NAŘÍZENÍ KOMISE (EU) č. 524/2011
ze dne 26. května 2011,
kterým se mění přílohy II a III nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 396/2005, pokud jde o maximální limity reziduí pro bifenyl, deltamethrin, ethofumesát, isopyrazam, propikonazol, pymetrozin, pyrimethanil a tebukonazol v některých produktech a na jejich povrchu
(Text s významem pro EHP)
EVROPSKÁ KOMISE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie,
s ohledem na nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 396/2005 ze dne 23. února 2005 o maximálních limitech reziduí pesticidů v potravinách a krmivech rostlinného a živočišného původu a na jejich povrchu a o změně směrnice Rady 91/414/EHS (1), a zejména na čl. 14 odst. 1 písm. a) uvedeného nařízení,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Maximální limity reziduí (MLR) pro deltamethrin, ethofumesát, propikonazol, pymetrozin a pyrimethanil byly stanoveny v příloze II a příloze III části B nařízení (ES) č. 396/2005. Pro tebukonazol byly MLR stanoveny v příloze III části A nařízení (ES) č. 396/2005. Pro isopyrazam nebyly MLR stanoveny v žádné z příloh nařízení (ES) č. 396/2005, proto se použila standardní hodnota 0,01 mg/kg. Pro bifenyl doposud nebyly žádné zvláštní MLR stanoveny, ani tato látka nebyla zahrnuta v příloze IV nařízení (ES) č. 396/2005. Bifenyl se dříve používal jako přípravek na ochranu rostlin. V souladu s čl. 18 odst. 1 písm. b) nařízení (ES) č. 396/2005 se pro všechny přípravky uvedené v příloze I zmíněného nařízení používá standardní hodnota maximálního limitu reziduí 0,01 mg/kg.
(2)
V rámci postupu povolování přípravku na ochranu rostlin obsahujícího účinnou látku pymetrozin pro použití k ošetření špenátu, šruchy a mangoldu v souladu se směrnicí Rady 91/414/EHS ze dne 15. července 1991 o uvádění přípravků na ochranu rostlin na trh (2) byla podána žádost podle čl. 6 odst. 1 nařízení (ES) č. 396/2005 s cílem změnit stávající MLR.
(3)
V případě deltamethrinu byla podána žádost pro použití k ošetření brambor. V případě ethofumesátu byla podána žádost pro použití k ošetření listů a květů určených pro bylinné čaje a tymiánu. V případě isopyrazamu byla podána žádost pro použití k ošetření několika obilovin. V případě propikonazolu byla podána žádost pro použití k ošetření hroznů stolních a moštových a jablek. V případě pyrimethanilu byla podána žádost pro použití k ošetření hrachových lusků. V případě tebukonazolu byla podána žádost pro použití k ošetření rozmanitých citrusových plodů.
(4)
V souladu s článkem 8 nařízení (ES) č. 396/2005 dotčené členské státy tyto žádosti vyhodnotily a předložily Komisi hodnotící zprávy.
(5)
V případě bifenylu Komise obdržela od Německa a podnikatelských subjektů informace, které prokazují přítomnost této látky, pokud jde o čerstvé bylinky a bylinné čaje, jež obsahují větší množství reziduí pesticidů, než je standardní hodnota maximálního limitu reziduí. Německo předložilo hodnotící zprávu a oznámilo, že vzhledem k všudypřítomnosti uvedené látky pocházející z různých zdrojů není možné produkovat čerstvé bylinky, šípkový čaj, koření a bylinné čaje s obsahem reziduí bifenylu, jež by byly v souladu s uvedeným maximálním limitem reziduí. S odkazem na postup uvedený v čl. 16 odst. 1 písm. a) nařízení (ES) č. 396/2005 Německo podalo žádost o dočasné MLR, aby bylo možné uvádět na trh dotčené produkty.
(6)
Evropský úřad pro bezpečnost potravin (dále jen „úřad“) žádosti a hodnotící zprávy posoudil, přičemž zkoumal zejména rizika pro spotřebitele a případně pro zvířata, a k navrhovaným MLR vydal odůvodněná stanoviska (3). Tato stanoviska byla předána Komisi a členským státům a zpřístupněna veřejnosti.
(7)
Úřad ve svých odůvodněných stanoviscích dospěl k závěru, že všechny požadavky na údaje jsou splněny a že změny MLR, o které žadatelé žádají, jsou přijatelné, pokud jde o bezpečnost spotřebitelů, na základě hodnocení expozice spotřebitelů pro 27 konkrétních evropských skupin spotřebitelů. Úřad zohlednil nejnovější informace o toxikologických vlastnostech uvedených látek. Ani celoživotní expozice těmto látkám prostřednictvím konzumace všech potravinářských výrobků, které tyto látky mohou obsahovat, ani krátkodobá expozice v důsledku extrémní konzumace příslušných plodin neprokázaly riziko, že by byl překročen přijatelný denní příjem (ADI) nebo akutní referenční dávka (ARfD).
(8)
V případě bifenylu úřad doporučil zvýšit pouze MLR, u kterých údaje prokázaly, že je to nezbytné. Uvedl rovněž, že vzhledem k analytickým problémům by v některých případech mohlo být nemožné prosadit stávající MLR, a navrhl, že by pro uvedené plodiny mohla být zvýšena nejnižší mez stanovitelnosti (LOD). To potvrdily informace poskytnuté referenční laboratoří EU.
(9)
Na základě odůvodněných stanovisek a prohlášení úřadu a s přihlédnutím k hlediskům významným pro danou záležitost splňují příslušné změny MLR požadavky čl. 14 odst. 2 nařízení (ES) č. 396/2005.
(10)
Nařízení (ES) č. 396/2005 by proto mělo být odpovídajícím způsobem změněno.
(11)
Opatření stanovená tímto nařízením jsou v souladu se stanoviskem Stálého výboru pro potravinový řetězec a zdraví zvířat a ani Evropský parlament, ani Rada nevyjádřily s těmito opatřeními nesouhlas,
PŘIJALA TOTO NAŘÍZENÍ:
Článek 1
Přílohy II a III nařízení (ES) č. 396/2005 se mění v souladu s přílohou tohoto nařízení.
Článek 2
Toto nařízení vstupuje v platnost prvním dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
V Bruselu dne 26. května 2011.
ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (UE) NR 524/2011
z dnia 26 maja 2011 r.
zmieniające załączniki II i III do rozporządzenia (WE) nr 396/2005 Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości bifenylu, deltametryny, etofumesatu, izopyrazamu, propikonazolu, pimetrozyny, pirymetanilu i tebukonazolu w określonych produktach oraz na ich powierzchni
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 396/2005 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 lutego 2005 r. w sprawie najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości pestycydów w żywności i paszy pochodzenia roślinnego i zwierzęcego oraz na ich powierzchni, zmieniające dyrektywę Rady 91/414/EWG (1), w szczególności jego art. 14 ust. 1 lit. a),
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
Najwyższe dopuszczalne poziomy pozostałości (NDP) deltametryny, etofumesatu, propikonazolu, pimetrozyny i pirymetanilu zostały określone w załączniku II i części B załącznika III do rozporządzenia (WE) nr 396/2005. NDP tebukonazolu zostały określone w części A załącznika III do rozporządzenia (WE) nr 396/2005. NDP izopyrazamu nie zostały dotąd określone w żadnym z załączników do rozporządzenia (WE) nr 396/2005, stosowano zatem wartość wzorcową 0,01 mg/kg. Dla bifenylu nie określono do tej pory NDP; substancja ta nie została również wymieniona w załączniku IV do rozporządzenia (WE) nr 396/2005. Bifenyl był wcześniej stosowany jako środek ochrony roślin. Zgodnie z art. 18 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 396/2005 do wszystkich produktów wymienionych w załączniku I do tego rozporządzenia stosuje się wzorcowe NDP w wysokości 0,01 mg/kg.
(2)
W ramach procedury, zgodnie z dyrektywą Rady 91/414/EWG z dnia 15 lipca 1991 r. dotyczącą wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin (2), złożono wniosek na podstawie art. 6 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 396/2005 o zmianę obowiązujących NDP w odniesieniu do zezwolenia na stosowanie środka ochrony roślin zawierającego substancję czynną - pimetrozynę w przypadku szpinaku, portulaki pospolitej i boćwiny.
(3)
W odniesieniu do deltametryny złożono wniosek dotyczący stosowania w przypadku ziemniaków. W odniesieniu do etofumesatu złożono wniosek dotyczący stosowania w przypadku liści i kwiatów przeznaczonych do naparów ziołowych oraz tymianku. W odniesieniu do izopyrazamu złożono wniosek dotyczący stosowania w przypadku kilku rodzajów zbóż. W odniesieniu do propikonazolu złożono wniosek dotyczący stosowania w przypadku winogron stołowych i winogron do produkcji wina oraz jabłek. W odniesieniu do pirymetanilu złożono wniosek dotyczący stosowania w przypadku grochu w strąkach. W odniesieniu do tebukonazolu złożono wniosek dotyczący stosowania w przypadku różnych owoców cytrusowych.
(4)
Zgodnie z art. 8 rozporządzenia (WE) nr 396/2005 wnioski te zostały poddane ocenie przez państwa członkowskie, których dotyczyły, a sprawozdania z oceny przekazano Komisji.
(5)
W odniesieniu do bifenylu Komisja otrzymała od Niemiec i podmiotów prowadzących przedsiębiorstwa informacje wskazujące na obecność bifenylu w świeżych ziołach i naparach ziołowych o wyższym poziomie pozostałości pestycydu niż wzorcowy NDP. Niemcy przedłożyły sprawozdanie z oceny i poinformowały, że z powodu wszechobecności tej substancji pochodzącej z różnych źródeł niemożliwe jest produkowanie ziół, herbaty z dzikiej róży, przypraw ani naparów ziołowych zawierających pozostałości bifenylu zgodne z NDP. Powołując się na procedurę opisaną w art. 16 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 396/2005, Niemcy złożyły wniosek o stosowanie tymczasowych NDP, aby umożliwić wprowadzanie do obrotu wyżej wymienionych produktów.
(6)
Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności (dalej „Urząd”) dokonał oceny wniosków i sprawozdań z oceny, analizując w szczególności ryzyko dla konsumentów oraz w odpowiednich przypadkach dla zwierząt, i wydał uzasadnione opinie dotyczące proponowanych NDP (3). Urząd przekazał te opinie Komisji i państwom członkowskim oraz podał je do publicznej wiadomości.
(7)
W swoich uzasadnionych opiniach Urząd stwierdził, że spełniono wszystkie wymogi dotyczące danych oraz że zmiany NDP, o które wnosili wnioskodawcy, są dopuszczalne z punktu widzenia bezpieczeństwa konsumentów na podstawie oceny narażenia konsumentów dokonanej dla 27 określonych grup konsumentów europejskich. Urząd wziął pod uwagę najnowsze informacje o właściwościach toksykologicznych wymienionych substancji. Ani w przypadku narażenia na wymienione substancje przez całe życie w wyniku spożywania wszystkich produktów spożywczych mogących je zawierać, ani w przypadku narażenia krótkoterminowego w wyniku skrajnie dużej konsumpcji danych produktów, nie wykazano istnienia ryzyka przekroczenia akceptowanego dziennego pobrania (ADI) ani ostrej dawki referencyjnej (ARfD).
(8)
W odniesieniu do bifenylu Urząd zalecił jedynie podniesienie NDP w przypadkach, w których dane wykazały, że jest to konieczne. Wskazał również, iż ze względu na problemy analityczne w niektórych przypadkach niemożliwe byłoby egzekwowanie obowiązujących NDP, oraz zaproponował podniesienie granicy oznaczalności dla tych rodzajów produktów. Potwierdziły to informacje uzyskane z laboratorium referencyjnego UE.
(9)
Na podstawie uzasadnionych opinii i oświadczenia Urzędu oraz po uwzględnieniu czynników istotnych dla rozpatrywanej kwestii stwierdzono, że odnośne zmiany NDP spełniają wymogi art. 14 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 396/2005.
(10)
Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 396/2005.
(11)
Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt i nie spotkały się ze sprzeciwem Parlamentu Europejskiego ani Rady,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Załączniki II i III do rozporządzenia (WE) nr 396/2005 zostają zmienione zgodnie z załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 26 maja 2011 r.