ROZHODNUTÍ PŘEDSEDY EVROPSKÉ KOMISE
ze dne 29. února 2012
o funkci a mandátu úředníka pro slyšení v určitých obchodních řízeních
(2012/199/EU)
PŘEDSEDA EVROPSKÉ KOMISE,
s ohledem na Smlouvu o Evropské unii,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie,
s ohledem na jednací řád Komise (1), a zejména článek 22 uvedeného řádu,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Právo na řádnou správu představuje zavedenou zásadu práva Evropské unie, což zahrnuje i procesní práva stran zúčastněných ve správním řízení, jehož výsledek může mít vliv na jejich zájmy.
(2)
Tato zásada práva Evropské unie je zakotvena v článku 41 Listiny základních práv Evropské unie (2). Práva osoby, jejíž zájmy jsou dotčeny obchodním řízení, zakotvená v čl. 41 odst. 1 a v čl. 41 odst. 2 Listiny, jsou rovněž buď výslovně stanovena, nebo by měla být, jelikož se jedná o obecné právní zásady, aplikována v nařízení Rady (ES) č. 1225/2009 ze dne 30. listopadu 2009 o ochraně před dumpingovým dovozem ze zemí, které nejsou členy Evropského společenství (3), nařízení Rady (ES) č. 597/2009 ze dne 11. června 2009 o ochraně před dovozem subvencovaných výrobků ze zemí, které nejsou členy Evropského společenství (4), nařízení Rady (ES) č. 260/2009 ze dne 26. února 2009 o společných pravidlech dovozu (5), nařízení Rady (ES) č. 625/2009 ze dne 7. července 2009 o společných pravidlech dovozu z některých třetích zemí (6), nařízení Rady (ES) č. 3286/94 ze dne 22. prosince 1994, kterým se stanoví postupy Společenství v oblasti společné obchodní politiky k zajištění výkonu práv Společenství podle mezinárodních obchodních pravidel, zejména pravidel sjednaných v rámci Světové obchodní organizace (7), nařízení Rady (ES) č. 385/96 ze dne 29. ledna 1996 o ochraně proti cenám působícím újmu v loďařství (8), nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 868/2004 ze dne 21. dubna 2004 o ochraně před poskytováním dotací a před nekalými cenovými praktikami způsobujícími újmu leteckým dopravcům Společenství při poskytování leteckých služeb ze zemí, které nejsou členy Evropského společenství (9), nařízení Rady (ES) č. 732/2008 ze dne 22. července 2008 o uplatňování systému všeobecných celních preferencí od 1. ledna 2009 a o změně nařízení (ES) č. 552/97, (ES) č. 1933/2006 a nařízení Komise (ES) č. 1100/2006 a (ES) č. 964/2007 (10), nařízení Rady (ES) č. 1515/2001 ze dne 23. července 2001 o opatřeních, která může Společenství přijmout na základě zprávy přijaté orgánem WTO pro řešení sporů o antidumpingových a antisubvenčních opatřeních (11) a v nařízení Rady (ES) č. 427/2003 ze dne 3. března 2003 o přechodném ochranném mechanismu pro určité dovážené produkty pocházející z Čínské lidové republiky a o změně nařízení (ES) č. 519/94 o společných pravidlech dovozu z některých třetích zemí (12).
(3)
Od 1. ledna 2007 je úkolem spočívajícím v zabezpečení účinného výkonu procesních práv zúčastněných stran a zajištění toho, aby obchodní řízení upravená ve shora uvedených nařízeních byla vedena nestranně, spravedlivě a v přiměřené lhůtě, pověřen úředník Generálního ředitelství pro obchod se zkušenostmi ve věcech ochrany obchodu, tak zvaný „úředník pro slyšení“.
(4)
Pro potřeby posílení této úlohy a zvýšení transparentnosti a procesní spravedlnosti příslušných řízení je nyní vhodné posílit tuto funkci úředníka pro slyšení v Komisi a stanovit jeho kompetence.
(5)
Výkon této funkce by měl být svěřen nezávislé osobě se zkušenostmi v oblasti obchodních řízení. Úředník pro slyšení by měl být jmenován Komisí v souladu s pravidly zakotvenými ve služebním řádu úředníků a pracovním řádu ostatních zaměstnanců Unie.
(6)
Aby byla zajištěna jeho nezávislost, měl by být úředník pro slyšení pro správní účely přiřazen ke členovi Komise odpovědnému za obchodní politiku.
(7)
Základními právy a povinnostmi úředníka pro slyšení stanovenými v tomto rozhodnutí jsou poskytovat poradenství komisaři odpovědnému za obchodní politiku a generálnímu řediteli generálního ředitelství pro obchod; být zárukou dodržování procesních práv; umožňovat přístup ke spisu; přijímat rozhodnutí o důvěrné povaze dokumentů; přezkoumávat stanoviska správy k prodlužování lhůt. Úředník pro slyšení by měl usilovat o zajištění toho, aby bylo při koncipování právních aktů nebo návrhů Komise přihlíženo ke všem rozhodným skutečnostem bez ohledu na to, zda jsou pro dotčené strany příznivé nebo nepříznivé.
(8)
Za účelem posílení procesních záruk výkonu procesních práv zúčastněných stran je nezbytné určit druhy slyšení a pevně stanovit pravidla pořádání a vedení slyšení s úředníkem pro slyšení a následného postupu.
(9)
Pravomoc úředníka pro slyšení rozhodovat o otázkách týkajících se přístupu ke spisu, důvěrnosti a lhůt by měla účastníkům obchodního řízení poskytnout dodatečnou procesní záruku, aniž by tím byly dotčeny lhůty závazné pro dané řízení.
(10)
Zprávy by měly zajistit, že hlavním otázkám, kterými se úředník pro slyšení zabývá, a jeho hlavním doporučením je věnována pozornost rozhodovacích subjektů, což představuje dodatečnou záruku dodržování práv stran dotčených obchodním řízením. Výroční zprávy by rovněž měly o činnosti úředníka pro slyšení informovat členské státy EU, Evropský parlament a veřejnost.
(11)
Při zpřístupňování informací o fyzických osobách by měla být zvláštní pozornost věnována nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 45/2001 ze dne 18. prosince 2000 o ochraně fyzických osob v souvislosti se zpracováním osobních údajů orgány a institucemi Společenství a o volném pohybu těchto údajů (13).
(12)
Tímto rozhodnutím by neměla být dotčena obecná pravidla pro udělování nebo vylučování práva přístupu k dokumentům Komise,
ROZHODL TAKTO:
Článek 1
Úředník pro slyšení
1. V rámci Komise se zřizuje zvláštní funkce úředníka pro slyšení v obchodních řízeních.
2. Úkolem úředníka pro slyšení je zaručit účinný výkon procesních práv zúčastněných stran stanovených v níže uvedených nařízeních (dále jen „základní nařízení“) a zajistit, aby obchodní řízení podle uvedených nařízení byla vedena nestranně, spravedlivě a v přiměřené lhůtě. Těmito základními nařízeními jsou:
a)
nařízení (ES) č. 1225/2009, a zejména čl. 5 odst. 10 a 11, čl. 6 odst. 5, 6, 7 a 8, čl. 8 odst. 3, 4 a 9, články 18, 19, 20 a 21;
b)
nařízení (ES) č. 597/2009, a zejména čl. 10 odst. 12 a 13, čl. 11 odst. 5, 6, 7, 8 a 10, čl. 13 odst. 3, 4 a 9, články 28, 29, 30 a 31;
c)
nařízení (ES) č. 260/2009, a zejména články 6 a 9;
d)
nařízení (ES) č. 625/2009, a zejména články 5 a 7;
e)
nařízení (ES) č. 3286/94, a zejména články 8 a 9;
f)
nařízení (ES) č. 385/96, a zejména čl. 5 odst. 12 a 13, čl. 6 odst. 5, 6, 7 a 8, články 12, 13 a 14;
g)
nařízení (ES) č. 868/2004, a zejména články 7 a 8;
h)
nařízení (ES) č. 732/2008, a zejména články 18, 19 a 20;
i)
nařízení (ES) č. 1515/2001, a zejména čl. 1 odst. 2 a čl. 2 odst. 2;
j)
nařízení (ES) č. 427/2003, a zejména čl. 5 odst. 5, čl. 6 odst. 4, 5 a 6, čl. 17 odst. 2 a 3 a článek 18.
Článek 2
Definice
Pro účely tohoto rozhodnutí se použijí tyto definice:
a)
„obchodním řízením“ se rozumí šetření nebo správní řízení vedené útvary Komise podle některého ze základních nařízení;
b)
„zúčastněnou stranou“ se rozumí osoba, jejíž zájmy jsou dotčeny obchodním řízením, podle definice v příslušném základním nařízení;
c)
„právy zúčastněných stran“ se rozumí procesní práva a právo jakékoli osoby na to, aby byla její záležitost v obchodním řízení vyřízena nestranně, spravedlivě a v přiměřené lhůtě.
Článek 3
Jmenování - odvolání a zastupování
1. Úředník pro slyšení je jmenován Komisí v souladu s pravidly stanovenými ve služebním řádu úředníků a pracovním řádu ostatních zaměstnanců Evropských společenství.
2. Jmenování úředníka pro slyšení se zveřejní v Úředním věstníku Evropské unie. Každé přerušení, odvolání nebo přeložení úředníka pro slyšení provedené jakýmkoli postupem je předmětem odůvodněného rozhodnutí Komise. Toto rozhodnutí se zveřejní v Úředním věstníku Evropské unie.
3. Úředník pro slyšení je pro administrativní účely přiřazen ke členovi Komise odpovědnému za obchodní politiku.
4. Pokud není úředník pro slyšení schopen konat, určí člen Komise odpovědný za obchodní politiku, pokud možno po projednání s úředníkem pro slyšení, jiného úředníka, který není v daném případu zúčastněn a má dostatečné zkušenosti s obchodním řízením, aby vykonával povinnosti úředníka pro slyšení.
Článek 4
Zásady intervence úředníka pro slyšení
1. Při výkonu svých povinností jedná úředník pro slyšení nezávisle. Úředník pro slyšení nepřijímá při plnění svých úkolů žádné pokyny.
2. Při plnění svých povinností dbá úředník pro slyšení na nutnost účinné aplikace základních nařízení v souladu s platnými právními předpisy Unie a zásadami stanovenými Soudním dvorem Evropské unie.
3. Při výkonu své funkce má úředník pro slyšení neomezený přístup k veškerým spisům souvisejícím s obchodním řízením, a to bez zbytečného odkladu a v kterékoli fázi řízení.
4. Úředník pro slyšení činí rozhodnutí podle tohoto rozhodnutí a může dávat útvarům Komise odpovědným za šetření svá doporučení ohledně jakékoli záležitosti týkající se práv zúčastněných stran, které si vyžádaly jeho intervenci. Úředník pro slyšení usiluje o zajištění toho, aby bylo při přípravě předloh právních aktů nebo návrhů Komise přihlíženo ke všem rozhodným skutečnostem bez ohledu na to, zda jsou pro dotčené strany příznivé nebo nepříznivé.
5. Úředníkovi pro slyšení jsou odpovědným ředitelem nebo jeho zástupcem poskytovány informace o vývoji řízení, v němž úředník pro slyšení intervenoval, až do přijetí právního aktu v konečném znění Komisí, resp. Radou. Úředník pro slyšení je bezodkladně informován o jakékoli podstatné změně postoje Komise v závěrečné fázi obchodního řízení, aby mohl posoudit veškeré potenciální dopady na práva zúčastněných stran.
6. Úředník pro slyšení poskytuje členovi Komise odpovědnému za obchodní politiku, případně generálnímu řediteli, poradenství ohledně následného postupu po vydání jeho doporučení a v případě potřeby též ohledně možných prostředků nápravy.
7. Odpovědný ředitel konzultuje s úředníkem pro slyšení změny nebo aktualizace politiky týkající se procesních záležitostí a hmotněprávních otázek, které mají dopad na práva zúčastněných stran podle definice v článku 2 tohoto rozhodnutí. S úředníkem pro slyšení lze konzultovat i jakoukoli jinou otázku plynoucí z obchodního řízení.
8. Úředník pro slyšení může členovi Komise odpovědnému za obchodní politiku a v případě potřeby i generálnímu řediteli pro obchod předkládat svá zjištění a doporučení k jakékoli záležitosti plynoucí z obchodního řízení.
Článek 5
Podmínky intervence úředníka pro slyšení - načasování - informace
1. Úředník pro slyšení jedná na žádost zúčastněných stran, člena Komise odpovědného za obchodní politiku, generálního ředitele, ředitele odpovědného za obchodního řízení či jeho zástupce nebo ředitele jiných útvarů, s nímž je obchodní řízení konzultováno.
2. Úředník pro slyšení může intervenovat v kterékoli fázi obchodního řízení, s řádným přihlédnutím k závazným lhůtám platným pro takové řízení.
3. Úředník pro slyšení je vázán lhůtami použitelnými v obchodním řízení v souladu se základními nařízeními.
4. Ke každému právnímu aktu v konečném znění nebo návrhu Komise se vždy přikládá oznámení úředníka pro slyšení uvádějící, zda úředník pro slyšení v předmětném řízení intervenoval a jaká byla povaha jeho intervence.
Článek 6
Slyšení
1. Úředník pro slyšení může na žádost nebo v případech a za podmínek stanovených v základních nařízeních pořádat a vést dva druhy slyšení: slyšení mezi jednotlivou zúčastněnou stranou nebo skupinou zúčastněných stran s podobnými zájmy a útvary Komise odpovědnými za šetření a slyšení mezi zúčastněnými stranami s různými zájmy.
2. Předmětem slyšení může být jakákoli otázka, která se vyskytne v kterékoli fázi obchodního řízení a je způsobilá ovlivnit práva zúčastněných stran.
3. Fyzické osoby pozvané k účasti na slyšení se dostaví buď osobně, nebo jsou zastoupeny právním zástupcem. Právnické osoby pozvané k účasti na slyšení jsou zastoupeny řádně pověřeným zástupcem jmenovaným z řad stálých zaměstnanců dané právnické osoby.
4. Fyzické nebo právnické osoby pozvané k účasti na slyšení pořádaném úředníkem pro slyšení mohou využít pomoci právníka nebo jiné kvalifikované osoby mimo okruh svých stálých zaměstnanců, která je úředníkem pro slyšení připuštěna.
5. Tímto článkem není dotčeno právo na slyšení dle základních nařízení.
Článek 7
Slyšení s jednotlivou zúčastněnou stranou nebo skupinou zúčastněných stran s podobnými zájmy
1. Úředník pro slyšení může pořádat a vést slyšení mezi jednotlivou zúčastněnou stranou či skupinou zúčastněných stran s podobnými zájmy a útvary Komise odpovědnými za šetření a v případě potřeby i jinými útvary, a to na odůvodněnou žádost dotčené zúčastněné strany nebo skupiny zúčastněných stran s podobnými zájmy.
2. Jednotlivá zúčastněná strana může požádat o slyšení se skupinou zúčastněných stran s podobnými zájmy ohledně konkrétní otázky, které se koná za podmínky, že s účastí na tomto slyšení souhlasí alespoň jedna další zúčastněná strana s podobným zájmem.
Článek 8
Slyšení mezi zúčastněnými stranami s různými zájmy
1. Slyšení mezi zúčastněnými stranami s různými zájmy může být pořádáno a vedeno pod předsednictvím úředníka pro slyšení, aby byl vytvořen prostor pro případnou prezentaci opačných názorů a předestření vyvracející argumentace. Lhůta, v rámci níž by se toto slyšení mělo konat, se uvede v oznámení o zahájení obchodního řízení.
2. Slyšení mezi zúčastněnými stranami s různými zájmy může být pořádáno v každém řízení ve věcech ochrany obchodu, a to po vyslechnutí útvarů Komise odpovědných za šetření.
3. O slyšení mezi zúčastněnými stranami s různými zájmy ohledně určité konkrétní otázky může rovněž požádat jednotlivá zúčastněná strana a toto slyšení se koná za podmínky, že s účastí na slyšení souhlasí alespoň jedna další zúčastněná strana s rozdílnými zájmy.
4. Slyšení se zúčastní útvary Komise odpovědné za šetření a v případě potřeby i jiné útvary.
5. Příslušní zástupci členských států se mohou slyšení mezi zúčastněnými stranami s různými zájmy účastnit jako pozorovatelé.
Článek 9
Příprava slyšení
1. Po vyslechnutí odpovědného ředitele nebo jeho zástupce stanoví úředník pro slyšení den, dobu trvání a místo konání slyšení. Pokud je zúčastněnými stranami nebo útvary Komise požadováno odročení, rozhodne úředník pro slyšení, zda je povolí, či nikoli.
2. Ve vhodných případech může úředník pro slyšení uspořádat přípravné jednání se zúčastněnými stranami nebo s útvary Komise odpovědnými za šetření a jinými útvary, a to za účelem zjištění veškerých skutkových nebo právních otázek, které mají být předmětem slyšení, a jejich co možná nejlepšího objasnění. Za tím účelem může úředník pro slyšení vyžadovat od účastníků slyšení veškeré informace nezbytné k přípravě slyšení.
3. Úředník pro slyšení připraví program každého slyšení, který se všem účastníkům poskytne před slyšením.
4. Úředník pro slyšení může v přiměřené době po uplynutí lhůty pro předložení vyjádření ke zpřístupnění informací a před slyšením mezi stranami vyzvat účastníky, aby předložili otázky ohledně informací poskytnutých jinými zúčastněnými stranami.
5. Ve vhodných případech, vzhledem k potřebě zajistit, aby bylo slyšení mezi stranami řádně připraveno a především aby byly skutkové otázky co možná nejvíce objasněny, může úředník pro slyšení, po vyslechnutí odpovědného ředitele nebo jeho zástupce, poskytnout stranám pozvaným na slyšení předem seznam otázek, na které by chtěl znát jejich názor.
6. Úředník pro slyšení rovněž může žádat o předchozí písemné vyrozumění ohledně podstatného obsahu stanovisek, která chtějí účastníci na slyšení přednést.
7. Úředník pro slyšení může přizvat k účasti na slyšení externí odborníky. Zúčastněné strany a útvary Komise mohou požádat úředníka pro slyšení, aby účast externích odborníků na slyšení připustil. Úředník pro slyšení je povinen o těchto žádostech rozhodnout. Externí odborníci pozvaní k účasti na slyšení jsou povinni podepsat dohodu o mlčenlivosti.
8. Externí odborníci mohou být požádáni o poskytnutí jakéhokoli relevantního rozboru, zpráv nebo publikací, které se zařadí do spisu a zpřístupní všem účastníkům před slyšením, kdykoli je to možné.
Článek 10
Vedení slyšení
1. Úředník pro slyšení nese plnou odpovědnost za vedení slyšení. Úředník pro slyšení zajistí řádné vedení slyšení, což přispěje k zachování spravedlnosti samotného slyšení i jakéhokoli následně vydaného rozhodnutí.
2. Slyšení nejsou veřejná. Úředník pro slyšení rozhodne, které osoby by měly být vyslechnuty jménem zúčastněné strany, a zda by měly být dotčené osoby slyšeny zvlášť nebo v přítomnosti jiných osob pozvaných k účasti na slyšení. Ve druhém z uvedených případů je nutno přihlédnout k oprávněnému zájmu zúčastněných stran na ochraně jejich obchodního tajemství a jiných důvěrných informací.
3. Úředník pro slyšení může umožnit účastníkům klást v průběhu slyšení otázky a na otázky odpovídat.
4. V případě, že úředník pro slyšení připustil účast externích odborníků, zajistí, aby tito odborníci měli příležitost přednést své názory a odpovědět na otázky ostatních účastníků daného slyšení.
5. Vzhledem k potřebě zajistit zachování práva být slyšen, může úředník pro slyšení ve vhodných případech po provedení slyšení, po vyslechnutí odpovědného ředitele nebo jeho zástupce, poskytnout zúčastněným stranám příležitost předložit další písemná vyjádření. Úředník pro slyšení určí den, do kdy mohou být tato podání učiněna. K písemným vyjádřením doručeným po uvedeném dni nemusí být přihlíženo.
Článek 11
Následný postup po slyšení
1. Úředník pro slyšení vyhotoví přepis nebo smysluplné shrnutí slyšení:
a)
v případě pořádání slyšení mezi zúčastněnými stranami s různými zájmy se přepis nebo smysluplné shrnutí zpřístupní všem účastníkům slyšení a zařadí se do spisu, který je zúčastněným stranám k dispozici pro účely nahlédnutí;
b)
v případě pořádání slyšení mezi jednotlivou zúčastněnou stranou či skupinou zúčastněných stran s podobnými zájmy a útvary Komise se přepis nebo smysluplné shrnutí zpřístupní všem účastníkům slyšení. Tito účastníci mohou předložit odůvodněnou žádost o zachování důvěrnosti určitých informací obsažených v přepisu nebo ve shrnutí. Úředník pro slyšení o těchto žádostech rozhodne po vyslechnutí útvarů Komise odpovědných za šetření, popřípadě jiných útvarů. Nedůvěrná verze přepisu nebo shrnutí slyšení se založí do spisu, který je k dispozici zúčastněným stranám pro účely nahlédnutí.
2. Úředník pro slyšení může předkládat útvarům Komise odpovědným za šetření doporučení v souladu s článkem 4 odst. 4 tohoto rozhodnutí. Útvary Komise odpovědné za šetření vyrozumí úředníka pro slyšení v přiměřené lhůtě před přijetím právního aktu v konečném znění o tom, zda a jakým způsobem k těmto doporučením přihlédly, a poskytnou úředníkovi pro slyšení kopii předlohy právního aktu.
3. Úředník pro slyšení předkládá pravidelné zprávy členovi Komise odpovědnému za obchodní politiku, s kopií pro generálního ředitele, týkající se slyšení s jednotlivými stranami nebo skupinou zúčastněných stran s podobnými zájmy podle článku 18 tohoto rozhodnutí, ledaže daný případ vyžaduje okamžité doporučení členovi Komise odpovědnému za obchodní politiku nebo generálnímu řediteli.
4. Veškerá doporučení úředníka pro slyšení útvarům Komise odpovědným za šetření, jakož i zprávy a zjištění předkládaná úředníkem pro slyšení členovi Komise odpovědnému za obchodní politiku a generálnímu řediteli, jsou považovány za důvěrné interní dokumenty.
5. V případě, že se koná slyšení mezi stranami, vyhotoví úředník pro slyšení písemnou konečnou zprávu ohledně dodržení práv zúčastněných stran. Tato zpráva může být úředníkem pro slyšení pozměněna ve světle změn předlohy právního aktu, a to až do okamžiku přijetí právního aktu v konečném znění.
Článek 12
Přístup ke spisu
1. Strana, která tvrdí, že je zúčastněnou stranou, může požadovat, aby úředník pro slyšení přezkoumal odmítnutí útvary Komise odpovědných za šetření umožnit této straně v přiměřené lhůtě přístup ke spisu daného k dispozici pro účely nahlédnutí nebo ke konkrétnímu dokumentu, který má Komise k dispozici. Úředník pro slyšení případ posoudí a rozhodne, zda přizná částečný nebo plný přístup ke spisu nebo k požadovanému dokumentu, nebo takový přístup odmítne.
2. Úředník pro slyšení stanoví lhůty, v rámci kterých takový přístup útvary Komise odpovědné za šetření poskytnou.
Článek 13
Důvěrnost
1. Úředník pro slyšení je vázán obecnými pravidly týkajícími se důvěrnosti informací předložených zúčastněnými stranami ve správním řízení vedeném před Komisí.
2. Zúčastněná strana nebo útvary Komise odpovědné za šetření mohou úředníka pro slyšení požádat o vydání rozhodnutí ohledně důvěrné povahy dokumentu, který mají útvary Komise odpovědné za šetření k dispozici.
Článek 14
Nedůvěrná shrnutí důvěrných informací
1. Zúčastněná strana může požádat úředníka pro slyšení, aby přezkoumal závěry útvarů Komise odpovědných za šetření ohledně toho, zda je nedůvěrné shrnutí důvěrných informací, které bylo předloženo v průběhu šetření, dostatečně podrobné, aby umožňovalo přiměřené pochopení podstaty důvěrně sdělených informací.
2. V případě, že útvary Komise odpovědné za šetření hodlají nepřihlédnout k dokumentu nebo k informacím, k nimž zúčastněná strana odmítla předložit smysluplné nedůvěrné shrnutí, může zúčastněná strana úředníka pro slyšení požádat, aby ve věci rozhodl.
3. Úředník pro slyšení žádost posoudí. Pokud dojde k závěru, že nedůvěrné shrnutí není dostatečně podrobné, poskytne úředník pro slyšení zúčastněné straně, která shrnutí dodala, příležitost vyjádřit se v přiměřené lhůtě ke svému shrnutí a vylepšit ho.
4. V případě, že zúčastněná strana, která předložila důvěrné informace, předloží nedostatečné shrnutí nebo poskytne odůvodnění, jež nelze akceptovat, nebo je nečinná, úředník pro slyšení rozhodne, zda má nebo nemá být přihlíženo k důvěrným informacím, pro něž nebylo poskytnuto žádné smysluplné nedůvěrné shrnutí podle příslušných ustanovení základních nařízení.
Článek 15
Přístup k informacím, které jsou ze své povahy důvěrné a nelze je učinit předmětem shrnutí
Na žádost zúčastněné strany může úředník pro slyšení posoudit informaci, která je ze své povahy důvěrná a nelze ji učinit předmětem shrnutí, k níž dotčená strana nemá přístup, za účelem ověření, jak byla tato informace útvary Komise odpovědnými za šetření použita.
Úředník pro slyšení zúčastněnou stranu, která takovou žádost podala, informuje o tom, zda dle jeho názoru:
a)
je informace, k níž dotčená strana nemá přístup, pro obranu této strany rozhodná a
b)
zda případně útvary šetření tuto informaci správně zohlednily ve skutečnostech a úvahách, na nichž založily své závěry.
Článek 16
Prodloužení lhůt
1. Žádost o prodloužení lhůt nebo posunutí lhůt pro zodpovězení dotazníků, předložení dodatečných informací, návštěvy na místě nebo vyjádření ke zpřístupnění informací je zúčastněnou stranou nejprve určena útvarům Komise odpovědným za šetření. Tato žádost musí být podána včas před uplynutím původní lhůty. Je-li tato žádost odmítnuta nebo považuje-li zúčastněná strana přiznané prodloužení za příliš krátké, může zúčastněná strana předložit, před uplynutím původní lhůty, odůvodněnou žádost o přezkoumání věci úředníkovi pro slyšení. Po vyslechnutí odpovědného ředitele nebo jeho zástupce může úředník pro slyšení lhůty prodloužit nebo žádost odmítnout.
2. Útvary Komise nejednají v předmětné věci jednat dříve, než úředník pro slyšení rozhodne.
3. Úředník pro slyšení rozhodne s přihlédnutím ke konkrétním okolnostem dotčené žádosti a lhůtám závazným pro dané řízení.
Článek 17
Účast na jednání výborů
Úředník pro slyšení se může účastnit jednání výborů. Ve vhodných případech může úředník pro slyšení odpovídat na otázky členských států, pokud se tyto otázky týkají povahy jeho intervence v řízení.
Článek 18
Zprávy podávané úředníkem pro slyšení
1. Na konci každého roku vyhotoví úředník pro slyšení výroční zprávu. Výroční zpráva musí obsahovat informace o případech, v nichž úředník pro slyšení intervenoval, druh rozhodnutí a doporučení, která učinil, a veškerá doporučení směřující ke zdokonalení obchodních řízení. Zpráva je určena členovi Komise odpovědnému za obchodní politiku. Generální ředitel pro obchod a dotčená ředitelství obdrží kopii této zprávy.
2. Shrnutí závěrečné zprávy se sdělí členským státům a Evropskému parlamentu a zveřejní se na internetové stránce úředníka pro slyšení.
3. Úředník pro slyšení vyhotovuje pro člena Komise odpovědného za obchodní politiku pravidelné zprávy, jejichž obsahem je shrnutí jeho činnosti a záležitostí, které se při výkonu těchto činností vyskytly. Tato zpráva nastíní hlavní otázky politiky, rozhodnutí a doporučení učiněná úředníkem pro slyšení a také způsob, jakým bylo k těmto doporučením přihlédnuto útvary Komise odpovědnými za vedení vyšetřování. Kopie této zprávy je určena generálnímu řediteli pro obchod.
4. Úředník pro slyšení podává zprávu o každém slyšení mezi zúčastněnými stranami s různými zájmy a při výkonu své poradenské činnosti může členovi Komise odpovědnému za obchodní politiku a generálnímu řediteli podávat zprávy o jakékoli jiné záležitosti, která vyplyne z obchodního řízení nebo je jinak rozhodná pro účinnou aplikaci zásad práva Evropské unie v obchodním řízení.
5. Závěrečná zpráva úředníka pro slyšení o slyšeních mezi zúčastněnými stranami se předkládá členovi Komise odpovědnému za obchodní politiku, generálnímu řediteli pro obchod a odpovědnému řediteli. Sděluje se pověřeným zástupcům členských států a zúčastněným stranám.
Článek 19
Přechodná ustanovení
Toto rozhodnutí se použije na řízení, která byla v okamžiku vstupu tohoto rozhodnutí v platnost již zahájena, ale v nichž dosud nedošlo k závěrečnému zpřístupnění informací.
Procesní úkony učiněné před vstupem tohoto rozhodnutí v platnost si zachovají své účinky.
Článek 20
Vstup v platnost
Toto rozhodnutí vstupuje v platnost prvním dnem po zveřejnění v Úředním věstníku Evropské unie.
V Bruselu dne 29. února 2012.
DECYZJA PRZEWODNICZĄCEGO KOMISJI EUROPEJSKIEJ
z dnia 29 lutego 2012 r.
w sprawie funkcji i zakresu uprawnień rzecznika praw stron w niektórych postępowaniach w sprawie handlu
(2012/199/UE)
PRZEWODNICZĄCY KOMISJI EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając regulamin wewnętrzny Komisji (1), w szczególności jego art. 22,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
Prawo do dobrej administracji jest zasadą ustanowioną w prawie Unii Europejskiej, obejmującą prawa procesowe zainteresowanych stron biorących udział w postępowaniach administracyjnych, których wynik może mieć wpływ na ich interesy.
(2)
Wspomnianą zasadę prawa Unii Europejskiej określono w art. 41 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej (2). Prawa określone w art. 41 ust. 1 i 2 Karty przysługujące osobie, na której interesy ma wpływ postępowanie w sprawie handlu, są również wyraźnie określone lub powinny, biorąc pod uwagę, że stanowią zasady ogólne prawa, być uwzględnione w: rozporządzeniu Rady (WE) nr 1225/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. w sprawie ochrony przed przywozem produktów po cenach dumpingowych z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej (3), rozporządzeniu Rady (WE) nr 597/2009 z dnia 11 czerwca 2009 r. w sprawie ochrony przed przywozem towarów subsydiowanych z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej (4), rozporządzeniu Rady (WE) nr 260/2009 z dnia 26 lutego 2009 r. w sprawie wspólnych reguł przywozu (5), rozporządzeniu Rady (WE) nr 625/2009 z dnia 7 lipca 2009 r. w sprawie wspólnych reguł przywozu z niektórych krajów trzecich (6), rozporządzeniu Rady (WE) nr 3286/94 z dnia 22 grudnia 1994 r. ustanawiającym procedury wspólnotowe w zakresie wspólnej polityki handlowej w celu zapewnienia wykonania praw Wspólnoty zgodnie z zasadami handlu międzynarodowego, w szczególności tymi ustanowionymi pod auspicjami Światowej Organizacji Handlu (7), rozporządzeniu Rady (WE) nr 385/96 z dnia 29 stycznia 1996 r. w sprawie ochrony przed szkodliwymi praktykami cenowymi dotyczącymi statków (8), rozporządzeniu (WE) nr 868/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 21 kwietnia 2004 r. dotyczącym ochrony przed subsydiowaniem i nieuczciwymi praktykami cenowymi powodującymi uszczerbek dla przewoźników lotniczych Wspólnoty w świadczeniu usług lotniczych z krajów nienależących do Wspólnoty Europejskiej (9), rozporządzeniu Rady (WE) nr 732/2008 z dnia 22 lipca 2008 r. wprowadzającym ogólny system preferencji taryfowych od dnia 1 stycznia 2009 r. i zmieniającym rozporządzenia (WE) nr 552/97, (WE) nr 1933/2006 i rozporządzenia Komisji (WE) nr 1100/2006 i (WE) nr 964/2007 (10), rozporządzeniu Rady (WE) nr 1515/2001 z dnia 23 lipca 2001 r. w sprawie środków, które Wspólnota może podjąć po przyjęciu przez organ ds. rozstrzygania sporów WTO sprawozdania dotyczącego zagadnień antydumpingowych i antysubsydyjnych (11) oraz rozporządzeniu Rady (WE) nr 427/2003 z dnia 3 marca 2003 r. w sprawie mechanizmu tymczasowych środków ochronnych przy przywozie określonych towarów pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej i zmieniającym rozporządzenie (WE) nr 519/94 w sprawie wspólnych reguł przywozu z niektórych państw trzecich (12).
(3)
Od dnia 1 stycznia 2007 r. zadanie polegające na ochronie skutecznego wykonania praw procesowych zainteresowanych stron oraz zagwarantowaniu, aby postępowania w sprawie handlu, o których mowa w rozporządzeniach wymienionych powyżej, były prowadzone bezstronnie, sprawiedliwie i w odpowiednim czasie, powierza się urzędnikowi Dyrekcji Generalnej ds. Handlu posiadającemu doświadczenie w sprawach dotyczących ochrony handlu, pełniącemu funkcję „rzecznika praw stron”.
(4)
W celu wzmocnienia tej roli oraz poprawy przejrzystości i sprawiedliwości proceduralnej odpowiednich postępowań właściwe jest obecnie wzmocnienie wspomnianej funkcji rzecznika praw stron w ramach Komisji oraz określenie jego kompetencji.
(5)
Omawianą funkcję powinno się powierzać osobie niezależnej, posiadającej doświadczenie w postępowaniach w sprawie handlu. Rzecznik praw stron powinien być wyznaczony przez Komisję zgodnie z zasadami określonymi w regulaminie pracowniczym urzędników Wspólnot Europejskich i warunkach zatrudnienia innych pracowników Unii.
(6)
Aby zapewnić niezależność rzecznika praw stron, powinien on być przypisany, dla celów administracyjnych, do członka Komisji odpowiedzialnego za politykę handlową.
(7)
Do głównych funkcji rzecznika praw stron, o których mowa w niniejszej decyzji, należy doradzanie komisarzowi odpowiedzialnemu za politykę handlową oraz dyrektorowi generalnemu DG ds. Handlu; zagwarantowanie praw procesowych; umożliwienie dostępu do akt; podejmowanie decyzji w sprawie poufnego charakteru dokumentów; dokonywanie przeglądu stanowiska organów administracyjnych w sprawie przedłużenia terminów. Rzecznik praw stron powinien czynić starania mające na celu zagwarantowanie należytego uwzględnienia wszystkich istotnych faktów, niezależnie od tego, czy przemawiają one na korzyść, czy na niekorzyść zainteresowanych stron, przy przygotowywaniu projektów aktów prawnych lub wniosków Komisji.
(8)
W celu wzmocnienia gwarancji procesowych dotyczących wykonania praw procesowych zainteresowanych stron konieczne jest określenie rodzajów przesłuchań oraz ustalenie zasad dotyczących organizacji i prowadzenia przesłuchań oraz działań następczych podejmowanych w wyniku przesłuchań z rzecznikiem praw stron.
(9)
Uprawnienia rzecznika praw stron do podejmowania decyzji w sprawach dotyczących dostępu do akt, poufności i terminów powinny zapewnić stronom biorącym udział w postępowaniu w sprawie handlu dodatkową gwarancję procesową bez uszczerbku dla ograniczeń czasowych postępowania.
(10)
Sprawozdania powinny zwracać uwagę decydentów na kluczowe kwestie będące przedmiotem działań rzecznika praw stron oraz jego główne zalecenia, zapewniając tym samym dodatkową gwarancję przestrzegania praw stron biorących udział w postępowaniu w sprawie handlu. Sprawozdania roczne powinny także informować państwa członkowskie UE, Parlament Europejski i opinię publiczną o działaniach rzecznika praw stron.
(11)
Ujawniając informacje dotyczące osób fizycznych, należy w szczególności wziąć pod uwagę rozporządzenie (WE) nr 45/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2000 r. o ochronie osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez instytucje i organy wspólnotowe i o swobodnym przepływie takich danych (13).
(12)
Niniejsza decyzja nie powinna naruszać ogólnych zasad dotyczących przyznawania lub odmowy dostępu do dokumentów Komisji,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
Rzecznik praw stron
1. W ramach Komisji powołuje się szczególną funkcję rzecznika praw stron w postępowaniach w sprawie handlu.
2. Zadanie rzecznika praw stron polega na ochronie skutecznego wykonania praw procesowych zainteresowanych stron, o których mowa w rozporządzeniach wymienionych poniżej (zwanych dalej „rozporządzeniami podstawowymi”), oraz na zagwarantowaniu bezstronnego, sprawiedliwego postępowania w sprawie handlu na mocy tych rozporządzeń prowadzonego w rozsądnym terminie. Wspomnianymi rozporządzeniami podstawowymi są:
a)
rozporządzenie (WE) nr 1225/2009, w szczególności jego art. 5 ust. 10 i 11, art. 6 ust. 5, 6, 7 i 8, art. 8 ust. 3, 4 i 9 oraz art. 18, 19, 20 i 21;
b)
rozporządzenie (WE) nr 597/2009, w szczególności jego art. 10 ust. 12 i 13, art. 11 ust. 5, 6, 7, 8 i 10, art. 13 ust. 3, 4 i 9 oraz art. 28, 29, 30 i 31;
c)
rozporządzenie (WE) nr 260/2009, w szczególności jego art. 6 i 9;
d)
rozporządzenie (WE) nr 625/2009, w szczególności jego art. 5 i 7;
e)
rozporządzenie (WE) nr 3286/94, w szczególności jego art. 8 i 9;
f)
rozporządzenie (WE) nr 385/96, w szczególności jego art. 5 ust. 12 i 13, art. 6 ust. 5, 6, 7 i 8 oraz art. 12, 13 i 14;
g)
rozporządzenie (WE) nr 868/2004, w szczególności jego art. 7 i 8;
h)
rozporządzenie (WE) nr 732/2008, w szczególności jego art. 18, 19 i 20;
i)
rozporządzenie (WE) nr 1515/2001, w szczególności jego art. 1 ust. 2 i art. 2 ust. 2;
j)
rozporządzenie Rady (WE) nr 427/2003, w szczególności jego art. 5 ust. 5, art. 6 ust. 4, 5 i 6, art. 17 ust. 2 i 3 oraz art. 18.
Artykuł 2
Definicje
Do celów niniejszej decyzji stosuje się następujące definicje:
a)
„postępowanie w sprawie handlu” oznacza każde dochodzenie lub każdą procedurę administracyjną prowadzone przez służby Komisji na mocy jednego z rozporządzeń podstawowych;
b)
„zainteresowana strona” oznacza każdą osobę, na której interesy ma wpływ postępowanie w sprawie handlu, jak określono w mającym zastosowanie rozporządzeniu podstawowym;
c)
„prawa zainteresowanych stron” oznaczają prawa procesowe oraz prawo każdej osoby do tego, by rozstrzygano jej sprawy w sposób bezstronny, sprawiedliwy i w rozsądnym terminie w ramach postępowań w sprawie handlu.
Artykuł 3
Powołanie, zakończenie kadencji oraz zastępowanie
1. Rzecznika praw stron powołuje Komisja zgodnie z zasadami określonymi w regulaminie pracowniczym urzędników Wspólnot Europejskich i warunkach zatrudnienia innych pracowników Wspólnot Europejskich.
2. Informację o powołaniu rzecznika praw stron publikuje się w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. Przerwanie, zakończenie kadencji lub przeniesienie rzecznika praw stron w ramach jakiejkolwiek procedury jest przedmiotem uzasadnionej decyzji Komisji. Decyzję tę publikuje się w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
3. Rzecznika praw stron przypisuje się, do celów administracyjnych, członkowi Komisji odpowiedzialnemu za politykę handlową.
4. Jeżeli rzecznik praw stron nie jest w stanie działać, członek Komisji odpowiedzialny za politykę handlową, w miarę możliwości po konsultacji z rzecznikiem praw stron, wyznacza innego urzędnika, który nie jest zaangażowany w daną sprawę i posiada dostateczne doświadczenie w postępowaniach w sprawie handlu, do wykonania obowiązków rzecznika praw stron.
Artykuł 4
Zasady interwencji rzecznika praw stron
1. Rzecznik praw stron wykonuje swoje funkcje w sposób niezależny. Wykonując swoje zadania, rzecznik praw stron nie przyjmuje od nikogo instrukcji.
2. Rzecznik praw stron wypełnia swoje obowiązki z uwzględnieniem potrzeby skutecznego stosowania rozporządzeń podstawowych zgodnie z obowiązującymi przepisami Unii oraz z zasadami określonymi przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej.
3. Wykonując swoją funkcję, rzecznik praw stron ma nieograniczony dostęp bez zbędnej zwłoki do wszystkich akt dotyczących danego postępowania w sprawie handlu w dowolnym momencie postępowania.
4. Rzecznik praw stron podejmuje decyzje, o których mowa w niniejszej decyzji, i może wydawać zalecenia służbom Komisji odpowiedzialnym za dochodzenie w każdej sprawie dotyczącej praw zainteresowanych stron, które zwróciły się do niego o interwencję. Rzecznik praw stron stara się zapewnić należyte uwzględnienie wszystkich istotnych faktów, niezależnie od tego, czy przemawiają one na korzyść, czy na niekorzyść zainteresowanych stron, przy przygotowywaniu projektów aktów prawnych lub wniosków Komisji.
5. Dyrektor odpowiedzialny lub jego przedstawiciel stale informują rzecznika praw stron o przebiegu procedury, której dotyczyła jego interwencja, do chwili przyjęcia, odpowiednio, przez Komisję lub Radę ostatecznej wersji aktu prawnego. Rzecznika praw stron niezwłocznie informuje się o każdej istotnej zmianie stanowiska Komisji na ostatecznym etapie postępowania w sprawie handlu, aby mógł dokonać oceny ewentualnego wpływu na prawa zainteresowanych stron.
6. Rzecznik praw stron doradza członkowi Komisji odpowiedzialnemu za politykę handlową, a w stosownych przypadkach dyrektorowi generalnemu, w kwestiach dotyczących działań następczych podjętych w odpowiedzi na jego zalecenia oraz, w razie potrzeby, ewentualnych środków zaradczych.
7. Dyrektor odpowiedzialny konsultuje się z rzecznikiem praw stron w sprawie zmian lub aktualizacji polityki w kwestiach proceduralnych i w kwestiach kluczowych mających wpływ na prawa zainteresowanych stron, jak określono w art. 2 niniejszej decyzji. Z rzecznikiem praw stron można być konsultować się we wszelkich innych kwestiach wynikających z postępowania w sprawie handlu.
8. Rzecznik praw stron może przedstawić członkowi Komisji odpowiedzialnemu za politykę handlową oraz, w razie potrzeby, dyrektorowi generalnemu ds. handlu uwagi i zalecenia dotyczące każdej kwestii wynikającej z postępowania w sprawie handlu.
Artykuł 5
Warunki interwencji rzecznika praw stron - Wyznaczanie terminów - Informacje
1. Rzecznik praw stron podejmuje działania na wniosek zainteresowanych stron, członka Komisji odpowiedzialnego za politykę handlową, dyrektora generalnego, dyrektora odpowiedzialnego za dane postępowanie w sprawie handlu lub jego przedstawiciela, lub dyrektora innych służb, z którym konsultowano się odnośnie do postępowania w sprawie handlu.
2. Rzecznik praw stron może interweniować na każdym etapie postępowania, z należytym uwzględnieniem ograniczeń czasowych związanych z takim postępowaniem.
3. Rzecznika praw stron obowiązują terminy stosowane w odniesieniu do postępowań w sprawie handlu zgodnie z rozporządzeniami podstawowymi.
4. Do każdej wersji ostatecznej aktu prawnego lub wniosku Komisji dołącza się notę rzecznika praw stron zawierającą informację o tym, czy dane postępowanie było przedmiotem jego interwencji, oraz o charakterze tej interwencji.
Artykuł 6
Przesłuchania
1. Rzecznik praw stron może, na wniosek lub w przypadkach i na warunkach określonych w rozporządzeniach podstawowych, organizować i przeprowadzać dwa rodzaje przesłuchań: przesłuchania z udziałem jednej zainteresowanej strony lub grupy zainteresowanych stron o zbliżonych interesach i służb Komisji odpowiedzialnych za dochodzenie oraz przesłuchania z udziałem zainteresowanych stron o odmiennych interesach.
2. Przesłuchanie może dotyczyć każdej kwestii wynikającej z postępowania w sprawie handlu na każdym jego etapie i mogącej mieć wpływ na prawa zainteresowanych stron.
3. Osoby fizyczne zaproszone do udziału w przesłuchaniu uczestniczą w nim osobiście lub są reprezentowane przez przedstawiciela prawnego. Osoby prawne zaproszone do udziału w przesłuchaniu są reprezentowane przez należycie upoważnionego przedstawiciela wybranego spośród ich pracowników stałych.
4. Osobom fizycznym lub prawnym zaproszonym do udziału w przesłuchaniu zorganizowanym przez rzecznika praw stron może towarzyszyć doradca prawny lub inna wykwalifikowana osoba niebędąca ich pracownikiem stałym i dopuszczona do udziału w przesłuchaniu przez rzecznika praw stron.
5. Niniejszy artykuł nie stanowi uszczerbku dla prawa do przesłuchania na mocy rozporządzeń podstawowych.
Artykuł 7
Przesłuchania z udziałem jednej zainteresowanej strony lub grupy zainteresowanych stron o zbliżonych interesach
1. Rzecznik praw stron może zorganizować i przeprowadzić przesłuchanie z udziałem jednej zainteresowanej strony lub grupy zainteresowanych stron o zbliżonych interesach oraz służb Komisji odpowiedzialnych za dochodzenie i, w stosownych przypadkach, innych służb, na uzasadniony wniosek tej zainteresowanej strony lub grupy zainteresowanych stron o zbliżonych interesach.
2. O przeprowadzenie przesłuchania z udziałem grupy zainteresowanych stron o zbliżonych interesach dotyczącego konkretnej kwestii może ubiegać się jedna zainteresowana strona; przesłuchanie takie odbywa się, pod warunkiem że co najmniej jedna inna zainteresowana strona o zbliżonych interesach wyrazi zgodę na wzięcie w nim udziału.
Artykuł 8
Przesłuchanie z udziałem zainteresowanych stron o odmiennych interesach
1. Rzecznik praw stron może zorganizować przesłuchanie z udziałem zainteresowanych stron o odmiennych interesach oraz mu przewodniczyć, aby umożliwić przedstawienie sprzecznych opinii i kontrargumentów. Okres, w którym powinno się odbyć takie przesłuchanie, określa się w zawiadomieniu o wszczęciu postępowania w sprawie handlu.
2. Przesłuchanie z udziałem zainteresowanych stron o odmiennych interesach może być zorganizowane w ramach każdego postępowania w sprawie ochrony handlu po przesłuchaniu służb Komisji odpowiedzialnych za dochodzenie.
3. O przeprowadzenie przesłuchania z udziałem zainteresowanych stron o odmiennych interesach dotyczącego konkretnej kwestii może również ubiegać się jedna zainteresowana strona; przesłuchanie takie odbywa się, pod warunkiem że co najmniej jedna inna zainteresowana strona o odmiennych interesach wyrazi zgodę na wzięcie w nim udziału.
4. W przesłuchaniu uczestniczą służby Komisji odpowiedzialne za dochodzenie oraz, w stosownych przypadkach, inne służby.
5. Właściwi przedstawiciele państw członkowskich mogą uczestniczyć w przesłuchaniu z udziałem zainteresowanych stron o odmiennych interesach w charakterze obserwatorów.
Artykuł 9
Przygotowanie przesłuchań
1. Po przesłuchaniu dyrektora odpowiedzialnego lub jego przedstawiciela rzecznik praw stron określa datę, czas trwania oraz miejsce przesłuchania. W przypadku złożenia przez zainteresowane strony lub przez służby Komisji wniosku o odroczenie rzecznik praw stron podejmuje decyzję w sprawie zezwolenia na takie odroczenie.
2. W stosownych przypadkach rzecznik praw stron może zorganizować spotkanie przygotowawcze z zainteresowanymi stronami lub ze służbami Komisji odpowiedzialnymi za dochodzenie oraz z innymi służbami, aby w miarę możliwości zidentyfikować i wyjaśnić wszelkie kwestie faktyczne lub prawne, które zostaną poruszone podczas przesłuchania. W tym celu rzecznik praw stron może zażądać od uczestników przesłuchania wszelkich informacji niezbędnych do przygotowania przesłuchania.
3. Rzecznik praw stron przygotowuje porządek każdego przesłuchania, który udostępnia się wszystkim uczestnikom przed przesłuchaniem.
4. Rzecznik praw stron może, w odpowiednim czasie po terminie składania uwag w sprawie ustaleń i przed przesłuchaniem z udziałem stron, wezwać uczestników do składania zapytań dotyczących informacji przestawionych przez inne zainteresowane strony.
5. W stosownych przypadkach, z uwagi na konieczność zapewnienia właściwego przygotowania przesłuchania z udziałem stron oraz w szczególności wyjaśnienia, w miarę możliwości, kwestii faktycznych, rzecznik praw stron może, po przesłuchaniu dyrektora odpowiedzialnego lub jego przedstawiciela, dostarczyć z wyprzedzeniem stronom zaproszonym do udziału w przesłuchaniu wykaz kwestii, w odniesieniu do których chciałby uzyskać ich opinię.
6. Rzecznik praw stron może również zażądać wcześniejszego pisemnego powiadomienia o zasadniczej treści oświadczenia, jakie uczestnicy każdego przesłuchania zamierzają złożyć.
7. Rzecznik praw stron może zaprosić do udziału w przesłuchaniach ekspertów zewnętrznych. Zainteresowane strony i służby Komisji mogą zwrócić się do rzecznika praw stron o dopuszczenie ekspertów zewnętrznych do udziału w przesłuchaniach. Wnioski takie rozpatruje rzecznik praw stron. Eksperci zewnętrzni zaproszeni do udziału w przesłuchaniu są zobowiązani do podpisania umowy o poufności.
8. Eksperci zewnętrzni mogą zostać poproszeni o dostarczenie wszelkich stosownych analiz, sprawozdań lub publikacji, które zostaną włączone do akt sprawy i udostępnione wszystkim uczestnikom w miarę możliwości przed przesłuchaniem.
Artykuł 10
Prowadzenie przesłuchań
1. Rzecznik praw stron ponosi pełną odpowiedzialność za prowadzenie przesłuchania. Rzecznik praw stron gwarantuje prowadzenie przesłuchania we właściwy sposób, aby zapewnić sprawiedliwość samego przesłuchania oraz każdej podjętej w jego następstwie decyzji.
2. Przesłuchania są niejawne. Rzecznik praw stron podejmuje decyzję, które osoby należy przesłuchać w imieniu zainteresowanej strony oraz czy osoby te należy przesłuchiwać oddzielnie, czy w obecności innych osób zaproszonych do udziału w przesłuchaniu. W tym ostatnim przypadku należy wziąć pod uwagę uzasadniony interes zainteresowanych stron związany z ochroną ich tajemnic handlowych oraz innych poufnych informacji.
3. Rzecznik praw stron może zezwolić uczestnikom na zadawanie pytań i udzielanie odpowiedzi na pytania podczas przesłuchania.
4. Jeżeli rzecznik praw stron zezwolił na udział w przesłuchaniu ekspertów zewnętrznych, zapewnia tym ekspertom możliwość przedstawienia opinii oraz udzielenia odpowiedzi na pytania innych uczestników przesłuchania.
5. W stosownych przypadkach po zakończeniu przesłuchania i po przesłuchaniu dyrektora odpowiedzialnego lub jego przedstawiciela rzecznik praw stron, mając na uwadze konieczność zapewnienia prawa do bycia wysłuchanym, może zezwolić zainteresowanym stronom na przedstawienie dalszych pisemnych uwag. Rzecznik praw stron ustala termin składania uwag. Pisemne uwagi otrzymane po tym terminie mogą nie zostać uwzględnione.
Artykuł 11
Działania następcze podjęte w wyniku przesłuchań
1. Rzecznik praw stron sporządza protokół z przesłuchań lub streszczenie przesłuchań:
a)
w przypadku przesłuchań z udziałem zainteresowanych stron o odmiennych interesach protokół lub streszczenie udostępnia się wszystkim uczestnikom przesłuchania i włącza do akt sprawy dostępnych do wglądu dla zainteresowanych stron;
b)
w przypadku przesłuchań z udziałem jednej zainteresowanej strony lub grupy zainteresowanych stron o zbliżonych interesach oraz służb Komisji protokół lub streszczenie udostępnia się wszystkim uczestnikom przesłuchania. Uczestnicy ci mogą złożyć uzasadniony wniosek o utajnienie niektórych informacji zawartych w protokole lub w streszczeniu. Rzecznik praw stron podejmuje decyzję w sprawie tych wniosków po przesłuchaniu służb Komisji odpowiedzialnych za dochodzenie oraz, w stosownych przypadkach, innych służb. Wersję protokołu z przesłuchania lub streszczenia przesłuchania nieopatrzona klauzulą poufności włącza się do akt sprawy dostępnych do wglądu dla zainteresowanych stron.
2. Rzecznik praw stron może przekazać zalecenia służbom Komisji odpowiedzialnym za dochodzenie zgodnie z art. 4 ust. 4 niniejszej decyzji. Służby Komisji odpowiedzialne za dochodzenie informują w odpowiednim terminie przez przyjęciem ostatecznej wersji aktu prawnego rzecznika praw stron, czy i w jaki sposób uwzględniły te zalecenia, oraz przekazują rzecznikowi praw stron egzemplarz projektu aktu prawnego.
3. Rzecznik praw stron przedstawia członkowi Komisji odpowiedzialnemu za politykę handlową regularne sprawozdania dotyczące przesłuchań z udziałem poszczególnych zainteresowanych stron lub grupy zainteresowanych stron o zbliżonych interesach, przekazując kopię dyrektorowi generalnemu, jak określono w art. 18 niniejszej decyzji, chyba że w danym przypadku niezbędne jest niezwłoczne wydanie zalecenia dla członka Komisji odpowiedzialnego za politykę handlową lub dla dyrektora generalnego.
4. Wszelkie zalecenia skierowane do służb Komisji odpowiedzialnych za dochodzenie oraz sprawozdania i uwagi wystosowane przez rzecznika praw stron do członka Komisji odpowiedzialnego za politykę handlową i do dyrektora generalnego uznaje się na poufne dokumenty wewnętrzne.
5. W przypadku przesłuchania z udziałem stron rzecznik praw stron sporządza pisemne sprawozdanie końcowe dotyczące przestrzegania praw zainteresowanych stron. Rzecznik praw stron może dostosowywać to sprawozdanie do wszelkich zmian w projekcie aktu prawnego do chwili sporządzenia wersji ostatecznej aktu prawnego.
Artykuł 12
Dostęp do akt
1. Strona podająca się za zainteresowaną stronę może zwrócić się do rzecznika praw stron o zweryfikowanie podjętej przez służby Komisji odpowiedzialne za dochodzenie decyzji o odmowie udzielenia tej stronie, w odpowiednim czasie, wglądu do dostępnych akt sprawy lub do konkretnego dokumentu znajdującego się w posiadaniu Komisji. Rzecznik praw stron rozpatruje sprawę i podejmuje decyzję w sprawie udzielenia częściowego lub całkowitego dostępu do akt lub do wskazanego dokumentu.
2. Rzecznik praw stron określa terminy, w których służby Komisji odpowiedzialne za dochodzenie zapewniają taki dostęp.
Artykuł 13
Poufność
1. Rzecznika praw stron obowiązują zasady ogólne dotyczące poufności informacji przedstawionych przez zainteresowane strony w ramach postępowań administracyjnych przed Komisją.
2. Zainteresowana strona lub służby Komisji odpowiedzialne za dochodzenie mogą zwrócić się do rzecznika praw stron o podjęcie decyzji w sprawie poufnego charakteru dokumentu znajdującego się w posiadaniu służb Komisji odpowiedzialnych za dochodzenie.
Artykuł 14
Niepoufne streszczenia poufnych informacji
1. Zainteresowana strona może zwrócić się do rzecznika praw stron o przegląd oceny służb Komisji odpowiedzialnych za dochodzenie w sprawie tego, czy niepoufne streszczenie poufnych informacji przedstawionych podczas dochodzenia jest na tyle szczegółowe, że umożliwia dostateczne zrozumienie istoty informacji przekazanych z klauzulą poufności.
2. Jeżeli służby Komisji odpowiedzialne za dochodzenie zamierzają pominąć dokument lub informacje, w odniesieniu do których zainteresowana strona odmówiła przedstawienia niepoufnego streszczenia, strona ta może zwrócić się do rzecznika praw stron o wydanie decyzji w tej sprawie.
3. Wniosek rozpatruje rzecznik praw stron. Jeżeli rzecznik praw stron uzna, że niepoufne streszczenie nie jest dostatecznie szczegółowe, umożliwia zainteresowanej stronie, która przedstawiła streszczenie, skomentowanie i poprawę streszczenia w odpowiednim czasie.
4. W przypadku przedstawienia przez zainteresowaną stronę, która przekazała poufne informacje, niekompletnego streszczenia lub uzasadnień, które nie mogą zostać zaakceptowane, bądź niepodjęcia przez nią działań rzecznik praw stron podejmuje decyzję w sprawie pominięcia poufnych informacji, w odniesieniu do których nie przedstawiono żadnego niepoufnego streszczenia zgodnie z odpowiednimi przepisami rozporządzeń podstawowych.
Artykuł 15
Dostęp do informacji z natury poufnych, niewchodzących w zakres streszczenia
Na wniosek zainteresowanej strony rzecznik praw stron może przeanalizować informacje poufne z natury i niewchodzące w zakres streszczenia, do których ta strona nie ma dostępu, w celu sprawdzenia, w jaki sposób służby Komisji odpowiedzialne za dochodzenie wykorzystały te informacje.
Rzecznik praw stron informuje wnioskującą zainteresowaną stronę o tym, czy według niego:
a)
informacje, których udostępnienia stronie odmówiono, są istotne z punktu widzenia obrony tej strony; oraz
b)
w stosownych przypadkach służby odpowiedzialne za dochodzenie odpowiednio uwzględniły te informacje w faktach i ustaleniach, na których oparły swoje wnioski.
Artykuł 16
Przedłużanie terminów
1. Wniosek o przedłużenie terminów lub przełożenie terminów odpowiedzi na pytania kwestionariusza, przedstawiania informacji dodatkowych, wizyt na miejscu lub przesyłania komentarzy dotyczących ujawnienia ustaleń zainteresowana strona kieruje w pierwszej kolejności do służb Komisji odpowiedzialnych za dochodzenie. Wniosek taki należy złożyć w stosownym terminie przed upływem terminu pierwotnego. W przypadku odrzucenia takiego wniosku lub uznania przez zainteresowaną stronę, że przedłużony termin jest zbyt krótki, strona ta może złożyć, przed upływem pierwotnego terminu, uzasadniony wniosek do rzecznika praw stron o ponowne rozpatrzenie sprawy. Po przesłuchaniu dyrektora odpowiedzialnego lub jego przedstawiciela rzecznik praw stron może przedłużyć termin lub odrzucić wniosek.
2. Służby Komisji nie podejmują działań w odnośnej sprawie przed podjęciem decyzji przez rzecznika praw stron.
3. Rzecznik praw stron podejmuje decyzję z należytym uwzględnieniem szczególnych okoliczności wniosku oraz ograniczeń czasowych związanych z postępowaniem.
Artykuł 17
Udział w spotkaniach komitetów
Rzecznik praw stron może uczestniczyć w spotkaniach komitetów. W stosownych przypadkach rzecznik praw stron może udzielić odpowiedzi na pytania państw członkowskich, o ile pytania te dotyczą charakteru jego interwencji w postępowaniach.
Artykuł 18
Sprawozdania rzecznika praw stron
1. Na koniec każdego roku rzecznik praw stron sporządza sprawozdanie roczne. Sprawozdanie roczne zawiera informacje na temat przypadków, w których rzecznik praw stron interweniował, rodzaju wydanych przez niego decyzji i zaleceń oraz wszelkich zaleceń mających na celu usprawnienie postępowań w sprawie handlu. Sprawozdanie jest skierowane do członka Komisji odpowiedzialnego za politykę handlową. Dyrektor generalny ds. handlu oraz zainteresowane dyrekcje otrzymują kopie sprawozdania.
2. Streszczenia sprawozdania rocznego przekazuje się państwom członkowskim i Parlamentowi Europejskiemu oraz publikuje na stronach internetowych rzecznika praw stron.
3. Rzecznik praw stron sporządza regularne sprawozdania dla członka Komisji odpowiedzialnego za politykę handlową, zawierające podsumowanie jego działań oraz kwestii, które wynikły w trakcie tych działań. W sprawozdaniu wyszczególnia się główne sprawy polityczne, decyzje i zalecenia wydane przez rzecznika praw stron oraz sposób uwzględnienia tych zaleceń przez służby Komisji odpowiedzialne za dochodzenie. Kopię przedmiotowego sprawozdania przekazuje się dyrektorowi generalnemu ds. handlu.
4. Rzecznik praw stron sporządza sprawozdanie z każdego przesłuchania z udziałem zainteresowanych stron o odmiennych interesach oraz, w ramach wypełniania swojej roli doradczej, może przedstawiać członkowi Komisji odpowiedzialnemu za politykę handlową oraz dyrektorowi generalnemu sprawozdania dotyczące wszelkich innych kwestii wynikających z danego postępowania w sprawie handlu lub w inny sposób istotnych z punktu widzenia skutecznego stosowania zasad prawa Unii Europejskiej w ramach postępowań w sprawie handlu.
5. Sprawozdanie końcowe rzecznika praw stron z przesłuchań z udziałem stron przekazuje się członkowi Komisji odpowiedzialnemu za politykę handlową, dyrektorowi generalnemu ds. handlu i dyrektorowi odpowiedzialnemu. Przedstawia się je właściwym przedstawicielom państw członkowskich oraz zainteresowanych stron.
Artykuł 19
Przepisy przejściowe
Niniejszą decyzję stosuje się do postępowań prowadzonych w chwili jej wejścia w życie, ale w ramach których nie ujawniono ostatecznych ustaleń.
Kroki proceduralne podjęte przed wejściem w życie niniejszej decyzji pozostają nadal w mocy.
Artykuł 20
Wejście w życie
Niniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Sporządzono w Brukseli dnia 29 lutego 2012 r.