ROZHODNUTÍ KOMISE
ze dne 28. října 2010
o financování nouzových opatření v souvislosti se vzteklinou v severovýchodní Itálii
(oznámeno pod číslem K(2010) 7379)
(2010/657/EU)
EVROPSKÁ KOMISE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie,
s ohledem na rozhodnutí Rady 2009/470/ES ze dne 25. května 2009 o některých výdajích ve veterinární oblasti (1), a zejména na čl. 8 odst. 2 uvedeného rozhodnutí,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
V rozhodnutí 2009/470/ES se stanoví, že pokud je členský stát přímo ohrožen výskytem nebo vývojem některé z nákaz uvedených v příloze I uvedeného rozhodnutí na území třetí země nebo členského státu, může být rozhodnuto o přijetí opatření přiměřených situaci a o poskytnutí finančního příspěvku Unie na kroky, jež se jeví jako zvláště potřebné pro úspěch přijatých opatření.
(2)
Vzteklina je nákaza zvířat, která postihuje zejména volně žijící a domácí masožravce a má vážné dopady na veřejné zdraví. Je jednou z nákaz uvedených v příloze I rozhodnutí 2009/470/ES.
(3)
V posledních letech spolufinancovala Unie programy orální imunizace volně žijících masožravců, kteří jsou zdrojem zmíněné nákazy, díky čemuž nastala ve většině členských států velmi příznivá situace a došlo k výraznému snížení počtu případů vztekliny u volně žijících a domácích zvířat a k vymizení vztekliny u lidí.
(4)
Itálie je považována za zemi prostou vztekliny od roku 1997. V říjnu 2008 byl však v regionu Friuli Venezia Giulia prokázán jeden případ vztekliny a následovalo osm nových případů v témže regionu. V roce 2009 se vzteklina u volně žijících zvířat rozšířila rovněž do regionu Veneto. Do konce roku 2009 bylo v regionu Friuli Venezia Giulia prokázáno 35 případů a v regionu Veneto 33 případů.
(5)
Sousední členské státy se obávají, že výskyt vztekliny v severovýchodní Itálii ohrožuje i jejich území.
(6)
Proto je nezbytné přijmout nouzová opatření s cílem zabránit dalšímu šíření nákazy v Itálii, jakož i jejímu šíření do sousedních členských států - Rakouska a Slovinska, a zvýšit úsilí o co nejrychlejší eradikaci nákazy.
(7)
Dne 9. prosince 2009 předložila Itálie Komisi nouzový plán orálního očkování lišek s názvem „Program tlumení vztekliny v regionech severovýchodní Itálie - zvláštní plán očkování lišek“. Plán byl shledán přijatelným, a proto je na místě, aby některá opatření byla financována Unií. Na provedení plánu by proto měl být poskytnut finanční příspěvek Unie.
(8)
Finanční příspěvek Unie musí být vyplacen na základě úřední žádosti o náhradu předložené členskými státy a na základě podpůrných dokladů uvedených v článku 7 nařízení Komise (ES) č. 349/2005 ze dne 28. února 2005, kterým se stanoví pravidla pro financování nouzových opatření a opatření pro tlumení některých chorob zvířat uvedených v rozhodnutí Rady 90/424/EHS Společenstvím (2)
(9)
Vzhledem k tomu, že rozšířený plán očkování bylo třeba uskutečnit bez odkladu, aby se předešlo šíření nákazy do dalších členských států, je odůvodněné, aby byl finanční příspěvek Unie uvolněn od 9. prosince 2009, kdy byl plán předložen Komisi k financování.
(10)
Opatření stanovená tímto rozhodnutím jsou v souladu se stanoviskem Stálého výboru pro potravinový řetězec a zdraví zvířat,
PŘIJALA TOTO ROZHODNUTÍ:
Článek 1
„Program tlumení vztekliny v regionech severovýchodní Itálie - zvláštní plán očkování lišek“ (dále jen „plán“), který předložila Itálie dne 9. prosince 2009, se schvaluje na období od 9. prosince 2009 do 31. prosince 2010.
Článek 2
1. Unie může poskytnout finanční příspěvek na plán ve výši 50 % nákladů Itálie na:
a)
provádění laboratorních vyšetření na:
i)
průkaz antigenu vztekliny nebo protilátek proti vzteklině,
ii)
izolaci a charakterizaci viru vztekliny,
iii)
průkaz biomarkeru,
iv)
titraci očkovacích návnad;
b)
nákup a distribuci orální očkovací látky a návnad a nákup a parenterální podávání očkovacích látek hospodářským zvířatům v souvislosti s plánem.
Finanční příspěvek Unie na náklady uvedené v písmenech a) a b) však nesmí přesáhnout 2 300 000 EUR.
2. Maximální částka nákladů vynaložených na provádění plánu, které mají být proplaceny Itálii, nesmí překročit v průměru:
a)
za sérologické vyšetření:
8 EUR na vyšetření;
b)
za vyšetření k průkazu tetracyklinu v kostech:
8 EUR na vyšetření;
c)
za fluorescenční vyšetření na protilátky (FAT):
12 EUR na vyšetření;
d)
za vyšetření pomocí metody polymerázové řetězové reakce (PCR):
10 EUR na vyšetření;
e)
za nákup orální očkovací látky a návnad:
0,4 EUR na dávku;
f)
za nákup parenterální očkovací látky:
1 EUR na dávku;
g)
za očkování hospodářských zvířat:
1,50 EUR na zvíře.
3. Náklady na provádění laboratorních vyšetření uvedených v odst. 1 písm. a) zahrnují:
a)
náklady na nákup souprav k vyšetřením, činidel a veškerého spotřebního materiálu použitého k provádění vyšetření;
b)
náklady na personál vyhrazený zcela nebo zčásti na provádění vyšetření;
c)
nejvýše 7 % režijních nákladů z celkových nákladů uvedených v písmenech a) a b).
Článek 3
1. Finanční příspěvek Unie na plán bude poskytnut pod podmínkou, že Itálie:
a)
uskuteční plán v souladu s příslušnými ustanoveními právních předpisů Unie, včetně pravidel hospodářské soutěže, pravidel pro zadávání veřejných zakázek a pravidel pro poskytování státní podpory;
b)
v souladu s přílohami předloží Komisi nejpozději 30. dubna 2011 závěrečnou zprávu o technickém provedení plánu spolu s údaji odůvodňujícími uhrazené náklady a výsledky dosaženými v období od 9. prosince 2009 do 31. prosince 2010;
c)
provede plán účelně.
2. Pokud Itálie nesplní podmínky stanovené v odstavci 1, sníží Komise finanční příspěvek Unie s ohledem na povahu a závažnost porušení a na finanční ztrátu vzniklou Unii.
Článek 4
Toto rozhodnutí se použije ode dne 9. prosince 2009.
Článek 5
Toto rozhodnutí je určeno členským státům.
V Bruselu dne 28. října 2010.
DECYZJA KOMISJI
z dnia 28 października 2010 r.
w sprawie finansowania środków stosowanych w stanach zagrożenia dotyczących wścieklizny w północno-wschodnich Włoszech
(notyfikowana jako dokument nr C(2010) 7379)
(2010/657/UE)
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając decyzję Rady 2009/470/WE z dnia 25 maja 2009 r. w sprawie wydatków w dziedzinie weterynarii (1), w szczególności jej art. 8 ust. 2,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
W myśl decyzji 2009/470/WE, w przypadku gdy państwo członkowskie jest bezpośrednio zagrożone wystąpieniem lub rozwojem na terytorium państwa trzeciego lub państwa członkowskiego jednej z chorób wymienionych w załączniku I do tej decyzji, mogą zostać przyjęte wszelkie środki odpowiednie do sytuacji, łącznie z przyznaniem wkładu finansowego Unii dla środków uznanych za szczególnie konieczne dla powodzenia podjętych działań.
(2)
Wścieklizna jest chorobą zwierząt, która atakuje głównie dzikie i domowe zwierzęta mięsożerne, mającą poważne konsekwencje dla zdrowia publicznego. Należy ona do chorób wymienionych w załączniku I do decyzji 2009/470/WE.
(3)
W ubiegłych latach współfinansowane przez Unię programy doustnego uodparniania dzikich zwierząt mięsożernych, będących rezerwuarem choroby, doprowadziły do pozytywnej sytuacji w większości państw członkowskich, to znaczy do gwałtownego spadku liczby zachorowań na wściekliznę u zwierząt dzikich i domowych oraz do zaniku występowania choroby u ludzi.
(4)
Od 1997 r. Włochy uznaje się za kraj wolny od wścieklizny. W październiku 2008 r. wykryto jednak jeden przypadek wścieklizny w regionie Friuli-Wenecja Julijska, po czym pojawiło się tam osiem kolejnych. W 2009 r. wścieklizna leśna rozprzestrzeniła się także na region Wenecji Euganejskiej. Do końca 2009 r. w regionie Friuli-Wenecja Julijska wykryto 35 kolejnych przypadków, a w Wenecji Euganejskiej 33 przypadki.
(5)
Sąsiednie państwa członkowskie wyraziły zaniepokojenie związane z zagrożeniem, jakie niesie dla ich terytoriów występowanie wścieklizny w północno-wschodnich Włoszech.
(6)
Konieczne jest zatem podjęcie środków stosowanych w stanach zagrożenia w celu zapobiegnięcia dalszemu rozprzestrzenianiu się choroby na terytorium Włoch, a także jej rozwojowi w sąsiednich państwach członkowskich, tj. Austrii i Słowenii, oraz zwiększenie wysiłków na rzecz jak najszybszego jej zwalczenia.
(7)
W dniu 9 grudnia 2009 r. Włochy przedstawiły Komisji plan postępowania w sytuacjach zagrożenia polegający na doustnych szczepieniach lisów pod nazwą „Program kontroli wścieklizny w północno-wschodnich Włoszech - specjalny program szczepień lisów”. Program został uznany za możliwy do zaakceptowania, niektóre działania powinny zatem otrzymać finansowanie ze środków unijnych. Należy zatem przyznać na jego realizację wkład finansowy Unii.
(8)
Wkład finansowy Unii powinien być wypłacany na podstawie oficjalnego wniosku o zwrot złożonego przez państwa członkowskie oraz załączonych dokumentów określonych w art. 7 rozporządzenia Komisji (WE) nr 349/2005 z dnia 28 lutego 2005 r. ustanawiającego zasady dotyczące finansowania przez Wspólnotę środków stosowanych w stanach zagrożenia oraz zwalczania niektórych chorób zwierzęcych określonych w decyzji Rady 90/424/EWG (2).
(9)
Ze względu na pilny charakter wprowadzenia rozszerzonego programu szczepień, w celu zapobieżenia rozprzestrzenianiu się choroby na inne państwa członkowskie, uzasadnione jest udostępnienie wkładu finansowego Unii od dnia 9 grudnia 2009 r., tj. od daty przedstawienia Komisji programu, który ma być finansowany.
(10)
Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
Niniejszym zatwierdza się „Program kontroli wścieklizny w północno-wschodnich Włoszech - specjalny program szczepień lisów” („program”), przedstawiony przez Włochy w dniu 9 grudnia 2009 r., na okres od dnia 9 grudnia 2009 r. do dnia 31 grudnia 2010 r.
Artykuł 2
1. Unia może przyznać dla programu wkład finansowy w wysokości 50 % kosztów poniesionych przez Włochy na:
a)
przeprowadzanie testów laboratoryjnych w celu:
(i)
wykrycia antygenów lub przeciwciał wścieklizny;
(ii)
izolacji wirusa wścieklizny i jego scharakteryzowania;
(iii)
wykrycia biomarkerów;
(iv)
miareczkowania przynęt ze szczepionką;
b)
zakup i dystrybucję szczepionek doustnych oraz przynęt, a także zakup i administrowanie zwierzętom szczepionek pozajelitowych w ramach programu.
Wkład finansowy Unii do kosztów, o których mowa w lit. a) i b) nie przekroczy 2 300 000 EUR.
2. Średnia maksymalna kwota kosztów, jaka ma zostać zwrócona Włochom za realizację programu nie przekroczy:
a)
za wykonanie badań serologicznych
8 EUR za jeden test;
b)
za wykonanie badań wykrywających obecność tetracykliny w szlifach kostnych:
8 EUR za jeden test;
c)
za test immunofluorescencji (FAT)
12 EUR za jeden test;
d)
za test łańcuchowej reakcji polimerazy (PCR)
10 EUR za jeden test;
e)
za zakup szczepionek doustnych oraz przynęt:
0,4 EUR za dawkę;
f)
za zakup szczepionek pozajelitowych
1 EUR za dawkę;
g)
za przeprowadzenie szczepienia zwierząt
1,50 EUR za sztukę.
3. Koszt przeprowadzenia testów laboratoryjnych, o których mowa w ust. 1 lit. a) obejmuje:
a)
koszt zakupu zestawów do testów, odczynników i materiałów zużywanych do przeprowadzenia testów;
b)
koszt pracowników oddelegowanych (w pełnym lub niepełnym wymiarze czasu pracy) do przeprowadzania testów;
c)
maksymalnie 7 % kosztów ogólnych z całości kosztów, o których mowa w lit. a) i b).
Artykuł 3
1. Wkład finansowy Unii do programu zostanie przyznany, pod warunkiem że Włochy:
a)
realizują program zgodnie ze stosownymi przepisami prawa unijnego, w tym z zasadami konkurencji, udzielania zamówień publicznych i pomocy państwa;
b)
najpóźniej do dnia 30 kwietnia 2011 r. przedstawią Komisji wersję ostateczną sprawozdania z technicznej realizacji programu wraz z dokumentacją zapłaconych kosztów oraz rezultatów osiągniętych w okresie od dnia 9 grudnia 2009 r. do dnia 31 grudnia 2010 r., zgodnie z załącznikami;
c)
skutecznie przeprowadzą program.
2. W przypadku niewypełnienia przez Włochy warunków określonych w ust. 1 Komisja zmniejszy wkład finansowy Unii, uwzględniając rodzaj i wagę niewypełnionych warunków oraz straty finansowe Unii.
Artykuł 4
Niniejszą decyzję stosuje się od dnia 9 grudnia 2009 r.
Artykuł 5
Niniejsza decyzja skierowana jest do państw członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 28 października 2010 r.