ROZHODNUTÍ RADY 2010/336/SZBP
ze dne 14. června 2010
o činnostech EU na podporu smlouvy o obchodu se zbraněmi v rámci Evropské bezpečnostní strategie
RADA EVROPSKÉ UNIE,
s ohledem na Smlouvu o Evropské unii, a zejména na čl. 26 odst. 2 a čl. 31 odst. 1 této smlouvy,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Evropská rada přijala dne 12. prosince 2003 Evropskou bezpečnostní strategii, která vyzývá k mezinárodnímu řádu založenému na účinném multilateralismu. Evropská bezpečnostní strategie uznává jako základní rámec pro mezinárodní vztahy Chartu OSN. Posílení OSN a její vybavení prostředky nezbytnými k plnění jejích povinností a k účinnému jednání patří mezi priority Evropské unie.
(2)
Dne 6. prosince 2006 přijalo Valné shromáždění OSN rezoluci č. 61/89 s názvem „Směrem ke smlouvě o obchodu se zbraněmi: stanovení společných mezinárodních norem pro dovoz, vývoz a převody konvenčních zbraní“.
(3)
V závěrech ze dne 11. prosince 2006 Rada uvítala formální zahájení procesu vedoucího k vypracování právně závazné mezinárodní smlouvy o obchodu se zbraněmi a ocenila, že výše uvedenou rezoluci podpořila jasná většina členských států OSN, včetně všech členských států Unie. Rada znovu potvrdila, že Unie a její členské státy se budou na tomto procesu aktivně podílet, a zdůraznila, že je v tomto procesu důležitá spolupráce s dalšími státy a regionálními organizacemi.
(4)
Generální tajemník OSN zřídil 28člennou skupinu vládních odborníků s cílem pokračovat v diskusi o možné smlouvě o obchodu se zbraněmi. Tato skupina zasedala během celého roku 2008 a dospěla k závěru, že daná otázka vyžaduje další diskusi a že je třeba otevřeným a transparentním způsobem postupně vyvíjet úsilí v rámci OSN. Vyzvala státy, které tak mohou učinit, aby byly nápomocny státům, jež potřebují pomoc, pokud o to požádají.
(5)
Ve svých závěrech z 10. prosince 2007 Rada uvítala zřízení skupiny vládních odborníků v rámci OSN a vyjádřila pevné přesvědčení, že komplexní právně závazný nástroj, který bude v souladu se stávající odpovědností států na základě příslušných norem mezinárodního práva a zakotví společné mezinárodní normy pro vývoz, dovoz a převody konvenčních zbraní, bude zásadním příspěvkem k potírání nežádoucího a nezodpovědného šíření konvenčních zbraní.
(6)
Výzkumný institut OSN pro otázky odzbrojení podpořil tento proces provedením dvojdílné studie sestávající ze dvou podrobných analýz stanovisek členských států OSN ohledně proveditelnosti, oblasti působnosti a navrhovaných charakteristik smlouvy o obchodu se zbraněmi. Tyto analýzy, které byly provedeny v prosinci roku 2007 a v lednu roku 2008, posloužily uvedené skupině jako užitečný zdroj informací.
(7)
Dne 24. prosince 2008 přijalo Valné shromáždění OSN rezoluci č. 63/240 s názvem „Směrem ke smlouvě o obchodu se zbraněmi: stanovení společných mezinárodních norem pro dovoz, vývoz a převody konvenčních zbraní“, kterou se zřizuje otevřená pracovní skupina, jejímž úkolem je dále posoudit prvky zprávy pracovní skupiny vládních odborníků které by mohly být na základě konsenzu začleněny do výsledné právně závazné dohody o dovozu, vývozu a převodech konvenčních zbraní. Otevřená pracovní skupina se v roce 2009 setkala dvakrát a předložila Valnému shromáždění OSN zprávu, v níž uvádí, že problém neregulovaného obchodu s konvenčními zbraněmi a jejich převedení na nelegální trh je třeba řešit prostřednictvím mezinárodních opatření.
(8)
Na základě uvedených závěrů Rady se Unie rozhodla, že podpoří proces vedoucí k uzavření smlouvy o obchodu se zbraněmi tím, že zahájí jednání, aby zapojila státy, jež nejsou členy skupiny vládních odborníků, i další aktéry, jako je občanská společnost nebo průmysl, za účelem prohloubení porozumění otázce a přispění k činnosti otevřené pracovní skupiny. Za tímto účelem přijala dne 19. ledna 2009 Rada rozhodnutí Rady 2009/42/SZBP (1) na podporu činností Evropské unie s cílem prosazovat mezi třetími zeměmi proces vedoucí ke smlouvě o obchodu se zbraněmi v rámci Evropské bezpečností strategie.
(9)
V rámci provádění rozhodnutí 2009/42/SZBP Výzkumný institut OSN pro otázky odzbrojení jakožto agentura odpovědná za provádění rozhodnutí uspořádal mezi únorem 2009 a únorem 2010 šest regionálních seminářů, jednu doplňkovou akci a zahajovací a závěrečnou akci. Příslušné zúčastněné subjekty, včetně zástupců občanské společnosti, průmyslu a zemí, kteří se neúčastnili činnosti skupiny vládních odborníků, měly díky těmto činnostem možnost účastnit se otevřených neformálních jednání o smlouvě o obchodu se zbraněmi. Provádění rozhodnutí Rady rovněž poskytlo příležitost začlenit do probíhajícího mezinárodního procesu národní a regionální přístupy a určit oblast působnosti a dopad smlouvy o obchodu s konvenčními zbraněmi.
(10)
Valné shromáždění OSN přijalo dne 2. prosince 2009 rezoluci č. 64/48 s názvem „Smlouva o obchodu se zbraněmi“, v níž bylo uvedeno rozhodnutí svolat v roce 2012 konferenci OSN o smlouvě o obchodu se zbraněmi s cílem vypracovat právně závazný nástroj s co nejpřísnějšími společnými mezinárodními normami pro převody konvenčních zbraní. V rezoluci bylo rovněž uvedeno rozhodnutí, že zbývající jednání otevřené pracovní skupiny budou považována za zasedání přípravného výboru konference OSN.
(11)
Vzhledem k činnostem v rámci uvedeného rozhodnutí Rady, jehož platnost skončí v květnu roku 2010, k potřebě příprav na úspěšnou konferenci OSN o smlouvě o obchodu se zbraněmi, která se bude konat v roce 2012, a k doporučení obsaženému v rezoluci č. 64/48 - zajistit co nejširší a nejúčelnější účast na konferenci - by měla Unie podpořit přípravný proces vedoucí ke konferenci OSN s cílem zajistit, že do ní bude zapojeno co nejvíce stran a že na ní budou moci být učiněna konkrétní doporučení týkající se prvků budoucí smlouvy. Součástí podpory, kterou EU poskytuje procesu vedoucímu ke smlouvě o obchodu se zbraněmi, by měla být opatření na podporu vnitrostátních systémů kontroly vývozu a dovozu třetích zemí, aby splňovaly požadavky budoucí smlouvy o obchodu se zbraněmi,
PŘIJALA TOTO ROZHODNUTÍ:
Článek 1
1. Unie se za účelem podpory smlouvy o obchodu se zbraněmi zaměří na činnosti sledující tyto cíle:
-
podpořit přípravný proces vedoucí ke konferenci OSN o obchodu se zbraněmi s cílem zajistit, že do ní bude zapojeno co nejvíce stran a že bude moci dospět ke konkrétním doporučením týkajícím se prvků budoucí smlouvy,
-
podpořit členské státy OSN, aby získaly a zdokonalily národní a regionální odborné znalosti umožňující provádět účinné kontroly převodů zbraní, s cílem zajistit, aby budoucí smlouva o obchodu se zbraněmi byla, poté co vstoupí v platnost, co nejúčinnější.
2. K dosažení cílů uvedených v odstavci 1 uskuteční Unie tento projekt:
-
uspořádání sedmi regionálních seminářů, zahajovací a závěrečné akce, až tří doplňkových akcí a šíření výsledků.
Podrobný popis výše uvedeného projektu je uveden v příloze.
Článek 2
1. Za provádění tohoto rozhodnutí odpovídá vysoký představitel Unie pro zahraniční věci a bezpečnostní politiku (dále jen „vysoký představitel“).
2. Projekt uvedený v čl. 1 odst. 2 provádí Výzkumný institut OSN pro otázky odzbrojení (UNIDIR).
3. UNIDIR plní své úkoly pod kontrolou vysokého představitele. Za tímto účelem uzavře vysoký představitel s institutem UNIDIR nezbytná ujednání.
Článek 3
1. Finanční referenční částka pro provádění projektu uvedeného v čl. 1 odst. 2 se stanoví na 1 520 000 EUR.
2. Výdaje financované částkou stanovenou v odstavci 1 jsou spravovány v souladu s postupy a pravidly, kterými se řídí souhrnný rozpočet Unie.
3. Evropská komise dohlíží nad řádnou správou výdajů uvedených v odstavci 1. Za tímto účelem uzavře s institutem UNIDIR finanční dohodu. V této dohodě se stanoví, že UNIDIR zajistí viditelnost příspěvku Unie úměrnou jeho výši.
4. Komise bude usilovat o uzavření finanční dohody uvedené v odstavci 3 co nejdříve po vstupu tohoto rozhodnutí Rady v platnost. Uvědomí Radu o veškerých obtížích v tomto procesu a o dni uzavření uvedené finanční dohody.
Článek 4
Vysoký představitel informuje Radu o provádění tohoto rozhodnutí prostřednictvím pravidelných zpráv v návaznosti na uspořádání jednotlivých regionálních seminářů, závěrečných a zahajovacích seminářů i doplňkových akcí. Zprávy vypracuje UNIDIR a bude z nich vycházet hodnocení prováděné Radou. Komise informuje o finančních aspektech provádění projektu uvedeného v čl. 1 odst. 2.
Článek 5
1. Toto rozhodnutí vstupuje v platnost dnem přijetí.
2. Pozbývá platnosti 24 měsíců ode dne uzavření finanční dohody uvedené v čl. 3 odst. 3. Toto rozhodnutí pozbývá platnosti šest měsíců ode dne jeho vstupu v platnost, pokud v této lhůtě nebude uzavřena uvedená finanční dohoda.
V Lucemburku dne 14. června 2010.
DECYZJA RADY 2010/336/WPZiB
z dnia 14 czerwca 2010 r.
w sprawie działań UE wspierających traktat o handlu bronią w ramach europejskiej strategii bezpieczeństwa
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 26 ust. 2 i art. 31 ust. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
W dniu 12 grudnia 2003 r. Rada Europejska przyjęła europejską strategię bezpieczeństwa, wzywającą do wprowadzenia porządku międzynarodowego opartego na efektywnym multilateralizmie. W strategii tej za zasadniczy dokument, na którym opierają się stosunki międzynarodowe, uznano Kartę Narodów Zjednoczonych (ONZ). Priorytetem Unii Europejskiej jest wzmocnienie ONZ oraz dostarczenie jej instrumentów, które umożliwią jej spełnianie obowiązków i skuteczne działanie.
(2)
W dniu 6 grudnia 2006 r. Zgromadzenie Ogólne ONZ przyjęło rezolucję 61/89 zatytułowaną „Ku traktatowi o handlu bronią: ustanowienie wspólnych międzynarodowych standardów przywozu, wywozu i transferu broni konwencjonalnej”.
(3)
W swoich konkluzjach z dnia 11 grudnia 2006 r. Rada z zadowoleniem przyjęła oficjalne rozpoczęcie procesu zmierzającego do opracowania prawnie wiążącego traktatu o handlu bronią (Arms Trade Treaty, dalej zwanego „ATT”) i z uznaniem odnotowała, że zdecydowana większość państw członkowskich ONZ - wśród nich wszystkie państwa członkowskie Unii - poparła rezolucję Zgromadzenia Ogólnego ONZ 61/89. Rada potwierdziła, że Unia i jej państwa członkowskie będą aktywnie uczestniczyć w tym procesie i podkreśliła, jak ważna jest w nim współpraca z innymi państwami oraz organizacjami regionalnymi.
(4)
Sekretarz Generalny ONZ powołał grupę ekspertów rządowych (Group of Governmental Experts, dalej zwaną „GGE”), składającą się z 28 członków, której zadaniem jest dalsza praca nad planowanym ATT. GGE spotykała się w roku 2008 i stwierdziła, że potrzebne są dalsze analizy i że należy w sposób otwarty i przejrzysty stopniowo podejmować wysiłki w ramach ONZ. GGE zachęciła państwa, które mogą udzielić pomocy, do świadczenia jej państwom potrzebującym na ich prośbę.
(5)
W swoich konkluzjach z dnia 10 grudnia 2007 r. Rada z aprobatą odniosła się do powołania GGE ONZ i wyraziła głębokie przekonanie, że ogólny, prawnie wiążący akt, zgodny z obecnymi zobowiązaniami państw podjętymi w ramach stosownych aktów międzynarodowych oraz ustanawiający wspólne międzynarodowe standardy przywozu, wywozu i transferu broni konwencjonalnej, znacznie przyczyni się do zwalczania niepożądanego i nieodpowiedzialnego rozprzestrzeniania broni konwencjonalnej.
(6)
Instytut Organizacji Narodów Zjednoczonych ds. Badań nad Rozbrojeniem (UNIDIR) poparł ten proces, podejmując dwuczęściowe badania polegające na przeprowadzeniu dwóch dogłębnych analiz opinii państw członkowskich ONZ w sprawie możliwości wykonania, zakresu zastosowania i planowanych założeń traktatu o handlu bronią. Analizy, przygotowane w grudniu 2007 roku i w styczniu 2008 roku, posłużyły GGE jako przydatny wkład.
(7)
W dniu 24 grudnia 2008 r. Zgromadzenie Ogólne ONZ przyjęło rezolucję 63/240 zatytułowaną „Ku traktatowi o handlu bronią: ustanowienie wspólnych międzynarodowych standardów przywozu, wywozu i transferu broni konwencjonalnej” w sprawie powołania otwartej grupy roboczej (Open Ended Working Group, zwanej dalej „OEWG”), aby głębiej przeanalizować te elementy sprawozdania GGE, co do których można osiągnąć konsensus, jeśli chodzi o ich włączenie do ostatecznego prawnie wiążącego traktatu o przywozie, wywozie i transferze broni konwencjonalnej. OEWG spotkała się dwukrotnie w 2009 roku i przedstawiła sprawozdanie Zgromadzeniu Ogólnemu ONZ, zauważając, że problem nieuregulowanego handlu bronią konwencjonalną i jej wyciek na rynek nielegalny należy rozwiązać poprzez podjęcie działań w skali międzynarodowej.
(8)
Opierając się na powyższych konkluzjach Rady, Unia postanowiła wesprzeć proces opracowywania ATT, rozpoczynając debatę mającą na celu zaangażowanie państw niebędących członkami GGE, a także innych podmiotów, takich jak przedstawiciele społeczeństwa obywatelskiego i przemysłu, upowszechnienie wiedzy o tym zagadnieniu oraz włączenie się do prac OEWG. W tym celu w dniu 19 stycznia 2009 r. Rada przyjęła decyzję Rady 2009/42/WPZiB (1) w sprawie wspierania, w ramach europejskiej strategii bezpieczeństwa, działań UE mających na celu promowanie w krajach trzecich procesu prowadzącego do zawarcia traktatu o handlu bronią.
(9)
W ramach wdrażania decyzji 2009/42/WPZiB, w okresie od lutego 2009 roku do lutego 2010 roku, UNIDIR - jako agencja wdrażająca decyzję - zorganizował sześć seminariów regionalnych, posiedzenie dodatkowe oraz posiedzenia inauguracyjne i końcowe. Działania te umożliwiły właściwym podmiotom, w tym przedstawicielom społeczeństwa obywatelskiego, przemysłu oraz państw nieuczestniczących w GGE, wzięcie udziału w otwartych nieformalnych dyskusjach dotyczących ATT. Wdrażanie decyzji 2009/42/WPZiB dało również możliwość wpisania działań krajowych i regionalnych w toczący się proces międzynarodowy oraz włączenia się w określenie zakresu i skutków traktatu o handlu bronią konwencjonalną.
(10)
W dniu 2 grudnia 2009 r. Zgromadzenie Ogólne ONZ przyjęło rezolucję 64/48 zatytułowaną „Traktat o handlu bronią”, na mocy której postanowiono zwołać w 2012 r. konferencję ONZ poświęconą ATT, aby opracować prawnie wiążący instrument dotyczący najwyższych możliwych wspólnych standardów międzynarodowych w zakresie transferu broni konwencjonalnej. W rezolucji postanowiono również, że pozostałe sesje OEWG traktowane są jak posiedzenia komitetu przygotowawczego do konferencji ONZ.
(11)
Uwzględniając działania w ramach decyzji 2009/42/WPZiB, która wygasa w maju 2010 roku, potrzebę przygotowania do konferencji ONZ poświęconej ATT w 2012 roku - tak by zakończyła się sukcesem - jak również zalecenie zawarte w rezolucji 64/48, aby zapewnić najszersze z możliwych i skuteczne uczestnictwo w konferencji, Unia powinna wspierać proces przygotowawczy prowadzący do konferencji ONZ, aby zapewnić udział jak największej liczby podmiotów i umożliwić przedstawienie konkretnych zaleceń dotyczących elementów przyszłego ATT. Wsparcie przez Unię procesu opracowywania ATT powinno obejmować środki wspierające krajowe systemy kontroli przywozu i wywozu w państwach trzecich, które miałyby być zgodne z przyszłym ATT,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
1. W celu wsparcia traktatu o handlu bronią (Arms Trade Treaty, dalej zwanego „ATT”) Unia podejmuje działania mające następujące cele:
-
wspieranie procesu przygotowawczego, prowadzącego do konferencji ONZ poświęconej ATT, aby zapewnić udział jak największej liczby podmiotów i umożliwić przedstawienie konkretnych zaleceń dotyczących elementów przyszłego ATT,
-
wspieranie państw członkowskich ONZ w poszerzaniu wiedzy fachowej na szczeblu krajowym i regionalnym, aby wdrożyć skuteczne kontrole transferu broni w celu zapewnienia, by przyszły ATT miał po wejściu w życie jak największą skuteczność.
2. Aby osiągnąć cele, o których mowa w ust. 1, Unia zrealizuje następujący projekt:
-
zorganizowanie siedmiu seminariów regionalnych, posiedzenie inauguracyjne i końcowe, do trzech posiedzeń dodatkowych, jak również rozpowszechnienie wyników.
Szczegółowy opis projektu, o którym mowa powyżej, znajduje się w załączniku.
Artykuł 2
1. Za wdrożenie niniejszej decyzji odpowiada Wysoki Przedstawiciel Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa (dalej zwany „WP”).
2. Realizacja projektów, o których mowa w art. 1 ust. 2, zostaje powierzona Instytutowi ONZ ds. Badań nad Rozbrojeniem (UNIDIR).
3. UNIDIR wykonuje swoje zadanie pod kierownictwem WP. W tym celu WP dokonuje niezbędnych ustaleń z UNIDIR.
Artykuł 3
1. Finansowa kwota odniesienia na realizację projektu, o którym mowa w art. 1 ust. 2, wynosi 1 520 000 EUR.
2. Wydatkami pokrywanymi z kwoty określonej w ust. 1 zarządza się zgodnie z procedurami i zasadami mającymi zastosowanie do budżetu ogólnego Unii.
3. Komisja Europejska nadzoruje właściwe zarządzanie wydatkami, o których mowa w ust. 1. W tym celu Komisja zawiera umowę o finansowaniu z UNIDIR. Umowa ta przewiduje, że UNIDIR ma zapewnić widoczność wkładu Unii stosownie do jego wielkości.
4. Komisja dokłada starań, aby umowę o finansowaniu, o której mowa w ust. 3, zawarto możliwie szybko po wejściu w życie niniejszej decyzji. Informuje ona Radę o wszelkich trudnościach z tym związanych i o dacie zawarcia umowy o finansowaniu.
Artykuł 4
WP składa Radzie sprawozdania z wdrażania niniejszej decyzji, opracowywane na podstawie regularnych sprawozdań przygotowywanych w związku ze zorganizowaniem poszczególnych seminariów regionalnych, seminariów końcowych i inauguracyjnych, jak również posiedzeń dodatkowych. Sprawozdania przygotuje UNIDIR; stanowią one podstawę do dokonania przez Radę oceny. Komisja dostarcza informacji na temat aspektów finansowych realizacji projektu, o którym mowa w art. 1 ust. 2.
Artykuł 5
1. Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.
2. Niniejsza decyzja wygasa 24 miesiące po dniu zawarcia umowy o finansowaniu, o której mowa w art. 3 ust. 3. Niniejsza decyzja wygasa sześć miesięcy po dniu jej wejścia w życie, jeżeli w tym okresie nie zostanie zawarta umowa o finansowaniu.
Sporządzono w Luksemburgu dnia 14 czerwca 2010 r.