NAŘÍZENÍ RADY (EU) č. 204/2011
ze dne 2. března 2011
o omezujících opatřeních s ohledem na situaci v Libyi
RADA EVROPSKÉ UNIE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie, a zejména na článek 215 této smlouvy,
s ohledem na rozhodnutí Rady 2011/137/SZBP ze dne 28. února 2011 o omezujících opatřeních s ohledem na situaci v Libyi (1)
s ohledem na společný návrh vysoké představitelky Unie pro zahraniční věci a bezpečnostní politiku a Evropské komise,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
V souladu s rezolucí Rady bezpečnosti OSN č. 1970 (2011) ze dne 26. února 2011 umožňuje rozhodnutí Rady 2011/137/SZBP zavedení zbrojního embarga, zákaz vývozu vybavení pro vnitřní represi a zmrazení finančních prostředků a hospodářských zdrojů osob a subjektů, které se účastnily vážného porušování lidských práv vůči lidem v Libyi, včetně útoků na civilní obyvatelstvo a civilní zařízení v rozporu s mezinárodním právem. Tyto fyzické nebo právnické osoby, subjekty a orgány jsou uvedeny v přílohách uvedeného rozhodnutí.
(2)
Některá z těchto opatření spadají do oblasti působnosti Smlouvy o fungování Evropské unie, a k jejich provádění je tedy nezbytné regulační opatření na úrovni Unie, zejména proto, aby bylo možné zajistit jejich jednotné uplatňování hospodářskými subjekty ve všech členských státech.
(3)
Toto nařízení respektuje základní práva a ctí zásady uznané zejména v Listině základních práv Evropské unie, především právo na účinnou právní ochranu a spravedlivý proces a právo na ochranu osobních údajů. Toto nařízení by mělo být uplatňováno v souladu s těmito právy.
(4)
Toto nařízení rovněž plně ctí závazky členských států podle Charty Organizace spojených národů a právně závaznou povahu rezolucí Rady bezpečnosti Organizace spojených národů.
(5)
S ohledem na konkrétní hrozbu mezinárodnímu míru a bezpečnosti, kterou představuje Libye, a v zájmu zajištění soudržnosti s postupem v případě změny a přezkumu příloh III a IV rozhodnutí 2011/137/SZBP by pravomoc měnit seznamy v přílohách II a III tohoto nařízení měla vykonávat Rada.
(6)
Součástí postupu provádění změn seznamů uvedených v přílohách II a III tohoto nařízení by mělo být to, že určeným fyzickým nebo právnickým osobám, subjektům nebo orgánům budou sděleny důvody jejich zařazení na seznam, aby měly příležitost se k těmto důvodům vyjádřit. Jsou-li předloženy připomínky nebo nové podstatné důkazy, měla by Rada s ohledem na tyto připomínky své rozhodnutí přezkoumat a dotčenou osobu, subjekt nebo orgán o této skutečnosti informovat.
(7)
Pro účely provádění tohoto nařízení a v zájmu zajištění co největší právní jistoty v rámci Unie musí být zveřejněna jména a další důležité údaje týkající se fyzických a právnických osob, subjektů a orgánů, jejichž finanční prostředky a hospodářské zdroje musí být v souladu s tímto nařízením zmrazeny. Při zpracovávání osobních údajů by mělo být dodržováno nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 45/2001 ze dne 18. prosince 2000 o ochraně fyzických osob v souvislosti se zpracováním osobních údajů orgány a institucemi Společenství a o volném pohybu těchto údajů (2) a směrnice Evropského parlamentu a Rady 95/46/ES ze dne 24. října 1995 o ochraně fyzických osob v souvislosti se zpracováním osobních údajů a o volném pohybu těchto údajů (3).
(8)
K zajištění účinnosti opatření stanovených tímto nařízením by mělo toto nařízení vstoupit v platnost dnem vyhlášení,
PŘIJALA TOTO NAŘÍZENÍ:
Článek 1
Pro účely tohoto nařízení se rozumí:
a)
„finančními prostředky“ finanční aktiva a hospodářské výhody všeho druhu, mimo jiné:
i)
peníze v hotovosti, šeky, finanční pohledávky, směnky, peněžní poukázky a jiné platební nástroje,
ii)
vklady u finančních institucí nebo jiných subjektů, zůstatky na účtech, pohledávky a závazky z pohledávek,
iii)
veřejně i soukromě obchodované cenné papíry a dluhové nástroje, včetně akcií a kapitálových podílů, certifikátů zastupujících cenné papíry, dluhopisů, směnek, opčních listů, dlužních úpisů a smluv o derivátových nástrojích,
iv)
úroky, dividendy nebo jiné výnosy či hodnoty pocházející z aktiv nebo jimi vytvářené,
v)
úvěry, práva na započtení, záruky, závazky plnění nebo jiné finanční závazky,
vi)
akreditivy, nákladní listy, dodací listy,
vii)
dokumenty prokazující podíl na finančních prostředcích nebo na finančních zdrojích;
b)
„zmrazením finančních prostředků“ zabránění jakémukoli pohybu, převodu, přeměně, použití finančních prostředků, přístupu k nim nebo zacházení s nimi jakýmkoli způsobem, který by vedl k jakékoli změně jejich objemu, výše, umístění, vlastnictví, držby, povahy, určení nebo k jiné změně, která by umožnila použití těchto prostředků, včetně správy portfolia;
c)
„hospodářskými zdroji“ aktiva všeho druhu, hmotná nebo nehmotná, movitá či nemovitá, která nejsou finančními prostředky, ale lze je použít k získání finančních prostředků, zboží nebo služeb;
d)
„zmrazením hospodářských zdrojů“ zabránění jejich použití k získání finančních prostředků, zboží nebo služeb jakýmkoli způsobem, zejména, ale ne výhradně, prodejem, pronájmem nebo zastavením;
e)
„technickou pomocí“ jakákoli technická pomoc týkající se oprav, vývoje, výroby, montáže, zkoušek, údržby nebo jiných technických služeb, která může mít podobu pokynů, poradenství, školení, předávání pracovních znalostí či dovedností nebo konzultací; technická pomoc zahrnuje též ústní formy pomoci;
f)
„Výborem pro sankce“ Výbor Rady bezpečnosti OSN, který byl zřízen podle odstavce 24 rezoluce Rady bezpečnosti OSN č. 1970 (2011).
g)
„územím Unie“ území členských států, na něž se vztahuje Smlouva za podmínek v ní stanovených, včetně jejich vzdušného prostoru.
Článek 2
1. Zakazuje se:
a)
prodávat, dodávat, převádět nebo vyvážet zařízení, které by mohlo být použito k vnitřní represi a které je uvedeno v příloze I, přímo či nepřímo jakékoli osobě, subjektu či orgánu v Libyi nebo pro použití v této zemi, bez ohledu na to, zda pochází z Unie či nikoli;
b)
vědomě a úmyslně se účastnit činností, jejichž předmětem nebo následkem je obcházení zákazu uvedeného v písmenu a).
2. Zakazuje se nákup, dovoz nebo doprava zařízení z Libye, které může být použito k vnitřním represím, jak je uvedeno v příloze I, ať už takové zařízení vzniklo v Libyi či nikoli.
3. Odstavec 1 se nevztahuje na ochranné oděvy, včetně neprůstřelných vest a vojenských přileb, dočasně vyvážených do Libye zaměstnanci Organizace spojených národů, zaměstnanci Evropské unie nebo jejích členských států, zástupci sdělovacích prostředků a humanitárními a rozvojovými pracovníky a doprovodným personálem pouze pro jejich osobní potřebu.
4. Odchylně od odstavce 1 mohou příslušné orgány členských států, uvedené v příloze IV, povolit prodej, dodávku, převod či vývoz zařízení, které lze použít k vnitřním represím, za podmínek, které uznají za vhodné, pokud shledají, že takové zařízení je zamýšleno pouze pro humanitární nebo ochranné použití.
Článek 3
1. Zakazuje se:
a)
přímo či nepřímo poskytovat technickou pomoc související se zbožím a technologiemi uvedenými na společném vojenském seznamu Evropské unie (společný vojenský seznam) (4) a s poskytováním, výrobou, údržbou nebo používáním zboží uvedeného na tomto seznamu jakékoli osobě, subjektu či orgánu v Libyi nebo pro použití v Libyi;
b)
přímo či nepřímo poskytovat technickou pomoc nebo zprostředkovatelské služby související s vybavením, které může být použito k vnitřní represi a které je uvedeno v příloze I, jakékoli osobě, subjektu či orgánu v Libyi nebo pro použití v Libyi;
c)
přímo či nepřímo poskytovat financování nebo finanční pomoc v souvislosti se zbožím a technologiemi uvedenými na společném vojenském seznamu nebo v příloze I, což zahrnuje zejména dotace, půjčky a pojištění vývozního úvěru pro jakýkoli prodej, dodávku, převod nebo vývoz těchto věcí nebo pro poskytování související technické pomoci jakékoli osobě, subjektu či orgánu v Libyi nebo pro použití v Libyi;
d)
vědomě a úmyslně se účastnit činností, jejichž předmětem nebo následkem je obcházení zákazu uvedeného v písmenech a) až c).
2. Odchylně od odstavce 1 se zákazy uvedené v tomto odstavci neuplatní na poskytování technické pomoci, financování a finanční pomoci nesmrtící vojenské techniky určené výlučně k humanitárním účelům nebo k ochraně, ani na prodej a dodávky zbraní a souvisejícího materiálu, schválených předem Výborem pro sankce.
3. Odchylně od odstavce 1 mohou příslušní orgány členských států uvedené v příloze IV povolit poskytnutí technické pomoci, financování a finanční pomoci týkající se zařízení, které lze použít k vnitřním represím, za podmínek, které uznají za vhodné, pokud shledají, že takové zařízení je zamýšleno pouze pro humanitární nebo ochranné použití.
Článek 4
S cílem zabránit převodu zboží a technologie uvedené ve Společném vojenském seznamu, nebo dodávkám, prodeji, převodu, vývozu či dovozu, které zakazuje toto nařízení, podléhá veškeré zboží vstupující na celní území Unie z Libye nebo je opouštějící do Libye, pravidlům upravujícím povinnost poskytnout informace před vstupem nebo výstupem, která jsou uvedena v příslušných ustanoveních o souhrnných vstupních a výstupních prohlášeních jakož i celních prohlášeních v nařízení (EHS) č. 2913/92 ze dne 12. října 1992, kterým se vydává celní kodex Společenství (5) a v nařízení (EHS) č. 2454/93, kterým se teto celní kodex provádí (6), a dále osoba podávající tyto informace, uvede v prohlášení, zda je zboží uvedeno na společném vojenském seznamu nebo v tomto nařízení, a pokud jeho vývoz vyžaduje povolení, uvede údaje o poskytnuté vývozní licenci. Tyto dodatečné prvky jsou podávány příslušným celním orgánům dotyčného členského státu buď písemně nebo případně s použitím celního prohlášení.
Článek 5
1. Zmrazují se veškeré finanční prostředky a hospodářské zdroje, které patří fyzickým nebo právnickým osobám, subjektům a orgánům uvedeným v příloze II a III nebo které jsou jimi vlastněny, drženy či ovládány.
2. Žádné finanční prostředky ani hospodářské zdroje nesmějí být, přímo ani nepřímo, poskytnuty fyzickým nebo právnickým osobám, subjektům nebo orgánům uvedeným v příloze II a III nebo v jejich prospěch.
3. Zakazuje se vědomá a úmyslná účast na činnostech, jejichž cílem nebo výsledkem je přímé či nepřímé obcházení opatření uvedených v odstavcích 1 a 2.
Článek 6
1. V příloze II jsou uvedeny fyzické nebo právnické osoby, subjekty a orgány, které byly určeny Radou bezpečnosti Spojených národů nebo Výborem pro sankce v souladu odstavcem 22 rezoluce Rady bezpečnosti OSN č. 1970 (2011).
2. Příloha III obsahuje fyzické a právnické osoby, subjekty a orgány, které nejsou uvedeny v příloze II a které určila Rada v souladu s čl. 6 odst. 1 rozhodnutí 2011/137/SZBP jako osoby, které se účastnily nebo spolupůsobily v nařizování, kontrole či jiném řízení, na páchání vážného porušování lidských práv vůči lidem v Libyi, včetně toho, že se účastnily či spolupůsobily na plánování, nařizování, vyhlašování nebo provádění útoků v rozporu s mezinárodním právem, včetně leteckého bombardování, na civilní obyvatelstvo a civilní zařízení, nebo jednotlivce či subjekty jednající jejich jménem nebo na jejich příkaz nebo subjekty v jejich vlastnictví či pod jejich kontrolou.
3. V přílohách II a III se uvedou důvody pro zařazení daných osob, subjektů a orgánů na seznam, jak je stanovila Rada bezpečnosti OSN nebo Výbor pro sankce, pokud jde o přílohu II.
4. V přílohách II a III se rovněž uvedenou případné dostupné informace nezbytné k identifikaci dotyčných fyzických nebo právnických osob, subjektů a orgánů, poskytnuté Radou bezpečnosti OSN nebo Výborem pro sankce, pokud jde o přílohu II. Pokud jde o fyzické osoby, tyto informace mohou zahrnovat jména, včetně přezdívek, datum a místo narození, státní příslušnost, čísla pasu a průkazu totožnosti, pohlaví, adresu, je-li známa, a funkci či povolání. Pokud jde o právnické osoby, subjekty a orgány, tyto informace mohou zahrnovat název, místo a datum registrace, registrační číslo a místo podnikání. Příloha II rovněž obsahuje datum určení Radou bezpečnosti nebo Výborem pro sankce.
Článek 7
1. Odchylně od článku 5 mohou příslušné orgány členských států uvedené na internetových stránkách, jejichž seznam je uveden v příloze IV, povolit za podmínek, které považují za vhodné, uvolnění některých zmrazených finančních prostředků nebo hospodářských zdrojů anebo zpřístupnění některých finančních prostředků nebo hospodářských zdrojů, pokud rozhodly, že tyto finanční prostředky nebo hospodářské zdroje jsou:
a)
nezbytné pro uspokojení základních potřeb osob uvedených v příloze II nebo III a na nich závislých rodinných příslušníků, včetně úhrad za potraviny, plateb nájemného nebo splácení hypotéky, plateb za léky a lékařskou péči, plateb daní, pojistného a poplatků za veřejné služby;
b)
určené výlučně k úhradě přiměřených profesních odměn a k náhradě výdajů vzniklých v souvislosti s poskytováním právních služeb;
c)
určené výlučně k úhradě poplatků nebo nákladů na běžné vedení nebo správu zmrazených finančních prostředků nebo hospodářských zdrojů
pod podmínkou, že pokud se povolení týká osoby, subjektu nebo orgánu uvedeného v příloze II, dotyčný členský stát oznámí Výboru pro sankce takové určení a o jeho záměr udělit povolení a Výbor pro sankce nevznese námitku proti takovému postupu do pěti pracovních dnů od oznámení.
2. Odchylně od článku 5 mohou příslušné orgány členských států uvedené na internetových stránkách, jejichž seznam je uveden v příloze IV, povolit uvolnění určitých zmrazených prostředků či hospodářských zdrojů nebo zpřístupnění jistých zmrazených prostředků či hospodářských zdrojů, jakmile shledají, že zmrazené prostředky či hospodářské zdroje jsou nutné k výjimečným výdajům, jsou-li splněny tyto podmínky:
a)
pokud se povolení týká osoby, subjektu nebo orgánu uvedeného v příloze II, Výbor pro sankce byl členským státem informován o tomto určení a schválil je a
b)
pokud se povolení týká osoby, subjektu nebo orgánu uvedeného v příloze III, příslušný orgán oznámil důvody pro přiznání konkrétního povolení ostatním příslušným orgánům členských států a Komisi nejpozději dva týdny před povolením.
Článek 8
Odchylně od článku 5 mohou příslušné orgány členských států uvedené v příloze IV povolit uvolnění některých zmrazených finančních prostředků nebo hospodářských zdrojů, pokud jsou splněny tyto podmínky:
a)
dotčené finanční prostředky nebo hospodářské zdroje jsou předmětem soudcovského, správního nebo rozhodčího zástavního práva, které vzniklo přede dnem, kdy byly osoba, subjekt nebo orgán uvedené v článku 4 zařazeny do přílohy II, nebo se na ně vztahuje soudní, správní nebo arbitrážní rozhodnutí vydané před tímto dnem;
b)
dotčené finanční prostředky nebo hospodářské zdroje budou použity výlučně k uspokojení pohledávek zajištěných takovým zástavním právem nebo uznaných jako platné takovým rozhodnutím, a to v mezích stanovených příslušnými právními předpisy, jimiž se řídí práva osob majících takové nároky;
c)
zástavní právo nebo rozhodnutí není ve prospěch osoby, subjektu či orgánu uvedených v příloze II nebo III a
d)
uznání zástavního práva nebo rozhodnutí není v rozporu s veřejným pořádkem v dotčeném členském státě.
e)
pokud se povolení týká osoby, subjektu nebo orgánu uvedeného v příloze II, Výbor pro sankce byl členským státem informován o zástavním právu nebo soudním rozhodnutí, a
f)
pokud se povolení týká osoby, subjektu nebo orgánu uvedeného v příloze III, příslušný členský stát informoval ostatní členské státy a Komisi o jakémkoli uděleném povolení.
Článek 9
1. Ustanovení čl. 5 odst. 2 se nevztahují na připisování na zmrazené účty:
a)
úroků nebo jiných výnosů z těchto účtů nebo
b)
plateb splatných podle smluv, dohod nebo závazků, které byly uzavřeny nebo vznikly přede dnem, kdy byly fyzická či právnická osoba, subjekt nebo orgán uvedený v článku 5 určen Výborem pro sankce, Radou bezpečnosti nebo Radou.
pokud jsou veškeré takové úroky, jiné výnosy nebo platby zmrazeny podle čl. 5 odst. 1.
2. Ustanovení čl. 5 odst. 2 nebrání finančním ani úvěrovým institucím v Unii v připisování finančních prostředků na zmrazené účty v případech, kdy přijímají finanční prostředky převáděné na účet fyzické či právnické osoby, subjektu nebo orgánu uvedených na seznamu, za předpokladu, že tyto přírůstky na účtech budou rovněž zmrazeny. Dotčená finanční nebo úvěrová instituce neprodleně uvědomí o těchto transakcích příslušný orgán.
Článek 10
Odchylně od článku 5 a v případě, kdy je splatná platba osoby, subjektu nebo orgánu uvedených v příloze II nebo III na základě smlouvy nebo dohody, které dotčená osoba nebo dotčený subjekt či orgán uzavřely, nebo závazku, který této osobě, subjektu nebo orgánu vznikl, přede dnem, kdy byly určeny, mohou příslušné orgány členských států uvedené na internetových stránkách, jejichž seznam je uveden v příloze IV, a za podmínek, které považují za vhodné, povolit uvolnění určitých zmrazených finančních prostředků nebo hospodářských zdrojů, jsou-li splněny tyto podmínky:
a)
dotčený příslušný orgán shledal, že:
i)
finanční prostředky nebo hospodářské zdroje budou použity k platbě osobou, subjektem nebo orgánem uvedeným v příloze II nebo III;
ii)
platba není v rozporu s čl. 5 odst. 2;
b)
pokud se povolení týká osoby, subjektu nebo orgánu uvedeného v příloze II, příslušný členský stát uvědomil Výbor pro sankce deset dnů předem o záměru poskytnout povolení,
c)
pokud se povolení týká osoby, subjektu nebo orgánu uvedeného v příloze III, příslušný členský stát uvědomil ostatní členské státy a Komisi nejméně dva týdny předem o svém rozhodnutí a záměru poskytnout povolení.
Článek 11
1. Zmrazení finančních prostředků a hospodářských zdrojů nebo odmítnutí dát je k dispozici, učiněné v dobré víře na základě toho, že takový krok je v souladu s tímto nařízením, nezakládá jakoukoli odpovědnost fyzické nebo právnické osoby nebo subjektu provádějících takové kroky, nebo jejich vedoucích pracovníků nebo zaměstnanců, neprokáže-li se, že finanční prostředky a hospodářské zdroje byly zmrazeny nebo zadrženy v důsledku nedbalosti.
2. Zákaz uvedený v čl. 5 odst. 2 nezakládá jakoukoli odpovědnost fyzických a právnických osob, subjektů a orgánů, které zpřístupnily finanční prostředky nebo hospodářské zdroje, pokud nevěděly a neměly rozumný důvod předpokládat, že svým jednáním daný zákaz porušují.
Článek 12
Libyjské vládě, ani jakékoli osobě nebo subjektu, která vznese nárok jejím prostřednictvím či v její prospěch, se nepřiznají žádné nároky, a to ani kompenzace nebo jiný nárok tohoto druhu, jako je nárok na započtení pohledávek nebo nárok v rámci záruky v souvislosti s jakoukoli smlouvou nebo transakcí, jejíž plnění bylo přímo či nepřímo, zcela či částečně dotčeno z důvodu opatření, o nichž bylo rozhodnuto podle rezoluce Rady bezpečnosti OSN č. 1970 (2011), včetně opatření Unie nebo kteréhokoli členského státu k provedení příslušných rozhodnutí Rady bezpečnosti OSN nebo opatření stanovených tímto rozhodnutím nebo v souladu nebo ve spojitosti s nimi.
Článek 13
1. Aniž jsou dotčeny příslušné předpisy o ohlašování, důvěrnosti údajů a služebním tajemství, fyzické a právnické osoby, subjekty a orgány:
a)
neprodleně poskytnou příslušnému orgánu členského státu, ve kterém mají své bydliště nebo sídlo, uvedenému na internetových stránkách, jejichž seznam je v příloze IV, veškeré informace, které mohou usnadnit dodržování tohoto nařízení, jako jsou informace o účtech a částkách zmrazených v souladu s článkem 4, a předají tyto informace buď přímo, nebo prostřednictvím členských států Komisi a
b)
spolupracují s tímto příslušným orgánem při ověřování těchto informací.
2. Veškeré informace poskytnuté nebo obdržené v souladu s tímto článkem se použijí pouze pro účely, pro něž byly poskytnuty nebo obdrženy.
Článek 14
Členské státy a Komise se neprodleně navzájem informují o opatřeních přijatých podle tohoto nařízení a předávají si veškeré důležité informace, které mají k dispozici v souvislosti s tímto nařízením, zejména informace o porušování tohoto nařízení,o obtížích spojených s jeho prosazováním a o rozhodnutích vnitrostátních soudů.
Článek 15
Komise je oprávněna měnit přílohu IV na základě informací poskytnutých členskými státy.
Článek 16
1. Pokud Rada bezpečnosti OSN nebo Výbor pro sankce zařadí fyzickou nebo právnickou osobu, subjekt či orgán na seznam, Rada zařadí tuto fyzickou nebo právnickou osobu, subjekt či orgán do přílohy II.
2. Pokud Rada rozhodne o tom, že se na fyzickou nebo právnickou osobu, subjekt či orgán mají vztahovat opatření uvedená v čl. 5 odst. 1, změní odpovídajícím způsobem přílohu III.
3. Rada sdělí své rozhodnutí fyzické nebo právnické osobě, subjektu či orgánu uvedeným v odstavcích 1 a 2, včetně důvodů jejich zařazení na seznam, a to buď přímo, je-li známa jejich adresa, nebo zveřejněním oznámení, čímž těmto fyzickým nebo právnickým osobám, subjektům či orgánům umožní se k této záležitosti vyjádřit.
4. Jsou-li předloženy připomínky nebo nové podstatné důkazy, Rada přezkoumá své rozhodnutí a dotčenou fyzickou nebo právnickou osobu, subjekt či orgán o této skutečnosti informuje.
5. Pokud OSN rozhodne vyjmout fyzickou nebo právnickou osobu, subjekt nebo orgán ze seznamu nebo pozměnit identifikační údaje o fyzické nebo právnické osobě, subjektu nebo orgánu uvedených na seznamu, změní Rada odpovídajícím způsobem přílohu II.
6. Seznam uvedený v příloze III se pravidelně přezkoumává, a to alespoň jednou za 12 měsíců.
Článek 17
1. Členské státy stanoví sankce za porušení ustanovení tohoto nařízení a přijmou veškerá opatření nezbytná pro zajištění jejich uplatňování. Stanovené sankce musí být účinné, přiměřené a odrazující.
2. Členské státy oznámí Komisi tatko stanovené sankce neprodleně po vstupu tohoto nařízení v platnost a oznámí jí veškeré pozdější změny.
Článek 18
Pokud se v tomto nařízení ukládá povinnost oznámit určité skutečnosti Komisi, informovat Komisi nebo s ní jinak komunikovat, použije se pro tyto účely adresa a další kontaktní údaje uvedené v příloze III.
Článek 19
Toto nařízení se použije:
a)
na území Unie včetně jejího vzdušného prostoru,
b)
na palubě letadla nebo plavidla v pravomoci některého členského státu,
c)
na každou osobu nacházející se na území Unie nebo mimo něj, která je státním příslušníkem některého členského státu,
d)
na každou právnickou osobu, subjekt nebo orgán založený nebo zřízený podle práva některého členského státu,
e)
na každou právnickou osobu, subjekt nebo orgán v souvislosti s jakoukoli podnikatelskou činností vykonávanou zcela nebo částečně v rámci Unie.
Článek 20
Toto nařízení vstupuje v platnost dnem vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
V Bruselu dne 2. března 2011.
ROZPORZĄDZENIE RADY (UE) NR 204/2011
z dnia 2 marca 2011 r.
w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Libii
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 215,
uwzględniając decyzję Rady 2011/137/WPZiB z dnia 28 lutego 2011 r. w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Libii (1), przyjętą zgodnie z tytułem V rozdział 2 Traktatu o Unii Europejskiej,
uwzględniając wspólny wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa oraz Komisji,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
Zgodnie z rezolucją Rady Bezpieczeństwa ONZ nr 1970 (2011) z dnia 26 lutego 2011 r., decyzja 2011/137/WPZiB stanowi o embargu na broń, zakazie dotyczącym sprzętu do represji wewnętrznych, a także o restrykcjach wjazdowych i zamrożeniu środków finansowych i zasobów gospodarczych określonych osób i podmiotów dopuszczających się poważnego naruszania praw człowieka w stosunku do osób w Libii, w tym przez udział w naruszających prawo międzynarodowe atakach na ludność cywilną i obiekty cywilne. Te osoby fizyczne lub prawne i podmioty są wymienione w załącznikach do wspomnianej decyzji.
(2)
Niektóre z tych środków wchodzą w zakres stosowania Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, zatem do ich wdrożenia niezbędne są działania regulacyjne na szczeblu unijnym, w szczególności, aby zapewnić jednolite stosowanie tych środków przez podmioty gospodarcze we wszystkich państwach członkowskich.
(3)
Niniejsze rozporządzenie nie narusza praw podstawowych i jest zgodne z zasadami uznanymi w szczególności w Karcie praw podstawowych Unii Europejskiej, a zwłaszcza z prawem do skutecznego środka prawnego i do rzetelnego procesu sądowego oraz z prawem do ochrony danych osobowych. Niniejsze rozporządzenie powinno być stosowane zgodnie z tymi prawami.
(4)
Niniejsze rozporządzenie jest także w pełni zgodne ze zobowiązaniami państw członkowskich wynikającymi z Karty Narodów Zjednoczonych oraz z prawnie wiążącym charakterem rezolucji Rady Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych.
(5)
Uprawnienie do zmiany wykazów znajdujących się w załącznikach II i III do niniejszego rozporządzenia powinno być wykonywane przez Radę w związku z konkretnym zagrożeniem dla międzynarodowego pokoju i bezpieczeństwa spowodowanym sytuacją w Libii oraz w celu zapewnienia spójności z procedurą zmiany i przeglądu załączników III i IV do decyzji 2011/137/WPZiB.
(6)
Procedura zmiany wykazów zamieszczonych w załącznikach II i III do niniejszego rozporządzenia powinna obejmować poinformowanie wskazanych osób fizycznych lub prawnych, podmiotów lub organów o powodach umieszczenia ich w wykazie, tak by mogły one przedstawić swoje uwagi. Jeżeli zgłoszone zostaną uwagi lub przedstawione zostaną istotne nowe dowody, Rada powinna na ich podstawie dokonać przeglądu swojej decyzji i poinformować w stosowny sposób daną osobę, dany podmiot lub organ.
(7)
Na potrzeby wprowadzania w życie niniejszego rozporządzenia oraz w celu zapewnienia jak największej pewności prawa w Unii, nazwiska i inne istotne dane dotyczące osób fizycznych i prawnych, podmiotów i organów, których środki finansowe i zasoby gospodarcze muszą zostać zamrożone zgodnie z niniejszym rozporządzeniem, muszą zostać podane do wiadomości publicznej. Każde przetwarzanie danych osobowych powinno przebiegać zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 45/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2000 r. o ochronie osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez instytucje i organy wspólnotowe i o swobodnym przepływie takich danych (2) oraz zgodnie z dyrektywą 95/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 24 października 1995 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w zakresie przetwarzania danych osobowych i swobodnego przepływu tych danych (3).
(8)
Aby środki ustanowione w niniejszym rozporządzeniu były skuteczne, powinno ono wejść w życie w dniu jego opublikowania,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Do celów niniejszego rozporządzenia stosuje się następujące definicje:
a)
„środki finansowe” oznaczają aktywa finansowe i korzyści ekonomiczne wszelkiego rodzaju, w tym między innymi:
(i)
gotówkę, czeki, roszczenia pieniężne, weksle trasowane, przekazy pieniężne i inne instrumenty płatnicze;
(ii)
depozyty złożone w instytucjach finansowych lub innych podmiotach, salda na rachunkach, wierzytelności i zobowiązania dłużne;
(iii)
papiery wartościowe i papiery dłużne w obrocie publicznym lub niepublicznym, w tym akcje i udziały, certyfikaty papierów wartościowych, obligacje, weksle, warranty, skrypty dłużne i kontrakty na instrumenty pochodne;
(iv)
odsetki, dywidendy lub inne przychody z aktywów oraz wartości narosłe z aktywów lub wygenerowane przez te aktywa;
(v)
kredyty, prawa do potrącenia, gwarancje, gwarancje właściwego wykonania umów lub inne zobowiązania finansowe;
(vi)
akredytywy, konosamenty, umowy sprzedaży;
(vii)
dokumenty poświadczające posiadanie udziałów w środkach lub zasobach finansowych;
b)
„zamrożenie środków finansowych” oznacza zapobieganie wszelkim ruchom tych środków, ich przenoszeniu, zmianom, wykorzystaniu, udostępnianiu lub dokonywaniu nimi transakcji w jakikolwiek sposób, który powodowałby jakąkolwiek zmianę ich wielkości, wartości, lokalizacji, własności, posiadania, charakteru, przeznaczenia lub inną zmianę, która umożliwiłaby korzystanie z nich, w tym zarządzanie portfelem;
c)
„zasoby gospodarcze” oznaczają aktywa wszelkiego rodzaju, rzeczowe i niematerialne, ruchome i nieruchome, które nie są środkami finansowymi, ale mogą być użyte do pozyskania środków finansowych, towarów lub usług;
d)
„zamrożenie zasobów gospodarczych” oznacza zapobieganie wykorzystywaniu tych zasobów do uzyskiwania środków finansowych, towarów lub usług w jakikolwiek sposób, w tym między innymi poprzez ich sprzedaż, wynajem lub obciążanie ich hipoteką;
e)
„pomoc techniczna” oznacza wszelkie wsparcie techniczne związane z naprawami, pracami rozwojowymi, produkcją, montażem, testowaniem i konserwacją oraz wszelką inną obsługę techniczną, mogące przyjmować formy takie, jak instruktaż, doradztwo, szkolenia, przekazanie praktycznej wiedzy i umiejętności lub usługi konsultingowe; pomoc techniczna obejmuje także werbalne formy pomocy;
f)
„komitet sankcji” oznacza komitet Rady Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych utworzony na mocy pkt 24 rezolucji Rady Bezpieczeństwa ONZ („RB ONZ”) nr 1970 (2011);
g)
„terytorium Unii” oznacza terytoria państw członkowskich, do których stosuje się Traktat, na warunkach określonych w tym Traktacie, w tym ich przestrzeń powietrzną.
Artykuł 2
1. Zakazuje się:
a)
sprzedaży, dostaw, przekazywania lub wywozu, bezpośrednio lub pośrednio, sprzętu, który mógłby zostać wykorzystany do represji wewnętrznych, wyszczególnionego w załączniku I - niezależnie od tego, czy przedmiotowy sprzęt pochodzi z Unii - przeznaczonego dla osób, podmiotów lub organów z Libii lub do użytku w Libii;
b)
świadomego i umyślnego udziału w działaniach, których celem lub skutkiem jest ominięcie zakazów, o których mowa w lit. a).
2. Zakazuje się nabywania w Libii, przywozu lub transportu z tego państwa sprzętu, który mógłby zostać wykorzystany do represji wewnętrznych, wyszczególnionego w załączniku I, niezależnie od tego, czy pochodzi on z Libii.
3. Ust. 1 nie stosuje się do odzieży ochronnej, w tym kamizelek kuloodpornych i hełmów wojskowych, wywożonych czasowo do Libii wyłącznie do użytku osobistego personelu Organizacji Narodów Zjednoczonych, personelu Unii Europejskiej lub jej państw członkowskich, przedstawicieli mediów, pracowników organizacji humanitarnych i organizacji wspierających rozwój oraz personelu pomocniczego.
4. Na zasadzie odstępstwa od ust. 1 właściwe organy państw członkowskich wyszczególnione w załączniku IV mogą zezwolić na sprzedaż, dostawę, przekazywanie lub wywóz sprzętu, który mógłby zostać wykorzystany do represji wewnętrznych, na warunkach, jakie uzna za stosowne, jeżeli zostanie ustalone, że sprzęt ten jest przeznaczony wyłącznie do celów humanitarnych lub ochronnych.
Artykuł 3
1. Zakazuje się:
a)
udzielania - bezpośrednio lub pośrednio - osobom, podmiotom lub organom z Libii albo do użytku w tym państwie, pomocy technicznej związanej z towarami i technologiami wyszczególnionymi we wspólnym wykazie uzbrojenia Unii Europejskiej (4) (zwanym dalej „wspólnym wykazem uzbrojenia”) lub związanej z dostarczaniem, wytwarzaniem, konserwacją i użytkowaniem towarów wymienionych w tym wykazie;
b)
udzielania - bezpośrednio lub pośrednio - osobom, podmiotom lub organom z Libii albo do użytku w tym państwie, pomocy technicznej lub usług pośrednictwa związanych ze sprzętem, który mógłby zostać wykorzystany do represji wewnętrznych, wyszczególnionym w załączniku I;
c)
udzielania - bezpośrednio lub pośrednio - wsparcia finansowego lub pomocy finansowej związanej z towarami i technologiami wymienionymi we wspólnym wykazie uzbrojenia lub w załączniku I, w tym w szczególności udzielania dotacji, pożyczek i ubezpieczania kredytów eksportowych na potrzeby sprzedaży, dostaw, przekazywania lub wywozu takich produktów, lub na potrzeby udzielania związanej z tym pomocy technicznej osobom, podmiotom lub organom z Libii albo do użytku w tym państwie;
d)
świadomego i umyślnego udziału w działaniach, których celem lub skutkiem jest ominięcie zakazów, o których mowa w lit. a)-c).
2. Na zasadzie odstępstwa od ust. 1 wymienione w nim zakazy nie mają zastosowania do udzielania wsparcia technicznego, finansowego i pomocy finansowej związanej z nieśmiercionośnym sprzętem wojskowym służącym wyłącznie celom humanitarnym lub ochronnym, ani do innej sprzedaży i dostaw broni i powiązanych materiałów zatwierdzonych wcześniej przez komitet sankcji.
3. Na zasadzie odstępstwa od ust. 1 właściwe organy państw członkowskich wyszczególnione w załączniku IV mogą zezwolić na udzielanie wsparcia technicznego, finansowego i pomocy finansowej związanej ze sprzętem, który mógłby zostać wykorzystany do represji wewnętrznych, na warunkach, jakie uznają za stosowne, jeżeli stwierdzą, że sprzęt ten jest przeznaczony wyłącznie do celów humanitarnych lub ochronnych.
Artykuł 4
Aby zapobiec przekazywaniu towarów i technologii wyszczególnionych we wspólnym wykazie uzbrojenia lub takich, których dostarczanie, sprzedaż, przekazywanie, wywóz lub przywóz są zakazane na mocy niniejszego rozporządzenia, w odniesieniu do wszystkich towarów przywożonych na terytorium celne Unii z Libii lub wywożone z tego terytorium do Libii, poza zasadami dotyczącymi obowiązku dostarczania informacji przed przybyciem lub przed wyjazdem, określonymi zgodnie z właściwymi przepisami dotyczącymi deklaracji skróconej przy wejściu i wyjściu jak również zgłoszeń celnych, zawartymi w rozporządzeniu (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającym Wspólnotowy Kodeks Celny (5) oraz rozporządzeniu (EWG) nr 2454/93 ustanawiającym przepisy w celu wykonania pierwszego z tych rozporządzeń (6), osoba dostarczająca przedmiotowe informacje deklaruje, czy dane towary są objęte zakresem wspólnego wykazu uzbrojenia lub niniejszego rozporządzenia, a jeżeli ich wywóz wymaga zezwolenia - przedstawia szczegółowe dane dotyczące przyznanego zezwolenia na wywóz. Powyższe informacje dodatkowe są dostarczane właściwym organom celnym danego państwa członkowskiego w formie pisemnej albo przy użyciu zgłoszenia celnego, stosownie do okoliczności.
Artykuł 5
1. Zamrożone zostają wszystkie środki finansowe i zasoby gospodarcze należące do osób fizycznych lub prawnych, podmiotów lub organów wymienionych w załączniku II i III, pozostające w ich posiadaniu, dyspozycji lub pod ich kontrolą.
2. Żadnych środków finansowych ani zasobów gospodarczych nie udostępnia się, bezpośrednio ani pośrednio, osobom fizycznym lub prawnym, podmiotom lub organom wymienionym w załączniku II i III, ani na ich rzecz.
3. Zakazuje się świadomego i umyślnego udziału w działaniach, których celem lub skutkiem jest bezpośrednie lub pośrednie obchodzenie środków, o których mowa w ust. 1 i 2.
Artykuł 6
1. W załączniku II wymienia się osoby fizyczne lub prawne, podmioty i organy wskazane przez Radę Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych lub przez komitet sankcji zgodnie z pkt 22 rezolucji RB ONZ nr 1970 (2011).
2. W załączniku III wymienia się osoby fizyczne lub prawne, podmioty i organy nieuwzględnione w załączniku II, które zgodnie z art. 6 ust. 1 decyzji 2011/137/WPZiB zostały przez Radę wskazane jako osoby i podmioty uczestniczące w zlecaniu i kontrolowaniu dopuszczania się poważnego łamania praw człowieka w stosunku do osób w Libii lub w inny sposób w kierowaniu takimi działaniami lub zamieszane w takie działania, w tym przez uczestniczenie lub zaangażowanie w planowanie, dowodzenie, zlecanie lub prowadzenie ataków z pogwałceniem prawa międzynarodowego, w tym bombardowań z powietrza, wobec ludności cywilnej i obiektów cywilnych, bądź osoby lub podmioty działające w ich imieniu lub pod ich kierunkiem, lub podmioty będące ich własnością lub przez nie kontrolowane.
3. W załączniku II i III wymienia się powody umieszczenia danych osób, podmiotów i organów w wykazie, przedstawione przez Radę Bezpieczeństwa lub komitet sankcji w odniesieniu do załącznika II.
4. W załączniku II i III zamieszcza się również, w miarę dostępności, informacje niezbędne do zidentyfikowania danych osób fizycznych lub prawnych, podmiotów i organów, przedstawione przez Radę Bezpieczeństwa lub komitet sankcji w odniesieniu do załącznika II. W odniesieniu do osób fizycznych informacje takie mogą obejmować imię i nazwisko, w tym pseudonim, datę i miejsce urodzenia, obywatelstwo, numer paszportu i dokumentu tożsamości, płeć, adres, jeśli jest znany, a także funkcję lub zawód. W odniesieniu do osób prawnych, podmiotów i organów informacje takie mogą obejmować nazwę, miejsce i datę rejestracji, numer w rejestrze i miejsce prowadzenia działalności. W załączniku II podaje się także datę dodania do wykazu przez Radę Bezpieczeństwa lub przez komitet sankcji.
Artykuł 7
1. Na zasadzie odstępstwa od art. 5 właściwe organy państw członkowskich, wskazane na stronach internetowych wymienionych w załączniku IV, mogą zezwolić na uwolnienie niektórych zamrożonych środków finansowych lub zasobów gospodarczych lub udostępnienie określonych środków finansowych lub zasobów gospodarczych na warunkach, jakie uznają za stosowne, jeżeli stwierdzą, że środki finansowe lub zasoby gospodarcze, o których mowa, są:
a)
niezbędne do pokrycia wydatków na podstawowe potrzeby osób wymienionych w załączniku II lub III oraz członków rodziny pozostających na ich utrzymaniu, w tym opłat za środki spożywcze, najem lub kredyt hipoteczny, leki, leczenie, podatki, składki ubezpieczeniowe oraz opłaty za usługi komunalne;
b)
przeznaczone wyłącznie na pokrycie uzasadnionych kosztów honorariów lub zwrotu poniesionych wydatków związanych z usługami prawniczymi;
c)
przeznaczone wyłącznie na pokrycie kosztów opłat lub usług związanych z rutynowym prowadzeniem lub utrzymaniem zamrożonych środków finansowych lub zasobów gospodarczych;
pod warunkiem że jeżeli zezwolenie dotyczy osoby, podmiotu lub organu wyszczególnionych w załączniku II, dane państwo członkowskie powiadomiło komitet sankcji o takim ustaleniu i o swoim zamiarze udzielenia zezwolenia, a komitet w ciągu pięciu dni roboczych od dnia powiadomienia nie wyraził sprzeciwu.
2. Na zasadzie odstępstwa od art. 5 właściwe organy państw członkowskich, wskazane na stronach internetowych wymienionych w załączniku IV, mogą zezwolić na uwolnienie niektórych zamrożonych środków finansowych lub zasobów gospodarczych lub udostępnienie określonych środków finansowych lub zasobów gospodarczych, jeżeli stwierdzą, że zamrożone środki finansowe lub zasoby gospodarcze są niezbędne do pokrycia wydatków nadzwyczajnych, o ile spełnione zostały następujące warunki:
a)
jeżeli zezwolenie dotyczy osoby, podmiotu lub organu wyszczególnionych w załączniku II, dane państwo członkowskie powiadomiło o takim ustaleniu komitet sankcji, który je zatwierdził; oraz
b)
jeżeli zezwolenie dotyczy osoby, podmiotu lub organu wyszczególnionych w załączniku III, właściwy organ powiadomił co najmniej dwa tygodnie przed udzieleniem zezwolenia inne właściwe organy państw członkowskich i Komisję o tym, na jakiej podstawie jego zdaniem powinno się udzielić szczególnego zezwolenia.
Artykuł 8
Na zasadzie odstępstwa od art. 5 właściwe organy państw członkowskich, wymienione w załączniku IV, mogą udzielić zezwolenia na uwolnienie niektórych zamrożonych środków finansowych lub zasobów gospodarczych, o ile spełnione zostały następujące warunki:
a)
dane środki finansowe lub zasoby gospodarcze są przedmiotem zastawu sądowego, administracyjnego lub arbitrażowego ustanowionego przed datą umieszczenia w załączniku II lub III osoby, podmiotu lub organu, o których mowa w art. 5, lub orzeczenia sądowego, administracyjnego lub arbitrażowego wydanego przed tą datą;
b)
dane środki finansowe lub zasoby gospodarcze zostaną wykorzystane wyłącznie do zaspokojenia roszczeń zabezpieczonych takim zastawem lub uznanych za uzasadnione w takim orzeczeniu, zgodnie z mającymi zastosowanie przepisami ustawowymi i wykonawczymi regulującymi prawa osób mających takie roszczenia;
c)
zastaw nie został ustanowiony lub orzeczenie nie zostało wydane na korzyść osoby, podmiotu lub organu wymienionych w załączniku II lub III;
d)
uznanie zastawu lub orzeczenia nie jest sprzeczne z porządkiem publicznym danego państwa członkowskiego;
e)
jeżeli zezwolenie dotyczy osoby, podmiotu lub organu wyszczególnionych w załączniku II, dane państwo członkowskie powiadomiło o takim zastawie lub orzeczeniu komitet sankcji, oraz
f)
jeżeli zezwolenie dotyczy osoby, podmiotu lub organu wyszczególnionych w załączniku III, właściwe państwo członkowskie poinformowało pozostałe państwa członkowskie i Komisję o wydanym zezwoleniu.
Artykuł 9
1. Art. 5 ust. 2 nie ma zastosowania do kwot dodatkowych na zamrożonych rachunkach w postaci:
a)
odsetek lub innych dochodów należnych na tych rachunkach; lub
b)
płatności należnych z tytułu umów, porozumień lub zobowiązań, które zostały zawarte lub powstały przed datą wskazania osoby fizycznej lub prawnej, podmiotu lub organu, o których mowa w art. 5, przez komitet sankcji, Radę Bezpieczeństwa lub przez Radę,
pod warunkiem że wszelkie takie odsetki, inne dochody oraz płatności zostaną zamrożone zgodnie z art. 5 ust. 1.
2. Art. 5 ust. 2 nie uniemożliwia instytucjom finansowym lub kredytowym w Unii zasilania zamrożonych rachunków środkami finansowymi przekazywanymi im na rachunek umieszczonej w wykazie osoby fizycznej lub prawnej, podmiotu lub organu, pod warunkiem że wszelkie kwoty dodatkowe na takim rachunku zostaną również zamrożone. Instytucja finansowa lub kredytowa niezwłocznie informuje właściwy organ o takich transakcjach.
Artykuł 10
Na zasadzie odstępstwa od art. 5 i pod warunkiem że płatność dokonywana przez osobę, podmiot lub organ wymienione w załączniku II lub III jest należna na mocy umowy lub porozumienia zawartego przez daną osobę, podmiot lub organ lub zobowiązania je obciążającego, zanim ta osoba, podmiot lub organ zostały umieszczone w wykazie, właściwe organy państw członkowskich, wskazane na stronach internetowych wymienionych w załączniku IV, mogą zezwolić - na warunkach, jakie uznają za stosowne - na uwolnienie niektórych zamrożonych środków finansowych lub zasobów gospodarczych, o ile spełnione zostały następujące warunki:
a)
dany właściwy organ ustalił, że:
(i)
środki finansowe lub zasoby gospodarcze zostaną wykorzystane do dokonania płatności przez osobę, podmiot lub organ wymienione w załączniku II lub III;
(ii)
dokonanie płatności nie narusza przepisów art. 5 ust. 2;
b)
jeżeli zezwolenie dotyczy osoby, podmiotu lub organu wyszczególnionych w załączniku II, dane państwo członkowskie dziesięć dni roboczych wcześniej powiadomiło komitet sankcji o zamiarze udzielenia zezwolenia;
c)
jeżeli zezwolenie dotyczy osoby, podmiotu lub organu wyszczególnionych w załączniku III, dane państwo członkowskie co najmniej dwa tygodnie przed udzieleniem zezwolenia powiadomiło pozostałe państwa członkowskie i Komisję o takim ustaleniu i o zamiarze udzielenia zezwolenia.
Artykuł 11
1. Osoby fizyczne lub prawne, podmioty lub organy, lub ich dyrektorzy lub pracownicy, którzy zamrażają środki finansowe i zasoby gospodarcze lub odmawiają ich udostępnienia, w dobrej wierze i z przekonaniem, że działanie takie jest zgodne z niniejszym rozporządzeniem, nie ponoszą z tego tytułu żadnej odpowiedzialności, chyba że dowiedziono, iż środki finansowe i zasoby gospodarcze zostały zamrożone lub zatrzymane na skutek niedbalstwa.
2. Zakaz ustanowiony w art. 5 ust. 2 nie skutkuje odpowiedzialnością osób fizycznych ani prawnych, podmiotów ani organów, które udostępniły środki finansowe lub zasoby gospodarcze, jeżeli nie wiedziały one i nie miały uzasadnionego powodu przypuszczać, że ich działania mogłyby naruszyć ten zakaz.
Artykuł 12
Żadne roszczenia, w tym o odszkodowanie ani inne roszczenie tego rodzaju, takie jak roszczenie do potrącenia lub roszczenie na podstawie gwarancji, w związku z umową lub transakcją, których wykonanie zostało zakłócone, bezpośrednio lub pośrednio, całkowicie lub częściowo, z powodu środków nałożonych zgodnie rezolucją RB ONZ nr 1970 (2011), w tym środków Unii lub któregokolwiek z państw członkowskich nałożonych zgodnie z odpowiednimi decyzjami Rady Bezpieczeństwa, wymaganych przez te decyzje lub nałożonych w związku z wykonaniem tych decyzji, a także środków objętych niniejszym rozporządzeniem, nie są przyznawane rządowi Libii ani żadnej osobie lub podmiotowi wysuwającemu roszczenie za jego pośrednictwem lub na jego korzyść.
Artykuł 13
1. Bez uszczerbku dla mających zastosowanie przepisów dotyczących sprawozdawczości, poufności i tajemnicy zawodowej, osoby fizyczne i prawne, podmioty i organy:
a)
dostarczają natychmiast wszelkich informacji, które ułatwiłyby przestrzeganie przepisów niniejszego rozporządzenia, takich jak dane dotyczące rachunków i kwot zamrożonych zgodnie z art. 4, właściwemu organowi państwa członkowskiego, w którym te osoby fizyczne i prawne, podmioty i organy mają miejsce zamieszkania lub siedzibę, wskazanemu na stronach internetowych wymienionych w załączniku IV, oraz przekazują takie informacje Komisji, bezpośrednio lub za pośrednictwem państw członkowskich; oraz
b)
współpracują ze wspomnianym właściwym organem przy weryfikacji tych informacji.
2. Wszelkie informacje dostarczone lub otrzymane zgodnie z niniejszym artykułem są wykorzystywane jedynie do celów, dla których je dostarczono lub otrzymano.
Artykuł 14
Państwa członkowskie i Komisja natychmiast informują się wzajemnie o środkach podjętych na mocy niniejszego rozporządzenia i wymieniają wszelkie inne stosowne, dostępne im informacje w związku z niniejszym rozporządzeniem, w szczególności informacje dotyczące naruszeń i problemów związanych z egzekwowaniem oraz orzeczeń wydanych przez sądy krajowe.
Artykuł 15
Komisja jest upoważniona do zmiany załącznika IV na podstawie informacji przekazanych przez państwa członkowskie.
Artykuł 16
1. W przypadku gdy Rada Bezpieczeństwa lub komitet sankcji wpisują osobę fizyczną lub prawną, podmiot lub organ do wykazu, Rada umieszcza taką osobę fizyczną lub prawną, podmiot lub organ w załączniku II.
2. W przypadku gdy Rada podejmie decyzję o objęciu osoby fizycznej lub prawnej, podmiotu lub organu środkami, o których mowa w art. 5 ust. 1, wprowadza stosowne zmiany w załączniku III.
3. Rada przekazuje swoją decyzję, wraz z uzasadnieniem umieszczenia w wykazie, osobie fizycznej lub prawnej, podmiotowi lub organowi, o których mowa w ust. 1 i 2, bezpośrednio - gdy adres jest znany - albo w drodze opublikowania ogłoszenia, umożliwiając takiej osobie fizycznej lub prawnej, podmiotowi lub organowi przedstawienie uwag.
4. W przypadku gdy zgłoszone zostaną uwagi lub przedstawione zostaną istotne nowe dowody, Rada dokonuje przeglądu swojej decyzji i w stosowny sposób informuje daną osobę fizyczną lub prawną, dany podmiot lub organ.
5. W przypadku gdy Organizacja Narodów Zjednoczonych podejmie decyzję o usunięciu z wykazu osoby fizycznej lub prawnej, podmiotu lub organu lub o zmianie danych identyfikacyjnych osoby fizycznej lub prawnej, podmiotu lub organu zamieszczonych w wykazie, Rada wprowadza odpowiednie zmiany w załączniku II.
6. Wykaz w załączniku III jest poddawany regularnemu przeglądowi co najmniej raz na 12 miesięcy.
Artykuł 17
1. Państwa członkowskie ustanawiają zasady dotyczące sankcji nakładanych w przypadku naruszenia przepisów niniejszego rozporządzenia oraz podejmują wszelkie środki konieczne do zapewnienia ich wdrażania. Przewidziane sankcje muszą być skuteczne, proporcjonalne i odstraszające.
2. Państwa członkowskie powiadamiają Komisję o tych zasadach niezwłocznie po wejściu w życie niniejszego rozporządzenia oraz powiadamiają ją o wszelkich późniejszych zmianach.
Artykuł 18
Adres i inne dane kontaktowe Komisji na potrzeby powiadamiania, informowania lub innego sposobu przekazywania jej informacji w przypadkach, w których wymaga tego niniejsze rozporządzenie, wskazane są w załączniku IV.
Artykuł 19
Niniejsze rozporządzenie ma zastosowanie:
a)
na terytorium Unii, w tym w granicach jej przestrzeni powietrznej;
b)
na pokładach wszystkich statków powietrznych lub wodnych podlegających jurysdykcji państw członkowskich;
c)
wobec każdej osoby będącej obywatelem jednego z państw członkowskich, przebywającej na terytorium Unii lub poza nim,
d)
wobec każdej osoby prawnej, podmiotu lub organu, zarejestrowanego lub utworzonego na mocy prawa państwa członkowskiego;
e)
wobec każdej osoby prawnej, podmiotu lub organu w odniesieniu do wszelkiego rodzaju działalności gospodarczej prowadzonej całkowicie lub częściowo na terytorium Unii.
Artykuł 20
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie w dniu jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 2 marca 2011 r.