PROVÁDĚCÍ NAŘÍZENÍ RADY (EU) č. 1186/2010
ze dne 13. prosince 2010
o uložení konečného antidumpingového cla na dovoz některých sad uhlíkových elektrod pocházejících z Indie po přezkumu před pozbytím platnosti podle čl. 11 odst. 2 nařízení Rady (ES) č. 1225/2009
RADA EVROPSKÉ UNIE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie,
s ohledem na nařízení Rady (ES) č. 1225/2009 ze dne 30. listopadu 2009 o ochraně před dumpingovým dovozem ze zemí, které nejsou členy Evropského společenství (1) (dále jen „základní nařízení“), a zejména na čl. 9 odst. 4 a čl. 11 odst. 2, 5 a 6 uvedeného nařízení,
s ohledem na návrh předložený Evropskou komisí (dále jen „Komise“) po konzultaci s poradním výborem,
vzhledem k těmto důvodům:
A. POSTUP
1. Platná opatření
(1)
Na základě antidumpingového šetření (dále jen „původní šetření“) uložila Rada nařízením (ES) č. 1629/2004 (2) konečné antidumpingové clo na dovoz některých uhlíkových elektrod, v současnosti kódu KN ex 8545 11 00, a spojníků používaných pro takové elektrody, v současnosti kódu KN ex 8545 90 90, pocházejících z Indie (dále jen „konečná antidumpingová opatření“). Opatření měla podobu valorického cla o sazbě 0 %.
(2)
Na základě antisubvenčního šetření uložila Rada nařízením (ES) č. 1628/2004 (3) konečné vyrovnávací clo na dovoz některých uhlíkových elektrod, v současnosti kódu KN ex 8545 11 00, a spojníků používaných pro takové elektrody, v současnosti kódu KN ex 8545 90 90, pocházejících z Indie (dále jen „konečná vyrovnávací opatření“). Opatření měla podobu valorického cla o sazbě 15,7 %, kromě jedné společnosti, pro niž byla celní sazba stanovena na 7 %.
(3)
Rada na základě částečného prozatímního přezkumu vyrovnávacích opatření provedeného z moci úřední změnila nařízení (ES) č. 1628/2004 a (ES) č. 1629/2004 nařízením (ES) č. 1354/2008 (4). Sazby konečného vyrovnávacívh cla byly upraveny na 6,3 % a 7,0 % pro dovoz jednotlivě vyjmenovaných vývozců se zbytkovou sazbou cla 7,2 %. Sazby konečného antidumpingového cla byly upraveny na 9,4 % a 0 % pro dovoz jednotlivě vyjmenovaných vývozců se zbytkovou sazbou cla 8,5 %.
2. Žádost o přezkum před pozbytím platnosti
(4)
Na základě zveřejnění oznámení o nadcházejícím konci platnosti (5) konečných antidumpingových opatření obdržela Komise dne 18. června 2009 žádost o zahájení přezkumu těchto opatření před pozbytím platnosti podle čl. 11 odst. 2 základního nařízení. Žádost podali tři výrobci v Unii: společnosti Graftech International, SGL Carbon GmbH a Tokai ERFTCARBON GmbH (dále jen „žadatelé“) představující podstatnou část, v tomto případě více než 90 %, celkové výroby některých sad uhlíkových elektrod v Unii.
(5)
Žádost byla odůvodněna tím, že by skončení platnosti stávajících opatření pravděpodobně vedlo k přetrvání nebo obnovení dumpingu a újmy pro výrobní odvětví Unie.
3. Zahájení přezkumu před pozbytím platnosti
(6)
Komise po konzultaci s poradním výborem dospěla k závěru, že pro zahájení přezkumu před pozbytím platnosti existují dostatečné důkazy, a dne 17. září 2009 oznámila zveřejněním oznámení v Úředním věstníku Evropské unie (6) (dále jen „oznámení o zahájení přezkumu“) zahájení přezkumu před pozbytím platnosti v souladu s čl. 11 odst. 2 základního nařízení.
4. Souběžná šetření
(7)
Oznámením o zahájení přezkumu zveřejněném v Úředním věstníku Evropské unie dne 17. září 2009 (7) Komise rovněž oznámila zahájení přezkumu konečných vyrovnávacích opatření podle článku 18 nařízení Rady (ES) č. 597/2009 ze dne 11. června 2009 o ochraně před dovozem subvencovaných výrobků ze zemí, které nejsou členy Evropského společenství (8) před pozbytím platnosti.
5. Šetření
5.1 Období šetření
(8)
Šetření týkající se přetrvání nebo obnovení dumpingu proběhlo v období od 1. července 2008 do 30. června 2009 (dále jen „období přezkumného šetření“). Přezkum tendencí, které mají význam pro posouzení pravděpodobnosti přetrvání nebo obnovení újmy, se týkal období od 1. ledna 2006 do konce období přezkumného šetření (dále jen „posuzované období“).
5.2 Strany dotčené šetřením
(9)
O zahájení přezkumu před pozbytím platnosti Komise oficiálně vyrozuměla žadatele, ostatní známé výrobce v Unii, vyvážející výrobce, dovozce a uživatele, o nichž bylo známo, že se jich řízení týká, jakož i zástupce země vývozu. Zúčastněným stranám byla poskytnuta příležitost k písemnému podání stanovisek a k podání žádosti o slyšení ve lhůtě stanovené v oznámení o zahájení přezkumu.
(10)
Všechny zúčastněné strany, které o to požádaly a které prokázaly, že mají konkrétní důvody ke slyšení, byly vyslechnuty.
(11)
Vzhledem k zjevně vysokému počtu dovozců, kteří nejsou ve spojení, bylo podle článku 17 základního nařízení považováno za vhodné přezkoumat, zda by měla být použita metoda výběru vzorku. Aby mohla Komise rozhodnout, zda je výběr vzorku nutný, a pokud ano, vzorek vybrat, byly výše uvedené strany podle článku 17 základního nařízení požádány, aby se do patnácti dnů po zahájení přezkumů přihlásily a předložily Komisi informace požadované v oznámení o zahájení přezkumu. Žádní dovozci, kteří nejsou ve spojení, se však ke spolupráci nepřihlásili. Výběr vzorku nebyl tudíž nutný.
(12)
Komise zaslala dotazníky všem známým dotčeným stranám a těm, které se přihlásily, ve lhůtě uvedené v oznámení o zahájení přezkumu. Odpovědi obdržela od tří skupin výrobců v Unii (tj. žadatelů), jednoho vyvážejícího výrobce a sedmnácti uživatelů. Během výběru vzorků se nepřihlásil žádný dovozce a žádný jiný dovozce nedodal Komisi informace ani se nepřihlásil v průběhu šetření.
(13)
Pouze jeden ze dvou známých vyvážejících výrobců v Indii, jmenovitě společnost HEG Limited (dále jen „HEG“), při přezkumu plně spolupracoval a předložil odpovědi na dotazník. Zde je třeba poznamenat, že při původním šetření bylo plné úřední jméno této společnosti Hindustan Electro Graphite Limited. Společnost své jméno poté změnila na HEG Limited. Druhý vyvážející výrobce, který při původním šetření spolupracoval, jmenovitě společnost Graphite India Limited (dále jen „GIL“), se při stávajícím přezkumu rozhodl odpověď na dotazník nepředložit.
(14)
Komise si opatřila a ověřila veškeré informace, které považovala za nezbytné pro účely stanovení pravděpodobnosti přetrvání nebo obnovení dumpingu a následné újmy a pro stanovení zájmu Unie. Kontrolní návštěvy se uskutečnily v prostorách těchto zúčastněných stran:
a)
Výrobci v Unii
-
SGL Carbon GmbH, Wiesbaden a Meitingen, Německo,
-
Graftech Switzerland SA, Bussigny, Švýcarsko,
-
Graftech Iberica S.L., Ororbia, Španělsko,
-
Tokai ERFTCARBON GmbH, Grevenbroich, Německo.
b)
Vyvážející výrobce v Indii
-
HEG Limited, Bhopál.
B. DOTČENÝ VÝROBEK A OBDOBNÝ VÝROBEK
(15)
Dotčeným výrobkem, jehož se týká současný přezkum, je týž výrobek jako při původním šetření, totiž uhlíkové elektrody používané v elektrických pecích, o hustotě 1,65 g/cm3 nebo vyšší a o elektrickém odporu 6,0 μΩ.m nebo nižším, v současnosti kódu KN ex 8545 11 00, a spojníky používané pro takové elektrody, v současnosti kódu KN ex 8545 90 90, ať už dovážené společně nebo odděleně, pocházející z Indie (dále jen „dotčený výrobek“).
(16)
Stejně jako v případě původního šetření potvrdilo i toto šetření, že dotčený výrobek a výrobky vyráběné a prodávané vyvážejícím výrobcem na domácím trhu v Indii stejně jako výrobky vyráběné a prodávané výrobci v Unii na trhu Unie mají stejné základní fyzické a technické vlastnosti a použití, a považují se tudíž za obdobný výrobek ve smyslu čl. 1 odst. 4 základního nařízení.
C. PRAVDĚPODOBNOST PŘETRVÁNÍ NEBO OBNOVENÍ DUMPINGU
(17)
V souladu s čl. 11 odst. 2 základního nařízení bylo zkoumáno, zda je pravděpodobné, že by skončení platnosti stávajících opatření vedlo k přetrvání či obnovení dumpingu.
1. Všeobecně
(18)
Spolupracoval jeden vyvážející výrobce v Indii. Druhý známý vyvážející výrobce při šetření nespolupracoval.
(19)
Ze srovnání údajů o objemu vývozu spolupracujícího vyvážejícího výrobce a celkového objemu vývozu z Indie do Unie vyplynulo, že spolupracující vyvážející výrobce se na celkovém dovozu z Indie do Unie podílel v průběhu období přezkumného šetření z velké většiny. Úroveň spolupráce byla proto považována za vysokou.
2. Dumping dovozu během období přezkumného šetření
2.1 Běžná hodnota
(20)
Podle čl. 2 odst. 2 základního nařízení Komise nejdříve přezkoumala, zda byl prodej obdobného výrobku na domácím trhu spolupracujícího vyvážejícího výrobce v Indii nezávislým odběratelům reprezentativní, tj. zda celkový objem tohoto prodeje činil alespoň 5 % celkového objemu odpovídajícího vývozu do Unie.
(21)
Komise poté určila ty druhy obdobného výrobku prodávané dotčenou společností na domácím trhu, které jsou totožné nebo přímo srovnatelné s druhy výrobku prodávanými na vývoz do Unie. Při stanovení druhů sad uhlíkových elektrod bylo vzato v úvahu i) zda byly prodávány se spojníky nebo ne, ii) jejich průměr a iii) jejich délka.
(22)
Spolupracující vyvážející výrobce tvrdil, že by se při určování totožných nebo přímo srovnatelných druhů sad uhlíkových elektrod rovněž měla zohlednit skutečnost, že sady uhlíkových elektrod jsou vyráběny z koksu různé kvality (základní surovina). Bylo skutečně potvrzeno, že společnost ve výrobním procesu využívá dva různé druhy koksu: dovážený jehličkový koks, který má vyšší kvalitu, a normální koks získávaný na indickém trhu. Bylo rovněž potvrzeno, že druh používaného koksu určuje výrobní náklady a cenu konečného výrobku.
(23)
V zájmu spravedlivého srovnání a za účelem vypočítání dumpingu rozdělila Komise výrobky do dvou kategorií, na výrobky s nižší kvalitou a výrobky s vyšší kvalitou.
(24)
Potom bylo zjišťováno, zda prodej na domácím trhu spolupracujícího vyvážejícího výrobce byl u každého druhu výrobku reprezentativní, tj. zda prodej každého druhu výrobku na domácím trhu představoval alespoň 5 % objemu prodeje stejného druhu výrobku vyváženého do Unie. U těchto druhů výrobků prodávaných v reprezentativním množství bylo dále zjišťováno, zda se tento prodej uskutečnil v běžném obchodním styku podle čl. 2 odst. 4 základního nařízení.
(25)
Zjišťování, zda u prodeje jednotlivých druhů výrobku v reprezentativních množstvích na domácím trhu lze mít za to, že byl uskutečněn v běžném obchodním styku, vycházelo ze stanovení podílu ziskového prodeje příslušného druhu nezávislým odběratelům. Ve všech případech, kdy byl prodej určitého druhu výrobku na domácím trhu uskutečněn v dostatečném množství a v běžném obchodním styku, byla běžná hodnota založena na skutečné ceně na domácím trhu, vypočítané jako vážený průměr veškerého prodeje tohoto druhu na domácím trhu během období přezkumného šetření.
(26)
Nicméně u zbývajících druhů výrobku, jejichž prodej na domácím trhu nebyl reprezentativní nebo se neuskutečnil v běžném obchodním styku, byla běžná hodnota stanovena početně v souladu s čl. 2 odst. 3 základního nařízení. Běžná hodnota byla stanovena jako součet výrobních nákladů vyvážených druhů výrobku, jenž byl v případě potřeby upraven o přiměřené částky za prodejní, správní a režijní náklady a o přiměřený zisk, a to na základě skutečných údajů ohledně výroby a prodeje v běžném obchodním styku obdobného výrobku vyvážejícím výrobcem, který byl předmětem šetření, podle čl. 2 odst. 6 první věty základního nařízení.
2.2 Vývozní cena
(27)
Jelikož byl vývoz spolupracujícího vyvážejícího výrobce v Indii do Unie uskutečněn přímo nezávislým odběratelům, byla vývozní cena stanovena na základě skutečně zaplacených nebo splatných cen za dotčený výrobek v souladu s čl. 2 odst. 8 základního nařízení.
2.3 Srovnání
(28)
Srovnání vážené průměrné běžné hodnoty a vážené průměrné vývozní ceny bylo provedeno na základě ceny ze závodu a na stejné obchodní úrovni. V zájmu spravedlivého srovnání běžné hodnoty a vývozní ceny bylo podle čl. 2 odst. 10 základního nařízení přihlédnuto k rozdílům činitelů, u kterých bylo prokázáno, že ovlivňují ceny a srovnatelnost cen. Za tímto účelem byl provedeny náležité úpravy, které se týkaly nákladů na dopravu a pojištění, manipulačních nákladů, nákladů při nakládání a vedlejších nákladů, finančních nákladů, bankovních poplatků a antidumpingových cel, která žadatel v odůvodněných případech platí.
(29)
Spolupracující vyvážející výrobce v Indii tvrdil, že v jeho případě je režim Duty Entitlement Passbook (dále jen režim „DEPB“) skutečně režim vracení cla, jelikož licence na režim DEPB se používají pouze k zaplacení dovozních cel na suroviny používané při výrobě sad uhlíkových elektrod. Proto, je-li výrobek vyvážen za nižší vývozní cenu, jsou náklady na dovozní cla zaplacená za suroviny vraceny. Společnost proto tvrdila, že by mělo dojít k úpravě cen stanovených pro domácí trh, jelikož tyto ceny nejsou ovlivňovány vracením dovozních cel. Z šetření však vyplynulo, že v rozporu se svým tvrzením společnost využívá dovezené suroviny osvobozené od cla při výrobě sad uhlíkových elektrod určených nejen na vývoz, ale i na domácí trh. Z toho důvodu nemá režim DEPB žádný vliv na cenový rozdíl mezi výrobky prodávanými na domácím trhu a vyváženými výrobky, a požadovanou úpravu tudíž nelze provést.
2.4 Dumpingové rozpětí
(30)
V souladu s čl. 2 odst. 11 základního nařízení bylo provedeno srovnání vážené průměrné běžné hodnoty podle druhu výrobku a vážené průměrné vývozní ceny odpovídajícího druhu dotčeného výrobku. Na základě této metody představuje dumpingové rozpětí stanovené pro spolupracujícího vyvážejícího výrobce 11-12 %.
(31)
V připomínkách k poskytnutým informacím o stěžejních skutečnostech a důvodech, na jejichž základě byl přijat záměr doporučit, aby byla stávající opatření zachována („poskytnutí konečných informací“), daná společnost tvrdila, že vypočtení dumpingového rozpětí na základě čtyř ze dvanácti měsíců období přezkumného šetření představuje odchylku od metody použité při původním šetření, kde bylo zohledněno všech dvanáct měsíců období šetření. Společnost proto tvrdila, že metoda použitá při výpočtu dumpingové rozpětí zvyšuje.
(32)
Připomíná se, že výpočet dumpingového rozpětí na základě čtyř měsíců je metoda, kterou Komise běžně používá při přezkumu před pozbytím platnosti, kde je třeba rozhodnout, zda dumping přetrvává nebo zda existuje pravděpodobnost, že bude obnoven. Z šetření na místě vyplynulo, že uvedené čtyři měsíce byly reprezentativní pro celé dvanáctiměsíční období. Tento závěr byl učiněn na základě srovnání údajů o nákladech a cenách za uvedené čtyři měsíce s údaji za zbývajících osm měsíců. Čtyři vybrané měsíce byly navíc poslední měsíce každého čtvrtletí, a byly tudíž rovnoměrně rozvrženy po celém dvanáctiměsíčním období. Komise tudíž nesouhlasí s tvrzením, že použitá metoda má vliv na závěr, který byl učiněn ohledně výskytu dumpingu během období přezkumného šetření, a ani nezvyšuje dumpingové rozpětí.
(33)
Vzhledem k nedostatečné spolupráci druhého známého vyvážejícího výrobce v Indii nemohlo být dumpingové rozpětí v jeho případě vypočítáno. Nicméně podle žádosti o přezkum probíhal vývoz této společnosti do Unie rovněž za dumpingové ceny. Jelikož většina vývozu z Indie připadá na spolupracujícího indického výrobce, u něhož byl zjištěn dumping, a průměrná cena dotčeného výrobku dováženého z Indie je podle Eurostatu nižší než průměrná vývozní cena spolupracující společnosti, je potvrzena existence dumpingu na úrovni celé země.
3. Vývoj dovozu v případě zrušení opatření
(34)
Kromě analýzy existence dumpingu v průběhu období přezkumného šetření byla zkoumána též pravděpodobnost obnovení dumpingu. Vzhledem k tomu, že na tomto šetření spolupracoval pouze jeden vyvážející výrobce v Indii, vycházejí níže uvedené závěry z údajů jediné spolupracující společnosti a ze skutečností dostupných v souladu s článkem 18 základního nařízení, konkrétně z údajů Eurostatu a z žádosti o přezkum.
(35)
V této souvislosti byly analyzovány tyto prvky: volná kapacita vyvážejících indických výrobců, přitažlivost trhu Unie pro indické výrobce a vývozní ceny do třetích zemí.
3.1 Volná kapacita vývozců
(36)
V případě spolupracujícího vyvážejícího výrobce v Indii šetření ukázalo, že tato společnost má volnou kapacitu. Společnost kromě toho veřejně uvedla, že plánuje stávající kapacitu zvýšit. Je rovněž třeba zdůraznit, že společnost je orientovaná na vývoz, většina jejího obratu v období přezkumného šetření pocházela z prodeje na vývoz, a navzdory platným opatřením zůstává Unie i nadále důležitou destinací vývozu.
(37)
Pokud jde o druhého indického výrobce, uvádí se v žádosti o přezkum, že tato společnost svou kapacitu od uložení opatření výrazně zvýšila a plánuje ji nadále zvyšovat. Nelze proto vyloučit, že alespoň část této zvýšené kapacity by při absenci opatření mohla být namířena na trh Unie.
3.2 Přitažlivost trhu Unie
(38)
Přitažlivost trhu Unie lze ilustrovat na skutečnosti, že uložení antidumpingových a vyrovnávacích cel expanzi indického vývozu nezastavilo. Během posledních tří let naopak došlo k více než zdvojnásobení indického vývozu a jeho podíl na trhu Unie se více než ztrojnásobil. Je rovněž třeba zdůraznit, že během tohoto období vzrostly ceny na trhu Unie o 40 %.
3.3 Vývozní ceny do třetích zemí
(39)
Pokud jde o vývoz do třetích zemí, šetření ukázalo, že výše vývozních cen ze závodu spolupracující společnosti v období přezkumného šetření byla nižší než výše vývozních cen do Unie, u nichž byl zjištěn dumping. Lze tedy očekávat, že s ohledem na přitažlivost trhu Unie by spolupracující vyvážející výrobce při absenci opatření přesměroval alespoň část svého vývozu právě do Unie.
3.4 Závěr ohledně pravděpodobnosti přetrvání nebo obnovení dumpingu
(40)
Vzhledem k výše uvedeným zjištěním lze dospět k závěru, že vývoz z Indie je stále prováděn za dumpingové ceny a že je pravděpodobné, že by došlo k přetrvání dumpingu na trhu Unie, pokud by stávající antidumpingová opatření byla zrušena. Zdá se, že stávající volná kapacita v Indii a přitažlivost trhu Unie skutečně představuje pobídku pro vyvážející indické výrobce svůj vývoz do Unie za dumpingové ceny zvýšit, alespoň pokud jde o spolupracujícího vyvážejícího výrobce.
D. DEFINICE VÝROBNÍHO ODVĚTVÍ UNIE
1. Výroba v Unii
(41)
V Unii vyrábí obdobný výrobek pět společností nebo skupin společností, jejichž výstup tvoří celkovou výrobu obdobného výrobku v Unii ve smyslu čl. 4 odst. 1 základního nařízení.
2. Výrobní odvětví Unie
(42)
Dvě z těchto pěti společností žádost nepodpořily a při přezkumném šetření nespolupracovaly, jelikož nepředložily odpovědi na dotazník. Žádost podaly tyto tři skupiny výrobců, které souhlasily, že budou při šetření spolupracovat: Graftech International, SGL Carbon GmbH a Tokai ERFTCARBON GmbH.
(43)
Tyto tři skupiny výrobců tvoří podstatnou část celkové výroby obdobného výrobku v Unii, jelikož představují více než 90 % celkové výroby některých sad uhlíkových elektrod v Unii, jak je uvedeno ve 4. bodě odůvodnění výše. Má se proto za to, že tvoří výrobní odvětví Unie ve smyslu čl. 4 odst. 1 a čl. 5 odst. 4 základního nařízení, a budou nadále označováni jako „výrobní odvětví Unie“.
E. SITUACE NA TRHU UNIE
1. Předběžná poznámka
(44)
Vzhledem k tomu, že při tomto šetření spolupracoval pouze jeden indický vyvážející výrobce, nejsou v zájmu zachování důvěrnosti podle článku 19 základního nařízení údaje týkající se dovozu dotčeného výrobku pocházejícího z Indie do Evropské unie uvedeny v přesných číslech.
(45)
Situace v odvětví s uhlíkovými elektrodami úzce souvisí se situací v ocelářství, jelikož uhlíkové elektrody se využívají zejména v odvětví elektrooceli. V této souvislosti je třeba poznamenat, že v roce 2007 a během prvních tří čtvrtletí roku 2008 převládaly v ocelářství velmi pozitivní tržní podmínky, což mělo příznivé důsledky i pro odvětví s uhlíkovými elektrodami.
(46)
Je třeba poznamenat, že objem prodeje uhlíkových elektrod víceméně kopíruje objem výroby oceli. Smlouvy o dodávkách uhlíkových elektrod, které zahrnují i ceny a množství, jsou však obvykle uzavírány na dobu šesti až dvanácti měsíců. Z toho důvodu dochází zpravidla k prodlevě mezi vývojem objemu prodeje, který je výsledkem změn v poptávce, a případným výsledným dopadem na ceny.
2. Spotřeba na trhu Unie
(47)
Spotřeba Unie byla stanovena na základě objemu prodeje výrobního odvětví Unie na trhu Unie, odhadu objemu prodeje dalších výrobců v Unii na trhu v Unii, údajů o dovozu poskytnutých Eurostatem a údajů sebraných v souladu s čl. 14 odst. 6 základního nařízení. Stejně jako při původním šetření (9) nebyl dovoz v některých případech brán v úvahu, jelikož se na základě dostupných informací nejednalo o dovoz výrobku, který je předmětem šetření.
(48)
Mezi rokem 2006 a obdobím přezkumného šetření klesla spotřeba Unie o téměř 25 %, přičemž k hlavnímu poklesu došlo mezi rokem 2008 a obdobím přezkumného šetření. Je třeba poznamenat, že díky velmi pozitivním tržním podmínkám na počátku posuzovaného období byla spotřeba Unie velmi vysoká a mezi obdobím původního šetření a rokem 2006 vzrostla o 30 %.
Tabulka 1
2006
2007
2008
Období přezkumného šetření
Celková spotřeba Unie (v tunách)
170 035
171 371
169 744
128 437
Index (2006 = 100)
100
101
100
76
3. Objem, podíl na trhu a ceny dovozu z Indie
(49)
Objem dovozu pocházejícího z Indie (dále jen „dotčená země“) během posuzovaného období vzrostl o 143 procentních bodů a v období přezkumného šetření se zvýšil z 5 000 tun na 7 000 tun. Podíl dovozu z dotčené země na trhu se mezi rokem 2006 a obdobím přezkumného šetření, kdy dosáhl 5 %, více než ztrojnásobil. Podíl na trhu během období přezkumného šetření i přes výrazný pokles poptávky dále rostl. Ceny dovozu z dotčené země vzrostly během posuzovaného období o 52 %, a kopírovaly tak vývoj cen výrobního odvětví Unie, avšak zůstaly soustavně nižší než ceny výrobního odvětví Unie. Jelikož v Indii jsou pouze dva známí vyvážející výrobci, nejsou údaje v tabulce 2 z důvodu zachování důvěrnosti uvedeny v přesných číslech.
Tabulka 2
2006
2007
2008
Období přezkumného šetření
Objem dovozu z dotčené země (v tunách)
2 000 až 3 000
3 000 až 4 000
7 000 až 9 000
5 000 až 7 000
Index (2006 = 100)
100
123
318
243
Podíl dovozu z dotčené země na trhu*
asi 1,5 %
asi 2 %
asi 5 %
asi 5 %
Ceny dovozu z dotčené země (EUR/t)
asi 2 000
asi 2 600
asi 3 000
asi 3 200
Index (2006 = 100)
100
133
145
152
4. Hospodářská situace výrobního odvětví Unie
(50)
V souladu s čl. 3 odst. 5 základního nařízení Komise posoudila veškeré relevantní hospodářské činitele a ukazatele, které ovlivňují situaci výrobního odvětví Unie.
4.1 Výroba
(51)
V období přezkumného šetření výroba ve srovnání s rokem 2006 klesla o 29 %. Ve srovnání s rokem 2006 výroba výrobního odvětví Unie v roce 2007 nejprve vzrostla o 2 %, poté však došlo zejména v období přezkumného šetření k prudkému poklesu.
Tabulka 3
2006
2007
2008
Období přezkumného šetření
Výroba (v tunách)
272 468
278 701
261 690
192 714
Index (2006 = 100)
100
102
96
71
4.2 Kapacita a využití kapacity
(52)
Výrobní kapacita mezi rokem 2006 a obdobím přezkumného šetření mírně poklesla (celkem o 2 %). Jelikož v roce 2008 a zejména během období přezkumného šetření výroba rovněž poklesla, vykázalo výsledné využití kapacity mezi rokem 2006 a obdobím šetření celkový pokles o 25 procentních bodů.
Tabulka 4
2006
2007
2008
Období přezkumného šetření
Výrobní kapacita (v tunách)
298 500
292 250
291 500
293 500
Index (2006 = 100)
100
98
98
98
Využití kapacity
91 %
95 %
90 %
66 %
Index (2006 = 100)
100
104
98
72
4.3 Zásoby
(53)
V roce 2007 zůstal konečný stav zásob výrobního odvětví Unie ve srovnání s rokem 2006 stabilní a poté v roce 2008 klesl o 10 %. V období přezkumného šetření se stav zásob o něco zvýšil, ale byl stále o 5 % nižší než v roce 2006.
Tabulka 5
2006
2007
2008
Období přezkumného šetření
Konečný stav zásob (v tunách)
21 407
21 436
19 236
20 328
Index (2006 = 100)
100
100
90
95
4.4 Objem prodeje
(54)
Prodej výrobního odvětví Unie na trhu Unie odběratelům, kteří nejsou ve spojení, během posuzovaného období klesl o 39 %. Na začátku posuzovaného období byl velmi vysoký, jelikož ve srovnání s obdobím původního šetření vzrostl o téměř 70 %. Objem prodeje se v roce 2007 a 2008 mírně snížil, ale zůstal na poměrně vysoké úrovni (v roce 2008 byl stále 47 % nad úrovní období původního šetření). Avšak mezi rokem 2008 a obdobím přezkumného šetření objem prodeje výrazně poklesl (téměř o třetinu).
Tabulka 6
2006
2007
2008
Období přezkumného šetření
Prodej zákazníkům v Unii, kteří nejsou ve spojení (v tunách)
143 832
139 491
124 463
88 224
Index (2006 = 100)
100
97
87
61
4.5 Podíl na trhu
(55)
Podíl výrobního odvětví Unie na trhu mezi rokem 2006 a obdobím přezkumného šetření postupně klesl o téměř 16 procentních bodů (z 84,6 % na 68,7 %).
Tabulka 7
2006
2007
2008
Období přezkumného šetření
Podíl výrobního odvětví Unie na trhu
84,6 %
81,4 %
73,3 %
68,7 %
Index (2006 = 100)
100
96
87
81
4.6 Růst
(56)
Mezi rokem 2006 a obdobím přezkumného šetření klesla spotřeba Unie o téměř 25 %. Výrobní odvětví Unie ztratilo téměř 16 procentních bodů podílu na trhu, zatímco podíl dotčeného dovozu na trhu stoupl o 3,4 procentních bodů.
4.7 Zaměstnanost
(57)
Míra zaměstnanosti ve výrobním odvětví Unie poklesla mezi rokem 2006 a obdobím přezkumného šetření o 7 %.
Tabulka 8
2006
2007
2008
Období přezkumného šetření
Zaměstnanost související s dotčeným výrobkem (počet osob)
1 942
1 848
1 799
1 804
Index (2006 = 100)
100
95
93
93
4.8 Produktivita
(58)
Produktivita pracovních sil výrobního odvětví Unie měřená v jednotkách výstupu na osobu a rok klesla mezi rokem 2006 a obdobím přezkumného šetření o 24 %. Během roku 2007 a 2008 se mírně zvýšila, avšak poté během období přezkumného šetření klesla o téměř 25 %.
Tabulka 9
2006
2007
2008
Období přezkumného šetření
Produktivita (v tunách na zaměstnance)
140
151
146
107
Index (2006 = 100)
100
107
104
76
4.9 Prodejní ceny a činitelé ovlivňující ceny na domácím trhu
(59)
Jednotkové prodejní ceny výrobního odvětví Unie vykazují pozitivní trend, jelikož během posuzovaného období vzrostly o 40 %. Došlo k tomu díky: i) celkové výši cen na trhu, ii) nutnosti vyrovnat nárůst výrobních nákladů a iii) způsobu, jakým jsou ve smlouvách o dodávkách stanovovány ceny.
(60)
V roce 2007 a 2008 bylo výrobní odvětví Unie v kontextu celkově rostoucích tržních cen schopno zvýšit své ceny, zejména díky stabilně velké poptávce po uhlíkových elektrodách. Tato poptávka byla výsledkem velmi pozitivních tržních podmínek převládajících v ocelářství až do konce 3. čtvrtletí roku 2008, jak uvádí 45. bod odůvodnění.
(61)
V roce 2007 a 2008 vzrostly také ceny částečně s cílem pokrýt rostoucí výrobní náklady, zejména náklady na suroviny. V letech 2006 až 2008 vzrostly náklady o 23 %. Výrobní odvětví Unie však bylo schopno je pokrýt, jelikož výrazně zvedlo ceny (o 33 %).
(62)
Ceny rostly i v období přezkumného šetření, i když méně (o 5 %). Skutečnost, že ceny v době klesající poptávky neklesly, vysvětluje způsob, jakým jsou na trhu uzavírány smlouvy o dodávkách, a skutečnost, že většina smluv o dodávkách na rok 2009 byla uzavřena v roce 2008. Jak se uvádí ve 46. bodě odůvodnění, kopíruje objem prodeje uhlíkových elektrod více méně výrobu oceli. Dojednávání smluv o dodávkách uhlíkových elektrod na období šesti až dvanácti měsíců však může vést ke zpoždění vlivu jakékoliv změny v poptávce (nárůstu nebo poklesu) na ceny. Smlouvy jsou dojednávány na základě předpokládaného objemu, který se může lišit od skutečné úrovně prodeje, a výsledkem je tudíž skutečnost, že cenový vývoj v daném období nemusí nutně odrážet vývoj objemu prodeje za totéž období. To byl také případ období přezkumného šetření, kdy objem prodeje klesl, avšak ceny zůstaly nadále vysoké, protože většina smluv o dodávkách na rok 2009 byla uzavřena v roce 2008, a některé dodávky plánované na rok 2008 byly odloženy na rok 2009. Pětiprocentní nárůst cen během období přezkumného šetření však na rozdíl od dřívějších období nestačil na pokrytí růstu nákladů (o 13 %). Po období přezkumného šetření byly ceny znovu sjednány na nižší úrovni.
(63)
Jak je uvedeno ve 49. bodě odůvodnění, kopírovaly ceny dovozu z dotčené země vývoj cen výrobního odvětví Unie, avšak zůstaly soustavně nižší než ceny výrobního odvětví Unie.
Tabulka 10
2006
2007
2008
Období přezkumného šetření
Jednotková cena pro trh Unie (EUR/t)
2 569
3 103
3 428
3 585
Index (2006 = 100)
100
121
133
140
4.10 Mzdy
(64)
Mezi rokem 2006 a obdobím přezkumného šetření vzrostla průměrná mzda na zaměstnance o 15 %.
Tabulka 11
2006
2007
2008
Období přezkumného šetření
Průměrné mzdové náklady na jednoho zaměstnance (v tis. EUR)
52
56
61
60
Index (2006 = 100)
100
108
118
115
4.11 Investice
(65)
Mezi rokem 2006 a obdobím přezkumného šetření se roční tok investic do dotčeného výrobku ze strany výrobního odvětví Unie zvýšil o 37 %. Během období přezkumného šetření však investice ve srovnání s rokem 2008 klesly o 14 %.
Tabulka 12
2006
2007
2008
Období přezkumného šetření
Čisté investice (v EUR)
30 111 801
45 383 433
47 980 973
41 152 458
Index (2006 = 100)
100
151
159
137
4.12 Ziskovost a návratnost investic
(66)
I při nárůstu nákladů o 40 % během posuzovaného období dokázalo výrobní odvětví Unie v roce 2006 a 2007 zvyšovat své ceny rychleji, než jak rostly náklady. To vedlo na nárůstu zisku z 19 % v roce 2006 na 26 % v roce 2007. Od roku 2007 do roku 2008 rostly ceny i náklady stejným tempem, a ziskové rozpětí výrobního odvětví Unie zůstalo tudíž stabilní na úrovni z roku 2007. V období přezkumného šetření zisk poté opět klesl na 19 %, a to kvůli dopadu, který mělo nižší využití výrobní kapacity a vyšší ceny surovin na náklady. V roce 2009 zisk dále klesal, jelikož výrobní odvětví Unie muselo snížit ceny, aby zohlednilo celkový pokles prodejních cen na trhu s uhlíkovými elektrodami, k němuž došlo na základě nižší poptávky v ocelářství.
(67)
Návratnost investic vzrostla ze 71 % v roce 2006 na 103 % v roce 2007. V roce 2008 dosáhla úrovně 119 % a poté během období přezkumného šetření klesla na 77 %. Mezi rokem 2006 a obdobím přezkumného šetření tedy návratnost investic vzrostla celkově pouze o 6 procentních bodů.
Tabulka 13
2006
2007
2008
Období přezkumného šetření
Čistý zisk z prodeje odběratelům v Unii, kteří nejsou ve spojení (v % z čistých tržeb)
19 %
26 %
25 %
19 %
Návratnost investic (čistý zisk v % z čisté účetní hodnoty investic)
71 %
103 %
119 %
77 %
4.13 Peněžní tok a schopnost zvýšit kapitál
(68)
Čistý peněžní tok z provozních činností se mezi rokem 2006 a 2007 zvýšil. V roce 2008 tento růst nadále pokračoval až do období přezkumného šetření, kdy poklesl. Peněžní tok byl v období přezkumného šetření o 28 % vyšší než na začátku posuzovaného období.
(69)
Neobjevily se známky toho, že by výrobní odvětví Unie mělo problémy se zvyšováním kapitálu, zejména proto, že někteří výrobci jsou součástí větších skupin.
Tabulka 14
2006
2007
2008
Období přezkumného šetření
Peněžní tok (EUR)
109 819 535
159 244 026
196 792 707
140 840 498
Index (2006 = 100)
100
145
179
128
4.14 Rozsah dumpingového rozpětí
(70)
Vzhledem k objemu, podílu na trhu a cenám dovozu z Indie nelze považovat dopad skutečných dumpingových rozpětí na výrobní odvětví Unie za zanedbatelný.
4.15 Překonání účinků dřívějšího subvencování a dumpingu
(71)
Výše posuzované ukazatele vykazují mírné zlepšení hospodářské a finanční situace výrobního odvětví Unie po uložení konečných vyrovnávacích a antidumpingových opatření v roce 2004. Zejména od roku 2006 do roku 2008 těžilo výrobní odvětví Unie z vyšších cen a zisků. Bylo tomu tak zejména díky velmi pozitivním tržním podmínkám, které umožnily zachování vysoké úrovně cen a ziskovosti, ačkoli, jak je vysvětleno v 55. bodě odůvodnění, podíl výrobního odvětví Unie na trhu klesal. Přesto se během stejného období a navzdory opatřením podíl indického dovozu na trhu zvýšil a indické výrobky byly dováženy za nižší ceny než ceny výrobního odvětví Unie. Již během období přezkumného šetření začal zisk výrobního odvětví Unie klesat a v roce 2009 poklesl ještě více z důvodu vyšších nákladů a omezenému růstu cen.
5. Dopad dumpingového dovozu a dalších činitelů
5.1 Účinek dumpingového dovozu
(72)
Navzdory poklesu spotřeby v Unii během posuzovaného období se objem dovozu z dotčené země více než zdvojnásobil a podíl tohoto dovozu na trhu se více než ztrojnásobil (viz 49. bod odůvodnění). Nejsou-li antidumpingová a vyrovnávací cla brána v úvahu, docházelo během období přezkumného šetření při dovozu z dotčené země k cenovému podbízení vůči cenám výrobního odvětví Unie, i když to bylo o méně než 2 %.
5.2 Dopad hospodářské krize
(73)
Když na konci roku 2008 vypukla hospodářská krize, bylo výrobní odvětví Unie díky velmi pozitivním hospodářským podmínkám převládajícím v roce 2007 a prvních třech čtvrtletích roku 2008 v ocelářství a souvisejících odvětvích, včetně odvětví uhlíkových elektrod, v poměrně dobré hospodářské situaci. Skutečnost, že smlouvy o dodávkách uhlíkových elektrod jsou zpravidla sjednávány na období šesti až dvanácti měsíců, znamená, že existuje zpoždění vlivu jakékoliv změny v poptávce (nárůstu nebo poklesu) na ceny. Jelikož byly smlouvy platné v období přezkumného šetření sjednány v době, kdy nebylo možné účinky hospodářské krize předvídat, týkal se její dopad v období přezkumného šetření zejména objemu, jelikož v případě cen by výrobní odvětví Unie jakýkoli dopad pocítilo se zpožděním. V této souvislosti je třeba poznamenat, že situace výrobního odvětví Unie se v určitém ohledu zhoršila i během období převládajících pozitivních hospodářských podmínek, jelikož odvětví ztratilo podíl na trhu ve prospěch dovozu z dotčené země. Skutečnost, že toto zhoršení nevedlo k výraznějším nepříznivým účinkům, lze částečně připsat vysoké poptávce v letech 2007-2008, která výrobnímu odvětví Unie umožnila udržet si vysoký objem výroby a prodeje, a částečně skutečnosti, že když tento objem v období přezkumného šetření poklesl, mohly být ceny zachovány z důvody výše popsané prodlevy.
5.3 Dovoz z ostatních zemí
(74)
Protože byly do údajů o dovozu dostupných na úrovni kódu KN získaných od Eurostatu zahrnuty i jiné výrobky než je výrobek, který je předmětem šetření, byla níže uvedená analýza provedena na základě údajů o dovozu na úrovni kódu Taric a byla doplněna o informace pocházející z údajů sebraných v souladu s čl. 14 odst. 6 základního nařízení. V některých případech nebyl dovoz brán v úvahu, jelikož se na základě dostupných informací nejednalo o dovoz výrobku, který je předmětem šetření.
(75)
Odhaduje se, že objem dovozu z ostatních třetích zemí se zvýšil o 63 % z přibližně 11 000 tun v roce 2006 na přibližně 18 500 tun v období přezkumného šetření. Podíl dovozu z ostatních zemí na trhu vzrostl z 6,6 % v roce 2006 na 14,4 % v období přezkumného šetření. Průměrná cena dovozu z ostatních třetích zemí se mezi rokem 2006 a obdobím přezkumného šetření zvýšila o 42 %. Zdá se, že dotčený výrobek je dovážen zejména z Čínské lidové republiky (dále jen „ČLR“), Ruska, Japonska a Mexika, což byly jediné země, které během období přezkumného šetření dosahovaly jednotlivého podílu na trhu vyššího než 1 %. Dovoz z těchto zemí je dále zkoumán v bodech odůvodnění níže. Dovoz z devíti dalších zemí představuje celkový podíl na trhu pouze přibližně 2 % a není dále zkoumán.
(76)
Podíl čínského dovozu na trhu během posuzovaného období vzrostl o 2,4 procentní body (z 0,2 % na 2,6 %). Z dostupných informací vyplývá, že tento dovoz se uskutečnil za ceny nižší než ceny výrobního odvětví Unie a rovněž nižší než ceny dovozu z Indie.
(77)
Podíl ruského dovozu na trhu během posuzovaného období vzrostl o 4,2 procentní body (z 1,9 % na 6,1 %). Z dostupných informací vyplývá, že tento dovoz se uskutečnil za ceny mírně nižší než ceny výrobního odvětví Unie, avšak vyšší než ceny dovozu z Indie.
(78)
Podíl japonského dovozu na trhu během posuzovaného období poklesl o 0,4 procentní body (z 2,0 % na 1,6 %). Z dostupných informací vyplývá, že tento dovoz se uskutečnil za ceny podobné nebo vyšší než ceny výrobního odvětví Unie a rovněž vyšší než ceny dovozu z Indie.
(79)
Podíl mexického dovozu na trhu během posuzovaného období vzrostl o 1,0 procentní bod (z 0,9 % na 1,9 %). Z dostupných informací vyplývá, že tento dovoz se uskutečnil za ceny vyšší než ceny výrobního odvětví Unie a rovněž vyšší než ceny dovozu z Indie.
(80)
Závěrem nelze vyloučit, že vývoj dovozu z ČLR a Ruska mohl do určité míry přispět ke zhoršení podílu výrobního odvětví Unie na trhu. Ovšem vzhledem k obecnosti údajů získaných ze statistiky vývozu, která neumožňuje cenové srovnání podle druhu výrobku, což bylo možné v případě Indie díky podrobným informacím poskytnutým vyvážejícím výrobcem, nemohl být dopad dovozu z ČLR a Ruska určen s jistotou.
Tabulka 15
2006
2007
2008
Období přezkumného šetření
Objem dovozu z ostatních zemí (v tunách)
11 289
11 243
19 158
18 443
Index (2006 = 100)
100
100
170
163
Podíl dovozu z ostatních zemí na trhu
6,6 %
6,6 %
11,3 %
14,4 %
Ceny dovozu z ostatních zemí (EUR/t)
2 467
3 020
3 403
3 508
Index (2006 = 100)
100
122
138
142
2006
2007
2008
Období přezkumného šetření
Objem dovozu z ČLR (v tunách)
421
659
2 828
3 380
Index (2006 = 100)
100
157
672
804
Podíl dovozu z ČLR na trhu
0,2 %
0,4 %
1,7 %
2,6 %
Ceny dovozu z ČLR (v EUR/t)
1 983
2 272
2 818
2 969
Index (2006 = 100)
100
115
142
150
2006
2007
2008
Období přezkumného šetření
Objem dovozu z Ruska (v tunách)
3 196
2 887
8 441
7 821
Index (2006 = 100)
100
90
264
245
Podíl dovozu z Ruska na trhu
1,9 %
1,7 %
5,0 %
6,1 %
Ceny dovozu z Ruska (EUR/t)
2 379
2 969
3 323
3 447
Index (2006 = 100)
100
125
140
145
2006
2007
2008
Období přezkumného šetření
Objem dovozu z Japonska (v tunách)
3 391
2 223
3 731
2 090
Index (2006 = 100)
100
66
110
62
Podíl dovozu z Japonska na trhu
2,0 %
1,3 %
2,2 %
1,6 %
Ceny dovozu z Japonska (EUR/t)
2 566
3 131
3 474
3 590
Index (2006 = 100)
100
122
135
140
2006
2007
2008
Období přezkumného šetření
Objem dovozu z Mexika (v tunách)
1 478
2 187
2 115
2 465
Index (2006 = 100)
100
148
143
167
Podíl dovozu z Mexika na trhu
0,9 %
1,3 %
1,2 %
1,9 %
Ceny dovozu z Mexika (EUR/t)
2 634
3 629
4 510
4 554
Index (2006 = 100)
100
138
171
173
6. Závěr
(81)
Jak je uvedeno ve 49. bodě odůvodnění, objem dovozu z dotčené země se mezi rokem 2006 a obdobím přezkumného šetření více než zdvojnásobil. Vzhledem k tomu, že spotřeba ve stejném období klesla téměř o 25 %, podíl indických vývozců na trhu prudce vzrostl z přibližně 1,5 % v roce 2006 na přibližně 5 % během období přezkumného šetření. I když ceny indického vývozu do Unie v důsledku obecně vysokých tržních cen během posuzovaného období výrazně vzrostly, stále docházelo vůči cenám výrobního odvětví Unie k cenovému podbízení.
(82)
Mezi rokem 2006 a obdobím přezkumného šetření se i přes existenci antidumpingových a vyrovnávacích opatření vyvíjela řada důležitých ukazatelů nepříznivě: objem výroby a prodeje klesl o 29, respektive 39 %, využití kapacity o 28 % a poté následoval pokles zaměstnanosti a produktivity. I když je možné část tohoto nepříznivého vývoje vysvětlit silným poklesem spotřeby, která se během posuzovaného období snížila o téměř 25 %, musí být významný pokles podílu výrobního odvětví Unie na trhu (mezi rokem 2006 a obdobím přezkumného šetření o 15,9 procentních bodů) rovněž interpretován s ohledem na neustálý nárůst podílu indického dovozu na trhu.
(83)
Poměrně vysoký zisk během období přezkumného šetření je třeba připsat zejména přetrvávajícím vysokým cenám, a to z důvodů uvedených v 62. bodě odůvodnění. Závěrem lze konstatovat, že situace výrobního odvětví Unie se během posuzovaného období celkově zhoršila a že na konci období přezkumného šetření se výrobní odvětví Unie nacházelo v obtížné situaci, a to i přes poměrně vysoký zisk v této době, přičemž jeho snaha udržet objem prodeje a dostatečnou úroveň cen při menší poptávce byla mařena zvýšeným dumpingovým dovozem z Indie.
F. PRAVDĚPODOBNOST PŘETRVÁNÍ NEBO OBNOVENÍ ÚJMY
1. Předběžné poznámky
(84)
Jak je uvedeno výše, uložení antidumpingových opatření umožnilo výrobnímu odvětví Unie zotavit se ze vzniklé újmy pouze do určité míry. Jakmile však vysoká spotřeba Unie, která bylo pozorována během většiny posuzovaného období, během období přezkumného šetření odezněla, ocitlo se výrobní odvětví Unie v obtížné a nestabilní situaci a navíc muselo stále čelit škodlivému účinku dumpingového dovozu z Indie. Zejména schopnost výrobního odvětví Unie vyrovnat rostoucí náklady byla na konci období přezkumného šetření slabá.
2. Vztah mezi objemem vývozu a vývozními cenami do třetích zemí a objemem vývozu a vývozními cenami do Unie
(85)
Bylo zjištěno, že průměrná vývozní cena indického prodeje do států, které nejsou členy Unie, byla nižší než průměrná vývozní cena do Unie a také nižší než ceny na domácím trhu. Prodej indického vývozce určený do států, které nejsou členy Unie, byl uskutečňován v podstatném množství, které představovalo většinu jeho celkového prodeje na vývoz. Mělo se tudíž za to, že v případě zrušení platných opatření by bylo pro indické vývozce výhodné přesunout podstatnou část vývozu z ostatních třetích zemí na přitažlivější trh Unie, a to za ceny vyšší, než jsou ceny vývozu do třetích zemí, ale pravděpodobně stále nižší, než je současná cenová úroveň vývozu do Unie.
3. Nevyužitá kapacita a zásoby na indickém trhu
(86)
Spolupracující indický výrobce měl velké množství volné kapacity a plánoval ji v období 2010/11 dále zvýšit. Existuje tedy možnost podstatného zvýšení množství zboží vyváženého do Unie, zejména s ohledem na skutečnost, že nic nenasvědčuje tomu, že by trhy třetích zemí nebo domácí trh byly schopny pojmout jakékoli další výrobky.
(87)
V připomínkách k poskytnutým informacím spolupracující indický výrobce uvedl, že jeho volná kapacita vznikla zejména kvůli hospodářské krizi a souvisejícímu poklesu poptávky. Značná část volné kapacity této společnosti však může být vysvětlena skutečností, že společnost mezi rokem 2006 a obdobím přezkumného šetření svou kapacitu výrazně zvýšila. Dále je třeba poznamenat, že společnost plánuje kapacitu dále zvyšovat. Kromě toho je nutno říci, že existuje ještě další indický výrobce, který nespolupracoval, který má podobnou kapacitu i její využití a který rovněž nedávno oznámil, že kapacitu hodlá zvyšovat ještě výrazněji.
4. Závěr
(88)
Výrobci v dotčené zemi jsou schopni zvýšit nebo přesměrovat svůj objem vývozu na trh Unie. Ceny indického vývozu do třetích zemí jsou kromě toho nižší než ceny vývozu do Unie. Z šetření vyplynulo, že na základě srovnatelných druhů výrobku prodával spolupracující vyvážející výrobce dotčený výrobek za ceny nižší, než jsou ceny výrobního odvětví Unie. Tyto nízké ceny by pravděpodobně klesly v souladu s nižšími cenami účtovanými při vývozu do zbytku světa. Taková cenová politika kombinovaná se schopností vývozců v dotčené zemi dodávat na trh Unie značné množství dotčeného výrobku by se vší pravděpodobností měla nepříznivý dopad na hospodářskou situaci výrobního odvětví Unie.
(89)
Jak je uvedeno výše, je výrobní odvětví Unie nadále nestabilní a ohrozitelné. Je pravděpodobné, že pokud by bylo vystaveno zvýšenému objemu dovozu z dotčené země za dumpingové ceny, snížil by se objem jeho prodeje, podíl na trhu i prodejní ceny, a v důsledku toho by se zhoršila jeho finanční situace na úroveň zjištěnou při původním šetření. S ohledem na uvedené skutečnosti lze tudíž dojít k závěru, že zrušení platných opatření by se vší pravděpodobností vedlo ke zhoršení již tak nestabilní situace výrobního odvětví Unie a k obnovení podstatné újmy vzniklé výrobnímu odvětví Unie.
G. ZÁJEM UNIE
1. Úvod
(90)
V souladu s článkem 21 základního nařízení bylo zkoumáno, zda by zachování stávajících antidumpingových opatření nebylo proti zájmu Unie jako celku. Určení zájmu Unie vycházelo ze zhodnocení jednotlivých zájmů, jichž se věc týká, tedy zájmů výrobního odvětví Unie, dovozců a uživatelů.
(91)
Je vhodné připomenout, že při původním šetření bylo stanoveno, že zavedení opatření není proti zájmu Unie. Skutečnost, že toto šetření je přezkumem, tedy analýzou situace, ve které jsou antidumpingová opatření již v platnosti, umožňuje zhodnotit jakýkoli nepřiměřený nežádoucí dopad, který mohla platná antidumpingová opatření mít na dotčené strany.
(92)
Na tomto základě se posuzovalo, zda i přes závěry o pravděpodobnosti přetrvání či obnovení poškozujícího dumpingu neexistují přesvědčivé důkazy, které by vedly k závěru, že zachování opatření není v tomto konkrétním případě v zájmu Unie.
2. Zájem výrobního odvětví Unie
(93)
Výrobní odvětví Unie prokázalo, že je strukturálně životaschopným odvětvím. To potvrdil i příznivý vývoj jeho hospodářské situace zaznamenaný po uložení antidumpingových opatření v roce 2004. Zejména skutečnost, že výrobní odvětví Unie během několika let před obdobím přezkumného šetření zvýšilo svou ziskovost, je v ostrém kontrastu se situací před uložením příslušných opatření. Výrobní odvětví Unie však svůj podíl na trhu stále ztrácí, zatímco podíl dovozu z dotčené země na trhu během posuzovaného období výrazně vzrostl. Bez příslušných opatření by se výrobní odvětví Unie pravděpodobně nacházelo v mnohem horší situaci.
3. Zájmy dovozců/uživatelů
(94)
Žádný z devíti oslovených dovozců, kteří nejsou ve spojení, se nepřihlásil ke spolupráci.
(95)
Přihlásilo se sedmnáct uživatelů, kteří předložili odpovědi na dotazník. Většina z nich již několik let nezískává uhlíkové elektrody z Indie, a jsou proto v otázce možného zachování opatření neutrální, zatímco šest uživatelů alespoň v menším měřítku indické elektrody používá. Čtyři uživatelé tvrdí, že zachování opatření by mělo nepříznivý dopad na hospodářskou soutěž. Jedno sdružení (Eurofer) se zachováním opatření silně nesouhlasí a tvrdí, že opatření vedla k výraznému stažení indických vývozců z trhu Unie. Sdružení se domnívá, že zachování opatření by bránilo výrobcům oceli nalézt alternativní zdroje zásob a umožnilo by výrobnímu odvětví Unie si udržet dominantní, téměř duopolní postavení. Z vývoje indického dovozu po uložení opatření však jasně vyplývá, že k žádnému výraznému stažení nedošlo. Dovoz z Indie se naopak během posuzovaného období výrazně zvýšil. Šetření kromě toho ukázalo, že uhlíkové elektrody stále více přicházejí na trh Unie z řady dalších třetích zemí. Pokud jde sílu postavení výrobního odvětví Unie na trhu, připomíná se, že během posuzovaného období klesl jeho podíl na trhu o téměř šestnáct procentních bodů (viz 55. bod odůvodnění výše). Uvedené sdružení navíc přiznalo, že uhlíkové elektrody představují pouze relativně malou část celkových nákladů výrobců oceli.
(96)
Dále je třeba připomenout, že podle zjištění z původního šetření nebyl dopad uložení opatření pro uživatele významný (10). Přestože jsou tato opatření uplatňována již pět let, získávají dovozci/uživatelé v Unii nadále své zboží mimo jiné i v Indii. Nebyly ani uvedeny žádné skutečnosti svědčící o obtížích při hledání jiných zdrojů. Navíc je třeba připomenout, že co se týče účinku uložení opatření na uživatele, byl v původním šetření učiněn závěr, že vzhledem k zanedbatelnému významu nákladů na uhlíkové elektrody pro výrobní odvětví uživatelů by jakékoli zvýšení nákladů pravděpodobně nemělo na toto výrobní odvětví podstatný vliv. Po uložení opatření nebyly zjištěny žádné skutečnosti svědčící o opaku. Je proto možné dojít k závěru, že zachování antidumpingových opatření nebude mít pravděpodobně na vývozce/uživatele v Unii podstatný účinek.
4. Závěr
(97)
Vzhledem k výše uvedeným skutečnostem byl učiněn závěr, že neexistují žádné přesvědčivé důvody, proč by stávající antidumpingová opatření neměla být zachována.
H. ANTIDUMPINGOVÁ OPATŘENÍ
(98)
Všechny strany byly informovány o stěžejních skutečnostech a důvodech, na jejichž základě byl přijat záměr doporučit, aby byla stávající opatření zachována. Byl jim rovněž poskytnut čas na podání připomínek k poskytnutým informacím. Oprávněná vyjádření a připomínky byly patřičným způsobem zohledněny.
(99)
Z výše uvedeného vyplývá, že v souladu s čl. 11 odst. 2 základního nařízení by měla být antidumpingová opatření uložená z dovozu některých uhlíkových elektrod pocházejících z Indie zachována. Připomíná se, že tato opatření byla uložena ve formě valorických cel.
(100)
Sazby antidumpingového cla stanovené v tomto nařízení pro jednotlivé společnosti jsou použitelné výhradně na dovoz dotčeného výrobku vyráběného těmito společnostmi, a tedy konkrétně uvedenými právnickými osobami. Dovoz dotčeného výrobku vyráběného jakoukoli jinou společností, jejíž název a adresa nejsou výslovně uvedeny v normativní části tohoto nařízení, včetně subjektů, které jsou s těmito výslovně jmenovanými společnostmi ve spojení, nemůže využít těchto sazeb a podléhá sazbě cla použitelné pro „všechny ostatní společnosti“.
(101)
Všechny žádosti o uplatňování těchto sazeb antidumpingových cel pro jednotlivé společnosti (např. po změně názvu subjektu nebo po založení nových výrobních nebo prodejních subjektů) by měly být neprodleně zaslány Komisi (11) se všemi náležitými údaji, zejména s údaji o jakýchkoli změnách činnosti společnosti, které se týkají výroby, domácího a vývozního prodeje a které souvisejí například s uvedenou změnou názvu nebo změnou výrobních a prodejních subjektů. Je-li to na místě, nařízení se poté pozmění tak, že se aktualizuje seznam společností, které mají prospěch z individuálních celních sazeb,
PŘIJALA TOTO NAŘÍZENÍ:
Článek 1
1. Ukládá se konečné antidumpingové clo na dovoz uhlíkových elektrod druhu, který se používá v elektrických pecích, o hustotě 1,65 g/cm3 nebo vyšší a o elektrickém odporu 6,0 μΩ.m nebo nižším, v současnosti kódu KN ex 8545 11 00 (kód TARIC 8545110010), a spojníků používaných pro takové elektrody, v současnosti kódu KN ex 8545 90 90 (kód TARIC 8545909010), ať už dovážených společně nebo odděleně, pocházejících z Indie.
2. Sazba cla, která se použije na čistou cenu s dodáním na hranice Unie před proclením, je pro výrobky popsané v odstavci 1 a vyrobené níže uvedenými společnostmi stanovena takto:
Společnost
Konečné clo
(v %)
Doplňkový kód TARIC
Graphite India Limited (GIL), 31 Chowringhee Road, Kalkata - 700016, Západní Bengálsko
9,4
A530
HEG Limited, Bhilwara Towers, A-12, Sector-1, Noida - 201301, Uttarpradéš
0
A531
Všechny ostatní společnosti
8,5
A999
3. Není-li stanoveno jinak, použijí se platné celní předpisy.
Článek 2
Toto nařízení vstupuje v platnost prvním dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
V Bruselu dne 13. prosince 2010.
ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE RADY (UE) NR 1186/2010
z dnia 13 grudnia 2010 r.
nakładające ostateczne cło antydumpingowe na przywóz niektórych systemów elektrod grafitowych pochodzących z Indii w następstwie przeglądu wygaśnięcia zgodnie z art. 11 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1225/2009
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1225/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. w sprawie ochrony przed przywozem produktów po cenach dumpingowych z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej (1) („rozporządzenie podstawowe”), w szczególności jego art. 9 ust. 4 oraz art. 11 ust. 2, 5 i 6,
uwzględniając wniosek przedstawiony przez Komisję Europejską („Komisja”) po konsultacji z Komitetem Doradczym,
a także mając na uwadze, co następuje:
A. PROCEDURA
1. Obowiązujące środki
(1)
W następstwie dochodzenia antydumpingowego („pierwotne dochodzenie”) Rada nałożyła, rozporządzeniem (WE) nr 1629/2004 (2), ostateczne cło antydumpingowe na przywóz niektórych elektrod grafitowych objętych obecnie kodem CN ex 8545 11 00 oraz stosowanych do tych elektrod grafitowych złączek objętych obecnie kodem CN ex 8545 90 90 pochodzących z Indii („ostateczne środki antydumpingowe”). Środki przyjęły formę cła ad valorem w wysokości 0 %.
(2)
W następstwie dochodzenia antysubsydyjnego Rada nałożyła, rozporządzeniem (WE) nr 1628/2004 (3), ostateczne cło wyrównawcze na przywóz niektórych elektrod grafitowych objętych obecnie kodem CN ex 8545 11 00 oraz stosowanych do tych elektrod grafitowych złączek objętych obecnie kodem CN ex 8545 90 90 pochodzących z Indii („ostateczne środki wyrównawcze”). Środki przyjęły formę cła ad valorem w wysokości 15,7 % z wyjątkiem jednego przedsiębiorstwa, dla którego stawka cła została ustalona na poziomie 7 %.
(3)
W następstwie częściowego przeglądu okresowego z urzędu dotyczącego środków wyrównawczych Rada zmieniła, rozporządzeniem (WE) nr 1354/2008 (4), rozporządzenie (WE) nr 1628/2004 i (WE) nr 1629/2004. Ostateczne cła wyrównawcze zostały zmienione na 6,3 % i 7,0 % w odniesieniu do przywozu towarów od konkretnie wskazanych eksporterów, a stawkę cła rezydualnego ustalono na 7,2 %. Ostateczne cła antydumpingowe zostały zmienione na 9,4 % i 0 % w odniesieniu do przywozu towarów od konkretnie wskazanych eksporterów, a stawkę cła rezydualnego ustalono na 8,5 %.
2. Wniosek o dokonanie przeglądu wygaśnięcia
(4)
W następstwie opublikowania zawiadomienia o zbliżającym się wygaśnięciu (5) obowiązujących ostatecznych środków antydumpingowych Komisja otrzymała w dniu 18 czerwca 2009 r. wniosek o dokonanie przeglądu wygaśnięcia tych środków zgodnie z art. 11 ust. 2 rozporządzenia podstawowego. Wniosek został złożony przez trzech producentów unijnych: Graftech International, SGL Carbon GmbH oraz Tokai ERFTCARBON GmbH („wnioskodawcy”) reprezentujących znaczną część, w tym przypadku ponad 90 %, całkowitej produkcji unijnej niektórych systemów elektrod grafitowych.
(5)
W uzasadnieniu wniosku podano, że w związku z wygaśnięciem środków istnieje prawdopodobieństwo kontynuacji lub ponownego wystąpienia dumpingu i szkody dla przemysłu unijnego.
3. Wszczęcie przeglądu wygaśnięcia
(6)
Ustaliwszy, po konsultacji z Komitetem Doradczym, że istnieją wystarczające dowody do wszczęcia przeglądu wygaśnięcia, Komisja ogłosiła w dniu 17 września 2009 r., na mocy zawiadomienia opublikowanego w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (6) („zawiadomienie o wszczęciu”), wszczęcie przeglądu wygaśnięcia zgodnie z art. 11 ust. 2 rozporządzenia podstawowego.
4. Dochodzenia równoległe
(7)
Komisja ogłosiła również, na mocy zawiadomienia o wszczęciu opublikowanego w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej dnia 17 września 2009 r. (7), wszczęcie dochodzenia dotyczącego przeglądu wygaśnięcia ostatecznych środków wyrównawczych zgodnie z art. 18 rozporządzenia Rady (WE) nr 597/2009 z dnia 11 czerwca 2009 r. w sprawie ochrony przed przywozem towarów subsydiowanych z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej (8) („podstawowe rozporządzenie antysubsydyjne”).
5. Dochodzenie
5.1. Okres objęty dochodzeniem
(8)
Dochodzenie dotyczące kontynuacji lub ponownego wystąpienia dumpingu objęło okres od dnia 1 lipca 2008 r. do dnia 30 czerwca 2009 r. („okres objęty dochodzeniem przeglądowym” lub „ODP”). Analiza tendencji mających znaczenie dla oceny prawdopodobieństwa kontynuacji lub ponownego wystąpienia szkody objęła okres od dnia 1 stycznia 2006 r. do końca okresu objętego dochodzeniem przeglądowym („okres badany”).
5.2. Strony zainteresowane dochodzeniem
(9)
Komisja oficjalnie zawiadomiła wnioskodawców, innych znanych producentów unijnych, producentów eksportujących, importerów, znanych użytkowników, a także przedstawicieli państwa wywozu o wszczęciu przeglądu wygaśnięcia. Zainteresowanym stronom umożliwiono przedstawienie opinii na piśmie oraz złożenie wniosku o przesłuchanie w terminie określonym w zawiadomieniu o wszczęciu.
(10)
Wszystkie strony, które wystąpiły z wnioskiem o przesłuchanie oraz wykazały szczególne powody, dla których powinny zostać wysłuchane, uzyskały taką możliwość.
(11)
W związku z dużą liczbą niepowiązanych importerów uznano za stosowne, zgodnie z art. 17 rozporządzenia podstawowego, zbadanie, czy powinna zostać przeprowadzona kontrola wyrywkowa. Aby umożliwić Komisji podjęcie decyzji o konieczności przeprowadzenia kontroli wyrywkowej, a jeżeli konieczność taka zostanie stwierdzona, aby umożliwić dobór próby, wyżej wymienione strony zostały poproszone, zgodnie z art. 17 rozporządzenia podstawowego, o zgłoszenie się do Komisji w ciągu 15 dni od wszczęcia przeglądów i dostarczenie informacji określonych w zawiadomieniu o wszczęciu. Żaden niepowiązany importer nie wyraził jednak gotowości do współpracy. Kontrola wyrywkowa nie była zatem konieczna.
(12)
Komisja rozesłała kwestionariusze do wszystkich zainteresowanych stron oraz do wszystkich innych podmiotów, które zgłosiły się w terminie określonym w zawiadomieniu o wszczęciu. Otrzymano odpowiedzi od trzech grup producentów unijnych (tj. wnioskodawców), jednego producenta eksportującego i 17 użytkowników. Żaden z importerów nie ujawnił się w trakcie kontroli wyrywkowej; również w toku dochodzenia żaden importer nie dostarczył Komisji jakichkolwiek informacji ani się nie ujawnił.
(13)
Tylko jeden z dwóch znanych producentów eksportujących w Indiach, tj. HEG Limited („HEG”), w pełni współpracował w trakcie przeglądu i przedłożył odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu. Należy zauważyć w tym względzie, że podczas pierwotnego dochodzenia pełna oficjalna nazwa tego przedsiębiorstwa brzmiała Hindustan Electro Graphite Limited. W późniejszym okresie przedsiębiorstwo zmieniło nazwę na HEG Limited. Drugi producent eksportujący współpracujący w dochodzeniu pierwotnym, tj. Graphite India Limited („GIL”), podjął decyzję o nieprzedkładaniu odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu w ramach obecnego przeglądu.
(14)
Komisja prowadziła dalsze badanie i weryfikację informacji uważanych za niezbędne do ustalenia prawdopodobieństwa kontynuacji lub ponownego wystąpienia dumpingu i szkody oraz określenia interesu Unii. Wizyty weryfikacyjne odbyły się na terenie przedsiębiorstw następujących zainteresowanych stron:
a)
Producenci unijni
-
SGL Carbon GmbH, Wiesbaden and Meitingen, Niemcy,
-
Graftech Switzerland SA, Bussigny, Szwajcaria,
-
Graftech Iberica S.L., Ororbia, Hiszpania,
-
Tokai ERFTCARBON GmbH, Grevenbroich, Niemcy.
b)
Producenci eksportujący w Indiach
-
HEG Limited, Bhopal.
B. PRODUKT OBJĘTY POSTĘPOWANIEM I PRODUKT PODOBNY
(15)
Produkt objęty obecnym przeglądem jest tożsamy z produktem objętym dochodzeniem pierwotnym, tzn. są to elektrody grafitowe w rodzaju stosowanych w piecach elektrycznych, o pozornym ciężarze właściwym 1,65 g/cm3 lub większym oraz o oporności elektrycznej 6,0 μ.Ω.m lub mniejszej, objęte obecnie kodem CN ex 8545 11 00 oraz złączki stosowane do takich elektrod, objęte obecnie kodem CN ex 8545 90 90, przywożone razem lub osobno i pochodzące z Indii („produkt objęty dochodzeniem”).
(16)
Dochodzenie potwierdziło, że - podobnie jak w dochodzeniu pierwotnym - produkt objęty postępowaniem i produkty wytwarzane i sprzedawane przez producenta eksportującego na krajowym rynku Indii oraz produkty wytwarzane i sprzedawane w UE przez producentów unijnych mają te same podstawowe cechy fizyczne i techniczne oraz takie samo zastosowanie, a zatem stanowią one produkty podobne w rozumieniu art. 1 ust. 4 rozporządzenia podstawowego.
C. PRAWDOPODOBIEŃSTWO KONTYNUACJI LUB PONOWNEGO WYSTĄPIENIA DUMPINGU
(17)
Zgodnie z art. 11 ust. 2 rozporządzenia podstawowego zbadano, czy wygaśnięcie obowiązujących środków prowadziłoby do kontynuacji lub ponownego wystąpienia dumpingu.
1. Uwagi ogólne
(18)
Jeden producent eksportujący w Indiach wyraził gotowość do współpracy. Drugi znany producent eksportujący nie współpracował w toku dochodzenia.
(19)
Porównanie wielkości wywozu współpracującego producenta eksportującego z całkowitą wielkością wywozu do Unii z Indii wykazało, że od współpracującego producenta eksportującego pochodziła zdecydowana większość łącznego przywozu do Unii z Indii w ODP. Poziom współpracy został zatem uznany za wysoki.
2. Przywóz dumpingowy w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym
2.1. Wartość normalna
(20)
Zgodnie z art. 2 ust. 2 rozporządzenia podstawowego Komisja zbadała w pierwszej kolejności, czy sprzedaż krajowa produktu podobnego niezależnym klientom przez współpracującego indyjskiego producenta eksportującego była reprezentatywna, tzn. czy całkowita wielkość takiej sprzedaży wynosiła przynajmniej 5 % całkowitej wielkości odpowiadającej jej sprzedaży eksportowej do Unii.
(21)
Następnie Komisja określiła te rodzaje produktu podobnego sprzedawane przez przedsiębiorstwo na rynku krajowym, które były identyczne lub bezpośrednio porównywalne z rodzajami sprzedawanymi na wywóz do Unii. Elementami uwzględnionymi w określaniu rodzajów systemów elektrod grafitowych były: (i) sprzedaż systemów ze złączkami lub bez nich; (ii) ich średnica; oraz (iii) ich długość.
(22)
Współpracujący producent eksportujący stwierdził, że fakt, iż systemy elektrod grafitowych są produkowane z różnych rodzajów koksu (podstawowy surowiec), powinien również zostać uwzględniony podczas ustalania identycznych lub bezpośrednio porównywalnych rodzajów systemów elektrod grafitowych. Potwierdzono, że w procesie produkcyjnym przedsiębiorstwo stosowało dwa różne rodzaje koksu: przywożony koks naftowy o wyższej jakości i zwykły koks pozyskiwany na rynku indyjskim. Ustalono również, że rodzaj wykorzystanego koksu wpływa na koszt produkcji i cenę produktu końcowego.
(23)
W związku z powyższym, aby zapewnić rzetelne porównanie, Komisja podzieliła każdy z rodzajów produktu na produkty niskiej i wysokiej jakości do celów obliczenia dumpingu.
(24)
Zbadano następnie, czy sprzedaż krajowa współpracującego producenta eksportującego była reprezentatywna dla każdego rodzaju produktu, tj. czy sprzedaż krajowa każdego rodzaju produktu stanowiła przynajmniej 5 % wielkości sprzedaży tego samego rodzaju produktu do Unii. W odniesieniu do rodzajów produktu sprzedawanych w reprezentatywnych ilościach zbadano, czy, zgodnie z art. 2 ust. 4 rozporządzenia podstawowego, taka sprzedaż została dokonana w ramach zwykłego obrotu handlowego.
(25)
Zbadano również, czy krajowa sprzedaż każdego rodzaju produktu dokonywana w ilościach reprezentatywnych może być uważana za dokonaną w zwykłym obrocie handlowym poprzez ustalenie proporcji rentownej sprzedaży danego rodzaju produktu niezależnym klientom. We wszystkich przypadkach, w których sprzedaż krajowa konkretnego rodzaju produktu była dokonana w wystarczających ilościach i w zwykłym obrocie handlowym, wartość normalna została ustalona na podstawie rzeczywistej ceny krajowej, obliczonej jako średnia ważona całej sprzedaży krajowej danego rodzaju produktu w ODP.
(26)
Dla tych rodzajów produktu, w przypadku których sprzedaż krajowa była niereprezentatywna lub nie była prowadzona w zwykłym obrocie handlowym, wartość normalna została skonstruowana zgodnie z art. 2 ust. 3 rozporządzenia podstawowego. Wartość normalna została skonstruowana poprzez dodanie do kosztów wytworzenia wywożonych rodzajów produktu, dostosowanych w odpowiednich przypadkach, odpowiedniej wartości procentowej kosztów sprzedaży, kosztów ogólnych i administracyjnych oraz odpowiedniej marży zysku, na podstawie faktycznych danych dotyczących produkcji i sprzedaży produktu podobnego przez producenta eksportującego, którego dotyczy dochodzenie, w zwykłym obrocie handlowym zgodnie z art. 2 ust. 6 zdanie pierwsze rozporządzenia podstawowego.
2.2. Cena eksportowa
(27)
W związku z faktem, iż cała sprzedaż eksportowa indyjskiego producenta eksportującego do Unii realizowana była bezpośrednio na rzecz niezależnych klientów, cenę eksportową ustalono zgodnie z art. 2 ust. 8 rozporządzenia podstawowego na podstawie cen rzeczywiście płaconych lub należnych za produkt objęty postępowaniem.
2.3. Porównanie
(28)
Porównanie średniej ważonej wartości normalnej i średniej ważonej ceny eksportowej zostało przeprowadzone na podstawie ceny ex-works i na takim samym poziomie handlu. W celu zapewnienia sprawiedliwego porównania między wartością normalną a ceną eksportową, zgodnie z art. 2 ust. 10 rozporządzenia podstawowego, uwzględniono różnice w czynnikach, co do których wykazano, że mogą mieć wpływ na ceny i ich porównywalność. W tym celu wprowadzono odpowiednie dostosowania uwzględniające różnice w kosztach transportu, ubezpieczenia, przeładunku, załadunku i kosztach dodatkowych, kosztach finansowych, opłatach bankowych oraz uiszczonych przez wnioskodawcę kwotach ceł antydumpingowych, tam gdzie było to zasadne i zostało poparte dowodami.
(29)
Współpracujący indyjski producent eksportujący stwierdził, że w jego przypadku program „paszportowy” uprawnienia celnego (Duty Entitlement Passbook Scheme - DEPBS) jest faktycznie systemem zwrotu ceł zapłaconych za składniki procesu produkcji, ponieważ licencje DEPBS są stosowane wyłącznie do zapłaty należności celnych przywozowych za surowce wykorzystane do produkcji systemów elektrod grafitowych. W związku z powyższym koszt należności celnych przywozowych zapłaconych za surowce zostaje zwrócony w przypadku wywozu produktu, co powoduje zmniejszenie ceny eksportowej. Przedsiębiorstwo stwierdziło zatem, że należy wprowadzić dostosowanie względem cen krajowych, ponieważ zwrot należności celnych przywozowych nie ma na nie wpływu. W toku dochodzenia wykazano, że w przeciwieństwie do powyższych stwierdzeń przedsiębiorstwo stosuje przywożony bez cła surowiec zarówno przy produkcji systemów elektrod grafitowych przeznaczonych na rynek eksportowy, jak i przy produkcji przeznaczonej na rynek krajowy. W związku z powyższym DEPBS nie ma wpływu na różnicę cen produktów sprzedawanych na rynku krajowym i eksportowym, a wprowadzenie dostosowania nie jest uzasadnione.
2.4. Margines dumpingu
(30)
Zgodnie z art. 2 ust. 11 rozporządzenia podstawowego średnią ważoną wartość normalną ze względu na rodzaj porównano ze średnią ważoną ceną eksportową odpowiadającego rodzaju produktu objętego postępowaniem. Na podstawie powyższej metodyki margines dumpingu ustalony dla współpracującego producenta eksportującego wynosi 11-12 %.
(31)
W swoich uwagach dotyczących ujawnionych istotnych faktów i ustaleń, na podstawie których zamierzano zalecić utrzymanie obowiązujących środków („ujawnienie ostatecznych ustaleń”), wskazane przedsiębiorstwo stwierdziło, że obliczenie marginesu dumpingu na podstawie 4 z 12 miesięcy ODP było odejściem od metodyki zastosowanej w dochodzeniu pierwotnym, w którym uwzględniono wszystkie 12 miesięcy okresu objętego dochodzeniem. Przedsiębiorstwo to utrzymywało, że zastosowana metodyka obliczeń zwiększyła margines dumpingu.
(32)
Przypomina się, że obliczenie dumpingu na podstawie 4 miesięcy ODP jest zgodne z metodyką zazwyczaj stosowaną przez Komisję w przeglądach wygaśnięcia, gdzie należy ustalić, czy dumping wciąż występuje lub czy istnieje prawdopodobieństwo jego ponownego wystąpienia. W związku z przeprowadzeniem dochodzenia na miejscu dopilnowano, by 4 miesiące były reprezentatywne dla całego 12-miesięcznego okresu. Dokonano tego poprzez porównanie kosztów i cen z 4-miesięcznego okresu z danymi za pozostałe 8 miesięcy. Ponadto wybrane 4 miesiące były ostatnimi miesiącami każdego kwartału, a zatem były one równomiernie rozłożone w całym 12 miesięcznym okresie. Komisja nie zgadza się zatem z twierdzeniem, że zastosowana metodyka wpływa na ostateczne wnioski dotyczące istnienia dumpingu w ODP ani też że metodyka ta prowadzi do zwiększenia marginesu dumpingu.
(33)
Z uwagi na brak współpracy drugiego znanego indyjskiego producenta eksportującego nie można było obliczyć dla niego marginesu dumpingu. Jednak zgodnie z wnioskiem o przegląd wywóz towarów do Unii przez to przedsiębiorstwo również odbywał się po cenach dumpingowych. Zważywszy, że większość wywozu z Indii dotyczy współpracującego indyjskiego producenta eksportującego, w odniesieniu do którego stwierdzono dumping, a średnia cena produktu objętego postępowaniem przywożonego z Indii, zgodnie z danymi Eurostatu, jest niższa od średniej ceny eksportowej współpracującego przedsiębiorstwa, istnienie dumpingu na poziomie ogólnokrajowym zostaje potwierdzone.
3. Zmiany wielkości przywozu w przypadku uchylenia środków
(34)
W nawiązaniu do analizy występowania dumpingu w ODP zbadano również prawdopodobieństwo ponownego wystąpienia dumpingu. Mając na uwadze, że tylko jeden indyjski producent eksportujący współpracował w obecnym dochodzeniu, poniższe wnioski opierają się na danych od jedynego współpracującego przedsiębiorstwa, a także na dostępnych faktach zgodnie z art. 18 rozporządzenia podstawowego, w szczególności na danych z Eurostatu oraz z wniosku o przegląd.
(35)
W tym zakresie przeanalizowano następujące elementy: wolne moce produkcyjne indyjskich producentów eksportujących, atrakcyjność rynku unijnego dla producentów indyjskich oraz ceny eksportowe stosowane wobec państw trzecich.
3.1. Wolne moce produkcyjne eksporterów
(36)
W odniesieniu do współpracującego indyjskiego producenta eksportującego w toku dochodzenia wykazano, że dysponuje on wolnymi mocami produkcyjnymi. Ponadto wymienione przedsiębiorstwo publicznie oświadczyło, że planuje zwiększyć posiadane moce produkcyjne. Należy także podkreślić, że przedsiębiorstwo jest ukierunkowane na wywóz, większość jego obrotów w ODP wiązało się ze sprzedażą eksportową, a Unia, pomimo obowiązujących środków, jest nadal ważnym rynkiem eksportowym.
(37)
W odniesieniu do drugiego producenta indyjskiego, zgodnie z wnioskiem o przegląd, wskazane przedsiębiorstwo znacząco zwiększyło swoje moce produkcyjne od czasu wprowadzenia środków i planuje dalsze powiększenie tych mocy. Dlatego też nie można wykluczyć, że przynajmniej część produkcji wynikającej ze zwiększonych mocy zostanie skierowana na rynek unijny w przypadku braku środków.
3.2. Atrakcyjność rynku unijnego
(38)
Atrakcyjność rynku unijnego można zobrazować faktem, że nałożenie ceł antydumpingowych i wyrównawczych nie powstrzymało napływu wywozu z Indii. Przeciwnie, w trzech ostatnich latach indyjscy eksporterzy ponaddwukrotnie zwiększyli wywóz, a ich udział w rynku unijnym wzrósł ponadtrzykrotnie. Należy także podkreślić, że w wymienionym okresie poziom cen na rynku unijnym wzrósł o 40 %.
3.3. Ceny eksportowe stosowane wobec państw trzecich
(39)
W zakresie wywozu do państw trzecich, w toku dochodzenia wykazano, że w ODP poziom cen eksportowych ex-works stosowanych przez przedsiębiorstwo współpracujące był niższy od poziomu cen eksportowych stosowanych wobec Unii, które określono jako dumpingowe. Można zatem spodziewać się, że w przypadku braku środków współpracujący producent eksportujący przesunie przynajmniej część swojego wywozu do Unii, mając na uwadze atrakcyjność tego rynku.
3.4. Wnioski dotyczące prawdopodobieństwa kontynuacji lub ponownego wystąpienia dumpingu
(40)
W świetle powyższych ustaleń można uznać, że wywóz z Indii w dalszym ciągu dokonywany jest po cenach dumpingowych i że zachodzi prawdopodobieństwo kontynuacji dumpingu na rynku unijnym w przypadku uchylenia obowiązujących środków antydumpingowych. Istotnie, mając na uwadze istniejące wolne moce produkcyjne w Indiach oraz atrakcyjność rynku unijnego, istnieją bodźce dla indyjskich producentów eksportujących do zwiększenia wywozu na rynek unijny po cenach dumpingowych, przynajmniej w zakresie, w jakim odnosi się to do współpracującego producenta eksportującego.
D. DEFINICJA PRZEMYSŁU UNIJNEGO
1. Produkcja unijna
(41)
W Unii produkt podobny wytwarzany jest przez pięć przedsiębiorstw lub grup przedsiębiorstw, których produkcja stanowi łączną produkcję unijną produktu podobnego w rozumieniu art. 4 ust. 1 rozporządzenia podstawowego.
2. Przemysł unijny
(42)
Dwie spośród pięciu grup przedsiębiorstw nie poparły wniosku i nie współpracowały w toku dochodzenia przeglądowego poprzez udzielenie odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu. Następujące trzy grupy producentów złożyły wniosek i wyraziły zgodę na współpracę: Graftech International, SGL Carbon GmbH oraz Tokai ERFTCARBON GmbH.
(43)
Wymienione trzy grupy producentów odpowiadają za większą część łącznej produkcji unijnej produktu podobnego, ponieważ reprezentują ponad 90 % łącznej produkcji unijnej niektórych systemów elektrod grafitowych, jak wskazano powyżej w motywie 4. Z tego względu zostaną oni uznani za przemysł unijny w rozumieniu art. 4 ust. 1 i art. 5 ust. 4 rozporządzenia podstawowego oraz będą dalej zwani „przemysłem unijnym”.
E. SYTUACJA NA RYNKU UNIJNYM
1. Uwaga wstępna
(44)
Zważywszy, że tylko jeden indyjski producent eksportujący produkt objęty postępowaniem współpracował w obecnym dochodzeniu, informacje odnoszące się do przywozu produktu objętego postępowaniem do Unii Europejskiej i pochodzącego z Indii nie są podane w formie dokładnych danych liczbowych w celu zachowania poufności zgodnie z art. 19 rozporządzenia podstawowego.
(45)
Sytuacja przemysłu elektrod grafitowych jest blisko powiązana z sytuacją sektora stalowego, ponieważ elektrody grafitowe są głównie wykorzystywane w przemyśle stali elektrotechnicznej. W tym kontekście należy odnotować, że w 2007 r. i podczas pierwszych trzech kwartałów 2008 r. na rynku panowały bardzo korzystne warunki w odniesieniu do sektora stalowego i w konsekwencji również dla przemysłu elektrod grafitowych.
(46)
Należy podkreślić, że wielkość sprzedaży elektrod grafitowych podążała mniej więcej za trendem wielkości produkcji stali. Kontrakty na dostawę elektrod grafitowych, obejmujące ceny i ilości, są jednak zazwyczaj negocjowane dla okresów wynoszących 6-12 miesięcy. Istnieje zatem pewien odstęp w czasie między zmianami wielkości sprzedaży spowodowanymi zmianami popytu i wynikającym z tego wpływem na ceny.
2. Konsumpcja na rynku unijnym
(47)
Konsumpcja w Unii została ustalona na podstawie wielkości sprzedaży przemysłu unijnego na rynku unijnym, oszacowania wielkości sprzedaży innych producentów unijnych na rynku unijnym, danych Eurostatu dotyczących przywozu oraz danych zgromadzonych na podstawie art. 14 ust. 6 rozporządzenia podstawowego. Podobnie jak w dochodzeniu pierwotnym (9), niektóre rodzaje przywozu zostały pominięte, ponieważ na podstawie dostępnych informacji okazało się, że nie dotyczyły produktu objętego dochodzeniem.
(48)
Między 2006 r. i ODP konsumpcja w Unii zmniejszyła się o prawie 25 %, a główny spadek nastąpił między 2008 r. i ODP. Należy zauważyć, że z uwagi na bardzo sprzyjające warunki rynkowe na początku okresu badanego konsumpcja w Unii była bardzo wysoka i wzrosła o 30 % między okresem objętym pierwotnym dochodzeniem i 2006 r.
Tabela 1
2006
2007
2008
ODP
Łączna konsumpcja unijna (tony)
170 035
171 371
169 744
128 437
Indeks (2006 = 100)
100
101
100
76
3. Wielkość, udział w rynku i ceny przywozu z Indii
(49)
Wielkość przywozu pochodzącego z Indii („państwo, którego dotyczy postępowanie”) wzrosła o 143 punkty procentowe w okresie badanym i osiągnęła poziom 5 000-7 000 ton w ODP. Udział przywozu z państwa, którego dotyczy postępowanie, w rynku wzrósł ponadtrzykrotnie między 2006 r. i ODP i osiągnął poziom około 5 %. Udział w rynku wciąż powiększał się w ODP, niezależnie od znaczącego spadku popytu. Ceny importowe stosowane przez państwo, którego dotyczy postępowanie, wzrosły o 52 % w okresie badanym i podążały za tym samym trendem co ceny przemysłu unijnego, lecz pozostały na niższym poziomie od cen przemysłu unijnego. Dane z tabeli 2 nie są precyzyjnymi danymi liczbowymi z uwagi na wymóg poufności, ponieważ istnieje tylko dwóch znanych producentów eksportujących w Indiach.
Tabela 2
2006
2007
2008
ODP
Wielkość przywozu z państwa, którego dotyczy postępowanie (tony)
2 000 do
3 000
3 000 do
4 000
7 000 do
9 000
5 000 do
7 000
Indeks (2006 = 100)
100
123
318
243
Udział przywozu z państwa, którego dotyczy postępowanie, w rynku
Około
1,5 %
Około
2 %
Około
5 %
Około
5 %
Ceny importowe stosowane przez państwo, którego dotyczy postępowanie (EUR/t)
Około
2 000
Około
2 600
Około
3 000
Około
3 200
Indeks (2006 = 100)
100
133
145
152
4. Sytuacja gospodarcza przemysłu unijnego
(50)
Zgodnie z art. 3 ust. 5 rozporządzenia podstawowego Komisja zbadała wszystkie istotne czynniki gospodarcze i wskaźniki, które wywierają wpływ na przemysł unijny.
4.1. Produkcja
(51)
W ODP produkcja zmniejszyła się o 29 % w porównaniu z 2006 r. Produkcja przemysłu unijnego najpierw wzrosła o 2 % w 2007 r. w porównaniu z 2006 r., a następnie znacząco zmniejszyła się, zwłaszcza w ODP.
Tabela 3
2006
2007
2008
ODP
Produkcja (w tonach)
272 468
278 701
261 690
192 714
Indeks (2006 = 100)
100
102
96
71
4.2. Moce produkcyjne i wykorzystanie mocy produkcyjnych
(52)
Między 2006 r. a ODP moce produkcyjne zmalały bardzo nieznacznie (o 2 %). Zważywszy, że produkcja również zmniejszyła się w 2008 r. i w szczególności w ODP, wykorzystanie mocy produkcyjnych spadło o 25 punktów procentowych między 2006 r. i ODP.
Tabela 4
2006
2007
2008
ODP
Moce produkcyjne (w tonach)
298 500
292 250
291 500
293 500
Indeks (2006 = 100)
100
98
98
98
Wykorzystanie mocy produkcyjnych
91 %
95 %
90 %
66 %
Indeks (2006 = 100)
100
104
98
72
4.3. Zapasy
(53)
Stan zapasów przemysłu unijnego na koniec okresu sprawozdawczego utrzymywał się na stałym poziomie w 2007 r. w porównaniu z 2006 r. i zmniejszył się o 10 % w 2008 r. W ODP poziom zapasów wzrósł nieznacznie, lecz był o 5 % niższy niż w 2006 r.
Tabela 5
2006
2007
2008
ODP
Stan zapasów na koniec okresu sprawozdawczego (w tonach)
21 407
21 436
19 236
20 328
Indeks (2006 = 100)
100
100
90
95
4.4. Wielkość sprzedaży
(54)
W okresie badanym sprzedaż przemysłu unijnego na rynku unijnym do niepowiązanych klientów zmniejszyła się o 39 %. Na początku okresu badanego jej poziom był bardzo wysoki ze względu na wzrost o niemal 70 % w porównaniu do okresu objętego pierwotnym dochodzeniem. Wielkość sprzedaży nieznacznie zmalała w 2007 r. i 2008 r., pozostając jednak na stosunkowo wysokim poziomie (w 2008 r. była ona o 47 % wyższa niż w okresie objętym pierwotnym dochodzeniem). Poziom sprzedaży znacząco jednak obniżył się między 2008 r. a ODP (o prawie jedną trzecią).
Tabela 6
2006
2007
2008
ODP
Wielkość sprzedaży UE niepowiązanym klientom (w tonach)
143 832
139 491
124 463
88 224
Indeks (2006 = 100)
100
97
87
61
4.5. Udział w rynku
(55)
Udział przemysłu unijnego w rynku między 2006 r. a ODP stopniowo zmniejszył się o niemal 16 punktów procentowych (z 84,6 % do 68,7 %).
Tabela 7
2006
2007
2008
ODP
Udział w rynku przemysłu unijnego
84,6 %
81,4 %
73,3 %
68,7 %
Indeks (2006 = 100)
100
96
87
81
4.6. Wzrost
(56)
W okresie między 2006 r. a ODP konsumpcja unijna spadła niemal o 25 %. Przemysł unijny utracił prawie 16 punktów procentowych udziału w rynku, podczas gdy udział przywozu produktu objętego postępowaniem w rynku zwiększył się o 3,4 punktu procentowego.
4.7. Zatrudnienie
(57)
Poziom zatrudnienia w przemyśle unijnym spadł o 7 % między 2006 r. a ODP.
Tabela 8
2006
2007
2008
ODP
Zatrudnienie związane z produktem objętym postępowaniem (liczba zatrudnionych)
1 942
1 848
1 799
1 804
Indeks (2006 = 100)
100
95
93
93
4.8. Wydajność
(58)
Wydajność siły roboczej przemysłu unijnego, mierzona jako produkcja przypadająca na jednego pracownika w ujęciu rocznym, zmniejszyła się między 2006 r. a ODP o 24 %. W 2007 r. i 2008 r. wydajność lekko zwiększyła się, po czym w ODP spadła o niemal 25 %.
Tabela 9
2006
2007
2008
ODP
Wydajność (tony w przeliczeniu na pracownika)
140
151
146
107
Indeks (2006 = 100)
100
107
104
76
4.9. Ceny sprzedaży i czynniki wpływające na ceny krajowe
(59)
Jednostkowe ceny sprzedaży przemysłu unijnego wykazują pozytywną tendencję, zwiększając się o 40 % w okresie badanym. Jest to wynikiem: (i) ogólnego poziomu cen na rynku; (ii) koniecznością pokrycia zwiększających się kosztów produkcji; oraz (iii) sposobem konstruowania cen określonych w kontraktach na dostawę.
(60)
W 2007 r. i 2008 r., w kontekście ogólnego wzrostu cen rynkowych i ze względu na stale wysoki popyt na elektrody grafitowe, przemysł unijny miał możliwość podniesienia cen. Istniejący popyt jest wynikiem bardzo korzystnych warunków rynkowych, które panowały w sektorze stalowym w okresie do trzeciego kwartału 2008 r., jak wspomniano w motywie 45.
(61)
Ceny wzrastały w 2007 r. i 2008 r. także w związku z rosnącymi kosztami produkcji, a w szczególności cenami surowców. W okresie od 2006 r. do 2008 r. koszty wzrosły o 23 %. Przemysł unijny mógł pokryć ten wzrost w znacznym stopniu, zwiększając swoje ceny (+33 %).
(62)
W ODP wzrost cen był wolniejszy (+5 %). Brak spadku cen w okresie zmniejszającego się popytu wynika ze sposobu, w jaki kontrakty na dostawę są zawierane na rynku, oraz z faktu, że większość kontraktów na dostawę w 2009 r. została zawarta w 2008 r. Jak wskazano w motywie 46, wielkość sprzedaży elektrod grafitowych zmienia się analogicznie do wielkości produkcji stali. Negocjowanie kontraktów na dostawę elektrod grafitowych trwające od 6 do 12 miesięcy może prowadzić do odsunięcia w czasie wpływu zmian popytu (jego wzrostu lub zmniejszenia się) na ceny. Kontrakty negocjowane są w oparciu o przewidywaną wielkość sprzedaży, która może być inna niż jej rzeczywisty poziom, w wyniku czego tendencje cenowe w danym okresie mogą nie odzwierciedlać tendencji wielkości sprzedaży w tym samym okresie. Miało to miejsce w ODP, kiedy to zmniejszył się poziom sprzedaży, ale utrzymał się wysoki poziom cen, gdyż większość kontraktów na dostawę w 2009 r. została zawarta w 2008 r., a ponadto niektóre dostawy przewidziane na 2008 r. zostały przesunięte na rok 2009. Wzrost cen w ODP, który wyniósł 5 %, nie był jednak wystarczający, aby pokryć wzrost kosztów (+13 %), jak miało to miejsce w poprzednim okresie. Na okres po ODP ceny zostały renegocjowane na niższych poziomach.
(63)
Jak wyjaśniono w motywie 49, ceny przywozu z państwa, którego dotyczy postępowanie, zmieniały się w podobny sposób jak ceny przemysłu unijnego, pozostając jednak na znacznie niższym poziomie.
Tabela 10
2006
2007
2008
ODP
Cena jednostkowa stosowana na rynku unijnym (EUR/tona)
2 569
3 103
3 428
3 585
Indeks (2006 = 100)
100
121
133
140
4.10. Wynagrodzenia
(64)
Między 2006 r. a ODP średnie wynagrodzenie na pracownika zwiększyło się o 15 %.
Tabela 11
2006
2007
2008
ODP
Roczny koszt pracy w przeliczeniu na pracownika (w tys. EUR)
52
56
61
60
Indeks (2006 = 100)
100
108
118
115
4.11. Inwestycje
(65)
Między 2006 r. a ODP roczny napływ inwestycji przemysłu unijnego w produkt objęty postępowaniem zwiększył się o 37 %. W ODP poziom inwestycji zmniejszył się jednak w porównaniu z 2008 r. o 14 %.
Tabela 12
2006
2007
2008
ODP
Inwestycje netto (EUR)
30 111 801
45 383 433
47 980 973
41 152 458
Indeks (2006 = 100)
100
151
159
137
4.12. Rentowność i zwrot z inwestycji
(66)
Pomimo wzrostu kosztów o 40 % w okresie badanym, przemysłowi unijnemu udało się w jeszcze większym stopniu podnieść ceny w latach 2006-2007. Doprowadziło to do wzrostu zysku z 19 % w 2006 r. do 26 % w 2007 r. W okresie od 2007 r. do 2008 r. ceny i koszty wzrosły w tym samym stopniu, a margines przemysłu unijnego pozostał zatem na tym samym poziomie co w 2007 r. Następnie zysk ponownie zmniejszył się w ODP do poziomu 19 % ze względu na niższe wykorzystanie mocy produkcyjnych i wyższe ceny surowców. W 2009 r. zyski jeszcze bardziej zmniejszyły się, gdyż przemysł unijny musiał obniżyć swoje ceny, dostosowując je do ogólnego obniżenia cen sprzedaży na rynku elektrod grafitowych wywołanego zmniejszonym popytem ze strony sektora stalowego.
(67)
Zwrot z inwestycji („ROI”) wzrósł z poziomu 71 % w 2006 r. do 103 % w 2007 r. W 2008 r. osiągnął on poziom 119 %, a w ODP obniżył się do 77 %. Ogółem zwrot z inwestycji wzrósł w okresie od 2006 r. do ODP o 6 punktów procentowych.
Tabela 13
2006
2007
2008
ODP
Zysk netto sprzedaży niepowiązanym klientom w UE (% sprzedaży netto)
19 %
26 %
25 %
19 %
ROI (zysk netto w ujęciu procentowym wartości księgowej netto inwestycji)
71 %
103 %
119 %
77 %
4.13. Przepływ środków pieniężnych i zdolność do pozyskania kapitału
(68)
Przepływy pieniężne netto z działalności operacyjnej wzrosły w okresie od 2006 r. do 2007 r. Wzrost ten trwał nadal w 2008 r., po czym zmniejszył się w ODP. Ogólnie biorąc, przepływy pieniężne były w ODP o 28 % wyższe niż w okresie badanym.
(69)
Nie było oznak trudności w pozyskiwaniu kapitału przez przemysł unijny, głównie z uwagi na fakt, że część producentów należy do większych grup przedsiębiorstw.
Tabela 14
2006
2007
2008
ODP
Przepływy środków pieniężnych (EUR)
109 819 535
159 244 026
196 792 707
140 840 498
Indeks (2006 = 100)
100
145
179
128
4.14. Wielkość marginesu dumpingu
(70)
Z uwagi na skalę, udział w rynku i ceny przywozu z Indii wpływ rzeczywistych marginesów dumpingu na przemysł unijny nie może być uważany za nieistotny.
4.15. Poprawa sytuacji po wcześniejszym subsydiowaniu i po dumpingu
(71)
Analizowane powyżej wskaźniki wskazują na poprawę sytuacji gospodarczej i finansowej przemysłu unijnego w następstwie wprowadzenia w 2004 r. ostatecznych środków wyrównawczych i antydumpingowych. Przemysł unijny korzystał z wyższych cen i zysków w szczególności w okresie od 2006 r. do 2008 r. Było to związane z bardzo pozytywnymi warunkami rynkowymi, które pozwoliły na utrzymanie wysokiego poziomu cen i zysków, mimo iż, jak wyjaśniono w motywie 55, udział w rynku przemysłu unijnego zmniejszał się. Niemniej w tym samym okresie i pomimo stosowanych środków udział przywozu indyjskiego w rynku zwiększył się, a indyjskie produkty przywożone były po niższych cenach niż ceny przemysłu unijnego. Już w ODP zyski przemysłu unijnego zaczęły się zmniejszać, a jeszcze bardziej obniżyły się w 2009 r. ze względu na wyższe koszty i ograniczony wzrost cen.
5. Wpływ przywozu po cenach dumpingowych i innych czynników
5.1. Wpływ przywozu po cenach dumpingowych
(72)
Pomimo wzrostu konsumpcji w Unii Europejskiej w badanym okresie wielkość przywozu z państwa, którego dotyczy postępowanie, zwiększyła się ponaddwukrotnie, a jego udział w rynku wzrósł ponadtrzykrotnie (zob. motyw 49). Nie uwzględniając ceł wyrównawczych i antydumpingowych, należy uznać, że przywóz z państwa, którego dotyczy postępowanie, spowodował w ODP podcięcie cen przemysłu unijnego, choć jedynie o mniej niż 2 %.
5.2. Wpływ kryzysu gospodarczego
(73)
Ze względu na bardzo korzystne warunki gospodarcze panujące w sektorze stalowym i powiązanych branżach, w tym w branży elektrod grafitowych, w 2007 r. i w trzech pierwszych kwartałach 2008 r., w momencie wybuchu kryzysu gospodarczego w końcu 2008 r. przemysł unijny znajdował się w stosunkowo dobrej sytuacji gospodarczej. Negocjowanie kontraktów na dostawę elektrod grafitowych, trwające zwykle od 6 do 12 miesięcy, powoduje odsunięcie w czasie wpływu zmian popytu (jego wzrostu lub zmniejszenia się) na ceny. Ponieważ umowy odnoszące się do ODP negocjowane były w momencie, gdy niemożliwe było przewidzenie konsekwencji kryzysu gospodarczego, kryzys wpłynął głównie na ilość zamówień w ODP, a jakikolwiek wpływ na ceny odczuwalny byłby przez przemysł unijny z opóźnieniem. W tym kontekście należy zauważyć, że sytuacja przemysłu unijnego w niektórych aspektach pogorszyła się, nawet w okresie gdy panowały korzystne warunki gospodarcze, co wyraziło się poprzez utratę udziału w rynku na rzecz przywozu z państwa, którego dotyczy postępowanie. Fakt, że pogorszenie to nie spowodowało większych negatywnych skutków, wiąże się częściowo z wysokim popytem w latach 2007-2008, który pozwolił przemysłowi unijnemu na utrzymanie wysokiego poziomu produkcji i sprzedaży, a częściowo z faktem, że podczas gdy wielkości te spadły w ODP, ceny mogły być utrzymane ze względu na opisane wyżej odsunięcie w czasie.
5.3. Przywóz z innych państw
(74)
Ze względu na fakt, że dane udostępniane przez Eurostat na poziomie kodu CN obejmują także produkty inne niż produkt objęty dochodzeniem, poniższa analiza przeprowadzona została na podstawie danych dotyczących przywozu na poziomie kodu TARIC, uzupełnionych informacjami uzyskanymi z danych zgromadzonych zgodnie z art. 14 ust. 6 rozporządzenia podstawowego. Część przywozu nie została uwzględniona, ponieważ na podstawie dostępnych informacji stwierdzono, że obejmował on produkty inne niż produkt objęty dochodzeniem.
(75)
Oszacowano, że przywóz z innych państw trzecich wzrósł o 63 %, z około 11 000 ton w 2006 r. do około 18 500 ton w ODP. Całkowity udział w rynku przywozu z tych państw zwiększył się z 6,6 % w 2006 r. do 14,4 % w ODP. Średnia cena przywozu z innych państw trzecich wzrosła między 2006 r. a ODP o 42 %. Największa część przywozu pochodzi z Chińskiej Republiki Ludowej („ChRL”), Rosji, Japonii i Meksyku, które są jedynymi państwami posiadającymi w ODP indywidualny udział w rynku wyższy niż 1 %. Przywóz z tych państw będzie analizowany w kolejnych motywach. Łączny udział w rynku przywozu z dziewięciu innych państw sytuuje się na poziomie jedynie około 2 % i nie będzie analizowany.
(76)
Udział w rynku przywozu z Chin wzrósł w okresie badanym o 2,4 punktu procentowego (z 0,2 % do 2,6 %). Dostępne informacje wskazują, że przywóz ten prowadzony był po cenach niższych od cen przemysłu unijnego i przywozu z Indii.
(77)
Udział w rynku przywozu z Rosji wzrósł w okresie badanym o 4,2 punktu procentowego (z 1,9 % do 6,1 %). Dostępne informacje wskazują, że przywóz ten prowadzony był po cenach nieco niższych niż ceny przemysłu unijnego, ale wyższych niż ceny przywozu z Indii
(78)
Udział w rynku przywozu z Japonii zmniejszył się w okresie badanym o 0,4 punktu procentowego (z 2,0 % do 1,6 %). Dostępne informacje wskazują, że przywóz ten prowadzony był po cenach podobnych lub wyższych niż ceny przemysłu unijnego i ceny przywozu z Indii.
(79)
Udział w rynku przywozu z Meksyku wzrósł w okresie badanym o 1 punkt procentowy (z 0,9 % do 1,9 %). Dostępne informacje wskazują, że przywóz ten prowadzony był po cenach wyższych niż ceny przemysłu unijnego i ceny przywozu z Indii.
(80)
Podsumowując, nie można wykluczyć, że rozwój przywozu z ChRL i Rosji mógł w pewnym stopniu przyczynić się do zmniejszenia udziału w rynku przemysłu unijnego. Niemniej jednak, uwzględniając ogólny charakter danych dostępnych w statystykach dotyczących przywozu, które nie pozwalają na przeprowadzenie porównania cen według rodzaju produktu - jak miało to miejsce w przypadku Indii dzięki szczegółowym informacjom przekazanym przez producenta eksportującego - wpływ przywozu z ChRL i Rosji nie może zostać stwierdzony z całą pewnością.
Tabela 15
2006
2007
2008
ODP
Wielkość przywozu z innych państw (w tonach)
11 289
11 243
19 158
18 443
Indeks (2006 = 100)
100
100
170
163
Udział w rynku przywozu z innych państw
6,6 %
6,6 %
11,3 %
14,4 %
Ceny importowe stosowane przez inne państwa (EUR/tona)
2 467
3 020
3 403
3 508
Indeks (2006 = 100)
100
122
138
142
2006
2007
2008
ODP
Wielkość przywozu z ChRL (w tonach)
421
659
2 828
3 380
Indeks (2006 = 100)
100
157
672
804
Udział w rynku przywozu z ChRL
0,2 %
0,4 %
1,7 %
2,6 %
Ceny przywozu z ChRL (EUR/tona)
1 983
2 272
2 818
2 969
Indeks (2006 = 100)
100
115
142
150
2006
2007
2008
ODP
Wielkość przywozu z Rosji (w tonach)
3 196
2 887
8 441
7 821
Indeks (2006 = 100)
100
90
264
245
Udział w rynku przywozu z Rosji
1,9 %
1,7 %
5,0 %
6,1 %
Ceny przywozu z Rosji (EUR/tona)
2 379
2 969
3 323
3 447
Indeks (2006 = 100)
100
125
140
145
2006
2007
2008
ODP
Wielkość przywozu z Japonii (w tonach)
3 391
2 223
3 731
2 090
Indeks (2006 = 100)
100
66
110
62
Udział w rynku przywozu z Japonii
2,0 %
1,3 %
2,2 %
1,6 %
Ceny przywozu z Japonii (EUR/tona)
2 566
3 131
3 474
3 590
Indeks (2006 = 100)
100
122
135
140
2006
2007
2008
ODP
Wielkość przywozu z Meksyku (w tonach)
1 478
2 187
2 115
2 465
Indeks (2006 = 100)
100
148
143
167
Udział w rynku przywozu z Meksyku
0,9 %
1,3 %
1,2 %
1,9 %
Cena przywozu z Meksyku (w EUR/tona)
2 634
3 629
4 510
4 554
Indeks (2006 = 100)
100
138
171
173
6. Wniosek
(81)
Jak wskazano w motywie 49, wielkość przywozu z państwa, którego dotyczy postępowanie, wzrosła więcej niż dwukrotnie w okresie od 2006 r. do ODP. Biorąc pod uwagę fakt, że konsumpcja spadła w tym samym czasie o niemal 25 %, nastąpił gwałtowny wzrost udziału w rynku eksporterów indyjskich - z około 1,5 % w 2006 r. do około 5 % w ODP. Mimo iż indyjskie ceny eksportowe w wywozie do Unii znacząco wzrosły w okresie badanym w wyniku ogólnie wysokich cen rynkowych, nadal powodowały one podcięcie cen przemysłu unijnego.
(82)
W okresie między 2006 r. i ODP, i pomimo wprowadzenia środków wyrównawczych i antydumpingowych, wiele ważnych wskaźników wskazywało na niekorzystne zmiany: wielkości produkcji i sprzedaży zmniejszyły się odpowiednio o 29 % i 39 %, wykorzystanie mocy produkcyjnych zmniejszyło się o 28 % i towarzyszyło jej zmniejszenie zatrudnienia i wydajności. Mimo iż część tych niekorzystnych zjawisk może zostać wyjaśniona gwałtownym spadkiem konsumpcji, która w okresie badanym zmniejszyła się o niemal 25 %, znaczne zmniejszenie udziału w rynku przemysłu unijnego (o 15,9 punktu procentowego w okresie od 2006 r. do ODP) należy interpretować także w świetle stałego wzrostu udziału w rynku przywozu z Indii.
(83)
Stosunkowo wysoki poziom zysków w ODP wynika przede wszystkim z nadal wysokiego poziomu cen, utrzymującego się z powodów wyjaśnionych w motywie 62. Podsumowując, ogólna sytuacja przemysłu unijnego pogorszyła się w okresie badanym i w końcu ODP przemysł unijny pomimo stosunkowo wysokiego poziomu zysku znajdował się w trudnej sytuacji, a jego wysiłki na rzecz utrzymania wielkości sprzedaży i wystarczającego poziomu cen w sytuacji słabnącego popytu były poddane szkodliwemu działaniu coraz większego indyjskiego przywozu po cenach dumpingowych.
F. PRAWDOPODOBIEŃSTWO KONTYNUOWANIA I PONOWNEGO WYSTĄPIENIA SZKODY
1. Uwagi wstępne
(84)
Jak przedstawiono powyżej, zastosowanie środków antydumpingowych pozwoliło przemysłowi unijnemu na poprawę sytuacji jedynie w pewnym zakresie. Kiedy jednak w ODP zanikł wysoki poziom konsumpcji w Unii, obserwowany przez większość okresu badanego, sytuacja przemysłu unijnego, nadal narażonego na szkodliwy wpływ przywozu z Indii po cenach dumpingowych, okazała się podatna na zagrożenie i niestabilna. W końcu ODP słaba była w szczególności zdolność Unii do pokrywania zwiększonych kosztów.
2. Związek pomiędzy wielkością wywozu i cenami eksportowymi przy wywozie do państw trzecich a wielkością wywozu i cenami eksportowymi przy wywozie do Unii
(85)
Ustalono, że średnia cena eksportowa indyjskiej sprzedaży do krajów niebędących członkami UE była niższa niż średnia cena eksportowa do Unii, a także niższa niż ceny na rynku krajowym. Eksporterzy z Indii sprzedawali do krajów niebędących członkami UE znaczne ilości, stanowiące większość ich całkowitej sprzedaży eksportowej. Dlatego też uznano, że w przypadku wygaśnięcia środków eksporterzy z Indii mieliby motywację do przekierowania znacznej części wywozu kierowanego do innych państw trzecich na atrakcyjniejszy rynek unijny, z zastosowaniem cen, które nawet jeżeli byłyby wyższe niż w przypadku wywozu do państw trzecich, kształtowałyby się prawdopodobnie w dalszym ciągu wyraźnie poniżej aktualnych poziomów cen eksportowych do Unii.
3. Niewykorzystane moce produkcyjne i zapasy na rynku indyjskim
(86)
Współpracujący producent indyjski posiada znaczne niewykorzystane moce produkcyjne i planuje zwiększyć je w latach 2010-2011. Istnieje zatem potencjał znacznego zwiększenia wielkości wywozu do Unii, w szczególności z uwagi na brak wskazań, aby rynki państw trzecich lub rynek krajowy były w stanie przyjąć jakąkolwiek dodatkową produkcję.
(87)
W swoich uwagach dotyczących ujawnionych ustaleń indyjski producent współpracujący stwierdził, że jego wolne moce wynikały przede wszystkim z kryzysu gospodarczego i związanego z nim spadku popytu. Istnienie znacznej części wolnych mocy można jednak wyjaśnić tym, że przedsiębiorstwo istotnie zwiększyło swoje moce między 2006 r. i ODP. Ponadto należy odnotować, że przedsiębiorstwo zaplanowało dodatkowe zwiększenie mocy produkcyjnych. Co więcej, należy także wskazać, że istnieje inny indyjski producent, który nie współpracował, posiadane przez niego moce produkcyjne oraz poziom ich wykorzystania są podobne i ogłosił on ostatnio bardzo znaczący wzrost mocy produkcyjnych.
4. Wniosek
(88)
Producenci w państwie, którego dotyczy postępowanie, posiadają zatem potencjał umożliwiający im zwiększenie lub przekierowanie wywozu na rynek unijny. Ponadto ceny stosowane w indyjskim wywozie do państw trzecich są niższe niż ceny wywozu do Unii. W dochodzeniu, na podstawie porównywalnych rodzajów produktu wykazano, że współpracujący producent eksportujący sprzedaje produkt objęty postępowaniem po cenach niższych niż ceny przemysłu unijnego. Ceny te najprawdopodobniej jeszcze bardziej zmniejszyłyby się, osiągając poziom niższych cen stosowanych w odniesieniu do reszty świata. Taka strategia cenowa, wraz ze zdolnością eksporterów z państwa, którego dotyczy postępowanie, do dostarczania znacznych ilości produktu objętego postępowaniem na rynek unijny, miałaby najprawdopodobniej negatywny wpływ na sytuację gospodarczą przemysłu unijnego.
(89)
Jak wykazano powyżej, sytuacja przemysłu unijnego jest nadal podatna na zagrożenie i niestabilna. Prawdopodobne jest, że gdyby przemysł unijny został narażony na zwiększony przywóz z państwa, którego dotyczy postępowanie, po cenach dumpingowych, spowodowałoby to spadek sprzedaży, udziału w rynku, cen sprzedaży, a w konsekwencji również pogorszenie sytuacji finansowej, do poziomów ustalonych w dochodzeniu pierwotnym. Na tej podstawie uznaje się, że zniesienie środków spowodowałoby z wszelkim prawdopodobieństwem pogorszenie już teraz trudnej sytuacji i ponowne wystąpienie poważnych szkód dla przemysłu unijnego.
G. INTERES UNII
1. Wprowadzenie
(90)
Zgodnie z art. 21 rozporządzenia podstawowego zbadano, czy utrzymanie istniejących środków antydumpingowych nie zaszkodzi interesowi Unii jako całości. Interes Unii określono na podstawie analizy wszystkich zaangażowanych interesów, tj. interesu przemysłu unijnego, importerów oraz użytkowników produktu objętego postępowaniem.
(91)
Należy przypomnieć, że w poprzednich dochodzeniach wprowadzenie środków nie zostało uznane za działanie wbrew interesom Unii. Również fakt, że obecne dochodzenie to przegląd, a więc obejmuje ono analizę sytuacji, w której środki antydumpingowe już zastosowano, umożliwia ocenę jakiegokolwiek niekorzystnego wpływu aktualnie obowiązujących środków antydumpingowych na zainteresowane strony.
(92)
Na tej podstawie zbadano, czy mimo wniosków dotyczących prawdopodobieństwa kontynuacji lub ponownego wystąpienia dumpingu wyrządzającego szkodę istnieją istotne powody pozwalające na stwierdzenie, że utrzymanie środków w tym konkretnym przypadku nie leży w interesie Unii.
2. Interes przemysłu unijnego
(93)
Przemysł unijny udowodnił, iż jest przemysłem strukturalnie rentownym. Zostało to potwierdzone pozytywnym rozwojem sytuacji gospodarczej przemysłu zaobserwowanym po wprowadzeniu środków antydumpingowych w 2004 r. W szczególności zwiększenie rentowności przemysłu unijnego w kilkuletnim okresie poprzedzającym ODP wyraźnie kontrastuje z sytuacją, która miała miejsce przed wprowadzeniem środków. W badanym okresie przemysł unijny systematycznie tracił jednak udział w rynku, podczas gdy przywóz z państwa, którego dotyczy postępowanie, znacznie zwiększył swój udział w rynku. Gdyby środki nie zostały wprowadzone przemysł unijny bez wątpienia znajdowałby się w jeszcze trudniejszej sytuacji.
3. Interes importerów/użytkowników produktu objętego postępowaniem
(94)
Żaden z dziewięciu niepowiązanych importerów, z którymi nawiązano kontakt, nie wykazał chęci współpracy.
(95)
Zgłosiło się 17 użytkowników produktu objętego postępowaniem, którzy przedłożyli odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu. Większość użytkowników od wielu lat nie wykorzystywała elektrod grafitowych pochodzących z Indii i tym samym są oni neutralni w odniesieniu do ewentualnego dalszego stosowania środków, sześciu użytkowników natomiast, przynajmniej w pewnym stopniu, wykorzystuje indyjskie elektrody. Czterech użytkowników twierdziło, że dalsze stosowanie środków negatywnie wpłynie na konkurencję. Jedno stowarzyszenie (Eurofer) zdecydowanie sprzeciwiło się dalszemu stosowaniu środków i stwierdziło, że jego wynikiem byłoby wycofanie się znacznej liczby indyjskich eksporterów z rynku unijnego. Wymienione stowarzyszenie twierdzi, że dalsze stosowanie środków powstrzymywałoby producentów stali przed poszukiwaniem alternatywnych źródeł zaopatrzenia oraz umożliwiłoby przemysłowi unijnemu utrzymywanie dominującej, niemal duopolistycznej pozycji. Z rozwoju przywozu z Indii po wprowadzeniu środków jasno wynika jednak, że masowe wycofanie się importerów nie miało miejsca, wręcz przeciwnie, przywóz z Indii znacznie wzrósł w okresie badanym. Ponadto w toku dochodzenia wykazano, że elektrody grafitowe są przedmiotem coraz większego przywozu na rynek unijny z wielu innych państw trzecich. W odniesieniu do silnej pozycji przemysłu unijnego na rynku należy przypomnieć, że jego udział w rynku zmniejszył się o prawie 16 punktów procentowych w okresie badanym (zob. motyw 55 powyżej). Stowarzyszenie to stwierdziło także, że koszt elektrod grafitowych stanowi jedynie stosunkowo małą część całości kosztów producentów stali.
(96)
Przypomina się także, że w pierwotnym dochodzeniu ustalono, iż wpływ wprowadzenia środków nie będzie znaczący dla użytkowników (10). Pomimo obowiązywania środków przez pięć lat importerzy/użytkownicy w Unii w dalszym ciągu zaopatrywali się m.in. w Indiach. Brak jest wskazań, aby wystąpiły jakiekolwiek trudności w znalezieniu innych źródeł. Ponadto przypomina się, że jeśli chodzi o wpływ wprowadzenia środków na użytkowników, w pierwotnym dochodzeniu stwierdzono, że biorąc pod uwagę nieistotny wpływ kosztu elektrod grafitowych na przemysł użytkowników, jakikolwiek wzrost kosztów nie miałby raczej znaczącego wpływu na przemysł użytkowników. Po wprowadzeniu środków nie znaleziono żadnych wskazań zaprzeczających temu twierdzeniu. Uznaje się zatem, że utrzymanie środków antydumpingowych nie będzie raczej miało istotnego wpływu na importerów/użytkowników w Unii.
4. Wniosek
(97)
Zważywszy na powyższe ustalenia, uznano, że nie ma żadnych istotnych powodów przemawiających przeciwko utrzymaniu obecnych środków antydumpingowych.
H. ŚRODKI ANTYDUMPINGOWE
(98)
Wszystkie strony zostały poinformowane o istotnych faktach i ustaleniach, na podstawie których zamierza się zalecić utrzymanie obowiązujących środków. Wyznaczono również termin, w którym strony mają możliwość przedstawienia uwag dotyczących ujawnionych informacji. Przedstawione uwagi i komentarze, o ile były uzasadnione, zostały należycie uwzględnione.
(99)
Z powyższych ustaleń wynika, zgodnie z art. 11 ust. 2 rozporządzenia podstawowego, że środki antydumpingowe wprowadzone względem przywozu niektórych elektrod grafitowych pochodzących z Indii powinny zostać utrzymane. Przypomina się, że środki te mają formę cła ad valorem.
(100)
Indywidualne stawki cła antydumpingowego dla przedsiębiorstw określone w niniejszym rozporządzeniu są stosowane wyłącznie do przywozu produktu objętego postępowaniem, wyprodukowanego przez te przedsiębiorstwa, a zatem przez określone wskazane osoby prawne. Przywożone produkty objęte postępowaniem wytworzone przez inne przedsiębiorstwa, których nazwa i adres nie zostały wymienione w części normatywnej niniejszego rozporządzenia, łącznie z podmiotami powiązanymi z przedsiębiorstwami konkretnie wymienionymi, nie mogą korzystać z tych stawek i do ich produktów stosowane są stawki dla „wszystkich pozostałych przedsiębiorstw”.
(101)
Wszelkie wnioski o zastosowanie wspomnianych indywidualnych stawek cła antydumpingowego (np. po zmianie nazwy podmiotu lub po utworzeniu nowych podmiotów zajmujących się produkcją lub sprzedażą) należy kierować do Komisji (11) wraz z wszystkimi odpowiednimi informacjami, w szczególności dotyczącymi wszelkich zmian w zakresie działalności przedsiębiorstwa związanej z produkcją, sprzedażą na rynek krajowy i na rynki zagraniczne, wynikających np. z wyżej wspomnianej zmiany nazwy lub zmiany podmiotu zajmującego się produkcją lub sprzedażą. W razie potrzeby rozporządzenie zostanie odpowiednio zmienione przez uaktualnienie wykazu przedsiębiorstw korzystających z indywidualnych stawek celnych,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
1. Niniejszym nakłada się ostateczne cło antydumpingowe na przywóz elektrod grafitowych w rodzaju stosowanych w piecach elektrycznych, o pozornym ciężarze właściwym 1,65 g/cm3 lub większym oraz o oporności elektrycznej 6,0 μ.Ω.m lub mniejszej, objętych obecnie kodem CN ex 8545 11 00 (kod TARIC 8545110010), oraz stosowanych do tych elektrod grafitowych złączek, objętych obecnie kodem CN ex 8545 90 90 (kod TARIC 8545909010), przywożonych razem lub osobno i pochodzących z Indii.
2. Stawka cła mająca zastosowanie do ceny netto na granicy Unii, przed ocleniem, jest następująca dla produktów opisanych w ust. 1 i wytworzonych przez poniższe przedsiębiorstwa:
Przedsiębiorstwo
Ostateczne cło
(%)
Dodatkowy kod TARIC
Graphite India Limited (GIL), 31 Chowringhee Road, Kolkatta - 700016, West Bengal
9,4
A530
HEG Limited, Bhilwara Towers, A-12, Sector-1, Noida - 201301, Uttar Pradesh
0
A531
Wszystkie pozostałe przedsiębiorstwa
8,5
A999
3. O ile nie określono inaczej, zastosowanie mają obowiązujące przepisy dotyczące należności celnych.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 13 grudnia 2010 r.