PROVÁDĚCÍ ROZHODNUTÍ KOMISE
ze dne 20. prosince 2011,
kterým se potvrzuje předběžný výpočet průměrných specifických emisí CO2 a cílů pro specifické emise pro výrobce osobních automobilů za kalendářní rok 2010 podle nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 443/2009
(Text s významem pro EHP)
(2011/878/EU)
EVROPSKÁ KOMISE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie,
s ohledem na nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 443/2009 ze dne 23. dubna 2009, kterým se stanoví výkonnostní emisní normy pro nové osobní automobily v rámci integrovaného přístupu Společenství ke snižování emisí CO2 z lehkých užitkových vozidel (1), a zejména na čl. 8 odst. 5 druhý pododstavec a čl. 10 odst. 1 uvedeného nařízení,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Podle čl. 8 odst. 5 nařízení (ES) č. 443/2009 je Komise povinna každý rok potvrdit průměrné specifické emise CO2 a cíl pro specifické emise pro každého výrobce osobních automobilů v Unii, jakož i pro každé sdružení výrobců vytvořené v souladu s čl. 7 odst. 7 uvedeného nařízení. Na základě tohoto potvrzení Komise určí, zda výrobci a sdružení splnili požadavky článku 4 uvedeného nařízení. Jestliže je zřejmé, že výrobce nebo sdružení nesplnili svůj cíl pro specifické emise, je Komise podle čl. 9 odst. 1 uvedeného nařízení povinna uložit poplatky za překročení emisí prostřednictvím individuálních rozhodnutí určených dotčeným výrobcům nebo správcům sdružení.
(2)
Podle článku 4 nařízení (ES) č. 443/2009 jsou cíle pro výrobce a sdružení závazné s účinkem od roku 2012. Pro kalendářní roky 2010 a 2011 by však Komise měla vypočítat orientační cíle a podle čl. 8 odst. 6 uvedeného nařízení výrobcům nebo sdružením, jejichž průměrné specifické emise překračují jejich orientační cíle, tuto skutečnost oznámit. Jelikož tyto cíle pro roky 2010 a 2011 budou výrobcům sloužit jako ukazatel úsilí nutného pro dosažení závazného cíle v roce 2012, je vhodné určit průměrné specifické emise výrobců za roky 2010 a 2011 v souladu s požadavky uvedenými v článku 4 druhém odstavci uvedeného nařízení a vzít při tom u každého výrobce v úvahu pouze 65 % vozidel s nejnižšími emisemi.
(3)
Údaje, které se použijí pro výpočet průměrných specifických emisí a cílů pro specifické emise, jsou uvedeny v příloze II části C nařízení (ES) č. 443/2009 a vycházejí z počtu registrací nových osobních automobilů v členských státech během předchozího kalendářního roku. Údaje se získávají z prohlášení o shodě vydaných výrobci nebo z dokumentů obsahujících rovnocenné informace v souladu s čl. 3 odst. 1 nařízení Komise (EU) č. 1014/2010 ze dne 10. listopadu 2010 o sledování a hlášení údajů o registraci nových osobních automobilů podle nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 443/2009 (2).
(4)
Údaje za rok 2010 byly Komisi většinou členských států předány ve lhůtě stanovené v čl. 8 odst. 2 nařízení (ES) č. 443/2009, tedy do 28. února 2011. Úplné soubory údajů za všechny členské státy však byly Komisi definitivně dány k dispozici teprve do poloviny dubna a následně byly předběžně ověřeny.
(5)
V případech, kdy bylo na základě počátečního ověření jasné, že některé údaje chybějí nebo jsou zjevně nesprávné, se Komise obrátila na dotčené členské státy a údaje příslušným způsobem upravila nebo doplnila, jestliže s tím tyto členské státy souhlasily. Pokud se s některým členským státem nebylo možné dohodnout, předběžné údaje tohoto členského státu upraveny nebyly.
(6)
Dne 29. června 2011 Komise v souladu s čl. 8 odst. 4 nařízení (ES) č. 443/2009 předběžné údaje zveřejnila a oznámila 89 výrobcům předběžné výpočty jejich průměrných specifických emisí v roce 2010 a jejich cílů pro specifické emise. Výrobci byli požádáni, aby tyto údaje ověřili a oznámili Komisi případné chyby ve lhůtě tří měsíců od obdržení oznámení v souladu s čl. 8 odst. 5 prvním pododstavcem uvedeného nařízení.
(7)
Dne 12. srpna byly na internetových stránkách Komise zveřejněny pokyny k oznámení o chybách v údajích o emisích CO2 z automobilů. Tyto pokyny obsahují formát pro oznámení a je v nich uvedeno, které informace od výrobců Komise potřebuje, aby mohla tyto chyby zohlednit.
(8)
V tříměsíční lhůtě předložilo oznámení o chybách patnáct výrobců. Jeden výrobce úplné oznámení předložil po uplynutí lhůty. Sedm výrobců z uvedených patnácti předložilo oznámení obsahující podrobné informace o chybách a odůvodnění navrhovaných oprav. Zbývajících osm výrobců předložilo souhrnná oznámení, která jen zčásti odpovídala doporučením Komise k formátu a obsahu oznámení. Vedle výrobců, kteří předložili oznámení o chybách, informovalo osm výrobců Komisi, že soubory údajů obsahují chyby, aniž by poskytli jakékoli další informace nebo důkazy o povaze nebo důvodech těchto chyb.
(9)
V případě 73 výrobců, kteří neoznámili žádné chyby v souborech údajů nebo Komisi pouze informovali o chybách v souborech údajů, aniž by předložili nezbytné důkazy, by předběžné údaje a předběžné výpočty průměrných specifických emisí a cílů pro specifické emise měly být potvrzeny bez úprav.
(10)
Pokud výrobci předložili nezbytné informace a důkazy o existenci chyb v souborech údajů, měla by Komise příslušná oznámení zohlednit a ve vhodných případech změnit předběžné výpočty průměrných specifických emisí a cílů.
(11)
Za počet registrací ohlášený Komisi jsou odpovědné výlučně registrační orgány členských států. Jelikož údaje výrobců o prodeji nemusí přesně odpovídat počtu registrací v daném členském státě za dané období, pro účely výpočtu průměrných specifických emisí nelze zohlednit chyby v počtu registrací. Proto by měly být vzaty v úvahu pouze chyby týkající se obsahu souborů údajů o registrovaných vozidlech. V některých případech však výrobci oznámili, že by určité registrace měly být přiřazeny jinému výrobci. Tato nová přiřazení by se měla promítnout do konečných potvrzených souborů údajů.
(12)
Z úplných oznámení vyplývá, že část souborů údajů mohli výrobci označit za správnou a že navrhli opravy těch částí souborů údajů, které bylo možné ověřit. Nicméně 4 až 15 procent souborů údajů sestává z registrací neidentifikovatelných vozidel, u kterých výrobce nemůže ověřit hodnoty jako emise CO2 či hmotnost. To je obvykle způsobeno skutečností, že chybějí informace potřebné pro identifikaci jednotlivých vozidel výrobcem, přesněji identifikační kód sestávající z typu, varianty a verze dotčených vozidel. V malém počtu případů bylo možné registrace přiřadit výrobcům, ale klíčové údaje o emisích CO2 a hmotnosti nebyly k dispozici.
(13)
Komise ověřila opravy navrhované výrobci a podpůrné důkazy. V případech, kdy byly záznamy opraveny buď doplněním chybějící hodnoty, nebo nahrazením nesprávné hodnoty u registrací, které může výrobce ověřit, a opravené hodnoty jsou v souladu s hodnotami vyplývajícími ze zdrojů referenčních údajů, jako jsou údaje z dokumentace schválení typu, jsou takové opravy opodstatněné. Avšak pokud výrobce sice oznámil chyby, ale nenavrhl opravy, přestože tyto chyby mohly být ověřeny a opraveny, a dostatečně nedoložil, že příslušné opravy nelze provést ve tříměsíční lhůtě pro ověření, dané chyby by pro účely konečného výpočtu neměly být zohledněny.
(14)
Pokud jde o registrace, které lze přiřadit výrobcům, ale výrobci je nemohou ověřit, měly by se hodnoty emisí CO2 a hmotnosti uvedené v těchto registracích přesto použít pro výpočet průměrných emisí CO2 a cíle pro specifické mise. Je ovšem nutné vzít v úvahu skutečnost, že výrobci tyto hodnoty nemohou ověřit, a zajistit, aby jejich zahrnutí nemělo záporný dopad na konečné hodnoty stanovené pro dotčené výrobce. V souladu s tím by mělo být u tohoto výpočtu použito chybové rozpětí odpovídající individuální situaci výrobce, popsané a odůvodněné v oznámení o chybách. Přesněji řečeno by se chybové rozpětí mělo vypočítat pro průměrné specifické emise a pro průměrnou hmotnost, protože tyto dva parametry určují vzdálenost každého výrobce od cíle pro specifické emise, tj. jak blízko je výrobce k dosažení svého cíle pro specifické emise.
(15)
Chybové rozpětí by se mělo určit jako rozdíl mezi vzdálenostmi od cíle pro specifické emise, vyjádřenými jako cíle pro specifické emise minus průměrné emise, vypočtenými se zahrnutím a bez zahrnutí registrací, které výrobci nemohou ověřit. Bez ohledu na to, zda je tento rozdíl kladný, nebo záporný, by chybové rozpětí mělo vždy snižovat vzdálenost daného výrobce od cíle.
(16)
Registrace, u kterých vedle identifikačního kódu chybí také hodnoty emisí CO2 nebo hmotnosti, by se pro účely konečného výpočtu průměrných emisí neměly zohlednit.
(17)
Jelikož v roce 2010 proběhlo první ověření údajů podle nařízení (ES) č. 443/2009, je vhodné vzít pro účely plného zohlednění chyb výjimečně v potaz i oznámení, která neobsahují všechny informace požadované Komisí. Chybová rozpětí, která se použijí pro konečné výpočty uvedené v těchto oznámeních, by se však měla vypočítat na základě vlastního posouzení Komise, pokud jde o počet registrací, jež příslušní výrobci nemohou ověřit. Je rovněž vhodné, aby bylo pro účely potvrzení údajů za rok 2010 výjimečně vzato v úvahu oznámení o chybách, které bylo předloženo krátce po uplynutí lhůty.
(18)
Průměrné specifické emise CO2 z nových osobních automobilů registrovaných v roce 2010, cíle pro specifické emise a rozdíl mezi těmito dvěma hodnotami by proto měly být potvrzeny,
PŘIJALA TOTO ROZHODNUTÍ:
Článek 1
Pro každého výrobce osobních automobilů a každé sdružení výrobců se pro kalendářní rok 2010 potvrzují tyto hodnoty, uvedené v příloze:
a)
cíl pro specifické emise;
b)
průměrné specifické emise CO2, případně upravené o příslušné chybové rozpětí;
c)
rozdíl mezi hodnotami uvedenými v písmenech a) a b);
d)
průměrné specifické emise CO2 pro všechny nové osobní automobily;
e)
průměrná hmotnost všech nových osobních automobilů v Unii.
Článek 2
Toto rozhodnutí vstupuje v platnost třetím dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
V Bruselu dne 20. prosince 2011.
DECYZJA WYKONAWCZA KOMISJI
z dnia 20 grudnia 2011 r.
potwierdzająca wstępne obliczenia średnich indywidualnych poziomów emisji CO2 oraz docelowych indywidualnych poziomów emisji dla producentów samochodów osobowych w roku kalendarzowym 2010 zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 443/2009
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
(2011/878/UE)
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 443/2009 z dnia 23 kwietnia 2009 r. określające normy emisji dla nowych samochodów osobowych w ramach zintegrowanego podejścia Wspólnoty na rzecz zmniejszenia emisji CO2 z lekkich pojazdów dostawczych (1), w szczególności jego art. 8 ust. 5 akapit drugi oraz art. 10 ust. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
Zgodnie z art. 8 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 443/2009 Komisja jest zobowiązana do corocznego potwierdzania średniego indywidualnego poziomu emisji CO2 oraz docelowego indywidualnego poziomu emisji dla każdego producenta samochodów osobowych w UE oraz dla każdej grupy producentów powstałej zgodnie z art. 7 ust. 7 powyższego rozporządzenia. Na podstawie powyższego potwierdzenia Komisja stwierdza, czy producenci i grupy producentów spełnili wymogi określone w art. 4 omawianego rozporządzenia. W przypadku gdy docelowy indywidualny poziom emisji wyraźnie nie został osiągnięty przez producenta lub grupę producentów, zgodnie z art. 9 ust. 1 powyższego rozporządzenia Komisja jest zobowiązana do nałożenia opłaty z tytułu przekroczenia poziomu emisji w drodze indywidualnych decyzji skierowanych do zainteresowanych producentów lub zarządzających grupami producentów.
(2)
Zgodnie z art. 4 rozporządzenia (WE) nr 443/2009 docelowe poziomy emisji są wiążące dla producentów i grup producentów ze skutkiem od roku 2012. W odniesieniu do lat kalendarzowych 2010 i 2011 Komisja powinna jednak obliczyć orientacyjne docelowe poziomy emisji i, zgodnie z art. 8 ust. 6 powyższego rozporządzenia, powiadomić producentów lub grupy producentów, których średnie indywidualne poziomy emisji przekraczają orientacyjne docelowe poziomy emisji. Powyższe docelowe poziomy emisji dla lat 2010 i 2011 mają stanowić wskaźniki dla producentów w odniesieniu do działań potrzebnych, aby osiągnąć obowiązkowe docelowe poziomy emisji w 2012 r.; w związku z powyższym należy określić średnie indywidualne poziomy emisji producentów w latach 2010 i 2011 zgodnie z wymogami określonymi w akapicie drugim art. 4 powyższego rozporządzenia oraz uwzględnić wyłącznie 65 % pojazdów o najniższych emisjach w przypadku każdego z producentów.
(3)
Dane, które mają zostać wykorzystane do obliczenia średnich indywidualnych poziomów emisji oraz docelowych poziomów emisji, znajdują się w części C załącznika II do rozporządzenia (WE) nr 443/2009; dane te są oparte na rejestracjach nowych samochodów osobowych w państwach członkowskich w roku poprzedzającym. Dane pochodzą ze świadectw zgodności wydawanych przez producentów albo z dokumentów zawierających informacje równoważne zgodnie z art. 3 ust. 1 rozporządzenia Komisji (UE) nr 1014/2010 z dnia 10 listopada 2010 r. w sprawie monitorowania i sprawozdawczości danych dotyczących rejestracji nowych samochodów osobowych na mocy rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 443/2009 (2).
(4)
Większość państw członkowskich przekazała Komisji dane dotyczące 2010 r. przed terminem upływającym zgodnie z art. 8 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 443/2009 dnia 28 lutego 2011 r. Jednak komplet danych ze wszystkich państw członkowskich Komisja uzyskała dopiero w połowie kwietnia. Następnie dane wstępnie zweryfikowano.
(5)
W przypadkach, w których wstępna weryfikacja wyraźnie wykazała brak pewnych danych lub rażące nieprawidłowości, Komisja kontaktowała się z odnośnymi państwami członkowskimi i, za zgodą powyższych państw członkowskich, odpowiednio korygowała lub uzupełniała dane. Jeżeli osiągnięcie porozumienia z państwem członkowskim nie było możliwe, wstępne dane z danego państwa członkowskiego nie były korygowane.
(6)
Dnia 29 lipca 2011 r. Komisja opublikowała, zgodnie z art. 8 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 443/2009, wstępne dane i powiadomiła 89 producentów o wynikach wstępnych obliczeń średnich indywidualnych poziomów emisji w 2010 r. oraz o docelowych poziomach emisji. Producentów poproszono o weryfikację danych oraz powiadomienie Komisji o ewentualnych błędach w terminie trzech miesięcy od daty otrzymania powiadomienia zgodnie z art. 8 ust. 5 akapit pierwszy powyższego rozporządzenia.
(7)
Dnia 12 sierpnia na stronie internetowej Komisji opublikowano wytyczne w sprawie powiadamiania o błędach w danych dotyczących emisji CO2 przez samochody. W wytycznych zawarto model powiadomienia oraz wskazano, jakie informacje od producentów są konieczne, aby umożliwić Komisji uwzględnienie powyższych błędów.
(8)
W przewidzianym trzymiesięcznym terminie powiadomienia o błędach złożyło piętnastu producentów. Jeden producent złożył kompletne powiadomienie po upływie terminu. Siedmiu producentów z powyższych piętnastu złożyło powiadomienia zawierające dokładne informacje o błędach oraz uzasadnienie proponowanych poprawek. Pozostałych ośmiu producentów złożyło powiadomienia skrócone, które były tylko częściowo zgodne z zaleceniami Komisji w zakresie formatu i treści powiadomień. Oprócz producentów, którzy złożyli powiadomienia o błędach, ośmiu producentów poinformowało Komisję, że w danych są błędy, jednak nie przedstawiło żadnych dalszych informacji ani dowodów dotyczących charakteru lub przyczyn powstania tych błędów.
(9)
W przypadku 73 producentów, którzy nie powiadomili o żadnych błędach w danych albo powiadomili Komisję o błędach w danych, ale nie przedstawili niezbędnych dowodów, wstępne dane i wstępne obliczenia średnich indywidualnych poziomów emisji oraz docelowych indywidualnych poziomów emisji należy zatwierdzić bez wprowadzania poprawek.
(10)
W przypadku producentów, którzy przedstawili niezbędne informacje i dowody potwierdzające występowanie błędów w danych, Komisja powinna przeanalizować powiadomienia i, jeśli stosowne, wprowadzić zmiany we wstępnych obliczeniach średnich indywidualnych poziomów emisji oraz docelowych indywidualnych poziomów emisji.
(11)
Organy rejestrujące państw członkowskich ponoszą wyłączną odpowiedzialność za liczbę rejestracji zgłoszoną do Komisji. Dane dotyczące sprzedaży pochodzące od producentów nie muszą dokładnie odzwierciedlać liczby rejestracji w danym państwie członkowskim, w związku z czym nie ma możliwości uwzględnienia błędów w liczbie rejestracji podczas obliczania średniego indywidualnego poziomu emisji. Należy zatem uwzględnić wyłącznie błędy związane z zawartością danych dotyczących zarejestrowanych pojazdów. W niektórych przypadkach producenci sygnalizowali jednak, że rejestracje należy przypisać innemu producentowi. Tego typu zmiany powinny zostać uwzględnione w ostatecznie potwierdzonych danych.
(12)
Dzięki kompletnym powiadomieniom producenci mogli stwierdzić, że część danych jest poprawna, oraz zaproponować wprowadzenie poprawek do tych danych, które można było zweryfikować. Od 4 do 15 procent danych obejmuje jednak rejestracje dotyczące pojazdów, których nie można zidentyfikować, w odniesieniu do których producent nie może potwierdzić takich danych, jak emisja CO2 lub masa. Najczęściej jest to wynikiem braku informacji, bez których producent nie jest w stanie zidentyfikować poszczególnych pojazdów; informacje te to kod identyfikacyjny składający się z typu, wariantu i wersji przedmiotowego pojazdu. W niewielkiej liczbie przypadków rejestracje można było przypisać do producentów, jednak kluczowe dane dotyczące emisji CO2 i masy nie były dostępne.
(13)
Komisja zweryfikowała poprawki zaproponowane przez producentów oraz przedstawione dowody. Poprawki są uzasadnione, jeżeli pozycje poprawiono poprzez wpisanie brakującej wartości albo poprzez zastąpienie nieprawidłowej wartości w odniesieniu do rejestracji, które producent jest w stanie zweryfikować, a poprawione wartości są spójne z wartościami wynikającymi z danych referencyjnych, takich jak dane z dokumentów homologacji typu. Jeżeli jednak producent zgłosił błędy, ale nie zaproponował poprawek, mimo że błędy można było zweryfikować i poprawić, oraz nie wykazał w sposób wystarczający, że poprawek nie można było dokonać w trzymiesięcznym terminie weryfikacji, błędów tych nie należy uwzględniać w ostatecznych obliczeniach.
(14)
W przypadku rejestracji, które można przypisać, ale które nie zostały zweryfikowane przez producentów, wartości dotyczące emisji CO2 i masy zawarte w rejestracjach należy wykorzystać do obliczenia średnich indywidualnych poziomów emisji CO2 oraz docelowych indywidualnych poziomów emisji. Należy jednak uwzględnić fakt, że producenci nie mogą zweryfikować powyższych wartości, i dopilnować, aby włączenie nie wywierało negatywnego wpływu na określenie końcowych wartości dla zainteresowanych producentów. W związku z powyższym w obliczeniach należy zastosować margines błędu, który odzwierciedli sytuację poszczególnych producentów zgodnie z opisem i uzasadnieniem zawartym w powiadomieniu o błędach. Margines błędu należy obliczyć w przypadku średnich indywidualnych poziomów emisji oraz średniej masy, ponieważ te dwa parametry określają odległość do docelowego indywidualnego poziomu emisji każdego producenta, tzn. to, ile producentowi brakuje do osiągnięcia docelowego indywidualnego poziomu emisji.
(15)
Margines błędu należy określić jako różnicę pomiędzy odległościami do docelowego indywidualnego poziomu emisji wyrażoną jako średni poziom emisji odjęty od docelowego indywidualnego poziomu emisji obliczonego z uwzględnieniem i z wykluczeniem rejestracji, których producenci nie mogą zweryfikować. Margines błędu zawsze powinien zmniejszać odległość do docelowego poziomu emisji producenta, niezależnie od tego, czy powyższa różnica jest wartością dodatnią, czy ujemną.
(16)
Rejestracje, w których przypadku brakuje wysokości poziomu emisji CO2 lub masy oraz kodu identyfikacyjnego, nie powinny być uwzględniane w ostatecznych obliczeniach średnich poziomów emisji.
(17)
Ponieważ zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 443/2009 weryfikacja danych jest przeprowadzana po raz pierwszy w odniesieniu do roku 2010, należy wyjątkowo wziąć pod uwagę również powiadomienia, które nie zawierały wszystkich informacji wymaganych przez Komisję w celu uwzględnienia błędów. Marginesy błędu mające zastosowanie w odniesieniu do ostatecznych obliczeń, o których mowa w powyższych powiadomieniach, powinny jednak być obliczane na podstawie oceny liczby rejestracji, których nie można zweryfikować, przeprowadzonej przez Komisję. Podczas potwierdzania danych za 2010 r. wyjątkowo należy również uwzględnić powiadomienia o błędach, które złożono w niedługim czasie po upływie terminu.
(18)
Należy w związku z tym potwierdzić średni indywidualny poziom emisji CO2 dla nowych samochodów osobowych zarejestrowanych w 2010 r., docelowe indywidualne poziomy emisji oraz różnicę pomiędzy dwoma powyższymi wartościami,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
Potwierdza się następujące wartości określone w załączniku w przypadku każdego producenta samochodów osobowych oraz każdej grupy producentów w odniesieniu do roku kalendarzowego 2010:
a)
docelowy indywidualny poziom emisji;
b)
średni indywidualny poziom emisji CO2, w odpowiednich przypadkach skorygowany o odpowiedni margines błędu;
c)
różnica pomiędzy wartościami, o których mowa w lit. a) oraz b)
d)
średni indywidualny poziom emisji CO2 w przypadku wszystkich nowych samochodów osobowych;
e)
średnia masa wszystkich nowych samochodów osobowych w Unii.
Artykuł 2
Niniejsza decyzja wchodzi w życie trzeciego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Sporządzono w Brukseli dnia 20 grudnia 2011 r.