NAŘÍZENÍ KOMISE (EU) č. 744/2010
ze dne 18. srpna 2010,
kterým se mění nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 1005/2009 o látkách, které poškozují ozonovou vrstvu, s ohledem na kritická použití halonů
(Text s významem pro EHP)
EVROPSKÁ KOMISE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie,
s ohledem na nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 1005/2009 ze dne 16. září 2009 o látkách, které poškozují ozonovou vrstvu (1), a zejména na čl. 13 odst. 2 uvedeného nařízení,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Halon 1301, halon 1211 a halon 2402 (dále jen „halony“) jsou látky poškozující ozonovou vrstvu, které jsou uvedeny jako regulované látky ve skupině III v příloze I nařízení ES č. 1005/2009. Jejich výroba je ve členských státech od roku 1994 v souladu s požadavky Montrealského protokolu zakázána. Jejich použití je však i nadále povoleno pro určitá kritická použití, jak je stanoveno v příloze VI nařízení (ES) č. 1005/2009.
(2)
Jak vyžaduje čl. 4 odst. 4 písm. iv) nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 2037/2009 ze dne 29. června 2000 o látkách, které poškozují ozonovou vrstvu (2), přezkoumala Komise přílohu VII uvedeného nařízení. V této souvislosti Komise vyhodnotila stávající použití halonů a dostupnost a používání technicky a ekonomicky dostupných náhradních látek nebo technologií, které jsou přijatelné z hlediska životního prostředí a zdraví (dále jen „náhradní látky a technologie“). Nařízení (ES) č. 2037/2000 bylo mezitím nahrazeno nařízením (ES) č. 1005/2009 a příloha VII nařízení (ES) č. 2037/2000 se změnila na přílohu VI nařízení (ES) č. 1005/2009, aniž by došlo ke změnám.
(3)
Z přezkumu vyplynuly některé nesrovnalosti mezi členskými státy ohledně výkladu skutečnosti, která použití halonů představují kritická použití podle přílohy VI nařízení (ES) č. 1005/2009. Každé použití halonů by tedy mělo být podrobněji popsáno a mělo by uvádět kategorii vybavení či zařízení, účel použití, druh halonového hasicího přístroje a typ halonu.
(4)
Z přezkumu rovněž vyplynulo, že až na několik výjimek již halony nejsou potřeba k tomu, aby byly splněny potřeby požární ochrany u nových konstrukčních návrhů vybavení a nových zařízení, a že se nyní běžně používají náhradní látky a technologie. Halonové hasicí přístroje a systémy požární ochrany jsou však i nadále potřeba v některém vybavení, které je vyráběno či bude vyrobeno podle stávajících konstrukčních návrhů.
(5)
Z přezkumu je dále zřejmé, že u většiny použití v oblasti protipožární ochrany, ať už u stávajícího vybavení a ve stávajících zařízeních, nebo u vybavení, které je vyráběno podle stávajících konstrukčních návrhů, jsou halony nahrazovány nebo by s postupem doby mohly být za přiměřené náklady nahrazeny náhradními látkami a technologiemi.
(6)
S ohledem na zvýšenou dostupnost a používání náhradních látek a technologií je proto vhodné stanovit pro každé použití termíny pro ukončení používání, po jejichž uplynutí nebude používání halonů v novém vybavení a nových zařízeních považováno za kritické, a instalace halonových hasicích přístrojů či systémů požární ochrany tudíž nebude povolena. Při definování pojmů „nové vybavení“ a „nová zařízení“ je třeba řádně zohlednit fázi v životním cyklu vybavení a zařízení, ve které je účinně stanoven konstrukční návrh prostoru, v němž je zapotřebí protipožární ochrany.
(7)
Rovněž je vhodné stanovit pro každé použití konečná data, po jejichž uplynutí by používání halonů u hasicích přístrojů či systémů požární ochrany ve veškerém vybavení a veškerých zařízeních, ať již ve stávajícím vybavení či stávajících zařízeních, nebo ve vybavení, které je vyráběno či bude vyrobeno podle stávajících konstrukčních návrhů, přestalo být považováno za kritické. Používání halonů by tudíž nebylo povoleno a všechny halonové hasicí přístroje a systémy požární ochrany by do uvedeného data měly být nahrazeny, upraveny či vyřazeny z používání v souladu s čl. 13 odst. 3 nařízení (ES) č. 1005/2009.
(8)
Termíny pro ukončení používání by měly zohlednit dostupnost náhradních látek a technologií u nového vybavení a nových zařízení a překážky pro jejich používání. Rovněž by měly v případě potřeby poskytnout dostatek času pro vývoj náhradních látek a technologií a zároveň k takovému vývoji motivovat. Pokud se týká letadel, vzhledem k tomu, že civilní letectví je právně upraveno na mezinárodní úrovni, je třeba řádně přihlédnout k iniciativám Mezinárodní organizace pro civilní letectví (ICAO) týkajícím se instalace a používání halonů v hasicích přístrojích v letadlech.
(9)
Konečná data by kromě toho měla poskytnout dostatek času na to, aby nahrazení či úprava halonů byly dokončeny jako součást běžné či plánované údržby vybavení nebo zařízení či součást programů jejich aktualizace, aniž by byl nadměrně ovlivněn provoz vybavení či zařízení a aniž by vznikly nadměrné náklady. U konečných dat by se rovněž mělo přihlédnout k době potřebné pro získání osvědčení, povolení či schválení nezbytného pro instalaci náhradních látek a technologií v dotčeném vybavení či dotčených zařízeních.
(10)
Pro většinu použití v novém vybavení a nových zařízeních, ve kterých již halonových hasicích přístrojů a systémů požární ochrany není potřeba nebo se již neinstalují, je vhodné stanovit jako termín pro ukončení používání rok 2010. Je však vhodné stanovit rok 2011 jako termín pro ukončení používání v případě některých použití u pozemních vojenských vozidel a letadel, u nichž se má za to, že jsou pro ně nyní k dispozici náhradní látky a technologie, které však nebyly provedeny během vývojových programů, jež jsou nyní téměř dokončeny, a v jejichž případě by změny již nemusely být technicky či ekonomicky proveditelné. Je vhodné stanovit rok 2014 jako termín pro ukončení používání v případě použití u přenosných hasicích přístrojů umístěných v prostorech leteckého motoru a kabině letadla, což by odpovídalo harmonogramu pro předpokládané provedení odpovídajících omezení organizací ICAO. Je vhodné stanovit rok 2018 jako termín pro ukončení používání v případě použití v nákladním prostoru letadel, kdy zatím nebyly identifikovány náhradní látky a technologie, kdy však lze důvodně předpokládat, že náhradní látky a technologie budou v návaznosti na další výzkum a vývoj k dispozici do data stanoveného pro instalaci v nových letadlech, u kterých je podána žádost pro osvědčení typu.
(11)
Pro mnohá použití je vhodné stanovit konečné datum v období 2013 až 2025 v závislosti na míře technické a ekonomické obtížnosti vyplývající z nahrazení či úpravy halonů. Uvedená konečná data by měla poskytnout dostatečnou dobu na nahrazení halonů během programů běžné údržby u většiny vybavení a zařízení, v jejichž případě jsou nyní k dispozici náhradní látky a technologie. Je vhodné stanovit rok 2030 nebo 2035 jako konečné datum pro některá použití u vojenských pozemních vozidel a vojenských lodí, u nichž je nahrazení halonu technicky a ekonomicky dostupné pouze jako součást programů plánované aktualizace či rekonstrukce a v jejichž případě bude v některých členských státech zapotřebí provést dodatečný výzkum a vývoj k ověření vhodnosti náhradních látek a technologií.
(12)
U některých použití u stávajících vojenských vozidel, stávajících vojenských lodí, stávajících vojenských ponorek a stávajících vojenských letadel a u těch vozidel, lodí, ponorek a letadel, které jsou vyráběny nebo budou vyrobeny podle stávajících konstrukčních návrhů, nebyly technicky a ekonomicky dostupné náhradní látky a technologie dosud identifikovány. Lze však důvodně očekávat, že do roku 2040 bude většina dotčeného vybavení na konci své životnosti nebo že do té doby budou v důsledku dalšího výzkumu a vývoje k dispozici náhradní látky a technologie. Je tudíž vhodné stanovit rok 2040 jako přiměřené datum pro tato použití.
(13)
Rovněž v případě systémů požární ochrany v nákladových prostorech, prostorech motoru a pomocných pohonných jednotkách u stávajících civilních letadel či letadel, která jsou vyráběna v souladu se stávajícím osvědčením typu, nebyly náhradní látky a technologie zatím identifikovány. Vedle toho bude v blízké budoucnosti u uvedených použití značný počet civilních letadel i nadále vyráběn za použití halonů a výroba těchto letadel bude na halonech závislá. Ačkoliv panuje obecná shoda, že existují významná technická, ekonomická a regulační omezení ovlivňující nahrazení halonů v těchto použitích, je s ohledem na nejistotu dlouhodobé dostupnosti recyklovaných halonů a s ohledem na potřebu dalšího výzkumu a vývoje pro účely identifikace a vývoje vhodných náhradních látek a technologií rovněž vhodné stanovit rok 2040 jako přiměřené konečné datum.
(14)
Příloha VI, včetně harmonogramů pro postupné vyřazení kritických použití, bude i nadále přezkoumávána s cílem zohlednit pokračující výzkum a vývoj náhradních látek a technologií a nové informace o jejich dostupnosti. Ve zvláštních případech, v nichž je prokázáno, že neexistují žádné jiné náhradní látky a technologie, lze kromě toho udělit odchylky z konečných dat a termínů pro ukončení používání.
(15)
Nařízení (ES) č. 1005/2009 by proto mělo být odpovídajícím způsobem změněno.
(16)
Opatření stanovená tímto nařízením jsou v souladu se stanoviskem výboru zřízeného podle čl. 25 odst. 1 nařízení (ES) č. 1005/2009,
PŘIJALA TOTO NAŘÍZENÍ:
Článek 1
Příloha VI nařízení (ES) č. 1005/2009 se nahrazuje přílohou tohoto nařízení.
Článek 2
Toto nařízení vstupuje v platnost dvacátým dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
V Bruselu dne 18. srpna 2010.
ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (UE) NR 744/2010
z dnia 18 sierpnia 2010 r.
zmieniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1005/2009 w sprawie substancji zubożających warstwę ozonową, w zakresie zastosowań krytycznych halonów
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1005/2009 z dnia 16 września 2009 r. w sprawie substancji zubożających warstwę ozonową (1), w szczególności jego art. 13 ust. 2,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
Halon 1301, halon 1211 i halon 2402 (zwane dalej „halonami”) stanowią substancje zubożające warstwę ozonową wymienione jako substancje kontrolowane w grupie III załącznika I do rozporządzenia (WE) nr 1005/2009. W roku 1994, zgodnie z wymogami protokołu montrealskiego, zakazano produkcji halonów w państwach członkowskich. Wciąż jednak dopuszcza się ich wykorzystywanie w zakresie określonych krytycznych zastosowań wymienionych w załączniku VI do rozporządzenia (WE) nr 1005/2009.
(2)
Zgodnie z wymaganiami art. 4 ust. 4 ppkt (iv) rozporządzenia (WE) nr 2037/2000 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 czerwca 2000 r. w sprawie substancji zubożających warstwę ozonową (2) Komisja dokonała przeglądu załącznika VII do wymienionego rozporządzenia. W tym celu Komisja dokonała oceny bieżących zastosowań halonów oraz dostępności i wykorzystania technologii lub alternatywnych rozwiązań, których zastosowanie byłoby osiągalne z technicznego i ekonomicznego punktu widzenia i które byłyby do przyjęcia z punktu widzenia ochrony zdrowia i środowiska (zwane dalej „alternatywnymi rozwiązaniami”). W międzyczasie rozporządzenie (WE) nr 2037/2000 zastąpiono rozporządzeniem (WE) nr 1005/2009, a załącznik VII do rozporządzenia (WE) nr 2037/2000 zastąpiono załącznikiem VI do rozporządzenia (WE) nr 1005/2009, nie wprowadzając jakichkolwiek zmian.
(3)
W trakcie przeglądu wykazano istnienie pewnych rozbieżności interpretacyjnych pomiędzy państwami członkowskimi w kwestii tego, które z zastosowań halonów stanowią zastosowania krytyczne zgodnie z załącznikiem VI do rozporządzenia (WE) nr 1005/2009. Należy zatem bardziej szczegółowo opisać każde z zastosowań halonów, określając kategorię danego sprzętu lub obiektu, cel zastosowania, rodzaj danej gaśnicy halonowej oraz rodzaj danego halonu.
(4)
W ramach przeglądu wykazano także, iż - poza nielicznymi wyjątkami - w nowych projektach sprzętu i w nowych obiektach zastosowanie halonów nie jest już niezbędne w celu zapewnienia właściwej ochrony przeciwpożarowej, oraz że alternatywne rozwiązania są obecnie instalowane rutynowo. Zastosowanie halonowych gaśnic lub systemów ochrony przeciwpożarowej jest jednak nadal niezbędne w przypadku niektórych rodzajów sprzętu, które są lub będą produkowane według istniejących projektów.
(5)
Wyniki przeglądu wskazują także, iż halony są już zastępowane lub mogą z czasem zostać zastąpione rozwiązaniami alternatywnymi, z zachowaniem rozsądnego poziomu kosztów w przypadku większości zastosowań przeciwpożarowych w istniejącym sprzęcie i istniejących obiektach oraz w sprzęcie, który jest produkowany zgodnie z istniejącymi projektami.
(6)
Ze względu na rosnącą dostępność i stosowanie rozwiązań alternatywnych należy zatem ustalić daty graniczne, po upływie których stosowanie halonów w nowym sprzęcie i nowych obiektach nie byłoby zastosowaniem krytycznym, w związku z czym instalacja halonowej gaśnicy lub systemu ochrony przeciwpożarowej byłaby zabroniona. Przy definiowaniu „nowego sprzętu” i „nowego obiektu” należy wziąć pod uwagę etap cyklu życia danego sprzętu lub obiektu, na którym projekt przestrzeni, która ma być objęta ochroną przeciwpożarową, został już jednoznacznie ustalony.
(7)
Należy również ustalić, dla każdego zastosowania, daty końcowe, po upływie których zastosowanie halonów w gaśnicach lub systemach ochrony przeciwpożarowej we wszystkich istniejących sprzętach i obiektach lub w sprzętach wyprodukowanych według istniejących projektów przestanie być uznawane za zastosowanie krytyczne. Zastosowanie halonów zostałoby zatem zabronione, zaś wszystkie halonowe gaśnice i systemy ochrony przeciwpożarowej należałoby zastąpić, zamienić lub zdemontować do daty końcowej, zgodnie z art. 13 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1005/2009.
(8)
Daty graniczne powinny uwzględniać dostępność alternatywnych rozwiązań dla nowego sprzętu i nowych obiektów oraz przeszkody w ich wprowadzaniu. Powinny one również w razie potrzeby zapewnić wystarczającą ilość czasu na opracowanie alternatywnych rozwiązań, stanowiąc jednocześnie zachętę do podjęcia się takich opracowań. W odniesieniu do statków powietrznych, jako że lotnictwo cywilne jest regulowane na poziomie międzynarodowym, należy zwrócić szczególną uwagę na inicjatywy podejmowane przez Międzynarodową Organizację Lotnictwa Cywilnego (ICAO) dotyczące instalacji i zastosowania halonów w gaśnicach na pokładzie statków powietrznych.
(9)
Daty końcowe powinny ponadto zapewnić wystarczającą ilość czasu na zastąpienie lub zamianę stosowanego halonu w ramach rutynowych lub planowanych programów konserwacji lub modernizacji sprzętu lub obiektów bez wywierania niepożądanego wpływu na działanie sprzętu lub obiektu i nadmiernych kosztów. Należy także uwzględnić czas niezbędny do otrzymania wszelkiego rodzaju certyfikatów, autoryzacji i homologacji, które mogą być wymagane dla wprowadzenia alternatywnych rozwiązań w przypadku danego sprzętu lub obiektu.
(10)
W ramach większości zastosowań w nowym sprzęcie i obiektach, w przypadku których wykorzystanie halonowych gaśnic i systemów ochrony przeciwpożarowej nie jest konieczne lub nie są one już instalowane, jako datę graniczną zaprzestania ich stosowania należy ustanowić rok 2010. Jednakże w przypadku niektórych zastosowań w wojskowych pojazdach lądowych i statkach powietrznych, w których alternatywne rozwiązania uważa się za dostępne już dziś, ale nie zostały one wprowadzone w programach rozwojowych, które zostały prawie ukończone i których modyfikacja może nie być osiągalna z technicznego i ekonomicznego punktu widzenia, datę graniczną należy ustanowić na rok 2011. W przypadku zastosowań w gondolach silnikowych w statkach powietrznych i przenośnych gaśnicach kabinowych datę graniczną należy ustanowić na rok 2014, co będzie odpowiadało ramom czasowym przewidywanego wdrożenia równoważnych restrykcji przez ICAO. W przypadku zastosowań w ładowniach statków powietrznych, w których nie istnieją jeszcze rozwiązania alternatywne, ale można się spodziewać, że w wyniku prac badawczo-rozwojowych udostępnione będą do tej daty dostępne rozwiązania alternatywne do instalowania w nowych statkach powietrznych zgłoszonych do certyfikacji typu, datę graniczną należy ustanowić na rok 2018.
(11)
W przypadku wielu zastosowań należy ustanowić daty końcowe przypadające na okres między 2013 r. a 2025 r., zgodnie z poziomem trudności, z jakim z punktu widzenia technicznego i ekonomicznego wiąże się zastępowanie lub zamiana halonu. Daty końcowe powinny zapewniać wystarczającą ilość czasu na zastąpienie halonu w ramach rutynowej konserwacji w większości sprzętu i obiektów, dla których istnieją obecnie rozwiązania alternatywne. W przypadku zastosowań w niektórych wojskowych pojazdach lądowych i okrętach marynarki wojennej, w których zastępowanie halonu jest osiągalne z technicznego i ekonomicznego punktu widzenia jedynie w ramach planowanych programów modernizacyjnych i retrofitingu i dla których w niektórych państwach członkowskich może zaistnieć konieczność przeprowadzenia dodatkowych prac badawczo-rozwojowych w celu zweryfikowania, czy rozwiązania alternatywne są odpowiednie, jako datę końcową należy ustanowić rok 2030 lub 2035.
(12)
W przypadku niektórych zastosowań w istniejących pojazdach wojskowych, nawodnych okrętach marynarki wojennej, okrętach podwodnych marynarki wojennej, wojskowych statkach powietrznych oraz w przypadku obecnej lub przyszłej produkcji według istniejących projektów nie istnieją jeszcze rozwiązania alternatywne. Jednakże można się spodziewać, że do 2040 r. okres eksploatacji znacznej części przedmiotowego sprzętu dobiegnie końca lub że dzięki pracom badawczo-rozwojowym dostępne będą rozwiązania alternatywne. Należy zatem ustanowić rok 2040 jako rozsądną datę końcową dla tych zastosowań.
(13)
W przypadku systemów ochrony przeciwpożarowej w ładowniach, gondolach silnikowych i pomocniczych zespołach energetycznych na istniejących cywilnych statkach powietrznych lub produkowanych zgodnie z istniejącym certyfikatem typu nie istnieją jeszcze rozwiązania alternatywne. Ponadto znaczna liczba cywilnych statków powietrznych będzie produkowana przy zastosowaniu halonów oraz będzie polegała na tych zastosowaniach w bliskiej przyszłości. Chociaż przyjmuje się, że istnieją znaczne techniczne, ekonomiczne i regulacyjne ograniczenia mające wpływ na zastępowanie halonów w tych zastosowaniach, należy jednak, w świetle braku pewności w odniesieniu do długoterminowej dostępności halonów poddanych recyklingowi oraz potrzeby prowadzenia dalszych prac badawczo-rozwojowych w celu określenia i opracowania odpowiednich rozwiązań alternatywnych, ustanowić datę 2040 jako rozsądną datę końcową.
(14)
Załącznik VI, w tym harmonogram wycofywania zastosowań krytycznych, zostanie poddany przeglądowi w celu uwzględnienia ciągłych prac badawczo-rozwojowych w dziedzinie rozwiązań alternatywnych oraz nowych informacji dotyczących dostępności tych rozwiązań. Ponadto w poszczególnych przypadkach, po wykazaniu, iż nie istnieje rozwiązanie alternatywne, mogą zostać przyznane odstępstwa od dat końcowych i granicznych.
(15)
Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 1005/2009.
(16)
Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu powołanego na mocy art. 25 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1005/2009,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Załącznik VI do rozporządzenia (WE) nr 1005/2009 zastępuje się załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 18 sierpnia 2010 r.