PROVÁDĚCÍ NAŘÍZENÍ KOMISE (EU) č. 367/2012
ze dne 27. dubna 2012,
kterým se stanoví nezbytná opatření, pokud jde o uvolnění cukru a izoglukózy nepodléhajících kvótám na trh Unie při snížené dávce z přebytku v hospodářském roce 2011/12
EVROPSKÁ KOMISE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie,
s ohledem na nařízení Rady (ES) č. 1234/2007 ze dne 22. října 2007, kterým se stanoví společná organizace zemědělských trhů a zvláštní ustanovení pro některé zemědělské produkty („jednotné nařízení o společné organizaci trhů“) (1), a zejména na čl. 64 odst. 2 a článek 186 ve spojení s článkem 4 uvedeného nařízení,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Od počátku hospodářského roku 2011/12 se ceny na světovém trhu s cukrem na základě termínovaných obchodů na londýnské burze stabilizovaly na historicky poměrně vysoké úrovni. Ceny u termínovaných obchodů na londýnské burze se pohybovaly v rozpětí 600-650 USD za tunu nebo 460-500 EUR za tunu.
(2)
Zároveň ceny na unijním trhu s cukrem, jak bylo zjištěno systémem sledování cen zřízeným článkem 14 nařízení Komise (ES) č. 952/2006 ze dne 29. června 2006 o prováděcích pravidlech k nařízení Rady (ES) č. 318/2006, pokud jde o řízení vnitřního trhu s cukrem a režim kvót (2), dále stoupaly, přičemž se nárůst cen navíc prudce zrychlil od října 2011, kdy průměrná cena cukru v Unii stoupla během měsíce o více než 10 %.
(3)
S cílem zlepšit situaci na nabídkové straně unijním trhu s cukrem byla v listopadu 2011 přijata výjimečná opatření prováděcím nařízením Komise (EU) č. 1239/2011 ze dne 30. listopadu 2011, kterým se zahajuje stálé nabídkové řízení na dovoz cukru kódu KN 1701 se sníženou celní sazbou na hospodářský rok 2011/12 (3), a prováděcím nařízením Komise (EU) ze dne 30. listopadu 2011, kterým se stanoví výjimečná opatření, pokud jde o uvolnění cukru a izoglukózy nepodléhajících kvótám na trh Unie při snížené dávce z přebytku v hospodářském roce 2011/12 (4). Navzdory uvedeným opatřením současný rostoucí trend unijních cen cukru přetrvává a v únoru 2012 dosáhla průměrná cena 701 EUR za tunu, což znamená nárůst o více než 20 % v období od září 2011 do února 2012 nebo nárůst o téměř 40 % v období od února 2011 do února 2012.
(4)
Trvale rostoucí trend unijních cen cukru nasvědčuje tomu, že se dostupnost nabídky na trhu Unie dosud zlepšila pouze mírně. Tuto analýzu potvrdila převážná většina členských států v řídícím výboru dne 8. března 2012, podle jejichž názoru stále existují problémy na straně nabídky, které by se v průběhu hospodářského roku mohly dokonce ještě zhoršit. To by se mohlo dotknout zejména malých a středních podniků a odběratelů s množstvím pevně stanoveným v dlouhodobých smlouvách.
(5)
Na druhé straně se díky dobré úrodě v několika oblastech Unie vyrobilo více cukru, než stanoví kvóta v článku 56 nařízení (ES) č. 1234/2007, a to o téměř 5,3 milionů tun. I po zohlednění odhadu poptávky po průmyslovém cukru v souladu s článkem 62 nařízení (ES) č. 1234/2007, vývozních závazků pro cukr nepodléhající kvótám pro rok 2011/12, stanovených prováděcím nařízením Komise (EU) č. 372/2011 ze dne 15. dubna 2011 (5), i množství cukru nepodléhajícího kvótám, jež bylo uvolněno na unijní trh v souladu s prováděcím nařízením (EU) č. 1240/2011, bude stále k dispozici značné množství cukru nepodléhajícího kvótám. Část z tohoto množství cukru by mohla být okamžitě uvolněna na unijní trh s cukrem, aby byla částečně uspokojena poptávka a přispělo se tak k omezení rostoucího trendu cen cukru v Unii, který momentálně narušuje trh.
(6)
Ustanovení článku 186 nařízení (ES) č. 1234/2007 zmocňuje Komisi přijmout nezbytná opatření v tomto odvětví, pokud se ceny na unijních trzích s cukrem zvýší do takové míry, že dochází k narušení trhů nebo že takové narušení hrozí.
(7)
Ustanovení čl. 64 odst. 2 nařízení (ES) č. 1234/2007 zmocňuje Komisi, aby na vyrobený cukr a izoglukózu převyšující kvótu stanovila dávku z přebytku v dostatečné výši, aby se zamezilo hromadění nadbytečných množství. V čl. 3 odst. 1 nařízení Komise (ES) č. 967/2006 ze dne 29. června 2006, kterým se stanoví prováděcí pravidla k nařízení Rady (ES) č. 318/2006, pokud jde o výrobu cukru nad rámec kvóty (6), byl poplatek stanoven na 500 EUR za tunu.
(8)
Komise odhaduje, že vzhledem k přetrvávající nízké nabídce cukru na vnitřním trhu, kterou v hospodářském roce 2011/12 jasně dokládá sledovaný značný nárůst průměrné ceny na unijním trhu s cukrem, bude pravděpodobně nezbytné uvolnit na vnitřní trh další množství cukru nepodléhajícího kvótám. Rostoucí nabídka by měla zlepšit pružnost trhu s cukrem. S cílem předejít riziku nahromadění množství je vhodné povolit, aby na unijní trh bylo uvolněno omezené množství. Uváží-li se odhadovaný nedostatek a alternativní zdroje nabídky, omezené množství by mělo být stanoveno na 250 000 tun. Pro uvedené omezené množství cukru vyrobeného nad rámec kvóty je třeba stanovit sníženou dávku z přebytku na takové výši za tunu, jež představuje rozdíl mezi nejnovější veřejně dostupnou průměrnou cenou v Unii a cenou na světovém trhu.
(9)
Vzhledem k tomu, že nařízení (ES) č. 1234/2007 stanoví kvóty pro cukr i izoglukózu, pro příslušné množství izoglukózy vyrobené nad rámec kvóty by se mělo uplatnit podobné opatření, protože tento produkt je do určité míry obchodní náhražkou cukru.
(10)
Z tohoto důvodu a s ohledem na zvýšení nabídky by výrobci cukru a izoglukózy měli požádat příslušné orgány členských států o osvědčení, která jim umožní prodat konkrétní množství vyrobená nad kvótu na trhu Unie se sníženou dávkou z přebytku.
(11)
Platnost osvědčení by měla být v zájmu rychlého zlepšení stavu nabídky časově omezena.
(12)
Stanovení horních limitů množství, o která může každý producent požádat v jednom období pro podávání žádostí, a omezení osvědčení na produkty, jež žadatel sám vyrábí, by měla zabránit spekulativním praktikám v systému vytvořeném tímto nařízením.
(13)
Podáním žádosti by se výrobci cukru měli zavázat k platbě minimální ceny za cukrovou třtinu použitou k výrobě množství cukru, jež bylo předmětem žádosti. Měly by být přesně stanoveny minimální požadavky na způsobilost žádosti.
(14)
Příslušné orgány členských států by Komisi měly informovat o předložených žádostech. V zájmu zjednodušení a sjednocení uvedených oznámení by měly být poskytnuty vzory.
(15)
Komise by měla zajistit, aby se osvědčení vydávala pouze v rámci množstevních omezení stanovených v tomto nařízení. Komise by proto měla být v případě potřeby schopna stanovit přídělový koeficient, který se použije pro přijaté žádosti.
(16)
Členské státy by měly žadatelům neprodleně sdělit, zda množství uvedené v žádosti bylo zcela nebo částečně uznáno.
(17)
Snížená dávka z přebytku by měla být zaplacena po přijetí žádosti a před vydáním osvědčení.
(18)
Příslušné orgány by měly Komisi oznamovat množství, na která byla vydána osvědčení týkající se snížení dávky z přebytku. Za tímto účelem by Komise měla poskytnout vzory.
(19)
Na množství cukru uvolněných na trh Unie, která přesahují množství uvedená v osvědčeních vydaných podle tohoto nařízení, by měla být uplatněna dávka z přebytku stanovená v čl. 64 odst. 2 nařízení (ES) č. 1234/2007. Proto je vhodné stanovit, že každý žadatel, který nesplní svůj závazek uvolnit na trh Unie množství uvedené v osvědčení, jež mu bylo předáno, by rovněž měl zaplatit částku 500 EUR za tunu. Cílem tohoto důsledného přístupu je předcházet zneužití mechanismu zavedeného tímto nařízením.
(20)
Pro účely stanovení průměrných cen cukru podléhajícího kvótám a cukru nepodléhajícího kvótám na unijním trhu v souladu s čl. 13 odst. 1 nařízení (ES) č. 952/2006 by se měl cukr, na nějž se vztahuje osvědčení vydané podle tohoto nařízení, považovat za cukr podléhající kvótám.
(21)
Ustanovení čl. 2 odst. 1 písm. a) rozhodnutí Rady 2007/436/ES, Euratom ze dne 7. června 2007 o systému vlastních zdrojů Evropských společenství (7) stanoví, že dávky a další poplatky stanovené v rámci společné organizace trhu s cukrem tvoří vlastní zdroje. Je proto nezbytné určit datum stanovení dotyčných částek ve smyslu čl. 2 odst. 2 a čl. 6 odst. 3 písm. a) nařízení Rady (ES, Euratom) č. 1150/2000 ze dne 22. května 2000, kterým se provádí rozhodnutí 2007/436/ES, Euratom o systému vlastních zdrojů Společenství (8).
(22)
Řídící výbor pro společnou organizaci zemědělských trhů nezaujal stanovisko ve lhůtě stanovené jeho předsedou,
PŘIJALA TOTO NAŘÍZENÍ:
Článek 1
Dočasné snížení dávky z přebytku
Odchylně od čl. 3 odst. 1 nařízení (ES) č. 967/2006 se částka dávky z přebytku za další maximální množství 250 000 tun cukru v ekvivalentu bílého cukru a 13 000 tun izoglukózy v sušině, jež jsou vyrobeny nad rámec kvót stanovených v příloze VI nařízení (ES) č. 1234/2007 a uvolněny na trh Unie v hospodářském roce 2011/12, stanoví na 211 EUR za tunu. Snížená dávka z přebytku se zaplatí po přijetí žádosti uvedené v článku 2 a před vydáním osvědčení podle článku 6.
Článek 2
Žádost o osvědčení
1. Aby mohli výrobci cukru a izoglukózy využívat podmínek uvedených v článku 1, musí požádat o osvědčení.
2. Žadateli mohou být pouze podniky vyrábějící řepný a třtinový cukr nebo izoglukózu, jež jsou schváleny podle článku 57 nařízení (ES) č. 1234/2007 a kterým byly v souladu s článkem 56 uvedeného nařízení přiděleny výrobní kvóty na hospodářský rok 2011/12.
3. Každý žadatel může podat pouze jednu žádost týkající se cukru a jednu žádost týkající se izoglukózy za jedno období, v němž je možné podávat žádosti.
4. Žádosti o osvědčení se podávají faxem nebo elektronickou poštou příslušnému orgánu v členském státě, ve kterém byl podnik schválen. Příslušné orgány členských států mohou požadovat, aby elektronické žádosti byly opatřeny zaručeným elektronickým podpisem ve smyslu směrnice Evropského parlamentu a Rady 1999/93/ES (9).
5. Mají-li být žádosti přípustné, musí splňovat tyto podmínky:
a)
v žádosti se uvede:
i)
jméno, adresa a identifikační číslo pro DPH žadatele a
ii)
množství, jež je předmětem žádosti, vyjádřené v tunách cukru v ekvivalentu bílého cukru a v tunách izoglukózy v sušině, zaokrouhleno na celá čísla;
b)
množství, jež je předmětem žádosti v daném období, vyjádřené v tunách cukru v ekvivalentu bílého cukru nebo v tunách izoglukózy v sušině, nepřesáhne 50 000 tun v případě cukru a 2 500 tun v případě izoglukózy;
c)
pokud se žádost týká cukru, žadatel se zaváže, že zaplatí minimální cenu cukrové řepy stanovenou v článku 49 nařízení (ES) č. 1234/2007 za množství cukru uvedené v osvědčení vydaném v souladu s článkem 6 tohoto nařízení;
d)
žádost se sepíše v úředním jazyce nebo v jednom z úředních jazyků členského státu, kde se podává;
e)
v žádosti se uvede odkaz na toto nařízení a termín pro předložení žádostí pro dané období, jak stanoví článek 3;
6. Po podání nelze vzít žádost zpět nebo ji pozměnit, a to ani v případě, že množství, o které se žádá, je poskytnuto pouze částečně.
Článek 3
Podávání žádostí
1. První období, během něhož mohou být podávány žádosti, končí dne 2. května 2012 ve 12:00 hodin v poledne bruselského času.
2. Lhůty pro podávání žádostí pro druhé a další období začínají prvním pracovním dnem, který následuje po uplynutí předešlé lhůty. Končí dne 23. května 2012, 6. června 2012 a 20. června 2012 vždy ve 12:00 hodin v poledne bruselského času.
3. Komise může pozastavit podávání žádostí na jedno nebo několik období.
Článek 4
Předávání žádostí členskými státy
1. Příslušné orgány členských států rozhodnou o přípustnosti žádostí na základě podmínek stanovených v článku 2. Pokud příslušné orgány rozhodnou, že žádost je nepřípustná, bezodkladně o tom žadatele informují.
2. Příslušné orgány předají Komisi nejpozději v pátek faxem nebo elektronicky oznámení o přípustných žádostech, jež byly podány v uplynulém období. Oznámení neobsahuje údaje uvedené v čl. 2 odst. 5 písm. a) bodě i). Členské státy, které neobdržely žádné žádosti, avšak na hospodářský rok 2011/12 jim byly přiděleny kvóty na cukr nebo izoglukózu, rovněž zašlou Komisi ve stejné lhůtě oznámení, že nebyly podány žádné žádosti.
3. Forma a obsah oznámení jsou vymezeny na základě vzorů, které členským státům Komise poskytne.
Článek 5
Překročená omezení
Pokud z informací sdělených příslušnými orgány členských států podle čl. 4 odst. 2 vyplývá, že množství, jež jsou předmětem žádostí, překračují omezení stanovená v článku 1, Komise:
a)
stanoví přídělový koeficient, který členské státy použijí pro množství, na něž se vztahuje každá oznámená žádost o osvědčení;
b)
odmítne žádosti, které ještě nebyly oznámeny;
c)
uzavře období pro podávání žádostí.
Článek 6
Vydání osvědčení
1. Aniž je dotčen článek 5, vydá příslušný orgán desátý pracovní den, který následuje po týdnu, kdy skončilo období pro podávání žádostí, osvědčení pro žádosti oznámené Komisi podle čl. 4 odst. 2 za uvedeného období pro podávání žádostí.
2. Členské státy Komisi každé pondělí oznámí množství cukru a/nebo izoglukózy, pro něž v uplynulém týdnu vydaly osvědčení.
3. Vzor osvědčení je uveden v příloze.
Článek 7
Platnost osvědčení
Osvědčení jsou platná do konce druhého měsíce, který následuje po měsíci vydání.
Článek 8
Převoditelnost osvědčení
Práva a povinnosti vyplývající z osvědčení jsou nepřevoditelné.
Článek 9
Vykazování cen
Pro účely čl. 13 odst. 1 nařízení (ES) č. 952/2006 se množství prodaného cukru, na které se vztahuje osvědčení vydané podle tohoto nařízení, považuje za cukr podléhající kvótě.
Článek 10
Sledování
1. Žadatelé přidají ke svým měsíčním oznámením podle čl. 21 odst. 1 nařízení (ES) č. 952/2006 množství, pro něž obdrželi osvědčení v souladu s článkem 6 tohoto nařízení.
2. Do 31. října 2012 předloží každý držitel osvědčení podle tohoto nařízení příslušným orgánům členských států doklad o tom, že veškerá množství, na která se vztahují tato osvědčení, byla uvolněna na trh Unie. Za každou tunu, na niž bylo vydáno osvědčení a která nebyla uvolněna na trh Unie z jiných důvodů než z důvodu vyšší moci, se zaplatí částka 289 EUR za tunu.
3. Členské státy oznámí Komisi množství, která nebyla uvolněna na trh Unie.
4. Členské státy vypočítají a Komisi oznámí rozdíl mezi celkovým množstvím cukru a izoglukózy, které každý výrobce vyrobil nad přidělenou kvótu, a množstvím, jež výrobci použili v souladu s čl. 4 odst. 1 druhým pododstavcem nařízení (ES) č. 967/2006 a prováděcím nařízením (EU) č. 1240/2011. Pokud zbývající množství cukru nebo izoglukózy, která nepodléhají kvótám, jsou menší než množství, pro něž byla tomuto výrobci vydána osvědčení podle tohoto nařízení, zaplatí výrobce částku 500 EUR za tunu z uvedeného rozdílu.
Článek 11
Datum vzniku nároku
Pro účely čl. 2 odst. 2 a čl. 6 odst. 3 písm. a) nařízení (ES, Euratom) č. 1150/2000 je datem vzniku nároku Unie datum, kdy podle článku 1 žadatelé dávku z přebytku zaplatí.
Článek 12
Vstup v platnost
Toto nařízení vstupuje v platnost třetím dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Jeho použitelnost končí dnem 31. prosince 2012.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
V Bruselu dne 27. dubna 2012.
ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 367/2012
z dnia 27 kwietnia 2012 r.
ustanawiające niezbędne środki w odniesieniu do udostępniania dodatkowych ilości cukru pozakwotowego i izoglukozy pozakwotowej na rynku Unii z zastosowaniem obniżonej opłaty za przekroczenie kwoty krajowej w roku gospodarczym 2011/2012
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych („rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku”) (1), w szczególności jego art. 64 ust. 2 i art. 186 w związku z jego art. 4,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
Ceny na światowych rynkach cukru opierające się na londyńskim rynku transakcji terminowych ustabilizowały się od początku roku gospodarczego 2011/2012 na stosunkowo wysokim poziomie. Ceny na londyńskiej giełdzie transakcji terminowych utrzymywały się w przedziale 600 - 650 USD za tonę lub 460 - 500 EUR za tonę.
(2)
W tym samym czasie stale wzrastały ceny na rynku cukru w Unii, jak wynika z systemu monitorowania cen ustanowionego na mocy art. 14 rozporządzenia Komisji (WE) nr 952/2006 z dnia 29 czerwca 2006 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 318/2006 w odniesieniu do zarządzania rynkiem wewnętrznym cukru oraz systemu kwot (2). Wzrost cen przyspieszył od października 2011 r., kiedy to unijna średnia cena cukru wzrosła o ponad 10 % w ciągu miesiąca.
(3)
Aby poprawić sytuację w zakresie dostaw na unijnym rynku cukru, w listopadzie 2011 r. rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) nr 1239/2011 z dnia 30 listopada 2011 r. otwierającym stały przetarg na przywóz cukru objętego kodem CN 1701 z zastosowaniem obniżonej stawki celnej w roku gospodarczym 2011/2012 (3) i rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) nr 1240/2011 z dnia 30 listopada 2011 r. ustanawiającym nadzwyczajne środki w odniesieniu do udostępniania cukru pozakwotowego i izoglukozy pozakwotowej na rynku Unii z zastosowaniem obniżonej opłaty za przekroczenie kwoty krajowej w roku gospodarczym 2011/2012 (4) przyjęto nadzwyczajne środki. Mimo przyjęcia przedmiotowych środków, obecny trend wzrostowy unijnych cen cukru utrzymuje się nadal, a średnia cena cukru osiągnęła poziom 701 EUR za tonę w lutym 2012 r., co stanowi ponad 20 % wzrost między wrześniem 2011 r. a lutym 2012 r., lub blisko 40 % wzrost między lutym 2011 r. a lutym 2012 r.
(4)
Ciągły trend wzrostowy unijnych cen cukru wskazuje, że dostępność podaży na unijnym rynku cukru na tym etapie polepszyła się zaledwie umiarkowanie. Analiza ta została potwierdzona przez znaczną większość państw członkowskich w komitecie zarządzającym z dnia 8 marca 2012 r., że nadal występują problemy z podażą, które ulegną pogorszeniu w trakcie roku gospodarczego. Problem ten może dotknąć zwłaszcza małe i średnie przedsiębiorstwa oraz klientów posiadających długoterminowe kontrakty na stałe ilości.
(5)
Z drugiej strony, z powodu dobrych zbiorów w kilku częściach Unii produkcja cukru przekroczyła kwotę określoną w art. 56 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 o blisko 5,3 mln ton. Biorąc pod uwagę szacowane zapotrzebowanie na cukier przemysłowy zgodnie z art. 62 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007, zobowiązania wywozowe na cukier pozakwotowy na 2011/2012 ustalone rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) nr 372/2011 r. z dnia 15 kwietnia 2011 r. ustalające limit ilościowy dla wywozu pozakwotowego cukru i pozakwotowej izoglukozy na okres do końca roku gospodarczego 2011/2012 (5), jak również ilości cukru pozakwotowego na rynku Unii zgodnie z rozporządzeniem wykonawczym (UE) nr 1240/2011, nadal dostępne będą znaczące ilości cukru pozakwotowego. Część tego cukru można niezwłocznie udostępnić na unijnym rynku cukru w celu częściowego zaspokojenia popytu i co za tym idzie, ograniczyć trend wzrostowy unijnych cen cukru, który obecnie powoduje zakłócenia na rynku.
(6)
Artykułem 186 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 upoważniono Komisję do podjęcia niezbędnych środków w odniesieniu do przedmiotowego sektora, jeśli ceny na unijnych rynkach cukru wzrosną do takiego stopnia, że sytuacja ta powodować będzie zakłócenia na rynku bądź stanowić będzie ryzyko powstania takich zakłóceń.
(7)
Artykuł 64 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 upoważnia Komisję do ustalania wysokości opłaty za przekroczenie kwoty krajowej pozakwotowej produkcji cukru i izoglukozy na dostatecznie wysokim poziomie, tak aby uniknąć gromadzenia nadwyżek. W art. 3 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 967/2006 z dnia 29 czerwca 2006 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 318/2006 w odniesieniu do pozakwotowej produkcji cukru (6) wspomnianą opłatę ustalono na 500 EUR za tonę.
(8)
Komisja szacuje, że występująca na rynku wewnętrznym niska podaż cukru, na co wyraźnie wskazuje odnotowany znaczny wzrost średniej ceny na rynku cukru w Unii w trakcie roku gospodarczego 2011/2012, może spowodować konieczność udostępnienia dodatkowych ilości cukru pozakwotowego na rynku wewnętrznym. Zwiększenie podaży powinno poprawić płynność rynku cukru. Aby uniknąć ryzyka gromadzenia nadwyżek, należy zezwolić na udostępnienie na rynku unijnym ograniczonych ilości. Biorąc pod uwagę szacowany niedobór i alternatywne źródła podaży, ograniczona ilość powinna zostać ustalona na 250 000 ton. Dla tej ograniczonej ilości pozakwotowej produkcji cukru należy ustalić obniżoną opłatę za przekroczenie kwoty krajowej w wysokości wynoszącej za tonę różnicę pomiędzy najnowszą publicznie dostępną średnią ceną unijną a ceną na rynku światowym.
(9)
Ponieważ rozporządzeniem (WE) nr 1234/2007 ustalono kwoty zarówno dla cukru, jak i dla izoglukozy, podobny środek powinien mieć zastosowanie do odpowiedniej ilości pozakwotowej produkcji izoglukozy, ponieważ produkt ten jest w pewnym stopniu komercyjnym zamiennikiem cukru.
(10)
Z tego powodu, jak również w celu zwiększenia podaży producenci cukru i izoglukozy powinni zwrócić się do właściwych organów państw członkowskich o wydanie świadectw zezwalających im na sprzedaż na rynku Unii pewnych ilości pozakwotowej produkcji cukru objętej obniżoną opłatą za przekroczenie kwoty krajowej.
(11)
Ważność świadectw powinna być ograniczona w czasie w celu zachęcenia do szybkiej poprawy sytuacji w zakresie podaży.
(12)
Ustalenie górnych granic dla ilości, o które mogą się ubiegać poszczególni producenci w jednym okresie składania wniosków, i ograniczenie wydawania świadectw wyłącznie do produktów wyprodukowanych przez wnioskodawcę powinno zapobiec działaniom spekulacyjnym w ramach systemu ustanowionego w niniejszym rozporządzeniu.
(13)
Przy składaniu wniosków producenci cukru powinni zobowiązać się do zapłaty ceny minimalnej buraków cukrowych za buraki potrzebne do wyprodukowania ilości cukru, w odniesieniu do której składają oni wniosek. Należy również określić minimalne wymogi kwalifikacyjne stosowane w odniesieniu do wniosków.
(14)
Właściwe organy państw członkowskich powinny powiadomić Komisję o otrzymanych wnioskach. Aby uprościć i ujednolicić wspomniane powiadomienia, należy udostępnić odpowiednie wzory.
(15)
Komisja powinna zapewnić wydawanie świadectw wyłącznie w ramach limitów ilościowych ustalonych w niniejszym rozporządzeniu. Dlatego też, w razie potrzeby, Komisja powinna ustalić współczynnik przydziału mający zastosowanie do otrzymanych wniosków.
(16)
Państwa członkowskie powinny niezwłocznie powiadomić wnioskodawców, czy ilości, w odniesieniu do których składali wnioski, zostały w całości lub w części przyznane.
(17)
Obniżona opłata za przekroczenie kwoty krajowej powinna zostać zapłacona po przyjęciu wniosku i przed wydaniem świadectwa.
(18)
Właściwe organy powinny powiadomić Komisję o ilościach, w odniesieniu do których wydano świadectwa umożliwiające obniżenie opłaty za przekroczenie kwoty krajowej. W tym celu Komisja powinna udostępnić odpowiednie wzory.
(19)
Ilości cukru udostępnione na rynku unijnym w ilościach przekraczających ilości przewidziane w świadectwach wydanych na mocy niniejszego rozporządzenia powinny podlegać opłacie za przekroczenie kwoty krajowej, o której mowa w art. 64 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007. W związku z tym należy dopilnować, aby każdy wnioskodawca niespełniający swojego zobowiązania do udostępniania na rynku unijnym ilości objętej przyznanym mu świadectwem również zapłacił kwotę 500 EUR za tonę. To spójne podejście ma na celu zapobieganie przypadkom nadużywania mechanizmu wprowadzonego przez niniejsze rozporządzenie.
(20)
W celu ustalenia średnich cen cukru kwotowego i pozakwotowego na rynku unijnym zgodnie z art. 13 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 952/2006, cukier objęty świadectwami wydawanymi na mocy niniejszego rozporządzenia powinien być traktowany jak cukier kwotowy.
(21)
Artykuł 2 ust. 1 lit. a) decyzji Rady nr 2007/436/WE, Euratom z dnia 7 czerwca 2007 r. w sprawie systemu zasobów własnych Wspólnot Europejskich (7) stanowi, że wpłaty i inne opłaty przewidziane w ramach wspólnej organizacji rynku cukru składają się na zasoby własne zapisane w budżecie ogólnym Unii Europejskiej. Należy zatem wyznaczyć termin ustalenia wspomnianych kwot w rozumieniu art. 2 ust. 2 i art. 6 ust. 3 lit. a) rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1150/2000 z dnia 22 maja 2000 r. wykonującego decyzję 2007/436/WE, Euratom w sprawie systemu środków własnych Wspólnot (8).
(22)
Komitet Zarządzający ds. Wspólnej Organizacji Rynków Rolnych nie wydał opinii w terminie wyznaczonym przez jego przewodniczącego,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Tymczasowe obniżenie opłaty za przekroczenie kwoty krajowej
W drodze odstępstwa od art. 3 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 967/2006 opłatę za przekroczenie kwoty krajowej ustala się na poziomie 211 EUR za tonę dla dodatkowej maksymalnej ilości 250 000 ton cukru w ekwiwalencie cukru białego i 13 000 ton izoglukozy w suchej masie, wyprodukowanych w ilościach przekraczających kwotę określoną w załączniku VI do rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 i udostępnionych na rynku unijnym w roku gospodarczym 2011/2012. Obniżona opłata za przekroczenie kwoty krajowej płacona jest po przyjęciu wniosku, o którym mowa w art. 2, i przed wydaniem świadectwa, o którym mowa w art. 6.
Artykuł 2
Wnioski o wydanie świadectw
1. W celu skorzystania z warunków określonych w art. 1 producenci cukru i izoglukozy powinni wystąpić o wydanie świadectw.
2. Wnioskodawcami mogą być wyłącznie przedsiębiorstwa produkujące cukier buraczany i trzcinowy lub izoglukozę, które zostały zatwierdzone zgodnie z art. 57 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 i którym przydzielono kwoty produkcyjne na rok gospodarczy 2011/2012 zgodnie z art. 56 wspomnianego rozporządzenia.
3. W danym okresie składania wniosków każdy wnioskodawca może złożyć nie więcej niż jeden wniosek w odniesieniu do cukru i jeden w odniesieniu do izoglukozy.
4. Wnioski o wydanie świadectw przedsiębiorstwa przesyłają faksem lub pocztą elektroniczną do właściwego organu w państwie członkowskim, w którym zostały zatwierdzone. Właściwe organy państw członkowskich mogą wymagać, aby wnioski składane drogą elektroniczną były opatrzone zaawansowanym podpisem elektronicznym w rozumieniu dyrektywy 1999/93/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (9).
5. Aby być uznane za dopuszczalne, wnioski muszą spełnić następujące warunki:
a)
wniosek zawiera następujące informacje:
(i)
nazwę/imię i nazwisko, adres oraz numer VAT wnioskodawcy; oraz
(ii)
ilości, których dotyczy wniosek, wyrażone w tonach ekwiwalentu cukru białego i tonach izoglukozy w suchej masie, bez miejsc po przecinku;
b)
ilości, których dotyczy wniosek w danym okresie składania wniosków, wyrażone w tonach ekwiwalentu cukru białego i tonach izoglukozy w suchej masie nie mogą przekroczyć 50 000 ton w przypadku cukru i 2 500 ton w przypadku izoglukozy;
c)
jeżeli wniosek dotyczy cukru, wnioskodawca powinien zobowiązać się do zapłaty ceny minimalnej buraków cukrowych określonej w art. 49 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007, w odniesieniu do ilości cukru objętego świadectwami wydanymi zgodnie z art. 6 niniejszego rozporządzenia;
d)
wniosek musi być sporządzony w języku urzędowym lub w jednym z języków urzędowych państwa członkowskiego, w którym został on złożony;
e)
wniosek powinien zawierać odniesienie do niniejszego rozporządzenia oraz ostateczny termin składania wniosków dla przedmiotowego okresu składania wniosków, jak określono w art. 3.
6. Wniosek nie może zostać wycofany lub zmieniony po jego złożeniu, nawet wtedy gdy ilość, której dotyczy wniosek, zostanie przyznana jedynie częściowo.
Artykuł 3
Składanie wniosków
1. Pierwszy okres składania wniosków upływa dnia 2 maja 2012 r. o godzinie 12:00 w południe czasu obowiązującego w Brukseli.
2. Okresy składania wniosków w ramach drugiego i kolejnych okresów składania wniosków rozpoczynają się w pierwszym dniu roboczym po upływie poprzedzającego okresu. Upływają one dnia 23 maja 2012 r., 6 czerwca 2012 r. i 20 czerwca 2012 r. o godzinie 12:00 w południe czasu obowiązującego w Brukseli.
3. Komisja może zawiesić składanie wniosków w odniesieniu do jednego lub kilku okresów składania wniosków.
Artykuł 4
Przekazywanie wniosków przez państwa członkowskie
1. W oparciu o warunki ustanowione w art. 2 właściwe organy państw członkowskich podejmują decyzje w sprawie dopuszczalności wniosków. Jeśli właściwe organy zdecydują, że wniosek nie jest dopuszczalny, niezwłocznie informują o tym wnioskodawcę.
2. Właściwy organ powiadamia Komisję najpóźniej w piątek, faksem lub pocztą elektroniczną, o dopuszczalnych wnioskach, które zostały złożone w poprzednim okresie składania wniosków. Powiadomienie nie zawiera danych, o których mowa w art. 2 ust. 5 lit. a) ppkt (i). Państwa członkowskie, które nie otrzymały żadnych wniosków, ale posiadają kwotę cukru lub izoglukozy przyznaną im w roku gospodarczym 2011/2012, przesyłają również Komisji w tym samym terminie powiadomienia ze wzmianką „0”.
3. Formę i treść powiadomień określa się na podstawie wzorów udostępnionych państwom członkowskim przez Komisję.
Artykuł 5
Przekroczenie limitów
Jeżeli informacje przekazane przez właściwe organy państw członkowskich zgodnie z art. 4 ust. 2 wskazują, że wnioskowane ilości przekraczają limity określone w art. 1, Komisja:
a)
ustala współczynnik przydziału mający zastosowanie do ilości objętych każdym zgłoszonym wnioskiem o przyznanie świadectwa;
b)
odrzuca wnioski, które jeszcze nie zostały zgłoszone;
c)
zamyka okres składania wniosków.
Artykuł 6
Wydawanie świadectw
1. Bez uszczerbku dla art. 5, dziesiątego dnia roboczego następującego po tygodniu, w którym zakończył się okres składania wniosków, właściwy organ wydaje świadectwa dla wniosków zgłoszonych Komisji, zgodnie z art. 4 ust. 2, w odniesieniu do danego okresu składania wniosków.
2. W każdy poniedziałek państwa członkowskie powiadamiają Komisję o ilościach cukru lub izoglukozy, dla których wydały świadectwa w poprzednim tygodniu.
3. Wzór świadectwa określony jest w załączniku.
Artykuł 7
Ważność świadectw
Świadectwa są ważne do końca drugiego miesiąca następującego po miesiącu ich wydania.
Artykuł 8
Zbywalność świadectw
Ani prawa, ani obowiązki wynikające ze świadectw nie mogą być przenoszone.
Artykuł 9
Raportowanie cen
Do celów art. 13 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 952/2006 ilość sprzedanego cukru, objętego świadectwami wydanymi na podstawie niniejszego rozporządzenia, uważana jest za cukier kwotowy.
Artykuł 10
Monitorowanie
1. Wnioskodawcy dodają do swoich miesięcznych powiadomień określonych w art. 21 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 952/2006 ilości, na które otrzymali świadectwa zgodnie z art. 6 niniejszego rozporządzenia.
2. Przed dniem 31 października 2012 r. każdy posiadacz świadectwa wydanego zgodnie z niniejszym rozporządzeniem przedstawia właściwym organom państwa członkowskiego dowód, że wszystkie ilości objęte posiadanym przez niego świadectwem zostały udostępnione na rynku unijnym. Każda tona objęta świadectwem, która nie została udostępniona na rynku Unii z przyczyn innych niż siła wyższa, podlega opłacie w wysokości 289 EUR za tonę.
3. Państwa członkowskie informują Komisję o ilościach, które nie zostały udostępnione na rynku Unii.
4. Państwa członkowskie obliczają i powiadamiają Komisję o różnicy między całkowitą ilością cukru i izoglukozy wyprodukowaną przez każdego producenta w ilości przekraczającej kwotę oraz o ilościach, które zostały wyeliminowane przez producentów zgodnie z art. 4 ust. 1 akapit drugi rozporządzenia (WE) nr 967/2006 oraz rozporządzeniem wykonawczym (UE) nr 1240/2011. Jeśli pozostałe ilości cukru pozakwotowego lub izoglukozy pozakwotowej posiadane przez danego producenta są mniejsze niż ilości, w odniesieniu do których producent otrzymał świadectwa na podstawie niniejszego rozporządzenia, dany producent płaci kwotę w wysokości 500 EUR za tonę tej różnicy.
Artykuł 11
Data ustalenia tytułu
Dla celów art. 2 ust. 2 i art. 6 ust. 3 lit. a) rozporządzenia (WE, Euratom) nr 1150/2000, datą ustalenia tytułu jest dzień, w którym opłata z tytułu nadwyżek jest wypłacana przez wnioskodawców zgodnie z art. 1.
Artykuł 12
Wejście w życie
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wygasa z dniem 31 grudnia 2012 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 27 kwietnia 2012 r.