ROZHODNUTÍ RADY 2012/325/SZBP
ze dne 25. června 2012
o prodloužení mandátu zvláštní zástupkyně Evropské unie pro Súdán a Jižní Súdán
RADA EVROPSKÉ UNIE,
s ohledem na Smlouvu o Evropské unii, a zejména na článek 28, čl. 31 odst. 2 a článek 33 této smlouvy,
s ohledem na návrh vysoké představitelky Unie pro zahraniční věci a bezpečnostní politiku,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Dne 11. srpna 2010 přijala Rada rozhodnutí 2010/450/SZBP (1) o jmenování paní Rosalind MARSDENOVÉ zvláštní zástupkyní Evropské unie pro Súdán.
(2)
Dne 1. srpna 2011 přijala Rada rozhodnutí 2011/499/SZBP (2), kterým se s ohledem na vyhlášení nezávislosti Jižního Súdánu změnil mandát a název funkce zvláštní zástupkyně EU. Její mandát má skončit dne 30. června 2012.
(3)
Mandát zvláštní zástupkyně EU by měl být prodloužen o dalších dvanáct měsíců.
(4)
Zvláštní zástupkyně EU bude vykonávat svůj mandát za situace, která se může zhoršit a která by mohla bránit v dosažení cílů vnější činnosti Unie stanovených v článku 21 Smlouvy,
PŘIJALA TOTO ROZHODNUTÍ:
Článek 1
Zvláštní zástupkyně Evropské unie
Mandát paní Rosalind MARSDENOVÉ jako zvláštní zástupkyně Evropské unie pro Súdán a Jižní Súdán (dále jen „zvláštní zástupkyně EU“) se prodlužuje do 30. června 2013. Na návrh vysokého představitele Unie pro zahraniční věci a bezpečnostní politiku (dále jen „vysoký představitel“) může být mandát zvláštní zástupkyně EU ukončen dříve, rozhodne-li tak Rada.
Článek 2
Cíle politiky
Mandát zvláštní zástupkyně EU vychází z cílů politiky Unie ve vztahu k Súdánu a Jižnímu Súdánu, přičemž spočívá ve spolupráci s jejich vládami, Africkou unií (AU), Organizací spojených národů (OSN) a dalšími vnitrostátními, regionálními a mezinárodními zúčastněnými stranami za účelem dosažení pokojného soužití Súdánu a Jižního Súdánu v souladu se zásadou dvou životaschopných, mírumilovných a prosperujících států. Cíli politiky Unie je mimo jiné aktivně přispívat k vyřešení zbývajících otázek souvisejících se souhrnnou mírovou dohodou i otázek, které by mohly vyvstat po provedení této dohody, a pomáhat zúčastněným stranám při provádění dohod, podporovat snahy o stabilizaci neklidné hraniční oblasti mezi severem a jihem, napomáhat budování institucí a podporovat stabilitu, bezpečnost a rozvoj v Jižním Súdánu, přispět k politickému řešení konfliktu v Dárfúru, podporovat úsilí o vyřešení konfliktu ve státech Jižního Kordofánu a Modrého Nilu, podporovat demokratickou správu věcí veřejných, odpovědnost a dodržování lidských práv, včetně spolupráce s Mezinárodním trestním soudem, intenzivněji se angažovat ve východním Súdánu a zlepšit přístup humanitární pomoci v celém Súdánu i Jižním Súdánu.
Kromě toho vychází mandát zvláštní zástupkyně EU z cíle politiky Unie přispět ke zmírnění a odstranění hrozeb, které pro stabilitu Jižního Súdánu a širšího regionu představuje Armáda božího odporu (LRA).
Článek 3
Mandát
K dosažení cílů politiky se zvláštní zástupkyni EU uděluje mandát:
a)
udržovat kontakty s vládami Súdánu a Jižního Súdánu, súdánskými a jihosúdánskými politickými stranami, ozbrojenými a povstaleckými hnutími v Súdánu a Jižním Súdánu, jakož i s občanskou společností a nevládními organizacemi za účelem plnění cílů politiky Unie;
b)
úzce spolupracovat s OSN, včetně mise OSN v Jižním Súdánu (UNMISS), prozatímních bezpečnostních sil OSN pro oblast Abyei (UNISFA) a zvláštního vyslance OSN, s AU, a zejména s prováděcím panelem AU na vysoké úrovni pro Súdán (AUHIP), se společnou operací AU a OSN v Dárfúru (UNAMID), s Ligou arabských států (LAS), s Mezivládním úřadem pro rozvoj (IGAD) a dalšími předními regionálními a mezinárodními zúčastněnými stranami;
c)
zastupovat Unii a prosazovat cíle její politiky a její postoje podle potřeby na mezinárodních a veřejných fórech;
d)
přispívat k posílení soudržnosti a účinnosti politiky Unie vůči Súdánu a Jižnímu Súdánu a zároveň prosazovat soudržný mezinárodní přístup k těmto dvěma zemím;
e)
přispívat k mezinárodnímu zprostředkovatelskému úsilí vedenému AUHIP za účelem usnadnění dohody mezi Súdánem a Jižním Súdánem ohledně nevyřešených otázek, které by mohly vyvstat po provedení souhrnné mírové dohody, a nalézt komplexní politické řešení současného konfliktu ve státech Jižního Kordofánu a Modrého Nilu;
f)
podporovat provádění opatření dohodnutých v rámci souhrnné mírové dohody a případné provádění dohod týkajících se otázek, které by mohly vyvstat po provedení této dohody;
g)
podporovat budování institucí v Jižním Súdánu;
h)
přispívat k mezinárodnímu úsilí o usnadnění souhrnné, všeobecné a trvalé mírové dohody pro Dárfúr a prosazovat provádění dokumentu z Dohá, podle okolností za úzké spolupráce s OSN, AU, vládou Kataru a dalšími mezinárodními zúčastněných stranami;
i)
prosazovat dodržování lidských práv udržováním pravidelných kontaktů s příslušnými orgány v Súdánu a Jižním Súdánu, Úřadem žalobce Mezinárodního trestního soudu, Úřadem vysokého komisaře pro lidská práva a pozorovateli v oblasti lidských práv působícími v oblasti;
j)
přispívat k provádění politiky Unie v oblasti lidských práv, včetně obecných zásad EU pro lidská práva, zejména obecných zásad EU týkajících se dětí a ozbrojených konfliktů a obecných zásad EU týkajících se násilí páchaného na ženách a dívkách a boje proti všem formám jejich diskriminace, a politiky Unie ve vztahu k rezoluci Rady bezpečnosti OSN 1325 (2000) týkající se žen, míru a bezpečnosti, mimo jiné prostřednictvím sledování vývoje situace v tomto ohledu, podávání zpráv a vypracovávání příslušných doporučení;
k)
přispívat k uplatňování komplexního přístupu Unie k Súdánu a Jižnímu Súdánu dohodnutého na zasedání Rady pro zahraniční věci dne 20. června 2011;
l)
v úzké spolupráci s Evropskou službou pro vnější činnost (ESVČ) přispívat ke spolupráci Unie se všemi zúčastněnými stranami, aby bylo podpořeno úsilí o zmírnění a odstranění hrozeb, které pro civilní obyvatelstvo a stabilitu Jižního Súdánu a širšího regionu představuje Armáda božího odporu.
m)
sledovat, jak Súdán i Jižní Súdán plní příslušné rezoluce Rady bezpečnosti OSN, zejména rezoluce Rady bezpečnosti OSN 1556 (2004), 1564 (2004), 1590 (2005), 1591 (2005), 1593 (2005), 1612 (2005), 1663 (2006), 1672 (2006), 1679 (2006), 1769 (2007), 1778 (2007), 1881 (2009), 1882 (2009), 1891 (2009), 1919 (2010), 1990 (2011), 1996 (2011), 2024 (2011) a 2046 (2012), a podávat o tom zprávy.
Článek 4
Provádění mandátu
1. Zvláštní zástupkyně EU provádí svůj mandát pod vedením vysokého představitele.
2. Politický a bezpečnostní výbor udržuje se zvláštní zástupkyní EU výsadní spojení a je pro ni hlavním orgánem pro styk s Radou. Politický a bezpečnostní výbor poskytuje zvláštní zástupkyni EU strategické a politické vedení v rámci mandátu, aniž jsou dotčeny pravomoci vysokého představitele.
3. Zvláštní zástupkyně EU pracuje v úzké koordinaci s ESVČ a jejími příslušnými útvary.
Článek 5
Financování
1. Finanční referenční částka určená na krytí výdajů souvisejících s mandátem zvláštní zástupkyně EU v období od 1. července 2012 do 30. června 2013 činí 1 900 000 EUR.
2. Výdaje jsou spravovány v souladu s postupy a pravidly použitelnými na souhrnný rozpočet Unie.
3. Správa výdajů se řídí smlouvou mezi zvláštní zástupkyní EU a Komisí. Zvláštní zástupkyně EU za veškeré výdaje odpovídá Komisi.
Článek 6
Sestavení a složení týmu
1. V mezích svého mandátu a odpovídajících finančních prostředků, které má k dispozici, odpovídá zvláštní zástupkyně EU za sestavení svého týmu. Tento tým zahrnuje odborníky na konkrétní politické a bezpečnostní otázky podle požadavků mandátu. Zvláštní zástupkyně EU neprodleně informuje o složení týmu Radu a Komisi.
2. Členské státy, orgány Unie a ESVČ mohou navrhnout vyslání personálu ke zvláštní zástupkyni EU. Plat takto vyslaného personálu hradí dotyčný členský stát, dotyčný orgán Unie nebo ESVČ. Zvláštní zástupkyni EU mohou být rovněž přiděleni odborníci vyslaní členskými státy do orgánů Unie nebo do ESVČ. Mezinárodní smluvní pracovníci musí být státními příslušníky některého členského státu.
3. Veškerý vyslaný personál je nadále administrativně podřízen vysílajícímu členskému státu, vysílajícímu orgánu Unie nebo ESVČ a vykonává své povinnosti a jedná v zájmu mandátu zvláštní zástupkyně EU.
Článek 7
Výsady a imunity zvláštní zástupkyně EU a členů jejího týmu
Výsady, imunity a další záruky nezbytné pro splnění a řádné působení mise zvláštní zástupkyně EU a členů jejího týmu se podle potřeby dohodnou s hostitelskou zemí nebo zeměmi. Členské státy a Komise poskytují k tomuto účelu veškerou nezbytnou podporu.
Článek 8
Bezpečnost utajovaných informací EU
Zvláštní zástupkyně EU a členové jejího týmu dodržují bezpečnostní zásady a minimální bezpečnostní normy zavedené rozhodnutím Rady 2011/292/EU ze dne 31. března 2011 o bezpečnostních pravidlech na ochranu utajovaných informací EU (3).
Článek 9
Přístup k informacím a logistická podpora
1. Členské státy, Komise, ESVČ a generální sekretariát Rady zajistí, aby měla zvláštní zástupkyně EU přístup k veškerým důležitým informacím.
2. Logistickou podporu v regionu poskytují podle okolností delegace Unie nebo členské státy.
Článek 10
Bezpečnost
V souladu s politikou Unie pro bezpečnost personálu vyslaného mimo Unii při provádění operací podle hlavy V Smlouvy přijme zvláštní zástupkyně EU v souladu se svým mandátem a s ohledem na bezpečnostní situaci ve své územní působnosti veškerá rozumně proveditelná opatření k zajištění bezpečnosti veškerého personálu, který je jí přímo podřízen, zejména tím, že:
a)
na základě pokynů ESVČ vypracuje bezpečnostní plán pro danou misi zahrnující fyzická, organizační a procedurální bezpečnostní opatření pro danou misi, řízení bezpečných přesunů personálu do oblasti mise a uvnitř této oblasti, jakož i řízení bezpečnostních událostí, a dále pohotovostní a evakuační plán mise;
b)
zajistí, aby byl veškerý personál vyslaný mimo Unii pojištěn pro případ zvýšeného rizika, jak vyžaduje situace v oblasti mise;
c)
zajistí, aby všichni členové jejího týmu, kteří mají být vysláni mimo Unii, včetně najatého místního personálu, prošli před příjezdem nebo bezprostředně po příjezdu do oblasti mise náležitým bezpečnostním školením, a to na základě stupně rizika vyhodnoceného pro oblast mise ze strany ESVČ;
d)
zajistí, aby byla provedena veškerá schválená doporučení vydaná na základě pravidelných posouzení bezpečnosti, a předkládá Radě, vysokému představiteli a Komisi písemné zprávy o provádění těchto doporučení a o dalších bezpečnostních otázkách v rámci zprávy o pokroku a zprávy o provádění mandátu.
Článek 11
Podávání zpráv
1. Zvláštní zástupkyně EU pravidelně podává ústní a písemné zprávy vysokému představiteli a Politickému a bezpečnostnímu výboru. Podle potřeby podává zprávy rovněž pracovním skupinám Rady. Pravidelné písemné zprávy jsou rozesílány prostřednictvím sítě COREU. Na doporučení vysokého představitele nebo Politického a bezpečnostního výboru může zvláštní zástupkyně EU podávat zprávy Radě pro zahraniční věci.
2. Zvláštní zástupkyně EU pravidelně informuje Politický a bezpečnostní výbor o situaci v Dárfúru i o situaci v Súdánu a Jižním Súdánu.
Článek 12
Koordinace
1. Zvláštní zástupkyně EU přispívá k jednotnosti, důslednosti a účinnosti činnosti Unie a pomáhá zajišťovat, aby všechny nástroje Unie a činnosti členských států byly uplatňovány soudržně v zájmu dosažení cílů politiky Unie. Činnosti zvláštní zástupkyně EU jsou koordinovány s činnostmi Komise a s činnostmi dalších zvláštních zástupců Evropské unie působících v oblasti. Zvláštní zástupkyně EU pravidelně informuje mise členských států a delegace Unie v regionu.
2. Na místě jsou udržovány úzké vztahy s vedoucími delegací Unie, mimo jiné v Chartúmu, Džubě, Addis Abebě a New Yorku, a s vedoucími misí členských států. Všichni se snaží být zvláštní zástupkyni EU co nejvíce nápomocni při provádění mandátu. Zvláštní zástupkyně EU rovněž udržuje vztahy s dalšími mezinárodními a regionálními subjekty působícími na místě.
3. Zvláštní zástupkyně EU v úzké koordinaci s vedoucím delegace Unie v Džubě poskytuje vedení v otázkách místní politické situace veliteli mise EUAVSEC-South Sudan. Zvláštní zástupkyně EU a civilní velitel operace se podle potřeby vzájemně konzultují.
Článek 13
Přezkum
Provádění tohoto rozhodnutí a jeho soulad s jinými iniciativami Unie v oblasti podléhají pravidelnému přezkumu. Zvláštní zástupkyně EU předloží Radě, vysokému představiteli a Komisi do konce prosince roku 2012 zprávu o pokroku a na konci svého mandátu souhrnnou zprávu o provádění mandátu.
Článek 14
Vstup v platnost
Toto rozhodnutí vstupuje v platnost dnem přijetí.
V Lucemburku dne 25. června 2012.
DECYZJA RADY 2012/325/WPZiB
z dnia 25 czerwca 2012 r.
przedłużająca mandat Specjalnego Przedstawiciela Unii Europejskiej w Sudanie i Sudanie Południowym
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 28, art. 31 ust. 2 i art. 33,
uwzględniając wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
W dniu 11 sierpnia 2010 r. Rada przyjęła decyzję 2010/450/WPZiB (1) w sprawie mianowania Rosalind MARSDEN Specjalnym Przedstawicielem Unii Europejskiej w Sudanie (SPUE).
(2)
W dniu 1 sierpnia 2011 r. Rada przyjęła decyzję 2011/499/WPZiB (2), która zmieniła mandat i tytuł SPUE w związku z ogłoszeniem niepodległości przez Sudan Południowy. Mandat SPUE wygaśnie w dniu 30 czerwca 2012 r.
(3)
Mandat SPUE należy przedłużyć o kolejne 12 miesięcy.
(4)
SPUE będzie wykonywał swój mandat w sytuacji, która może ulec pogorszeniu i mogłaby utrudnić osiągnięcie celów działań zewnętrznych Unii określonych w art. 21 Traktatu,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
Specjalny Przedstawiciel Unii Europejskiej
Mandat Rosalind MARSDEN jako SPUE w Sudanie i Sudanie Południowym zostaje niniejszym przedłużony do dnia 30 czerwca 2013 r. Mandat SPUE może zostać skrócony, jeżeli Rada podejmie taką decyzję na wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa (WP).
Artykuł 2
Cele polityki
Podstawą mandatu SPUE są cele polityki Unii wobec Sudanu i Sudanu Południowego oraz współpraca z ich rządami, Unią Afrykańską (UA), Organizacją Narodów Zjednoczonych (ONZ) i innymi zainteresowanymi podmiotami krajowymi, regionalnymi i międzynarodowymi w dążeniu do pokojowego współistnienia Sudanu i Sudanu Południowego jako dwóch samodzielnych, pokojowych i bogatych państw. Cele polityki Unii obejmują: aktywne przyczynianie się do rozwiązania otwartych kwestii wynikających z całościowego porozumienia pokojowego (CPA) oraz z sytuacji po jego wygaśnięciu i pomoc stronom w realizacji uzgodnień; wspieranie starań o ustabilizowanie niespokojnego regionu wzdłuż granicy północ-południe między oboma państwami; propagowanie budowy instytucji oraz promowanie stabilności, bezpieczeństwa i rozwoju Sudanu Południowego; wspieranie poszukiwania politycznego rozwiązania konfliktu w Darfurze; propagowanie wysiłków podejmowanych w celu rozwiązania konfliktu w jednostkach administracyjnych - Kordofanu Południowego i Nilu Błękitnego; propagowanie ładu demokratycznego, przejrzystych zasad odpowiedzialności i poszanowania praw człowieka, w tym współpracy z Międzynarodowym Trybunałem Karnym; zwiększanie zaangażowania w Sudanie Wschodnim; a także poprawa dostępu organizacji humanitarnych do całego terytorium zarówno Sudanu, jak i Sudanu Południowego.
Ponadto podstawą mandatu SPUE jest następujący cel polityki Unii: przyczynianie się do łagodzenia i eliminowania niebezpieczeństw zagrażających stabilności Sudanu Południowego i regionu ze strony Armii Bożego Oporu (LRA).
Artykuł 3
Mandat
Dla osiągnięcia wymienionych celów polityki mandat SPUE obejmuje:
a)
utrzymywanie kontaktów z rządem Sudanu, rządem Sudanu Południowego, sudańskimi i południowosudańskimi partiami politycznymi, ugrupowaniami zbrojnymi i rebelianckimi w Sudanie i Sudanie Południowym, a także z organizacjami obywatelskimi i pozarządowymi oraz realizowanie w ten sposób celów polityki Unii;
b)
utrzymywanie ścisłej współpracy z ONZ, w tym z misją ONZ w Sudanie Południowym (UNMISS), tymczasowymi siłami bezpieczeństwa ONZ w Abyei (UNISFA), specjalnym wysłannikiem ONZ, UA, a w szczególności z panelem wykonawczym wysokiego szczebla do spraw Sudanu (AUHIP), wspólną misją UA i ONZ w Darfurze (UNAMID), Ligą Państw Arabskich (LPA), Międzyrządowym Organem ds. Rozwoju (IGAD) oraz innymi wiodącymi podmiotami regionalnymi i międzynarodowymi;
c)
reprezentowanie Unii i promowanie - w stosownych przypadkach - celów jej polityki i jej stanowisk na forach międzynarodowych i publicznych;
d)
przyczynianie się do zwiększania spójności i skuteczności polityki Unii wobec Sudanu i Sudanu Południowego, z jednoczesnym promowaniem zgodnego międzynarodowego podejścia do tych dwóch państw;
e)
dokonywanie wkładu w międzynarodowe wysiłki mediacyjne AUHIP, aby ułatwić porozumienie między Sudanem a Sudanem Południowym co do nierozstrzygniętych kwestii związanych z CPA oraz znaleźć pluralistyczne rozwiązanie polityczne obecnego konfliktu w jednostkach administracyjnych - Kordofanu Południowego i Nilu Błękitnego;
f)
wspieranie realizacji kwestii uzgodnionych na mocy CPA i ewentualnego wdrożenia porozumień dotyczących sytuacji po wygaśnięciu CPA;
g)
promowanie budowania instytucji w Sudanie Południowym;
h)
wspieranie międzynarodowych starań na rzecz kompleksowego, pluralistycznego i trwałego porozumienia pokojowego dla Darfuru oraz propagowanie wykonania postanowień dokumentu z Ad-Dauhy, przy ścisłej współpracy z, odpowiednio, ONZ, UA, rządem Kataru i innymi zainteresowanymi podmiotami międzynarodowymi;
i)
propagowanie poszanowania praw człowieka poprzez utrzymywanie regularnych kontaktów z odpowiednimi organami Sudanu i Sudanu Południowego, Urzędem Prokuratora Międzynarodowego Trybunału Karnego, Urzędem Wysokiego Komisarza ds. Praw Człowieka oraz z działającymi w regionie obserwatorami praw człowieka;
j)
przyczynianie się do wdrażania polityki Unii w dziedzinie praw człowieka - w tym wytycznych UE w sprawie praw człowieka, w szczególności wytycznych UE w sprawie dzieci w konfliktach zbrojnych, a także w sprawie aktów przemocy wobec kobiet i zwalczania wszelkich form dyskryminacji kobiet - oraz polityki Unii dotyczącej rezolucji Rady Bezpieczeństwa ONZ nr 1325 (2000) w sprawie kobiet, pokoju i bezpieczeństwa, w tym poprzez monitorowanie rozwoju sytuacji i przygotowywanie dotyczących jej sprawozdań, a także formułowanie odnośnych zaleceń;
k)
przyczynianie się do wdrażania kompleksowego unijnego podejścia do Sudanu i Sudanu Południowego, które zostało uzgodnione przez Radę do Spraw Zagranicznych w dniu 20 czerwca 2011 r.;
l)
wnoszenie wkładu - w ścisłej współpracy z Europejską Służbą Działań Zewnętrznych (ESDZ) - we współdziałanie Unii z wszystkimi zainteresowanymi podmiotami, aby wesprzeć wysiłki zmierzające ku łagodzeniu i eliminowaniu niebezpieczeństw zagrażających ludności cywilnej oraz stabilności Sudanu Południowego i regionu ze strony LRA;
m)
nadzorowanie i relacjonowanie, czy strony sudańska i południowosudańska przestrzegają odpowiednich rezolucji Rady Bezpieczeństwa ONZ, w szczególności nr 1556 (2004), 1564 (2004), 1590 (2005), 1591 (2005), 1593 (2005), 1612 (2005), 1663 (2006), 1672 (2006), 1679 (2006), 1769 (2007), 1778 (2007), 1881 (2009), 1882 (2009), 1891 (2009), 1919 (2010), 1990 (2011), 1996 (2011), 2024 (2011), 2046 (2012).
Artykuł 4
Wykonywanie mandatu
1. SPUE jest odpowiedzialny za wykonywanie mandatu i działa pod zwierzchnictwem WP.
2. Komitet Polityczny i Bezpieczeństwa (KPiB) utrzymuje uprzywilejowane stosunki ze SPUE i jest podstawowym punktem kontaktowym SPUE z Radą. KPiB ukierunkowuje działania wykonywane przez SPUE w ramach mandatu pod względem strategicznym i politycznym, bez uszczerbku dla uprawnień WP.
3. SPUE ściśle koordynuje swoje działania z działaniami ESDZ i jej właściwych działów.
Artykuł 5
Finansowanie
1. Finansowa kwota odniesienia przewidziana na pokrycie wydatków związanych z wykonywaniem mandatu SPUE w okresie od dnia 1 lipca 2012 r. do dnia 30 czerwca 2013 r. wynosi 1 900 000 EUR.
2. Wydatkami zarządza się zgodnie z procedurami i zasadami mającymi zastosowanie do budżetu ogólnego Unii.
3. Zarządzanie wydatkami podlega umowie między SPUE a Komisją. SPUE odpowiada przed Komisją za wszystkie wydatki.
Artykuł 6
Powołanie i skład zespołu
1. W granicach swojego mandatu i odpowiednich udostępnionych środków finansowych SPUE odpowiada za powołanie swojego zespołu. Zespół dysponuje wiedzą fachową na temat konkretnych kwestii politycznych oraz dotyczących bezpieczeństwa związanych z mandatem. SPUE niezwłocznie informuje Radę i Komisję o składzie swojego zespołu.
2. Państwa członkowskie, instytucje Unii i ESDZ mogą zaproponować oddelegowanie personelu do pracy ze SPUE. Wynagrodzenie tego personelu oddelegowanego jest wypłacane odpowiednio przez dane państwo członkowskie, daną instytucję Unii lub ESDZ. Eksperci oddelegowani przez państwa członkowskie do instytucji Unii lub do ESDZ również mogą być oddelegowani do SPUE. Zatrudniani na podstawie umów członkowie personelu międzynarodowego muszą mieć obywatelstwo państwa członkowskiego.
3. Cały oddelegowany personel nadal podlega administracyjnie wysyłającemu państwu członkowskiemu, wysyłającej instytucji Unii lub ESDZ; personel ten wypełnia obowiązki i podejmuje działania w interesie mandatu SPUE.
Artykuł 7
Przywileje i immunitety SPUE i jego personelu
Przywileje, immunitety i inne gwarancje niezbędne do realizacji i sprawnego działania misji SPUE i personelu SPUE uzgadnia się, stosownie do przypadku, z państwem przyjmującym lub państwami przyjmującymi. Państwa członkowskie i Komisja zapewniają wszelkie niezbędne w tym celu wsparcie.
Artykuł 8
Bezpieczeństwo informacji niejawnych UE
SPUE i członkowie zespołu SPUE przestrzegają zasad i minimalnych norm bezpieczeństwa ustanowionych decyzją Rady 2011/292/UE z dnia 31 marca 2011 r. w sprawie przepisów bezpieczeństwa dotyczących ochrony informacji niejawnych UE (3).
Artykuł 9
Dostęp do informacji i wsparcie logistyczne
1. Państwa członkowskie, Komisja, ESDZ oraz Sekretariat Generalny Rady zapewniają SPUE dostęp do wszelkich stosownych informacji.
2. Delegatury Unii lub, w stosownych przypadkach, państwa członkowskie zapewniają wsparcie logistyczne w regionie.
Artykuł 10
Bezpieczeństwo
Zgodnie z polityką Unii, dotyczącą bezpieczeństwa personelu rozmieszczonego poza Unią w ramach zadań operacyjnych zgodnie z tytułem V Traktatu, SPUE podejmuje wszelkie działania możliwe do zrealizowania w uzasadnionych granicach, zgodne z mandatem SPUE oraz odpowiadające stanowi bezpieczeństwa na obszarze geograficznym, za który jest on odpowiedzialny, służące zapewnieniu bezpieczeństwa całemu personelowi bezpośrednio podlegającemu SPUE, w szczególności:
a)
sporządza plan bezpieczeństwa misji oparty na wytycznych ESDZ, obejmujący fizyczne, organizacyjne i proceduralne środki bezpieczeństwa specyficzne dla danej misji, zarządzanie bezpiecznym przemieszczaniem się personelu do obszaru misji i w jego obrębie, jak również reagowanie na zdarzenia związane z naruszaniem bezpieczeństwa, w tym plan awaryjny i plan ewakuacji misji;
b)
zapewnia objęcie wszystkich członków personelu rozmieszczonych poza terytorium Unii ubezpieczeniem od wysokiego ryzyka odpowiednio do warunków panujących na obszarze misji;
c)
zapewnia, aby wszyscy członkowie jego zespołu, którzy mają być rozmieszczeni poza Unią, w tym personel miejscowy zatrudniony na podstawie umów, odbyli przed przyjazdem na obszar misji lub niezwłocznie po przyjeździe odpowiednie szkolenie w zakresie bezpieczeństwa, na podstawie wskaźników ryzyka określonych przez ESDZ dla obszaru prowadzenia misji;
d)
zapewnia wprowadzanie w życie wszelkich uzgodnionych zaleceń wydawanych w następstwie systematycznych ocen bezpieczeństwa oraz dostarcza Radzie, WP i Komisji pisemne sprawozdania na temat realizacji tych zaleceń oraz innych kwestii związanych z bezpieczeństwem w ramach sprawozdania z postępu prac oraz sprawozdania z wykonania mandatu.
Artykuł 11
Składanie sprawozdań
1. SPUE regularnie składa WP oraz KPiB sprawozdania ustne i pisemne. W razie konieczności SPUE składa również sprawozdania grupom roboczym Rady. Regularne sprawozdania pisemne są rozprowadzane poprzez sieć COREU. Na zalecenie WP lub KPiB SPUE może składać sprawozdania Radzie do Spraw Zagranicznych.
2. SPUE składa regularne sprawozdania KPiB dotyczące sytuacji w Darfurze oraz sytuacji w Sudanie i w Sudanie Południowym.
Artykuł 12
Koordynacja
1. SPUE przyczynia się do jedności, spójności i skuteczności działania Unii oraz pomaga w zapewnieniu, aby wszystkie instrumenty Unii i działania państw członkowskich były podejmowane w sposób spójny, aby zrealizować cele polityki Unii. SPUE koordynuje swoje działania z działaniami Komisji, jak również z działaniami innych SPUE działających w regionie. SPUE regularnie przekazuje informacje działającym w regionie misjom państw członkowskich i delegaturom Unii.
2. SPUE utrzymuje ścisły kontakt w terenie z szefami delegatur Unii, w tym delegatur w Chartumie, Dżubie, Addis Abebie i Nowym Jorku, oraz z szefami misji państw członkowskich. Dokładają oni wszelkich starań, aby wspierać SPUE w wykonywaniu jego mandatu. SPUE kontaktuje się również z innymi podmiotami międzynarodowymi i regionalnymi obecnymi w terenie.
3. SPUE, w ścisłej koordynacji z szefem delegatury Unii w Dżubie, zapewnia wytyczne polityczne w wymiarze lokalnym szefowi misji EUAVSEC-South Sudan. SPUE oraz cywilny dowódca operacji konsultują się w miarę potrzeb.
Artykuł 13
Przegląd
Wdrażanie niniejszej decyzji i jej spójność z innymi działaniami Unii w regionie są przedmiotem regularnych przeglądów. Do końca grudnia 2012 r. SPUE przedstawi Radzie, WP oraz Komisji sprawozdanie z postępu prac, a na zakończenie mandatu - szczegółowe sprawozdanie z jego wykonania.
Artykuł 14
Wejście w życie
Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.
Sporządzono w Luksemburgu dnia 25 czerwca 2012 r.