SMĚRNICE RADY 2011/97/EU
ze dne 5. prosince 2011,
kterou se mění směrnice Rady 1999/31/ES, pokud jde o zvláštní kritéria pro skladování kovové rtuti považované za odpad
RADA EVROPSKÉ UNIE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie,
s ohledem na nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 1102/2008 ze dne 22. září 2008 o zákazu vývozu kovové rtuti a některých sloučenin a směsí rtuti a o bezpečném skladování kovové rtuti (1), a zejména na čl. 4 odst. 3 tohoto nařízení, a dále s ohledem na směrnici Rady 1999/31/ES ze dne 26. dubna 1999 o skládkách odpadů (2), a zejména na článek 16 této směrnice,
s ohledem na návrh Evropské komise,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Nařízení (ES) č. 1102/2008 stanoví, že odchylně od čl. 5 odst. 3 písm. a) směrnice 1999/31/ES může být kovová rtuť, která se považuje za odpad, ve vhodném obalu dočasně skladována déle než jeden rok nebo trvale uložena na skládkách určitého typu.
(2)
Skladování kovové rtuti považované za odpad již upravují právní předpisy Unie o nakládání s odpady.
(3)
V případě kovové rtuti považované za odpad podléhá skladování o délce až jednoho roku požadavkům na povolení podle článku 23 směrnice Evropského parlamentu a Rady 2008/98/ES ze dne 19. listopadu 2008 o odpadech (3).
(4)
Na zařízení pro skladování kovové rtuti po dobu delší než jeden rok podle čl. 3 odst. 1 nařízení (ES) č. 1102/2008 se vztahují směrnice 1999/31/ES, jakož i rozhodnutí Rady 2003/33/ES ze dne 19. prosince 2002, kterým se stanoví kritéria a postupy pro přijímání odpadů na skládky podle článku 16 a přílohy II směrnice 1999/31/ES (4).
(5)
Z toho zejména vyplývá, že veškerá zařízení pro skladování kovové rtuti po dobu delší než jeden rok musí mít povolení podle článků 7, 8 a 9 směrnice 1999/31/ES a že se na tato zařízení vztahují požadavky kontroly a monitorování stanovené článkem 12 uvedené směrnice a v případě podzemních úložišť rovněž požadavky posouzení bezpečnosti v souladu s dodatkem A rozhodnutí 2003/33/ES.
(6)
Na tato zařízení se dále vztahují obecná ustanovení směrnice 2008/98/ES o vedení záznamů.
(7)
Dále se na zařízení pro dočasné nadzemní skladování v souladu s čl. 3 odst. 2 nařízení (ES) č. 1102/2008 použijí ustanovení směrnice Rady 96/82/ES ze dne 9. prosince 1996 o kontrole nebezpečí vážných havárií s přítomností nebezpečných látek (5).
(8)
Uvedená ustanovení nicméně plně neřeší specifické vlastnosti kovové rtuti, a proto je třeba stanovit další požadavky.
(9)
Další požadavky by měly zohlednit výzkumné činnosti zaměřené na možnosti bezpečného odstraňování, včetně solidifikace kovové rtuti. Vývoj možností solidifikace šetrné k životnímu prostředí vykazuje pokrok, rozhodnutí o jejich využitelnosti ve velkém měřítku by však bylo předčasné.
(10)
Pro stanovení přiměřených a na znalostech založených požadavků na trvalé skladování je třeba dalších posouzení dlouhodobého chování kovové rtuti v podzemním úložišti. Požadavky stanovené touto směrnicí by se proto měly omezit na dočasné skladování, přičemž se považují za vhodné a představují nejlepší dostupné techniky pro bezpečné skladování kovové rtuti, pokud jde o období nejvýše pěti let.
(11)
Směrnice 1999/31/ES by proto měla být odpovídajícím způsobem změněna.
(12)
Výbor uvedený v článku 16 směrnice 1999/31/ES nevydal žádné stanovisko. Proto je vhodné, aby Rada přijala tuto směrnici,
PŘIJALA TUTO SMĚRNICI:
Článek 1
Přílohy I, II a III směrnice 1999/31/ES se mění v souladu s přílohou této směrnice.
Článek 2
1. Členské státy uvedou v účinnost právní a správní předpisy nezbytné pro dosažení souladu s touto směrnicí do 15. března 2013. Neprodleně sdělí Komisi jejich znění.
Tyto předpisy přijaté členskými státy musí obsahovat odkaz na tuto směrnici nebo musí být takový odkaz učiněn při jejich úředním vyhlášení. Způsob odkazu si stanoví členské státy.
2. Členské státy sdělí Komisi znění hlavních ustanovení vnitrostátních právních předpisů, které přijmou v oblasti působnosti této směrnice.
Článek 3
Tato směrnice vstupuje v platnost třetím dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Článek 4
Tato směrnice je určena členským státům.
V Bruselu dne 5. prosince 2011.
DYREKTYWA RADY 2011/97/UE
z dnia 5 grudnia 2011 r.
zmieniająca dyrektywę 1999/31/WE w odniesieniu do szczegółowych kryteriów składowania rtęci metalicznej uznanej za odpady
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1102/2008 z dnia 22 października 2008 r. w sprawie zakazu wywozu rtęci metalicznej, niektórych związków i mieszanin rtęci oraz bezpiecznego składowania rtęci metalicznej (1), w szczególności jego art. 4 ust. 3, a także dyrektywę Rady 1999/31/WE z dnia 26 kwietnia 1999 r. w sprawie składowania odpadów (2), w szczególności jej art. 16,
uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
Rozporządzenie (WE) nr 1102/2008 stanowi, że - na zasadzie odstępstwa od art. 5 ust. 3 lit. a) dyrektywy 1999/31/WE - rtęć metaliczna uznana za odpady może, w odpowiednim zbiorniku, być składowana czasowo przez ponad rok lub składowana trwale na pewnych rodzajach składowisk.
(2)
Składowanie rtęci metalicznej uznanej za odpady reguluje ustawodawstwo Unii dotyczące gospodarowania odpadami.
(3)
Składowanie rtęci metalicznej uznanej za odpady przez okres do jednego roku podlega wymogom w zakresie zezwoleń zgodnie z art. 23 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/98/WE z dnia 19 listopada 2008 r. w sprawie odpadów (3).
(4)
Dyrektywa 1999/31/WE oraz decyzja Rady 2003/33/WE z dnia 19 grudnia 2002 r. ustanawiająca kryteria i procedury przyjęcia odpadów na składowiska, na podstawie art. 16 i załącznika II do dyrektywy 1999/31/WE (4) mają zastosowanie do obiektów do składowania rtęci metalicznej przez okres ponad jednego roku zgodnie z art. 3 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1102/2008.
(5)
Oznacza to w szczególności, że wszystkie obiekty do składowania rtęci metalicznej przez okres ponad jednego roku wymagają zezwolenia zgodnie z art. 7, 8 i 9 dyrektywy 1999/31/WE oraz że obiekty te podlegają wymogom w zakresie kontroli i monitorowania określonym w art. 12 tej dyrektywy, a także, w przypadku składowania pod ziemią, wymogom w zakresie oceny bezpieczeństwa zgodnie z dodatkiem A do decyzji 2003/33/WE.
(6)
Ponadto obiekty takie podlegają ogólnym przepisom dotyczącym przechowywania dokumentacji zgodnie z dyrektywą 2008/98/WE.
(7)
Ponadto przepisy dyrektywy Rady 96/82/WE z dnia 9 grudnia 1996 r. w sprawie kontroli niebezpieczeństwa poważnych awarii związanych z substancjami niebezpiecznymi (5) mają zastosowanie do naziemnych obiektów służących do czasowego składowania zgodnie z art. 3 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1102/2008.
(8)
Jednakże przepisy te nie uwzględniają w pełni szczególnych cech rtęci metalicznej i dlatego konieczne są dodatkowe wymogi.
(9)
Te dodatkowe wymogi powinny uwzględniać prace badawcze nad możliwościami bezpiecznego unieszkodliwiania, w tym również zestalania rtęci metalicznej. Odnotowuje się postępy w opracowywaniu bezpiecznych dla środowiska rozwiązań w zakresie zestalania rtęci, ale za wcześnie jest, aby podejmować decyzje co do zastosowania takich rozwiązań na dużą skalę.
(10)
Niezbędne są dodatkowe oceny długoterminowego zachowania się rtęci metalicznej na składowiskach podziemnych w celu określenia solidnych i opartych na wiedzy wymogów dotyczących trwałego składowania. Wymogi określone w niniejszej dyrektywie powinny zatem ograniczać się do składowania czasowego oraz uznaje się je za odpowiednie i reprezentujące najlepsze dostępne techniki bezpiecznego składowania rtęci metalicznej przez okres do pięciu lat.
(11)
Należy zatem odpowiednio zmienić dyrektywę 1999/31/WE.
(12)
Komitet, o którym mowa w art. 16 dyrektywy 1999/31/WE, nie wydał żadnej opinii. Rada powinna zatem przyjąć niniejszą dyrektywę,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:
Artykuł 1
W załącznikach I, II i III do dyrektywy 1999/31/WE wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem do niniejszej dyrektywy.
Artykuł 2
1. Państwa członkowskie wprowadzają w życie przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do wykonania niniejszej dyrektywy do dnia 15 marca 2013 r. Niezwłocznie przekazują Komisji tekst tych przepisów.
Przepisy przyjęte przez państwa członkowskie zawierają odniesienie do niniejszej dyrektywy lub odniesienie takie towarzyszy ich urzędowej publikacji. Metody dokonywania takiego odniesienia określane są przez państwa członkowskie.
2. Państwa członkowskie przekazują Komisji tekst podstawowych przepisów prawa krajowego, przyjętych w dziedzinie objętej niniejszą dyrektywą.
Artykuł 3
Niniejsza dyrektywa wchodzi w życie trzeciego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Artykuł 4
Niniejsza dyrektywa skierowana jest do państw członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 5 grudnia 2011 r.