ROZHODNUTÍ KOMISE
ze dne 29. března 2011
podle nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 45/2001 o odpovídající úrovni ochrany poskytované Japonskem při zpracování osobních údajů z Evropské unie, které Evropská komise ve zvláštních případech a rovněž pro výhradní a zvláštní účely předává japonským celním orgánům podle rozhodnutí Smíšeného výboru pro celní spolupráci č. 1/2010 na základě článku 21 Dohody mezi Evropským společenstvím a vládou Japonska o spolupráci a vzájemné správní pomoci v celních otázkách o vzájemném uznávání programů oprávněných hospodářských subjektů v Evropské unii a v Japonsku
(2011/197/EU)
EVROPSKÁ KOMISE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie,
s ohledem na nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 45/2001 ze dne 18. prosince 2000 o ochraně fyzických osob v souvislosti se zpracováním osobních údajů orgány a institucemi Společenství a o volném pohybu těchto údajů (1), a zejména čl. 9 odst. 1 a 2 uvedeného nařízení,
po konzultaci s evropským inspektorem ochrany údajů,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Smíšený výbor pro celní spolupráci zřízený na základě článku 21 Dohody mezi Evropským společenstvím a vládou Japonska o spolupráci a vzájemné správní pomoci v celních otázkách (2) přijal dne 24. června 2010 rozhodnutí č. 1/2010 o vzájemném uznávání programů oprávněných hospodářských subjektů v Evropské unii a v Japonsku (3) (dále jen „rozhodnutí SVCS č. 1/2010“).
(2)
Rozhodnutí SVCS č. 1/2010 v části IV stanoví výměnu informací mezi celními orgány, jak je vymezeno v čl. 1 písm. c) Dohody mezi Evropským společenstvím a vládou Japonska o spolupráci a vzájemné správní pomoci v celních otázkách. Podle této definice se japonské ministerstvo financí a příslušné útvary Komise považují za celní orgán.
(3)
Informace vyměňované mezi japonským ministerstvem financí a příslušnými útvary Komise sestávají z údajů o hospodářských subjektech, které mohou rovněž obsahovat osobní údaje. Předávání údajů o hospodářských subjektech spadá pod úkoly, které má Komise provádět podle rozhodnutí SVCS č. 1/2010.
(4)
Osobní údaje, které se mají vyměňovat, jsou uvedeny v oddíle IV bodě 4 písm. a) až f) rozhodnutí SVCS č. 1/2010. Údaje se předávají na celé období, během něhož japonské ministerstvo financí používá informace s cílem poskytnout evropským hospodářským subjektům výhody podle podmínek rozhodnutí SVCS č. 1/2010. Komise bude japonskému ministerstvu financí pravidelně předávat aktualizované a pozměněné údaje o evropských hospodářských subjektech. Pokud jde o výměnu informací, omezuje oddíl IV bod 6 rozhodnutí SVCS č. 1/2010 použití těchto údajů na účely provádění vzájemného uznávání programů oprávněných hospodářských subjektů mezi Evropskou unií a Japonskem, jak je stanoveno uvedeným rozhodnutím. Dohoda mezi Evropským společenstvím a vládou Japonska o spolupráci a vzájemné správní pomoci v celních otázkách rovněž zajišťuje, aby veškeré tyto informace, včetně osobních údajů, byly použity japonským ministerstvem financí pouze pro účely jejich uznání jako oprávněných hospodářských subjektů v Japonsku. Údaje o oprávněných hospodářských subjektech nesmí přijímající orgány předat dále jiným orgánům nebo útvarům v Japonsku nebo mimo ně, jelikož by tato změna účelu nebyla v souladu s rozhodnutím SVCS č. 1/2010.
(5)
Zpracování osobních údajů japonskými veřejnými orgány, jako je japonské ministerstvo financí, se řídí japonským zákonem o ochraně osobních údajů uchovávaných správními orgány. Právo přístupu ke „správním dokladům“ a postupy pro jejich konzultaci jsou stanoveny japonským zákonem o přístupu k údajům uchovávaným správními orgány. Ustanovení týkající se důvěrnosti údajů zpracovávaných japonskými veřejnými orgány a předávání údajů mezi ministerstvem financí a zahraničními celními orgány jsou uvedena v zákoně o národních veřejných službách, resp. v celním zákoně.
(6)
Japonské právní předpisy o ochraně údajů vyžadují, aby japonské veřejné orgány, mezi něž patří japonské ministerstvo financí, přiměřeně sdělovaly informace subjektům údajů. Subjekty údajů mají právo přístupu k údajům, podnětu k opravě a výmazu údajů, které se na ně vztahují.
(7)
Japonské právní předpisy zajišťují, aby japonské ministerstvo financí přijalo organizační bezpečnostní opatření přiměřená rizikům, která představuje zpracování dat.
(8)
Japonské právní předpisy stanoví mechanismus vyšetřování ve formě přezkumného výboru, který podává správní stížnosti a vyšetřuje. Vzhledem k tomu, že se jedná o údaje omezené povahy, jež nejsou citlivé, a vzhledem k účelu zpracování se tato opatření mohou považovat za dostatečná pro zvláštní předávání údajů stanovené rozhodnutím SVCS č. 1/2010.
(9)
Výše uvedená ustanovení zajišťují, že Japonsko zavede vhodné donucovací mechanismy, které zaručí ochranu osobních údajů, které může Komise předat za účelem identifikace evropských hospodářských subjektů, pokud jde o jejich uznání jako oprávněné hospodářské subjekty v Japonsku.
(10)
S ohledem na veškeré okolnosti týkající se souboru zvláštních úkonů předávání údajů, které má Komise vykonat při provádění rozhodnutí SVCS č. 1/2010, na povahu údajů, účel a trvání navrhovaných úkonů zpracování, obecné a odvětvové právní předpisy platné v Japonsku a profesní pravidla a bezpečnostní opatření dodržovaná v Japonsku se úroveň ochrany poskytované Japonskem při předávání osobních údajů příslušnými útvary Komise japonskému ministerstvu financí při provádění rozhodnutí SVCS č. 1/2010 považuje za odpovídající.
(11)
Toto rozhodnutí by mělo být omezeno na zvláštní situace uvedené v rozhodnutí SVCS č. 1/2010, neboť posouzení japonského rámce právních předpisů v oblasti ochrany údajů bylo založeno na omezených kategoriích předávaných údajů, na omezeném účelu zpracování a na omezené době používání těchto údajů. Toto rozhodnutí je proto omezeno na ochranu osobních údajů, které z EU do Japonska předává Evropská komise podle výše uvedeného rozhodnutí SVCS s ohledem na zvláštní účel a okolnosti jejich zpracování v Japonsku.
(12)
Tímto rozhodnutím nejsou dotčena zjištění Komise při používání čl. 25 odst. 4 a 6 směrnice Evropského parlamentu a Rady 95/46/ES ze dne 24. října 1995 o ochraně fyzických osob v souvislosti se zpracováním osobních údajů a o volném pohybu těchto údajů (4),
PŘIJALA TOTO ROZHODNUTÍ:
Článek 1
S ohledem na vzájemné uznávání programů oprávněných hospodářských subjektů podle rozhodnutí SVCS č. 1/2010 poskytuje Japonsko pro účely provádění rozhodnutí SVCS č. 1/2010 v souladu s čl. 9 odst. 1 a 2 nařízení (ES) č. 45/2001 odpovídající úroveň ochrany osobních údajů předávaných Evropskou komisí z Evropské unie do Japonska.
Článek 2
Toto rozhodnutí vstupuje v platnost dnem přijetí.
V Bruselu dne 29. března 2011.
DECYZJA KOMISJI
z dnia 29 marca 2011 r.
na podstawie rozporządzenia (WE) nr 45/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady, w sprawie właściwego poziomu ochrony zapewnianego przez Japonię w odniesieniu do danych osobowych przekazywanych z Unii Europejskiej w szczególnych przypadkach przekazywania danych organom celnym Japonii przez Komisję Europejską zgodnie z decyzją nr 1/2010 Wspólnego Komitetu Współpracy Celnej na podstawie art. 21 Umowy między Wspólnotą Europejską a Rządem Japonii w sprawie współpracy i wzajemnej pomocy administracyjnej w sprawach celnych w sprawie wzajemnego uznawania programów upoważnionego przedsiębiorcy w Unii Europejskiej i w Japonii oraz na potrzeby wyłącznych i szczególnych celów decyzji nr 1/2010 Wspólnego Komitetu Współpracy Celnej
(2011/197/UE)
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 45/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2000 r. o ochronie osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez instytucje i organy wspólnotowe i o swobodnym przepływie takich danych (1), w szczególności jego art. 9 ust. 1 i 2,
po konsultacji z Europejskim Inspektorem Ochrony Danych,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
W dniu 24 czerwca 2010 r. Wspólny Komitet Współpracy Celnej utworzony na podstawie art. 21 Umowy między Wspólnotą Europejską a Rządem Japonii w sprawie współpracy i wzajemnej pomocy administracyjnej w sprawach celnych (2) przyjął decyzję nr 1/2010 w sprawie wzajemnego uznawania programów upoważnionego przedsiębiorcy w Unii Europejskiej i w Japonii (3) (zwaną dalej „decyzją Wspólnego Komitetu Współpracy Celnej nr 1/2010”).
(2)
Decyzja Wspólnego Komitetu Współpracy Celnej nr 1/2010 przewiduje w sekcji IV wymianę informacji między organami celnymi określonymi w art. 1 lit. c) Umowy między Wspólnotą Europejską a Rządem Japonii w sprawie współpracy i wzajemnej pomocy administracyjnej w sprawach celnych. Zgodnie z tą definicją za organ celny uważa się japońskie Ministerstwo Finansów i właściwe służby Komisji.
(3)
Informacje podlegające wymianie między japońskim Ministerstwem Finansów i właściwymi służbami Komisji obejmują dane dotyczące przedsiębiorców, które mogą zawierać również dane osobowe. Przekazywanie danych przedsiębiorców wchodzi w zakres zadań Komisji, które powinny być wykonywane zgodnie z decyzją Wspólnego Komitetu Współpracy Celnej nr 1/2010.
(4)
Dane osobowe, które mają podlegać wymianie, wymienione są w sekcji IV pkt 4 lit. a)-f) decyzji Wspólnego Komitetu Współpracy Celnej nr 1/2010. Okres przekazywania danych obejmuje cały okres, w którym japońskie Ministerstwo Finansów korzysta z informacji w celu przyznania europejskim przedsiębiorcom korzyści zgodnie z warunkami określonymi w decyzji Wspólnego Komitetu Współpracy Celnej nr 1/2010. Komisja będzie regularnie przekazywać japońskiemu Ministerstwu Finansów zaktualizowane i zmienione dane europejskich przedsiębiorców. W odniesieniu do wymiany informacji w sekcji IV pkt 6 decyzji Wspólnego Komitetu Współpracy Celnej nr 1/2010 ograniczono wykorzystanie takich danych do celów stosowania wzajemnego uznawania programów upoważnionego przedsiębiorcy między Unią Europejską i Japonią, które zostało ustanowione tą decyzją. Umowa między Wspólnotą Europejską a Rządem Japonii w sprawie współpracy i wzajemnej pomocy administracyjnej w sprawach celnych zapewnia również wykorzystywanie przez japońskie Ministerstwo Finansów takich informacji, w tym danych osobowych, wyłącznie do celów uznawania europejskich przedsiębiorców za upoważnionych przedsiębiorców w Japonii. Dane AEO nie mogą być dalej przekazywane przez organ otrzymujący innym organom lub służbom w Japonii lub poza Japonią, ponieważ oznaczałoby to zmianę celu na taki, którego nie obejmuje decyzja Wspólnego Komitetu Współpracy Celnej nr 1/2010.
(5)
Przetwarzanie danych osobowych przez japońskie organy publiczne, takie jak japońskie Ministerstwo Finansów, reguluje japońska ustawa o ochronie danych osobowych znajdujących się w posiadaniu organów administracji. Prawo dostępu do „dokumentów urzędowych” oraz procedury korzystania z nich określone są w japońskiej ustawie o dostępie do informacji znajdujących się w posiadaniu organów administracji. Przepisy dotyczące poufności danych, z którymi mają do czynienia japońskie organy publiczne, oraz przekazywania danych między Ministerstwem Finansów i zagranicznymi organami celnymi zawarte są odpowiednio w ustawie o państwowej służbie publicznej i prawie celnym.
(6)
Japońskie prawodawstwo dotyczące ochrony danych wymaga, aby japońskie organy publiczne, w tym japońskie Ministerstwo Finansów, zapewniły osobom, których dotyczą dane, odpowiednie ujawnienie informacji. Osoby, których dotyczą dane, mają prawo dostępu do dotyczących ich danych oraz mogą zażądać ich sprostowania lub usunięcia.
(7)
Japońskie prawodawstwo gwarantuje podjęcie przez japońskie Ministerstwo Finansów organizacyjnych środków bezpieczeństwa odpowiednich do ryzyka, jakie wiąże się z przetwarzaniem danych.
(8)
Japońskie prawodawstwo przewiduje mechanizm dochodzeniowy w postaci komisji ds. oceny, która może wnosić odwołania administracyjne i prowadzić dochodzenia. Mechanizm ten można uznać za wystarczający na potrzeby szczególnego przekazywania danych przewidzianego decyzją Wspólnego Komitetu Współpracy Celnej nr 1/2010, uwzględniając fakt, że dane są ograniczone i niewrażliwe, oraz cele przetwarzania danych.
(9)
Powyższe przepisy zapewniają istnienie w Japonii odpowiednich mechanizmów egzekwowania prawa w celu zapewnienia ochrony danych osobowych, które może przekazywać Komisja w celu identyfikacji europejskich przedsiębiorców na potrzeby uznania ich w Japonii za upoważnionych przedsiębiorców.
(10)
W świetle wszystkich okoliczności dotyczących zestawu operacji szczególnego przekazywania danych dokonywanych przez Komisję w ramach wykonywania decyzji Wspólnego Komitetu Współpracy Celnej nr 1/2010, charakteru danych, celu i czasu trwania planowanej lub planowanych operacji przetwarzania danych, obowiązujących w Japonii przepisów prawa, zarówno ogólnego, jak i branżowego, oraz zasad zawodowych i środków bezpieczeństwa stosowanych w Japonii, poziom ochrony zapewniany w Japonii w odniesieniu do przekazywania danych osobowych przez właściwe służby Komisji japońskiemu Ministerstwu Finansów w ramach wykonywania decyzji Wspólnego Komitetu Współpracy Celnej nr 1/2010 uważa się za właściwy.
(11)
Niniejsza decyzja powinna być ograniczona do szczególnej sytuacji określonej w decyzji Wspólnego Komitetu Współpracy Celnej nr 1/2010, ponieważ ocena japońskich ram prawnych w zakresie ochrony danych opierała się na ograniczonej liczbie kategorii danych, które mają być przekazywane, ograniczonym celu przetwarzania danych i ograniczonym okresie wykorzystywania takich danych. Niniejsza decyzja ogranicza się zatem do ochrony przyznanej danym osobowym przekazywanym z UE do Japonii przez Komisję Europejską na podstawie wspomnianej decyzji Wspólnego Komitetu Współpracy Celnej z uwzględnieniem szczególnego celu i okoliczności ich przetwarzania w Japonii.
(12)
Niniejsza decyzja pozostaje bez uszczerbku dla ustaleń Komisji dokonywanych w zastosowaniu art. 25 ust. 4 i 6 dyrektywy 95/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 24 października 1995 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w zakresie przetwarzania danych osobowych i swobodnego przepływu tych danych (4),
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
Japonia zapewnia właściwy poziom ochrony danych osobowych przekazywanych z Unii Europejskiej przez Komisję Europejską do Japonii zgodnie z art. 9 ust. 1 i 2 rozporządzenia (WE) nr 45/2001, w związku z wzajemnym uznawaniem programów upoważnionego przedsiębiorcy zgodnie z decyzją Wspólnego Komitetu Współpracy Celnej nr 1/2010 na potrzeby wykonania decyzji Wspólnego Komitetu Współpracy Celnej nr 1/2010.
Artykuł 2
Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.
Sporządzono w Brukseli dnia 29 marca 2011 r.