ROZHODNUTÍ RADY
ze dne 31. března 2011
o bezpečnostních pravidlech na ochranu utajovaných informací EU
(2011/292/EU)
RADA EVROPSKÉ UNIE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie, a zejména na čl. 240 odst. 3 této smlouvy,
s ohledem na rozhodnutí Rady 2009/937/EU ze dne 1. prosince 2009, kterým se přijímá její jednací řád (1), a zejména na článek 24 uvedeného rozhodnutí,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Aby bylo možno rozvíjet aktivity Rady ve všech oblastech, které vyžadují nakládání s utajovanými informacemi, je vhodné zavést komplexní bezpečnostní systém ochrany utajovaných informací vztahující se na Radu, její generální sekretariát a členské státy.
(2)
Toto rozhodnutí by se mělo uplatňovat v případech, kdy Rada, její přípravné orgány a generální sekretariát Rady nakládají s utajovanými informacemi EU.
(3)
V souladu s vnitrostátními právními předpisy a v míře nezbytné pro fungování Rady by členské státy měly dodržovat toto rozhodnutí v případech, kdy jejich příslušné orgány, pracovníci nebo dodavatelé nakládají s utajovanými informacemi EU, aby měl každý jistotu, že utajovaným informacím EU je poskytována rovnocenná úroveň ochrany.
(4)
Rada a Komise se zavázaly k uplatňování rovnocenných bezpečnostních standardů pro ochranu utajovaných informací EU.
(5)
Rada zdůrazňuje, že je důležité, aby se Evropský parlament a další orgány, agentury, instituce nebo úřady EU případně připojily k uplatňování zásad, standardů a pravidel pro ochranu utajovaných informací, které jsou nezbytné pro ochranu zájmů Unie a jejích členských států.
(6)
Základní zásady a minimální standardy stanovené tímto rozhodnutím pro ochranu utajovaných informací EU uplatňují v rámci své vnitřní organizace agentury a subjekty EU zřízené podle hlavy V kapitoly 2 Smlouvy o Evropské unii, Europol a Eurojust podle ustanovení svých příslušných zřizovacích aktů.
(7)
Bezpečnostní pravidla na ochranu utajovaných informací EU přijatá Radou jsou uplatňována v rámci operací pro řešení krizí zřízených podle hlavy V kapitoly 2 Smlouvy o Evropské unii a jejich pracovníky.
(8)
Bezpečnostní pravidla na ochranu utajovaných informací EU přijatá Radou uplatňují zvláštní zástupci EU a členové jejich týmů.
(9)
Tímto rozhodnutím nejsou dotčeny články 15 a 16 Smlouvy o fungování Evropské unie a jejich prováděcí akty.
(10)
Tímto rozhodnutím nejsou dotčeny platné postupy členských států v oblasti informování jejich národních parlamentů o činnostech Unie,
PŘIJALA TOTO ROZHODNUTÍ:
Článek 1
Účel, oblast působnosti a definice
1. Toto rozhodnutí stanoví základní zásady a minimální bezpečnostní standardy pro ochranu utajovaných informací EU.
2. Tyto základní zásady a minimální standardy jsou použitelné pro Radu a generální sekretariát Rady a dodržují je členské státy v souladu se svými vnitrostátními právními předpisy tak, aby měl každý jistotu, že utajovaným informacím EU je poskytována rovnocenná úroveň ochrany.
3. Pro účely tohoto rozhodnutí se použijí definice uvedené v dodatku A.
Článek 2
Definice utajovaných informací EU, stupně utajení a označení
1. „Utajovanými informacemi EU“ se rozumějí jakékoli informace nebo materiály označené stupněm utajení EU, jejichž neoprávněné vyzrazení by mohlo různou měrou poškodit zájmy Evropské unie nebo jednoho či více členských států.
2. Utajované informace EU jsou utajovány jedním z následujících stupňů utajení:
a) TRÈS SECRET UE / EU TOP SECRET: informace a materiály, jejichž neoprávněné vyzrazení by mohlo vést k mimořádně závažnému poškození podstatných zájmů Evropské unie nebo jednoho či více členských států;
b) SECRET UE / EU SECRET: informace a materiály, jejichž neoprávněné vyzrazení by mohlo závažně poškodit podstatné zájmy Evropské unie nebo jednoho či více členských států;
c) CONFIDENTIEL UE / EU CONFIDENTIAL: informace a materiály, jejichž neoprávněné vyzrazení by mohlo poškodit podstatné zájmy Evropské unie nebo jednoho či více členských států;
d) RESTREINT UE / EU RESTRICTED: informace a materiály, jejichž neoprávněné vyzrazení by mohlo být nevýhodné pro zájmy Evropské unie nebo jednoho či více členských států.
3. Utajované informace EU jsou označeny stupněm utajení podle odstavce 2. Mohou nést doplňující označení uvádějící oblast činnosti, k níž se vztahují, identifikující původce, omezující distribuci či použití nebo uvádějící informace o způsobilosti k předání.
Článek 3
Pravidla stanovování stupňů utajení
1. Příslušné orgány zajistí odpovídající utajení utajovaných informací EU, jejich jasné označení jako utajované informace a zachování stupně utajení pouze po nezbytnou dobu.
2. Bez předchozího písemného souhlasu původce nelze snížit ani zrušit stupeň utajení utajovaných informací EU a ani nelze změnit či zrušit žádné z označení uvedených v čl. 2 odst. 3.
3. Rada schválí bezpečnostní politiku pro vytváření utajovaných informací EU, která zahrnuje praktickou příručku pro stanovování stupňů utajení.
Článek 4
Ochrana utajovaných informací
1. Ochrana utajovaných informací EU se řídí tímto rozhodnutím.
2. Držitel jakékoli utajované informace EU je odpovědný za její ochranu v souladu s tímto rozhodnutím.
3. Pokud členské státy poskytnou v rámci struktur či sítí Evropské unie utajované informace označené vnitrostátním stupněm utajení, Rada a generální sekretariát Rady tyto informace chrání v souladu s požadavky na ochranu utajovaných informací EU na odpovídající úrovni podle srovnávací tabulky stupňů utajení uvedené v dodatku B.
4. Velké množství či kompilace utajovaných informací EU mohou být důvodem pro úroveň ochrany odpovídající vyššímu stupni utajení.
Článek 5
Řízení bezpečnostních rizik
1. Bezpečnostní rizika související s utajovanými informacemi EU jsou řízena jako proces. Tento proces je zaměřen na určení známých bezpečnostních rizik, na stanovení bezpečnostních opatření ke snížení těchto rizik na přijatelnou úroveň v souladu se základními zásadami a minimálními standardy stanovenými tímto rozhodnutím a na uplatňování těchto opatření v souladu s koncepcí hloubkové ochrany podle dodatku A. Účinnost těchto opatření se průběžně vyhodnocuje.
2. Bezpečnostní opatření na ochranu utajovaných informací EU během celého jejich životního cyklu musí být přiměřená zejména stupni utajení, podobě a objemu informací nebo materiálů, umístění a konstrukci zařízení, v nichž jsou utajované informace EU uloženy, a na místě vyhodnocené hrozby škodlivých nebo TRÈStných činností, včetně vyzvědačství, sabotáže nebo terorismu.
3. V pohotovostních plánech se zohlední potřeba chránit utajované informace EU v mimořádných situacích s cílem předejít neoprávněnému přístupu, vyzrazení nebo ztrátě integrity či dostupnosti.
4. Plány zajištění kontinuity provozu zahrnují preventivní a nápravná opatření, která minimalizují dopad velkých selhání nebo incidentů na nakládání s utajovanými informacemi EU a na ukládání těchto informací.
Článek 6
Provádění tohoto rozhodnutí
1. V případě potřeby Rada na doporučení Bezpečnostního výboru schválí bezpečností politiky, kterými se stanoví prováděcí opatření k tomuto rozhodnutí.
2. Bezpečnostní výbor může na své úrovni schválit bezpečnostní pokyny, které doplní nebo podpoří toto rozhodnutí a veškeré bezpečnostní politiky schválené Radou.
Článek 7
Personální bezpečnost
1. Personální bezpečností se rozumí uplatňování opatření, jež zajistí, že přístup k utajovaným informacím EU je umožněn pouze osobám, které:
-
potřebují znát utajované informace,
-
jsou případně bezpečnostně prověřeny pro odpovídající stupeň utajení a
-
byly poučeny o svých povinnostech.
2. Bezpečnostní prověrka slouží k tomu, aby určila, zda může být určitá osoba s přihlédnutím ke své loajalitě, důvěryhodnosti a spolehlivosti oprávněna k přístupu k utajovaným informacím EU.
3. Všechny osoby v generálním sekretariátu Rady, jejichž povinnosti mohou vyžadovat, aby měly přístup k utajovaným informacím EU se stupněm utajení CONFIDENTIEL UE / EU CONFIDENTIAL nebo vyšším, musí být před umožněním přístupu k takovým utajovaným informacím EU bezpečnostně prověřeny pro odpovídající stupeň utajení. Bezpečnostní prověrka pro úředníky a ostatní zaměstnance generálního sekretariátu Rady je upravena v příloze I.
4. Pracovníci členských států uvedení v čl. 14 odst. 3, jejichž povinnosti mohou vyžadovat přístup k utajovaným informacím EU se stupněm utajení CONFIDENTIEL UE / EU CONFIDENTIAL nebo vyšším, musí být před umožněním přístupu k takovým utajovaným informacím EU bezpečnostně prověřeni pro odpovídající stupeň utajení nebo musí být jinak řádně oprávněni z titulu své funkce v souladu s vnitrostátními právními předpisy.
5. Všechny osoby musí být před tím, než jim bude umožněn přístupu k utajovaným informacím EU, a poté v pravidelných intervalech poučeny o svých povinnostech souvisejících s ochranou utajovaných informací EU v souladu s tímto rozhodnutím; uvedené osoby tuto skutečnost potvrdí.
6. Prováděcí pravidla k tomuto článku jsou stanovena v příloze I.
Článek 8
Fyzická bezpečnost
1. Fyzickou bezpečností se rozumí uplatňování fyzických a technických ochranných opatření s cílem předejít neoprávněnému přístupu k utajovaným informacím EU.
2. Opatření fyzické bezpečnosti mají znemožnit neoprávněný nebo násilný vstup útočníka, odradit od neoprávněné činnosti a takové činnosti zabránit a odhalit ji a umožnit rozdělení členů personálu, pokud jde o přístup k utajovaným informacím EU, v souladu se zásadou potřeby znát utajované informace. Tato opatření se stanoví na základě procesu řízení rizik.
3. Opatření fyzické bezpečnosti je třeba zavést pro všechny areály, budovy, kanceláře, místnosti a další prostory, v nichž se nakládá s utajovanými informacemi EU nebo v nichž jsou takové informace ukládány, včetně prostor, v nichž jsou umístěny komunikační a informační systémy podle čl. 10 odst. 2.
4. Prostory, v nichž jsou ukládány utajované informace EU se stupněm utajení CONFIDENTIEL UE / EU CONFIDENTIAL nebo vyšším, je třeba zřídit jako zabezpečené oblasti v souladu s přílohou II a musí je schválit příslušný bezpečnostní orgán.
5. Na ochranu utajovaných informací EU se stupněm utajení CONFIDENTIEL UE / EU CONFIDENTIAL nebo vyšším se použijí pouze schválené prostředky nebo zařízení.
6. Prováděcí pravidla k tomuto článku jsou stanovena v příloze II.
Článek 9
Správa utajovaných informací
1. Správou utajovaných informací se rozumí uplatňování administrativních opatření, která slouží ke kontrole utajovaných informací EU během celého jejich životního cyklu a doplňují opatření stanovená v článcích 7, 8 a 10, a pomáhají tak zabránit úmyslnému či neúmyslnému ohrožení či ztrátě takových informací, zjistit takové ohrožení nebo ztrátu informací a následně zajistit nápravu. Tato opatření se týkají zejména vytváření, evidence, kopírování, překladů, přenášení a ničení utajovaných informací EU.
2. Informace stupně utajení CONFIDENTIEL UE / EU CONFIDENTIAL nebo vyššího je třeba po jejich obdržení a před jejich distribucí z bezpečnostních důvodů zaevidovat. Příslušné orgány generálního sekretariátu Rady a členských států zřídí za tímto účelem systém registrů. Informace se stupněm utajení TRÈS SECRET UE / EU TOP SECRET musí být zaevidovány v určených registrech.
3. Útvary a prostory, v nichž se nakládá s utajovanými informacemi EU nebo v nichž jsou takové informace ukládány, podléhají pravidelné inspekci prováděné příslušným bezpečnostním orgánem.
4. Mimo fyzicky chráněné oblasti se utajované informace EU mezi jednotlivými útvary a prostory přenášejí tímto způsobem:
a)
utajované informace EU se obecně přenášejí elektronicky při zajištění ochrany kryptografickými prostředky schválenými v souladu s čl. 10 odst. 6;
b)
pokud přenos není uskutečňován způsobem uvedeným v písmeni a), přenášejí se utajované informace EU:
i)
na elektronických nosičích informací (jako například USB paměti, kompaktní disky, pevné disky), které jsou chráněny kryptografickými prostředky schválenými v souladu s čl. 10 odst. 6, nebo
ii)
ve všech ostatních případech podle pokynů stanovených příslušným bezpečnostním orgánem v souladu s příslušnými ochrannými opatřeními stanovenými v příloze III.
5. Prováděcí pravidla k tomuto článku jsou stanovena v příloze III.
Článek 10
Ochrana utajovaných informací EU, s nimiž se nakládá v komunikačních a informačních systémech
1. Zabezpečení informací v oblasti komunikačních a informačních systémů je jistota, že takové systémy ochrání informace, s nimiž nakládají a že budou fungovat správně, když jsou zapotřebí, pod dohledem oprávněných uživatelů. Účinné zabezpečení informací zajišťuje příslušnou míru důvěrnosti, integrity, dostupnosti, nepopiratelnosti a autenticity informací. Zabezpečení informací je založeno na procesu řízení rizik.
2. Komunikačním a informačním systémem se rozumí jakýkoli systém, který umožňuje nakládat s informacemi v elektronické podobě. Komunikační a informační systém zahrnuje všechna aktiva nezbytná k jeho fungování, včetně infrastruktury, organizace, personálu a informačních zdrojů. Toto rozhodnutí se použije na komunikační a informační systémy, v nichž se nakládá s utajovanými informacemi EU.
3. V komunikačních a informačních systémech se nakládá s utajovanými informacemi EU v souladu s koncepcí zabezpečení informací.
4. Veškeré komunikační a informační systémy podléhají akreditačnímu řízení. Cílem akreditace je získat jistotu, že byla provedena veškerá vhodná bezpečnostní opatření a že byla dosažena dostatečná úroveň ochrany utajovaných informací EU a komunikačních a informačních systémů v souladu s tímto rozhodnutím. Rozhodnutí o akreditaci stanoví nejvyšší stupeň utajení informací, s nimiž lze v daném systému nakládat, a příslušné podmínky.
5. Komunikační a informační systémy nakládající s informacemi se stupněm utajení CONFIDENTIEL UE / EU CONFIDENTIAL nebo vyšším jsou chráněny takovým způsobem, aby informace nemohly být ohroženy kompromitujícím elektromagnetickým vyzařováním („bezpečnostní opatření TEMPEST“).
6. Pokud je ochrana utajovaných informací EU zajišťována kryptografickými prostředky, tyto prostředky se schvalují tímto způsobem:
a)
Důvěrnost informací se stupněm utajení SECRET UE / EU SECRET a vyšším je chráněna kryptografickými prostředky schválenými Radou jakožto schvalovacím orgánem pro kryptografickou ochranu na základě doporučení Bezpečnostního výboru.
b)
Důvěrnost informací se stupněm utajení CONFIDENTIEL UE / EU CONFIDENTIAL nebo RESTREINT UE / EU RESTRICTED je chráněna kryptografickými prostředky schválenými generálním tajemníkem Rady jakožto schvalovacím orgánem pro kryptografickou ochranu na základě doporučení Bezpečnostního výboru.
Bez ohledu na písmeno b) může být důvěrnost utajovaných informací EU se stupněm utajení CONFIDENTIEL UE / EU CONFIDENTIAL nebo RESTREINT UE / EU RESTRICTED v rámci vnitrostátních systémů členských států chráněna kryptografickými prostředky schválenými schvalovacím orgánem pro kryptografickou ochranu daného členského státu.
7. Během elektronického přenosu utajovaných informací EU se použijí schválené kryptografické prostředky. Bez ohledu na tento požadavek se za mimořádných okolností nebo v případě zvláštních technických konfigurací mohou použít zvláštní postupy, jak je uvedeno v příloze IV.
8. Příslušné orgány generálního sekretariátu Rady a členských států zřídí v souvislosti se zabezpečením informací tyto orgány:
a)
orgán pro zabezpečení informací;
b)
orgán TEMPEST;
c)
schvalovací orgán pro kryptografickou ochranu;
d)
orgán pro distribuci kryptografických materiálů.
9. Příslušné orgány generálního sekretariátu Rady a členských států zřídí pro každý systém:
a)
orgán pro bezpečnostní akreditaci;
b)
provozní orgán pro zabezpečení informací.
10. Prováděcí pravidla k tomuto článku jsou stanovena v příloze IV.
Článek 11
Průmyslová bezpečnost
1. Průmyslovou bezpečností se rozumí uplatňování opatření k zajištění ochrany utajovaných informací EU ze strany dodavatelů nebo subdodavatelů během jednání před uzavřením utajovaných smluv a během celého životního cyklu utajovaných smluv. Tyto smlouvy nesmí umožnit přístup k informacím se stupněm utajení TRÈS SECRET UE / EU TOP SECRET.
2. Generální sekretariát Rady může na základě smlouvy pověřit plněním úkolů, které zahrnují nebo vyžadují přístup k utajovaným informacím EU nebo nakládání s nimi či jejich ukládání, průmyslové nebo jiné subjekty registrované v členském státě nebo ve třetím státě, který uzavřel dohodu nebo správní ujednání podle čl. 12 odst. 2 písm. a) nebo b).
3. Generální sekretariát Rady jakožto zadavatel zajistí, aby při zadávání zakázek na základě utajovaných smluv průmyslovým nebo jiným subjektům byly dodržovány minimální standardy průmyslové bezpečnosti, které jsou stanoveny tímto rozhodnutím a na něž dotyčná smlouva odkazuje.
4. Vnitrostátní bezpečnostní orgán, určený bezpečnostní orgán nebo kterýkoli jiný příslušný orgán každého členského státu zajistí v rozsahu daném vnitrostátními právními předpisy, aby dodavatelé a subdodavatelé registrovaní na jejich území přijali všechna vhodná opatření na ochranu utajovaných informací EU během jednání před uzavřením smluv a při plnění utajované smlouvy.
5. Vnitrostátní bezpečnostní orgán, určený bezpečnostní orgán nebo kterýkoli jiný příslušný bezpečnostní orgán každého členského státu zajistí v souladu s vnitrostátními právními předpisy, aby dodavatelé a subdodavatelé registrovaní v daném členském státě a účastnící se zakázek na základě utajovaných smluv nebo utajovaných subdodavatelských smluv, které vyžadují přístup k informacím se stupněm utajení CONFIDENTIEL UE / EU CONFIDENTIAL nebo SECRET UE / EU SECRET v jejich prostorách, buď při plnění takových smluv, nebo před jejich uzavřením, byli držiteli osvědčení o bezpečnostní prověrce zařízení pro požadovaný stupeň utajení.
6. Pracovníkům dodavatele či subdodavatele, kteří pro plnění utajované smlouvy potřebují přístup k informacím se stupněm utajení CONFIDENTIEL UE / EU CONFIDENTIAL nebo SECRET UE / EU SECRET, vydá příslušný vnitrostátní bezpečnostní orgán, určený bezpečnostní orgán nebo kterýkoli jiný příslušný bezpečnostní orgán osvědčení o bezpečnostní prověrce personálu v souladu s vnitrostátními právními předpisy a s minimálními standardy stanovenými v příloze I.
7. Prováděcí pravidla k tomuto článku jsou stanovena v příloze V.
Článek 12
Výměna utajovaných informací se třetími státy a mezinárodními organizacemi
1. Pokud Rada určí, že je třeba přistoupit k výměně utajovaných informací EU s některým třetím státem nebo mezinárodní organizací, vytvoří se za tím účelem příslušný rámec.
2. S cílem vytvořit tento rámec a stanovit vzájemně uplatňovaná pravidla pro ochranu vyměňovaných utajovaných informací:
a)
Rada uzavře dohody o bezpečnostních postupech pro výměnu a ochranu utajovaných informací (dále jen „dohody o bezpečnosti informací“) nebo
b)
generální tajemník Rady může uzavřít správní ujednání v souladu s bodem 17 přílohy VI, pokud stupeň utajení poskytovaných utajovaných informací EU není zpravidla vyšší než RESTREINT UE / EU RESTRICTED.
3. Dohody o bezpečnosti informací nebo správní ujednání podle odstavce 2 musí obsahovat ustanovení, která zaručí, že třetí státy nebo mezinárodní organizace, obdrží-li utajované informace EU, zajistí ochranu těchto informací odpovídající jejich stupni utajení a v souladu s minimálními standardy, které nejsou méně přísné než minimální standardy stanovené tímto rozhodnutím.
4. Rozhodnutí o poskytnutí utajovaných informací EU, jejichž původcem je Rada, třetímu státu nebo mezinárodní organizaci přijímá Rada případ od případu s ohledem na povahu a obsah těchto informací, na potřebu příjemce znát utajované informace a na míru prospěchu pro EU. Není-li Rada původcem utajovaných informací, které mají být poskytnuty, generální sekretariát Rady nejdříve získá pro poskytnutí informací písemný souhlas původce. Nelze-li původce zjistit, převezme jeho odpovědnost Rada.
5. Za účelem zhodnocení účinnosti zavedených bezpečnostních opatření ve třetím státě nebo mezinárodní organizaci zajišťujících ochranu poskytovaných nebo vyměňovaných utajovaných informací EU se vykonají hodnotící návštěvy.
6. Prováděcí pravidla k tomuto článku jsou stanovena v příloze VI.
Článek 13
Narušení bezpečnosti a ohrožení utajovaných informací EU
1. K narušení bezpečnosti dochází v důsledku jednání nebo opomenutí určité osoby v rozporu s bezpečnostními pravidly stanovenými tímto rozhodnutím.
2. K ohrožení utajovaných informací EU dochází, pokud byly tyto informace v důsledku narušení bezpečnosti zcela nebo zčásti zpřístupněny neoprávněným osobám.
3. Jakékoli narušení bezpečnosti nebo podezření na něj se neprodleně oznámí příslušnému bezpečnostnímu orgánu.
4. Je-li známo nebo existují-li oprávněné důvody domnívat se, že došlo k ohrožení či ztrátě utajovaných informací EU, přijme příslušný bezpečnostní orgán v souladu s příslušnými právními předpisy veškerá vhodná opatření s cílem:
a)
informovat původce;
b)
zajistit, aby za účelem zjištění faktů byla událost vyšetřena pracovníky, kteří nejsou za dané narušení bezpečnosti bezprostředně odpovědni;
c)
posoudit možnou škodu z hlediska zájmů EU a členských států;
d)
přijmout vhodná opatření, která zabrání opakování události, a
e)
oznámit přijatá opatření příslušným orgánům.
5. Vůči kterékoli osobě, která je odpovědná za porušení bezpečnostních pravidel stanovených tímto rozhodnutím, mohou být přijata disciplinární opatření v souladu s příslušnými pravidly a předpisy. Vůči kterékoli osobě, která je odpovědná za ohrožení či ztrátu utajovaných informací EU, se přijmou disciplinární opatření nebo právní kroky v souladu s příslušnými právními předpisy.
Článek 14
Odpovědnost za provádění
1. Rada přijme veškerá nezbytná opatření, aby zajistila jednotné uplatňování tohoto rozhodnutí.
2. Generální tajemník Rady přijme veškerá nezbytná opatření, aby zajistil, že při nakládání s utajovanými informacemi EU nebo s jinými utajovanými informacemi nebo při jejich ukládání budou v prostorách využívaných Radou a v generálním sekretariátu Rady uplatňováno toto rozhodnutí, včetně styčných úřadů ve třetích státech a ze strany úředníků a ostatních zaměstnanců generálního sekretariátu Rady, pracovníků vyslaných ke generálnímu sekretariátu Rady a dodavatelů generálního sekretariátu Rady.
3. Členské státy přijmou v souladu se svými vnitrostátními právními předpisy veškerá vhodná opatření, aby zajistily, že při nakládání s utajovanými informacemi EU nebo při jejich ukládání bude toto rozhodnutí dodržováno:
a)
pracovníky stálých zastoupení členských států při Evropské unii a členů jejich delegací, kteří se účastní zasedání Rady či jejích přípravných orgánů nebo jiných činností Rady;
b)
jinými pracovníky správních orgánů členských států, včetně pracovníků vyslaných k těmto orgánům, bez ohledu na to, zda působí na území členských států nebo v zahraničí;
c)
jinými osobami v členských státech, které jsou k přístupu k utajovaným informacím EU řádně oprávněny z titulu své funkce, a
d)
dodavateli členských států, ať již působí na území členských států nebo v zahraničí.
Článek 15
Organizace bezpečnosti v rámci Rady
1. V rámci své úlohy při zajišťování jednotného uplatňování tohoto rozhodnutí Rada schválí:
a)
dohody uvedené v čl. 12 odst. 2 písm. a);
b)
rozhodnutí opravňující k poskytování utajovaných informací EU třetím státům a mezinárodním organizacím;
c)
roční program inspekcí navržený generálním tajemníkem Rady a doporučený Bezpečnostním výborem pro inspekce orgánů a prostor členských států a agentur a subjektů EU zřízených podle hlavy V kapitoly 2 Smlouvy o Evropské unii, Europolu a Eurojustu, jakož i hodnotící návštěvy třetích států a mezinárodních organizací za účelem ověření účinnosti opatření zavedených na ochranu utajovaných informací EU a
d)
bezpečnostní politiky podle čl. 6 odst. 1.
2. Bezpečnostním orgánem generálního sekretariátu Rady je generální tajemník Rady. Generální tajemník Rady v této funkci:
a)
provádí bezpečnostní politiku Rady a její přezkum;
b)
koordinuje s vnitrostátními bezpečnostními orgány členských států veškeré bezpečnostní otázky týkající se ochrany utajovaných informací souvisejících s činností Rady;
c)
před umožněním přístupu k informacím se stupněm utajení CONFIDENTIEL UE / EU CONFIDENTIAL nebo vyšším úředníkům a ostatním zaměstnancům generálního sekretariátu Rady vydává v souladu s čl. 7 odst. 3 těmto úředníkům a zaměstnancům osvědčení o bezpečnostní prověrce personálu EU;
d)
podle potřeby nařizuje vyšetřování jakéhokoli faktického nebo možného ohrožení či ztráty utajovaných informací, jejichž držitelem nebo původcem je Rada, nebo v případě podezření z ohrožení či ztráty takových informací a žádá příslušné bezpečnostní orgány o spolupráci při tomto vyšetřování;
e)
provádí pravidelné kontroly bezpečnostních opatření na ochranu utajovaných informací v prostorách generálního sekretariátu Rady;
f)
provádí pravidelné kontroly bezpečnostních opatření na ochranu utajovaných informací EU v agenturách a subjektech EU zřízených podle hlavy V kapitoly 2 Smlouvy o Evropské unii, Europolu a Eurojustu, jakož i v rámci operací pro řešení krizí zřízených podle hlavy V kapitoly 2 Smlouvy o EU a ze strany zvláštních zástupců EU a členů jejich týmů;
g)
ve spolupráci s příslušným vnitrostátním bezpečnostním orgánem a po dohodě s ním provádí pravidelné kontroly bezpečnostních opatření na ochranu utajovaných informací EU v orgánech a prostorách členských států;
h)
koordinuje bezpečnostní opatření s příslušnými orgány členských států, které odpovídají za ochranu utajovaných informací, a případně se třetími státy nebo mezinárodními organizacemi, mimo jiné s ohledem na povahu ohrožení bezpečnosti utajovaných informací EU a způsoby ochrany před tímto ohrožením;
i)
uzavírá správní ujednání podle čl. 12 odst. 2 písm. b) a
j)
provádí úvodní a pravidelné hodnotící návštěvy třetích států a mezinárodních organizací za účelem ověření účinnosti opatření zavedených na ochranu utajovaných informací EU, jež jim jsou poskytovány nebo jež jsou s nimi vyměňovány.
Při plnění těchto povinností je generálnímu tajemníkovi Rady nápomocna bezpečnostní kancelář generálního sekretariátu Rady.
3. Pro účely provádění čl. 14 odst. 3 by členské státy měly:
a)
určit vnitrostátní bezpečnostní orgán odpovědný za bezpečnostní opatření na ochranu utajovaných informací EU, aby:
i)
utajované informace EU v držení kteréhokoli vnitrostátního orgánu, veřejnoprávního či soukromoprávního, subjektu nebo agentury, na domácí půdě či v zahraničí, byly chráněny v souladu s tímto rozhodnutím,
ii)
bezpečnostní opatření na ochranu utajovaných informací EU byla pravidelně kontrolována,
iii)
všechny osoby, které jsou zaměstnány ve správních orgánech daného členského státu nebo dodavatelem a kterým může být umožněn přístup k informacím se stupněm utajení CONFIDENTIEL UE / EU CONFIDENTIAL nebo vyšším, byly bezpečnostně prověřeny nebo jinak řádně oprávněny z titulu své funkce v souladu s vnitrostátními právními předpisy,
iv)
byly podle potřeby zavedeny bezpečnostní programy, aby se minimalizovalo riziko, že utajované informace EU budou ohroženy či ztraceny,
v)
bezpečnostní otázky týkající se ochrany utajovaných informací EU byly koordinovány s ostatními příslušnými bezpečnostními orgány, včetně orgánů uvedených v tomto rozhodnutí a
vi)
byly vyřízeny příslušné žádosti o provedení bezpečnostní prověrky podané ze strany agentur a subjektů EU zřízených podle hlavy V kapitoly 2 Smlouvy o Evropské unii, Europolu a Eurojustu, jakož i ze strany operací pro řešení krizí zřízených podle hlavy V kapitoly 2 Smlouvy o EU nebo zvláštních zástupců EU a členů jejich týmů;
Seznam vnitrostátních bezpečnostních orgánů je uveden v dodatku C.
b)
zajistit, aby příslušné orgány poskytovaly informace a poradenství svým vládám a jejich prostřednictvím Radě o povaze ohrožení bezpečnosti utajovaných informací EU a o způsobech ochrany před tímto ohrožením.
Článek 16
Bezpečnostní výbor
1. Zřizuje se Bezpečnostní výbor. Tento výbor přezkoumává a posuzuje veškeré bezpečnostní otázky v oblasti působnosti tohoto rozhodnutí a podle potřeby poskytuje doporučení Radě.
2. Bezpečnostní výbor se skládá ze zástupců vnitrostátních bezpečnostních orgánů členských států a jeho zasedání se účastní zástupce Komise a Evropské služby pro vnější činnost. Předsedá mu generální tajemník Rady nebo osoba pověřená jej zastupovat. Bezpečností výbor se schází podle pokynů Rady nebo na žádost generálního tajemníka Rady či některého vnitrostátního bezpečnostního orgánu.
Zástupci agentur a subjektů EU zřízených podle hlavy V kapitoly 2 Smlouvy o Evropské unii, jakož i Europolu a Eurojustu, mohou být přizváni k účasti na zasedání, jestliže se jich týkají projednávané otázky.
3. Bezpečnostní výbor organizuje svou činnost tak, aby mohl poskytovat doporučení týkající se určitých oblastí bezpečnosti. Zřídí odbornou podskupinu pro otázky zabezpečení informací a podle potřeby další odborné podskupiny. Pro tyto odborné podskupiny vypracuje statut a ty mu následně předkládají zprávy o své činnosti, případně doporučení určená Radě.
Článek 17
Nahrazení předchozích rozhodnutí
1. Toto rozhodnutí zrušuje a nahrazuje rozhodnutí 2001/264/ES ze dne 19. března 2001, kterým se přijímají bezpečnostní předpisy Rady (2).
2. Veškeré utajované informace EU podle rozhodnutí Rady 2001/264/ES jsou nadále chráněny v souladu s příslušnými ustanoveními tohoto rozhodnutí.
Článek 18
Vstup v platnost
Toto rozhodnutí vstupuje v platnost dnem vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
V Bruselu dne 31. března 2011.
DECYZJA RADY
z dnia 31 marca 2011 r.
w sprawie przepisów bezpieczeństwa dotyczących ochrony informacji niejawnych UE
(2011/292/UE)
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 240 ust. 3,
uwzględniając decyzję Rady 2009/937/UE z dnia 1 grudnia 2009 r. dotyczącą przyjęcia regulaminu wewnętrznego Rady (1), w szczególności jej art. 24,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
Aby rozwinąć działania Rady we wszystkich dziedzinach wymagających wykorzystywania informacji niejawnych, właściwe jest utworzenie kompleksowego systemu bezpieczeństwa służącego ochronie informacji niejawnych, który obejmie Radę, jej Sekretariat Generalny oraz państwa członkowskie.
(2)
Niniejsza decyzja powinna mieć zastosowanie do przypadków, gdy Rada, jej organy przygotowawcze oraz Sekretariat Generalny Rady (SGR) wykorzystują informacje niejawne UE (EUCI).
(3)
Zgodnie z krajowymi przepisami ustawowymi i wykonawczymi i w zakresie, jaki jest niezbędny do funkcjonowania Rady, w przypadkach gdy właściwe organy, pracownicy lub wykonawcy z państw członkowskich wykorzystują EUCI, państwa członkowskie powinny przestrzegać niniejszej decyzji, tak aby każda ze stron mogła mieć pewność, że zagwarantowany został równoważny poziom ochrony EUCI.
(4)
Rada i Komisja są zdecydowane stosować równoważne normy bezpieczeństwa w celu ochrony EUCI.
(5)
Rada podkreśla znaczenie włączania się, w odpowiednich przypadkach, Parlamentu Europejskiego i innych instytucji, agencji, organów lub biur UE w przestrzeganie zasad, norm i przepisów dotyczących ochrony informacji niejawnych, które są niezbędne do ochrony interesów Unii i jej państw członkowskich.
(6)
Agencje i organy UE utworzone na mocy tytułu V rozdział 2 Traktatu o Unii Europejskiej, Europol i Eurojust stosują w ramach swoich struktur wewnętrznych podstawowe zasady i minimalne normy określone w niniejszej decyzji w celu ochrony EUCI, zgodnie z tym, co przewidują akty założycielskie tych agencji i organów.
(7)
Do operacji zarządzania kryzysowego organizowanych na mocy tytułu V rozdział 2 TUE oraz do personelu biorącego w nich udział stosuje się przepisy bezpieczeństwa przyjęte przez Radę w celu ochrony EUCI.
(8)
Specjalni przedstawiciele UE i członkowie ich zespołów stosują przepisy bezpieczeństwa przyjęte przez Radę w celu ochrony EUCI.
(9)
Niniejsza decyzja zostaje przyjęta bez uszczerbku dla art. 15 i 16 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) oraz aktów prawnych służących wykonaniu tych artykułów.
(10)
Niniejsza decyzja zostaje przyjęta bez uszczerbku dla istniejących w państwach członkowskich praktyk w zakresie powiadamiania parlamentów krajowych o działaniach Unii,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
Cel, zakres stosowania i definicje
1. Niniejsza decyzja określa podstawowe zasady i minimalne normy bezpieczeństwa służące ochronie EUCI.
2. Te podstawowe zasady i minimalne normy bezpieczeństwa mają zastosowanie do Rady i SGR oraz przestrzegane są przez państwa członkowskie zgodnie z ich krajowymi przepisami ustawowymi i wykonawczymi, tak aby każda ze stron mogła mieć pewność, że zagwarantowany został równoważny poziom ochrony EUCI.
3. Do celów niniejszej decyzji zastosowanie mają definicje zamieszczone w dodatku A.
Artykuł 2
Definicja EUCI, klauzule tajności i oznaczenia
1. „Informacje niejawne UE” (EUCI) oznaczają wszelkie informacje lub materiały objęte klauzulą tajności UE, których nieuprawnione ujawnienie mogłoby w różnym stopniu wyrządzić szkodę interesom Unii Europejskiej lub interesom co najmniej jednego państwa członkowskiego.
2. EUCI otrzymują jedną z następujących klauzul tajności:
a) TRÈS SECRET UE/EU TOP SECRET: informacje i materiały, których nieuprawnione ujawnienie mogłoby wyrządzić wyjątkowo poważną szkodę podstawowym interesom Unii Europejskiej lub co najmniej jednego państwa członkowskiego;
b) SECRET UE/EU SECRET: informacje i materiały, których nieuprawnione ujawnienie mogłoby poważnie zaszkodzić podstawowym interesom Unii Europejskiej lub co najmniej jednego państwa członkowskiego;
c) CONFIDENTIEL UE/EU CONFIDENTIAL: informacje i materiały, których nieuprawnione ujawnienie mogłoby zaszkodzić podstawowym interesom Unii Europejskiej lub co najmniej jednego państwa członkowskiego;
d) RESTREINT UE/EU RESTRICTED: informacje i materiały, których nieuprawnione ujawnienie mogłoby być niekorzystne dla interesów Unii Europejskiej lub co najmniej jednego państwa członkowskiego.
3. EUCI nadaje się klauzulę tajności zgodnie z ust. 2. Można nadać im dodatkowe oznaczenie wskazujące na dziedzinę działalności, do której się odnoszą, na wytwórcę, ograniczenia dystrybucji, ograniczenia wykorzystania lub możliwość ujawnienia.
Artykuł 3
Oznaczanie klauzulami tajności
1. Właściwe organy zapewniają, by EUCI nadawano odpowiednie klauzule tajności, by informacje takie były wyraźnie oznaczone jako informacje niejawne, a także by były one objęte danym poziomem klauzuli tajności nie dłużej, niż jest to konieczne.
2. Do obniżenia lub zniesienia klauzuli tajności nadanej EUCI oraz do zmiany lub usunięcia oznaczeń, o których mowa w art. 2 ust. 3, potrzebna jest uprzednia pisemna zgoda wytwórcy.
3. Rada zatwierdza politykę bezpieczeństwa w zakresie wytwarzania EUCI, która obejmuje praktyczny przewodnik nadawania klauzul tajności.
Artykuł 4
Ochrona informacji niejawnych
1. EUCI są chronione zgodnie z niniejszą decyzją.
2. Posiadacz jakichkolwiek EUCI jest odpowiedzialny za ich ochronę zgodnie z niniejszą decyzją.
3. Jeżeli państwa członkowskie wprowadzają do struktur lub sieci Unii Europejskiej informacje niejawne, którym nadano krajową klauzulę tajności, Rada i SGR obejmują te informacje ochroną zgodnie z wymogami, które mają zastosowanie do EUCI mających równorzędną klauzulę tajności - zgodnie z tabelą odpowiedników klauzul tajności zamieszczoną w dodatku B.
4. Uzasadnione może być objęcie dużych ilości lub kompilacji EUCI ochroną na poziomie właściwym dla wyższej klauzuli tajności.
Artykuł 5
Zarządzanie ryzykiem dla bezpieczeństwa
1. Zarządzanie ryzykiem naruszenia EUCI przebiega w ramach określonego procesu. Proces ten jest ukierunkowany na określenie rodzajów ryzyka naruszenia zasad bezpieczeństwa, środków bezpieczeństwa służących zmniejszeniu tego ryzyka do akceptowalnego poziomu zgodnie z podstawowymi zasadami i minimalnymi normami bezpieczeństwa przedstawionymi w niniejszej decyzji oraz na zastosowanie tych środków zgodnie z koncepcją ochrony w głąb, zdefiniowaną w dodatku A. Skuteczność takich środków jest stale poddawana ocenie.
2. Środki bezpieczeństwa służące ochronie EUCI na wszystkich etapach ich cyklu życia są proporcjonalne w szczególności do ich klauzuli tajności, formy, ilości informacji lub materiałów, lokalizacji i konstrukcji obiektów, w których się znajdują, oraz oceny zagrożenia wystąpieniem w tym miejscu działań realizowanych w złych zamiarach lub działalności przestępczej, takiej jak działalność szpiegowska, sabotażowa lub terrorystyczna.
3. Plany awaryjne uwzględniają potrzebę ochrony EUCI podczas sytuacji nadzwyczajnych w celu zapobieżenia nieuprawnionemu dostępowi do informacji, ich ujawnieniu lub utracie ich integralności lub dostępności.
4. W planach ciągłości działania zamieszczane są środki zapobiegawcze i naprawcze służące zminimalizowaniu skutków poważnych niedopatrzeń lub incydentów związanych z wykorzystywaniem EUCI oraz z ich przechowywaniem.
Artykuł 6
Wprowadzenie w życie niniejszej decyzji
1. Jeżeli to konieczne, Rada na zalecenie Komitetu ds. Bezpieczeństwa zatwierdza polityki bezpieczeństwa przewidujące środki służące wprowadzeniu w życie niniejszej decyzji.
2. Komitet ds. Bezpieczeństwa może na swoim poziomie uzgodnić wytyczne dotyczące bezpieczeństwa, które będą uzupełniać lub wspierać niniejszą decyzję i wszelkie polityki bezpieczeństwa zatwierdzone przez Radę.
Artykuł 7
Bezpieczeństwo osobowe
1. Bezpieczeństwo osobowe oznacza stosowanie środków gwarantujących, że dostęp do EUCI jest przyznawany tylko osobom, które:
-
spełniają zasadę ograniczonego dostępu,
-
w odpowiednich przypadkach zostały odpowiednio sprawdzone, oraz
-
zostały poinformowane o swoich obowiązkach.
2. Procedury prowadzenia postępowań sprawdzających mają na celu stwierdzenie, czy daną osobę, ze względu na jej lojalność, wiarygodność i rzetelność, można uprawnić do dostępu do EUCI.
3. Wszystkie osoby pracujące w SGR, których obowiązki mogą wymagać dostępu do EUCI o klauzuli tajności CONFIDENTIEL UE/EU CONFIDENTIAL lub wyższej, są przed uzyskaniem dostępu do takich EUCI odpowiednio sprawdzane. Procedura prowadzenia postępowań sprawdzających dotyczących urzędników i innych pracowników SGR przedstawiona jest w załączniku I.
4. Pracownicy państw członkowskich, o których mowa w art. 14 ust. 3, których obowiązki mogą wymagać dostępu do EUCI o klauzuli tajności CONFIDENTIEL UE/EU CONFIDENTIAL lub wyższej, są przed uzyskaniem dostępu do takich EUCI odpowiednio sprawdzani lub otrzymują inne odpowiednie upoważnienie ze względu na pełnione przez siebie funkcje, zgodnie z krajowymi przepisami ustawowymi i wykonawczymi.
5. Przed uzyskaniem dostępu do EUCI, a następnie w regularnych odstępach czasu wszystkie osoby informowane są o obowiązku ochrony tych informacji zgodnie z niniejszą decyzją i potwierdzają znajomość tego obowiązku.
6. Przepisy dotyczące wprowadzania w życie niniejszego artykułu znajdują się w załączniku I.
Artykuł 8
Bezpieczeństwo fizyczne
1. Bezpieczeństwo fizyczne oznacza stosowanie fizycznych i technicznych środków ochrony, aby zapobiec nieuprawnionemu dostępowi do EUCI.
2. Środki bezpieczeństwa fizycznego mają na celu zapobieżenie wtargnięciu osoby nieupoważnionej, w sposób niezauważony lub z użyciem siły, powstrzymanie od podjęcia nieuprawnionych działań, udaremnienie ich i wykrycie oraz umożliwienie podziału pracowników pod względem dostępu do EUCI zgodnie z zasadą ograniczonego dostępu. Środki te określane są na podstawie procesu zarządzania ryzykiem.
3. Środkami bezpieczeństwa fizycznego obejmuje się wszystkie obiekty, budynki, biura, pomieszczenia i inne strefy, w których są wykorzystywane lub przechowywane EUCI, w tym strefy, w których znajdują się systemy teleinformatyczne określone w art. 10 ust. 2.
4. Strefy, w których przechowywane są EUCI o klauzuli tajności CONFIDENTIEL UE/EU CONFIDENTIAL lub wyższej, ustanawiane są strefami bezpieczeństwa zgodnie z załącznikiem II; strefy takie zatwierdza właściwy organ bezpieczeństwa.
5. Do ochrony EUCI o klauzuli tajności CONFIDENTIEL UE/EU CONFIDENTIAL lub wyższej stosuje się wyłącznie zatwierdzony sprzęt lub zatwierdzone urządzenia.
6. Przepisy dotyczące wprowadzania w życie niniejszego artykułu znajdują się w załączniku II.
Artykuł 9
Zarządzanie informacjami niejawnymi
1. Zarządzanie informacjami niejawnymi polega na stosowaniu środków administracyjnych służących kontroli EUCI na wszystkich etapach ich cyklu życia w uzupełnieniu środków przewidzianych w art. 7, 8 i 10, co ma pomóc w powstrzymywaniu od zamierzonego lub przypadkowego narażenia na szwank bezpieczeństwa tych informacji lub ich utraty, w wykrywaniu takich przypadków i usuwaniu ich skutków. Środki takie dotyczą w szczególności wytwarzania, rejestracji, kopiowania, tłumaczenia, przewożenia i niszczenia EUCI.
2. Informacje niejawne o klauzuli tajności CONFIDENTIEL UE/EU CONFIDENTIAL lub wyższej są ze względów bezpieczeństwa rejestrowane przed dystrybucją i w momencie wpłynięcia. Właściwe organy SGR i państw członkowskich ustanawiają do tego celu system kancelarii tajnych. Informacje niejawne o klauzuli tajności TRÈS SECRET UE/EU TOP SECRET rejestruje się w wyznaczonych kancelariach tajnych.
3. Jednostki organizacyjne i obiekty, w których są wykorzystywane lub przechowywane EUCI, poddawane są regularnym inspekcjom przeprowadzanym przez właściwy organ bezpieczeństwa.
4. Poza strefami chronionymi fizycznie EUCI są przekazywane między jednostkami organizacyjnymi i obiektami w sposób następujący:
a)
z reguły EUCI są przekazywane drogą elektroniczną chronioną przy użyciu produktów kryptograficznych zatwierdzonych zgodnie z art. 10 ust. 6;
b)
gdy sposób, o którym mowa w lit. a) nie jest wykorzystywany, EUCI są przekazywane:
(i)
za pomocą środków elektronicznych (jak np. pamięć USB, płyty kompaktowe, twarde dyski) chronionych przy użyciu produktów kryptograficznych zatwierdzonych zgodnie z art. 10 ust. 6; albo
(ii)
we wszystkich pozostałych przypadkach, zgodnie z wytycznymi właściwego organu bezpieczeństwa wydanymi w myśl odpowiednich środków ochrony określonych w załączniku III.
5. Przepisy dotyczące wprowadzania w życie niniejszego artykułu znajdują się w załączniku III.
Artykuł 10
Ochrona EUCI przetwarzanych w systemach teleinformatycznych
1. Zabezpieczanie informacji w ramach systemów teleinformatycznych oznacza pewność, że systemy te będą chronić informacje, które są przez nie przetwarzane, i będą działać zgodnie z przeznaczeniem, w razie potrzeby pod kontrolą uprawnionych użytkowników. Skuteczne zabezpieczanie informacji gwarantuje odpowiedni poziom poufności, integralności, dostępności, niezaprzeczalności i autentyczności. Zabezpieczanie informacji opiera się na procesie zarządzania ryzykiem.
2. „System teleinformatyczny” oznacza system umożliwiający przetwarzanie informacji w formie elektronicznej. System teleinformatyczny obejmuje wszystkie zasoby niezbędne do jego funkcjonowania, w tym infrastrukturę, organizację, personel oraz zasoby informatyczne. Niniejsza decyzja ma zastosowanie do systemów teleinformatycznych przetwarzających EUCI (CIS).
3. CIS przetwarza EUCI zgodnie z koncepcją zabezpieczania informacji.
4. Wszystkie CIS poddawane są procedurze akredytacji. Celem akredytacji jest upewnienie się, że zastosowano wszystkie odpowiednie środki bezpieczeństwa i że osiągnięto wystarczający poziom ochrony EUCI i CIS zgodnie z niniejszą decyzją. W świadectwie akredytacji określa się najwyższą klauzulę tajności informacji, które mogą być przetwarzane w ramach danego CIS, oraz odpowiednie warunki.
5. CIS przetwarzające informacje niejawne o klauzuli tajności CONFIDENTIEL UE/EU CONFIDENTIAL i wyższej są chronione w taki sposób, by bezpieczeństwo informacji nie mogło zostać narażone na szwank z powodu niezamierzonych emisji elektromagnetycznych („środki bezpieczeństwa TEMPEST”).
6. Jeżeli EUCI podlegają ochronie przy użyciu produktów kryptograficznych, produkty te są zatwierdzane w sposób następujący:
a)
poufność informacji niejawnych o klauzuli tajności SECRET UE/EU SECRET i wyższej podlega ochronie przy użyciu produktów kryptograficznych zatwierdzonych - na podstawie zalecenia Komitetu ds. Bezpieczeństwa - przez Radę działającą jako organ ds. zatwierdzania produktów kryptograficznych (CAA);
b)
poufność informacji niejawnych o klauzuli tajności CONFIDENTIEL UE/EU CONFIDENTIAL lub RESTREINT UE/EU RESTRICTED podlega ochronie przy użyciu produktów kryptograficznych zatwierdzonych - na podstawie zalecenia Komitetu ds. Bezpieczeństwa - przez Sekretarza Generalnego Rady (zwanego dalej „Sekretarzem Generalnym”) działającego jako CAA.
Niezależnie od przepisów lit. b) w obrębie krajowych systemów państw członkowskich poufność EUCI o klauzuli tajności CONFIDENTIEL UE/EU CONFIDENTIAL lub RESTREINT UE/EU RESTRICTED może być chroniona przy użyciu produktów kryptograficznych zatwierdzonych przez CAA danego państwa członkowskiego.
7. Podczas transmisji EUCI drogą elektroniczną stosuje się zatwierdzone produkty kryptograficzne. Niezależnie od tego wymogu w wyjątkowych okolicznościach mogą mieć zastosowanie szczególne procedury lub szczególne konfiguracje techniczne określone w załączniku IV.
8. Właściwe organy, odpowiednio, SGR i państw członkowskich ustanawiają następujące organy zajmujące się zabezpieczaniem informacji:
a)
organ ds. zabezpieczania informacji (IAA);
b)
organ ds. TEMPEST (TA);
c)
organ ds. zatwierdzania produktów kryptograficznych (CAA);
d)
organ ds. dystrybucji produktów kryptograficznych (CDA).
9. W odniesieniu do każdego systemu właściwe organy, odpowiednio, SGR i państw członkowskich ustanawiają:
a)
organ ds. akredytacji bezpieczeństwa (SAA);
b)
organ operacyjny ds. zabezpieczania informacji.
10. Przepisy dotyczące wprowadzania w życie niniejszego artykułu znajdują się w załączniku IV.
Artykuł 11
Bezpieczeństwo przemysłowe
1. Bezpieczeństwo przemysłowe oznacza stosowanie środków mających zapewnić ochronę EUCI przez wykonawców lub podwykonawców podczas negocjacji poprzedzających zawarcie umów i na wszystkich etapach cyklu życia umów niejawnych. Umowy takie nie obejmują dostępu do informacji niejawnych o klauzuli tajności TRÈS SECRET UE/EU TOP SECRET.
2. SGR może na podstawie umowy powierzyć zadania obejmujące EUCI lub wiążące się z dostępem do tych informacji, ich wykorzystywaniem lub przechowywaniem przez podmioty prowadzące działalność gospodarczą lub inną, zarejestrowane w państwie członkowskim lub w państwie trzecim, które zawarło umowę lub porozumienie administracyjne zgodnie z art. 12 ust. 2 lit. a) lub b).
3. Jako instytucja zamawiająca SGR zapewnia, by w przypadku zawierania umów niejawnych z podmiotami prowadzącymi działalność gospodarczą lub inną spełnione były minimalne normy bezpieczeństwa przemysłowego określone w niniejszej decyzji i te, o których mowa w danej umowie.
4. Krajowa władza bezpieczeństwa (KWB), wyznaczona władza bezpieczeństwa (WWB) lub jakikolwiek inny właściwy organ bezpieczeństwa każdego państwa członkowskiego zapewniają - w zakresie, jaki umożliwiają to krajowe przepisy ustawowe i wykonawcze - by wykonawcy i podwykonawcy zarejestrowani na ich terytorium stosowali wszelkie odpowiednie środki mające chronić EUCI podczas negocjacji poprzedzających zawarcie umowy i podczas wykonywania umowy niejawnej.
5. KWB, WWB lub jakikolwiek inny właściwy organ bezpieczeństwa każdego państwa członkowskiego zapewniają, zgodnie z krajowymi przepisami ustawowymi i wykonawczymi, by wykonawcy lub podwykonawcy zarejestrowani w tym państwie członkowskim, będący stronami umów niejawnych lub niejawnych umów o podwykonawstwo i którym niezbędny jest dostęp w ich obiektach do informacji niejawnych o klauzuli tajności CONFIDENTIEL UE/EU CONFIDENTIAL lub SECRET UE/EU SECRET podczas wykonywania takich umów lub na etapie poprzedzającym ich zawarcie, posiadali świadectwo bezpieczeństwa przemysłowego (SBP) do odpowiedniego poziomu klauzuli tajności.
6. Odpowiednia KWB, WWB lub jakikolwiek inny właściwy organ bezpieczeństwa wydaje pracownikom wykonawcy lub podwykonawcy, którym przy wykonywaniu umowy niejawnej niezbędny jest dostęp do informacji niejawnych o klauzuli tajności CONFIDENTIEL UE/EU CONFIDENTIAL lub SECRET UE/EU SECRET, poświadczenie bezpieczeństwa osobowego (PBO) zgodnie z krajowymi przepisami ustawowymi i wykonawczymi oraz minimalnymi normami bezpieczeństwa określonymi w załączniku I.
7. Przepisy dotyczące wprowadzania w życie niniejszego artykułu znajdują się w załączniku V.
Artykuł 12
Wymiana informacji niejawnych z państwami trzecimi i organizacjami międzynarodowymi
1. Jeżeli Rada stwierdza, że zachodzi konieczność wymiany EUCI z państwem trzecim lub organizacją międzynarodową, ustanowione zostają odpowiednie ramy takiej wymiany.
2. Aby ustanowić takie ramy i określić wzajemnie obowiązujące zasady ochrony wymienianych informacji niejawnych,
a)
Rada zawiera umowy dotyczące procedur bezpieczeństwa na potrzeby wymiany i ochrony informacji niejawnych (zwane dalej „umowami o bezpieczeństwie informacji”); lub
b)
Sekretarz Generalny może zgodnie z pkt 17 załącznika VI zawierać porozumienia administracyjne, o ile poziom klauzuli tajności nadanej EUCI, które mają zostać udostępnione, nie jest - co do zasady - wyższy niż RESTREINT UE/EU RESTRICTED.
3. Umowy o bezpieczeństwie informacji lub porozumienia administracyjne, o których mowa w ust. 2, zawierają postanowienia mające służyć temu, by w przypadku gdy państwa trzecie lub organizacje międzynarodowe otrzymają EUCI, informacje te były chronione w sposób odpowiadający ich klauzuli tajności i zgodny z minimalnymi normami, które nie mogą być mniej rygorystyczne niż normy określone w niniejszej decyzji.
4. Decyzja o udostępnieniu państwu trzeciemu lub organizacji międzynarodowej EUCI wytworzonych w Radzie podejmowana jest przez Radę po rozpatrzeniu każdego przypadku z osobna, w zależności od charakteru i treści takich informacji, od tego, czy odbiorca spełnia zasadę ograniczonego dostępu, i od tego, w jakim stopniu jest to korzystne dla UE. Jeżeli wytwórcą informacji niejawnych, o których udostępnienie wystąpiono, nie jest Rada, SGR najpierw zwraca się o pisemną zgodę wytwórcy na ich udostępnienie. Jeżeli nie można ustalić, kto jest wytwórcą, Rada przejmuje jego odpowiedzialność.
5. Aby stwierdzić skuteczność środków bezpieczeństwa stosowanych w państwie trzecim lub organizacji międzynarodowej w celu ochrony EUCI, które zostały im przekazane jednostronnie lub w ramach wymiany, przeprowadzane są wizyty oceniające.
6. Przepisy dotyczące wprowadzania w życie niniejszego artykułu znajdują się w załączniku VI.
Artykuł 13
Naruszenie i narażenie na szwank bezpieczeństwa EUCI
1. Naruszenie zasad bezpieczeństwa następuje w wyniku działania określonej osoby lub zaniechania przez nią działania w sposób sprzeczny z zasadami bezpieczeństwa ustanowionymi w niniejszej decyzji.
2. Narażenie na szwank bezpieczeństwa EUCI ma miejsce, gdy w wyniku naruszenia zasad bezpieczeństwa takie informacje w całości lub w części zostają ujawnione osobom nieupoważnionym.
3. O wszelkich podejrzeniach lub przypadkach naruszenia zasad bezpieczeństwa powiadamia się niezwłocznie właściwy organ bezpieczeństwa.
4. Jeżeli wiadomo lub jeżeli istnieją uzasadnione przesłanki, by przypuszczać, że bezpieczeństwo EUCI zostało narażone na szwank lub że informacje takie zostały utracone, właściwy organ bezpieczeństwa podejmuje - zgodnie z odpowiednimi przepisami ustawowymi i wykonawczymi - wszelkie stosowne działania służące:
a)
poinformowaniu wytwórcy informacji;
b)
zapewnieniu zbadania tego przypadku przez personel niezwiązany bezpośrednio z tym naruszeniem w celu ustalenia przebiegu wydarzeń;
c)
ocenie potencjalnych szkód dla interesów UE lub państw członkowskich;
d)
podjęciu właściwych środków w celu zapobieżenia powtórzeniu się podobnego przypadku; oraz
e)
powiadomieniu właściwych organów o podjętych działaniach.
5. Każda osoba odpowiedzialna za naruszenie przepisów dotyczących bezpieczeństwa określonych w niniejszej decyzji może podlegać postępowaniu dyscyplinarnemu zgodnie z mającymi zastosowanie zasadami i przepisami wykonawczymi. Każda osoba odpowiedzialna za narażenie na szwank bezpieczeństwa EUCI lub za ich utratę podlega postępowaniu dyscyplinarnemu lub sądowemu zgodnie z mającymi zastosowanie przepisami ustawowymi, zasadami i przepisami wykonawczymi.
Artykuł 14
Odpowiedzialność za wprowadzenie decyzji w życie
1. Rada podejmuje wszelkie niezbędne działania w celu zapewnienia ogólnej spójności w stosowaniu niniejszej decyzji.
2. Sekretarz Generalny podejmuje wszelkie niezbędne działania w celu zapewnienia stosowania niniejszej decyzji przez urzędników i innych pracowników SGR, personel oddelegowany do SGR i wykonawców zatrudnionych przez SGR, przy wykorzystywaniu lub przechowywaniu EUCI lub jakichkolwiek innych informacji niejawnych, w obiektach, z których korzysta Rada, oraz w obrębie SGR, w tym w obrębie biur łącznikowych znajdujących się w państwach trzecich.
3. Państwa członkowskie podejmują - zgodnie ze swoimi przepisami ustawowymi i wykonawczymi - wszelkie stosowne działania w celu zapewnienia przestrzegania niniejszej decyzji, przy wykorzystywaniu lub przechowywaniu EUCI, przez:
a)
pracowników stałych przedstawicielstw państw członkowskich przy Unii Europejskiej, a także delegatów krajowych uczestniczących w posiedzeniach Rady lub jej organów przygotowawczych lub biorących udział w innych działaniach Rady;
b)
innych pracowników administracji krajowej państw członkowskich, w tym pracowników oddelegowanych do pracy w tej administracji, gdy pełnią oni obowiązki na terytorium państw członkowskich lub poza ich granicami;
c)
inne osoby w państwach członkowskich, które ze względu na pełnione funkcje posiadają odpowiednie upoważnienie do dostępu do EUCI; oraz
d)
wykonawców zatrudnionych przez państwa członkowskie na terytorium państw członkowskich lub poza ich granicami.
Artykuł 15
Organizacja bezpieczeństwa w Radzie
1. W ramach zapewniania ogólnej spójności w stosowaniu niniejszej decyzji Rada zatwierdza:
a)
umowy, o których mowa w art. 12 ust. 2 lit. a);
b)
decyzje zezwalające na udostępnienie EUCI państwom trzecim i organizacjom międzynarodowym;
c)
roczny program inspekcji proponowany przez Sekretarza Generalnego i zalecany przez Komitet ds. Bezpieczeństwa; program ten dotyczy inspekcji jednostek organizacyjnych i obiektów w państwach członkowskich oraz inspekcji agencji i organów UE utworzonych na mocy tytułu V rozdział 2 TUE, jak również Europolu i Eurojustu, oraz wizyt oceniających przeprowadzanych w państwach trzecich i w organizacjach międzynarodowych w celu sprawdzenia skuteczności środków wprowadzonych, by chronić EUCI; oraz
d)
polityki bezpieczeństwa przewidziane w art. 6 ust. 1.
2. Organem bezpieczeństwa SGR jest Sekretarz Generalny. Pełniąc tę funkcję, Sekretarz Generalny:
a)
wdraża politykę bezpieczeństwa opracowaną przez Radę i dokonuje jej przeglądu;
b)
koordynuje z KWB państw członkowskich wszystkie kwestie bezpieczeństwa dotyczące ochrony informacji niejawnych mających związek z działaniami Rady;
c)
wydaje PBO UE urzędnikom i innym pracownikom SGR, zgodnie z art. 7 ust. 3, przed uzyskaniem przez nich dostępu do informacji niejawnych o klauzuli tajności CONFIDENTIEL UE/EU CONFIDENTIAL lub wyższej;
d)
w razie potrzeby zaleca wyjaśnienie każdego zaistniałego lub domniemanego przypadku narażenia na szwank bezpieczeństwa informacji niejawnych znajdujących się w posiadaniu Rady lub wytworzonych przez Radę lub utraty takich informacji oraz zwraca się do właściwych organów bezpieczeństwa o pomoc w takim postępowaniu wyjaśniającym;
e)
przeprowadza okresowe inspekcje zabezpieczeń służących ochronie informacji niejawnych w obiektach SGR;
f)
przeprowadza okresowe inspekcje zabezpieczeń służących ochronie EUCI w agencjach i organach UE utworzonych na mocy tytułu V rozdział 2 TUE, w Europolu i Eurojuście, jak również podczas operacji zarządzania kryzysowego prowadzonych na mocy tytułu V rozdział 2 TUE oraz zabezpieczeń stosowanych przez specjalnych przedstawicieli UE (SPUE) i członków ich zespołów;
g)
przeprowadza, wspólnie i w porozumieniu z zainteresowanymi KWB, okresowe inspekcje zabezpieczeń służących ochronie EUCI w jednostkach organizacyjnych i obiektach w państwach członkowskich;
h)
koordynuje środki bezpieczeństwa z właściwymi organami państw członkowskich odpowiedzialnymi za ochronę informacji niejawnych oraz, w stosownych przypadkach, z państwami trzecimi lub organizacjami międzynarodowymi, w tym w zakresie charakteru zagrożeń dla bezpieczeństwa EUCI oraz środków ochrony przed tymi zagrożeniami;
i)
zawiera porozumienia administracyjne, o których mowa w art. 12 ust. 2 lit. b); oraz
j)
przeprowadza wstępne i okresowe wizyty oceniające w państwach trzecich lub w organizacjach międzynarodowych w celu sprawdzenia skuteczności środków wprowadzonych, by chronić EUCI przekazane im jednostronnie lub w ramach wymiany.
Biuro ds. Bezpieczeństwa SGR pozostaje do dyspozycji Sekretarza Generalnego i pomaga mu w wypełnianiu wyżej opisanych obowiązków.
3. W celu wprowadzenia w życie art. 14 ust. 3 państwa członkowskie powinny:
a)
wyznaczyć KWB odpowiedzialną za zabezpieczenia służące ochronie EUCI, tak aby:
(i)
EUCI znajdujące się w posiadaniu jakiegokolwiek podmiotu krajowego: departamentu, organu lub agencji, bez względu na to, czy jest to podmiot publiczny czy prywatny i czy znajduje się w kraju czy za granicą, były chronione zgodnie z niniejszą decyzją;
(ii)
zabezpieczenia służące ochronie EUCI były poddawane okresowym inspekcjom;
(iii)
wszystkie osoby, które są zatrudnione w administracji krajowej lub przez wykonawcę i które mogą uzyskać dostęp do informacji niejawnych o klauzuli tajności CONFIDENTIEL UE/EU CONFIDENTIAL lub wyższej, były odpowiednio sprawdzane lub by przyznano tym osobom ze względu na pełnione przez nie funkcje inne odpowiednie upoważnienie zgodnie z krajowymi przepisami ustawowymi i wykonawczymi;
(iv)
programy bezpieczeństwa były w razie konieczności opracowane, aby zminimalizować ryzyko narażenia bezpieczeństwa EUCI na szwank lub ich utraty;
(v)
kwestie bezpieczeństwa związane z ochroną EUCI były koordynowane z innymi właściwymi organami krajowymi, w tym z organami, o których mowa w niniejszej decyzji; oraz
(vi)
rozpatrywane były odpowiednie wnioski o wydanie poświadczenia bezpieczeństwa składane przez agencje i organy UE utworzone na mocy tytułu V rozdział 2 TUE, Europol i Eurojust, jak również składane w ramach operacji zarządzania kryzysowego prowadzonych na mocy tytułu V rozdział 2 TUE oraz składane przez SPUE i ich zespoły.
KWB są wymienione w dodatku C;
b)
zapewnić, by ich właściwe organy dostarczały informacje i doradzały rządowi, a za jego pośrednictwem - Radzie co do charakteru zagrożeń dla bezpieczeństwa EUCI i środków ochrony przed tymi zagrożeniami.
Artykuł 16
Komitet ds. Bezpieczeństwa
1. Niniejszym ustanawia się Komitet ds. Bezpieczeństwa. Komitet analizuje i ocenia wszelkie kwestie bezpieczeństwa, które wchodzą w zakres stosowania niniejszej decyzji, oraz przedstawia Radzie odpowiednie zalecenia.
2. Komitet ds. Bezpieczeństwa składa się z przedstawicieli KWB państw członkowskich, a w jego obradach uczestniczy przedstawiciel Komisji i Europejskiej Służby Działań Zewnętrznych. Przewodniczy mu Sekretarz Generalny lub wyznaczona przez niego osoba. Komitet ten zbiera się na polecenie Rady lub na wniosek Sekretarza Generalnego lub KWB.
Do uczestnictwa w obradach komitetu mogą zostać zaproszeni przedstawiciele agencji i organów UE utworzonych na mocy tytułu V rozdział 2 TUE, jak również Europolu i Eurojustu, jeżeli omawiane są kwestie, które ich dotyczą.
3. Komitet ds. Bezpieczeństwa organizuje swoją działalność w taki sposób, aby móc przedstawiać zalecenia w konkretnych dziedzinach dotyczących bezpieczeństwa. Powołuje on podgrupę ekspercką zajmującą się kwestiami zabezpieczania informacji oraz inne podgrupy eksperckie, zależnie od konieczności. Wyznacza on zakres zadań takich podgrup eksperckich i otrzymuje od nich sprawozdania z działalności, w tym - w zależności od sytuacji - zalecenia dla Rady.
Artykuł 17
Zastąpienie poprzedniej decyzji
1. Niniejsza decyzja uchyla i zastępuje decyzję Rady 2001/264/WE z dnia 19 marca 2001 r. w sprawie przyjęcia przepisów Rady dotyczących bezpieczeństwa (2).
2. Wszystkie EUCI opatrzone klauzulą tajności zgodnie z decyzją Rady 2001/264/WE podlegają dalszej ochronie zgodnie z właściwymi przepisami niniejszej decyzji.
Artykuł 18
Wejście w życie
Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Sporządzono w Brukseli dnia 31 marca 2011 r.