PROVÁDĚCÍ NAŘÍZENÍ RADY (EU) č. 585/2012
ze dne 26. června 2012,
kterým se ukládá konečné antidumpingové clo na dovoz určitých bezešvých trubek a dutých profilů ze železa nebo oceli pocházejících z Ruska a Ukrajiny na základě přezkumu před pozbytím platnosti podle čl. 11 odst. 2 nařízení (ES) č. 1225/2009 a kterým se zastavuje řízení o přezkumu před pozbytím platnosti týkající se dovozu určitých bezešvých trubek a dutých profilů ze železa nebo oceli pocházejících z Chorvatska
RADA EVROPSKÉ UNIE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie,
s ohledem na nařízení Rady (ES) č. 1225/2009 ze dne 30. listopadu 2009 o ochraně před dumpingovým dovozem ze zemí, které nejsou členy Evropského společenství (1) (dále též „základní nařízení“), a zejména na čl. 9 odst. 2 a 4 a čl. 11 odst. 2 uvedeného nařízení,
s ohledem na návrh předložený Evropskou komisí (dále jen „Komise“) po konzultaci s poradním výborem,
vzhledem k těmto důvodům:
1. POSTUP
1.1 Předchozí šetření a stávající opatření
(1)
Nařízením (ES) č. 2320/97 (2) Rada uložila konečné antidumpingové clo z dovozu určitých bezešvých trubek a dutých profilů ze železa nebo nelegované oceli, pocházejících mimo jiné z Ruska. Rozhodnutím Komise 2000/70/ES (3) byl přijat závazek vývozce v Rusku. Nařízením (ES) č. 348/2000 (4) Rada uložila antidumpingová cla na dovoz určitých bezešvých trubek a dutých profilů ze železa nebo oceli pocházejících z Chorvatska a Ukrajiny. Nařízením Rady (ES) č. 1322/2004 (5) bylo v zájmu opatrnosti a v souvislosti s tím, že někteří výrobci v Unii v minulosti porušili pravidla hospodářské soutěže (viz 9. bod odůvodnění uvedeného nařízení), rozhodnuto dále nepoužívat platná opatření ohledně dovozu mimo jiné z Ruska.
(2)
Na základě přezkumného šetření provedeného v souladu s čl. 11 odst. 3 základního nařízení změnila Rada nařízením (ES) č. 258/2005 (6) konečná opatření uložená nařízením (ES) č. 348/2000, zrušila možnost osvobození od cla podle článku 2 uvedeného nařízení a uložila antidumpingové clo na dovoz výrobků z Chorvatska ve výši 38,8 % a antidumpingové clo na dovoz výrobků z Ukrajiny ve výši 64,1 %, s výjimkou dovozu od Dnepropetrovsk Tube Works („DTW“), na nějž bylo uloženo antidumpingové clo ve výši 51,9 %.
(3)
Rozhodnutím 2005/133/ES (7) Komise částečně pozastavila konečná opatření týkající se Chorvatska a Ukrajiny na dobu devíti měsíců s účinkem od 18. února 2005. Částečné pozastavení bylo nařízením Rady (ES) č. 1866/2005 (8) dále prodlouženo o dobu jednoho roku.
(4)
Nařízením (ES) č. 954/2006 (9) Rada uložila konečné antidumpingové clo na dovoz určitých bezešvých trubek a dutých profilů pocházejících mimo jiné z Chorvatska, Ruska a Ukrajiny, zrušila nařízení Rady (ES) č. 2320/97 a (ES) č. 348/2000, ukončila prozatímní přezkum a přezkum před pozbytím platnosti antidumpingových opatření na dovoz určitých bezešvých trubek a dutých profilů ze železa nebo nelegované oceli pocházejících mimo jiné z Ruska a ukončila prozatímní přezkumy antidumpingových cel z dovozu určitých bezešvých trubek a dutých profilů ze železa nebo nelegované oceli pocházejících mimo jiné z Chorvatska, Ruska a Ukrajiny („poslední šetření“).
(5)
Platnými opatřeními jsou proto cla stanovená nařízením (ES) č. 954/2006, tj. 29,8 % pro dovoz z Chorvatska, 35,8 % pro dovoz z Ruska, s výjimkou akciové společnosti Chelyabinsk Tube Rolling Plant a akciové společnosti Pervouralsky Novotrubny Works (24,1 %), společnosti OAO Volzhsky Pipe Plant, OAO Taganrog Metallurgical Works, OAO Sinarsky Pipe Plant a OAO Seversky Tube Works (27,2 %), a 25,7 % pro dovoz z Ukrajiny, s výjimkou OJSC Dnepropetrovsk Tube Works (12,3 %), CJSJ Nikopolsky Seamless Tubes Plant Niko Tube a OJSC Nizhnedneprovsky Tube Rolling Plant (25,1 %).
(6)
Pokud jde o společnosti CJSC Nikopolsky Seamless Tubes Plant Niko Tube a OJSC Nizhnedneprovsky Tube Rolling Plant (NTRP), je třeba připomenout, že se jejich názvy v únoru 2007 změnily na CJSC Interpipe Nikopolsky Seamless Tubes Plant Niko Tube, respektive na OJSC Interpipe Nizhnedneprovsky Tube Rolling Plant (10). CJSC Interpipe Nikopolsky Seamless Tubes Plant Niko Tube následně přestala existovat jako právní subjekt a veškerá její práva a závazky převzala společnost LLC Interpipe Niko Tube, která byla založena v prosinci 2007.
(7)
Sazba antidumpingového cla pro skupinu Interpipe byla v souladu s článkem 266 Smlouvy o fungování Evropské unie vypočtena znovu na základě rozsudku ESD ze dne 12. února 2012 (11). Výše v současné době platného cla této skupiny je 17,7 % a byla stanovena nařízením Rady (EU) č. 540/2012 (12), kterým se tento rozsudek ESD provádí.
1.2 Žádost o přezkum před pozbytím platnosti
(8)
Oznámením zveřejněným v Úředním věstníku Evropské unie (dále jen „oznámení o zahájení přezkumu“) (13) Komise dne 28. června 2011 informovala o zahájení přezkumu před pozbytím platnosti antidumpingových opatření vztahujících se na dovoz určitých bezešvých trubek a dutých profilů ze železa nebo oceli pocházejících z Chorvatska, Ruska a Ukrajiny podle čl. 11 odst. 2 základního nařízení.
(9)
Přezkum byl zahájen na základě odůvodněné žádosti, kterou podal dne 29. března 2011 Výbor na obranu odvětví Evropské unie vyrábějícího bezešvé ocelové trubky (Defence Committee of the Seamless Steel Tubes Industry of the European Union) (dále jen „žadatel“) jménem výrobců představujících podstatnou část, v tomto případě více než 50 %, celkové výroby určitých bezešvých trubek a dutých profilů v Unii. Žádost byla odůvodněna tím, že by pozbytí platnosti stávajících opatření mělo pravděpodobně za následek přetrvávání nebo obnovení dumpingu a újmy působené výrobnímu odvětví Unie.
(10)
V návaznosti na výše uvedený přezkum před pozbytím platnosti zahájila Komise souběžně dva částečné přezkumy podle čl. 11 odst. 3 základního nařízení týkající se dovozu určitých bezešvých trubek a dutých profilů ze železa nebo oceli pocházejících z Ukrajiny a Ruska (14). Tyto částečné přezkumy byly vyžádány jednou skupinou vyvážejících výrobců na Ukrajině, skupinou Interpole, respektive jednou skupinou vyvážejících výrobců v Rusku, skupinou TMK. Oba přezkumy jsou omezeny pouze na posouzení dumpingu ve vztahu k žadatelům.
1.3 Šetření
(11)
Komise o zahájení přezkumu oficiálně vyrozuměla vyvážející výrobce, dovozce, známé uživatele, zástupce vyvážejících zemí, žadatele a výrobce v Unii uvedené v žádosti o přezkum. Zúčastněné strany dostaly možnost písemně předložit svá stanoviska a požádat o slyšení ve lhůtě stanovené v oznámení o zahájení přezkumu.
(12)
Vzhledem k vysokému počtu vyvážejících výrobců v Rusku a na Ukrajině, výrobců v Unii a dovozců účastnících se šetření se v oznámení o zahájení přezkumu v souladu s článkem 17 základního nařízení původně počítalo s výběrem vzorku. Aby mohla Komise rozhodnout, zda je výběr vzorku nutný, a pokud ano, vzorek vybrat, byly výše uvedené strany požádány, aby se ve lhůtě 15 dnů od zahájení přezkumu přihlásily a poskytly Komisi informace požadované v oznámení o zahájení přezkumu.
(13)
Vzhledem k tomu, že informace požadované v oznámení o zahájení přezkumu poskytl a ochotu dále spolupracovat s Komisí projevil pouze jeden vyvážející výrobce v Rusku a pouze jeden vyvážející výrobce na Ukrajině, bylo rozhodnuto, že se v případě vyvážejících výrobců v Rusku a na Ukrajině výběr vzorku nepoužije, ale zašle se jim dotazník. Následně se vyvážející výrobce v Rusku, který poskytl informace požadované v oznámení o zahájení přezkumu, rozhodl, že nebude dále spolupracovat a nezašle odpovědi na dotazník určený pro vyvážející výrobce v Rusku.
(14)
Devatenáct výrobců v Unii poskytlo informace požadované pro výběr vzorku a vyjádřilo svou ochotu spolupracovat s Komisí. Na základě informací obdržených od výrobců v Unii vybrala Komise před zahájením šetření předběžně vzorek čtyř výrobců, jež byli považováni za reprezentativní pro výrobní odvětví Unie, pokud jde o objem výroby a prodej obdobného výrobku v Unii. V návaznosti na připomínky ke vhodnosti tohoto výběru, které obdržela ve lhůtě 15 dnů ode dne zahájení přezkumu, Komise nahradila jednoho z předběžně vybraných výrobců jiným výrobcem.
(15)
Informace požadované v oznámení o zahájení přezkumu poskytli a ochotu spolupracovat s Komisí projevili čtyři dovozci. Komise proto rozhodla nepoužít výběr vzorku a zaslat místo toho dotazník těmto dovozcům.
(16)
Dotazníky byly proto zaslány uvedeným čtyřem výrobcům v Unii zařazeným do vzorku, čtyřem dovozcům a všem vyvážejícím výrobců ve třech dotčených zemích, kteří se přihlásili.
(17)
Žádný z vyvážejících výrobců v Rusku neposkytl odpověď na dotazník. Má se tudíž za to, že při šetření nespolupracoval žádný vyvážející výrobce v Rusku.
(18)
Odpověď na dotazník předložila jedna skupina vyvážejících výrobců na Ukrajině.
(19)
Odpověď na dotazník předložil jeden vyvážející výrobce v Chorvatsku.
(20)
Odpovědi na dotazník byly dále obdrženy od uvedených čtyř výrobců v Unii zařazených do vzorku, tří dovozců a jednoho uživatele.
(21)
Komise si opatřila a ověřila veškeré informace, které považovala za nezbytné pro stanovení pravděpodobnosti přetrvávání nebo obnovení dumpingu a újmy z něj vyplývající a pro stanovení zájmu Unie. Inspekce na místě se uskutečnily v prostorách těchto společností:
a)
výrobci v Unii:
-
Arcelor Mittal Tubular products Ostrava, Česká republika,
-
Tenaris Dalmine S.p.A., Bergamo, Itálie, a společnost ve spojení TGS UK, Aberdeen, Spojené království,
-
Tubos Reunidos S.A., Amurrio, Španělsko, a společnost ve spojení Almesa, Barcelona, Španělsko,
-
V & M Deutschland GmbH, Düsseldorf, Německo;
b)
vyvážející výrobce v Chorvatsku:
-
CMC Sisak d.o.o.;
c)
vyvážející výrobce na Ukrajině:
-
Skupina Interpipe (OJSC Interpipe NTRP, Dněpropetrovsk, Ukrajina, LLC Interpipe Niko Tube, Nikopol, Ukrajina) a jejich obchodní společnosti ve spojení LLC Interpipe Ukraine, Dněpropetrovsk, Ukrajina a Interpipe Europe S.A., Lugano, Švýcarsko;
d)
dovozci/uživatelé:
-
Castellan Maria & C s.p.s., San Dona di Piave, Itálie,
-
TAL Group, Siderpighi, Pontenure, Piacenza, Itálie.
(22)
Šetření týkající se přetrvávání nebo obnovení dumpingu a újmy zahrnovalo období od 1. dubna 2010 do 31. března 2011 (dále jen „období přezkumného šetření“ nebo „OPŠ“). Zkoumání trendů významných pro posouzení pravděpodobnosti přetrvávání nebo obnovení újmy se týkalo období od 1. ledna 2008 do konce období přezkumného šetření (dále jen „posuzované období“).
2. DOTČENÝ VÝROBEK A OBDOBNÝ VÝROBEK
2.1 Dotčený výrobek
(23)
Dotčený výrobek je stejný jako výrobek v rámci posledního šetření, které vedlo k uložení v současnosti platných opatření, tj. určité bezešvé trubky a duté profily ze železa nebo oceli (dále jen „bezešvé trubky a duté profily“), kruhového průřezu, s vnějším průměrem nejvýše 406,4 mm, s hodnotou uhlíkového ekvivalentu (CEV) nejvýše 0,86 podle vzorce a chemického rozboru Světového svářečského institutu (IIW) (15), pocházející z Chorvatska, Ruska a Ukrajiny (dále jen „dotčený výrobek“), v současnosti kódů KN ex 7304 11 00, ex 7304 19 10, ex 7304 19 30, ex 7304 22 00, ex 7304 23 00, ex 7304 24 00, ex 7304 29 10, ex 7304 29 30, ex 7304 31 80, ex 7304 39 58, ex 7304 39 92, ex 7304 39 93, ex 7304 51 89, ex 7304 59 92 a ex 7304 59 93.
(24)
Dotčený výrobek má široké použití jako potrubní trubky pro přepravu tekutin, ve stavebnictví jako pilíře, pro mechanická použití, jako plynové potrubí, kotlové trubky a jako vrtné trubky pro vrtání, lití a kladení trubek v ropném průmyslu.
(25)
Bezešvé trubky a duté profily mohou mít v okamžiku dodání uživateli velmi odlišné formy. Mohou být např. galvanizované, se závitem, dodané jako „zelené trubky“ (tj. bez jakéhokoli tepelného zpracování), se zvláštními koncovkami, různými příčnými průřezy, nařezané na míru či nikoli. Pro trubky neexistují všeobecné standardní rozměry, což vysvětluje, proč je většina bezešvých trubek a dutých profilů vyráběna na zakázku. Obvykle se bezešvé trubky a duté profily spojují svařováním. V některých případech však mohou být spojeny závitem nebo použity samostatně, ačkoli zůstávají svařovatelné. Šetření prokázalo, že všechny bezešvé trubky a duté profily mají stejné fyzikální, chemické a technické vlastnosti a stejná základní použití.
2.2 Obdobný výrobek
(26)
Jak bylo zjištěno během předchozích, jakož i v posledním šetření, toto šetření před pozbytím platnosti potvrdilo, že výrobek vyvážený do Unie z Chorvatska, Ruska a Ukrajiny, výrobek vyráběný a prodávaný na domácích trzích Chorvatska, Ruska a Ukrajiny a výrobek, který v Unii vyrábějí a prodávají výrobci v Unii, mají stejné základní fyzikální a technické vlastnosti a konečná použití, a jsou tudíž považovány za obdobné výrobky ve smyslu čl. 1 odst. 4 základního nařízení.
3. DUMPING
(27)
V souladu s čl. 11 odst. 2 základního nařízení se zkoumalo, zda je v případě, že by stávající opatření pozbyla platnosti, pravděpodobné přetrvávání dumpingu nebo jeho obnovení.
3.1 Předběžné poznámky
(28)
Během období přezkumného šetření činil celkový objem dovozu bezešvých trubek a dutých profilů z Chorvatska, Ruska a Ukrajiny zaznamenaný Eurostatem 42 723 tun, což představuje podíl na trhu Unie ve výši 2,5 %.
(29)
Pokud nedošlo ke změně okolností nebo pokud byly k dispozici příslušné informace, použila se v souladu s čl. 11 odst. 9 základního nařízení se stejná metoda jako v posledním šetření. V případě nedostatečné spolupráce, jak tomu bylo v případě Ruska, bylo nutno vycházet v souladu s článkem 18 základního nařízení z dostupných údajů. Pokud jde o Chorvatsko a Ukrajinu, byly použity informace poskytnuté spolupracujícími společnostmi a také veřejně dostupné informace.
3.2 Dumping dovozu během období přezkumného šetření
3.2.1 Obecná metodika
(30)
Pro všechny spolupracující výrobce v Chorvatsku a na Ukrajině byla použita níže uvedená obecná metodika. Předložená zjištění o dumpingu pro každou z dotčených zemí proto popisují pouze to, co je pro každou vyvážející zemi specifické. S ohledem na to, že žádný ze stávajících ruských vyvážejících výrobců nespolupracoval, je v případě Ruska celková analýza, včetně výpočtu výše dumpingu, založena na nejlepších dostupných údajích podle článku 18 základního nařízení.
3.2.2 Běžná hodnota
(31)
V souladu s čl. 2 odst. 2 základního nařízení bylo nejdříve u každého spolupracujícího výrobce přezkoumáno, zda byl celkový objem jeho domácího prodeje obdobného výrobku nezávislým odběratelům reprezentativní ve srovnání s jeho celkovým objemem vývozu do Unie, tj. zda celkový objem tohoto prodeje představoval alespoň 5 % celkového objemu vývozu dotčeného výrobku do Unie.
(32)
U každého typu výrobku, který vyvážející výrobce prodává na svém domácím trhu a u něhož byla zjištěna přímá srovnatelnost s typem výrobku prodávaným na vývoz do Unie, bylo stanoveno, zda je pro účely čl. 2 odst. 2 základního nařízení prodej na domácím trhu dostatečně reprezentativní. Prodej konkrétního typu výrobku na domácím trhu byl považován za dostatečně reprezentativní, pokud celkový objem tohoto typu výrobku prodaného dotčeným vyvážejícím výrobcem na domácím trhu nezávislým odběratelům v období přezkumného šetření představoval alespoň 5 % jeho celkového objemu prodeje srovnatelného typu výrobku vyvezeného do Unie.
(33)
Rovněž bylo zkoumáno, zda lze domácí prodej každého typu výrobku považovat v souladu s čl. 2 odst. 4 základního nařízení za uskutečněný v běžném obchodním styku. Toto ověření se uskutečnilo na základě stanovení podílu ziskového prodeje každého vyváženého typu výrobku prodaného v období přezkumného šetření na domácím trhu nezávislým odběratelům.
(34)
V případě těch typů výrobku, u nichž se více než 80 % objemu prodeje na domácím trhu uskutečnilo za cenu vyšší než náklady na jednotku a jejichž vážená průměrná prodejní cena byla rovna výrobním nákladům na jednotku nebo vyšší, byla běžná hodnota jednotlivých typů výrobku určena jako vážený průměr skutečných cen veškerého prodeje daného typu na domácím trhu bez ohledu na to, zda šlo o prodej ziskový, či nikoli.
(35)
Pokud objem ziskového prodeje určitého typu výrobku nepřesahoval 80 % celkového objemu prodeje daného typu výrobku nebo pokud vážená průměrná cena daného typu výrobku nedosahovala výrobních nákladů na jednotku, byla běžná hodnota založena na skutečné ceně na domácím trhu, která byla určena jako vážená průměrná cena pouze ziskového domácího prodeje daného typu výrobku uskutečněného během období přezkumného šetření.
(36)
Pokud nebyl realizován žádný domácí prodej konkrétního typu výrobku a v případě typů výrobku, u nichž byl domácí prodej nedostatečný, byla běžná hodnota vypočtena v souladu s čl. 2 odst. 3 základního nařízení.
(37)
Při určení běžné hodnoty podle čl. 2 odst. 3 základního nařízení byly částky pro prodejní, režijní a správní náklady a pro zisk stanoveny podle uvozující věty čl. 2 odst. 6 základního nařízení na základě skutečných údajů, které vyvážející výrobce skutečně zaznamenal při výrobě a prodeji obdobného výrobku v běžném obchodním styku, nebo na základě dostupných údajů.
3.2.3 Vývozní cena
(38)
Ve všech případech, kdy se dotčený výrobek vyvážel nezávislým odběratelům v Unii, se vývozní cena stanovila v souladu s čl. 2 odst. 8 základního nařízení, a sice na základě skutečně zaplacených či splatných vývozních cen.
3.2.4 Srovnání
(39)
Běžná hodnota a vývozní cena vyvážejících výrobců ze spolupracující skupiny byly porovnány na základě ceny ze závodu. V zájmu zajištění spravedlivého srovnání běžné hodnoty a vývozní ceny byly podle čl. 2 odst. 10 základního nařízení provedeny náležité úpravy o rozdíly ovlivňující ceny a srovnatelnost cen.
3.2.5 Dumpingové rozpětí pro spolupracující vyvážející výrobce
(40)
Podle čl. 2 odst. 11 a 12 základního nařízení byl srovnán vážený průměr běžné hodnoty a vážený průměr vývozní ceny podle typu výrobku na základě ceny ze závodu pro každou spolupracující společnost.
3.3 Chorvatsko
(41)
Během období přezkumného šetření představoval celkový objem dovozu bezešvých trubek a dutých profilů od CMC Sisak, jediného vyvážejícího výrobce bezešvých trubek a dutých profilů v Chorvatsku, méně než 1 % celkové spotřeby Unie.
3.3.1 Běžná hodnota
(42)
Šetřením bylo zjištěno, že ačkoliv domácí prodej dotčeného výrobku byl podle 30. a 31. bodu odůvodnění reprezentativní, neuskutečnil se žádný prodej v běžném obchodním styku. V souladu s tím byla běžná hodnota pro zmíněného spolupracujícího výrobce vypočtena podle čl. 2 odst. 3 základního nařízení.
(43)
V důsledku toho byla běžná hodnota vypočtena na základě nákladů na výrobu, ke kterým byla připočtena přiměřená výše zisku a prodejních, správních a režijních nákladů, a to na základě dostupných údajů.
3.3.2 Vývozní cena
(44)
Spolupracující výrobce vyvážel dotčený výrobek nezávislým odběratelům v Unii buď přímo, nebo prostřednictvím obchodní společnosti ve spojení ve Švýcarsku. Vývozní ceny byly proto v souladu s čl. 2 odst. 8 základního nařízení stanoveny na základě cen skutečně zaplacených nebo splatných prvním nezávislým odběratelem v Unii.
3.3.3 Srovnání
(45)
Srovnání vypočtené běžné hodnoty a vývozní ceny bylo provedeno na základě ceny ze závodu.
(46)
Za účelem zajištění spravedlivého srovnání na stejné obchodní úrovni byly provedeny potřebné úpravy u rozdílů, o kterých bylo zjištěno, že ovlivňují srovnatelnost cen. Úpravy podle čl. 2 odst. 10 základního nařízení byly tudíž provedeny v případě nákladů na přepravu, slev a rabatů, provizí a nákladů na poskytnutí úvěru.
3.3.4 Dumpingové rozpětí
(47)
V souladu s čl. 2 odst. 11 základního nařízení bylo dumpingové rozpětí stanoveno na základě srovnání váženého průměru vypočtené běžné hodnoty s váženým průměrem prodejních cen při vývozu do Unie. Toto srovnání prokázalo existenci významného dumpingu ve výši přesahující 60 % v období přezkumného šetření.
3.4 Rusko
(48)
Během období přezkumného šetření činil celkový objem dovozu bezešvých trubek a dutých profilů z Ruska zaznamenaný Eurostatem 10 785 tun, což představuje podíl na trhu Unie ve výši přibližně 1 %.
3.4.1 Běžná hodnota
(49)
Jak bylo uvedeno výše, jelikož vyvážející výrobci v Rusku nespolupracovali, muselo být stanovení toho, zda během období přezkumného šetření docházelo k dumpingu, provedeno na základě dostupných údajů. Podle článku 18 základního nařízení a při absenci údajů z dotazníku byla běžná hodnota pro bezešvé trubky válcované za tepla v nejzákladnější kvalitě vypočtena na základě údajů z žádosti o přezkum a periodických publikací odborného portálu Metal Expert.
(50)
Pokud jde o ceny plynu v Rusku, bylo při uložení opatření v rámci posledního šetření (16) zjištěno, že musí být provedena úprava podle čl. 2 odst. 5 základního nařízení. Avšak v současném šetření byla běžná hodnota stanovena, aniž se zvážilo, zda je nutné v případě nákladů ruských vyvážejících výrobců na plyn provést úpravu podle čl. 2 odst. 5 základního nařízení. Důvodem bylo, jak je uvedeno v 53. bodě odůvodnění, že již použití neočištěných výrobních nákladů jasně ukazuje, že v průběhu období přezkumného šetření k dumpingu docházelo. Z tohoto důvodu a vzhledem k tomu, že cílem přezkumu před pozbytím platnosti opatření je stanovit, zda je pravděpodobné, že by docházelo k pokračování nebo obnovení dumpingu v případě zrušení opatření, aby bylo možno rozhodnout, zda v současnosti platná opatření mají být ponechána v platnosti nebo zrušena, mělo se za to, že není nutno zvažovat, zda by úprava podle čl. 2 odst. 5 byla v tomto případě opodstatněná.
3.4.2 Vývozní cena
(51)
Průměrná vývozní cena byla vypočtena na základě Eurostatem poskytnuté hodnoty CIF pro odpovídající typy bezešvých trubek válcovaných za tepla.
3.4.3 Srovnání
(52)
Jelikož neexistují ověřené údaje z dotazníku, bylo srovnání mezi běžnou hodnotou a vývozní cenou provedeno na základě údajů zjištěných v žádosti v souladu s čl. 2 odst. 10 základního nařízení.
3.4.4 Dumpingové rozpětí
(53)
V souladu s čl. 18 odst. 5 základního nařízení bylo dumpingové rozpětí stanoveno na základě srovnání váženého průměru běžné hodnoty s váženým průměrem cen při vývozu do Unie podle jednotlivých typů výrobků. Toto srovnání prokázalo existenci dumpingu ve výši 38,4 %, což je více než dumpingové rozpětí ve výši 35,8 %, jež bylo zjištěno v posledním šetření.
3.5 Ukrajina
(54)
Ze tří známých vyvážející výrobců na Ukrajině spolupracovala v tomto přezkumném šetření s Komisí pouze jedna skupina vyvážejících výrobců, a to skupina Interpipe. Tento vyvážející výrobce představoval přibližně 70 % celkové výroby bezešvých trubek a dutých profilů na Ukrajině a více než 80 % celkového vývozu z Ukrajiny do Unie. Během období přezkumného šetření činil podíl ukrajinského vývozu do Unie ve vztahu ke spotřebě Unie méně než 2 %.
3.5.1 Běžná hodnota
(55)
Šetřením bylo zjištěno, že domácí prodej obdobného výrobku byl reprezentativní podle 31. až 33. bodu odůvodnění. Běžná hodnota byla proto stanovena v souladu s 34. až 37. bodem odůvodnění výše.
(56)
Pokud jde o ceny energie na Ukrajině, bylo při uložení opatření v rámci posledního šetření (17) zjištěno, že musí být provedena úprava podle čl. 2 odst. 5 základního nařízení. Avšak v současném šetření byla běžná hodnota stanovena, aniž se zvážilo, zda je nutné v případě nákladů ukrajinských vyvážejících výrobců na energie provést úpravu podle čl. 2 odst. 5 základního nařízení. Důvodem bylo, jak je uvedeno v 61. bodě odůvodnění níže, že již použití neočištěných výrobních nákladů jasně ukazuje, že v průběhu období přezkumného šetření k dumpingu docházelo. Z tohoto důvodu a vzhledem k tomu, že cílem přezkumu před pozbytím platnosti opatření je stanovit, zda je pravděpodobné, že by v případě zrušení opatření docházelo k přetrvávání nebo obnovení dumpingu, aby bylo možno rozhodnout, zda v současnosti platná opatření mají být ponechána v platnosti nebo zrušena, se mělo za to, že není nutno zvažovat, zda by úprava podle čl. 2 odst. 5 byla v tomto případě opodstatněná.
3.5.2 Vývozní cena
(57)
Skupina Interpipe vyvážela dotčený výrobek prostřednictvím obchodní společnost ve spojení nacházející se ve Švýcarsku přímo nezávislým odběratelům v Unii. Vývozní ceny byly proto stanoveny v souladu s 38. bodem odůvodnění.
3.5.3 Srovnání
(58)
Běžná hodnota a vývozní cena skupiny Interpipe byly porovnány v souladu s 39. bodem odůvodnění. Na tomto základě byly provedeny - v případě, že byly použitelné a odůvodněné - úpravy zohledňující náklady na dopravu, pojištění, manipulaci, nakládku, vedlejší náklady, náklady na úvěry a náklady na provize.
3.5.4 Dumpingové rozpětí
(59)
Dumpingové rozpětí bylo vypočítáno podle 40. bodu odůvodnění.
(60)
Stejně jako v posledním šetření a v souladu s běžnými postupy orgánů bylo vypočteno jedno dumpingové rozpětí pro celou skupinu. Pro takový výpočet byla použita metoda, kde před určením vážené průměrné míry dumpingu pro celou skupinu byla stanovena výše dumpingu pro každého jednotlivého vyvážejícího výrobce. Je třeba poznamenat, že tato metodika byla odlišná od metodiky použité v posledním šetření, kde byl výpočet výše dumpingu proveden redukcí z celkové výroby, ziskovosti a prodejů v Unii u výrobních subjektů. Změna okolností, která odůvodňuje přijetí této změny v metodice, nastala v důsledku změny v podnikové struktuře skupiny, která umožňuje identifikaci výrobce v rámci skupiny, pokud jde o prodej a výrobu.
(61)
Srovnání ukázalo u spolupracující skupiny vyvážejících výrobců, kteří v průběhu období přezkumného šetření vyváželi do Unie, existenci dumpingu přesahujícího 10 %.
4. PRAVDĚPODOBNOST PŘETRVÁVÁNÍ DUMPINGU
4.1 Předběžné poznámky
(62)
Z výše uvedených úvah vyplývá, že k dumpingu nadále docházelo i během období přezkumného šetření. Proto je níže posouzena pravděpodobnost pokračování dumpingu v případě, že by opatření pozbyla platnosti.
4.1.1 Chorvatsko
(63)
Jak je uvedeno výše ve 46. bodě odůvodnění, bylo během období přezkumného šetření zjištěno významné dumpingové rozpětí. Vlastník vyvážejícího výrobce se však následně rozhodl se společnosti zbavit, a v důsledku toho přestal vyvážející výrobce na podzim roku 2011 přijímat nové objednávky a do konce roku 2011 ukončil veškerou výrobu bezešvých trubek a dutých profilů. Od roku 2012 se proto nikde v Chorvatsku bezešvé trubky a duté profily nevyrábějí a po skončení přezkumného šetření byla vyvážena jen velmi omezená množství.
(64)
Šetření ukázalo, že tato společnost vyráběla na objednávku, a nemá žádné významné zásoby. Vzhledem k velké různorodosti trubek a vysokým nákladům skutečně nelze držením velkých zásob získat jakékoliv hospodářské výhody.
(65)
Vzhledem k výše uvedeným úvahám a s přihlédnutím k tomu, že proces prodeje společnosti stále probíhá, je přetrvávání dumpingu bezešvých trubek a dutých profilů pocházejících z Chorvatska v krátkodobém až střednědobém horizontu vysoce nepravděpodobné.
4.1.2 Rusko
4.1.2.1 Předběžné poznámky
(66)
Kromě analýzy existence dumpingu v průběhu období přezkumného šetření byla též prošetřena pravděpodobnost přetrvávání dumpingu.
(67)
V této souvislosti byly analyzovány tyto složky: objem a ceny dumpingového dovozu z Ruska, výrobní kapacita a volná kapacita v Rusku, přitažlivost trhu Unie a trhů jiných třetích zemí.
4.1.2.2 Objem a ceny dumpingového dovozu z Ruska
(68)
Po uložení konečných opatření v červnu 2006 a jejich přezkumu v srpnu 2008 v nařízení Rady (ES) č. 812/2008 (18) dovoz deklarovaný jako pocházející z Ruska postupně klesal a až do konce období přezkumného šetření zůstal na nízké úrovni.
(69)
Ve stejném období zůstaly ceny dumpingového dovozu z Ruska poměrně nízké.
4.1.2.3 Výrobní kapacita a volná kapacita v Rusku
(70)
Pokud jde o celkovou kapacitu výroby bezešvých trubek a dutých profilů v Rusku a vzhledem k tomu, že schází ověřené údaje, je z různých zdrojů veřejně dostupných informací patrné, že výrobní kapacita z velké části převyšuje poptávku na ruském domácím trhu.
(71)
Ačkoli ruský podíl na trhu v Unii není výrazně vyšší než 1 %, odhaduje se instalovaná ruská výrobní kapacita na téměř 4 miliony MT ročně. Ruský průmysl využívá pouze přibližně 70 % své výrobní kapacity. Po odečtení známé domácí spotřeby a objemu vývozu na jiné trhy podle ruských vývozních statistik přesahuje současná volná výrobní kapacita 1 milion MT ročně, což představuje téměř 65 % spotřeby v Unii. Navzdory této v současnosti nadbytečné kapacitě a na základě informací poskytnutých žadatelem, které nebyly zúčastněnými stranami zpochybněny, je zřejmé, že ruská výrobní kapacita se může v příštích letech ještě zvýšit. Jeden vyvážející výrobce v Rusku uvedl, že pracuje s vyšší výrobní kapacitou a nemá v úmyslu ji v blízké budoucnosti rozšířit. Tento vyvážející výrobce také uvedl, že podle spolehlivé publikace týkající se trhu je míra využití výrobních kapacit bezešvých trubek a dutých profilů v ruském průmyslu „vysoká“ a objem výroby dotčeného výrobku v Rusku odpovídá domácí spotřebě. Nicméně, jelikož se společnost rozhodla nespolupracovat, nebyly tyto informace od uvedené společnosti k dispozici ve spisu, ani nemohly být ověřeny. Navíc slovo „vysoká“ nebylo v této publikaci kvantifikováno, a nebylo tudíž možné vyvodit v tomto ohledu žádné závěry. Proto neměly komentáře týkající se úrovně výroby a spotřeby dotčeného výrobku v Rusku dopad, který by zpochybnil existenci významné volné výrobní kapacity v Rusku. Je třeba poznamenat, že odhadovaná instalovaná kapacita téměř 4 milionů MT ročně nebyla po sdělení závěrů šetření všem zúčastněným stranám zpochybněna.
4.1.2.4 Přitažlivost trhu Unie a trhů jiných třetích zemí
(72)
Jak je uvedeno výše, existuje na ruském domácím trhu značný přebytek výrobní kapacity, který poukazuje na silnou a přirozenou potřebu nalézt alternativní trhy, které by tuto nadbytečnou výrobní kapacitu absorbovaly.
(73)
Trh Unie je jedním z největších trhů na světě a stále roste. Z informací shromážděných během šetření je rovněž jasné, že ruské společnosti projevily značný zájem rozvinout svou přítomnost na jednom z největších světových trhů a udržet si na trhu Unie významný podíl. Jeden vyvážející výrobce v Rusku namítl, že základem pro zjištění týkající se existence dumpingu a pravděpodobnosti obnovení dumpingu a újmy měly být předložené informace požadované v oznámení o zahájení přezkumu, a nikoliv zjištění založená na nejlepších dostupných údajích. Když se však tento vyvážející výrobce v Rusku rozhodl dále nespolupracovat, uvedl, že v důsledku vnitřní restrukturalizace by vyplnění dotazníku, který by zahrnoval informace předložené po zahájení řízení, nemohlo být v případě tohoto výrobce využito k určení toho, zda existuje pravděpodobnost přetrvávání nebo opakování dumpingu nebo zda se okolnosti změnily do takové míry, která odůvodňuje přezkum úrovně opatření. Dospělo se proto k závěru, že tyto informace nemohou být použity.
4.1.2.5 Závěr týkající se pravděpodobnosti pokračování dumpingu
(74)
Na základě výše uvedených zjištění lze závěrem konstatovat, že dovoz z Ruska je stále prováděn za dumpingové ceny a že je velmi pravděpodobné, že dumping bude pokračovat. Vzhledem k současné a případné budoucí volné kapacitě v Rusku a ke skutečnosti, že trh Unie je jedním z největších trhů na světě s atraktivní úrovní cen, lze dospět k závěru, že pokud by antidumpingová opatření pozbyla platnosti, ruští vývozci by pravděpodobně vývoz do Unie za dumpingové ceny ještě zvýšili.
4.1.3 Ukrajina
4.1.3.1 Předběžné poznámky
(75)
Kromě analýzy existence dumpingu v průběhu období přezkumného šetření (54. až 61. bod odůvodnění výše) byla též zkoumána pravděpodobnost pokračování dumpingu.
(76)
V této souvislosti byly analyzovány tyto složky: objem a ceny dumpingového dovozu z Ukrajiny, výrobní kapacita a volná kapacita na Ukrajině a přitažlivost trhu Unie a trhů jiných třetích zemí.
4.1.3.2 Objem a ceny dumpingového dovozu z Ukrajiny
(77)
Po uložení konečných opatření v červnu 2006 se dovoz z Ukrajiny významně snížil a zůstal na dosti nízké úrovni s podílem na trhu Unie nižším než 2 %. Ve stejném období zůstaly ceny dumpingového dovozu z Ukrajiny poměrně nízké. Kromě toho bylo zjištěno, že průměrné prodejní ceny na jiné vývozní trhy než Unie, kde nejsou uplatňována žádná antidumpingová cla, jsou na podobné či dokonce nižší úrovni než prodejní ceny do Unie.
4.1.3.3 Výrobní kapacita a volná kapacita na Ukrajině
(78)
Na základě veřejně dostupných informací existují tři hlavní ukrajinští výrobci bezešvých trubek a dutých profilů s celkovou odhadovanou výrobní kapacitou přibližně 1,5 milionu tun ročně, což se téměř rovná celkové spotřebě v Unii.
(79)
Ačkoliv je podíl ukrajinského dovozu na trhu v Unii těsně pod 2 %, je odhadovaná volná kapacita na Ukrajině 50 % čili 750 000 tun ročně, což představuje téměř polovinu spotřeby Unie.
4.1.3.4 Přitažlivost trhu Unie a trhů jiných třetích zemí
(80)
Šetření potvrdilo, že všichni tři hlavní ukrajinští výrobci bezešvých trubek a dutých profilů vyvážejí dotčený výrobek do Unie. Šetření dále ukázalo, že spolupracující strana vyváží do Unie za dumpingové ceny. Veřejně dostupné informace naznačují, že ostatní hlavní ukrajinští výrobci vyvážejí bezešvé trubky a duté profily do Unie za ceny nižší než ceny spolupracující společnosti.
4.1.3.5 Závěr týkající se pravděpodobnosti pokračování dumpingu
(81)
Vzhledem k tomu, že dovoz z Ukrajiny je stále prováděn za dumpingové ceny a že prodej na jiné vývozní trhy než trh Evropské unie je prováděn za ceny podobné nebo dokonce nižší než ceny v Unii, a vzhledem k významné volné kapacitě na Ukrajině a skutečnosti, že trh Unie je jedním z největších trhů na světě, lze dospět k závěru, že pokud by antidumpingová opatření pozbyla platnosti, ukrajinští vývozci by pravděpodobně vývoz do Unie za dumpingové ceny ještě zintenzívnili.
4.2 Závěr
(82)
Vzhledem k výše uvedeným skutečnostem se dospělo k závěru, že existuje závažné a reálné nebezpečí pokračování dumpingu bezešvých trubek a dutých profilů pocházejících z Ukrajiny a Ruska, pokud by stávající opatření pozbyla platnosti. Na druhé straně zvláštní okolnosti, které byly zjištěny v případě Chorvatska, vedly k závěru, že v tomto případě nehrozí riziko pokračování dumpingu, pokud by stávající antidumpingová opatření týkající se dovozu bezešvých trubek a dutých profilů pocházejících z Chorvatska pozbyla platnosti.
5. VÝROBA V UNII A VÝROBNÍ ODVĚTVÍ UNIE
(83)
V Unii vyrábí bezešvé trubky a duté profily více než 19 výrobců/skupin výrobců, kteří tvoří výrobní odvětví Unie ve smyslu čl. 4 odst. 1 a čl. 5 odst. 4 základního nařízení.
(84)
Jak je uvedeno ve 14. bodě odůvodnění, byl z níže uvedených 19 výrobců v Unii, kteří poskytli požadované informace, vybrán vzorek sestávající ze čtyř výrobců/skupin výrobců:
-
Arcelor Mittal Tubular Products Ostrava, Česká republika,
-
Arcelor Mittal Tubular Products Roman S.A., Rumunsko,
-
Benteler Stahl/Rohr GmbH, Německo,
-
Huta Batory Polsko,
-
Ovako Steel AB, Švédsko,
-
Productos Tubulares S.A., Španělsko,
-
Rohrwerk Max Hütte GmbH, Německo,
-
Rurexpol Sp.z.o.o., Polsko,
-
Silcotub, Rumunsko,
-
Tenaris Dalmine S.p.A., Bergamo, Itálie,
-
Tubos Reunidos S.A., Amurrio, Španělsko,
-
TMK Artrom, Rumunsko,
-
Válcovny trub Chomutov, Česká republika,
-
Vallourec Mannesmann Oil and Gas, Francie,
-
Vítkovice válcovna trub a. s., Česká republika,
-
V & M Deutschland GmbH, Düsseldorf, Německo,
-
V & M, Francie,
-
Voest Alpine Tubulars, Rakousko,
-
Železiarne Podbrezová, Slovenská republika.
(85)
Podotýká se, že na čtyři výrobce v Unii zařazené do vzorku připadalo v období přezkumného šetření 30 % celkové výroby a 35 % celkového prodeje v Unii, přičemž na výše uvedených 19 výrobců v Unii připadalo v období přezkumného šetření 100 % celkové výroby v Unii, což se považuje za reprezentativní pro celou výrobu v Unii.
6. SITUACE NA TRHU UNIE
6.1 Spotřeba na trhu Unie
(86)
Spotřeba v Unii byla zjištěna na základě objemů prodeje výrobního odvětví Unie na trhu Unie a údajů Eurostatu o veškerém dovozu do Unie.
(87)
Na základě těchto údajů bylo zjištěno, že spotřeba Unie mezi rokem 2008 a obdobím přezkumného šetření klesla o 34 % z 2 597 110 tun na 1 724 743 tun. Spotřeba v roce 2008 byla velmi vysoká, což je možné vysvětlit skutečností, že vysoké ceny ropy a zemního plynu v roce 2008 podpořily investice v těchto odvětvích, a tudíž zvýšily poptávku. Snížení se plně projevilo v roce 2009, kdy spotřeba poklesla o téměř 50 %. Po roce 2009 se spotřeba začala znovu zvyšovat a tento trend pokračoval až do období přezkumného šetření.
2008
2009
2010
OPŠ
Spotřeba v Unii (v tunách)
2 597 110
1 345 551
1 609 118
1 724 743
Index
100
52
62
66
6.2 Dovoz z dotčených zemí
6.2.1 Souhrnné posouzení
(88)
V předchozích šetřeních byl dovoz bezešvých trubek a dutých profilů pocházejících z Chorvatska, Ruska a Ukrajiny posuzován souhrnně v souladu s čl. 3 odst. 4 základního nařízení. Bylo ověřeno, zda je souhrnné posouzení vhodné rovněž v tomto šetření.
(89)
V tomto ohledu bylo zjištěno, že dumpingové rozpětí zjištěné u dovozu z každé země překračovalo minimální prahovou hodnotu. Pokud jde o množství, byla provedena výhledová analýza pravděpodobných objemů vývozu z každé země v případě zrušení opatření. Při této analýze bylo zjištěno, že by dovoz z Ruska a Ukrajiny (na rozdíl od Chorvatska) pravděpodobně vzrostl na úrovně, které významně překračují úrovně, jichž bylo dosaženo v období přezkumného šetření a které by zcela jistě přesáhly minimální prahovou hodnotu, pokud by byla opatření zrušena. Pokud jde o Chorvatsko, bylo zjištěno, že dovoz do Unie byl v posuzovaném období zanedbatelný a výroba byla po skončení období přezkumného šetření dokonce zcela ukončena. Není proto příliš pravděpodobné, že se v krátkodobém výhledu tato situace změní.
(90)
Vzhledem k tomu, že objem dumpingového dovozu z Chorvatska byl v období přezkumného šetření zanedbatelný a že není z důvodů uvedených výše v 88. bodě odůvodnění pravděpodobné, že se zvýší, mělo se za to, že kritéria stanovená v čl. 3 odst. 4 základního nařízení nejsou, pokud jde o dovoz z Chorvatska, splněna.
(91)
Pokud jde o dovoz ze tří dotčených zemí, šetřením bylo zjištěno, že bezešvé trubky a duté profily dovážené z těchto zemí mají stejné základní fyzické a technické vlastnosti. Různé typy dovážených bezešvých trubek a dutých profilů byly mimoto zaměnitelné s typy vyráběnými v Unii a byly na trh v Unii uváděny ve stejném období. Vzhledem k výše uvedeným skutečnostem se mělo za to, že dovážené bezešvé trubky a duté profily pocházející z dotčených zemí konkurují bezešvým trubkám a dutým profilům vyrobeným v Unii.
(92)
Na základě výše uvedených skutečností se proto mělo za to, že v případě Ruska a Ukrajiny jsou splněna kritéria uvedená v čl. 3 odst. 4 základního nařízení. Dovoz z těchto zemí byl proto posouzen souhrnně. Jelikož v případě Chorvatska nebyla kritéria stanovená v čl. 3 odst. 4 základního nařízení splněna, zejména co se týče podmínek hospodářské soutěže mezi dováženými výrobky, byl dovoz pocházející z této země posouzen zvlášť.
6.3 Dovoz z Ruska a Ukrajiny
6.3.1 Objem, podíl na trhu a dovozní ceny
(93)
Podle údajů Eurostatu se objem dovozu dotčeného výrobku pocházejícího z Ruska a Ukrajiny v posuzovaném období snížil o 47 %. Přesněji řečeno, k významnému poklesu o 44 % došlo v roce 2009 a od té doby se dovoz mírně snížil ze 40 611 na 38 108 tun. To je nezbytné nahlížet v kontextu klesající spotřeby.
(94)
Podíl ruského a ukrajinského dovozu na trhu se v posuzovaném období snížil z 2,7 % na 2,2 %.
(95)
Pokud jde o vážené průměrné ceny dovozu bezešvých trubek a dutých profilů, ty klesly v roce 2009 o 15 procentních bodů, pak opět vzrostly a v období přezkumného šetření dosáhly stejné úrovně jako v roce 2008. Tento pokles a následující nárůst zhruba kopírovaly trendy v oblasti nákladů na suroviny.
2008
2009
2010
OPŠ
Dovoz (v tunách)
72 328
40 611
39 505
38 108
Index
100
56
55
53
Podíl na trhu (v %)
2,8
3,0
2,5
2,2
Index
100
111
93
88
Cena dovozu
741,03
627,66
649,96
734,22
Index
100
85
88
99
6.3.2 Cenové podbízení
(96)
Vzhledem ke skutečnosti, že ruští a ukrajinští vyvážející výrobci nespolupracovali, bylo nutno cenové podbízení v souvislosti s dovozem z Ruska stanovit pomocí dovozních statistik podle kódů KN s využitím informací shromážděných na základě čl. 14 odst. 6 základního nařízení. Cenové podbízení, pokud jde o dovoz z Ukrajiny, bylo stanoveno na základě vývozních cen spolupracujícího ukrajinského vyvážejícího výrobce bez antidumpingového cla. Příslušnými prodejními cenami výrobního odvětví Unie byly ceny pro nezávislé odběratele v případě potřeby upravené na úroveň ceny ze závodu. V období přezkumného šetření bylo rozpětí cenového podbízení u dovozu bezešvých trubek a dutých profilů pocházejících z Ruska a Ukrajiny bez antidumpingového cla v rozmezí od 20,4 % do 55,4 %.
6.4 Dovoz z Chorvatska
6.4.1 Objem, podíl na trhu a ceny dovozu z Chorvatska
(97)
Podle údajů Eurostatu se objem dovozu dotčeného výrobku pocházejícího z Chorvatska v posuzovaném období zvýšil o 133 %. V roce 2008 se uskutečnilo velmi malé množství dovozních transakcí, poté se dovoz do roku 2010 zvyšoval a v období přezkumného šetření se opět mírně snížil. Celkově zůstala úroveň dovozu z Chorvatska během celého posuzovaného období velmi nízká.
(98)
Podíl chorvatského dovozu na trhu se během posuzovaného období zvýšil z 0,1 % na 0,3 %.
(99)
Pokud jde o dovozní ceny, v posuzovaném období se trvale snižovaly a celkem klesly o 23 %.
2008
2009
2010
OPŠ
Dovoz
Index
100
153
251
233
Podíl na trhu (v %)
0,1
0,2
0,3
0,3
Cena dovozu
Index
100
89
74
77
6.4.2 Cenové podbízení
(100)
Cenové podbízení bylo stanoveno pomocí vývozních cen spolupracujícího výrobce v Chorvatsku bez antidumpingového cla, přičemž bylo zjištěno, že představuje 29,3 %. Vzhledem k tomu, že v Chorvatsku neexistuje žádný jiný vyvážející výrobce, platí tento závěr rovněž pro celou zemi.
6.5 Další země dotčená antidumpingovými opatřeními
(101)
Podle údajů Eurostatu se objem dovozu bezešvých trubek a dutých profilů pocházejících z Čínské lidové republiky podle čl. 1 odst. 1 nařízení Rady (ES) č. 926/2009 (19) v posuzovaném období snížil o 80 %.
(102)
Podíl čínského dovozu na trhu klesl z 20,5 % v roce 2008 na 3,1 % v období přezkumného šetření.
7. HOSPODÁŘSKÁ SITUACE VÝROBNÍHO ODVĚTVÍ UNIE
(103)
V souladu s čl. 3 odst. 5 základního nařízení Komise posoudila veškeré hospodářské činitele a ukazatele, které ovlivňují situaci výrobního odvětví Unie.
7.1 Předběžné poznámky
(104)
Vzhledem k tomu, že v případě výrobního odvětví Unie byl použit výběr vzorku, byla újma posouzena na základě informací shromážděných na úrovni celého výrobního odvětví Unie, jak je vymezeno v 57. bodě odůvodnění, a na základě informací shromážděných na úrovni výrobců v Unii, kteří byli zařazeni do vzorku.
(105)
V případech, kdy se použije výběr vzorku, se v souladu se zavedenou praxí posuzují některé ukazatele újmy (výroba, kapacita, produktivita, objem prodeje, podíl na trhu, růst a zaměstnanost) pro celé výrobní odvětví Unie, zatímco ukazatele újmy spojené s výkonností jednotlivých společností, tj. ceny, výrobní náklady, ziskovost, mzdy, investice, návratnost investic, peněžní tok, schopnost získávat kapitál, se posuzují na základě informací shromážděných od výrobců v Unii zařazených do vzorku.
7.2 Údaje týkající se celého výrobního odvětví Unie
a) Výroba
(106)
Výroba výrobního odvětví Unie se mezi rokem 2008 a obdobím přezkumného šetření snížila o 16 %, tj. z 3 479 266 tun na 2 917 325 tun. Objem výroby v roce 2009 značně poklesl o 43 % v důsledku celosvětového hospodářského útlumu. V souladu se zlepšením situace v oblasti poptávky došlo v roce 2010 a v období přezkumného šetření k oživení výroby a mezi rokem 2009 a obdobím přezkumného šetření výroba vzrostla o 27 %, ale nedosahovala již úrovně z roku 2008. Objem výroby vykazoval podobný trend jako spotřeba, ale v důsledku poptávky na trzích mimo EU se snížil méně než spotřeba na trhu Unie.
Výrobní odvětví Unie
2008
2009
2010
OPŠ
Objem výroby (v tunách)
3 479 266
1 979 967
2 675 053
2 917 325
Index
100
57
77
84
b) Kapacita a míra využití kapacity
(107)
Výrobní kapacita zůstala v průběhu posuzovaného období stabilní. S poklesem výroby o 16 % se ve výsledku snížilo využití kapacity z 80 % v roce 2008 na 67 % v období přezkumného šetření. K nejvýznamnějšímu snížení z 80 % na 45 % však došlo v roce 2009 v důsledku snížení objemu výroby. V roce 2010 a v období přezkumného šetření využití kapacity plynule rostlo.
Výrobní odvětví Unie
2008
2009
2010
OPŠ
Kapacita
4 334 520
4 378 520
4 332 520
4 357 520
Index
100
101
100
101
Index využití kapacity (v %)
80
45
62
67
Index
100
56
77
83
c) Stav zásob
(108)
Pokud jde o zásoby, výroba probíhá většinou v návaznosti na objednávku. Proto, jelikož se u výrobců zařazených do vzorku v roce 2009 stav zásob výrazně snížil, avšak od roku 2010 do období přezkumného šetření se s mírnými výkyvy zvyšoval téměř na úroveň roku 2008, má se za to, že v tomto případě nebyl stav zásob podstatným ukazatelem újmy.
Výrobci zařazení do vzorku
2008
2009
2010
OPŠ
Konečný stav zásob (v tunách)
106 078
82 788
107 490
104 184
Index
100
78
101
98
d) Objem prodeje
(109)
Prodej výrobního odvětví Unie na trhu Unie se mezi rokem 2008 a obdobím přezkumného šetření snížil o 21 procentních bodů. Po poklesu o 42 % v roce 2009 se objem prodeje do období přezkumného šetření opět zvýšil o 21 %. Tento vývoj je v souladu s vývojem spotřeby na trhu Unie, která se v roce 2009 v důsledku hospodářského poklesu snížila o 48 % a následně se začala opět zvyšovat.
Výrobní odvětví Unie
2008
2009
2010
OPŠ
Prodej odběratelům v Unii, kteří nejsou ve spojení (v tunách)
1 445 070
841 514
1 060 349
1 135 572
Index
100
58
73
79
e) Podíl na trhu
(110)
Výrobnímu odvětví Unie se podařilo svůj podíl na trhu od roku 2008 do období přezkumného šetření postupně zvyšovat. Toto zvýšení bylo způsobeno zejména tím, že jsou od roku 2009 v platnosti antidumpingová opatření proti dovozu z Čínské lidové republiky. Níže uvedený podíl na trhu je podílem celkového prodeje výrobního odvětví Unie, a to jak odběratelům ve spojení, tak odběratelům, kteří ve spojení nejsou, v Unii, vyjádřeným jako procento spotřeby v Unii.
Výrobní odvětví Unie
2008
2009
2010
OPŠ
Podíl na trhu (v %)
70,2
78,7
84,5
85,2
Index
100
112
120
121
f) Růst
(111)
Mezi rokem 2008 a obdobím přezkumného šetření, kdy se spotřeba v Unii snížila o 34 %, klesl objem prodeje výrobního odvětví Unie pouze o 21 %. Podíl výrobního odvětví Unie na trhu tak vzrostl, zatímco dovoz z Ruska a Ukrajiny ztratil v průběhu stejného období 0,6 %.
g) Zaměstnanost
(112)
Míra zaměstnanosti ve výrobním odvětví Unie se mezi rokem 2008 a obdobím přezkumného šetření snížila o 8 %. Pokles začal v roce 2009, pokračoval i v roce 2010, ale v období přezkumného šetření zaměstnanost v porovnání s rokem 2010 opět vzrostla o 11 %. To prokazuje, že se výrobnímu odvětví Unie podařilo přizpůsobit senové situaci na trhu.
Výrobní odvětví Unie
2008
2009
2010
OPŠ
Zaměstnanost
14 456
13 131
12 073
13 368
Index
100
91
84
92
h) Produktivita
(113)
Produktivita pracovních sil výrobního odvětví Unie měřená jako výstup na jeden plný pracovní úvazek za rok v posuzovaném období kolísala.
Výrobní odvětví Unie
2008
2009
2010
OPŠ
Produktivita v tunách na zaměstnance
240,7
150,8
221,6
218,2
Index
100
63
92
91
i) Velikost dumpingového rozpětí
(114)
Co se týká dopadu velikosti zjištěných skutečných dumpingových rozpětí na výrobní odvětví Unie, nelze jej s ohledem na celkový objem dovozu z dotčených zemí považovat za zanedbatelný.
7.3 Údaje týkající se výrobců v Unii zařazených do vzorku
a) Prodejní ceny a činitele ovlivňující ceny na domácím trhu
(115)
Jednotkové prodejní ceny výrobního odvětví Unie mezi rokem 2008 a obdobím přezkumného šetření klesly o 13 %. V roce 2009 ceny mírně vzrostly a následně v roce 2010 klesly o 17 %. V období přezkumného šetření ceny ve srovnání s rokem 2010 mírně vzrostly. Tento cenový vývoj souvisí se skutečností, že rok 2008 byl rokem s velmi vysokou poptávkou a vysokými cenami surovin, což mělo za následek vyšší prodejní ceny. Následky mohly být pociťovány ještě v první polovině roku 2009. Od druhé poloviny roku 2009 se značně snížila poptávka a snížily se také ceny, které kopírovaly trend klesajících cen surovin. Zdá se, že v období přezkumného šetření se pokles cen zastavil.
Výrobci zařazení do vzorku
2008
2009
2010
OPŠ
Průměrná jednotková prodejní cena v EU (v EUR/t)
1 286
1 300
1 086
1 115
Index
100
101
84
87
b) Mzdy
(116)
Mezi rokem 2008 a obdobím přezkumného šetření se průměrná mzda na plný pracovní úvazek snížila o 12 %. Nelze však vyvodit žádný relevantní závěr.
c) Investice a schopnost získávat kapitál
(117)
Investice do odvětví bezešvých trubek a dutých profilů se v posuzovaném období zvýšily o 24 %. Investice byly rozsáhlé a v období přezkumného šetření překročily 100 milionů EUR. Odvětví bezešvých trubek a dutých profilů je kapitálově náročné a v zájmu zachování konkurenceschopnosti vyžaduje značné investice do výrobních linek. Šetření odhalilo, že investice byly učiněny za účelem udržení výrobní kapacity na její současné úrovni, nikoli s cílem zvýšit objem výroby. Bylo rovněž zjištěno, že výrobci zařazení do vzorku v posuzovaném období neměli obtíže při získávání kapitálu.
Výrobci zařazení do vzorku
2008
2009
2010
OPŠ
Investice (v tisících EUR)
83 334
91 330
101 775
103 635
Index
100
110
122
124
d) Ziskovost na trhu v Unii
(118)
Ačkoli ziskovost během posuzovaného období klesla o 66 %, podařilo se výrobcům zařazeným do vzorku dosahovat během celého posuzovaného období zisku. Zisky dosažené od roku 2008 do období přezkumného šetření byly vyšší než cílový zisk ve výši 3 % stanovený v posledním šetření. Rok 2008 byl velmi dobrým rokem s vysokými zisky. V roce 2009 a také v roce 2010 se ziskovost ve srovnání s předchozím rokem snížila o 50 %, ale v období přezkumného šetření se ziskovost ve srovnání s rokem 2010 opět zvýšila o 35 % a dosáhla výše 6,6 %. Výrobnímu odvětví Unie se podařilo přizpůsobit se snížené poptávce v EU, a to díky trvalé celosvětové poptávce po výrobcích výrobců zařazených do vzorku, což jim umožnilo zmírnit zátěž způsobenou fixními náklady. Pokles ziskovosti po roce 2008 lze vysvětlit hospodářským útlumem, který měl za následek podstatný pokles poptávky a pokles cen, a snížením objemu výroby, které mělo negativní dopad na výrobní náklady.
Výrobci zařazení do vzorku
2008
2009
2010
OPŠ
Ziskovost na trhu v Unii (v %)
19,7
9,6
4,9
6,7
Index
100
49
25
34
e) Návratnost investic
(119)
Návratnost investic, vyjádřená jako celkový zisk z činnosti v odvětví bezešvých trubek a dutých profilů v procentech čisté účetní hodnoty aktiv přímo a nepřímo souvisejících s výrobou bezešvých trubek a dutých profilů, v celém posuzovaném období v zásadě sledovala tendenci zaznamenanou u ziskovosti a zůstala v průběhu celého posuzovaného období kladná. Návratnost investic klesla během posuzovaného období o 80 %, ale v období přezkumného šetření ve srovnání s rokem 2010 opět vzrostla o 50 %.
Výrobci zařazení do vzorku
2008
2009
2010
OPŠ
Návratnost investic (v %)
30
7
4
6
Index
100
23
13
20
f) Peněžní tok
(120)
Pokud jde o peněžní tok, situace se mezi rokem 2008 a obdobím přezkumného šetření výrazně zhoršila, neboť došlo ke snížení o 93 %. Peněžní tok se nevyvíjel v souladu s trendy ve vývoji ziskovosti, což je možné vysvětlit náklady na opotřebení, které jsou v tomto odvětví náročném na kapitál obvykle vysoké.
Výrobci zařazení do vzorku
2008
2009
2010
OPŠ
Peněžní tok (v tisících EUR)
466 198
345 152
45 562
33 614
Index
100
74
10
7
g) Překonání účinků minulého dumpingu
(121)
Ačkoliv výše zkoumané ukazatele prokazují, že výrobní odvětví Unie bylo nepříznivě dotčeno hospodářským poklesem, jelikož došlo k snížení objemu prodeje, objemu výroby, návratnosti investic a peněžního toku, naznačují rovněž, že výrobní odvětví Unie přizpůsobilo svá výrobní zařízení tak, aby mohlo lépe čelit novému hospodářskému prostředí a využít příležitostí na trhu v Unii a na trzích mimo Unii zejména v segmentech, v nichž lze dosáhnout vysokého ziskového rozpětí. Zlepšení hospodářské a finanční situace výrobního odvětví Unie v návaznosti na uložení antidumpingových opatření proti dovozu z dotčených zemí v roce 2006 a proti dovozu z Čínské lidové republiky v roce 2009 ukazuje, že opatření jsou účinná a že se výrobní odvětví Unie zotavilo z účinků předchozího dumpingu, ačkoli již nedosáhlo úrovně ziskovosti z roku 2008.
7.4 Závěr
(122)
Ačkoli spotřeba poklesla o 34 %, výrobnímu odvětví Unie se podařilo zvýšit svůj podíl na trhu a objem výroby a objem prodeje se snížily méně než spotřeba. Pokud jde o ziskovost, výrobní odvětví Unie bylo v celém posuzovaném období ziskové. Vzhledem k výše uvedeným skutečnostem lze vyvodit závěr, že v posuzovaném období nebyla výrobnímu odvětví Unie způsobena podstatná újma.
8. PRAVDĚPODOBNOST OBNOVENÍ ÚJMY
(123)
Jak je vysvětleno v 69., 70., 77. a 78. bodě odůvodnění, mají vyvážející výrobci v Rusku a na Ukrajině potenciál podstatně zvýšit svůj vývoz do Unie při využití dostupné volné kapacity ve výši přibližně 1 750 000 tun, což se rovná celé spotřebě Unie. Celková kapacita vyvážejících výrobců v Rusku a na Ukrajině dosahuje 5 500 000 tun. Je proto pravděpodobné, že by se případě zrušení opatření dostalo na trh Unie značné množství ruských a ukrajinských bezešvých trubek a dutých profilů a dovoz z těchto zemí by opět získal a dále zvyšoval podíl na trhu ztracený v důsledku platných antidumpingových cel.
(124)
Jak je zdůrazněno v 95. bodě odůvodnění, bylo zjištěno, že dovozní ceny z Ruska a z Ukrajiny jsou nízké a podbízejí se vůči cenám EU. Tyto nízké ceny by byly pravděpodobně účtovány i nadále. V případě Ukrajiny by se ceny (jak je uvedeno v 80. bodě odůvodnění) mohly dokonce dále snížit. Toto cenové chování spolu se schopností vývozců v těchto zemích dodávat na trh Unie značné množství dotčeného výrobku by se vší pravděpodobností vyvíjelo tlak na snižování cen na trhu v Unii s očekávaným negativním dopadem na hospodářskou situaci výrobního odvětví Unie. Jak je ukázáno výše, finanční výsledky výrobního odvětví Unie úzce souvisí s cenovou hladinou na trhu v Unii. Je proto pravděpodobné, že pokud by výrobní odvětví Unie bylo vystaveno rostoucím objemům dovozu z Ruska a Ukrajiny za dumpingové ceny, došlo by ke zhoršení jeho finanční situace, jak bylo zjištěno v posledním šetření. Na tomto základě se vyvozuje závěr, že by zrušení opatření uložených na dovoz pocházející z Ruska a z Ukrajiny mělo se vší pravděpodobností za následek obnovení újmy působené výrobnímu odvětví Unie.
(125)
Je třeba připomenout, že antidumpingová opatření byla v roce 2006 uložena s cílem vyrovnat účinky dumpingu působícího újmu v souvislosti s dovozem mimo jiné z Chorvatska, Ruska a Ukrajiny. Výrobní odvětví Unie však nemohlo z těchto opatření plně těžit, jelikož tržní podíly těchto zemí byly nahrazeny levným čínským dovozem. To mělo bezesporu omezující vliv na zotavení výrobního odvětví Unie až do okamžiku, kdy byla v roce 2009 uplatněna opatření vůči Číně. Lze proto učinit závěr, že zotavení výrobního odvětví Unie z účinků dřívějšího dumpingu nelze považovat za úplné a že výrobní odvětví Unie zůstává zranitelné vůči možnému poškozujícímu účinku významného objemu dumpingového dovozu na trhu Unie.
(126)
Pokud jde o Chorvatsko a jak je uvedeno v 60. bodě odůvodnění, jediný závod je na prodej, výroba byla zcela zastavena a pravděpodobně nebude v nejbližší době obnovena. Kromě toho je s ohledem na zanedbatelné objemy vyvážené do Unie, a to i pokud by byla výroba v nejbližší době znovu zahájena, velmi nepravděpodobné, že by objem, který lze vyvážet do Unie, dosáhl úrovně objemu vyváženého v minulosti.
(127)
Proto se s ohledem na zanedbatelný vývoz v posuzovaném období a na skutečnost, že byla výroba po skončení období přezkumného šetření zcela ukončena, vyvozuje závěr, že by zrušení opatření uložených na dovoz pocházející z Chorvatska se vší pravděpodobností nevedlo k obnovení újmy působené výrobnímu odvětví Unie.
9. ZÁJEM UNIE
9.1 Úvod
(128)
V souladu s článkem 21 základního nařízení se zjišťovalo, zda by zachování stávajících antidumpingových opatření vůči Rusku a Ukrajině nebylo v rozporu s celkovým zájmem Unie. Určení zájmu Unie vycházelo ze zhodnocení jednotlivých dotčených zájmů. Je nutno připomenout, že se v původním šetření mělo za to, že uložení opatření není v rozporu se zájmem Unie. Skutečnost, že stávající šetření je přezkumem, tedy analýzou situace, ve které jsou antidumpingová opatření již v platnosti, navíc umožňuje zhodnotit jakékoli nepřiměřené nežádoucí dopady platných antidumpingových opatření na dotčené strany.
(129)
Na tomto základě bylo zkoumáno, zda navzdory závěrům ohledně pravděpodobného obnovení dumpingu působícího újmu existují přesvědčivé důvody, které by vedly k závěru, že v tomto konkrétním případě není zachování opatření uložených na dovoz pocházející z Ruska a z Ukrajiny v zájmu Unie.
9.2 Zájem výrobního odvětví Unie
(130)
Výrobní odvětví Unie prokázalo, že je ze strukturálního hlediska životaschopným odvětvím. To bylo potvrzeno poměrně dobrou hospodářskou situací, která byla zaznamenána v posuzovaném období. Zejména skutečnost, že výrobní odvětví Unie během posuzovaného období zvýšilo svůj podíl na trhu, je silným ukazatelem toho, že se výrobnímu odvětví Unie podařilo přizpůsobit se změněným podmínkám na trhu. Výrobní odvětví Unie rovněž zůstalo během celého posuzovaného období ziskové.
(131)
Lze rozumně předpokládat, že výrobní odvětví Unie bude mít z opatření i nadále prospěch, budou-li zachována. Uložení opatření by výrobnímu odvětví Unie umožnilo zvýšit objem prodeje a úroveň zisku, což by umožnilo stálé investice do jeho výrobních zařízení. Pokud by opatření uložená na dovoz pocházející z Ruska a Ukrajiny nebyla zachována, je pravděpodobné, že by vyšší dovoz z těchto zemí za dumpingové ceny opět začal způsobovat výrobnímu odvětví Unie újmu a jeho finanční situace by se zhoršila.
9.3 Zájem dovozců
(132)
Připomíná se, že podle zjištění z předchozích šetření nebyl dopad uložení opatření na dovozce významný. Jak je uvedeno v 18. bodě odůvodnění, na dotazník odpověděli a v tomto šetření plně spolupracovali tři dovozci. Tito dovozci uvedli, že opatření tlačí ceny nahoru. Avšak jelikož šetření ukázalo, že spolupracující dovozci získávají bezešvé trubky a duté profily od různých dodavatelů z mnoha různých zemí a že ceny byly na konkurenceschopné úrovni, pravděpodobný dopad zachování opatření uložených na dovoz z Ruska a Ukrajiny bude omezený.
(133)
S ohledem na výše uvedené skutečností se vyvozuje závěr, že stávající platná opatření neměla významný negativní dopad na finanční situaci dovozců a že zachování opatření nebude mít na dovozce nepatřičný nepříznivý vliv.
9.4 Zájem uživatelů
(134)
Na základě dostupných informací se zdá, že podíl bezešvých trubek a dutých profilů na výrobních nákladech uživatelů je poměrně nízký. Bezešvé trubky a duté profily jsou všeobecně součástmi větších projektů (bojlery, potrubí, konstrukce), z nichž však tvoří pouze omezenou část. Možný dopad zachování opatření proto nemusí být významný.
(135)
Komise rozeslala dotazníky všem známým uživatelům. Jak je uvedeno v 18. bodě odůvodnění, v tomto šetření spolupracoval pouze jeden uživatel. Tento uživatel uvedl, že se ho existence opatření nedotkla, jelikož byly k dispozici jiné zdroje dodávek a bezešvé trubky a duté profily nepředstavovaly významnou část jeho výrobních nákladů. V této souvislosti se dospělo k závěru, že vzhledem k zanedbatelnému vlivu ceny bezešvých trubek a dutých profilů na uživatelská výrobní odvětví a dostupnosti jiných zdrojů dodávek nebudou mít platná opatření na uživatelská výrobní odvětví významný dopad.
9.5 Závěr ohledně zájmu Unie
(136)
Vzhledem k výše uvedeným skutečnostem se vyvozuje závěr, že neexistují přesvědčivé důvody pro nezachování stávajících antidumpingových opatření.
10. ANTIDUMPINGOVÁ OPATŘENÍ
(137)
Všechny strany byly informovány o nejdůležitějších skutečnostech a úvahách vedoucích k závěru doporučit zachování stávajících opatření na dovoz dotčeného výrobku pocházejícího z Ruska a Ukrajiny, a jejich zrušení s ohledem na dovoz pocházející z Chorvatska. Byla jim rovněž poskytnuta lhůta pro podání připomínek k poskytnutým zjištěním.
(138)
Jeden ruský vývozce požádal o slyšení u úředníka pro slyšení, které mu bylo poskytnuto. Stejný vývozce namítal, že Komise nesprávně dospěla k závěru, že při šetření nespolupracoval. Tento vývozce vystoupil jako zúčastněná strana a předložil Komisi dvě podání, která Komise náležitě vzala v úvahu a která se vztahovala především k újmě. Tento vývozce však na antidumpingový dotazník neodpověděl a neposkytnul žádné informace o své vývozní ceně. Proto neměla Komise jinou možnost a musela vypočítat běžnou hodnotu, pokud jde o Rusko, na základě nejlepších dostupných údajů. Použití této metodiky nebylo tímto vývozcem zpochybněno. Za těchto okolností nelze tohoto vývozce považovat za vývozce, který při šetření plně spolupracoval.
(139)
Stejný vývozce také uvedl, že zjištění jsou neurčitá, rozporuplná a nedostatečně odůvodněná. Toto tvrzení však bylo nepodložené.
(140)
Jiný ruský vývozce namítal, že dovoz z Ruska by měl být posuzován odděleně od dovozu z Ukrajiny. V posledním šetření však byl dovoz z Ruska a Ukrajiny posuzován kumulativně (spolu s dovozem z Chorvatska). Protože jsou podmínky čl. 3 odst. 4 základního nařízení, pokud jde o dovoz z Ruska a Ukrajiny, stále splněny, byly dopady takového dovozu posuzovány kumulativně, jak je stanoveno v 88. až 92. bodě odůvodnění. Nebyly předloženy žádné argumenty, které by ospravedlňovaly změnu metodiky v tomto ohledu.
(141)
Některé zúčastněné strany uvedly, že situace výrobního odvětví Unie není důvodem pro zachování opatření, vzhledem k tomu, že obnovení újmy je nepravděpodobné. Nebyly však předloženy žádné nové argumenty, které by vedly ohledně obnovení újmy k závěru, který by se lišil od závěrů uvedených výše ve 123. až 127. bodě odůvodnění.
(142)
Několik zúčastněných stran rovněž uvedlo, že dlouhá doba trvání opatření je neodůvodněná a vyzývá k tomu, aby pozbyla platnosti. V tomto ohledu je třeba připomenout, že toto je první přezkum před pozbytím platnosti týkající se výrobku dle stávajícího vymezení. Opatření týkající se této definice výrobku jsou v platnosti teprve od roku 2006, což nelze považovat za nepřiměřeně dlouhou dobu. Od roku 1997 do roku 2004 sice byla v platnosti opatření týkající se dovozu z Ruska a v letech 2000 až 2004 opatření týkající se dovozu Chorvatska a Ukrajiny, ale tato opatření se týkala mnohem užšího okruhu výrobků. Skutečnost, že opatření jsou v platnosti již po řadu let, je každopádně irelevantní, jelikož v tomto šetření bylo zjištěno, že podmínky uvedené v čl. 11 odst. 2 základního nařízení pro zachování opatření v platnosti byly splněny.
(143)
Rovněž bylo uvedeno, že k dovozu z Ruska se přistupuje odlišně, než k dovozu z Běloruska a z Chorvatska, což lze považovat za diskriminační. Toto tvrzení neodráží skutečný stav, neboť situace s ohledem na tyto země je úplně odlišná. Podnět týkající se dovozu z Běloruska byl stažen a řízení bylo následně zastaveno v souladu s čl. 9 odst. 1 základního nařízení (20). Po poskytnutí zjištění se nevyskytla žádná skutečnost, která by naznačovala, že zastavení řízení není v zájmu Unie. Pokud jde o Chorvatsko, výroba v Chorvatsku byla ukončena, jak je uvedeno v 63. až 65. bodě odůvodnění.
(144)
Proto lze dojít k závěru, že předložené připomínky nebyly takové povahy, aby změnily výše uvedené závěry.
(145)
Z výše uvedených skutečností vyplývá, že by na základě čl. 11 odst. 2 základního nařízení měla být antidumpingová opatření vztahující se na dovoz bezešvých trubek a dutých profilů pocházejících z Ruska a z Ukrajiny zachována. Opatření vztahující se na dovoz z Chorvatska by měla být naopak zrušena,
PŘIJALA TOTO NAŘÍZENÍ:
Článek 1
1. Ukládá se konečné antidumpingové clo z dovozu bezešvých trubek a dutých profilů ze železa nebo oceli kruhového průřezu, s vnějším průměrem nejvýše 406,4 mm, s hodnotou uhlíkového ekvivalentu (CEV) nejvýše 0,86 podle vzorce a chemického rozboru Světového svářečského institutu (IIW) (21) v současnosti kódů ex 7304 11 00, ex 7304 19 10, ex 7304 19 30, ex 7304 22 00, ex 7304 23 00, ex 7304 24 00, ex 7304 29 10, ex 7304 29 30, ex 7304 31 80, ex 7304 39 58, ex 7304 39 92, ex 7304 39 93, ex 7304 51 89, ex 7304 59 92 a ex 7304 59 93 (22) (kódy TARIC 7304110010, 7304191020, 7304193020, 7304220020, 7304230020, 7304240020, 7304291020, 7304293020, 7304318030, 7304395830, 7304399230, 7304399320, 7304518930, 7304599230 a 7304599320) a pocházejících z Ruska a z Ukrajiny.
2. Sazba konečného antidumpingového cla použitelná na čistou cenu s dodáním na hranice Unie před proclením je pro výrobek popsaný v odstavci 1 a vyrobený níže uvedenými společnostmi stanovena takto:
Země
Společnost
Antidumpingové clo
(v %)
Doplňkový kód TARIC
Rusko
Akciová společnost Chelyabinsk Tube Rolling Plant a akciová společnost Pervouralsky Novotrubny Works
24,1
A741
OAO Volzhsky Pipe Plant, OAO Taganrog Metallurgical Works, OAO Sinarsky Pipe Plant a OAO Seversky Tube Works
27,2
A859
Všechny ostatní společnosti
35,8
A999
Ukrajina
OJSC Dnepropetrovsk Tube Works
12,3
A742
LLC Interpipe Niko Tube a OJSC Interpipe Nizhnedneprovsky Tube Rolling Plant (Interpipe NTRP)
17,7
A743
CJSC Nikopol Steel Pipe Plant Yutist
25,7
A744
Všechny ostatní společnosti
25,7
A999
3. Není-li stanoveno jinak, použijí se platné celní předpisy.
4. Přezkumné řízení týkající se dovozu určitých bezešvých trubek a dutých profilů ze železa nebo oceli, kruhového průřezu, s vnějším průměrem nejvýše 406,4 mm s hodnotou uhlíkového ekvivalentu (CEV) nejvýše 0,86 podle vzorce a chemického rozboru Světového svářečského institutu (IIW), v současnosti kódů KN ex 7304 11 00, ex 7304 19 10, ex 7304 19 30, ex 7304 22 00, ex 7304 23 00, ex 7304 24 00, ex 7304 29 10, ex 7304 29 30, ex 7304 31 80, ex 7304 39 58, ex 7304 39 92, ex 7304 39 93, ex 7304 51 89, ex 7304 59 92 a ex 7304 59 93 a pocházejících z Chorvatska se zastavuje.
Článek 2
Toto nařízení vstupuje v platnost prvním dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
V Lucemburku dne 26. června 2012.
ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE RADY (UE) NR 585/2012
z dnia 26 czerwca 2012 r.
nakładające ostateczne cło antydumpingowe na przywóz niektórych rur i przewodów bez szwu z żelaza lub ze stali pochodzących z Rosji i Ukrainy w następstwie przeglądu wygaśnięcia, zgodnie z art. 11 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1225/2009, oraz kończące przegląd wygaśnięcia dotyczący przywozu niektórych rur i przewodów bez szwu z żelaza lub ze stali pochodzących z Chorwacji
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1225/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. w sprawie ochrony przed przywozem produktów po cenach dumpingowych z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej (1) („rozporządzenie podstawowe”), w szczególności jego art. 9 ust. 2 i 4 oraz art. 11 ust. 2,
uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej („Komisja”) przedstawiony po konsultacji z Komitetem Doradczym,
a także mając na uwadze, co następuje:
1. PROCEDURA
1.1. Wcześniejsze dochodzenia oraz obowiązujące środki
(1)
Rozporządzeniem (WE) nr 2320/97 (2) Rada nałożyła cła antydumpingowe na przywóz niektórych rur i przewodów bez szwu, z żelaza lub ze stali niestopowej, pochodzących między innymi z Rosji. Decyzją Komisji 2000/70/WE (3) przyjęto zobowiązanie od eksportera z Rosji. Rozporządzeniem (WE) nr 348/2000 (4) Rada nałożyła cła antydumpingowe na przywóz niektórych rur i przewodów bez szwu z żelaza lub ze stali pochodzących z Chorwacji i Ukrainy. Rozporządzeniem Rady (WE) nr 1322/2004 (5) ze względów ostrożności i w związku z antykonkurencyjnym zachowaniem w przeszłości niektórych producentów unijnych (zob. motyw 9 tego rozporządzenia) podjęto decyzję o zaprzestaniu stosowania obowiązujących środków nałożonych między innymi na przywóz z Rosji.
(2)
W następstwie dochodzenia przeglądowego przeprowadzonego zgodnie z art. 11 ust. 3 rozporządzenia podstawowego, rozporządzeniem (WE) nr 258/2005 (6) Rada zmieniła ostateczne środki nałożone rozporządzeniem (WE) nr 348/2000, uchyliła możliwość zwolnienia z ceł przewidzianą w art. 2 tego rozporządzenia i nałożyła cło antydumpingowe w wysokości 38,8 % na przywóz z Chorwacji oraz cło antydumpingowe w wysokości 64,1 % na przywóz z Ukrainy, z wyjątkiem przywozu z przedsiębiorstwa Dnepropetrovsk Tube Works („DTW”), który podlegał cłu antydumpingowemu w wysokości 51,9 %.
(3)
Decyzją 2005/133/WE (7) Komisja częściowo zawiesiła ostateczne cła antydumpingowe dotyczące Chorwacji i Ukrainy na okres dziewięciu miesięcy, począwszy od dnia 18 lutego 2005 r. Wspomniane częściowe rozszerzenie zostało przedłużone na kolejny okres jednego roku rozporządzeniem Rady (WE) nr 1866/2005 (8).
(4)
Rozporządzeniem (WE) nr 954/2006 (9) Rada nałożyła ostateczne cło antydumpingowe na przywóz niektórych rur i przewodów bez szwu pochodzących między innymi z Chorwacji, Rosji i Ukrainy, uchyliła rozporządzenia Rady (WE) nr 2320/97 i (WE) nr 348/2000, zakończyła przeglądy okresowe i przeglądy wygaśnięcia ceł antydumpingowych na przywóz niektórych rur i przewodów bez szwu, z żelaza lub ze stali niestopowej, pochodzących między innymi z Rosji, oraz zakończyła przeglądy okresowe ceł antydumpingowych na przywóz niektórych rur i przewodów bez szwu, z żelaza lub ze stali niestopowej, pochodzących między innymi z Chorwacji, Rosji i Ukrainy („ostatnie dochodzenie”).
(5)
W związku z powyższym obowiązują obecnie środki ustanowione rozporządzeniem (WE) nr 954/2006, tj. 29,8 % dla przywozu z Chorwacji, 35,8 % dla przywozu z Rosji, z wyjątkiem przedsiębiorstw Joint Stock Company Chelyabinsk Tube Rolling Plant i Joint Stock Company Pervouralsky Novotrubny Works (24,1 %), OAO Volzhsky Pipe Plant, OAO Taganrog Metallurgical Works, OAO Sinarsky Pipe Plant i OAO Seversky Tube Works (27,2 %) oraz 25,7 % dla przywozu z Ukrainy, z wyjątkiem przedsiębiorstw OJSC Dnepropetrovsk Tube Works (12,3 %), CJSJ Nikopolsky Seamless Tubes Plant Niko Tube i OJSC Nizhnedneprovsky Tube Rolling Plant (25,1 %).
(6)
W odniesieniu do przedsiębiorstw CJSC Nikopolosky Seamless Tubes Plant Niko Tube i OJSC Nizhnedneprovsky Tube Rolling Plant (NTRP) należy przypomnieć, że ich nazwy zostały zmienione w lutym 2007 r. odpowiednio na CJSC Interpipe Nikopolsky Seamless Tubes Plant Niko Tube i OJSC Interpipe Nizhnedneprovsky Tube Rolling Plant (10). Przedsiębiorstwo CJSC Interpipe Nikopolsky Seamless Tubes Plant Niko Tube następnie przestało istnieć jako osoba prawna, a wszystkie jej prawa i zobowiązania majątkowe i niemajątkowe zostały przejęte przez przedsiębiorstwo LLC Interpipe Niko Tube założone w grudniu 2007 r.
(7)
Zgodnie z art. 266 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej stawka cła antydumpingowego w odniesieniu do grupy Interpipe została ponownie obliczona na podstawie wyroku ETS z dnia 12 lutego 2012 r. (11). Obecnie obowiązujące cło dla tej grupy wynosi 17,7 %, jak określono w rozporządzeniu Rady (UE) nr 540/2012 (12) wprowadzającym w życie ten wyrok ETS.
1.2. Wniosek o dokonanie przeglądu wygaśnięcia
(8)
W dniu 28 czerwca 2011 r. Komisja ogłosiła w zawiadomieniu opublikowanym w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej wszczęcie przeglądu wygaśnięcia („zawiadomienie o wszczęciu”) (13) środków antydumpingowych stosowanych względem przywozu niektórych rur i przewodów bez szwu z żelaza lub ze stali pochodzących z Chorwacji, Rosji i Ukrainy, zgodnie z art. 11 ust. 2 rozporządzenia podstawowego.
(9)
Wniosek został złożony w dniu 29 marca 2011 r. przez Komitet Ochrony Przemysłu Stalowych Rur Bez Szwu Unii Europejskiej („wnioskodawca”) w imieniu producentów reprezentujących znaczną część, w tym przypadku ponad 50 %, całkowitej unijnej produkcji niektórych rur i przewodów bez szwu. W uzasadnieniu wniosku podano, że w związku z wygaśnięciem środków istnieje prawdopodobieństwo kontynuacji lub ponownego wystąpienia dumpingu i szkody dla przemysłu unijnego.
(10)
W następstwie przeglądu wygaśnięcia, o którym mowa powyżej, Komisja wszczęła równolegle dwa częściowe przeglądy, zgodnie z art. 11 ust. 3 rozporządzenia podstawowego, dotyczące przywozu niektórych rur i przewodów bez szwu z żelaza lub ze stali pochodzących z Ukrainy i Rosji (14). Te częściowe przeglądy wszczęto odpowiednio na wniosek jednej grupy producentów eksportujących na Ukrainie: grupy Interpipe i jednej grupy producentów eksportujących w Rosji: grupy TMK. Zakres obu przeglądów jest ograniczony do zbadania dumpingu wyłącznie w odniesieniu do wnioskodawców.
1.3. Dochodzenie
(11)
Komisja oficjalnie zawiadomiła o wszczęciu postępowania producentów eksportujących, importerów, znanych użytkowników, jak również przedstawicieli państw wywozu, wnioskodawcę i producentów unijnych wskazanych we wniosku. Zainteresowanym stronom umożliwiono przedstawienie opinii na piśmie oraz złożenie wniosku o przesłuchanie w terminie określonym w zawiadomieniu o wszczęciu.
(12)
Zważywszy na dużą liczbę zaangażowanych w dochodzenie producentów eksportujących z Rosji i Ukrainy, producentów unijnych i importerów, w zawiadomieniu o wszczęciu początkowo przewidziano zastosowanie kontroli wyrywkowej, zgodnie z art. 17 rozporządzenia podstawowego. Aby Komisja mogła podjąć decyzję, czy konieczna jest kontrola wyrywkowa, i w razie potrzeby dokonać doboru próby, wymienione powyżej strony wezwano do zgłoszenia się w ciągu 15 dni od wszczęcia postępowania i do przedstawienia Komisji informacji określonych w zawiadomieniu o wszczęciu.
(13)
Biorąc pod uwagę, że tylko jeden producent eksportujący w Rosji i jeden producent eksportujący na Ukrainie dostarczyli informacje wymagane w zawiadomieniu o wszczęciu i wyrazili gotowość do dalszej współpracy ze służbami Komisji, podjęto decyzję o nieprzeprowadzaniu kontroli wyrywkowej w odniesieniu do producentów eksportujących w Rosji i na Ukrainie oraz o wysłaniu kwestionariusza do tych producentów. Następnie producent eksportujący w Rosji, który dostarczył informacje wymagane w zawiadomieniu o wszczęciu, postanowił zakończyć współpracę i nie przesyłać odpowiedzi na kwestionariusz dla producentów eksportujących z Rosji.
(14)
Dziewiętnastu producentów unijnych dostarczyło informacje wymagane do wyboru próby i wyraziło gotowość do współpracy z Komisją. Na podstawie informacji otrzymanych od producentów unijnych Komisja, przed wszczęciem postępowania, dokonała tymczasowego wyboru próby obejmującej czterech producentów, których uznano za reprezentatywnych dla przemysłu unijnego pod względem wielkości produkcji i sprzedaży produktu podobnego w Unii. W następstwie uwag dotyczących dokonanego wyboru, otrzymanych w terminie 15 dni po wszczęciu postępowania, Komisja zastąpiła jednego z tymczasowo wybranych producentów innym producentem.
(15)
Czterech importerów przedstawiło informacje wymagane w zawiadomieniu o wszczęciu i wyraziło gotowość do współpracy z Komisją. Dlatego też Komisja podjęła decyzję o nieprzeprowadzaniu kontroli wyrywkowej i o wysłaniu zamiast tego kwestionariusza do tych importerów.
(16)
Kwestionariusze zostały zatem przesłane do czterech objętych próbą producentów unijnych, do czterech importerów oraz do wszystkich producentów eksportujących w trzech państwach, których dotyczy postępowanie, którzy się zgłosili.
(17)
Żaden z producentów eksportujących z Rosji nie dostarczył odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu. W związku z powyższym uznaje się, że żaden producent eksportujący z Rosji nie współpracował w toku dochodzenia.
(18)
Na pytania zawarte w kwestionariuszu odpowiedziała jedna grupa producentów eksportujących na Ukrainie.
(19)
Jeden eksportujący producent w Chorwacji odpowiedział na pytania zawarte w kwestionariuszu.
(20)
Odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu otrzymano również od czterech objętych próbą producentów unijnych, trzech importerów i jednego użytkownika.
(21)
Komisja zgromadziła i zweryfikowała wszelkie informacje uznane za niezbędne do ustalenia prawdopodobieństwa kontynuacji lub ponownego wystąpienia dumpingu i wynikającej z niego szkody oraz określenia interesu Unii. Wizyty weryfikacyjne odbyły się na terenie następujących przedsiębiorstw:
a)
Producenci unijni:
-
Arcelor Mittal Tubular products Ostrava, Republika Czeska,
-
Tenaris Dalmine S.p.A., Bergamo, Włochy i powiązane przedsiębiorstwo TGS UK, Aberdeen, Zjednoczone Królestwo,
-
Tubos Reunidos SA, Amurrio, Hiszpania i powiązane przedsiębiorstwo Almesa, Barcelona, Hiszpania,
-
V & M Deutschland GmbH, Düsseldorf, Niemcy;
b)
Producent eksportujący w Chorwacji
-
CMC Sisak d.o.o.;
c)
Producent eksportujący na Ukrainie:
-
grupa Interpipe (OJSC Interpipe NTRP, Dniepropietrowsk, Ukraina, LLC Interpipe Niko Tube, Nikopol, Ukraina) i powiązane przedsiębiorstwa handlowe LLC Interpipe Ukraine, Dniepropietrowsk, Ukraina i Interpipe Europe SA, Lugano, Szwajcaria);
d)
Importerzy/użytkownicy:
-
Castellan Maria & C s.p.s., San Dona di Piave, Włochy,
-
TAL Group, Siderpighi, Pontenure, Piacenza, Włochy.
(22)
Dochodzenie dotyczące kontynuacji lub ponownego wystąpienia dumpingu i szkody obejmowało okres od dnia 1 kwietnia 2010 r. do dnia 31 marca 2011 r. („okres objęty dochodzeniem przeglądowym” lub „ODP”). Badanie tendencji mających znaczenie dla oceny prawdopodobieństwa kontynuacji lub ponownego wystąpienia szkody obejmowało okres od dnia 1 stycznia 2008 r. do końca ODP („okres badany”).
2. PRODUKT OBJĘTY POSTĘPOWANIEM I PRODUKT PODOBNY
2.1. Produkt objęty postępowaniem
(23)
Produkt objęty postępowaniem jest taki sam jak w ostatnim dochodzeniu, które doprowadziło do nałożenia obecnie obowiązujących środków, tzn. są to niektóre rury i przewody bez szwu (seamless pipes and tubes - SPT) z żelaza lub ze stali o okrągłym przekroju poprzecznym, o średnicy zewnętrznej nieprzekraczającej 406,4 mm, w których wartość ekwiwalentu węgla (Carbon Equivalent Value - CEV) nie przekracza 0,86 zgodnie ze wzorem oraz z analizą chemiczną Międzynarodowego Instytutu Spawalnictwa (15), pochodzące z Chorwacji, Rosji i Ukrainy („produkt objęty postępowaniem”), obecnie objęte kodami CN ex 7304 11 00, ex 7304 19 10, ex 7304 19 30, ex 7304 22 00, ex 7304 23 00, ex 7304 24 00, ex 7304 29 10, ex 7304 29 30, ex 7304 31 80, ex 7304 39 58, ex 7304 39 92, ex 7304 39 93, ex 7304 51 89, ex 7304 59 92 i ex 7304 59 93.
(24)
Produkt objęty postępowaniem posiada szeroki zakres zastosowań, między innymi w transporcie gazu i cieczy, w przemyśle budowlanym do palowania, zastosowania w mechanice, jako rury gazowe, kotłowe, a także jako przewody i rury głębinowe („OCTG”) wykorzystywane do wiercenia, rurowania i tubingu w przemyśle naftowym.
(25)
W momencie dostarczenia do użytkowników rury i przewody bez szwu mają bardzo różne kształty. Mogą być one np. galwanizowane, gwintowane, dostarczane jako „green tubes” (tj. bez obróbki cieplnej), ze specjalnymi zakończeniami, o różnych przekrojach, przycięte na wymiar lub nie. Nie istnieją ogólnie przyjęte standardowe rozmiary rur, stąd też większość SPT jest wykonywana na zamówienia klientów. Rury i przewody bez szwu są zazwyczaj łączone poprzez spawanie. W szczególnych przypadkach mogą one jednak być połączone gwintem lub wykorzystywane oddzielnie, chociaż pozostają spawalne. Dochodzenie wykazało, że wszystkie SPT posiadają jednakowe podstawowe właściwości fizyczne, chemiczne i techniczne oraz jednakowe zastosowania podstawowe.
2.2. Produkt podobny
(26)
Jak ustalono w poprzednich jak również w ostatnim dochodzeniu, przedmiotowe dochodzenie w ramach przeglądu wygaśnięcia potwierdziło, że produkt wywożony do Unii z Chorwacji, Rosji i Ukrainy, produkt wytwarzany i sprzedawany na krajowych rynkach Chorwacji, Rosji i Ukrainy oraz produkt wytwarzany i sprzedawany w Unii przez producentów unijnych mają te same podstawowe cechy fizyczne i techniczne oraz takie samo końcowe przeznaczenie, a zatem są uważane za produkty podobne w rozumieniu art. 1 ust. 4 rozporządzenia podstawowego.
3. DUMPING
(27)
Zgodnie z art. 11 ust. 2 rozporządzenia podstawowego zbadano, czy istnieje prawdopodobieństwo kontynuacji lub ponownego wystąpienia dumpingu po ewentualnym wygaśnięciu obowiązujących środków.
3.1. Uwagi wstępne
(28)
W ODP całkowita zarejestrowana przez Eurostat wielkość przywozu SPT z Chorwacji, Rosji i Ukrainy wyniosła 42 723 tony, a jego udział w rynku unijnym wynosi 2,5 %.
(29)
Zgodnie z art. 11 ust. 9 rozporządzenia podstawowego zastosowano tę samą metodykę co w trakcie ostatniego dochodzenia, o ile tylko okoliczności nie uległy zmianie lub informacje były dostępne. W przypadku braku współpracy, tak jak w przypadku Rosji, wykorzystano dostępne fakty zgodnie z art. 18 rozporządzenia podstawowego. W odniesieniu do Chorwacji i Ukrainy wykorzystano informacje udostępnione przez współpracujące przedsiębiorstwa oraz informacje ogólnodostępne.
3.2. Przywóz dumpingowy w ODP
3.2.1. Ogólna metodyka
(30)
W odniesieniu do wszystkich współpracujących producentów w Chorwacji i na Ukrainie zastosowano ogólną metodykę opisaną poniżej. Przedstawione poniżej ustalenia dotyczące dumpingu dla każdego z krajów objętych postępowaniem opisują zatem jedynie elementy specyficzne dla każdego kraju wywozu. W odniesieniu do Rosji, z uwagi na brak współpracy ze strony któregokolwiek z rosyjskich producentów eksportujących, ogólna analiza obejmująca obliczenie dumpingu, oparta została na najlepszych dostępnych faktach, zgodnie z art. 18 rozporządzenia podstawowego.
3.2.2. Wartość normalna
(31)
Zgodnie z art. 2 ust. 2 rozporządzenia podstawowego w pierwszej kolejności zbadano, w odniesieniu do każdego współpracującego producenta, czy całkowita wielkość jego sprzedaży produktu podobnego na rynku krajowym na rzecz klientów niezależnych była reprezentatywna w porównaniu z całkowitą wielkością jego sprzedaży eksportowej do Unii, tzn. czy całkowita wielkość takiej sprzedaży wynosiła przynajmniej 5 % całkowitej wielkości sprzedaży eksportowej produktu objętego postępowaniem do Unii.
(32)
W odniesieniu do każdego typu produktu sprzedawanego przez producenta eksportującego na rynku krajowym i uznanego za bezpośrednio porównywalny z typem produktu sprzedawanym na wywóz do Unii ustalono, czy sprzedaż krajowa była wystarczająco reprezentatywna dla celów art. 2 ust. 2 rozporządzenia podstawowego. Sprzedaż krajowa danego typu produktu uznawana była za wystarczająco reprezentatywną, jeśli całkowita wielkość sprzedaży danego typu produktu na rzecz klientów niezależnych dokonana na rynku krajowym przez producenta eksportującego w ODP wynosiła co najmniej 5 % całkowitej wielkości sprzedaży porównywalnego typu produktu wywożonego do Unii.
(33)
Zbadano również, czy sprzedaż krajowa każdego typu produktu może być rozpatrywana jako sprzedaż dokonana w zwykłym obrocie handlowym zgodnie z art. 2 ust. 4 rozporządzenia podstawowego. W tym celu ustalono odsetek sprzedaży krajowej z zyskiem każdego wywożonego typu produktu objętego postępowaniem dokonanej na rzecz niezależnych klientów na rynku krajowym w ODP.
(34)
W odniesieniu do tych typów produktu, w przypadku których ponad 80 % wielkości sprzedaży danego typu produktu na rynku krajowym zrealizowano powyżej kosztów, a średnia ważona cena sprzedaży danego typu była równa lub wyższa od jednostkowego kosztu produkcji, wartość normalną dla każdego typu produktu obliczono jako średnią ważoną rzeczywistych cen krajowych całej sprzedaży rozpatrywanego typu, bez względu na to, czy była to sprzedaż z zyskiem, czy nie.
(35)
W przypadkach gdy wielkość sprzedaży danego typu produktu z zyskiem stanowiła 80 % lub mniej całkowitej wielkości sprzedaży danego typu lub gdy średnia ważona ceny danego typu była niższa niż jednostkowy koszt produkcji, wartość normalna oparta była na rzeczywistej cenie krajowej, obliczonej jako średnia ważona ceny wyłącznie w krajowej sprzedaży z zyskiem dla danego typu w ODP.
(36)
W przypadku gdy nie dokonano żadnej sprzedaży krajowej danego typu produktu lub gdy sprzedaż krajowa danych typów produktu była niewystarczająca, wartość normalna została skonstruowana zgodnie z art. 2 ust. 3 rozporządzenia podstawowego.
(37)
W celu skonstruowania wartości normalnej na podstawie art. 2 ust. 3 rozporządzenia podstawowego, kwoty poniesionych kosztów sprzedaży, kosztów ogólnych i administracyjnych oraz kwoty zysku zostały ustalone, na podstawie art. 2 ust. 6 zdanie wprowadzające rozporządzenia podstawowego, w oparciu o faktyczne dane dotyczące produkcji i sprzedaży produktu podobnego w zwykłym obrocie handlowym przez producenta eksportującego lub w oparciu o dostępne fakty.
3.2.3. Cena eksportowa
(38)
We wszystkich przypadkach, kiedy produkt objęty postępowaniem był wywożony do niezależnych odbiorców w Unii, cena eksportowa ustalana była zgodnie z art. 2 ust. 8 rozporządzenia podstawowego, tzn. na podstawie cen eksportowych faktycznie płaconych lub należnych.
3.2.4. Porównanie
(39)
Porównanie wartości normalnej z ceną eksportową współpracującej grupy producentów eksportujących zostało dokonane na podstawie ceny ex-works. Aby zapewnić rzetelne porównanie między wartością normalną a ceną eksportową, wzięto pod uwagę, w formie dostosowań, różnice wpływające na ceny i porównywalność cen zgodnie z art. 2 ust. 10 rozporządzenia podstawowego.
3.2.5. Margines dumpingu dla współpracujących producentów eksportujących.
(40)
Zgodnie z art. 2 ust. 11 i 12 rozporządzenia podstawowego średnia ważona wartość normalna została porównana ze średnią ważoną ceną eksportową każdego typu produktu na podstawie ceny ex-works dla każdego współpracującego przedsiębiorstwa.
3.3. Chorwacja
(41)
W ODP całkowita wielkość przywozu rur i przewodów bez szwu przez przedsiębiorstwo CMC Sisak, które jest jedynym producentem eksportującym tego produktu w Chorwacji, stanowiła mniej niż 1 % całkowitej konsumpcji w Unii.
3.3.1. Wartość normalna
(42)
W wyniku dochodzenia ustalono, że o ile sprzedaż krajowa produktu objętego postępowaniem była reprezentatywna zgodnie z powyższymi motywami 30 i 31, sprzedaż nie była dokonana w zwykłym obrocie handlowym. W związku z tym wartość normalna dla współpracującego producenta została skonstruowana zgodnie z art. 2 ust. 3 rozporządzenia podstawowego.
(43)
W rezultacie wartość normalna została skonstruowana na podstawie kosztów produkcji, do których dodano uzasadnioną kwotę zysku oraz kosztów ogólnych i administracyjnych w oparciu o dostępne fakty.
3.3.2. Cena eksportowa
(44)
Współpracujący producent dokonywał wywozu produktu objętego postępowaniem bezpośrednio lub poprzez powiązane przedsiębiorstwo handlowe w Szwajcarii do niezależnych klientów w Unii. Ceny eksportowe zostały zatem ustalone na podstawie cen faktycznie zapłaconych lub należnych od pierwszego niezależnego klienta w Unii, zgodnie z art. 2 ust. 8 rozporządzenia podstawowego.
3.3.3. Porównanie
(45)
Porównanie skonstruowanej wartości normalnej i ceny eksportowej zostało przeprowadzone na podstawie ceny ex-works.
(46)
W celu zapewnienia prawidłowego porównania na tym samym poziomie handlu wzięto pod uwagę różnice, które wpływają na porównywalność cen. Dokonano zatem dostosowania w odniesieniu do kosztów transportu, bonifikat i rabatów, prowizji oraz kosztów kredytów, zgodnie z art. 2 ust. 10 rozporządzenia podstawowego.
3.3.4. Margines dumpingu
(47)
Zgodnie z art. 2 ust. 11 rozporządzenia podstawowego margines dumpingu został ustalony na podstawie porównania średniej ważonej konstruowanej wartości normalnej ze średnią ważoną ceną eksportową stosowaną w wywozie do Unii. Porównanie to wykazało istnienie podczas ODP znaczącego dumpingu wynoszącego ponad 60 %.
3.4. Rosja
(48)
Według danych Eurostatu podczas ODP łączna wielkość przywozu z Rosji rur i przewodów bez szwu wynosiła 10 785 ton, a jego udział w rynku unijnym wynosi 1 %.
3.4.1. Wartość normalna
(49)
Jak wspomniano powyżej, wobec braku współpracy producentów eksportujących w Rosji, w celu ustalenia, czy w ODP miał miejsce dumping, konieczne było oparcie się na dostępnych faktach. Zgodnie z art. 18 rozporządzenia podstawowego i wobec braku danych, które powinny być zawarte w kwestionariuszu, wartość normalna została obliczona na podstawie danych zawartych we wniosku o dokonanie przeglądu oraz w okresowych publikacjach Metal Expert w odniesieniu do podstawowej jakości rur bez szwu wykańczanych na gorąco.
(50)
W odniesieniu do cen gazu w Rosji stwierdzono, że należy dokonać dostosowania na podstawie art. 2 ust. 5 rozporządzenia podstawowego, w przypadku gdy w ostatnim dochodzeniu zostały nałożone środki (16). W obecnym dochodzeniu wartość normalna została jednak ustalona bez rozważenia, czy niezbędne jest dostosowanie ze względu na koszty gazu poniesione przez rosyjskich producentów eksportujących zgodnie z art. 2 ust. 5 rozporządzenia podstawowego. Wynika to z faktu, że jak wskazano w motywie 53, już wykorzystanie niedostosowanych kosztów produkcji wyraźnie pokazuje, że w ciągu ODP wystąpił dumping. W rezultacie, biorąc pod uwagę to, że celem przeglądu wygaśnięcia jest ustalenie, czy w przypadku uchylenia środków zachodzi prawdopodobieństwo kontynuacji lub ponownego wystąpienia dumpingu, aby określić, czy aktualnie obowiązujące środki należy utrzymać czy uchylić, uznano, że nie ma konieczności badania, czy w omawianym przypadku uzasadnione jest dostosowanie na podstawie art. 2 ust. 5 rozporządzenia podstawowego.
3.4.2. Cena eksportowa
(51)
Średnia cena eksportowa została obliczona na podstawie podanej przez Eurostat wartości CIF dla odpowiadających typów rur bez szwu wykańczanych na gorąco.
3.4.3. Porównanie
(52)
Wobec braku zweryfikowanych danych w kwestionariuszach, porównanie między wartością normalną a ceną eksportową zostało przeprowadzone przy wykorzystaniu danych znajdujących się we wniosku, zgodnie z art. 2 ust. 10 rozporządzenia podstawowego.
3.4.4. Margines dumpingu
(53)
Zgodnie z art. 18 ust. 5 rozporządzenia podstawowego margines dumpingu został ustalony dla każdego typu produktu na podstawie porównania obliczonej średniej wartości normalnej i średniej ważonej ceny eksportowej stosowanej w wywozie do Unii. Porównanie to wykazało istnienie dumpingu wynoszącego 38,4 %, czyli wyższego od marginesu dumpingu na poziomie 35,8 % ustalonego w ostatnim dochodzeniu.
3.5. Ukraina
(54)
W toku obecnego dochodzenia przeglądowego spośród trzech znanych producentów eksportujących z Ukrainy tylko jedna grupa producentów eksportujących - grupa Interpipe - współpracowała z Komisją. Od tego producenta eksportującego pochodzi około 70 % całkowitej produkcji SPT na Ukrainie i ponad 80 % łącznego wywozu z Ukrainy do Unii. Podczas ODP udział wywozu z Ukrainy do Unii wynosił mniej niż 2 % unijnej konsumpcji.
3.5.1. Wartość normalna
(55)
Dochodzenie wykazało, że sprzedaż krajowa produktu podobnego jest reprezentatywna zgodnie z powyższymi motywami 31-33. W związku z tym wartość normalna została ustalona zgodnie z motywami 34-37 powyżej.
(56)
W odniesieniu do cen energii na Ukrainie stwierdzono, że należy dokonać dostosowania na podstawie art. 2 ust. 5 rozporządzenia podstawowego, w przypadku gdy w ostatnim dochodzeniu zostały nałożone środki (17). W obecnym dochodzeniu wartość normalna została jednak ustalona bez rozważenia, czy niezbędne było dostosowanie ze względu na koszty energii poniesione przez ukraińskich producentów eksportujących zgodnie z art. 2 ust. 5 rozporządzenia podstawowego. Wynika to z faktu, że jak wskazano w motywie 61 poniżej, już wykorzystanie niedostosowanych kosztów produkcji wyraźnie pokazuje, że w ciągu ODP wystąpił dumping. W rezultacie, biorąc pod uwagę to, że celem przeglądu wygaśnięcia jest ustalenie, czy zachodzi prawdopodobieństwo kontynuacji lub ponownego wystąpienia dumpingu w przypadku uchylenia środków, aby określić, czy aktualnie obowiązujące środki należy utrzymać, czy uchylić, uznano, że nie ma konieczności badania, czy w omawianym przypadku uzasadnione jest dostosowanie na podstawie art. 2 ust. 5 rozporządzenia podstawowego.
3.5.2. Cena eksportowa
(57)
Grupa Interpipe wywoziła produkt objęty postępowaniem poprzez powiązane przedsiębiorstwo handlowe w Szwajcarii bezpośrednio do niezależnych klientów w Unii. Ceny eksportowe ustalono zatem zgodnie z motywem 38.
3.5.3. Porównanie
(58)
Wartość normalną i cenę eksportową grupy Interpipe porównano zgodnie z motywem 39. Na tej podstawie w stosownych i uzasadnionych przypadkach dokonano dostosowania ze względu na koszty transportu, ubezpieczenia, przeładunku i załadunku, koszty dodatkowe oraz koszty kredytu i prowizji.
3.5.4. Margines dumpingu
(59)
Margines dumpingu został obliczony zgodnie z motywem 40.
(60)
Podobnie jak w ostatnim dochodzeniu i zgodnie z przyjętym przez instytucje sposobem postępowania obliczono jeden margines dumpingu dla całej grupy. W ramach metody zastosowanej w tym celu wielkość dumpingu obliczono dla każdego poszczególnego producenta eksportującego, a następnie ustalono średnią ważoną stawkę dumpingu dla grupy jako całości. Należy zauważyć, że metodyka ta różniła się od metodyki stosowanej w ostatnim dochodzeniu, gdzie obliczenia dumpingu dokonano przez połączenie całej produkcji, rentowności oraz sprzedaży w Unii dokonywanej przez jednostki produkcyjne. Zmiana okoliczności, która uzasadnia modyfikację metodyki, wynika ze zmian w strukturze organizacyjnej grupy, która umożliwia identyfikację producenta w grupie w odniesieniu do sprzedaży i produkcji.
(61)
Porównanie wykazało istnienie dumpingu na poziomie przekraczającym 10 % w przypadku współpracującej grupy producentów eksportujących, którzy prowadzili wywóz do Unii w ODP.
4. PRAWDOPODOBIEŃSTWO KONTYNUACJI DUMPINGU
4.1. Uwagi wstępne
(62)
Z powyższych rozważań wynika, że dumping utrzymywał się podczas okresu objętego dochodzeniem przeglądowym. Poniżej analizowane jest zatem prawdopodobieństwo kontynuacji dumpingu w przypadku wygaśnięcia środków.
4.1.1. Chorwacja
(63)
Jak wspomniano powyżej w motywie 46, stwierdzono istnienie znaczącego marginesu dumpingu w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym. Właściciel przedsiębiorstwa producenta eksportującego zdecydował jednak następnie o jego sprzedaży, w konsekwencji czego producent eksportujący zaprzestał przyjmowania nowych zamówień jesienią 2011 r. i zakończył wszelką produkcję SPT w końcu 2011 r. W związku z tym, począwszy od roku 2012, w Chorwacji nie prowadzi się produkcji rur i przewodów bez szwu, a wywóz w okresie po ODP dotyczył bardzo ograniczonych ilości.
(64)
Dochodzenie wykazało, że przedsiębiorstwo, które produkowało na zamówienie, nie posiada znaczących zapasów. W istocie, z uwagi na duże zróżnicowanie rur i wysokie koszty, utrzymywanie dużych zapasów nie pozwala na osiągnięcie korzyści gospodarczych.
(65)
W związku z powyższym oraz uwzględniając fakt, że proces sprzedaży przedsiębiorstwa nadal jest w toku, kontynuacja dumpingu w przypadku SPT pochodzących z Chorwacji jest bardzo mało prawdopodobna w perspektywie krótko- i średnioterminowej.
4.1.2. Rosja
4.1.2.1. Uwagi wstępne
(66)
W nawiązaniu do analizy występowania dumpingu w ODP zbadano również prawdopodobieństwo kontynuacji dumpingu.
(67)
W tym zakresie przeanalizowano następujące elementy: wielkość i ceny przywozu po cenach dumpingowych z Rosji, moce produkcyjne oraz wolne moce produkcyjne w Rosji, atrakcyjność rynku unijnego i rynków pozostałych państw trzecich.
4.1.2.2. Wielkość i ceny przywozu po cenach dumpingowych z Rosji
(68)
Po nałożeniu ostatecznych środków w czerwcu 2006 r. oraz ich zmianie w sierpniu 2008 r. rozporządzeniem Rady (WE) nr 812/2008 (18) skala przywozu deklarowanego jako pochodzący z Rosji stopniowo zmniejszała się i utrzymała się na niskim poziomie do końca ODP.
(69)
W tym samym okresie ceny przywozu po cenach dumpingowych z Rosji pozostawały na stosunkowo niskim poziomie.
4.1.2.3. Moce produkcyjne i wolne moce produkcyjne w Rosji
(70)
W odniesieniu do całkowitych mocy produkcyjnych SPT w Rosji, wobec braku sprawdzonych danych, różne ogólnie dostępne źródła informacji wskazują na dużą nadwyżkę mocy produkcyjnych w stosunku do popytu na rynku krajowym.
(71)
Jakkolwiek udział Rosji w rynku unijnym nie przekracza znacząco 1 %, jej szacowane zainstalowane moce produkcyjne są bliskie 4 mld ton rocznie. Szacuje się, że rosyjski przemysł wykorzystuje tylko około 70 % swoich mocy produkcyjnych. Po odjęciu znanej krajowej konsumpcji oraz wielkości wywozu na inne rynki, zgodnie z rosyjskimi danymi statystycznymi w dziedzinie eksportu, obecne wolne moce produkcyjne przekraczają 1 mln ton rocznie, co stanowi prawie 65 % konsumpcji unijnej. Pomimo aktualnej nadwyżki mocy produkcyjnych z informacji przedstawionych przez skarżącego, które nie zostały zakwestionowane przez zainteresowane strony, wynika, że w nadchodzących latach rosyjskie moce produkcyjne mogą zostać zwiększone. Jeden producent eksportujący w Rosji twierdził, że działa na wyższym poziomie mocy produkcyjnych i nie zamierza ich powiększać w najbliższej przyszłości. Twierdził on także, że zgodnie z wiarygodnymi publikacjami nt. rynku wykorzystanie mocy produkcyjnych rosyjskiego przemysłu SPT jest „wysokie” a wielkość produkcji w Rosji produktu objętego postępowaniem odpowiada krajowej konsumpcji. Powyższe informacje podane przez przedsiębiorstwo nie były jednak zawarte w dokumentacji i nie mogły zostać zweryfikowane, ponieważ przedsiębiorstwo zdecydowało się nie współpracować w postępowaniu. Ponadto użyte w publikacji określenie „wysokie” nie zostało wyrażone liczbowo i nie można było zatem formułować wniosków na jego podstawie. Dlatego też uwagi dotyczące poziomów produkcji i konsumpcji w Rosji produktu objętego postępowaniem nie zmniejszają znaczenia istnienia znaczących wolnych mocy produkcyjnych w Rosji. Należy zauważyć, że informacja dotycząca istniejących mocy produkcyjnych szacowanych na niemal 4 mln ton rocznie, podana po ujawnieniu ostatecznych ustaleń wszystkim zainteresowanym stronom, nie została zakwestionowana.
4.1.2.4. Atrakcyjność rynku unijnego i pozostałych rynków państw trzecich
(72)
Jak wspomniano powyżej, na rynku krajowym Rosji istnieje istotna nadwyżka mocy produkcyjnych, wskazująca na silną i naturalną potrzebę znalezienia alternatywnych rynków, które mogłyby wchłonąć tę nadwyżkę.
(73)
Rynek unijny jest jednym z największych światowych rynków i nadal się powiększa. Na podstawie informacji zebranych w toku dochodzenia jest również jasne, że rosyjskie przedsiębiorstwa wykazały duże zainteresowanie rozwijaniem swojej obecności na jednym z największych rynków na świecie oraz utrzymaniem znaczącego udziału w rynku unijnym. Jeden producent eksportujący w Rosji twierdził, że podstawą dla ustaleń dotyczących występowania dumpingu oraz prawdopodobieństwa ponownego wystąpienia dumpingu i szkody powinny być informacje, o których przekazanie proszono w zawiadomieniu o wszczęciu, i że ustaleń tych nie powinno się dokonywać w oparciu o dostępne fakty. Podejmując decyzję o zaprzestaniu współpracy, ten producent eksportujący stwierdził jednak, że ze względu na procesy związane z wewnętrzną reorganizacją udzielenie odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu, które zawierałyby informacje przekazane po wszczęciu, nie mogłoby zostać wykorzystane do określenia w jego przypadku, czy istnieje prawdopodobieństwo kontynuowania lub ponownego wystąpienia dumpingu oraz czy okoliczności zmieniły się w stopniu uzasadniającym przegląd poziomu środków. Uznano zatem, że informacje te nie mogłyby zostać wykorzystane.
4.1.2.5. Wnioski dotyczące prawdopodobieństwa kontynuacji dumpingu
(74)
W świetle powyższych ustaleń można uznać, że przywóz z Rosji w dalszym ciągu dokonywany jest po cenach dumpingowych i że istnieje duże prawdopodobieństwo kontynuacji dumpingu. Biorąc pod uwagę obecne i potencjalne wolne moce produkcyjne w Rosji oraz fakt, że rynek unijny jest jednym z największych rynków na świecie, cechującym się atrakcyjnym poziomem cen, można stwierdzić, że rosyjscy eksporterzy prawdopodobnie jeszcze bardziej zwiększą wywóz do Unii po cenach dumpingowych, jeżeli dopuści się do wygaśnięcia środków antydumpingowych.
4.1.3. Ukraina
4.1.3.1. Uwagi wstępne
(75)
W nawiązaniu do analizy występowania dumpingu w ODP (motywy 54-61 powyżej) zbadano również prawdopodobieństwo kontynuacji dumpingu.
(76)
W tym zakresie przeanalizowano następujące elementy: wielkość i ceny przywozu po cenach dumpingowych z Ukrainy, moce produkcyjne oraz wolne moce produkcyjne na Ukrainie, atrakcyjność rynku unijnego i rynków pozostałych państw trzecich.
4.1.3.2. Wielkość i ceny przywozu po cenach dumpingowych z Ukrainy
(77)
Po nałożeniu ostatecznych środków w czerwcu 2006 r. przywóz z Ukrainy znacząco spadł i pozostawał na stosunkowo niskim poziomie, tj. poniżej 2 % udziału w rynku unijnym. W tym samym okresie ceny przywozu po cenach dumpingowych z Ukrainy pozostawały na stosunkowo niskim poziomie. Stwierdzono ponadto że średnie ceny sprzedaży w wywozie na rynki inne niż rynek Unii, na których nie są stosowane żadne cła antydumpingowe, znajdują się na podobnym lub niższym poziomie niż ceny sprzedaży do Unii.
4.1.3.3. Moce produkcyjne i wolne moce produkcyjne na Ukrainie
(78)
Zgodnie z ogólnodostępnymi informacjami całkowite szacowane zdolności produkcyjne trzech głównych ukraińskich producentów SPT wynoszą około 1,5 mln ton rocznie, co oznacza, że są prawie równe całkowitej wielkości konsumpcji unijnej.
(79)
Chociaż udział Ukrainy w rynku unijnym wynosi nieco poniżej 2 %, szacowane wolne moce produkcyjne na Ukrainie wynoszą 50 %, tj. 750 000 ton rocznie, co stanowi niemal połowę unijnej konsumpcji.
4.1.3.4. Atrakcyjność rynku unijnego i pozostałych rynków trzecich
(80)
Dochodzenie potwierdziło, że wszyscy trzej główni ukraińscy producenci SPT eksportują do Unii produkt objęty postępowaniem. W dochodzeniu ustalono ponadto, że strona współpracująca prowadzi wywóz do Unii po cenach dumpingowych. Ogólnodostępne informacje wskazują ponadto że inni ważni ukraińscy producenci eksportują do Unii SPT po cenach niższych od cen współpracującego przedsiębiorstwa.
4.1.3.5. Wnioski dotyczące prawdopodobieństwa kontynuacji dumpingu
(81)
Biorąc pod uwagę fakt, że przywóz z Ukrainy w dalszym ciągu dokonywany jest po cenach dumpingowych i że sprzedaż eksportowa na inne rynki eksportowe niż rynek UE prowadzona jest po podobnych lub nawet niższych cenach od cen unijnych, a także uwzględniając znaczące wolne moce produkcyjne na Ukrainie oraz fakt, że rynek unijny jest jednym z największych rynków na świecie, można stwierdzić, że w przypadku wygaśnięcia środków antydumpingowych ukraińscy eksporterzy prawdopodobnie jeszcze bardziej zwiększą wywóz do Unii po cenach dumpingowych.
4.2. Wniosek
(82)
W związku z powyższym stwierdza się, że istnieje znaczące i realne ryzyko kontynuacji dumpingu w odniesieniu do rur i przewodów bez szwu pochodzących z Ukrainy i Rosji, gdyby istniejące środki antydumpingowe wygasły. Szczególne okoliczności, które określono w odniesieniu do Chorwacji, prowadzą natomiast do wniosku, że nie istnieje ryzyko dalszego stosowania dumpingu w przypadku wygaśnięcia środków antydumpingowych obowiązujących w odniesieniu do przywozu rur i przewodów bez szwu pochodzących z Chorwacji.
5. PRODUKCJA UNIJNA I PRZEMYSŁ UNIJNY
(83)
W Unii SPT produkowane są przez 19 producentów lub grup producentów, którzy stanowią przemysł unijny w rozumieniu art. 4 ust. 1 i art. 5 ust. 4 rozporządzenia podstawowego.
(84)
Jak wskazano w motywie 14, próba składająca się z czterech producentów lub grup producentów została dobrana spośród poniższych 19 producentów unijnych, którzy przedłożyli wymagane informacje.
-
Arcelor Mittal Tubular Products Ostrava, Republika Czeska,
-
Arcelor Mittal Tubular Products Roman SA, Rumunia,
-
Benteler Stahl/Rohr GmbH, Niemcy,
-
Huta Batory, Polska,
-
Ovako Steel AB, Szwecja,
-
Productos Tubulares SA, Hiszpania
-
Rohrwerk Max Hütte GmbH, Niemcy,
-
Rurexpol Sp. z o.o., Polska,
-
Silcotub, Rumunia,
-
Tenaris Dalmine S.p.A., Bergamo, Włochy,
-
Tubos Reunidos SA, Amurrio, Hiszpania,
-
TMK Artrom, Rumunia,
-
Valcovny Trub Chomutov, Republika Czeska,
-
Vallourec Mannesmann Oil and Gas, Francja,
-
Vitkovice Valcovnatrub AS, Republika Czeska,
-
V & M Deutschland GmbH, Düsseldorf, Niemcy
-
V & M, Francja,
-
Voest Alpine Tubulars, Austria,
-
Železiarne Podbrezová, Słowacja.
(85)
Należy zauważyć, że czterech objętych próbą producentów unijnych reprezentowało 30 % łącznej produkcji unijnej w ODP i 35 % łącznej sprzedaży na rynku unijnym, podczas gdy wyżej wymienionych 19 producentów unijnych reprezentowało 100 % łącznej produkcji unijnej w ODP, co jest uważane za reprezentatywne dla całej produkcji unijnej.
6. SYTUACJA NA RYNKU UNIJNYM
6.1. Konsumpcja na rynku unijnym
(86)
Konsumpcję w Unii ustalono na podstawie wielkości sprzedaży przemysłu unijnego na rynku unijnym oraz danych Eurostatu dotyczących łącznego przywozu do UE.
(87)
Na podstawie tych danych ustalono, że między 2008 r. a ODP konsumpcja unijna spadła o 34 % z 2 597 110 ton do 1 724 743 ton. Konsumpcja w 2008 r. była bardzo wysoka, co można wytłumaczyć faktem, że wysokie ceny ropy i gazu w 2008 r. sprzyjały inwestycjom w tych sektorach, co spowodowało wzrost popytu. Cały spadek miał miejsce w 2009 r., kiedy to konsumpcja spadła o prawie 50 %. Po 2009 r. konsumpcja ponownie zaczęła rosnąć i tendencja ta trwała do ODP.
2008
2009
2010
ODP
Konsumpcja w Unii (w tonach)
2 597 110
1 345 551
1 609 118
1 724 743
Indeks
100
52
62
66
6.2. Przywóz z państw, których dotyczy postępowanie
6.2.1. Kumulacja
(88)
W poprzednich dochodzeniach przywóz SPT pochodzących z Chorwacji, Rosji i Ukrainy oceniono w sposób łączny zgodnie z art. 3 ust. 4 rozporządzenia podstawowego. Zbadano, czy ocena łączna byłaby również odpowiednia w obecnym dochodzeniu.
(89)
Odnośnie do powyższego stwierdzono, że ustalony margines dumpingu w przywozie z każdego państwa przekracza poziom de minimis. W odniesieniu do ilości przeprowadzono prospektywną analizę prawdopodobnych wielkości wywozu z każdego państwa w przypadku uchylenia środków. Wykazała ona, że przywóz z Rosji i Ukrainy, w przeciwieństwie do przywozu z Chorwacji, prawdopodobnie wzrósłby do poziomu znacząco przewyższającego poziom w ODP i z pewnością przekroczyłby próg nieistotności w przypadku uchylenia środków. W odniesieniu do Chorwacji stwierdzono, że w okresie badanym przywóz do Unii był nieznaczny, a produkcji nawet całkowicie zaprzestano po ODP. Nie jest więc zatem prawdopodobne, że w perspektywie krótkoterminowej sytuacja ta ulegnie zmianie.
(90)
Biorąc pod uwagę fakt, że wielkość przywozu z Chorwacji po cenach dumpingowych w ciągu ODP była niewielka i że jego wzrost nie jest prawdopodobny z przyczyn, które opisano w motywie 88 powyżej, uznano, że kryteria określone w art. 3 ust. 4 rozporządzenia podstawowego, nie zostały spełnione w odniesieniu do przywozu z Chorwacji.
(91)
W zakresie przywozu z trzech państw, których dotyczy postępowanie, w toku dochodzenia ustalono, że SPT przywożone z tych państw były podobne pod względem podstawowych cech fizycznych i technicznych. Ponadto różne typy przywożonych SPT były wymienne z typami produkowanymi w Unii oraz były wprowadzane do obrotu w Unii w tym samym okresie. W świetle powyższych ustaleń uznano, że SPT przywożone z państw, których dotyczy postępowanie, konkurowały z SPT produkowanymi w Unii.
(92)
W związku z powyższym uznano, że kryteria określone w art. 3 ust. 4 rozporządzenia podstawowego zostały spełnione w przypadku Rosji i Ukrainy. Przywóz z tych dwóch państw został zatem zbadany w sposób łączny. Ponieważ kryteria wskazane w art. 3 ust. 4 rozporządzenia podstawowego, a w szczególności określone tam warunki konkurencji między produktami przywożonymi, nie zostały spełnione w przypadku Chorwacji, przywóz pochodzący z tego państwa został zbadany indywidualnie.
6.3. Przywóz z Rosji i Ukrainy
6.3.1. Wielkość, udział w rynku i ceny przywozu
(93)
Według danych Eurostatu wielkość przywozu produktu objętego postępowaniem pochodzącego z Rosji i Ukrainy zmniejszyła się w okresie badanym o 47 %. Dokładniej rzecz ujmując, największy spadek o 44 % miał miejsce w 2009 r. a od tego czasu przywóz zmniejszył się nieznacznie: z 40 611 do 38 108 ton. Należy postrzegać to w kontekście malejącej konsumpcji.
(94)
Udział przywozu z Rosji i Ukrainy w rynku zmniejszył się z 2,7 % do 2,2 % w okresie badanym.
(95)
Jeśli chodzi o średnie ważone ceny przywozu SPT, to spadły one w 2009 r. o 15 punktów procentowych, a następnie ponownie wzrosły, by osiągnąć w ODP ten sam poziom co w 2008 r. Ten spadek i następujący po nim wzrost odpowiadały zasadniczo tendencjom w zakresie kosztu surowców.
2008
2009
2010
ODP
Import (w tonach)
72 328
40 611
39 505
38 108
Indeks
100
56
55
53
Udział w rynku w %
2,8 %
3,0 %
2,5 %
2,2 %
Indeks
100
111
93
88
Cena importowa
741,03
627,66
649,96
734,22
Indeks
100
85
88
99
6.3.2. Podcięcie cenowe
(96)
Wobec braku współpracy rosyjskich producentów eksportujących podcięcie cenowe w odniesieniu do przywozu z Rosji musiało zostać określone na podstawie statystyk importowych w podziale na kody CN i przy wykorzystaniu informacji zgromadzonych na podstawie art. 14 ust. 6 rozporządzenia podstawowego. Podcięcie cenowe w odniesieniu do przywozu z Ukrainy ustalono przy wykorzystaniu cen eksportowych współpracującego producenta eksportującego na Ukrainie, bez cła antydumpingowego. Odpowiednimi cenami sprzedaży przemysłu unijnego były ceny oferowane niezależnym klientom, dostosowane w koniecznych przypadkach do poziomu ceny ex-works. W ODP margines podcięcia dla przywozu SPT pochodzących z Rosji i Ukrainy wynosił, z pominięciem cła antydumpingowego, od 20,4 % do 55,4 %.
6.4. Przywóz z Chorwacji
6.4.1. Wielkość, udział w rynku i ceny przywozu z Chorwacji
(97)
Według danych Eurostatu wielkość przywozu produktu objętego postępowaniem pochodzącego z Chorwacji zwiększyła się o 133 % w okresie badanym. Przywóz w 2008 r. był bardzo niewielki, następnie wzrastał aż do 2010 r., a w ODP ponownie nieznacznie spadł. Ogólnie poziom przywozu z Chorwacji utrzymywał się na bardzo niskim poziomie w całym okresie badanym.
(98)
Udział przywozu z Chorwacji w rynku wzrósł w okresie badanym z 0,1 % do 0,3 %.
(99)
Ceny importowe stopniowo obniżały się o 23 % w okresie badanym.
2008
2009
2010
ODP
Przywóz
indeks
100
153
251
233
Udział w rynku w %
0,1 %
0,2 %
0,3 %
0,3 %
Cena importowa
indeks
100
89
74
77
6.4.2. Podcięcie cenowe
(100)
Podcięcie cenowe określono przy wykorzystaniu cen eksportowych współpracującego producenta z Chorwacji, bez cła antydumpingowego, oraz ustalono, że wyniosło ono 29,3 %. Wobec braku innego producenta eksportującego z Chorwacji wniosek ten ma zastosowanie do całego państwa.
6.5. Inne państwa objęte środkami antydumpingowymi
(101)
Według danych Eurostatu wielkość przywozu SPT pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej, jak określono w art. 1 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 926/2009 (19), zmniejszyła się w okresie badanym o 80 %.
(102)
Udział chińskiego przywozu w rynku zmniejszył się z 20,5 % w 2008 r. do 3,1 % w ODP.
7. SYTUACJA GOSPODARCZA PRZEMYSŁU UNIJNEGO
(103)
Zgodnie z art. 3 ust. 5 rozporządzenia podstawowego Komisja zbadała wszystkie istotne czynniki i wskaźniki gospodarcze mające wpływ na przemysł unijny.
7.1. Uwagi wstępne
(104)
Ze względu na fakt, że w odniesieniu do przemysłu unijnego zastosowano kontrolę wyrywkową, oceny szkody dokonano zarówno na podstawie informacji zgromadzonych na poziomie całego przemysłu unijnego, jak określono w motywie 57, jak i na podstawie informacji zgromadzonych na poziomie objętych próbą producentów unijnych.
(105)
W przypadkach odwoływania się do kontroli wyrywkowej, zgodnie z ustanowioną praktyką, pewne wskaźniki szkody (produkcja, moce, wydajność, sprzedaż, udział w rynku, wzrost i zatrudnienie) są analizowane w odniesieniu do całego przemysłu unijnego, natomiast te wskaźniki szkody, które odnoszą się do wyników poszczególnych przedsiębiorstw, tzn. ceny, koszty produkcji, rentowność, wynagrodzenia, inwestycje, zwrot z inwestycji, przepływy pieniężne, zdolność do pozyskania kapitału, są badane na podstawie informacji gromadzonych na poziomie objętych próbą producentów unijnych.
7.2. Dane dotyczące przemysłu unijnego
a) Produkcja
(106)
Produkcja przemysłu unijnego spadła między 2008 r. i ODP o 16 %, tj. z 3 479 266 ton do 2 917 325 ton. Wielkość produkcji spadła znacząco - o 43 % w 2009 r. w wyniku światowego spowolnienia gospodarczego. Wraz ze zwiększeniem popytu wzrosła ona w 2010 r. i w ODP, zwiększając się o 27 % między 2009 r. a ODP, ale nie powróciła już do poziomu z 2008 r. Wielkość produkcji wykazywała podobne tendencje jak konsumpcja, lecz zmniejszyła się w mniejszym stopniu niż konsumpcja na rynku unijnym w związku z popytem na rynkach poza UE.
Przemysł unijny
2008
2009
2010
ODP
Wielkość produkcji (w tonach)
3 479 266
1 979 967
2 675 053
2 917 325
indeks
100
57
77
84
b) Moce produkcyjne i wykorzystanie mocy produkcyjnych
(107)
Moce produkcyjne pozostawały w okresie badanym na stałym poziomie. Ponieważ produkcja spadła o 16 %, wykorzystanie mocy produkcyjnych zmniejszyło się z 80 % w 2008 r. do 67 % w ODP. Główny spadek z 80 % do 45 % miał jednak miejsce w 2009 r. i wynikał ze zmniejszenia wielkości produkcji. W 2010 r. i w ODP wykorzystanie mocy produkcyjnych systematycznie rosło.
Przemysł unijny
2008
2009
2010
ODP
Moce produkcyjne
4 334 520
4 378 520
4 332 520
4 357 520
indeks
100
101
100
101
Wykorzystanie mocy produkcyjnych
80 %
45 %
62 %
67 %
indeks
100
56
77
83
c) Zapasy
(108)
W odniesieniu do zapasów należy stwierdzić, że znaczna większość produkcji odbywa się na zamówienie. W związku z tym, o ile poziom zapasów producentów objętych próbą zmniejszył się znacząco w 2009 r. po czym, przy nieznacznych wahaniach w 2010 r., wzrósł w ODP niemal do poziomu z 2008 r., uważa się, że w tym przypadku zapasy nie stanowią właściwego wskaźnika szkody.
Producenci objęci próbą
2008
2009
2010
ODP
Stan zapasów na koniec okresu (w tonach)
106 078
82 788
107 490
104 184
indeks
100
78
101
98
d) Wielkość sprzedaży
(109)
Sprzedaż przemysłu unijnego na rynku unijnym spadła o 21 % między 2008 r. a ODP. Po spadku o 42 % w 2009 r., wielkość sprzedaży wzrastała ponownie o 21 punktów procentowych do ODP. Zmiana ta jest zgodna ze zmianą konsumpcji na rynku unijnym, która zmniejszyła się o 48 % między 2009 r. a ODP w wyniku pogorszenia się koniunktury gospodarczej, a następnie zaczęła rosnąć.
Przemysł unijny
2008
2009
2010
ODP
Sprzedaż na rzecz niepowiązanych podmiotów w Unii (w tonach)
1 445 070
841 514
1 060 349
1 135 572
indeks
100
58
73
79
e) Udział w rynku
(110)
Przemysł unijny stopniowo zwiększał swój udział w rynku od 2008 r. do ODP. Wzrost ten spowodowany jest głównie wpływem środków antydumpingowych w odniesieniu do przywozu z Chińskiej Republiki Ludowej po 2009 r. Przedstawiony poniżej udział w rynku to udział całkowitej sprzedaży przemysłu unijnego, zarówno na rzecz powiązanych, jak i niepowiązanych odbiorców w Unii, jako procent konsumpcji unijnej.
Przemysł unijny
2008
2009
2010
ODP
Udział w rynku
70,2 %
78,7 %
84,5 %
85,2 %
indeks
100
112
120
121
f) Wzrost
(111)
Między 2008 r. i ODP, gdy konsumpcja w Unii zmniejszyła się o 34 %, wielkość sprzedaży przemysłu unijnego spadła tylko o 21 %. Przemysł unijny zwiększył tym samym swój udział w rynku, podczas gdy udział przywozu z Rosji i Ukrainy zmniejszył się w tym samym okresie o 0,6 %.
g) Zatrudnienie
(112)
Między 2008 r. a ODP poziom zatrudnienia w przemyśle unijnym spadł o 8 %. Spadek rozpoczął się w 2009 r. i trwał w 2010 r., natomiast w ODP ponownie nastąpił wzrost o 11 % w stosunku do 2010 r. Pokazuje to, że przemysł unijny był w stanie dostosować się do nowej sytuacji rynkowej.
Przemysł unijny
2008
2009
2010
ODP
Zatrudnienie
14 456
13 131
12 073
13 368
indeks
100
91
84
92
h) Wydajność
(113)
Wydajność siły roboczej przemysłu unijnego, mierzona jako produkcja na ekwiwalent pełnego czasu pracy („EPC”) w ujęciu rocznym, podlegała wahaniom w okresie badanym.
Przemysł unijny
2008
2009
2010
ODP
Wydajność (tony w przeliczeniu na pracownika)
240,7
150,8
221,6
218,2
indeks
100
63
92
91
i) Wielkość marginesu dumpingu
(114)
Jeśli chodzi o wpływ wielkości rzeczywistego marginesu dumpingu na przemysł unijny, wpływ ten nie może być uznany za nieznaczny, biorąc pod uwagę ogólną wielkość przywozu z krajów, których dotyczy postępowanie.
7.3. Dane dotyczące producentów unijnych objętych próbą
a) Ceny sprzedaży i czynniki wpływające na ceny krajowe
(115)
Jednostkowe ceny sprzedaży przemysłu unijnego zmniejszyły się o 13 % między 2008 r. i ODP. Ceny wzrosły nieznacznie w 2009 r., po czym spadły o 17 % w 2010 r. W ODP ceny wzrosły nieznacznie w porównaniu z poziomem z 2010 r. Ta dynamika cen jest związana z faktem, że w 2008 r. bardzo wysokiemu popytowi towarzyszyły wysokie ceny surowców, czego skutkiem były wyższe ceny sprzedaży. Skutki tej sytuacji były nadal odczuwalne w pierwszej połowie 2009 r. Począwszy od drugiej połowy 2009 r., popyt znacząco się zmniejszył, a ceny spadły w następstwie obniżenia się cen surowców. W ODP spadek cen wydawał się być wstrzymany.
Producenci objęci próbą
2008
2009
2010
ODP
Średnia cena jednostkowa sprzedaży w UE (EUR/tonę)
1 286
1 300
1 086
1 115
indeks
100
101
84
87
b) Płace
(116)
Między 2008 r. a ODP średnie wynagrodzenie w przeliczeniu na EPC zmniejszyło się o 12 % w okresie badanym. Nie należy jednak z tego wyciągać żadnych merytorycznych wniosków.
c) Inwestycje i zdolność do pozyskania kapitału
(117)
Inwestycje w sektorze SPT wzrosły o 24 % w okresie badanym. Inwestycje były znaczące i wyniosły ponad 100 mln EUR w ODP. Sektor SPT jest przemysłem kapitałochłonnym, w którym utrzymanie pozycji konkurencyjnej wymaga od producenta znaczących inwestycji w linie produkcyjne. Dochodzenie wykazało, że inwestycji dokonano w celu utrzymania mocy produkcyjnych na dotychczasowym poziomie, a nie w celu zwiększenia wielkości produkcji. Ustalono również, że producenci objęci próbą nie mieli trudności z pozyskiwaniem kapitału w okresie badanym.
Producenci objęci próbą
2008
2009
2010
ODP
Inwestycje (w tys. EUR)
83 334
91 330
101 775
103 635
indeks
100
110
122
124
d) Rentowność na rynku unijnym
(118)
Mimo że rentowność w okresie badanym spadła o 66 %, producentom objętym próbą udało się osiągnąć zyski w całym okresie badanym. Zyski osiągnięte od 2008 r. do ODP przewyższały zysk docelowy wynoszący 3 %, o którym mowa w ostatnim dochodzeniu. Rok 2008 był bardzo dobrym rokiem, w którym osiągnięto wysokie zyski. W 2009 i 2010 r. rentowność spadła o 50 % w porównaniu z rokiem poprzednim, ale w ODP rentowność wzrosła ponownie o 35 % w porównaniu z poziomem z 2010 r. i wyniosła 6,6 %. Przemysłowi unijnemu udało się dostosować się do spadku popytu w Unii, do czego przyczynił się trwały światowy popyt dotyczący producentów objętych próbą, który umożliwił im zmniejszenie udziału stałych kosztów. Spadek rentowności po 2008 r. wynika z kryzysu gospodarczego, który spowodował znaczący spadek popytu, spadek cen oraz zmniejszenie wielkości produkcji, co miało negatywny wpływ na koszty produkcji.
Producenci objęci próbą
2008
2009
2010
ODP
Rentowność na rynku unijnym (%)
19,7 %
9,6 %
4,9 %
6,7 %
indeks
100
49
25
34
e) Zwrot z inwestycji
(119)
Zwrot z inwestycji (ROI), wyrażony jako całkowity zysk przyniesiony przez działalność związaną z SPT w ujęciu procentowym wartości księgowej netto aktywów bezpośrednio i pośrednio związanych z produkcją SPT, był ogólnie zgodny z wyżej opisanym trendem rentowności w całym okresie badanym i pozostał dodatni w całym okresie badanym. ROI spadł o 80 % w okresie badanym, ale w ODP wzrósł ponownie o 50 % w stosunku do 2010 r.
Producenci objęci próbą
2008
2009
2010
ODP
ROI (w %)
30 %
7 %
4 %
6 %
indeks
100
23
13
20
f) Przepływy pieniężne
(120)
Sytuacja w zakresie przepływów pieniężnych pogorszyła się znacząco między 2008 r. a ODP, gdy spadły one o 93 %. Tendencja w zakresie przepływów pieniężnych nie kształtowała się zgodnie z tendencją dotyczącą rentowności, co można tłumaczyć wysokim kosztem spadku wartości, typowym dla tego kapitałochłonnego przemysłu.
Producenci objęci próbą
2008
2009
2010
ODP
Przepływy pieniężne (w tys. EUR)
466 198
345 152
45 562
33 614
indeks
100
74
10
7
g) Poprawa sytuacji po wcześniejszym dumpingu
(121)
O ile wskaźniki przeanalizowane powyżej wskazują, że przemysł unijny odczuł pogorszenie się koniunktury gospodarczej, ponieważ zmniejszyły się wielkość sprzedaży, wielkość produkcji, ROI i przepływy pieniężne, wskaźniki te wskazują również, że przemysł unijny dostosował swoją infrastrukturę produkcyjną, aby lepiej sprostać nowej sytuacji gospodarczej oraz być w stanie wykorzystać możliwości na rynku unijnym i poza Unią, szczególnie w segmentach, w których można osiągnąć wysokie marże zysku. Poprawa sytuacji gospodarczej i finansowej przemysłu unijnego po nałożeniu środków antydumpingowych w 2006 r. na przywóz z krajów, których dotyczy postępowanie, oraz w 2009 r. w odniesieniu do przywozu z Chińskiej Republiki Ludowej, świadczy o tym, że środki są skuteczne, a przemysł unijny poradził sobie ze skutkami wcześniejszego dumpingu, pomimo iż nie osiągnął już poziomu rentowności z 2008 r.
7.4. Wniosek
(122)
Pomimo tego, że konsumpcja zmniejszyła się o 34 %, przemysł unijny zwiększył swój udział w rynku, a wielkość produkcji i wielkość sprzedaży spadły mniej niż poziom konsumpcji. Pod względem rentowności przemysł unijny przynosił zysk w całym okresie badanym. Mając na uwadze powyższe kwestie, można stwierdzić, że przemysł unijny nie poniósł istotnej szkody w okresie badanym.
8. PRAWDOPODOBIEŃSTWO PONOWNEGO WYSTĄPIENIA SZKODY
(123)
Jak wyjaśniono w motywach 69, 70, 77 i 78, eksportujący producenci w Rosji i na Ukrainie są w stanie znacząco zwiększyć swój eksport do Unii, wykorzystując dostępne wolne moce produkcyjne wynoszące około 1 750 000 ton, co równe jest całej konsumpcji unijnej. Całkowita zdolność produkcyjna producentów eksportujących w Rosji i na Ukrainie wynosi 5 500 000 ton. Jest zatem prawdopodobne, że w razie uchylenia środków na rynek unijny zostanie wprowadzona znacząca ilość rosyjskich i ukraińskich SPT, aby odzyskać udziały w rynku utracone ze względu na obowiązujące cła antydumpingowe i powiększyć je.
(124)
Jak podkreślono w motywie 95, ceny przywozu z Rosji i Ukrainy były na niskim poziomie i podcinały ceny unijne. Te niskie ceny najprawdopodobniej nadal byłyby stosowane. W przypadku Ukrainy, jak wskazano w motywie 80, ceny mogą nawet ulec dalszemu spadkowi. Taka polityka cenowa w połączeniu ze zdolnością eksporterów w wymienionych państwach do dostarczenia znaczących ilości produktu objętego postępowaniem na rynek unijny najprawdopodobniej wywarłaby negatywny wpływ na ceny na rynku unijnym oraz prawdopodobnie na sytuację gospodarczą przemysłu unijnego. Jak wykazano powyżej, wyniki finansowe przemysłu unijnego są ściśle powiązane z poziomem cen na rynku unijnym. Jest zatem prawdopodobne, że gdyby przemysł unijny był narażony na zwiększoną wielkość przywozu po cenach dumpingowych z Rosji i Ukrainy, pogorszyłoby to jego sytuację finansową, podobnie jak stwierdzono to w ostatnim dochodzeniu. Na tej podstawie stwierdza się, że uchylenie środków stosowanych wobec przywozu pochodzącego z Rosji i Ukrainy najprawdopodobniej skutkowałoby ponownym poniesieniem szkody przez przemysł unijny.
(125)
Należy przypomnieć, że środki antydumpingowe nałożono w 2006 r. w celu przeciwdziałania szkodliwemu dumpingowi powodowanemu przez przywóz między innymi z Chorwacji, Rosji i Ukrainy. Przemysł unijny nie mógł jednak w pełni skorzystać z tych środków, ponieważ udział w rynku tych krajów został zastąpiony przez przywóz z Chin po niskich cenach. Miało to z pewnością wpływ na ograniczoną poprawę sytuacji przemysłu unijnego, aż do momentu nałożenia środków przeciwko Chinom w 2009 r. Można zatem stwierdzić, że poprawa sytuacji przemysłu unijnego po wcześniejszym dumpingu nie może zostać uznana za pełną i że przemysł unijny jest nadal podatny na szkodliwe działanie, wywołane prawdopodobnie przez obecność znaczących ilości przywozu po cenach dumpingowych na rynek unijny.
(126)
W odniesieniu do Chorwacji, jak wskazano w motywie 60, jedyny zakład jest wystawiony na sprzedaż, produkcja została całkowicie wstrzymana i nie jest prawdopodobne jej wznowienie w najbliższym czasie. Ponadto biorąc pod uwagę fakt, że do Unii wywożone były jedynie nieznaczne ilości, nawet jeżeli produkcja miałaby być wkrótce wznowiona, jest bardzo mało prawdopodobne, aby wywóz do Unii osiągnął wielkość zanotowaną w przeszłości.
(127)
Zatem, w świetle znikomej wielkości wywozu w okresie badanym i faktu, że produkcja została całkowicie wstrzymana po ODP, stwierdza się, że uchylenie środków nałożonych na przywóz z Chorwacji najprawdopodobniej nie spowodowałoby ponownego wystąpienia szkody dla przemysłu unijnego.
9. INTERES UNII
9.1. Wprowadzenie
(128)
Zgodnie z art. 21 rozporządzenia podstawowego zbadano, czy utrzymanie istniejących środków antydumpingowych wobec Rosji i Ukrainy nie zaszkodziłoby interesom Unii jako całości. Interes Unii określono na podstawie analizy wszystkich zaangażowanych interesów. Należy przypomnieć, że w poprzednich dochodzeniach wprowadzenie środków nie zostało uznane za działanie wbrew interesom Unii. Co więcej: fakt, że obecne dochodzenie to przegląd, a więc obejmuje ono analizę sytuacji, w której środki antydumpingowe są już stosowane, umożliwia ocenę jakiegokolwiek nadmiernie niekorzystnego wpływu aktualnie obowiązujących środków antydumpingowych na zainteresowane strony.
(129)
Na tej podstawie zbadano, czy pomimo wniosków w sprawie prawdopodobieństwa ponownego wystąpienia szkodliwego dumpingu istnieją szczególnie ważne względy mogące prowadzić do wniosku, że utrzymanie obecnych środków wobec przywozu pochodzącego z Rosji i Ukrainy w tym konkretnym przypadku nie leży w interesie Unii.
9.2. Interes przemysłu unijnego
(130)
Przemysł unijny udowodnił, iż jest przemysłem strukturalnie rentownym. Potwierdza to pozytywny rozwój jego sytuacji gospodarczej w okresie badanym. Silną przesłankę, że przemysł unijny udało się dostosować do zmienionej sytuacji rynkowej, stanowi w szczególności fakt, że przemysł unijny zwiększył swój udział w rynku w okresie badanym. Ponadto przemysł unijny pozostawał rentowny przez cały okres badany.
(131)
Można rozsądnie przewidywać, że jeżeli środki antydumpingowe zostaną utrzymane, przemysł unijny będzie w dalszym ciągu odnosić z nich korzyści. Nałożenie środków pozwoli przemysłowi unijnemu zwiększyć wielkość sprzedaży i poziom zysku, co umożliwi dalsze inwestycje w zakłady produkcyjne. Jeżeli środki wprowadzone wobec przywozu pochodzącego z Rosji i Ukrainy nie zostałyby utrzymane, prawdopodobne jest, że przemysł unijny znowu poniesie szkodę w wyniku zwiększonego przywozu po cenach dumpingowych z tych państw, a jego sytuacja finansowa pogorszy się.
9.3. Interes importerów
(132)
Należy przypomnieć, że w poprzednich dochodzeniach ustalono, że wprowadzenie środków nie miałoby znaczących skutków dla importerów. Jak wskazano w motywie 18, trzech importerów udzieliło odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu i w pełni współpracowało w niniejszym dochodzeniu. Wskazali oni, że środki powodowały wzrost cen. Jednakże ponieważ dochodzenie wykazało, że współpracujący importerzy pozyskują SPT od różnych dostawców z wielu różnych krajów oraz że ceny są konkurencyjne, ewentualny wpływ przedłużenia stosowania środków nałożonych na przywóz z Rosji i Ukrainy będzie ograniczony.
(133)
W świetle powyższych ustaleń uznano, że obecnie obowiązujące środki nie mają znaczącego negatywnego wpływu na sytuację finansową importerów oraz że utrzymanie środków nie będzie mieć na nich niekorzystnego wpływu.
9.4. Interes użytkowników
(134)
Na podstawie dostępnych informacji wydaje się, że udział SPT w kosztach produkcji użytkowników jest dość niski. SPT są zwykle elementem większych projektów (kotły, rurociągi, budownictwo), stanowiąc jedynie ich część. Możliwe skutki utrzymania środków mogą zatem nie być znaczące.
(135)
Komisja przesłała kwestionariusze wszystkim znanym użytkownikom. Jak wskazano w motywie 18, tylko jeden użytkownik współpracował w niniejszym postępowaniu. Wskazał on, że nie odczuł istnienia środków, ponieważ dostępne są inne źródła dostaw, a SPT nie mają znaczącego udziału w jego kosztach produkcji. W tym kontekście stwierdzono, że mając na uwadze nieznaczny wpływ kosztów SPT na przemysł wykorzystujący produkt objęty postępowaniem oraz istnienie innych dostępnych źródeł dostaw, obowiązujące środki nie mają znaczącego wpływu na ten przemysł.
9.5. Wnioski dotyczące interesu Unii
(136)
Zważywszy na powyższe ustalenia, uznano, że nie ma żadnych istotnych powodów przemawiających przeciwko utrzymaniu obecnych środków antydumpingowych.
10. ŚRODKI ANTYDUMPINGOWE
(137)
Wszystkie strony zostały poinformowane o zasadniczych faktach i ustaleniach, na podstawie których zamierza się zalecić utrzymanie obowiązujących środków stosowanych wobec przywozu produktu objętego postępowaniem pochodzącego z Rosji i Ukrainy oraz zakończenie stosowania tych środków względem przywozu z Chorwacji. Wyznaczono również stronom termin do przedstawienia uwag dotyczących ujawnionych informacji.
(138)
Jeden rosyjski eksporter wnioskował o przesłuchanie przez rzecznika praw stron i przyznano mu taką możliwość. Ten eksporter twierdził, że Komisja niesłusznie uznała, że nie współpracował on w dochodzeniu. Eksporter ten wystąpił jako zainteresowana strona i przedstawił Komisji dwa oświadczenia, głównie dotyczące szkody, które zostały należycie wzięte pod uwagę przez Komisję. Jednakże eksporter ten nie przesłał odpowiedzi na kwestionariusz antydumpingowy i nie przedstawił żadnych informacji dotyczących jego ceny eksportowej. W związku z tym Komisja nie miała innego wyjścia niż obliczyć wartość normalną w odniesieniu do Rosji w oparciu o najlepsze dostępne fakty. Zastosowanie tej metodyki nie zostało zakwestionowane przez tego eksportera. W tych okolicznościach nie można uznać, że eksporter ten w pełni współpracował w dochodzeniu.
(139)
Ten sam eksporter twierdził również, że ujawnione informacje są niejasne, wewnętrznie sprzeczne i niewystarczająco umotywowane. Twierdzenie to nie zostało jednak uzasadnione.
(140)
Inny eksporter w Rosji twierdził, że przywóz z Rosji nie powinien być kumulowany z przywozem z Ukrainy. Jednakże w ostatnim dochodzeniu przywóz z Rosji i Ukrainy oceniano w sposób skumulowany (wraz z przywozem z Chorwacji). Ponieważ w odniesieniu do przywozu z Rosji i Ukrainy nadal spełnione są warunki określone w art. 3 ust. 4 rozporządzenia podstawowego, skutki tego przywozu były oceniane w sposób łączny, jak określono w motywach 88-92. Nie przedstawiono argumentów, które mogłyby uzasadniać zmiany metodyki w tym zakresie.
(141)
Kilka zainteresowanych stron twierdziło, że sytuacja przemysłu unijnego nie uzasadnia utrzymania środków, ponieważ ponowne wystąpienie szkody jest mało prawdopodobne. Nie przedstawiono jednak żadnych nowych argumentów, które prowadziłyby do odmiennych niż w motywach 123-127 wniosków dotyczących ponownego wystąpienia szkody.
(142)
Kilka zainteresowanych stron twierdziło także, że długi okres obowiązywania środków jest nieuzasadniony, i strony te wzywały do ich zakończenia. W tym względzie należy przypomnieć, że jest to pierwszy przegląd wygaśnięcia w odniesieniu do obecnego zakresu produktu. Środki dotyczące tego zakresu produktu obowiązują dopiero od 2006 r., co nie może być uznane za zbyt długi okres. W latach 1997-2004 obowiązywały rzeczywiście środki w odniesieniu do przywozu z Rosji, a w latach 2000-2004 w odniesieniu do przywozu z Chorwacji i Ukrainy, ale środki te dotyczyły znacznie mniejszego zakresu produktu. W każdym razie, ponieważ w niniejszym dochodzeniu stwierdzono, że warunki, o których mowa w art. 11 ust. 2 rozporządzenia podstawowego, zostały spełnione w odniesieniu do kontynuacji środków, fakt, że środki obowiązywały już od kilku lat, nie ma znaczenia.
(143)
Stwierdzono ponadto że przywóz z Rosji jest traktowany inaczej niż przywóz z Białorusi i Chorwacji, co można uznać za dyskryminację. Oświadczenie to nie odzwierciedla rzeczywistości, ponieważ sytuacja w odniesieniu do tych państw jest zupełnie inna. Skarga dotycząca przywozu z Białorusi została wycofana i w konsekwencji postępowanie zostało zakończone zgodnie z art. 9 ust. 1 rozporządzenia podstawowego (20). Po ujawnieniu informacji nie wskazano przesłanek świadczących, iż zakończenie to nie leży w interesie Unii. W odniesieniu do Chorwacji, jak określono w motywach 63-65, produkcja w tym państwie ustała.
(144)
Można w związku z tym stwierdzić, że otrzymane uwagi nie powodują zmiany powyższych wniosków.
(145)
Z powyższych ustaleń wynika, że zgodnie z art. 11 ust. 2 rozporządzenia podstawowego środki antydumpingowe stosowane względem przywozu SPT pochodzących z Rosji i Ukrainy powinny zostać utrzymane. Środki stosowane względem przywozu z Chorwacji powinny natomiast wygasnąć,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
1. Niniejszym nakłada się ostateczne cło antydumpingowe na przywóz rur i przewodów bez szwu, z żelaza lub ze stali, o okrągłym przekroju poprzecznym, o średnicy zewnętrznej nieprzekraczającej 406,4 mm, w których wartość ekwiwalentu węgla (Carbon Equivalent Value, CEV) nie przekracza 0,86 zgodnie ze wzorem oraz analizą chemiczną Międzynarodowego Instytutu Spawalnictwa (International Institute of Welding, IIW) (21), obecnie objętych kodami CN ex 7304 11 00, ex 7304 19 10, ex 7304 19 30, ex 7304 22 00, ex 7304 23 00, ex 7304 24 00, ex 7304 29 10, ex 7304 29 30, ex 7304 31 80, ex 7304 39 58, ex 7304 39 92, ex 7304 39 93, ex 7304 51 89, ex 7304 59 92 i ex 7304 59 93 (22) (kody TARIC 7304110010, 7304191020, 7304193020, 7304220020, 7304230020, 7304240020, 7304291020, 7304293020, 7304318030, 7304395830, 7304399230, 7304399320, 7304518930, 7304599230 i 7304599320) i pochodzących z Rosji i Ukrainy.
2. Stawka ostatecznego cła antydumpingowego mająca zastosowanie do ceny netto na granicy Unii przed ocleniem jest następująca dla produktów opisanych w ust. 1 i wyprodukowanych przez poniższe przedsiębiorstwa:
Państwo
Przedsiębiorstwo
Cło antydumpingowe
%
Dodatkowy kod TARIC
Rosja
Joint Stock Company Chelyabinsk Tube Rolling Plant i Joint Stock Company Pervouralsky Novotrubny Works
24,1
A741
OAO Volzhsky Pipe Plant, OAO Taganrog Metallurgical Works, OAO Sinarsky Pipe Plant i OAO Seversky Tube Works
27,2
A859
Wszystkie pozostałe przedsiębiorstwa
35,8
A999
Ukraina
OJSC Dnepropetrovsk Tube Works
12,3
A742
LLC Interpipe Niko Tube i OJSC Interpipe Nizhnedneprovsky Tube Rolling Plant (Interpipe NTRP)
17,7
A743
CJSC Nikopol Steel Pipe Plant Yutist
25,7
A744
Wszystkie pozostałe przedsiębiorstwa
25,7
A999
3. O ile nie określono inaczej, zastosowanie mają obowiązujące przepisy dotyczące należności celnych.
4. Postępowanie przeglądowe dotyczące przywozu rur i przewodów bez szwu z żelaza lub ze stali, o okrągłym przekroju poprzecznym, o średnicy zewnętrznej nieprzekraczającej 406,4 mm, w których wartość ekwiwalentu węgla (Carbon Equivalent Value - CEV) nie przekracza 0,86 zgodnie ze wzorem oraz analizą chemiczną Międzynarodowego Instytutu Spawalnictwa (International Institute of Welding, IIW), obecnie objętych kodami CN ex 7304 11 00, ex 7304 19 10, ex 7304 19 30, ex 7304 22 00, ex 7304 23 00, ex 7304 24 00, ex 7304 29 10, ex 7304 29 30, ex 7304 31 80, ex 7304 39 58, ex 7304 39 92, ex 7304 39 93, ex 7304 51 89, ex 7304 59 92 i ex 7304 59 93, pochodzących z Chorwacji, niniejszym zostaje zakończone.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Luksemburgu dnia 26 czerwca 2012 r.