NAŘÍZENÍ KOMISE (EU) č. 749/2011
ze dne 29. července 2011,
kterým se mění nařízení (EU) č. 142/2011, kterým se provádí nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 1069/2009 o hygienických pravidlech pro vedlejší produkty živočišného původu a získané produkty, které nejsou určeny k lidské spotřebě, a provádí směrnice Rady 97/78/ES, pokud jde o určité vzorky a předměty osvobozené od veterinárních kontrol na hranici podle uvedené směrnice
(Text s významem pro EHP)
EVROPSKÁ KOMISE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie,
s ohledem na nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 1069/2009 ze dne 21. října 2009 o hygienických pravidlech pro vedlejší produkty živočišného původu a získané produkty, které nejsou určeny k lidské spotřebě, a o zrušení nařízení (ES) č. 1774/2002 (1), a zejména čl. 5 odst. 2, čl. 15 odst. 1 písm. c), čl. 15 odst. 1 druhý pododstavec, čl. 20 odst. 10 a 11, čl. 41 odst. 3 první a třetí pododstavec, čl. 42 odst. 2 a čl. 45 odst. 4 uvedeného nařízení,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Nařízení (ES) č. 1069/2009 stanoví hygienická a veterinární pravidla pro vedlejší produkty živočišného původu a získané produkty s cílem zabraňovat rizikům pro zdraví lidí a zvířat, která v souvislosti s těmito produkty vznikají, a snižovat je na minimum. Nařízení rovněž obsahuje ustanovení pro stanovení konečného bodu výrobního řetězce určitých získaných produktů, po kterém se na ně už nevztahují požadavky uvedeného nařízení.
(2)
Nařízení Komise (EU) č. 142/2011 ze dne 25. února 2011, kterým se provádí nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 1069/2009 o hygienických pravidlech pro vedlejší produkty živočišného původu a získané produkty, které nejsou určeny k lidské spotřebě, a provádí směrnice Rady 97/78/ES, pokud jde o určité vzorky a předměty osvobozené od veterinárních kontrol na hranici podle uvedené směrnice (2), stanoví prováděcí pravidla pro nařízení (ES) č. 1069/2009, včetně pravidel pro stanovení konečných bodů pro určité získané produkty.
(3)
Dánsko předložilo žádost o stanovení konečného bodu pro rybí tuk, který se používá k výrobě léčivých přípravků. Protože se tento rybí tuk získává z materiálu kategorie 3 a zpracovává se za přísných podmínek, měl by se pro tento tuk stanovit konečný bod. Článek 3 nařízení (EU) č. 142/2011 a příloha XIII uvedeného nařízení by proto měly být odpovídajícím způsobem změněny.
(4)
Nařízení (EU) č. 142/2011 převzalo ustanovení zavedená k provedení nařízení (ES) č. 1774/2002 a rozhodnutí Komise 2003/324/ES (3), jimiž se zejména umožňuje Estonsku, Lotyšsku a Finsku krmení některých kožešinových zvířat zpracovanými živočišnými bílkovinami, které byly získány z těl zvířat téhož druhu nebo z jejich částí, zejména lišek. Příloha II by měla být změněna tak, aby se umožnilo krmení obou běžně chovaných druhů, tj. lišky obecné (Vulpes vulpes), která je v současnosti uvedená na seznamu, a lišky polární (Alopex lagopus) tímto materiálem, protože rozhodnutí 2003/324/ES bylo zrušeno nařízením (EU) č. 142/2011.
(5)
Nařízení (ES) č. 1069/2009 stanoví některá pravidla pro tlakovou sterilizaci a prováděcí opatření, která se mají přijmout pro další zpracovatelské metody, které se musí uplatnit pro vedlejší produkty živočišného původu nebo získané produkty, aby při použití nebo neškodném odstraňování těchto produktů nevznikla rizika nepřijatelná pro zdraví lidí a zvířat. V souladu s tím stanoví příloha IV nařízení (EU) č. 142/2011 standardní zpracovatelské metody pro zpracovatelské podniky a některé další podniky a zařízení.
(6)
Nařízení (ES) č. 1069/2009 umožňuje neškodné odstraňování nebo používání vedlejších produktů živočišného původu nebo získaných produktů alternativními metodami, pokud byly tyto metody povoleny na základě posouzení jejich schopnosti snižovat rizika pro zdraví lidí a zvířat na míru, která je pro příslušnou kategorii produktů živočišného původu alespoň rovnocenná standardním zpracovatelským metodám. Nařízení (ES) č. 1069/2009 také stanoví, že má být přijat standardní formát žádostí o alternativní metody. V souladu s tím stanoví příloha IV nařízení (EU) č. 142/2011 alternativní zpracovatelské metody pro zpracovatelské podniky a některé další podniky a zařízení.
(7)
Evropský úřad pro bezpečnost potravin (dále jen „úřad EFSA“) přijal s ohledem na takové alternativní metody tři stanoviska: vědecké stanovisko přijaté dne 21. ledna 2009 k projektu zkoumání alternativ k systémům likvidace kadáverů použitím kontejnerového systému (4) (dále jen „kontejnerový systém“), vědecké stanovisko přijaté dne 8. července 2010 k ošetření pevného prasečího a drůbežího hnoje vápnem (5) a vědecké stanovisko přijaté dne 22. září 2010 k žádosti společnosti Neste Oil o novou alternativní metodu neškodného odstraňování nebo používání vedlejších produktů živočišného původu (6).
(8)
Projekt kontejnerového systému navrhuje hydrolýzu kadáverů prasat a dalších vedlejších produktů živočišného původu z prasat chovaných v hospodářství, která se uskutečňuje v uzavřeném kontejneru na území hospodářství. Po určité době se získané hydrolyzované materiály neškodně odstraňují, a to přednostně spalováním nebo zpracováním v souladu s hygienickými pravidly pro vedlejší produkty živočišného původu.
(9)
Projekt kontejnerového systému dále navrhuje druhou možnost, kdy se kadávery prasat a další vedlejší produkty živočišného původu z prasat chovaných v hospodářství před jejich neškodným odstraněním drtí a následně pasterizují.
(10)
Úřad EFSA ve svém stanovisku ze dne 21. ledna 2009 ke kontejnerovému systému dospěl k závěru, že poskytnuté informace nejsou dostačujícím podkladem pro to, aby mohla být tato druhá možnost považována za bezpečný způsob neškodného odstranění vedlejších produktů živočišného původu z prasat. Pokud jde o první možnost založenou na hydrolýze, úřad EFSA také nebyl schopen předložit konečné posouzení. Uvedl však, že by hydrolyzovaný materiál neměl představovat další riziko, pokud by se dále zpracovával v souladu s hygienickými předpisy pro materiály kategorie 2.
(11)
Proto by se měla hydrolýza vedlejších produktů živočišného původu na území hospodářství povolit za podmínek, které brání přenosu onemocnění přenosných na člověka nebo na zvířata a které nemají nepříznivý účinek na životní prostředí. Zejména by se měla hydrolýza, jako třetí možnost, provádět v uzavřeném a nepropustném kontejneru, který je oddělený od hospodářských zvířat na stejném území. Protože však metoda hydrolýzy není zpracovatelskou metodou, neměly by se na ni vztahovat zvláštní podmínky pro zpracování vedlejších produktů živočišného původu v těchto zařízeních. Kontejner by se měl pravidelně a pod úředním dohledem kontrolovat na nepřítomnost koroze, aby se zabránilo úniku materiálů do země.
(12)
Schopnost metody hydrolýzy snížit možná zdravotní rizika se ještě neprokázala. Proto by se měla zakázat každá manipulace s hydrolyzovaným materiálem nebo jeho použití mimo spalování a spoluspalování, po předchozím zpracování nebo bez něj, nebo neškodné odstraňování na povolené skládce, kompostování nebo přeměna na bioplyn, pokud každé ze tří posledně uvedených možností předchází tlaková sterilizace.
(13)
Španělsko, Irsko, Lotyšsko, Portugalsko a Spojené království vyjádřily zájem o to, aby se jejich provozovatelům povolila metoda hydrolýzy. Příslušné orgány uvedených členských států potvrdily, že se u těchto provozovatelů mají uskutečnit přísné kontroly, aby se zabránilo možným zdravotním rizikům.
(14)
Úřad EFSA ve svém stanovisku ze dne 8. července 2010 k ošetření pevného prasečího a drůbežího hnoje vápnem dospěl k závěru, že by se navrhované smíchání vápna s hnojem mohlo považovat za bezpečný postup inaktivace příslušných bakteriálních a virových patogenních původců s ohledem na zamýšlenou aplikaci získaného produktu, tedy uvedené směsi vápna s hnojem, na půdu. Protože použití prokázalo účinnost postupu jenom při použití konkrétního míchacího zařízení, úřad EFSA doporučil, aby se v případě, že je pro postup použito odlišné míchací zařízení, provedlo na základě měření pH, času a teploty ověření, které by mělo prokázat, že použitím odlišného míchacího zařízení je dosaženo rovnocenné inaktivace patogenních původců.
(15)
Ověření podle uvedených zásad by se mělo provést v případě, že je nehašené vápno (CaO), které bylo použito pro postup posouzený úřadem EFSA, nahrazeno dolomitickým vápnem (CaOMgO).
(16)
Úřad EFSA ve svém stanovisku ze dne 22. září 2010 ke katalytickému procesu sestávajícímu z několika kroků pro výrobu obnovitelných paliv dospěl k závěru, že proces lze považovat za bezpečný, pokud se tavené/škvařené tuky získané z materiálů kategorie 2 a kategorie 3 použijí jako výchozí materiály a současně se uvedené tavené/škvařené tuky zpracují v souladu se standardními metodami zpracování vedlejších produktů živočišného původu. Na základě předložených důkazů však nebylo možné rozhodnout, zda dokáže tento postup také zmírnit možná rizika TSE, která mohou představovat tavené/škvařené tuky získané z materiálů kategorie 1. Proto by se měl katalytický proces sestávající z několika kroků povolit v případě tavených/škvařených tuků získaných z materiálů kategorie 2 a kategorie 3, ale měl by se zamítnout v případě tavených/škvařených tuků získaných z materiálů kategorie 1. Přestože takové zamítnutí nebrání žadateli předložit úřadu EFSA další důkazy pro nové posouzení, používání tavených/škvařených tuků získaných z materiálů kategorie 1 pro uvedený proces by mělo být až do takového posouzení zakázané.
(17)
Příloha IV nařízení (EU) č. 142/2011 by měla být změněna s ohledem na závěry uvedených tří vědeckých stanovisek úřadu EFSA.
(18)
Nařízení (ES) č. 1069/2009 stanoví přijetí prováděcích opatření týkajících se přeměny vedlejších produktů živočišného původu na bioplyn nebo kompost. Pokud se v zařízení na výrobu bioplynu nebo v zařízení na kompostování mísí vedlejší produkty živočišného původu s materiály neživočišného původu nebo s jinými materiály, na které se nevztahuje uvedené nařízení, měl by mít příslušný orgán možnost povolit odběr reprezentativních vzorků po pasterizaci a před smísením, aby se otestoval jejich soulad s mikrobiologickými kritérii. Odběr těchto vzorků by měl prokázat, že pasterizace vedlejších produktů živočišného původu zmírnila mikrobiologická rizika u vedlejších produktů živočišného původu určených k přeměně.
(19)
Příloha V nařízení (EU) č. 142/2011 by proto měla být odpovídajícím způsobem změněna.
(20)
Nařízení (ES) č. 1069/2009 stanoví přijetí standardního formátu žádostí o alternativní metody používání nebo neškodného odstraňování vedlejších produktů živočišného původu nebo získaných produktů. Uvedený formát mají používat zainteresované subjekty při předkládání žádosti o povolení takových metod.
(21)
Úřad EFSA přijal na žádost Komise dne 7. července 2010 vědecké stanovisko s prohlášením o technické pomoci s formátem žádostí o nové alternativní metody týkající se vedlejších produktů živočišného původu (7). V uvedeném prohlášení úřad EFSA zejména doporučuje dále vyjasnit informace, které by zainteresované subjekty měly uvést při předložení žádosti o nové alternativní metody.
(22)
S ohledem na doporučení v uvedeném vědeckém stanovisku by měl být standardní formát žádostí o nové alternativní metody uvedený v příloze VII nařízení (EU) č. 142/2011 změněn.
(23)
Protože obnovitelná paliva získaná katalytickým procesem sestávajícím z několika kroků je možno vyrobit i z dovezených tavených/škvařených tuků, měly by se vyjasnit požadavky na dovoz těchto tuků a podmínky uvedené ve veterinárním osvědčení, které musí doprovázet zásilky tavených/škvařených tuků v místě vstupu do Unie, kde se provádějí veterinární kontroly. Přílohy XIV a XV nařízení (EU) č. 142/2011 by proto měly být odpovídajícím způsobem změněny.
(24)
V souladu s tím by proto měl být změněn článek 3 a přílohy II, IV, V, VII, VIII, XI a přílohy XIII až XVI.
(25)
Po vstupu tohoto nařízení v platnost by se mělo poskytnout přechodné období, aby se umožnil plynulý dovoz tavených/škvařených tuků, které nejsou určené k lidské spotřebě, pro určitá použití mimo krmivový řetězec, do Unie, jak stanoví nařízení (EU) č. 142/2011 před změnami zavedenými tímto nařízením.
(26)
Opatření stanovená tímto nařízením jsou v souladu se stanoviskem Stálého výboru pro potravinový řetězec a zdraví zvířat,
PŘIJALA TOTO NAŘÍZENÍ:
Článek 1
Nařízení (EU) č. 142/2011 se mění takto:
1)
V článku 3 se písmeno g) nahrazuje tímto:
„g)
kožešinu, která splňuje zvláštní požadavky na konečný bod pro tento produkt stanovené v kapitole VIII přílohy XIII;
h)
rybí tuk určený k výrobě léčivých přípravků, který splňuje zvláštní požadavky na konečný bod pro tento produkt stanovené v kapitole XIII přílohy XIII;
i)
benzin a paliva, které splňují zvláštní požadavky na produkty katalytického procesu sestávajícího z několika kroků pro výrobu obnovitelných paliv stanovené v odst. 2 písm. c) oddílu 3 kapitoly IV přílohy IV.“
2)
Přílohy II, IV, V, VII, VIII, XI a přílohy XIII až XVI se mění v souladu s přílohou tohoto nařízení.
Článek 2
Během přechodného období do 31. ledna 2012 se budou pro dovoz do Unie dále přijímat zásilky tavených/škvařených tuků, které nejsou určené k lidské spotřebě, pro určitá použití mimo krmivový řetězec, k nimž je přiloženo veterinární osvědčení, které bylo podepsáno a vyplněno v souladu se vzorem stanoveným v kapitole 10 (B) přílohy XV nařízení (EU) č. 142/2011 před vstupem tohoto nařízení v platnost, pokud tato osvědčení byla vyplněna a podepsána před 30. listopadem 2011.
Článek 3
Toto nařízení vstupuje v platnost dvacátým dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
V Bruselu dne 29. července 2011.
ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (UE) NR 749/2011
z dnia 29 lipca 2011 r.
zmieniające rozporządzenie (UE) nr 142/2011 w sprawie wykonania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1069/2009 określającego przepisy sanitarne dotyczące produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego, nieprzeznaczonych do spożycia przez ludzi, oraz w sprawie wykonania dyrektywy Rady 97/78/WE w odniesieniu do niektórych próbek i przedmiotów zwolnionych z kontroli weterynaryjnych na granicach w myśl tej dyrektywy
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1069/2009 z dnia 21 października 2009 r. określające przepisy sanitarne dotyczące produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego, nieprzeznaczonych do spożycia przez ludzi, i uchylające rozporządzenie (WE) nr 1774/2002 (1), w szczególności jego art. 5 ust. 2, art. 15 ust. 1 lit. c), art. 15 ust. 1 akapit drugi, art. 20 ust. 10 i 11, art. 41 ust. 3 akapit pierwszy i trzeci, art. 42 ust. 2 i art. 45 ust. 4,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
Rozporządzeniem (WE) nr 1069/2009 ustanowiono przepisy dotyczące ochrony zdrowia zwierząt i zdrowia publicznego w zakresie produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego i produktów pochodnych w celu zapobieżenia zagrożeniu stwarzanemu przez te produkty dla zdrowia ludzi i zwierząt oraz zminimalizowania tego zagrożenia. W rozporządzeniu przewidziano także określenie punktu końcowego łańcucha produkcyjnego w odniesieniu do niektórych produktów pochodnych, po osiągnięciu którego produkty te nie podlegają już wymogom tego rozporządzenia.
(2)
Rozporządzeniem Komisji (UE) nr 142/2011 z dnia 25 lutego 2011 r. w sprawie wykonania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1069/2009 określającego przepisy sanitarne dotyczące produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego, nieprzeznaczonych do spożycia przez ludzi, oraz w sprawie wykonania dyrektywy Rady 97/78/WE w odniesieniu do niektórych próbek i przedmiotów zwolnionych z kontroli weterynaryjnych na granicach w myśl tej dyrektywy (2), ustanowiono przepisy wykonawcze do rozporządzenia (WE) nr 1069/2009, w tym przepisy dotyczące określenia punktów końcowych w odniesieniu do niektórych produktów pochodnych.
(3)
Dania złożyła wniosek o określenie punktu końcowego w odniesieniu do oleju z ryb stosowanego do wytwarzania produktów leczniczych. Jako że olej z ryb uzyskuje się z materiału kategorii 3 i przetwarza w ściśle określonych warunkach, należy określić punkt końcowy dla tego oleju. Należy zatem odpowiednio zmienić art. 3 rozporządzenia (UE) nr 142/2011 i załącznik XIII do tego rozporządzenia.
(4)
W rozporządzeniu (UE) nr 142/2011 zachowano przepisy wprowadzone w celu wykonania rozporządzenia (WE) nr 1774/2002 i decyzji Komisji nr 2003/324/WE (3), dopuszczające w szczególności skarmianie w Estonii, na Łotwie i w Finlandii niektórych zwierząt futerkowych przetworzonym białkiem zwierzęcym uzyskanym z ciał lub części ciał zwierząt tego samego gatunku, w szczególności z lisów. Należy zmienić załącznik II, aby dopuścić skarmianie tego typu materiałem oba powszechnie chowane gatunki, tj. obecnie wymienionego lisa rudego (Vulpes vulpes) i lisa polarnego (Alopex lagopus), jako że decyzja 2003/324/WE została uchylona rozporządzeniem (UE) nr 142/2011.
(5)
Rozporządzeniem (WE) nr 1069/2009 ustanowiono pewne przepisy dotyczące sterylizacji ciśnieniowej oraz przewidziano środki wykonawcze, które należy przyjąć w odniesieniu do innych metod przetwarzania stosowanych obowiązkowo do produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego lub produktów pochodnych, tak aby zapobiec niedopuszczalnemu zagrożeniu dla zdrowia ludzi i zwierząt w wyniku używania lub usuwania tych produktów. W załączniku IV do rozporządzenia (UE) nr 142/2011 określono w związku z tym standardowe metody przetwarzania dla zakładów przetwórczych oraz określonych innych zakładów i przedsiębiorstw.
(6)
W rozporządzeniu (WE) nr 1069/2009 zezwolono na usuwanie lub stosowanie produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego lub produktów pochodnych za pomocą metod alternatywnych, pod warunkiem że metody te zostały dopuszczone na podstawie oceny ich zdolności do zmniejszenia zagrożeń dla zdrowia ludzi i zwierząt w stopniu co najmniej równym zdolnościom standardowych metod przetwarzania, odnośnie do odpowiedniej kategorii produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego. W rozporządzeniu (WE) nr 1069/2009 ustanowiono również standardowy format składania wniosku o dopuszczenie metod alternatywnych. W załączniku IV do rozporządzenia (UE) nr 142/2011 określono w związku z tym alternatywne metody przetwarzania dla zakładów przetwórczych oraz określonych innych zakładów i przedsiębiorstw.
(7)
Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności (EFSA) wydał trzy opinie na temat tych metod alternatywnych: opinię naukową z dnia 21 stycznia 2009 r. na temat projektu badawczego dotyczącego alternatywnych metod utylizacji tusz zwierzęcych z zastosowaniem systemu zabunkrowania (4) (projekt dotyczący systemu zabunkrowania); opinię naukową z dnia 8 lipca 2010 r. na temat traktowania wapnem obornika pochodzącego od świń i drobiu (5) oraz opinię z dnia 22 września 2010 r. na temat wniosku firmy Neste Oil w sprawie nowej alternatywnej metody usuwania lub stosowania produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego (6).
(8)
Proponowany system zabunkrowania polega na hydrolizie zwłok świń i innych produktów ubocznych pochodzących od świń gospodarskich przeprowadzanej w zamkniętym pojemniku na terenie gospodarstwa. Po upływie określonego czasu zhydrolizowany materiał usuwa się przez spalanie lub przetwarzanie zgodnie z przepisami dotyczącymi wymagań zdrowotnych w zakresie produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego (pierwsza możliwość).
(9)
W proponowanym systemie zabunkrowania możliwe jest też rozdrabnianie i następująca po nim pasteryzacja zwłok świń i innych produktów ubocznych pochodzących od świń gospodarskich przed ich usunięciem (druga możliwość).
(10)
W swej opinii z 21 stycznia 2009 r. na temat proponowanego systemu zabunkrowania EFSA stwierdził, że dostarczone informacje nie były wystarczające do uznania drugiej opcji za bezpieczną metodę usuwania produktów ubocznych pochodzących od świń. Co się tyczy pierwszej możliwości, opartej na hydrolizie, EFSA również nie był w stanie przedstawić końcowej oceny. Stwierdził on jednak, że zhydrolizowany materiał nie będzie stanowił dodatkowego zagrożenia, pod warunkiem że zostanie przetworzony zgodnie z przepisami dotyczącymi zdrowia odnoszącymi się do materiałów kategorii 2.
(11)
W związku z tym należy zezwolić na hydrolizę produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego na terenie gospodarstwa w warunkach zapewniających zapobieganie przenoszeniu chorób zakaźnych ludzi lub zwierząt oraz powstawaniu szkodliwych zmian w środowisku. W szczególności hydroliza powinna być przeprowadzana w zamkniętym i szczelnym pojemniku oddzielonym od zwierząt gospodarskich obecnych w gospodarstwie (trzecia możliwość). Niemniej jednak, jako że hydroliza nie jest sama w sobie metodą przetwarzania, szczegółowe warunki przetwarzania produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego w tego rodzaju zakładach nie powinny mieć zastosowania. Pojemnik należy regularnie kontrolować, w ramach nadzoru urzędowego, pod kątem korozji, żeby zapobiec przedostaniu się materiałów do gruntu.
(12)
Nie wykazano jeszcze zdolności metody opartej na hydrolizie do zmniejszania zagrożeń dla zdrowia. Należy zatem zakazać stosowania zhydrolizowanego materiału lub poddawania go jakimkolwiek czynnościom innym niż przez spalanie lub współspalanie, po wcześniejszym przetworzeniu lub bez niego, lub usuwanie na zatwierdzone składowisko odpadów, kompostowanie lub przekształcanie w biogaz, przy czym ostatnie trzy opcje musi poprzedzać sterylizacja ciśnieniowa.
(13)
Hiszpania, Irlandia, Łotwa, Portugalia i Zjednoczone Królestwo wykazały zainteresowanie zezwoleniem ich podmiotom na stosowanie metody opartej na hydrolizie. Właściwe organy tych państw członkowskich potwierdziły, że prowadzone będą ścisłe kontrole tych podmiotów w celu zapobiegania potencjalnym zagrożeniom dla zdrowia.
(14)
W swojej opinii z dnia 8 lipca 2010 na temat traktowania wapnem obornika od świń i drobiu EFSA stwierdził, że proponowane mieszanie wapna i obornika można uznać za bezpieczną metodę inaktywacji odpowiednich bakteryjnych i wirusowych czynników chorobotwórczych przed zamierzonym zastosowaniem produktu pochodnego, tzn. mieszanki wapna i obornika, w glebie. Jako że skuteczność procesu wykazano tylko z zastosowaniem określonego urządzenia mieszającego, EFSA zalecił, w przypadku użycia innego urządzenia w tym samym celu, dokonanie walidacji na podstawie pomiaru pH, czasu i temperatury, aby wykazać, że przy zastosowaniu innego urządzenia mieszającego osiąga się równoważną inaktywację czynników chorobotwórczych.
(15)
Należy przeprowadzić walidację zgodnie z tymi zasadami w przypadku użycia wapna tlenkowo-magnezowego (CaOMgO) zamiast wapna palonego (CaO), które zostało zastosowane w procesie poddanym ocenie przez EFSA.
(16)
W swej opinii z dnia 22 września 2010 r. na temat wieloetapowego procesu katalitycznego służącego produkcji paliw odnawialnych EFSA stwierdził, że metoda ta może zostać uznana za bezpieczną, kiedy tłuszcze wytopione uzyskane z materiałów kategorii 2 i 3 stosuje się jako materiał wyjściowy, a tłuszcze te zostały przetworzone zgodnie ze standardowymi metodami przetwarzania produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego. Przedstawione dowody nie pozwoliły jednak na stwierdzenie, że dzięki temu procesowi można również zmniejszyć potencjalne zagrożenie TSE związane z tłuszczami wytopionymi uzyskanymi z materiałów kategorii 1. Należy zatem zatwierdzić wieloetapowy proces katalityczny dla wytopionych tłuszczów uzyskanych z materiałów kategorii 2 i 3, natomiast względem tłuszczów wytopionych uzyskanych z materiałów kategorii 1 należy proces ten odrzucić. Odrzucenie to nie uniemożliwia wnioskodawcy przedłożenia EFSA dalszych dowodów w celu wydania nowej oceny, jednak należy zakazać stosowania tłuszczów wytopionych uzyskanych z materiału kategorii 1 w wymienionym procesie do czasu wydania tej oceny.
(17)
Należy zmienić załącznik IV do rozporządzenia (UE) nr 142/2011, aby uwzględnić wnioski z trzech wymienionych opinii EFSA.
(18)
W rozporządzeniu (UE) nr 1069/2009 przewidziano przyjęcie środków wykonawczych odnośnie do przekształcania produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego w biogaz lub kompost. Kiedy produkty uboczne pochodzenia zwierzęcego są mieszane w wytwórni biogazu lub w kompostowni z materiałami pochodzenia innego niż zwierzęce lub z innymi materiałami nieobjętymi przez to rozporządzenie, należy zezwolić właściwemu organowi na dopuszczenie pobierania reprezentatywnych próbek po pasteryzacji i przed mieszaniem, w celu zbadania ich zgodności z kryteriami mikrobiologicznymi. Dzięki pobraniu tych próbek powinno być możliwe sprawdzenie, czy w wyniku pasteryzacji zmniejszono ryzyko mikrobiologiczne dotyczące przetwarzanych produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego.
(19)
Należy zatem odpowiednio zmienić załącznik V do rozporządzenia (UE) nr 142/2011.
(20)
W rozporządzeniu (WE) nr 1069/2009 przewidziano przyjęcie standardowego formatu składania wniosków o dopuszczenie alternatywnych metod stosowania lub usuwania produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego lub produktów pochodnych. Format ten mają stosować zainteresowane strony przy składaniu wniosku o zatwierdzenie takich metod.
(21)
Na wniosek Komisji EFSA przyjął w dniu 7 lipca 2010 r. opinię naukową w sprawie oświadczenia odnośnie do pomocy technicznej dotyczącej formatu składania wniosków o dopuszczenie nowych metod alternatywnych w zakresie produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego (7). W oświadczeniu tym EFSA zaleca udzielenie dodatkowych wyjaśnień na temat informacji, które zainteresowane strony muszą dostarczyć, składając wniosek o zatwierdzenie nowej metody alternatywnej.
(22)
Uwzględniając zalecenia pochodzące z tej opinii naukowej, należy zmienić standardowy format składania wniosków o dopuszczenie nowych metod alternatywnych określony w załączniku VII do rozporządzenia (UE) nr 142/2011.
(23)
Jako że paliwa odnawialne uzyskane w wyniku wieloetapowego procesu katalitycznego mogą również być wytwarzane z przywożonych tłuszczów wytopionych, należy sprecyzować wymogi dotyczące przywozu tych tłuszczów oraz warunki określone w świadectwie zdrowia, które musi towarzyszyć przesyłkom tłuszczów wytopionych w miejscu wprowadzania do Unii, gdzie odbywają się kontrole weterynaryjne. Należy zatem odpowiednio zmienić załączniki XIV i XV do rozporządzenia (WE) nr 142/2011.
(24)
Należy zatem odpowiednio zmienić art. 3 i załączniki II, IV, V, VII, VIII, XI oraz załączniki XIII do XVI.
(25)
Należy wyznaczyć okres przejściowy po dacie wejścia w życie niniejszego rozporządzenia celem umożliwienia dalszego przywozu do Unii tłuszczów wytopionych nieprzeznaczonych do spożycia przez ludzi, stosowanych do pewnych celów poza łańcuchem żywnościowym, jak przewidziano w rozporządzeniu (UE) nr 142/2011 przed wprowadzeniem zmian niniejszym rozporządzeniem.
(26)
Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W rozporządzeniu (UE) nr 142/2011 wprowadza się następujące zmiany:
1.
w art. 3 lit. g) zastępuje się następującym tekstem:
„g)
futro spełniające wymogi szczególne dotyczące punktu końcowego dla tego produktu, określone w załączniku XIII rozdział VIII;
h)
olej z ryb przeznaczony do wytwarzania produktów leczniczych spełniający wymogi szczególne dotyczące punktu końcowego dla tego produktu, określone w załączniku XIII rozdział VIII;
i)
benzyna i paliwa spełniające wymogi szczególne dla produktów pochodzących z wieloetapowego procesu katalitycznego służącego do produkcji paliw odnawialnych, określone w załączniku IV rozdział IV sekcja 3 pkt 2 lit. c).”;
2.
w załącznikach II, IV, V, VII, VIII i IX oraz w załącznikach od XIII do XVI wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
W okresie przejściowym trwającym do dnia 31 stycznia 2012 r. zezwala się nadal na przywóz do UE przesyłek tłuszczów wytopionych nieprzeznaczonych do spożycia przez ludzi, stosowanych do pewnych celów poza łańcuchem żywnościowym, którym towarzyszy świadectwo zdrowia wypełnione i podpisane zgodnie ze wzorem ustanowionym w załączniku XV rozdział 10(B) do rozporządzenia (WE) nr 142/2011 przed wejściem w życie niniejszego rozporządzenia, pod warunkiem że wspomniane świadectwa zostały wypełnione i podpisane przed dniem 30 listopada 2011 r.
Artykuł 3
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 29 lipca 2011 r.