NAŘÍZENÍ KOMISE (EU) č. 223/2012
ze dne 14. března 2012,
kterým se mění nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 2003/2003 o hnojivech za účelem přizpůsobení příloh I a IV technickému pokroku
(Text s významem pro EHP)
EVROPSKÁ KOMISE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie,
s ohledem na nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 2003/2003 ze dne 13. října 2003 o hnojivech (1), a zejména na čl. 31 odst. 1 a 3 uvedeného nařízení,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Článek 3 nařízení (ES) č. 2003/2003 stanoví, že hnojivo, které patří k některému z typů hnojiv uvedených v příloze I daného nařízení a splňuje podmínky stanovené v uvedeném nařízení, může být označeno jako „hnojivo ES“.
(2)
Některé typy hnojiv uvedené v příloze I nařízení (ES) č. 2003/2003 mohou být prodávány pouze ve formě jemného prášku, jiné mohou být prodávány také ve formě suspenze. Hnojiva ve formě suspenze znamenají pro zdraví zemědělců nižší riziko, jestliže jsou používána za podmínek, za kterých by používání jemného prášku mohlo vést k inhalaci prachu. Aby byla snížena expozice zemědělců prachu, měla by být možnost používat suspenze rozšířena na typy manganových hnojiv se stopovými živinami a dále by mělo být zvýšeno množství povolených složek ve stávajících hnojivech ve formě suspenze na bázi boru a mědi.
(3)
Nařízení (ES) č. 2003/2003 předpokládá používání komplexotvorných činidel jako složek hnojiv se stopovými živinami. Žádná taková hnojiva však nebyla označena jako hnojiva ES, protože v příloze I uvedeného nařízení nebyl zatím vytvořen seznam povolených komplexotvorných činidel a protože pro hnojiva obsahující komplexotvorná činidla neexistují označení typu. Vzhledem k tomu, že v současnosti jsou k dispozici vhodná komplexotvorná činidla (soli kyseliny lignosulfonové - dále jen „LS“), měla by tato činidla být doplněna na seznam povolených komplexotvorných činidel a měla by být vytvořena odpovídající označení typu. Stávající označení typu roztokových hnojiv by měla být rovněž upravena, aby umožnila používání komplexotvorných činidel, každý takový roztok by však měl obsahovat nejvýše jedno komplexotvorné činidlo za účelem usnadnění úředních kontrol.
(4)
Nová pravidla pro roztoky a suspenze se stopovými živinami vyžadují změny v označování takových typů hnojiv. Hnojiva označená podle starých pravidel však zůstanou ještě po nějakou dobu na skladech. Výrobcům by proto měla být poskytnuta dostatečná lhůta na přípravu nových označení a prodej stávajících zásob.
(5)
Nařízení (ES) č. 2003/2003 stanoví soubor pravidel pro označování směsí hnojiv se stopovými živinami, ale v příloze I neuvádí odpovídající označení typu. Nařízení (EU) č. 137/2011 zavedlo do přílohy I oddílu E.2 nařízení (ES) č. 2003/2003 tabulku E.2.4, která obsahuje odpovídající označení typu a jasnější pravidla pro směsi hnojiv se stopovými živinami. Tabulka E.2.4 ale vyžaduje, aby při označování byly uváděny určité údaje, což by v některých případech nebylo ve shodě s ustanoveními čl. 6 odst. 6 a čl. 23 odst. 2 nařízení (ES) č. 2003/2003. Tabulka E.2.4 by proto měla být odpovídajícím způsobem změněna. Hospodářským subjektům by mělo být poskytnuto přechodné období, aby měly možnost se přizpůsobit novým pravidlům a vyprodat svoje zásoby směsí hnojiv se stopovými živinami.
(6)
N,N'-di(2-hydroxybenzyl)ethylendiamin-N,N'-dioctová kyselina (dále jen „HBED“) je organické chelátotvorné činidlo pro stopové živiny. Železo chelátované pomocí HBED se používá k nápravě nedostatku železa a odstranění chlorózy u řady ovocných stromů. Odstranění chlorózy a jejích symptomů napomáhá rozvoji olistění, dobrému růstu a vývoji ovoce. Forma železa chelátovaná pomocí HBED byla povolena v Polsku, aniž by došlo k jakýmkoliv negativním vlivům na životní prostředí. HBED by proto měla být doplněna na seznam povolených organických chelátotvorných činidel pro stopové živiny v příloze I nařízení (ES) č. 2003/2003. Je nicméně vhodné stanovit přechodné období, aby HBED byla povolena po zveřejnění odpovídající normy EN.
(7)
Dikyandiamid/1,2,4-triazol (dále jen „DCD/TZ“) a 1,2,4-triazol/3-methylpyrazol (dále jen „TZ/MP“) jsou inhibitory nitrifikace, které jsou používány v kombinaci s hnojivy, která obsahují nutriční dusík v močovinové formě a/nebo ve formě amonných solí. Tyto inhibitory prodlužují dobu dostupnosti dusíku plodinám, omezují vyluhování dusičnanů a snižují emise oxidu dusného do atmosféry.
(8)
Triamid kyseliny N-(2-nitrofenyl)fosforečné (dále jen „2-NPT“) je inhibitor ureázy určený pro dusíkatá hnojiva s obsahem močoviny, který zvyšuje dostupnost dusíku pro rostliny a snižuje emise amoniaku do atmosféry.
(9)
DCD/TZ, TZ/MP a 2-NPT jsou používány v Německu a DCD/TZ a TZ/MP v České republice po mnoho let a zde se prokázalo, že jsou účinné a nepředstavují žádné riziko pro životní prostředí. DCD/TZ, TZ/MP a 2-NPT by proto měly být doplněny na seznam povolených inhibitorů nitrifikace a ureázy v příloze I nařízení (ES) č. 2003/2003, aby se tak zlepšila jejich dostupnost pro zemědělce v Unii.
(10)
Nařízení (ES) č. 2003/2003 požaduje kontrolu hnojiv ES metodami odběru vzorků a analýzy popsanými v příloze IV uvedeného nařízení. Některé z těchto metod ale nejsou mezinárodně uznávány a měly by být nahrazeny normami EN, které byly nedávno vypracovány Evropským výborem pro normalizaci.
(11)
Normy EN jsou obvykle validovány pomocí mezilaboratorních srovnání, aby bylo možno kvantifikovat reprodukovatelnost a opakovatelnost analytických metod. Mělo by se proto rozlišovat mezi validovanými normami EN a nevalidovanými metodami, aby se určily normy EN, které prokázaly svoji statistickou spolehlivost.
(12)
V zájmu zjednodušení právních předpisů a usnadnění budoucích revizí je vhodné nahradit úplné znění analytických metod v příloze IV nařízení (ES) č. 2003/2003 odkazy na normy EN zveřejněné Evropským výborem pro normalizaci.
(13)
Nařízení (ES) č. 2003/2003 by proto mělo být odpovídajícím způsobem změněno.
(14)
Opatření stanovená tímto nařízením jsou v souladu se stanoviskem výboru zřízeného článkem 32 nařízení (ES) č. 2003/2003,
PŘIJALA TOTO NAŘÍZENÍ:
Článek 1
Změny
1. Příloha I nařízení (ES) č. 2003/2003 se mění v souladu s přílohou I tohoto nařízení.
2. Příloha IV nařízení (ES) č. 2003/2003 se mění v souladu s přílohou II tohoto nařízení.
Článek 2
Vstup v platnost
Toto nařízení vstupuje v platnost dvacátým dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Bod 1 písm. a), písm. b) podbod i), písm. c) podbody i) a ii), písm. d) podbod i), písm. e) podbod i), písm. f) podbod i) a bod 2 přílohy I se použijí ode dne 4. dubna 2013.
Příloha I bod 3 položka 11 se použije se ode dne 4. července 2012.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
V Bruselu dne 14. března 2012.
ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (UE) NR 223/2012
z dnia 14 marca 2012 r.
zmieniające rozporządzenie (WE) nr 2003/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie nawozów w celu dostosowania jego załączników I i IV do postępu technicznego
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 2003/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 października 2003 r. w sprawie nawozów (1), w szczególności jego art. 31 ust. 1 i 3,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
Artykuł 3 rozporządzenia (WE) nr 2003/2003 stanowi, że nawóz należący do typu nawozów wymienionych w załączniku I do tego rozporządzenia i spełniający warunki ustanowione w tym rozporządzeniu może być oznakowany jako nawóz WE.
(2)
Typy nawozów wymienione w załączniku I do rozporządzenia (WE) nr 2003/2003 obejmują niektóre nawozy, które mogą być sprzedawane tylko w postaci miałkiego proszku, oraz takie, które mogą być sprzedawane również w postaci zawiesin. Nawozy zawiesinowe stwarzają mniejsze zagrożenie dla zdrowia rolników, gdy stosowane są w warunkach, w których użycie nawozów w postaci miałkiego proszku prowadziłoby do wdychania pyłu. Aby ograniczyć narażenie rolników na działanie pyłu, należy rozszerzyć możliwość stosowania zawiesin, tak aby objąć nią typy nawozów zawierające mikroskładnik pokarmowy mangan oraz rozszerzyć spektrum składników dopuszczalnych w obecnie stosowanych zawiesinowych nawozach borowych i miedziowych.
(3)
Przepisy rozporządzenia (WE) nr 2003/2003 przewidują stosowanie czynników kompleksujących jako składników w nawozach zawierających mikroskładniki pokarmowe. Żadne takie nawozy nie zostały jednak oznaczone jako nawozy WE, ponieważ wykaz zatwierdzonych czynników kompleksujących w załączniku I do rozporządzenia nie został jeszcze opracowany, nie istnieją również oznaczenia typów nawozów zawierających czynniki kompleksujące. Z uwagi na fakt, że dostępne są obecnie odpowiednie czynniki kompleksujące (sole kwasu lignosulfonowego - zwane dalej „LS”), należy ująć je w wykazie zatwierdzonych czynników kompleksujących oraz opracować odpowiadające im oznaczenia typów. Aby umożliwić stosowanie czynników kompleksujących, należy również dostosować istniejące oznaczenia typów roztworów nawozowych; w celu uproszczenia kontroli urzędowych każdy taki roztwór może zawierać jednak tylko jeden czynnik kompleksujący.
(4)
Ze względu na nowe zasady dotyczące mikroskładników pokarmowych w postaci roztworów i zawiesin należy dostosować zasady dotyczące oznakowania powyższych typów nawozów. Zapasy nawozów oznakowanych zgodnie z dotychczasowo obowiązującymi zasadami będą jednak utrzymywane przez pewien czas. Należy zatem przewidzieć wystarczającą ilość czasu dla producentów na przygotowanie nowych etykiet oraz wyprzedaż istniejących zapasów.
(5)
W rozporządzeniu (WE) nr 2003/2003 zawarto zasady dotyczące oznakowania mieszanin nawozów zawierających mikroskładniki pokarmowe, w załączniku I nie zawarto jednak odpowiadających im oznaczeń typów. Rozporządzeniem (UE) nr 137/2011 dodano tabelę E.2.4 w sekcji E.2 załącznika I do rozporządzenia (WE) nr 2003/2003 zawierającą odpowiednie oznaczenia typów oraz bardziej przejrzyste zasady dotyczące mieszanin nawozów zawierających mikroskładniki pokarmowe. Zgodnie z tabelą E.2.4 wymagane są jednak pewne informacje dotyczące oznakowania, które w niektórych przypadkach nie są zgodne z wymogami zawartymi w art. 6 ust. 6 i art. 23 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 2003/2003. Należy zatem odpowiednio dostosować tabelę E.2.4. Aby umożliwić podmiotom gospodarczym dostosowanie się do nowych zasad oraz wyprzedaż zapasów mieszanin nawozów z mikroskładnikami pokarmowymi, należy przyznać okres przejściowy.
(6)
Kwas N,N’-di(2-hydroksybenzylo)-etylenodiamino-N,N’-dioctowy (zwany dalej „HBED”) jest organicznym czynnikiem chelatującym dla mikroskładników pokarmowych. Żelazo schelatowane przez HBED stosuje się w szczególności do wielu gatunków drzew owocowych w celu uzupełniania niedoborów żelaza i zwalczania chlorozy żelazowej. Wyeliminowanie chlorozy żelazowej i jej objawów zapewnia zielone liście, właściwy wzrost i owocowanie. Forma HBED schelatowanego żelaza była dopuszczona do obrotu w Polsce, gdzie nie stwierdzono jej szkodliwości dla środowiska. Należy zatem dodać HBED do wykazu zatwierdzonych organicznych czynników chelatujących dla mikroskładników pokarmowych w załączniku I do rozporządzenia (WE) nr 2003/2003. Należy przewidzieć jednak okres przejściowy, aby umożliwić zatwierdzenie HBED po opublikowaniu odpowiedniej normy EN.
(7)
Dicyjanodiamid/1,2,4-triazol (zwany dalej „DCD/TZ”) oraz 1,2,4 triazol/3-metylopirazol (zwany dalej „TZ/MP”) są inhibitorami nitryfikacji stosowanymi w połączeniu z nawozami zawierającymi składnik pokarmowy azot w postaci mocznika lub soli amonowych. Inhibitory te przedłużają dostępność azotu dla upraw, ograniczają wypłukiwanie azotanów oraz zmniejszają emisje podtlenku azotu do atmosfery.
(8)
Triamid kwasu N-(2-nitrofenylo)fosforowego (zwany dalej „2-NPT”) jest inhibitorem ureazy przeznaczonym do nawozów azotowych zawierających mocznik, zwiększającym dostępność azotu dla roślin oraz ograniczającym emisję amoniaku do atmosfery.
(9)
DCD/TZ, TZ/MP i 2-NPT stosowane były przez wiele lat w Niemczech, a DCD/TZ i TZ/MP w Republice Czeskiej, gdzie wykazano, że są skuteczne i nie stanowią zagrożenia dla środowiska. Należy zatem dodać DCD/TZ, TZ/MP i 2-NPT do wykazu zatwierdzonych inhibitorów nitryfikacji i ureazy zawartego w załączniku I do rozporządzenia (WE) nr 2003/2003, aby zwiększyć ich dostępność dla rolników na obszarze Unii.
(10)
Przepisy rozporządzenia (WE) nr 2003/2003 zawierają wymóg poddawania nawozów WE kontroli zgodnie z metodami pobierania próbek i analizy opisanymi w załączniku IV do rozporządzenia. Niektóre z tych metod nie są jednak uznawane na poziomie międzynarodowym i należy zastąpić je normami EN, opracowanymi ostatnio przez Europejski Komitet Normalizacyjny.
(11)
Normy EN zatwierdzane są zazwyczaj w drodze porównania międzylaboratoryjnego, w celu ilościowego sprawdzenia odtwarzalności i powtarzalności metod analitycznych. Należy zatem dokonać rozróżnienia pomiędzy zatwierdzonymi normami EN a niezatwierdzonymi metodami, aby ułatwić zidentyfikowanie norm EN, dla których potwierdzona została wiarygodność statystyczna.
(12)
W celu uproszczenia prawodawstwa i ułatwienia przyszłych zmian należy zastąpić pełny tekst dotyczący metod analitycznych w załączniku IV do rozporządzenia (WE) nr 2003/2003 odniesieniami do norm EN opublikowanych przez Europejski Komitet Normalizacyjny.
(13)
Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 2003/2003.
(14)
Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią komitetu ustanowionego na mocy art. 32 rozporządzenia (WE) nr 2003/2003,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Zmiany
1. W załączniku I do rozporządzenia (WE) nr 2003/2003 wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem I do niniejszego rozporządzenia.
2. W załączniku IV do rozporządzenia (WE) nr 2003/2003 wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem II do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Wejście w życie
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Punkt 1 lit. a), lit. b) ppkt (i), lit. c) ppkt (i) oraz (ii), lit. d) ppkt (i), lit. e) ppkt (i), lit. f) ppkt (i) oraz pkt 2 załącznika I stosuje się od dnia 4 kwietnia 2013 r.
Punkt 3 pozycja 11 załącznika I stosuje się od dnia 4 lipca 2012 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 14 marca 2012 r.