NAŘÍZENÍ EVROPSKÉHO PARLAMENTU A RADY (EU) č. 1336/2011
ze dne 13. prosince 2011,
kterým se mění nařízení Rady (ES) č. 1215/2009, kterým se zavádějí mimořádná obchodní opatření pro země a území účastnící se procesu stabilizace a přidružení zavedeného Evropskou unií či s tímto procesem spjaté
EVROPSKÝ PARLAMENT A RADA EVROPSKÉ UNIE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie, a zejména na čl. 207 odst. 2 této smlouvy,
s ohledem na návrh Evropské komise,
po postoupení návrhu legislativního aktu vnitrostátním parlamentům,
v souladu s řádným legislativním postupem (1),
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Nařízení Rady (ES) č. 2007/2000 ze dne 18. září 2000, kterým se zavádějí mimořádná obchodní opatření pro země a území účastnící se procesu stabilizace a přidružení zavedeného Evropskou unií či s tímto procesem spjaté (2), zavedlo mimořádná obchodní opatření, na jejichž základě mají neomezený bezcelní přístup na trh Unie téměř všechny produkty pocházející ze zemí a celních území, které využívají výhod procesu stabilizace a přidružení. Jelikož nařízení Rady (ES) č. 2007/2000 bylo několikrát podstatně změněno, bylo v zájmu jasnosti a přehlednosti kodifikováno nařízením Rady (ES) č. 1215/2009 (3).
(2)
Dne 16. června 2008 byla v Lucemburku podepsána Dohoda o stabilizaci a přidružení mezi Evropskými společenstvími a jejich členskými státy na jedné straně a Bosnou a Hercegovinou na straně druhé. Pro období, než budou dokončeny všechny postupy nezbytné pro vstup uvedené dohody v platnost, byla podepsána a uzavřena (4) Prozatímní dohoda o obchodu a obchodních záležitostech mezi Evropským společenstvím na jedné straně a Bosnou a Hercegovinou na straně druhé (5), která vstoupila v platnost dne 1. července 2008.
(3)
Dne 29. dubna 2008 byla v Lucemburku podepsána Dohoda o stabilizaci a přidružení mezi Evropskými společenstvími a jejich členskými státy na jedné straně a Republikou Srbsko na straně druhé. Pro období, než budou dokončeny všechny postupy nezbytné pro vstup uvedené dohody v platnost, byla podepsána a uzavřena (6) Prozatímní dohoda o obchodu a obchodních záležitostech mezi Evropským společenstvím na jedné straně a Republikou Srbsko na straně druhé (7), která vstoupila v platnost dne 1. února 2010.
(4)
Dohody o stabilizaci a přidružení a prozatímní dohody zakládají smluvní obchodní režim mezi Evropskou unií a Bosnou a Hercegovinou a mezi Evropskou unií a Srbskem. Je proto nezbytné pozměnit nařízení (ES) č. 1215/2009 vypuštěním Bosny a Hercegoviny a Srbska ze seznamu zvýhodněných zemí a území, na něž se vztahují celní koncese udělené na stejné produkty v rámci smluvního obchodního režimu, a upravit objemy celkových celních kvót u některých produktů, pro něž smluvní obchodní režimy stanovují celní kvóty. Na Bosnu a Hercegovinu a Srbsko by se však měly nadále vztahovat výhody podle nařízení (ES) č. 1215/2009, pokud jim uvedené nařízení přiznává koncese výhodnější než podle dvoustranných dohod.
(5)
Nařízení (ES) č. 1215/2009 zůstává hlavním nástrojem upravujícím obchodní vztahy s Kosovem (8). Nepřerušený přístup Kosova na trh Unie má pro hospodářskou obnovu Kosova a celého regionu zásadní význam. Zároveň takový přístup nebude mít žádné negativní důsledky pro Unii.
(6)
Z těchto důvodů a vzhledem k tomu, že nařízení (ES) č. 1215/2009 pozbylo platnosti dne 31. prosince 2010, je vhodné prodloužit platnost nařízení (ES) č. 1215/2009 do 31. prosince 2015.
(7)
Aby bylo zajištěno, že Unie bude schopna dodržovat mezinárodní závazky, preference obsažené v tomto nařízení by měly být podmíněny zachováním nebo obnovením stávajících výjimek ze závazků v rámci Světové obchodní organizace, které byly přiznány Unii.
(8)
Pro ochranu ekonomických zájmů hospodářských subjektů je nezbytné stanovit přechodná opatření pro produkty, které se v den použitelnosti tohoto nařízení nacházejí v tranzitu nebo jsou dočasně uskladněny v celních skladech nebo ve svobodných pásmech.
(9)
Za účelem přijetí ustanovení nezbytných pro uplatňování tohoto nařízení by měla být na Komisi přenesena pravomoc přijímat akty v souladu s článkem 290 Smlouvy o fungování Evropské unie, pokud jde o nezbytné změny a technické úpravy příloh I a II vyplývající ze změn kódů kombinované nomenklatury a klasifikace integrovaného sazebníku TARIC, jakož i o nezbytné změny vyplývající z poskytnutí obchodních preferencí na základě dalších dohod mezi Unií a zeměmi a územími uvedenými v tomto nařízení. Je zvláště důležité, aby Komise v rámci přípravné činnosti vedla odpovídající konzultace, a to i na odborné úrovni. Při přípravě a vypracování aktů v přenesené pravomoci by Komise měla zajistit, aby byly příslušné dokumenty předány současně, včas a vhodným způsobem Evropskému parlamentu a Radě.
(10)
Za účelem zajištění jednotných podmínek k provedení tohoto nařízení, pokud jde o pozastavení nároku na preferenční zacházení v případě nesplnění určitých podmínek, k vydávání osvědčení o pravosti potvrzujících, že produkty pocházejí z dané země nebo daného území a odpovídají definici uvedené v tomto nařízení, a k dočasnému úplnému či částečnému pozastavení opatření stanovených tímto nařízením by měly být Komisi svěřeny prováděcí pravomoci. Tyto pravomoci by měly být vykonávány v souladu s nařízením Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 182/2011 ze dne 16. února 2011, kterým se stanoví pravidla a obecné zásady způsobu, jakým členské státy kontrolují Komisi při výkonu prováděcích pravomocí (9).
(11)
Aby nebyl narušen obchod, je nezbytné, aby se toto nařízení uplatňovalo se zpětným účinkem ode dne 1. ledna 2011.
PŘIJALY TOTO NAŘÍZENÍ:
Článek 1
Nařízení (ES) č. 1215/2009 se mění takto:
1)
Článek 1 se nahrazuje tímto:
„Článek 1
Preferenční zacházení
1. S výhradou zvláštních ustanovení uvedených v článku 3 mohou být produkty, které pocházejí z celního území Kosova, jiné než produkty čísel 0102, 0201, 0202, 0301, 0302, 0303, 0304, 0305, 1604, 1701, 1702 a 2204 kombinované nomenklatury, dováženy do Unie bez množstevních omezení a opatření s rovnocenným účinkem a s osvobozením od cel a poplatků s rovnocenným účinkem.
2. Na produkty pocházející z Albánie, Bosny a Hercegoviny, Chorvatska, Bývalé jugoslávské republiky Makedonie, Černé Hory nebo ze Srbska se nadále vztahují ustanovení tohoto nařízení, ve kterých je to výslovně stanoveno. Na uvedené produkty se rovněž vztahuje jakákoli koncese stanovená v tomto nařízení, která je výhodnější než koncese udělená v rámci dvoustranných dohod mezi Unií a uvedenými zeměmi.“
2)
Článek 2 se mění takto:
a)
v odstavci 1 se písmeno a) nahrazuje tímto:
„a)
definici pojmu „původní produkty“ podle části I hlavy IV kapitoly 2 oddílu 2 nařízení (EHS) č. 2454/93.“;
b)
doplňuje se nový odstavec, který zní:
„3. Nesplňuje-li některá země či území podmínky stanovené v odstavcích 1 nebo 2, může Komise prostřednictvím prováděcích aktů zcela či částečně pozastavit výhody plynoucí z tohoto nařízení pro dotčené státy a území. Tyto prováděcí akty se přijímají přezkumným postupem podle čl. 8 odst. 4.“
3)
Článek 3 se mění takto:
a)
odstavec 2 se nahrazuje tímto:
„2. Cla platná pro dovoz produktů typu „baby beef“ do Unie, uvedených v příloze II a pocházejících z celního území Kosova, činí 20 % valorického cla a 20 % specifického cla stanoveného ve společném celním sazebníku, v mezích roční celní kvóty 475 tun vyjádřených v hmotnosti jatečně upraveného těla.
Ke každé žádosti o dovoz v rámci uvedené kvóty je třeba přiložit osvědčení o pravosti vydané příslušnými orgány vyvážejícího území a potvrzující, že produkty pocházejí z daného území a že odpovídají definici uvedené v příloze II tohoto nařízení. Toto osvědčení vystavuje Komise prostřednictvím prováděcích aktů. Tyto prováděcí akty se přijímají přezkumným postupem podle čl. 8 odst. 4.“;
b)
odstavec 3 se zrušuje;
c)
odstavec 4 se nahrazuje tímto:
„4. Bez ohledu na jiná ustanovení tohoto nařízení, a zejména na článek 10, může Komise vzhledem k obzvlášť citlivé povaze trhu se zemědělskými produkty a produkty rybolovu, pokud dovoz zemědělských produktů a produktů rybolovu vážně poškozuje trhy Unie a jejich regulační mechanismy, přijmout vhodná opatření prostřednictvím prováděcích aktů. Tyto prováděcí akty se přijímají přezkumným postupem podle čl. 8 odst. 4.“
4)
Článek 4 se nahrazuje tímto:
„Článek 4
Zavedení celní kvóty pro produkty typu „baby beef“
Podrobná pravidla pro zavedení celní kvóty pro produkty typu „baby beef“ stanoví Komise prostřednictvím prováděcích aktů. Tyto prováděcí akty se přijímají přezkumným postupem podle čl. 8 odst. 4.“
5)
Článek 7 se nahrazuje tímto:
„Článek 7
Přenesení pravomoci
Komisi je svěřena pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci v souladu s článkem 7a, pokud jde o:
a)
nezbytné změny a technické úpravy příloh I a II vyplývající ze změn kódů kombinované nomenklatury a klasifikace integrovaného sazebníku TARIC;
b)
nezbytné změny vyplývající z poskytnutí obchodních preferencí v rámci jiných dohod mezi Unií a zeměmi a územími uvedenými v článku 1.“
6)
Vkládá se článek, který zní:
„Článek 7a
Výkon přenesené pravomoci
1. Pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci se svěřuje Komisi za podmínek stanovených v tomto článku.
2. Pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci uvedená v článku 7 je Komisi svěřena po dobu platnosti tohoto nařízení. Komise vypracuje zprávu o přenesení pravomocí nejpozději devět měsíců před koncem tohoto období.
3. Evropský parlament nebo Rada mohou přenesení pravomoci uvedené v článku 7 kdykoliv zrušit. Rozhodnutím o zrušení se ukončuje přenesení pravomoci v něm blíže určené. Rozhodnutí nabývá účinku prvním dnem po zveřejnění v Úředním věstníku Evropské unie nebo k pozdějšímu dni, který je v něm upřesněn. Nedotýká se platnosti již platných aktů v přenesené pravomoci.
4. Přijetí aktu v přenesené pravomoci Komise neprodleně oznámí současně Evropskému parlamentu a Radě.
5. Akt v přenesené pravomoci přijatý podle článku 7 vstoupí v platnost, pouze pokud proti němu Evropský parlament nebo Rada nevysloví námitky ve lhůtě dvou měsíců ode dne, kdy jim byl tento akt oznámen, nebo pokud Evropský parlament i Rada před uplynutím této lhůty informují Komisi o tom, že námitky nevysloví. Z podnětu Evropského parlamentu nebo Rady se tato lhůta prodlouží o dva měsíce.“
7)
Článek 8 se nahrazuje tímto:
„Článek 8
Postup projednávání ve výboru
1. Pro účely článků 2 a 10 je Komisi nápomocen Prováděcí výbor pro západní Balkán. Tento výbor je výborem ve smyslu nařízení (EU) č. 182/2011 ze dne 16. února 2011, kterým se stanoví pravidla a obecné zásady způsobu, jakým členské státy kontrolují Komisi při výkonu prováděcích pravomocí (10).
2. Pro účely čl. 3 odst. 4 je Komisi nápomocen výbor zřízený podle čl. 4 odst. 1 nařízení Rady (ES) č. 260/2009 ze dne 26. února 2009 o společných pravidlech dovozu (11). Tento výbor je výborem ve smyslu nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 182/2011.
3. Pro účely čl. 3 odst. 2 a článku 4 je Komisi nápomocen výbor zřízený podle čl. 195 odst. 1 nařízení Rady (ES) č. 1234/2007 ze dne 22. října 2007, kterým se stanoví společná organizace zemědělských trhů a zvláštní ustanovení pro některé zemědělské produkty (jednotné nařízení o společné organizaci trhů) (12). Tento výbor je výborem ve smyslu nařízení (EU) č. 182/2011.
4. Odkazuje-li se na tento odstavec, použije se článek 5 nařízení (EU) č. 182/2011.
8)
Článek 10 se mění takto:
a)
odstavec 1 se mění takto:
i)
písmeno a) se nahrazuje tímto:
„a)
uvědomí Prováděcí výbor pro západní Balkán;“,
ii)
doplňuje se nový pododstavec, který zní:
„Opatření uvedená v prvním pododstavci se přijmou prostřednictvím prováděcích aktů. Tyto prováděcí akty se přijímají přezkumným postupem podle čl. 8 odst. 4.“;
b)
odstavec 2 se zrušuje;
c)
odstavec 3 se nahrazuje tímto:
„3. Na konci období pozastavení výhod rozhodne Komise buď ukončit dočasné opatření týkající se jejich pozastavení, nebo prodloužit platnost opatření týkajícího se jejich pozastavení v souladu s odstavcem 1.“
9)
V článku 12 se druhý pododstavec nahrazuje tímto:
„Použije se do 31. prosince 2015.
Preference stanovené v tomto nařízení pozbývají platnosti zcela nebo zčásti, pokud nebudou povoleny v rámci výjimky udělené Světovou obchodní organizací. Takové pozbytí platnosti se uplatní ode dne, kdy výjimka již nebude v platnosti. Komise v dostatečném předstihu před tímto dnem zveřejní v Úředním věstníku Evropské unie oznámení, kterým o této skutečnosti uvědomí hospodářské subjekty a příslušné orgány. V oznámení se uvede, které preference stanovené v tomto nařízení již nejsou v platnosti, a den, k němuž pozbývají platnosti.“
10)
Příloha I se nahrazuje zněním uvedeným v příloze tohoto nařízení.
Článek 2
Na produkty, které se dne 1. ledna 2011 nacházely v tranzitu, nebo jsou v Unii dočasně uskladněny v celních skladech nebo ve svobodných pásmech a na které byly před uvedeným dnem řádně vystaveny doklady o tom, že pocházejí z Bosny a Hercegoviny nebo Srbska, v souladu s částí I hlavou IV kapitolou 2 oddílem 2 nařízení Komise (EHS) č. 2454/93 ze dne 2. července 1993, kterým se provádí nařízení Rady (EHS) č. 2913/92, kterým se vydává celní kodex Společenství (13), se nadále vztahuje nařízení (ES) č. 1215/2009, a to po dobu čtyř měsíců ode dne použitelnosti tohoto nařízení.
Článek 3
Toto nařízení vstupuje v platnost dnem vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Použije se ode dne 1. ledna 2011.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
Ve Štrasburku dne 13. prosince 2011.
ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY (UE) NR 1336/2011
z dnia 13 grudnia 2011 r.
zmieniające rozporządzenie Rady (WE) nr 1215/2009 wprowadzające nadzwyczajne środki handlowe dla krajów i terytoriów uczestniczących lub powiązanych z procesem stabilizacji i stowarzyszania Unii Europejskiej
PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 207 ust. 2,
uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego parlamentom narodowym,
stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą (1),
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
Rozporządzeniem Rady (WE) nr 2007/2000 z dnia 18 września 2000 r. wprowadzającym nadzwyczajne środki handlowe dla krajów i terytoriów uczestniczących lub powiązanych z procesem stabilizacji i stowarzyszania Unii Europejskiej (2) wprowadzono nadzwyczajne środki handlowe, które przewidują nieograniczony bezcłowy dostęp do rynku Unii dla prawie wszystkich produktów pochodzących z krajów i obszarów celnych korzystających z procesu stabilizacji i stowarzyszania. Jako że kilkakrotnie znacząco zmieniano rozporządzenie (WE) nr 2007/2000, zostało ono ujednolicone rozporządzeniem Rady (WE) nr 1215/2009 (3) w celu zachowania jasności i racjonalności.
(2)
Układ o stabilizacji i stowarzyszeniu między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Bośnią i Hercegowiną, z drugiej strony, podpisano w Luksemburgu w dniu 16 czerwca 2008 r. Do czasu zakończenia procedur koniecznych, aby układ ten wszedł w życie, podpisano i zawarto (4) umowę przejściową w sprawie handlu i kwestii związanych z handlem pomiędzy Wspólnotą Europejską, z jednej strony, a Bośnią i Hercegowiną, z drugiej strony (5), która weszła w życie w dniu 1 lipca 2008 r.
(3)
Układ o stabilizacji i stowarzyszeniu między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Serbii, z drugiej strony, podpisano w Luksemburgu w dniu 29 kwietnia 2008 r. Do czasu zakończenia procedur koniecznych, aby układ ten wszedł w życie, podpisano i zawarto (6) umowę przejściową w sprawie handlu i kwestii związanych z handlem pomiędzy Wspólnotą Europejską, z jednej strony, a Republiką Serbii, z drugiej strony (7), która weszła w życie w dniu 1 lutego 2010 r.
(4)
Układy o stabilizacji i stowarzyszeniu i umowy przejściowe ustanawiają umowny system handlowy pomiędzy Unią Europejską a Bośnią i Hercegowiną oraz pomiędzy Unią Europejską a Serbią. Konieczna jest zatem zmiana rozporządzenia (WE) nr 1215/2009 polegająca na usunięciu Bośni i Hercegowiny oraz Serbii z listy beneficjentów koncesji taryfowych na te same produkty, a także dostosowanie wielkości globalnych kontyngentów taryfowych na konkretne produkty w ramach systemu umownego. Bośnia i Hercegowina oraz Serbia powinny jednak pozostać beneficjentami w oparciu o rozporządzenie (WE) nr 1215/2009 w takim zakresie, w jakim rozporządzenie to przewiduje koncesje, które są bardziej korzystne niż te istniejące w ramach umów dwustronnych.
(5)
Rozporządzenie (WE) nr 1215/2009 pozostaje głównym instrumentem regulującym stosunki handlowe z Kosowem (8). Stały dostęp do rynku Unii jest decydujący dla ożywienia gospodarczego Kosowa i całego regionu. Jednocześnie taki dostęp nie będzie miał negatywnych skutków dla Unii.
(6)
Z tych powodów i biorąc pod uwagę, że rozporządzenie (WE) 1215/2009 przestało obowiązywać w dniu 31 grudnia 2010 r., należy przedłużyć okres obowiązywania rozporządzenia (WE) nr 1215/2009 do dnia 31 grudnia 2015 r.
(7)
Aby zapewnić, że Unia jest w stanie przestrzegać swoich międzynarodowych zobowiązań, preferencje przewidziane w niniejszym rozporządzeniu powinny być uzależnione od kontynuacji lub odnowienia istniejącego odstępstwa od zobowiązań w ramach Światowej Organizacji Handlu (WTO) uzyskanego przez Unię.
(8)
W celu ochrony interesów gospodarczych podmiotów konieczne jest zapewnienie środków przejściowych dla produktów, które w dniu zastosowania niniejszego rozporządzenia znajdują się w tranzycie lub są tymczasowo składowane w składach celnych lub w strefach wolnocłowych.
(9)
W celu przyjęcia przepisów koniecznych do stosowania niniejszego rozporządzenia należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjęcia aktów zgodnie z art. 290 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej dotyczących koniecznych zmian i dostosowań technicznych w załącznikach I i II po zmianach w kodach Nomenklatury scalonej i podpodziałach TARIC, a także koniecznych korekt w następstwie przyznania preferencji handlowych na mocy innych ustaleń między Unią a krajami i terytoriami, o których mowa w niniejszym rozporządzeniu. Szczególnie ważne jest, aby Komisja podczas prac przygotowawczych prowadziła odpowiednie konsultacje, w tym na szczeblu ekspertów. W procesie przygotowywania i sporządzania aktów delegowanych Komisja powinna zagwarantować równoczesne, terminowe i odpowiednie przekazywanie stosownych dokumentów Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.
(10)
Należy powierzyć Komisji uprawnienia wykonawcze w celu zapewnienia jednolitych warunków wykonywania niniejszego rozporządzenia w odniesieniu do zawieszenia uprawnienia do korzystania z porozumień preferencyjnych w razie ich nieprzestrzegania, wydawania świadectw autentyczności potwierdzających, że towary pochodzą z danego kraju lub terytorium i odpowiadają definicji zawartej w niniejszym rozporządzeniu, a także czasowego zawieszenia całości lub części uzgodnień przewidzianych w niniejszym rozporządzeniu. Uprawnienia te powinny być wykonywane zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 z dnia 16 lutego 2011 r. ustanawiającym przepisy i zasady ogólne dotyczące trybu kontroli przez państwa członkowskie wykonywania uprawnień wykonawczych przez Komisję (9).
(11)
Aby nie zakłócać handlu, niniejsze rozporządzenie należy stosować z mocą wsteczną od dnia 1 stycznia 2011 r.,
PRZYJMUJĄ NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W rozporządzeniu (WE) nr 1215/2009 wprowadza się następujące zmiany:
1)
art. 1 otrzymuje brzmienie:
„Artykuł 1
Uzgodnienia preferencyjne
1. Z zastrzeżeniem przepisów szczególnych ustanowionych w art. 3, produkty pochodzące z obszaru celnego Kosowa, inne niż ujęte w pozycjach nr 0102, 0201, 0202, 0301, 0302, 0303, 0304, 0305, 1604, 1701, 1702 i 2204 Nomenklatury scalonej, zostają dopuszczone do przywozu na obszar Unii bez ograniczeń ilościowych lub środków o skutku równoważnym i podlegają zwolnieniu z opłat celnych i opłat o skutku równoważnym.
2. Produkty pochodzące z Albanii, Bośni i Hercegowiny, Chorwacji, byłej jugosłowiańskiej republiki Macedonii, Czarnogóry lub Serbii podlegają w dalszym ciągu, w przypadkach gdy tak wskazano, przepisom niniejszego rozporządzenia. Takie produkty podlegają również wszelkim koncesjom handlowym przewidzianym w niniejszym rozporządzeniu, jeśli są korzystniejsze od przewidzianych w umowach dwustronnych pomiędzy Unią a tymi krajami.”;
2)
w art. 2 wprowadza się następujące zmiany:
a)
ust. 1 lit. a) otrzymuje brzmienie:
„a)
zgodnością z definicją »produktów pochodzących« ustaloną w części I, tytuł IV, rozdział 2, sekcja 2 rozporządzenia (EWG) nr 2454/93.”;
b)
dodaje się ustęp w brzmieniu:
„3. W przypadku nieprzestrzegania przez kraj lub terytorium ust. 1 lub 2 Komisja może, za pomocą aktów wykonawczych, zawiesić w całości lub w części, uprawnienia do korzyści wynikających z niniejszego rozporządzenia dla danego kraju lub terytorium. Wspomniane akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 8 ust. 4.”;
3)
w art. 3 wprowadza się następujące zmiany:
a)
ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„2. Cła stosowane wobec przywozu do Unii młodej wołowiny zdefiniowanej w załączniku II i pochodzącej z obszaru celnego Kosowa stanowią 20 % cła ad valorem i 20 % cła specyficznego, jak ustalono we Wspólnej Taryfie Celnej, w ramach rocznego kontyngentu taryfowego 475 ton wyrażonych w masie tuszy.
Wnioskom w sprawie przywozu w ramach tego kontyngentu towarzyszą świadectwa autentyczności wydawane przez właściwe władze terytorium wywozu i potwierdzające, że towary pochodzą z danego terytorium i odpowiadają definicji zawartej w załączniku II niniejszego rozporządzenia. Świadectwo to zostaje sporządzone przez Komisję za pomocą aktów wykonawczych. Wspomniane akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 8 ust. 4.”;
b)
skreśla się ust. 3;
c)
ust. 4 otrzymuje brzmienie:
„4. Niezależnie od innych przepisów niniejszego rozporządzenia, w szczególności art. 10, uwzględniając szczególną wrażliwość rynków rolnych i produktów rybołówstwa, jeśli przywóz produktów rolnych i rybołówstwa powoduje poważne zakłócenia rynków unijnych i ich mechanizmów regulacyjnych, Komisja może przyjąć właściwe środki za pomocą aktów wykonawczych. Wspomniane akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 8 ust. 4.”;
4)
art. 4 otrzymuje brzmienie:
„Artykuł 4
Realizacja kontyngentów taryfowych na młodą wołowinę
Komisja za pomocą aktów wykonawczych ustala szczegółowe przepisy w celu wdrożenia kontyngentów taryfowych na młodą wołowinę. Wspomniane akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 8 ust. 4.”;
5)
art. 7 otrzymuje brzmienie:
„Artykuł 7
Przyznanie uprawnień
Komisja otrzymuje uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 7a, dotyczących:
a)
koniecznych zmian i dostosowań technicznych w załącznikach I i II w następstwie zmian w kodach Nomenklatury scalonej i podpodziałach TARIC;
b)
koniecznych korekt w następstwie przyznania preferencji handlowych na mocy innych ustaleń między Unią a krajami i terytoriami, o których mowa w art. 1.”;
6)
dodaje się artykuł w brzmieniu:
„Artykuł 7a
Wykonanie przekazania
1. Uprawnienia do przyjęcia aktów delegowanych powierzone Komisji podlegają warunkom określonym w niniejszym artykule.
2. Uprawnienia do przyjęcia aktów delegowanych, o których mowa w art. 7, zostaną przekazane Komisji przed datą wygaśnięcia niniejszego rozporządzenia. Najpóźniej dziewięć miesięcy przed tą datą Komisja sporządzi sprawozdanie dotyczące przekazania uprawnień.
3. Uprawnienia do przyjęcia aktów delegowanych, o których mowa w art. 7, mogą zostać odwołane w dowolnym momencie przez Parlament Europejski lub Radę. Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie uprawnień określonych w tej decyzji. Decyzja ta staje się skuteczna następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub w terminie późniejszym wskazanym w tej decyzji. Nie wpływa ona na ważność żadnych aktów delegowanych już obowiązujących.
4. Niezwłocznie po przyjęciu aktu delegowanego Komisja powiadamia o tym równocześnie Parlament Europejski i Radę.
5. Akt delegowany przyjęty zgodnie z art. 7 wchodzi w życie tylko pod warunkiem że w terminie dwóch miesięcy od powiadomienia o akcie delegowanym Parlamentu Europejskiego i Rady Parlament Europejski ani Rada nie zgłoszą sprzeciwu wobec tego aktu, lub pod warunkiem że przed upływem tego terminu zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformują Komisję, że nie zamierzają zgłaszać sprzeciwu. Z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady termin ten jest przedłużany o dwa miesiące.”;
7)
art. 8 otrzymuje brzmienie:
„Artykuł 8
Procedura komitetowa
1. Do celów art. 2 i 10 Komisję wspiera Komitet Wykonawczy ds. Bałkanów Zachodnich. Komitet ten jest komitetem w rozumieniu rozporządzenia (UE) nr 182/2011 z dnia 16 lutego 2011 r. ustanawiającego przepisy i zasady ogólne dotyczące trybu kontroli przez państwa członkowskie wykonywania uprawnień wykonawczych przez Komisję (10).
2. Do celów art. 3 ust. 4 Komisję wspiera komitet ustanowiony na mocy art. 4 ust. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 260/2009 z dnia 26 lutego 2009 r. w sprawie wspólnych reguł przywozu (11). Komitet ten jest komitetem w rozumieniu rozporządzenia (UE) nr 182/2011.
3. Do celów art. 3 ust. 2 i art. 4 Komisję wspiera komitet ustanowiony na mocy art. 195 ust. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiającego wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych („rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku”) (12). Komitet ten jest komitetem w rozumieniu rozporządzenia (UE) nr 182/2011.
4. W przypadku odesłania do niniejszego ustępu, stosuje się art. 5 rozporządzenia (UE) nr 182/2011.
8)
w art. 10 wprowadza się następujące zmiany:
a)
w ust. 1 wprowadza się następujące zmiany:
(i)
lit. a) otrzymuje brzmienie:
„a)
poinformuje Komitet Wykonawczy ds. Bałkanów Zachodnich;”;
(ii)
dodaje się akapit w brzmieniu:
„Środki, o których mowa w akapicie pierwszym, przyjmuje się w drodze aktów wykonawczych. Wspomniane akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 8 ust. 4.”;
b)
skreśla się ust. 2;
c)
ust. 3 otrzymuje brzmienie:
„3. Po zakończeniu okresu zawieszenia Komisja decyduje o zniesieniu środka tymczasowego zawieszenia albo o przedłużeniu środka zawieszenia zgodnie z ust. 1.”;
9)
art. 12 akapit drugi otrzymuje brzmienie:
„Niniejsze rozporządzenie obowiązuje do dnia 31 grudnia 2015 r.
Preferencje przewidziane w niniejszym rozporządzeniu przestają obowiązywać w całości lub w części, w przypadku gdy nie byłyby dozwolone odstępstwem ustanowionym przez WTO. Preferencje przestają obowiązywać w tym samym dniu, w którym przestaje obowiązywać odstępstwo. Komisja publikuje odpowiednio wcześniej w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej zawiadomienie skierowane do podmiotów gospodarczych i właściwych organów. Zawiadomienie określa, które preferencje przewidziane w niniejszym rozporządzeniu przestają obowiązywać oraz dzień, w którym przestają one obowiązywać.”;
10)
załącznik I zastępuje się tekstem znajdującym się w załączniku do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Towary, które w dniu 1 stycznia 2011 r. znajdują się w tranzycie lub są tymczasowo składowane na terenie Unii w składach celnych lub w strefach wolnocłowych i dla których przed tą datą wydano odpowiedni dowód pochodzenia z Bośni i Hercegowiny lub Serbii zgodnie z częścią I, tytuł IV, rozdział 2, sekcja 2 rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2454/93 z dnia 2 lipca 1993 r. ustanawiającego przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (13), podlegają w dalszym ciągu przepisom rozporządzenia (WE) nr 1215/2009 przez okres 4 miesięcy od dnia rozpoczęcia obowiązywania niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 3
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie w dniu jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 stycznia 2011 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Strasburgu dnia 13 grudnia 2011 r.