ROZHODNUTÍ RADY 2010/638/SZBP
ze dne 25. října 2010
o omezujících opatřeních vůči Guinejské republice
RADA EVROPSKÉ UNIE,
s ohledem na Smlouvu o Evropské unii, a zejména na článek 29 této smlouvy,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Dne 27. října 2009 přijala Rada společný postoj 2009/788/SBZP o omezujících opatřeních vůči Guinejské republice (1) v reakci na násilný zákrok bezpečnostních sil proti politickým demonstrantům, k němuž došlo dne 28. září 2009 v Konakry.
(2)
Dne 22. prosince 2009 přijala Rada rozhodnutí 2009/1003/SZBP, kterým se mění společný postoj 2009/788/SZBP (2), zahrnující další omezující opatření.
(3)
Dne 29. března 2010 přijala Rada rozhodnutí 2010/186/SZBP, kterým se mění společný postoj 2009/788/SZBP (3).
(4)
Na základě opětovného přezkumu společného postoje 2009/788/SZBP by platnost omezujících opatření měla být prodloužena do 27. října 2011.
(5)
Prováděcí opatření Unie jsou stanovena v nařízení Rady (EU) č. 1284/2009 ze dne 22. prosince 2009 o zavedení některých zvláštních omezujících opatření vůči Guinejské republice (4),
PŘIJALA TOTO ROZHODNUTÍ:
Článek 1
1. Zakazuje se prodej, dodávky, převod nebo vývoz zbraní a souvisejícího materiálu všech typů včetně zbraní a střeliva, vojenských vozidel a vojenského vybavení, polovojenského vybavení a náhradních dílů k výše uvedenému, jakož i vybavení, které může být použito k vnitřní represi, do Guinejské republiky státními příslušníky členských států nebo z území členských států nebo za použití plavidel či letadel členských států, a to bez ohledu na to, zda výše uvedené položky pocházejí z území členských států či nikoli.
2. Zakazuje se:
a)
přímo či nepřímo poskytovat technickou pomoc, zprostředkovatelské služby nebo jiné služby související s položkami uvedenými v odstavci 1 anebo související s poskytováním, výrobou, udržováním a užíváním těchto položek jakékoli fyzické či právnické osobě, subjektu nebo orgánu v Guinejské republice nebo pro použití v této zemi;
b)
přímo či nepřímo poskytovat finanční prostředky nebo finanční pomoc v souvislosti s položkami uvedenými v odstavci 1, což zahrnuje zejména dotace, půjčky a pojištění vývozního úvěru pro jakýkoli prodej, dodávku, převod nebo vývoz těchto položek, anebo v souvislosti s poskytováním příslušného technického výcviku, zprostředkovatelských služeb nebo jiných služeb jakékoli právnické nebo fyzické osobě, subjektu nebo orgánu v Guinejské republice nebo pro použití v této zemi;
c)
vědomě a úmyslně se účastnit činností, jejichž cílem nebo následkem je obcházení zákazů uvedených v písmenu a) nebo b).
Článek 2
1. Článek 1 se nevztahuje na:
a)
prodej, dodávky, předávání nebo vývoz nesmrtonosného vojenského vybavení nebo vybavení, které může být použito k vnitřním represím, určené výhradně pro humanitární nebo ochranné účely nebo pro programy budování institucí prováděné Organizací spojených národů (OSN) a Evropskou unií nebo takového vybavení určeného pro operace Unie a OSN pro řešení krizí,
b)
prodej, dodávky, převod nebo vývoz nebojových vozidel vyrobených za použití materiálů, jež poskytují balistickou ochranu, nebo těmito materiály vybavených, která jsou určena pouze pro ochranu personálu Unie a jejích členských států v Guinejské republice,
c)
poskytování technické pomoci, zprostředkovatelských služeb a jiných služeb spojených s takovým vybavením nebo s takovými programy a operacemi,
d)
poskytování finančních prostředků a finanční pomoci spojených s takovým vybavením nebo s takovými programy a operacemi,
pod podmínkou, že tento vývoz byl předem schválen příslušným orgánem.
2. Článek 1 se nevztahuje na ochranné oděvy, včetně neprůstřelných vest a vojenských přileb, dočasně vyvážené do Guinejské republiky zaměstnanci OSN, zaměstnanci Unie nebo jejích členských států, zástupci sdělovacích prostředků a pracovníky humanitárních a rozvojových organizací a doprovodným personálem pouze pro jejich osobní potřebu.
Článek 3
1. Členské státy přijmou nezbytná opatření, aby zabránily vstupu jednotlivých členů NCDD a osob s nimi spojených, jak je uvedeno v příloze, na svá území nebo jejich průjezdu přes ně.
2. Odstavec 1 nezavazuje členské státy k odmítnutí vstupu svých státních příslušníků na své území.
3. Odstavcem 1 nejsou dotčeny případy, kdy je členský stát vázán povinností podle mezinárodního práva, zejména:
a)
jako hostitelská země mezinárodní mezivládní organizace,
b)
jako hostitelská země mezinárodní konference svolané OSN nebo konané pod její záštitou,
c)
podle mnohostranné dohody o výsadách a imunitách nebo
d)
podle smlouvy o smíru z roku 1929 (Lateránský pakt) uzavřené mezi Svatým stolcem (Vatikánským městským státem) a Itálií.
4. Odstavec 3 se vztahuje také na případy, kdy je členský stát hostitelskou zemí Organizace pro bezpečnost a spolupráci v Evropě (OBSE).
5. Rada musí být řádně informována o všech případech, kdy členský stát udělí výjimku podle odstavce 3 nebo 4.
6. Členské státy mohou udělit výjimky z opatření uložených podle odstavce 1, pokud je cesta odůvodněná na základě naléhavé humanitární potřeby nebo na základě účasti na mezivládních setkáních, včetně setkání podporovaných Unií, nebo těch, kdy je hostitelem členský stát vykonávající předsednictví úřadu OBSE, je-li politický dialog veden tak, že přímo podporuje demokracii, lidská práva a právní stát v Guinejské republice.
7. Členský stát, který si přeje udělit výjimky podle odstavce 6, tuto skutečnost písemně oznámí Radě. Výjimka se pokládá za udělenou, pokud jeden nebo více členů Rady nevznese písemně námitku do dvou pracovních dnů od obdržení oznámení o navrhované výjimce. Pokud jeden nebo více členů Rady vznese námitku, může o udělení navrhované výjimky rozhodnout Rada kvalifikovanou většinou.
8. Pokud členský stát podle odstavců 3, 4, 6 a 7 povolí osobám uvedeným v příloze vstup na své území nebo průjezd přes ně, je povolení omezeno na účel, pro který bylo uděleno, a na osoby, kterých se týká.
Článek 4
1. Zmrazují se veškeré finanční prostředky a hospodářské zdroje, které náleží nebo jsou vlastněny, drženy či ovládány jednotlivými členy CNDD a fyzickými nebo právnickými osobami, subjekty nebo orgány s nimi spojenými, jak jsou uvedeny v příloze.
2. Žádné finanční prostředky a hospodářské zdroje se přímo či nepřímo nezpřístupní fyzickým či právnickým osobám, subjektům nebo orgánům uvedeným v příloze nebo v jejich prospěch.
3. Příslušné orgány členských států mohou povolit uvolnění určitých zmrazených finančních prostředků nebo hospodářských zdrojů nebo zpřístupnění některých zmrazených finančních prostředků nebo hospodářských zdrojů za podmínek, které považují za vhodné, pokud rozhodnou, že dotyčné finanční prostředky nebo hospodářské zdroje jsou:
a)
nezbytné pro uspokojení základních potřeb osob uvedených v příloze a na nich závislých rodinných příslušníků, včetně úhrad za potraviny, nájemného nebo hypotéky, plateb za léky a lékařskou péči, daní, pojistného a poplatků za veřejné služby,
b)
určeny výlučně k úhradě přiměřených poplatků za odborné výkony a k náhradě výdajů vzniklých v souvislosti s poskytováním právních služeb,
c)
určené výlučně k hrazení poplatků nebo nákladů na běžné vedení nebo správu zmrazených finančních prostředků nebo hospodářských zdrojů nebo
d)
nezbytné pro úhradu mimořádných výdajů, pokud příslušný orgán oznámí všem ostatním příslušným orgánům a Komisi alespoň dva týdny před udělením povolení důvody, proč se domnívá, že by mělo být konkrétní povolení uděleno.
Členský stát uvědomí ostatní členské státy a Komisi o každém povolení uděleném podle tohoto odstavce.
4. Odchylně od článku 1 mohou příslušné orgány členského státu povolit uvolnění některých zmrazených finančních prostředků nebo hospodářských zdrojů, pokud jsou splněny tyto podmínky:
a)
finanční prostředky nebo hospodářské zdroje jsou předmětem soudcovského, správního nebo rozhodčího zástavního práva, které vzniklo přede dnem, kdy byly fyzické nebo právnické osoby, subjekty nebo orgány uvedené v čl. 4 odst. 1 zařazeny do přílohy, nebo se na ně vztahuje před tímto dnem vynesené soudní, správní nebo arbitrážní rozhodnutí,
b)
finanční prostředky nebo hospodářské zdroje budou použity výlučně k uspokojení pohledávek zajištěných takovým zástavním právem nebo uznaných jako platné takovým rozhodnutím v mezích stanovených platnými právními předpisy, kterými se řídí práva osob uplatňujících takové nároky,
c)
zástavní právo nebo rozhodnutí není ve prospěch fyzické nebo právnické osoby, subjektu či orgánu uvedeného v příloze a
d)
uznání zástavního práva nebo rozhodnutí není v rozporu s veřejným pořádkem v daném členském státě.
Členský stát uvědomí ostatní členské státy a Komisi o každém povolení uděleném podle tohoto odstavce.
5. Odstavec 2 se nepoužije na připsání k zmrazeným účtům:
a)
úroků nebo jiných výnosů z těchto účtů nebo
b)
plateb splatných podle smluv, dohod nebo závazků, které byly uzavřeny nebo vznikly přede dnem, od nějž se na tyto účty vztahuje společný postoj 2008/788/SZBP,
pokud se na takové úroky, jiné výnosy a platby nadále vztahuje odstavec 1.
Článek 5
1. Na základě politického vývoje v Guinejské republice Rada na návrh členského státu nebo vysokého představitele Unie pro zahraniční věci a bezpečnostní politiku přijme změny seznamu obsaženého v příloze.
2. Rada sdělí dotčené osobě své rozhodnutí včetně důvodů zařazení na seznam, a to buď přímo, je-li známa adresa, nebo zveřejněním oznámení, a tím jí umožní se k této záležitosti vyjádřit.
3. Jsou-li předloženy připomínky nebo nové podstatné důkazy, Rada své rozhodnutí přezkoumá a dotčenou osobu o této skutečnosti informuje.
Článek 6
Pro dosažení co největšího účinku uvedených opatření EU vybízí třetí státy, aby přijaly omezující opatření podobná těm, která jsou obsažena v tomto rozhodnutí.
Článek 7
Společný postoj 2009/788/SZBP se zrušuje.
Článek 8
1. Toto rozhodnutí vstupuje v platnost dnem přijetí.
2. Toto rozhodnutí se použije do 27. října 2011. Je průběžně přezkoumáváno. Pokud bude mít Rada za to, že jeho cílů nebylo dosaženo, může být odpovídajícím způsobem prodlouženo nebo změněno.
V Lucemburku dne 25. října 2010.
DECYZJA RADY 2010/638/WPZiB
z dnia 25 października 2010 r.
w sprawie środków ograniczających wobec Republiki Gwinei
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 29,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
W dniu 27 października 2009 r. Rada przyjęła wspólne stanowisko 2009/788/WPZiB w sprawie środków ograniczających wobec Republiki Gwinei (1), co było odpowiedzią na brutalne stłumienie przez siły bezpieczeństwa demonstracji politycznych w Konakry w dniu 28 września 2009 r.
(2)
W dniu 22 grudnia 2009 r. Rada przyjęła decyzję 2009/1003/WPZiB zmieniającą wspólne stanowisko 2009/788/WPZiB (2), obejmującą dodatkowe środki ograniczające.
(3)
W dniu 29 marca 2010 r. Rada przyjęła decyzję 2010/186/WPZiB zmieniającą wspólne stanowisko 2009/788/WPZiB (3).
(4)
Na podstawie przeglądu wspólnego stanowiska 2009/788/WPZiB obowiązywanie środków ograniczających należy przedłużyć do dnia 27 października 2011 r.
(5)
Unijne środki wykonawcze są zawarte w rozporządzeniu Rady (UE) nr 1284/2009 z dnia 22 grudnia 2009 r. wprowadzającym pewne szczególne środki ograniczające wobec Republiki Gwinei (4),
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
1. Sprzedaż, dostawa, przekazywanie lub wywóz do Republiki Gwinei wszelkich typów uzbrojenia i materiałów z nim związanych, łącznie z bronią i amunicją, pojazdami wojskowymi i sprzętem wojskowym, sprzętem paramilitarnym i częściami zamiennymi do wyżej wymienionych, jak również sprzętu, który mógłby zostać wykorzystany do stosowania wewnętrznych represji, przez obywateli państw członkowskich lub z terytoriów państw członkowskich lub z użyciem statków pod ich banderą lub ich samolotów flagowych, są zabronione niezależnie od tego, czy pochodzą z terytoriów tych państw członkowskich.
2. Zabrania się:
a)
dostarczania, bezpośrednio lub pośrednio, pomocy technicznej, usług pośrednictwa lub innych usług związanych z przedmiotami, o których mowa w ust. 1, lub związanych z zaopatrzeniem, produkcją, konserwacją i używaniem takich przedmiotów przeciw jakiejkolwiek osobie fizycznej lub prawnej, podmiotowi lub organowi lub w celu wykorzystania na terenie Republiki Gwinei;
b)
finansowania, bezpośrednio lub pośrednio lub udzielania pomocy finansowej związanej z przedmiotami, o których mowa w ust. 1, w tym w szczególności dotacji, pożyczek i ubezpieczeń kredytów wywozowych, w odniesieniu do jakiejkolwiek sprzedaży, dostawy, przekazywania lub wywozu takich przedmiotów, lub w odniesieniu do przyznania związanej z tym pomocy technicznej, usług pośrednictwa lub innych usług jakiejkolwiek osobie fizycznej lub prawnej, podmiotowi lub organowi lub w celu wykorzystania na terenie Republiki Gwinei;
c)
świadomego i celowego udziału w działaniach, których celem lub skutkiem jest ominięcie zakazów, o których mowa w lit. a) lub b).
Artykuł 2
1. Art. 1 nie stosuje się do:
a)
sprzedaży, dostawy, przekazywania lub wywozu nieśmiercionośnego sprzętu wojskowego lub sprzętu, który mógłby zostać wykorzystany do stosowania wewnętrznych represji, przeznaczonego wyłącznie do użytku w celach humanitarnych lub ochronnych, lub do wykorzystania w ramach programów rozwoju instytucjonalnego Organizacji Narodów Zjednoczonych (ONZ) i Unii Europejskiej lub w ramach prowadzonych przez Unię i ONZ operacji zarządzania kryzysowego;
b)
sprzedaży, dostawy, przekazywania lub wywozu pojazdów niebojowych, które zostały wyprodukowane lub wyposażone w materiały w celu zapewnienia ochrony przed pociskami balistycznymi i które przeznaczone są wyłącznie do wykorzystania w Republice Gwinei do celów obronnych przez personel Unii i jej państw członkowskich,
c)
dostarczania pomocy technicznej, usług pośrednictwa i innych usług związanych z takim sprzętem lub takimi programami i operacjami;
d)
finansowania ani dostarczania pomocy finansowej związanej z takim sprzętem lub takimi programami i operacjami;
pod warunkiem uprzedniego zatwierdzenia takiego wywozu i pomocy przez odpowiedni właściwy organ.
2. Art. 1 nie ma zastosowania do odzieży ochronnej, w tym kamizelek kuloodpornych i hełmów wojskowych, czasowo wywożonych do Republiki Gwinei wyłącznie do użytku osobistego personelu ONZ, personelu Unii lub jej państw członkowskich, przedstawicieli mediów, pracowników organizacji humanitarnych i rozwojowych oraz personelu pomocniczego.
Artykuł 3
1. Państwa członkowskie podejmują niezbędne środki, aby uniemożliwić wjazd na swoje terytoria lub przejazd przez nie wymienionym w załączniku poszczególnym członkom Krajowej Rady Demokracji i Rozwoju (CNDD) i osobom z nimi powiązanym.
2. Ust. 1 nie zobowiązuje państw członkowskich do odmowy wjazdu własnym obywatelom na swoje terytorium.
3. Ust. 1 pozostaje bez uszczerbku dla przypadków, w których państwo członkowskie jest związane następującymi zobowiązaniami z zakresu prawa międzynarodowego:
a)
państwo to jest państwem przyjmującym międzynarodową organizację międzyrządową;
b)
państwo to jest państwem przyjmującym międzynarodowej konferencji zwołanej przez ONZ lub pod jej auspicjami;
c)
zastosowanie ma umowa wielostronna przyznająca przywileje i immunitety; lub
d)
zastosowanie ma traktat pojednawczy z 1929 roku (traktat laterański) zawarty między Stolicą Apostolską (Państwem Watykańskim) a Włochami.
4. Uznaje się, że ust. 3 ma zastosowanie również w przypadkach, gdy dane państwo członkowskie jest państwem przyjmującym Organizację Bezpieczeństwa i Współpracy w Europie (OBWE).
5. Rada jest należycie informowana o wszystkich przypadkach przyznania przez państwo członkowskie zwolnienia na mocy ust. 3 lub 4.
6. Państwa członkowskie mogą przyznawać zwolnienia ze środków nałożonych na mocy ust. 1 w przypadkach, gdy podróż jest uzasadniona pilną potrzebą humanitarną lub uczestnictwem w posiedzeniu międzyrządowym, włącznie z posiedzeniami promowanymi przez Unię lub posiedzeniami, których gospodarzem jest państwo członkowskie sprawujące przewodnictwo w OBWE i na których prowadzony jest dialog polityczny bezpośrednio wspierający demokrację, prawa człowieka i praworządność w Republice Gwinei.
7. Państwo członkowskie zamierzające przyznać zwolnienia, o których mowa w ust. 6, powiadamia o tym Radę na piśmie. Zwolnienie uważa się za przyznane, chyba że jeden lub więcej członków Rady wniesie sprzeciw na piśmie w terminie dwóch dni roboczych od otrzymania powiadomienia o proponowanym zwolnieniu. W przypadku gdy co najmniej jeden członek Rady zgłosi sprzeciw, Rada, stanowiąc większością kwalifikowaną, może postanowić o przyznaniu proponowanego zwolnienia.
8. W przypadkach gdy zgodnie z ust. 3, 4, 6 i 7 państwo członkowskie zezwala na wjazd na swoje terytorium lub przejazd przez nie osób wymienionych w załączniku, zezwolenie to zostaje ograniczone do celów, do których zostało udzielone, i do osób, których dotyczy.
Artykuł 4
1. Zamrożone zostają wszystkie środki finansowe i zasoby gospodarcze stanowiące własność lub będące w posiadaniu lub pod kontrolą wymienionych w załączniku poszczególnych członków CNDD oraz osób fizycznych lub prawnych, podmiotów lub organów z nimi powiązanych.
2. Nie udostępnia się - bezpośrednio ani pośrednio - osobom fizycznym lub prawnym, podmiotom lub organom wymienionym w załączniku, ani też na ich rzecz, żadnych środków finansowych ani zasobów gospodarczych.
3. Właściwy organ państwa członkowskiego może zezwolić na odblokowanie niektórych zamrożonych środków finansowych lub zasobów gospodarczych lub na udostępnienie niektórych środków finansowych lub zasobów gospodarczych na warunkach, jakie uznaje za stosowne, po ustaleniu, że środki finansowe lub zasoby gospodarcze, o których mowa, są:
a)
niezbędne, aby zaspokoić podstawowe potrzeby osób wymienionych w załączniku i członków ich rodzin pozostających na ich utrzymaniu, między innymi na pokrycie płatności związanych z żywnością, czynszem lub kredytem hipotecznym, lekarstwami i leczeniem, podatkami, składkami ubezpieczeniowymi i opłatami za media;
b)
przeznaczone wyłącznie na pokrycie uzasadnionych kosztów honorariów oraz zwrotu poniesionych wydatków związanych ze świadczeniem usług prawniczych;
c)
przeznaczone wyłącznie na pokrycie należności lub opłat za obsługę w odniesieniu do rutynowego utrzymywania lub przechowywania zamrożonych środków finansowych lub zasobów gospodarczych; lub
d)
niezbędne do pokrycia wydatków nadzwyczajnych, pod warunkiem że właściwy organ poinformował właściwy organ innego państwa członkowskiego oraz Komisję co najmniej dwa tygodnie przed udzieleniem zezwolenia o powodach stwierdzenia, że specjalne zezwolenie powinno zostać przyznane.
Państwo członkowskie informuje pozostałe państwa członkowskie oraz Komisję o wszelkich zezwoleniach przyznanych na podstawie niniejszego ustępu.
4. Na zasadzie odstępstwa od ust. 1 właściwe organy państwa członkowskiego mogą zezwolić na odblokowanie niektórych zamrożonych środków finansowych lub zasobów gospodarczych, o ile spełnione są następujące warunki:
a)
środki finansowe lub zasoby gospodarcze są przedmiotem zastawu sądowego, administracyjnego lub arbitrażowego ustanowionego przed dniem, w którym osoba fizyczna lub prawna, podmiot lub organ, o których mowa w art. 4 ust. 1, zostali umieszczeni w wykazie lub są przedmiotem orzeczenia sądowego, administracyjnego lub arbitrażowego wydanego przed tym dniem;
b)
środki finansowe lub zasoby gospodarcze zostaną wykorzystane wyłącznie do celów uznania roszczeń zabezpieczonych takim zastawem lub uznanych za ważne w takim orzeczeniu, w granicach określonych w mających zastosowanie przepisach i zasadach regulujących prawa osób, których dotyczą takie roszczenia;
c)
zastaw lub orzeczenie nie zostały ustanowione na rzecz wymienionych w załączniku osób fizycznych lub prawnych, podmiotów lub organów; oraz
d)
uznanie zastawu lub orzeczenia nie jest sprzeczne z porządkiem publicznym w danym państwie członkowskim.
Państwo członkowskie informuje pozostałe państwa członkowskie oraz Komisję o wszelkich zezwoleniach przyznanych na podstawie niniejszego ustępu.
5. Ust. 2 nie stosuje się do środków powiększających saldo zamrożonych funduszy, będących:
a)
odsetkami lub innymi dochodami z tych rachunków; lub
b)
płatnościami należnymi z tytułu umów, porozumień lub zobowiązań, które zostały zawarte lub powstały przed datą objęcia tych rachunków wspólnym stanowiskiem 2009/788/WPZiB,
pod warunkiem że wszystkie takie odsetki, inne dochody i płatności nadal podlegają ust. 1.
Artykuł 5
1. Rada, stanowiąc na wniosek państwa członkowskiego lub Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa, w stosownych przypadkach przyjmuje zmiany do wykazu znajdującego się w załączniku, wymagane w związku z rozwojem sytuacji politycznej w Republice Gwinei.
2. Rada przekazuje swoją decyzją, wraz z uzasadnieniem umieszczenia w wykazie, danej osobie bezpośrednio - gdy adres jest znany - lub w drodze opublikowania ogłoszenia, umożliwiając tej osobie przedstawienie uwag.
3. W przypadku gdy zostaną zgłoszone uwagi lub przedstawione istotne nowe dowody, Rada dokonuje przeglądu swojej decyzji i odpowiednio informuje daną osobę.
Artykuł 6
W celu maksymalizacji oddziaływania wspomnianych powyżej środków, UE zachęca państwa trzecie do przyjmowania środków ograniczających podobnych do tych zawartych w niniejszej decyzji.
Artykuł 7
Niniejszym uchyla się wspólne stanowisko 2009/788/WPZiB.
Artykuł 8
1. Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.
2. Niniejszą decyzję stosuje się do dnia 27 października 2011 r. Niniejsza decyzja jest przedmiotem ciągłego przeglądu. Może być odpowiednio odnawiana lub zmieniana, jeżeli Rada uzna, że jej cele nie zostały osiągnięte.
Sporządzono w Luksemburgu dnia 25 października 2010 r.