PROVÁDĚCÍ ROZHODNUTÍ KOMISE
ze dne 8. prosince 2011,
kterým se mění rozhodnutí 2010/221/EU, pokud jde o vnitrostátní opatření pro prevenci zavlečení některých nákaz vodních živočichů do částí Irska, Finska a Švédska
(oznámeno pod číslem K(2011) 9002)
(Text s významem pro EHP)
(2011/825/EU)
EVROPSKÁ KOMISE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropského unie,
s ohledem na směrnici Rady 2006/88/ES ze dne 24. října 2006 o veterinárních požadavcích na živočichy pocházející z akvakultury a produkty akvakultury a o prevenci a tlumení některých nákaz vodních živočichů (1), a zejména na čl. 43 odst. 2 uvedené směrnice,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Rozhodnutí Komise 2010/221/EU ze dne 15. dubna 2010, kterým se schvalují vnitrostátní opatření pro omezení dopadu některých nákaz živočichů pocházejících z akvakultury a volně žijících vodních živočichů podle článku 43 směrnice Rady 2006/88/ES (2), umožňuje některým členským státům uplatnit omezení na zásilky uvedených živočichů za účelem prevence zavlečení některých nákaz na jejich území za předpokladu, že buď prokázaly, že jejich území nebo určité vymezené části jejich území jsou prosty dotčených nákaz, nebo zavedly program eradikace nebo program pro dozor, aby status území prostého nákazy získaly.
(2)
Pevninské části území Finska a Švédska jsou příloze II rozhodnutí 2010/221/EU uvedeny jako území se schváleným programem eradikace týkajícím se bakteriálního onemocnění ledvin (BKD).
(3)
Pobřežní části území Švédska jsou v příloze II rozhodnutí 2010/221/EU uvedeny jako území, která mají schválený program eradikace týkající se infekční nekrózy slinivky (IPN).
(4)
Rozhodnutím 2010/221/EU byla proto schválena některá vnitrostátní opatření Finska a Švédska týkající se zásilek živočichů pocházejících z akvakultury náležejících k vnímavým druhům do uvedených oblastí. Aby se však umožnilo opětovné vyhodnocení vhodnosti těchto vnitrostátních opatření, je povolení k jejich použití časově omezeno do 31. prosince 2011.
(5)
Finsko předložilo Komisi zprávy o fungování svého vnitrostátního programu eradikace týkajícího se BKD, v nichž uvádí, že eradikace BKD dosud nebyla úspěšná. I když se v řadě oblastí dosáhlo úspěchu, některé oblasti stále zůstávají BKD nakaženy. Finsko proto požádalo, aby se zeměpisné vymezení programu omezilo na dvě souvislé zóny pokrývající 19 povodí. V uvedených dvou zónách se omezení související s BKD vztahují pouze na čtyři chovy a ve všech těchto chovech probíhá proces likvidace nakažených ryb a čištění a dezinfekce zařízení.
(6)
Švédsko předložilo Komisi zprávu o fungování svého vnitrostátního programu eradikace týkajícího se BKD a IPN. Počet ohlášených případů se výrazně snížil a eradikace obou nákaz v oblastech, kde je program použit, je téměř dokončena. Pevninské části Švédska jsou již IPN prosty a vnitrostátní program eradikace v pobřežních vodách proto rovněž slouží jako nárazník k ochraně oblastí, které již byly vyhlášeny za nákazy prosté.
(7)
Vzhledem k informacím, které poskytlo Finsko a Švédsko, je vhodné v uvedených vnitrostátních opatřeních pokračovat. S ohledem na skutečnost, že eradikace nebylo dosud zcela dosaženo ani přes mnohaleté používání vnitrostátních programů eradikace, je nutné vhodnost a potřebnost vnitrostátních opatření v náležité době znovu vyhodnotit. Proto by mělo být povolení k použití uvedených vnitrostátních opatření omezeno na dva další roky, do 31. prosince 2013.
(8)
Příloha III rozhodnutí 2010/221/EU v současnosti uvádí devět jednotek na území Irska se schváleným programem pro dozor, pokud jde o Ostreid herpesvirus 1 μνar (OsHV-1 μνar).
(9)
Irsko Komisi oznámilo zjištění OsHV-1 μνar ve dvou z uvedených jednotek, a to v zálivu Gweendore v rámci jednotky 1 a v zálivu Ballinakill v rámci jednotky 4. Zeměpisné vymezení těchto dvou území v příloze III rozhodnutí 2010/221/EU by se tudíž mělo změnit.
(10)
Rozhodnutí 2010/221/EU by proto mělo být odpovídajícím způsobem změněno.
(11)
Opatření stanovená tímto rozhodnutím jsou v souladu se stanoviskem Stálého výboru pro potravinový řetězec a zdraví zvířat,
PŘIJALA TOTO ROZHODNUTÍ:
Článek 1
Rozhodnutí 2010/221/EU se mění takto:
(1)
V čl. 3 odst. 2 se datum „31. prosince 2011“ nahrazuje datem „31. prosince 2013“.
(2)
Přílohy II a III se nahrazují zněním přílohy tohoto rozhodnutí.
Článek 2
Toto rozhodnutí je určeno členským státům.
V Bruselu dne 8. prosince 2011.
DECYZJA WYKONAWCZA KOMISJI
z dnia 8 grudnia 2011 r.
zmieniająca decyzję 2010/221/UE w odniesieniu do środków krajowych zapobiegających wprowadzaniu niektórych chorób zwierząt wodnych na części terytoriów Irlandii, Finlandii i Szwecji
(notyfikowana jako dokument nr C(2011) 9002)
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
(2011/825/UE)
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając dyrektywę Rady 2006/88/WE z dnia 24 października 2006 r. w sprawie wymogów w zakresie zdrowia zwierząt akwakultury i produktów akwakultury oraz zapobiegania niektórym chorobom zwierząt wodnych i zwalczania tych chorób (1), w szczególności jej art. 43 ust. 2,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
W decyzji Komisji 2010/221/UE z dnia 15 kwietnia 2010 r. zatwierdzającej krajowe środki w zakresie ograniczania wpływu niektórych chorób zwierząt akwakultury i dzikich zwierząt wodnych zgodnie z art. 43 dyrektywy Rady 2006/88/WE (2) zezwala się, by niektóre państwa członkowskie stosowały ograniczenia w odniesieniu do przesyłek tych zwierząt w celu zapobiegania wprowadzeniu niektórych chorób na ich terytorium, pod warunkiem że państwa te wykazały, że ich terytoria lub pewne wyznaczone na nich obszary są wolne od tych chorób albo że ustanowiły one program zwalczania lub nadzoru w celu uwolnienia się od tych chorób.
(2)
W załączniku II do decyzji 2010/221/UE części kontynentalne terytoriów Finlandii i Szwecji wymienione są jako terytoria posiadające zatwierdzony program zwalczania w odniesieniu do bakteryjnej choroby nerek (BKD).
(3)
W załączniku II do decyzji 2010/221/UE części przybrzeżne terytorium Szwecji wymienione są jako posiadające zatwierdzony program zwalczania w odniesieniu do zakaźnej martwicy trzustki (IPN).
(4)
W związku z tym decyzją 2010/221/UE zatwierdza się niektóre środki krajowe stosowane przez Finlandię i Szwecję w odniesieniu do przesyłek na te obszary zwierząt akwakultury należących do gatunków podatnych. Aby jednak umożliwić ponowną ocenę stosowności tych środków krajowych, zezwolenie na ich stosowanie jest ograniczone w czasie do dnia 31 grudnia 2011 r.
(5)
Finlandia przedstawiła Komisji sprawozdania dotyczące swojego krajowego programu zwalczania BKD, w którym stwierdza się, że nie udało się jeszcze zwalczyć BKD. Chociaż na wielu obszarach poczyniono postępy, niektóre obszary są nadal zakażone BKD. Finlandia zwróciła się w związku z tym o ograniczenie granic obszaru geograficznego programu do dwóch ciągłych stref obejmujących 19 obszarów zlewni. W tych dwóch strefach tylko cztery gospodarstwa są objęte ograniczeniami związanymi z BKD i wszystkie one przechodzą proces niszczenia zakażonych ryb oraz czyszczenia i dezynfekcji obiektów.
(6)
Szwecja przedstawiła Komisji sprawozdanie dotyczące funkcjonowania swoich krajowych programów zwalczania BKD i IPN. Liczba zgłoszonych przypadków znacznie się zmniejszyła i obie choroby są prawie zwalczone na obszarach objętych programami. Kontynentalne części Szwecji są już wolne od IPN, a w związku z tym krajowy program zwalczania na wodach przybrzeżnych pełni również funkcję bufora chroniącego obszary uznane już za wolne od IPN.
(7)
Na podstawie informacji dostarczonych przez Finlandię i Szwecję należy nadal stosować te środki krajowe. Biorąc jednak pod uwagę, że chorób nie zwalczono mimo wielu lat wdrażania krajowych programów zwalczania, konieczne jest dokonanie we właściwym czasie ponownej oceny stosowności i konieczności środków krajowych. Zezwolenie na stosowanie tych środków krajowych należy zatem ograniczyć do dwóch kolejnych lat do dnia 31 grudnia 2013 r.
(8)
W załączniku III do decyzji 2010/221/UE znajduje się obecnie wykaz dziewięciu enklaw na terytorium Irlandii posiadających zatwierdzony program nadzoru w odniesieniu do herpeswirusa 1 μνar (OsHV-1 μνar) u ostryg.
(9)
Irlandia powiadomiła Komisję o wykryciu wirusa OsHV-1 μνar w dwóch z tych enklaw, a mianowicie w zatoce Gweendore w enklawie 1 i w zatoce Ballinakill w enklawie 4. Dlatego należy zmienić zasięg geograficzny tych dwóch enklaw w załączniku III do decyzji 2010/221/UE.
(10)
Należy zatem odpowiednio zmienić decyzję 2010/221/UE.
(11)
Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
W decyzji 2010/221/UE wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 3 ust. 2 datę „31 grudnia 2011 r.” zastępuje się datą „31 grudnia 2013 r.”;
2)
załączniki II i III zastępuje się tekstem znajdującym się w załączniku do niniejszej decyzji.
Artykuł 2
Niniejsza decyzja skierowana jest do państw członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 8 grudnia 2011 r.