SMĚRNICE KOMISE 2010/43/EU
ze dne 1. července 2010,
kterou se provádí směrnice Evropského parlamentu a Rady 2009/65/ES, pokud jde o organizační požadavky, střety zájmů, pravidla jednání, řízení rizik a obsah smlouvy mezi depozitářem a správcovskou společností
(Text s významem pro EHP)
EVROPSKÁ KOMISE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie,
s ohledem na směrnici Evropského parlamentu a Rady 2009/65/ES ze dne 13. července 2009 o koordinaci právních a správních předpisů týkajících se subjektů kolektivního investování do převoditelných cenných papírů (SKIPCP) (1), a zejména na čl. 12 odst. 3, čl. 14 odst. 2, čl. 23 odst. 6, čl. 33 odst. 6 a čl. 51 odst. 4 uvedené směrnice,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Pravidla a terminologie týkající se organizačních požadavků, střetů zájmů a jednání by měla být v co největší míře sjednocena se standardy, které v oblasti finančních služeb zavedly směrnice Evropského parlamentu a Rady 2004/39/ES ze dne 21. dubna 2004 o trzích finančních nástrojů, o změně směrnice Rady 85/611/EHS a 93/6/EHS a směrnice Evropského parlamentu a Rady 2000/12/ES a o zrušení směrnice Rady 93/22/EHS (2) a směrnice Komise 2006/73/ES ze dne 10. srpna 2006, kterou se provádí směrnice Evropského parlamentu a Rady 2004/39/ES, pokud jde o organizační požadavky a provozní podmínky investičních podniků a o vymezení pojmů pro účely zmíněné směrnice (3). Sjednocení, při němž by současně byly náležitě zohledněny zvláštnosti kolektivní správy portfolií, by umožnilo dosáhnout rovnocenných standardů nejen mezi různými odvětvími finančních služeb, ale i v širším rámci správy majetku, kdy některé členské státy již rozšířily určité požadavky stanovené směrnicí 2006/73/ES na správcovské společnosti SKIPCP.
(2)
Tato pravidla je vhodné přijmout formou směrnice, aby bylo možné přizpůsobit prováděcí ustanovení zvláštním podmínkám konkrétního trhu a právního systému každého členského státu. Směrnice rovněž umožní nejvyšší míru souladu s režimem zavedeným směrnicí 2006/73/ES.
(3)
Přestože mají zásady stanovené touto směrnicí obecnou platnost pro všechny správcovské společnosti, jsou natolik pružné, že jejich provádění a dohled příslušných orgánů nad jejich prováděním jsou přiměřené a zohledňují povahu, rozsah a složitost předmětu podnikání správcovské společnosti, jakož i různorodost společností, na něž se vztahuje působnost směrnice 2009/65/ES, a rozmanitost SKIPCP, které může správcovská společnost spravovat.
(4)
Pokud to povoluje vnitrostátní právo, měly by mít správcovské společnosti možnost pověřovat prováděním některých svých činností třetí osoby. Tato prováděcí pravidla je třeba podle toho chápat. Správcovská společnost by především měla provést hloubkovou kontrolu, aby s ohledem na povahu úkolů, které má třetí osoba vykonávat, zjistila, zda lze subjekt provádějící dané činnosti považovat za kvalifikovaný a schopný dotyčné úkoly plnit. Třetí osoba by tedy měla v souvislosti s činností, kterou má provádět, splňovat veškeré požadavky týkající se organizace a střetů zájmů. Dále z toho plyne, že správcovská společnost by měla ověřit, zda třetí osoba přijala vhodná opatření ke splnění stanovených požadavků, a účelně sledovat, zda třetí osoba dané požadavky splňuje. Kde za uplatňování pravidel pro přenesené činnosti odpovídá pověřená osoba, měly by se na sledování plnění přenesených činností vztahovat rovnocenné požadavky týkající se organizace a střetů zájmů. Správcovská společnost by měla v procesu hloubkové kontroly zohlednit skutečnost, že na třetí osobu, na niž jsou činnosti přeneseny, se často vztahuje směrnice 2004/39/ES.
(5)
Aby se na správcovské společnosti a investiční společnosti, které nestanovily správcovskou společnost, nepoužívaly rozdílné standardy, měly by uvedené investiční společnosti podléhat stejným pravidlům jednání a ustanovením o střetech zájmů a řízení rizik jako správcovské společnosti. Proto by se pravidla této směrnice týkající se administrativních postupů a mechanismů vnitřní kontroly v rámci osvědčených postupů a při zohlednění zásady proporcionality měla vztahovat jak na správcovské společnosti, tak na investiční společnosti, které nestanovily správcovskou společnost.
(6)
Směrnice 2009/65/ES požaduje, aby správcovské společnosti uplatňovaly řádné administrativní postupy. Aby byl tento požadavek splněn, měly by správcovské společnosti vytvořit dostatečně zdokumentovanou organizační strukturu, která jasně rozděluje odpovědnost a zajišťuje spolehlivý tok informací mezi všemi zúčastněnými stranami. Správcovské společnosti by též měly vytvořit systémy na ochranu informací a zajištění nepřerušovaného chodu podniku, dostatečné k tomu, aby mohly splnit své povinnosti v případech, kdy jejich činnosti vykonává třetí osoba.
(7)
Dále by správcovské společnosti měly udržovat nezbytné zdroje, zejména zaměstnávat osoby s náležitými dovednostmi, znalostmi a zkušenostmi, aby byly schopné plnit své úkoly.
(8)
Pokud jde o bezpečné postupy zpracování dat a povinnost být schopen rekonstruovat všechny transakce, jichž se účastní SKIPCP, měla by správcovská společnost přijmout taková opatření, jež umožňují včasné a řádné zaznamenání každé transakce provedené jménem SKIPCP.
(9)
Jednou z klíčových administrativních činností v souvislosti se SKIPCP je vedení účetnictví. Je proto nanejvýš důležité dále v prováděcích předpisech upřesnit účetní postupy. Tato směrnice by proto měla potvrdit zásady, že veškerá aktiva a pasiva SKIPCP nebo jeho podfondů mají být přímo zjistitelná a že účty se vedou odděleně. Kde navíc existují různé druhy akcií například v závislosti na výši poplatků za správu, mělo by být možné zjistit přímo z účetnictví čistou hodnotu majetku u těchto různých druhů.
(10)
Jasné rozdělení odpovědnosti mezi vedoucími osobami a dozorčím orgánem má zásadní význam při uplatňování patřičných mechanismů vnitřní kontroly podle požadavků směrnice 2009/65/ES. Vedoucí osoby by tak měly být odpovědné za provádění obecné investiční politiky uvedené v nařízení Komise (EU) č. 583/2010 ze dne 1. července 2010, kterým se provádí směrnice Evropského parlamentu a Rady 2009/65/ES, pokud jde o klíčové informace pro investory a podmínky, které je třeba splnit při poskytování klíčových informací pro investory nebo prospektu na jiném trvalém nosiči, než je papír, nebo prostřednictvím internetových stránek (4). Vedoucí osoby by měly dále odpovídat za investiční strategie, jež jsou obecným ukazatelem strategického umísťování majetku SKIPCP, a investiční postupy, jež jsou nezbytné k náležitému a účinnému provádění investiční politiky. Jasné rozdělení odpovědnosti by též mělo zabezpečit existenci náležité kontroly, aby bylo zajištěno, že majetek SKIPCP je investován podle statutu fondu nebo zakládacích dokumentů a použitelných právních ustanovení a že jsou dodrženy meze pro rizika každého SKIPCP. Rozdělení odpovědnosti by mělo odpovídat úloze a odpovědnostem vedoucích osob a dozorčího orgánu podle použitelného vnitrostátního práva a zákonů o řízení společností. Vedoucími osobami mohou být někteří nebo všichni členové správní rady.
(11)
Správcovská společnost má mít náležitý mechanismus kontroly, k čemuž je nezbytná stálá funkce zajišťování shody s předpisy a funkce interního auditu. Funkce zajišťování shody s předpisy by měla být koncipována tak, aby bylo zabezpečeno, že odhalí riziko nesplnění povinností, které pro správcovskou společnost plynou ze směrnice 2009/65/ES. Cílem funkce auditu by mělo být ověřování a vyhodnocování různých postupů kontroly a administrativních opatření, které správcovská společnost přijala.
(12)
Je nezbytné poskytnout správcovským společnostem určitou pružnost při organizování činnosti řízení rizik. Kde není vhodné nebo přiměřené zřídit samostatný útvar řízení rizik, měla by správcovská společnost nicméně být schopna doložit existenci zvláštních ochranných opatření proti střetům zájmů, která jí umožní nezávisle řídit rizika.
(13)
Směrnice 2009/65/ES ukládá správcovským společnostem povinnost zavést pravidla pro osobní obchody. V souladu se směrnicí 2006/73/ES by správcovské společnosti měly předcházet tomu, aby jejich zaměstnanci, kteří jsou ve střetu zájmů nebo mají důvěrné interní informace ve smyslu směrnice Evropského parlamentu a Rady 2003/6/ES ze dne 28. ledna 2003 o obchodování zasvěcených osob a manipulaci s trhem (zneužívání trhu) (5), uzavírali osobní obchody v důsledku zneužití informací, jež získali při výkonu pracovní činnosti.
(14)
Podle směrnice 2009/65/ES musí správcovské společnosti zajistit, aby každý portfoliový obchod, jehož se účastní SKIPCP, mohl být rekonstruován podle svého původu, zúčastněných stran, povahy a doby a místa uskutečnění. Je proto nutné stanovit požadavky na zaznamenávání portfoliových obchodů a pokynů k upsání a vyplacení.
(15)
Směrnice 2009/65/ES vyžaduje, aby správcovské společnosti SKIPCP používaly vhodné mechanismy zajišťující spravedlivé zacházení se SKIPCP v případech nevyhnutelných střetů zájmů. Správcovské společnosti by tudíž měly zajistit, aby v těchto případech byly neprodleně informovány vedoucí osoby nebo jiný příslušný vnitřní útvar správcovské společnosti, které přijmou nezbytná rozhodnutí k zajištění spravedlivého zacházení se SKIPCP a jeho podílníky.
(16)
Od správcovských společností by se mělo vyžadovat, aby přijaly, uplatňovaly a dodržovaly účinnou a náležitou strategii pro výkon hlasovacích práv spojených s finančními nástroji drženými SKIPCP, které spravují, a aby zajistily, že tato práva budou vykonávána výlučně ve prospěch SKIPCP. Informace ohledně strategie a jejího uplatňování by měly být volně přístupné investorům, mimo jiné prostřednictvím internetové stránky. Rozhodnutí, že za určité situace nebudou vykonána hlasovací práva, lze za některých okolností považovat za rozhodnutí výlučně ve prospěch SKIPCP, a to v závislosti na jeho investiční strategii. Možnost, aby investiční společnost hlasovala sama nebo udělila své správcovské společnosti zvláštní pokyny týkající se hlasování, by však neměla být vyloučena.
(17)
Povinnost informovat vedoucí osoby nebo jiný příslušný vnitřní útvar správcovské společnosti, aby mohly přijmout nezbytná rozhodnutí, by neměla omezit povinnost správcovské společnosti a SKIPCP oznamovat například v rámci svých pravidelných zpráv situace, kdy organizační nebo administrativní opatření proti střetům zájmů nebyla dostatečná k tomu, aby s přiměřenou jistotou odvrátila riziko škody. V rámci tohoto oznámení by mělo být vysvětleno a zdůvodněno rozhodnutí přijaté správcovskou společností (kterým může být i rozhodnutí nijak nejednat) s přihlédnutím k vnitřním politikám a postupům přijatým za účelem zjištění, prevence a řešení střetů zájmů.
(18)
Směrnice 2009/65/ES ukládá správcovským společnostem povinnost jednat v nejlepším zájmu SKIPCP, které spravují, a v zájmu integrity trhu. Určité chování, například praktiky „market timing“ a „late trading“, může poškozovat podílníky a podkopávat fungování trhu. Správcovské společnosti by proto měly používat vhodné postupy bránící nekalým praktikám. Dále by správcovské společnosti měly s ohledem na investiční cíle a politiku SKIPCP zavést vhodné postupy bránící nepřiměřeným poplatkům a nevhodným činnostem, jako je nadměrné obchodování („excessive trading“).
(19)
Správcovské společnosti by měly jednat v nejlepším zájmu SKIPCP také tehdy, když přímo provádějí pokyny k provedení obchodu jménem SKIPCP, které spravují, nebo když tyto pokyny předávají třetí osobě. Správcovské společnosti by měly přijmout veškerá přiměřená opatření k tomu, aby při provádění pokynů jménem SKIPCP dosahovaly trvale nejlepšího možného výsledku pro SKIPCP vzhledem k ceně, nákladům, rychlosti, pravděpodobnosti realizace a vypořádání, objemu a povaze pokynu nebo vzhledem k jinému aspektu souvisejícímu s provedením pokynu.
(20)
S cílem zajistit, aby správcovské společnosti jednaly s patřičnou dovedností, péčí a opatrností v nejlepším zájmu SKIPCP, které spravují, jak to vyžaduje směrnice 2009/65/ES, je nezbytné stanovit pravidla pro nakládání s pokyny.
(21)
Určité poplatky, provize či nepeněžní plnění, které by správcovská společnost přijala nebo poskytla, by neměly být povoleny, protože by mohly mít dopad na dodržování požadavků stanovených směrnicí 2009/65/ES, podle nichž by správcovská společnost měla jednat čestně, spravedlivě a profesionálně v nejlepším zájmu SKIPCP. Proto je nezbytné stanovit jasná pravidla konkretizující podmínky, za nichž se poskytnutí poplatků, provizí a nepeněžního plnění nepovažuje za porušení uvedených zásad.
(22)
Přeshraniční činnosti správcovské společnosti kladou nové nároky na vztah mezi správcovskou společností a depozitářem SKIPCP. Tato směrnice by v zájmu nezbytné právní jistoty měla stanovit hlavní prvky smlouvy mezi depozitářem SKIPCP a správcovskou společností v případech, kdy je správcovská společnost usazena v jiném členském státě, než je domovský členský stát SKIPCP. Jelikož je nutné zajistit, aby tato smlouva náležitě plnila svůj účel, je nezbytné stanovit kolizní normy odchylně od článků 3 a 4 nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 593/2008 ze dne 17. června 2008 o právu rozhodném pro smluvní závazkové vztahy (Řím I) (6) tak, aby příslušným právem pro tuto smlouvu bylo právo domovského členského státu SKIPCP.
(23)
Směrnice 2009/65/ES obsahuje povinnost určit kritéria pro posuzování přiměřenosti procesu řízení rizik správcovské společnosti. Tato kritéria jsou zaměřena na koncipování náležité a zdokumentované politiky řízení rizik, kterou mají správcovské společnosti uplatňovat. Uvedená politika by měla správcovským společnostem umožnit posuzovat rizika přijatých pozic v rámci portfolií, která spravují, a podíl těchto jednotlivých rizik na celkovém rizikovém profilu portfolia. Zorganizování politiky řízení rizik by mělo být provedeno náležitě a přiměřeně s ohledem na povahu, rozsah a složitost činností správcovské společnosti a SKIPCP, které spravuje.
(24)
Kritériem pro posuzování přiměřenosti procesu řízení je též pravidelné hodnocení, sledování a přezkum politiky řízení rizik, které provádí správcovská společnost. Toto kritérium rovněž zahrnuje vyhodnocení účinnosti opatření přijatých k nápravě případných nedostatků v procesu řízení rizik.
(25)
Základním prvkem kritérií pro posuzování přiměřenosti procesů řízení rizik jsou přiměřené a účelné metody řízení rizik, které by správcovské společnosti měly přijmout, aby byly schopny kdykoli určit rizika, jimž jsou nebo by mohly být jimi řízené SKIPCP vystaveny. Tyto požadavky vycházejí z běžných postupů schválených příslušnými orgány členských států. Zahrnují jak kvantitativní ukazatele v případě měřitelných rizik, tak kvalitativní metody. Systémy a nástroje elektronického zpracování dat používané pro výpočet kvantitativních ukazatelů by měly být provázány vzájemně nebo s oddělením front-office a účetními aplikacemi. Metody měření rizik by měly umožňovat náležité měření rizik v dobách intenzivnějších turbulencí na trhu a měly by být revidovány, kdykoli je to nutné v zájmu podílníků. Měly by rovněž umožňovat náležité posouzení koncentrace a vzájemného působení příslušných rizik na úrovni portfolia.
(26)
Cílem fungujícího systému řízení rizik je zabezpečit, aby správcovská společnost dodržovala investiční limity stanovené směrnicí 2009/65/ES, například maximální celkovou expozici a expozici riziku selhání protistrany. Z toho důvodu je nutné stanovit kritéria pro to, jak by se celková expozice a riziko selhání protistrany měly počítat.
(27)
Při stanovení těchto kritérií je nezbytné, aby tato směrnice vyjasnila způsoby výpočtu celkové expozice, mezi něž patří závazkový přístup, metoda hodnoty v riziku a pokročilé metodiky měření rizik. Měla by také určit hlavní prvky metodiky, podle níž by správcovská společnost měla provádět výpočet rizika selhání protistrany. Při uplatňování uvedených pravidel by se mělo přihlížet k podmínkám, za nichž se dané metodiky používají, jakož i k zásadám vyvinutým příslušnými orgány spolupracujícími v rámci Evropského výboru regulátorů trhů s cennými papíry, jimiž se mají řídit dohody o zajištění za účelem snížení expozice SKIPCP riziku selhání protistrany a využívání hedgingových a nettingových transakcí.
(28)
Podle směrnice 2009/65/ES jsou správcovské společnosti povinny uplatňovat postupy pro přesný a nezávislý odhad hodnoty mimoburzovních (OTC) derivátů. Tato směrnice proto stanoví podrobná pravidla pro dané postupy v souladu se směrnicí Komise 2007/16/ES ze dne 19. března 2007, kterou se provádí směrnice Rady 85/611/EHS o koordinaci právních a správních předpisů týkajících se subjektů kolektivního investování do převoditelných cenných papírů (SKIPCP), pokud jde o vyjasnění některých definic (7). V rámci osvědčených postupů by správcovské společnosti měly tyto požadavky uplatňovat na nástroje, které vystavují SKIPCP rizikům nesprávného ocenění, jež jsou rovnocenná rizikům spojeným s OTC deriváty, např. rizikům spojeným s nelikvidností produktu a/nebo se složitostí struktury vyplácení. Na základě toho by správcovské společnosti měly přijmout opatření a postupy odpovídající požadavkům stanoveným v článku 44 pro oceňování méně likvidních nebo složitých převoditelných cenných papírů a nástrojů peněžního trhu, které vyžadují použití metod oceňování pomocí modelů.
(29)
Směrnice 2009/65/ES ukládá správcovské společnosti povinnost poskytovat příslušným orgánům informace o typech derivátových nástrojů, do nichž byl SKIPCP investován, o podkladových rizicích, která jsou s nimi spojena, použitelných kvantitativních omezeních a metodách, které byly zvoleny k odhadu rizik spojených s těmito obchody. Měl by být upřesněn obsah a postup správcovské společnosti při plnění této povinnosti.
(30)
O technické poradenství byl požádán Evropský výbor regulátorů trhů s cennými papíry zřízený rozhodnutím Komise 2009/77/ES (8).
(31)
Opatření stanovená touto směrnicí jsou v souladu se stanoviskem Evropského výboru pro cenné papíry,
PŘIJALA TUTO SMĚRNICI:
KAPITOLA I
PŘEDMĚT, OBLAST PŮSOBNOSTI A DEFINICE
Článek 1
Předmět
Tato směrnice stanoví prováděcí pravidla ke směrnici 2009/65/ES:
1)
jež upřesňují postupy a opatření uvedené v čl. 12 odst. 1 druhém pododstavci písm. a) a požadavky na strukturu a organizaci, jejichž cílem je minimalizace střetů zájmů, uvedené v čl. 12 odst. 1 druhém pododstavci písm. b);
2)
jež stanoví kritéria pro čestné a spravedlivé jednání vyznačující se patřičnou dovedností, péčí a opatrností v nejlepším zájmu SKIPCP a kritéria pro určení typů střetů zájmů, jež upřesňují zásady nezbytné k zajištění efektivního využívání zdrojů a jež vymezují kroky, které mají být přijaty za účelem rozpoznání, prevence, řešení a zveřejnění střetů zájmů, jak je uvedeno v čl. 14 odst. 1 a 2;
3)
jež se týkají náležitostí smluv mezi depozitářem a správcovskou společností uzavřených podle čl. 23 odst. 5 a čl. 33 odst. 5 a
4)
jež se týkají procesu řízení rizik uvedeného v čl. 51 odst. 1, zejména kritérií pro posouzení přiměřenosti procesu řízení rizik uplatňovaného správcovskou společností, politiky a procesů řízení rizik a opatření, postupů a metod měření a řízení rizik v souvislosti s těmito kritérii.
Článek 2
Oblast působnosti
1. Tato směrnice se vztahuje na správcovské společnosti spravující subjekt kolektivního investování do převoditelných cenných papírů (SKIPCP) uvedené v čl. 6 odst. 2 směrnice 2009/65/ES.
Kapitola V této směrnice se vztahuje rovněž na depozitáře vykonávající úkoly podle ustanovení kapitoly IV a kapitoly V oddílu 3 směrnice 2009/65/ES.
2. Ustanovení této kapitoly, kapitoly II čl. 12 a kapitol III, IV a VI se vztahují obdobně na investiční společnosti, které nestanovily správcovskou společnost povolenou podle směrnice 2009/65/ES.
V těchto případech se „správcovskou společností“ rozumí „investiční společnost“.
Článek 3
Definice
Vedle definic uvedených ve směrnici 2009/65/ES se pro účely této směrnice rozumí:
1)
„klientem“ fyzická nebo právnická osoba nebo jiný subjekt včetně SKIPCP, jimž správcovská společnost poskytuje službu kolektivní správy portfolií nebo služby podle čl. 6 odst. 3 směrnice 2009/65/ES;
2)
„podílníkem“ fyzická nebo právnická osoba, která drží jednu nebo více podílových jednotek SKIPCP;
3)
„příslušnou osobou“ v souvislosti se správcovskou společností se rozumí:
a)
ředitel, společník či jemu rovnocenná osoba nebo člen vedení správcovské společnosti;
b)
zaměstnanec správcovské společnosti, jakož i jiná fyzická osoba, jejíž služby má správcovská společnost k dispozici a pod kontrolou a jež se účastní kolektivní správy portfolií prováděné správcovskou společností;
c)
fyzická osoba, která se přímo účastní poskytování služeb správcovské společnosti na základě pověřovacího opatření pro třetí osoby za účelem poskytování kolektivní správy portfolií správcovskou společností;
4)
„vedoucí osobou či osobami“ osoba nebo osoby, které skutečně řídí činnost správcovské společnosti, uvedené v čl. 7 odst. 1 písm. b) směrnice 2009/65/ES;
5)
„správní radou“ správní rada správcovské společnosti;
6)
„dozorčím orgánem“ příslušné osoby nebo orgán či orgány odpovědné za dozor nad vedoucí osobou či osobami a za posuzování a pravidelné přezkumy přiměřenosti a účelnosti procesu řízení rizik a politik, opatření a postupů přijatých za účelem splnění povinností plynoucích ze směrnice 2009/65/ES;
7)
„rizikem selhání protistrany“ riziko vzniku ztráty pro SKIPCP plynoucí z možnosti, že protistrana transakce nesplní své závazky před konečným vypořádáním peněžních toků v rámci transakce;
8)
„rizikem likvidity“ riziko, že pozici v portfoliu SKIPCP nebude možné prodat, likvidovat nebo uzavřít s omezenými náklady v přiměřeně krátké době, a že tím tudíž bude ohrožena schopnost SKIPCP kdykoli splnit ustanovení čl. 84 odst. 1 směrnice 2009/65/ES;
9)
„tržním rizikem“ riziko vzniku ztráty pro SKIPCP plynoucí z kolísání tržní hodnoty pozic v portfoliu SKIPCP, které je způsobeno změnami tržních proměnných, např. úrokových sazeb, měnových kurzů, cen akcií a komodit nebo úvěruschopnosti emitenta;
10)
„provozním rizikem“ riziko vzniku ztráty pro SKIPCP plynoucí z nedostatečnosti vnitřních procesů a ze selhání osob a systémů správcovské společnosti nebo z vnějších okolností, které zahrnuje právní a dokumentační riziko a riziko plynoucí z postupů obchodování, vypořádání a oceňování prováděných jménem SKIPCP.
Pojem „správní rada“ uvedený v prvním pododstavci bodě 5 nezahrnuje dozorčí radu v případech, kdy má správcovská společnost duální strukturu, jejíž součástí je správní rada a dozorčí rada.
KAPITOLA II
ADMINISTRATIVNÍ POSTUPY A KONTROLNÍ MECHANISMUS
(Čl. 12 odst. 1 písm. a) a čl. 14 odst. 1 písm. c) směrnice 2009/65/ES)
ODDÍL 1
Obecné zásady
Článek 4
Obecné požadavky na postupy a organizaci
1. Členské státy od správcovských společností vyžadují, aby splnily tyto požadavky:
a)
vytvořit, zavést a udržovat rozhodovací postupy a organizační strukturu, která jasným a zdokumentovaným způsobem upřesňuje hierarchické vztahy subordinace a rozděluje úkoly a odpovědnost;
b)
zajistit, aby jejich příslušné osoby věděly, jaké postupy musí dodržet, pokud mají řádně plnit své povinnosti;
c)
vytvořit, zavést a udržovat náležité mechanismy vnitřní kontroly určené k zajištění plnění rozhodnutí a dodržování postupů na všech úrovních správcovské společnosti;
d)
vytvořit, zavést a udržovat účinný systém vnitřního hlášení a předávání informací na všech relevantních úrovních správcovské společnosti, jakož i účinnou výměnu informací se zúčastněnými třetími osobami;
e)
vést náležitou a systematickou evidenci o svém podnikání a vnitřní organizaci.
Členské státy zajistí, aby správcovské společnosti zohlednily povahu, rozsah a složitost svého předmětu podnikání, jakož i povahu a škálu služeb a činností poskytovaných a vykonávaných při tomto podnikání.
2. Členské státy od správcovských společností vyžadují, aby vytvořily, zavedly a udržovaly takové systémy a postupy, které dostatečně zajišťují bezpečnost, celistvost a důvěrnost informací vzhledem k povaze dotyčných informací.
3. Členské státy od správcovských společností vyžadují, aby vytvořily, zavedly a udržovaly náležitou strategii nepřerušovaného chodu podniku, jejímž cílem je zajistit zachování nejdůležitějších dat a funkcí a pokračování služeb a činností v případě výpadku systémů a postupů, anebo (pokud to není možné) která umožní včasnou obnovu těchto dat a funkcí a včasné obnovení služeb a činností.
4. Členské státy od správcovských společností vyžadují, aby vytvořily, zavedly a udržovaly takové účetní zásady a postupy, které jim umožní na žádost příslušného orgánu včas poskytnout účetní výkazy, jež podávají pravdivý a věrný obraz o jejich finanční situaci a jsou v souladu se všemi platnými účetními normami a předpisy.
5. Členské státy od správcovských společností vyžadují, aby průběžně sledovaly a vyhodnocovaly přiměřenost a účinnost svých systémů, mechanismů vnitřní kontroly a opatření zavedených podle odstavců 1 až 4 a přijaly vhodná opatření k nápravě případných nedostatků.
Článek 5
Zdroje
1. Členské státy od správcovských společností vyžadují, aby zaměstnávaly osoby s takovými dovednostmi, vědomostmi a odbornými znalostmi, jaké jsou potřebné k plnění přidělených povinností.
2. Členské státy zajistí, aby správcovské společnosti udržovaly potřebné zdroje a odborné kapacity pro účinný dohled nad činnostmi vykonávanými třetími osobami na základě opatření sjednaného se správcovskou společností, především ve vztahu k řízení rizik spojených s těmito opatřeními.
3. Členské státy od správcovských společností vyžadují, aby zajistily, že výkon většího počtu úkolů příslušnými osobami nebrání a ani pravděpodobně nebude těmto osobám bránit v náležitém, čestném a profesionálním plnění kteréhokoli konkrétního úkolu.
4. Členské státy zajistí, aby správcovské společnosti pro účely odstavců 1, 2 a 3 zohlednily povahu, rozsah a složitost svého předmětu podnikání, jakož i povahu a škálu služeb a činností poskytovaných a vykonávaných při tomto podnikání.
ODDÍL 2
Administrativní a účetní postupy
Článek 6
Vyřizování stížností
1. Členské státy od správcovských společností vyžadují, aby vytvořily, zavedly a udržovaly účinné a transparentní postupy pro přiměřené a rychlé vyřizování stížností investorů.
2. Členské státy od správcovských společností vyžadují, aby zajistily, že každá stížnost a opatření přijatá k jejímu vyřízení jsou evidovány.
3. Investoři mohou podávat stížnosti zdarma. Informace o postupech podle odstavce 1 jsou investorům zdarma zpřístupněny.
Článek 7
Elektronické zpracování dat
1. Členské státy od správcovských společností vyžadují, aby patřičným způsobem zajistily vhodné elektronické systémy, které umožní včasné a řádné zaznamenání každého portfoliového obchodu nebo pokynu k upsání nebo vyplacení, aby byly schopny splnit ustanovení článků 14 a 15.
2. Členské státy od správcovských společností vyžadují, aby patřičně zajistily vysokou úroveň bezpečnosti během elektronického zpracování dat, jakož i celistvost a důvěrnost zaznamenávaných informací.
Článek 8
Účetní postupy
1. Členské státy od správcovských společností vyžadují, aby v zájmu ochrany podílníků zajistily uplatňování účetních zásad a postupů podle čl. 4 odst. 4.
Účetní evidence SKIPCP je vedena způsobem, který umožňuje kdykoli přímo zjistit veškerá aktiva a pasiva SKIPCP.
Má-li SKIPCP různé podfondy, vede se pro tyto podfondy oddělená účetní evidence.
2. Členské státy od správcovských společností vyžadují, aby v souladu s účetními pravidly domovského členského státu SKIPCP vytvořily, zavedly a udržovaly účetní zásady a postupy zajišťující, aby mohla být na základě účetní evidence přesně vypočtena čistá hodnota majetku každého SKIPCP a řádně provedeny pokyny k upsání nebo vyplacení za této čisté hodnoty majetku.
3. Členské státy od správcovských společností vyžadují, aby vytvořily vhodné postupy zajišťující řádné a přesné oceňování aktiv a pasiv SKIPCP v souladu s použitelnými pravidly uvedenými v článku 85 směrnice 2009/65/ES.
ODDÍL 3
Mechanismy vnitřní kontroly
Článek 9
Kontrola prováděná vedoucí osobou či osobami a dozorčím orgánem
1. Členské státy od správcovských společností vyžadují, aby vedoucí osoba či osoby (a případně dozorčí orgán) v rámci vnitřního rozdělení úkolů odpovídaly za zajištění plnění povinností, které pro správcovskou společnost vyplývají ze směrnice 2009/65/ES.
2. Správcovská společnost zajistí, aby její vedoucí osoba či osoby:
a)
odpovídaly za provádění obecné investiční politiky každého spravovaného SKIPCP stanovené případně v prospektu, statutu fondu nebo zakládacích dokumentech investiční společnosti;
b)
dohlížely na proces schvalování investičních strategií každého spravovaného SKIPCP;
c)
odpovídaly za zajištění toho, že správcovská společnost trvale a účinně zabezpečuje shodu s předpisy podle článku 10, a to i v případě, že tuto funkci vykonává třetí osoba;
d)
zajišťovaly a pravidelně ověřovaly, že u každého spravovaného SKIPCP je řádně a účinně prováděna a dodržována obecná investiční politika, investiční strategie a meze pro rizika, a to i v případě, že funkci řízení rizik vykonávají třetí osoby;
e)
schvalovaly a pravidelně vyhodnocovaly přiměřenost vnitřních postupů pro přijímání investičních rozhodnutí za každý spravovaný SKIPCP, tak aby tato rozhodnutí odpovídala schváleným investičním strategiím;
f)
schvalovaly a pravidelně vyhodnocovaly politiku řízení rizik a opatření, procesy a metody jejího provádění, jak uvádí článek 38, včetně systému mezí pro rizika u každého spravovaného SKIPCP.
3. Správcovská společnost rovněž zajistí, aby její vedoucí osoba či osoby a případně dozorčí orgán:
a)
posuzovaly a pravidelně vyhodnocovaly účinnost politik, opatření a postupů přijatých za účelem splnění povinností vyplývajících ze směrnice 2009/65/ES;
b)
přijímaly patřičná opatření k nápravě nedostatků.
4. Členské státy od správcovských společností vyžadují, aby zajistily, že jejich vedoucí osoba či osoby dostávají často, avšak nejméně jednou ročně, písemné zprávy o otázkách shody s předpisy, interního auditu a řízení rizik s uvedením zvláště toho, zda byla přijata patřičná nápravná opatření v případě eventuálních nedostatků.
5. Členské státy od správcovských společností vyžadují, aby zajistily, že jejich vedoucí osoba či osoby dostávají pravidelně zprávy o provádění investičních strategií a vnitřních postupech pro přijímání investičních rozhodnutí uvedených v odst. 2 písm. b) až e).
6. Členské státy od správcovských společností vyžadují, aby zajistily, že případný dozorčí orgán pravidelně dostává písemné zprávy o otázkách uvedených v odstavci 4.
Článek 10
Stálá funkce zajišťování shody s předpisy
1. Členské státy zajistí, aby správcovské společnosti vytvořily, zavedly a udržovaly náležité strategie a postupy k odhalování případného rizika, že správcovská společnost nesplní své povinnosti stanovené směrnicí 2009/65/ES, jakož i s tím spojených rizik, a aby přijaly náležitá opatření a postupy minimalizující takové riziko a umožňující příslušným orgánům účinný výkon jejich pravomocí podle zmíněné směrnice.
Členské státy zajistí, aby správcovské společnosti zohlednily povahu, rozsah a složitost svého předmětu podnikání, jakož i povahu a škálu služeb a činností poskytovaných a vykonávaných při tomto podnikání.
2. Členské státy od správcovských společností vyžadují, aby vytvořily a udržovaly stálou a účinně vykonávanou funkci zajišťování shody s předpisy, která bude vykonávána nezávisle a bude spočívat v plnění těchto úkolů:
a)
sledovat a pravidelně vyhodnocovat přiměřenost a účinnost opatření, strategií a postupů přijatých podle odstavce 1 a kroků učiněných za účelem řešení nedostatků v plnění povinností správcovské společnosti;
b)
radit a pomáhat příslušným osobám, které odpovídají za výkon služeb a činností, v plnění povinností správcovské společnosti vyplývajících ze směrnice 2009/65/ES.
3. Aby mohly osoby vykonávající funkci zajišťování shody s předpisy uvedenou v odstavci 2 řádně a nezávisle plnit své úkoly, zajistí správcovská společnost splnění těchto podmínek:
a)
osoba vykonávající funkci zajišťování shody s předpisy musí mít nezbytnou pravomoc, zdroje, odborné znalosti a přístup ke všem příslušným informacím;
b)
musí být jmenován „kontrolor shody“, který odpovídá za výkon funkce zajišťování shody s předpisy a pravidelné, nejméně však roční, podávání zpráv vedoucí osobě či osobám o otázkách shody s předpisy s uvedením zvláště toho, zda byla přijata patřičná nápravná opatření v případě eventuálních nedostatků;
c)
příslušné osoby podílející se na výkonu funkce zajišťování shody s předpisy se nesmí účastnit poskytování služeb či výkonu činností, jež sledují;
d)
způsob určování odměny příslušných osob podílejících se na výkonu funkce zajišťování shody s předpisy nesmí být, ani pravděpodobně, na újmu jejich objektivity.
Od správcovské společnosti se však nevyžaduje splnit požadavky uvedené v prvním pododstavci písm. c) nebo d), pokud je schopna prokázat, že vzhledem k povaze, rozsahu a složitosti jejího předmětu podnikání i vzhledem k povaze a škále jejích služeb a činností jsou dané požadavky neúměrné a že funkce zajišťování shody s předpisy je trvale účinně vykonávána.
Článek 11
Stálá funkce interního auditu
1. Členské státy od správcovských společností vyžadují, pokud to je vhodné a přiměřené s ohledem na povahu, rozsah a složitost jejich předmětu podnikání i s ohledem na povahu a škálu činností kolektivní správy portfolií prováděných při tomto podnikání, aby zřídily a udržovaly funkci interního auditu, která je oddělena od jiných funkcí a činností správcovské společnosti a je na nich nezávislá.
2. Funkce interního auditu podle odstavce 1 spočívá v plnění těchto úkolů:
a)
vytvořit, zavést a udržovat plán auditu zaměřený na posouzení a zhodnocení přiměřenosti a účinnosti systémů správcovské společnosti, jejích mechanismů vnitřní kontroly a opatření;
b)
vydávat doporučení na základě výsledků práce vykonané podle písmene a);
c)
ověřovat dodržování doporučení podle písmene b);
d)
podávat zprávy týkající se záležitostí interního auditu v souladu s čl. 9 odst. 4.
Článek 12
Stálá funkce řízení rizik
1. Členské státy od správcovských společností vyžadují, aby zřídily a udržovaly stálou funkci řízení rizik.
2. Stálá funkce řízení rizik podle odstavce 1 je hierarchicky a funkčně nezávislá na provozních útvarech.
Členské státy však mohou správcovským společnostem povolit odchylku od této povinnosti, je-li to vhodné a přiměřené s ohledem na povahu, rozsah a složitost předmětu podnikání správcovské společnosti a SKIPCP, které spravuje.
Správcovská společnost je schopna prokázat, že přijala patřičná ochranná opatření proti střetům zájmů, která jí umožní nezávislé řízení rizik, a že proces řízení rizik splňuje požadavky článku 51 směrnice 2009/65/ES.
3. Náplní stálé funkce řízení rizik je:
a)
provádět politiku a postupy řízení rizik;
b)
zajišťovat dodržování systému omezení rizik pro SKIPCP včetně zákonných mezí pro celkovou expozici a riziko selhání protistrany v souladu s články 41, 42 a 43;
c)
poskytovat poradenství správní radě ohledně určení rizikového profilu každého spravovaného SKIPCP;
d)
poskytovat pravidelné zprávy správní radě, případně dozorčímu orgánu, týkající se:
i)
souladu mezi současnou úrovní rizik, která každý spravovaný SKIPCP podstupuje, s rizikovým profilem, který byl pro tento SKIPCP schválen,
ii)
dodržování příslušných systémů omezení rizik u každého spravovaného SKIPCP,
iii)
přiměřenosti a účinnosti procesu řízení rizik, s uvedením zejména toho, zda byla přijata patřičná nápravná opatření v případě eventuálních nedostatků;
e)
poskytovat pravidelné zprávy vedoucí osobě či osobám o současné úrovni rizik podstupovaných každým spravovaným SKIPCP a o případném skutečném nebo předpokládaném porušení jejich mezí s cílem zajistit, aby byla rychle přijata patřičná opatření;
f)
přezkoumávat a v případě potřeby prosazovat opatření a postupy oceňování OTC derivátů uvedené v článku 44.
4. Osoby vykonávající stálou funkci řízení rizik mají potřebné pravomoci a přístup ke všem příslušným informacím potřebným k plnění úkolů stanovených v odstavci 3.
Článek 13
Osobní obchody
1. Členské státy od správcovských společností vyžadují, aby vytvořily, zavedly a udržovaly náležité mechanismy, jejichž cílem je zabránit každé příslušné osobě, která se podílí na činnostech, z nichž může plynout střet zájmů, nebo která se při výkonu činností jménem správcovské společnosti dostane do styku s důvěrnými informacemi ve smyslu čl. 1 odst. 1 směrnice 2003/6/ES nebo s jinými důvěrnými informacemi týkajícími se SKIPCP nebo transakcí se SKIPCP či pro SKIPCP, v těchto činnostech:
a)
uzavírat osobní obchody, které naplňují alespoň jedno z těchto kritérií:
i)
této osobě je zakázáno uzavírat osobní obchody ve smyslu směrnice 2003/6/ES,
ii)
tyto obchody mají za následek zneužití či neoprávněné zveřejnění důvěrných informací,
iii)
jsou v rozporu nebo pravděpodobně budou v rozporu s některou povinností správcovské společnosti podle směrnice 2009/65/ES nebo směrnice 2004/39/ES;
b)
poskytnout nad rámec běžného plnění pracovních povinností či smlouvy o poskytování služeb jiné osobě poradenství či nabádat jinou osobu k uzavření obchodu s finančními nástroji, na který, kdyby se jednalo o osobní obchod příslušné osoby, by se vztahovalo písmeno a) tohoto odstavce nebo čl. 25 odst. 2 písm. a) nebo b) směrnice 2006/73/ES nebo který by jinak vedl ke zneužití informací týkajících se nevyřízených pokynů klientů;
c)
aniž je dotčen čl. 3 písm. a) směrnice 2003/6/ES, prozrazovat nad rámec běžného plnění pracovních povinností či smlouvy o poskytování služeb jiné osobě jakékoli informace či názory, pokud příslušná osoba ví nebo by rozumně měla vědět, že následkem takového prozrazení jiná osoba učiní nebo by pravděpodobně učinila tyto kroky:
i)
uzavře obchod s finančními nástroji, na který, kdyby se jednalo o osobní obchod příslušné osoby, by se vztahovalo písmeno a) tohoto odstavce nebo čl. 25 odst. 2 písm. a) nebo b) směrnice 2006/73/ES nebo který by jinak vedl ke zneužití informací týkajících se nevyřízených pokynů klientů,
ii)
poskytne jiné osobě radu nebo ji bude nabádat, aby takový obchod uzavřela.
2. Smyslem opatření, která vyžaduje odstavec 1, je zajistit zejména, aby:
a)
každá příslušná osoba, na kterou se vztahuje odstavec 1, věděla o omezeních osobních obchodů a opatřeních, která v souvislosti s osobními obchody a prozrazováním informací správcovská společnost v souladu s odstavcem 1 přijala;
b)
správcovská společnost byla neprodleně informována o každém osobním obchodu, který příslušná osoba uzavřela, buď formou oznámení, či jiným postupem, který správcovské společnosti umožňuje takové obchody zjistit;
c)
o osobním obchodu, který byl správcovské společnosti oznámen nebo správcovskou společností zjištěn, byla vedena evidence včetně povolení či zákazu vydaného v souvislosti s takovým obchodem.
Jestliže určité činnosti vykonávají třetí osoby, zajistí správcovská společnost pro účely prvního pododstavce písm. b), aby subjekt vykonávající tyto činnosti vedl evidenci osobních obchodů uzavřených jakoukoli příslušnou osobou a aby tyto informace bezodkladně na požádání poskytl správcovské společnosti.
3. Odstavce 1 a 2 se nevztahují na tyto druhy osobních obchodů:
a)
osobní obchody provedené při správě portfolií na základě volné úvahy, pokud mezi správcem portfolia a příslušnou osobou či jinou osobou, na jejíž účet se daný obchod provádí, nedošlo k předchozí komunikaci o obchodu;
b)
osobní obchody se SKIPCP nebo podílovými jednotkami subjektů kolektivního investování, které podléhají dohledu podle právních předpisů členského státu, které vyžadují rovnoměrné rozložení rizika mezi majetek, pokud se příslušná osoba nebo jiná osoba, na jejíž účet se obchody provádějí, nepodílí na řízení dotyčného subjektu.
4. Pro účely tohoto článku odstavců 1, 2 a 3 má výraz „osobní obchod“ stejný význam jako v článku 11 směrnice 2006/73/ES.
Článek 14
Evidence portfoliových obchodů
1. Členské státy vyžadují, aby správcovské společnosti zajistily, aby u každého portfoliového obchodu týkajícího se SKIPCP byly neprodleně zaznamenány informace postačující k rekonstrukci podrobností o pokynu a provedeném obchodu.
2. Záznam podle odstavce 1 obsahuje:
a)
jméno či jiné označení SKIPCP a osoby jednající na účet SKIPCP;
b)
podrobnosti nezbytné k identifikaci dotyčného nástroje;
c)
množství;
d)
typ pokynu nebo obchodu;
e)
cenu;
f)
u pokynů datum a přesný čas předání pokynu a jméno nebo jiné označení osoby, které byl pokyn předán, u obchodů datum a přesný čas rozhodnutí o provedení obchodu a datum a přesný čas provedení obchodu;
g)
jméno osoby, která předala pokyn nebo provedla obchod;
h)
důvody případného odvolání pokynu;
i)
u provedených obchodů totožnost protistrany a převodního místa.
Pro účely prvního pododstavce písm. i) se „převodním místem“ rozumí regulovaný trh ve smyslu čl. 4 odst. 1 bodu 14 směrnice 2004/39/ES, mnohostranný systém obchodování ve smyslu čl. 4 odst. 1 bodu 15 uvedené směrnice, systematický internalizátor ve smyslu čl. 4 odst. 1 bodu 7 uvedené směrnice nebo tvůrce trhu či jiný zajišťovatel likvidity nebo subjekt, který plní ve třetí zemi funkci podobnou těm, jaké plní kterýkoli z výše uvedených subjektů.
Článek 15
Evidence pokynů k upsání a vyplacení
1. Členské státy od správcovských společností vyžadují, aby přijaly všechny přiměřené kroky k zajištění, aby přijaté pokyny k upsání a vyplacení SKIPCP byly soustředěny a zaznamenány neprodleně po jejich přijetí.
2. Záznam obsahuje tyto informace:
a)
příslušný SKIPCP;
b)
osobu, která pokyn podala nebo předala;
c)
osobu, která pokyn přijala;
d)
datum a čas pokynu;
e)
podmínky platby a platební prostředek;
f)
typ pokynu;
g)
datum provedení pokynu;
h)
počet podílových jednotek, které byly upsány nebo vyplaceny;
i)
cenu, za niž byla každá podílová jednotka upsána nebo vyplacena;
j)
celkovou hodnotu upsaných nebo vyplacených podílových jednotek;
k)
hodnotu pokynu v hrubém vyjádření včetně poplatku za upsání nebo v čisté výši po odečtení poplatku za vyplacení.
Článek 16
Požadavky na vedení evidence
1. Členské státy od správcovských společností vyžadují, aby zajistily uchovávání záznamů podle článků 14 a 15 nejméně po dobu pěti let.
Příslušné orgány však mohou za mimořádných okolností od správcovských společností vyžadovat, aby uchovávaly všechny nebo některé tyto záznamy delší dobu v závislosti na povaze nástroje nebo portfoliového obchodu, jestliže je to nutné k tomu, aby příslušný orgán mohl vykonávat své úkoly dohledu v souladu se směrnicí 2009/65/ES.
2. Po skončení platnosti povolení správcovské společnosti mohou členské státy nebo příslušné orgány vyžadovat, aby správcovská společnost uchovala záznamy podle odstavce 1 do uplynutí zbytku stanovené pětileté lhůty.
Přenese-li správcovská společnost své povinnosti ve vztahu ke SKIPCP na jinou správcovskou společnost, mohou členské státy nebo příslušné orgány vyžadovat přijetí takových opatření, která této jiné správcovské společnosti zajistí přístup k záznamům za posledních pět let.
3. Záznamy se uchovávají na nosiči, který umožní takové uložení informací, aby k nim měl příslušný orgán do budoucna přístup, a v takové formě a takovým způsobem, aby byly splněny následující podmínky:
a)
příslušný orgán musí mít k záznamům snadný přístup a musí být schopen rekonstruovat z nich všechny klíčové fáze zpracování každého portfoliového obchodu;
b)
musí být možné snadno zjistit jakékoli opravy či jiné změny i původní obsah záznamů před opravami či změnami;
c)
nesmí být možné se záznamy jinak manipulovat nebo je pozměňovat.
KAPITOLA III
STŘET ZÁJMŮ
(Čl. 12 odst. 1 písm. b) a čl. 14 odst. 1 písm. d) a čl. 14 odst. 2 písm. c) směrnice 2009/65/ES)
Článek 17
Kritéria pro určení střetu zájmů
1. Členské státy zajistí, aby za účelem určení typů střetu zájmů, jež vznikají v průběhu poskytování služeb a činností a jejichž existence může být ke škodě zájmů SKIPCP, správcovské společnosti za pomoci minimálních kritérií zohlednily otázku, zda se správcovská společnost nebo příslušná osoba nebo osoba přímo či nepřímo spojená se správcovskou společností vztahem kontroly nachází v některé z těchto situací, ať už v důsledku poskytování činností kolektivní správy portfolií nebo jinak:
a)
správcovská společnost nebo taková osoba pravděpodobně získá finanční prospěch nebo se vyhne finanční ztrátě na úkor SKIPCP;
b)
správcovská společnost nebo taková osoba má zájem na výsledku služby nebo činnosti poskytované SKIPCP nebo jinému klientovi nebo na výsledku obchodu prováděného jménem SKIPCP nebo jiného klienta a tento zájem je odlišný od zájmu SKIPCP na daném výsledku;
c)
správcovská společnost nebo taková osoba má finanční či jinou motivaci upřednostnit zájem jiného klienta nebo skupiny klientů před zájmy SKIPCP;
d)
správcovská společnost nebo taková osoba vykonává tytéž činnosti pro SKIPCP a jiného klienta či klienty, kteří nejsou SKIPCP;
e)
správcovská společnost nebo taková osoba dostává nebo dostane v souvislosti s činnostmi kolektivní správy portfolií, které jsou poskytovány SKIPCP, od osoby, která není SKIPCP, materiální stimul v podobě peněz, zboží nebo služeb, který není běžnou provizí či poplatkem za poskytovanou službu.
2. Členské státy od správcovských společností vyžadují, aby při určování typů střetu zájmů braly v úvahu:
a)
své zájmy včetně zájmů plynoucích z jejich členství ve skupině nebo z poskytování služeb a činností, zájmy klientů a svou povinnost správcovské společnosti vůči SKIPCP;
b)
zájmy dvou nebo více spravovaných SKIPCP.
Článek 18
Postupy k omezení možnosti střetu zájmů
1. Členské státy od správcovských společností vyžadují, aby vytvořily, zavedly a udržovaly účinné postupy k omezení možnosti střetu zájmů. Tyto postupy jsou vypracovány písemně a jsou přiměřené s ohledem na velikost a organizaci správcovské společnosti i na povahu, rozsah a složitost jejího podnikání.
Pokud je správcovská společnost součástí skupiny, zohlední tyto postupy též okolnosti, jichž si společnost je nebo by měla být vědoma a jež mohou vyvolat střet zájmů v důsledku struktury a předmětu podnikání dalších členů skupiny.
2. Postupy k omezení možnosti střetu zájmů přijaté v souladu s odstavcem 1:
a)
určují, s odkazem na činnosti kolektivní správy portfolií prováděné správcovskou společností nebo jejím jménem, okolnosti, které vedou nebo mohou vést ke střetu zájmů, jenž s sebou nese značné riziko poškození zájmů SKIPCP nebo jednoho či více jiných klientů;
b)
uvádějí postupy, které je třeba dodržet, a opatření, která je nutno přijmout ke zvládání takových střetů zájmů.
Článek 19
Zachování nezávislosti při zvládání střetů zájmů
1. Členské státy zajistí, aby postupy a opatření stanovené v čl. 18 odst. 2 písm. b) byly vypracovány tak, aby zajistily, že příslušné osoby zapojené do různých obchodních činností, v nichž je přítomen střet zájmů, vykonávají tyto činnosti s takovou mírou nezávislosti, která je úměrná velikosti a činnostem správcovské společnosti a skupiny, jíž je součástí, i závažnosti rizika poškození zájmů klientů.
2. Postupy, jež mají být dodrženy, a opatření, jež mají být přijata v souladu s čl. 18 odst. 2 písm. b), zahrnují následující postupy a opatření, jsou-li potřebné a vhodné k tomu, aby správcovská společnost zajistila žádoucí míru nezávislosti:
a)
účinné postupy k zamezení či kontrole výměny informací mezi příslušnými osobami vykonávajícími činnosti kolektivní správy portfolií, které s sebou nesou riziko střetu zájmů, pokud by výměna informací mohla poškodit zájmy jednoho nebo více klientů;
b)
samostatný dohled nad příslušnými osobami, mezi jejichž hlavní úkoly patří vykonávání činností kolektivní správy portfolií jménem klientů nebo poskytování služeb klientům nebo investorům, jejichž zájmy mohou být ve střetu nebo kteří zastupují odlišné zájmy, jež mohou být ve střetu (včetně zájmů správcovské společnosti);
c)
odstranění jakékoli přímé vazby mezi odměňováním příslušných osob, které se zabývají především jednou činností, a odměňováním či příjmy různých příslušných osob, které se zabývají především jinou činností, pokud ze vztahu těchto činností může vznikat střet zájmů;
d)
opatření, která komukoli zabrání v možnosti vykonávat nepatřičný vliv na způsob, jakým příslušná osoba provádí činnosti kolektivní správy portfolií, nebo tuto možnost omezí;
e)
opatření k prevenci nebo kontrole souběžného či postupného zapojení příslušné osoby do samostatných činností kolektivní správy portfolií, pokud takové zapojení může být na újmu řádného zvládání střetů zájmů.
Členské státy od správcovských společností vyžadují, aby v případě, že přijetí či uplatňování jednoho nebo více těchto opatření a postupů nezajistí žádoucí míru nezávislosti, přijaly jiná nebo další opatření a postupy, které jsou pro tyto účely potřebné a vhodné.
Článek 20
Administrace činností, z nichž vyplývá škodlivý střet zájmů
1. Členské státy od správcovských společností vyžadují, aby vedly a pravidelně aktualizovaly evidenci druhů činností kolektivní správy portfolií prováděných správcovskou společností nebo jejím jménem, při nichž vznikl anebo v případě probíhající činnosti kolektivní správy portfolií může vzniknout střet zájmů, který s sebou nese značné riziko poškození zájmů jednoho nebo více SKIPCP nebo jiných klientů.
2. Členské státy vyžadují, aby v případě, že organizační nebo administrativní opatření přijatá správcovskou společností za účelem zvládání střetů zájmů nejsou dostatečná k tomu, aby s přiměřenou jistotou odvrátila riziko poškození zájmů SKIPCP nebo jeho podílníků, byly vedoucí osoba či osoby nebo jiné příslušné vnitřní orgány správcovské společnosti neprodleně informovány, a mohly tak přijmout nezbytná rozhodnutí, kterými zajistí, aby správcovská společnost za všech okolností jednala v nejlepším zájmu SKIPCP a jeho podílníků.
3. Správcovská společnost o situacích popsaných v odstavci 2 informuje investory prostřednictvím vhodného trvalého nosiče informací a zdůvodní své rozhodnutí.
Článek 21
Pravidla týkající se výkonu hlasovacích práv
1. Členské státy od správcovských společností vyžadují, aby vypracovaly náležitá a účinná pravidla pro určení, kdy a jakým způsobem mají být vykonána hlasovací práva spojená s nástroji drženými ve spravovaných portfoliích, tak aby práva byla vykonávána výlučně ve prospěch dotčeného SKIPCP.
2. Pravidla podle odstavce 1 stanoví opatření a postupy:
a)
ke sledování relevantních podnikových událostí;
b)
k zajištění toho, aby hlasovací práva byla vykonávána v souladu s investičními cíli a politikou příslušného SKIPCP;
c)
k zabránění nebo zvládání střetů zájmů plynoucích z výkonu hlasovacích práv.
3. Souhrnný popis pravidel podle odstavce 1 je zpřístupněn investorům.
Podrobnosti o krocích podniknutých na základě daných pravidel jsou zdarma na požádání zpřístupněny podílníkům.
KAPITOLA IV
PRAVIDLA JEDNÁNÍ
(Čl. 14 odst. 1 písm. a) a b) a čl. 14 odst. 2 písm. a) a b) směrnice 2009/65/ES)
ODDÍL 1
Obecné zásady
Článek 22
Povinnost jednat v nejlepším zájmu SKIPCP a jejich podílníků
1. Členské státy od správcovských společností vyžadují, aby s podílníky spravovaných SKIPCP zacházely spravedlivě.
Správcovské společnosti se vyvarují toho, aby zájmy jedné skupiny podílníků kladly nad zájmy jiné skupiny podílníků.
2. Členské státy od správcovských společností vyžadují, aby uplatňovaly patřičné politiky a postupy k zabránění nevhodným praktikám, u kterých lze rozumně předpokládat, že ovlivní stabilitu a integritu trhu.
3. Aniž jsou dotčeny požadavky vnitrostátního práva, členské státy od správcovských společností vyžadují, aby za účelem splnění povinnosti jednat v nejlepším zájmu podílníků zajistily, aby pro jimi spravované SKIPCP byly používány spravedlivé, správné a transparentní cenové modely a systémy oceňování. Správcovské společnosti musí být schopny doložit, že portfolia SKIPCP byla správně oceněna.
4. Členské státy od správcovských společností vyžadují, aby jednaly způsobem, kterým nevznikají SKIPCP a jeho podílníkům nepřiměřené náklady.
Článek 23
Požadavky na náležitou opatrnost
1. Členské státy od správcovských společností vyžadují, aby v nejlepším zájmu SKIPCP a v zájmu integrity trhu zajistily vysokou úroveň opatrnosti při volbě investic a jejich průběžném sledování.
2. Členské státy od správcovských společností vyžadují, aby zajistily odpovídající úroveň znalostí a vědomostí o majetku, do něhož SKIPCP investuje.
3. Členské státy od správcovských společností vyžadují, aby stanovily písemné politiky a postupy jednání s náležitou opatrností a zavedly účinná opatření zajišťující, aby investiční rozhodnutí jménem SKIPCP byla prováděna v souladu s cíli, investiční strategií a mezemi pro rizika dotyčného SKIPCP.
4. Členské státy od správcovských společností vyžadují, aby v rámci uplatňování politiky řízení rizik před uskutečněním investice a podle potřeby po zohlednění povahy zvažované investice formulovaly prognózy a provedly analýzy toho, jak investice ovlivní skladbu portfolia, likviditu a rizikově-výnosový profil SKIPCP. Analýzy musí být provedeny výlučně na základě spolehlivých a aktuálních kvantitativních i kvalitativních informací.
Při uzavírání, vedení nebo ukončení dohod se třetími osobami v souvislosti s prováděním řízení rizik jednají správcovské společnosti s náležitou dovedností, péčí a opatrností. Před uzavřením takovýchto dohod správcovské společnosti podniknou nezbytné kroky k ověření, zda je třetí osoba schopna vykonávat řízení rizik spolehlivě, profesionálně a účinně a má k tomu kapacity. Správcovská společnost stanoví metody pro průběžné posuzování úrovně výkonu třetí osoby.
ODDÍL 2
Nakládání s pokyny k upsání a vyplacení
Článek 24
Informační povinnosti v souvislosti s prováděním pokynů k upsání a vyplacení
1. Členské státy zajistí, aby správcovské společnosti po provedení pokynu podílníka k upsání nebo vyplacení podílníkovi prostřednictvím trvalého nosiče oznámily provedení pokynu co nejdříve, nejpozději však první pracovní den po jeho provedení, anebo pokud správcovská společnost dostává potvrzení od třetí strany, nejpozději první pracovní den po obdržení potvrzení od třetí strany.
První pododstavec se však nepoužije, pokud by oznámení obsahovalo tytéž údaje jako potvrzení, jež má podílníkovi bezodkladně zaslat jiná osoba.
2. Oznámení uvedené v odstavci 1 zahrnuje relevantní informace z tohoto seznamu:
a)
identifikační údaje správcovské společnosti;
b)
jméno či jiné označení podílníka;
c)
datum a čas přijetí pokynu a způsob platby;
d)
datum provedení pokynu;
e)
identifikační údaje SKIPCP;
f)
povaha pokynu (upsání nebo vyplacení);
g)
počet podílových jednotek, jichž se pokyn týká;
h)
jednotková hodnota, za kterou byly jednotky upsány nebo vyplaceny;
i)
referenční datum připsání;
j)
hodnota pokynu v hrubém vyjádření včetně poplatku za upsání nebo v čisté výši po odečtení poplatku za vyplacení;
k)
celková výše provizí a účtovaných výloh, případně rozepsaná na jednotlivé položky, pokud o to investor požádá.
3. V případě pokynů podílníka, které se provádějí pravidelně, správcovská společnost buď učiní kroky uvedené v odstavci 1, nebo podílníkovi poskytuje nejméně každých šest měsíců informace o daných obchodech uvedené v odstavci 2.
4. Správcovské společnosti poskytnou podílníkovi na požádání informace o stavu jeho pokynu.
ODDÍL 3
Provedení za nejlepších podmínek
Článek 25
Provádění rozhodnutí o obchodu jménem spravovaného SKIPCP
1. Členské státy od správcovských společností vyžadují, aby tehdy, když provádějí rozhodnutí o obchodu jménem spravovaného SKIPCP v rámci správy jeho portfolia, jednaly v nejlepším zájmu spravovaného SKIPCP.
2. Členské státy zajistí, aby pro účely odstavce 1 správcovské společnosti přijaly veškerá přiměřená opatření k tomu, aby dosáhly nejlepšího možného výsledku pro SKIPCP vzhledem k ceně, nákladům, rychlosti, pravděpodobnosti realizace a vypořádání, objemu, povaze nebo jinému aspektu souvisejícímu s provedením pokynu. Konkrétní význam těchto faktorů se stanoví podle následujících kritérií:
a)
konkrétní cíle, investiční politika a rizika SKIPCP podle údajů v prospektu, nebo případně ve statutu či zakládacích dokumentech SKIPCP;
b)
povaha pokynu;
c)
povaha finančních nástrojů, které jsou předmětem tohoto pokynu;
d)
charakteristika převodních míst, do nichž lze tento pokyn nasměrovat.
3. Členské státy od správcovských společností vyžadují, aby stanovily a zavedly účinná opatření ke splnění povinnosti podle odstavce 2. Správcovské společnosti zejména stanoví a zavedou politiku, která jim umožní dosáhnout nejlepšího možného výsledku pro SKIPCP v souladu s odstavcem 2.
Správcovská společnost pro svou politiku týkající se provádění pokynů získá předchozí souhlas investiční společnosti. Správcovská společnost podílníkům zpřístupní patřičné informace o politice stanovené podle tohoto článku a jejích případných podstatných změnách.
4. Správcovské společnosti pravidelně sledují účinnost opatření a politiky týkající se provádění pokynů za účelem zjištění a nápravy případných nedostatků.
Správcovské společnosti tuto politiku dále každoročně posuzují. Posouzení se provede také vždy, když dojde k podstatné změně ovlivňující schopnost správcovské společnosti nadále dosahovat pro spravované SKIPCP nejlepších možných výsledků.
5. Správcovské společnosti jsou schopny doložit, že provádějí pokyny jménem SKIPCP v souladu se svou politikou pro provádění pokynů.
Článek 26
Zadávání pokynů k obchodu jménem SKIPCP k provedení jiným subjektům
1. Členské státy od správcovských společností vyžadují, aby tehdy, když zadávají pokyny k obchodu jménem spravovaných SKIPCP v rámci správy jejich portfolií k provedení jiným subjektům, jednaly v nejlepším zájmu spravovaných SKIPCP.
2. Členské státy zajistí, aby správcovské společnosti přijaly veškerá přiměřená opatření k tomu, aby dosáhly nejlepšího možného výsledku pro SKIPCP vzhledem k ceně, nákladům, rychlosti, pravděpodobnosti realizace a vypořádání, objemu, povaze nebo jinému aspektu souvisejícímu s provedením pokynu. Konkrétní význam těchto faktorů se stanoví podle čl. 25 odst. 2.
Za tímto účelem správcovské společnosti stanoví a zavedou politiku, která jim umožní splnit povinnost uvedenou v prvním pododstavci. V rámci této politiky jsou pro jednotlivé druhy nástrojů určeny subjekty, jimž je možné zadávat pokyny k provedení. Správcovská společnost uzavírá dohody o provádění pokynů, pouze pokud jsou tyto dohody v souladu s povinnostmi stanovenými v tomto článku. Správcovská společnost zpřístupní podílníkům patřičné informace o politice stanovené podle tohoto odstavce a jejích případných podstatných změnách.
3. Správcovské společnosti pravidelně sledují účinnost politiky stanovené v souladu s odstavcem 2, a zejména kvalitu provádění pokynů ze strany subjektů uvedených v předmětné politice, a zjednají nápravu případných nedostatků.
Správcovské společnosti tuto politiku dále každoročně posuzují. Posouzení se provede také vždy, když dojde k podstatné změně ovlivňující schopnost správcovské společnosti nadále dosahovat pro spravované SKIPCP nejlepších možných výsledků.
4. Správcovské společnosti jsou schopny prokázat, že zadávají pokyny jménem SKIPCP v souladu s politikou stanovenou podle odstavce 2.
ODDÍL 4
Nakládání s pokyny
Článek 27
Obecné zásady
1. Členské státy od správcovských společností vyžadují, aby vytvořily a zavedly postupy a opatření pro okamžité, spravedlivé a rychlé provádění portfoliových obchodů jménem SKIPCP.
Postupy a opatření zavedené správcovskými společnostmi splňují tyto podmínky:
a)
zajišťují, aby pokyny prováděné jménem SKIPCP byly neprodleně a přesně zaznamenány a alokovány;
b)
provádějí jinak srovnatelné pokyny SKIPCP v pořadí, v jakém byly podány, a neprodleně, ledaže by to znemožňovala povaha pokynu nebo aktuální podmínky na trhu nebo by to bylo v rozporu se zájmy SKIPCP.
Finanční nástroje nebo peněžní částky obdržené při vypořádání provedených pokynů jsou neprodleně a správně zaznamenány na účet příslušného SKIPCP.
2. Správcovská společnost nezneužije informace o nevyřízených pokynech SKIPCP a učiní veškeré přiměřené kroky k tomu, aby zabránila zneužití těchto informací ze strany svých příslušných osob.
Článek 28
Slučování a alokace pokynů k provedení obchodu
1. Členské státy nepřipustí, aby správcovské společnosti provedly pokyn SKIPCP společně s pokynem jiného SKIPCP nebo jiného klienta nebo s pokynem k obchodu na vlastní účet, pokud nejsou splněny tyto podmínky:
a)
musí být nepravděpodobné, že sloučení pokynů bude v souhrnu nevýhodné pro některý ze SKIPCP nebo některého z klientů, jejichž pokyny se mají sloučit;
b)
musí být vytvořena a zavedena pravidla alokace pokynů, která za dostatečně přesných podmínek zajistí spravedlivou alokaci sloučených pokynů, včetně stanovení toho, jak objem a cena pokynů určuje alokaci a zacházení s částečně provedenými pokyny.
2. Členské státy zajistí, aby správcovská společnost v případě, že sloučí pokyn SKIPCP s jedním nebo několika pokyny jiného SKIPCP nebo klienta a sloučený pokyn je proveden částečně, alokovala související obchody v souladu se svými pravidly pro alokaci.
3. Členské státy zajistí, aby správcovské společnosti, které sloučily obchody na vlastní účet s jedním nebo několika pokyny SKIPCP nebo jiných klientů, alokovaly související obchody způsobem, který nepoškozuje SKIPCP nebo jiného klienta.
4. Členské státy vyžadují, aby správcovská společnost v případě, že sloučí pokyn SKIPCP nebo jiného klienta s obchodem na vlastní účet a sloučený pokyn je proveden částečně, alokovala související obchody přednostně SKIPCP nebo jinému klientovi.
Jestliže však správcovská společnost může SKIPCP nebo svému jinému klientovi na základě rozumných důvodů prokázat, že by bez sloučení nebyla schopna pokyn provést za tak výhodných podmínek nebo vůbec, může alokovat obchod na vlastní účet proporcionálně v souladu se svými pravidly pro alokaci podle odst. 1 písm. b).
ODDÍL 5
Materiální stimuly
Článek 29
Ochrana nejlepších zájmů SKIPCP
1. Členské státy zajistí, aby se jednání správcovských společností nepovažovalo za čestné, spravedlivé a profesionální v souladu s nejlepšími zájmy SKIPCP, jestliže v souvislosti se správou investic a výkonem administrativních činností pro SKIPCP zaplatí nebo přijmou jakýkoli poplatek či provizi nebo poskytnou či přijmou jakékoli nepeněžní plnění, které nepatří mezi následující:
a)
poplatek, provize či nepeněžní plnění placené či poskytnuté SKIPCP nebo osobě, která SKIPCP zastupuje, nebo placené či poskytnuté SKIPCP nebo osobou, která SKIPCP zastupuje;
b)
poplatek, provize či nepeněžní plnění placené či poskytnuté třetí straně nebo osobě jednající jménem třetí strany nebo placené či poskytnuté třetí stranou nebo osobou jednající jménem třetí strany, pokud jsou splněny tyto podmínky:
i)
o existenci, povaze a výši poplatku, provize nebo plnění, případně o způsobu výpočtu jeho/její výše v případě, že jeho/její výši není možno zjistit, musí být SKIPCP informován jasně, komplexně, přesně a srozumitelně ještě před poskytnutím příslušné služby,
ii)
úhrada poplatku nebo provize či poskytnutí nepeněžního plnění musí mít účel zvýšení kvality příslušné služby a nesmí ohrozit splnění povinnosti správcovské společnosti jednat v nejlepším zájmu SKIPCP;
c)
řádné poplatky, které umožní poskytnutí příslušné služby nebo jsou pro tento účel nutné, včetně poplatků za úschovu, za vypořádání a směnu měn, odvodů vymáhaných regulačními orgány nebo právních poplatků, a které svou povahou nemohou vést k rozporu s povinnostmi správcovské společnosti jednat čestně, spravedlivě a profesionálně v souladu s nejlepšími zájmy SKIPCP.
2. Členské státy povolí správcovské společnosti, aby pro účely odst. 1 písm. b) bodu i) zveřejnila hlavní podmínky ujednání o poplatcích, provizi nebo nepeněžním plnění v souhrnné podobě za podmínky, že se zaváže na žádost podílníka zveřejnit další podrobnosti a tento závazek dodrží.
KAPITOLA V
NÁLEŽITOSTI STANDARDNÍ SMLOUVY MEZI DEPOZITÁŘEM A SPRÁVCOVSKOU SPOLEČNOSTÍ
(Čl. 23 odst. 5 a čl. 33 odst. 5 směrnice 2009/65/ES)
Článek 30
Prvky týkající se postupů, které mají dodržet smluvní strany
Členské státy vyžadují, aby depozitář a správcovská společnost (dále v této kapitole jako „smluvní strany“) zahrnuly do písemné smlouvy podle čl. 23 odst. 5, resp. čl. 33 odst. 5 směrnice 2009/65/ES přinejmenším následující náležitosti týkající se služeb poskytovaných smluvními stranami a postupů, které mají smluvní strany dodržet:
a)
popis postupů včetně postupů týkajících se úschovy a správy, které mají být přijaty pro každý typ majetku SKIPCP svěřený depozitáři;
b)
popis postupů, které je třeba dodržet v případě, že správcovská společnost předpokládá změnu statutu fondu nebo prospektu SKIPCP, a stanovení, kdy by měl být informován depozitář nebo kdy je k provedení změn nutný jeho předchozí souhlas;
c)
popis prostředků a postupů, kterými bude depozitář předávat správcovské společnosti všechny příslušné informace, jež správcovská společnost potřebuje k výkonu svých povinností, včetně popisu prostředků a postupů souvisejících s výkonem práv spojených s finančními nástroji a používaných prostředků a postupů, které umožňují správcovské společnosti a SKIPCP včasný a řádný přístup k informacím týkajícím se účtů SKIPCP;
d)
popis prostředků a postupů, které umožňují depozitáři přístup ke všem příslušným informacím, jež potřebuje k výkonu svých povinností;
e)
popis postupů, které depozitáři umožňují prošetřovat jednání správcovské společnosti a hodnotit kvalitu předávaných informací, včetně šetření na místě;
f)
popis postupů, kterými může správcovská společnost posuzovat výkon depozitáře ve vztahu k jeho smluvním povinnostem.
Článek 31
Prvky týkající se výměny informací a povinností spojených se zachováním důvěrnosti a s praním peněz
1. Členské státy vyžadují, aby smluvní strany zahrnuly do smlouvy podle čl. 23 odst. 5, resp. čl. 33 odst. 5 směrnice 2009/65/ES přinejmenším následující prvky týkající se výměny informací a povinností spojených se zachováním důvěrnosti a s praním peněz:
a)
seznam veškerých informací, které si potřebují vyměňovat SKIPCP, jeho správcovská společnost a depozitář v souvislosti s upsáním, vyplacením, emisí, zrušením nebo odkoupením podílových jednotek SKIPCP;
b)
povinnosti související se zachováním důvěrnosti, které mají smluvní strany dodržovat;
c)
případně informace o úkolech a povinnostech smluvních stran v souvislosti s prevencí praní peněz a financování terorismu.
2. Povinnosti uvedené v odst. 1 písm. b) je třeba stanovit tak, aby neomezovaly možnost příslušných orgánů domovského členského státu správcovské společnosti ani příslušných orgánů domovského členského státu SKIPCP získat přístup k příslušným dokumentům a informacím.
Článek 32
Prvky týkající se jmenování třetích osob
Pro případ, že depozitář nebo správcovská společnost předpokládají svěření svých povinností třetím osobám, vyžadují členské státy, aby obě smluvní strany zahrnuly do smlouvy podle čl. 23 odst. 5, resp. čl. 33 odst. 5 směrnice 2009/65/ES přinejmenším následující prvky:
a)
závazek obou smluvních stran, že budou pravidelně poskytovat informace o třetích osobách, kterým depozitář nebo správcovská společnost svěří výkon svých povinností;
b)
závazek, že na žádost jedné smluvní strany druhá smluvní strana poskytne informace o kritériích použitých k výběru třetí osoby a o krocích přijatých ke sledování výkonu činnosti vybrané třetí osoby;
c)
prohlášení, že na odpovědnost depozitáře podle článku 24 nebo článku 34 směrnice 2009/65/ES nemá vliv skutečnost, že všechen nebo některý majetek svěřil k úschově a správě třetí osobě.
Článek 33
Prvky týkající se možných změn a ukončení smlouvy
Členské státy vyžadují, aby smluvní strany zahrnuly do smlouvy podle čl. 23 odst. 5, resp. čl. 33 odst. 5 směrnice 2009/65/ES přinejmenším následující náležitosti týkající se změn a ukončení smlouvy:
a)
dobu platnosti smlouvy;
b)
podmínky, za nichž může být smlouva pozměněna nebo ukončena;
c)
podmínky nezbytné k usnadnění přechodu k jinému depozitáři a postup, jakým v případě přechodu depozitář zašle všechny příslušné informace jinému depozitáři.
Článek 34
Rozhodné právo
Členské státy vyžadují, aby smluvní strany ve smlouvě podle čl. 23 odst. 5, resp. čl. 33 odst. 5 směrnice 2009/65/ES uvedly, že se smlouva řídí právem domovského členského státu SKIPCP.
Článek 35
Elektronické předávání informací
Pokud se smluvní strany smlouvy podle čl. 23 odst. 5, resp. čl. 33 odst. 5 směrnice 2009/65/ES dohodnou na elektronickém předávání některých nebo všech informací, které si vzájemně vyměňují, vyžadují členské státy, aby uvedená smlouva obsahovala ustanovení o vedení evidence o těchto informacích.
Článek 36
Oblast působnosti smlouvy
Členské státy mohou povolit, aby se smlouva podle čl. 23 odst. 5, resp. čl. 33 odst. 5 směrnice 2009/65/ES vztahovala na více než jeden SKIPCP, který správcovská společnost spravuje. V takovém případě je ve smlouvě uveden seznam SKIPCP, na něž se smlouva vztahuje.
Článek 37
Smlouva o poskytování služeb
Členské státy smluvním stranám umožní uvést podrobnosti o prostředcích a postupech uvedených v čl. 30 písm. c) a d) buď ve smlouvě podle čl. 23 odst. 5, resp. čl. 33 odst. 5 směrnice 2009/65/ES, nebo v samostatné písemné smlouvě.
KAPITOLA VI
ŘÍZENÍ RIZIK
(Čl. 51 odst. 1 směrnice 2009/65/ES)
ODDÍL 1
Politika řízení rizik a měření rizik
Článek 38
Politika řízení rizik
1. Členské státy od správcovských společností vyžadují, aby vytvořily, zavedly a udržovaly náležitou a zdokumentovanou politiku řízení rizik, v jejímž rámci jsou určena rizika, kterým jsou nebo by mohly být jimi řízené SKIPCP vystaveny.
Politika řízení rizik obsahuje potřebné postupy, které správcovské společnosti umožní posoudit u každého jí spravovaného SKIPCP expozici SKIPCP vůči tržnímu riziku, riziku likvidity a riziku selhání protistrany, jakož i vůči všem ostatním rizikům, která mohou být pro každý jí spravovaný SKIPCP závažná, včetně provozního rizika.
Členské státy od správcovských společností vyžadují, aby se v rámci politiky řízení rizik zaměřily alespoň na tyto prvky:
a)
metody, nástroje a opatření, která jim umožní splnit povinnosti stanovené v článcích 40 a 41;
b)
rozdělení odpovědnosti v souvislosti s řízením rizik v rámci správcovské společnosti.
2. Členské státy od správcovských společností vyžadují zajištění toho, aby v politice řízení rizik podle odstavce 1 byly uvedeny podmínky, obsah a frekvence podávání zpráv o výkonu funkce řízení rizik podle článku 12 správní radě a vedoucí osobě či osobám, a případně též dozorčímu orgánu.
3. Členské státy zajistí, aby pro účely odstavců 1 a 2 správcovské společnosti zohlednily povahu, rozsah a složitost svého předmětu podnikání, jakož i SKIPCP, které spravují.
Článek 39
Posuzování, sledování a přezkum politiky řízení rizik
1. Členské státy od správcovských společností vyžadují, aby pravidelně posuzovaly, sledovaly a přezkoumávaly:
a)
přiměřenost a účinnost politiky řízení rizik a opatření, procesů a metod uvedených v článcích 40 a 41;
b)
míru, v jaké správcovská společnost dodržuje politiku řízení rizik a opatření, procesy a metody uvedené v článcích 40 a 41;
c)
přiměřenost a účinnost opatření přijatých k nápravě případných nedostatků v procesu řízení rizik.
2. Členské státy od správcovských společností vyžadují, aby informovaly příslušné orgány svých domovských členských států o případných podstatných změnách v procesu řízení rizik.
3. Členské státy zajistí, aby příslušné orgány domovského členského státu správcovské společnosti kontrolovaly splnění požadavků stanovených v odstavci 1 průběžně, jakož i při udělení povolení.
ODDÍL 2
Procesy řízení rizik, expozice vůči riziku selhání protistrany a koncentrace emitenta
Článek 40
Měření a řízení rizik
1. Členské státy od správcovských společností vyžadují, aby přijaly náležitá a účinná opatření, procesy a metody:
a)
umožňující kdykoliv změřit rizika, kterým jsou nebo by mohly být jimi spravované SKIPCP vystaveny, a tato rizika řídit;
b)
zajišťující dodržování mezí pro celkovou expozici a riziko selhání protistrany v souladu s články 41 a 43.
Tato opatření, procesy a metody by měly být přiměřené s ohledem na povahu, rozsah a složitost předmětu podnikání správcovských společností a SKIPCP, které spravují, jakož i v souladu s rizikovým profilem SKIPCP.
2. Členské státy od správcovských společností vyžadují, aby pro účely odstavce 1 pro každý SKIPCP, který spravují, přijaly tato opatření:
a)
zavedly opatření, procesy a metody měření rizik nezbytné k zajištění, aby rizika přijatých pozic a jejich vliv na celkový rizikový profil byly přesně měřeny na základě důvěryhodných a spolehlivých údajů a aby opatření, procesy a metody měření rizik byly náležitým způsobem zdokumentovány;
b)
kde je to vhodné, prováděly pravidelné zpětné testování za účelem kontroly platnosti opatření pro měření rizik, mezi něž patří prognózy a odhady založené na modelech;
c)
kde je to vhodné, prováděly pravidelné zátěžové testy a analýzy scénářů za účelem podchycení rizik plynoucích z možných změn tržních podmínek, která by mohla mít nepříznivý dopad na SKIPCP;
d)
vytvořily, zavedly a udržovaly zdokumentovaný systém vnitřních omezení týkajících se opatření k řízení a kontrole příslušných rizik pro každý SKIPCP s přihlédnutím ke všem rizikům, která mohou mít pro SKIPCP zásadní význam, jak je uvedeno v článku 38, a při zajištění souladu s rizikovým profilem SKIPCP;
e)
zajistily, aby aktuální míra rizika byla v souladu se systémem mezí pro rizika každého SKIPCP uvedeným v písmenu d);
f)
vytvořily, zavedly a udržovaly náležité postupy, které v případě skutečného nebo předpokládaného porušení mezí pro rizika určitého SKIPCP zabezpečí včasné kroky k nápravě v nejlepším zájmu podílníků.
3. Členské státy zajistí, aby správcovské společnosti uplatňovaly vhodné postupy řízení rizika likvidity, aby mohly zajistit, že každý jimi spravovaný SKIPCP je schopen kdykoli splnit ustanovení čl. 84 odst. 1 směrnice 2009/65/ES.
Kde je to vhodné, provádějí správcovské společnosti zátěžové testy umožňující posouzení rizika likvidity SKIPCP za mimořádných okolností.
4. Členské státy od správcovských společností vyžadují, aby zajistily, že u každého jimi spravovaného SKIPCP je profil investic SKIPCP z hlediska likvidity přiměřený politice vyplácení stanovené ve statutu fondu, zakládacích dokumentech nebo prospektu.
Článek 41
Výpočet celkové expozice
1. Členské státy od správcovských společností vyžadují, aby prováděly výpočet celkové expozice spravovaného SKIPCP uvedené v čl. 51 odst. 3 směrnice 2009/65/ES pomocí jednoho z těchto ukazatelů:
a)
přírůstkové expozice a pákového efektu, které spravovanému SKIPCP plynou z použití finančních derivátových nástrojů včetně vložených derivátů podle čl. 51 odst. 3 čtvrtého pododstavce směrnice 2009/65/ES a které nesmí překročit celkovou čistou hodnotu majetku SKIPCP;
b)
tržního rizika portfolia SKIPCP.
2. Členské státy od správcovských společností vyžadují, aby výpočet celkové expozice SKIPCP prováděly alespoň jedenkrát denně.
3. Členské státy mohou správcovským společnostem povolit, aby celkovou expozici počítaly pomocí závazkového přístupu, metody hodnoty v riziku nebo jiných pokročilých metod měření rizik podle toho, co je vhodné. Pro účely tohoto ustanovení se „hodnotou v riziku“ rozumí míra nejvyšší očekávané ztráty při dané hladině spolehlivosti v konkrétním časovém období.
Členské státy od správcovských společností vyžadují zajištění toho, aby zvolená metoda výpočtu celkové expozice byla vhodná vzhledem k uplatňované investiční strategii SKIPCP, typům a složitosti použitých finančních derivátových nástrojů a podílu finančních derivátových nástrojů na portfoliu SKIPCP.
4. V případě, že SKIPCP v souladu s čl. 51 odst. 2 směrnice 2009/65/ES používá metody a nástroje zahrnující repo obchody nebo půjčky cenných papírů, jejichž účelem je zvýšit pákový efekt nebo expozici vůči tržnímu riziku, vyžadují členské státy od správcovských společností, aby tyto transakce zohlednily při výpočtu celkové expozice.
Článek 42
Závazkový přístup
1. Používá-li se pro výpočet celkové expozice závazkový přístup, vyžadují členské státy od správcovských společností, aby tento přístup používaly na všechny pozice plynoucí z finančních derivátových nástrojů včetně vložených derivátů podle čl. 51 odst. 3 čtvrtého pododstavce směrnice 2009/65/ES bez ohledu na to, zda jsou použity v rámci obecné investiční politiky SKIPCP, za účelem snížení rizika nebo za účelem účinné správy portfolia uvedené v čl. 51 odst. 2 zmíněné směrnice.
2. Používá-li se k výpočtu celkové expozice závazkový přístup, vyžadují členské státy od správcovských společností, aby každou pozici plynoucí z finančních derivátových nástrojů převedly na tržní hodnotu rovnocenné pozice plynoucí z podkladového aktiva daného derivátu (standardní závazkový přístup).
Členské státy mohou správcovským společnostem povolit používání jiných metod výpočtu, které jsou rovnocenné standardnímu závazkovému přístupu.
3. Členské státy mohou správcovským společnostem povolit, aby při výpočtu celkové expozice zohlednily hedgingové a nettingové transakce v případech, kde tyto transakce nepodceňují zřejmá a podstatná rizika a jednoznačně vedou ke snížení expozice vůči rizikům.
4. Pokud použití finančních derivátových nástrojů nevede k dodatečné expozici SKIPCP, není nutné podkladovou expozici zahrnovat do výpočtu závazků.
5. Používá-li se závazkový přístup, není nutné do výpočtu celkové expozice zahrnovat dohody o dočasných výpůjčkách uzavřené jménem SKIPCP podle článku 83 směrnice 2009/65/ES.
Článek 43
Riziko selhání protistrany a koncentrace emitenta
1. Členské státy od správcovských společností vyžadují, aby zajistily, že riziko selhání protistrany plynoucí z OTC finančního derivátového nástroje bude odpovídat mezím stanoveným v článku 52 směrnice 2009/65/ES.
2. Při výpočtu expozice SKIPCP vůči protistraně v souladu s mezemi uvedenými v čl. 52 odst. 1 směrnice 2009/65/ES používají správcovské společnosti kladné ocenění smlouvy o OTC derivátu s touto protistranou podle aktuální tržní hodnoty („mark-to-market value“).
Správcovské společnosti mohou provést netting derivátových pozic SKIPCP se stejnou protistranou za předpokladu, že jsou schopny jménem SKIPCP právní cestou vymáhat nettingové dohody s touto protistranou. Netting je přípustný pouze ve vztahu k OTC derivátovým nástrojům s toutéž protistranou, nikoli ve vztahu k jiným případným expozicím SKIPCP s toutéž protistranou.
3. Členské státy mohou správcovským společnostem povolit snížení expozice SKIPCP vůči protistraně obchodu s OTC deriváty prostřednictvím přijetí zajištění. Přijaté zajištění je natolik likvidní, aby mohlo být rychle prodáno za cenu blízkou svému ocenění před prodejem.
4. Členské státy od správcovských společností vyžadují, aby při výpočtu expozice vůči riziku selhání protistrany podle čl. 52 odst. 1 směrnice 2009/65/ES zohlednily zajištění v případech, kdy správcovská společnost jménem SKIPCP předává zajištění protistraně OTC obchodu. Předané zajištění je možno zohlednit v čisté výši pouze za předpokladu, že správcovská společnost je schopna jménem SKIPCP právní cestou vymáhat nettingové dohody s danou protistranou.
5. Členské státy od správcovských společností vyžadují, aby prováděly výpočet mezí pro koncentrace emitentů uvedených v článku 52 směrnice 2009/65/ES na základě podkladové expozice plynoucí z použití finančních derivátových nástrojů podle závazkového přístupu.
6. Pokud jde o expozici plynoucí z obchodů s OTC deriváty podle čl. 52 odst. 2 směrnice 2009/65/ES, členské státy od správcovských společností vyžadují, aby do výpočtu zahrnuly jakékoli expozice vůči riziku selhání protistrany obchodů s OTC deriváty.
ODDÍL 3
Postupy oceňování OTC derivátů
Článek 44
Postupy stanovení hodnoty OTC derivátů
1. Členské státy od správcovských společností vyžadují, aby ověřovaly, že expozice SKIPCP vůči OTC derivátům jsou oceňovány reálnou hodnotou, která nevychází pouze z tržních kotací protistran obchodů s OTC deriváty a která splňuje kritéria stanovená v čl. 8 odst. 4 směrnice 2007/16/ES.
2. Pro účely odstavce 1 správcovské společnosti vytvoří, zavedou a udržují opatření a postupy zajišťující patřičné, transparentní a reálné ocenění expozice SKIPCP vůči OTC derivátům.
Členské státy od správcovských společností vyžadují, aby zajistily náležité, přesné a nezávislé stanovení reálné hodnoty OTC derivátů.
Opatření a postupy oceňování jsou vhodné a přiměřené povaze a složitosti dotyčných OTC derivátů.
Pokud se na opatřeních a postupech souvisejících s oceňováním OTC derivátů podílejí výkonem určitých činností třetí strany, splní správcovské společnosti požadavky stanovené v čl. 5 odst. 2 a v čl. 23 odst. 4 druhém pododstavci.
3. Funkce řízení rizik je pro účely odstavců 1 a 2 pověřena zvláštními povinnostmi.
4. Opatření a postupy oceňování uvedené v odstavci 2 jsou náležitě zdokumentovány.
ODDÍL 4
Předávání informací o derivátových nástrojích
Článek 45
Zprávy o derivátových nástrojích
1. Členské státy od správcovských společností vyžadují, aby příslušným orgánům svého domovského členského státu předávaly alespoň jednou ročně zprávu s informacemi, které podávají pravdivý a reálný obraz o typech derivátových nástrojů použitých u každého jimi spravovaného SKIPCP, podkladových rizicích, kvantitativních omezeních a metodách zvolených k odhadu rizik spojených s derivátovými obchody.
2. Členské státy zajistí, aby příslušné orgány domovského členského státu správcovské společnosti kontrolovaly řádnost a úplnost informací uvedených v odstavci 1 a aby měly možnost v případě potřeby zasáhnout.
KAPITOLA VII
ZÁVĚREČNÁ USTANOVENÍ
Článek 46
Provedení
1. Členské státy uvedou v účinnost právní a správní předpisy nezbytné pro dosažení souladu s touto směrnicí nejpozději do 30. června 2011. Neprodleně sdělí Komisi jejich znění a srovnávací tabulku mezi těmito předpisy a touto směrnicí.
Tyto předpisy přijaté členskými státy musí obsahovat odkaz na tuto směrnici nebo musí být takový odkaz učiněn při jejich úředním vyhlášení. Způsob odkazu si stanoví členské státy.
2. Členské státy sdělí Komisi znění hlavních ustanovení vnitrostátních právních předpisů, které přijmou v oblasti působnosti této směrnice.
Článek 47
Vstup v platnost
Tato směrnice vstupuje v platnost dvacátým dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Článek 48
Určení
Tato směrnice je určena členským státům.
V Bruselu dne 1. července 2010.
DYREKTYWA KOMISJI 2010/43/UE
z dnia 1 lipca 2010 r.
w sprawie wykonania dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/65/WE w zakresie wymogów organizacyjnych, konfliktów interesów, prowadzenia działalności, zarządzania ryzykiem i treści umowy pomiędzy depozytariuszem a spółką zarządzającą
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/65/WE z dnia 13 lipca 2009 r. w sprawie koordynacji przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych odnoszących się do przedsiębiorstw zbiorowego inwestowania w zbywalne papiery wartościowe (UCITS) (1), w szczególności jej art. 12 ust. 3, art. 14 ust. 2, art. 23 ust. 6, art. 33 ust. 6 oraz art. 51 ust. 4,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
Przepisy i terminologia w zakresie wymogów organizacyjnych, konfliktów interesów i prowadzenia działalności powinny zostać w jak największym stopniu dostosowane do norm wprowadzonych w obszarze usług finansowych dyrektywą 2004/39/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 21 kwietnia 2004 r. w sprawie rynków instrumentów finansowych zmieniającą dyrektywy Rady 85/611/EWG i 93/6/EWG i dyrektywę 2000/12/WE Parlamentu Europejskiego i Rady oraz uchylającą dyrektywę Rady 93/22/EWG (2) oraz dyrektywą Komisji 2006/73/WE z dnia 10 sierpnia 2006 r. wprowadzającą środki wykonawcze do dyrektywy 2004/39/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do wymogów organizacyjnych i warunków prowadzenia działalności przez przedsiębiorstwa inwestycyjne oraz pojęć zdefiniowanych na potrzeby tejże dyrektywy (3). Dostosowanie to, należycie uwzględniające specyfikę branży zarządzania zbiorowym portfelem, pozwoliłoby jednocześnie na wypracowanie jednolitych norm nie tylko w różnych sektorach usług finansowych, ale także w szerzej pojmowanej branży zarządzania aktywami, w przypadku której pewnymi wymogami dyrektywy 2006/73/WE zostały już objęte spółki zarządzające UCITS w niektórych państwach członkowskich.
(2)
Przepisy te należy przyjąć w formie dyrektywy, by możliwe było dostosowanie przepisów wykonawczych do specyfiki rynków i systemów prawnych w każdym państwie członkowskim. Dyrektywa zapewni również maksymalny poziom spójności z systemem utworzonym na mocy dyrektywy 2006/73/WE.
(3)
Mimo iż przepisy niniejszej dyrektywy ogólnie dotyczą wszystkich spółek zarządzających, są one wystarczająco elastyczne, by zagwarantować, że ich stosowanie oraz nadzór właściwych organów nad ich stosowaniem jest proporcjonalny i uwzględnia charakter, skalę i stopień złożoności działalności spółki zarządzającej oraz różnorodność spółek objętych zakresem stosowania dyrektywy 2009/65/WE, a także zróżnicowany charakter poszczególnych UCITS, którymi może zarządzać spółka zarządzająca.
(4)
O ile jest to dozwolone przez prawo krajowe, spółkom zarządzającym powinno być wolno dokonywać ustaleń dotyczących prowadzenia niektórych działań przez osoby trzecie. Przepisy wykonawcze powinno się interpretować odpowiednio do tego założenia. Spółka zarządzająca powinna w szczególności przeprowadzić badanie due diligence w celu stwierdzenia, czy uwzględniając charakter obowiązków, które mają wykonywać osoby trzecie, przedsiębiorstwo je wykonujące można uznać za mające kwalifikacje i zdolne do przejęcia danych obowiązków. Osoba trzecia powinna zatem spełniać wszystkie wymogi organizacyjne i wymogi dotyczące konfliktów interesów związane z działalnością, która ma być wykonywana. Wynika z tego również, że spółka zarządzająca powinna sprawdzić, czy osoba trzecia podjęła odpowiednie środki w celu spełnienia wymienionych wymogów, a także skutecznie monitorować spełnianie tych wymogów przez osobę trzecią. Jeżeli osoba, której powierzono zadania, jest odpowiedzialna za stosowanie przepisów dotyczących powierzonych zadań, monitorowanie powierzonych zadań powinno podlegać równoważnym wymogom organizacyjnym i wymogom dotyczącym konfliktów interesów. Spółka zarządzająca powinna być w stanie uwzględnić w procedurze due diligence fakt, że osoba trzecia, której powierzono zadania, będzie często podlegać przepisom dyrektywy 2004/39/WE.
(5)
Aby uniknąć stosowania różnych standardów wobec spółek zarządzających i spółek inwestycyjnych, które nie wyznaczyły spółki zarządzającej, te ostatnie powinny być objęte tymi samymi zasadami postępowania i przepisami dotyczącymi konfliktów interesów i zarządzania ryzykiem co spółki zarządzające. W ramach dobrej praktyki przepisy niniejszej dyrektywy, dotyczące procedur administracyjnych i mechanizmu kontroli wewnętrznej, powinny mieć zastosowanie zarówno do spółek zarządzających, jak i spółek inwestycyjnych, które nie wyznaczyły spółki zarządzającej, uwzględniając zasadę proporcjonalności.
(6)
Dyrektywa 2009/65/WE wymaga, by spółki zarządzające stosowały właściwe procedury administracyjne. W celu spełnienia powyższego wymogu spółki zarządzające powinny ustanowić dobrze udokumentowaną strukturę organizacyjną, zapewniającą wyraźny podział obowiązków i odpowiednią wymianę informację pomiędzy wszystkimi zaangażowanymi stronami. Spółki zarządzające powinny również ustanowić systemy ochrony informacji i systemy zapewniające ciągłość działania, które w wystarczającym stopniu pozwolą im na wywiązanie się z obowiązków w przypadku gdy ich zadania wykonywane są przez osoby trzecie.
(7)
Spółki zarządzające powinny również utrzymywać niezbędne zasoby, w szczególności zatrudniać pracowników posiadających odpowiednie kwalifikacje, wiedzę i doświadczenie pozwalające im na wykonywanie swoich obowiązków.
(8)
W odniesieniu do procedur bezpiecznego przetwarzania danych i obowiązku odtworzenia wszystkich transakcji, w które zaangażowane są UCITS, spółka zarządzająca powinna dysponować ustaleniami pozwalającymi na szybkie i odpowiednie zarejestrowanie każdej transakcji dokonywanej w imieniu UCITS.
(9)
Księgowość jest jednym z głównych obszarów administracji UCITS. Pierwszorzędne znaczenie ma zatem doprecyzowanie procedur księgowych w przepisach wykonawczych. Przepisy niniejszej dyrektywy powinny zatem podtrzymywać zasady wymagające bezpośredniej identyfikacji wszystkich aktywów i pasywów UCITS lub jego subfunduszu oraz prowadzenia odrębnych ksiąg rachunkowych. Ponadto w przypadku gdy istnieją różne kategorie jednostek w zależności od np. wysokości opłat administracyjnych, należy umożliwić bezpośrednie określenie, na podstawie ksiąg rachunkowych, wartości netto aktywów reprezentowanych przez jednostki tych różnych kategorii.
(10)
Jasny podział obowiązków osób zarządzających wyższego szczebla i komórki ds. nadzoru jest niezbędny do wdrożenia odpowiednich mechanizmów kontroli wewnętrznej wymaganych na podstawie dyrektywy 2009/65/WE. Oznacza to, że osoby zarządzające wyższego szczebla powinny być odpowiedzialne za realizację ogólnej polityki inwestycyjnej, o której mowa w rozporządzeniu Komisji (UE) nr 583/2010 z dnia 1 lipca 2010 r. w sprawie wykonania dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/65/WE w zakresie kluczowych informacji dla inwestorów i warunków, które należy spełnić w przypadku dostarczania kluczowych informacji dla inwestorów lub prospektu emisyjnego na trwałym nośniku innym niż papier lub za pośrednictwem strony internetowej (4). Osoby zarządzające wyższego szczebla powinny również nadal być odpowiedzialne za strategie inwestycyjne stanowiące ogólne wytyczne dotyczące strategicznej alokacji aktywów UCITS oraz za techniki inwestycyjne niezbędne do odpowiedniej i skutecznej realizacji polityki inwestycyjnej. Jasny podział obowiązków powinien również zapewnić istnienie odpowiedniej kontroli gwarantującej, że aktywa UCITS są inwestowane zgodnie z regulaminem funduszu lub dokumentami założycielskimi oraz z obowiązującymi przepisami prawa, a także przestrzeganie limitów ryzyka dotyczących danego UCITS. Podział obowiązków powinien być zgodny z rolą i obowiązkami osób zarządzających wyższego szczebla oraz komórki ds. nadzoru przewidzianymi w obowiązującym prawie krajowym oraz w kodeksach ładu korporacyjnego. Osobami zarządzającymi wyższego szczebla mogą być niektórzy lub wszyscy członkowie zarządu.
(11)
Stała komórka ds. nadzoru zgodności z prawem oraz komórka ds. audytu wewnętrznego są niezbędne do zagwarantowania, że spółka zarządzająca posiada odpowiedni mechanizm kontroli. Komórka ds. nadzoru zgodności z prawem powinna być zorganizowana w taki sposób, aby zapewnić wykrywanie ryzyka niewywiązania się przez spółkę zarządzającą z jej zobowiązań wynikających z dyrektywy 2009/65/WE. Komórka ds. audytu wewnętrznego powinna służyć weryfikacji i ocenie różnych procedur kontroli i ustaleń administracyjnych wdrożonych przez spółkę zarządzającą.
(12)
Należy zapewnić spółkom zarządzającym pewną elastyczność w tworzeniu struktur zarządzania ryzykiem. W przypadkach gdy posiadanie odrębnej komórki ds. zarządzania ryzykiem nie byłoby odpowiednie lub proporcjonalne, spółka zarządzająca powinna być jednak w stanie wykazać, że odpowiednie środki ochrony przed konfliktami interesów umożliwiają jej prowadzenie działań z zakresu zarządzania ryzykiem w sposób niezależny.
(13)
Dyrektywa 2009/65/WE zobowiązuje spółki zarządzające do wdrożenia zasad dotyczących transakcji osobistych. Zgodnie z dyrektywą 2006/73/WE spółki zarządzające powinny uniemożliwiać swoim pracownikom, w przypadku których istnieje konflikt interesów lub którzy są w posiadaniu informacji poufnych w rozumieniu dyrektywy 2003/6/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 stycznia 2003 r. w sprawie wykorzystywania poufnych informacji i manipulacji na rynku (nadużyć na rynku) (5), zawieranie transakcji osobistych wiążących się z nieuprawnionym wykorzystaniem informacji, które uzyskali podczas wykonywania obowiązków służbowych.
(14)
Na mocy dyrektywy 2009/65/WE spółki zarządzające są zobowiązane do dopilnowania, by każda transakcja portfelowa, w którą zaangażowane są UCITS, mogła być odtworzona, dostarczając informacji o jej pochodzeniu, stronach biorących w niej udział, jej charakterze oraz czasie i miejscu jej realizacji. W związku z tym należy ustanowić wymogi dotyczące rejestrowania transakcji portfelowych oraz zleceń subskrypcji i umorzenia.
(15)
Na mocy dyrektywy 2009/65/WE spółki zarządzające UCITS są zobowiązane do posiadania odpowiednich mechanizmów zapewniających uczciwe traktowanie UCITS w przypadku nieuniknionych konfliktów interesów. Spółki zarządzające powinny zatem zadbać w takich przypadkach o niezwłoczne informowanie osób zarządzających wyższego szczebla lub innych właściwych organów wewnętrznych spółki zarządzającej, w celu podjęcia niezbędnych decyzji zapewniających uczciwe traktowanie UCITS i posiadaczy ich jednostek uczestnictwa.
(16)
Spółki zarządzające powinny być zobowiązane do przyjęcia, stosowania i utrzymywania skutecznej i odpowiedniej strategii wykonywania praw głosu związanych z instrumentami finansowymi, które znajdują się w posiadaniu zarządzanych przez nie UCITS, w celu zagwarantowania, że prawa te wykonywane są na korzyść wyłącznie UCITS. Informacje na temat powyższej strategii oraz jej stosowania powinny być swobodnie dostępne dla inwestorów, w tym za pośrednictwem stron internetowych. Zależnie od przypadku, decyzja o niewykonywaniu praw głosu może zostać uznana w pewnych okolicznościach za decyzję mającą na uwadze wyłączną korzyść UCITS, w zależności od jego strategii inwestycyjnej. Nie należy jednak wykluczać możliwości samodzielnego głosowania przez spółkę inwestycyjną lub wydania przez nią instrukcji dotyczących głosowania spółce zarządzającej.
(17)
Obowiązek poinformowania osób zarządzających wyższego szczebla lub innego właściwego organu wewnętrznego spółki zarządzającej w celu podjęcia przez nie niezbędnych decyzji nie powinien ograniczać obowiązku spółek zarządzających i UCITS do zgłaszania (np. w sprawozdaniach okresowych) sytuacji, w których ustalenia organizacyjne lub administracyjne w zakresie konfliktów interesów nie wystarczyły, by z należytą pewnością zapobiec wystąpieniu ryzyka szkody. W zgłoszeniu tym należy wyjaśnić i uzasadnić decyzję podjętą przez spółkę zarządzającą, nawet w przypadku decyzji o niepodjęciu działań, uwzględniając wewnętrzne zasady polityki i procedury przyjęte w celu wykrywania konfliktów interesów, zapobiegania im i zarządzania nimi.
(18)
Na mocy dyrektywy 2009/65/WE spółki zarządzające są zobowiązane do działania w najlepszym interesie UCITS, którymi zarządzają, oraz integralności rynku. Pewne strategie np. market timing (dążenie do wyprzedzania reakcji rynku) lub late trading (transakcje dokonywane po zamknięciu przyjmowania zleceń według ceny z tego samego dnia) mogą mieć negatywne skutki dla posiadaczy jednostek uczestnictwa i pogarszać funkcjonowanie rynku. Spółki zarządzające powinny zatem dysponować odpowiednimi procedurami umożliwiającymi zapobieganie nieprawidłowym praktykom. Spółki zarządzające powinny ponadto wdrożyć odpowiednie procedury zapobiegające stosowaniu nieuzasadnionych opłat i niewłaściwych praktyk, takich jak generowanie nadmiernej ilości transakcji, uwzględniające cele i politykę inwestycyjną UCITS.
(19)
Spółki zarządzające powinny również działać w najlepszym interesie UCITS zarówno wówczas, gdy bezpośrednio realizują zlecenia w imieniu UCITS, którymi zarządzają, jak i gdy przekazują je do realizacji osobom trzecim. Podczas realizacji zleceń w imieniu UCITS spółki zarządzające powinny podejmować wszelkie uzasadnione kroki w celu stałego uzyskiwania najkorzystniejszych dla UCITS wyników, uwzględniając cenę, koszty, bezzwłoczność, prawdopodobieństwo realizacji i rozliczenia, wielkość i charakter zlecenia oraz wszelkie inne aspekty dotyczące jego realizacji.
(20)
W celu zagwarantowania spełnienia wymogu przewidzianego w dyrektywie 2009/65/WE, zgodnie z którym spółki zarządzające postępują z należytą fachowością, dbałością i starannością, w najlepszym interesie UCITS, którymi zarządzają, należy ustanowić zasady dotyczące obsługi zleceń.
(21)
Niektóre opłaty, prowizje i korzyści niepieniężne, które mogą być wypłacane na rzecz spółki zarządzającej lub przez nią, nie powinny być dopuszczalne, ponieważ mogą mieć wpływ na przestrzeganie wymogów ustanowionych w dyrektywie 2009/65/WE, tj. uczciwego i godziwego postępowania przez spółki zarządzające, w najlepszym interesie UCITS. Należy zatem ustanowić jasne zasady określające, kiedy wniesione opłaty, prowizje lub korzyści niepieniężne nie są uznawane za naruszenie tych zasad.
(22)
Działalność transgraniczna spółki zarządzającej prowadzi do nowych wyzwań w relacjach pomiędzy spółką zarządzającą a depozytariuszem UCITS. W celu zagwarantowania niezbędnej pewności prawnej w niniejszej dyrektywie należy określić główne elementy umowy pomiędzy depozytariuszem UCITS a spółką zarządzającą, jeżeli spółka zarządzająca ma siedzibę w innym państwie członkowskim niż macierzyste państwo członkowskie UCITS. Uwzględniając potrzebę zagwarantowania, że wspomniana umowa właściwie służy swojemu celowi, należy przewidzieć normę kolizyjną, stanowiącą odstępstwo od art. 3 i 4 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 593/2008 z dnia 17 czerwca 2008 r. w sprawie prawa właściwego dla zobowiązań umownych (Rzym I) (6), w taki sposób, że prawem właściwym dla wspomnianej umowy jest prawo macierzystego państwa członkowskiego UCITS.
(23)
W dyrektywie 2009/65/WE przewidziano obowiązek określenia kryteriów dotyczących oceny adekwatności procesu zarządzania ryzykiem spółki zarządzającej. Kryteria te powinny koncentrować się na opracowaniu odpowiedniej i udokumentowanej polityki zarządzania ryzykiem, która ma być stosowana przez spółki zarządzające. Polityka ta powinna umożliwiać spółkom zarządzającym ocenę różnych rodzajów ryzyka podejmowanego w związku z pozycjami w portfelach, którymi zarządzają, oraz wkładu tych poszczególnych rodzajów ryzyka w ogólny profil ryzyka portfela. Zasady polityki zarządzania ryzykiem powinny być adekwatne i proporcjonalne do charakteru, skali i stopnia złożoności działalności spółki zarządzającej i UCITS, którymi spółka ta zarządza.
(24)
Okresowa ocena, monitorowanie i przegląd polityki zarządzania ryzykiem przez spółki zarządzające jest również kryterium oceny adekwatności procesu zarządzania ryzykiem. Kryterium to obejmuje również przegląd skuteczności środków podjętych w celu wyeliminowania nieprawidłowości w funkcjonowaniu procesu zarządzania ryzykiem.
(25)
Zasadniczym elementem kryteriów oceny adekwatności procesów zarządzania ryzykiem jest przyjęcie przez spółkę zarządzającą proporcjonalnych i skutecznych metod pomiaru umożliwiających dokonanie w dowolnym momencie pomiaru ryzyka, na jakie są lub mogą być narażone UCITS, którymi spółka ta zarządza. Wymogi te określono na podstawie wspólnych praktyk uzgodnionych przez właściwe organy państw członkowskich. Obejmują one zarówno środki ilościowe, w przypadku wymiernych rodzajów ryzyka, jak i metody jakościowe. Elektroniczne systemy i narzędzia przetwarzania danych stosowane do obliczania środków ilościowych powinny być zintegrowane pomiędzy sobą lub z aplikacjami wykorzystywanymi do celów bezpośredniej obsługi klienta i aplikacjami księgowymi. Metody pomiaru ryzyka powinny pozwalać na odpowiedni pomiar ryzyka w okresach większych zawirowań na rynku oraz, w razie potrzeby, ich przegląd w interesie posiadaczy jednostek uczestnictwa. Powinny one również pozwalać na odpowiednią ocenę koncentracji i interakcji pomiędzy danymi rodzajami ryzyka na poziomie portfela.
(26)
Celem prawidłowo funkcjonującego systemu zarządzania ryzykiem jest przestrzeganie przez spółki zarządzające limitów inwestycyjnych określonych w dyrektywie 2009/65/WE, takich jak limit ogólnego narażenia na ryzyko i narażenia na ryzyko kontrahenta. Należy zatem ustanowić kryteria dotyczące obliczania ryzyka kontrahenta i ogólnego narażenia na ryzyko.
(27)
Przy ustanawianiu powyższych kryteriów niezbędne jest, by w niniejszej dyrektywie doprecyzowano sposób obliczania ogólnego narażenia na ryzyko, w tym na podstawie metody zaangażowania, wartości zagrożonej lub zaawansowanych metod pomiaru ryzyka. W dyrektywie należy również określić główne elementy metodyki, którą powinna stosować spółka zarządzająca do obliczania ryzyka kontrahenta. Stosując te przepisy należy uwzględnić warunki, z zastrzeżeniem których metody te są stosowane, w tym zasady mające zastosowanie do ustaleń dotyczących zabezpieczeń mających na celu ograniczenie narażenia UCITS na ryzyko kontrahenta, a także stosowanie ustaleń dotyczących kompensowania zobowiązań i zabezpieczania wypracowanych przez właściwe organy w ramach prac Komitetu Europejskich Organów Nadzoru nad Rynkiem Papierów Wartościowych.
(28)
Zgodnie z dyrektywą 2009/65/WE spółki zarządzające są zobowiązane do stosowania procesu dokładnej i niezależnej oceny wartości pozagiełdowych instrumentów pochodnych. Niniejsza dyrektywa ustanawia zatem szczegółowe zasady dotyczące tego procesu zgodnie z dyrektywą Komisji 2007/16/WE z dnia 19 marca 2007 r. dotyczącą wykonania dyrektywy Rady 85/611/EWG w sprawie koordynacji przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych odnoszących się do przedsiębiorstw zbiorowego inwestowania w zbywalne papiery wartościowe (UCITS) w zakresie wyjaśnienia niektórych definicji (7). W ramach dobrej praktyki spółki zarządzające powinny stosować te wymogi w stosunku do instrumentów, które narażają UCITS na ryzyko wyceny odpowiadające ryzyku związanemu z pozagiełdowymi instrumentami pochodnymi, takiemu jak brak płynności produktu i/lub złożony charakter struktury spłaty. Spółki zarządzające powinny zatem przyjąć ustalenia i procedury zgodne z wymogami ustanowionymi w art. 44 dotyczącymi wyceny zbywalnych papierów wartościowych o ograniczonej płynności lub złożonym charakterze bądź instrumentów rynku pieniężnego wymagających stosowania metod wyceny na podstawie modelu.
(29)
Na mocy dyrektywy 2009/65/WE spółka zarządzająca jest zobowiązana do powiadamiania odpowiednich właściwych organów o typach instrumentów pochodnych, w które dokonano inwestycji UCITS, ryzyku z tym związanym, obowiązujących limitach ilościowych i wybranych metodach szacowania ryzyka związanego z tymi transakcjami. Należy określić treść i procedury, które mają stosować spółki zarządzające podczas wykonywania tego obowiązku.
(30)
Konsultacji technicznych udzielił Komitet Europejskich Organów Nadzoru nad Rynkiem Papierów Wartościowych ustanowiony na mocy decyzji Komisji 2009/77/WE (8).
(31)
Środki przewidziane w niniejszej dyrektywie są zgodne z opinią Europejskiego Komitetu Papierów Wartościowych,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:
ROZDZIAŁ I
PRZEDMIOT, ZAKRES I DEFINICJE
Artykuł 1
Przedmiot
W niniejszej dyrektywie ustanawia się przepisy wykonawcze do dyrektywy 2009/65/WE:
1)
określające procedury i ustalenia, o których mowa w art. 12 ust. 1 akapit drugi lit. a), oraz struktury i wymogi organizacyjne służące ograniczeniu konfliktów interesów do minimum, o których mowa w art. 12 ust. 1 akapit drugi lit. b);
2)
ustanawiające kryteria postępowania uczciwego i rzetelnego oraz z należytą fachowością, dbałością i starannością, w najlepszym interesie UCITS oraz kryteria służące do ustalania typów konfliktów interesów, określające zasady mające na celu zapewnienie wydajnego wykorzystania zasobów oraz kroki, które należy podjąć w celu wykrycia konfliktów interesów określonych w art. 14 ust. 1 i 2, zapobiegania im, zarządzania nimi bądź ich ujawniania;
3)
dotyczące informacji, jakie mają być zawarte w umowach pomiędzy depozytariuszem a spółką zarządzającą zgodnie z art. 23 ust. 5 i art. 33 ust. 5; oraz
4)
dotyczące procesu zarządzania ryzykiem, o którym mowa w art. 51 ust. 1, w szczególności kryteria dotyczące oceny adekwatności procesu zarządzania ryzykiem stosowanego przez spółkę zarządzającą oraz polityki i procesów zarządzania ryzykiem, a także ustaleń, procesów i metod w zakresie pomiaru ryzyka i zarządzania nim odnoszące się do tych kryteriów.
Artykuł 2
Zakres
1. Niniejsza dyrektywa ma zastosowanie do spółek zarządzających zajmujących się zarządzaniem przedsiębiorstwem zbiorowego inwestowania w zbywalne papiery wartościowe (UCITS), jak określono w art. 6 ust. 2 dyrektywy 2009/65/WE.
Rozdział V niniejszej dyrektywy ma również zastosowanie do depozytariuszy wykonujących swoje obowiązki zgodnie z przepisami rozdziału IV i rozdziału V sekcja 3 dyrektywy 2009/65/WE.
2. Przepisy niniejszego rozdziału, rozdziału II art. 12 i rozdziałów III, VI i VI stosuje się odpowiednio do spółek inwestycyjnych, które nie wyznaczyły spółki zarządzającej posiadającej zezwolenie na działalność na mocy dyrektywy 2009/65/WE.
W tych przypadkach „spółkę zarządzającą” rozumie się jako „spółkę inwestycyjną”.
Artykuł 3
Definicje
Do celów niniejszej dyrektywy stosuje się definicje określone w dyrektywie 2009/65/WE oraz następujące definicje dodatkowe:
1)
„klient” oznacza osobę fizyczną lub prawną lub inne przedsiębiorstwo, w tym UCITS, na rzecz którego spółka zarządzająca świadczy usługę zarządzania zbiorowym portfelem lub usługi zgodnie z art. 6 ust. 3 dyrektywy 2009/65/WE;
2)
„posiadacz jednostek uczestnictwa” oznacza osobę fizyczną lub prawną posiadającą co najmniej jedną jednostkę uczestnictwa w UCITS;
3)
„osoba zaangażowana” w odniesieniu do spółki zarządzającej oznacza dowolną spośród następujących osób:
a)
dyrektor, wspólnik lub osoba na stanowisku równorzędnym, lub osoba kierująca spółką zarządzającą;
b)
pracownik spółki zarządzającej oraz każda inna osoba fizyczna, której usługi pozostają do dyspozycji i pod kontrolą spółki zarządzającej oraz która uczestniczy w świadczeniu usług zarządzania zbiorowym portfelem przez spółkę zarządzającą;
c)
osoba fizyczna, która bezpośrednio uczestniczy w świadczeniu usług na rzecz spółki zarządzającej na mocy upoważnienia udzielonego osobom trzecim do celów świadczenia przez spółkę zarządzającą usług zarządzania zbiorowym portfelem;
4)
„osoby zarządzające wyższego szczebla” oznaczają osobę lub osoby faktycznie prowadzące działalność spółki zarządzającej zgodnie z art. 7 ust. 1 lit. b) dyrektywy 2009/65/WE;
5)
„zarząd” oznacza zarząd spółki zarządzającej;
6)
„komórka ds. nadzoru” oznacza odpowiednie osoby lub organ(-y) odpowiedzialne za nadzór nad osobami zarządzającymi wyższego szczebla oraz za ocenę i okresowy przegląd adekwatności i skuteczności procesu zarządzania ryzykiem oraz polityk, ustaleń i procedur wdrożonych w celu spełnienia wymogów wynikających z dyrektywy 2009/65/WE;
7)
„ryzyko kontrahenta” oznacza ryzyko straty dla UCITS wynikające z faktu, że kontrahent będący stroną transakcji może nie wypełnić swoich zobowiązań przed ostatecznym rozliczeniem przepływu pieniężnego w ramach transakcji;
8)
„ryzyko płynności” oznacza ryzyko polegające na braku możliwości sprzedania, zlikwidowania lub zamknięcia pozycji wchodzącej w skład portfela UCITS przy ograniczonych kosztach i w odpowiednio krótkim czasie, na skutek czego zagrożona jest zdolność UCITS do stałego przestrzegania przepisów art. 84 ust. 1 dyrektywy 2009/65/WE;
9)
„ryzyko rynkowe” oznacza ryzyko straty dla UCITS wynikające z wahań wartości rynkowej pozycji wchodzących w skład portfela UCITS na skutek ewolucji zmiennych rynkowych, takich jak stopy procentowe, kursy walutowe, ceny akcji i towarów lub zdolność kredytowa emitenta;
10)
„ryzyko operacyjne” oznacza ryzyko straty dla UCITS wynikające z nieodpowiednich procesów wewnętrznych i nieprawidłowości dotyczących zasobów ludzkich i systemów spółki zarządzającej lub też ze zdarzeń zewnętrznych oraz obejmuje ryzyko prawne i ryzyko dokumentacyjne, a także ryzyko wynikające z procedur zawierania transakcji, rozliczania i wyceny stosowanych w imieniu UCITS.
Zdefiniowany w pkt 5 termin „zarząd” nie obejmuje rady nadzorczej, jeżeli spółki zarządzające stosują system dualistyczny, w skład którego wchodzi zarząd i rada nadzorcza.
ROZDZIAŁ II
PROCEDURY ADMINISTRACYJNE I MECHANIZM KONTROLNY
(Artykuł 12 ust. 1 lit. a) i art. 14 ust. 1 lit. c) dyrektywy 2009/65/WE)
SEKCJA 1
Zasady ogólne
Artykuł 4
Ogólne wymogi dotyczące procedur i organizacji
1. Państwa członkowskie wymagają od spółek zarządzających przestrzegania następujących wymogów:
a)
ustanowienie, wprowadzenie i utrzymywanie procedur decyzyjnych i struktury organizacyjnej, które w jasny i udokumentowany sposób określają zasady podległości służbowej oraz przydzielają funkcje i obowiązki;
b)
upewnienie się, czy osoby zaangażowane wiedzą o procedurach, które mają obowiązek przestrzegać w celu właściwego wypełniania swoich obowiązków;
c)
ustanowienie, wprowadzenie i utrzymywanie odpowiednich mechanizmów kontroli wewnętrznej służących zapewnieniu zgodności z decyzjami i procedurami na wszystkich szczeblach organizacyjnych spółki zarządzającej;
d)
ustalenie, wprowadzenie i utrzymywanie efektywnego systemu sprawozdawczości wewnętrznej i przekazu informacji na wszystkich odpowiednich szczeblach organizacyjnych spółki zarządzającej, a także skutecznej wymiany informacji z zaangażowanymi osobami trzecimi;
e)
utrzymywanie odpowiedniej, należycie uporządkowanej dokumentacji dotyczącej działalności gospodarczej i organizacji wewnętrznej.
Państwa członkowskie dbają o to, by spółki zarządzające brały pod uwagę charakter, skalę i stopień złożoności prowadzonej przez siebie działalności, a także charakter i zakres usług oraz działań wykonywanych w jej ramach.
2. Państwa członkowskie wymagają, by spółki zarządzające ustanowiły, wprowadziły i utrzymywały systemy i procedury, które zapewniają właściwy stopień bezpieczeństwa, rzetelności i poufności informacji, uwzględniając przy tym charakter danych informacji.
3. Państwa członkowskie wymagają, by spółki zarządzające ustanowiły, wprowadziły i utrzymywały odpowiednią politykę ciągłości działania, której celem jest zachowanie najważniejszych danych i funkcji oraz utrzymanie usług i działalności w razie przerwy w funkcjonowaniu systemów i procedur - a jeśli nie jest to możliwe - możliwie szybkie odzyskanie takich danych i funkcji oraz możliwie szybkie wznowienie usług i działalności.
4. Państwa członkowskie wymagają, by spółki zarządzające ustanowiły, wprowadziły i utrzymywały zasady i procedury księgowe, które umożliwiają terminowe dostarczenie właściwemu organowi, na jego wniosek, sprawozdań finansowych, które dają prawdziwy i rzetelny obraz ich sytuacji finansowej oraz są zgodne ze wszystkimi obowiązującymi standardami i regułami rachunkowości.
5. Państwa członkowskie wymagają, by spółki zarządzające monitorowały i regularnie oceniały adekwatność i skuteczność stosowanych przez siebie systemów, mechanizmów kontroli wewnętrznej i ustaleń dokonanych zgodnie z ust. 1-4 oraz podejmowały odpowiednie środki w celu wyeliminowania wszelkich nieprawidłowości.
Artykuł 5
Zasoby
1. Państwa członkowskie wymagają, by spółki zarządzające zatrudniały pracowników, którzy posiadają umiejętności, kwalifikacje i wiedzę fachową potrzebną do wywiązania się z przydzielonych im obowiązków.
2. Państwa członkowskie dopilnowują, by spółki zarządzające utrzymywały niezbędne zasoby i wiedzę fachową w celu skutecznego monitorowania działań prowadzonych przez osoby trzecie na podstawie ustaleń poczynionych ze spółką zarządzającą, szczególnie pod kątem zarządzania ryzykiem związanym z tymi ustaleniami.
3. Państwa członkowskie wymagają od spółek zarządzających dbania o to, by wykonywanie przez osoby zaangażowane wielu funkcji nie prowadziło w praktyce bądź potencjalnie do niezdolności tych osób do wykonywania którejkolwiek z tych funkcji w sposób należyty, uczciwy i profesjonalny.
4. Państwa członkowskie dbają o to, by z powodów określonych w ust. 1, 2 i 3 spółki zarządzające brały pod uwagę charakter, skalę i stopień złożoności prowadzonej przez siebie działalności, a także charakter i zakres usług oraz działań wykonywanych w jej ramach.
SEKCJA 2
Procedury administracyjne i księgowe
Artykuł 6
Rozpatrywanie skarg
1. Państwa członkowskie wymagają, by spółki zarządzające ustanowiły, wprowadziły i utrzymywały skuteczne i przejrzyste procedury racjonalnego i szybkiego rozpatrywania skarg wpływających od inwestorów.
2. Państwa członkowskie wymagają od spółek zarządzających dopilnowania, by każda skarga oraz środki podjęte w celu jej rozpatrzenia zostały udokumentowane.
3. Inwestorzy mają możliwość składania skarg bez żadnych opłat. Informacje dotyczące procedur, o których mowa w ust. 1, są udostępniane inwestorom nieodpłatnie.
Artykuł 7
Elektroniczne przetwarzanie danych
1. Państwa członkowskie wymagają, by spółki zarządzające dokonały odpowiednich ustaleń dotyczących systemów elektronicznych umożliwiających szybkie i prawidłowe rejestrowanie każdej transakcji portfelowej lub zlecenia subskrypcji bądź umorzenia, w celu przestrzegania przepisów art. 14 i 15.
2. Państwa członkowskie wymagają, by spółki zarządzające zapewniały wysoki poziom bezpieczeństwa podczas elektronicznego przetwarzania danych, a także, w stosownych przypadkach, rzetelności i poufności rejestrowanych informacji.
Artykuł 8
Procedury księgowe
1. Państwa członkowskie wymagają, by spółki członkowskie zapewniały stosowanie zasad i procedur księgowych, o których mowa w art. 4 ust. 4, w celu zapewnienia ochrony posiadaczom jednostek uczestnictwa.
Księgowość UCITS jest prowadzona w taki sposób, aby umożliwiać bezpośrednie identyfikowanie pasywów i aktywów UCITS w dowolnym momencie.
Jeśli UCITS posiada różne subfundusze, prowadzone są dla nich odrębne księgi rachunkowe.
2. Państwa członkowskie wymagają, by spółki zarządzające ustanowiły, wdrożyły i utrzymywały zasady i procedury księgowe zgodnie z zasadami księgowości obowiązującymi w macierzystych państwach członkowskich UCITS w celu zapewnienia prawidłowego obliczania wartości netto aktywów każdego UCITS na podstawie ksiąg rachunkowych oraz prawidłowej realizacji zleceń subskrypcji i umorzenia na podstawie tej wartości.
3. Państwa członkowskie wymagają, by spółki zarządzające ustanowiły odpowiednie procedury zapewniające prawidłową i dokładną wycenę aktywów i pasywów UCITS zgodnie z obowiązującymi zasadami, o których mowa w art. 85 dyrektywy 2009/65/WE.
SEKCJA 3
Mechanizmy kontroli wewnętrznej
Artykuł 9
Kontrola sprawowana przez osoby zarządzające wyższego szczebla i komórkę ds. nadzoru
1. Państwa członkowskie wymagają, by spółki zarządzające, dokonując wewnętrznego przydziału zadań, czyniły to w sposób, z którego wynika odpowiedzialność osób zarządzających wyższego szczebla i w stosownych przypadkach także komórki ds. nadzoru, za wywiązanie się ze spoczywających na spółce zobowiązań przewidzianych w dyrektywie 2009/65/WE.
2. Spółka zarządzająca dopilnowuje, by osoby zarządzające wyższego szczebla:
a)
były odpowiedzialne za wdrożenie ogólnej polityki inwestycyjnej dla każdego zarządzanego UCITS, określonej, w zależności od przypadku, w prospekcie emisyjnym, regulaminie funduszu lub dokumentach założycielskich spółki inwestycyjnej;
b)
nadzorowały zatwierdzanie strategii inwestycyjnych dla każdego zarządzanego UCITS;
c)
były odpowiedzialne za dopilnowanie, aby spółka zarządzająca posiadała stałą i skutecznie działającą komórkę ds. nadzoru zgodności z prawem, o której mowa w art. 10, nawet w przypadku gdy funkcje tej komórki wykonywane są przez osobę trzecią;
d)
dopilnowywały, by ogólna polityka inwestycyjna, strategie inwestycyjne oraz limity ryzyka każdego zarządzanego UCITS były odpowiednio i skutecznie wdrażane i przestrzegane oraz sprawdzały to okresowo, nawet w przypadku gdy funkcje zarządzania ryzykiem wykonywane są przez osobę trzecią;
e)
zatwierdzały adekwatność procedur wewnętrznych dotyczących podejmowania decyzji inwestycyjnych w odniesieniu do każdego zarządzanego UCITS oraz dokonywały ich okresowego przeglądu, w celu dopilnowania, by decyzje te były spójne z zatwierdzonymi strategiami inwestycyjnymi;
f)
zatwierdzały politykę zarządzania ryzykiem oraz ustalenia, procesy i metody wdrażania tej polityki, o których mowa w art. 38, w tym system limitów ryzyka dla każdego zarządzanego UCITS, oraz dokonywały ich okresowego przeglądu.
3. Spółka zarządzająca dopilnowuje również, by osoby zarządzające wyższego szczebla oraz, w stosownych przypadkach, komórka ds. nadzoru:
a)
oceniały skuteczność polityk, ustaleń i procedur wdrożonych w celu wywiązania się z zobowiązań przewidzianych w dyrektywie 2009/65/WE oraz dokonywały ich okresowego przeglądu;
b)
podejmowały odpowiednie środki w celu wyeliminowania wszelkich nieprawidłowości.
4. Państwa członkowskie wymagają od spółek zarządzających dopilnowania, by osoby zarządzające wyższego szczebla otrzymywały często (i nie rzadziej niż raz do roku) pisemne sprawozdania dotyczące zgodności z prawem, audytu wewnętrznego i zarządzania ryzykiem, zawierające w szczególności informację o tym, czy w przypadku nieprawidłowości podjęto odpowiednie środki naprawcze.
5. Państwa członkowskie wymagają od spółek zarządzających dopilnowania, by osoby zarządzające wyższego szczebla otrzymywały regularne sprawozdania z realizacji strategii inwestycyjnych i stosowania wewnętrznych procedur dotyczących podejmowania decyzji inwestycyjnych, o których mowa w ust. 2 lit. b)-e).
6. Państwa członkowskie wymagają od spółek zarządzających dopilnowania, by komórka ds. nadzoru (jeśli taka istnieje) otrzymywała regularne, pisemne sprawozdania na temat zagadnień, o których mowa w ust. 4.
Artykuł 10
Stała komórka ds. zgodności z prawem
1. Państwa członkowskie wymagają, by spółki zarządzające ustanowiły, wprowadziły i utrzymywały odpowiednie zasady polityki i procedury służące wykrywaniu ryzyka niewywiązania się przez spółkę zarządzającą z jej zobowiązań na podstawie dyrektywy 2009/65/WE oraz związanych z tym zagrożeń, jak również by wprowadziły odpowiednie środki i procedury, tak by ograniczyć takie ryzyko do minimum oraz umożliwić właściwym organom skuteczne wykonywanie uprawnień przysługujących im na mocy tej dyrektywy.
Państwa członkowskie dbają o to, by spółki zarządzające brały pod uwagę charakter, skalę i stopień złożoności prowadzonej przez siebie działalności, a także charakter i zakres usług oraz działań wykonywanych w jej ramach.
2. Państwa członkowskie wymagają, by spółki zarządzające ustanowiły i utrzymywały stałą i skutecznie działającą komórkę ds. nadzoru zgodności z prawem, która działa niezależnie i odpowiada za:
a)
monitorowanie i regularną ocenę adekwatności i skuteczności środków, zasad polityki i procedur wprowadzonych zgodnie z ust. 1 oraz działań podjętych w celu wyeliminowania wszelkich nieprawidłowości w wypełnianiu przez spółkę zarządzającą jej zobowiązań;
b)
doradztwo i pomoc dla osób zaangażowanych odpowiedzialnych za wykonywanie usług i działań, służące wypełnianiu przez spółkę zarządzającą jej zobowiązań wynikających z dyrektywy 2009/65/WE.
3. Aby komórka ds. zgodności z prawem, o której mowa w ust. 2, mogła wypełniać swoje obowiązki w sposób właściwy i niezależny, spółki zarządzające zapewniają spełnienie następujących warunków:
a)
komórka ta dysponuje koniecznymi uprawnieniami, zasobami, wiedzą fachową i dostępem do wszystkich istotnych informacji;
b)
należy wyznaczyć inspektora ds. zgodności z prawem, który odpowiada za komórkę ds. zgodności z prawem oraz przedkładanie osobom zarządzającym wyższego szczebla częstych sprawozdań (nie rzadziej niż raz w roku) z zakresu zgodności z prawem, zawierających w szczególności informację o tym, czy w przypadku nieprawidłowości podjęto odpowiednie środki naprawcze;
c)
osoby zaangażowane, które biorą udział w pracach komórki ds. zgodności z prawem, nie mogą jednocześnie uczestniczyć w wykonywaniu usług ani działań, które monitorują;
d)
metoda ustalania wynagrodzenia osób zaangażowanych, które biorą udział w pracach komórki ds. zgodności z prawem, nie może faktycznie ani potencjalnie wpływać na obiektywizm tych osób.
Spółka zarządzająca nie ma jednak obowiązku stosowania się do przepisów akapitu pierwszego lit. c) lub d), jeżeli potrafi wykazać, że wymóg ten jest nieproporcjonalny w stosunku do charakteru, skali i stopnia złożoności działalności prowadzonej przez tę spółkę, a także w stosunku do charakteru i zakresu jej usług oraz działań, oraz że jej komórka ds. zgodności z prawem nadal działa skutecznie.
Artykuł 11
Stała komórka ds. audytu wewnętrznego
1. Państwa członkowskie wymagają, by spółki zarządzające - gdy jest to właściwe i proporcjonalne w stosunku do charakteru, skali i stopnia złożoności działalności oraz do charakteru i zakresu działań związanych z zarządzaniem zbiorowym portfelem wykonywanych w jej ramach - ustanowiły i utrzymywały odrębną komórkę ds. audytu wewnętrznego, która działa niezależnie od innych komórek i obszarów działalności spółki zarządzającej.
2. Komórka ds. audytu wewnętrznego, o której mowa w ust. 1, odpowiada za:
a)
ustanowienie, wdrożenie i utrzymywanie planu audytu służącego badaniu i ocenianiu adekwatności i skuteczności systemów, mechanizmów kontroli wewnętrznej i ustaleń stosowanych przez spółkę zarządzającą;
b)
wydawanie zaleceń na podstawie wyników prac przeprowadzonych zgodnie z lit. a);
c)
kontrolę stosowania się do zaleceń, o których mowa w lit. b);
d)
składanie sprawozdań z audytów wewnętrznych zgodnie z art. 9 ust. 4.
Artykuł 12
Stała komórka ds. zarządzania ryzykiem
1. Państwa członkowskie wymagają, by spółki zarządzające ustanowiły i prowadziły stałą komórkę ds. zarządzania ryzykiem.
2. Stała komórka ds. zarządzania ryzykiem, o której mowa w ust. 1, jest niezależna od jednostek operacyjnych pod względem hierarchii służbowej i pełnionych funkcji.
Państwa członkowskie mogą jednak zezwolić spółkom zarządzającym na odstępstwo od powyższego obowiązku, jeżeli takie odstępstwo jest odpowiednie i proporcjonalne w stosunku do charakteru, skali i stopnia złożoności działalności spółki zarządzającej oraz UCITS, którymi zarządza.
Spółka zarządzająca jest w stanie wykazać, że przyjęto odpowiednie środki ochronne zapobiegające konfliktom interesów, co umożliwia niezależne wykonywanie działań w zakresie zarządzania ryzykiem, oraz że stosowany przez nią proces zarządzania ryzykiem spełnia wymogi przewidziane w art. 51 dyrektywy 2009/65/WE.
3. Stała komórka ds. zarządzania ryzykiem:
a)
wdraża politykę i procedury zarządzania ryzykiem;
b)
zapewnia zgodność z systemem limitów ryzyka UCITS, w tym ustawowymi limitami ogólnego narażenia na ryzyko i ryzyko kontrahenta zgodnie z art. 41, 42 i 43;
c)
doradza zarządowi w zakresie określenia profilu ryzyka każdego zarządzanego UCITS;
d)
regularnie przedkłada zarządowi oraz - jeśli istnieje - komórce ds. nadzoru sprawozdania na temat:
(i)
zgodności aktualnych poziomów ryzyka, na które narażone jest każde zarządzane UCITS, z profilem ryzyka ustalonym dla danego UCITS;
(ii)
zgodności każdego zarządzanego UCITS z odpowiednimi systemami limitów ryzyka;
(iii)
adekwatności i skuteczności procesu zarządzania ryzykiem, wraz z informacjami, czy w przypadku nieprawidłowości podjęto odpowiednie środki naprawcze;
e)
regularnie przedkłada osobom zarządzającym wyższego szczebla sprawozdania na temat obecnego poziomu ryzyka, na które narażone jest każde zarządzane UCITS, oraz wszelkich faktycznych lub prawdopodobnych przekroczeń tych limitów w celu zapewnienia podjęcia szybkich i odpowiednich działań;
f)
przegląda i wspiera, w stosownych przypadkach, ustalenia i procedury dotyczące wyceny pozagiełdowych instrumentów pochodnych, o których mowa w art. 44.
4. Stała komórka ds. zarządzania ryzykiem posiada niezbędne uprawnienia i dostęp do wszelkich informacji niezbędnych do realizacji zadań określonych w ust. 3.
Artykuł 13
Transakcje osobiste
1. Państwa członkowskie wymagają, by spółki zarządzające ustanowiły, wprowadziły i utrzymywały odpowiednie ustalenia służące temu, by żadna osoba zaangażowana, która uczestniczy w działaniach mogących wywołać konflikt interesów lub która w związku z działaniami wykonywanymi przez siebie w imieniu spółki zarządzającej ma dostęp do informacji wewnętrznych w rozumieniu art. 1 ust. 1 dyrektywy 2003/6/WE lub innych informacji poufnych dotyczących UCITS lub transakcji zawieranych z udziałem UCITS lub na jego rachunek, nie podejmowała żadnej z następujących czynności:
a)
zawarcie transakcji osobistej, która spełnia co najmniej jedno z poniższych kryteriów:
(i)
osobie tej zakazuje się zawarcia danej transakcji osobistej w rozumieniu dyrektywy 2003/6/WE;
(ii)
transakcja łączy się z nieuprawnionym lub nieprawidłowym ujawnieniem informacji poufnych;
(iii)
transakcja koliduje lub może kolidować z obowiązkiem spółki zarządzającej wynikającym z dyrektywy 2009/65/WE lub dyrektywy 2004/39/WE;
b)
doradzanie innym osobom lub nakłanianie ich, w zakresie wykraczającym poza właściwy tryb wykonywania obowiązków wynikających z umowy o pracę lub o świadczenie usług, do zawarcia transakcji na instrumentach finansowych, jeżeli taka sama transakcja stanowiąca transakcję osobistą osoby zaangażowanej byłaby objęta przepisami lit. a) niniejszego ustępu lub art. 25 ust. 2 lit. a) lub b) dyrektywy 2006/73/WE lub stanowiłaby nieuprawnione wykorzystanie informacji na temat zleceń będących w trakcie realizacji;
c)
ujawnienie innej osobie informacji lub opinii w zakresie wykraczającym poza normalny tryb wykonywania obowiązków wynikających z umowy o pracę lub o świadczenie usług oraz - nie naruszając przepisów art. 3 lit. a) dyrektywy 2003/6/WE - w sytuacji gdy osoba zaangażowana wie lub istnieją uzasadnione podstawy, aby zakładać, że powinna wiedzieć o tym, że ujawnienie takich informacji lub opinii pozwoli lub może pozwolić tej innej osobie na podjęcie jednego z następujących działań:
(i)
zawarcie transakcji na instrumentach finansowych, jeżeli taka sama transakcja stanowiąca transakcję osobistą osoby zaangażowanej byłaby objęta przepisami lit. a) niniejszego ustępu lub art. 25 ust. 2 lit. a) lub b) dyrektywy 2006/73/WE lub w inny sposób stanowiłaby nieuprawnione wykorzystanie informacji na temat zleceń będących w trakcie realizacji;
(ii)
doradzanie innej osobie lub nakłanianie jej do zawarcia takiej transakcji.
2. Ustalenia wymagane na mocy ust. 1 służą w szczególności temu, by:
a)
każda osoba zaangażowana objęta przepisami ust. 1 była świadoma ograniczeń dotyczących transakcji osobistych oraz środków ustanowionych przez spółkę zarządzającą w związku z transakcjami osobistymi i ujawnianiem informacji, zgodnie z ust. 1;
b)
spółka zarządzająca była bezzwłocznie informowana o każdej transakcji osobistej zawartej przez osobę zaangażowaną poprzez zgłoszenie takiej transakcji lub za pomocą innych procedur umożliwiających spółce zarządzającej wykrycie takich transakcji;
c)
prowadzono rejestr transakcji osobistych zgłoszonych spółce zarządzającej lub wykrytych przez nią, w tym upoważnień lub zakazów wydanych w związku z taką transakcją.
Do celów akapitu pierwszego lit. b), jeżeli pewne działania wykonywane są przez osoby trzecie, spółka zarządzająca dopilnowuje, by podmiot, który wykonuje te działania, prowadził rejestr transakcji osobistych zawieranych przez wszystkie osoby zaangażowane oraz by na wniosek spółki zarządzającej bezzwłocznie przekazywał jej informacje na ten temat.
3. Ustępy 1 i 2 nie mają zastosowania do następujących typów transakcji osobistych:
a)
transakcje osobiste wykonywane w ramach usługi dyskrecjonalnego zarządzania portfelem, jeśli nie są poprzedzone korespondencją na temat transakcji pomiędzy zarządzającym portfelem a osobą zaangażowaną lub inną osobą, na rachunek której dokonuje się transakcji;
b)
transakcje osobiste dotyczące UCITS lub jednostek przedsiębiorstw zbiorowego inwestowania podlegających zgodnie z prawem krajowym nadzorowi państwa członkowskiego, które wymaga równoważnego poziomu dywersyfikacji ryzyka związanego z aktywami, w sytuacji gdy osoba zaangażowana i każda inna osoba, na rachunek której dokonuje się transakcji, nie uczestniczą w zarządzaniu tym przedsiębiorstwem.
4. Do celów ust. 1, 2 i 3 niniejszego artykułu „transakcja osobista” ma to samo znaczenie jak w art. 11 dyrektywy 2006/73/WE.
Artykuł 14
Rejestrowanie transakcji portfelowych
1. Państwa członkowskie wymagają od spółek zarządzających dopilnowania, by dla każdej transakcji portfelowej związanej z UCITS bezzwłocznie zarejestrowano informacje wystarczające do odtworzenia szczegółów zlecenia oraz dokonanej transakcji.
2. Zarejestrowane informacje, o których mowa w ust. 1, obejmują:
a)
nazwę lub inne oznaczenie UCITS oraz imię i nazwisko osoby działającej w imieniu UCITS;
b)
informacje niezbędne do określenia instrumentu będącego przedmiotem transakcji;
c)
ilość;
d)
rodzaj zlecenia lub transakcji;
e)
cenę;
f)
w przypadku zleceń - datę i dokładną godzinę przekazania zlecenia do realizacji oraz imię i nazwisko lub inne dane identyfikujące osobę, której przekazano zlecenie do realizacji, a w przypadku transakcji - datę i dokładną godzinę decyzji o przystąpieniu do realizacji transakcji i jej realizacji;
g)
imię i nazwisko osoby przekazującej zlecenie do realizacji lub realizującej transakcję;
h)
w stosownych przypadkach, przyczyny wycofania zlecenia;
i)
w przypadku zrealizowanych transakcji - oznaczenie kontrahenta i miejsca realizacji.
Do celów akapitu pierwszego lit. i) „miejsce realizacji” oznacza rynek regulowany, o którym mowa w art. 4 ust. 1 pkt 14 dyrektywy 2004/39/WE, wielostronną platformę obrotu, o której mowa w art. 4 ust. 1 pkt 15 tej dyrektywy, podmiot giełdowy prowadzący regularną działalność w oparciu o ustalone zasady, o którym mowa w art. 4 ust. 1 pkt 7 tej dyrektywy, bądź animatora rynku czy inny podmiot zapewniający płynność instrumentów finansowych lub podmiot, który w państwie trzecim pełni obowiązki podobne do tych, które wykonują wyżej wymienione podmioty.
Artykuł 15
Rejestrowanie zleceń subskrypcji i umorzenia
1. Państwa członkowskie wymagają od spółek zarządzających podjęcia wszelkich uzasadnionych kroków w celu zagwarantowania, że otrzymane zlecenia subskrypcji i umorzenia UCITS są centralizowane i rejestrowane bezzwłocznie po ich otrzymaniu.
2. Zarejestrowane informacje obejmują:
a)
odpowiednie UCITS;
b)
osobę składającą lub przekazującą zlecenie do realizacji;
c)
osobę otrzymującą zlecenie;
d)
datę i godzinę zlecenia;
e)
warunki i sposób płatności;
f)
rodzaj zlecenia;
g)
datę realizacji zlecenia;
h)
liczbę jednostek, na które dokonano subskrypcji lub które umorzono;
i)
cenę, po której dokonano subskrypcji lub umorzenia każdej jednostki;
j)
łączną wartość subskrypcji lub umorzenia jednostek;
k)
wartość brutto zlecenia wraz z opłatami za subskrypcję lub wartość netto po odjęciu kosztów umorzenia.
Artykuł 16
Wymogi dotyczące przechowywania zarejestrowanych informacji
1. Państwa członkowskie wymagają, by spółki zarządzające zapewniały przechowywanie zarejestrowanych informacji, o których mowa w art. 14 i 15, przez okres co najmniej pięciu lat.
Właściwe organy mogą jednak w wyjątkowych okolicznościach zobowiązać spółki zarządzające do zachowania niektórych lub wszystkich takich informacji przez dłuższy okres, w zależności od charakteru danego instrumentu lub transakcji portfelowej, w przypadku gdy jest to konieczne, by organy te mogły wykonywać swoje funkcje nadzorcze zgodnie z dyrektywą 2009/65/WE.
2. Po wygaśnięciu zezwolenia spółki zarządzającej państwa członkowskie lub właściwe organy mogą zobowiązać tę spółkę zarządzającą do zachowania zarejestrowanych informacji, o których mowa w ust. 1, przez okres pozostający do upływu okresu pięciu lat.
Jeżeli spółka zarządzająca przekazuje swoje obowiązki związane z UCITS innej spółce zarządzającej, państwa członkowskie lub właściwe organy mogą wymagać, aby spółce tej udostępniono tego typu informacje z ostatnich pięciu lat.
3. Zarejestrowane informacje przechowywane są na nośniku, który pozwala na przechowywanie informacji do przyszłego wglądu właściwych organów, oraz w takiej formie i w taki sposób, aby spełnione były następujące warunki:
a)
właściwy organ jest w stanie uzyskać w dowolnym momencie dostęp do tych danych i odtworzyć każdy istotny etap realizacji każdej transakcji portfelowej;
b)
istnieje możliwość łatwego sprawdzenia wszelkich poprawek lub innych zmian, a także odtworzenia zawartości danych przed wprowadzeniem do nich poprawek czy zmian;
c)
zarejestrowane informacje są zabezpieczone przed wszelkimi innymi manipulacjami i zmianami.
ROZDZIAŁ III
KONFLIKT INTERESÓW
(Artykuł 12 ust. 1 lit. b), art. 14 ust. 1 lit. d) oraz art. 14 ust. 2 lit. c) dyrektywy 2009/65/WE)
Artykuł 17
Kryteria dotyczące wykrywania konfliktów interesów
1. W celu wykrywania typów konfliktów interesów, które powstają w trakcie wykonywania usług i działań i których istnienie może zaszkodzić interesom UCITS, państwa członkowskie dbają o to, by spółki zarządzające brały pod uwagę co najmniej kwestię występowania jednej z poniższych sytuacji (niezależnie od tego, czy jest ona skutkiem wykonywania działań związanych z zarządzaniem zbiorowym portfelem, czy też wynika z innych przyczyn) w przypadku samej spółki zarządzającej, osoby zaangażowanej bądź osoby bezpośrednio lub pośrednio powiązanej ze spółką zarządzającą stosunkiem kontroli:
a)
spółka zarządzająca lub dana osoba może osiągnąć zysk finansowy lub uniknąć straty finansowej kosztem UCITS;
b)
spółka zarządzająca lub dana osoba ma interes w określonym wyniku usługi lub działania wykonywanego na rzecz UCITS lub innego klienta albo transakcji przeprowadzanej w imieniu UCITS lub innego klienta, który to interes jest rozbieżny z interesem UCITS dotyczącym tego wyniku;
c)
spółka zarządzająca lub dana osoba ma powody natury finansowej lub innej do tego, by ponad interes UCITS przedkładać interes innego klienta lub grupy klientów;
d)
spółka zarządzająca lub dana osoba wykonuje te same działania na rzecz UCITS i na rzecz innego klienta lub klientów niebędących UCITS;
e)
spółka zarządzająca lub dana osoba otrzymuje lub otrzyma od osoby innej niż UCITS, ale w związku z działaniami w zakresie zarządzania zbiorowym portfelem wykonywanymi na rzecz UCITS, bodźce w postaci środków pieniężnych, dóbr materialnych lub usług, inne niż standardowa prowizja lub opłata za daną usługę.
2. Państwa członkowskie wymagają, by podczas wykrywania typów konfliktów interesów spółki zarządzające uwzględniały:
a)
interesy spółki zarządzającej, w tym interesy wynikające z przynależności spółki do grupy kapitałowej, lub z wykonywania usług lub działań, interesy klientów i obowiązki spółki zarządzającej wobec UCITS;
b)
interesy dwóch zarządzanych UCITS lub większej ich liczby.
Artykuł 18
Polityka przeciwdziałania konfliktom interesów
1. Państwa członkowskie wymagają, by spółki zarządzające ustanowiły, wprowadziły i utrzymywały skuteczną politykę przeciwdziałania konfliktom interesów. Polityka ta jest sformułowana na piśmie i odpowiednio dostosowana do rozmiaru i struktury organizacyjnej spółki zarządzającej, a także do charakteru, skali i stopnia złożoności prowadzonej przez nią działalności.
W przypadku gdy dana spółka zarządzająca jest członkiem grupy kapitałowej, taka polityka uwzględnia również okoliczności, o których spółka wie lub powinna wiedzieć, a które mogą wywołać konflikt interesów wynikający ze struktury i działalności innych członków grupy.
2. Polityka przeciwdziałania konfliktom interesów ustanowiona zgodnie z ust. 1 obejmuje następujące kwestie:
a)
wskazanie okoliczności, które, w odniesieniu do działań związanych z zarządzaniem zbiorowym portfelem prowadzonych przez spółkę zarządzającą lub w jej imieniu, stanowią lub mogą wywołać konflikt interesów zagrażający w istotny sposób interesom UCITS lub innego klienta albo większej ich liczby;
b)
określenie procedur, których należy przestrzegać, i środków, które należy przyjąć, w celu zarządzania przypadkami konfliktów interesów.
Artykuł 19
Niezależność w zarządzaniu konfliktami interesów
1. Państwa członkowskie dbają o to, by procedury i środki przewidziane w art. 18 ust. 2 lit. b) służyły temu, by osoby zaangażowane, które uczestniczą w różnego rodzaju działalności wiążącej się z konfliktem interesów, wykonywały tę działalność, utrzymując taki stopień niezależności, jaki jest odpowiedni w świetle wielkości i działalności danej spółki zarządzającej i grupy kapitałowej, do której ona należy, oraz poziomu ryzyka zaszkodzenia interesom klienta.
2. Procedury, które należy stosować, i środki, które należy przyjąć zgodnie z art. 18 ust. 2 lit. b), obejmują niżej wymienione, w przypadkach gdy konieczne i odpowiednie jest zapewnienie przez spółkę zarządzającą wymaganego stopnia niezależności:
a)
skuteczne procedury zapobiegania wymianie informacji między osobami zaangażowanymi, które uczestniczą w działaniach związanych z zarządzaniem zbiorowym portfelem i wiążących się z ryzykiem wystąpienia konfliktu interesów lub kontrolowania takiej wymiany, w przypadku gdy wymiana takich informacji może zaszkodzić interesom klienta lub większej liczby klientów;
b)
oddzielny nadzór nad osobami zaangażowanymi, które w ramach swoich podstawowych zadań wykonują działania związane z zarządzaniem zbiorowym portfelem w imieniu klientów lub inwestorów, których interesy mogą ze sobą kolidować lub którzy reprezentują różne, potencjalnie sprzeczne interesy (w tym interesy spółki zarządzającej) lub świadczą usługi na rzecz takich klientów lub inwestorów;
c)
usunięcie wszelkich bezpośrednich powiązań między wynagrodzeniem osób zaangażowanych, które wykonują głównie jeden typ działalności, a wynagrodzeniem innych osób zaangażowanych, które wykonują głównie inny typ działalności, lub dochodami generowanymi przez takie inne osoby, gdy w związku z tymi dwoma rodzajami działalności może powstać konflikt interesów;
d)
środki pozwalające wyeliminować lub ograniczyć niepożądany wpływ osób trzecich na sposób wykonywania działań związanych z zarządzaniem zbiorowym portfelem przez osobę zaangażowaną;
e)
środki pozwalające wyeliminować lub ograniczyć przypadki, gdy osoba zaangażowana uczestniczy równocześnie bądź w krótkim odstępie czasu w działaniach związanych z zarządzaniem zbiorowym portfelem, które zostały od siebie rozdzielone, gdy uczestnictwo takie może negatywnie wpłynąć na właściwe zarządzanie konfliktami interesów.
Jeżeli przyjęcie lub stosowanie jednego lub kilku spośród wymienionych środków i procedur nie zapewnia wymaganego stopnia niezależności, wówczas państwa członkowskie wymagają, by spółki zarządzające przyjęły takie alternatywne lub dodatkowe środki i procedury, jakie są konieczne i odpowiednie do osiągnięcia tego celu.
Artykuł 20
Zarządzanie działaniami wiążącymi się ze szkodliwym konfliktem interesów
1. Państwa członkowskie wymagają, by spółki zarządzające prowadziły i regularnie uaktualniały rejestr zawierający typy działań związanych z zarządzaniem zbiorowym portfelem i podjętych przez samą spółkę zarządzającą lub w jej imieniu, w odniesieniu do których zaistniał lub - w przypadku działań związanych z zarządzaniem zbiorowym portfelem będących w toku - może zaistnieć konflikt interesów prowadzący do istotnego zagrożenia interesów jednego UCITS lub większej ich liczby bądź innych klientów.
2. Państwa członkowskie wymagają niezwłocznego poinformowania osób zarządzających wyższego szczebla lub innego właściwego organu wewnętrznego spółki zarządzającej w przypadku gdy ustalenia organizacyjne lub administracyjne poczynione przez spółkę zarządzającą na potrzeby zarządzania konfliktami interesów nie są wystarczające, by zapobiec - z należytą pewnością - zagrożeniu interesów UCITS lub posiadaczy ich jednostek uczestnictwa, aby te osoby lub organy mogły podjąć niezbędne decyzje gwarantujące, że w każdym przypadku spółki zarządzające działają w najlepszym interesie UCITS i posiadaczy ich jednostek uczestnictwa.
3. Spółka zarządzająca zgłasza inwestorom sytuacje, o których mowa w ust. 2, za pomocą właściwego trwałego nośnika informacji oraz uzasadnia podjętą przez siebie decyzję.
Artykuł 21
Strategie wykonywania praw głosu
1. Państwa członkowskie wymagają, by spółki zarządzające opracowały właściwe i skuteczne strategie służące do ustalania, kiedy i w jaki sposób należy wykonywać prawa głosu z instrumentów posiadanych w zarządzanych portfelach, z wyłączną korzyścią dla danego UCITS.
2. Strategia, o której mowa w ust. 1, określa środki i procedury służące do:
a)
monitorowania istotnych zmian w spółkach;
b)
zagwarantowania, że prawa głosu są wykonywane zgodnie z celami inwestycyjnymi i polityką inwestycyjną odpowiednich UCITS;
c)
zapobiegania konfliktom interesów wynikającym z wykonywania praw głosu lub zarządzania tymi konfliktami.
3. Inwestorom udostępnia się skrócony opis strategii, o których mowa w ust. 1.
Szczegółowe informacje na temat działań podjętych na podstawie tych strategii udostępnia się posiadaczom jednostek uczestnictwa na ich wniosek, nieodpłatnie.
ROZDZIAŁ IV
ZASADY POSTĘPOWANIA
(Artykuł 14 ust. 1 lit. a) i b) oraz art. 14 ust. 2 lit. a) i b) dyrektywy 2009/65/WE)
SEKCJA 1
Zasady ogólne
Artykuł 22
Obowiązek działania w najlepszym interesie UCITS i posiadaczy ich jednostek uczestnictwa
1. Państwa członkowskie wymagają, by spółki zarządzające zapewniały sprawiedliwe traktowanie posiadaczy jednostek uczestnictwa zarządzanych UCITS.
Spółki zarządzające powstrzymują się od przedkładania interesów jakiejkolwiek grupy posiadaczy jednostek uczestnictwa ponad interesy innej grupy posiadaczy jednostek uczestnictwa.
2. Państwa członkowskie wymagają, by spółki zarządzające stosowały odpowiednie zasady polityki i procedury służące zapobieganiu nieprawidłowym praktykom, w przypadku których można przewidywać, że wpłynęłyby na stabilność i integralność rynku.
3. Bez uszczerbku dla wymogów przewidzianych w prawie krajowym państwa członkowskie wymagają, by spółki zarządzające zapewniały stosowanie sprawiedliwych, prawidłowych i przejrzystych modeli ustalania cen i systemów wyceny w odniesieniu do UCITS, którymi zarządzają, w celu wywiązania się z obowiązku działania w najlepszym interesie posiadaczy jednostek uczestnictwa. Spółki zarządzające powinny być w stanie wykazać, że portfele UCITS zostały prawidłowo wycenione.
4. Państwa członkowskie wymagają od spółek zarządzających działania w taki sposób, aby UCITS i posiadacze ich jednostek uczestnictwa nie byli obciążani niepotrzebnymi kosztami.
Artykuł 23
Wymogi należytej staranności
1. Państwa członkowskie wymagają, by spółki zarządzające zapewniały wysoki poziom staranności przy doborze i bieżącym monitorowaniu inwestycji, w najlepszym interesie UCITS i integralności rynku.
2. Państwa członkowskie wymagają, by spółki zarządzające sprawdzały, czy posiadają odpowiednią wiedzę na temat aktywów, w które zainwestowane są UCITS.
3. Państwa członkowskie wymagają, by spółki zarządzające ustanowiły w formie pisemnej, zasady polityki i procedury dotyczące należytej staranności oraz wdrożyły skuteczne ustalenia gwarantujące, że decyzje inwestycyjne podjęte w imieniu UCITS są wykonywane zgodnie z celami, strategią inwestycyjną i limitami ryzyka dotyczącymi UCITS.
4. Państwa członkowskie wymagają, by podczas wdrażania polityki zarządzania ryzykiem i, w stosownych przypadkach, po uwzględnieniu charakteru przewidzianej inwestycji spółki zarządzające przygotowywały przed jej dokonaniem prognozy i przeprowadzały analizy dotyczące wpływu tej inwestycji na strukturę i płynność portfela UCITS oraz jego profil ryzyka/zysku. Analizy te powinny być dokonywane wyłącznie na podstawie wiarygodnych i aktualnych informacji, zarówno pod kątem ilościowym, jak i jakościowym.
Spółki zarządzające zachowują należytą fachowość, dbałość i staranność przy zawieraniu i rozwiązywaniu uzgodnień z osobami trzecimi dotyczących wykonywania działań związanych z zarządzaniem ryzykiem oraz przy zarządzaniu tymi uzgodnieniami. Przed zawarciem tego typu uzgodnień spółki zarządzające podejmują niezbędne kroki w celu zweryfikowania, czy osoba trzecia posiada umiejętności i możliwości pozwalające jej wykonywać działania związane z zarządzaniem ryzykiem w sposób rzetelny, profesjonalny i skuteczny. Spółka zarządzająca ustanawia metody służące do bieżącej oceny poziomu usług świadczonych przez osobę trzecią.
SEKCJA 2
Obsługa zleceń subskrypcji i umorzenia
Artykuł 24
Zobowiązania dotyczące sprawozdań z realizacji zleceń subskrypcji i umorzenia
1. Państwa członkowskie dopilnowują, by po zrealizowaniu przez spółkę zarządzającą zlecenia subskrypcji lub umorzenia złożonego przez posiadacza jednostek uczestnictwa spółka ta powiadomiła go, za pomocą trwałego nośnika informacji i możliwie jak najszybciej, a w każdym razie nie później niż pierwszego dnia roboczego po realizacji zlecenia lub - jeżeli spółka zarządzająca otrzymuje potwierdzenie od osoby trzeciej - nie później niż pierwszego dnia roboczego po odbiorze potwierdzenia od osoby trzeciej, o realizacji tego zlecenia.
Akapit pierwszy nie ma jednak zastosowania w przypadku, gdy powiadomienie zawiera te same informacje co potwierdzenie, które ma być bezzwłocznie wysłane posiadaczowi jednostek uczestnictwa przez inną osobę.
2. Powiadomienie, o którym mowa w ust. 1, zawiera w stosownych przypadkach następujące informacje:
a)
oznaczenie spółki zarządzającej;
b)
nazwę lub inne oznaczenie posiadacza jednostek uczestnictwa;
c)
datę i godzinę otrzymania zlecenia i sposób płatności;
d)
datę realizacji zlecenia;
e)
oznaczenie UCITS;
f)
charakter zlecenia (subskrypcja lub umorzenie);
g)
liczbę jednostek uczestnictwa będących przedmiotem zlecenia;
h)
wartość jednostki uczestnictwa, po której dokonano subskrypcji na jednostki lub po której zostały one umorzone;
i)
referencyjną datę waluty;
j)
wartość brutto zlecenia wraz z opłatami za subskrypcję lub wartość netto po odjęciu kosztów umorzenia;
k)
całkowitą sumę pobranych prowizji i kosztów, oraz - na życzenie inwestora - zestawienie poszczególnych pozycji.
3. W przypadku zleceń realizowanych na rzecz posiadacza jednostek uczestnictwa okresowo spółka zarządzająca podejmuje działania określone w ust. 1 albo co najmniej raz na pół roku przekazuje posiadaczowi jednostek uczestnictwa wymienione w ust. 2 informacje dotyczące transakcji.
4. Spółki zarządzające dostarczają posiadaczowi jednostek uczestnictwa, na jego wniosek, informacji na temat etapu realizacji zlecenia.
SEKCJA 3
Zasady najkorzystniejszej realizacji zleceń
Artykuł 25
Wykonywanie decyzji o realizacji transakcji w imieniu zarządzanych UCITS
1. Państwa członkowskie wymagają, by wykonując decyzje o realizacji transakcji w imieniu zarządzanych UCITS w kontekście zarządzania ich portfelami, spółki zarządzające działały w najlepszym interesie UCITS, którymi zarządzają.
2. Do celów ust. 1 państwa członkowskie dopilnowują, by spółki zarządzające podejmowały wszelkie uzasadnione kroki w celu uzyskania możliwie najkorzystniejszych dla UCITS wyników, uwzględniając cenę, koszty, bezzwłoczność, prawdopodobieństwo realizacji oraz rozliczenia, wielkość i charakter zlecenia lub inne aspekty dotyczące jego realizacji. Względną wagę tych czynników określa się poprzez odniesienie do następujących kryteriów:
a)
cele, polityka inwestycyjna i ryzyko właściwe dla UCITS, które zostały wskazane w prospekcie emisyjnym lub - w stosownych przypadkach - w regulaminie funduszu bądź dokumentach założycielskich UCITS;
b)
cechy zlecenia;
c)
cechy instrumentów finansowych będących przedmiotem zlecenia;
d)
wskazanie miejsc realizacji, do których można skierować dane zlecenie.
3. Państwa członkowskie wymagają od spółek zarządzających ustanowienia i wdrożenia skutecznych ustaleń dotyczących wywiązywania się z obowiązku, o którym mowa w ust. 2. W szczególności spółki zarządzające ustanawiają i realizują politykę umożliwiającą im uzyskiwanie możliwie najkorzystniejszych wyników w odniesieniu do zleceń UCITS zgodnie z ust. 2.
Spółki zarządzające uzyskują uprzednią zgodę spółki inwestycyjnej co do polityki realizacji zleceń. Spółka zarządzająca udostępnia posiadaczom jednostek uczestnictwa odpowiednie informacje na temat polityki ustanowionej zgodnie z przepisami niniejszego artykułu oraz na temat wszelkich istotnych zmian tej polityki.
4. Spółki zarządzające regularnie monitorują skuteczność swoich ustaleń oraz zasad polityki realizacji zleceń w celu wykrycia nieprawidłowości oraz, w stosownych przypadkach, ich wyeliminowania.
Spółki zarządzające dokonują ponadto corocznego przeglądu polityki realizacji zleceń. Takiego przeglądu dokonuje się również za każdym razem, gdy nastąpi istotna zmiana, która wpływa na zdolność spółki zarządzającej do dalszego uzyskiwania możliwie najkorzystniejszych wyników dla zarządzanych UCITS.
5. Spółki zarządzające są w stanie wykazać, że zrealizowały zlecenia w imieniu UCITS zgodnie z polityką realizacji zleceń spółki zarządzającej.
Artykuł 26
Składanie zleceń wykonania transakcji w imieniu UCITS u innych podmiotów
1. Państwa członkowskie wymagają, by składając zlecenia wykonania transakcji w imieniu zarządzanych UCITS u innych podmiotów, w kontekście zarządzania portfelami UCITS, spółki zarządzające działały w najlepszym interesie UCITS, którymi zarządzają.
2. Państwa członkowskie dopilnowują, by spółki zarządzające podejmowały wszelkie uzasadnione kroki w celu uzyskania możliwie najkorzystniejszych dla UCITS wyników, uwzględniając cenę, koszty, bezzwłoczność, prawdopodobieństwo realizacji oraz rozliczenia, wielkość i charakter zlecenia lub wszelkiego rodzaju inne aspekty dotyczące jego realizacji. Względną wagę tych czynników określa się poprzez odniesienie do art. 25 ust. 2.
W tym celu spółki zarządzające ustanawiają i realizują politykę umożliwiającą im wywiązanie się z obowiązku, o którym mowa w akapicie pierwszym. W polityce tej określone są - dla każdej kategorii instrumentów - podmioty, u których można składać zlecenia. Spółka zarządzająca może zawrzeć ustalenia dotyczące realizacji zleceń tylko wówczas, gdy takie ustalenia są spójne z zobowiązaniami, o których mowa w niniejszym artykule. Spółki zarządzające udostępniają posiadaczom jednostek uczestnictwa odpowiednie informacje na temat polityki ustanowionej zgodnie z przepisami niniejszego ustępu oraz na temat wszelkich istotnych zmian tej polityki.
3. Spółki zarządzające regularnie monitorują skuteczność polityki ustanowionej zgodnie z ust. 2, w szczególności jakość realizacji zleceń przez podmioty określone w tej polityce, oraz w razie potrzeby eliminują wszelkie nieprawidłowości.
Spółki zarządzające dokonują ponadto corocznego przeglądu tej polityki. Takiego przeglądu dokonuje się również za każdym razem, gdy nastąpi istotna zmiana, która wpływa na zdolność spółki zarządzającej do dalszego uzyskiwania możliwie najkorzystniejszych wyników dla zarządzanych UCITS.
4. Spółki zarządzające są w stanie wykazać, że złożyły zlecenia w imieniu UCITS zgodnie z polityką ustanowioną zgodnie z ust. 2.
SEKCJA 4
Obsługa zleceń
Artykuł 27
Zasady ogólne
1. Państwa członkowskie wymagają, by spółki zarządzające ustanowiły i wdrożyły procedury i ustalenia umożliwiające szybką, należną i sprawną realizację transakcji portfelowych w imieniu UCITS.
Procedury i ustalenia wdrożone przez spółki zarządzające spełniają następujące warunki:
a)
gwarantują, że zlecenia realizowane w imieniu UCITS są niezwłocznie prawidłowo rejestrowane i alokowane;
b)
realizacja porównywalnych zleceń UCITS odbywa się kolejno i niezwłocznie, chyba że charakter danego zlecenia lub panujące warunki rynkowe to uniemożliwiają lub jest to sprzeczne z interesem UCITS.
Instrumenty finansowe lub kwoty pieniężne uzyskane z tytułu rozliczenia zrealizowanej transakcji są niezwłocznie i prawidłowo przekazywane na rachunek odpowiedniego UCITS.
2. Spółka zarządzająca nie wykorzystuje w sposób nieuprawniony informacji dotyczących zleceń UCITS będących w toku realizacji oraz podejmuje wszelkie uzasadnione kroki w celu zapobieżenia nieuprawnionemu wykorzystywaniu takich informacji przez osoby zaangażowane.
Artykuł 28
Łączenie i alokacja zleceń
1. Państwa członkowskie nie zezwalają spółkom zarządzającym na realizację zlecenia UCITS łącznie ze zleceniem innego UCITS lub innego klienta bądź łącznie ze zleceniem na własny rachunek tych spółek, chyba że zostaną spełnione następujące warunki:
a)
jest mało prawdopodobne, by połączenie zleceń działało zasadniczo na niekorzyść któregokolwiek z UCITS lub klientów, których zlecenia mają zostać zrealizowane łącznie;
b)
należy ustanowić i realizować politykę alokacji zleceń, która w sposób odpowiednio precyzyjny określa sprawiedliwą alokację połączonych zleceń, między innymi to, jak wielkość i cena zleceń wpływa na ich alokację oraz sposób traktowania przypadków częściowej realizacji zleceń.
2. Państwa członkowskie wymagają, by spółka zarządzająca, która łączy zlecenie UCITS z jednym lub kilkoma zleceniami innego UCITS bądź innych klientów, a tak połączone zlecenie jest realizowane częściowo, ustalała alokację wynikających stąd operacji zgodnie z polityką alokacji zleceń.
3. Państwa członkowskie wymagają, by spółki zarządzające, które połączyły transakcje realizowane na własny rachunek ze zleceniami jednego lub kilku UCITS bądź zleceniami innych klientów, nie alokowały wynikających stąd operacji w sposób niekorzystny dla UCITS lub innego klienta.
4. Państwa członkowskie wymagają, by w przypadku gdy spółka zarządzająca łączy zlecenie UCITS lub innego klienta z transakcją realizowaną na własny rachunek, a tak połączone zlecenie jest realizowane częściowo, operacje dokonywane w imieniu UCITS lub innego klienta miały pierwszeństwo w alokacji przed operacjami na rachunek spółki.
Jeżeli jednak spółka zarządzająca jest w stanie dowieść UCITS lub jej innym klientom na podstawie uzasadnionych argumentów, że bez połączenia nie mogłaby zrealizować zlecenia na tak korzystnych warunkach albo wcale, wówczas może alokować transakcje realizowane na własny rachunek w sposób proporcjonalny zgodnie z polityką, o której mowa w ust. 1 lit. b).
SEKCJA 5
Zachęty
Artykuł 29
Ochrona najlepszego interesu UCITS
1. Państwa członkowskie nie traktują działań spółek zarządzających jako uczciwych, godziwych i profesjonalnych zgodnie z najlepiej pojętym interesem UCITS, jeżeli w odniesieniu do działań związanych z zarządzaniem inwestycjami i administracją, wykonywanych na rzecz UCITS spółki zarządzające płacą lub otrzymują opłatę lub prowizję albo przekazują lub otrzymują korzyści niepieniężne inne niż wymienione poniżej:
a)
opłata, prowizja lub korzyść niepieniężna wypłacona lub przekazana na rzecz UCITS bądź innej osoby w jego imieniu albo przez UCITS bądź inną osobę w jego imieniu;
b)
opłata, prowizja lub korzyść niepieniężna wypłacona lub przekazana na rzecz osoby trzeciej bądź osoby działającej w jej imieniu albo przez osobę trzecią bądź osobę działającą w jej imieniu, jeśli spełnione są następujące warunki:
(i)
informacje o istnieniu, charakterze i kwocie opłaty, prowizji lub korzyści, czy też - w przypadku gdy nie da się określić kwoty - metodzie obliczania tej kwoty, należy wyraźnie ujawnić UCITS w wyczerpującej, dokładnej i zrozumiałej postaci, a ich przekazanie powinno nastąpić przed wykonaniem danej usługi;
(ii)
wniesienie opłaty lub prowizji albo przekazanie korzyści niepieniężnej powinno mieć na celu poprawę jakości danej usługi i nie może umniejszać obowiązku spółki zarządzającej w zakresie działania w najlepszym interesie UCITS;
c)
właściwe opłaty, które umożliwiają świadczenie odpowiedniej usługi lub są w tym celu niezbędne, w tym: koszty depozytu, opłaty związane z rozliczeniem i wymianą, obciążenia regulacyjne lub opłaty prawne, nie mogą - ze względu na ich charakter - kolidować z zobowiązaniem spółki zarządzającej do uczciwego, godziwego i profesjonalnego działania zgodnie z najlepszym interesem UCITS.
2. Do celów ust. 1 lit. b) ppkt (i) państwa członkowskie zezwalają spółce zarządzającej na ujawnianie najważniejszych warunków ustaleń dotyczących opłat, prowizji lub korzyści niepieniężnych w formie skrótowej, pod warunkiem że spółka zarządzająca zobowiązuje się do ujawnienia dalszych szczegółów na wniosek posiadacza jednostek uczestnictwa oraz że respektuje takie zobowiązanie.
ROZDZIAŁ V
SZCZEGÓŁOWE POSTANOWIENIA STANDARDOWEJ UMOWY POMIĘDZY DEPOZYTARIUSZEM A SPÓŁKĄ ZARZĄDZAJĄCĄ
(Artykuł 23 ust. 5 i art. 33 ust. 5 dyrektywy 2009/65/WE)
Artykuł 30
Kwestie związane z procedurami, których przestrzegają strony umowy
Państwa członkowskie wymagają, by depozytariusz i spółka zarządzająca, zwani w niniejszym rozdziale „stronami umowy”, ujęli w pisemnej umowie, o której mowa w art. 23 ust. 5 lub w art. 33 ust. 5 dyrektywy 2009/65/WE, co najmniej następujące informacje dotyczące usług świadczonych przez strony umowy i procedur, które strony te powinny stosować:
a)
opis procedur, w tych procedur dotyczących przechowywania, które mają zostać przyjęte dla każdej kategorii aktywów, które UCITS powierzyło depozytariuszowi;
b)
opis procedur, które należy stosować w przypadku gdy spółka zarządzająca przewiduje zmianę regulaminu funduszu lub prospektu emisyjnego UCITS, i określający sytuacje, w których depozytariusz powinien być o takiej zmianie poinformowany lub taka zmiana wymaga jego uprzedniej zgody;
c)
opis środków i procedur określających sposób przekazania spółce zarządzającej przez depozytariusza wszelkich informacji niezbędnych do wykonywania jej obowiązków, w tym opis środków i procedur dotyczących wykonywania wszelkich praw związanych z instrumentami finansowymi, oraz środków i procedur stosowanych w celu terminowego udostępnienia spółce zarządzającej i UCITS dokładnych informacji na temat rachunków UCITS;
d)
opis środków i procedur określających sposób udostępniania depozytariuszowi wszelkich informacji niezbędnych do wykonywania jego obowiązków;
e)
opis procedur określających uprawnienie depozytariusza do wglądu w prowadzenie działalności spółki zarządzającej oraz do oceny jakości przekazanych informacji, w tym przez wizyty na miejscu;
f)
opis procedur oceniania przez spółkę zarządzającą wyników depozytariusza w zakresie wywiązywania się z jego obowiązków umownych.
Artykuł 31
Kwestie dotyczące wymiany informacji i obowiązków w zakresie poufności oraz prania pieniędzy
1. Państwa członkowskie wymagają, by strony umowy, o której mowa w art. 23 ust. 5 lub w art. 33 ust. 5 dyrektywy 2009/65/WE, zawarły w umowie przynajmniej następujące elementy związane z wymianą informacji oraz obowiązkami w zakresie poufności i prania pieniędzy:
a)
wykaz wszelkich informacji podlegających wymianie pomiędzy UCITS, jego spółką zarządzającą i depozytariuszem, dotyczących subskrypcji, umorzenia, emisji, unieważnienia i odkupu jednostek uczestnictwa UCITS;
b)
obowiązek zachowania poufności, którym objęte są strony umowy;
c)
informacje na temat zadań i odpowiedzialności stron umowy w zakresie obowiązków dotyczących zapobiegania praniu pieniędzy i, w stosownych przypadkach, finansowania terroryzmu.
2. Obowiązki, o których mowa w ust. 1 lit. b), określone są tak, by nie utrudniać właściwym organom macierzystego państwa członkowskiego spółki zarządzającej ani właściwym organom macierzystego państwa członkowskiego UCITS dostępu do odpowiednich dokumentów i informacji.
Artykuł 32
Kwestie dotyczące wyznaczania osób trzecich
Jeżeli depozytariusz lub spółka zarządzająca przewidują wyznaczenie osób trzecich do wykonywania obowiązków odpowiednio depozytariusza lub spółki zarządzającej, państwa członkowskie wymagają, by strony umowy, o której mowa w art. 23 ust. 5 lub w art. 33 ust. 5 dyrektywy 2009/65/WE, zawarły w tej umowie przynajmniej następujące postanowienia:
a)
zobowiązanie obu stron umowy do regularnego przekazywania szczegółowych informacji na temat osób trzecich wyznaczonych przez depozytariusza lub spółkę zarządzającą do wykonywania obowiązków odpowiednio depozytariusza lub spółki zarządzającej;
b)
zobowiązanie do przekazania - na wniosek jednej ze stron - informacji na temat kryteriów wyboru osoby trzeciej i kroków podjętych w celu monitorowania działań wykonywanych przez wybraną osobę trzecią;
c)
oświadczenie stwierdzające, że na odpowiedzialność depozytariusza, o której mowa w art. 24 lub art. 34 dyrektywy 2009/65/WE, nie wpływa fakt powierzenia przez niego osobie trzeciej wszystkich lub niektórych z aktywów będących u niego na przechowaniu.
Artykuł 33
Kwestie dotyczące ewentualnych zmian i rozwiązania umowy
Państwa członkowskie wymagają, by strony umowy, o której mowa w art. 23 ust. 5 lub w art. 33 ust. 5 dyrektywy 2009/65/WE, zawarły w tej umowie przynajmniej następujące postanowienia dotyczące zmian i rozwiązania umowy:
a)
okres obowiązywania umowy;
b)
warunki, zgodnie z którymi umowa może zostać zmieniona lub rozwiązana;
c)
warunki niezbędne do ułatwienia zmiany depozytariusza na innego oraz, w przypadku takiej zmiany, procedura przekazania innemu depozytariuszowi wszelkich niezbędnych informacji przez pierwotnego depozytariusza.
Artykuł 34
Prawo właściwe
Państwa członkowskie wymagają, by strony umowy, o której mowa w art. 23 ust. 5 lub w art. 33 ust. 5 dyrektywy 2009/65/WE, określiły, że prawem właściwym dla tej umowy jest prawo macierzystego państwa członkowskiego UCITS.
Artykuł 35
Elektroniczne przekazywanie informacji
W przypadkach gdy strony umowy, o której mowa w art. 23 ust. 5 lub w art. 33 ust. 5 dyrektywy 2009/65/WE, zgodzą się na korzystanie z elektronicznych środków przekazu w odniesieniu do części lub całości informacji wymienianych pomiędzy nimi, państwa członkowskie wymagają, by taka umowa zawierała postanowienia wymagające rejestrowania takich informacji.
Artykuł 36
Zakres umowy
Państwa członkowskie mogą zezwolić, by umowa, o której mowa w art. 23 ust. 5 lub w art. 33 ust. 5 dyrektywy 2009/65/WE, obejmowała więcej niż jedno UCITS zarządzane przez spółkę zarządzającą. W takim przypadku umowa zawiera wykaz UCITS objętych jej zakresem.
Artykuł 37
Umowa w sprawie poziomu usług
Państwa członkowskie zezwalają stronom umowy na ujęcie w umowie, o której mowa w art. 23 ust. 5 lub w art. 33 ust. 5 dyrektywy 2009/65/WE, bądź w odrębnej pisemnej umowie szczegółowych ustaleń dotyczących środków i procedur, o których mowa w art. 30 lit. c) i d).
ROZDZIAŁ VI
ZARZĄDZANIE RYZYKIEM
(Artykuł 51 ust. 1 dyrektywy 2009/65/WE)
SEKCJA 1
Polityka zarządzania ryzykiem i pomiar ryzyka
Artykuł 38
Polityka zarządzania ryzykiem
1. Państwa członkowskie wymagają, by spółki zarządzające ustanowiły, wdrożyły i utrzymywały odpowiednią i udokumentowaną politykę zarządzania ryzykiem, określającą rodzaje ryzyka, na którą są lub mogą być narażone UCITS, którymi zarządzają.
Polityka zarządzania ryzykiem obejmuje procedury niezbędne do umożliwienia spółce zarządzającej dokonania dla każdego zarządzanego przez siebie UCITS oceny narażenia tego UCITS na ryzyko rynkowe, ryzyko płynności oraz ryzyko kontrahenta, a także narażenia UCITS na wszelkie inne rodzaje ryzyka, w tym ryzyko operacyjne, które mogą być istotne dla każdego UCITS, którym zarządza.
Państwa członkowskie wymagają od spółek zarządzających uwzględnienia w polityce zarządzania ryzykiem przynajmniej następujących kwestii:
a)
metody, narzędzia oraz ustalenia umożliwiające im wywiązanie się z obowiązków określonych w art. 40 i 41;
b)
podział obowiązków związanych z zarządzaniem ryzykiem w ramach spółki zarządzającej.
2. Państwa członkowskie wymagają od spółek zarządzających dopilnowania, by polityka zarządzania ryzykiem, o której mowa w ust. 1, określała warunki, treść i częstotliwość sprawozdań przedkładanych przez komórkę ds. zarządzania ryzykiem, o której mowa w art. 12, zarządowi, osobom zarządzającym wyższego szczebla, oraz w stosownych przypadkach, komórce ds. nadzoru.
3. Do celów ust. 1 i 2 państwa członkowskie dopilnowują, by spółki zarządzające uwzględniały charakter, skalę i stopień złożoności prowadzonej przez siebie działalności oraz charakter, skalę i stopień złożoności działalności UCITS, którymi zarządzają.
Artykuł 39
Ocena, monitorowanie i przegląd polityki zarządzania ryzykiem
1. Państwa członkowskie wymagają od spółek zarządzających oceniania, monitorowania i okresowego dokonywania przeglądu:
a)
adekwatności i skuteczności polityki zarządzania ryzykiem oraz ustaleń, procesów i metod, o których mowa w art. 40 i 41;
b)
poziomu przestrzegania przez spółkę zarządzającą polityki zarządzania ryzykiem oraz ustaleń, procesów i metod, o których mowa w art. 40 i 41;
c)
adekwatności i skuteczności środków podjętych w celu wyeliminowania nieprawidłowości w funkcjonowaniu procesu zarządzania ryzykiem.
2. Państwa członkowskie wymagają od spółek zarządzających, aby powiadamiały właściwe organy ich macierzystego państwa członkowskiego o wszelkich istotnych zmianach procesu zarządzania ryzykiem.
3. Państwa członkowskie dopilnowują, by zgodność z wymogami ustanowionymi w ust. 1 była sprawdzana przez właściwe organy macierzystego państwa członkowskiego spółki zarządzającej w sposób regularny oraz podczas przyznawania zezwolenia.
SEKCJA 2
Procesy zarządzania ryzykiem, narażenie na ryzyko kontrahenta oraz koncentracja zaangażowań w stosunku do emitenta
Artykuł 40
Zarządzanie ryzykiem i jego pomiar
1. Państwa członkowskie wymagają od spółek zarządzających przyjęcia odpowiednich i skutecznych ustaleń, procesów i metod na potrzeby:
a)
zarządzania ryzykiem, na jakie są lub mogą być narażone UCITS, którymi zarządzają, oraz pomiaru tego ryzyka;
b)
zapewnienia zgodności z limitami dotyczącymi ogólnego narażenia na ryzyko i ryzyko kontrahenta zgodnie z art. 41 i 43.
Wspomniane ustalenia, procesy i metody są proporcjonalne do charakteru, skali i stopnia złożoności działalności spółek zarządzających i UCITS, którymi zarządzają, oraz są zgodne z profilem ryzyka UCITS.
2. Do celów ust. 1 państwa członkowskie wymagają od spółek zarządzających podjęcia następujących działań w odniesieniu do każdego UCITS, którym zarządzają:
a)
wdrożenie ustaleń, procesów i metod w zakresie pomiaru ryzyka niezbędnych do zapewnienia, że rodzaje ryzyka przejętych pozycji i ich wkład do ogólnego profilu ryzyka są dokładnie mierzone na podstawie rzetelnych i wiarygodnych danych oraz że te rozwiązania, procesy i metody są odpowiednio udokumentowane;
b)
przeprowadzanie, w stosownych przypadkach, okresowej weryfikacji historycznej w celu dokonania przeglądu ważności ustaleń w zakresie pomiaru ryzyka, w tym prognoz i szacunków na podstawie modelu;
c)
przeprowadzanie, w stosownych przypadkach, okresowych testów warunków skrajnych i analiz scenariuszy w celu uwzględnienia ryzyka wynikającego z potencjalnych zmian warunków na rynku, które mogą negatywnie wpłynąć na UCITS;
d)
ustanowienie, wdrożenie i utrzymywanie udokumentowanego systemu wewnętrznych limitów dotyczących środków stosowanych do zarządzania odpowiednim ryzykiem dla każdego UCITS oraz kontroli tego ryzyka, uwzględniając wszelkie rodzaje ryzyka, które mogą być istotne dla UCITS, jak określono w art. 38, i zapewniając zgodność z profilem ryzyka UCITS;
e)
dopilnowanie, by aktualny poziom ryzyka był zgodny z systemem limitów ryzyka przewidzianym w lit. d) dla każdego UCITS;
f)
ustanowienie, wdrożenie i utrzymywanie odpowiednich procedur, które w przypadku faktycznych lub przewidywanych naruszeń systemu limitów ryzyka danego UCITS pozwolą na szybkie podjęcie działań naprawczych w najlepszym interesie posiadaczy jednostek uczestnictwa.
3. Państwa członkowskie zapewniają stosowanie przez spółki zarządzające odpowiedniego procesu zarządzania ryzykiem płynności w celu dopilnowania, aby każde UCITS, którym zarządzają, było stale zgodne z przepisami art. 84 ust. 1 dyrektywy 2009/65/WE.
W stosownych przypadkach spółki zarządzające przeprowadzają testy warunków skrajnych pozwalające im ocenić ryzyko płynności UCITS w wyjątkowych okolicznościach.
4. Państwa członkowskie wymagają od spółek zarządzających dopilnowania, by profil płynności inwestycji UCITS w przypadku każdego UCITS, którym zarządzają, odpowiadał polityce umarzania ustanowionej w regulaminie funduszu, dokumentach założycielskich bądź prospekcie emisyjnym.
Artykuł 41
Obliczanie ogólnego narażenia na ryzyko
1. Państwa członkowskie wymagają od spółek zarządzających, by obliczały ogólne narażenie na ryzyko zarządzanego UCITS zgodnie z art. 51 ust. 3 dyrektywy 2009/65/WE, jako jedno z następujących:
a)
dodatkowe narażenie na ryzyko i efekt dźwigni, którego źródłem jest zarządzany UCITS w związku z wykorzystaniem finansowych instrumentów pochodnych, w tym wbudowanych instrumentów pochodnych, zgodnie z art. 51 ust. 3 akapit czwarty dyrektywy 2009/65/WE, które nie mogą przekraczać całkowitej wartość aktywów UCITS netto;
b)
ryzyko rynkowe portfelu UCITS.
2. Państwa członkowskie wymagają od spółek zarządzających obliczania ogólnego narażenia UCITS na ryzyko co najmniej raz dziennie.
3. Państwa członkowskie mogą zezwolić spółkom zarządzającym na obliczanie ogólnego narażenia na ryzyko na podstawie - w zależności od przypadku - metody zaangażowania, wartości zagrożonej lub innych zaawansowanych metod pomiaru ryzyka. Do celów niniejszego przepisu „wartość zagrożona” oznacza pomiar maksymalnej przewidywanej straty przy danym poziomie zaufania w określonym okresie czasu.
Państwa członkowskie wymagają od spółek zarządzających dopilnowania, by wybrana metoda obliczania ogólnego narażenia na ryzyko była odpowiednia, uwzględniając strategię inwestycyjną UCITS oraz rodzaje i stopień złożoności wykorzystanych finansowych instrumentów pochodnych, a także udział, jaki mają w portfelu UCITS finansowe instrumenty pochodne.
4. W przypadku gdy - zgodnie z art. 51 ust. 2 dyrektywy 2009/65/WE - UCITS stosuje metody i instrumenty, w tym umowy odkupu lub transakcje udzielania pożyczek papierów wartościowych, w celu wywołania dodatkowego efektu dźwigni lub zwiększenia narażenia na ryzyko rynkowe, państwa członkowskie wymagają od spółek zarządzających uwzględniania tych transakcji podczas obliczania ogólnego narażenia na ryzyko.
Artykuł 42
Metoda zaangażowania
1. Jeżeli do obliczenia ogólnego narażenia na ryzyko stosowana jest metoda zaangażowania, państwa członkowskie wymagają od spółek zarządzających stosowania tej metody względem wszystkich finansowych instrumentów pochodnych, w tym wbudowanych instrumentów pochodnych, o których mowa w art. 51 ust. 3 akapit czwarty dyrektywy 2009/65/WE, niezależnie od tego, czy stosowana jest ona w ramach ogólnej polityki inwestycyjnej UCITS, w celu ograniczenia ryzyka czy też sprawnego zarządzania portfelem, o którym mowa w art. 51 ust. 2 tej dyrektywy.
2. Jeżeli do obliczenia ogólnego narażenia na ryzyko stosowana jest metoda zaangażowania, państwa członkowskie wymagają od spółek zarządzających przeliczenia każdej pozycji w finansowych instrumentach pochodnych na wartość rynkową równoważnej pozycji w aktywie stanowiącym bazę tego instrumentu pochodnego (standardowa metoda zaangażowania).
Państwa członkowskie mogą zezwolić spółkom zarządzającym na stosowanie innych metod obliczania, które są równoważne ze standardową metodą zaangażowania.
3. Państwa członkowskie mogą zezwolić spółce zarządzającej na uwzględnienie ustaleń dotyczących kompensowania zobowiązań i zabezpieczania podczas obliczania ogólnego narażenia na ryzyko, jeśli ustalenia te uwzględniają oczywiste i istotne ryzyko, a także prowadzą do wyraźnego ograniczenia narażenia na ryzyko.
4. W przypadku gdy stosowanie finansowych instrumentów pochodnych nie prowadzi do dodatkowego narażenia UCITS na ryzyko, w obliczaniu zaangażowania nie trzeba uwzględniać ekspozycji bazowej.
5. Jeżeli stosowana jest metoda zaangażowania, nie jest wymagane, aby tymczasowe pożyczki zaciągnięte w imieniu UCITS zgodnie z art. 83 dyrektywy 2009/65/WE były uwzględniane w obliczeniach ogólnego narażenia na ryzyko.
Artykuł 43
Ryzyko kontrahenta i koncentracja zaangażowań w stosunku do emitenta
1. Państwa członkowskie wymagają od spółek zarządzających dopilnowania, by ryzyko kontrahenta wynikające z pozagiełdowych finansowych instrumentów pochodnych podlegało limitom określonym w art. 52 dyrektywy 2009/65/WE.
2. Podczas obliczania narażenia UCITS na ryzyko kontrahenta, zgodnie z limitami określonymi w art. 52 ust. 1 dyrektywy 2009/65/WE, spółki zarządzające stosują dodatnią wartość wyceny rynkowej kontraktu na pozagiełdowe instrumenty pochodne z tym kontrahentem.
Spółki zarządzające mogą kompensować zobowiązania z tytułu pozycji w instrumentach pochodnych UCITS z tym samym kontrahentem, pod warunkiem że są one w stanie prawnie egzekwować ustalenia dotyczące kompensowania zobowiązań z kontrahentem w imieniu UCITS. Kompensowanie jest dopuszczalne jedynie w odniesieniu do pozagiełdowych instrumentów pochodnych w relacjach z tym samym kontrahentem i nie może dotyczyć innych ekspozycji, które UCITS może posiadać wobec tego samego kontrahenta.
3. Państwo członkowskie może zezwolić spółkom zarządzającym na ograniczenie narażenia UCITS na ryzyko kontrahenta w transakcji, której przedmiotem są pozagiełdowe instrumenty pochodne, poprzez uzyskanie zabezpieczenia. Uzyskane zabezpieczenie jest dostatecznie płynne, tak aby możliwa była jego szybka sprzedaż w cenie zbliżonej do wyceny przed sprzedażą.
4. Państwa członkowskie wymagają od spółek zarządzających uwzględnienia zabezpieczenia podczas obliczania narażenia na ryzyko kontrahenta, o którym mowa w art. 52 ust. 1 dyrektywy 2009/65/WE, z chwilą gdy spółka zarządzająca przekazuje zabezpieczenie kontrahentowi w transakcji pozagiełdowej w imieniu UCITS. Przekazane zabezpieczenie może być uwzględnione według wartości netto tylko wówczas, gdy spółka zarządzająca jest w stanie prawnie egzekwować ustalenia dotyczące kompensowania zobowiązań z tym kontrahentem w imieniu UCITS.
5. Państwa członkowskie wymagają od spółek zarządzających obliczenia limitów koncentracji zaangażowań w stosunku do emitenta, o których mowa w art. 52 dyrektywy 2009/65/WE, w oparciu o ekspozycję bazową wynikającą ze stosowania finansowych instrumentów pochodnych na podstawie metody zaangażowania.
6. W odniesieniu do narażenia na ryzyko wynikającego z transakcji na pozagiełdowych instrumentach pochodnych, o których mowa w art. 52 ust. 2 dyrektywy 2009/65/WE, państwa członkowskie wymagają od spółek zarządzających uwzględnienia w obliczeniach każdego narażenia na ryzyko kontrahenta związanego z pozagiełdowymi instrumentami pochodnymi.
SEKCJA 3
Procedury wyceny pozagiełdowych instrumentów pochodnych
Artykuł 44
Procedury wyceny wartości pozagiełdowych instrumentów pochodnych
1. Państwa członkowskie wymagają od spółek zarządzających sprawdzenia, czy narażeniu UCITS na ryzyko związane z pozagiełdowymi instrumentami pochodnymi przypisano rzetelną wartość, która nie bazuje jedynie na notowaniach rynkowych przedstawionych przez kontrahentów tych transakcji pozagiełdowych oraz która spełnia kryteria ustanowione w art. 8 ust. 4 dyrektywy 2007/16/WE.
2. Do celów ust. 1 spółki zarządzające ustanawiają, wdrażają i utrzymują ustalenia i procedury zapewniające właściwą, przejrzystą i sprawiedliwą wycenę narażenia UCITS na ryzyko związane z pozagiełdowymi instrumentami pochodnymi.
Państwa członkowskie wymagają od spółek zarządzających zagwarantowania, że rzetelna wartość pozagiełdowych instrumentów pochodnych podlega odpowiedniej, dokładnej i niezależnej ocenie.
Ustalenia i procedury dotyczące wyceny są adekwatne i proporcjonalne do charakteru i stopnia złożoności danych pozagiełdowych instrumentów pochodnych.
Spółki zarządzające spełniają wymogi określone w art. 5 ust. 2 oraz art. 23 ust. 4 akapit drugi w przypadku gdy ustalenia i procedury dotyczące wyceny pozagiełdowych instrumentów pochodnych wymagają wykonania pewnych działań przez osoby trzecie.
3. Do celów ust. 1 i 2 komórce ds. zarządzania ryzykiem przydziela się konkretne obowiązki i zadania.
4. Ustalenia i procedury dotyczące wyceny, o których mowa w ust. 2, są odpowiednio udokumentowane.
SEKCJA 4
Przekazywanie informacji na temat instrumentów pochodnych
Artykuł 45
Sprawozdania na temat instrumentów pochodnych
1. Państwa członkowskie wymagają od spółek zarządzających przedkładania właściwym organom ich macierzystego państwa członkowskiego, co najmniej raz w roku, sprawozdań zawierających informacje, które dają prawdziwy i rzetelny obraz typów instrumentów pochodnych wykorzystywanych dla poszczególnych zarządzanych UCITS, ryzyka bazowego, limitów ilościowych i metod stosowanych do szacowania ryzyka związanego z transakcjami na instrumentach pochodnych.
2. Państwa członkowskie dopilnowują, by właściwe organy macierzystego państwa członkowskiego spółki zarządzającej kontrolowały regularność i kompletność informacji, o których mowa w ust. 1, oraz by organy te miały, w razie potrzeby, możliwość interwencji.
ROZDZIAŁ VII
PRZEPISY KOŃCOWE
Artykuł 46
Transpozycja
1. Państwa członkowskie wprowadzają w życie przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do wykonania niniejszej dyrektywy najpóźniej do dnia 30 czerwca 2011 r. Niezwłocznie przekazują Komisji tekst tych przepisów oraz tabelę korelacji pomiędzy tymi przepisami a niniejszą dyrektywą.
Przepisy przyjęte przez państwa członkowskie zawierają odniesienie do niniejszej dyrektywy lub odniesienie takie towarzyszy ich urzędowej publikacji. Metody dokonywania takiego odniesienia określane są przez państwa członkowskie.
2. Państwa członkowskie przekazują Komisji teksty podstawowych przepisów prawa krajowego, przyjętych w dziedzinie objętej niniejszą dyrektywą.
Artykuł 47
Wejście w życie
Niniejsza dyrektywa wchodzi w życie dwudziestego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Artykuł 48
Adresaci
Niniejsza dyrektywa skierowana jest do państw członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 1 lipca 2010 r.