, že tyto přírůstky na účtech budou rovněž zmrazeny. Dotčená finanční nebo úvěrová instituce o takových operacích neprodleně uvědomí příslušné orgány.
2. Ustanovení čl. 16 odst. 3 se nevztahuje na připisování na zmrazené účty:
a)
úroků nebo jiných výnosů z těchto účtů; c)
b)
plateb splatných podle smluv, dohod nebo závazků, které byly uzavřeny nebo vznikly přede dnem, kdy byly osoby, subjekty či orgány uvedené v článku 16 určeny Výborem pro Sankce, Radou bezpečnosti OSN nebo Radou,
pokud jsou všechny tyto úroky, jiné výnosy a platby zmrazeny podle čl. 16 odst. 1 nebo 2.
3. Tento článek se nepovažuje za povolení převodů finančních prostředků uvedených v článku 21.
KAPITOLA V
OMEZENÍ PŘEVODŮ FINANČNÍCH PROSTŘEDKŮ A OMEZENÍ FINANČNÍCH SLUŽEB
Článek 21
1. Převody finančních prostředků íránským osobám, subjektům či orgánům a převody finančních prostředků od íránských osob, subjektů či orgánů se provádějí takto:
a)
převody související s operacemi, jež se týkají potravin, zdravotní péče, zdravotnického vybavení nebo jsou určeny pro humanitárních účely, se provádějí bez předchozího povolení. Pokud se jedná částku vyšší než 10 000 EUR nebo ekvivalent v jiné měně, oznámí se převod předem písemně příslušným orgánům členských států uvedeným na internetových stránkách, jejichž seznam je v příloze V;
b)
veškeré jiné převody částek nižších než 40 000 EUR se provádějí bez předchozího povolení. Pokud se jedná částku vyšší než 10 000 EUR nebo ekvivalent v jiné měně, oznámí se převod předem písemně příslušným orgánům členských států uvedeným na internetových stránkách, jejichž seznam je v příloze V;
c)
veškeré jiné převody částek ve výši 40 000 EUR nebo vyšších nebo ekvivalentu v jiné měně vyžadují předchozí povolení příslušných orgánů členských států uvedených na internetových stránkách, jejichž seznam je v příloze V.
2. Tato ustanovení se použijí bez ohledu na to, zda je převod finančních prostředků prováděn jako jediná operace nebo v rámci několika zjevně spolu souvisejících operací.
3. Oznámení a žádosti o povolení týkající se převodu finančních prostředků íránským osobám, subjektům či orgánům podává poskytovatel platebních služeb plátce ve smyslu čl. 1 písm. r) nebo jeho zástupce příslušným orgánům členského státu, v němž byl podán původní převodní příkaz.
Oznámení a žádosti o povolení týkající se převodu finančních prostředků od íránských osob, subjektů či orgánů podává poskytovatel platebních služeb příjemce ve smyslu čl. 1 písm. r) nebo jeho zástupce příslušným orgánům členského státu, v němž má příjemce sídlo nebo v němž je usazen poskytovatel platebních služeb.
V případě, že se na poskytovatele platebních služeb plátce nebo příjemce nevztahuje článek 39, podává plátce nebo příjemce oznámení a žádosti o povolení příslušným orgánům členského státu, v němž má plátce nebo příjemce sídlo.
4. Pro účely odst. 1 písm. c) udělí příslušné orgány členských států uvedené na internetových stránkách, jejichž seznam je v příloze V, za podmínek, které považují za vhodné, povolení pro převod finančních prostředků v hodnotě 40 000 EUR nebo vyšší, pokud nemají dostatečné důvody se domnívat, že převod finančních prostředků, o jehož povolení se žádá, by přispěl k některé z těchto činností:
a)
k iránské činnosti spojené s obohacováním, přepracováním či těžkou vodou,
b)
k vývoji nosičů jaderných zbraní Íránem nebo
c)
k provádění činností Íránu souvisejících s jinými tématy, ohledně nichž vyjádřila MAAE znepokojení nebo které označila za nedořešené; nebo
d)
zakázané činnosti související s průzkumem zaměřeným na surovou ropu a zemní plyn, těžbou surové ropy a zemního plynu, rafinací nebo zkapalňováním zemního plynu podle článků 8, 9 a 11 íránskými právnickými osobami, subjekty či orgány.
Příslušný orgán může vybírat poplatek za posouzení žádostí o povolení.
Povolení se považuje za udělené, pokud příslušný orgán obdrží písemnou žádost o toto povolení a do čtyř týdnů nevznese k převodu finančních prostředků písemnou námitku. Pokud je námitka vznesena v souvislosti s probíhajícím šetřením, příslušný orgán tuto skutečnost uvede ve svém rozhodnutí a oznámí jej co nejdříve žadateli. Příslušné orgány mají přímý či nepřímý přístup k aktuálním informacím z finanční a správní oblasti a z oblasti vymáhání práva, které potřebují pro účely šetření.
Dotčený členský stát uvědomí ostatní členské státy a Komisi, pokud žádost o povolení zamítne.
5. Tento článek se nepoužije, pokud bylo povolení k převodu finančních prostředků uděleno podle článků 13, 17, 18, 19 nebo 20.
Článek 22
1. Pobočky a dceřiné společnosti úvěrových a finančních institucí se sídlem v Íránu, na něž se vztahuje článek 39, oznámí příslušnému orgánu členského státu usazení uvedenému na internetových stránkách, jejichž seznam je v příloze V, všechny převody finančních prostředků, které provedly nebo obdržely, jména účastníků operace, částku a datum operace, a to do pěti pracovních dnů od provedení nebo obdržení dotyčného převodu finančních prostředků. Pokud jsou příslušné informace k dispozici, musí být v oznámení upřesněna povaha operace, případně i povaha zboží, jehož se operace týká, a musí v něm být zejména uvedeno, zda se na dotyčné zboží vztahují přílohy I, II, III, IV nebo VI tohoto nařízení, a pokud je vývoz tohoto zboží podmíněn povolením, musí být uvedeno číslo udělené licence.
2. V závislosti na ujednáních o sdílení informací a v souladu s těmito ujednáními příslušné orgány tyto údaje po jejich oznámení neprodleně předají dle potřeby příslušným orgánům jiných členských států, v nichž jsou usazeny strany účastnící se těchto operací, s cílem zamezit jakékoli operaci, která by mohla přispět k jaderným činnostem, jež by mohly ohrozit nešíření, nebo k vývoji nosičů jaderných zbraní.
Článek 23
1. Finanční a úvěrové instituce, na něž se vztahuje článek 39, při výkonu svých činností s úvěrovými a finančními institucemi uvedenými v odstavci 2 a s cílem zabránit tomu, aby tyto činnosti přispívaly k jaderným činnostem, jež by mohly ohrozit nešíření, nebo k vývoji nosičů jaderných zbraní:
a)
zachovávají neustálou obezřetnost vůči operacím na účtech, mimo jiné prostřednictvím svých programů hloubkové kontroly klienta a v rámci svých povinností v oblasti praní peněz a financování terorismu;
b)
vyžadují, aby byly vyplněny všechny informační kolonky platebních příkazů, které se týkají příkazce a příjemce příslušné operace, a v případě neposkytnutí informací operaci odmítnou;
c)
po dobu pěti let uchovávají veškeré záznamy o operacích a na požádání je zpřístupní vnitrostátním orgánům;
d)
pokud mají podezření nebo dostatečné důvody se domnívat, že jsou finanční prostředky spojené s financováním šíření jaderných zbraní, neprodleně své podezření oznámí útvaru finančního zpravodajství nebo jakémukoli jinému příslušnému orgánu určenému daným členským státem, uvedenému na internetových stránkách, jejichž seznam je v příloze V, aniž jsou dotčeny články 5 a 16. Útvar finančního zpravodajství nebo jiný příslušný orgán slouží jako národní centrum, kde je možné oznamovat podezřelé operace týkající se možného financování šíření jaderných zbraní a zároveň je analyzovat. Útvar finančního zpravodajství nebo jiný příslušný orgán má přímý či nepřímý přístup k aktuálním informacím z finanční a správní oblasti a z oblasti vymáhání práva, které potřebuje pro řádné plnění svých úkolů, včetně analýz zpráv o podezřelých operacích.
Výše uvedené požadavky na úvěrové a finanční instituce doplňují stávající povinnosti vyplývající z nařízení (ES) č. 1781/2006 a z provádění směrnice Evropského parlamentu a Rady 2005/60/ES ze dne 26. října 2005 o předcházení zneužití finančního systému k praní peněz a financování terorismu (16).
2. Opatření uvedená v odstavci 1 se vztahují na finanční a úvěrové instituce při jejich činnostech:
a)
s úvěrovými a finančními institucemi se sídlem v Íránu, včetně íránské centrální banky;
b)
s pobočkami a dceřinými společnostmi úvěrových a finančních institucí se sídlem v Íránu, na něž se vztahuje článek 39;
c)
s pobočkami a dceřinými společnostmi úvěrových a finančních institucí se sídlem v Íránu, na něž se nevztahuje článek 39;
d)
s úvěrovými a finančními institucemi, které nemají sídlo v Íránu, ale jsou ovládány osobami a subjekty se sídlem v Íránu.
Článek 24
1. Úvěrovým a finančním institucím, na něž se vztahuje článek 39, se zakazuje:
a)
zřizovat nové bankovní účty u úvěrových nebo finančních institucí se sídlem v Íránu, včetně íránské centrální banky, nebo u jakýchkoli úvěrových nebo finančních institucí uvedených v čl. 23 odst. 2;
b)
navazovat nové korespondenční bankovní vztahy s úvěrovými nebo finančními institucemi se sídlem v Íránu, včetně íránské centrální banky, nebo s jakýmikoli úvěrovými nebo finančními institucemi uvedenými v čl. 23 odst. 2;
c)
otevírat nová zastoupení v Íránu nebo zřizovat nové pobočky nebo dceřiné společnosti v Íránu;
d)
zřizovat nové společné podniky s úvěrovými nebo finančními institucemi se sídlem v Íránu, včetně íránské centrální banky, nebo s jakýmikoli úvěrovými nebo finančními institucemi uvedenými v čl. 23 odst. 2.
2. Zakazuje se:
a)
povolovat, aby byla v Unii zřizována zastoupení, pobočky nebo dceřiné společnosti úvěrových nebo finančních institucí se sídlem v Íránu, včetně íránské centrální banky, nebo jakékoli úvěrové nebo finanční instituce uvedené v čl. 23 odst. 2;
b)
uzavírat dohody pro úvěrové nebo finanční instituce se sídlem v Íránu, včetně íránské centrální banky, nebo jejich jménem nebo pro jakékoli úvěrové nebo finanční instituce uvedené v čl. 23 odst. 2 nebo jejich jménem, jejichž cílem je zřízení zastoupení, pobočky nebo dceřiné společnosti v Unii;
c)
udělovat povolení k zahájení a výkonu činnosti úvěrové instituce nebo k jakékoli jiné podnikatelské činnosti podléhající předchozímu povolení prováděné zastoupením, pobočkou nebo dceřinou společností úvěrových nebo finančních institucí se sídlem v Íránu, včetně íránské centrální banky, nebo jakýchkoli úvěrových nebo finančních institucí uvedených v čl. 23 odst. 2 za předpokladu, že činnost zastoupení, pobočky nebo dceřiné společnosti nebyla zahájena před 26. červencem 2010;
d)
nabývat nebo zvyšovat účasti nebo nabývat jakýkoli jiný vlastnický podíl v úvěrových nebo finančních institucích, na které se vztahuje článek 39, ze strany jakýchkoli úvěrových nebo finančních institucí uvedených v čl. 23 odst. 2.
Článek 25
Zakazuje se:
a)
přímý či nepřímý prodej nebo nákup státních nebo příslušnými veřejnými orgány zaručených dluhopisů emitovaných po dni 26. července 2010 ve vztahu k některému z těchto subjektů:
i)
Íránu nebo jeho vládě a jeho veřejným orgánům, podnikům a institucím;
ii)
úvěrovým nebo finančním institucím se sídlem v Íránu, včetně íránské centrální banky, nebo jakýmkoli úvěrovým nebo finančním institucím uvedeným v čl. 23 odst. 2;
iii)
fyzickým či právnickým osobám, subjektům či orgánům jednajícím jménem nebo podle pokynů právnických osob, subjektů či orgánů uvedených v bodech i) nebo ii);
iv)
právnickým osobám, subjektům či orgánům, které vlastní nebo ovládají osoby, subjekty či orgány uvedené v bodech i), ii) nebo iii);
b)
poskytovat osobám, subjektům či orgánům uvedeným v písmenu a) zprostředkovatelské služby týkající se státních nebo veřejnými orgány zaručených dluhopisů emitovaných po dni 26. července 2010;
c)
napomáhat osobám, subjektům či orgánům uvedeným v písmenu a) při emisi státních nebo příslušnými veřejnými orgány zaručených dluhopisů, a to poskytováním zprostředkovatelských služeb, reklamy nebo jiných služeb týkajících se těchto dluhopisů.
Článek 26
1. Zakazuje se:
a)
poskytovat pojištění nebo zajištění:
i)
Íránu nebo jeho vládě a jeho veřejným orgánům, podnikům a institucím;
ii)
íránským osobám, subjektům nebo orgánům s výjimkou fyzických osob;
iii)
fyzickým nebo právnickým osobám, subjektům či orgánům jednajícím jménem nebo podle pokynů právnických osob, subjektů či orgánů uvedených v bodech i) nebo ii);
b)
vědomě a úmyslně se podílet na činnostech, jejichž cílem nebo výsledkem je obcházení zákazu uvedeného v písmenu a).
2. Ustanovení odst. 1 písm. a) bodů i) a ii) se nepoužije pro poskytování povinného pojištění nebo pojištění odpovědnosti íránským osobám, subjektům či orgánům s bydlištěm nebo se sídlem v Unii.
3. Ustanovení odst. 1 písm. a) bodu iii) se nepoužije pro poskytování pojištění, včetně zdravotního a cestovního pojištění, fyzickým osobám jednajícím jako soukromé osoby, kromě osob uvedených v přílohách VII a VIII, a souvisejícího zajištění.
Ustanovení odst. 1 písm. a) bodu iii) nebrání poskytování pojištění nebo zajištění majitelům plavidel, letadel nebo vozidel pronajatých osobami, subjekty či orgány podle odst. 1 písm. a) bodů i) a ii), které nejsou uvedeny v přílohách VII nebo VIII.
Pro účely odst. 1 písm. a) bodu iii) se má za to, že osoby, subjekty či orgány nejednají podle pokynů osob, subjektů či orgánů uvedených v bodech i) a ii), pokud jsou tyto pokyny vydávány pro účely dokování, nakládky, vykládky nebo bezpečného tranzitu plavidel nebo parkování, nakládky, vykládky nebo bezpečného tranzitu letadel, která se dočasně nacházejí v íránských vodách nebo v íránském vzdušném prostoru.
4. Tento článek zakazuje rozšiřování nebo obnovování dohod o pojištění a zajištění uzavřených před vstupem tohoto nařízení v platnost, ale nezakazuje plnění dohod uzavřených před tímto datem, aniž je dotčen čl. 16 odst. 3.
KAPITOLA VI
OMEZENÍ DOPRAVY
Článek 27
1. Aby se zabránilo převodu zboží a technologií, na něž se vztahuje společný vojenský seznam nebo jejichž dodávky, prodej, převod, vývoz nebo dovoz jsou tímto nařízením zakázány, musí být v případě veškerého zboží vstupujícího na celní území Unie z Íránu nebo je opouštějící a směřující do Íránu poskytnuty před dovozem nebo odesláním tohoto zboží informace příslušným celním orgánům dotčeného členského státu.
2. Pravidla, která upravují povinnost poskytnout před dovozem a odesláním zboží informace, zejména informace o osobě, která je poskytuje, o lhůtách, které je třeba dodržet, a o požadovaných údajích, jsou stanovena v příslušných ustanoveních o vstupních a výstupních souhrnných celních prohlášeních a o celních prohlášeních v nařízeních (EHS) č. 2913/92 a (EHS) č. 2454/93.
3. Osoba poskytující informace podle odstavce 2 dále předloží prohlášení o tom, zda se na zboží vztahuje společný vojenský seznam nebo toto nařízení, a pokud vývoz daného zboží podléhá povolení, uvede podrobné údaje týkající se udělené vývozní licence.
4. Do dne 31. prosince 2010 mohou být vstupní a výstupní souhrnná celní prohlášení a dodatečně požadované dokumenty uvedené v odstavci 3 předloženy v písemné formě za použití obchodních, přístavních nebo přepravních dokumentů, pokud obsahují nezbytné údaje.
5. Ode dne 1. ledna 2011 se dodatečně požadované dokumenty uvedené v tomto článku předkládají buď v písemné formě, nebo případně za použití celního prohlášení.
Článek 28
1. Je zakázáno, aby plavidlům, jež přímo či nepřímo vlastní nebo ovládají íránské osoby, subjekty či orgány, poskytovali státní příslušníci členských států služby spojené se zásobováním palivem či zásobováním lodí nebo jakékoli jiné služby nebo aby tyto služby byly poskytovány z území členských států, mají-li poskytovatelé těchto služeb k dispozici informace, včetně těch, které poskytují příslušné celní orgány na základě informací před dovozem a odesláním podle článku 27, na jejichž základě se lze důvodně domnívat, že tato plavidla přepravují zboží uvedené na společném vojenském seznamu nebo zboží, jehož dodávka, prodej, převod nebo vývoz je zakázán podle tohoto nařízení, s výjimkou případů, kdy jsou tyto služby poskytovány pro humanitární účely.
2. Je zakázáno, aby nákladním letadlům, jež přímo či nepřímo vlastní nebo ovládají íránské osoby, subjekty či orgány, poskytovali státní příslušníci členských států služby spojené s opravami a údržbou nebo aby tyto služby byly poskytovány z území členských států, mají-li poskytovatelé těchto služeb k dispozici informace, včetně těch, které poskytují příslušné celní orgány na základě informací před dovozem a odesláním podle článku 27, na jejichž základě se lze důvodně domnívat, že tato nákladní letadla přepravují zboží uvedené na společném vojenském seznamu nebo zboží, jehož dodávka, prodej, převod nebo vývoz je zakázán podle tohoto nařízení, s výjimkou případů, kdy jsou tyto služby poskytovány pro humanitární účely nebo z bezpečnostních důvodů.
3. Zákazy uvedené v odstavcích 1 a 2 se použijí, dokud náklad není zkontrolován a v případě potřeby zajištěn nebo odstraněn.
Případné zajištění a odstranění může být se v souladu s vnitrostátními právními předpisy nebo na základě rozhodnutí příslušného orgánu provedeno na náklady dovozce nebo může být úhrada těchto výdajů získána od jakékoli jiné osoby nebo subjektu, které jsou odpovědné za pokus o nezákonnou dodávku, prodej, převod či vývoz.
KAPITOLA VII
OBECNÁ A ZÁVĚREČNÁ USTANOVENÍ
Článek 29
1. Nebude uspokojen žádný nárok vyplývající ze smlouvy nebo operace, jejichž plnění nebo uskutečnění bylo přímo nebo nepřímo, zcela nebo částečně dotčeno opatřeními uloženými nařízením (ES) č. 423/2007 nebo tímto nařízením, a to včetně náhrady škody nebo jiných nároků tohoto druhu, jako je nárok na náhradu škody nebo nárok vyplývající ze záruky, zejména nárok na prodloužení doby platnosti nebo vyplacení dluhopisů, záruk nebo příslibu odškodnění v jakékoli formě, zejména finančních záruk nebo příslibů finančního odškodnění, je-li vznesen:
a)
určenými osobami, subjekty nebo orgány uvedenými v přílohách VII a VIII;
b)
jakýmikoli jinými íránskými osobami, subjekty či orgány, včetně íránské vlády;
c)
jakýmikoli osobami, subjekty či orgány jednajícími prostřednictvím nebo jménem osob, subjektů nebo orgánů uvedených v písmenech a) a b).
2. Má se za to, že plnění smlouvy nebo uskutečnění operace bylo dotčeno opatřeními uloženými nařízením (ES) č. 423/2007 nebo tímto nařízením, pokud vznik nebo obsah nároku vyplývají přímo či nepřímo z těchto opatření.
3. Ve všech řízeních k uspokojení nároku nese důkazní břemeno ohledně toho, že uspokojení nároku není zakázáno odstavcem 1, osoba usilující o uspokojení tohoto nároku.
4. Tímto článkem není dotčeno právo osob, subjektů a orgánů uvedených v odstavci 1 na soudní přezkum legality neplnění smluvních závazků v souladu s nařízením (ES) č. 423/2007 nebo tímto nařízením.
Článek 30
Pro účely článků 8 a 9, čl. 11 odst. 2 písm. c) a článků 21 a 26 se za íránskou osobu, subjekt či orgán nepovažuje žádný orgán, subjekt nebo držitel práv, který má užitek z toho, že s ním svrchovaná, jiná než íránská vláda uzavřela před vstupem tohoto nařízení v platnost původní dohodu o společné výrobě. V takových případech a ve vztahu k článku 8 může příslušný orgán členského státu vyžadovat od jakéhokoli orgánu nebo subjektu náležité záruky ohledně koncového uživatele, pokud jde o jakýkoli prodej, dodávku, převod nebo vývoz jakéhokoli klíčového zařízení nebo technologií uvedených v příloze VI.
Článek 31
1. Aniž jsou dotčeny platné předpisy o ohlašování, důvěrnosti a služebním tajemství, fyzické a právnické osoby, subjekty a orgány:
a)
neprodleně poskytnou příslušným orgánům členských států, v nichž mají bydliště nebo sídlo, uvedeným na internetových stránkách, jejichž seznam je v příloze V, veškeré informace, které mohou usnadnit dodržování tohoto nařízení, jako jsou informace o účtech a částkách zmrazených v souladu s článkem 16, a předají tyto informace přímo nebo prostřednictvím členských států Komisi;
b)
spolupracují s příslušnými orgány uvedenými na internetových stránkách, jejichž seznam je v příloze V, při veškerém ověřování těchto informací.
2. Veškeré dodatečné informace přímo obdržené Komisí se zpřístupňují příslušným orgánům dotčeného členského státu.
3. Veškeré informace poskytnuté nebo obdržené v souladu s tímto článkem se použijí pouze pro účely, pro které byly poskytnuty nebo obdrženy.
Článek 32
1. Ze zmrazení finančních prostředků a hospodářských zdrojů za nebo odmítnutí zpřístupnit je učiněné v dobré víře, že toto jednání je v souladu s tímto nařízením, nevyplývá pro fyzické nebo právnické osoby, subjekty či orgány, které je provádějí, ani pro jejich ředitele či zaměstnance žádná odpovědnost, neprokáže-li se, že finanční prostředky a hospodářské zdroje byly zmrazeny nebo zadrženy v důsledku nedbalosti.
2. Ze zákazů uvedených v tomto nařízení nevyplývá pro dotčené fyzické a právnické osoby nebo subjekty žádná odpovědnost, pokud nevěděly a neměly rozumný důvod předpokládat, že svým jednáním tento zákaz porušují.
3. Ze sdělení informací podle článků 21, 22 a 23, učiněného v dobré víře institucí nebo osobou, na které se vztahuje toto nařízení, nebo zaměstnancem či ředitelem takové instituce, nevyplývá pro dotyčnou instituci nebo osobu ani pro její ředitele či zaměstnance žádná odpovědnost.
Článek 33
1. Členský stát může přijmout veškerá opatření, jež považuje za nezbytná, aby bylo zajištěno dodržení příslušných mezinárodních, unijních nebo vnitrostátních právních závazků týkajících se ochrany zdraví a bezpečnosti pracovníků a ochrany životního prostředí, pokud by spolupráce s íránskými osobami, subjekty a orgány mohla být dotčena prováděním tohoto nařízení.
2. Zákazy uvedené v článcích 8 a 9, čl. 11 odst. 2 písm. c) a článcích 21 a 26 se pro účely opatření přijímaných podle odstavce 1 nepoužijí.
3. Členské státy se o opatření přijímaných podle odstavce 1 předem navzájem informují.
Článek 34
Komise a členské státy se neprodleně navzájem informují o opatřeních přijatých podle tohoto nařízení a předávají si všechny další důležité informace, které mají k dispozici v souvislosti s tímto nařízením, zejména informace o porušování tohoto nařízení, o obtížích s jeho vymáháním a o rozhodnutích vnitrostátních soudů.
Článek 35
Komise:
a)
mění přílohu II na základě rozhodnutí Rady bezpečnosti OSN nebo Výboru pro sankce nebo na základě informací poskytnutých členskými státy;
b)
mění přílohu IV na základě informací poskytnutých členskými státy;
c)
mění přílohu V na základě informací poskytnutých členskými státy.
Článek 36
1. Pokud Rada bezpečnosti OSN nebo Výbor pro sankce zařadí fyzickou nebo právnickou osobu, subjekt či orgán na seznam, Rada zařadí tuto fyzickou nebo právnickou osobu, subjekt či orgán do přílohy VII.
2. Pokud Rada rozhodne o tom, že na fyzickou nebo právnickou osobu, subjekt či orgán se mají vztahovat opatření uvedená v čl. 16 odst. 2, změní odpovídajícím způsobem přílohu VIII.
3. Rada sdělí své rozhodnutí fyzické nebo právnické osobě, subjektu či orgánu uvedeným v odstavcích 1 a 2, včetně důvodů zařazení na seznam, a to buď přímo, je-li známa jejich adresa, nebo zveřejněním oznámení, čímž těmto fyzickým nebo právnickým osobám, subjektům či orgánům umožní se k této záležitosti vyjádřit.
4. Jsou-li předloženy připomínky nebo nové podstatné důkazy, Rada své rozhodnutí přezkoumá a dotčenou fyzickou nebo právnickou osobu, subjekt či orgán o této skutečnosti informuje.
5. Pokud Organizace spojených národů rozhodne vyjmout fyzickou nebo právnickou osobu, subjekt či orgán ze seznamu nebo pozměnit identifikační údaje o fyzické nebo právnické osobě, subjektu či orgánu uvedeném na seznamu, Rada odpovídajícím způsobem změní přílohu VII.
6. Seznam uvedený v příloze VIII se pravidelně a alespoň jednou za 12 měsíců přezkoumává.
Článek 37
1. Členské státy stanoví pravidla pro sankce za porušení tohoto nařízení a přijmou veškerá opatření nezbytná pro zajištění jejich provádění. Stanovené sankce musí být účinné, přiměřené a odrazující.
2. Členské státy oznámí Komisi uvedená pravidla neprodleně po vstupu tohoto nařízení v platnost a oznámí jí veškeré pozdější změny.
Článek 38
1. Členské státy určí příslušné orgány uvedené v tomto nařízení a zveřejní je na internetových stránkách, jejichž seznam je v příloze V. Členské státy oznámí Komisi veškeré změny adres svých internetových stránek, jejichž seznam je v příloze V.
2. Neprodleně po vstupu tohoto nařízení v platnost oznámí členské státy Komisi své příslušné orgány, včetně jejich kontaktních údajů, a oznámí jí veškeré pozdější změny.
3. Pokud se v tomto nařízení ukládá povinnost oznámit určité skutečnosti Komisi, informovat ji nebo s ní jinak komunikovat, použije se pro tyto účely adresa a další kontaktní údaje uvedené v příloze V.
Článek 39
Toto nařízení se použije:
a)
na území Unie včetně jejího vzdušného prostoru;
b)
na palubě každého letadla nebo plavidla podléhajícího pravomoci členského státu;
c)
pro každou osobu, která je státním příslušníkem některého členského státu, ať se nachází na území Unie, nebo mimo něj;
d)
pro každou právnickou osobu, subjekt či orgán založené nebo zřízené podle práva některého členského státu;
e)
pro každou právnickou osobu, subjekt či orgán v souvislosti s jakoukoli podnikatelskou činností vykonávanou zcela nebo částečně v rámci Unie.
Článek 40
Nařízení (ES) č. 423/2007 se zrušuje. Odkazy na zrušené nařízení se považují za odkazy na toto nařízení.
Článek 41
Toto nařízení vstupuje v platnost dnem vyhlášení v Úředním věstníku Evropské Unie.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
V Lucemburku dne 25. října 2010.
ROZPORZĄDZENIE RADY (UE) NR 961/2010
z dnia 25 października 2010 r.
w sprawie środków ograniczających wobec Iranu i uchylające rozporządzenie (WE) nr 423/2007
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 215,
uwzględniając decyzję Rady 2010/413/WPZiB z dnia 26 lipca 2010 r. w sprawie środków ograniczających wobec Iranu i uchylającą wspólne stanowisko 2007/140/WPZiB (1),
uwzględniając wspólny wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa i Komisji Europejskiej,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
W dniu 26 lipca 2010 r. Rada zatwierdziła decyzję 2010/413/WPZiB potwierdzającą środki ograniczające podejmowane od 2007 r. i przewidującą dodatkowe środki ograniczające wobec Islamskiej Republiki Iranu (zwanej dalej „Iranem”) w celu wypełnienia rezolucji Rady Bezpieczeństwa ONZ nr 1929 (2010) oraz środków towarzyszących, zgodnie z wezwaniem Rady Europejskiej zawartym w oświadczeniu z dnia 17 czerwca 2010 r.
(2)
Te środki ograniczające polegają w szczególności na dodatkowych ograniczeniach w handlu towarami i technologiami podwójnego zastosowania, jak również sprzętem, który może zostać użyty do represji wewnętrznych, ograniczeniach w handlu kluczowym sprzętem i technologiami dla irańskiego przemysłu naftowo-gazowego oraz ograniczeniach inwestycji w ten przemysł, ograniczeniach inwestycji w wydobycie uranu oraz przemysł jądrowy, ograniczeniach w zakresie przekazywania środków finansowych z i do Iranu, ograniczeniach dotyczących irańskiego sektora bankowego, ograniczeniach w zakresie dostępu Iranu do rynków ubezpieczeniowych i rynków obligacji Unii oraz ograniczeniach w zakresie świadczenia niektórych usług na rzecz irańskich statków i samolotów transportowych.
(3)
W decyzji 2010/413/WPZiB przewidziano również dodatkowe kategorie osób, których środki finansowe i zasoby gospodarcze należy zamrozić, oraz pewne inne techniczne zmiany w obowiązujących środkach.
(4)
Te środki ograniczające objęte są zakresem stosowania Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, zatem niezbędne jest - w szczególności aby zagwarantować jednolite stosowanie tych środków przez podmioty gospodarcze we wszystkich państwach członkowskich - przyjęcie przepisów na szczeblu unijnym w zakresie, w jakim wykonanie tych środków ma związek z Unią.
(5)
Rozporządzenie (WE) nr 423/2007 z dnia 19 kwietnia 2007 r. dotyczące środków ograniczających wobec Iranu (2) ustanowiło środki ograniczające podjęte przez Unię zgodnie ze wspólnym stanowiskiem 2007/140/WPZiB (3). Dla zapewnienia jasności rozporządzenie (WE) nr 423/2007 powinno zostać uchylone i zastąpione niniejszym rozporządzeniem.
(6)
Zmienione środki ograniczające dotyczące towarów podwójnego zastosowania powinny obejmować wszystkie towary i technologie wyszczególnione w załączniku I do rozporządzenia Rady (WE) nr 428/2009 z dnia 5 maja 2009 r. ustanawiającego wspólnotowy system kontroli wywozu, transferu, pośrednictwa i tranzytu w odniesieniu do produktów podwójnego zastosowania (4), z wyjątkiem niektórych pozycji z kategorii 5. Niemniej jednak pozycje z kategorii 5, które mają związek z technologiami jądrowymi i rakietowymi oraz obecnie są przedmiotem zakazu w zakresie ich przekazywania do Iranu i z tego państwa, powinny w dalszym ciągu być zakazane. Należy również objąć zakazem dotyczącym przekazywania do Iranu i z tego państwa niektórych towarów i technologii, na których wywóz trzeba było uzyskać uprzednie zezwolenie na mocy art. 3 rozporządzenia nr 423/2007.
(7)
Aby zapewnić skuteczne wykonanie zakazu sprzedaży, dostaw, przekazywania lub wywozu do Iranu kluczowego sprzętu lub technologii, które mogłyby być wykorzystywane w kluczowych sektorach w przemyśle naftowym i przemyśle gazu ziemnego; należy sporządzić wykaz takiego kluczowego sprzętu i technologii.
(8)
Co więcej, ograniczenia w zakresie inwestycji w irańskim sektorze naftowo-gazowym powinny, dla zagwarantowania ich skuteczności, obejmować niektóre kluczowe rodzaje działalności, takie jak usługi hurtowego przesyłu gazu w celu jego tranzytu lub dostawy do bezpośrednio połączonych sieci oraz, z tych samych powodów, mieć zastosowanie do spółek joint venture, jak również innych form stowarzyszeń i współpracy z Iranem w sektorze przesyłu gazu ziemnego.
(9)
Środki ograniczające nie powinny mieć wpływu na przywóz z Iranu lub wywóz do Iranu ropy naftowej lub gazu, w tym na wypełnienie obowiązków dotyczących płatności związanych z takim przywozem lub wywozem.
(10)
Aby skutecznie ograniczać inwestycje irańskie w Unii należy podjąć środki zakazujące osobom fizycznym lub prawnym, podmiotom i organom podlegającym jurysdykcji państw członkowskich umożliwiania takich inwestycji lub zezwalania na nie.
(11)
Nie zezwala się, w związku z obowiązkiem zamrożenia środków finansowych i zasobów gospodarczych Linii Żeglugowych Islamskiej Republiki Iranu (IRISL) oraz wyznaczonych jednostek będących w posiadaniu lub pod kontrolą IRISL, na załadunek towarów na statki należące do IRISL lub wyznaczone jednostki tych linii lub przez nie czarterowane i wyładunek towarów z takich statków w portach państw członkowskich. Obowiązek zamrożenia środków finansowych i zasobów gospodarczych IRISL i wyznaczonych jednostek będących w posiadaniu lub pod kontrolą IRISL nie oznacza konieczności zajęcia lub zatrzymania statków należących do takich jednostek, ani transportowanego przez nie ładunku, w zakresie w jakim towary te należą do osób trzecich, ani też konieczności zatrzymania zatrudnionej przez te linie lub jednostki załogi.
(12)
Należy zaznaczyć, że składanie i przesyłanie bankowi koniecznych dokumentów docelowo przeznaczonych dla osób, podmiotów lub organów, które nie znajdują się w wykazie, w celu uruchomienia płatności dozwolonych zgodnie z art. 18 niniejszego rozporządzenia, nie oznacza udostępniania środków finansowych w rozumieniu art. 16 ust. 3 tego rozporządzenia.
(13)
Niniejsze rozporządzenie nie narusza praw podstawowych i respektuje zasady określone w szczególności w Karcie praw podstawowych Unii Europejskiej, a zwłaszcza prawo do skutecznego środka prawnego i do rzetelnego procesu sądowego, prawo własności i prawo do ochrony danych osobowych. Niniejsze rozporządzenie powinno być stosowane zgodnie z tymi prawami i zasadami.
(14)
Niniejsze rozporządzenie jest także w pełni zgodne ze zobowiązaniami państw członkowskich w ramach Karty Narodów Zjednoczonych oraz z prawnie wiążącym charakterem rezolucji Rady Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych.
(15)
Rada powinna skorzystać z prawa zmiany wykazu zamieszczonego w załącznikach VII i VIII do niniejszego rozporządzenia w związku z konkretnym zagrożeniem dla międzynarodowego pokoju i bezpieczeństwa ze strony Iranu i podkreślonym na posiedzeniu Rady Europejskiej w dniu 17 czerwca 2010 r. coraz większym zaniepokojeniem dotyczącym programu jądrowego tego państwa, a także w celu zapewnienia spójności z procesem zmiany i przeglądu załączników I i II do decyzji 2010/413/WPZiB.
(16)
Procedura zmiany wykazów w załącznikach VII i VIII do niniejszego rozporządzenia powinna obejmować informowanie wyznaczonych osób fizycznych i prawnych, podmiotów i organów o powodach umieszczenia w wykazie, tak aby mogły przedstawić swoje uwagi. Jeżeli zostaną zgłoszone uwagi lub przedstawione istotne nowe dowody, Rada powinna zweryfikować swoją decyzję na podstawie tych uwag i stosownie poinformować właściwą osobę, podmiot lub organ.
(17)
Na potrzeby wykonania przepisów niniejszego rozporządzenia oraz w celu zapewnienia najwyższego stopnia pewności prawa w Unii, imiona i nazwiska/nazwy oraz inne istotne dane dotyczące osób fizycznych i prawnych, podmiotów i organów, których środki finansowe i zasoby gospodarcze muszą zostać zamrożone zgodnie z rozporządzeniem, powinny zostać podane do wiadomości publicznej. Wszelkie przetwarzanie danych osobowych osób fizycznych na mocy niniejszego rozporządzenia powinno odbywać się w poszanowaniu rozporządzenia (WE) nr 45/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2000 r. o ochronie osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez instytucje i organy wspólnotowe i o swobodnym przepływie takich danych (5) oraz zgodnie z dyrektywą 95/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 24 października 1995 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w zakresie przetwarzania danych osobowych i swobodnego przepływu tych danych (6).
(18)
Aby zagwarantować skuteczność środków przewidzianych w niniejszym rozporządzeniu, powinno ono wejść w życie w dniu jego publikacji,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
ROZDZIAŁ I
DEFINICJE
Artykuł 1
Na użytek niniejszego rozporządzenia stosuje się następujące definicje:
a)
„oddział” instytucji finansowej lub kredytowej oznacza miejsce prowadzenia działalności, które prawnie stanowi zależną część instytucji finansowej lub kredytowej i które realizuje bezpośrednio wszystkie bądź niektóre spośród transakcji nieodłącznie związanych z działalnością instytucji finansowych lub kredytowych;
b)
„usługi pośrednictwa” oznaczają:
(i)
negocjowanie lub zawieranie transakcji zakupu, sprzedaży lub dostawy towarów i technologii z państwa trzeciego do dowolnego innego państwa trzeciego; lub
(ii)
sprzedaż lub zakup towarów i technologii znajdujących się w państwach trzecich w celu ich przekazania do innego państwa trzeciego;
c)
„umowa lub transakcja” oznacza każdą transakcję, niezależnie od jej formy i mającego zastosowanie prawa, obejmującą co najmniej jedną umowę lub podobne zobowiązanie zawarte przez te same lub różne strony; do celów niniejszej definicji pojęcie „umowa” obejmuje zobowiązania, gwarancje lub listy gwarancyjne, w szczególności gwarancje finansowe lub finansowe listy gwarancyjne, oraz wszelkie kredyty, prawnie niezależne lub nie, a także wszelkie przepisy z nimi związane, których źródłem jest taka transakcja lub które są z nią związane;
d)
„instytucja kredytowa” oznacza instytucję kredytową w rozumieniu art. 4 ust. 1 dyrektywy 2006/48/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 14 czerwca 2006 r. w sprawie podejmowania i prowadzenia działalności przez instytucje kredytowe (7), w tym jej oddziały na terytorium Unii lub poza nim;
e)
„terytorium celne Unii” oznacza terytorium określone w art. 3 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy kodeks celny (8) oraz w rozporządzeniu Komisji (EWG) nr 2454/93 z dnia 2 lipca 1993 r. ustanawiającym przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 (9);
f)
„zasoby gospodarcze” oznaczają aktywa wszelkiego rodzaju, materialne lub niematerialne, ruchome lub nieruchome, które nie są środkami finansowymi, lecz mogą służyć do uzyskiwania środków finansowych, towarów lub usług;
g)
„instytucja finansowa” oznacza
(i)
przedsiębiorstwo, inne niż instytucja kredytowa, realizujące co najmniej jeden z rodzajów działalności wyszczególnionych w pkt 2-12 oraz 14 i 15 załącznika I do dyrektywy 2006/48/WE, w tym działalność polegającą na wymianie walut (jako bureaux de change);
(ii)
zakład ubezpieczeń, który uzyskał stosowne zezwolenie zgodnie z dyrektywą 2002/83/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 5 listopada 2002 r. dotyczącą ubezpieczeń na życie (10), o ile prowadzi on działalność objętą zakresem tej dyrektywy;
(iii)
przedsiębiorstwo inwestycyjne, w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 1) dyrektywy 2004/39/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 21 kwietnia 2004 r. w sprawie rynków instrumentów finansowych (11);
(iv)
przedsiębiorstwo zbiorowego inwestowania sprzedające swoje jednostki lub akcje; lub
(v)
pośrednika ubezpieczeniowego w rozumieniu art. 2 pkt 5) dyrektywy 2002/92/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 9 grudnia 2002 r. w sprawie pośrednictwa ubezpieczeniowego (12), z wyjątkiem pośredników, o których mowa w art. 2 ust. 7 tej dyrektywy, w czynnościach dotyczących ubezpieczenia na życie oraz innych usług związanych z inwestycjami;
włączając jej oddziały na terytorium Unii lub poza nim;
h)
„zamrożenie zasobów gospodarczych” oznacza uniemożliwienie wykorzystania zasobów gospodarczych do uzyskiwania środków finansowych, towarów lub usług w jakikolwiek sposób, między innymi poprzez ich sprzedaż, wynajem lub obciążenie hipoteką;
i)
„zamrożenie środków finansowych” oznacza zapobieganie wszelkim ruchom tych środków, ich przenoszeniu, zmianom, wykorzystaniu, udostępnianiu lub dokonywaniu nimi transakcji w jakikolwiek sposób, który powodowałby jakąkolwiek zmianę ich wielkości, wartości, lokalizacji, własności, posiadania, charakteru, przeznaczenia lub inną zmianę, która umożliwiłaby korzystanie z nich, w tym zarządzanie portfelem;
j)
„środki finansowe” oznaczają aktywa finansowe i różnego rodzaju świadczenia, między innymi:
(i)
gotówkę, czeki, roszczenia pieniężne, weksle, przekazy pieniężne i inne instrumenty płatnicze;
(ii)
depozyty złożone w instytucjach finansowych lub innych podmiotach, salda na rachunkach, wierzytelności i zobowiązania dłużne;
(iii)
papiery wartościowe i papiery dłużne w obrocie publicznym lub niepublicznym, w tym akcje i udziały, certyfikaty papierów wartościowych, obligacje, weksle, warranty, skrypty dłużne, kontrakty na instrumenty pochodne;
(iv)
odsetki, dywidendy lub inne przychody z aktywów oraz wartości narosłe z aktywów lub wygenerowane przez te aktywa;
(v)
kredyty, prawa do potrącenia, gwarancje, gwarancje właściwego wykonania umów lub inne zobowiązania finansowe;
(vi)
akredytywy, konosamenty, umowy sprzedaży; oraz
(vii)
dokumenty poświadczające udział w środkach lub zasobach finansowych;
k)
„towary” obejmują produkty, materiały oraz sprzęt;
l)
„ubezpieczenie” oznacza przedsięwzięcie lub zobowiązanie, w ramach którego co najmniej jedna osoba fizyczna lub prawna jest zobowiązana do dostarczenia innej osobie lub innym osobom, w zamian za opłatę, odszkodowania lub świadczenia określonego w przedsięwzięciu lub zobowiązaniu, w przypadku urzeczywistnienia się ryzyka;
m)
„osoba, podmiot lub organ z Iranu” oznaczają:
(i)
państwo irańskie lub każdy organ publiczny tego państwa;
(ii)
każdą osobę fizyczną przebywającą lub zamieszkałą w Iranie;
(iii)
każdą osobę prawną, każdy podmiot lub każdy organ, mające swoją siedzibę w Iranie;
(iv)
każdą osobę prawną, każdy podmiot lub każdy organ - w Iranie lub poza jego granicami - będące w posiadaniu lub pod kontrolą, bezpośrednio lub pośrednio, co najmniej jednej z wyżej wymienionych osób lub organów;
n)
„reasekuracja” oznacza działalność polegającą na przyjmowaniu ryzyk cedowanych przez zakład ubezpieczen lub inny zakład reasekuracji albo też, w przypadku towarzystwa ubezpieczeniowego znanego jako Lloyd’s, działalność polegającą na przyjmowaniu ryzyk cedowanych przez członków Lloyd’s, przez zakład ubezpieczeń lub reasekuracji inny niż towarzystwo ubezpieczeniowe znane jako Lloyd’s;
o)
„Komitet Sankcji” oznacza komitet Rady Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych utworzony na mocy pkt 18 rezolucji Rady Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych („rezolucja RB ONZ”) nr 1737 (2006);
p)
„pomoc techniczna” oznacza wszelkie wsparcie techniczne związane z naprawami, pracami rozwojowymi, produkcją, montażem, testowaniem, konserwacją oraz wszelką inną obsługę techniczną, mogące przyjmować formy takie, jak instruktaż, doradztwo, szkolenia, przekazanie praktycznej wiedzy i umiejętności lub usługi konsultingowe; pomoc techniczna obejmuje także werbalne formy pomocy;
q)
„terytorium Unii” oznacza terytoria państw członkowskich, do których stosuje się Traktat, na warunkach określonych w tym Traktacie, w tym ich przestrzeń powietrzną;
r)
„przekazanie środków finansowych” oznacza każdą transakcję realizowaną drogą elektroniczną przez dostawcę usług płatniczych w imieniu zleceniodawcy w celu udostępnienia środków odbiorcy przez dostawcę usług płatniczych bez względu na to, czy zleceniodawca i odbiorca są tą samą osobą. Pojęcia „zleceniodawca”, „odbiorca” i „dostawca usług płatniczych” mają to samo znaczenie, co w rozporządzeniu (WE) nr 1781/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 listopada 2006 r. w sprawie informacji o zleceniodawcach, które towarzyszą przekazom pieniężnym (13);
s)
„roszczenie” oznacza każde roszczenie, dochodzone w postępowaniu sądowym lub nie, zgłoszone przed dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia lub po tym dniu, na mocy umowy bądź transakcji, lub w związku z nimi, w szczególności obejmujące:
(i)
roszczenie o wykonanie dowolnego zobowiązania powstałego na mocy umowy bądź transakcji lub w związku z nimi;
(ii)
roszczenie o prolongatę lub spłatę zobowiązania, gwarancji finansowej lub odszkodowania w dowolnej formie;
(iii)
roszczenie o odszkodowanie z tytułu umowy lub transakcji;
(iv)
roszczenie wzajemne;
(v)
roszczenie uznania lub wykonania, łącznie z uznaniem na podstawie procedury exequatur, wyroku, orzeczenia arbitrażowego lub równoważnej decyzji, niezależnie od miejsca ich wydania.
ROZDZIAŁ II
OGRANICZENIA WYWOZU I PRZYWOZU
Artykuł 2
1. Zakazuje się:
a)
sprzedaży, dostaw, przekazywania lub wywozu, bezpośrednio lub pośrednio, towarów i technologii wyszczególnionych w załącznikach I i II - niezależnie od tego, czy przedmiotowe towary i technologie pochodzą z Unii - przeznaczonych dla osób, podmiotów lub organów z Iranu albo do użytku w tym państwie; lub
b)
sprzedaży, dostaw, przekazywania lub wywozu, bezpośrednio lub pośrednio, sprzętu, który może zostać wykorzystany do represji wewnętrznych, wyszczególnionego w załączniku III - niezależnie od tego, czy przedmiotowy sprzęt pochodzi z Unii - przeznaczonego dla osób, podmiotów lub organów z Iranu albo do użytku w tym państwie;
c)
świadomego i umyślnego udziału w działaniach, których celem lub skutkiem jest omijanie zakazów, o których mowa w lit. a) oraz b).
2. Załącznik I obejmuje towary i technologie, w tym oprogramowanie, które należą do towarów lub technologii podwójnego zastosowania, zgodnie z definicją zawartą w rozporządzeniu (WE) nr 428/2009 z dnia 5 maja 2009 r. ustanawiającym wspólnotowy system kontroli wywozu, transferu, pośrednictwa i tranzytu w odniesieniu do produktów podwójnego zastosowania, z wyjątkiem towarów i technologii zdefiniowanych w kategorii 5 załącznika I do tego rozporządzenia, które nie zostały ujęte w wykazach Grupy Dostawców Jądrowych oraz Reżimu Kontrolnego Technologii Rakietowych.
3. Załącznik II obejmuje pozostałe towary i technologie, które mogłyby przyczynić się do działań Iranu związanych ze wzbogacaniem, ponownym przetwarzaniem czy z ciężką wodą, do tworzenia systemów przenoszenia broni jądrowej, lub prowadzenia działań związanych z innymi kwestiami, co do których Międzynarodowa Agencja Energii Atomowej (MAEA) wyraziła zaniepokojenie lub które określiła jako nieuregulowane, w tym kwestiami określonymi przez Radę Bezpieczeństwa ONZ lub Komitet Sankcji.
4. Załączniki I, II i III nie obejmują towarów i technologii wymienionych we wspólnym wykazie uzbrojenia Unii Europejskiej (14) („Wspólny wykaz uzbrojenia”).
Artykuł 3
1. Wymagane jest wcześniejsze zezwolenie na sprzedaż, dostawę, przekazanie lub wywóz, bezpośrednio lub pośrednio, towarów i technologii wyszczególnionych w załączniku IV - niezależnie od tego, czy przedmiotowe towary i technologie pochodzą z Unii - przeznaczonych dla osób, podmiotów lub organów z Iranu albo do użytku w tym państwie.
2. We wszystkich przypadkach wywozu, które na mocy niniejszego artykułu wymagają zezwolenia, jest ono wydawane przez właściwe organy państwa członkowskiego, w którym eksporter ma siedzibę, i jest zgodne ze szczegółowymi zasadami określonymi w art. 11 rozporządzenia (WE) nr 428/2009. Zezwolenie jest ważne na terenie całej Unii.
3. Załącznik IV obejmuje wszelkie towary i technologie inne niż te wymienione w załącznikach I i II, które mogłyby przyczynić się do działań związanych ze wzbogacaniem, ponownym przetwarzaniem, lub z ciężką wodą, do tworzenia systemów przenoszenia broni jądrowej lub do prowadzenia działań związanych z innymi kwestiami, co do których Międzynarodowa Agencja Energii Atomowej (MAEA) wyraziła zaniepokojenie lub określiła je jako nieuregulowane.
4. Eksporterzy dostarczają właściwym organom wszystkich stosownych informacji wymaganych do złożenia wniosku o udzielenie zezwolenia na wywóz.
5. Właściwe organy państw członkowskich, wskazane na stronach internetowych wymienionych w załączniku V, nie udzielają żadnych zezwoleń na sprzedaż, dostawę, przekazywanie ani wywóz towarów lub technologii wymienionych w załączniku IV, jeżeli mają uzasadnione podstawy by stwierdzić, że taka sprzedaż, dostawa, przekazanie lub wywóz mogłyby przyczynić się do następujących działań:
a)
działania Iranu związane ze wzbogacaniem i ponownym przetwarzaniem lub z ciężką wodą;
b)
tworzenie przez Iran systemów przenoszenia broni jądrowej; lub
c)
prowadzenie przez Iran działań związanych z innymi kwestiami, co do których MAEA wyraziła zaniepokojenie lub określiła je jako nieuregulowane.
6. Na warunkach określonych w ust. 5 właściwe organy państw członkowskich, wskazane na stronach internetowych wymienionych w załączniku V, mogą unieważnić, zawiesić, zmienić lub odwołać udzielone zezwolenie na wywóz.
7. W przypadku odmowy udzielenia zezwolenia lub unieważnienia, zawieszenia, znacznego ograniczenia lub odwołania takiego zezwolenia przez właściwy organ państwa członkowskiego zgodnie z ust. 5, państwo członkowskie powiadamia o tym pozostałe państwa członkowskie i Komisję i przekazuje im stosowne informacje na ten temat w sposób zgodny z przepisami dotyczącymi poufności takich informacji zawartymi w rozporządzeniu Rady (WE) nr 515/97 z dnia 13 marca 1997 r. w sprawie wzajemnej pomocy między organami administracyjnymi państw członkowskich i współpracy między państwami członkowskimi a Komisją w celu zapewnienia prawidłowego stosowania przepisów prawa celnego i rolnego (15).
8. Zanim państwo członkowskie udzieli zezwolenia zgodnie z ust. 5 na transakcję, która jest zasadniczo identyczna z transakcją, której dotyczy ważna odmowa zezwolenia wydana przez inne państwo członkowskie lub państwa członkowskie zgodnie z ust. 6 i 7, konsultuje się najpierw z państwem członkowskim lub państwami członkowskimi, które odmówiły zezwolenia. Jeżeli w wyniku takich konsultacji odnośne państwo członkowskie postanowi wydać zezwolenie, informuje o tym pozostałe państwa członkowskie i Komisję, udzielając wszystkich stosownych informacji mogących uzasadnić taką decyzję.
Artykuł 4
Zakazuje się nabywania w Iranie, przywozu lub transportu z tego państwa towarów i technologii wyszczególnionych w załącznikach I, II i III, niezależnie od tego, czy pochodzą one z Iranu.
Artykuł 5
1. Zakazuje się:
a)
udzielania, bezpośrednio lub pośrednio, osobom, podmiotom lub organom z Iranu, albo do użytku w tym państwie, pomocy technicznej związanej z towarami i technologiami wyszczególnionymi we Wspólnym wykazie uzbrojenia lub związanej z dostarczaniem, wytwarzaniem, konserwacją i użytkowaniem towarów zawartych w tym wykazie;
b)
udzielania, bezpośrednio lub pośrednio, osobom, podmiotom lub organom z Iranu, albo do użytku w tym państwie, pomocy technicznej lub usług pośrednictwa związanych z towarami i technologiami wyszczególnionymi w załącznikach I i II lub związanych z dostarczaniem, wytwarzaniem, konserwacją i użytkowaniem towarów wymienionych w załącznikach I i II;
c)
udzielania, bezpośrednio lub pośrednio, osobom, podmiotom lub organom z Iranu, albo do użytku w tym państwie, pomocy technicznej lub usług pośrednictwa związanych ze sprzętem, który może zostać użyty do represji wewnętrznych, wyszczególnionym w załączniku III;
d)
udzielania, bezpośrednio lub pośrednio, finansowania lub pomocy finansowej związanej z towarami i technologiami wymienionymi we Wspólnym wykazie uzbrojenia lub w załącznikach I, II i III, w tym w szczególności udzielania dotacji, pożyczek i ubezpieczania kredytów eksportowych na potrzeby sprzedaży, dostaw, przekazywania lub wywozu takich produktów, lub na potrzeby udzielania związanej z tym pomocy technicznej osobom, podmiotom lub organom z Iranu albo do użytku w tym państwie;
e)
świadomego i umyślnego udziału w działaniach, których celem lub skutkiem jest ominięcie zakazów, o których mowa w lit. a)-d).
2. Zezwolenia wydanego przez właściwy organ danego państwa członkowskiego wymaga się dla udzielania:
a)
bezpośrednio lub pośrednio, na rzecz osoby, podmiotu lub organu z Iranu albo do użytku w tym państwie, pomocy technicznej lub świadczenia usług pośrednictwa związanych z towarami i technologiami wyszczególnionymi w załączniku IV oraz dostarczaniem, wytwarzaniem, konserwacją i używaniem tych towarów i technologii;
b)
bezpośrednio lub pośrednio, na rzecz osoby, podmiotu lub organu z Iranu albo do użytku w tym państwie, finansowania lub pomocy finansowej związanej z towarami i technologiami, o których mowa w załączniku IV, w tym w szczególności dotacji, pożyczek i ubezpieczenia kredytów eksportowych na potrzeby sprzedaży, dostaw, transferu lub wywozu takich towarów, lub na potrzeby udzielania związanej z tym pomocy technicznej.
3. Właściwe organy państw członkowskich wskazane na stronach internetowych wymienionych w załączniku V, nie udzielają żadnych zezwoleń na transakcje, o których mowa w ust. 2, jeżeli mają uzasadnione powody by stwierdzić, że takie postępowanie przyczyniłoby się do któregokolwiek z następujących działań:
a)
działania Iranu związane ze wzbogacaniem i ponownym przetwarzaniem lub z ciężką wodą;
b)
tworzenie przez Iran systemów przenoszenia broni jądrowej; lub
c)
prowadzenie przez Iran działań związanych z innymi kwestiami, co do których MAEA wyraziła zaniepokojenie lub określiła je jako nieuregulowane.
Artykuł 6
Art. 2 ust. 1 lit. a) nie ma zastosowania do:
a)
bezpośredniego lub pośredniego transferu przez terytorium państw członkowskich towarów, o których mowa w części B załącznika I, jeżeli są one sprzedawane, dostarczane, przekazywane lub wywożone do Iranu, albo do użytku w tym państwie, na potrzeby reaktora lekkowodnego w Iranie, którego budowa rozpoczęła się przed grudniem 2006 r.;
b)
transakcji, na które zezwolono w ramach programu współpracy technicznej Międzynarodowej Agencji Energii Atomowej (MAEA);
c)
towarów dostarczanych do Iranu lub do użytku w tym państwie w ramach obowiązków Państw-Stron na mocy Konwencji paryskiej o zakazie prowadzenia badań, produkcji, składowania i użycia broni chemicznej oraz o zniszczeniu jej zapasów z dnia 13 stycznia 1993 r.
Artykuł 7
1. Właściwe organy państw członkowskich wskazane na stronach internetowych wymienionych w załączniku V, mogą udzielać, na warunkach, jakie uznają za stosowne, zezwolenia na transakcję związaną z towarami i technologią, o których mowa w art. 2 ust. 1, pomocą lub świadczeniem usług pośrednictwa, o których mowa w art. 5 ust. 1, jeżeli stwierdzą - z wyjątkiem przypadków, gdy zastosowanie ma lit. c) - że taka transakcja z pewnością nie przyczyni się do opracowania w Iranie technologii wspomagających działania stwarzające zagrożenie rozprzestrzeniania broni jądrowej lub do tworzenia systemów przenoszenia broni jądrowej, także wtedy, gdy takie towary i technologia, pomoc lub świadczenie usług pośrednictwa służą do celów związanych z żywnością lub rolnictwem, medycznych lub innych celów humanitarnych, pod warunkiem że:
a)
umowa dostawy towarów lub technologii lub umowa o udzieleniu pomocy lub świadczeniu usług pośrednictwa zawiera odpowiednie gwarancje dotyczące użytkownika końcowego;
b)
Iran zobowiązał się do niewykorzystywania danych towarów ani technologii lub, w stosownych przypadkach, udzielonej pomocy lub wykonanych usług pośrednictwa w działaniach stwarzających zagrożenie rozprzestrzeniania broni jądrowej lub tworzenia systemów przenoszenia broni jądrowej; oraz
c)
jeżeli transakcje dotyczą towarów lub technologii zawartych w wykazach Grupy Dostawców Jądrowych oraz Reżimu Kontrolnego Technologii Rakietowych, a Komitet Sankcji stwierdził uprzednio, na podstawie analizy każdego indywidualnego przypadku, że dana transakcja z pewnością nie przyczyniłaby się do opracowania technologii wspierających podejmowanie przez Iran działań stwarzających zagrożenie rozprzestrzeniania broni jądrowej lub tworzenia systemów przenoszenia broni jądrowej.
2. Dane państwo członkowskie informuje pozostałe państwa członkowskie oraz Komisję o swojej decyzji o odmowie udzielenia zezwolenia.
3. Ustęp 1 nie ma zastosowania do transakcji ani usług pośrednictwa związanych z towarami i technologiami, o których mowa w załączniku III.
Artykuł 8
1. Zakazuje się sprzedaży, dostarczania, przekazywania lub wywozu kluczowego sprzętu lub technologii wyszczególnionych w załączniku VI, bezpośrednio lub pośrednio, na rzecz osób, podmiotów lub organów z Iranu albo do użytku w tym państwie.
2. W załączniku VI wyszczególniono kluczowy sprzęt i technologie wykorzystywane w następujących kluczowych sektorach przemysłu naftowo-gazowego w Iranie:
a)
poszukiwanie ropy naftowej i gazu ziemnego;
b)
produkcja ropy naftowej i gazu ziemnego;
c)
rafinacja;
d)
skraplanie gazu ziemnego.
3. W załączniku VI nie zamieszcza się pozycji zawartych we Wspólnym wykazie uzbrojenia lub w załączniku I, II lub IV.
Artykuł 9
Zakazuje się:
a)
świadczenia, bezpośrednio lub pośrednio, na rzecz osób, podmiotów lub organów z Iranu, albo do użytku w tym państwie, pomocy technicznej lub usług pośrednictwa związanych z kluczowym sprzętem i technologiami wyszczególnionymi w załączniku VI lub związanych z dostarczaniem, wytwarzaniem, konserwacją i użytkowaniem towarów wymienionych w załączniku VI;
b)
udzielania, bezpośrednio lub pośrednio, finansowania lub pomocy finansowej związanych z kluczowym sprzętem i technologiami wyszczególnionymi w załączniku VI, na rzecz osób, podmiotów lub organów z Iranu albo do użytku w tym państwie;
c)
świadomego i umyślnego uczestnictwa w działaniach, których celem lub skutkiem jest ominięcie zakazów, o których mowa w lit. a) i b).
Artykuł 10
Zakazy zawarte w art. 8 i 9 nie mają zastosowania do transakcji wymaganych przez umowę handlową zawartą przed dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia lub umowę bądź porozumienie zawarte przed dniem 26 lipca 2010 r. i dotyczące inwestycji w Iranie dokonanych przed dniem 26 lipca 2010 r., ani nie uniemożliwiają one wypełnienia zobowiązań wynikających z tych aktów, o ile osoba fizyczna lub prawna, podmiot lub organ zamierzające zawrzeć transakcję lub udzielić pomocy z wyprzedzeniem co najmniej 20 dni roboczych zawiadomiły o tej transakcji lub pomocy właściwe organy państwa członkowskiego, w którym mają siedzibę, wskazane na stronach internetowych wymienionych w załączniku V.
ROZDZIAŁ III
OGRANICZENIA W FINANSOWANIU NIEKTÓRYCH PRZEDSIĘBIORSTW
Artykuł 11
1. Zakazuje się:
a)
udzielania jakichkolwiek pożyczek lub kredytów osobom, podmiotom lub organom z Iranu określonym w ust. 2;
b)
nabywania udziałów lub zwiększenia posiadanych udziałów w dowolnej osobie, podmiocie lub organie z Iranu określonych w ust. 2;
c)
tworzenia spółek joint venture z dowolną osobą, podmiotem lub organem z Iranu określonymi w ust. 2;
d)
świadomego i umyślnego udziału w działaniach, których celem lub skutkiem jest ominięcie zakazów, o których mowa w lit. a), b) i c).
2. Zakaz ustanowiony w ust. 1 ma zastosowanie do wszelkich osób, podmiotów lub organów z Iranu uczestniczących:
a)
w wytwarzaniu towarów lub technologii wyszczególnionych we Wspólnym wykazie uzbrojenia albo w załączniku I lub II;
b)
w wytwarzaniu sprzętu, który może zostać użyty do represji wewnętrznych, wyszczególnionego w załączniku III;
c)
w poszukiwaniu lub produkcji ropy naftowej i gazu ziemnego, rafinacji paliw lub skraplaniu gazu ziemnego.
3. Wyłącznie na użytek ust. 2 lit. c) stosuje się następujące definicje:
a)
„poszukiwanie ropy naftowej i gazu ziemnego” obejmuje badanie i poszukiwanie zasobów ropy naftowej i gazu ziemnego oraz gospodarowanie tymi zasobami, jak również świadczenie usług geologicznych w odniesieniu do takich zasobów;
b)
„produkcja ropy naftowej i gazu ziemnego” obejmuje usługi hurtowego przesyłu gazu w celu jego tranzytu lub dostawy do bezpośrednio połączonych sieci;
c)
„rafinacja” oznacza przetwarzanie, obróbkę lub przygotowanie paliwa do ostatecznej sprzedaży.
4. Zakazuje się nawiązywania współpracy z osobą, podmiotem lub organem z Iranu uczestniczącymi w przesyle gazu ziemnego określonym w ust. 3 lit. b).
5. Na użytek ust. 4 współpraca oznacza:
a)
wspólne ponoszenie kosztów inwestycji w ramach zintegrowanego lub zorganizowanego łańcucha dostaw w celu otrzymywania lub dostawy gazu ziemnego bezpośrednio z terytorium Iranu lub z przeznaczeniem na terytorium tego państwa; oraz
b)
bezpośrednią współpracę do celów dokonywania inwestycji w urządzenia lub obiekty związane ze skroplonym gazem ziemnym znajdujące się na terytorium Iranu lub inwestycji w urządzenia lub obiekty związane ze skroplonym gazem ziemnym bezpośrednio połączone ze wspomnianymi urządzeniami lub obiektami.
Artykuł 12
1. Inwestycje poprzez transakcje, o których mowa w art. 11 ust. 1, dotyczące osoby, podmiotu lub organu z Iranu zajmujące się wytwarzaniem towarów lub technologii wyszczególnionych w załączniku IV wymagają zezwolenia właściwego organu danego państwa członkowskiego.
2. Właściwe organy państw członkowskich wskazane na stronach internetowych wymienionych w załączniku V, nie udzielają żadnych zezwoleń na transakcje, o których mowa w ust. 1, jeżeli mają uzasadnione powody by stwierdzić, że takie postępowanie przyczyniłoby się do któregokolwiek z następujących działań:
a)
działania Iranu związane ze wzbogacaniem i ponownym przetwarzaniem lub z ciężką wodą;
b)
tworzenie przez Iran systemów przenoszenia broni jądrowej; lub
c)
prowadzenie przez Iran działań związanych z innymi kwestiami, co do których MAEA wyraziła zaniepokojenie lub określiła je jako nieuregulowane.
Artykuł 13
Na zasadzie odstępstwa od art. 11 ust. 2 lit. a), właściwe organy państw członkowskich wskazane na stronach internetowych wymienionych w załączniku V mogą udzielić, na warunkach jakie uznają za właściwe, zezwolenia na inwestycje poprzez transakcje, o których mowa w art. 11 ust. 1, jeżeli spełniono następujące warunki:
a)
osoba, podmiot lub organ z Iranu zobowiązały się do stosowania odpowiednich gwarancji dotyczących użytkownika końcowego danych towarów lub technologii;
b)
Iran zobowiązał się do niewykorzystywania danych towarów lub technologii w działaniach stwarzających zagrożenie rozprzestrzeniania broni jądrowej lub działaniach związanych z tworzeniem systemów przenoszenia broni jądrowej; oraz
c)
jeżeli inwestycje dotyczą osoby, podmiotu lub organu z Iranu uczestniczące w wytwarzaniu towarów lub technologii zawartych w wykazach Grupy Dostawców Jądrowych oraz Reżimu Kontrolnego Technologii Rakietowych, a Komitet Sankcji stwierdził uprzednio, na podstawie analizy każdego indywidualnego przypadku, że dana transakcja z pewnością nie przyczyniłaby się do opracowania technologii sprzyjających działaniom stwarzających zagrożenie rozprzestrzeniania broni jądrowej przez Iran, ani do tworzenia systemów przenoszenia broni jądrowej.
Artykuł 14
Artykułu 11 ust. 2 lit. c) nie stosuje się do udzielania pożyczki lub kredytu ani do nabywania lub zwiększania udziałów, jeżeli spełniono następujące warunki:
a)
transakcji wymaga umowa lub porozumienie zawarte przed dniem 26 lipca 2010 r.; oraz
b)
właściwy organ został poinformowany z wyprzedzeniem co najmniej 20 dni roboczych o tej umowie lub o tym porozumieniu.
Artykuł 15
Zakazuje się:
a)
akceptowania lub zatwierdzania, poprzez zawarcie umowy lub w inny sposób, że działania polegające na udzielaniu pożyczek lub kredytów, nabywaniu lub zwiększaniu udziałów albo tworzeniu spółek joint venture podejmowane są przez jedną lub większą liczbę osób, podmiotów lub organów z Iranu, w przedsiębiorstwie prowadzącym dowolny z następujących rodzajów działalności:
(i)
wydobywanie uranu;
(ii)
wzbogacanie i przetwarzanie uranu;
(iii)
wytwarzanie towarów lub technologii zawartych w wykazach Grupy Dostawców Jądrowych oraz Reżimu Kontrolnego Technologii Rakietowych;
b)
świadomego i umyślnego udziału w działaniach, których celem lub skutkiem jest ominięcie zakazu, o którym mowa w lit. a).
ROZDZIAŁ IV
ZAMROŻENIE ŚRODKÓW FINANSOWYCH I ZASOBÓW GOSPODARCZYCH
Artykuł 16
1. Zamraża się wszystkie środki finansowe i zasoby gospodarcze należące do osób, podmiotów i organów wyszczególnionych w załączniku VII, jak również wszystkie środki finansowe i zasoby gospodarcze będące w posiadaniu lub pod kontrolą tych osób, podmiotów i organów. W załączniku VII wymieniono osoby, podmioty i organy wskazane przez Radę Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych lub przez Komitet Sankcji zgodnie z pkt 12 rezolucji RB ONZ nr 1737 (2006), pkt 7 rezolucji RB ONZ nr 1803 (2008) lub pkt 11, 12 lub 19 rezolucji RB ONZ nr 1929 (2010).
2. Zamraża się wszystkie środki finansowe i zasoby gospodarcze należące do osób, podmiotów i organów wyszczególnionych w załączniku VIII, jak również wszystkie środki finansowe i zasoby gospodarcze będące w posiadaniu lub pod kontrolą tych osób, podmiotów i organów. W załączniku VIII wymieniono osoby fizyczne i prawne, podmioty i organy, które nie są objęte załącznikiem VII, ale zgodnie z art. 20 ust. 1 lit. b) decyzji Rady 2010/413/WPZiB zostały określone jako:
a)
zaangażowane w działania bezpośrednio związane z działaniami lub wspierające działania stwarzające zagrożenie rozprzestrzeniania broni jądrowej przez Iran lub tworzenie systemów przenoszenia broni jądrowej przez Iran, w tym przez zaangażowanie w dostarczanie zakazanych towarów i technologii, lub jako podmioty będące w posiadaniu lub pod kontrolą takich osób, podmiotów lub organów, w tym w sposób nielegalny, lub działające w ich imieniu lub według ich wskazówek;
b)
osoby fizyczne lub prawne, podmioty lub organy, które wspierały osoby, podmioty lub organy wskazane w wykazie w obejściu lub naruszeniu przepisów niniejszego rozporządzenia, decyzji Rady 2010/413/WPZiB lub rezolucji RB ONZ nr 1737 (2006), rezolucji RB ONZ nr 1747 (2007), rezolucji RB ONZ nr 1803 (2008) i rezolucji RB ONZ nr 1929 (2010);
c)
wyżsi rangą członkowie Korpusu Strażników Rewolucji Islamskiej lub osoby prawne, podmioty lub organy będące w posiadaniu lub pod kontrolą Korpusu Strażników Rewolucji Islamskiej albo jednego lub większej liczby jego wyższych rangą członków;
d)
osoby prawne, podmioty lub organy należące do Linii Żeglugowych Islamskiej Republiki Iranu (IRISL).
Nie zezwala się, w związku z obowiązkiem zamrożenia środków finansowych i zasobów gospodarczych IRISL oraz wyznaczonych podmiotów będących w posiadaniu lub pod kontrolą IRISL, na załadunek towarów na statki należące do IRISL lub takich wyznaczonych podmiotów lub przez nie czarterowane i wyładunek towarów z takich statków w portach państw członkowskich. Zakaz ten nie stanowi przeszkody dla wykonania umów zawartych przed dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.
Obowiązek zamrożenia środków finansowych i zasobów gospodarczych IRISL i wyznaczonych podmiotów będących w posiadaniu lub pod kontrolą IRISL nie oznacza konieczności zajęcia lub zatrzymania statków należących do takich jednostek, ani transportowanego przez nie ładunku, w zakresie w jakim towary te należą do osób trzecich, ani też konieczności zatrzymania załogi zatrudnionej przez IRISL lub te podmioty.
3. Nie udostępnia się, bezpośrednio ani pośrednio, żadnych środków finansowych ani zasobów gospodarczych osobom fizycznym lub prawnym, podmiotom ani organom wymienionym w załącznikach VII i VIII, ani nie udostępnia się takich środków finansowych i zasobów na korzyść takich osób, podmiotów czy organów.
4. Zakazuje się świadomego i umyślnego udziału w działaniach, których celem lub skutkiem jest obejście w sposób bezpośredni lub pośredni środków, o których mowa w ust. 1, 2 i 3.
5. Załączniki VII i VIII zawierają powody umieszczenia danych osób, podmiotów i organów w wykazie, przedstawione przez Radę Bezpieczeństwa lub Komitet Sankcji w odniesieniu do załącznika VII.
6. Załączniki VII i VIII zawierają również, w miarę dostępności, informacje niezbędne do zidentyfikowania danych osób fizycznych lub prawnych, podmiotów i organów, przedstawione przez Radę Bezpieczeństwa lub Komitet Sankcji w odniesieniu do załącznika VII. Jeżeli chodzi o osoby fizyczne, takie informacje mogą zawierać imiona i nazwiska, w tym pseudonimy, datę i miejsce urodzenia, obywatelstwo, numery paszportów i dokumentów tożsamości, płeć, adres, jeśli jest znany, a także funkcję lub zawód. Jeśli chodzi o osoby prawne, podmioty i organy, takie informacje mogą zawierać nazwy, miejsce i datę rejestracji, numer rejestracji i miejsce prowadzenia działalności. Załącznik VII zawiera także datę wskazania danej osoby przez Radę Bezpieczeństwa lub przez Komitet Sankcji.
Artykuł 17
Na zasadzie odstępstwa od art. 16, właściwe organy państw członkowskich wskazane na stronach internetowych wymienionych w załączniku V mogą zezwolić na uwolnienie niektórych zamrożonych środków finansowych lub zasobów gospodarczych, jeżeli spełnione są następujące warunki:
a)
środki finansowe lub zasoby gospodarcze są przedmiotem zajęcia sądowego, administracyjnego lub arbitrażowego ustanowionego przed dniem, w którym osoba, podmiot lub organ, o których mowa w art. 16, zostały wskazane przez Komitet Sankcji, Radę Bezpieczeństwa lub przez Radę, lub orzeczenia sądowego, administracyjnego lub arbitrażowego wydanego przed tą datą;
b)
środki finansowe lub zasoby gospodarcze zostaną wykorzystane wyłącznie w celu zaspokojenia roszczeń, na poczet których zostały zabezpieczone, lub roszczeń uznanych za zasadne w takim orzeczeniu, w granicach określonych przez obowiązujące przepisy ustawowe i wykonawcze regulujące prawa osób zgłaszających takie roszczenia;
c)
decyzja o zajęciu lub orzeczenie nie zostały wydane na korzyść osoby, podmiotu lub organu wymienionych w załączniku VII lub VIII;
d)
uznanie zajęcia lub orzeczenia nie jest sprzeczne z porządkiem publicznym danego państwa członkowskiego; oraz
e)
w przypadkach gdy zastosowanie ma art. 16 ust. 1, dane państwo członkowskie powiadomiło Komitet Sankcji o zajęciu lub orzeczeniu.
Artykuł 18
Na zasadzie odstępstwa od art. 16 i pod warunkiem, że płatność dokonywana przez osobę, podmiot lub organ wymienione w załączniku VII lub VIII jest należna na mocy umowy lub porozumienia zawartych przez daną osobę, podmiot lub organ lub zobowiązania powstałego na ich rzecz zanim ta osoba, podmiot czy organ został(-a) wskazany(-a) przez Komitet Sankcji, Radę Bezpieczeństwa lub przez Radę, właściwe organy państw członkowskich, wskazane na stronach internetowych wymienionych w załączniku V, mogą zezwolić, na warunkach, jakie uznają za stosowne, na uwolnienie określonych zamrożonych środków finansowych lub zasobów gospodarczych, jeżeli spełnione są następujące warunki:
a)
właściwy organ ustalił, że:
(i)
środki finansowe lub zasoby gospodarcze zostaną wykorzystane do dokonania płatności przez osobę, podmiot lub organ wymienione w załączniku VII lub VIII;
(ii)
wyżej wspomniane umowa, porozumienie lub zobowiązanie nie przyczynią się do wytwarzania, sprzedaży, nabywania, przekazywania, wywozu, przywozu ani transportu ani użytkowania towarów i technologii wymienionych w załącznikach I, II, III i VI; oraz
(iii)
dokonanie płatności nie narusza przepisów art. 16 ust. 3;
b)
w przypadkach gdy zastosowanie ma art. 16 ust. 1, dane państwo członkowskie powiadomiło Komitet Sankcji o takim ustaleniu i o swoim zamiarze udzielenia zezwolenia, a Komitet Sankcji w ciągu dziesięciu dni roboczych od dnia powiadomienia nie wyraził sprzeciwu; oraz
c)
w przypadkach gdy zastosowanie ma art. 16 ust. 2, dane państwo członkowskie co najmniej dwa tygodnie przed udzieleniem zezwolenia powiadomiło pozostałe państwa członkowskie oraz Komisję o takim ustaleniu i o swoim zamiarze udzielenia zezwolenia.
Artykuł 19
1. Na zasadzie odstępstwa od art. 16, właściwe organy państw członkowskich, wskazane na stronach internetowych wymienionych w załączniku V mogą zezwolić na warunkach, jakie uznają za stosowne, na uwolnienie lub udostępnienie określonych zamrożonych środków finansowych lub zasobów gospodarczych, jeżeli spełnione są następujące warunki:
a)
dany właściwy organ ustalił, że wspomniane środki finansowe lub zasoby gospodarcze są:
(i)
niezbędne do zaspokojenia podstawowych potrzeb osób wyszczególnionych w załączniku VII lub VIII i pozostających na ich utrzymaniu członków rodziny, w tym do opłacenia środków spożywczych, czynszu lub kredytu hipotecznego, lekarstw i kosztów leczenia, podatków, składek na ubezpieczenie i opłat za usługi użyteczności publicznej;
(ii)
przeznaczone wyłącznie na pokrycie uzasadnionych honorariów i zwrot wydatków związanych ze świadczeniem usług prawniczych; lub
(iii)
przeznaczone wyłącznie na pokrycie kosztów opłat lub usług związanych ze zwykłym przechowywaniem lub utrzymywaniem zamrożonych środków finansowych lub zasobów gospodarczych; oraz
b)
jeżeli zezwolenie dotyczy osoby, podmiotu lub organu wyszczególnionych w załączniku VII, dane państwo członkowskie powiadomiło Komitet Sankcji o takim ustaleniu i o swoim zamiarze udzielenia zezwolenia, a Komitet w ciągu pięciu dni roboczych od dnia powiadomienia nie wyraził sprzeciwu.
2. Na zasadzie odstępstwa od art. 16, właściwe organy państw członkowskich wskazane na stronach internetowych wymienionych w załączniku V mogą wyrazić zgodę na uwolnienie lub udostępnienie określonych zamrożonych środków finansowych lub zasobów gospodarczych po stwierdzeniu, że są one niezbędne do pokrycia nadzwyczajnych wydatków lub zapłaty za przekazywanie towarów dostarczanych na potrzeby reaktora lekkowodnego w Iranie, którego budowa rozpoczęła się przed grudniem 2006 r., lub za towary, o których mowa w art. 6 lit. b) i c), pod warunkiem że:
a)
jeżeli zezwolenie dotyczy osoby, podmiotu lub organu wyszczególnionych w załączniku VII, dane państwo członkowskie powiadomiło o takim ustaleniu Komitet Sankcji, który je zatwierdził; oraz
b)
jeżeli zezwolenie dotyczy osoby, podmiotu lub organu wyszczególnionych w załączniku VIII, właściwy organ powiadomił co najmniej dwa tygodnie przed udzieleniem zezwolenia inne właściwe organy państw członkowskich oraz Komisję o tym, na jakiej podstawie jego zdaniem powinno się udzielić szczególnego zezwolenia.
3. Stosowne państwo członkowskie powiadamia inne państwa członkowskie i Komisję o wszelkich zezwoleniach udzielonych na podstawie ust. 1 lub 2.
Artykuł 20
1. Art. 16 ust. 3 nie uniemożliwia instytucjom finansowym ani kredytowym zasilania zamrożonych rachunków środkami przekazanymi na rachunek osób fizycznych lub prawnych, podmiotów lub organów wyszczególnionych w wykazie, pod warunkiem że wszelkie kwoty dodatkowe na takich rachunkach są również zamrażane. Instytucja finansowa lub kredytowa niezwłocznie powiadamia właściwe organy o takich transakcjach.
2. Art. 16 ust. 3 nie ma zastosowania do kwot dodatkowych na zamrożonych rachunkach w postaci:
a)
odsetek lub innych zysków na tych rachunkach; lub
b)
płatności należnych na mocy umów lub porozumień zawartych lub zobowiązań powstałych przed datą, w której osoba, podmiot lub organ, o których mowa w art. 16, zostały wskazane przez Komitet Sankcji, Radę Bezpieczeństwa lub przez Radę,
pod warunkiem że wszelkie takie odsetki lub inne zyski i płatności zostaną zamrożone zgodnie z art. 16 ust. 1 lub 2.
3. Niniejszego artykułu nie można interpretować jako zezwolenia na przekazywanie środków finansowych, o których mowa w art. 21.
ROZDZIAŁ V
OGRANICZENIA W ZAKRESIE PRZEKAZYWANIA ŚRODKÓW FINANSOWYCH ORAZ USŁUG FINANSOWYCH
Artykuł 21
1. Przekazywanie środków finansowych na rzecz i od osób, podmiotów i organów z Iranu musi odbywać się w następujący sposób:
a)
przekazy związane z transakcjami obejmującymi środki spożywcze, opiekę medyczną, sprzęt medyczny lub do celów humanitarnych nie wymagają uprzedniego zezwolenia. O przekazach wynoszących więcej niż 10 000 EUR lub równowartość tej kwoty należy uprzednio poinformować na piśmie właściwe organy państw członkowskich wskazane na stronach internetowych wymienionych w załączniku V;
b)
wszelkie inne przekazy na kwoty mniejsze niż 40 000 EUR nie wymagają uprzedniego zezwolenia. O przekazach wynoszących więcej niż 10 000 EUR lub równowartość tej kwoty należy uprzednio poinformować na piśmie właściwe organy państw członkowskich wskazane na stronach internetowych wymienionych w załączniku V;
c)
wszelkie inne przekazy wynoszące co najmniej 40 000 EUR lub równowartość tej kwoty wymagają uzyskania uprzedniego zezwolenia od właściwych organów państw członkowskich wskazanych na stronach internetowych wymienionych w załączniku V.
2. Przepisy te obowiązują niezależnie od tego, czy przekazania środków finansowych dokonano poprzez jedną operację lub szereg operacji, które wydają się być ze sobą powiązane.
3. Zgodnie z prawem krajowym powiadomienia o przekazywaniu środków finansowych na rzecz osób, podmiotów lub organów z Iranu i wnioski o zezwolenie na przekazywanie takich środków są kierowane przez dostawcę usług płatniczych zleceniodawcy lub w jego imieniu, zgodnie z art. 1 lit. r), do właściwych organów państwa członkowskiego, w którym złożono początkowe zlecenie przekazu.
Powiadomienia o przekazywaniu środków finansowych od osób, podmiotów lub organów z Iranu i wnioski o zezwolenie na przekazywanie takich środków są kierowane przez dostawcę usług płatniczych odbiorcy lub w jego imieniu, zgodnie z art. 1 lit. r), do właściwych organów państwa członkowskiego, w którym odbiorca zamieszkuje lub w którym dostawca usług płatniczych ma siedzibę.
Jeżeli dostawca usług płatniczych zleceniodawcy lub odbiorcy nie są objęci zakresem art. 39, zleceniodawca lub odbiorca kierują powiadomienia i wnioski o uzyskanie zezwolenia do właściwych organów państwa członkowskiego, w którym zamieszkują.
4. Na użytek ust. 1 lit. c) właściwe organy państw członkowskich wskazane na stronach internetowych wymienionych w załączniku V udzielają, na warunkach jakie uznają za stosowne, zezwolenia na przekazanie środków finansowych o wartości 40 000 EUR lub większej, chyba że mają uzasadnione powody by stwierdzić, że dany przekaz środków finansowych przyczyniłby się do jednego z następujących działań:
a)
działania Iranu związane ze wzbogacaniem i ponownym przetwarzaniem lub z ciężką wodą;
b)
tworzenie przez Iran systemów przenoszenia broni jądrowej;
c)
prowadzenie przez Iran działań związanych z innymi kwestiami, co do których MAEA wyraziła zaniepokojenie lub określiła je jako nieuregulowane; lub
d)
zakazanych działań prowadzonych przez osobę, podmiot lub organ z Iranu związanych z poszukiwaniem ropy naftowej i gazu ziemnego, produkcją ropy naftowej i gazu ziemnego, rafinacją lub skraplaniem gazu ziemnego, o których mowa w art. 8, 9 i 11.
Właściwe organy mogą wymagać opłaty za rozpatrzenie wniosków o udzielenie zezwolenia.
Zezwolenie uznaje się za udzielone, jeżeli właściwy organ otrzymał pisemny wniosek o udzielenie zezwolenia i, w terminie czterech tygodni, nie sprzeciwił się na piśmie przekazaniu środków finansowych. Jeżeli sprzeciwu dokonano ze względu na toczące się dochodzenie, właściwy organ stwierdza ten fakt i jak najszybciej przekazuje swoją decyzję. Właściwe organy mają szybki bezpośredni lub pośredni dostęp do informacji finansowych, administracyjnych i związanych z egzekwowaniem prawa, które są niezbędne do przeprowadzenia dochodzenia.
Dane państwo członkowskie informuje pozostałe państwa członkowskie oraz Komisję o swojej decyzji o odmowie udzielenia zezwolenia.
5. Niniejszy artykuł nie ma zastosowania, jeżeli zezwolenie na przekazanie środków finansowych zostało udzielone zgodnie z art. 13, 17, 18, 19 lub 20.
Artykuł 22
1. Oddziały i podmioty zależne instytucji kredytowych i finansowych mających siedzibę w Iranie objęte zakresem art. 39 powiadamiają właściwy organ państwa członkowskiego, w którym mają siedzibę, wskazany na stronach internetowych wymienionych w załączniku V, o wszelkich dokonanych lub otrzymanych przekazach środków finansowych, o nazwach/imionach i nazwiskach stron, kwocie i dacie transakcji, w terminie pięciu dni roboczych od dokonania lub otrzymania danego przekazu środków. Jeżeli dostępna jest taka informacja, w zawiadomieniu należy określić rodzaj transakcji oraz, w stosownych przypadkach, rodzaj towarów, których ona dotyczy, a zwłaszcza wskazać, czy dotyczy ona towarów objętych zakresem załączników I, II, III, IV lub VI niniejszego rozporządzenia, a także - jeżeli wywóz tych towarów wymaga zezwolenia - podać numer udzielonego zezwolenia.
2. Z zastrzeżeniem ustaleń odnoszących się do wymiany informacji i zgodnie z tymi ustaleniami, pozostałe powiadomione właściwe organy niezwłocznie przekazują te dane, stosownie do potrzeb, aby uniemożliwić jakąkolwiek transakcję, która może przyczyniać się do działań stwarzających zagrożenie rozprzestrzeniania broni jądrowej lub tworzenia systemów przenoszenia broni jądrowej, właściwym organom innych państw członkowskich, w których mają siedzibę strony takich transakcji.
Artykuł 23
1. Instytucje finansowe i kredytowe objęte zakresem art. 39, w ramach działalności prowadzonej z instytucjami finansowymi i kredytowymi, o których mowa w ust. 2, oraz aby zapobiec sytuacjom, gdy działalność taka stwarza zagrożenie rozprzestrzeniania broni jądrowej lub tworzenia systemów przenoszenia broni jądrowej:
a)
stale nadzorują operacje prowadzone na rachunkach, w szczególności poprzez programy umożliwiające należyte nadzorowanie klientów oraz w ramach wypełniania zobowiązań dotyczących przeciwdziałania praniu pieniędzy i finansowaniu terroryzmu;
b)
wymagają, by na blankietach zleceń płatniczych wypełniane były wszystkie rubryki dotyczące zleceniodawcy i beneficjenta danej transakcji, a jeżeli informacje te nie są wpisane - odmawiają przeprowadzenia operacji;
c)
przechowują całą dokumentację transakcji przez pięć lat i na żądanie udostępniają ją organom krajowym;
d)
jeżeli podejrzewają lub mają uzasadnione podstawy by podejrzewać, że środki finansowe mają związek z finansowaniem rozprzestrzeniania materiałów jądrowych, szybko zawiadamiają o swoich podejrzeniach - bez uszczerbku dla art. 5 i 16 - jednostkę analityki finansowej (FIU) lub inny właściwy organ wskazany przez dane państwo członkowskie na stronach internetowych wymienionych w załączniku V. FIU lub inny właściwy organ będą pełnić rolę krajowego centrum gromadzącego i analizującego doniesienia o podejrzanych transakcjach związanych z potencjalnym finansowaniem rozprzestrzeniania materiałów jądrowych. FIU lub inny właściwy organ mają szybki bezpośredni lub pośredni dostęp do informacji finansowych i administracyjnych oraz do informacji związanych z egzekwowaniem prawa, które uznają za niezbędne do odpowiedniego wypełniania tej funkcji, w tym do analizy zgłoszeń z podejrzanych transakcji.
Powyższe wymogi dla instytucji kredytowych i finansowych mają zastosowanie obok obowiązujących wymogów wynikających z rozporządzenia (WE) nr 1781/2006 (16) oraz związanych z wdrożeniem dyrektywy 2005/60/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 26 października 2005 r. w sprawie przeciwdziałania korzystaniu z systemu finansowego w celu prania pieniędzy oraz finansowania terroryzmu (17).
2. Środki określone w ust. 1 mają zastosowanie do działalności prowadzonej przez instytucje kredytowe i finansowe z:
a)
instytucjami finansowymi i kredytowymi z siedzibą w Iranie, w tym z Bankiem Centralnym Iranu;
b)
oddziałami i podmiotami zależnymi instytucji kredytowych i finansowych z siedzibą w Iranie, objętymi zakresem art. 39;
c)
oddziałami i podmiotami zależnymi instytucji kredytowych i finansowych z siedzibą w Iranie, nieobjętymi zakresem art. 39;
d)
instytucjami kredytowymi i finansowymi niemającymi siedziby w Iranie, ale kontrolowanymi przez osoby i podmioty mające siedzibę w Iranie.
Artykuł 24
1. Instytucjom kredytowym i finansowym objętym zakresem art. 39 zakazuje się również następujących działań:
a)
otwierania nowych rachunków bankowych w instytucjach kredytowych lub finansowych mających siedzibę w Iranie, w tym w Banku Centralnym Iranu, albo w instytucjach kredytowych lub finansowych, o których mowa w art. 23 ust. 2;
b)
nawiązywania współpracy w ramach bankowości korespondenckiej z instytucjami kredytowymi lub finansowymi mającymi siedzibę w Iranie, w tym z Bankiem Centralnym Iranu, albo z instytucjami kredytowymi lub finansowymi, o których mowa w art. 23 ust. 2;
c)
otwierania nowego przedstawicielstwa w Iranie albo ustanawianie nowego oddziału lub podmiotu zależnego w Iranie;
d)
ustanawiania nowych spółek joint venture z instytucjami kredytowymi lub finansowymi z siedzibą w Iranie, w tym z Bankiem Centralnym Iranu, albo z instytucjami kredytowymi lub finansowymi, o których mowa w art. 23 ust. 2.
2. Zakazuje się:
a)
zezwalania na otwarcie przedstawicielstwa albo ustanowienie oddziału lub podmiotu zależnego w Unii przez instytucje kredytowe lub finansowe z siedzibą w Iranie, w tym przez Bank Centralny Iranu, albo instytucje kredytowe lub finansowe, o których mowa w art. 23 ust. 2;
b)
zawierania na rzecz lub w imieniu instytucji kredytowych lub finansowych z siedzibą w Iranie, w tym Banku Centralnego Iranu, albo na rzecz lub w imieniu instytucji kredytowych lub finansowych, o których mowa w art. 23 ust. 2, umów dotyczących utworzenia przedstawicielstwa, oddziału lub podmiotu zależnego w Unii;
c)
zezwalania na podejmowanie i prowadzenie działalności instytucji kredytowej lub innej działalności wymagającej uprzedniego zezwolenia, przez przedstawicielstwo, oddział lub podmiot zależny instytucji kredytowych lub finansowych z siedzibą w Iranie, w tym przez Bank Centralny Iranu, albo instytucje kredytowe lub finansowe, o których mowa w art. 23 ust. 2, jeżeli przedstawicielstwo, oddział lub podmiot zależny nie prowadziły działalności przed dniem 26 lipca 2010 r.;
d)
nabywania lub zwiększania udziałów w instytucjach kredytowych lub finansowych objętych zakresem art. 39 lub nabywania innych tytułów własności w takich instytucjach przez instytucje kredytowe lub finansowe, o których mowa w art. 23 ust. 2.
Artykuł 25
Zakazuje się:
a)
sprzedaży lub nabywania publicznych lub gwarantowanych przez państwo obligacji wyemitowanych po dniu 26 lipca 2010 r., bezpośrednio lub pośrednio, na rzecz lub od następujących podmiotów:
(i)
Iranu lub jego rządu oraz jego organów publicznych, korporacji i agencji;
(ii)
instytucji kredytowych lub finansowych mających siedzibę w Iranie, w tym Banku Centralnego Iranu, albo instytucji kredytowych lub finansowych, o których mowa w art. 23 ust. 2;
(iii)
osób fizycznych lub prawnych, podmiotów lub organów działających w imieniu lub według wskazówek osób prawnych, podmiotów lub organów, o których mowa w ppkt (i) lub (ii);
(iv)
osób prawnych, podmiotów lub organów będących w posiadaniu lub pod kontrolą osób prawnych, podmiotów lub organów, o których mowa w ppkt (i), (ii) lub (iii);
b)
świadczenia na rzecz osób, podmiotów lub organów, o których mowa w lit. a), usług pośrednictwa w odniesieniu do publicznych lub gwarantowanych przez władze publiczne obligacji wyemitowanych po dniu 26 lipca 2010 r.;
c)
pomagania osobom, podmiotom lub organom, o których mowa w lit. a), w emitowaniu publicznych lub gwarantowanych przez władze publiczne obligacji, poprzez świadczenie usług pośrednictwa, reklamę lub inne usługi w odniesieniu do takich obligacji.
Artykuł 26
1. Zakazuje się:
a)
ubezpieczania lub reasekuracji:
(i)
Iranu lub jego rządu oraz jego organów publicznych, korporacji i agencji;
(ii)
osób, podmiotów lub organów z Iranu innych niż osoba fizyczna; lub
(iii)
osób fizycznych lub prawnych, podmiotów lub organów działających w imieniu lub według wskazówek osób prawnych, podmiotów lub organów, o których mowa w ppkt (i) lub (ii);
b)
świadomego i umyślnego udziału w działaniach, których celem lub skutkiem jest ominięcie zakazu, o którym mowa w lit. a).
2. Ust. 1 lit. a) ppkt (i) i (ii) nie ma zastosowania do świadczenia osobom, podmiotom lub organom z Iranu z siedzibą w Unii Europejskiej usług ubezpieczenia obowiązkowego lub ubezpieczenia od odpowiedzialności cywilnej.
3. Ust. 1 lit. a) ppkt (iii) nie ma zastosowania do świadczenia osobom fizycznym usług ubezpieczenia, w tym ubezpieczenia zdrowotnego lub podróżnego w związku z ich życiem prywatnym, z wyjątkiem osób wyszczególnionych w załącznikach VII i VIII, ani do związanych z nimi usług reasekuracji.
Ust. 1 lit. a) ppkt (iii) nie ma wpływu na świadczenie usług ubezpieczenia lub reasekuracji na rzecz właściciela statku, samolotu lub pojazdu wyczarterowanego przez osobę, podmiot lub organ, o których mowa w ust. 1 lit. a) ppkt (i) lub (ii) i które nie są wymienione w załącznikach VII lub VIII.
Na użytek ust. 1 lit. a) ppkt (iii) osoby, podmiotu lub organu nie uznaje się za działające według wskazówek osoby, podmiotu lub organu, o których mowa w ppkt (i) i (ii), jeżeli wskazówki te dotyczą dokowania, załadunku, wyładunku lub bezpiecznego tymczasowego tranzytu przez irańskie wody terytorialne lub przestrzeń powietrzną statku lub samolotu.
4. Niniejszy artykuł zakazuje przedłużania lub odnawiania umów ubezpieczeniowych i reasekuracyjnych zawartych przed wejściem w życie niniejszego rozporządzenia, ale - bez uszczerbku dla art. 16 ust. 3 - nie zakazuje wypełniania umów zawartych przed tą datą.
ROZDZIAŁ VI
OGRANICZENIA W ZAKRESIE TRANSPORTU
Artykuł 27
1. W celu zapobieżenia przekazywaniu towarów lub technologii wyszczególnionych we Wspólnym wykazie uzbrojenia lub takich, których dostarczanie, sprzedaż, przekazywanie, wywóz lub przywóz jest zabronione niniejszym rozporządzeniem, wszystkie towary przywożone na terytorium celne Unii lub wywożone z tego terytorium z lub do Iranu muszą być przed przybyciem lub wyjazdem zgłoszone właściwym organom celnym danego państwa członkowskiego.
2. Zasady dotyczące obowiązku dostarczania informacji przed przybyciem lub przed wyjazdem, w szczególności w odniesieniu do osoby dostarczającej te informacje, terminów, jakich należy dotrzymać, i wymaganych danych, są określane zgodnie z właściwymi przepisami rozporządzenia (EWG) nr 2913/92 oraz rozporządzenia (EWG) nr 2454/93 dotyczącymi przywozowych i wywozowych deklaracji skróconych oraz zgłoszeń celnych.
3. Ponadto osoba dostarczająca przedmiotowe informacje określona w ust. 2 deklaruje, czy dane towary są objęte zakresem Wspólnego wykazu uzbrojenia lub niniejszego rozporządzenia oraz, jeżeli ich wywóz wymaga uzyskania zezwolenia - przedstawia szczegółowe dane dotyczące przyznanego im zezwolenia na wywóz.
4. Do dnia 31 grudnia 2010 r. przywozowe i wywozowe deklaracje skrócone oraz wymagane dodatkowe informacje, o których mowa w ust. 3, mogą być przedstawiane w formie pisemnej, przy użyciu informacji handlowych, portowych lub transportowych, pod warunkiem że informacje te zawierają niezbędne dane.
5. Począwszy od dnia 1 stycznia 2011 r. niezbędne dodatkowe informacje, o których mowa w niniejszym artykule, przedstawiane są w zależności od przypadku w formie pisemnej lub przy wykorzystaniu zgłoszenia celnego.
Artykuł 28
1. Zakazuje się świadczenia przez obywateli państw członkowskich lub z terytorium państw członkowskich usług bunkrowania lub zaopatrywania statków będących w posiadaniu lub pod kontrolą - bezpośrednio lub pośrednio - osób, podmiotów lub organów z Iranu oraz innych usług na rzecz takich statków, jeżeli usługodawcy mają informacje, w tym od właściwych organów celnych, na podstawie informacji przekazanych przed przybyciem i wyjazdem, o których mowa w art. 27, dające uzasadnione podstawy, by przypuszczać, że statki te przewożą towary objęte zakresem Wspólnego wykazu uzbrojenia lub towary, których dostarczanie, sprzedaż, przekazywanie lub wywóz są zakazane na mocy niniejszego rozporządzenia, chyba że świadczenie takich usług jest konieczne ze względów humanitarnych.
2. Zakazuje się świadczenia przez obywateli państw członkowskich lub z terytorium państw członkowskich usług inżynieryjnych i konserwacyjnych na rzecz samolotów transportowych będących w posiadaniu lub pod kontrolą - bezpośrednio lub pośrednio - osób, podmiotów lub organów z Iranu, jeżeli usługodawcy mają informacje, w tym od właściwych organów celnych, na podstawie informacji przekazanych przed przybyciem i wyjazdem, o których mowa w art. 27, dające uzasadnione podstawy, by przypuszczać, że samolot transportowy przewozi towary objęte zakresem Wspólnego wykazu uzbrojenia lub towary, których dostarczanie, sprzedaż, przekazywanie lub wywóz są zakazane na mocy niniejszego rozporządzenia, chyba że świadczenie takich usług jest konieczne ze względów humanitarnych lub bezpieczeństwa.
3. Zakazy zawarte w ust. 1 i 2 obowiązują do momentu, w którym ładunek zostanie poddany kontroli, a następnie, w razie potrzeby, zajęty lub usunięty, stosownie do okoliczności.
Wszelkie czynności zajęcia i usunięcia mogą - zgodnie z prawem krajowym lub decyzją właściwego organu - być przeprowadzane na koszt importera lub koszty te mogą być odzyskiwane od dowolnej innej osoby lub podmiotu odpowiedzialnych za próbę nielegalnego dostarczania, sprzedawania, przekazywania lub eksportu.
ROZDZIAŁ VII
PRZEPISY OGÓLNE I KOŃCOWE
Artykuł 29
1. Nie są zaspokajane żadne roszczenia w związku z jakąkolwiek umową lub transakcją, których wykonanie mogą zakłócić, bezpośrednio lub pośrednio, w całości lub części, środki nałożone rozporządzeniem (WE) nr 423/2007 lub niniejszym rozporządzeniem, w tym roszczenia odszkodowawcze lub wszelkie inne roszczenia tego rodzaju, takie jak roszczenia o odszkodowanie lub roszczenia wynikające z gwarancji, w szczególności roszczenia o przedłużenie zobowiązań, gwarancji lub listów gwarancyjnych, w szczególności gwarancji finansowych lub finansowych listów gwarancyjnych w jakiejkolwiek formie, albo wypłatę należności z ich tytułu - o ile zostały one wniesione przez:
a)
wskazane osoby, podmioty lub organy wyszczególnione w załącznikach: VII i VIII;
b)
wszelkie inne osoby, podmioty lub organy z Iranu, w tym rząd irański;
c)
wszelkie osoby, podmioty lub organy działające za pośrednictwem lub w imieniu z osób, podmiotów lub organów, o których mowa w lit. a) i b).
2. Uznaje się, że wykonanie umowy lub transakcji zostało zakłócone przez środki nałożone rozporządzeniem (WE) nr 423/2007 lub niniejszym rozporządzeniem, jeżeli istnienie lub przedmiot roszczenia wynika bezpośrednio lub pośrednio z tych środków.
3. We wszelkich postępowaniach zmierzających do zaspokojenia roszczenia ciężar dowodu, że zaspokojenie roszczenia nie jest zakazane przez ust. 1, spoczywa na osobie dochodzącej zaspokojenia tego roszczenia.
4. Niniejszy artykuł obowiązuje bez uszczerbku dla prawa osób, podmiotów i organów, o których mowa w ust. 1, do wystąpienia o sądową kontrolę legalności niewypełnienia zobowiązań umownych w świetle rozporządzenia (WE) nr 423/2007 lub niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 30
Na użytek art. 8 i 9, art. 11 ust. 2 lit. c), art. 21 i 26 za osobę, podmiot lub organ z Iranu nie uznaje się dowolnego organu, podmiotu lub osoby korzystającej z praw wynikających z zawartej pierwotnie z suwerennym rządem innym niż rząd Iranu umowy o wspólnej produkcji przed wejściem w życie niniejszego rozporządzenia. W takich przypadkach i w powiązaniu z art. 8 właściwy organ państwa członkowskiego może wymagać od dowolnego organu lub podmiotu przedstawienia stosownych gwarancji dotyczących użytkownika końcowego w odniesieniu do wszelkich transakcji sprzedaży, dostaw, przekazywania lub wywozu kluczowego sprzętu lub technologii wyszczególnionych w załączniku VI.
Artykuł 31
1. Bez uszczerbku dla mających zastosowanie przepisów dotyczących sprawozdawczości, poufności i tajemnicy zawodowej, osoby fizyczne i prawne, podmioty i organy:
a)
niezwłocznie dostarczają wszelkie informacje, które ułatwiłyby przestrzeganie przepisów niniejszego rozporządzenia, takie jak informacje dotyczące rachunków lub kwot zamrożonych zgodnie z art. 16, właściwym organom państw członkowskich, wskazanym na stronach internetowych wymienionych w załączniku V, w których wspomniane osoby fizyczne i prawne, podmioty lub organy mają miejsce zamieszkania lub siedzibę, i przekazują takie informacje Komisji, bezpośrednio lub za pośrednictwem państw członkowskich;
b)
współpracują z właściwymi organami, wskazanymi na stronach internetowych wymienionych w załączniku V, w zakresie weryfikacji tych informacji.
2. Wszelkie dodatkowe informacje uzyskane bezpośrednio przez Komisję są udostępniane zainteresowanemu państwu członkowskiemu.
3. Wszelkie informacje dostarczone lub otrzymane zgodnie z niniejszym artykułem są wykorzystywane jedynie do celów, dla których je dostarczono lub otrzymano.
Artykuł 32
1. Osoby fizyczne lub prawne albo podmioty lub organy lub ich dyrektorzy lub pracownicy, którzy dokonują zamrożenia środków finansowych i zasobów gospodarczych lub odmawiają ich udostępnienia, w dobrej wierze i w oparciu o przekonanie, że działanie takie jest zgodne z niniejszym rozporządzeniem, nie ponoszą z tego tytułu żadnej odpowiedzialności, chyba że dowiedziono, że środki finansowe i zasoby gospodarcze zostały zamrożone lub zatrzymane na skutek niedbalstwa.
2. Zakazy określone w niniejszym rozporządzeniu nie stanowią podstawy żadnej odpowiedzialności osób fizycznych lub prawnych bądź podmiotów, jeżeli nie wiedziały one i nie miały uzasadnionego powodu by podejrzewać, że ich działania mogą naruszyć te zakazy.
3. Instytucje lub osoby objęte zakresem niniejszego rozporządzenia albo pracownicy lub dyrektorzy takich instytucji, którzy w dobrej wierze, zgodnie z art. 21, 22 i 23, ujawnili informacje, o których mowa w art. 21, 22 i 23, nie ponoszą żadnej odpowiedzialności z tego tytułu.
Artykuł 33
1. Państwo członkowskie może podjąć wszelkie działania, które uzna za niezbędne dla zapewnienia przestrzegania odpowiednich międzynarodowych, unijnych lub krajowych obowiązków prawnych w zakresie zdrowia i bezpieczeństwa pracowników oraz ochrony środowiska w przypadkach, gdy wdrożenie niniejszego rozporządzenia może mieć wpływ na współpracę z osobą, podmiotem lub organem z Iranu.
2. Na użytek działań podejmowanych zgodnie z ust. 1 nie mają zastosowania zakazy określone w art. 8 i 9, art. 11 ust. 2 lit. c), art. 16 ust. 2 i art. 21 oraz 26.
3. Państwa członkowskie informują się wzajemnie z wyprzedzeniem o działaniach na podstawie ust. 1.
Artykuł 34
Komisja i państwa członkowskie niezwłocznie informują się wzajemnie o środkach podjętych na mocy niniejszego rozporządzenia i dostarczają sobie wszelkich innych dostępnych im istotnych informacji związanych z niniejszym rozporządzeniem, w szczególności informacji dotyczących naruszeń i trudności z egzekwowaniem oraz orzeczeń wydanych przez sądy krajowe.
Artykuł 35
Komisja:
a)
zmienia załącznik II na podstawie ustaleń Rady Bezpieczeństwa ONZ lub Komitetu Sankcji lub na podstawie informacji dostarczonych przez państwa członkowskie;
b)
zmienia załącznik IV na podstawie informacji dostarczonych przez państwa członkowskie;
c)
zmienia załącznik V na podstawie informacji dostarczonych przez państwa członkowskie.
Artykuł 36
1. W przypadku gdy Rada Bezpieczeństwa lub Komitet Sankcji wpisują osobę fizyczną lub prawną, podmiot lub organ do wykazu, Rada umieszcza takie osoby fizyczne lub prawne, podmioty lub organy w załączniku VII.
2. Jeżeli Rada podejmie decyzję o objęciu osoby fizycznej lub prawnej, podmiotu lub organu środkami, o których mowa w art. 16 ust. 2, wprowadza ona stosowne zmiany w załączniku VIII.
3. O swojej decyzji, wraz z uzasadnieniem umieszczenia w wykazie, Rada powiadamia daną osobę fizyczną lub prawną, podmiot lub organ, o których mowa w ust. 1 i 2, bezpośrednio - gdy adres jest znany - albo w drodze opublikowania ogłoszenia, umożliwiając takiej osobie fizycznej lub prawnej, podmiotowi lub organowi przedstawienie uwag.
4. W przypadku przedstawienia uwag lub istotnych nowych dowodów, Rada weryfikuje swoją decyzję i informuje o rezultacie daną osobę fizyczną lub prawną, podmiot lub organ.
5. Gdy Organizacja Narodów Zjednoczonych podejmuje decyzję o usunięciu z wykazu osoby fizycznej lub prawnej, podmiotu lub organu, lub o zmianie danych identyfikacyjnych osoby fizycznej lub prawnej, podmiotu lub organu ujętych w wykazie, Rada wprowadza stosowne zmiany w załączniku VII.
6. Wykaz w załączniku VIII weryfikowany jest regularnie, co najmniej raz na 12 miesięcy.
Artykuł 37
1. Państwa członkowskie ustanawiają przepisy dotyczące kar nakładanych za naruszenia niniejszego rozporządzenia i podejmują wszelkie konieczne środki, by zapewnić ich wykonywanie. Przewidziane kary muszą być skuteczne, proporcjonalne i odstraszające.
2. Państwa członkowskie powiadamiają Komisję o tych przepisach niezwłocznie po wejściu w życie niniejszego rozporządzenia oraz powiadamiają ją o wszelkich późniejszych zmianach.
Artykuł 38
1. Państwa członkowskie wyznaczają właściwe organy, o których mowa w niniejszym rozporządzeniu, i wskazują je na stronach internetowych wymienionych w załączniku V. Państwa członkowskie powiadamiają Komisję o wszelkich zmianach adresów ich stron internetowych wymienionych w załączniku V.
2. Państwa członkowskie powiadamiają Komisję o swoich właściwych organach, w tym o danych kontaktowych tych właściwych organów, niezwłocznie po wejściu w życie niniejszego rozporządzenia, po czym powiadamiają ją o wszelkich późniejszych zmianach.
3. W przypadkach, w których niniejsze rozporządzenie wymaga powiadomienia lub poinformowania Komisji albo innej formy komunikacji z Komisją, do jej prowadzenia wykorzystywane są adresy i inne dane kontaktowe wskazane w załączniku V.
Artykuł 39
Niniejsze rozporządzenie ma zastosowanie:
a)
na terytorium Unii, w tym w jej przestrzeni powietrznej;
b)
na pokładach wszystkich samolotów lub statków podlegających jurysdykcji państw członkowskich;
c)
wobec każdej osoby będącej obywatelem jednego z państw członkowskich, przebywającej na terytorium Unii lub poza nim;
d)
wobec każdej osoby prawnej, podmiotu lub organu, zarejestrowanego lub utworzonego na mocy prawa jednego z państw członkowskich;
e)
wobec każdej osoby prawnej, podmiotu lub organu w odniesieniu do wszelkiego rodzaju działalności gospodarczej prowadzonej całkowicie lub częściowo na terytorium Unii.
Artykuł 40
Rozporządzenie (WE) nr 423/2007 traci moc. Odesłania do uchylonego rozporządzenia traktuje się jako odesłania do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 41
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Luksemburgu dnia 25 października 2010 r.