NAŘÍZENÍ KOMISE (EU) č. 113/2010
ze dne 9. února 2010,
kterým se provádí nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 471/2009 o statistice Společenství týkající se zahraničního obchodu se třetími zeměmi, pokud jde o rozsah obchodu, definici údajů, sestavování statistiky obchodu podle podnikových ukazatelů a fakturační měny a o zvláštní zboží a pohyby
(Text s významem pro EHP)
EVROPSKÁ KOMISE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie,
s ohledem na nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 471/2009 ze dne 6. května 2009 o statistice Společenství týkající se zahraničního obchodu se třetími zeměmi a o zrušení nařízení Rady (ES) č. 1172/95 (1), a zejména na čl. 3 odst. 2, 3 a 4, čl. 4 odst. 5, čl. 5 odst. 2 a 4, čl. 6 odst. 2 a 3 a čl. 8 odst. 1 a 2 uvedeného nařízení,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Nařízení (ES) č. 471/2009 vytváří společný rámec pro systematické vytváření evropské statistiky týkající se obchodu se zbožím se třetími zeměmi.
(2)
Je třeba uvést do souladu rozsah statistik zahraničního obchodu se zvláštními celními režimy, aby se zabránilo dvojímu započítávání obchodních toků a upřesnit, které zboží nebo pohyby jsou z metodických důvodů vyňaty ze statistik zahraničního obchodu.
(3)
K dosažení harmonizace při sestavování statistik zahraničního obchodu by měly být upřesněny údaje ze záznamů o dovozu a vývozu včetně toho, jaké kódy se mají používat.
(4)
Z metodických důvodů by měla být přijata ustanovení použitelná na zvláštní zboží nebo pohyby.
(5)
K dosažení harmonizace při sestavování statistik obchodu členěných podle podnikových ukazatelů a úhrnných statistik obchodu členěných podle fakturační měny by měla být definována metodika jejich vytváření.
(6)
Měla by být přijata ustanovení týkající se předávání údajů členskými státy Komisi (Eurostatu) a revize statistik, aby byla zajištěna srovnatelnost a přesnost údajů.
(7)
Měla by být provedena revize kódů povahy transakcí, aby bylo možno označit zboží, které je určeno ke zpracování dle smlouvy a vrací se do země, ze které bylo poprvé vyvezeno.
(8)
Měla by být přijata opatření, která zajistí poskytování statistických údajů pro případ, že další zjednodušení celních formalit a kontrol povede k nedostupnosti celních údajů; jde především o zjednodušení podle článku 116 nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 450/2008 ze dne 23. dubna 2008, kterým se stanoví celní kodex Společenství (modernizovaný celní kodex) (2).
(9)
Nařízení Komise (ES) č. 1917/2000 ze dne 7. září 2000, kterým se stanoví některá prováděcí pravidla k nařízení Rady (ES) č. 1172/95, pokud se jedná o statistiku zahraničního obchodu (3), by proto mělo být zrušeno.
(10)
Opatření stanovená tímto nařízením jsou v souladu se stanoviskem Výboru pro statistiku obchodu se zbožím s třetími zeměmi,
PŘIJALA TOTO NAŘÍZENÍ:
KAPITOLA 1
OBECNÁ USTANOVENÍ
Článek 1
Vyloučené zboží a pohyby
Zboží a pohyby uvedené v příloze I se vylučují ze statistik zahraničního obchodu.
KAPITOLA 2
DEFINICE A UPŘESNĚNÍ ÚDAJŮ
Článek 2
Kódy obchodních toků
Pro údaje o obchodních tocích získané z celních záznamů se použijí tyto kódy:
1
-
pokud jde o záznam dovozu,
2
-
pokud jde o záznam vývozu.
Článek 3
Referenční období
1. Referenčním obdobím je kalendářní rok a měsíc, ve kterém je zboží dovezeno nebo vyvezeno.
Pokud záznamy o dovozu a vývozu vycházejí z údajů v celním prohlášení, je referenčním obdobím kalendářní rok a měsíc, ve kterém celní orgány přijaly toto prohlášení.
2. Údaj o referenčním období je ve tvaru šestimístného číselného kódu, kde první čtyři čísla označují rok a poslední dvě měsíc.
Článek 4
Statistická hodnota
1. Statistická hodnota je založena na hodnotě, kterou má zboží v okamžiku a na místě přechodu hranic členského státu určení, pokud jde o dovoz, a členského státu skutečného vývozu, pokud jde o vývoz.
Statistická hodnota se vypočítá na základě hodnoty zboží uvedené v odstavci 2, v případě potřeby se upraví o náklady na dopravu a pojištění v souladu s odstavcem 4.
2. S ohledem na zásady oceňování stanovené v dohodě o provádění článku VII Všeobecné dohody o clech a obchodu (Dohoda WTO o celních hodnotách) je hodnota dovezeného nebo vyvezeného zboží:
a)
v případě prodeje nebo nákupu cena, která byla nebo má být za dovezené nebo vyvezené zboží skutečně zaplacena, nikoliv však libovolná nebo fiktivní hodnota;
b)
v ostatních případech cena, která by byla zaplacena v případě prodeje nebo nákupu.
Celní hodnota se použije, jestliže byla stanovena v souladu s celním kodexem pro zboží propuštěné do volného oběhu.
3. Hrubá hodnota zboží, kterého se týkají zpracovatelské operace, se stanoví takto:
a)
hodnota zboží, které má projít zpracováním, se určí jako hodnota nezpracovaného zboží;
b)
hodnota zboží po zpracování se určí jako hodnota nezpracovaného zboží plus přidaná hodnota za zpracovatelskou operaci.
4. Hodnotu uvedenou v odstavcích 2 a 3 lze v případě nutnosti upravit tak, že statistická hodnota bude obsahovat výhradně náklady na dopravu a pojištění v celé jejich výši, které vznikly při doručení zboží z místa odeslání:
a)
na hranice členského státu určení při dovozu (hodnota typu CIF);
b)
na hranice členského státu skutečného vývozu při vývozu (hodnota typu FOB).
5. Statistická hodnota se vyjádří v národní měně členského státu, ve kterém se podává celní prohlášení. Je-li k vyjádření statistické hodnoty v národní měně třeba převést měnu, použijí se tyto směnné kurzy:
a)
kurz, který je v souladu s ustanoveními o převodu měny stanovenými v celním kodexu platný v době přijetí celního prohlášení, nebo, není-li to možné,
b)
referenční kurz platný v době dovozu nebo vývozu zboží, který stanoví Evropská centrální banka pro členské státy v eurozóně, nebo oficiální kurz stanovený členskými státy, které nepatří do eurozóny.
Článek 5
Množství
Údaje o množství se uvádí takto:
a)
vlastní hmotnost vyjádřená v kilogramech, což je hmotnost zboží bez veškerých obalů;
b)
a v doplňkové jednotce vyjádřené v příslušné měrné jednotce podle platné kombinované nomenklatury.
Článek 6
Dovážející a vyvážející členské státy
1. Údaje o dovozu nebo vývozu členských států se kódují v souladu s klasifikací zemí a území pro statistiku zahraničního obchodu Evropské unie a statistiku obchodu mezi členskými státy stanovenou Komisí (dále jen „geonomenklatura“).
2. Údaje o členském státě, ve kterém bylo podáno celní prohlášení, označují členský stát, u jehož celní správy bylo celní prohlášení podáno nebo, pokud je použit zjednodušený postup stanovený v celním kodexu, u jehož celní správy bylo podáno doplňkové prohlášení a se souhlasem celních orgánů učiněn příslušný zápis do záznamů deklaranta.
3. V případě dovozu údaje o členském státě určení označují členský stát, o kterém je v době propuštění do příslušného celního režimu známo, že bude příjemcem odesílaného zboží, aniž by v některém jiném členském státě došlo k obchodním transakcím nebo jiným operacím, které mění právní status zboží.
Není-li možné určit členský stát určení, označují údaje členský stát, ve kterém se zboží nachází v době propuštění do příslušného celního režimu.
Jestliže má být dovezené zboží přepracováno pod celním dohledem, je členským státem určení členský stát, v němž proběhlo první přepracování.
4. V případě vývozu údaje o členském státě skutečného vývozu označují členský stát, o kterém je v době propuštění do příslušného celního režimu známo, že je odesílatelem zboží, aniž by v některém jiném členském státě před propuštěním do příslušného celního režimu došlo k obchodním transakcím nebo jiným operacím, které mění právní status zboží.
Je-li zboží po přepracování pod celním dohledem vyvezeno, je členským státem skutečného vývozu členský stát, v němž proběhlo poslední přepracování.
Článek 7
Partnerské země
1. Údaje o partnerských zemích se kódují v souladu s platnou geonomenklaturou.
2. V případě dovozu označují údaje o zemi původu zemi, ve které je zboží vyrobeno jako celek nebo ve které v souladu s celním kodexem, který stanoví pravidla o nepreferenčním původu zboží, alespoň došlo k jeho podstatné přeměně.
Údaje o zemi odeslání označují třetí zemi, ze které bylo zboží odesláno do členského státu určení, aniž by v některé jiné třetí zemi, došlo k obchodním transakcím nebo jiným operacím, které mění právní status zboží.
3. V případě vývozu označují údaje o zemi posledního známého určení třetí zemi, o které je v době propuštění do příslušného celního režimu nebo celně schváleného určení známo, že bude posledním příjemcem zboží.
Článek 8
Kód zboží
Údaje o zboží se kódují:
a)
v případě dovozu podle kódu zboží podpoložky Taric;
b)
v případě vývozu podle kódu zboží podpoložky kombinované nomenklatury.
Článek 9
Statistický postup
1. Statistický postup určí různé ukazatele používané k rozlišení obchodních transakcí, především podle jejich zařazení v celním režimu.
2. Je-li to možné, je kódem statistického postupu kód, který se odvodí ze čtyřmístného kódu označujícího deklarovaný postup podle celního kodexu. Použijí se tyto kódy:
1
-
běžný dovoz nebo vývoz,
2
-
dovoz nebo vývoz dotčený celním režimem aktivního zušlechťovacího styku,
3
-
dovoz nebo vývoz dotčený celním režimem pasivního zušlechťovacího styku,
9
-
dovoz nebo vývoz, který není zaznamenán z celních prohlášení.
Článek 10
Povaha transakce
1. Povaha transakce určí různé ukazatele, které jsou třeba ke stanovení rozsahu obchodu se zbožím na základě celních prohlášení, aby bylo možné sladit obchodní statistiky pro účely platební bilance a národních účtů a jiných statisticky významných ukazatelů.
2. Údaje o povaze transakce se kódují v souladu s přílohou II. Členské státy použijí kódy ve sloupci A nebo kombinaci kódů ve sloupci A a jejich rozdělení ve sloupci B uvedené v zmíněné příloze.
Článek 11
Preferenční zacházení při dovozu
1. Údaje o preferenčním zacházení se týkají sazebního zacházení, které je označeno kódem preference podle klasifikace stanovené v celním kodexu.
2. Údaje se týkají preferenčního zacházení, které celní orgány použily nebo použijí.
Článek 12
Druh dopravy
1. Údaje o druhu dopravy na hranici a druhu dopravy ve vnitrozemí se kódují podle přílohy III.
Druh dopravy na hranici označuje aktivní způsob dopravy, kterým má zboží při vývozu opustit statistické území Evropské unie a při dovozu na statistické území Evropské unie vstoupit.
Druh dopravy ve vnitrozemí v případě potřeby označuje aktivní způsob dopravy ve vnitrozemí, kterým se zboží při dovozu dostává na místo určení, nebo kterým má při vývozu opustit místo odeslání.
2. Pro údaje o kontejneru se použijí tyto kódy:
0
-
pokud zboží při překročení hranic statistického území Evropské unie není přepravováno v kontejnerech,
1
-
pokud zboží při překročení hranic statistického území Evropské unie je přepravováno v kontejnerech.
Článek 13
Identifikace obchodníka
Údajem o obchodníkovi je odpovídající identifikační číslo, které se při dovozu přiděluje dovozci/příjemci a při vývozu vývozci/odesílateli.
Článek 14
Fakturační měna
Je-li to možné, údaje o fakturační měně se získávají z celního prohlášení a kódují se takto:
0
-
pokud je měna uvedena v národní měně členského státu, který nepatří do eurozóny,
1
-
pokud je měna uvedena v eurech,
2
-
pokud je měna uvedena v amerických dolarech,
3
-
pokud je měna uvedena v jiné měně než národní měně členského státu, který nepatří do eurozóny, v jiné měně než euro nebo americký dolar.
KAPITOLA 3
SESTAVOVÁNÍ STATISTIK OBCHODU PODLE PODNIKOVÝCH UKAZATELŮ A STATISTIK OBCHODU V ČLENĚNÍ PODLE FAKTURAČNÍ MĚNY
Článek 15
Sestavování statistik obchodu podle podnikových ukazatelů
1. Národní statistické úřady sestaví roční statistiky obchodu podle podnikových ukazatelů.
2. Statistickými jednotkami jsou podniky definované v příloze nařízení Rady (EHS) č. 696/93 (4).
3. Statistické jednotky jsou vytvářeny tak, že k identifikačnímu číslu obchodníka podle článku 13 se v souladu s proměnnou 1.7a podle přílohy nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 177/2008 (5) přiřadí právní jednotka figurující v registru hospodářských subjektů.
4. K zajištění identifikace obchodníka a jeho propojení s údaji v registru hospodářských subjektů mají národní statistické úřady přístup k registračním a identifikačním údajům hospodářských subjektů poskytovaným v souladu s celními předpisy Evropské unie. Na žádost národních statistických úřadů poskytnou orgány zodpovědné za přidělení registračního identifikačního čísla pro hospodářský subjekt přístup k údajům uvedeným v příloze 38d nařízení Komise (EHS) č. 2454/93 (6).
5. Uvádějí se tyto ukazatele:
a)
obchodní toky;
b)
statistická hodnota;
c)
partnerská země;
d)
kód zboží na úrovni třídy nebo dvoumístného kódu uvedený v příloze nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 451/2008 (7);
e)
počet podniků;
f)
činnost, kterou podnik vykonává, na úrovni sekce nebo dvoumístného kódu podle statistické klasifikace ekonomických činností (NACE), jak je stanoveno v příloze I nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 1893/2006 (8);
g)
velikostní skupina posuzovaná podle počtu zaměstnanců v souladu s definicemi ukazatelů pro strukturální statistiku podnikání stanovenými v příloze I nařízení Komise (ES) č. 250/2009 (9).
6. Uvedou se tyto soubory údajů:
a)
míra shody mezi obchodním rejstříkem a registrem hospodářských subjektů;
b)
obchod podle činnosti a velikostní skupiny podniku;
c)
podíl největších podniků, pokud jde o hodnotu obchodu podle činnosti;
d)
obchod podle partnerské země a činnosti;
e)
obchod podle počtu partnerských zemí a činnosti;
f)
obchod podle zboží a činnosti.
7. Prvním referenčním rokem, pro který se sestavují roční statistiky, je rok 2010. Poté poskytují členské státy údaje za každý kalendářní rok.
8. Statistiky se předkládají do 18 měsíců po uplynutí referenčního roku.
9. Členské státy zajistí, že statistiky budou sestaveny tak, aby jejich šíření prováděné Komisí (Eurostatem) neumožnilo identifikaci podniku nebo obchodníka. Národní statistické úřady upřesní, na které údaje se vztahují ustanovení o zacházení s důvěrnými informacemi.
Článek 16
Sestavování statistik obchodu členěných podle fakturační měny
1. Národní statistické úřady sestaví roční statistiky obchodu podle fakturační měny.
2. Ve statistikách se vykazují tyto ukazatele:
a)
obchodní toky;
b)
statistická hodnota;
c)
fakturační měna v souladu s kódováním podle článku 14;
d)
celkem a v členění zboží podle tříd a oddílů platné Standardní mezinárodní klasifikace zboží (SITC) s uvedením těchto kódů:
1
-
suroviny kromě ropy v souladu se sekcemi 0-4 klasifikace SITC kromě oddílu 33,
2
-
ropa v souladu s oddílem 33 klasifikace SITC,
3
-
výrobky v souladu se sekcemi 5-8 klasifikace SITC.
3. Prvním referenčním rokem, pro který se sestavují roční statistiky, je rok 2010. Poté poskytují členské státy údaje za každý druhý kalendářní rok.
4. Statistiky se Komisi (Eurostatu) předávají do tří měsíců po uplynutí referenčního roku.
5. Zdrojem údajů jsou v souladu s čl. 4 odst. 1 nařízení (ES) č. 471/2009 informace uvedené v celních prohlášeních. Pokud však u vývozu není fakturační měna v celním prohlášení uvedena, členské státy provedou průzkum za účelem sestavení vývozu s členěním podle fakturační měny, která poskytuje statistiku s přesnými výsledky.
KAPITOLA 4
ZVLÁŠTNÍ ZBOŽÍ NEBO POHYBY
Článek 17
Průmyslová zařízení
1. Pro účely tohoto článku:
a)
„průmyslové zařízení“ je kombinací strojů, přístrojů, zařízení, vybavení, nástrojů a materiálů, které dohromady tvoří rozsáhlé stálé jednotky vyrábějící zboží nebo poskytující služby;
b)
„součást“ znamená dodávku pro průmyslové zařízení, která je složena ze zboží patřícího bez výjimky do stejné kapitoly KN;
c)
kód zboží týkající se součásti se sestaví takto:
i)
první čtyři číslice jsou 9880,
ii)
pátá a šestá číslice odpovídá kapitole KN, do které patří zboží, jež tvoří součást,
iii)
sedmá a osmá číslice je 0.
2. Členské státy mohou sestavovat statistiky vývozu na úrovni součástí za podmínky, že souhrnná statistická hodnota daného průmyslového zařízení, pokud se nejedná o kompletní průmyslová zařízení pro opakované použití, přesahuje 3 miliony EUR. Uvedení množství není povinné.
Článek 18
Časově rozložené zásilky
1. Pro účely tohoto článku znamená výraz „časově rozložené zásilky“ dodávku částí kompletní položky ve smontovaném či demontovaném stavu, které jsou z obchodních či přepravních důvodů zasílány během více než jednoho referenčního období.
2. Referenční období pro dovoz a vývoz časově rozložených zásilek lze upravit tak, že se údaje ohlašují pouze jednou, a to v měsíci, ve kterém je dovezena či vyvezena poslední zásilka.
Článek 19
Lodě a letadla
1. Pro účely tohoto článku:
a)
„loď“ znamená v souladu s kapitolou 89 klasifikace KN loď pro námořní plavbu, lodě k vlečení, válečné lodě a plovoucí konstrukce;
b)
„letadlo“ značí letadla spadající do kódu KN 8802 30 a 8802 40;
c)
„ekonomické vlastnictví“ znamená právo fyzické nebo právnické osoby využívat výhod spojených s používáním lodě či letadla v rámci hospodářské činnosti a přijetí s tím spojených rizik.
2. Statistika zahraničního obchodu vykazuje jako dovoz a vývoz lodí a letadel pouze:
a)
převod ekonomického vlastnictví lodi či letadla z fyzické nebo právnické osoby usazené v třetí zemi na fyzickou nebo právnickou osobu usazenou v dovážejícím členském státě; tato transakce se vykazuje jako dovoz;
b)
převod ekonomického vlastnictví lodi či letadla z fyzické nebo právnické osoby usazené ve vyvážejícím členském státě na fyzickou nebo právnickou osobu usazenou v třetí zemi; tato transakce se vykazuje jako vývoz. Jde-li o novou loď či letadlo, vývoz se zaznamená v členském státě výroby;
c)
dovoz a vývoz lodí nebo letadel před či po zpracování dle smlouvy v souladu s přílohou II, poznámka 2.
3. Statistiky zahraničního obchodu týkající se lodí a letadel se sestavují takto:
a)
množství je vyjádřeno v počtu kusů a v jakýchkoliv doplňkových jednotkách stanovených v KN, pokud se jedná o lodě, a podle vlastní hmotnosti a v doplňkových jednotkách u letadel;
b)
náklady na dopravu a pojištění se do statistické hodnoty nezahrnují;
c)
partnerskou zemí je:
i)
u pohybů podle odst. 2 písm. a) a b) členský stát, ve kterém je usazena fyzická či právnická osoba převádějící ekonomické vlastnictví lodi či letadla, pokud jde o dovoz, nebo v případě vývozu fyzická či právnická osoba, na kterou je převáděno ekonomické vlastnictví lodi či letadla,
ii)
třetí země výroby, pokud jde o dovoz, v případě nových lodí či letadel vyrobených mimo Evropskou unii,
iii)
u pohybů podle odst. 2 písm. c) třetí země, ve které je usazena fyzická či právnická osoba s ekonomickým vlastnictvím lodi či letadla (pokud jde o dovoz), či třetí země, která provádí zpracování dle smlouvy (pokud jde o vývoz);
d)
referenčním obdobím pro dovoz a vývoz, na které odkazuje odst. 2 písm. a) a b) je měsíc, ve kterém došlo k převodu vlastnictví.
4. Na žádost národních statistických úřadů poskytnou orgány odpovědné za správu registrů lodí a letadel veškeré dostupné informace vedoucí ke zjištění změny v ekonomickém vlastnictví lodě nebo letadla, která se uskutečnila mezi fyzickou či právnickou osobou usazenou v členském státě a fyzickou či právnickou osobou usazenou ve třetí zemi.
Článek 20
Zboží dodávané do lodí a letadel
1. Pro účely tohoto článku:
a)
„dodávka zboží do lodí a letadel“ znamená dodávku výrobků pro posádku a cestující, a dále pro provoz motorů, strojů a dalšího zařízení lodí či letadel;
b)
loď či letadlo se považují za majetek státu, ve kterém je usazena fyzická či právnická osoba s ekonomickým vlastnictvím lodi či letadla definovaném v čl. 19 odst. 1 písm. c).
2. Statistiky zahraničního obchodu se týkají vývozu zboží dodávaného z území vyvážejícího členského státu do lodí a letadel patřících třetí zemi.
3. Členské státy mohou pro zboží dodávané do lodí a letadel používat tyto kódy zboží:
-
:
9930 24 00
:
zboží kapitol KN 1 až 24,
-
:
9930 27 00
:
zboží kapitoly KN 27,
-
:
9930 99 00
:
zboží zařazené jinde.
Předávání údajů o množství je nepovinné, výjimku tvoří zboží kapitoly KN 27.
Pro partnerskou zemi lze také použít zjednodušený kód „QS“.
Článek 21
Zboží dodávané do zařízení na volném moři a z nich
1. Pro účely tohoto článku:
a)
„zařízení na volném moři“ znamená zařízení a přístroje instalované a stojící na moři mimo statistické území dané země;
b)
„zboží dodávané do zařízení na volném moři“ znamená dodávku výrobků pro posádku a pro provoz motorů, strojů a dalšího vybavení zařízení na volném moři;
c)
„zboží vyrobené zařízením na volném moři nebo jeho prostřednictvím získané“ znamená produkty, které se těží z mořského dna nebo podloží, nebo výrobky, které zařízení na volném moři vyrábí.
2. Statistika zahraničního obchodu vykazuje:
a)
dovoz, jestliže je zboží dodáváno:
i)
ze třetí země do zařízení na volném moři, které je instalováno v oblasti, kde má dovážející členský stát výhradní právo těžby z místního mořského dna nebo podloží,
ii)
ze zařízení na volném moři, které je instalováno v oblasti, kde má třetí země výhradní právo těžby z místního mořského dna nebo podloží, do dovážejícího členského státu,
iii)
ze zařízení na volném moři, které je instalováno v oblasti, kde má třetí země výhradní právo těžby z místního mořského dna nebo podloží, do zařízení na volném moři, které je instalováno v oblasti, kde má dovážející členský stát výhradní právo těžby z místního mořského dna nebo podloží;
b)
vývoz, jestliže je zboží dodáváno:
i)
do třetí země ze zařízení na volném moři, které je instalováno v oblasti, kde má vyvážející členský stát výhradní právo těžby z místního mořského dna nebo podloží,
ii)
z vyvážejícího členského státu do zařízení na volném moři, které je instalováno v oblasti, kde má třetí země výhradní právo těžby z místního mořského dna nebo podloží,
iii)
ze zařízení na volném moři, které je instalováno v oblasti, kde má vyvážející členský stát výhradní právo těžby z místního mořského dna nebo podloží, do zařízení na volném moři, které je instalováno v oblasti, kde má třetí země výhradní právo těžby z místního mořského dna nebo podloží.
3. Členské státy mohou pro zboží dodávané do zařízení na volném moři používat tyto kódy zboží:
-
:
9931 24 00
:
zboží kapitol KN 1 až 24,
-
:
9931 27 00
:
zboží kapitoly KN 27,
-
:
9931 99 00
:
zboží zařazené jinde.
Předávání údajů o množství je nepovinné, výjimku tvoří zboží kapitoly KN 27.
Pro partnerskou zemi lze také použít zjednodušený kód „QW“.
Článek 22
Mořské produkty
1. Pro účely tohoto článku:
a)
„mořské produkty“ značí produkty rybolovu, minerály a další použitelné produkty a všechny ostatní produkty, které ještě nebyly vyloženy loděmi pro námořní plavbu;
b)
loď se považuje za vlastnictví země, ve které je usazena fyzická či právnická osoba s ekonomickým vlastnictvím lodi definovaném v čl. 19 odst. 1 písm. c).
2. Statistika zahraničního obchodu vykazuje jako dovoz a vývoz mořských produktů:
a)
vyložení mořských produktů v přístavech dovážejícího členského státu nebo jejich získání loděmi patřícími dovážejícímu členskému státu z lodí patřících třetí zemi. Tyto transakce se vykazují jako dovoz;
b)
vyložení mořských produktů v přístavech třetí země z lodí patřících vyvážejícímu členskému státu nebo jejich získání loděmi patřícími třetí zemi z lodí patřících vyvážejícímu členském státu. Tyto transakce se vykazují jako vývoz.
3. Partnerskou zemí je třetí země, ve které je usazena fyzická či právnická osoba s ekonomickým vlastnictvím lodi, která provádí výlov (pokud se jedná o dovoz), nebo v případě vývozu třetí země, ve které jsou mořské produkty vykládány nebo kde je usazena fyzická či právnická osoba s ekonomickým vlastnictvím lodi, která mořské produkty získává.
4. Pokud nedochází k rozporu s jinými předpisy práva Unie, mají národní statistické úřady přístup nejenom k údajům z celních prohlášení, ale i k jiným zdrojům údajů, jako jsou například prohlášení lodí zapsaných v národním registru o mořských produktech vyložených v třetích zemích.
Článek 23
Kosmické lodě
1. Pro účely tohoto článku:
a)
„kosmická loď“ značí systém, který je schopen letět za hranice zemské atmosféry;
b)
„ekonomické vlastnictví“ znamená právo fyzické či právnické osoby využívat výhod spojených s používáním kosmické lodě v rámci hospodářské činnosti a přijetí s tím spojených rizik.
2. Vypuštění kosmické lodě, u které došlo k převodu ekonomického vlastnictví mezi fyzickou či právnickou osobou usazenou v třetí zemi a fyzickou či právnickou osobou usazenou v členském státě, se vykazuje:
a)
jako dovoz v členském státě, ve kterém je usazen nový vlastník;
b)
jako vývoz v členském státě, ve kterém byla hotová kosmická loď postavena.
3. Následující zvláštní ustanovení se použijí pro statistiku uvedenou v odstavci 2:
a)
statistická hodnota je definována jako hodnota kosmické lodi bez započtení nákladů na dopravu a pojištění;
b)
partnerskou zemí je třetí země, ve které byla hotová kosmická loď postavena (pokud se jedná o dovoz), při vývozu pak třetí země, ve které je usazen nový vlastník.
4. Pokud nedochází k rozporu s jinými předpisy práva Unie, mají národní statistické úřady přístup nejenom k celním prohlášením, ale i k veškerým dostupným zdrojům údajů nezbytným k zajištění shody s tímto článkem.
Článek 24
Elektřina a plyn
1. Kromě celních prohlášení mohou národní statistické úřady požadovat, aby příslušné údaje týkající se zaznamenávání dovozu a vývozu elektřiny a plynu mezi statistickým územím členského státu a třetími zeměmi byly poskytovány přímo hospodářskými subjekty, které vlastní nebo provozují sítě přenosových soustav pro elektřinu nebo plyn.
2. Údaje o statistické hodnotě předávané Komisi (Eurostatu) lze založit na odhadech. O metodice, kterou hodlají použít k provedení odhadu, informují členské státy Komisi (Eurostat) předem.
Článek 25
Zboží vojenské povahy
1. Statistiky zahraničního obchodu zahrnují dovoz a vývoz zboží určeného pro vojenské účely.
2. Členské státy mohou předávat méně podrobné informace, než je uvedeno v čl. 6 odst. 1 nařízení (ES) č. 471/2009, spadají-li tyto informace do vojenského tajemství v souladu s platnými definicemi v členském státě. Komisi (Eurostatu) je však třeba předávat alespoň údaje o celkové měsíční statistické hodnotě dovozu a vývozu.
KAPITOLA 5
ZÁVĚREČNÁ USTANOVENÍ
Článek 26
Předávání evropských statistik týkajících se dovozu a vývozu zboží
1. Členské státy přijmou všechna nezbytná opatření, aby zajistily, že údaje předávané Komisi (Eurostatu) jsou vyčerpávající a vyhovují kritériím kvality uvedeným v čl. 9 odst. 1 nařízení (ES) č. 471/2009.
2. Statistické údaje předávané Komisi (Eurostatu) jsou uváděny v národní měně členského státu, který statistiku sestavil.
3. Jestliže jsou měsíční výsledky předávané Komisi (Eurostatu) revidovány, členské státy předají revidované údaje nejpozději během měsíce, který následuje po měsíci, ve kterém byly revidované údaje k dispozici.
Článek 27
Zrušení
Nařízení (ES) č. 1917/2000 se zrušuje s účinkem ode dne 1. ledna 2010.
Nadále se použije pro údaje týkající se referenčních období před 1. lednem 2010.
Článek 28
Vstup v platnost
Toto nařízení vstupuje v platnost dvacátým dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Použije se ode dne 1. ledna 2010.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
V Bruselu dne 9. února 2010.
ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (UE) NR 113/2010
z dnia 9 lutego 2010 r.
w sprawie wykonania rozporządzenie (WE) nr 471/2009 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie statystyk Wspólnoty dotyczących handlu zagranicznego z państwami trzecimi w odniesieniu do zakresu zgłaszanego handlu, definicji danych, sporządzania statystyk handlowych w podziale według charakterystyki działalności oraz według waluty fakturowania, a także w odniesieniu do szczególnych towarów lub przepływów
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 471/2009 z dnia 6 maja 2009 r. w sprawie statystyk Wspólnoty dotyczących handlu zagranicznego z państwami trzecimi i uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 1172/95 (1), w szczególności jego art. 3 ust. 2, 3 i 4, art. 4 ust. 5, art. 5 ust. 2 i 4, art. 6 ust. 2 i 3 oraz art. 8 ust. 1 i 2,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
Rozporządzenie (WE) nr 471/2009 ustanawia wspólne ramy prawne dla systematycznego sporządzania europejskich statystyk dotyczących handlu towarami z państwami trzecimi.
(2)
Aby uniknąć podwójnego liczenia przepływów handlowych, niezbędne jest powiązanie zakresu statystyk dotyczących handlu zagranicznego z wyspecyfikowanymi procedurami celnymi, a także wyszczególnienie towarów lub przepływów wyłączonych ze statystyk dotyczących handlu zagranicznego z powodów metodologicznych.
(3)
W celu zharmonizowania procesu opracowywania statystyk handlu zagranicznego należy określić dane, które mają pochodzić z zarejestrowanego przywozu i wywozu, w tym kody, które należy stosować.
(4)
Z powodów metodologicznych należy ustanowić przepisy mające zastosowanie do szczególnych towarów lub przepływów.
(5)
Aby zharmonizować proces sporządzania statystyk dotyczących handlu w podziale według charakterystyki działalności oraz danych zagregowanych dotyczących handlu w podziale według waluty fakturowania, należy określić metodykę opracowywania tych statystyk.
(6)
Należy również ustanowić przepisy dotyczące przekazywania danych przez państwa członkowskie do Komisji (Eurostatu) oraz korygowania danych statystycznych, żeby zapewnić porównywalność i dokładność danych.
(7)
Kody rodzajów transakcji powinny zostać zmienione, żeby zapewnić możliwość identyfikacji towarów przeznaczonych do przetwarzania w ramach umowy, wysyłanych z powrotem do kraju wywozu.
(8)
Należy przyjąć środki gwarantujące przekazywanie danych statystycznych w sytuacji, gdy dalsze uproszczenie formalności celnych i kontroli celnych, w szczególności uproszczenie na mocy art. 116 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 450/2008 z dnia 23 kwietnia 2008 r. ustanawiającego wspólnotowy kodeks celny (zmodernizowany kodeks celny) (2), doprowadziłoby do braku dostępności danych celnych.
(9)
Należy zatem uchylić rozporządzenie Komisji (WE) nr 1917/2000 z dnia 7 września 2000 r. ustanawiające niektóre przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 1172/95 w odniesieniu do statystyki handlu zagranicznego (3).
(10)
Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu ds. Statystyk Odnoszących się do Handlu Towarami z Państwami Trzecimi,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
ROZDZIAŁ 1
POSTANOWIENIA OGÓLNE
Artykuł 1
Wyłączone towary i przepływy
Towary i przepływy umieszczone w wykazie w załączniku I wyłącza się ze statystyki handlu zagranicznego.
ROZDZIAŁ 2
DEFINICJE I SPECYFIKACJA DANYCH
Artykuł 2
Kody obrotów handlowych
Dla danych uzyskanych ze źródeł zarejestrowanych przez administrację celną dotyczących obrotów handlowych stosuje się następujące kody:
1
-
dla zarejestrowanego przywozu,
2
-
dla zarejestrowanego wywozu.
Artykuł 3
Okres referencyjny
1. Okresem referencyjnym jest rok i miesiąc kalendarzowy, w którym towary są przywożone lub wywożone.
Jeżeli źródłem zarejestrowanego przywozu i wywozu jest zgłoszenie celne, okresem referencyjnym jest rok i miesiąc kalendarzowy, w którym zgłoszenie zostało przyjęte przez organy celne.
2. Okres referencyjny jest określony sześciocyfrowym kodem, w którym pierwsze cztery cyfry oznaczają rok, a ostatnie dwie cyfry - miesiąc.
Artykuł 4
Wartość statystyczna
1. Wartość statystyczna to wartość towarów w czasie i miejscu przekraczania granicy państwa członkowskiego przeznaczenia - w przywozie oraz państwa członkowskiego rzeczywistego wywozu - w wywozie.
Wartość statystyczna obliczana jest na podstawie wartości towarów, o której mowa w ust. 2, oraz, w razie potrzeby, dostosowywana po uwzględnieniu kosztów transportu i ubezpieczenia zgodnie z ust. 4.
2. Stosownie do zasad określania wartości, ustanowionych w Porozumieniu dotyczącym stosowania art. VII Układu ogólnego w sprawie taryf celnych i handlu (Porozumienie WTO w sprawie określania wartości celnej), wartość towarów w przywozie lub wywozie to:
a)
w przypadku sprzedaży lub kupna, cena rzeczywiście zapłacona lub należna za przywiezione lub wywiezione towary, z wyłączeniem równowartości samowolnych lub nieprawdziwych;
b)
w innych przypadkach, cena, która zostałaby zapłacona podczas sprzedaży lub kupna.
Wartość celna jest stosowana, jeżeli została określona zgodnie z kodeksem celnym dla towarów dopuszczonych do obrotu.
3. Wartość towarów podlegających procesowi uszlachetniania określana jest na podstawie wartości brutto w następujący sposób:
a)
wartość nieprzetworzonych towarów przyjmowana jest dla towarów przeznaczonych do uszlachetniania;
b)
wartość nieprzetworzonych towarów i wartość dodana w wyniku procesów uszlachetniania przyjmowana jest dla towarów po ich uszlachetnianiu.
4. Wartość, o której mowa w ust. 2 i 3, jest w razie potrzeby dostosowywana w taki sposób, że wartość statystyczna obejmuje jedynie i wyłącznie koszty transportu i ubezpieczenia towarów z miejsca ich wysyłki:
a)
do granicy państwa członkowskiego przeznaczenia - w przywozie (CIF);
b)
do granicy państwa członkowskiego rzeczywistego wywozu - w wywozie (FOB).
5. Wartość statystyczna wyrażana jest w walucie krajowej państwa członkowskiego, w którym składane jest zgłoszenie celne. Jeżeli dla wyrażenia wartości statystycznej w walucie krajowej konieczne jest przeliczenie waluty, należy zastosować:
a)
kurs wymiany obowiązujący w momencie przyjęcia zgłoszenia zgodnie z przepisami dotyczącymi przeliczania walut ustanowionymi w kodeksie celnym, a jeżeli nie jest to możliwe;
b)
kurs urzędowy, obowiązujący w momencie przywozu lub wywozu towarów, ustalony przez Europejski Bank Centralny dla państw członkowskich należących do strefy euro, lub oficjalny kurs ustalony przez państwa członkowskie nienależące do strefy euro.
Artykuł 5
Ilości
Dane dotyczące ilości towarów oznaczane są w następujący sposób:
a)
masa netto wyrażana w kilogramach, oznaczająca masę towaru z wyłączeniem opakowania; oraz
b)
w stosownych przypadkach, uzupełniająca jednostka miary wyrażana w odpowiednich jednostkach miary, zgodnie z obowiązującą Nomenklaturą Scaloną.
Artykuł 6
Państwa członkowskie przywozu i wywozu
1. Dane dotyczące państw członkowskich przywozu lub wywozu kodowane są zgodnie z nomenklaturą krajów i terytoriów dla celów statystyki handlu zagranicznego Unii Europejskiej oraz statystyki handlu między państwami członkowskimi, ustanowioną przez Komisję, zwaną dalej „Geonomenklaturą”.
2. Dane dotyczące państwa członkowskiego, w którym składane jest zgłoszenie celne, wskazują państwo członkowskie, przez którego administrację celną składane jest zgłoszenie celne lub, w przypadku stosowania procedury uproszczonej, zgodnie z jej definicją w kodeksie celnym, do którego administracji celnej składane jest zgłoszenie uzupełniające, w tym odpowiedni zapis w pozycjach deklaranta, jeżeli jest to dozwolone przez organy celne.
3. W przypadku przywozu dane dotyczące państwa członkowskiego przeznaczenia wskazują państwo członkowskie, które w momencie zwolnienia do procedury celnej posiada wiedzę, iż towary zostaną wysłane, nie podlegając żadnym transakcjom handlowym ani innym operacjom zmieniającym ich status prawny w żadnym pośrednim państwie członkowskim.
Gdy nie jest to możliwe, dane te wskazują to państwo członkowskie, w którym towary znajdują się w momencie zwolnienia do procedury celnej.
Jeżeli towary są przywożone w celu ich przetwarzania pod kontrolą celną, państwem członkowskim przeznaczenia jest to państwo członkowskie, w którym odbywa się pierwszy etap przetwarzania.
4. W przypadku wywozu dane dotyczące państwa członkowskiego rzeczywistego wywozu wskazują państwo członkowskie, które w momencie zwolnienia do procedury celnej posiada wiedzę, iż towary zostaną wysłane, nie podlegając żadnym transakcjom handlowym ani innym operacjom zmieniającym ich status prawny w żadnym pośrednim państwie członkowskim przed ich zwolnieniem do procedury celnej.
Jeżeli towary są wywożone po przetwarzaniu pod kontrolą celną, państwem członkowskim wywozu jest państwo członkowskie, w którym odbywał się ostatni etap przetwarzania.
Artykuł 7
Państwa partnerskie
1. Dane dotyczące państw partnerskich kodowane są zgodnie z obowiązującą Geonomenklaturą.
2. W przypadku przywozu dane dotyczące kraju pochodzenia wskazują kraj, w którym odbył się cały proces produkcji towarów lub ostatnia ich znacząca transformacja zgodnie z przepisami kodeksu celnego, ustanawiającymi zasady dotyczące niepreferencyjnego pochodzenia.
Dane dotyczące kraju przesyłki/wysyłki wskazują państwo trzecie, z którego towary są wysyłane do państwa członkowskiego przeznaczenia, nie podlegając żadnym transakcjom handlowym ani innym operacjom zmieniającym ich status prawny, odbywającym się w pośrednim państwie trzecim.
3. W przypadku wywozu dane dotyczące ostatniego znanego kraju przeznaczenia wskazują ostatnie państwo trzecie, które w momencie zwalniania do procedury celnej lub obróbki zatwierdzonej przez organy celne posiada wiedzę, że towary zostaną dostarczone.
Artykuł 8
Kody towarów
Dane dotyczące towarów kodowane są:
a)
w przywozie - zgodnie z kodem towaru w podpozycji Taric;
b)
w wywozie - zgodnie z kodem towaru w podpozycji Nomenklatury Scalonej.
Artykuł 9
Procedura statystyczna
1. Procedura statystyczna określa różne właściwości stosowane w rozróżnianiu transakcji handlowych, w szczególności zgodnie z ich umiejscowieniem w procedurze celnej.
2. Kod procedury statystycznej to - w dających się zastosować przypadkach - kod pochodzący od czterocyfrowego kodu określającego zadeklarowaną procedurę zgodnie z kodeksem celnym. Stosuje się następujące kody:
1
-
normalny przywóz lub wywóz,
2
-
przywóz lub wywóz objęty procedurą celną uszlachetniania czynnego,
3
-
przywóz lub wywóz objęty procedurą celną uszlachetniania biernego,
9
-
przywóz lub wywóz niezarejestrowany ze zgłoszeń celnych.
Artykuł 10
Rodzaj transakcji
1. Rodzaj transakcji obejmuje różne właściwości wymagane do określenia zakresu handlu towarami w oparciu o zgłoszenia celne, w celu ujednolicenia statystyk handlowych dla celów bilansu płatniczego i rachunków narodowych ze statystykami dotyczącymi innych właściwości o znaczeniu statystycznym.
2. Dane dotyczące charakteru transakcji kodowane są zgodnie z załącznikiem II. Państwa członkowskie stosują kody ujęte w kolumnie A lub połączenie kodów z kolumny A z ich podpodziałami z kolumny B ujęte w tym załączniku.
Artykuł 11
Preferencyjne traktowanie przywozu
1. Dane dotyczące preferencyjnego traktowania to środki taryfowe wskazane przez kod preferencyjny zgodnie z klasyfikacją ustanowioną w kodeksie celnym.
2. Dane te odnoszą się do preferencyjnego traktowania zastosowanego lub przyznanego przez organy celne.
Artykuł 12
Rodzaj transportu
1. Dane dotyczące rodzaju transportu na granicy oraz rodzaju transportu wewnętrznego kodowane są zgodnie z załącznikiem III.
Rodzaj transportu na granicy określa środek transportu, którym, w przypadku wywozu, towary opuszczają terytorium statystyczne Unii Europejskiej oraz, w przypadku przywozu, którym towary zostały wprowadzone na terytorium statystyczne Unii Europejskiej.
Rodzaj transportu wewnętrznego określa, w stosownych przypadkach, środek transportu śródlądowego, którym towary docierają do miejsca zakończenia transportu, w przypadku przywozu, lub którym opuściły miejsce wysyłki, w przypadku wywozu.
2. Dla danych dotyczących kontenerów stosowane są następujące kody:
0
-
jeżeli towary nie są transportowane w kontenerach w momencie przekraczania granicy terytorium statystycznego Unii Europejskiej,
1
-
jeżeli towary są transportowane w kontenerach w momencie przekraczania granicy terytorium statystycznego Unii Europejskiej.
Artykuł 13
Identyfikacja przedsiębiorstw handlowych
Dane dotyczące przedsiębiorstw handlowych to odpowiedni numer identyfikacyjny przyznany importerowi/odbiorcy, w przypadku przywozu, oraz eksporterowi/nadawcy, w przypadku wywozu.
Artykuł 14
Waluta fakturowania
Dane dotyczące waluty fakturowania pochodzą, w stosownych przypadkach, ze zgłoszeń celnych i są kodowane w następujący sposób:
0
-
jeżeli waluta podana jest w krajowej walucie państwa członkowskiego nienależącego do strefy euro,
1
-
jeżeli waluta podana jest w euro,
2
-
jeżeli waluta podana jest w dolarach amerykańskich,
3
-
jeżeli waluta podana jest w walucie innej niż waluta krajowa państwa członkowskiego nienależącego do strefy euro, w euro lub w dolarach amerykańskich.
ROZDZIAŁ 3
SPORZĄDZANIE STATYSTYK HANDLOWYCH W PODZIALE WEDŁUG CHARAKTERYSTYKI DZIAŁALNOŚCI I STATYSTYK HANDLOWYCH W PODZIALE WEDŁUG WALUTY FAKTUROWANIA
Artykuł 15
Sporządzanie statystyk handlowych w podziale według charakterystyki działalności
1. Krajowe urzędy statystyczne sporządzają roczne statystyki handlowe w podziale według charakterystyki działalności.
2. Jednostkami statystycznymi są przedsiębiorstwa zgodnie z definicją w załączniku do rozporządzenia Rady (EWG) nr 696/93 (4).
3. Jednostki statystyczne tworzone są przez połączenie numeru identyfikacyjnego przedsiębiorstwa handlowego zgodnie z art. 13 z jednostką prawną w rejestrze przedsiębiorstw zgodnie ze zmienną 1.7a, o której mowa w załączniku do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 177/2008 (5).
4. Aby zapewnić identyfikację przedsiębiorstwa handlowego oraz połączenie z rejestrem przedsiębiorstw, krajowe urzędy statystyczne mają dostęp do danych dotyczących rejestracji i identyfikacji podmiotów gospodarczych, dostarczanych zgodnie z przepisami celnymi Unii Europejskiej. Organy odpowiedzialne za przydzielanie numeru w formacie EORI (Economic Operator Registration Identification - Wspólnotowy System Rejestracji i Identyfikacji Podmiotów Gospodarczych), na wniosek krajowych urzędów statystycznych, udostępniają dane wymienione w załączniku 38d do rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2454/93 (6).
5. Zbierane są informacje o następujących cechach:
a)
obroty handlowe;
b)
wartość statystyczna;
c)
państwo partnerskie;
d)
kod towaru, zgodnie z sekcją lub dwucyfrowym numerem, podanymi w załączniku do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 451/2008 (7);
e)
liczba przedsiębiorstw;
f)
działalność prowadzona przez przedsiębiorstwo zgodnie z sekcją lub dwucyfrowym kodem statystycznej klasyfikacji działalności gospodarczej (NACE), ustanowionej w załączniku I do rozporządzenia (WE) nr 1893/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady (8);
g)
klasa wielkości mierzona liczbą pracowników zgodnie z definicjami cech na potrzeby statystyk strukturalnych dotyczących przedsiębiorstw, ustanowionych w załączniku I do rozporządzenia Komisji (WE) nr 250/2009 (9).
6. Zbierane są następujące zbiory danych:
a)
procent zgodności między rejestrem handlowym a rejestrem przedsiębiorstw;
b)
wartość obrotów handlowych w podziale według rodzajów działalności i klasy wielkości przedsiębiorstwa;
c)
udział największych przedsiębiorstw mierzony wartością obrotów handlowych w podziale według rodzajów działalności;
d)
wartość obrotów handlowych w podziale według państw partnerskich i rodzajów działalności;
e)
handel w podziale według liczby państw partnerskich i rodzajów działalności;
f)
handel w podziale według towarów i rodzajów działalności.
7. Pierwszym rokiem referencyjnym, dla którego sporządzane są statystyki roczne, jest rok 2010. Państwa członkowskie dostarczają dane za każdy kolejny rok kalendarzowy.
8. Dane statystyczne przekazuje się w ciągu 18 miesięcy od końca roku referencyjnego.
9. Państwa członkowskie gwarantują, że dane statystyczne dostarczane są w sposób, który uniemożliwia identyfikację przedsiębiorstwa lub podmiotu handlowego w wyniku rozpowszechniania tych danych przez Komisję (Eurostat). Krajowe urzędy statystyczne określają, które dane objęte są klauzulą poufności.
Artykuł 16
Sporządzanie statystyk handlowych w podziale według waluty fakturowania
1. Krajowe urzędy statystyczne sporządzają roczne statystyki handlowe w podziale według waluty fakturowania.
2. Statystyki te zawierają informacje o następujących cechach:
a)
obroty handlowe;
b)
wartość statystyczna;
c)
waluta fakturowania kodowana zgodnie z art. 14;
d)
wartość ogółem oraz w podziale według produktów zgodnie z sekcjami lub działami obowiązującej Międzynarodowej Standardowej Klasyfikacji Handlu (SITC), wskazując następujące kody:
1
-
surowce z wyjątkiem ropy, zgodnie z SITC sekcja 0-4, z wyjątkiem działu 33,
2
-
ropa, zgodnie z SITC dział 33,
3
-
produkty wytworzone zgodnie z SITC sekcja 5-8.
3. Pierwszym rokiem referencyjnym, dla którego sporządzane są statystyki roczne, jest rok 2010. Od tego czasu państwa członkowskie dostarczają dane co drugi rok kalendarzowy.
4. Statystyki przekazuje się Komisji (Eurostatowi) w ciągu trzech miesięcy od końca roku referencyjnego.
5. Źródłem danych są informacje zarejestrowane ze zgłoszeń celnych zgodnie z art. 4 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 471/2009. Jeżeli jednak waluta fakturowania, w przypadku wywozu, nie jest podana w zgłoszeniu celnym, państwa członkowskie przeprowadzają badanie w celu zebrania danych dotyczących wywozu w podziale według waluty fakturowania, które umożliwi uzyskanie dokładnych danych dla celów statystycznych.
ROZDZIAŁ 4
SZCZEGÓLNE TOWARY LUB PRZEPŁYWY
Artykuł 17
Zakłady przemysłowe
1. Do celów niniejszego artykułu:
a)
„zakład przemysłowy” oznacza kombinację maszyn, aparatury, przyrządów, wyposażenia, narzędzi i materiałów, które są przeznaczone do wspólnego działania jako duża jednostka przeznaczona do produkcji towarów lub świadczenia usług;
b)
„część składowa” oznacza dostawę dla zakładu przemysłowego, składającą się z towarów, które należą do tego samego działu CN;
c)
kod towaru części składowej tworzony jest w następujący sposób:
(i)
pierwsze cztery cyfry to 9880;
(ii)
piąta i szósta cyfra odpowiadają numerowi działu CN, do którego należą towary będące częścią składową;
(iii)
siódma i ósma cyfra to 0.
2. Państwa członkowskie mogą sporządzać statystyki dotyczące wywozu na poziomie części składowych, pod warunkiem że łączna wartość statystyczna danego zakładu przemysłowego przekracza 3 mln EUR, chyba że są to kompletne zakłady przemysłowe do ponownego wykorzystania. Podawanie ilości jest dobrowolne.
Artykuł 18
Towary wysyłane partiami
1. Do celów niniejszego artykułu „towary wysyłane partiami” oznaczają dostawę części składowych kompletnego towaru w stanie rozmontowanym lub niezmontowanym, zrealizowaną w ciągu więcej niż jednego okresu referencyjnego z przyczyn handlowych lub związanych z transportem.
2. Okres referencyjny w przypadku przywozu lub wywozu towarów wysyłanych partiami może zostać dostosowany w taki sposób, żeby dane rejestrowane były tylko raz, w miesiącu, w którym ostatnia przesyłka jest przywożona lub wywożona.
Artykuł 19
Statki i statki powietrzne
1. Do celów niniejszego artykułu:
a)
„statek” oznacza statki pełnomorskie, zgodnie z działem 89 CN, holowniki, okręty wojenne i konstrukcje pływające;
b)
„statek powietrzny” oznacza samoloty objęte kodami CN 8802 30 i 8802 40;
c)
„prawo własności” oznacza prawo osoby fizycznej lub prawnej do czerpania korzyści związanych z korzystaniem ze statku lub statku powietrznego podczas wykonywania działalności gospodarczej na mocy akceptacji ryzyka związanego z tą działalnością.
2. Statystyki dotyczące handlu zagranicznego obejmują jedynie następujący przywóz lub wywóz statków i statków powietrznych:
a)
przeniesienie prawa własności statku lub statku powietrznego z osoby fizycznej lub prawnej mającej swoją siedzibę w państwie trzecim na osobę fizyczną lub prawną mającą swoją siedzibę w państwie członkowskim przywozu. Transakcja ta jest traktowana jako przywóz;
b)
przeniesienie prawa własności statku lub statku powietrznego z osoby fizycznej lub prawnej mającej swoją siedzibę w państwie członkowskim wywozu na osobę fizyczną lub prawną mającą swoją siedzibę w państwie trzecim. Transakcja ta jest traktowana jako wywóz. Jeżeli statek lub statek powietrzny jest nowy, wywóz jest rejestrowany w państwie członkowskim, w którym został on zbudowany;
c)
przywóz i wywóz statków lub statków powietrznych przed lub po przetwarzaniu w ramach umowy zgodnie z definicją w załączniku II przypis 2.
3. Statystyki handlu zagranicznego dotyczące handlu statkami lub statkami powietrznymi sporządzane są w sposób następujący:
a)
dla statków ilość jest podawana jako liczba jednostek lub w innych uzupełniających jednostkach miary ustanowionych w CN, natomiast dla statków powietrznych - według masy netto i w uzupełniających jednostkach miary;
b)
koszty transportu i ubezpieczenia wyłącza się z wartości statystycznej;
c)
państwem partnerskim jest:
(i)
państwo trzecie, w którym swoją siedzibę ma osoba fizyczna lub prawna przenosząca prawo własności statku lub statku powietrznego, w przypadku przywozu, lub osoba fizyczna lub prawna, na którą przenoszone jest prawo własności statku lub statku powietrznego, w przypadku wywozu, dla przepływów, o których mowa w ust. 2 lit. a) i b);
(ii)
państwo trzecie budowy, w przypadku przywozu, jeżeli nowy statek lub statek powietrzny został zbudowany poza Unią Europejską;
(iii)
państwo trzecie, w którym swoją siedzibę ma osoba fizyczna lub prawna posiadająca prawo własności statku lub statku powietrznego, w przypadku przywozu, lub państwo trzecie, w którym odbywa się przetwarzanie w ramach umowy, w przypadku wywozu, dla przepływów, o których mowa w ust. 2 lit. c);
d)
okresem referencyjnym dla przywozu i wywozu, o których mowa w ust. 2 lit. a) i b), jest miesiąc, w którym następuje przeniesienie prawa własności.
4. Na prośbę krajowych urzędów statystycznych organy odpowiedzialne za zarządzanie rejestrami statków i statków powietrznych dostarczają wszystkie dostępne informacje w celu ustalenia zmian w prawie własności statku lub statku powietrznego między osobą fizyczną lub prawną, mającą swoją siedzibę w państwie członkowskim, a osobą fizyczną lub prawną, mającą swoją siedzibę w państwie trzecim.
Artykuł 20
Zaopatrzenie statków i statków powietrznych
1. Do celów niniejszego artykułu:
a)
„zaopatrzenie statków i statków powietrznych” oznacza dostawę produktów przeznaczonych dla załogi i pasażerów oraz produktów niezbędnych do działania silników, maszyn i innego sprzętu na statkach lub statkach powietrznych;
b)
statki lub statki powietrzne uznaje się za należące do kraju, w którym swoją siedzibę ma osoba fizyczna lub prawna posiadająca prawo własności statku lub statku powietrznego, zgodnie z definicją w art. 19 ust. 1 lit. c).
2. Statystyki handlu zagranicznego obejmują wywóz towarów dostarczanych z terytorium państwa członkowskiego wywozu przeznaczonych na zaopatrzenie statków i statków powietrznych należących do państwa trzeciego.
3. Państwa członkowskie mogą stosować następujące kody dla towarów przeznaczonych na zaopatrzenie statków i statków powietrznych:
-
:
9930 24 00
:
towary sklasyfikowane w dziale CN 1 do 24,
-
:
9930 27 00
:
towary sklasyfikowane w dziale CN 27,
-
:
9930 99 00
:
towary sklasyfikowane gdzie indziej.
Przekazywanie danych dotyczących ilości jest nieobowiązkowe, z wyjątkiem towarów sklasyfikowanych w dziale CN 27.
Ponadto można stosować uproszczony kod państwa partnerskiego „QS”.
Artykuł 21
Zaopatrzenie instalacji morskich
1. Do celów niniejszego artykułu:
a)
„instalacje morskie” oznaczają sprzęt i urządzenia zainstalowane i stacjonujące na morzu poza statystycznym terytorium danego kraju;
b)
„towary dostarczane do instalacji morskich” oznaczają dostawę produktów przeznaczonych dla załogi oraz produktów niezbędnych do działania silników, maszyn i innego sprzętu na instalacjach morskich;
c)
„towary otrzymane z instalacji morskich lub przez nie wyprodukowane” oznaczają produkty pozyskane z dna morskiego lub podglebia, lub wyprodukowane przez instalację morską.
2. Statystyki handlu zagranicznego obejmują:
a)
przywóz, jeżeli towary dostarczane są:
(i)
z państwa trzeciego do instalacji morskiej znajdującej się na obszarze, na którym państwo członkowskie przywozu posiada wyłączne prawo do eksploatacji dna morskiego lub podglebia;
(ii)
z instalacji morskiej znajdującej się na obszarze, na którym państwo trzecie posiada wyłączne prawo do eksploatacji dna morskiego lub podglebia, do państwa członkowskiego przywozu;
(iii)
z instalacji morskiej znajdującej się na obszarze, na którym państwo trzecie posiada wyłączne prawo do eksploatacji dna morskiego lub podglebia, do instalacji morskiej znajdującej się na obszarze, na którym państwo członkowskie przywozu posiada wyłączne prawo do eksploatacji dna morskiego lub podglebia;
b)
wywóz, jeżeli towary dostarczane są:
(i)
do państwa trzeciego z instalacji morskiej znajdującej się na obszarze, na którym państwo członkowskie wywozu posiada wyłączne prawo do eksploatacji dna morskiego lub podglebia;
(ii)
do instalacji morskiej znajdującej się na obszarze, na którym państwo trzecie posiada wyłączne prawo do eksploatacji dna morskiego lub podglebia, z państwa członkowskiego wywozu;
(iii)
do instalacji morskiej znajdującej się na obszarze, na którym państwo trzecie posiada wyłączne prawo do eksploatowania dna morskiego lub podglebia, z instalacji morskiej znajdującej się na obszarze, na którym państwo członkowskie wywozu posiada wyłączne prawo do eksploatowania dna morskiego lub podglebia.
3. Państwa członkowskie stosują następujące kody towarów dostarczanych do instalacji morskich:
-
:
9931 24 00
:
towary sklasyfikowane w działach CN 1 do 24,
-
:
9931 27 00
:
towary sklasyfikowane w dziale CN 27,
-
:
9931 99 00
:
towary sklasyfikowane gdzie indziej.
Przekazywanie danych dotyczących ilości jest nieobowiązkowe, z wyjątkiem towarów sklasyfikowanych w dziale CN 27.
Ponadto można stosować uproszczony kod kraju partnerskiego „QW”.
Artykuł 22
Produkty morskie
1. Do celów niniejszego artykułu:
a)
„produkty morskie” oznaczają produkty rybackie, minerały, produkty uratowane i inne, które nie zostały jeszcze wyładowane na ląd ze statków morskich;
b)
statki uznaje się za należące do kraju, w którym ma swoją siedzibę osoba fizyczna lub prawna, do której należy prawo własności statku, zgodnie z definicją w art. 19 ust. 1 lit. c).
2. Statystyki handlu zagranicznego obejmują jedynie następujący przywóz i wywóz produktów morskich:
a)
wyładowanie produktów morskich w portach państwa członkowskiego przywozu lub ich nabycie przez statki należące do państwa członkowskiego przywozu ze statków należących do państwa trzeciego. Transakcje te traktowane są jako przywóz;
b)
wyładowanie produktów morskich w portach państwa trzeciego ze statków należących do państwa członkowskiego wywozu lub ich nabycie przez statki należące do państwa trzeciego ze statków należących do państwa członkowskiego wywozu. Transakcje te traktowane są jako wywóz.
3. Państwem partnerskim jest, w przypadku przywozu, państwo trzecie, w którym osoba fizyczna lub prawna posiadająca prawo własności statku przywożącego produkty morskie posiada swoją siedzibę, a w przypadku wywozu - państwo trzecie, w którym wyładowywane są produkty morskiego lub w którym osoba fizyczna lub prawna posiadająca prawo własności statku nabywającego produkty morskie posiada swoją siedzibę.
4. Krajowe urzędy statystyczne, o ile nie stoi to w sprzeczności z pozostałymi przepisami prawa unijnego, oprócz dostępu do zgłoszeń celnych mają także dostęp do innych źródeł danych, takich jak informacje dotyczące zgłoszeń zarejestrowanych statków krajowych, dotyczących produktów morskich wyładowanych w krajach trzecich.
Artykuł 23
Statki kosmiczne
1. Do celów niniejszego artykułu:
a)
„statek kosmiczny” oznacza pojazd, który jest w stanie wyjść poza atmosferę ziemską;
b)
„prawo własności” oznacza prawo osoby fizycznej lub prawnej do czerpania korzyści związanych z korzystaniem ze statku kosmicznego podczas wykonywania działalności gospodarczej na mocy akceptacji ryzyka związanego z tą działalnością.
2. Wystrzelenie statku kosmicznego, którego prawo własności zostało przeniesione z osoby fizycznej lub prawnej mającej swoją siedzibę w państwie trzecim na osobą fizyczną lub prawną mającą swoją siedzibę w państwie członkowskim, rejestrowane jest:
a)
jako przywóz w państwie członkowskim, w którym ma swoją siedzibę nowy właściciel;
b)
jako wywóz w państwie członkowskim, w którym zakończono budowę statku kosmicznego.
3. Poniższe postanowienia szczegółowe dotyczą statystyk, o których mowa w ust. 2:
a)
dane dotyczące wartości statystycznej definiowane są jako wartość statku kosmicznego, z wyłączeniem kosztów transportu i ubezpieczenia;
b)
dane dotyczące państwa partnerskiego obejmują dane dotyczące państwa trzeciego, w którym zakończono budowę statku kosmicznego, w przypadku przywozu, oraz państwa trzeciego, w którym ma swoją siedzibę nowy właściciel, w przypadku wywozu.
4. Krajowe urzędy statystyczne, o ile nie stoi to w sprzeczności z pozostałymi przepisami prawa unijnego, oprócz dostępu do zgłoszeń celnych mają także dostęp do wszystkich dostępnych źródeł danych niezbędnych do zachowania zgodności z niniejszym artykułem.
Artykuł 24
Energia elektryczna i gaz
1. Krajowe urzędy statyczne mogą wymagać, żeby informacje istotne dla rejestrowania przywozu i wywozu energii elektrycznej i gazu między terytoriami statystycznymi państw członkowskich i państw trzecich, oprócz zgłoszeń celnych, dostarczane były bezpośrednio przez podmioty będące właścicielami sieci energetycznych lub gazowych lub zarządzające nimi.
2. Wartość statystyczna przekazywana do Komisji (Eurostatu) może opierać się na szacunkach. Państwa członkowskie informują Komisję (Eurostat) o metodologii zastosowanej do szacunków przed jej zastosowaniem.
Artykuł 25
Towary wojskowe
1. Statystyki handlu zagranicznego obejmują przywóz i wywóz towarów przeznaczonych do celów wojskowych.
2. Państwa członkowskie mogą przekazywać informacje mniej szczegółowe niż wskazano w art. 6 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 471/2009, jeżeli informacje te stanowią tajemnicę wojskową zgodnie z definicjami obowiązującymi w państwie członkowskim. Wymaganym minimum jest jednak przekazywanie do Komisji (Eurostatu) danych na temat łącznej miesięcznej wartości statystycznej przywozu i wywozu.
ROZDZIAŁ 5
PRZEPISY KOŃCOWE
Artykuł 26
Przekazywanie europejskich statystyk dotyczących przywozu i wywozu towarów
1. Państwa członkowskie podejmują wszystkie niezbędne środki, aby zagwarantować, że dane przekazywane do Komisji (Eurostatu) są wyczerpujące i spełniają kryteria jakości wyszczególnione w art. 9 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 471/2009.
2. Statystyki przekazywane do Komisji (Eurostatu) wyrażane są w walucie krajowej państwa członkowskiego sporządzającego te statystyki.
3. Jeśli miesięczne dane przekazane do Komisji (Eurostatu) zostaną skorygowane, państwa członkowskie przekazują skorygowane dane nie później niż w miesiącu następującym po miesiącu, w którym udostępnione zostały dane skorygowane.
Artykuł 27
Uchylenie
Rozporządzenie (WE) nr 1917/2000 traci moc ze skutkiem od dnia 1 stycznia 2010 r.
Rozporządzenie to stosuje się w dalszym ciągu do danych dotyczących okresów referencyjnych sprzed dniem 1 stycznia 2010 r.
Artykuł 28
Wejście w życie
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 stycznia 2010 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 9 lutego 2010 r.