ROZHODNUTÍ RADY
ze dne 26. července 2010
o organizaci a fungování Evropské služby pro vnější činnost
(2010/427/EU)
RADA EVROPSKÉ UNIE,
s ohledem na Smlouvu o Evropské unii, a zejména na čl. 27 odst. 3 této smlouvy,
s ohledem na návrh vysoké představitelky Unie pro zahraniční věci a bezpečnostní politiku,
s ohledem na stanovisko Evropského parlamentu,
s ohledem na souhlas Evropské komise,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Účelem tohoto rozhodnutí je stanovit organizaci a fungování Evropské služby pro vnější činnost (dále jen „ESVČ“), funkčně nezávislé instituce Unie pod vedením vysokého představitele zřízené podle čl. 27 odst. 3 Smlouvy o Evropské unii (dále jen „Smlouva o EU“) ve znění Lisabonské smlouvy. Toto rozhodnutí a zejména odkaz na pojem „vysoký představitel“ budou vykládány v souladu s jednotlivými úkoly vysokého představitele Unie pro zahraniční věci a bezpečnostní politiku podle článku 18 Smlouvy o EU.
(2)
V souladu s čl. 21 odst. 3 druhým pododstavcem Smlouvy o EU bude Unie dbát na soudržnost mezi jednotlivými oblastmi své vnější činnosti a mezi těmito oblastmi a svými ostatními politikami. Rada a Komise, jimž bude nápomocen vysoký představitel, budou tuto soudržnost zajišťovat a za tímto účelem spolupracovat.
(3)
ESVČ bude vysokému představiteli, který je zároveň místopředsedou Komise a předsedou Rady pro zahraniční věci, poskytovat podporu při plnění jeho pověření k vedení společné zahraniční a bezpečnostní politiky Unie a k zajišťování soudržnosti vnější činnosti Unie, jak je uvedeno zejména v článcích 18 a 27 Smlouvy o EU. ESVČ bude podporovat vysokého představitele při jeho působení jako předsedy Rady pro zahraniční věci, aniž jsou dotčeny běžné úkoly generálního sekretariátu Rady. ESVČ bude vysokého představitele rovněž podporovat při jeho působení jako místopředsedy Komise pověřeného úkoly, které Komisi příslušejí v oblasti vnějších vztahů, a při koordinaci dalších hledisek vnější činnosti Unie, aniž jsou dotčeny běžné úkoly útvarů Komise.
(4)
ESVČ by měla v rámci svého příspěvku k programům vnější spolupráce Unie usilovat o zajištění toho, aby tyto programy plnily cíle vnější činnosti podle článku 21 Smlouvy o EU, a zejména odst. 2 písm. d) uvedeného článku, a aby dodržovaly cíle rozvojové politiky Unie v souladu s článkem 208 Smlouvy o fungování Evropské unie (dále jen „Smlouva o fungování EU“). V této souvislosti by ESVČ měla rovněž prosazovat plnění cílů Evropského konsensu o rozvoji (1) a Evropského konsensu o humanitární pomoci (2).
(5)
Jak vyplývá z Lisabonské smlouvy, ESVČ musí být provozuschopná co nejdříve po vstupu uvedené smlouvy v platnost, aby bylo možné provádět její ustanovení.
(6)
Evropský parlament bude plně zastávat svou úlohu v oblasti vnější činnosti Unie, včetně svých funkcí politické kontroly, jak stanoví čl. 14 odst. 1 Smlouvy o EU, jakož i v legislativních a rozpočtových záležitostech, jak je stanoveno ve Smlouvách. V souladu s článkem 36 Smlouvy o EU bude vysoký představitel také pravidelně konzultovat Evropský parlament ohledně hlavních hledisek a základních voleb společné zahraniční a bezpečnostní politiky a zajistí, aby názory Evropského parlamentu byly náležitě brány v úvahu. ESVČ bude vysokému představiteli v tomto ohledu nápomocna. Je třeba přijmout zvláštní opatření v souvislosti s přístupem členů Evropského parlamentu k utajovaným dokumentům a informacím v oblasti společné zahraniční a bezpečnostní politiky. Do přijetí těchto opatření se použijí stávající ustanovení interinstitucionální dohody ze dne 20. listopadu 2002 mezi Evropským parlamentem a Radou o přístupu Evropského parlamentu k citlivým informacím Rady v oblasti bezpečnostní a obranné politiky (3).
(7)
Vysoký představitel nebo jeho zástupce by měli plnit povinnosti stanovené ve zřizovacích aktech Evropské obranné agentury (4), Satelitního střediska Evropské unie (5), Ústavu Evropské unie pro studium bezpečnosti (6) a Evropské bezpečnostní a obranné školy (7). ESVČ by měla těmto subjektům poskytovat podporu, kterou dosud zajišťoval generální sekretariát Rady.
(8)
Je třeba přijmout ustanovení týkající se zaměstnanců ESVČ a jejich náboru, pokud jsou nezbytná pro stanovení organizace a fungování ESVČ. Zároveň je třeba v souladu s článkem 336 Smlouvy o fungování EU přijmout nezbytné změny služebního řádu úředníků Evropských společenství a pracovního řádu ostatních zaměstnanců Evropských společenství (8) (dále jen „služební řád“ a „pracovní řád“), aniž je dotčen článek 298 Smlouvy o fungování EU. Pokud jde o záležitosti týkající se jejích zaměstnanců, měla by být ESVČ chápána jako orgán ve smyslu služebního řádu a pracovního řádu. Vysoký představitel bude orgánem oprávněným ke jmenování v případě jak úředníků, pro něž platí služební řád, tak i zaměstnanců, pro něž platí pracovní řád. Počet úředníků a zaměstnanců ESVČ bude každý rok stanoven v rámci rozpočtového procesu a bude zohledněn v plánu pracovních míst.
(9)
Zaměstnanci ESVČ by měli plnit své povinnosti a jednat výhradně v zájmu Unie.
(10)
Nábor zaměstnanců by měl probíhat na základě kvalit a při současném zajištění odpovídající zeměpisné rovnováhy a vyváženého zastoupení žen a mužů. Mezi zaměstnanci ESVČ by měli být významným způsobem zastoupeni státní příslušníci všech členských států. Přezkum stanovený na rok 2013 by se měl týkat i této otázky a v případě potřeby zahrnovat návrhy na dodatečná konkrétní opatření k nápravě případné nerovnováhy.
(11)
V souladu s čl. 27 odst. 3 Smlouvy o EU budou ESVČ tvořit úředníci generálního sekretariátu Rady, úředníci Komise, jakož i personál vyslaný z diplomatických služeb členských států. Za tímto účelem se příslušné oddělení a funkce generálního sekretariátu Rady a Komise převedou pod ESVČ spolu s úředníky a dočasnými zaměstnanci, kteří zastávají místa v těchto odděleních nebo v souvislosti s těmito funkcemi. Do 1. července 2013 bude ESVČ provádět nábor zaměstnanců výhradně z řad úředníků generálního sekretariátu Rady a Komise, jakož i zaměstnanců diplomatických služeb členských států. Po tomto dni by měli mít možnost ucházet se o volná místa v ESVČ všichni úředníci a ostatní zaměstnanci Evropské unie.
(12)
ESVČ může ve zvláštních případech využít specializovaných vyslaných odborníků členských států (dále jen „vyslaní odborníci“), kteří budou podléhat pravomoci vysokého představitele. Vyslaní odborníci na místech v ESVČ nebudou započítáváni do jedné třetiny personálu, který by měl být tvořen zaměstnanci z členských států, poté co ESVČ dosáhne plného početního stavu. Jejich převedení při zřizování ESVČ nebude automatické a bude provedeno se souhlasem orgánů jejich členského státu původu. Dnem skončení platnosti smlouvy vyslaného odborníka převedeného pod ESVČ podle článku 7 se daná funkce změní na místo pro dočasného zaměstnance v případech, kdy funkce vykonávaná vyslaným odborníkem odpovídá funkci běžně vykonávané zaměstnanci funkční skupiny AD, je-li nezbytné místo k dispozici v plánu pracovních míst.
(13)
Komise a ESVČ se dohodnou na podmínkách vydávání pokynů Komise delegacím. Tyto podmínky by měly zejména stanovit, že vydá-li Komise delegaci pokyn, poskytne současně jeho kopii vedoucímu delegace a ústředí ESVČ.
(14)
Nařízení Rady (ES, Euratom) č. 1605/2002 ze dne 25. června 2002, kterým se stanoví finanční nařízení o souhrnném rozpočtu Evropských společenství (9) (dále jen „finanční nařízení“), by mělo být upraveno tak, aby ESVČ byla uvedena v jeho článku 1 a v rozpočtu Unie jí byl vyhrazen zvláštní oddíl. V souladu s platnými pravidly bude, stejně jako v případě jiných orgánů, část výroční zprávy Účetního dvora vyhrazena i ESVČ, která na zprávu vždy vypracuje odpověď. Na ESVČ se budou vztahovat postupy týkající se udělení absolutoria, které jsou stanoveny v článku 319 Smlouvy o fungování EU a v článcích 145 až 147 finančního nařízení. Vysoký představitel poskytne Evropskému parlamentu veškerou podporu nezbytnou k výkonu pravomoci, kterou Evropský parlament disponuje jako orgán udělující absolutorium. Za plnění provozního rozpočtu bude v souladu s článkem 317 Smlouvy o fungování EU odpovědná Komise. Rozhodnutí mající finanční dopad budou zejména v souladu s povinnostmi stanovenými v hlavě IV finančního nařízení, zvláště v článcích 64 až 68 o odpovědnosti účastníků finančních operací a v článku 75 o výdajových operacích.
(15)
Zřízení Evropské služby pro vnější činnost by se mělo řídit zásadou efektivnosti nákladů, jejímž cílem je rozpočtová neutralita. Za tímto účelem se budou muset uplatnit přechodná opatření a postupně budovat kapacita. Je třeba zabránit zbytečnému zdvojování úkolů, funkcí a zdrojů s dalšími strukturami. Měly by se využít všechny příležitosti k racionalizaci.
Rovněž bude zapotřebí řady dalších míst pro dočasné zaměstnance z členských států, přičemž tato místa budou muset být financována v rámci stávajícího víceletého finančního rámce.
(16)
Pro činnosti ESVČ a její zaměstnance by měla být stanovena pravidla v oblasti bezpečnosti, ochrany utajovaných informací a transparentnosti.
(17)
Připomíná se, že se na ESVČ, její úředníky a ostatní zaměstnance, kterých se týká služební nebo pracovní řád, bude vztahovat Protokol o výsadách a imunitách Evropské unie.
(18)
Evropská unie a Evropské společenství pro atomovou energii mají i nadále jeden institucionální rámec. Je proto nezbytně nutné zajistit soudržnost v oblasti jejich vnějších vztahů a umožnit delegacím Unie zastupování Evropského společenství pro atomovou energii ve třetích zemích a mezinárodních organizacích.
(19)
Vysoký představitel by měl do konce první poloviny roku 2013 provést přezkum organizace a fungování ESVČ, jenž bude případně doplněn o návrhy na revizi tohoto rozhodnutí. Tato revize by měla být přijata nejpozději na počátku roku 2014,
PŘIJALA TOTO ROZHODNUTÍ:
Článek 1
Povaha a oblast působnosti
1. Tímto rozhodnutím se stanoví organizace a fungování Evropské služby pro vnější činnost (dále jen „ESVČ“).
2. ESVČ má sídlo v Bruselu, je funkčně nezávislou institucí Evropské unie oddělenou od generálního sekretariátu Rady a Komise a má právní způsobilost nezbytnou pro plnění svých úkolů a dosahování stanovených cílů.
3. ESVČ vede vysoký představitel Unie pro zahraniční věci a bezpečnostní politiku (dále jen „vysoký představitel“).
4. ESVČ sestává z ústředí a z delegací Unie ve třetích zemích a při mezinárodních organizacích.
Článek 2
Úkoly
1. ESVČ poskytuje vysokému představiteli podporu při plnění jeho úkolů, jež vyplývají zejména z článků 18 a 27 Smlouvy o EU:
-
při plnění jeho úkolu vést společnou zahraniční a bezpečnostní politiku Evropské unie, včetně společné bezpečnostní a obranné politiky, přispívat svými návrhy k vytváření této politiky, kterou provádí jako zmocněnec Rady, a zajišťovat soudržnost vnější činnosti Unie,
-
při jeho působení jako předseda Rady pro zahraniční věci, aniž jsou dotčeny běžné úkoly generálního sekretariátu Rady,
-
při jeho působení jako místopředseda Komise pověřený úkoly, které Komisi příslušejí v oblasti vnějších vztahů, a při koordinaci dalších hledisek vnější činnosti Unie, aniž jsou dotčeny běžné úkoly útvarů Komise.
2. ESVČ je nápomocna předsedovi Evropské rady, předsedovi Komise a Komisi při výkonu jejich funkcí v oblasti vnějších vztahů.
Článek 3
Spolupráce
1. ESVČ podporuje diplomatické služby členských států, generální sekretariát Rady a útvary Komise a spolupracuje s nimi s cílem zajistit soudržnost mezi jednotlivými oblastmi vnější činnosti Unie a mezi těmito oblastmi a ostatními politikami Unie.
2. ESVČ a útvary Komise při výkonu svých příslušných funkcí vzájemně konzultují veškeré otázky související s vnější činností Unie, s výjimkou záležitostí v rámci společné bezpečnostní a obranné politiky. ESVČ se účastní přípravných prací a postupů souvisejících s akty, jež Komise v této oblasti připravuje.
Tento odstavec se použije v souladu s hlavou V kapitolou 1 Smlouvy o EU a s článkem 205 Smlouvy o fungování EU.
3. ESVČ může s příslušnými útvary generálního sekretariátu Rady, Komise nebo jiných úřadů nebo interinstitucionálních subjektů Unie uzavírat ujednání na úrovni útvarů.
4. ESVČ poskytuje ostatním orgánům a institucím Unie, zejména Evropskému parlamentu, náležitou podporu a vhodným způsobem s nimi spolupracuje. Rovněž může podle potřeby využívat podpory těchto orgánů a institucí, včetně agentur, a spolupráce s nimi. Interní auditor ESVČ bude spolupracovat s interním auditorem Komise, aby byla zajištěna soudržná politika auditu, a to se zvláštním zřetelem k odpovědnosti Komise za operační výdaje. Dále ESVČ v souladu s nařízením (ES) č. 1073/1999 (10) spolupracuje s Evropským úřadem pro boj proti podvodům (OLAF). Zejména pak v souladu s požadavkem stanoveným v uvedeném nařízení neprodleně přijme rozhodnutí o podmínkách vedení vnitřního vyšetřování. Jak je v uvedeném nařízení stanoveno, členské státy, v souladu s vnitrostátními předpisy, a orgány poskytují zaměstnancům OLAF při plnění jejich úkolů nezbytnou pomoc.
Článek 4
Ústředí ESVČ
1. ESVČ řídí výkonný generální tajemník jednající pod vedením vysokého představitele. Výkonný generální tajemník přijímá veškerá opatření nezbytná k zajištění řádného chodu ESVČ, včetně jejího správního a rozpočtového řízení. Zajišťuje účinnou koordinaci mezi jednotlivými odděleními ústředí i ve vztahu k delegacím Unie.
2. Výkonnému generálnímu tajemníkovi jsou nápomocni dva náměstci generálního tajemníka.
3. Ústředí ESVČ se člení na generální ředitelství.
a)
K těm zejména patří
-
několik generálních ředitelství zahrnujících zeměpisné sekce, jež pokrývají všechny země a regiony světa, a mnohostranné a tematické sekce. Tato oddělení v případě potřeby koordinují svou činnost s generálním sekretariátem Rady a s příslušnými útvary Komise,
-
generální ředitelství pro správní, personální, rozpočtové a bezpečnostní otázky a pro otázky komunikačních a informačních systémů, které svou činnost vykonává v rámci struktury ESVČ řízené výkonným generálním tajemníkem. Vysoký představitel v souladu s běžnými náborovými postupy jmenuje generálního ředitele pro rozpočet a správu, který vykonává svou činnost pod vedením vysokého představitele. Vysokému představiteli odpovídá za řízení správy a vnitřní rozpočtové řízení ESVČ. Dodržuje stejné rozpočtové linie a správní pravidla jako ty, jež jsou použitelné pro část oddílu III rozpočtu Unie spadající do okruhu 5 víceletého finančního rámce,
-
ředitelství pro řešení krizí a pro plánování, útvar schopnosti civilního plánování a provádění, Vojenský štáb Evropské unie a Situační středisko Evropské unie, pod přímým vedením a v rámci zodpovědnosti vysokého představitele, které jsou v souladu se Smlouvou vysokému představiteli nápomocny při vedení společné zahraniční a bezpečnostní politiky Unie, přičemž v souladu s článkem 40 Smlouvy o EU dbají ostatních pravomocí Unie.
Přitom musí být respektována specifika uvedených struktur, jakož i zvláštní povaha jejich úkolů, náboru a postavení jejich zaměstnanců.
Mezi všemi strukturami ESVČ musí být zajištěna plná koordinace.
b)
Ústředí ESVČ zahrnuje rovněž
-
oddělení pro plánování strategických politik,
-
právní oddělení pod správním vedením výkonného generálního tajemníka, které úzce spolupracuje s právními službami Rady a Komise,
-
oddělení pro interinstitucionální vztahy, informování a veřejnou diplomacii, vnitřní audit a inspekce a ochranu osobních údajů.
4. Vysoký představitel určí předsedy přípravných orgánů Rady, jimž předsedá zástupce vysokého představitele, včetně předsedy Politického a bezpečnostního výboru, v souladu s podmínkami uvedenými v příloze II rozhodnutí Rady 2009/908/EU ze dne 1. prosince 2009, kterým se stanoví prováděcí opatření k rozhodnutí Evropské rady o výkonu předsednictví Rady, a o předsednictví přípravných orgánů Rady (11).
5. V případě potřeby poskytují ESVČ a vysokému představiteli podporu generální sekretariát Rady a příslušná oddělení Komise. Za tímto účelem mohou ESVČ, generální sekretariát Rady a příslušná oddělení Komise uzavírat ujednání na úrovni útvarů.
Článek 5
Delegace Unie
1. Rozhodnutí o otevření nebo uzavření delegace přijímá vysoký představitel po dohodě s Radou a Komisí.
2. Každou delegaci Unie vede její vedoucí.
Vedoucí delegace je nadřízen všem zaměstnancům delegace bez ohledu na jejich postavení a řídí veškerou činnost delegace. Odpovídá vysokému představiteli za celkový chod delegace a za zajištění koordinace všech činností Unie.
Personál delegací zahrnuje pracovníky ESVČ, a pokud je to vhodné z hlediska provádění rozpočtu Unie a jejích politik, jež nespadají do pravomoci ESVČ, také pracovníky Komise.
3. Vedoucí delegace přijímá od vysokého představitele a ESVČ pokyny a odpovídá za jejich provedení.
Komise může v oblastech, v nichž vykonává pravomoci, které jí byly svěřeny Smlouvami, v souladu s čl. 221 odst. 2 Smlouvy o fungování EU rovněž vydávat pokyny pro delegace, jež jsou prováděny v rámci celkové odpovědnosti vedoucího delegace.
4. Byl-li k tomu vedoucí delegace zmocněn Komisí, rozhoduje v souladu s finančním nařízením o využití provozních finančních prostředků souvisejících s projekty Unie v příslušné třetí zemi.
5. Provoz každé delegace pravidelně vyhodnocuje výkonný generální tajemník ESVČ; součástí hodnocení jsou finanční a správní audity. Výkonný generální tajemník ESVČ může k tomuto účelu požádat, aby mu byla nápomocna příslušná oddělení Komise. Vedle vnitřních opatření ESVČ vykonává v souladu s nařízením (ES) č. 1073/1999 své pravomoci i OLAF, a to zejména přijímáním opatření proti podvodům.
6. Vysoký představitel uzavře s hostitelskou zemí, mezinárodní organizací nebo příslušnou třetí zemí nezbytná ujednání. Vysoký představitel přijme zejména opatření nezbytná k zajištění toho, aby hostitelské státy poskytly pro delegace Unie, jejich pracovníky a jejich majetek stejné výsady a imunity jako ty, jež jsou uvedeny ve Vídeňské úmluvě o diplomatických stycích ze dne 18. dubna 1961.
7. Delegace Unie mají v rámci kontaktů s mezinárodními organizacemi nebo třetími zeměmi, u nichž jsou pověřeny, oprávnění provádět úkony na žádost jiných orgánů Unie, zejména Evropského parlamentu.
8. Vedoucí delegace má pravomoc zastupovat Unii v zemi, v níž je delegace pověřena, a to zejména při uzavírání smluv a účasti v soudních řízeních.
9. Delegace Unie úzce spolupracují a sdílejí informace s diplomatickými službami členských států.
10. V souladu s čl. 35 třetím pododstavcem Smlouvy o EU a na žádost členských států poskytují delegace Unie členským státům podporu v jejich diplomatických stycích a při poskytování konzulární ochrany občanům Unie ve třetích zemích, přičemž tato podpora je z hlediska zdrojů neutrální.
Článek 6
Personál
1. Tento článek, s výjimkou odstavce 3, se použije, aniž jsou dotčeny služební řád úředníků Evropských společenství a pracovní řád ostatních zaměstnanců Evropských společenství, včetně jejich změn provedených v souladu s článkem 336 Smlouvy o fungování EU za účelem jejich přizpůsobení potřebám ESVČ.
2. Personál ESVČ tvoří úředníci a ostatní zaměstnanci Evropské unie, včetně zaměstnanců pocházejících z diplomatických služeb členských států, kteří jsou jmenováni jako dočasní zaměstnanci.
Na tyto zaměstnance se vztahuje služební řád a pracovní řád.
3. Je-li to nezbytné, může ESVČ ve zvláštních případech využít omezeného počtu specializovaných vyslaných odborníků.
Vysoký představitel přijme pravidla odpovídající pravidlům stanoveným v rozhodnutí Rady 2003/479/ES ze dne 16. června 2003 o pravidlech pro národní odborníky a vojenský personál přidělený do generálního sekretariátu Rady (12), podle kterých budou vyslaní odborníci přidělováni k ESVČ za účelem poskytnutí specializovaných odborných znalostí.
4. Zaměstnanci ESVČ plní své povinnosti a jednají výhradně v zájmu Unie. Aniž je dotčen čl. 2 odst. 1 třetí odrážka, čl. 2 odst. 2 a čl. 5 odst. 3, nesmějí vyžadovat ani přijímat pokyny od žádné vlády, orgánu, organizace nebo osoby mimo ESVČ ani od jiného subjektu nebo osoby, než je vysoký představitel. V souladu s čl. 11 druhým pododstavcem služebního řádu nesmějí zaměstnanci ESVČ přijmout žádnou úplatu jakéhokoli druhu od zdroje mimo ESVČ.
5. Pravomoci svěřené orgánu oprávněnému ke jmenování na základě služebního řádu a orgánu oprávněnému uzavírat smlouvy na základě pracovního řádu vykonává vysoký představitel, který může tyto pravomoci přenést v rámci ESVČ.
6. Nábor zaměstnanců do ESVČ probíhá na základě kvalit při současném zajištění odpovídající zeměpisné rovnováhy a vyváženého zastoupení žen a mužů. Mezi zaměstnanci ESVČ musí být významným způsobem zastoupeni státní příslušníci všech členských států. Přezkum podle čl. 13 odst. 3 by se měl týkat i této otázky a v případě potřeby zahrnovat návrhy na dodatečná konkrétní opatření k nápravě případné nerovnováhy.
7. Úředníci Unie a dočasní zaměstnanci pocházející z diplomatických služeb členských států mají stejná práva a stejné povinnosti a je s nimi zacházeno stejným způsobem, zejména pokud jde o jejich způsobilost k výkonu všech funkcí za stejných podmínek. Pokud jde o přidělování úkolů ve všech oblastech činností a politik prováděných ESVČ, nerozlišuje se mezi dočasnými zaměstnanci pocházejícími z diplomatických služeb členských států a úředníky Unie. V souladu s finančním nařízením členské státy podporují Unii při uplatňování finanční odpovědnosti vůči dočasným zaměstnancům ESVČ pocházejícím z diplomatických služeb členských států, jež vyplývá z odpovědnosti podle článku 66 finančního nařízení.
8. Vysoký představitel stanoví postupy pro výběrová řízení pro nábor zaměstnanců ESVČ, která musí probíhat transparentním způsobem na základě kvalit jednotlivých uchazečů s cílem zajistit služby zaměstnanců s nejvyšší úrovní způsobilosti, výkonnosti a bezúhonnosti a zároveň zajistit odpovídající zeměpisnou rovnováhu a vyvážené zastoupení žen a mužů, potřebné významné zastoupení státních příslušníků ze všech členských států mezi zaměstnanci ESVČ. Náboru zaměstnanců na volná místa v ESVČ se účastní zástupci členských států, generálního sekretariátu Rady a Komise.
9. Po dosažení plného početního stavu ESVČ by zaměstnanci z členských států uvedení v odst. 2 prvním pododstavci měli představovat alespoň jednu třetinu všech zaměstnanců ESVČ na úrovni AD. Obdobně by stálí úředníci Unie měli představovat alespoň 60 % všech zaměstnanců ESVČ na úrovni AD, a to včetně zaměstnanců pocházejících z diplomatických služeb členských států, kteří se v souladu se služebním řádem stali úředníky Unie. Vysoký představitel každý rok předkládá Evropskému parlamentu a Radě zprávu o obsazení míst v ESVČ.
10. Vysoký představitel stanoví pravidla mobility s cílem zajistit vysokou úroveň pracovní mobility zaměstnanců ESVČ. Na zaměstnance uvedené v čl. 4 odst. 3 písm. a) třetí odrážce se vztahují zvláštní podmínky. V zásadě všichni zaměstnanci ESVČ jsou pravidelně přidělováni k delegacím Unie. Vysoký představitel stanoví pro tento účel vhodná pravidla.
11. Každý členský stát v souladu s platnými vnitrostátními právními předpisy poskytne svým úředníkům, kteří se stali dočasnými zaměstnanci ESVČ, záruku okamžitého návratu na původní působiště po skončení jejich služby v ESVČ. V souladu s článkem 50b pracovního řádu nesmí délka této služby přesahovat osm let, s výjimkou případů, kdy je prodloužena za výjimečných okolností a v zájmu služby o nejvýše dva roky.
Úředníci Unie, kteří pracují v ESVČ, mají právo ucházet se o místo v orgánu, ve kterém byli původně zaměstnáni, za stejných podmínek jako interní uchazeči.
12. Budou přijata vhodná opatření s cílem poskytnout zaměstnancům ESVČ náležitou společnou odbornou přípravu, která bude vycházet zejména z existujících postupů a struktur na úrovni jednotlivých členských států i Unie. Vysoký představitel přijme za tímto účelem do jednoho roku od vstupu tohoto rozhodnutí v platnost vhodná opatření.
Článek 7
Přechodná ustanovení týkající se personálu
1. Příslušná oddělení a funkce generálního sekretariátu Rady a Komise, jejichž seznam je uveden v příloze, se převádějí pod ESVČ. Úředníci a dočasní zaměstnanci zastávající místa v odděleních nebo funkce, jež jsou uvedeny na seznamu v příloze, jsou převedeni pod ESVČ. Výše uvedené se vztahuje obdobně rovněž na smluvní a místní zaměstnance pracující v těchto odděleních a funkcích. Vyslaní odborníci, kteří pracují v těchto odděleních a funkcích, jsou se souhlasem orgánů členského státu původu rovněž převedeni pod ESVČ.
Tato převedení nabývají účinku dnem 1. ledna 2011.
Vysoký představitel přidělí v souladu se služebním řádem každému úředníkovi převedenému pod ESVČ místo v rámci jeho funkční skupiny, které odpovídá jeho třídě.
2. Nábor zaměstnanců na místa převedená pod ESVČ probíhající ke dni vstupu tohoto rozhodnutí v platnost je uskutečňován podle dosud platných postupů: je prováděn a dokončen pod vedením vysokého představitele a v souladu s oznámeními o volných místech a platnými pravidly podle služebního a pracovního řádu.
Článek 8
Rozpočet
1. Úkoly schvalující osoby pro oddíl souhrnného rozpočtu Evropské unie týkající se ESVČ jsou přenášeny v souladu s článkem 59 finančního nařízení. Vysoký představitel přijímá vnitřní pravidla pro řízení rozpočtových linií souvisejících se správou. Operační výdaje zůstávají zařazeny v oddíle rozpočtu, který se týká Komise.
2. ESVČ vykonává své pravomoci v souladu s finančním nařízením vztahujícím se na souhrnný rozpočet Evropské unie a v mezích prostředků, které jí byly přiděleny.
3. Při sestavování odhadů správních výdajů ESVČ konzultuje vysoký představitel komisaře příslušného pro rozvojovou politiku a komisaře příslušného pro politiku sousedství ohledně jejich působnosti.
4. V souladu s čl. 314 odst. 1 Smlouvy o fungování EU sestavuje ESVČ předběžný odhad svých výdajů na příští rozpočtový rok. Komise shrne tyto odhady do návrhu rozpočtu, jenž může obsahovat odlišné odhady. Komise může návrh rozpočtu měnit v souladu s čl. 314 odst. 2 Smlouvy o fungování EU.
5. V zájmu zajištění transparentnosti rozpočtu v oblasti vnější činnosti Unie předloží Komise rozpočtovému orgánu spolu s návrhem souhrnného rozpočtu Evropské unie pracovní dokument, který bude obsahovat komplexní přehled všech výdajů spojených s vnější činností Unie.
6. Na ESVČ se vztahují postupy týkající se udělení absolutoria, které jsou stanoveny v článku 319 Smlouvy o fungování EU a v článcích 145 až 147 finančního nařízení. ESVČ bude v této souvislosti plně spolupracovat s orgány zapojenými do postupů týkajících se udělení absolutoria a v případě potřeby poskytne další nezbytné informace, a to i prostřednictvím účasti na zasedáních příslušných orgánů.
Článek 9
Nástroje pro vnější činnost a programování v rámci vnější činnosti
1. Za řízení programů vnější spolupráce Unie odpovídá Komise, aniž jsou dotčeny úlohy Komise a ESVČ při programování podle následujících odstavců.
2. Vysoký představitel zajišťuje celkovou politickou koordinaci vnější činnosti Unie, její jednotnost, soudržnost a účinnost, zejména prostřednictvím těchto nástrojů vnější pomoci:
-
finančního nástroje pro rozvojovou spolupráci (13),
-
Evropského rozvojového fondu (14),
-
evropského nástroje pro demokracii a lidská práva (15),
-
evropského nástroje sousedství a partnerství (16),
-
nástroje pro spolupráci s průmyslovými zeměmi (17),
-
nástroje pro spolupráci v oblasti jaderné bezpečnosti (18),
-
nástroje stability, pokud jde o pomoc stanovenou v článku 4 nařízení (ES) č. 1717/2006 (19).
3. ESVČ se zejména podílí na cyklu programování a řízení nástrojů uvedených v odstavci 2 na základě politických cílů, jež jsou v nich stanoveny. ESVČ odpovídá za přípravu následujících rozhodnutí Komise týkajících se strategických a víceletých opatření v rámci cyklu programování:
i)
vyčlenění prostředků pro jednotlivé země s cílem stanovit celkové finanční krytí pro každý region s ohledem na orientační rozdělení podle víceletého finančního rámce. V každém regionu bude určitá část finančních prostředků vyhrazena na regionální programy,
ii)
strategických dokumentů týkajících se jednotlivých zemí a regionů,
iii)
celostátních a regionálních orientačních programů.
V souladu s článkem 3, a aniž je dotčen čl. 1 odst. 3, vysoký představitel a ESVČ spolupracují v průběhu celého cyklu programování, plánování a provádění nástrojů uvedených v odstavci 2 s příslušnými komisaři a útvary Komise. Veškeré návrhy rozhodnutí budou připravovány v souladu s postupy Komise a předloženy Komisi k přijetí.
4. Pokud jde o Evropský rozvojový fond a finanční nástroj pro rozvojovou spolupráci, veškeré návrhy, včetně návrhů na změny základních nařízení a programových dokumentů uvedených v odstavci 3, připraví společně příslušné útvary ESVČ a Komise pod vedením komisaře příslušného pro rozvojovou politiku, který je společně s vysokým představitelem předloží Komisi k přijetí.
Tematické programy, s výjimkou evropského nástroje pro demokracii a lidská práva, nástroje pro spolupráci v oblasti jaderné bezpečnosti a části nástroje stability uvedené v odst. 2 sedmé odrážce, připraví příslušný útvar Komise pod vedením komisaře příslušného pro rozvojovou politiku a se souhlasem vysokého představitele a dalších příslušných komisařů je představí plénu Komise.
5. Pokud jde o evropský nástroj sousedství a partnerství, veškeré návrhy, včetně návrhů na změny základních nařízení a programových dokumentů uvedených v odstavci 3 výše, připraví společně příslušné útvary ESVČ a Komise pod vedením komisaře příslušného pro politiku sousedství, který je společně s vysokým představitelem předloží Komisi k přijetí.
6. Za činnosti prováděné v rámci rozpočtu společné zahraniční a bezpečnostní politiky, nástroje stability, s výjimkou části uvedené v odst. 2 sedmé odrážce, nástroje pro spolupráci s průmyslovými zeměmi a v oblasti komunikace a veřejné diplomacie, jakož i za činnost volebních pozorovatelských misí odpovídá vysoký představitel / ESVČ. Komise odpovídá za jejich finanční realizaci pod vedením vysokého představitele jako místopředsedy Komise. Útvar Komise příslušný pro tuto realizaci je umístěn v prostorách ESVČ.
Článek 10
Bezpečnost
1. Vysoký představitel rozhodne po konzultaci výboru uvedeného v bodě 3 oddílu I části II přílohy rozhodnutí Rady 2001/264/ES ze dne 19. března 2001, kterým se přijímají bezpečnostní předpisy Rady (20), o bezpečnostních pravidlech pro ESVČ a přijme veškerá vhodná opatření, aby zajistil, že ESVČ účinně řeší rizika hrozící jejím zaměstnancům, fyzickému majetku a informacím a že plní povinnost náležité péče v tomto ohledu. Tato pravidla se vztahují na všechny zaměstnance ESVČ a všechny zaměstnance delegací Unie, bez ohledu na jejich administrativní zařazení nebo institucionální původ.
2. Do přijetí rozhodnutí uvedeného v odstavci 1
-
uplatňuje ESVČ bezpečnostní opatření stanovená v příloze rozhodnutí 2001/264/ES, pokud jde o ochranu utajovaných informací,
-
uplatňuje ESVČ bezpečnostní předpisy stanovené v příslušné příloze jednacího řádu Komise (21), pokud jde o jiná hlediska bezpečnosti.
3. V rámci ESVČ se zřizuje oddělení pro bezpečnostní záležitosti, kterému jsou nápomocny příslušné služby členských států.
4. Vysoký představitel přijme veškerá opatření nezbytná k zavedení bezpečnostních pravidel v rámci ESVČ, zejména pokud jde o ochranu utajovaných informací a opatření pro případ nedodržení bezpečnostních pravidel zaměstnanci ESVČ. ESVČ za tímto účelem konzultuje bezpečnostní kancelář generálního sekretariátu Rady, příslušné útvary Komise a příslušné služby členských států.
Článek 11
Přístup k dokumentům, archivy a ochrana údajů
1. ESVČ uplatňuje pravidla stanovená v nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 1049/2001 ze dne 30. května 2001 o přístupu veřejnosti k dokumentům Evropského parlamentu, Rady a Komise (22). O prováděcích pravidlech platných pro ESVČ rozhodne vysoký představitel.
2. Organizaci archivů ESVČ zajišťuje její výkonný generální tajemník. Příslušné archivy oddělení převedených z generálního sekretariátu Rady a Komise jsou rovněž převedeny pod ESVČ.
3. ESVČ zajišťuje ochranu fyzických osob v souvislosti se zpracováním jejich osobních údajů v souladu s pravidly stanovenými v nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 45/2001 ze dne 18. prosince 2000 o ochraně fyzických osob v souvislosti se zpracováním osobních údajů orgány a institucemi Společenství a o volném pohybu těchto údajů (23). O prováděcích pravidlech platných pro ESVČ rozhodne vysoký představitel.
Článek 12
Nemovitý majetek
1. Generální sekretariát Rady a příslušné útvary Komise přijmou veškerá nezbytná opatření k tomu, aby spolu s převedením podle článku 7 mohly být převedeny i budovy Rady a Komise nezbytné pro fungování ESVČ.
2. Vysoký představitel, případně spolu s generálním sekretariátem Rady a Komisí, rozhodne o podmínkách, za kterých bude nemovitý majetek dán k dispozici ústředí ESVČ a delegacím Unie.
Článek 13
Závěrečná a obecná ustanovení
1. Vysoký představitel, Rada, Komise a členské státy odpovídají za provádění tohoto rozhodnutí a za tímto účelem přijmou veškerá nezbytná opatření.
2. Vysoký představitel předloží Evropskému parlamentu, Radě a Komisi do konce roku 2011 zprávu o fungování ESVČ. Tato zpráva se bude zabývat zejména prováděním čl. 5 odst. 3 a 10 a článku 9.
3. Vysoký představitel do konce první poloviny roku 2013 provede přezkum organizace a fungování ESVČ, který se bude mimo jiné zabývat prováděním čl. 6 odst. 6, 8 a 11. V případě potřeby bude tento přezkum zahrnovat vhodné návrhy na revizi tohoto rozhodnutí. V tom případě Rada provede do začátku roku 2014 revizi tohoto rozhodnutí v souladu s čl. 27 odst. 3 Smlouvy o EU a s ohledem na uvedený přezkum.
4. Toto rozhodnutí vstupuje v platnost dnem přijetí. Ustanovení o finančním řízení a náboru zaměstnanců nabývají účinku až po přijetí nezbytných změn služebního řádu, pracovního řádu a finančního nařízení, jakož i opravného rozpočtu. V zájmu plynulého přechodu uzavřou vysoký představitel, generální sekretariát Rady a Komise potřebná ujednání a provedou konzultaci s členskými státy.
5. Do jednoho měsíce po vstupu tohoto rozhodnutí v platnost předloží vysoký představitel Komisi odhad příjmů a výdajů ESVČ, včetně plánu pracovních míst, aby Komise mohla předložit návrh opravného rozpočtu.
6. Toto rozhodnutí bude zveřejněno v Úředním věstníku Evropské unie.
V Bruselu dne 26. července 2010.
DECYZJA RADY
z dnia 26 lipca 2010 r.
określająca organizację i zasady funkcjonowania Europejskiej Służby Działań Zewnętrznych
(2010/427/UE)
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 27 ust. 3,
uwzględniając wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa (zwanego dalej „Wysokim Przedstawicielem”),
uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego,
uwzględniając zgodę Komisji Europejskiej,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
Celem niniejszej decyzji jest określenie organizacji i zasad funkcjonowania Europejskiej Służby Działań Zewnętrznych (zwanej dalej „ESDZ”) - funkcjonalnie autonomicznego organu Unii podlegającego Wysokiemu Przedstawicielowi - ustanowionej na mocy art. 27 ust. 3 Traktatu o Unii Europejskiej („TUE”), zmienionego Traktatem z Lizbony. Niniejsza decyzja, a w szczególności odniesienie do terminu „Wysoki Przedstawiciel”, będzie interpretowana zgodnie z poszczególnymi funkcjami Wysokiego Przedstawiciela określonymi w art. 18 TUE.
(2)
Zgodnie z art. 21 ust. 3 akapit drugi TUE Unia będzie czuwać nad spójnością różnych dziedzin jej działań zewnętrznych oraz nad ich spójnością z innymi politykami Unii. Rada i Komisja, wspomagane przez Wysokiego Przedstawiciela, zapewnią tę spójność oraz będą współpracować w tym celu.
(3)
ESDZ będzie wspierała Wysokiego Przedstawiciela, pełniącego również funkcję wiceprzewodniczącego Komisji i przewodniczącego Rady do Spraw Zagranicznych, w wykonywaniu mandatu obejmującego prowadzenie wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa („WPZiB”) Unii i czuwanie nad spójnością działań zewnętrznych Unii, w szczególności zgodnie z art. 18 i 27 TUE. ESDZ będzie wspierała Wysokiego Przedstawiciela w sprawowaniu funkcji przewodniczącego Rady do Spraw Zagranicznych, bez uszczerbku dla zwykłych zadań Sekretariatu Generalnego Rady. ESDZ będzie również wspierała Wysokiego Przedstawiciela w sprawowaniu funkcji wiceprzewodniczącego Komisji, w odniesieniu do jego odpowiedzialności w ramach Komisji za jej obowiązki w dziedzinie stosunków zewnętrznych, i w koordynacji innych aspektów działań zewnętrznych Unii, bez uszczerbku dla zwykłych zadań realizowanych przez służby Komisji.
(4)
Biorąc udział w unijnych programach współpracy zewnętrznej, ESDZ powinna dążyć do zapewnienia, by programy te realizowały cele działań zewnętrznych określone w art. 21 TUE, w szczególności w jego ust. 2 lit. d), a także były zgodne z celami polityki Unii w dziedzinie współpracy na rzecz rozwoju zgodnie z art. 208 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej („TFUE”). W tym kontekście ESDZ powinna również wspierać realizowanie celów przewidzianych w Konsensusie europejskim w sprawie rozwoju (1) i Konsensusie europejskim w sprawie pomocy humanitarnej (2).
(5)
Z Traktatu z Lizbony wynika, że w celu wdrożenia jego postanowień ESDZ musi stać się zdolna do działania jak najszybciej po wejściu w życie tego traktatu.
(6)
Parlament Europejski będzie w pełni odgrywać swą rolę w działaniach zewnętrznych Unii; będzie m.in. pełnił funkcje kontroli politycznej przewidziane w art. 14 ust. 1 TUE, jak również funkcje prawodawczą i budżetową ustanowione w Traktatach. Ponadto, zgodnie z art. 36 TUE, Wysoki Przedstawiciel będzie regularnie konsultował się z Parlamentem Europejskim w zakresie głównych aspektów i podstawowych opcji WPZiB oraz będzie czuwać nad tym, aby poglądy Parlamentu Europejskiego zostały należycie uwzględnione. ESDZ będzie wspierać Wysokiego Przedstawiciela w tym zakresie. Należy dokonać szczególnych uzgodnień w odniesieniu do dostępu członków Parlamentu Europejskiego do dokumentów i informacji niejawnych w dziedzinie WPZiB. Do czasu przyjęcia takich uzgodnień będą miały zastosowanie istniejące przepisy na mocy Porozumienia międzyinstytucjonalnego z dnia 20 listopada 2002 r. między Parlamentem Europejskim i Radą w sprawie dostępu Parlamentu Europejskiego do newralgicznych informacji Rady z zakresu polityki bezpieczeństwa i obrony (3).
(7)
Wysoki Przedstawiciel lub jego przedstawiciel powinni wykonywać obowiązki przewidziane w odnośnych aktach założycielskich Europejskiej Agencji Obrony (4), Centrum Satelitarnego Unii Europejskiej (5), Instytutu Unii Europejskiej Studiów nad Bezpieczeństwem (6) oraz Europejskiego Kolegium Bezpieczeństwa i Obrony (7). ESDZ powinna zapewniać tym podmiotom wsparcie, które obecnie zapewnia Sekretariat Generalny Rady.
(8)
Należy przyjąć przepisy dotyczące personelu ESDZ i jego rekrutacji, w przypadku gdy przepisy takie są niezbędne w celu określenia organizacji i zasad funkcjonowania ESDZ. Jednocześnie należy wprowadzić, zgodnie z art. 336 TFUE i bez uszczerbku dla art. 298 TFUE, konieczne zmiany w Regulaminie pracowniczym urzędników Wspólnot Europejskich (zwanym dalej „regulaminem pracowniczym”) oraz w Warunkach zatrudnienia innych pracowników Wspólnot Europejskich (8) (zwanych dalej „warunkami zatrudnienia”). W sprawach dotyczących personelu ESDZ powinna być traktowana jako instytucja w rozumieniu regulaminu pracowniczego i warunków zatrudnienia. Wysoki Przedstawiciel będzie działał jako organ powołujący zarówno wobec urzędników podlegających regulaminowi pracowniczemu, jak i wobec pracowników podlegających warunkom zatrudnienia. Liczba urzędników i pracowników ESDZ będzie określana co roku w ramach procedury budżetowej i znajdzie odzwierciedlenie w planie zatrudnienia.
(9)
Przy wykonywaniu swoich obowiązków i w swoim postępowaniu członkowie personelu ESDZ powinni kierować się wyłącznie interesem Unii.
(10)
Rekrutacja powinna opierać się na kompetencjach, a jednocześnie zapewniać odpowiednią równowagę geograficzną i równowagę płci. W skład personelu ESDZ powinna wejść znacząca liczba obywateli z wszystkich państw członkowskich. Przegląd przewidywany na rok 2013 powinien objąć również tę kwestię, w stosownych przypadkach wraz z sugestiami dotyczącymi dodatkowych środków szczególnych służących skorygowaniu ewentualnych braków równowagi.
(11)
Zgodnie z art. 27 ust. 3 TUE w skład ESDZ wejdą urzędnicy z Sekretariatu Generalnego Rady i z Komisji, jak również personel ze służb dyplomatycznych państw członkowskich. W tym celu właściwe działy i funkcje w Sekretariacie Generalnym Rady i w Komisji zostaną przeniesione do ESDZ, wraz z urzędnikami oraz pracownikami zatrudnionymi na czas określony, zajmującymi stanowiska w takich działach lub sprawującymi odnośne funkcje. Przed dniem 1 lipca 2013 r. ESDZ będzie rekrutować wyłącznie urzędników pochodzących z Sekretariatu Generalnego Rady i z Komisji oraz personel ze służb dyplomatycznych państw członkowskich. Po tym terminie wszyscy urzędnicy i inni pracownicy Unii Europejskiej powinni mieć możliwość ubiegania się o wakujące stanowiska w ESDZ.
(12)
W szczególnych przypadkach ESDZ może korzystać z wyspecjalizowanych oddelegowanych ekspertów krajowych, którzy będą podlegać Wysokiemu Przedstawicielowi. Oddelegowani eksperci krajowi zajmujący stanowiska w ESDZ nie będą wliczani do personelu z państw członkowskich, który powinien stanowić - po osiągnięciu przez ESDZ pełnej zdolności działania - jedną trzecią całkowitej liczby personelu ESDZ należącego do grupy funkcyjnej „administrator” („AD”). Przeniesienie tych ekspertów na etapie ustanawiania ESDZ nie będzie automatyczne i będzie się odbywało za zgodą władz państw członkowskich pochodzenia. Przed wygaśnięciem umowy oddelegowanego eksperta krajowego przeniesionego do ESDZ na mocy art. 7 stosowna funkcja zostanie przekształcona w stanowisko pracownika zatrudnionego na czas określony, jeżeli funkcja wykonywana przez oddelegowanego eksperta krajowego odpowiada funkcji zwykle wykonywanej przez personel z grupy funkcyjnej AD i jeżeli niezbędne stanowisko jest dostępne w ramach planu zatrudnienia.
(13)
Komisja i ESDZ przyjmą szczegółowe uzgodnienia dotyczące wydawania delegaturom instrukcji przez Komisję. Uzgodnienia te powinny w szczególności przewidywać, że w przypadku gdy Komisja wyda delegaturom instrukcje, jednocześnie przekaże ich kopię szefowi delegatury i administracji centralnej ESDZ.
(14)
Rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (9) (zwane dalej „rozporządzeniem finansowym”) należy zmienić, tak aby dodać ESDZ w art. 1 tego rozporządzenia, z odrębną sekcją w budżecie Unii. Zgodnie z obowiązującymi zasadami i podobnie jak ma to miejsce w odniesieniu do innych instytucji, jedna z części rocznego sprawozdania Trybunału Obrachunkowego zostanie także poświęcona ESDZ, a ESDZ będzie udzielać odpowiedzi na uwagi zawarte w tych sprawozdaniach. ESDZ będzie podlegać procedurom udzielania absolutorium przewidzianym w art. 319 TFUE i w art. 145-147 rozporządzenia finansowego. Wysoki Przedstawiciel udzieli Parlamentowi Europejskiemu wszelkiego niezbędnego wsparcia przy wykonywaniu przysługującego Parlamentowi Europejskiemu prawa do udzielania absolutorium. Za wykonanie budżetu operacyjnego odpowiedzialna będzie Komisja zgodnie z art. 317 TFUE. W decyzjach mających skutki finansowe będzie się w szczególności przestrzegać obowiązków określonych w tytule IV rozporządzenia finansowego, zwłaszcza art. 64-68 dotyczących odpowiedzialności podmiotów działających w sferze finansów i art. 75 dotyczącym operacji po stronie wydatków.
(15)
Przy tworzeniu ESDZ należy się kierować zasadą racjonalności kosztów i dążyć do neutralności budżetowej. W tym celu trzeba będzie korzystać z uzgodnień przejściowych, a potencjał budować stopniowo. Należy unikać niepotrzebnego powielania zadań, funkcji i zasobów obecnych w innych strukturach. Należy korzystać z wszelkich możliwości racjonalizacji.
Ponadto potrzebna będzie pewna liczba dodatkowych stanowisk dla zatrudnionych na czas określony pracowników z państw członkowskich, co będzie musiało zostać sfinansowane w ramach obowiązujących wieloletnich ram finansowych.
(16)
Należy ustanowić przepisy dotyczące działań ESDZ i jej personelu w odniesieniu do bezpieczeństwa, ochrony informacji niejawnych i przejrzystości.
(17)
Należy przypomnieć, że do ESDZ, jej urzędników i innych pracowników, którzy podlegać będą regulaminowi pracowniczemu albo warunkom zatrudnienia, zastosowanie będzie miał Protokół w sprawie przywilejów i immunitetów Unii Europejskiej.
(18)
Unia Europejska i Europejska Wspólnota Energii Atomowej w dalszym ciągu są objęte jednolitymi ramami instytucjonalnymi. W związku z tym kapitalne znaczenie ma zapewnienie spójności stosunków zewnętrznych obu podmiotów i umożliwienie delegaturom Unii reprezentowania Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej w państwach trzecich i przy organizacjach międzynarodowych.
(19)
Do połowy 2013 roku Wysoki Przedstawiciel powinien dokonać przeglądu organizacji i funkcjonowania ESDZ, przedstawiając w razie potrzeby wnioski dotyczące zmiany niniejszej decyzji. Zmiany takie powinny zostać przyjęte nie później niż na początku 2014 roku,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
Charakter i zakres
1. Niniejsza decyzja określa organizację i zasady funkcjonowania Europejskiej Służby Działań Zewnętrznych („ESDZ”).
2. ESDZ, której siedziba znajduje się w Brukseli, funkcjonalnie jest autonomicznym organem Unii Europejskiej, odrębnym od Sekretariatu Generalnego Rady i od Komisji, posiadającym zdolność prawną niezbędną do wykonywania przypisanych jej zadań i realizacji wyznaczonych jej celów.
3. ESDZ podlega Wysokiemu Przedstawicielowi Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa (zwanemu dalej „Wysokim Przedstawicielem”).
4. W skład ESDZ wchodzą administracja centralna oraz delegatury Unii w państwach trzecich i przy organizacjach międzynarodowych.
Artykuł 2
Zadania
1. ESDZ wspiera Wysokiego Przedstawiciela w wykonywaniu jego obowiązków określonych w szczególności w art. 18 i 27 TUE, tzn.:
-
w wykonywaniu mandatu obejmującego prowadzenie wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa („WPZiB”) Unii Europejskiej, w tym wspólnej polityki bezpieczeństwa i obrony („WPBiO”), przyczynianie się, poprzez jego propozycje, do opracowania tej polityki i realizowanie jej, działając z upoważnienia Rady, a także czuwanie nad spójnością działań zewnętrznych Unii,
-
w sprawowaniu funkcji przewodniczącego Rady do Spraw Zagranicznych, bez uszczerbku dla zwykłych zadań Sekretariatu Generalnego Rady,
-
w sprawowaniu funkcji wiceprzewodniczącego Komisji, dla wykonywania w ramach Komisji spoczywających na niej obowiązków w dziedzinie stosunków zewnętrznych, i w koordynacji innych aspektów działań zewnętrznych Unii, bez uszczerbku dla zwykłych zadań realizowanych przez służby Komisji.
2. ESDZ wspomaga Przewodniczącego Rady Europejskiej, Przewodniczącego Komisji i Komisję w wykonywaniu przez nich swoich funkcji w dziedzinie stosunków zewnętrznych.
Artykuł 3
Współpraca
1. ESDZ działa we współpracy ze służbami dyplomatycznymi państw członkowskich, jak również z Sekretariatem Generalnym Rady i ze służbami Komisji, oraz wspiera je, w celu zapewnienia spójności różnych dziedzin działań zewnętrznych Unii oraz spójności tych dziedzin z innymi politykami Unii.
2. ESDZ i służby Komisji konsultują się ze sobą we wszystkich sprawach dotyczących działań zewnętrznych Unii w ramach wykonywania swoich odnośnych funkcji, z wyjątkiem kwestii objętych WPBiO. ESDZ uczestniczy w pracach i procedurach przygotowawczych dotyczących aktów przygotowywanych przez Komisję w tej dziedzinie.
Niniejszy ustęp wykonuje się zgodnie z tytułem V rozdział 1 TUE i z art. 205 TFUE.
3. ESDZ może dokonywać uzgodnień na szczeblu odpowiednich służb z właściwymi służbami Sekretariatu Generalnego Rady, Komisji lub innych urzędów lub organów międzyinstytucjonalnych Unii.
4. ESDZ udziela również stosownego wsparcia pozostałym instytucjom i organom Unii oraz w stosowny sposób z nimi współpracuje; dotyczy to przede wszystkim Parlamentu Europejskiego. ESDZ może również korzystać ze wsparcia tych instytucji i organów, w tym - w stosownych przypadkach - agencji, a także może z nimi współpracować. Audytor wewnętrzny ESDZ będzie współpracował z audytorem wewnętrznym Komisji, aby zapewnić spójność polityki w zakresie audytu, ze szczególnym uwzględnieniem odpowiedzialności Komisji za wydatki operacyjne. Ponadto ESDZ współpracuje z Europejskim Urzędem ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych („OLAF”) zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1073/1999 (10). W szczególności przyjmuje bezzwłocznie wymaganą na mocy tego rozporządzenia decyzję w sprawie warunków i trybu prowadzenia dochodzeń wewnętrznych. Zgodnie z tym rozporządzeniem zarówno państwa członkowskie - zgodnie ze swoimi przepisami krajowymi - jak i instytucje udzielają niezbędnego wsparcia, by umożliwić pracownikom OLAF-u wykonywanie przydzielonych im zadań.
Artykuł 4
Administracja centralna ESDZ
1. ESDZ kieruje wykonawczy sekretarz generalny, który podlega Wysokiemu Przedstawicielowi. Wykonawczy sekretarz generalny podejmuje wszelkie środki niezbędne do zapewnienia sprawnego funkcjonowania ESDZ, w tym zarządzania administracyjnego i budżetowego tym organem. Wykonawczy sekretarz generalny zapewnia skuteczną koordynację działań pomiędzy wszystkimi działami w administracji centralnej, jak również z delegaturami Unii.
2. Wykonawczego sekretarza generalnego wspomaga dwóch zastępców sekretarza generalnego.
3. Administracja centralna ESDZ jest podzielona na dyrekcje generalne.
a)
Składa się na nią w szczególności:
-
kilka dyrekcji generalnych skupiających działy geograficzne obejmujące wszystkie kraje i regiony świata, a także działy wielostronne i tematyczne. W miarę potrzeb służby te koordynują swe działania z działaniami Sekretariatu Generalnego Rady i właściwych służb Komisji,
-
dyrekcja generalna ds. administracyjnych, personalnych, budżetowych, bezpieczeństwa i systemu informacyjno-komunikacyjnego, funkcjonująca w ramach ESDZ zarządzanych przez wykonawczego sekretarza generalnego. Wysoki Przedstawiciel mianuje - zgodnie ze zwykłymi zasadami rekrutacji - dyrektora generalnego ds. budżetu i administracji, który podlega Wysokiemu Przedstawicielowi. Dyrektor generalny odpowiada przed Wysokim Przedstawicielem za zarządzanie administracyjne i wewnętrzne zarządzanie budżetem ESDZ. Przestrzega on tych samych pozycji budżetowych i zasad administracyjnych, które obowiązują w części sekcji III budżetu Unii podlegającej działowi 5 wieloletnich ram finansowych,
-
dyrekcja ds. zarządzania i planowania kryzysowego, Komórka Planowania i Prowadzenia Operacji Cywilnych, Sztab Wojskowy Unii Europejskiej i Centrum Sytuacyjne Unii Europejskiej - podlegające bezpośrednio Wysokiemu Przedstawicielowi - i które wspomagają go w wykonywaniu zadania polegającego na prowadzeniu WPZiB Unii zgodnie z postanowieniami Traktatu, przy jednoczesnym poszanowaniu - zgodnie z art. 40 TUE - pozostałych kompetencji Unii.
Zachowane zostają specyficzne cechy tych struktur, jak również szczegółowe rozwiązania dotyczące ich funkcji, rekrutacji i statusu personelu.
Zapewnia się pełną koordynację działań wszystkich struktur ESDZ.
b)
Administracja centralna obejmuje również:
-
dział planowania polityki strategicznej,
-
dział prawny administracyjnie podlegający wykonawczemu sekretarzowi generalnemu; dział ten ściśle współpracuje ze służbami prawnymi Rady i Komisji,
-
działy ds. stosunków międzyinstytucjonalnych, informacji i dyplomacji publicznej, audytu i kontroli wewnętrznej oraz ochrony danych osobowych.
4. Wysoki Przedstawiciel wyznacza przewodniczących organów przygotowawczych Rady, którym przewodniczy przedstawiciel Wysokiego Przedstawiciela, w tym przewodniczącego Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa, zgodnie z szczegółowymi ustaleniami określonymi w załączniku II do decyzji Rady 2009/908/UE z dnia 1 grudnia 2009 r. ustanawiającej środki wykonawcze do decyzji Rady Europejskiej w sprawie sprawowania prezydencji Rady oraz dotyczącej przewodnictwa w organach przygotowawczych Rady (11).
5. Sekretariat Generalny Rady i właściwe służby Komisji wspierają w razie potrzeby Wysokiego Przedstawiciela i ESDZ. ESDZ, Sekretariat Generalny Rady i właściwe służby Komisji mogą w tym celu dokonywać uzgodnień na szczeblu odpowiednich służb.
Artykuł 5
Delegatury Unii
1. Decyzję o otwarciu lub zamknięciu delegatury przyjmuje Wysoki Przedstawiciel w porozumieniu z Radą i Komisją.
2. Każda delegatura Unii podlega szefowi delegatury.
Szefowi delegatury podlega cały personel delegatury, bez względu na swój status i w odniesieniu do wszystkich prowadzonych przez siebie działań. Szef delegatury odpowiada przed Wysokim Przedstawicielem za ogólne zarządzanie pracą delegatury i zapewnianie koordynacji wszystkich działań Unii.
Personel delegatur składa się z członków personelu ESDZ, a gdy jest to stosowne z punktu widzenia wykonania budżetu Unii i jej polityk innych niż polityki wchodzące w zakres działania ESDZ - z członków personelu Komisji.
3. Szef delegatury otrzymuje instrukcje od Wysokiego Przedstawiciela i ESDZ i odpowiada za ich wykonanie.
W obszarach, w których uprawnienia wynikające z Traktatów wykonuje Komisja, może ona również - zgodnie z art. 221 ust. 2 TFUE - wydawać instrukcje delegaturom; za wykonanie tych instrukcji ogólnie odpowiada szef delegatury.
4. Szef delegatury wykonuje środki operacyjne związane z unijnymi projektami w danym państwie trzecim, w przypadku gdy Komisja przekazała takie zadania, zgodnie z rozporządzeniem finansowym.
5. Funkcjonowanie każdej delegatury podlega okresowej ocenie wykonawczego sekretarza generalnego ESDZ; ocena obejmuje kontrolę finansową i administracyjną. Wykonawczy sekretarz generalny ESDZ może zwrócić się w tym celu o pomoc do właściwych służb Komisji. Poza wewnętrznymi środkami podejmowanymi przez ESDZ swoje uprawnienia wykonuje OLAF, w szczególności przez stosowanie środków służących zwalczaniu nadużyć finansowych, zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1073/1999.
6. Wysoki Przedstawiciel dokonuje niezbędnych uzgodnień z odnośnym krajem przyjmującym, organizacją międzynarodową lub państwem trzecim. W szczególności Wysoki Przedstawiciel podejmuje niezbędne środki mające zapewnić przyznanie przez państwa przyjmujące delegaturom Unii, ich personelowi i majątkowi przywilejów i immunitetów równoważnych przywilejom i immunitetom, o których mowa w Konwencji wiedeńskiej o stosunkach dyplomatycznych z dnia 18 kwietnia 1961 r.
7. Delegatury Unii mają kompetencje do zaspokajania potrzeb innych instytucji Unii, w szczególności Parlamentu Europejskiego, w ich kontaktach z organizacjami międzynarodowymi lub państwami trzecimi, przy których delegatury są akredytowane.
8. Szef delegatury jest uprawniony do reprezentowania Unii w kraju, w którym delegatura jest akredytowana, w szczególności w zakresie zawierania umów i występowania jako strona w postępowaniu sądowym.
9. Delegatury Unii działają w ścisłej współpracy i wymieniają informacje ze służbami dyplomatycznymi państw członkowskich.
10. Działając zgodnie z art. 35 akapit trzeci TUE i na wniosek państw członkowskich, delegatury Unii wspierają państwa członkowskie w ich stosunkach dyplomatycznych i wypełnianiu zadania polegającego na zapewnianiu obywatelom Unii ochrony konsularnej w państwach trzecich, nie angażując w tym celu żadnych dodatkowych zasobów.
Artykuł 6
Personel
1. Niniejszy artykuł, z wyjątkiem ust. 3, ma zastosowanie bez uszczerbku dla Regulaminu pracowniczego urzędników Wspólnot Europejskich (zwanego dalej „regulaminem pracowniczym”) i Warunków zatrudnienia innych pracowników Wspólnot Europejskich (zwanych dalej „warunkami zatrudnienia”), w tym dla zmian wprowadzonych do tych przepisów, zgodnie z art. 336 TFUE, w celu dostosowania ich do potrzeb ESDZ.
2. W skład ESDZ wchodzą urzędnicy i inni pracownicy Unii Europejskiej, w tym pracownicy ze służb dyplomatycznych państw członkowskich mianowani na czas określony.
Do tego personelu ma zastosowanie regulamin pracowniczy i warunki zatrudnienia.
3. W razie potrzeby ESDZ może w szczególnych przypadkach skorzystać z ograniczonej liczby wyspecjalizowanych oddelegowanych ekspertów krajowych.
Wysoki Przedstawiciel przyjmuje zasady równoważne zasadom określonym w decyzji Rady 2003/479/WE z dnia 16 czerwca 2003 r. dotyczącej zasad mających zastosowanie do ekspertów krajowych i krajowego personelu wojskowego oddelegowanych do Sekretariatu Generalnego Rady (12), na mocy których oddelegowani eksperci krajowi zostają oddani do dyspozycji ESDZ w celu zapewnienia specjalistycznej wiedzy fachowej.
4. Przy wykonywaniu swoich obowiązków i w swoim postępowaniu członkowie personelu ESDZ kierują się wyłącznie interesem Unii. Bez uszczerbku dla art. 2 ust. 1 tiret trzecie, art. 2 ust. 2 i art. 5 ust. 3 nie zwracają się oni o instrukcje do żadnego rządu, instytucji, organizacji ani osoby spoza ESDZ ani do żadnego organu lub osoby innej niż Wysoki Przedstawiciel, ani takich instrukcji nie przyjmują. Zgodnie z art. 11 akapit drugi regulaminu pracowniczego personel ESDZ nie przyjmuje żadnych wynagrodzeń z jakiegokolwiek źródła spoza ESDZ.
5. Uprawnienia powierzone organowi powołującemu na mocy regulaminu pracowniczego i organowi upoważnionemu do zawierania umów na mocy warunków zatrudnienia nadane zostają Wysokiemu Przedstawicielowi, który może je przekazać w obrębie ESDZ.
6. Rekrutacja do ESDZ opiera się na kompetencjach i zapewnia odpowiednią równowagę geograficzną i równowagę płci. W skład personelu ESDZ wchodzi znacząca liczba obywateli z wszystkich państw członkowskich. Przegląd przewidywany w art. 13 ust. 3 obejmuje również tę kwestię, w stosownych przypadkach wraz z sugestiami dotyczącymi dodatkowych środków szczególnych służących skorygowaniu ewentualnych braków równowagi.
7. Urzędnicy Unii i pracownicy zatrudnieni na czas określony pochodzący ze służb dyplomatycznych państw członkowskich mają te same prawa i obowiązki i są traktowani w równy sposób, w szczególności w zakresie kwalifikowania się do zajmowania wszystkich stanowisk na równorzędnych warunkach. Nie wprowadza się rozróżnienia między pracownikami zatrudnionymi na czas określony pochodzącymi z krajowych służb dyplomatycznych a urzędnikami Unii w odniesieniu do przydziału zadań do wykonania we wszystkich dziedzinach działalności i politykach realizowanych przez ESDZ. Zgodnie z przepisami rozporządzenia finansowego państwa członkowskie wspierają Unię w egzekwowaniu zobowiązań finansowych pracowników ESDZ zatrudnionych na czas określony pochodzących ze służb dyplomatycznych państw członkowskich, które wynikają z odpowiedzialności ponoszonej na mocy art. 66 rozporządzenia finansowego.
8. Wysoki Przedstawiciel ustanawia procedury selekcyjne dotyczące personelu ESDZ; rekrutacja odbywa się w drodze przejrzystej procedury, której podstawą są kompetencje, a celem - zagwarantowanie usług personelu o najwyższym stopniu zdolności, skuteczności i uczciwości, przy jednoczesnym zapewnieniu odpowiedniej równowagi geograficznej i równowagi płci oraz zatrudnienia w ESDZ znaczącej liczby obywateli z wszystkich państw członkowskich. W procedurach rekrutacyjnych na wakujące stanowiska w ESDZ uczestniczą przedstawiciele państw członkowskich, Sekretariatu Generalnego Rady i Komisji.
9. Po osiągnięciu przez ESDZ pełnej zdolności działania personel z państw członkowskich, o którym mowa w ust. 2 akapit pierwszy, powinien stanowić co najmniej jedną trzecią całkowitej liczby personelu ESDZ należącego do grupy funkcyjnej AD. Podobnie stali urzędnicy Unii powinni stanowić co najmniej 60 % całkowitej liczby personelu ESDZ należącego do grupy funkcyjnej AD, łącznie z pracownikami ze służb dyplomatycznych państw członkowskich, którzy zostali stałymi urzędnikami Unii, zgodnie z przepisami regulaminu pracowniczego. Wysoki Przedstawiciel co roku przedstawia Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie z obsadzania stanowisk w ESDZ.
10. Wysoki Przedstawiciel określa zasady mobilności mające zapewnić członkom personelu ESDZ wysoki stopień mobilności. Do personelu, o którym mowa w art. 4 ust. 3 lit. a) tiret trzecie, stosuje się szczególne i szczegółowe uzgodnienia. Co do zasady każdy członek personelu ESDZ okresowo pracuje w delegaturach Unii. Wysoki Przedstawiciel ustanawia przepisy w tym zakresie.
11. Zgodnie z mającymi zastosowanie przepisami krajowymi każde państwo członkowskie gwarantuje swoim urzędnikom, których mianowano na stanowiska na czas określony w ESDZ, natychmiastowe przywrócenie na stanowisko po zakończeniu okresu ich służby w ESDZ. Ten okres służby, zgodnie z przepisami art. 50b warunków zatrudnienia, nie przekracza ośmiu lat, chyba że zostanie przedłużony maksymalnie o dwa lata w wyjątkowych okolicznościach i w interesie służby.
Urzędnicy Unii pracujący w ESDZ mają prawo ubiegać się o stanowiska w swojej macierzystej instytucji na takich samych warunkach jak kandydaci wewnętrzni.
12. Podjęte zostają kroki służące zapewnieniu personelowi ESDZ odpowiedniego wspólnego szkolenia, w szczególności w oparciu o istniejące praktyki i struktury na szczeblu krajowym i na szczeblu Unii. Wysoki Przedstawiciel podejmuje w tym celu odpowiednie środki w ciągu roku następującego po wejściu w życie niniejszej decyzji.
Artykuł 7
Przepisy przejściowe dotyczące personelu
1. Wymienione w załączniku właściwe działy i funkcje w Sekretariacie Generalnym Rady i w Komisji zostają przeniesione do ESDZ. Urzędnicy i pracownicy zatrudnieni na czas określony, zajmujący stanowiska w działach wymienionych w załączniku lub sprawujący wymienione w nim funkcje, zostają przeniesieni do ESDZ. Stosuje się to odpowiednio do personelu kontraktowego i lokalnego przydzielonego do takich działów i funkcji. Oddelegowani eksperci krajowi zatrudnieni w tych działach lub sprawujący takie funkcje również zostają przeniesieni do ESDZ, za zgodą władz państwa członkowskiego pochodzenia.
Wspomniane przeniesienia stają się skuteczne w dniu 1 stycznia 2011 r.
Zgodnie z regulaminem pracowniczym po przeniesieniu urzędników do ESDZ Wysoki Przedstawiciel wyznacza każdemu z nich stanowisko w grupie funkcyjnej odpowiadające grupie zaszeregowania tego urzędnika.
2. Procedury rekrutowania personelu, które dotyczą stanowisk przenoszonych do ESDZ i które trwają w dniu wejścia w życie niniejszej decyzji, pozostają ważne: są one prowadzone i zostają ukończone pod zwierzchnictwem Wysokiego Przedstawiciela zgodnie ze stosownymi ogłoszeniami o naborze i mającymi zastosowanie przepisami regulaminu pracowniczego i warunków zatrudnienia.
Artykuł 8
Budżet
1. Obowiązki urzędnika zatwierdzającego na potrzeby sekcji budżetu ogólnego Unii Europejskiej dotyczącej ESDZ są delegowane zgodnie z art. 59 rozporządzenia finansowego. Wysoki Przedstawiciel przyjmuje wewnętrzne zasady zarządzania administracyjnymi pozycjami w budżecie. Wydatki operacyjne pozostają w sekcji budżetu dotyczącej Komisji.
2. ESDZ wykonuje swoje uprawnienia zgodnie z rozporządzeniem finansowym mającym zastosowanie do budżetu ogólnego Unii Europejskiej, w granicach środków jej przydzielonych.
3. Przy sporządzaniu preliminarza wydatków administracyjnych ESDZ Wysoki Przedstawiciel skonsultuje się, odpowiednio, z komisarzem odpowiedzialnym za politykę rozwojową i z komisarzem odpowiedzialnym za politykę sąsiedztwa w zakresie ich odnośnych obowiązków.
4. Zgodnie z art. 314 ust. 1 TFUE, ESDZ sporządza swój preliminarz wydatków na następny rok budżetowy. Komisja włącza ten preliminarz w projekt budżetu, który może zawierać różne warianty preliminarza. Komisja może zmieniać projekt budżetu zgodnie z art. 314 ust. 2 TFUE.
5. Aby zapewnić przejrzystość budżetową w obszarze działań zewnętrznych Unii, Komisja przekaże władzy budżetowej - wraz z projektem budżetu ogólnego Unii Europejskiej - dokument roboczy kompleksowo przedstawiający wszystkie wydatki związane z działaniami zewnętrznymi Unii.
6. ESDZ podlega procedurom udzielania absolutorium przewidzianym w art. 319 TFUE i w art. 145-147 rozporządzenia finansowego. ESDZ będzie w tym kontekście w pełni współpracować z instytucjami uczestniczącymi w procedurze udzielania absolutorium i, w stosownych przypadkach, dostarczać niezbędnych dodatkowych informacji, w tym poprzez udział w posiedzeniach stosownych organów.
Artykuł 9
Instrumenty i programowanie w obszarze działań zewnętrznych
1. Zarządzanie unijnymi programami współpracy zewnętrznej pozostaje w gestii Komisji bez uszczerbku dla roli Komisji i roli ESDZ w programowaniu zgodnie z tym, co przedstawiono w poniższych ustępach.
2. Wysoki Przedstawiciel zapewnia ogólną polityczną koordynację działań zewnętrznych Unii, zapewniając zgodność, spójność i skuteczność tych działań, w szczególności za pośrednictwem następujących instrumentów pomocy zewnętrznej:
-
instrumentu finansowania współpracy na rzecz rozwoju (13),
-
Europejskiego Funduszu Rozwoju (14),
-
europejskiego instrumentu na rzecz wspierania demokracji i praw człowieka na świecie (15),
-
Europejskiego Instrumentu Sąsiedztwa i Partnerstwa (16),
-
Instrumentu Finansowania Współpracy z Państwami Uprzemysłowionymi (17),
-
Instrumentu Współpracy w dziedzinie Bezpieczeństwa Jądrowego (18),
-
instrumentu na rzecz stabilności, w odniesieniu do pomocy przewidzianej w art. 4 rozporządzenia (WE) nr 1717/2006 (19).
3. ESDZ w szczególności uczestniczy w cyklu programowania i zarządzania w odniesieniu do instrumentów, o których mowa w ust. 2 - na podstawie celów politycznych określonych w tych instrumentach. ESDZ jest odpowiedzialna za przygotowywanie następujących decyzji Komisji w sprawie strategicznych wieloletnich działań w ramach cyklu programowania:
(i)
przydziałów środków dla poszczególnych krajów w celu określenia ogólnej puli środków finansowych dla każdego regionu, z zastrzeżeniem indykatywnego podziału w wieloletnich ramach finansowych. W obrębie każdego regionu część finansowania będzie rezerwowana na programy regionalne;
(ii)
krajowych i regionalnych dokumentów strategicznych;
(iii)
krajowych i regionalnych programów orientacyjnych.
Zgodnie z art. 3 przez cały cykl programowania, planowania i realizacji instrumentów, o których mowa w ust. 2, Wysoki Przedstawiciel i ESDZ współpracują ze stosownymi członkami i służbami Komisji bez uszczerbku dla art. 1 ust. 3. Wszystkie wnioski dotyczące decyzji będą przygotowywane z wykorzystaniem następujących procedur Komisji i będą przedkładane Komisji w celu przyjęcia.
4. W odniesieniu do Europejskiego Funduszu Rozwoju i instrumentu finansowania współpracy na rzecz rozwoju wszelkie wnioski, w tym wnioski dotyczące zmian w rozporządzeniach podstawowych i w dokumentach programowych, o których mowa w ust. 3, są przygotowywane wspólnie przez właściwe służby w ESDZ i w Komisji pod zwierzchnictwem komisarza odpowiedzialnego za politykę rozwojową, a następnie przedkładane wspólnie z Wysokim Przedstawicielem Komisji w celu przyjęcia.
Odpowiednie służby Komisji pod kierunkiem komisarza odpowiedzialnego za politykę rozwojową przygotowują programy tematyczne, inne niż europejski instrument na rzecz wspierania demokracji i praw człowieka na świecie, Instrument Współpracy w dziedzinie Bezpieczeństwa Jądrowego i część instrumentu na rzecz stabilności, o której mowa ust. 2 tiret siódme, i przedstawiają je kolegium komisarzy w porozumieniu z Wysokim Przedstawicielem i innymi właściwymi komisarzami.
5. W odniesieniu do Europejskiego Instrumentu Sąsiedztwa i Partnerstwa wszelkie wnioski, w tym wnioski dotyczące zmian w rozporządzeniach podstawowych i w dokumentach programowych, o których mowa w ust. 3, są przygotowywane wspólnie przez właściwe służby w ESDZ i w Komisji pod zwierzchnictwem komisarza odpowiedzialnego za politykę sąsiedztwa, a następnie przedkładane wspólnie z Wysokim Przedstawicielem Komisji w celu przyjęcia.
6. Działania prowadzone w ramach: budżetu WPZiB; instrumentu na rzecz stabilności, z wyjątkiem części, o której mowa w ust. 2 tiret siódme; Instrumentu Finansowania Współpracy z Państwami Uprzemysłowionymi; działań w dziedzinie komunikacji i dyplomacji publicznej i misji obserwacji wyborów, podlegają Wysokiemu Przedstawicielowi/ESDZ. Komisja odpowiada za ich finansowe wykonanie pod zwierzchnictwem Wysokiego Przedstawiciela sprawującego funkcję wiceprzewodniczącego Komisji. Dział Komisji odpowiedzialny za to wykonanie jest ulokowany w tym samym miejscu co ESDZ.
Artykuł 10
Bezpieczeństwo
1. Po zasięgnięciu opinii komitetu, o którym mowa w części II sekcja I pkt 3 załącznika do decyzji Rady 2001/264/WE z dnia 19 marca 2001 r. w sprawie przyjęcia przepisów Rady dotyczących bezpieczeństwa (20), Wysoki Przedstawiciel podejmuje decyzję w sprawie przepisów bezpieczeństwa mających zastosowanie do ESDZ i podejmuje wszelkie odpowiednie środki w celu zapewnienia, by ESDZ skutecznie ograniczała zagrożenia wobec swojego personelu, majątku i informacji, a także by wypełniała w tym względzie swoje obowiązki i zadanie zachowania ostrożności. Przepisy takie mają zastosowanie do całego personelu ESDZ i całego personelu zatrudnionego w delegaturach Unii, niezależnie od ich statusu administracyjnego ani pochodzenia.
2. W oczekiwaniu na decyzję, o której mowa w ust. 1:
-
w odniesieniu do ochrony informacji niejawnych ESDZ stosuje środki bezpieczeństwa określone w załączniku do decyzji 2001/264/WE,
-
w odniesieniu do innych aspektów bezpieczeństwa ESDZ stosuje zasady bezpieczeństwa Komisji określone w odpowiednim załączniku do Regulaminu Komisji (21).
3. Jednym z działów ESDZ jest dział odpowiedzialny za sprawy związane z bezpieczeństwem, wspomagany przez właściwe służby państw członkowskich.
4. Wysoki Przedstawiciel podejmuje wszelkie środki niezbędne do wdrożenia przepisów bezpieczeństwa w ESDZ, w szczególności w odniesieniu do ochrony informacji niejawnych i środków, które należy podjąć w przypadku nieprzestrzegania przez personel ESDZ przepisów bezpieczeństwa. W tym celu ESDZ zwraca się o porady do Biura ds. Bezpieczeństwa Sekretariatu Generalnego Rady, właściwych służb Komisji i właściwych służb państw członkowskich.
Artykuł 11
Dostęp do dokumentów, archiwa i ochrona danych
1. ESDZ stosuje przepisy określone w rozporządzeniu (WE) 1049/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 30 maja 2001 r. w sprawie publicznego dostępu do dokumentów Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji (22). Wysoki Przedstawiciel podejmuje decyzję w sprawie przepisów wykonawczych dla ESDZ.
2. Wykonawczy sekretarz generalny ESDZ organizuje jej archiwa. Stosowne archiwa działów przenoszonych z Sekretariatu Generalnego Rady i z Komisji przenosi się do ESDZ.
3. ESDZ chroni osoby fizyczne w związku z przetwarzaniem ich danych osobowych zgodnie z zasadami określonymi w rozporządzeniu (WE) nr 45/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2000 r. o ochronie osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez instytucje i organy wspólnotowe i o swobodnym przepływie takich danych (23). Wysoki Przedstawiciel podejmuje decyzję w sprawie przepisów wykonawczych dla ESDZ.
Artykuł 12
Nieruchomości
1. Sekretariat Generalny Rady i właściwe służby Komisji podejmują wszelkie niezbędne środki po to, aby przeniesieniom, o których mowa w art. 7, mogło towarzyszyć przekazanie budynków Rady i Komisji koniecznych do funkcjonowania ESDZ.
2. Warunki, na których nieruchomości są udostępniane centralnej administracji ESDZ i delegaturom Unii, są przedmiotem wspólnej decyzji Wysokiego Przedstawiciela oraz Sekretariatu Generalnego Rady i Komisji, w zależności od sytuacji.
Artykuł 13
Przepisy końcowe i ogólne
1. Wysoki Przedstawiciel, Rada, Komisja i państwa członkowskie odpowiadają za wykonanie niniejszej decyzji i podejmują wszelkie niezbędne ku temu środki.
2. Do końca 2011 roku Wysoki Przedstawiciel przedstawia Parlamentowi Europejskiemu, Radzie i Komisji sprawozdanie z funkcjonowania ESDZ. Sprawozdanie to obejmuje w szczególności wykonanie art. 5 ust. 3 i 10 oraz art. 9.
3. Do połowy 2013 roku Wysoki Przedstawiciel dokonuje przeglądu organizacji i funkcjonowania ESDZ; przegląd ten obejmie między innymi wykonanie art. 6 ust. 6, 8 i 11. W razie potrzeby przeglądowi towarzyszą stosowne wnioski dotyczące zmiany niniejszej decyzji. W takim przypadku Rada - zgodnie z art. 27 ust. 3 TUE - zmienia niniejszą decyzję w świetle przeprowadzonego przeglądu, do początku 2014 roku.
4. Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia. Przepisy dotyczące zarządzania finansami i rekrutacji stają się skuteczne po przyjęciu niezbędnych zmian do regulaminu pracowniczego, warunków zatrudnienia i rozporządzenia finansowego, a także po przyjęciu budżetu korygującego. Aby proces zmian przebiegał sprawnie, Wysoki Przedstawiciel, Sekretariat Generalny Rady i Komisja dokonują stosownych uzgodnień oraz podejmują konsultacje z państwami członkowskimi.
5. W terminie miesiąca po wejściu w życie niniejszej decyzji Wysoki Przedstawiciel przedkłada Komisji preliminarz dochodów i wydatków ESDZ, wraz z planem zatrudnienia, tak aby umożliwić Komisji przedstawienie projektu budżetu korygującego.
6. Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Sporządzono w Brukseli dnia 26 lipca 2010 r.