ROZHODNUTÍ RADY 2010/765/SZBP
ze dne 2. prosince 2010
o činnosti EU v oblasti boje proti nedovolenému obchodu s ručními palnými a lehkými zbraněmi s využitím letecké dopravy
RADA EVROPSKÉ UNIE,
s ohledem na Smlouvu o Evropské unii, a zejména na čl. 26 odst. 2 této smlouvy,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Evropská rada přijala dne 13. prosince 2003 Evropskou bezpečnostní strategii, v níž bylo určeno pět hlavních výzev, kterým bude muset Unie čelit: terorismus, šíření zbraní hromadného ničení, regionální konflikty, selhání státní správy a organizovaná trestná činnost. Podstatou čtyř z těchto pěti výzev jsou důsledky nedovolené výroby, přepravy a pohybu ručních palných a lehkých zbraní, jakož i jejich nadměrné hromadění a jejich nekontrolované šíření.
(2)
Evropská rada přijala ve dnech 15. a 16. prosince 2005 strategii EU pro boj proti nedovolenému hromadění ručních palných a lehkých zbraní a střeliva pro ně a proti nedovolenému obchodování s nimi (dále jen „strategie EU SALW“). Strategie EU SALW prosazuje rozvoj politiky aktivního boje proti sítím nedovoleného obchodování s ručními palnými a lehkými zbraněmi (nezákonní zprostředkovatelé a dopravci) využívajícím vzdušného, námořního a pozemního prostoru Unie tím, že vypracovává mechanismy varování a spolupráce.
(3)
Akční plán spojený se strategií EU SALW rovněž zdůrazňuje, že je zapotřebí zlepšit dopad misí na řešení krizí tím, že se do jejich mandátu zahrnou opatření, jejichž cílem je zavedení hraniční kontroly (nebo kontroly vzdušného, pozemního a námořního prostoru v pásmu konfliktu) a odzbrojení.
(4)
Pracovní skupina Rady pro globální odzbrojení a kontrolu zbraní a společné situační středisko EU rozvíjí od roku 2007 iniciativu EU zaměřenou na boj proti nedovolenému obchodování s ručními palnými a lehkými zbraněmi s využitím letecké dopravy, a to tím, že mezi členskými státy posilují výměnu příslušných informací o podezřelých leteckých dopravcích. Pracovní skupina a situační středisko spolupracují při zavádění tohoto systému výměny informací se Stockholmským mezinárodním ústavem pro výzkum míru (SIPRI) i v rámci jeho projektu zaměřeného na mechanismus hodnocení boje proti nedovolenému obchodování (CIT-MAP). Pokud jde o tuto iniciativu, uvedená pracovní skupina v nedávné době souhlasila s tím, že zváží způsoby, jak by tato iniciativa EU mohla být prostřednictvím zajištění včasné aktualizace a zpracování příslušných informací provozuschopnější a účinnější.
(5)
Riziko, které pro mezinárodní bezpečnost představuje nedovolený obchod s ručními palnými a lehkými zbraněmi s využitím letecké dopravy, uznaly i další mezinárodní a regionální organizace. Fórum OBSE pro bezpečnost a spolupráci uspořádalo v roce 2007 zvláštní zasedání věnované této problematice a Parlamentní shromáždění OBSE přijalo v roce 2008 rezoluci, v níž se vyzývá k dokončení, přijetí a provádění příručky OBSE o osvědčených postupech týkajících se nedovolené letecké přepravy ručních palných a lehkých zbraní. Státy účastnící se Wassenaarského ujednání obdobně přijaly v roce 2007 „Osvědčené postupy pro předcházení destabilizujícím převodům ručních palných a lehkých zbraní s využitím letecké dopravy“. Četné zprávy skupiny odborníků Výboru pro sankce Rady bezpečnosti OSN týkající se západní Afriky a oblasti Velkých jezer také opakovaně poukázaly na klíčovou úlohu, již hrají společnosti zabývající se leteckou nákladní dopravou, které jsou zapojeny do nedovoleného obchodování s ručními palnými a lehkými zbraněmi.
(6)
Činnost předvídaná tímto rozhodnutím nesleduje cíle související se zvýšením bezpečnosti letecké dopravy,
PŘIJALA TOTO ROZHODNUTÍ
Článek 1
1. S ohledem na provádění strategie EU pro boj proti nedovolenému hromadění ručních palných a lehkých zbraní a střeliva pro ně a proti nedovolenému obchodování s nimi (dále jen „strategie EU SALW“) sleduje Unie tyto cíle:
a)
zdokonalení nástrojů a technik, které mají k dispozici příslušné mise na řešení krizí, mezinárodní orgány i vnitrostátní orgány třetích zemí a členské státy, za účelem účinného prověřování a určování podezřelých nákladních letadel pravděpodobně zapojených do nedovoleného obchodu s ručními palnými a lehkými zbraněmi ze třetích států či do nich s využitím letecké dopravy;
b)
zvýšení informovanosti a technické odborné znalosti příslušného mezinárodního a vnitrostátního personálu o osvědčených postupech v oblasti monitorování, odhalování a analýzy řízení rizik, pokud jde o letecké nákladní dopravce podezřelé z obchodování s ručními palnými a lehkými zbraněmi s využitím letecké dopravy v rámci třetích států, z nich či do nich.
2. K dosažení cílů uvedených v odstavci 1 přijme Unie tato opatření:
a)
rozvoj a praktické testování pilotního softwaru pro řízení rizik obchodování s využitím letecké dopravy určeného pro příslušné mise na řešení krizí a mezinárodní i vnitrostátní orgány a zahrnujícího pravidelně aktualizovanou databázi zejména leteckých společností, letadel, registračních čísel a dopravních tras;
b)
rozvoj a praktické testování bezpečného pilotního systému pro řízení rizik a šíření informací;
c)
vypracování a zveřejnění příručky a doprovodného materiálu pro odbornou přípravu, jakož i poskytování technické pomoci v zájmu snazšího využívání a přizpůsobení pilotního softwaru a bezpečného systému pro řízení rizik a šíření informací, mimo jiné i uspořádáním regionálních seminářů za účelem vyškolení příslušných misí na řešení krizí a mezinárodních i vnitrostátních orgánů.
Podrobný popis projektu je uveden v příloze.
Článek 2
1. Za provádění tohoto rozhodnutí odpovídá vysoký představitel Unie pro zahraniční věci a bezpečnostní politiku (dále jen „vysoký představitel“).
2. Technickým prováděním projektů uvedených v čl. 1 odst. 2 je pověřen SIPRI.
3. SIPRI plní své úkoly pod vedením vysokého představitele. Za tímto účelem uzavře vysoký představitel se SIPRI nezbytná ujednání.
Článek 3
1. Finanční referenční částka pro provádění projektu uvedeného v čl. 1 odst. 2 činí 900 000 EUR.
2. Výdaje financované částkou stanovenou v odstavci 1 jsou spravovány v souladu s postupy a pravidly, kterými se řídí souhrnný rozpočet Unie.
3. Komise dohlíží na řádnou správu výdajů uvedených v odstavci 1. Za tímto účelem uzavře se SIPRI finanční dohodu. Tato dohoda stanoví, že SIPRI zajistí viditelnost příspěvku Unie úměrnou jeho výši.
4. Komise usiluje o uzavření finanční dohody uvedené v odstavci 3 co nejdříve po vstupu tohoto rozhodnutí v platnost. Komise informuje Radu o veškerých potížích v tomto procesu a o dni uzavření finanční dohody.
Článek 4
Vysoký představitel podává Radě zprávy o provádění tohoto rozhodnutí vycházející z pravidelných dvouměsíčních zpráv vypracovaných SIPRI. Rada na základě těchto zpráv provádí hodnocení. Komise informuje o finančních aspektech provádění projektu uvedeného v čl. 1 odst. 2.
Článek 5
1. Toto rozhodnutí vstupuje v platnost dnem přijetí.
2. Pozbývá platnosti 24 měsíců po dni uzavření finanční dohody podle čl. 3 odst. 3 nebo šest měsíců po dni svého přijetí, pokud v této lhůtě nebude uzavřena uvedená finanční dohoda.
Článek 6
Toto rozhodnutí bude vyhlášeno v Úředním věstníku Evropské unie.
V Bruselu dne 2. prosince 2010.
DECYZJA RADY 2010/765/WPZiB
z dnia 2 grudnia 2010 r.
w sprawie działań UE na rzecz zwalczania nielegalnego handlu bronią strzelecką i lekką (BSiL) prowadzonego drogą powietrzną
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 26 ust. 2,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
W dniu 13 grudnia 2003 r. Rada przyjęła europejską strategię bezpieczeństwa określającą pięć kluczowych wyzwań, z którymi ma się zmierzyć Unia: terroryzm, rozprzestrzenianie broni masowego rażenia, konflikty regionalne, niewłaściwe funkcjonowanie państwa i przestępczość zorganizowana. Konsekwencje nielegalnego produkowania, transferu i obrotu bronią strzelecką i lekką („BSiL”) oraz jej nadmierne gromadzenie i niekontrolowane rozprzestrzenianie mają kluczowe znaczenie dla czterech z tych pięciu wyzwań.
(2)
W dniach 15-16 grudnia 2005 r. Rada przyjęła strategię UE w zakresie zwalczania nielegalnego gromadzenia BSiL i amunicji do niej oraz handlu nimi („strategia UE dotycząca BSiL”). Strategia UE dotycząca BSiL promuje rozwój polityki aktywnego zwalczania nielegalnych sieci handlu BSiL („nielegalnych handlarzy i przewoźników”) wykorzystujących unijną przestrzeń powietrzną, morską i lądową, poprzez opracowanie mechanizmów alarmowych i współpracy.
(3)
Plan działania w ramach strategii UE dotyczącej BSiL podkreśla również potrzebę zwiększenia wpływu misji zarządzania kryzysowego, dzięki zamieszczeniu w ich mandatach środków, mających na celu ustanowienie kontroli granicznych (lub kontroli przestrzeni powietrznej, lądowej i morskiej w strefach konfliktów), a także rozbrojenia.
(4)
Grupa Robocza Rady UE ds. Powszechnego Rozbrojenia i Kontroli Zbrojeń („CODUN”) oraz Centrum Sytuacyjne UE („SitCen”) przygotowywały od 2007 r. inicjatywę UE na rzecz powstrzymywania nielegalnego handlu BSiL w transporcie powietrznym, zwiększając między państwami członkowskimi wymianę stosownych informacji dotyczących podejrzanych przewoźników lotniczych. Ustanawiając taki system wymiany informacji, CODUN i SitCen współpracowały ze Sztokholmskim Międzynarodowym Instytutem Badań nad Pokojem („SIPRI”) i w ramach jego projektu oceny mechanizmu zwalczania nielegalnego handlu („CIT - MAP”). W ramach tej inicjatywy CODUN zgodził się ostatnio przeanalizować sposoby uczynienia tej inicjatywy UE bardziej operacyjną i skuteczniejszą, dzięki zapewnianiu na czas uaktualnień i przetwarzaniu stosownych informacji.
(5)
Ryzyko, jakie nielegalny handel BSiL drogą powietrzną stanowi dla bezpieczeństwa międzynarodowego, zostało uznane także przez inne organizacje międzynarodowe i regionalne. Forum OBWE na rzecz bezpieczeństwa i współpracy zorganizowało w 2007 r. specjalną sesję poświęconą temu tematowi, a Zgromadzenie Parlamentarne OBWE przyjęło w 2008 r. rezolucję wzywającą do uzupełnienia, przyjęcia i wprowadzenia w życie Podręcznika dobrych praktyk OBWE w sprawie nielegalnego transportu BSiL drogą powietrzną. Państwa uczestniczące w porozumieniu z Wassenaar przyjęły w 2007 r. „Najlepsze praktyki na rzecz zapobiegania destabilizującym transferom BSiL w transporcie powietrznym”. Ponadto wiele sprawozdań grupy ekspertów Komitetu Sankcji Rady Bezpieczeństwa ONZ dotyczących Afryki Zachodniej i regionu Wielkich Jezior wielokrotnie opisywało kluczową rolę odgrywaną przez przedsiębiorstwa przewozu lotniczego ładunków zaangażowane w nielegalny handel BSiL.
(6)
Działania przewidziane w niniejszej decyzji nie zmierzają do osiągnięcia żadnych celów związanych z poprawą bezpieczeństwa transportu lotniczego,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
1. Aby wdrożyć strategię UE w zakresie zwalczania nielegalnego gromadzenia BSiL i amunicji do niej oraz handlu nimi (strategia UE dotycząca BSiL), Unia realizuje następujące cele:
a)
usprawnianie narzędzi i technik pozostających do dyspozycji misji zarządzania kryzysowego, organów krajowych państw trzecich i organów międzynarodowych oraz organów państw członkowskich, aby skutecznie sprawdzać i namierzać podejrzane samoloty przewożące ładunki drogą powietrzną, które mogą być zaangażowane w nielegalny handel BSiL prowadzony drogą powietrzną, na terytorium, z lub do państw trzecich;
b)
zwiększanie świadomości i wiedzy technicznej właściwego personelu międzynarodowego i krajowego na temat najlepszych praktyk w zakresie monitorowania, wykrywania i analizy zarządzania ryzykiem w przypadku przewoźników ładunków drogą powietrzną, podejrzanych o nielegalny handel BSiL prowadzony drogą powietrzną, na terytorium, z lub do państw trzecich.
2. Aby osiągnąć cele, o których mowa w ust. 1, Unia podejmuje następujące środki:
a)
rozwój i próby terenowe pilotażowego oprogramowania komputerowego do zarządzania ryzykiem w handlu prowadzonego drogą powietrzną dla właściwych misji zarządzania kryzysowego oraz organów międzynarodowych i krajowych, w tym regularnie uaktualnianych baz danych dotyczących między innym przewoźników lotniczych, statków powietrznych, numerów rejestracyjnych i tras transportowych;
b)
rozwój prób terenowych bezpiecznego pilotażowego systemu zarządzania kryzysowego i rozpowszechniania informacji;
c)
opracowanie i publikacja podręcznika oraz towarzyszącego materiału szkoleniowego, jak również zapewnienie pomocy technicznej, aby ułatwić stosowanie i dostosowanie pilotażowego oprogramowania komputerowego oraz bezpiecznego systemu zarządzania kryzysowego i rozpowszechniania informacji, w tym dzięki organizowaniu regionalnych seminariów w celu szkolenia właściwych misji zarządzania kryzysowego oraz organów międzynarodowych i krajowych.
Szczegółowy opis projektu znajduje się w załączniku.
Artykuł 2
1. Za wdrożenie niniejszej decyzji odpowiada Wysoki Przedstawiciel Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa („WP”).
2. Techniczna realizacja projektów, o których mowa w art. 1 ust. 2, jest prowadzona przez SIPRI.
3. SIPRI wykonuje to zadanie pod kierunkiem WP. W tym celu WP dokonuje niezbędnych uzgodnień z SIPRI.
Artykuł 3
1. Finansowa kwota odniesienia na realizację projektu, o którym mowa w art. 1 ust. 2, wynosi 900 000 EUR.
2. Wydatkami pokrywanymi z kwoty określonej w ust. 1 zarządza się zgodnie z procedurami i zasadami mającymi zastosowanie do budżetu ogólnego Unii.
3. Komisja nadzoruje właściwe zarządzanie wydatkami, o których mowa w ust. 1. W tym celu Komisja zawiera umowę finansową z SIPRI. Umowa ta zawiera zobowiązanie SIPRI do zapewnienia, aby wkład UE był wyeksponowany stosownie do jego wielkości.
4. Komisja dąży do tego, aby umowa finansowa, o której mowa w ust. 3, została zawarta jak najszybciej po wejściu w życie niniejszej decyzji. Informuje ona Radę o wszelkich trudnościach z tym związanych oraz o dacie zawarcia tej umowy finansowej.
Artykuł 4
WP składa Radzie sprawozdania z wdrażania niniejszej decyzji na podstawie regularnych sprawozdań przygotowywanych co dwa miesiące przez SIPRI. Sprawozdania te stanowią dla Rady podstawę do przeprowadzenia oceny. Komisja dostarcza informacji na temat finansowych aspektów realizacji projektu, o którym mowa w art. 1 ust. 2.
Artykuł 5
1. Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.
2. Niniejsza decyzja wygasa 24 miesiące po dniu zawarcia umowy finansowej, o której mowa w art. 3 ust. 3, lub sześć miesięcy po dniu przyjęcia niniejszej decyzji, jeśli umowa finansowa nie zostanie do tego czasu zawarta.
Artykuł 6
Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Sporządzono w Brukseli dnia 2 grudnia 2010 r.