NAŘÍZENÍ RADY (EU) č. 267/2012
ze dne 23. března 2012
o omezujících opatřeních vůči Íránu a o zrušení nařízení (EU) č. 961/2010
RADA EVROPSKÉ UNIE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie, a zejména na článek 215 této smlouvy,
s ohledem na rozhodnutí Rady 2012/35/SZBP ze dne 23. ledna 2012, kterým se mění rozhodnutí Rady 2010/413/SZBP o omezujících opatřeních vůči Íránu (1),
s ohledem na společný návrh vysoké představitelky Unie pro zahraniční věci a bezpečnostní politiku a Evropské komise,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Rada dne 25. října 2010 přijala nařízení (EU) č. 961/2010 o omezujících opatřeních vůči Íránu a o zrušení nařízení (ES) č. 423/2007 (2) s cílem provést rozhodnutí Rady 2010/413/SZBP (3).
(2)
Rada dne 23. ledna 2012 schválila rozhodnutí 2012/35/SZBP a stanovila další omezující opatření vůči Íránské islámské republice (dále jen „Írán“), jak požadovala Evropská rada dne 9. prosince 2011.
(3)
Tato omezující opatření zahrnují zejména další omezení obchodu se zbožím a technologiemi dvojího užití, jakož i klíčového zařízení a technologií, které by mohly být použity v petrochemickém průmyslu, zákaz dovozu íránské surové ropy, ropných produktů a petrochemických produktů a zákaz investic do petrochemického průmyslu. Rovněž je třeba zakázat obchod se zlatem, drahými kovy a diamanty s íránskou vládou, jakož i dodávání nově vytištěných bankovek a vyražených mincí íránské centrální bance nebo v její prospěch.
(4)
Rovněž je nutné provést určité technické změny stávajících opatření. Zejména definice „zprostředkovatelských služeb“ by měla být upřesněna. V případech, kdy může být příslušným orgánem povolen nákup, prodej, dodávání, převod nebo vývoz zboží a technologií nebo finančních a technických služeb, nebude vyžadováno samostatné povolení pro související zprostředkovatelské služby.
(5)
Definice „převodu finančních prostředků“ by měla být rozšířena na neelektronické převody s cílem čelit pokusům o obcházení omezujících opatření
(6)
Revidovaná omezující opatření, která se týkají zboží dvojího užití, by se měla vztahovat na veškeré zboží a technologie uvedené v příloze I nařízení Rady (ES) č. 428/2009 ze dne 5. května 2009, kterým se zavádí režim Společenství pro kontrolu vývozu, přepravy, zprostředkování a tranzitu zboží dvojího užití (4), s výjimkou některého zboží v části 2 kategorie 5 zmíněné přílohy s ohledem na jeho využití ve veřejných komunikačních službách v Íránu. Zákazy stanovené v článku 2 tohoto rozhodnutí se však nevztahují na prodej, dodávky, převod nebo vývoz zboží a technologií nově zařazených do příloh I nebo II tohoto nařízení, pro něž již příslušné orgány členských států vydaly povolení podle článku 3 nařízení (EU) č. 961/2010 před vstupem tohoto nařízení v platnost.
(7)
V zájmu zajištění účinného provádění zákazu prodeje, dodávání, předávání nebo vývozu do Íránu některého klíčového zařízení a technologií, jež by mohly být využity v klíčových průmyslových odvětvích ropy a zemního plynu a petrochemického průmyslu, by měly být k dispozici seznamy tohoto klíčového zařízení a technologií.
(8)
Ze stejného důvodu by měly být k dispozici seznamy položek, které podléhají omezení obchodu se surovou ropou a ropnými produkty, petrochemickými produkty, zlatem, drahými kovy a diamanty.
(9)
Kromě toho by se omezení investic do íránského odvětví ropy a zemního plynu, má-li být účinné, mělo vztahovat na některé klíčové činnosti, jako jsou služby spočívající v přepravě většího množství plynu za účelem tranzitu nebo dodávek do přímo propojených sítí, a z téhož důvodu by se mělo vztahovat na společné podniky, jakož i na jiné formy společností a spolupráce s Íránem v odvětví přepravy zemního plynu.
(10)
Účinná omezení íránských investic v Unii vyžadují přijetí opatření, na jejichž základě se fyzickým či právnickým osobám, subjektům a orgánům spadajícím do pravomoci členských států zakáže takovou investici umožnit nebo povolit.
(11)
Rozhodnutí 2012/35/SZBP rovněž rozšiřuje zmrazení aktiv na další osoby, subjekty nebo orgány, které poskytují íránské vládě podporu, například finanční, logistickou či materiální pomoc, nebo na osoby, subjekty nebo orgány, které jsou s nimi spojeny. Rozhodnutí rovněž rozšiřuje zmrazující opatření na další členy íránských revolučních gard.
(12)
Rozhodnutí 2012/35/SZBP rovněž stanoví zmrazení aktiv íránské centrální banky. Vzhledem k možnému zapojení íránské centrální banky do financování zahraničního obchodu se však považuje za nutné zavést výjimky, neboť toto cílené finanční opatření by nemělo bránit v pokračování obchodních operací, včetně smluv týkajících se potravin, zdravotnictví, zdravotnického vybavení či humanitárních účelu, v souladu s ustanoveními tohoto nařízení. Výjimky v článcích 12 a 14 tohoto nařízení týkající se smluv na dovoz, nákup nebo přepravu ropy a ropných a petrochemickcýh produktů, které byly uzavřeny před 23. lednem 2012, se rovněž vztahují na doplňkové smlouvy nezbytné pro plnění takových smluv, včetně smluv o přepravě, pojištění či inspekcích. Kromě toho mají být iránská ropa a ropné a petrochemické produkty, které jsou zákonně dováženy do členského státu na základě výjimek podle článků 12 a 14 tohoto nařízení, považovány za propuštěné do volného oběhu v Unii
(13)
V souladu s povinností zmrazit aktiva společnosti Islamic Republic of Iran Shipping Line (IRISL) a subjektů, které jsou touto společností vlastněné nebo ovládané, se v přístavech členských států zakazuje nakládat náklady na plavidla vlastněná či pronajatá společností IRISL nebo těmito subjekty a náklady z takových plavidel vykládat. Kromě toho je po zmrazení aktiv společnosti IRISL zakázán rovněž převod vlastnictví plavidel vlastněných, kontrolovaných nebo pronajatých společností IRISL na jiné subjekty. Povinnost zmrazit finanční prostředky a hospodářské zdroje společnosti IRISL a subjektů, které jsou touto společností vlastněné nebo ovládané, však nevyžaduje zabavení nebo zadržení plavidel vlastněných těmito subjekty nebo jimi přepravovaných nákladů, pokud tyto náklady patří třetím stranám, ani zadržení jimi najatých posádek.
(14)
Vzhledem k pokusům Íránu sankce obcházet by mělo být jasně stanoveno, že všechny finanční prostředky a hospodářské zdroje, které patří osobám, subjektům a orgánům uvedeným v přílohách I a II rozhodnutí 2010/413/SZBP nebo které jsou jimi vlastněny, drženy či ovládány, mají být neprodleně zmrazeny, včetně finančních prostředků a hospodářských zdrojů nástupnických subjektů vytvořených s cílem obcházet opatření stanovená v tomto nařízení.
(15)
Mělo by být také jasně řečeno, že předložení a zaslání patřičných dokumentů bance za účelem provedení konečného převodu určité osobě, subjektu nebo orgánu, který není na seznamu uveden, za účelem zahájení plateb povolených podle tohoto nařízení, není zpřístupněním finančních prostředků ve smyslu tohoto nařízení.
(16)
Mělo by být vyjasněno, že finanční prostředky nebo hospodářské zdroje by měly být v souladu s ustanoveními tohoto nařízení uvolněny pro služební účely diplomatických misí či konzulárních úřadů nebo mezinárodních organizací požívajících výsad podle mezinárodního práva.
(17)
Mělo by dále být rozvinuto uplatňování cílených finančních opatření ze strany poskytovatelů specializovaných služeb předávání údajů u finančních transakcích.
Je třeba upřesnit, že aktiva osob, subjektů nebo orgánů, které nejsou uvedeny na seznamu, uložená v úvěrových a finančních institucích, které jsou uvedeny na seznamu, by při uplatňování cílených finančních opatření neměla zůstat zmrazená a měla by být uvolněna za podmínek stanovených v tomto nařízení.
Vzhledem k pokusům Íránu využívat svého finančního systému k obcházení sankcí je nutné být v souvislosti s činnostmi íránských úvěrových a finančních institucí obezřetnější, aby se zabránilo obcházení tohoto nařízení, včetně zmrazení aktiv íránské centrální banky. Tyto požadavky na zvýšenou obezřetnost úvěrových a finančních institucí by měly doplňovat stávající povinnosti vyplývající z nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 1781/2006 ze dne 15. listopadu 2006 o informacích o plátci doprovázejících převody peněžních prostředků (5) a z provádění směrnice Evropského parlamentu a Rady 2005/60/ES ze dne 26. října 2005 o předcházení zneužití finančního systému k praní peněz a financování terorismu (6).
(18)
Některá ustanovení týkající se kontroly převodů finančních prostředků by měla být pozměněna, aby se usnadnilo jejich uplatňování příslušnými orgány a subjekty a aby se zabránilo obcházení ustanovení tohoto nařízení, včetně zmrazení aktiv íránské centrální banky.
(19)
Kromě toho by měla být upravena omezení týkající se pojištění, zejména aby bylo jasné, že pojištění diplomatických misí a konzulárních úřadů v Unii je povoleno, a aby se umožnilo poskytování pojištění odpovědnosti za škody způsobené třetím osobám a pojištění odpovědnosti za škody způsobené na životním prostředí.
(20)
Dále musí být aktualizován požadavek na předkládání informací před dovozem a odesláním, neboť tato povinnost se stala obecně použitelnou na veškeré zboží vstupující na celní území nebo opouštějící celní území Unie po úplném provedení celních bezpečnostních opatření od 1. ledna 2012 stanovených v příslušných ustanoveních týkajících se vstupních a výstupních souhrnných celních prohlášeních v nařízení (EHS) č. 2913/92 (7) a v nařízení (EHS) č. 2454/93 (8).
(21)
Upraveny by měly být také zásobování palivem či zásobování lodí, odpovědnost subjektů a zákaz obcházení příslušných omezujících opatření.
(22)
Mechanismus výměny informací mezi členskými státy a Komisí by měl být pozměněn tak, aby se zajistilo účinné provádění a jednotný výklad tohoto nařízení.
(23)
Vzhledem k cílům sledovaných zákazem vybavení, které by mohlo být použito k vnitřním represím, by měl být tento zákaz stanoven v nařízení (EU) č. 359/2011 o omezujících opatřeních namířených proti některým osobám, subjektům a orgánům s ohledem na situaci v Íránu (9), a nikoliv v tomto nařízení.
(24)
V zájmu přehlednosti by nařízení (EU) č. 961/2010 mělo být zrušeno a nahrazeno tímto nařízením.
(25)
Omezující opatření stanovená tímto nařízením spadají do oblasti působnosti Smlouvy o fungování Evropské unie, a proto jsou k jejich provádění nezbytné právní předpisy na úrovni Unie,zejména za účelem zajištění jejich jednotného uplatňování hospodářskými subjekty ve všech členských státech.
(26)
Toto nařízení dodržuje základní práva a ctí zásady uznané zejména v Listině základních práv Evropské unie, zejména pak právo na účinnou právní ochranu a spravedlivý proces, právo na vlastnictví a právo na ochranu osobních údajů. Toto nařízení by mělo být uplatňováno v souladu s těmito právy a zásadami.
(27)
Toto nařízení rovněž ctí závazky členských států podle Charty Organizace spojených národů a právně závaznou povahu rezolucí Rady bezpečnosti Organizace spojených národů.
(28)
Součástí postupu pro určení osob, na něž se vztahují opatření týkající se zmrazení aktiv podle tohoto nařízení by mělo být to, že určeným fyzickým nebo právnickým osobám, subjektům nebo orgánům budou sděleny důvody zařazení na seznam, aby měly příležitost se k těmto důvodům vyjádřit. Jsou-li předloženy připomínky nebo nové hmotné důkazy, Rada by měla s ohledem na tyto připomínky své rozhodnutí přezkoumat a příslušnou osobu, subjekt nebo orgán o této skutečnosti informovat.
(29)
Pro účely provádění tohoto nařízení a pro zajištění co největší právní jistoty v rámci Unie by měla být zveřejněna jména a další důležité údaje týkající se fyzických a právnických osob, subjektů a orgánů, jejichž finanční prostředky a hospodářské zdroje musí být v souladu s tímto nařízením zmrazeny. Veškeré zpracování osobních údajů fyzických osob podle tohoto nařízení by mělo být v souladu s nařízením Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 45/2001 ze dne 18. prosince 2000 o ochraně fyzických osob v souvislosti se zpracováním osobních údajů orgány a institucemi Společenství a o volném pohybu těchto údajů (10) a směrnicí Evropského parlamentu a Rady 95/46/ES ze dne 24. října 1995 o ochraně fyzických osob v souvislosti se zpracováním osobních údajů a o volném pohybu těchto údajů (11).
(30)
Aby se zajistilo, že opatření stanovená v tomto nařízení jsou účinná, mělo by toto nařízení vstoupit v platnost dnem vyhlášení,
PŘIJALA TOTO NAŘÍZENÍ:
KAPITOLA I
DEFINICE
Článek 1
Pro účely tohoto nařízení se rozumí:
a)
„pobočkou“ finanční nebo úvěrové instituce provozovna bez právní subjektivity, jež tvoří součást finanční nebo úvěrové instituce a jež přímo provádí všechny nebo některé operace tvořící podstatu činnosti finančních nebo úvěrových institucí;
b)
„zprostředkovatelskými službami“:
i)
sjednávání nebo organizování operací týkajících se nákupu, prodeje nebo dodávek zboží a technologií nebo finančních a technických služeb, mimo jiné ze třetí země do jakékoli jiné třetí země nebo
ii)
prodej nebo nákup zboží a technologií nebo finančních a technických služeb, včetně těch, které jsou umístěny ve třetích zemích, za účelem jejich převodu do jiné třetí země;
c)
„nárokem“ jakýkoli nárok, uplatňovaný právní cestou či nikoli, jenž vznikl přede dnem vstupu tohoto nařízení v platnost nebo po tomto dni, na základě smlouvy nebo operace nebo v souvislosti s nimi, zejména:
i)
nárok na plnění závazku vyplývajícího ze smlouvy nebo operace nebo s nimi spojeného;
ii)
nárok na prodloužení doby platnosti nebo vyplacení dluhopisů, finančních záruk nebo příslibu odškodnění v jakékoli formě;
iii)
nárok na náhradu škody související se smlouvou nebo operací;
iv)
protinárok;
v)
nárok na uznání nebo vymáhání, včetně využití postupů, jako je doložka vykonatelnosti, rozsudek či rozhodčí nález nebo jiné rovnocenné rozhodnutí bez ohledu na místo vydání.
d)
„smlouvou nebo operací“ jakákoli operace bez ohledu na její formu a právo, které se na ni vztahuje, jež zahrnuje jednu nebo více smluv nebo podobných závazků uzavřených mezi stejnými nebo různými stranami; v tomto smyslu se „smlouvou“ rozumějí dluhopisy, záruky nebo přísliby odškodnění, zejména finanční záruky nebo přísliby finančního odškodnění a úvěry, ať už jsou právně nezávislé či nikoli, a jakákoli související ujednání vyplývající z dané operace nebo s ní související;
e)
„příslušnými orgány“ příslušné orgány členských států uvedené na internetových stránkách, jejichž seznam je v příloze X;
f)
„úvěrovou institucí“ úvěrová instituce, jak je definována v čl. 4 bodě 1 směrnice Evropského parlamentu a Rady 2006/48/ES ze dne 14. června 2006 o přístupu k činnosti úvěrových institucí a o jejím výkonu (12), včetně jejích poboček v Unii i mimo ni;
g)
„celním územím Unie“ území, jak je definováno v článku 3 nařízení Rady (EHS) č. 2913/92 ze dne 12. října 1992, kterým se vydává celní kodex Společenství (13), a v nařízení Komise (EHS) č. 2454/93 ze dne 2. července 1993, kterým se provádí nařízení (EHS) č. 2913/92 (14);
h)
„hospodářskými zdroji“ aktiva všeho druhu, ať hmotná nebo nehmotná, movitá či nemovitá, která nejsou finančními prostředky, ale lze je použít k získání finančních prostředků, zboží nebo služeb;
i)
„finanční institucí“:
i)
podnik jiný než úvěrová instituce, který vykonává jednu nebo více operací uvedených v bodech 2 až 12, 14 a 15 přílohy I směrnice 2006/48/ES, včetně činností směnáren;
ii)
pojišťovna řádně oprávněná v souladu se směrnicí Evropského parlamentu a Rady 2009/138/ES ze dne 25. listopadu 2009 o přístupu k pojišťovací a zajišťovací činnosti a jejím výkonu (Solventnost II) (15), pokud vykonává činnosti, na něž se vztahuje uvedená směrnice;
iii)
investiční podnik, jak je definován v čl. 4 odst. 1 bodě 1 směrnice Evropského parlamentu a Rady 2004/39/ES ze dne 21. dubna 2004 o trzích finančních nástrojů (16);
iv)
subjekt kolektivního investování obchodující se svými podíly nebo akciemi nebo
v)
zprostředkovatel pojištění, jak je definován v čl. 2 bodě 5 směrnice Evropského parlamentu a Rady 2002/92/ES ze dne 9. prosince 2002 o zprostředkování pojištění (17), s výjimkou zprostředkovatelů uvedených v čl. 2 odst. 7 uvedené směrnice, pokud zprostředkovávají životní pojištění a jiné služby vztahující se k investicím,
včetně jejich poboček v Unii nebo mimo ni;
j)
„zmrazením hospodářských zdrojů“ zabránění jejich použití k získání finančních prostředků, zboží nebo služeb jakýmkoli způsobem, zejména prodejem, pronájmem nebo zastavením;
k)
„zmrazením finančních prostředků“ zabránění jakémukoli pohybu, převodu, přeměně, použití finančních prostředků, přístupu k nim nebo zacházení s nimi jakýmkoli způsobem, který by vedl k jakékoli změně jejich objemu, výše, umístění, vlastnictví, držby, povahy, určení nebo k jiné změně, která by umožnila použití těchto prostředků, včetně správy portfolia;
l)
„finančními prostředky“ finanční aktiva a hospodářské výhody všeho druhu, mimo jiné:
i)
peníze v hotovosti, šeky, peněžní pohledávky, směnky, peněžní poukázky a jiné platební nástroje;
ii)
vklady u finančních institucí nebo jiných subjektů, zůstatky na účtech, pohledávky a závazky z pohledávek;
iii)
veřejně i soukromě obchodované cenné papíry a dluhové nástroje, včetně akcií a kapitálových podílů, certifikátů zastupujících cenné papíry, dluhopisů, směnek, opčních listů, dlužních úpisů a smluv o derivátových nástrojích;
iv)
úroky, dividendy nebo jiné výnosy či hodnoty pocházející z aktiv nebo jimi vytvářené;
v)
úvěry, práva na započtení, záruky, závazky plnění nebo jiné finanční závazky;
vi)
akreditivy, náložné listy a dodací listy a
vii)
dokumenty prokazující podíl na finančních prostředcích nebo na finančních zdrojích;
m)
„zbožím“ též věci, materiály a zařízení;
n)
„pojištěním“ příslib nebo závazek, kterým se jedna nebo více fyzických či právnických osob zavazují, že za úplatu poskytnou v případě naplnění rizika jiné osobě či dalším osobám náhradu škody nebo jiné pojistné plnění, jak je stanoveno v příslibu či závazku;
o)
„íránskou osobou, subjektem či orgánem“:
i)
íránský stát nebo jakýkoli jeho orgán veřejné moci;
ii)
fyzická osoba pobývající v Íránu či s bydlištěm v Íránu;
iii)
právnická osoba, subjekt či organizace se sídlem v Íránu;
iv)
právnická osoba, subjekt či organizace v Íránu či mimo Írán vlastněné nebo ovládané přímo nebo nepřímo jednou nebo několika výše uvedenými osobami nebo subjekty;
p)
„zajištěním“ činnost sestávající z přebírání rizik postoupených pojišťovnou nebo jinou zajišťovnou nebo v případě společenství zajistitelů známého jako Lloyd’s, činnost spočívající v převzetí rizik postoupených členem Lloyd’s, pojišťovnou nebo zajišťovnou jinou než společenstvím zajistitelů známým jako Lloyd’s;
q)
„Výborem pro sankce“ výbor Rady bezpečnosti OSN zřízený podle odstavce 18 rezoluce Rady bezpečnosti OSN č. 1737 (2006);
r)
„technickou pomocí“ jakákoli technická podpora týkající se oprav, vývoje, výroby, montáže, zkoušení, údržby nebo jiných technických služeb, která může mít například formu pokynů, poradenství, školení, předávání pracovních znalostí či dovedností nebo konzultací; technická pomoc zahrnuje též ústní formy pomoci;
s)
„územím Unie“ území členských států, na která se vztahuje Smlouva za podmínek v ní stanovených, včetně jejich vzdušného prostoru;
t)
„převodem finančních prostředků“:
i)
jakákoli operace uskutečněná jménem plátce prostřednictvím poskytovatele platebních služeb buď elektronicky nebo jinými prostředky, jako jsou hotovost, šeky nebo převodní příkazy, s cílem zpřístupnit finanční prostředky příjemci u některého poskytovatele platebních služeb bez ohledu na to, zda je plátce a příjemce jedna a tatáž osoba. Pojmy plátce, příjemce a poskytovatel platebních služeb mají stejný význam jako v nařízení (ES) č. 64/2007;
ii)
jakákoli operace uskutečněná neelektronicky, například v hotovosti, šeky nebo příkazy ke zúčtování, s cílem zpřístupnit finanční prostředky příjemci bez ohledu na to, zda je plátce a příjemce jedna a tatáž osoba.
KAPITOLA II
OMEZENÍ VÝVOZU A DOVOZU
Článek 2
1. Zakazuje se přímo či nepřímo prodávat, dodávat, převádět nebo vyvážet zboží a technologie uvedené v příloze I nebo II jakékoli íránské osobě, subjektu či orgánu nebo pro použití v Íránu bez ohledu na to, zda pocházejí z Unie či nikoli.
2. Příloha I obsahuje zboží a technologie, včetně softwaru, které jsou zbožím nebo technologiemi dvojího užití definovanými v nařízení (ES) č. 428/2009 ze dne 5. května 2009, s výjimkou zboží a technologií definovaných v části A přílohy I tohoto nařízení.
3. Příloha II obsahuje jiné zboží a technologie, jež by mohly přispívat k činnostem Íránu spojeným s obohacováním, přepracováním či těžkou vodou, k vývoji nosičů jaderných zbraní nebo k provádění činností souvisejících s jinými tématy, ohledně nichž vyjádřila Mezinárodní agentura pro atomovou energii (MAAE) znepokojení nebo které označila za nedořešené, včetně témat vymezených Radou bezpečnosti OSN nebo Výborem pro sankce.
4. Přílohy I, a II neobsahují zboží a technologie uvedené na Společném vojenském seznamu Evropské unie (18) (dále jen „společný vojenský seznam“).
Článek 3
1. Je nutné získat předběžné povolení přímo či nepřímo prodávat, dodávat, převádět nebo vyvážet zboží a technologie uvedené v příloze III bez ohledu na to, zda pocházejí z Unie či nikoli, jakékoli íránské osobě, subjektu či orgánu nebo pro použití v Íránu.
2. V případě všech vývozů, pro něž je podle tohoto článku vyžadováno povolení, udělí toto povolení příslušné orgány členského státu, v němž je vývozce usazen, v souladu s podrobnými pravidly stanovenými v článku 11 nařízení (ES) č. 428/2009. Povolení je platné v celé Unii.
3. Příloha III obsahuje zboží a technologie jiné než zboží a technologie obsažené v přílohách I a II, které by mohly přispívat k činnostem spojeným s obohacováním, přepracováním či těžkou vodou, k vývoji nosičů jaderných zbraní nebo k provádění činností souvisejících s jinými tématy, ohledně nichž vyjádřila MAAE znepokojení nebo které označila za nedořešené.
4. Vývozci poskytují příslušným orgánům ke svým žádostem o vývozní povolení veškeré nezbytné informace.
5. Příslušné orgány neudělí povolení k prodeji, dodávce, převodu nebo vývozu zboží nebo technologií obsažených v příloze III, pokud mají dostatečné důvody se domnívat, že daný prodej, dodávka, převod nebo vývoz zboží nebo technologií je nebo může být určen k použití v souvislosti s jednou z těchto činností:
a)
k iránské činnosti spojené s obohacováním, přepracováním či těžkou vodou;
b)
k vývoji nosičů jaderných zbraní Íránem nebo
c)
k provádění činností Íránu souvisejících s jinými tématy, ohledně nichž vyjádřila MAAE znepokojení nebo které označila za nedořešené.
6. Za podmínek uvedených v odstavci 5 mohou příslušné orgány zrušit, pozastavit, změnit nebo odvolat vývozní povolení, která udělily.
7. Jestliže příslušný orgán odmítne udělit povolení nebo zruší, pozastaví, podstatně omezí nebo odvolá povolení v souladu s odstavcem 5 nebo 6, uvědomí o tom dotčený členský stát ostatní členské státy a Komisi a poskytne jim nezbytné informace, přičemž dodrží ustanovení o důvěrnosti těchto informací podle nařízení Rady (ES) č. 515/97 ze dne 13. března 1997 o vzájemné pomoci mezi správními orgány členských států a jejich spolupráci s Komisí k zajištění řádného používání celních a zemědělských předpisů (19).
8. Předtím, než členský stát udělí povolení podle odstavce 5 pro operaci, která je v podstatě totožná s operací, pro niž bylo jiným členským státem či členskými státy povolení v souladu s odstavci 6 a 7 doposud platným způsobem odepřeno, konzultuje nejdříve členský stát nebo členské státy, které povolení odepřely. Jestliže po těchto konzultacích dotčený členský stát rozhodne, že povolení udělí, uvědomí o tom ostatní členské státy a Komisi a poskytne veškeré nezbytné informace za účelem vysvětlení svého rozhodnutí.
Článek 4
Zakazuje se přímý či nepřímý nákup, dovoz nebo přeprava zboží a technologií uvedených na seznamu v příloze I nebo II z Íránu bez ohledu na to, zda dotyčná věc pochází z Íránu či nikoli.
Článek 5
1. Zakazuje se:
a)
přímo či nepřímo poskytovat technickou pomoc související se zbožím a technologiemi uvedenými na společném vojenském seznamu a s poskytováním, výrobou, údržbou nebo používáním zboží uvedeného na tomto seznamu jakékoli íránské osobě, subjektu či orgánu nebo pro použití v Íránu;
b)
přímo či nepřímo poskytovat technickou pomoc nebo zprostředkovatelské služby související se zbožím a technologiemi uvedenými v příloze I nebo II nebo s poskytováním, výrobou, údržbou nebo používáním zboží uvedeného v příloze I nebo II jakékoli íránské osobě, subjektu či orgánu nebo pro použití v Íránu a
c)
přímo či nepřímo poskytovat financování nebo finanční pomoc v souvislosti se zbožím a technologiemi uvedenými na společném vojenském seznamu nebo v příloze I nebo II, což zahrnuje zejména dotace, půjčky a pojištění vývozního úvěru pro jakýkoli prodej, dodávku, převod nebo vývoz těchto věcí nebo pro poskytování související technické pomoci jakékoli íránské osobě, subjektu či orgánu nebo pro použití v Íránu.
2. Povolení příslušného orgánu podléhá poskytování:
a)
technické pomoci nebo zprostředkovatelských služeb souvisejících se zbožím a technologiemi uvedenými v příloze III a poskytování, výroba, údržba a používání těchto věcí přímo či nepřímo jakékoli íránské osobě, subjektu či orgánu nebo pro použití v Íránu;
b)
financování nebo finanční pomoci v souvislosti se zbožím a technologiemi uvedenými v příloze III, což zahrnuje zejména dotace, půjčky a pojištění vývozního úvěru pro jakýkoli prodej, dodávku, převod nebo vývoz těchto věcí nebo pro poskytování související technické pomoci přímo či nepřímo jakékoli íránské osobě, subjektu či orgánu nebo pro použití v Íránu.
3. Příslušné orgány neudělí povolení pro operace uvedené v odstavci 2, pokud mají dostatečné důvody se domnívat, že tato činnost je nebo může být určena k tomu, by přispěla k jedné z těchto činností:
a)
k iránské činnosti spojené s obohacováním, přepracováním či těžkou vodou;
b)
k vývoji nosičů jaderných zbraní Íránem nebo
c)
k provádění činností Íránu souvisejících s jinými tématy, ohledně nichž vyjádřila MAAE znepokojení nebo které označila za nedořešené.
Článek 6
Ustanovení čl. 2 odst. 1 a čl. 5 odst. 1 se nepoužije pro:
a)
přímý ani nepřímý převod zboží uvedeného v části B přílohy I přes území členských států, pokud je toto zboží prodáno, dodáno, převedeno nebo vyvezeno do Íránu nebo pro použití v Íránu a určeno pro lehkovodní reaktor v Íránu, jehož výstavba byla zahájena dříve než v prosinci roku 2006;
b)
operace nařízené jako součást programu technické spolupráce v rámci MAAE nebo
c)
zboží, které je dodáno či převedeno do Íránu nebo pro použití v Íránu vzhledem k závazkům smluvních států Pařížské úmluvy o zákazu vývoje, výroby, hromadění zásob a použití chemických zbraní a o jejich zničení ze dne 13. ledna 1993.
Článek 7
1. Aniž je dotčen čl. 1 písm. b) nařízení (EU) č. 539/2011, mohou příslušné orgány za podmínek, které považují za vhodné, udělit povolení pro operaci související se zbožím a technologiemi podle čl. 2 odst. 1 tohoto nařízení nebo s pomocí či zprostředkovatelskými službami podle čl. 5 odst. 1 za předpokladu, že
a)
tyto technologie a zboží, pomoc nebo zprostředkovatelské služby jsou určeny pro potravinovou pomoc, pomoc v zemědělství nebo zdravotnictví nebo jiné humanitární účely a
b)
operace se týká zboží nebo technologií uvedených na seznamech skupiny jaderných dodavatelů nebo režimu kontroly raketových technologií a Výbor pro sankce předem na základě individuálního posouzení rozhodl, že operace by zjevně nepřispěla k vývoji technologií podporujících íránské jaderné činnosti, jež by mohly ohrozit nešíření, ani k vývoji nosičů jaderných zbraní.
2. Dotčený členský stát uvědomí ostatní členské státy a Komisi do čtyř týdnů o povoleních udělených podle tohoto článku.
Článek 8
1. Zakazuje se přímo či nepřímo prodávat, dodávat, převádět nebo vyvážet klíčové zařízení nebo technologie uvedené v příloze VI jakékoli íránské osobě, subjektu či orgánu nebo pro použití v Íránu.
2. Příloha VI obsahuje klíčové zařízení a technologie pro tyto klíčové obory íránského odvětví ropy a zemního plynu:
a)
průzkum zaměřený na surovou ropu a zemní plyn;
b)
těžba surové ropy a zemního plynu;
c)
rafinace;
d)
zkapalňování zemního plynu.
3. Příloha VI obsahuje rovněž klíčové vybavení a technologie pro petrochemický průmysl v Íránu.
4. Příloha VI nezahrnuje položky uvedené ve společném vojenském seznamu nebo v přílohách I, II nebo III.
Článek 9
Zakazuje se:
a)
přímo či nepřímo poskytovat technickou pomoc nebo zprostředkovatelské služby související s klíčovým zařízením a technologiemi, které jsou uvedeny v příloze VI, nebo s poskytováním, výrobou, údržbou a používáním zboží uvedeného v příloze VI jakékoli íránské osobě, subjektu či orgánu nebo pro použití v Íránu;
b)
přímo či nepřímo poskytovat financování nebo finanční pomoc v souvislosti s klíčovým zařízením a technologiemi uvedenými v příloze VI jakékoli íránské osobě, subjektu či orgánu nebo pro použití v Íránu.
Článek 10
Ustanovení článků 8 a 9 se nevztahují na:
a)
operace vyžadované na základě obchodní smlouvy týkající se klíčového zařízení a technologií souvisejících s průzkumem zaměřeným na surovou ropu a zemní plyn, těžbou surové ropy a zemního plynu, rafinací nebo zkapalňováním zemního plynu a uzavřené před 27. říjnem 2010 nebo doplňkové smlouvy nezbytné k plnění takové smlouvy nebo na základě smlouvy či dohody uzavřené před 26. červencem 2010 a týkající se investic v Íránu uskutečněných před 26. červencem 2010 ani nebrání splnění z nich vyplývajících závazků, nebo
b)
operace vyžadované na základě obchodní smlouvy týkající se klíčového zařízení a technologií pro petrochemický průmysl uzavřené před 24. března 2012 nebo doplňkové smlouvy nezbytné k plnění takové smlouvy nebo na základě smlouvy či dohody uzavřené před 23. lednem 2010 a týkající se investic v Íránu uskutečněných před 23. lednem 2010 ani nebrání splnění z nich vyplývajících závazků,
za předpokladu, že fyzická nebo právnická osoba, subjekt či orgán, který se hodlá zapojit do takových operací nebo při takových operacích poskytnout pomoc, oznámí danou operaci nebo pomoc příslušnému orgánu členského státu usazení alespoň 20 pracovních dnů předem.
Článek 11
1. Zakazuje se:
a)
dovážet íránskou surovou ropu nebo ropné produkty do Unie, pokud
i)
pocházejí z Íránu nebo
ii)
byly vyvezeny z Íránu;
b)
nakupovat surovou ropu nebo ropné produkty, které se nacházejí v Íránu nebo které pocházejí z Íránu;
c)
přepravovat surovou ropu nebo ropné produkty, pokud pocházejí z Íránu nebo se vyvážejí z Íránu do jiné země a
d)
přímo či nepřímo poskytovat financování nebo finanční pomoc, včetně finančních derivátů, jakož i pojištění a zajištění, v souvislosti s dovozem, nákupem nebo přepravou surové ropy a ropných produktů íránského původu nebo dovezených z Íránu.
2. Surovou ropou a ropnými produkty se rozumí produkty uvedené v příloze IV.
Článek 12
1. Zákazy uvedené v článcích 11 se nepoužijí na:
a)
plnění obchodních smluv do 1. července 2012, uzavřených před 23. lednem 2012, nebo doplňkových smluv nezbytných pro plnění těchto smluv;
b)
plnění smluv uzavřených před 23. lednem 2012 nebo doplňkových smluv nezbytných pro plnění těchto smluv, pokud taková smlouva výslovně stanoví, že dodávka íránské surové ropy nebo ropných produktů nebo výnosy z dodávek těchto produktů jsou náhradou nezaplacených pohledávek osobám, subjektům nebo orgánům podléhajícím pravomoci členských států;
c)
dovoz, nákup a přepravu surové ropy nebo ropných produktů, které byly vyvezeny z Íránu před 23. lednem 2012, nebo pokud k vývozu došlo podle písmene a) do 1. července 2012 včetně nebo pokud k vývozu došlo podle písmene b),
za předpokladu, že osoba, subjekt či orgán, které hodlají plnit příslušnou smlouvu, oznámily danou činnost nebo operaci příslušnému orgánu členského státu usazení alespoň 20 pracovních dnů předem.
2. Zákaz stanovený v čl. 11 odst. 1 písm. d) se do 1. července 2012 nepoužije na přímé či nepřímé poskytování pojištění odpovědnosti za škody způsobené třetím osobám, pojištění odpovědnosti za škody způsobené na životním prostředí a zajištění.
Článek 13
1. Zakazuje se
a)
dovážet do Unie petrochemické produkty, pokud:
i)
pocházejí z Íránu; nebo
ii)
byly vyvezeny z Íránu;
b)
nakupovat petrochemické produkty, které se nacházejí v Íránu nebo z něj pocházejí;
c)
přepravovat petrochemické produkty, pokud pocházejí z Íránu nebo jsou z Íránu vyváženy do jiné třetí země; a
d)
přímo či nepřímo poskytovat financování nebo finanční pomoc, včetně finančních derivátů, a pojištění a zajištění v souvislosti s dovozem, nákupem nebo přepravou petrochemických produktů íránského původu nebo dovezených z Íránu.
2. Petrochemickými produkty se rozumí produkty uvedené na seznamu v příloze V.
Článek 14
1. Zákazy uvedené v článcích 13 se nepoužijí na:
a)
plnění obchodních smluv do 1. května 2012, uzavřených před 23. lednem 2012, nebo doplňkových smluv nezbytných pro plnění těchto smluv;
b)
plnění smluv uzavřených před 23. lednem 2012 nebo doplňkových smluv, včetně smluv o přepravě nebo pojištění, nezbytných pro plnění těchto smluv, pokud taková smlouva výslovně stanoví, že dodávka íránských petrochemických produktů nebo výnosy z dodávek těchto produktů jsou náhradou nezaplacených pohledávek osobám, subjektům nebo orgánům podléhajícím pravomoci členských států,
c)
dovoz, nákup a přepravu petrochemických produktů, které byly vyvezeny z Íránu před 23. lednem 2012, nebo pokud k vývozu došlo podle písmene b), do 1. května 2012 včetně,
za předpokladu, že osoba, subjekt či orgán, které hodlají plnit příslušnou smlouvu, oznámily danou činnost nebo operaci příslušnému orgánu členského státu usazení alespoň 20 pracovních dnů předem.
2. Zákaz stanovený v čl. 13 odst. 1 písm. d) se do 1. května 2012 nepoužije na přímé či nepřímé poskytování pojištění odpovědnosti za škody způsobené třetím osobám, pojištění odpovědnosti za škody způsobené na životním prostředí a zajištění.
Článek 15
1. Zakazuje se:
a)
přímo nebo nepřímo prodávat, dodávat, převádět nebo vyvážet zlato, drahé kovy a diamanty uvedené v příloze VII, bez ohledu na to, zda pocházejí z Unie, íránské vládě, jejím veřejným orgánům, podnikům a institucím, jakékoli osobě, subjektu nebo orgánu jednajícímu jejich jménem či na jejich příkaz, nebo jakémukoli subjektu či orgánu, který je jimi vlastněn nebo ovládán;
b)
přímo či nepřímo nakupovat, dovážet nebo převádět zlato, drahé kovy a diamanty uvedené v příloze VII, bez ohledu na to, zda pocházejí z Íránu, od íránské vlády, jejích veřejných orgánů, podniků a institucí a od jakékoli osoby, subjektu nebo orgánu jednajícího jejich jménem či na jejich příkaz, nebo od jakéhokoli subjektu či orgánu, který je jimi vlastněn nebo ovládán, a
c)
přímo či nepřímo poskytovat technickou pomoc nebo zprostředkovatelské služby, financování nebo finanční pomoc v souvislosti se zbožím uvedeným v písm. a) a b) íránské vládě, jejím veřejným orgánům, podnikům a institucím a jakékoli osobě, subjektu nebo orgánu jednajícímu jejich jménem či na jejich příkaz, nebo jakémukoli subjektu či orgánu, který je jimi vlastněn nebo ovládán.
2. Příloha VII obsahuje zlato, drahé kovy a diamanty, na které se vztahují zákazy uvedené v odstavci 1.
Článek 16
Zakazuje se přímo či nepřímo prodávat, dodávat, převádět nebo vyvážet nově vytištěné nebo nevydané íránské bankovky a nově vyražené nebo nevydané íránské mince íránské centrální bance či v její prospěch.
KAPITOLA III
OMEZENÍ FINANCOVÁNÍ NĚKTERÝCH PODNIKŮ
Článek 17
1. Zakazuje se:
a)
poskytovat jakékoli finanční půjčky nebo úvěry jakékoli íránské osobě, subjektu či orgánu podle odstavce 2;
b)
nabývat nebo zvyšovat účast v jakékoli íránské osobě, subjektu či orgánu podle odstavce 2;
c)
zřizovat jakékoli společné podniky s jakoukoli íránskou osobou, subjektem či orgánem podle odstavce 2.
2. Zákaz uvedený v odstavci 1 se vztahuje na jakoukoli íránskou osobu, subjekt či orgán zapojený:
a)
do výroby zboží nebo technologií uvedených na společném vojenském seznamu nebo v přílohách I nebo II;
b)
do průzkumu zaměřeného na surovou ropu a zemní plyn nebo do těžby surové ropy a zemního plynu, rafinace pohonných hmot nebo zkapalňování zemního plynu nebo
c)
do petrochemického průmyslu.
3. Pouze pro účely odst. 2 písm. b) a c) se rozumí:
a)
„průzkumem zaměřeným na surovou ropu a zemní plyn“ též průzkum, vyhledávání a správa ložisek surové ropy a zemního plynu a poskytování geologických služeb v souvislosti s těmito ložisky;
b)
„produkcí surové ropy a zemního plynu“ též služby související s přepravou většího množství zemního plynu za účelem tranzitu nebo doručení do přímo propojených sítí;
c)
„rafinací“ zpracování, úprava nebo příprava pro účely konečného prodeje pohonných hmot spotřebitelům.
d)
„petrochemickým průmyslem“ výrobní závody pro produkci produktů uvedených v příloze V.
4. Zakazuje se navazovat spolupráci s íránskou osobou, subjektem nebo orgánem zabývajícím se přepravou zemního plynu podle odst. 3 písm. b).
5. Pro účely odstavce 4 se spoluprací rozumí:
a)
podíl na investičních nákladech do integrovaného nebo řízeného dodavatelského řetězce pro příjem nebo doručení zemního plynu přímo z území Íránu nebo na území Íránu a
b)
přímá spolupráce za účelem investování do zařízení na zkapalněný zemní plyn na území Íránu nebo do zařízení na zkapalněný zemní plyn přímo na ně napojená.
Článek 18
1. Investice prostřednictvím operací uvedených v čl. 17 odst. 1 v jakékoli íránské právnické osobě, subjektu či orgánu zapojeném do výroby zboží nebo technologií uvedených v příloze III podléhají povolení příslušného orgánu.
2. Příslušné orgány neudělí povolení pro operace uvedené v odstavci 1, pokud mají dostatečné důvody se domnívat, že tato činnost by přispěla k jedné z těchto činností:
a)
k iránské činnosti spojené s obohacováním, přepracováním či těžkou vodou;
b)
k vývoji nosičů jaderných zbraní Íránem nebo
c)
k provádění činností Íránu souvisejících s jinými tématy, ohledně nichž vyjádřila MAAE znepokojení nebo které označila za nedořešené.
Článek 19
1. Odchylně od čl. 17 odst. 2 písm. a) mohou příslušné orgány za podmínek, které považují za vhodné, udělit povolení pro investice prostřednictvím operací uvedených v čl. 17 odst. 1, jsou-li splněny tyto podmínky:
a)
jedná se o investici za potravinovým, zemědělským, zdravotnickým či jiným humanitárním účelem; a
b)
investice se týká íránské osoby, subjektu či orgánu zapojeného do výroby zboží nebo technologií uvedených na seznamech skupiny jaderných dodavatelů a režimu kontroly raketových technologií a Výbor pro sankce předem na základě individuálního posouzení rozhodl, že operace by zjevně nepřispěla k vývoji technologií podporujících íránské jaderné činnosti, jež by mohly ohrozit nešíření, ani k vývoji nosičů jaderných zbraní.
2. Dotčený členský stát uvědomí ostatní členské státy a Komisi do čtyř týdnů o povoleních udělených podle tohoto článku.
Článek 20
Ustanovení čl. 17 odst. 2 písm. b) se nepoužije pro poskytnutí finanční půjčky nebo úvěru nebo pro nabytí či zvýšení účasti, jsou-li splněny tyto podmínky:
a)
operace je vyžadována na základě dohody nebo smlouvy uzavřené před 26. červencem 2010 a
b)
příslušný orgán byl o této dohodě nebo smlouvě informován alespoň 20 pracovních dnů předem.
Článek 21
Ustanovení čl. 17 odst. 2 písm. c) se nepoužije pro poskytnutí finanční půjčky nebo úvěru nebo pro nabytí či zvýšení účasti, jsou-li splněny tyto podmínky:
a)
operace je vyžadována na základě dohody nebo smlouvy uzavřené před 23. lednem 2012 a
b)
příslušný orgán byl o této dohodě nebo smlouvě informován alespoň 20 pracovních dnů předem.
Článek 22
Zakazuje se přijmout nebo schválit, prostřednictvím uzavření dohody nebo jiným způsobem, poskytnutí jakékoli finanční půjčky nebo úvěru nebo nabytí či zvýšení účasti nebo vytvoření společného podniku jedním nebo více íránskými osobami, subjekty či orgány v podniku zapojeném do některé z těchto činností:
a)
těžba uranu;
b)
obohacování uranu a přepracování uranu;
c)
výroba zboží nebo technologií uvedených na seznamech skupiny jaderných dodavatelů nebo režimu kontroly raketových technologií.
KAPITOLA IV
ZMRAZENÍ FINANČNÍCH PROSTŘEDKŮ A HOSPODÁŘSKÝCH ZDROJŮ
Článek 23
1. Zmrazují se veškeré finanční prostředky a hospodářské zdroje, které patří osobám, subjektům a orgánům uvedeným v příloze VIII nebo které jsou jimi vlastněny, drženy či ovládány. Příloha VIII obsahuje seznam osob, subjektů a orgánů určených Radou bezpečnosti OSN nebo Výborem pro sankce v souladu s odstavcem 12 rezoluce Rady bezpečnosti OSN č. 1737 (2006), s odstavcem 7 rezoluce Rady bezpečnosti OSN č. 1803 (2008) nebo s odstavci 11, 12 nebo 19 rezoluce Rady bezpečnosti OSN č. 1929 (2010).
2. Zmrazují se veškeré finanční prostředky a hospodářské zdroje, které patří osobám, subjektům a orgánům uvedeným v příloze IX nebo které jsou jimi vlastněny, drženy či ovládány. Příloha IX obsahuje seznam fyzických a právnických osob, subjektů a orgánů, které byly v souladu s čl. 20 odst. 1 písm. b) a c) rozhodnutí Rady 2010/413/SZBP označeny jako:
a)
osoby, subjekty či orgány spojené s íránskými jadernými činnostmi, jež by mohly ohrozit nešíření, nebo s vývojem nosičů jaderných zbraní Íránem nebo tyto činnosti podporující, a to i prostřednictvím pořizování zakázaného zboží a technologií, nebo jako osoby, subjekty či orgány, které jsou vlastněny nebo ovládány uvedenými osobami, subjekty či orgány, a to i nedovolenými prostředky, nebo které jednají jejich jménem nebo na jejich příkaz;
b)
fyzické nebo právnické osoby, subjekty či orgány, které napomáhaly osobám, subjektům či orgánům uvedeným na seznamu obcházet nebo porušovat ustanovení tohoto nařízení, rozhodnutí Rady 2010/413/SZBP nebo rezolucí Rady bezpečnosti OSN č. 1737 (2006), č. 1747 (2007), č. 1803 (2008) a č. 1929 (2010);
c)
osoby, které jsou příslušníky íránských revolučních gard, nebo právnické osoby, subjekty či orgány, které jsou vlastněny nebo ovládány íránskými revolučními gardami nebo jedním či více z jejich příslušníků, nebo fyzické či právnické osoby jednající jejich jménem;
d)
další osoby, subjekty nebo orgány, které poskytují íránské vládě podporu, například finanční, logistickou či materiální pomoc, nebo osoby a subjekty, které jsou s nimi spojeny;
e)
právnické osoby, subjekty či orgány, které jsou vlastněny nebo ovládány společností Islamic Republic of Iran Shipping Lines (IRISL) nebo jednají jejím jménem.
V souladu s povinností zmrazit finanční prostředky a hospodářské zdroje společnosti IRISL a určených subjektů, které jsou touto společností vlastněny nebo ovládány, se v přístavech členských států zakazuje nakládat náklady na plavidla vlastněná či pronajatá společností IRISL nebo těmito subjekty a náklady z takových plavidel vykládat.
Povinnost zmrazit finanční prostředky a hospodářské zdroje společnosti IRISL a určených subjektů, které jsou touto společností vlastněny nebo ovládány, nevyžaduje zabavení nebo zadržení plavidel vlastněných těmito subjekty nebo jimi přepravovaných nákladů, pokud tyto náklady patří třetím stranám, ani zadržení jimi najatých posádek.
3. Fyzickým či právnickým osobám, subjektům nebo orgánům uvedeným v přílohách VIII nebo IX nebo v jejich prospěch nesmějí být přímo ani nepřímo zpřístupněny žádné finanční prostředky ani hospodářské zdroje.
4. Aniž jsou dotčeny odchylky stanovené v článcích 24, 25, 26, 27, 28, 29 nebo 30, zakazuje se poskytovat specializované služby předávání údajů o finančních transakcích, které jsou využívány k výměně finančních údajů, fyzickým či právnickým osobám, subjektům nebo orgánům uvedeným na seznamech v přílohách VIII a IX.
5. V přílohách VIII a IX jsou uvedeny důvody pro zařazení daných osob, subjektů a orgánů na seznam, jak je stanovila Rada bezpečnosti OSN nebo Výbor pro sankce.
6. V přílohách VIII a IX jsou rovněž uvedeny případné dostupné informace nezbytné k identifikaci dotyčných fyzických nebo právnických osob, subjektů a orgánů, poskytnuté Radou bezpečnosti OSN nebo Výborem pro sankce pro přílohu I. Pokud jde o fyzické osoby, tyto informace mohou zahrnovat jména, včetně přezdívek, datum a místo narození, státní příslušnost, číslo pasu a průkazu totožnosti, pohlaví, adresu, je-li známa, a funkci či povolání. Pokud jde o právnické osoby, subjekty a orgány, tyto informace mohou zahrnovat název, místo a datum registrace, registrační číslo a místo podnikání. Pokud jde o letecké společnosti a společnosti provozující lodní dopravu, obsahují přílohy VIII a IX případně také informace nezbytné k identifikaci každého plavidla či letadla patřících společnostem uvedeným na seznamu, například původní registrační číslo nebo název. V přílohách VIII a IX se uvádí i datum zařazení do seznamu.
Článek 24
Odchylně od článku 23 mohou příslušné orgány povolit uvolnění některých zmrazených finančních prostředků nebo hospodářských zdrojů, jsou-li splněny tyto podmínky:
a)
finanční prostředky nebo hospodářské zdroje jsou předmětem soudcovského, správního nebo rozhodčího zástavního práva, které vzniklo přede dnem, kdy byly osoby, subjekty či orgány uvedené v článku 23 určeny Výborem pro sankce, Radou bezpečnosti OSN či Radou, nebo se na ně vztahuje před tímto dnem vynesené soudní, správní nebo arbitrážní rozhodnutí;
b)
finanční prostředky nebo hospodářské zdroje budou použity výlučně k uspokojení nároků zajištěných takovým zástavním právem nebo uznaných jako platné takovým rozhodnutím, a to v mezích stanovených platnými právními předpisy, jež upravují práva osob majících takové nároky;
c)
zástavní právo nebo rozhodnutí není ve prospěch osoby, subjektu či orgánu uvedených v příloze VIII nebo IX;
d)
uznání zástavního práva nebo rozhodnutí není v rozporu s veřejným pořádkem v dotčeném členském státě§ a
e)
v případě použití čl. 23 odst. 1 členský stát oznámil uvedené zástavní právo nebo rozhodnutí Výboru pro sankce.
Článek 25
Odchylně od článku 23 a v případě, kdy je splatná platba osoby, subjektu či orgánu uvedených v příloze VIII nebo IX na základě smlouvy nebo dohody, které dotčená osoba nebo dotčený subjekt či orgán uzavřely, nebo závazku, který této osobě, subjektu nebo orgánu vznikl, přede dnem, kdy byly určeny Výborem pro sankce, Radou bezpečnosti OSN či Radou, mohou příslušné orgány za podmínek, které považují za vhodné, povolit uvolnění určitých zmrazených finančních prostředků nebo hospodářských zdrojů, jsou-li splněny tyto podmínky:
a)
dotčený příslušný orgán shledá, že
i)
finanční prostředky nebo hospodářské zdroje budou použity na platbu provedenou osobou, subjektem či orgánem uvedeným v příloze VIII nebo IX,
ii)
platba nepřispěje k činnosti, kterou zakazuje toto nařízení a
iii)
platba není v rozporu s čl. 23 odst. 3; a
b)
v případě použití čl. 23 odst. 1 dotyčný členský stát oznámil Výboru pro sankce dané rozhodnutí a svůj úmysl udělit povolení a Výbor pro sankce proti takovému postupu nevznesl námitky do deseti pracovních dnů po tomto oznámení.
Článek 26
1. Odchylně od článku 23 mohou příslušné orgány za podmínek, které považují za vhodné, povolit uvolnění některých zmrazených finančních prostředků nebo hospodářských zdrojů nebo zpřístupnění určitých finančních prostředků či hospodářských zdrojů, jsou-li splněny tyto podmínky:
a)
dotčený příslušný orgán shledá, že tyto finanční prostředky nebo hospodářské zdroje jsou:
i)
nezbytné pro uspokojení základních potřeb osob uvedených v příloze VIII nebo IX a na nich závislých rodinných příslušníků, včetně úhrad za potraviny, nájemného nebo hypotéky, plateb za léky a lékařské ošetření, daní, pojistného a poplatků za veřejné služby,
ii)
určeny výlučně k úhradě přiměřených poplatků za odborné výkony a náhradě výdajů vzniklých v souvislosti s poskytováním právních služeb nebo
iii)
určeny výlučně k úhradě poplatků nebo nákladů na běžné vedení nebo správu zmrazených finančních prostředků nebo hospodářských zdrojů a
b)
pokud se povolení týká osoby, subjektu či orgánu uvedeného v příloze VIII, dotčený členský stát oznámil Výboru pro sankce své rozhodnutí uvedené v písmeni a) a úmysl udělit povolení a Výbor pro sankce proti takovému postupu nevznesl námitky do pěti pracovních dnů po tomto oznámení.
2. Odchylně od článku 23 mohou příslušné orgány povolit uvolnění některých zmrazených finančních prostředků nebo hospodářských zdrojů nebo zpřístupnění některých finančních prostředků nebo hospodářských zdrojů, jestliže shledají, že dotyčné finanční prostředky nebo hospodářské zdroje jsou nutné na mimořádné výdaje nebo na platby za zboží nebo za jeho převod, které bylo zakoupeno pro účely lehkovodního reaktoru v Íránu, jehož výstavba byla zahájena dříve než v prosinci roku 2006, nebo za zboží pro účely uvedené v čl. 6 písm. b) a c), pokud v případě, že se povolení týká osoby, subjektu či orgánu uvedeného v příloze VIII, oznámil dotyčný členský stát dané rozhodnutí Výboru pro sankce a tento výbor je schválil.
Článek 27
Odchylně od čl. 23 odst. 2 a 3 mohou příslušné orgány za podmínek, které považují za vhodné, povolit uvolnění některých zmrazených finančních prostředků nebo hospodářských zdrojů nebo zpřístupnění určitých finančních prostředků či hospodářských zdrojů, jestliže rozhodnou, že dotyčné finanční prostředky nebo hospodářské zdroje jsou nutné pro služební účely diplomatických misí či konzulárních úřadů nebo mezinárodních organizací požívajících výsad podle mezinárodního práva.
Článek 28
Odchylně od čl. 23 odst. 2 a 3 mohou příslušné orgány za podmínek, které považují za vhodné, také povolit:
a)
zpřístupnění určitých finančních prostředků íránské centrální bance, jestliže rozhodnou, že finanční prostředky jsou nutné pro plnění smlouvy do 1. července 2012 uvedené v článku 12; nebo
b)
uvolnění určitých zmrazených finančních prostředků či hospodářských zdrojů íránské centrální banky nebo zpřístupnění určitých zmrazených finančních prostředků nebo hospodářských zdrojů íránské centrální bance, jestliže rozhodnou, že finanční prostředky nebo hospodářské zdroje jsou nutné pro účely poskytnutí likvidity úvěrovým nebo finančním institucím na financování obchodu nebo pro správu obchodních úvěrů; nebo
c)
uvolnění určitých zmrazených finančních prostředků či hospodářských zdrojů držených íránskou centrální bankou nebo zpřístupnění určitých zmrazených finančních prostředků nebo hospodářských zdrojů íránské centrální bance, jestliže po individuálním posouzení rozhodnou, že finanční prostředky jsou nutné v souvislosti s konkrétní obchodní smlouvou, jinou než smlouvou uvedenou v písmenu a), jejíž plnění může zahrnovat íránskou centrální banku, pokud platba nepřispěje k činnosti zakázané tímto nařízením,
za předpokladu, že dotčený členský stát oznámil ostatním členským státům a Komisi alespoň deset pracovních dnů před udělením povolení svůj úmysl toto povolení udělit.
Článek 29
1. Ustanovení čl. 23 odst. 3 nebrání finančním ani úvěrovým institucím v připisování finančních prostředků na zmrazené účty v případech, kdy přijímají finanční prostředky převáděné na účet fyzické nebo právnické osoby, subjektu či orgánu uvedených na seznamu, za předpokladu, že tyto přírůstky na účtech budou rovněž zmrazeny. Dotčená finanční nebo úvěrová instituce o takových operacích neprodleně uvědomí příslušné orgány.
2. Ustanovení čl. 23 odst. 3 se nevztahuje na připisování na zmrazené účty:
a)
úroků nebo jiných výnosů z těchto účtů nebo
b)
plateb splatných podle smluv, dohod nebo závazků, které byly uzavřeny nebo vznikly přede dnem, kdy byly osoby, subjekty či orgány uvedené v článku 23 určeny Výborem pro Sankce, Radou bezpečnosti OSN nebo Radou,
pokud jsou všechny tyto úroky, jiné výnosy a platby zmrazeny podle čl. 23 odst. 1 nebo 2.
3. Tento článek se nepovažuje za povolení převodů finančních prostředků uvedených v článku 30.
KAPITOLA V
OMEZENÍ PŘEVODŮ FINANČNÍCH PROSTŘEDKŮ A OMEZENÍ FINANČNÍCH SLUŽEB
Článek 30
1. Převody finančních prostředků íránské osobě, subjektu či orgánu a převody finančních prostředků od íránské osoby, subjektu či orgánu se provádějí takto:
a)
převody související s operacemi, jež se týkají potravin, zdravotní péče, zdravotnického vybavení nebo jsou určeny pro humanitárních účely, se provádějí bez předchozího povolení. Jestliže se převod týká částky vyšší než 10 000 EUR nebo ekvivalentu, písemně se předem oznámí příslušným orgánům;
b)
veškeré jiné převody částek nižších než 40 000 EUR se provádějí bez předchozího povolení. Jestliže se převod týká částky vyšší než 10 000 EUR nebo ekvivalentu, písemně se předem oznámí příslušným orgánům;
c)
převody týkající se částky 40 000 EUR nebo více nebo ekvivalentu musí být předem schváleny příslušnými orgány.
2. Odstavec 1 se použije bez ohledu na to, zda je převod finančních prostředků prováděn jako jediná operace nebo v rámci několika zjevně spolu souvisejících operací. Pro účely tohoto článku výraz „zjevně spolu související operace“ zahrnuje:
i)
řada následných převodů od téže íránské osoby, subjektu či organizace nebo téže íránské osobě, subjektu či organizaci, které se uskutečňují v souvislosti s jedinou povinností převést finanční prostředky, přičemž každý jednotlivý převod spadá pod limit stanovený v odstavci 1, ale souhrn převodů splňuje kritéria pro oznámení nebo povolení; nebo
ii)
řetězec převodů zahrnující různé poskytovatele platebních služeb nebo fyzické či právnické osoby, který souvisí s jedinou povinností provést převod finančních prostředků.
3. Oznámení a žádosti o povolení týkající se převodu finančních prostředků se zpracovávají takto:
a)
v případě elektronických převodů finančních prostředků zpracovávaných úvěrovými nebo finančními institucemi se oznámení a žádosti o povolení týkající se převodu finančních prostředků zpracovávají takto:
i)
oznámení a žádosti o povolení týkající se převodu finančních prostředků íránské osobě, subjektu či orgánu, jež se nachází mimo Unii, podává poskytovatel platebních služeb plátce nebo jeho zástupce příslušným orgánům členského státu, v němž byl podán původní převodní příkaz;
ii)
oznámení a žádosti o povolení týkající se převodu finančních prostředků od íránské osoby, subjektu či orgánu, jež se nachází mimo Unii, podává poskytovatel platebních služeb příjemce nebo jeho zástupce příslušným orgánům členského státu, v němž má příjemce sídlo nebo v němž je usazen poskytovatel platebních služeb;
iii)
jestliže se na poskytovatele platebních služeb plátce nebo příjemce nevztahuje článek 49, zasílá oznámení a žádosti o povolení v případě převodu íránské osobě, subjektu či orgánu plátce a v případě převodu od íránské osoby, subjektu či orgánu příjemce, a to příslušným orgánům členského státu, v němž má daný plátce nebo příjemce sídlo;
iv)
oznámení a žádosti o povolení týkající se převodu finančních prostředků íránské osobě, subjektu či orgánu, jež se nachází uvnitř Unie, podává poskytovatel platebních služeb příjemce nebo jeho zástupce příslušným orgánům členského státu, v němž má příjemce sídlo nebo v němž je usazen poskytovatel platebních služeb;
v)
oznámení a žádosti o povolení týkající se převodu finančních prostředků od íránské osoby, subjektu či orgánu, jež se nachází uvnitř Unie, podává poskytovatel platebních služeb plátce nebo jeho zástupce příslušným orgánům členského státu, v němž byl podán původní převodní příkaz;
vi)
při převodu finančních prostředků íránské osobě, subjektu či orgánu nebo od íránské osoby, subjektu či orgánu, při němž plátce, příjemce i jejich poskytovatelé platebních služeb spadají mimo oblast působnosti článku 49, ale při němž jako zprostředkovatel vystupuje poskytovatel platebních služeb, na něhož se uvedený článek vztahuje, musí takový poskytovatel platebních služeb splnit povinnost převod oznámit nebo případně požádat o jeho povolení, pokud ví nebo má dostatečné důvody se domnívat, že se jedná o převod íránské osobě, subjektu či orgánu nebo od íránské osoby, subjektu či orgánu. Jestliže je převod zprostředkován více než jedním poskytovatelem finančních služeb, musí povinnost převod oznámit nebo případně požádat o jeho povolení splnit pouze první poskytovatel platebních služeb, který převod zpracovává. Oznámení nebo žádost o povolení musí být zasláno příslušným orgánům členského státu, v němž je poskytovatel platebních služeb usazen;
vii)
jestliže je do řady souvisejících převodů finančních prostředků zapojen více než jeden poskytovatel platebních služeb, uvede se u převodů finančních prostředků uvnitř Unie odkaz na povolení udělené podle tohoto článku.
b)
v případě neelektronických převodů finančních prostředků se oznámení a žádosti o povolení týkající se převodu finančních prostředků zpracovávají takto:
i)
oznámení a žádosti o povolení týkající se převodu finančních prostředků íránské osobě, subjektu či orgánu podává plátce příslušným orgánům členského státu, v němž má plátce sídlo;
ii)
oznámení a žádosti o povolení týkající se převodu finančních prostředků od íránské osoby, subjektu či orgánu podává příjemce příslušným orgánům členského státu, v němž má příjemce sídlo.
4. Pro účely odst. 1 písm. c) udělí příslušné orgány za podmínek, které považují za vhodné, povolení pro převod finančních prostředků v hodnotě 40 000 EUR nebo více, pokud nemají dostatečné důvody se domnívat, že převod finančních prostředků, o jehož povolení se žádá, by mohl porušit některý ze zákazů nebo povinností uvedených v tomto nařízení.
Příslušný orgán může posouzení žádostí o povolení zpoplatnit.
Povolení se považuje za udělené, pokud příslušný orgán obdrží písemnou žádost o toto povolení a do čtyř týdnů nevznese k převodu finančních prostředků písemnou námitku. Pokud je námitka vznesena v souvislosti s probíhajícím šetřením, příslušný orgán tuto skutečnost uvede ve svém rozhodnutí a neprodleně jej oznámí žadateli. Příslušné orgány mají přímý či nepřímý přístup k aktuálním informacím z finanční a správní oblasti a z oblasti vymáhání práva, které potřebují pro účely šetření.
Dotyčný členský stát uvědomí ostatní členské státy a Komisi, pokud žádost o povolení zamítne.
5. Tento článek se nepoužije, pokud bylo povolení uděleno podle článku 24, 25, 26, 27 nebo 28.
6. Osoby, subjekty nebo orgány, které pouze přeměňují dokumenty v listinné podobě na elektronická data a jednají na základě smlouvy s úvěrovou nebo finanční institucí, nespadají do oblasti působnosti tohoto článku, podobně jako každá fyzická nebo právnická osoba, která pouze poskytuje úvěrovým nebo finančním institucím informační nebo jiný podpůrný systém pro převody finančních prostředků nebo systémy pro zúčtování a vypořádání.
Článek 31
1. Pobočky a dceřiné společnosti úvěrových a finančních institucí se sídlem v Íránu, na něž se vztahuje článek 49, oznámí příslušnému orgánu členského státu, v němž jsou usazeny, všechny převody finančních prostředků, které provedly nebo obdržely, jména účastníků operace, částku a datum operace, a to do pěti pracovních dnů od provedení nebo obdržení dotyčného převodu finančních prostředků. Pokud jsou příslušné informace k dispozici, musí být v prohlášení upřesněna povaha operace a případně i povaha zboží, jehož se operace týká, a musí v něm být zejména uvedeno, zda se na dotyčné zboží vztahují přílohy I, II, III, IV, V, VI nebo VII tohoto nařízení, a pokud je vývoz tohoto zboží podmíněn povolením, musí být uvedeno číslo udělené licence.
2. V závislosti na ujednáních o sdílení informací a v souladu s těmito ujednáními příslušné orgány tyto údaje po jejich oznámení neprodleně předají dle potřeby příslušným orgánům jiných členských států, v nichž jsou usazeny strany účastnící se těchto operací, s cílem zamezit jakékoli operaci, která by mohla přispět k jaderným činnostem, jež by mohly ohrozit nešíření, nebo k vývoji nosičů jaderných zbraní.
Článek 32
1. Úvěrové a finanční instituce při výkonu svých činností se subjekty uvedenými v odstavci 2 a s cílem zabránit porušování ustanovení tohoto nařízení jednají se zvýšenou obezřetností následujícím způsobem:
a)
zachovávají neustálou obezřetnost vůči operacím na účtech, mimo jiné prostřednictvím svých programů hloubkové kontroly klienta;
b)
vyžadují, aby byly vyplněny všechny informační kolonky platebních příkazů, které se týkají příkazce a příjemce příslušné operace, a v případě neposkytnutí informací operaci odmítnou;
c)
po dobu pěti let uchovávají veškeré záznamy o operacích a na požádání je zpřístupní vnitrostátním orgánům;
d)
pokud mají dostatečné důvody k podezření, že činnosti s úvěrovými a finančními institucemi mohou porušovat ustanovení tohoto nařízení, své podezření neprodleně oznámí útvaru finančního zpravodajství nebo jinému příslušnému orgánu určenému daným členským státem, aniž jsou dotčeny články 5 a 23. Útvar finančního zpravodajství nebo jiný příslušný orgán slouží jako národní centrum pro oznamování a analýzu podezřelých operací v souvislosti s možným porušováním tohoto nařízení. Útvar finančního zpravodajství nebo jiný příslušný orgán má přímý či nepřímý přístup k aktuálním informacím z finanční a správní oblasti a z oblasti vymáhání práva, které potřebuje pro řádné plnění svých úkolů, včetně analýz zpráv o podezřelých operacích.
2. Opatření uvedená v odstavci 1 se vztahují na úvěrové a finanční instituce při jejich činnostech spojených:
a)
se směnárnami a úvěrovými a finančními institucemi se sídlem v Íránu;
b)
s pobočkami a dceřinými společnostmi, na které se vztahuje článek 49, úvěrových a finančních institucí a směnáren se sídlem v Íránu;
c)
s pobočkami a dceřinými společnostmi, na které se nevztahuje článek 49, úvěrových a finančních institucí a směnáren se sídlem v Íránu;
d)
se směnárnami a úvěrovými a finančními institucemi, které nemají sídlo v Íránu, ale jsou ovládány osobami a subjekty se sídlem v Íránu.
Článek 33
1. Úvěrovým a finančním institucím, na něž se vztahuje článek 49, se zakazuje:
a)
zřizovat nové bankovní účty u úvěrových nebo finančních institucí se sídlem v Íránu nebo u jakýchkoli úvěrových nebo finančních institucí uvedených v čl. 32 odst. 2;
b)
navazovat nové korespondenční bankovní vztahy s úvěrovými nebo finančními institucemi se sídlem v Íránu či s úvěrovými nebo finančními institucemi uvedenými v čl. 32 odst. 2;
c)
otevírat nová zastoupení v Íránu nebo zřizovat nové pobočky nebo dceřiné společnosti v Íránu;
d)
zřizovat nové společné podniky s úvěrovými nebo finančními institucemi se sídlem v Íránu nebo s jakýmikoli úvěrovými nebo finančními institucemi uvedenými v čl. 32 odst. 2.
2. Zakazuje se:
a)
povolovat, aby bylo v Unii zřízeno zastoupení, pobočka nebo dceřiná společnost úvěrové nebo finanční instituce se sídlem v Íránu nebo jakékoli úvěrové nebo finanční instituce uvedené v čl. 32 odst. 2;
b)
uzavírat dohody pro úvěrovou nebo finanční instituci se sídlem v Íránu nebo jejím jménem nebo pro jakoukoli úvěrovou nebo finanční instituci uvedenou v čl. 32 odst. 2 nebo jejím jménem, jejichž cílem je zřízení zastoupení, pobočky nebo dceřiné společnosti v Unii;
c)
udělovat povolení k zahájení a výkonu činnosti úvěrové instituce nebo k jakékoli jiné podnikatelské činnosti podléhající předchozímu povolení prováděné zastoupením, pobočkou nebo dceřinou společností úvěrové nebo finanční instituce se sídlem v Íránu nebo jakékoli úvěrové nebo finanční instituce uvedené v čl. 32 odst. 2 za předpokladu, že činnost zastoupení, pobočky nebo dceřiné společnosti nebyla zahájena před 26. červencem 2010;
d)
nabývat nebo zvyšovat účast nebo nabývat jakýkoli jiný vlastnický podíl v úvěrové nebo finanční instituci, na kterou se vztahuje článek 49, ze strany jakékoli úvěrové nebo finanční instituce uvedené v čl. 32 odst. 2.
Článek 34
Zakazuje se:
a)
přímý či nepřímý prodej nebo nákup státních nebo příslušnými veřejnými orgány zaručených dluhopisů emitovaných po dni 26. července 2010 ve vztahu k některému z těchto subjektů:
i)
Íránu nebo jeho vládě a jeho veřejným orgánům, podnikům a institucím;
ii)
úvěrové či finanční instituci se sídlem v Íránu nebo úvěrové či finanční instituci uvedené v čl. 32 odst. 2;
iii)
fyzické či právnické osobě, subjektu či orgánu jednajícím jménem nebo podle pokynů právnické osoby, subjektu či orgánu uvedených v bodech i) nebo ii),
iv)
právnické osobě, subjektu či orgánu, které vlastní nebo ovládá osoba, subjekt či orgán uvedené v bodech i), ii) nebo iii);
b)
poskytovat osobě, subjektu či orgánu uvedeným v písmeni a) zprostředkovatelské služby týkající se státních nebo veřejnými orgány zaručených dluhopisů emitovaných po dni 26. července 2010;
c)
napomáhat osobě, subjektu či orgánu uvedeným v písmeni a) při emisi státních nebo příslušnými veřejnými orgány zaručených dluhopisů, a to poskytováním zprostředkovatelských služeb, reklamy nebo jiných služeb týkajících se těchto dluhopisů.
Článek 35
1. Zakazuje se poskytovat pojištění nebo zajištění nebo zprostředkovávat pojištění nebo zajištění:
a)
Íránu nebo jeho vládě a jeho veřejným orgánům, podnikům a institucím;
b)
íránské osobě, subjektu nebo orgánu s výjimkou fyzických osob; nebo
c)
fyzické nebo právnické osobě, subjektu či orgánu jednajícím jménem nebo podle pokynů právnické osoby, subjektu či orgánu uvedených v písmeni a) nebo b).
2. Ustanovení odst. 1 písm. a) a b) se nepoužijí pro poskytování nebo zprostředkování povinného pojištění nebo pojištění odpovědnosti za škody způsobené třetím osobám nebo zajištění íránským osobám, subjektům a orgánům nacházejícím se v Unii ani pro poskytování pojištění íránským diplomatickým nebo konzulárním zastoupením v Unii.
3. Ustanovení odst. 1 písm. c) se nepoužije pro poskytování nebo zprostředkování pojištění, včetně zdravotního a cestovního pojištění a zajištění, fyzickým osobám jednajícím jako soukromé osoby, kromě osob uvedených v přílohách VIII a IX.
Ustanovení odst. 1 písm. c) nebrání poskytování pojištění nebo zajištění nebo zprostředkování pojištění majitelům plavidel, letadel nebo vozidel pronajatých osobami, subjekty či orgány podle odst. 1 písm. a) a b).
Pro účely odst. 1 písm. c) se má za to, že osoby, subjekty či orgány nejednají podle pokynů osob, subjektů či orgánů uvedených v odst. 1 písm. a) a b), pokud jsou tyto pokyny vydávány pro účely dokování, nakládky, vykládky nebo bezpečného tranzitu plavidel nebo parkování, nakládky, vykládky nebo bezpečného tranzitu letadel, která se dočasně nacházejí v íránských vodách nebo vzdušném prostoru.
4. Tento článek zakazuje rozšiřování nebo obnovování dohod o pojištění a zajištění uzavřených před 27. říjnem 2010, ale nezakazuje plnění dohod uzavřených před tímto datem, aniž je dotčen čl. 23 odst. 3.
KAPITOLA VI
OMEZENÍ DOPRAVY
Článek 36
1. Aby se zabránilo převodu zboží a technologií, na něž se vztahuje společný vojenský seznam nebo jejichž dodávky, prodej, převod, vývoz nebo dovoz jsou tímto nařízením zakázány, a jako doplnění povinnosti poskytnout příslušným celním orgánům dotčených před dovozem nebo odesláním tohoto zboží informace, které jsou stanoveny v příslušných ustanoveních o vstupních a výstupních souhrnných celních prohlášeních a o celních prohlášeních v nařízeních (EHS) č. 2913/92 (20) a (EHS) č. 2454/93 (21), osoba poskytující informace podle odstavce 2 tohoto článku předloží prohlášení o tom, zda se na zboží vztahuje společný vojenský seznam nebo toto nařízení, a pokud vývoz daného zboží podléhá povolení, uvede podrobné údaje týkající se udělené vývozní licence.
2. Dodatečně požadované dokumenty uvedené v tomto článku se předkládají buď v písemné formě, nebo případně za použití celního prohlášení.
Článek 37
1. Je zakázáno poskytovat služby spojené se zásobováním palivem či zásobováním lodí nebo jakékoli jiné služby plavidlům, jež přímo či nepřímo vlastní nebo ovládají íránské osoby, subjekty či orgány, mají-li poskytovatelé těchto služeb k dispozici informace, včetně těch, které poskytují příslušné celní orgány na základě informací před dovozem a odesláním podle článku 36, na jejichž základě lze důvodně stanovit, že tato plavidla přepravují zboží uvedené na společném vojenském seznamu nebo zboží, jehož dodávka, prodej, převod nebo vývoz je zakázán podle tohoto nařízení, s výjimkou případů, kdy jsou tyto služby poskytovány pro humanitární nebo bezpečnostní účely.
2. Je zakázáno poskytovat služby spojené s opravami a údržbou nákladních letadel, jež přímo či nepřímo vlastní nebo ovládají íránské osoby, subjekty či orgány, mají-li poskytovatelé těchto služeb k dispozici informace, včetně těch, které poskytují příslušné celní orgány na základě informací před dovozem a odesláním podle článku 36, na jejichž základě lze důvodně stanovit, že tato nákladní letadla přepravují zboží uvedené na společném vojenském seznamu nebo zboží, jehož dodávka, prodej, převod nebo vývoz je zakázán podle tohoto nařízení, s výjimkou případů, kdy jsou tyto služby poskytovány pro humanitární účely nebo z bezpečnostních důvodů.
3. Zákazy uvedené v odstavcích 1 a 2 tohoto článku se použijí, dokud náklad není zkontrolován a v případě potřeby zajištěn nebo odstraněn.
Případné zajištění a odstranění může být v souladu s vnitrostátními právními předpisy nebo na základě rozhodnutí příslušného orgánu provedeno na náklady dovozce nebo může být úhrada těchto výdajů získána od jakékoli jiné osoby nebo subjektu, které jsou odpovědné za pokus o nezákonnou dodávku, prodej, převod či vývoz.
KAPITOLA VII
OBECNÁ A ZÁVĚREČNÁ USTANOVENÍ
Článek 38
1. Nebude uspokojen žádný nárok vyplývající ze smlouvy nebo operace, jejichž plnění nebo uskutečnění bylo přímo nebo nepřímo, zcela nebo částečně dotčeno opatřeními uloženými tímto nařízením, a to včetně náhrady škody nebo jiných nároků tohoto druhu, jako je nárok na náhradu škody nebo nárok vyplývající ze záruky, zejména nárok na prodloužení doby platnosti nebo vyplacení dluhopisů, záruk nebo příslibu odškodnění v jakékoli formě, zejména finančních záruk nebo příslibů finančního odškodnění, je-li vznesen:
a)
určenými osobami, subjekty nebo orgány uvedenými v přílohách VIII a IX;
b)
jakýmikoli jinými íránskými osobami, subjekty či orgány, včetně íránské vlády;
c)
jakýmikoli osobami, subjekty či orgány jednajícími prostřednictvím nebo jménem osob, subjektů nebo orgánů uvedených v písmenech a) a b).
2. Má se za to, že plnění smlouvy nebo uskutečnění operace bylo dotčeno opatřeními uloženými tímto nařízením, pokud vznik nebo obsah nároku vyplývají přímo či nepřímo z těchto opatření.
3. Ve všech řízeních k uspokojení nároku nese důkazní břemeno ohledně toho, že uspokojení nároku není zakázáno odstavcem 1, osoba usilující o uspokojení tohoto nároku.
4. Tímto článkem není dotčeno právo osob, subjektů a orgánů uvedených v odstavci 1 na soudní přezkum legality neplnění smluvních závazků v souladu s tímto nařízením.
Článek 39
Pro účely článků 8 a 9, čl. 17 odst. 2 písm. b) a článků 30 a 35 se za íránskou osobu, subjekt či orgán nepovažuje žádný orgán, subjekt nebo držitel práv, který má užitek z toho, že s ním svrchovaná, jiná než íránská vláda uzavřela před 27. říjnem 2010 původní dohodu o společné výrobě. V takových případech a ve vztahu k článku 8 může příslušný orgán členského státu vyžadovat od jakéhokoli orgánu nebo subjektu náležité záruky ohledně koncového uživatele, pokud jde o jakýkoli prodej, dodávku, převod nebo vývoz jakéhokoli klíčového zařízení nebo technologií uvedených v příloze VI.
Článek 40
1. Aniž jsou dotčeny příslušné předpisy o ohlašování, důvěrnosti údajů a služebním tajemství, fyzické a právnické osoby, subjekty a orgány:
a)
neprodleně poskytnou příslušným orgánům členských států, ve kterých mají bydliště nebo sídlo, veškeré informace, které mohou usnadnit dodržování tohoto nařízení, jako jsou informace o účtech a částkách zmrazených v souladu s článkem 23, a předají tyto informace přímo nebo prostřednictvím členských států Komisi;
b)
spolupracují s příslušnými orgány při ověřování těchto informací.
2. Veškeré dodatečné informace přímo obdržené Komisí se zpřístupňují příslušnému členskému státu.
3. Veškeré informace poskytnuté nebo obdržené v souladu s tímto článkem se použijí pouze pro účely, pro něž byly poskytnuty nebo obdrženy.
Článek 41
Zakazuje se vědomě a úmyslně se podílet na činnostech, jejichž cílem nebo výsledkem je obcházení opatření uvedených v článku 2, 5, 8, 9, 11, 13, 17, 22, 23, 30, 34 nebo 35.
Článek 42
1. Ze zmrazení finančních prostředků a hospodářských zdrojů nebo za odmítnutí zpřístupnit je učiněné v dobré víře, že toto jednání je v souladu s tímto nařízením, nevyplývá pro fyzické nebo právnické osoby, subjekty nebo orgány, které je provádějí, ani jejich ředitele či zaměstnance žádná odpovědnost, neprokáže-li se, že finanční prostředky a hospodářské zdroje byly zmrazeny nebo zadrženy v důsledku nedbalosti.
2. Ze zákazů uvedených v tomto nařízení nevyplývá pro dotčené fyzické nebo právnické osoby, subjekty nebo orgány žádná odpovědnost, pokud nevěděly a neměly rozumný důvod předpokládat, že svým jednáním tyto zákazy porušují.
3. Ze sdělení informací podle článků 30, 31 a 32 učiněného v dobré víře osobou, subjektem nebo orgánem, na které se vztahuje toto nařízení, nebo zaměstnancem či ředitelem takové osoby, subjektu nebo orgánu, nevyplývá pro dotyčnou instituci nebo osobu ani pro její ředitele či zaměstnance žádná odpovědnost.
Článek 43
1. Členský stát může přijmout veškerá opatření, jež považuje za nezbytná, aby bylo zajištěno dodržení příslušných mezinárodních, unijních nebo vnitrostátních právních závazků týkajících se ochrany zdraví a bezpečnosti pracovníků a ochrany životního prostředí, pokud by spolupráce s íránskými osobami, subjekty a orgány mohla být dotčena prováděním tohoto nařízení.
2. Pro účely opatření přijímaných podle odstavce 1 se nepoužijí zákazy uvedené v článku 8, článku 9, čl. 17 odst. 2 písm. b), čl. 23 odst. 2, článku 30 a článku 35.
3. Příslušný členský stát uvědomí ostatní členské státy a Komisi o rozhodnutí uvedeném v odstavci 1 a o svém záměru udělit povolení nejméně deset pracovních dnů před udělením takového povolení.
Článek 44
1. Komise a členské státy se každé tři měsíce navzájem informují o opatřeních přijatých podle tohoto nařízení a sdílejí všechny další důležité informace, které mají k dispozici v souvislosti s tímto nařízením, zejména informace o
a)
finančních prostředcích zmrazených na základě článku 23 a povoleních na základě článků 24, 25, 26 a 27;
b)
porušování tohoto nařízení a o problémech s jeho vymáháním a o rozhodnutích vnitrostátních soudů.
2. Členské státy neprodleně předají ostatním členským státům a Komisi jakékoli další důležité informace, které mají k dispozici a které by mohly ovlivnit účinné provádění tohoto nařízení.
Článek 45
Komise:
a)
pozmění přílohu II na základě rozhodnutí Rady bezpečnosti OSN nebo Výboru pro sankce nebo na základě informací poskytnutých členskými státy;
b)
pozmění přílohy III, IV, V, VI, VII a X na základě informací poskytnutých členskými státy.
Článek 46
1. Pokud Rada bezpečnosti nebo Výbor pro sankce zařadí fyzickou nebo právnickou osobu, subjekt či orgán na seznam, Rada zařadí tuto fyzickou nebo právnickou osobu, subjekt či orgán do přílohy VIII.
2. Pokud Rada rozhodne o tom, že se na fyzickou nebo právnickou osobu, subjekt či orgán mají vztahovat opatření uvedená v čl. 23 odst. 2 a 3, změní odpovídajícím způsobem přílohu IX.
3. Rada sdělí své rozhodnutí fyzické nebo právnické osobě, subjektu či orgánu uvedeným v odstavcích 1 nebo 2, včetně důvodů jejich zařazení na seznam, buď přímo, je-li známa jejich adresa, nebo zveřejněním oznámení, čímž těmto fyzickým nebo právnickým osobám, subjektům či orgánům umožní předložit připomínky.
4. Jsou-li předloženy připomínky nebo nové podstatné důkazy, Rada své rozhodnutí přezkoumá a dotčenou fyzickou nebo právnickou osobu, subjekt či orgán o této skutečnosti informuje.
5. Pokud Organizace spojených národů rozhodne vyjmout fyzickou nebo právnickou osobu, subjekt nebo orgán ze seznamu nebo pozměnit identifikační údaje o fyzické nebo právnické osobě, subjektu nebo orgánu uvedených na seznamu, změní Rada odpovídajícím způsobem přílohu VIII.
6. Seznam uvedený v příloze IX se pravidelně a alespoň jednou za 12 měsíců přezkoumává.
Článek 47
1. Členské státy stanoví pravidla pro sankce za porušení tohoto nařízení a přijmou veškerá opatření nezbytná pro zajištění jejich provádění. Stanovené sankce musí být účinné, přiměřené a odrazující.
2. Členské státy oznámí Komisi uvedená pravidla neprodleně po vstupu tohoto nařízení v platnost a oznámí jí veškeré pozdější změny.
Článek 48
1. Členské státy určí příslušné orgány uvedené v tomto nařízení a zveřejní je na internetových stránkách, jejichž seznam je v příloze X. Členské státy oznámí Komisi veškeré změny adres svých internetových stránek, jejichž seznam je v příloze X.
2. Neprodleně po vstupu tohoto nařízení v platnost oznámí členské státy Komisi své příslušné orgány, včetně jejich kontaktních údajů, a oznámí jí veškeré pozdější změny.
3. Pokud se v tomto nařízení ukládá povinnost oznámit určité skutečnosti Komisi, informovat ji nebo s ní jinak komunikovat, použije se pro tyto účely adresa a další kontaktní údaje uvedené v příloze X.
Článek 49
Toto nařízení se použije:
a)
na území Unie včetně jejího vzdušného prostoru,
b)
na palubě každého letadla nebo plavidla podléhajícího pravomoci některého členského státu;
c)
pro každou osobu, která je státním příslušníkem některého členského státu, ať se nachází na území Unie nebo mimo něj;
d)
pro každou právnickou osobu, subjekt či orgán založené nebo zřízené podle práva některého členského státu, ať se nachází na území Unie nebo mimo něj;
e)
pro každou právnickou osobu, subjekt či orgán v souvislosti s jakoukoli podnikatelskou činností vykonávanou zcela nebo částečně v rámci Unie.
Článek 50
Nařízení (EU) č. 961/2010 se tímto zrušuje. Odkazy na zrušené nařízení se považují za odkazy na toto nařízení.
Článek 51
Toto nařízení vstupuje v platnost dnem vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
V Bruselu dne 23. března 2012.
ROZPORZĄDZENIE RADY (UE) NR 267/2012
z dnia 23 marca 2012 r.
w sprawie środków ograniczających wobec Iranu i uchylające rozporządzenie (UE) nr 961/2010
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 215,
uwzględniając decyzję Rady 2012/35/WPZiB z dnia 23 stycznia 2012 r. zmieniającą decyzję 2010/413/WPZiB w sprawie środków ograniczających wobec Iranu (1),
uwzględniając wspólny wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa i Komisji Europejskiej,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
W dniu 25 października 2010 r. Rada przyjęła rozporządzenie (UE) nr 961/2010 w sprawie środków ograniczających wobec Iranu i uchylające rozporządzenie (WE) nr 423/2007 (2), aby decyzja Rady 2010/431/WPZiB (3) stała się skuteczna.
(2)
W dniu 23 stycznia 2012 r. Rada zatwierdziła decyzję 2012/35/WPZiB przewidującą dodatkowe środki ograniczające wobec Islamskiej Republiki Iranu („Iran”) zgodnie z wnioskiem Rady Europejskiej z dnia 9 grudnia 2011 r.
(3)
Te środki ograniczające obejmują w szczególności dodatkowe ograniczenia w handlu towarami i technologiami podwójnego zastosowania, jak również kluczowym sprzętem i technologiami, które mogłyby zostać użyte w przemyśle petrochemicznym, zakazie przywozu irańskiej ropy naftowej, produktów naftowych i produktów petrochemicznych, a także zakazie inwestowania w przemysł petrochemiczny. Ponadto należy zakazać handlu złotem, metalami szlachetnymi i diamentami z rządem Iranu, a także dostarczania nowo wydrukowanych banknotów i nowo wybitego bilonu Bankowi Centralnemu Iranu lub na jego rzecz.
(4)
Niezbędne stały się również pewne zmiany techniczne istniejących środków. W szczególności należy wyjaśnić definicję „usług pośrednictwa”. W przypadkach gdy właściwy organ może zezwolić na zakup, sprzedaż, dostawę, przekazywanie lub wywóz towarów i technologii lub usług finansowych i technicznych, nie będzie wymagane oddzielne zezwolenie dotyczące usług pośrednictwa.
(5)
Definicję „przekazywania środków finansowych” należy rozszerzyć na przekazy inne niż elektroniczne, tak aby przeciwdziałać próbom obejścia środków ograniczających.
(6)
Zmienione środki ograniczające dotyczące towarów podwójnego zastosowania powinny obejmować wszystkie towary i technologie wyszczególnione w załączniku I do rozporządzenia Rady (WE) nr 428/2009 z dnia 5 maja 2009 r. ustanawiającego wspólnotowy system kontroli wywozu, transferu, pośrednictwa i tranzytu w odniesieniu do produktów podwójnego zastosowania (4), z wyjątkiem niektórych pozycji z jego kategorii 5 część 2 w związku z ich wykorzystaniem do celów usług komunikacji publicznej w Iranie. Jednakże zakazy zawrte w art. 2 niniejszego rozporządzenia nie mają zastosowania do sprzedaży, dostawy, przekazywania lub wywozu towarów i technologii nowo wymienionych w załączniku I lub II do niniejszego rozporządzenia, dla których zezwolenie już zostało udzielone przez właściwe organy państw członkowskich zgodnie z art. 3 rozporządzenia (UE) nr 961/2010 przed wejściem w życie niniejszego rozporządzenia.
(7)
Aby zapewnić skuteczne wprowadzanie w życie zakazu sprzedaży, dostaw, przekazywania lub wywozu do Iranu kluczowego sprzętu lub technologii, które mogłyby być wykorzystywane w kluczowych sektorach w przemyśle naftowym, przemyśle gazu ziemnego oraz przemyśle petrochemicznym, należy sporządzić wykazy takiego kluczowego sprzętu i technologii.
(8)
Z tego samego powodu należy także przedstawić wykazy produktów podlegających ograniczeniom w handlu ropą naftową, produktami naftowymi i produktami petrochemicznymi, złotem, metalami szlachetnymi i diamentami.
(9)
Co więcej, ograniczenia w zakresie inwestycji w irańskim sektorze naftowo-gazowym powinny, dla zapewnienia ich skuteczności, obejmować niektóre kluczowe rodzaje działalności, takie jak usługi hurtowego przesyłu gazu w celu jego tranzytu lub dostawy do bezpośrednio połączonych sieci oraz, z tych samych powodów, powinny mieć zastosowanie do spółek joint venture, jak również innych form stowarzyszeń i współpracy z Iranem w sektorze przesyłu gazu ziemnego.
(10)
Aby skutecznie ograniczać inwestycje irańskie w Unii należy podjąć środki zakazujące osobom fizycznym lub prawnym, podmiotom i organom podlegającym jurysdykcji państw członkowskich umożliwiania takich inwestycji lub zezwalania na nie.
(11)
Decyzja 2012/35/WPZiB rozszerza zamrożenie aktywów na dodatkowe osoby, podmioty lub organy udzielające wsparcia rządowi Iranu, w tym wsparcia finansowego, logistycznego i materialnego, lub z nimi związane. Decyzja rozszerza ponadto zamrożenie środków na innych członków Korpusu Strażników Rewolucji Islamskiej (IRGC).
(12)
Decyzja 2012/35/WPZiB przewiduje także zamrożenie aktywów Centralnego Banku Iranu. Biorąc jednak pod uwagę możliwe zaangażowanie Centralnego Banku Iranu w finansowaniu handlu zagranicznego, konieczne wydają się odstępstwą, gdyż ten ukierunkowany środek finansowy nie powinien stanowić przeszkody w prowadzeniu operacji handlowych, w tym umów dotyczących środków spożywczych, opieki medycznej, sprzętu medycznego lub do celów humanitarnych zgodnie z przepisami niniejszego rozporządzenia. Wyłączenia ustanowione w art. 12 i 14 niniejszego rozporządzenia dotyczące umów przywozu, zakupu lub transportu irańskiej ropy naftowej, irańskich produktów naftowych i produktów petrochemicznych, zawartych przed dniem 23 stycznia 2012 r. mają również zastosowanie do umów dodatkowych, w tym umów dotyczących transportu, ubezpieczenia lub kontroli, niezbędnych do wykonania tych umów. Ponadto irańska ropa naftowa, irańskie produkty naftowe i produkty petrochemiczne, które przywieziono zgodnie z prawem do państwa członkowskiego na mocy wyłączeń ustanowionych w art. 12 i 14 niniejszego rozporządzenia należy uważać za będące w swobodnym obrocie w Unii.
(13)
Zakazuje się, w związku z obowiązkiem zamrożenia aktywów Linii Żeglugowych Islamskiej Republiki Iranu (IRISL) oraz jednostek będących własnością lub pod kontrolą IRISL, załadunku towarów na statki będące własnością IRISL lub tych jednostek, lub przez nie czarterowane, oraz wyładunku towarów z takich statków w portach państw członkowskich. Ponadto w związku z zamrożeniem aktywów IRISL zakazane jest także przenoszenie własności statków będących własnością, pod kontrolą lub czarterowanych przez spółki IRISL na inne jednostki. Obowiązek zamrożenia środków finansowych i zasobów gospodarczych IRISL i jednostek będących własnością lub pod kontrolą IRISL nie jednak oznacza konieczności zajęcia lub zatrzymania statków należących do takich jednostek, ani transportowanego przez nie ładunku, w zakresie w jakim towary te należą do osób trzecich, ani też konieczności zatrzymania zatrudnionej przez te linie lub jednostki załogi.
(14)
Biorąc pod uwagę próby obejścia sankcji przez Iran, należy wyjaśnić, że wszystkie środki finansowe i zasoby gospodarcze należące do, będące własnością, w posiadaniu lub pod kontrolą osób, podmiotów lub organów wymienionych w załącznikach I lub II decyzji 2010/413/WPZiB mają być niezwłocznie zamrożone, włączając w to środki finansowe i zasoby ich następców prawnych ustanowionych w celu obejścia środków określonych w niniejszym rozporządzeniu.
(15)
Należy także wyjaśnić, że składanie i przesyłanie bankowi niezbędnych dokumentów docelowo przeznaczonych dla osób, podmiotów lub organów, które nie znajdują się w wykazie, w celu uruchomienia płatności dozwolonych zgodnie z niniejszego rozporządzeniem, nie oznacza udostępniania środków finansowych w rozumieniu niniejszego rozporządzenia.
(16)
Należy wyjaśnić, że środki finansowe lub zasoby gospodarcze powinny móc być uwolnione z przeznaczeniem na oficjalne cele misji dyplomatycznych lub konsularnych lub organizacji międzynarodowych korzystających z immunitetów na mocy prawa międzynarodowego, zgodnie z przepisami niniejszego rozporządzenia.
(17)
Stosowanie ukierunkowanych sankcji finansowych przez dostawców specjalistycznych usług w zakresie komunikatów finansowych należy rozwinąć zgodnie z przepisami niniejszego rozporządzenia.
Należy wyjaśnić, że aktywa osób, podmiotów lub organów, które nie zostały wskazane, we wskazanych instytucjach kredytowych i finansowych nie powinny pozostawać zamrożone w ramach stosowania ukierunkowanych środków o charakterze finansowym i powinny móc zostać uwolnione na warunkach przewidzianych w niniejszym rozporządzeniu.
Biorąc pod uwagę próby korzystania przez Iran ze swojego systemu finansowego w celu obejścia sankcji, konieczne jest wymaganie wzmożonego nadzoru w odniesieniu do działalności instytucji kredytowych i finansowych Iranu, tak aby zapobiec obchodzeniu niniejszego rozporządzenia, w tym zamrożenie aktywów Centralnego Banku Iranu. Powyższe wymogi wzmożonego nadzoru w odniesieniu do instytucji kredytowych i finansowych powinny stanowić uzupełnienie istniejących obowiązków wynikających z rozporządzenia (WE) nr 1781/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 listopada 2006 r. w sprawie informacji o zleceniodawcach, które towarzyszą przekazom pieniężnym (5) oraz związanych z wdrożeniem dyrektywy 2005/60/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 26 października 2005 r. w sprawie przeciwdziałania korzystaniu z systemu finansowego w celu prania pieniędzy oraz finansowania terroryzmu (6).
(18)
Należy dokonać przeglądu niektórych przepisów dotyczących kontroli przekazywania środków finansowych, aby ułatwić ich stosowanie przez właściwe organy i podmioty gospodarcze oraz zapobiec obchodzeniu przepisów niniejszego rozporządzenia, w tym dotyczące zamrożenia aktywów Centralnego Banku Iranu.
(19)
Co więcej, należy dostosować ograniczenia dotyczące ubezpieczeń, zwłaszcza w celu wyjaśnienia, że dopuszcza się ubezpieczenie misji dyplomatycznych i konsularnych w Unii, a także aby zezwolić na świadczenie usług ubezpieczenia od odpowiedzialności cywilnej lub ubezpieczenia od odpowiedzialności za szkody wyrządzone w środowisku.
(20)
Ponadto należy zaktualizować wymóg przekazywania informacji przed przybyciem i przed wyjazdem, gdyż obowiązek ten powszechnie stosuje się do wszystkich towarów przywożonych na obszar celny Unii lub z niego wywożonych w następstwie pełnego wdrożenia, z dniem 1 stycznia 2012 r., środków bezpieczeństwa stosowanych przez organy celne ustanowionych w stosownych przepisach dotyczących przywozowych i wywozowych deklaracji skróconych zawartych w rozporządzeniu (EWG) 2913/92 (7) oraz rozporządzeniu (EWG) nr 2454/93 (8).
(21)
Należy także dostosować przepisy dotyczące usług bunkrowania i zaopatrywania statków, odpowiedzialności podmiotów gospodarczych oraz zakazu obchodzenia odnośnych środków ograniczających.
(22)
Należy dokonać przeglądu mechanizmu wymiany informacji między państwami członkowskimi i Komisją w celu zapewnienia skutecznego wdrażania i jednolitej interpretacji niniejszego rozporządzenia.
(23)
Biorąc pod uwagę cele zakazu handlu sprzętem, który może zostać użyty do represji wewnętrznych, powinien on zostać przewidziany w rozporządzeniu (UE) nr 359/2011 dotyczącym środków ograniczających skierowanych przeciwko niektórym osobom, podmiotom i organom w związku z sytuacją w Iranie (9), a nie w niniejszym rozporządzeniu.
(24)
Dla zapewnienia jasności, rozporządzenie (UE) nr 961/2010 powinno zostać uchylone i zastąpione niniejszym rozporządzeniem.
(25)
Środki ograniczające przewidziane w niniejszym rozporządzeniu objęte są zakresem Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, a zatem w celu ich wdrożenia niezbędne są przepisy na poziomie Unii, w szczególności aby zapewnić jednolite stosowanie tych środków ograniczających przez podmioty gospodarcze we wszystkich państwach członkowskich.
(26)
Niniejsze rozporządzenie nie narusza praw podstawowych i jest zgodne z zasadami określonymi w szczególności w Karcie praw podstawowych Unii Europejskiej, w szczególności prawa do skutecznego środka prawnego i do rzetelnego procesu sądowego, prawa własności i prawa do ochrony danych osobowych. Niniejsze rozporządzenie powinno być stosowane zgodnie z tymi prawami i zasadami.
(27)
Niniejsze rozporządzenie jest także zgodne ze zobowiązaniami państw członkowskich w ramach Karty Narodów Zjednoczonych oraz z prawnie wiążącym charakterem rezolucji Rady Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych.
(28)
Procedura wskazywania osób, których środki podlegają zamrożeniu na mocy niniejszego rozporządzenia, powinna obejmować informowanie wskazanych osób fizycznych i prawnych, podmiotów i organów o powodach umieszczenia w wykazie, tak aby mogły przedstawić swoje uwagi. W przypadku gdy zostaną zgłoszone uwagi lub przedstawione istotne nowe dowody, Rada powinna dokonać przeglądu swojej decyzji na podstawie tych uwag i odpowiednio poinformować daną osobę, podmiot lub organ.
(29)
Na potrzeby wykonania przepisów niniejszego rozporządzenia oraz w celu zapewnienia maksymalnej pewności prawa w Unii, imiona i nazwiska lub nazwy oraz inne stosowne dane dotyczące osób fizycznych i prawnych, podmiotów i organów, których środki finansowe i zasoby gospodarcze muszą zostać zamrożone zgodnie z rozporządzeniem, powinny zostać podane do wiadomości publicznej. Wszelkie przetwarzanie danych osobowych osób fizycznych na mocy niniejszego rozporządzenia powinno odbywać się zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 45/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2000 r. o ochronie osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez instytucje i organy wspólnotowe i o swobodnym przepływie takich danych (10) oraz zgodnie z dyrektywą 95/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 24 października 1995 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w zakresie przetwarzania danych osobowych i swobodnego przepływu tych danych (11).
(30)
Aby zapewnić skuteczność środków przewidzianych w niniejszym rozporządzeniu, powinno ono wejść w życie w dniu jego publikacji,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
ROZDZIAŁ I
DEFINICJE
Artykuł 1
Na użytek niniejszego rozporządzenia stosuje się następujące definicje:
a)
„oddział” instytucji finansowej lub kredytowej oznacza miejsce prowadzenia działalności, które prawnie stanowi zależną część instytucji finansowej lub kredytowej i które realizuje bezpośrednio wszystkie bądź niektóre spośród transakcji nieodłącznie związanych z działalnością instytucji finansowych lub kredytowych;
b)
„usługi pośrednictwa” oznaczają:
(i)
negocjowanie lub zawieranie transakcji zakupu, sprzedaży lub dostawy towarów i technologii lub usług finansowych i technicznych, w tym z państwa trzeciego do któregokolwiek innego państwa trzeciego; lub
(ii)
sprzedaż lub zakup towarów i technologii lub usług finansowych i technicznych, w tym w przypadku gdy znajdują się one w państwach trzecich, w celu ich przekazania do innego państwa trzeciego;
c)
„roszczenie” oznacza każde roszczenie, dochodzone w postępowaniu sądowym lub nie, zgłoszone przed dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia lub po tym dniu, na mocy umowy bądź transakcji, lub w związku z nimi, w szczególności obejmujące:
(i)
roszczenie o wykonanie jakiegokolwiek zobowiązania powstałego na mocy umowy bądź transakcji lub w związku z nimi;
(ii)
roszczenie o prolongatę lub spłatę zobowiązania, gwarancji finansowej lub odszkodowania w jakiejkolwiek formie;
(iii)
roszczenie o odszkodowanie z tytułu umowy lub transakcji;
(iv)
roszczenie wzajemne;
(v)
roszczenie uznania lub wykonania, łącznie z uznaniem na podstawie procedury exequatur, wyroku, orzeczenia arbitrażowego lub równoważnej decyzji, niezależnie od miejsca ich wydania;
d)
„umowa lub transakcja” oznacza każdą transakcję, niezależnie od jej formy i mającego zastosowanie prawa, obejmującą jedną lub większą liczbę umów lub podobnych zobowiązań między tymi samymi lub różnymi stronami; do celów niniejszej definicji pojęcie „umowa” obejmuje zobowiązania, gwarancje lub listy gwarancyjne, w szczególności gwarancje finansowe lub finansowe listy gwarancyjne, oraz kredyty, prawnie niezależne lub nie, a także wszelkie przepisy z nimi związane, których źródłem jest taka transakcja lub które są z nią związane;
e)
„właściwe organy” oznaczają właściwe organy państw członkowskich wskazane na stronach internetowych wymienionych w załączniku X;
f)
„instytucja kredytowa” oznacza instytucję kredytową w rozumieniu art. 4 ust. 1 dyrektywy 2006/48/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 14 czerwca 2006 r. w sprawie podejmowania i prowadzenia działalności przez instytucje kredytowe (12), w tym jej oddziały na terytorium Unii lub poza nim;
g)
„obszar celny Unii” oznacza obszar określony w art. 3 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy kodeks celny (13) oraz w rozporządzeniu Komisji (EWG) nr 2454/93 z dnia 2 lipca 1993 r. ustanawiającym przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 (14);
h)
„zasoby gospodarcze” oznaczają aktywa wszelkiego rodzaju, materialne lub niematerialne, ruchome lub nieruchome, które nie są środkami finansowymi, lecz mogą służyć do uzyskiwania środków finansowych, towarów lub usług;
i)
„instytucja finansowa” oznacza
(i)
przedsiębiorstwo, inne niż instytucja kredytowa, prowadzące co najmniej jeden z rodzajów działalności wyszczególnionych w pkt 2-12 oraz pkt 14 i 15 załącznika I do dyrektywy 2006/48/WE, w tym działalność polegającą na wymianie walut (jako bureaux de change);
(ii)
zakład ubezpieczeń, który uzyskał stosowne zezwolenie zgodnie z dyrektywą 2009/138/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 25 listopada 2009 r. w sprawie podejmowania i prowadzenia działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej (Wypłacalność II) (15), w zakresie, w jakim prowadzi on działalność objętą zakresem tej dyrektywy;
(iii)
przedsiębiorstwo inwestycyjne w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 1 dyrektywy 2004/39/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 21 kwietnia 2004 r. w sprawie rynków instrumentów finansowych (16);
(iv)
przedsiębiorstwo zbiorowego inwestowania sprzedające swoje jednostki lub akcje; lub
(v)
pośrednika ubezpieczeniowego w rozumieniu art. 2 pkt 5 dyrektywy 2002/92/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 9 grudnia 2002 r. w sprawie pośrednictwa ubezpieczeniowego (17), z wyjątkiem pośredników, o których mowa w art. 2 ust. 7 tej dyrektywy, w czynnościach dotyczących ubezpieczenia na życie oraz innych usług związanych z inwestycjami;
włączając w to jej oddziały na terytorium Unii lub poza nim;
j)
„zamrożenie zasobów gospodarczych” oznacza uniemożliwienie wykorzystania zasobów gospodarczych do uzyskiwania środków finansowych, towarów lub usług w jakikolwiek sposób, między innymi poprzez ich sprzedaż, wynajem lub obciążenie hipoteką;
k)
„zamrożenie środków finansowych” oznacza zapobieganie wszelkim ruchom tych środków, ich przekazywaniu, zmianom, wykorzystaniu, udostępnianiu lub dokonywaniu nimi transakcji w jakikolwiek sposób, który powodowałby jakąkolwiek zmianę ich wielkości, wartości, lokalizacji, własności, posiadania, charakteru, przeznaczenia lub inną zmianę, która umożliwiłaby korzystanie z nich, w tym zarządzanie portfelem;
l)
„środki finansowe” oznaczają aktywa finansowe i różnego rodzaju świadczenia, między innymi:
(i)
gotówkę, czeki, roszczenia pieniężne, weksle, przekazy pieniężne i inne instrumenty płatnicze;
(ii)
depozyty złożone w instytucjach finansowych lub innych podmiotach, salda na rachunkach, wierzytelności i zobowiązania dłużne;
(iii)
papiery wartościowe i papiery dłużne w obrocie publicznym lub niepublicznym, w tym akcje i udziały, certyfikaty papierów wartościowych, obligacje, weksle, warranty, skrypty dłużne, kontrakty na instrumenty pochodne;
(iv)
odsetki, dywidendy lub inne przychody z aktywów oraz wartości narosłe z aktywów lub wygenerowane przez te aktywa;
(v)
kredyty, prawa do potrącenia, gwarancje, gwarancje właściwego wykonania umów lub inne zobowiązania finansowe;
(vi)
akredytywy, konosamenty, umowy sprzedaży; oraz
(vii)
dokumenty poświadczające udział w środkach lub zasobach finansowych;
m)
„towary” obejmują produkty, materiały oraz sprzęt;
n)
„ubezpieczenie” oznacza przedsięwzięcie lub zobowiązanie, w ramach którego co najmniej jedna osoba fizyczna lub prawna jest zobowiązana do dostarczenia innej osobie lub innym osobom, w zamian za opłatę, odszkodowania lub świadczenia określonego w przedsięwzięciu lub zobowiązaniu, w przypadku urzeczywistnienia się ryzyka;
o)
„osoba, podmiot lub organ z Iranu” oznaczają:
(i)
państwo irańskie lub każdy organ publiczny tego państwa;
(ii)
każdą osobę fizyczną przebywającą lub zamieszkałą w Iranie;
(iii)
każdą osobę prawną, każdy podmiot lub każdy organ, mające swoją siedzibę w Iranie;
(iv)
każdą osobę prawną, każdy podmiot lub każdy organ - w Iranie lub poza jego granicami - będące własnością lub pod kontrolą, bezpośrednio lub pośrednio, co najmniej jednej lub jednego z wyżej wymienionych osób lub organów;
p)
„reasekuracja” oznacza działalność polegającą na przyjmowaniu ryzyk cedowanych przez zakład ubezpieczeń lub inny zakład reasekuracji lub, w przypadku towarzystwa ubezpieczeniowego znanego jako Lloyd’s, działalność polegającą na przyjmowaniu ryzyk cedowanych przez członków Lloyd’s, przez zakład ubezpieczeń lub reasekuracji inny niż towarzystwo ubezpieczeniowe znane jako Lloyd’s;
q)
„Komitet Sankcji” oznacza komitet Rady Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych utworzony na mocy pkt 18 rezolucji Rady Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych („rezolucja RB ONZ”) nr 1737 (2006);
r)
„pomoc techniczna” oznacza wszelkie wsparcie techniczne związane z naprawami, pracami rozwojowymi, produkcją, montażem, testowaniem, konserwacją oraz wszelką inną obsługę techniczną, mogące przyjmować formy takie jak instruktaż, doradztwo, szkolenia, przekazanie praktycznej wiedzy lub umiejętności lub usługi konsultingowe;
s)
„terytorium Unii” oznacza terytoria państw członkowskich, do których ma zastosowanie Traktat, na warunkach określonych w Traktacie, w tym ich przestrzeń powietrzną;
t)
„przekazanie środków finansowych” oznacza:
(i)
każdą transakcję realizowaną przez dostawcę usług płatniczych w imieniu zleceniodawcy drogą elektroniczną, w celu udostępnienia środków odbiorcy przez dostawcę usług płatniczych, bez względu na to, czy zleceniodawca i odbiorca są tą samą osobą. Pojęcia „zleceniodawca”, „odbiorca” i „dostawca usług płatniczych” mają to samo znaczenie, co w dyrektywie 2007/64/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 listopada 2007 r. w sprawie usług płatniczych w ramach rynku wewnętrznego (18);
(ii)
każdą transakcję drogą inną niż ektroniczną, na przykład gotówką, czekiem lub zleceniem księgowym, w celu udostępnienia środków odbiorcy, bez względu na to, czy zleceniodawca i odbiorca są tą samą osobą.
ROZDZIAŁ II
OGRANICZENIA WYWOZU I PRZYWOZU
Artykuł 2
1. Zakazuje się sprzedaży, dostawy, przekazywania lub wywozu, bezpośrednio lub pośrednio, towarów i technologii wymienionych w załącznikach I lub II - niezależnie od tego, czy te towary i technologie pochodzą z Unii - na rzecz osób, podmiotów lub organów w Iranie lub do użytku w tym państwie.
2. Załącznik I obejmuje towary i technologie, w tym oprogramowanie, które należą do towarów lub technologii podwójnego zastosowania, zgodnie z definicją zawartą w rozporządzeniu (WE) nr 428/2009 z dnia 5 maja 2009 r., z wyjątkiem niektórych towarów i technologii wyszczególnionych w części A załącznika I do niniejszego rozporządzenia.
3. Załącznik II obejmuje inne towary i technologie, które mogłyby przyczynić się do działań Iranu związanych ze wzbogacaniem, ponownym przetwarzaniem czy z ciężką wodą, do tworzenia systemów przenoszenia broni jądrowej, lub prowadzenia działań związanych z innymi kwestiami, co do których Międzynarodowa Agencja Energii Atomowej (MAEA) wyraziła zaniepokojenie lub które określiła jako nieuregulowane, w tym kwestiami określonymi przez Radę Bezpieczeństwa ONZ lub Komitet Sankcji.
4. Załączniki I i II nie obejmują towarów i technologii wymienionych we Wspólnym wykazie uzbrojenia Unii Europejskiej (19) („wspólny wykaz uzbrojenia”).
Artykuł 3
1. Wymagane jest wcześniejsze zezwolenie na sprzedaż, dostawę, przekazanie lub wywóz, bezpośrednio lub pośrednio, towarów i technologii wymienionych w załączniku III - niezależnie od tego, czy te towary i technologie pochodzą z Unii - na rzecz jakichkolwiek osób, podmiotów lub organów z Iranu lub do użytku w tym państwie.
2. We wszystkich przypadkach wywozu, które na mocy niniejszego artykułu wymagają zezwolenia, jest ono wydawane przez właściwe organy państwa członkowskiego, w którym eksporter ma siedzibę, i musi być zgodne ze szczegółowymi zasadami określonymi w art. 11 rozporządzenia (WE) nr 428/2009. Zezwolenie jest ważne w całej Unii.
3. Załącznik III obejmuje wszelkie towary i technologie, inne niż te wymienione w załącznikach I i II, które mogłyby przyczynić się do działań związanych ze wzbogacaniem, ponownym przetwarzaniem, lub z ciężką wodą, do tworzenia systemów przenoszenia broni jądrowej lub do prowadzenia działań związanych z innymi kwestiami, co do których MAEA wyraziła zaniepokojenie lub określiła je jako nieuregulowane.
4. Eksporterzy dostarczają właściwym organom wszystkich stosownych informacji wymaganych do złożenia wniosku o udzielenie zezwolenia na wywóz.
5. Właściwe organy państw nie udzielają żadnych zezwoleń na sprzedaż, dostawę, przekazywanie ani wywóz towarów lub technologii objętych zakresem załącznika III, jeżeli mają uzasadnione podstawy, by stwierdzić, że taka sprzedaż, dostawa, przekazanie lub wywóz towarów i technologii jest lub może zmierzać do wykorzystania w związku z jednym z następujących działań:
a)
działania Iranu związane ze wzbogacaniem i ponownym przetwarzaniem lub z ciężką wodą;
b)
tworzenie przez Iran systemów przenoszenia broni jądrowej; lub
c)
prowadzenie przez Iran działań związanych z innymi kwestiami, co do których MAEA wyraziła zaniepokojenie lub określiła je jako nieuregulowane.
6. Na warunkach określonych w ust. 5 właściwe organy mogą unieważnić, zawiesić, zmienić lub cofnąć zezwolenie na wywóz, którego udzieliły.
7. W przypadku odmowy udzielenia zezwolenia lub unieważnienia, zawieszenia, znacznego ograniczenia lub cofnięcia takiego zezwolenia przez właściwy organ zgodnie z ust. 5 lub 6, dane państwo członkowskie powiadamia o tym pozostałe państwa członkowskie i Komisję oraz przekazuje im stosowne informacje na ten temat w sposób zgodny z przepisami dotyczącymi poufności takich informacji zawartymi w rozporządzeniu Rady (WE) nr 515/97 z dnia 13 marca 1997 r. w sprawie wzajemnej pomocy między organami administracyjnymi państw członkowskich i współpracy między państwami członkowskimi a Komisją w celu zapewnienia prawidłowego stosowania przepisów prawa celnego i rolnego (20).
8. Zanim państwo członkowskie udzieli zezwolenia zgodnie z ust. 5 na transakcję, która jest zasadniczo identyczna z transakcją, której dotyczy ważna odmowa zezwolenia wydana przez inne państwo członkowskie lub państwa członkowskie zgodnie z ust. 6 i 7, konsultuje się najpierw z państwem członkowskim lub państwami członkowskimi, które odmówiły zezwolenia. Jeżeli w wyniku takich konsultacji odnośne państwo członkowskie postanowi wydać zezwolenie, informuje o tym pozostałe państwa członkowskie i Komisję, udzielając wszystkich stosownych informacji w celu wyjaśnienia takiej decyzji.
Artykuł 4
Zakazuje się nabywania w Iranie, przywozu lub transportu z tego państwa, bezpośrednio lub pośrednio, towarów i technologii wymienionych w załączniku I lub II, niezależnie od tego, czy pochodzą one z Iranu.
Artykuł 5
1. Zakazuje się:
a)
udzielania, bezpośrednio lub pośrednio, jakimkolwiek osobom, podmiotom lub organom z Iranu lub do użytku w tym państwie, pomocy technicznej związanej z towarami i technologiami wymienionymi we wspólnym wykazie uzbrojenia lub związanej z dostarczaniem, wytwarzaniem, konserwacją i użytkowaniem towarów zawartych w tym wykazie;
b)
udzielania, bezpośrednio lub pośrednio, jakimkolwiek osobom, podmiotom lub organom z Iranu lub do użytku w tym państwie, pomocy technicznej lub usług pośrednictwa związanych z towarami i technologiami wymienionymi w załączniku I lub II, lub związanych z dostarczaniem, wytwarzaniem, konserwacją i użytkowaniem towarów wymienionych w załączniku I lub II;
c)
udzielania, bezpośrednio lub pośrednio, finansowania lub pomocy finansowej związanej z towarami i technologiami wymienionymi we wspólnym wykazie uzbrojenia lub w załączniku I lub II, w tym w szczególności udzielania dotacji, pożyczek i ubezpieczania kredytów eksportowych na potrzeby wszelkiej sprzedaży, dostaw, przekazywania lub wywozu takich produktów, lub na potrzeby wszelkiego udzielania związanej z tym pomocy technicznej osobom, podmiotom lub organom z Iranu lub do użytku w tym państwie.
2. Zezwolenia wydanego przez dany właściwy organ wymaga się dla zapewniania:
a)
pomocy technicznej lub świadczenia usług pośrednictwa związanych z towarami i technologiami wymienionymi w załączniku III oraz dostarczaniem, wytwarzaniem, konserwacją i używaniem tych towarów i technologii, bezpośrednio lub pośrednio, jakiejkolwiek osobie, podmiotowi lub organowi z Iranu lub do użytku w tym państwie;
b)
finansowania lub pomocy finansowej związanej z towarami i technologiami, o których mowa w załączniku III, w tym w szczególności dotacji, pożyczek i ubezpieczenia kredytów eksportowych na potrzeby sprzedaży, dostawy, transferu lub wywozu takich towarów, lub na potrzeby wszelkiego udzielania związanej z tym pomocy technicznej, bezpośrednio lub pośrednio, jakiejkolwiek osobie, podmiotowi lub organowi z Iranu lub do użytku w Iranie.
3. Właściwe organy nie udzielają żadnych zezwoleń na transakcje, o których mowa w ust. 2, jeżeli mają uzasadnione powody, by stwierdzić, że takie postępowanie jest lub może zmierzać do przyczynienia się do jednego z następujących działań:
a)
działania Iranu związane ze wzbogacaniem i ponownym przetwarzaniem lub z ciężką wodą;
b)
tworzenie przez Iran systemów przenoszenia broni jądrowej; lub
c)
prowadzenie przez Iran działań związanych z innymi kwestiami, co do których MAEA wyraziła zaniepokojenie lub określiła je jako nieuregulowane.
Artykuł 6
Art. 2 ust. 1 i art. 5 ust. 1 nie mają zastosowania do:
a)
bezpośredniego lub pośredniego transferu przez terytorium państw członkowskich towarów objętych zakresem części B załącznika I, jeżeli są one sprzedawane, dostarczane, przekazywane lub wywożone do Iranu, lub do użytku w tym państwie, na potrzeby reaktora lekkowodnego w Iranie, którego budowa rozpoczęła się przed grudniem 2006 r.;
b)
transakcji, na które zezwolono w ramach programu współpracy technicznej MAEA; lub
c)
towarów dostarczanych lub przekazywanych do Iranu lub do użytku w tym państwie w ramach zobowiązań Państw-Stron na mocy Konwencji paryskiej o zakazie prowadzenia badań, produkcji, składowania i użycia broni chemicznej oraz o zniszczeniu jej zapasów z dnia 13 stycznia 1993 r.
Artykuł 7
1. Bez uszczerbku dla art. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 359/2011, właściwe organy państw członkowskich mogą udzielać, na warunkach, jakie uznają za stosowne, zezwolenia na transakcję związaną z towarami i technologiami, o których mowa w art. 2 ust. 1 niniejszego rozporządzenia, lub z pomocą lub świadczeniem usług pośrednictwa, o których mowa w art. 5 ust. 1, pod warunkiem że:
a)
towary i technologia, pomoc lub świadczenie usług pośrednictwa służą do celów związanych z żywnością lub rolnictwem, medycznych lub innych celów humanitarnych; oraz
b)
w przypadkach gdy transakcje dotyczą towarów lub technologii zawartych w wykazach Grupy Dostawców Jądrowych oraz Reżimu Kontrolnego Technologii Rakietowych, a Komitet Sankcji stwierdził uprzednio, na podstawie analizy każdego indywidualnego przypadku, że dana transakcja z pewnością nie przyczyniłaby się do opracowania technologii wspierających podejmowanie przez Iran działań stwarzających zagrożenie rozprzestrzeniania broni jądrowej lub tworzenia systemów przenoszenia broni jądrowej.
2. Dane państwo członkowskie informuje pozostałe państwa członkowskie i Komisję, w terminie czterech tygodni, o zezwoleniach udzielonych na mocy niniejszego artykułu.
Artykuł 8
1. Zakazuje się sprzedaży, dostarczania, przekazywania lub wywozu kluczowego sprzętu lub technologii wymienionych w załączniku VI, bezpośrednio lub pośrednio, na rzecz jakichkolwiek osób, podmiotów lub organów z Iranu lub do użytku w tym państwie.
2. W załączniku VI wyszczególniono kluczowy sprzęt i technologie wykorzystywane w następujących kluczowych sektorach przemysłu naftowo-gazowego w Iranie:
a)
poszukiwanie ropy naftowej i gazu ziemnego;
b)
produkcja ropy naftowej i gazu ziemnego;
c)
rafinacja;
d)
skraplanie gazu ziemnego.
3. W załączniku VI wyszczególniono kluczowy sprzęt i technologie wykorzystywane w przemyśle petrochemicznym w Iranie.
4. W załączniku VI nie zamieszcza się pozycji zawartych we wspólnym wykazie uzbrojenia lub w załączniku I, II lub III.
Artykuł 9
Zakazuje się:
a)
świadczenia, bezpośrednio lub pośrednio, na rzecz jakichkolwiek osób, podmiotów lub organów z Iranu lub do użytku w tym państwie, pomocy technicznej lub usług pośrednictwa związanych z kluczowym sprzętem i technologiami wymienionymii w załączniku VI lub związanych z dostarczaniem, wytwarzaniem, konserwacją i użytkowaniem towarów wymienionych w załączniku VI;
b)
zapewniania, bezpośrednio lub pośrednio, finansowania lub pomocy finansowej związanych z kluczowym sprzętem i technologiami wymienionymi w załączniku VI, na rzecz jakichkolwiek osób, podmiotów lub organów z Iranu lub do użytku w tym państwie.
Artykuł 10
Zakazy ustanowione w art. 8 i 9 nie mają zastosowania do:
a)
transakcji wymaganych przez umowę handlową dotyczącą kluczowego sprzętu lub technologii wykorzystywanych do poszukiwania ropy naftowej i gazu ziemnego, produkcji ropy naftowej i gazu ziemnego, rafinacji, skraplania gazu ziemnego, zawartych przed dniem 27 października 2010 r., lub umowy dodatkowe niezbędne do wykonania tych umów, lub przez umowę bądź porozumienie zawarte przed dniem 26 lipca 2010 r. i dotyczące inwestycji w Iranie dokonanych przed dniem 26 lipca 2010 r., ani nie uniemożliwiają one wypełnienia zobowiązań, które z nich wynikają; lub
b)
transakcji wymaganych przez umowę handlową dotyczącą kluczowego sprzętu lub technologii dla przemysłu petrochemicznego, zawartych przed dniem 24 marca 2012 r., lub przez umowy dodatkowe niezbędne do wykonania tych umów, lub przez umowę bądź porozumienie zawarte przed dniem 23 stycznia 2012 r. i dotyczące inwestycji w Iranie dokonanych przed dniem 23 stycznia 2012 r., ani nie uniemożliwiają one wypełnienia zobowiązań, które z nich wynikają;
pod warunkiem że osoba fizyczna lub prawna, podmiot lub organ zamierzające zawrzeć takie transakcje lub udzielić pomocy w związku z takimi transakcjami, z wyprzedzeniem co najmniej 20 dni roboczych powiadomiły o tej transakcji lub pomocy właściwe organy państwa członkowskiego, w którym mają siedzibę.
Artykuł 11
1. Zakazuje się:
a)
przywozu ropy naftowej lub produktów naftowych do Unii, jeśli:
(i)
pochodzą one z Iranu; lub
(ii)
zostały wywiezione z Iranu;
b)
zakupu ropy naftowej lub produktów naftowych znajdujących się w Iranie lub z niego pochodzących;
c)
transportu ropy naftowej lub produktów naftowych, jeśli pochodzą one z Iranu lub są wywożone z Iranu do jakiegokolwiek innego państwa; oraz
d)
udzielania, bezpośrednio lub pośrednio, finansowania lub pomocy finansowej, w tym pochodnych instrumentów finansowych, a także ubezpieczenia i reasekuracji związanych z przywozem, zakupem lub transportem ropy naftowej i produktów naftowych pochodzących z Iranu lub które zostały przywiezione z Iranu.
2. Ropa naftowa i produkty naftowe oznaczają produkty wymienione w załączniku IV.
Artykuł 12
1. Zakazy ustanowione w art. 11 nie mają zastosowania do:
a)
wykonania, do dnia 1 lipca 2012 r., umów handlowych zawartych przed dniem 23 stycznia 2012 r., lub umów dodatkowych niezbędnych do wykonania tych umów;
b)
wykonania umów zawartych przed dniem 23 stycznia 2012 r., lub umów dodatkowych niezbędnych do wykonania tych umów, w przypadku gdy umowa taka w sposób szczególny przewiduje, że dostawa irańskiej ropy naftowej i produktów naftowych lub dochody z ich dostawy są przeznaczone na zwrot należnych kwot osobom, podmiotom lub organom podlegającym jurysdykcji państw członkowskich;
c)
przywozu, zakupu i transportu ropy naftowej lub produktów naftowych wywiezionych z Iranu przed dniem 23 stycznia 2012 r. lub, w przypadku gdy wywozu dokonano na mocy lit. a), w dniu lub przed dniem 1 lipca 2012 r., lub w przypadku gdy wywozu dokonano na mocy lit. b);
pod warunkiem że osoba, podmiot lub organ zamierzające wykonać umowę powiadomiły, z wyprzedzeniem co najmniej 20 dni roboczych, o tej działalności lub transakcji właściwy organ państwa członkowskiego, w którym mają siedzibę.
2. Zakaz ustanowiony w art. 11 ust. 1 lit. b) nie ma zastosowania, do dnia 1 lipca 2012 r., bezpośrednio lub pośrednio, do ubezpieczania od odpowiedzialności cywilnej i ubezpieczania od odpowiedzialności za szkody wyrządzone w środowisku oraz reasekuracji.
Artykuł 13
1. Zakazuje się:
a)
przywozu produktów petrochemicznych do Unii jeśli:
(i)
pochodzą one z Iranu; lub
(ii)
zostały wywiezione z Iranu;
b)
zakupu produktów petrochemicznych, które znajdują się w Iranie lub które pochodzą z Iranu;
c)
transportu produktów petrochemicznych jeśli pochodzą one z Iranu lub są wywożone z Iranu do jakiegokolwiek innego kraju; oraz
d)
udzielania, bezpośrednio lub pośrednio, finansowania lub pomocy finansowej, w tym pochodnych instrumentów finansowych, a także ubezpieczenia i reasekuracji związanych z przywozem, zakupem lub transportem produktów petrochemicznych pochodzących z Iranu lub które zostały przywiezione z Iranu.
2. „Produkty petrochemiczne” oznaczają produkty wymienione w załączniku V.
Artykuł 14
1. Zakazy ustanowione w art. 13 nie mają zastosowania do:
a)
wykonania, do dnia 1 maja 2012 r., umów handlowych zawartych przed dniem 23 stycznia 2012 r., lub umów dodatkowych niezbędnych do wykonania tych umów;
b)
wykonania umów zawartych przed dniem 23 stycznia 2012 r., lub umów dodatkowych, w tym umów dotyczących transportu lub ubezpieczenia, niezbędnych do wykonania tych umów, w przypadku gdy umowa w sposób szczególny przewiduje, że dostawa irańskich produktów petrochemicznych lub dochody z ich dostawy są przeznaczone na zwrot należnych kwot osobom, podmiotom lub organom podlegającym jurysdykcji państw członkowskich;
c)
przywozu, zakupu i transportu produktów petrochemicznych wywiezionych z Iranu przed dniem 23 stycznia 2012 r., lub w przypadku gdy wywozu dokonano na mocy lit. a), w dniu lub przed dniem 1 maja 2012 r.;
pod warunkiem że osoba, podmiot lub organ zamierzające wykonać umowę powiadomiły, z wyprzedzeniem co najmniej 20 dni roboczych, o tej działalności lub transakcji właściwy organ państwa członkowskiego, w którym mają siedzibę.
2. Zakaz ustanowiony w art. 13 ust. 1 lit. d) nie ma zastosowania, do dnia 1 maja 2012 r., bezpośrednio lub pośrednio, do ubezpieczania od odpowiedzialności cywilnej i ubezpieczania od odpowiedzialności za szkody wyrządzone w środowisku oraz reasekuracji.
Artykuł 15
1. Zakazuje się:
a)
sprzedaży, dostawy, przekazywania lub wywozu, bezpośrednio lub pośrednio, złota, metali szlachetnych i diamentów wymienionych w załączniku VII, niezależnie od tego czy pochodzą one z Unii, na rzecz rządu Iranu, jego organów publicznych, przedsiębiorstw i agencji, jakichkolwiek osób, podmiotów lub organów działających w ich imieniu lub na ich polecenie, lub jakichkolwiek podmiotów bądź organów będących ich własnością lub przez nich kontrolowanych;
b)
zakupu, przywozu lub transportu, bezpośrednio lub pośrednio, złota, metali szlachetnych i diamentów wymienionych w załączniku VII, niezależnie od tego czy dany produkt pochodzi z Iranu, od rządu Iranu, jego organów publicznych, przedsiębiorstw i agencji oraz jakichkolwiek osób, podmiotów lub organów działających w ich imieniu lub na ich polecenie, lub jakichkolwiek podmiotów bądź organów będących ich własnością lub przez nich kontrolowanych; oraz
c)
udzielania, bezpośrednio lub pośrednio, pomocy technicznej lub usług pośrednictwa, finansowania lub pomocy finansowej, związanych z towarami, o których mowa w lit. a) i b) na rzecz rządu Iranu, jego organów publicznych, przedsiębiorstw i agencji oraz jakichkolwiek osób, podmiotów lub organów działających w ich imieniu lub na ich polecenie, lub jakichkolwiek podmiotów bądź organów będących ich własnością lub przez nich kontrolowanych.
2. Załącznik VII obejmuje złoto, metale szlachetne i diamenty podlegające zakazom, o których mowa w ust. 1.
Artykuł 16
Zakazuje się sprzedaży, dostawy, przekazywania lub wywozu, bezpośrednio lub pośrednio, nowo wydrukowanych lub niewprowadzonych do obiegu irańskich banknotów i wybitego bilonu Bankowi Centralnemu Iranu lub na jego rzecz.
ROZDZIAŁ III
OGRANICZENIA W FINANSOWANIU NIEKTÓRYCH PRZEDSIĘBIORSTW
Artykuł 17
1. Zakazuje się:
a)
udzielania jakichkolwiek pożyczek lub kredytów osobom, podmiotom lub organom z Iranu, o których mowa w ust. 2;
b)
nabywania udziałów lub zwiększenia posiadanych udziałów w jakiejkolwiek osobie, podmiocie lub organie z Iranu, o których mowa w ust. 2;
c)
tworzenia jakichkolwiek spółek joint venture z jakąkolwiek osobą, podmiotem lub organem z Iranu, o których mowa w ust. 2;
2. Zakaz ustanowiony w ust. 1 ma zastosowanie do wszelkich osób, podmiotów lub organów z Iranu uczestniczących:
a)
w wytwarzaniu towarów lub technologii wymienionych we wspólnym wykazie uzbrojenia lub w załącznikach I lub II;
b)
w poszukiwaniu lub produkcji ropy naftowej i gazu ziemnego, rafinacji paliw lub skraplaniu gazu ziemnego; lub
c)
w przemyśle petrochemicznym.
3. Wyłącznie na użytek ust. 2 lit. b) i c) stosuje się następujące definicje:
a)
„poszukiwanie ropy naftowej i gazu ziemnego” obejmuje badanie i poszukiwanie zasobów ropy naftowej i gazu ziemnego oraz gospodarowanie tymi zasobami, jak również świadczenie usług geologicznych w odniesieniu do takich zasobów;
b)
„produkcja ropy naftowej i gazu ziemnego” obejmuje usługi hurtowego przesyłu gazu w celu jego tranzytu lub dostawy do bezpośrednio połączonych sieci;
c)
„rafinacja” oznacza przetwarzanie, obróbkę lub przygotowanie paliwa do ostatecznej sprzedaży;
d)
„przemysł petrochemiczny” oznacza instalacji produkcyjnych do wytwarzania produktów w załączniku V.
4. Zakazuje się nawiązywania współpracy z osobami, podmiotami lub organami z Iranu uczestniczącymi w przesyle gazu ziemnego, o czym mowa w ust. 3 lit. b).
5. Na użytek ust. 4 „współpraca” oznacza:
a)
wspólne ponoszenie kosztów inwestycji w ramach zintegrowanego lub zorganizowanego łańcucha dostaw w celu otrzymywania lub dostawy gazu ziemnego bezpośrednio z terytorium Iranu lub z przeznaczeniem na terytorium tego państwa; oraz
b)
bezpośrednią współpracę do celów dokonywania inwestycji w urządzenia lub obiekty związane ze skroplonym gazem ziemnym znajdujące się na terytorium Iranu lub inwestycji w urządzenia lub obiekty związane ze skroplonym gazem ziemnym bezpośrednio połączone ze tymi urządzeniami lub obiektami.
Artykuł 18
1. Inwestycje poprzez transakcje, o których mowa w art. 17 ust. 1, w osoby, podmioty lub organy z Iranu uczestniczące w wytwarzaniu towarów lub technologii wymienionych w załączniku III wymagają zezwolenia danego właściwego organu.
2. Właściwe organy nie udzielają żadnych zezwoleń na transakcje, o których mowa w ust. 1, jeżeli mają uzasadnione powody, by stwierdzić, że takie postępowanie przyczyniłoby się do któregokolwiek z następujących działań:
a)
działania Iranu związane ze wzbogacaniem i ponownym przetwarzaniem lub z ciężką wodą;
b)
tworzenie przez Iran systemów przenoszenia broni jądrowej; lub
c)
prowadzenie przez Iran działań związanych z innymi kwestiami, co do których MAEA wyraziła zaniepokojenie lub określiła je jako nieuregulowane.
Artykuł 19
1. Na zasadzie odstępstwa od art. 17 ust. 2 lit. a) właściwe organy mogą udzielić, na warunkach jakie uznają za właściwe, zezwolenia na inwestycje poprzez transakcje, o których mowa w art. 17 ust. 1, jeżeli spełniono następujące warunki:
a)
inwestycje dotyczą środków spożywczych, opieki medycznej, sprzętu medycznego lub innych celów humanitarnych; oraz
b)
w przypadkach gdy inwestuje się w osoby, podmioty lub organy z Iranu uczestniczące w wytwarzaniu towarów lub technologii zawartych w wykazach Grupy Dostawców Jądrowych oraz Reżimu Kontrolnego Technologii Rakietowych, a Komitet Sankcji ustalił uprzednio, na podstawie analizy każdego indywidualnego przypadku, że dana transakcja z pewnością nie przyczyniłaby się do opracowania technologii sprzyjających działaniom stwarzających zagrożenie rozprzestrzeniania broni jądrowej przez Iran, ani do tworzenia systemów przenoszenia broni jądrowej.
2. Dane państwo członkowskie informuje pozostałe państwa członkowskie i Komisję, w terminie czterech tygodni, o zezwoleniach udzielonych na mocy niniejszego artykułu.
Artykuł 20
Art. 17 ust. 2 lit. b) nie stosuje się do udzielania pożyczki lub kredytu ani do nabywania lub zwiększania udziałów, jeżeli spełniono następujące warunki:
a)
transakcji wymaga umowa lub porozumienie zawarte przed dniem 26 lipca 2010 r.; oraz
b)
właściwy organ został poinformowany z wyprzedzeniem co najmniej 20 dni roboczych o tej umowie lub o tym porozumieniu.
Artykuł 21
Art. 17 ust. 2 lit. c) nie stosuje się do udzielania pożyczki lub kredytu ani do nabywania lub zwiększania udziałów, jeżeli spełniono następujące warunki:
a)
transakcji wymaga umowa lub porozumienie zawarte przed dniem 23 stycznia 2012 r.; oraz
b)
właściwy organ został poinformowany z wyprzedzeniem co najmniej 20 dni roboczych o tej umowie lub o tym porozumieniu.
Artykuł 22
Zakazuje się akceptowania lub zatwierdzania - poprzez zawarcie umowy lub w jakikolwiek inny sposób - udzielania jakichkolwiek pożyczek lub kredytów, lub nabywania lub zwiększania udziałów, lub tworzenia spółek joint venture przez jedną lub większą liczbę osób, podmiotów lub organów z Iranu, w przedsiębiorstwie uczestniczącym w którymkolwiek z następujących rodzajów działalności:
a)
wydobywanie uranu;
b)
wzbogacanie i przetwarzanie uranu;
c)
wytwarzanie towarów lub technologii zawartych w wykazach Grupy Dostawców Jądrowych lub Reżimu Kontrolnego Technologii Rakietowych.
ROZDZIAŁ IV
ZAMROŻENIE ŚRODKÓW FINANSOWYCH I ZASOBÓW GOSPODARCZYCH
Artykuł 23
1. Zamraża się wszystkie środki finansowe i zasoby gospodarcze należące do, będące własnością, pozostające w posiadaniu lub pod kontrolą osób, podmiotów i organów wymienionych w załączniku VIII. Załącznik VIII obejmuje osoby, podmioty i organy wskazane przez Radę Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych lub przez Komitet Sankcji zgodnie z pkt 12 rezolucji RB ONZ nr 1737 (2006), pkt 7 rezolucji RB ONZ nr 1803 (2008) lub pkt 11, 12 lub 19 rezolucji RB ONZ nr 1929 (2010).
2. Zamraża się wszystkie środki finansowe i zasoby gospodarcze należące do, będące własnością, pozostające w posiadaniu lub pod kontrolą osób, podmiotów i organów wymienionych w załączniku IX. Załącznik IX obejmuje osoby fizyczne i prawne, podmioty i organy, które zgodnie z art. 20 ust. 1 lit. b) i c) decyzji Rady 2010/413/WPZiB zostały określone jako:
a)
zaangażowane w działania, bezpośrednio związane z działaniami lub wspierające działania Iranu stwarzające zagrożenie rozprzestrzeniania broni jądrowej lub tworzenie systemów przenoszenia broni jądrowej przez Iran, w tym przez zaangażowanie w dostarczanie zakazanych towarów i technologii, lub jako podmioty będące własnością lub pod kontrolą takich osób, podmiotów lub organów, w tym w sposób nielegalny, lub działające w ich imieniu lub na ich polecenie;
b)
osoby fizyczne lub prawne, podmioty lub organy, które wspierały wymienione osoby, podmioty lub organy w obejściu lub naruszeniu przepisów niniejszego rozporządzenia, decyzji Rady 2010/413/WPZiB lub rezolucji RB ONZ nr 1737 (2006), rezolucji RB ONZ nr 1747 (2007), rezolucji RB ONZ nr 1803 (2008) i rezolucji RB ONZ nr 1929 (2010);
c)
członkowie Korpusu Strażników Rewolucji Islamskiej lub osoby prawne, podmioty lub organy będące własnością lub pod kontrolą Korpusu Strażników Rewolucji Islamskiej lub jednego bądź większej liczby jego członków, lub osoby fizyczne lub prawne działające w ich imieniu;
d)
inne osoby, podmioty lub organy udzielające wsparcia, takiego jak wsparcie materialne, logistyczne lub finansowe, rządowi Iranu oraz osobom i podmiotom z nim związanym;
e)
osoby prawne, podmioty lub organy będące własnością lub pod kontrolą Linii Żeglugowych Islamskiej Republiki Iranu (IRISL), lub działające w ich imieniu.
Zgodnie z obowiązkiem zamrożenia środków finansowych i zasobów gospodarczych IRISL oraz wskazanych podmiotów będących własnością lub pod kontrolą IRISL, zakazuje się załadunku towarów na statki będące własnością IRISL lub takich wskazanych podmiotów lub czarterowane przez IRISL lub takie wskazane podmioty, oraz wyładunek towarów z takich statków w portach państw członkowskich.
Z obowiązku zamrożenia środków finansowych i zasobów gospodarczych IRISL oraz wskazanych podmiotów będących własnością lub pod kontrolą IRISL nie wynika wymóg zajęcia lub zatrzymania statków będących własnością takich podmiotów, ani transportowanego przez nie ładunku, w zakresie w jakim towary te należą do osób trzecich, ani też wymóg zatrzymania zatrudnionej przez te podmioty załogi.
3. Nie udostępnia się, bezpośrednio ani pośrednio, żadnych środków finansowych ani zasobów gospodarczych osobom fizycznym lub prawnym, podmiotom ani organom wymienionym w załącznikach VIII i IX, ani nie udostępnia się takich środków finansowych ani zasobów gospodarczych na rzecz takich osób, podmiotów czy organów.
4. Bez uszczerbku dla odstępstw przewidzianych w art. 24, 25, 26, 27, 28 lub 29, zakazuje się świadczenia specjalistycznych usług w zakresie komunikatów finansowych, wykorzystywanych do wymiany danych finansowych, na rzecz osób fizycznych lub prawnych, podmiotów lub organów wymienionych w załącznikach VIII i IX.
5. Załączniki VIII i IX zawierają powody umieszczenia wymienionych osób, podmiotów i organów w wykazie, przedstawione przez Radę Bezpieczeństwa lub Komitet Sankcji.
6. Załączniki VIII i IX zawierają również, w miarę dostępności, informacje niezbędne do zidentyfikowania odnośnych osób fizycznych lub prawnych, podmiotów i organów, przedstawione przez Radę Bezpieczeństwa lub Komitet Sankcji. W odniesieniu do osób fizycznych, takie informacje mogą zawierać imiona i nazwiska, w tym pseudonimy, datę i miejsce urodzenia, obywatelstwo, numery paszportów i dokumentów tożsamości, płeć, adres, jeśli jest znany, a także funkcję lub zawód. W odniesieniu do osób prawnych, podmiotów i organów, takie informacje mogą zawierać nazwy, miejsce i datę rejestracji, numer rejestracji i miejsce prowadzenia działalności. W odniesieniu do linii lotniczych i przedsiębiorstw żeglugowych, załączniki VIII i IX zawierają również, w miarę dostępności, informacje niezbędne do zidentyfikowania każdego statku lub statku powietrznego należącego do wymienionego przedsiębiorstwa, takie jak oryginalny numer rejestracji lub nazwa. Załączniki VIII i IX zawierają także datę wskazania.
Artykuł 24
Na zasadzie odstępstwa od art. 23, właściwe organy mogą zezwolić na uwolnienie niektórych zamrożonych środków finansowych lub zasobów gospodarczych, jeżeli spełnione są następujące warunki:
a)
środki finansowe lub zasoby gospodarcze są przedmiotem zajęcia sądowego, administracyjnego lub arbitrażowego ustanowionego przed dniem, w którym osoba, podmiot lub organ, o których mowa w art. 23, zostały wskazane przez Komitet Sankcji, Radę Bezpieczeństwa lub przez Radę, lub przedmiotem orzeczenia sądowego, administracyjnego lub arbitrażowego wydanego przed tym dniem;
b)
środki finansowe lub zasoby gospodarcze zostaną wykorzystane wyłącznie w celu zaspokojenia roszczeń, na poczet których zostały zabezpieczone, lub roszczeń uznanych za zasadne w takim orzeczeniu, w granicach określonych przez mające zastosowanie przepisy ustawowe i wykonawcze regulujące prawa osób zgłaszających takie roszczenia;
c)
decyzja o zajęciu lub orzeczenie nie zostały wydane na korzyść osoby, podmiotu lub organu wymienionych w załączniku VIII lub IX;
d)
uznanie zajęcia lub orzeczenia nie jest sprzeczne z porządkiem publicznym danego państwa członkowskiego; oraz
e)
w przypadkach gdy zastosowanie ma art. 23 ust. 1, dane państwo członkowskie powiadomiło Komitet Sankcji o zajęciu lub orzeczeniu.
Artykuł 25
Na zasadzie odstępstwa od art. 23 i pod warunkiem, że płatność dokonywana przez osobę, podmiot lub organ wymienione w załączniku VIII lub IX jest należna na mocy umowy lub porozumienia zawartych przez daną osobę, podmiot lub organ lub zobowiązania powstałego na ich rzecz, zanim ta osoba, podmiot czy organ zostały wskazane przez Komitet Sankcji, Radę Bezpieczeństwa lub przez Radę, właściwe organy mogą zezwolić, na warunkach jakie uznają za stosowne, na uwolnienie niektórych zamrożonych środków finansowych lub zasobów gospodarczych, jeżeli spełnione są następujące warunki:
a)
dany właściwy organ ustalił, że:
(i)
środki finansowe lub zasoby gospodarcze zostaną wykorzystane do dokonania płatności przez osobę, podmiot lub organ wymienione w załączniku VIII lub IX;
(ii)
płatność nie będzie finansować działalności zakazanej na mocy niniejszego rozporządzenia; oraz
(iii)
dokonanie płatności nie narusza art. 23 ust. 3; oraz
b)
w przypadkach gdy zastosowanie ma art. 23 ust. 1, dane państwo członkowskie powiadomiło Komitet Sankcji o tym ustaleniu i o swoim zamiarze udzielenia zezwolenia, a Komitet Sankcji w ciągu dziesięciu dni roboczych od dnia powiadomienia nie wyraził sprzeciwu.
Artykuł 26
1. Na zasadzie odstępstwa od art. 23 właściwe organy mogą zezwolić, na warunkach jakie uznają za stosowne, na uwolnienie lub udostępnienie niektórych zamrożonych środków finansowych lub zasobów gospodarczych, jeżeli spełnione są następujące warunki:
a)
dany właściwy organ ustalił, że środki finansowe lub zasoby gospodarcze są:
(i)
niezbędne do zaspokojenia podstawowych potrzeb osób wymienionych w załączniku VIII lub IX oraz pozostających na ich utrzymaniu członków rodziny, w tym do opłacenia artykułów spożywczych, czynszu lub kredytu hipotecznego, lekarstw i kosztów leczenia, podatków, składek na ubezpieczenie i opłat za usługi użyteczności publicznej;
(ii)
przeznaczone wyłącznie na pokrycie uzasadnionych honorariów i zwrot wydatków związanych ze świadczeniem usług prawniczych; lub
(iii)
przeznaczone wyłącznie na pokrycie kosztów opłat lub usług związanych ze zwykłym przechowywaniem lub utrzymywaniem zamrożonych środków finansowych lub zasobów gospodarczych; oraz
b)
w przypadku gdy zezwolenie dotyczy osoby, podmiotu lub organu wymienionych w załączniku VIII, dane państwo członkowskie powiadomiło Komitet Sankcji o ustaleniu, o którym mowa w lit. a) i o swoim zamiarze udzielenia zezwolenia, a Komitet Sankcji w ciągu pięciu dni roboczych od dnia powiadomienia nie wyraził sprzeciwu.
2. Na zasadzie odstępstwa od art. 23, właściwe organy mogą zezwolić na uwolnienie niektórych zamrożonych środków finansowych lub zasobów gospodarczych lub na udostępnienie niektórych środków finansowych lub zasobów gospodarczych po ustaleniu, że są one niezbędne do pokrycia nadzwyczajnych wydatków lub zapłaty za towary lub ich przekazanie, nabywane na potrzeby reaktora lekkowodnego w Iranie, którego budowa rozpoczęła się przed grudniem 2006 r., lub za jakiekolwiek towary do celów, o których mowa w art. 6 lit. b) i c), pod warunkiem że, w przypadku gdy zezwolenie dotyczy osoby, podmiotu lub organu wymienionych w załączniku VIII, dane państwo członkowskie powiadomiło o takim ustaleniu Komitet Sankcji, a Komitet Sankcji je zatwierdził.
Artykuł 27
Na zasadzie odstępstwa od art. 23 ust. 2 i 3, właściwe organy mogą zezwolić, na warunkach jakie uznają za stosowne, na uwolnienie niektórych zamrożonych środków finansowych lub zasobów gospodarczych lub na udostępnienie niektórych środków finansowych lub zasobów gospodarczych po ustaleniu, że są one niezbędne dla oficjalnych celów misji dyplomatycznych lub konsularnych lub organizacji międzynarodowych korzystających z immunitetów zgodnie z międzynarodowym prawem.
Artykuł 28
Na zasadzie odstępstwa od art. 23 ust. 2 i 3 właściwe organy mogą również zezwolić, na warunkach jakie uznają za stosowne, na:
a)
udostępnienie niektórych środków finansowych Centralnemu Bankowi Iranu po ustaleniu, że te środki finansowe są niezbędne do wykonania, do dnia 1 lipca 2012 r., umów, o których mowa w art. 12;
b)
uwolnienie niektórych zamrożonych środków finansowych lub zasobów gospodarczych Centralnego Banku Iranu lub udostępnienie niektórych środków finansowych lub zasobów gospodarczych Centralnemu Bankowi Iranu po ustaleniu, że środki finansowe lub zasoby gospodarcze są niezbędne w celu zapewnienia instytucjom kredytowym lub finansowym płynności środków na finansowanie działalności handlowej, lub na obsługę pożyczki handlowej; lub
c)
uwolnienie niektórych zamrożonych środków finansowych lub zasobów gospodarczych będących w posiadaniu Centralnego Banku Iranu lub udostępnienie niektórych środków finansowych lub zasobów gospodarczych Centralnemu Bankowi Iranu po ustaleniu, na podstawie analizy każdego indywidualnego przypadku, że środki finansowe lub zasoby gospodarcze są niezbędne w związku z konkretną umową handlową inną niż umowy, o których mowa w lit. a), której wykonanie może angażować Centralny Bank Iranu, pod warunkiem że płatność nie przyczyni się do działania zakazanego na mocy niniejszego rozporządzenia;
pod warunkiem że dane państwo członkowskie powiadomiło pozostałe państwa członkowskie i Komisję o zamiarze udzielenia zezwolenia na co najmniej dziesięć dnia roboczych przed wydaniem zezwolenia.
Artykuł 29
1. Art. 23 ust. 3 nie uniemożliwia instytucjom finansowym ani kredytowym zasilania zamrożonych rachunków środkami przekazanymi na rachunek osób fizycznych lub prawnych, podmiotów lub organów wymienionych w wykazie, pod warunkiem że wszelkie kwoty dodatkowe na takich rachunkach są również zamrażane. Instytucja finansowa lub kredytowa niezwłocznie informuje właściwe organy o takich transakcjach.
2. Art. 23 ust. 3 nie ma zastosowania do kwot dodatkowych na zamrożonych rachunkach w postaci:
a)
odsetek lub innych zysków na tych rachunkach; lub
b)
płatności należnych na mocy umów lub porozumień zawartych lub zobowiązań powstałych przed datą, w której osoba, podmiot lub organ, o których mowa w art. 23, zostały wskazane przez Komitet Sankcji, Radę Bezpieczeństwa lub przez Radę;
pod warunkiem że wszelkie takie odsetki lub inne zyski i płatności zostaną zamrożone zgodnie z art. 23 ust. 1 lub 2.
3. Niniejszego artykułu nie można interpretować jako zezwolenia na przekazywanie środków finansowych, o których mowa w art. 30.
ROZDZIAŁ V
OGRANICZENIA W ZAKRESIE PRZEKAZYWANIA ŚRODKÓW FINANSOWYCH ORAZ USŁUG FINANSOWYCH
Artykuł 30
1. Przekazywanie środków finansowych na rzecz i od osób, podmiotów i organów z Iranu musi odbywać się w następujący sposób:
a)
przekazy związane z transakcjami obejmującymi środki spożywcze, opiekę medyczną, sprzęt medyczny lub do celów humanitarnych nie wymagają uprzedniego zezwolenia. O przekazach o wartości powyżej 10 000 EUR lub stanowiących równowartość tej kwoty uprzednio powiadamia się na piśmie właściwe organy;
b)
wszelkie inne przekazy na kwoty mniejsze niż 40 000 EUR nie wymagają uprzedniego zezwolenia. O przekazach o wartości powyżej 10 000 EUR lub stanowiących równowartość tej kwoty uprzednio powiadamia się na piśmie właściwe organy;
c)
wszelkie inne przekazy o wartości 40 000 EUR lub większej lub stanowiących równowartość tej kwoty wymagają uprzedniego zezwolenia właściwych organów.
2. Ust. 1 ma zastosowanie niezależnie od tego, czy przekazania środków finansowych dokonano poprzez jedną operację czy szereg operacji, które wydają się być ze sobą powiązane. Na użytek niniejszego artykułu, „operacje, które wydają się być ze sobą powiązane” obejmują:
(i)
szereg kolejnych przekazów od lub do tej samej osoby, podmiotu lub organu z Iranu, dokonywanych w związku z jednorazowym obowiązkiem przekazania środków finansowych, gdzie każdy indywidualny przekaz nie przekracza progu określonego w ust. 1, lecz przekazy łącznie spełniają kryteria powiadomienia lub zezwolenia; lub
(ii)
łańcuch przekazów obejmujących różnych dostawców usług płatniczych lub osób fizycznych lub prawnych, który stanowi wypełnienie jednorazowego obowiązku przekazania środków finansowych.
3. Powiadomienia i wnioski o zezwolenie dotyczące przekazywania środków finansowych przetwarzane są w następujący sposób:
a)
w przypadku elektronicznych przekazów środków finansowych przeprowadzanych przez instytucje kredytowe lub finansowe, powiadomienia i wnioski o zezwolenie dotyczące przekazywania środków finansowych przetwarzane są w następujący sposób:
(i)
powiadomienia i wnioski o zezwolenie dotyczące przekazywania środków finansowych do osób, podmiotów lub organów z Iranu, które znajdują się poza Unią, są kierowane przez dostawcę usług płatniczych zleceniodawcy lub w jego imieniu do właściwych organów państwa członkowskiego, w którym złożono początkowe zlecenie przekazu;
(ii)
powiadomienia i wnioski o zezwolenie dotyczące przekazywania środków finansowych od osób, podmiotów lub organów z Iranu, które znajdują się poza Unią, są kierowane przez dostawcę usług płatniczych odbiorcy lub w jego imieniu do właściwych organów państwa członkowskiego, w którym odbiorca zamieszkuje lub w którym dostawca usług płatniczych ma siedzibę;
(iii)
jeśli dostawca usług płatniczych zleceniodawcy lub odbiorcy nie jest objęty zakresem art. 49, zleceniodawca, w przypadku przekazywania na rzecz osoby, podmiotu lub organu z Iranu lub odbiorca, w przypadku przekazu od osoby, podmiotu lub organu z Iranu, kierują powiadomienia i wnioski o zezwolenia do właściwych organów państwa członkowskiego, w którym, odpowiednio, zleceniodawca lub odbiorca zamieszkują;
(iv)
powiadomienia i wnioski o zezwolenie dotyczące przekazywania środków finansowych do osób, podmiotów lub organów z Iranu, które znajdują się w Unii, są kierowane przez dostawcę usług płatniczych odbiorcy lub w jego imieniu do właściwych organów państwa członkowskiego, w którym odbiorca zamieszkuje lub w którym dostawca usług płatniczych ma siedzibę;
(v)
powiadomienia i wnioski o zezwolenie dotyczące przekazywania środków finansowych od osób, podmiotów lub organów z Iranu, które znajdują się w Unii, są kierowane przez dostawcę usług płatniczych zleceniodawcy lub w jego imieniu do właściwych organów państwa członkowskiego, w którym złożono początkowe zlecenie przekazu;
(vi)
w odniesieniu do przekazywania środków finansowych do lub od osoby, podmiotu lub organu z Iranu w przypadku, gdy ani zleceniodawca ani odbiorca ani ich odpowiedni dostawcy usług płatniczych nie są objęci zakresem art. 49, lecz dostawca usług płatniczych, który jest objęty zakresem tego artykułu, działa jako pośrednik, ten dostawca usług płatniczych musi spełnić obowiązek powiadomienia lub wystąpienia o zezwolenie, w zależności od przypadku, jeśli wie lub ma uzasadniony powód, by podejrzewać, że przekazywanie odbywa się do lub od osoby, podmiotu lub organu z Iranu. W przypadku gdy kilku dostawców usług płatniczych działa w charakterze pośredników, jedynie ten dostawca usług płatniczych, który jako pierwszy dokonał przekazania, musi spełnić, odpowiednio, obowiązek powiadomienia lub uzyskania zezwolenia. Wszelkie powiadomienia lub wioski o zezwolenie muszą być kierowane do właściwych organów państwa członkowskiego, w którym dostawca usług płatniczych ma siedzibę;
(vii)
w przypadku gdy w szereg powiązanych przekazów środków finansowych zaangażowanych jest kilku dostawców usług płatniczych, przekazy w Unii zawierają odniesienie do zezwolenia udzielonego na mocy niniejszego artykułu;
b)
w przypadku przekazów dokonywanych poprzez środki inne niż elektroniczne, powiadomienia i wnioski o zezwolenie dotyczące przekazywania środków finansowych przetwarzane są w następujący sposób:
(i)
powiadomienia i wnioski o zezwolenie dotyczące przekazów do osób, podmiotów lub organów z Iranu są kierowane przez zleceniodawcę do właściwych organów państwa członkowskiego, w którym zleceniodawca zamieszkuje;
(ii)
powiadomienia i wnioski o zezwolenie dotyczące przekazów od osób, podmiotów lub organów z Iranu są kierowane przez odbiorcę do właściwych organów państwa członkowskiego, w którym odbiorca zamieszkuje.
4. Do celów ust. 1 lit. c) właściwe organy państw członkowskich udzielają, na warunkach jakie uznają za stosowne, zezwolenia na przekazanie środków finansowych o wartości 40 000 EUR lub większej, chyba że mają uzasadnione powody, by stwierdzić, że dany przekaz środków finansowych, który wymaga zezwolenia, wiązałby się z naruszeniem jakiegokolwiek zakazu lub obowiązków w niniejszym rozporządzeniu.
Właściwe organy mogą wymagać opłaty za rozpatrzenie wniosków o udzielenie zezwolenia.
Zezwolenie uznaje się za udzielone, jeżeli właściwy organ otrzymał wniosek na piśmie o udzielenie zezwolenia i, w terminie czterech tygodni, nie sprzeciwił się na piśmie przekazaniu środków finansowych. Jeżeli sprzeciw wniesiono ze względu na toczące się dochodzenie, właściwy organ stwierdza ten fakt i niezwłocznie powiadamia o swojej decyzji. Właściwe organy mają bezpośredni lub pośredni terminowy dostęp do informacji finansowych, administracyjnych i związanych z egzekwowaniem prawa, które są niezbędne do przeprowadzenia dochodzenia.
Dane państwo członkowskie informuje pozostałe państwa członkowskie i Komisję o odmowie udzielenia zezwolenia.
5. Niniejszy artykuł nie ma zastosowania w przypadku gdy zezwolenie zostało udzielone zgodnie z art. 24, 25, 26, 27 lub 28.
6. Osoby, podmioty lub organy, które dokonują jedynie konwersji dokumentów papierowych na dane w formie elektronicznej i działają na podstawie umowy z instytucją kredytową lub instytucją finansową, nie są objęte zakresem niniejszego artykułu, podobnie jak każda osoba fizyczna lub prawna, podmiot lub organ, które jedynie dostarczają instytucjom kredytowym lub finansowym systemy informacyjne lub inne systemy wspierające przekazywanie środków finansowych lub systemy rozliczeniowe i rozrachunkowe.
Artykuł 31
1. Oddziały i podmioty zależne instytucji kredytowych i finansowych mających siedzibę w Iranie, objęte zakresem art. 49, powiadamiają właściwy organ państwa członkowskiego, w którym mają siedzibę, o wszystkich dokonanych lub otrzymanych przez nie przekazach środków finansowych, o nazwach/imionach i nazwiskach stron, kwocie i dacie transakcji, w terminie pięciu dni roboczych od dokonania lub otrzymania danego przekazu środków. Jeżeli dostępna jest taka informacja, powiadomieniu musi określać rodzaj transakcji oraz, w stosownych przypadkach, rodzaj towarów, których ona dotyczy, a zwłaszcza musi wskazać, czy dotyczy ona towarów objętych zakresem załącznika I, II, III, IV, V, VI lub VII niniejszego rozporządzenia, a także - jeżeli wywóz tych towarów wymaga zezwolenia - wskazywać numer udzielonego zezwolenia.
2. Z zastrzeżeniem ustaleń odnoszących się do wymiany informacji i zgodnie z tymi ustaleniami, pozostałe powiadomione właściwe organy niezwłocznie przekazują te dane, stosownie do potrzeb, aby uniemożliwić jakąkolwiek transakcję, która mogłaby przyczyniać się do działań stwarzających zagrożenie rozprzestrzeniania broni jądrowej lub tworzenia systemów przenoszenia broni jądrowej, właściwym organom pozostałych państw członkowskich, w których mają siedzibę strony takich transakcji.
Artykuł 32
1. Instytucje kredytowe i finansowe, w ramach działalności prowadzonej z podmiotami, o których mowa w ust. 2, oraz aby zapobiegać naruszeniom niniejszego rozporządzenia, prowadzą zwiększony nadzór w taki sposób, że:
a)
stale nadzorują operacje prowadzone na rachunkach, w szczególności poprzez programy umożliwiające należyte nadzorowanie klientów;
b)
wymagają, aby na blankietach zleceń płatniczych wypełniane były wszystkie rubryki dotyczące zleceniodawcy i beneficjenta danej transakcji, a jeżeli informacje te nie są wpisane - odmawiają przeprowadzenia operacji;
c)
przechowują całą dokumentację transakcji przez pięć lat i na żądanie udostępniają ją organom krajowym;
d)
jeśli mają uzasadnione podstawy, by podejrzewać, że działalność prowadzona z instytucjami kredytowymi i finansowymi może naruszać przepisy niniejszego rozporządzenia, niezwłocznie zawiadamiają o swoich podejrzeniach jednostkę analityki finansowej (FIU) lub inny właściwy organ wskazany przez dane państwo członkowskie, bez uszczerbku dla art. 5 i 23. FIU lub taki inny właściwy organ będą działały jako krajowe centrum otrzymujące i analizujące zawiadomienia o transakcjach, co do których istnieje podejrzenie, że mogą naruszać przepisy niniejszego rozporządzenia. FIU lub taki inny właściwy organ mają bezpośredni lub pośredni terminowy dostęp do informacji finansowych i administracyjnych oraz do informacji związanych z egzekwowaniem prawa, które uznają za niezbędne do odpowiedniego wypełniania tej funkcji, w tym do analizy zawiadomienia o podejrzanych transakcjach.
2. Środki określone w ust. 1 mają zastosowanie do działalności prowadzonej przez instytucje kredytowe i finansowe z:
a)
bureaux de change, instytucjami kredytowymi i finansowymi z siedzibą w Iranie;
b)
oddziałami i podmiotami zależnymi - w przypadku gdy objęte są zakresem art. 49 - instytucji kredytowych i finansowych oraz bureaux de change z siedzibą w Iranie;
c)
oddziałami i podmiotami zależnymi - w przypadku gdy nie są objęte zakresem art. 49 - instytucji kredytowych i finansowych oraz bureaux de change z siedzibą w Iranie; oraz
d)
bureaux de change, instytucjami kredytowymi i finansowymi niemającymi siedziby w Iranie, ale kontrolowanymi przez osoby i podmioty mające siedzibę w Iranie.
Artykuł 33
1. Instytucjom kredytowym i finansowym objętym zakresem art. 49 zakazuje się również wszelkich następujących działań:
a)
otwierania nowych rachunków bankowych w instytucjach kredytowych lub finansowych mających siedzibę w Iranie lub w jakichkolwiek instytucjach kredytowych lub finansowych, o których mowa w art. 32 ust. 2;
b)
nawiązywania nowej współpracy w ramach bankowości korespondenckiej z instytucjami kredytowymi lub finansowymi mającymi siedzibę w Iranie lub z jakimikolwiek instytucjami kredytowymi lub finansowymi, o których mowa w art. 32 ust. 2;
c)
otwierania nowego przedstawicielstwa w Iranie lub ustanawiania nowego oddziału lub podmiotu zależnego w Iranie;
d)
ustanawiania nowych spółek joint venture z instytucjami kredytowymi lub finansowymi z siedzibą w Iranie lub z jakimikolwiek instytucjami kredytowymi lub finansowymi, o których mowa w art. 32 ust. 2.
2. Zakazuje się:
a)
zezwalania na otwarcie przedstawicielstwa lub ustanowienie oddziału lub podmiotu zależnego w Unii przez instytucje kredytowe lub finansowe z siedzibą w Iranie lub jakiekolwiek instytucje kredytowe lub finansowe, o których mowa w art. 32 ust. 2;
b)
zawierania na rzecz lub w imieniu instytucji kredytowych lub finansowych z siedzibą w Iranie lub na rzecz lub w imieniu jakichkolwiek instytucji kredytowych lub finansowych, o których mowa w art. 32 ust. 2, umów dotyczących utworzenia przedstawicielstwa, oddziału lub podmiotu zależnego w Unii;
c)
udzielania zezwoleń na podejmowanie i prowadzenie działalności instytucji kredytowej lub jakiejkolwiek innej działalności wymagającej uprzedniego zezwolenia, przez przedstawicielstwo, oddział lub podmiot zależny instytucji kredytowych lub finansowych z siedzibą w Iranie lub jakichkolwiek instytucji kredytowych lub finansowych, o których mowa w art. 32 ust. 2, jeżeli przedstawicielstwo, oddział lub podmiot zależny nie prowadziły działalności przed dniem 26 lipca 2010 r.;
d)
nabywania lub zwiększania udziałów w instytucjach kredytowych lub finansowych objętych zakresem art. 49 lub nabywania jakichkolwiek innych tytułów własności w takich instytucjach przez jakiekolwiek instytucje kredytowe lub finansowe, o których mowa w art. 32 ust. 2.
Artykuł 34
Zakazuje się:
a)
sprzedaży lub nabywania publicznych lub gwarantowanych przez państwo obligacji wyemitowanych po dniu 26 lipca 2010 r., bezpośrednio lub pośrednio, na rzecz lub od następujących podmiotów:
(i)
Iranu lub jego rządu oraz jego organów publicznych, przedsiębiorstw i agencji;
(ii)
instytucji kredytowych lub finansowych mających siedzibę w Iranie lub jakichkolwiek instytucji kredytowych lub finansowych, o których mowa w art. 32 ust. 2;
(iii)
osób fizycznych lub prawnych, podmiotów lub organów działających w imieniu lub na polecenie osób prawnych, podmiotów lub organów, o których mowa w ppkt (i) lub (ii);
(iv)
osób prawnych, podmiotów lub organów będących własnością lub pod kontrolą osób prawnych, podmiotów lub organów, o których mowa w ppkt (i), (ii) lub (iii);
b)
świadczenia na rzecz osób, podmiotów lub organów, o których mowa w lit. a), usług pośrednictwa w odniesieniu do publicznych lub gwarantowanych przez władze publiczne obligacji wyemitowanych po dniu 26 lipca 2010 r.;
c)
pomagania osobom, podmiotom lub organom, o których mowa w lit. a), w emitowaniu publicznych lub gwarantowanych przez władze publiczne obligacji, poprzez świadczenie usług pośrednictwa, reklamę lub jakiekolwiek inne usługi w odniesieniu do takich obligacji.
Artykuł 35
1. Zakazuje się ubezpieczania lub reasekuracji lub pośredniczenia w ubezpieczaniu lub reasekuracji na rzecz:
a)
Iranu lub jego rządu oraz jego organów publicznych, przedsiębiorstw i agencji;
b)
osób, podmiotów lub organów z Iranu innych niż osób fizycznych; lub
c)
osób fizycznych lub prawnych, podmiotów lub organów działających w imieniu lub na polecenie osób prawnych, podmiotów lub organów, o których mowa w lit. a) lub b).
2. Ust. 1 lit. a) i b) nie ma zastosowania do świadczenia usług ubezpieczenia obowiązkowego lub ubezpieczenia od odpowiedzialności cywilnej lub reasekuracji, lub pośredniczenia w nich, na rzecz osób, podmiotów lub organów z Iranu, ani do świadczenia usług ubezpieczenia irańskim misjom dyplomatycznym lub konsularnym w Unii.
3. Ust. 1 lit. c) nie ma zastosowania do świadczenia osobom fizycznym usług ubezpieczenia, w tym ubezpieczenia zdrowotnego lub podróżnego, lub reasekuracji, w związku z ich życiem prywatnym, lub pośredniczenia w nich, z wyjątkiem osób wymienionych w załącznikach VIII i IX.
Ust. 1 lit. c) nie uniemożliwie świadczenia usług ubezpieczenia lub reasekuracji lub pośredniczenia w ubezpieczaniu na rzecz właściciela statku, staku powietrznego lub pojazdu wyczarterowanego przez osobę, podmiot lub organ, o których mowa w ust. 1 lit. a) lub b).
Na użytek ust. 1 lit. c) osoby, podmiotu lub organu nie uznaje się za działające na polecenie osoby, podmiotu lub organu, o których mowa w ust. 1 lit. a) i b), jeżeli polecenie to dotyczy dokowania, załadunku, wyładunku lub bezpiecznego tymczasowego tranzytu przez irańskie wody terytorialne lub przestrzeń powietrzną statku lub statku powietrznego.
4. Niniejszy artykuł zakazuje przedłużania lub odnawiania umów ubezpieczeniowych i reasekuracyjnych zawartych przed dniem 27 października 2010 r., ale - bez uszczerbku dla art. 23 ust. 3 - nie zakazuje wypełniania umów zawartych przed tą datą.
ROZDZIAŁ VI
OGRANICZENIA DOTYCZĄCE TRANSPORTU
Artykuł 36
1. W celu zapobieżenia przekazywaniu towarów lub technologii objętych wspólnym wykazem uzbrojenia lub takich, których dostawa, sprzedaż, przekazywanie, wywóz lub przywóz są zakazane na mocy niniejszego rozporządzenia, a ponadto oprócz obowiązku przekazania właściwym organom celnym informacji przed przybyciem i wyjazdem zgodnie ze stosownymi przepisami dotyczącymi przywozowych i wywozowych deklaracji skróconych oraz zgłoszeń celnych w rozporządzeniu (EWG) nr 2913/92 (21) i rozporządzeniu (EWG) nr 2454/93 (22), osoba, która przekazuje informacje, o których mowa w ust. 2 niniejszego artykułu, składa oświadczenie dotyczące tego, czy towary są objęte wspólnym wykazem uzbrojenia lub niniejszego rozporządzenia oraz, w przypadku gdy ich wywóz wymaga uzyskania zezwolenia, przedstawia szczegółowe dane dotyczące przyznanego im zezwolenia na wywóz.
2. Wymagane dodatkowe informacje, o których mowa w niniejszym artykule, przedstawiane są w zależności od przypadku w formie pisemnej albo przy wykorzystaniu zgłoszenia celnego.
Artykuł 37
1. Zakazuje się świadczenia usług bunkrowania lub zaopatrywania statków będących własnością lub pod kontrolą - bezpośrednio lub pośrednio - osób, podmiotów lub organów z Iranu, oraz jakichkolwiek innych usług na rzecz takich statków, w przypadku gdy usługodawcy mają informacje, w tym od właściwych organów celnych na podstawie informacji przekazanych przed przybyciem i wyjazdem, o których mowa w art. 36, dające uzasadnione podstawy, by przypuszczać, że statki te przewożą towary objęte wspólnym wykazem uzbrojenia lub towary, których dostawa, sprzedaż, przekazywanie lub wywóz są zakazane na mocy niniejszego rozporządzenia, chyba że świadczenie takich usług jest konieczne ze względów humanitarnych i bezpieczeństwa.
2. Zakazuje się świadczenia usług inżynieryjnych i konserwacyjnych na rzecz samolotów transportowych będących własnością lub pod kontrolą - bezpośrednio lub pośrednio - osób, podmiotów lub organów z Iranu, w przypadku gdy usługodawcy mają informacje, w tym od właściwych organów celnych na podstawie informacji przekazanych przed przybyciem i wyjazdem, o których mowa w art. 36, dające uzasadnione podstawy, by przypuszczać, że samolot transportowy przewozi towary objęte wspólnym wykazem uzbrojenia lub towary, których dostawa, sprzedaż, przekazywanie lub wywóz są zakazane na mocy niniejszego rozporządzenia, chyba że świadczenie takich usług jest konieczne ze względów humanitarnych lub bezpieczeństwa.
3. Zakazy ustanowione w ust. 1 i 2 niniejszego artykułu stosuje się do momentu, w którym ładunek zostanie poddany kontroli, a następnie, w razie konieczności, zajęty lub usunięty, stosownie do okoliczności.
Wszelkie czynności zajęcia i usunięcia mogą - zgodnie z prawem krajowym lub decyzją właściwego organu - być przeprowadzane na koszt importera lub koszty te mogą być odzyskiwane od jakiejkolwiek innej osoby lub podmiotu odpowiedzialnych za próbę nielegalnego dostarczania, sprzedawania, przekazywania lub eksportu.
ROZDZIAŁ VII
PRZEPISY OGÓLNE I KOŃCOWE
Artykuł 38
1. Nie są zaspokajane żadne roszczenia w związku z jakąkolwiek umową lub transakcją, których wykonanie zostało zakłócone, bezpośrednio lub pośrednio, w całości lub części, przez środki nałożone na mocy niniejszego rozporządzenia, w tym roszczenia odszkodowawcze lub jakiekolwiek inne roszczenia tego rodzaju, takie jak roszczenia o odszkodowanie lub roszczenia wynikające z gwarancji, w szczególności roszczenia o prolongatę lub spłatę zobowiązań, gwarancji lub odszkodowania, zwłaszcza gwarancji finansowych lub finansowych listów gwarancyjnych, w jakiejkolwiek formie, o ile zostały one wniesione przez:
a)
wskazane osoby, podmioty lub organy wymienione w załącznikach VIII i IX;
b)
wszelkie inne osoby, podmioty lub organy z Iranu, w tym rząd irański;
c)
wszelkie osoby, podmioty lub organy działające za pośrednictwem lub w imieniu jednej z osób, podmiotów lub organów, o których mowa w lit. a) i b).
2. Wykonanie umowy lub transakcji traktuje się jako zakłócone przez środki nałożone na mocy niniejszego rozporządzenia w przypadku gdy istnienie lub przedmiot roszczenia wynika bezpośrednio lub pośrednio z tych środków.
3. We wszelkich postępowaniach zmierzających do zaspokojenia roszczenia ciężar dowodu, że zaspokojenie roszczenia nie jest zakazane przez ust. 1, spoczywa na osobie dochodzącej zaspokojenia tego roszczenia.
4. Niniejszy artykuł pozostaje bez uszczerbku dla prawa osób, podmiotów i organów, o których mowa w ust. 1, do wystąpienia o sądową kontrolę legalności niewypełnienia zobowiązań umownych zgodnie z niniejszym rozporządzeniem.
Artykuł 39
Na użytek art. 8 i 9, art. 17 ust. 2 lit. b), art. 30 i 35 za każdą osobę, podmiot lub organ z Iranu nie uznaje się jakiegokolwiek organu, podmiotu lub osoby korzystających z praw wynikających z zawartej pierwotnie z suwerennym rządem innym niż rząd Iranu umowy o wspólnej produkcji przed dniem 27 października 2010 r. W takich przypadkach i w związku z art. 8 właściwy organ państwa członkowskiego może wymagać od każdego organu lub podmiotu przedstawienia stosownych gwarancji dotyczących użytkownika końcowego w odniesieniu do wszelkich transakcji sprzedaży, dostaw, przekazywania lub wywozu kluczowego sprzętu lub technologii wymienionych w załączniku VI.
Artykuł 40
1. Bez uszczerbku dla mających zastosowanie przepisów dotyczących sprawozdawczości, poufności i tajemnicy zawodowej, osoby fizyczne i prawne, podmioty i organy:
a)
niezwłocznie dostarczają wszelkie informacje, które ułatwiłyby przestrzeganie przepisów niniejszego rozporządzenia, takie jak informacje dotyczące rachunków lub kwot zamrożonych zgodnie z art. 23, właściwym organom państw członkowskich, w których te osoby fizyczne i prawne, podmioty i organy zamieszkują lub znajdują się, i przekazują takie informacje Komisji, bezpośrednio lub za pośrednictwem państw członkowskich;
b)
współpracują z właściwymi organami w zakresie weryfikacji tych informacji
2. Wszelkie dodatkowe informacje uzyskane bezpośrednio przez Komisję są udostępniane zainteresowanemu państwu członkowskiemu.
3. Wszelkie informacje dostarczone lub otrzymane zgodnie z niniejszym artykułem są wykorzystywane jedynie do celów, dla których je dostarczono lub otrzymano.
Artykuł 41
Zakazuje się świadomego i umyślnego uczestnictwa w działaniach, których celem lub skutkiem jest ominięcie środków, o których mowa w art. 2, 5, 8, 9, 11, 13, 17, 22, 23, 30, 34 lub 35.
Artykuł 42
1. Osoby fizyczne lub prawne, podmioty lub organy, lub ich dyrektorzy lub pracownicy, którzy dokonują zamrożenia środków finansowych i zasobów gospodarczych lub odmawiają ich udostępnienia, w dobrej wierze i w oparciu o przekonanie, że działanie takie jest zgodne z niniejszym rozporządzeniem, nie ponoszą z tego tytułu żadnej odpowiedzialności, chyba że dowiedziono, że środki finansowe i zasoby gospodarcze zostały zamrożone lub zatrzymane na skutek niedbalstwa.
2. Środki określone w niniejszym rozporządzeniu nie stanowią podstawy jakiejkolwiek odpowiedzialności osób fizycznych lub prawnych, podmiotów lub organów, jeżeli nie wiedziały one i nie miały uzasadnionego powodu, by podejrzewać, że ich działania naruszałyby te zakazy.
3. Osoby, podmioty lub organy objęte zakresem niniejszego rozporządzenia, lub pracownicy lub dyrektorzy takich osób, podmiotów lub organów, którzy w dobrej wierze, zgodnie z art. 30, 31 i 32, ujawnili informacje, o których mowa w art. 30, 31 i 32, nie ponoszą żadnej odpowiedzialności z tego tytułu.
Artykuł 43
1. Państwo członkowskie może podjąć wszelkie działania, które uzna za niezbędne dla zapewnienia przestrzegania stosownych międzynarodowych, unijnych lub krajowych obowiązków prawnych w zakresie zdrowia i bezpieczeństwa pracowników oraz ochrony środowiska w przypadkach, gdy wdrożenie niniejszego rozporządzenia może mieć wpływ na współpracę z osobą, podmiotem lub organem z Iranu.
2. Na użytek działań podejmowanych zgodnie z ust. 1 nie mają zastosowania zakazy określone w art. 8 i 9, art. 17 ust. 2 lit. b), art. 23 ust. 2, art. 30 i 35.
3. Dane państwo członkowskie powiadamia pozostałe państwa członkowskie i Komisję o ustaleniu, o którym mowa w ust. 1, oraz o swoim zamiarze udzielenia zezwolenia, na co najmniej dziesięć dnia roboczych przed wydaniem zezwolenia.
Artykuł 44
1. Komisja i państwa członkowskie informują się wzajemnie o środkach podjętych na mocy niniejszego rozporządzenia i co trzy miesiące dzielą się wszelkimi innymi dostępnymi im istotnymi informacjami w związku z niniejszym rozporządzeniem, w szczególności informacjami
a)
dotyczącymi środków finansowych zamrożonych na mocy art. 23 oraz zezwoleń udzielonych na mocy art. 24, 25, 26 i 27;
b)
dotyczącymi naruszeń przepisów i trudności z ich egzekwowaniem oraz orzeczeń wydanych przez sądy krajowe.
2. Państwa członkowskie natychmiast przekazują sobie wzajemnie, a także Komisji wszelkie inne dostępne im stosowne informacje, które mogłyby mieć wpływ na skuteczne wdrożenie niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 45
Komisja:
a)
zmienia załącznik II na podstawie ustaleń Rady Bezpieczeństwa ONZ lub Komitetu Sankcji lub na podstawie informacji dostarczonych przez państwa członkowskie;
b)
zmienia załączniki III, IV, V, VI, VII i X na podstawie informacji dostarczonych przez państwa członkowskie.
Artykuł 46
1. W przypadku gdy Rada Bezpieczeństwa lub Komitet Sankcji wpisują osobę fizyczną lub prawną, podmiot lub organ do wykazu, Rada umieszcza takie osoby fizyczne lub prawne, podmioty lub organy w załączniku VIII.
2. W przypadku gdy Rada podejmie decyzję o objęciu osoby fizycznej lub prawnej, podmiotu lub organu środkami, o których mowa w art. 23 ust. 2 i 3, wprowadza ona stosowne zmiany w załączniku IX.
3. O swojej decyzji, wraz z uzasadnieniem umieszczenia w wykazie, Rada powiadamia osobę fizyczną lub prawną, podmiot lub organ, o których mowa w ust. 1 lub 2, bezpośrednio - gdy adres jest znany - albo w drodze opublikowania ogłoszenia, umożliwiając takiej osobie fizycznej lub prawnej, podmiotowi lub organowi przedstawienie uwag.
4. W przypadku przedstawienia uwag lub istotnych nowych dowodów, Rada dokonuje przeglądu swojej decyzji i odpowiednio informuje daną osobę fizyczną lub prawną, podmiot lub organ.
5. W przypadku gdy Organizacja Narodów Zjednoczonych podejmuje decyzję o usunięciu z wykazu osoby fizycznej lub prawnej, podmiotu lub organu, lub o zmianie danych identyfikacyjnych osoby fizycznej lub prawnej, podmiotu lub organu ujętych w wykazie, Rada wprowadza stosowne zmiany w załączniku VIII.
6. Wykaz w załączniku IX poddawany jest przeglądowi regularnie, co najmniej raz na 12 miesięcy.
Artykuł 47
1. Państwa członkowskie ustanawiają przepisy dotyczące sankcji mających zastosowanie do naruszeń niniejszego rozporządzenia i podejmują wszystkie środki niezbędne do zapewnienia ich wdrożenia. Przewidziane sankcje muszą być skuteczne, proporcjonalne i odstraszające.
2. Państwa członkowskie powiadamiają Komisję o tych przepisach niezwłocznie po wejściu w życie niniejszego rozporządzenia oraz powiadamiają ją o wszelkich późniejszych zmianach.
Artykuł 48
1. Państwa członkowskie wyznaczają właściwe organy, o których mowa w niniejszym rozporządzeniu, i wskazują je na stronach internetowych wymienionych w załączniku X. Państwa członkowskie powiadamiają Komisję o wszelkich zmianach adresów ich stron internetowych wymienionych w załączniku X.
2. Państwa członkowskie powiadamiają Komisję o swoich właściwych organach, w tym o danych kontaktowych tych właściwych organów, niezwłocznie po wejściu w życie niniejszego rozporządzenia, a następnie powiadamiają ją o wszelkich późniejszych zmianach.
3. W przypadkach, w których niniejsze rozporządzenie wymaga powiadomienia lub poinformowania Komisji lub innej formy przekazywania informacji z Komisją, wykorzystywane mają być w tym celu adresy i inne dane kontaktowe wskazane w załączniku X.
Artykuł 49
Niniejsze rozporządzenie ma zastosowanie:
a)
na terytorium Unii, w tym w jej przestrzeni powietrznej;
b)
na pokładach wszystkich statków powietrznych lub statków podlegających jurysdykcji państw członkowskich;
c)
do każdej osoby będącej obywatelem jednego z państw członkowskich, przebywającej na terytorium Unii lub poza nim;
d)
do każdej osoby prawnej, podmiotu lub organu, na terytorium Unii lub poza nim, zarejestrowanych lub utworzonych na mocy prawa państwa członkowskiego;
e)
do każdej osoby prawnej, podmiotu lub organu w odniesieniu do wszelkiego rodzaju działalności gospodarczej prowadzonej całkowicie lub częściowo na terytorium Unii.
Artykuł 50
Rozporządzenie (UE) nr 961/2010 niniejszym traci moc. Odesłania do uchylonego rozporządzenia traktuje się jako odesłania do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 51
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 23 marca 2012 r.