PROVÁDĚCÍ NAŘÍZENÍ KOMISE (EU) č. 521/2012
ze dne 19. června 2012,
kterým se mění nařízení (ES) č. 1187/2009, pokud jde o vývozní licence pro sýry, které budou vyvezeny do Spojených států amerických v rámci některých kvót GATT
EVROPSKÁ KOMISE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie,
s ohledem na nařízení Rady (ES) č. 1234/2007 ze dne 22. října 2007, kterým se stanoví společná organizace zemědělských trhů a zvláštní ustanovení pro některé zemědělské produkty (jednotné nařízení o společné organizaci trhů) (1), a zejména na článek 170, čl. 171 odst. 1 ve spojení s článkem 4 uvedeného nařízení,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Oddíl 2 kapitoly III nařízení Komise (ES) č. 1187/2009 ze dne 27. listopadu 2009, kterým se stanoví zvláštní prováděcí pravidla k nařízení Rady (ES) č. 1234/2007, pokud jde o vývozní licence a vývozní náhrady pro mléko a mléčné výrobky (2), obsahuje podmínky pro žadatele, kteří žádají o vývozní licence, a postup pro přidělení uvedených licencí na vývoz v rámci kvóty do Spojených států amerických.
(2)
V souladu s článkem 21 nařízení (ES) č. 1187/2009 bylo pro kvótový rok 2012 přijato prováděcí nařízení Komise (EU) č. 789/2011 ze dne 5. srpna 2011, kterým se zahajuje řízení pro přidělování vývozních licencí pro sýry, které budou v roce 2012 vyvezeny do Spojených států amerických v rámci některých kvót GATT (3).
(3)
Z důvodů administrativního zjednodušení je vhodné začlenit do oddílu 2 kapitoly III nařízení (ES) č. 1187/2009 stálý mechanismus týkající se zahájení ročního řízení pro přidělování vývozních licencí namísto toho, aby se každý rok přijalo samostatné nařízení.
(4)
Nařízení (ES) č. 1187/2009 by proto mělo být odpovídajícím způsobem změněno.
(5)
Opatření stanovená tímto nařízením jsou v souladu se stanoviskem Řídícího výboru pro společnou organizaci zemědělských trhů,
PŘIJALA TOTO NAŘÍZENÍ:
Článek 1
Nařízení (ES) č. 1187/2009 se mění takto:
1)
V kapitole III se oddíl 2 nahrazuje tímto:
„ODDÍL 2
Vývoz do USA
Článek 21
U produktů spadajících pod kód KN 0406 je nezbytné předložit vývozní licenci v souladu s tímto oddílem, jsou-li vyváženy do Spojených států v rámci těchto kvót:
a)
doplňkové kvóty vyplývající z dohody o zemědělství;
b)
celních kvót původně vyplývajících z Tokijského kola a poskytnutých Spojenými státy americkými Rakousku, Finsku a Švédsku v seznamu XX Uruguayského kola;
c)
celních kvót původně vyplývajících z Uruguayského kola a poskytnutých Spojenými státy americkými České republice, Maďarsku, Polsku a Slovensku v seznamu XX Uruguayského kola.
Článek 22
1. Žádosti o licence se podají příslušným orgánům od 1. do 10. září roku, který předchází kvótovému roku, na nějž jsou vývozní licence přiděleny. Všechny žádosti se podávají příslušnému orgánu jednoho členského státu ve stejnou dobu.
Kvóty uvedené v článku 21 se otevírají ročně na období od 1. ledna do 31. prosince.
V kolonce 16 žádostí o licence a licencí je uveden osmimístný kód produktů kombinované nomenklatury. Licence jsou však platné rovněž pro všechny ostatní kódy spadající pod kód KN 0406.
Žádost o licenci a licence obsahují v kolonce 20 tento údaj:
„Určeno pro vývoz do Spojených států amerických:
Kvóta pro … (rok) - oddíl 2 kapitoly III nařízení (ES) č. 1187/2009.
Označení kvóty: …“
2. Pro každou kvótu označenou ve sloupci (3) přílohy IIa může každý žadatel podat jednu či více žádostí o licence, nepřekročí-li požadované množství na kvótu omezení maximálního množství stanovená v článku 22a.
Je-li pro tento účel u stejné skupiny produktů uvedené ve sloupci (2) přílohy IIa rozděleno dostupné množství ve sloupci (4) mezi kvótu Uruguayského kola a kvótu Tokijského kola, musí být obě kvóty považovány za dvě samostatné kvóty.
3. K žádostem je nezbytné složit jistoty podle článku 9.
4. Žadatelé o vývozní licence doloží, že po dobu alespoň jednoho roku ze tří předchozích kalendářních let vyváželi do Spojených států amerických produkty dotyčné kvóty a že jejich označený dovozce je dceřinou společností žadatele.
Doklad o obchodu, na který odkazuje první pododstavec, se předkládá v souladu s čl. 5 druhým pododstavcem nařízení Komise (ES) č. 1301/2006 (4).
5. Žadatelé o vývozní licence v žádostech uvedou:
a)
označení skupiny produktů, na kterou se vztahuje kvóta Spojených států amerických v souladu s doplňkovými poznámkami 16 až 23 a 25 v kapitole 4 harmonizovaného celního sazebníku Spojených států amerických;
b)
názvy produktů podle harmonizovaného celního sazebníku Spojených států amerických;
c)
jméno a adresu dovozce ve Spojených státech amerických určeného žadatelem.
6. K žádostem o vývozní licence je nutné přiložit prohlášení od určeného dovozce dokládající skutečnost, že v souladu s platnými právními předpisy Spojených států amerických splňuje podmínky pro vydání licencí na dovoz produktů podle článku 21.
7. Žádosti jsou přípustné, pouze pokud jsou v nich dodržena omezení maximálního množství, obsahují všechny informace a jsou k nim přiloženy doklady uvedené v tomto článku.
8. Informace uvedené v tomto článku se předloží podle vzoru stanoveného v příloze IIb.
Článek 22a
Pokud jde o kvóty označené ve sloupci (3) přílohy IIa jako 22-Tokio, 22-Uruguay, 25-Tokio a 25-Uruguay, činí celkové množství požadované žadatelem na kvótu nejméně 10 tun a nepřekročí množství dostupné v rámci příslušné kvóty podle sloupce (4) uvedené přílohy.
Pokud jde o další kvóty označené ve sloupci (3) přílohy IIa, činí celkové množství požadované žadatelem na kvótu nejméně 10 tun a nejvýše 40 % množství dostupného v rámci příslušné kvóty podle sloupce 4 uvedené přílohy.
Článek 22b
1. Členské státy oznámí Komisi do 18. září žádosti podané pro každou z kvót označených v příloze IIa, nebo oznámí, že nebyly podány žádné žádosti.
2. Oznámení obsahuje pro každou kvótu:
a)
seznam žadatelů, jejich jméno, adresu a referenční číslo;
b)
množství požadovaná každým žadatelem a rozdělená podle kódu produktu kombinované nomenklatury a podle kódu v souladu s harmonizovaným celním sazebníkem Spojených států amerických;
c)
jméno, adresu a referenční číslo dovozce určeného žadatelem.
Článek 23
1. Pokud požadovaná množství v žádostech o vývozní licence na kvótu uvedenou v článku 21 překročí množství dostupné pro dotyčný rok, stanoví Komise k 31. říjnu přídělový koeficient.
Množství získané použitím koeficientu se zaokrouhlí na nejbližší kilogram směrem dolů.
Jistota se zcela nebo zčásti uvolní v případě zamítnutých žádostí nebo v případě množství, která jsou vyšší než přidělená množství.
2. Pokud by použití přídělového koeficientu vedlo k přidělení množství na méně než 10 tun na žadatele, přidělí dotčený členský stát příslušná dostupná množství pro každou kvótu losem. Členský stát přidělí losem pokaždé množství 10 tun těm žadatelům, jimž by bylo přiděleno v důsledku použití přídělového koeficientu méně než 10 tun.
Při stanovení šarží budou před losováním rozdělena zbývající množství nižší než 10 tun rovnoměrně mezi šarže o 10 tunách.
Pokud by použitím přídělového koeficientu vzniklo množství menší než 10 tun na kvótu, bude toto množství považováno za jednu šarži.
U žádostí, jimž losem nebylo přiděleno žádné množství, budou neprodleně uvolněny jistoty.
3. Členské státy, jichž se losování týká, oznámí Komisi do pěti dnů po zveřejnění přídělového koeficientu pro každou kvótu množství přidělená každému žadateli, kód produktu, referenční číslo žadatele a referenční číslo určeného dovozce.
Množství přidělená losováním se rozdělí mezi jednotlivé kódy KN v poměru k množstvím produktů jednotlivých kódů KN, o která se žádá.
4. Pokud se v žádostech o vývozní licence na kvóty uvedené v článku 21 nepožaduje vyšší množství, než je dostupné pro dotyčný rok, Komise stanovením přídělového koeficientu přidělí zbývající množství žadatelům v poměru k požadovaným množstvím. Množství získané použitím koeficientu se zaokrouhlí na nejbližší kilogram směrem dolů.
V takovém případě hospodářské subjekty do týdne od zveřejnění přídělového koeficientu uvědomí příslušný orgán dotčených členských států o dodatečném množství, jehož jsou příjemci. Odpovídajícím způsobem se navýší složená jistota.
Článek 24
1. Jména určených dovozců podle čl. 22 odst. 5 písm. c) a přidělená množství Komise sdělí příslušným orgánům Spojených států amerických.
2. V případě, že dovozní licence na dotyčná množství není udělena určenému dovozci za okolností, které nezpochybňují dobrou víru hospodářského subjektu předkládajícího prohlášení podle čl. 22 odst. 6, může členský stát povolit hospodářskému subjektu, aby určil jiného dovozce, pokud je tento dovozce uveden na seznamu sděleném příslušným orgánům Spojených států amerických v souladu s odstavcem 1 tohoto článku.
3. Členský stát neprodleně oznámí Komisi změnu určeného dovozce a Komise oznámí tuto změnu příslušným orgánům Spojených států amerických.
Článek 25
1. Vývozní licence se vydávají do 15. prosince roku, který předchází kvótovému roku, na množství, pro něž jsou licence přiděleny.
Licence jsou platné od 1. ledna od 31. prosince kvótového roku.
Kolonka 20 licencí obsahuje tento údaj:
„platné od 1. ledna do 31. prosince……. (rok).“
2. Jistiny na vývozní licence se uvolní při předložení důkazu, na který odkazuje čl. 32 odst. 2 nařízení (ES) č. 376/2008, společně s přepravním dokladem, na který odkazuje čl. 17 odst. 3 nařízení (ES) č. 612/2009 a který jako místo určení uvádí Spojené státy americké.
3. Licence vydané podle tohoto článku jsou platné pouze pro vývoz produktů v rámci kvót uvedených v článku 21.
Článek 26
Ustanovení kapitoly II se použijí s výjimkou článků 7 a 10.
2)
Vkládají se nové přílohy IIa a IIb, jejichž znění jsou obsažena v příloze tohoto nařízení.
Článek 2
Toto nařízení vstupuje v platnost třetím dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Použije se na vývozní licence, o něž bude požádáno ode dne 1. září 2012, na produkty, které budou vyvezeny v kvótovém roce 2013.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
V Bruselu dne 19. června 2012.
ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 521/2012
z dnia 19 czerwca 2012 r.
zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1187/2009 w odniesieniu do pozwoleń na wywóz sera do Stanów Zjednoczonych Ameryki w ramach niektórych kontyngentów GATT
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych („rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku”) (1), w szczególności jego art. 170, art. 171 ust. 1 w związku z art. 4,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
W sekcji 2 rozdziału III rozporządzenia Komisji (WE) nr 1187/2009 z dnia 27 listopada 2009 r. ustanawiającego specjalne szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do pozwoleń na wywóz i refundacji wywozowych do mleka i przetworów mlecznych (2) określono warunki, na jakich wnioskodawcy mogą ubiegać się o pozwolenia na wywóz, jak również procedurę przydziału przedmiotowych pozwoleń na wywóz w ramach kontyngentu dla Stanów Zjednoczonych.
(2)
Zgodnie z art. 21 rozporządzenia (WE) nr 1187/2009 w odniesieniu do roku kontyngentowego 2012 przyjęto rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 789/2011 z dnia 5 sierpnia 2011 r. otwierające procedurę przyznawania pozwoleń na wywóz sera do Stanów Zjednoczonych Ameryki w 2012 r. w ramach niektórych kontyngentów GATT (3).
(3)
W celu uproszczenia procedur administracyjnych i aby uniknąć konieczności corocznego przyjmowania nowego rozporządzenia, do sekcji 2 rozdziału III rozporządzenia (WE) nr 1187/2009 należy włączyć stały mechanizm otwierania corocznej procedury przydziału pozwoleń na wywóz.
(4)
Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 1187/2009.
(5)
Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Wspólnej Organizacji Rynków Rolnych,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W rozporządzeniu (WE) nr 1187/2009 wprowadza się następujące zmiany:
1)
w rozdziale III sekcja 2 otrzymuje brzmienie:
„SEKCJA 2
Wywóz do Stanów Zjednoczonych
Artykuł 21
Wywóz do Stanów Zjednoczonych produktów objętych kodem CN 0406 podlega obowiązkowi przedstawienia pozwolenia na wywóz zgodnie z przepisami niniejszej sekcji w ramach następujących kontyngentów:
a)
kontyngentu dodatkowego na mocy Porozumienia w sprawie rolnictwa;
b)
kontyngentów taryfowych, pierwotnie wynikających z postanowień Rundy Tokijskiej, przyznanych Austrii, Finlandii i Szwecji przez Stany Zjednoczone, ujętych w wykazie XX opracowanym w ramach Rundy Urugwajskiej;
c)
kontyngentów taryfowych, pierwotnie wynikających z postanowień Rundy Urugwajskiej, przyznanych Republice Czeskiej, Węgrom, Polsce i Słowacji przez Stany Zjednoczone, ujętych w wykazie XX opracowanym w ramach Rundy Urugwajskiej.
Artykuł 22
1. Wnioski o wydanie pozwolenia składane są właściwym organom od dnia 1 do dnia 10 września roku poprzedzającego rok kontyngentowy, na który przydziela się pozwolenia na wywóz. Wszystkie wnioski należy złożyć w tym samym czasie właściwemu organowi jednego państwa członkowskiego.
Kontyngenty, o których mowa w art. 21, otwiera się corocznie dla okresu od dnia 1 stycznia do dnia 31 grudnia.
W rubryce 16 wniosków o wydanie pozwolenia i pozwoleń należy zamieszczać 8-cyfrowy kod produktu według Nomenklatury scalonej. Pozwolenia są jednak ważne również dla produktów objętych każdym innym kodem w ramach kodu CN 0406.
Rubryka 20 wniosku o wydanie pozwolenie i pozwolenia zawiera wpis o następującej treści:
»Na wywóz do Stanów Zjednoczonych Ameryki:
Kontyngent na … (rok) r. - rozdział III sekcja 2 rozporządzenia (WE) nr 1187/2009.
Numer referencyjny kontyngentu: …«
2. Każdy wnioskodawca może złożyć jeden lub więcej wniosków o wydanie pozwolenia w odniesieniu do poszczególnych kontyngentów określonych w kolumnie 3 załącznika IIa, pod warunkiem że całkowita ilość określona we wniosku w odniesieniu do danego kontyngentu nie przekracza maksymalnych limitów ilości, ustalonych w art. 22a.
Zatem w przypadku gdy w odniesieniu do tej samej grupy produktów, o których mowa w kolumnie 2 załącznika IIa, ilość dostępna w kolumnie 4 została podzielona między kontyngenty Rundy Urugwajskiej i kontyngenty Rundy Tokijskiej, kontyngenty te należy traktować jako dwa oddzielne kontyngenty.
3. Wnioski o wydanie pozwolenia wymagają złożenia zabezpieczenia zgodnie z art. 9.
4. Wnioskodawcy ubiegający się o pozwolenia na wywóz muszą dostarczyć dowody, że dokonali wywozu produktów objętych przedmiotowym kontyngentem do Stanów Zjednoczonych w co najmniej jednym z trzech poprzednich lat kalendarzowych i że wskazany importer jest spółką zależną wnioskodawcy.
Dowód handlu, o którym mowa w akapicie pierwszym, przedstawia się zgodnie z art. 5 akapit drugi rozporządzenia Komisji (WE) nr 1301/2006 (4).
5. Wnioskodawcy ubiegający się o pozwolenia na wywóz wskazują we wnioskach:
a)
oznaczenie grupy produktów objętych kontyngentem obowiązującym dla Stanów Zjednoczonych według uwag dodatkowych 16-23 i 25 w rozdziale 4 Zharmonizowanego Systemu Opłat Celnych Stanów Zjednoczonych;
b)
nazwy produktów zgodne ze Zharmonizowanym Systemem Opłat Celnych Stanów Zjednoczonych;
c)
nazwę i adres importera w Stanach Zjednoczonych wskazanego przez wnioskodawcę.
6. Ponadto do wniosków o wydanie pozwolenia na wywóz należy dołączyć zaświadczenie wskazanego importera, stwierdzające, że w świetle obowiązujących w Stanach Zjednoczonych przepisów w sprawie wydawania pozwoleń na przywóz spełnia on warunki upoważniające do przywozu produktów, o których mowa w art. 21.
7. Wnioski rozpatruje się wyłącznie, jeżeli nie przekroczono w nich maksymalnych limitów ilości, zawarto wszystkie informacje i załączono do nich dokumenty, o których mowa w niniejszym artykule.
8. Informacje, o których mowa w niniejszym artykule, przedstawiane są zgodnie ze wzorem znajdującym się w załączniku IIb.
Artykuł 22a
W odniesieniu do kontyngentów określonych jako 22-Tokio, 22-Urugwaj, 25-Tokio oraz 25-Urugwaj w kolumnie 3 załącznika IIa, całkowita ilość, której dotyczy wniosek, w odniesieniu do danego wnioskodawcy i kontyngentu musi obejmować przynajmniej 10 ton i nie może przekraczać ilości dozwolonej w ramach danego kontyngentu, jak określono w kolumnie 4 tego załącznika.
W odniesieniu do innych kontyngentów wskazanych w kolumnie 3 załącznika IIa, całkowita ilość, której dotyczy wniosek, w odniesieniu do danego wnioskodawcy i kontyngentu musi obejmować przynajmniej 10 ton i nie może przekraczać 40 % ilości dozwolonej w ramach danego kontyngentu, jak określono w kolumnie 4 tego załącznika.
Artykuł 22b
1. Do dnia 18 września państwa członkowskie powiadamiają Komisję o wnioskach złożonych w odniesieniu do każdego z kontyngentów wymienionych w załączniku IIa, lub informują Komisję, że żadne wnioski nie zostały złożone.
2. Zgłoszenie zawiera następujące informacje w odniesieniu do każdego kontyngentu:
a)
wykaz wnioskodawców, ich nazwy, adresy i numery referencyjne;
b)
ilości, w odniesieniu do których poszczególni wnioskodawcy złożyli wnioski, w podziale według kodu Nomenklatury scalonej oraz według ich kodu zgodnie ze Zharmonizowanym Systemem Opłat Celnych Stanów Zjednoczonych Ameryki;
c)
nazwy, adresy i numery referencyjne importerów wskazanych przez wnioskodawców.
Artykuł 23
1. Jeżeli wnioski o wydanie pozwoleń na wywóz dla kontyngentu, o którym mowa w art. 21, przekraczają ilość dostępną na dany rok, do dnia 31 października Komisja ustala współczynnik przydziału.
Wartość uzyskaną po zastosowaniu współczynnika przydziału zaokrągla się w dół z dokładnością do jednego kilograma.
Zabezpieczenie jest zwalniane w całości lub w części w odniesieniu do odrzuconych wniosków lub do ilości przekraczających ilości przyznane.
2. Jeżeli w wyniku zastosowania współczynnika przydziału pozwolenia dotyczyłyby ilości mniejszych niż 10 ton dla danego wnioskodawcy i kontyngentu, dostępne ilości powinny być przyznane przez odpowiednie państwo członkowskie w drodze losowania partii danego kontyngentu. Państwo członkowskie losuje pozwolenia na partie po 10 ton wśród wnioskodawców, którzy otrzymali pozwolenie na mniej niż 10 ton z danego kontyngentu w wyniku zastosowania współczynnika przydziału.
Ilości wynoszące mniej niż 10 ton pozostałe po podziale na partie należy równo podzielić między partie 10 ton przed ich rozlosowaniem.
Jeżeli w wyniku zastosowania współczynnika przydziału z danego kontyngentu pozostanie ilość mniejsza niż 10 ton, ilość tę traktuje się jako jedną partię.
Zabezpieczenie wniosków, które nie otrzymały przydziału w drodze losowania, jest natychmiast zwalniane.
3. Państwa członkowskie dokonujące losowania partii zawiadamiają Komisję, w ciągu pięciu dni roboczych od daty opublikowania współczynników przydziału dla poszczególnych kontyngentów, o ilościach przyznanych każdemu z wnioskodawców, kodzie produktu, numerze referencyjnym wnioskodawcy i numerze referencyjnym wskazanego importera.
Ilości przyznane w drodze losowania partii zostaną rozdysponowane pomiędzy poszczególne kody CN proporcjonalnie do ilości produktów odpowiadających poszczególnym kodom CN, w odniesieniu do których złożono wnioski.
4. W przypadku gdy wnioski o wydanie pozwolenia na wywóz w odniesieniu do kontyngentów, o których mowa w art. 21, nie przekraczają ilości dostępnej na dany rok, Komisja przyznaje pozostałe ilości wnioskodawcom proporcjonalnie do ilości, o które się ubiegali, ustalając współczynnik przydziału. Wartość uzyskaną po zastosowaniu współczynnika przydziału zaokrągla się w dół z dokładnością do jednego kilograma.
W takim przypadku przedsiębiorcy informują właściwe organy zainteresowanych państw członkowskich o przyjęciu dodatkowej ilości w ciągu tygodnia od opublikowania współczynnika przydziału. Zabezpieczenie jest odpowiednio zwiększane.
Artykuł 24
1. Komisja przekazuje właściwym organom Stanów Zjednoczonych nazwy wskazanych importerów, o których mowa w art. 22 ust. 5 lit. c) oraz przydzielone ilości.
2. W przypadku gdy pozwolenie na przywóz w odniesieniu do danych ilości nie zostanie przyznane importerowi wskazanemu przez przedsiębiorcę w okolicznościach, które nie budzą wątpliwości co dobrej wiary przedsiębiorcy przedstawiającego zaświadczenie, o którym mowa w art. 22 ust. 6, przedsiębiorca może być upoważniony przez państwo członkowskie do wskazania innego importera, pod warunkiem że importer ten został umieszczony w wykazie przekazanym właściwym organom Stanów Zjednoczonych zgodnie z przepisami niniejszego artykułu ust. 1.
3. Państwo członkowskie w możliwie jak najkrótszym terminie powiadamia Komisję o zmianie wskazanego importera, a Komisja informuje właściwe organy w Stanach Zjednoczonych o wprowadzonej zmianie.
Artykuł 25
1. Pozwolenia na wywóz są wydawane do dnia 15 grudnia roku poprzedzającego rok kontyngentowy dla ilości, na które przydzielane są pozwolenia.
Pozwolenia są ważne od dnia 1 stycznia do dnia 31 grudnia roku kontyngentowego.
Rubryka 20 pozwoleń zawiera następujący wpis:
»ważne od dnia 1 stycznia do 31 grudnia … r. …. (rok).«.
2. Zabezpieczenia związane z pozwoleniami na wywóz zwalnia się po przedstawieniu dowodu, o którym mowa w art. 32 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 376/2008 wraz z dokumentem przewozowym, o którym mowa w art. 17 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 612/2009, w którym jako miejsce przeznaczenia wymienia się Stany Zjednoczone.
3. Pozwolenia wydane na podstawie niniejszego artykułu są ważne jedynie w przypadku wywozu produktów w ramach kontyngentów, o których mowa w art. 21.
Artykuł 26
Zastosowanie mają przepisy rozdziału II, z wyłączeniem art. 7 i 10.
2)
dodaje się załączniki IIa i IIb, których tekst znajduje się w załączniku do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie stosuje się do pozwoleń na wywóz, o które złożono wnioski od dnia 1 września 2012 r. w odniesieniu do produktów, które mają zostać wywiezione w roku kontyngentowym 2013.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 19 czerwca 2012 r.