SMĚRNICE EVROPSKÉHO PARLAMENTU A RADY 2010/73/EU
ze dne 24. listopadu 2010,
kterou se mění směrnice 2003/71/ES o prospektu, který má být zveřejněn při veřejné nabídce nebo přijetí cenných papírů k obchodování, a směrnice 2004/109/ES o harmonizaci požadavků na průhlednost týkajících se informací o emitentech, jejichž cenné papíry jsou přijaty k obchodování na regulovaném trhu
(Text s významem pro EHP)
EVROPSKÝ PARLAMENT A RADA EVROPSKÉ UNIE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie, a zejména na články 50 a 114 této smlouvy,
s ohledem na návrh Evropské komise,
s ohledem na stanovisko Evropského hospodářského a sociálního výboru (1),
s ohledem na stanovisko Evropské centrální banky (2),
v souladu s řádným legislativním postupem (3),
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Evropská rada na svém zasedání ve dnech 8. a 9. března 2007 souhlasila, že by měla být do roku 2012 snížena administrativní zátěž obchodních společností o 25 %, aby se zvýšila jejich konkurenceschopnost v Unii.
(2)
Určité povinnosti stanovené směrnicí Evropského parlamentu a Rady 2003/71/ES (4) se podle Komise zdají být nepřiměřenou zátěží pro společnosti.
(3)
Tyto povinnosti je třeba přezkoumat, aby se snížila zátěž společností v Unii na nezbytné minimum, aniž by byla narušena ochrana investorů a řádné fungování trhů s cennými papíry v Unii.
(4)
Směrnice 2003/71/ES vyžaduje, aby Komise vyhodnotila uplatňování uvedené směrnice pět let po jejím vstupu v platnost a případně předložila návrhy na její revizi. Toto hodnocení odhalilo, že některé prvky směrnice 2003/71/ES by měly být změněny, aby se zjednodušilo a zlepšilo její uplatňování, zvýšila její účinnost a posílila mezinárodní konkurenceschopnost Unie a současně se přispělo ke snížení administrativní zátěže.
(5)
Na základě závěrů uvedených ve zprávě, kterou vypracovala skupina na vysoké úrovni pro finanční dohled v EU („de Larosièrova zpráva“), Komise dne 23. září 2009 předložila konkrétní legislativní návrhy na zřízení evropského systému orgánů finančního dohledu, který bude zahrnovat síť vnitrostátních orgánů finančního dohledu spolupracujících s novými evropskými orgány dohledu. Jeden z těchto orgánů, Evropský orgán dohledu (Evropský orgán pro cenné papíry a trhy), má nahradit Evropský výbor regulátorů trhů s cennými papíry.
(6)
Způsob, jakým jsou limity maximální výše nabídky vypočítávány ve směrnici 2003/71/ES, by měl být z důvodu větší právní jistoty a účinnosti vyjasněn. Celkové protiplnění pro některé nabídky uvedené v dané směrnici by mělo být vypočítáváno pro celou Unii.
(7)
Pro účely soukromých emisí cenných papírů by měly být investiční společnosti a úvěrové instituce oprávněny považovat za kvalifikované investory ty osoby nebo subjekty, které jsou uvedeny v oddíle I bodech 1 až 4 přílohy II směrnice Evropského parlamentu a Rady 2004/39/ES ze dne 21. dubna 2004 o trzích finančních nástrojů (5), a další osoby nebo subjekty, ke kterým je přistupováno jako k profesionálním klientům nebo které jsou uznány způsobilými protistranami v souladu se směrnicí 2004/39/ES. Investiční společnosti, které smějí považovat stávající profesionální klienty i nadále za profesionální v souladu s čl. 71 odst. 6 směrnice 2004/39/ES by měly být oprávněny přistupovat k těmto klientům jako ke kvalifikovaným investorům podle této směrnice. Takové sladění příslušných ustanovení směrnic 2003/71/ES a 2004/39/ES může omezit komplikace a náklady investičních společností v případě soukromých investic, protože společnosti by mohly definovat osoby nebo subjekty, kterých se investice týká, a vycházet přitom ze svého vlastního seznamu profesionálních klientů a způsobilých protistran. Emitentům by mělo být umožněno vycházet ze seznamu profesionálních klientů a způsobilých protistran, který byl sestaven v souladu s přílohou II směrnice 2004/39/ES. Definice kvalifikovaných investorů ve směrnici 2003/71/ES by tedy měla být rozšířena tak, aby takovéto osoby nebo subjekty zahrnovala, a neměl by být veden žádný zvláštní režim pro registry.
(8)
Zajištění správného a úplného uplatňování práva Unie je základním předpokladem pro dosažení integrity, účinnosti a správného fungování finančních trhů. Očekává se, že zřízení Evropského orgánu dohledu (Evropského orgánu pro cenné papíry a trhy) přispěje k dosažení tohoto cíle tím, že budou vydána jednotná pravidla a že bude v oblasti kontroly a při schvalování prospektů zastáván konvergentnější přístup. Komise by měla provést přezkum čl. 2 odst. 1 písm. m) bodu ii) směrnice 2003/71/ES, pokud jde o omezení týkající se určení domovského členského státu pro emise nekapitálových cenných papírů, jejichž jmenovitá hodnota je nižší než 1 000 EUR. V návaznosti na tento přezkum by měla zvážit, zda by toto ustanovení mělo být zachováno nebo zrušeno.
(9)
Limit 50 000 EUR uvedený v čl. 3 odst. 2 písm. c) a d) směrnice 2003/71/ES již neodpovídá rozlišení mezi drobnými a profesionálními investory na základě investiční kapacity, neboť se zdá, že i drobní investoři v současnosti investovali v jediné transakci více než 50 000 EUR. Z tohoto důvodu je vhodné zmíněný limit zvýšit a odpovídajícím způsobem pozměnit i ostatní ustanovení, v nichž je tento limit uveden. Odpovídající úpravy je třeba provést ve směrnici Evropského parlamentu a Rady 2004/109/ES (6). V souvislosti s těmito úpravami a s přihlédnutím k tomu, jak dlouho zůstávají dluhové cenné papíry v oběhu, by v souvislosti s čl. 8 odst. 1 písm. b), čl. 18 odst. 3 a čl. 20 odst. 6 směrnice 2004/109/ES mělo být zavedeno ustanovení o ochraně předchozího stavu (tzv. grandfathering), a to pokud se jedná o dluhové cenné papíry, jejichž jednotková jmenovitá hodnota činí nejméně 50 000 EUR a které již byly k obchodování na regulovaném trhu v Unii přijaty před vstupem této směrnice v platnost.
(10)
Platný prospekt sestavený emitentem nebo osobou pověřenou jeho sestavením a veřejně dostupný při konečné emisi cenných papírů pomocí finančních zprostředkovatelů nebo v jakémkoli pozdějším dalším prodeji cenných papírů obsahuje dostatečné informace pro investory, aby mohli přijímat informovaná investiční rozhodnutí. Finanční zprostředkovatelé, kteří emitují nebo později dále prodávají cenné papíry, by tedy měli být oprávněni použít původní prospekt zveřejněný emitentem nebo osobou pověřenou jeho sestavením, pokud je platný a řádně doplněný v souladu s články 9 a 16 směrnice 2003/71/ES a emitent nebo osoba pověřená sestavením prospektu s jeho použitím souhlasí. Emitentovi nebo osobě pověřené sestavením prospektu by mělo být umožněno připojit ke svému souhlasu určité podmínky. Souhlas včetně veškerých podmínek s ním spojených by měl být udělen formou písemné dohody mezi zúčastněnými stranami, což příslušným stranám umožní posoudit, zda je další prodej či konečné umístění cenných papírů v souladu s dohodou. V případě, že byl vydán souhlas k použití prospektu, emitent nebo osoba pověřená sestavením původního prospektu by měli být odpovědní za informace v něm uvedené a v případě základního prospektu za stanovení a uvedení konečných podmínek a žádný jiný prospekt by neměl být vyžadován. Avšak pokud emitent nebo osoba pověřená sestavením tohoto původního prospektu s jeho použitím nesouhlasí, mělo by být vyžadováno, aby finanční zprostředkovatel zveřejnil nový prospekt. V takovém případě by měl být finanční zprostředkovatel odpovědný za informace uvedené v prospektu, včetně veškerých informací uvedených formou odkazu a v případě základního prospektu včetně konečných podmínek.
(11)
Komise by měla definovat pojmy „primární trh“, „sekundární trh“ a „veřejná nabídka“, aby umožnila účinné uplatňování směrnice Evropského parlamentu a Rady 2003/6/ES ze dne 28. ledna 2003 o obchodování zasvěcených osob a manipulaci s trhem (zneužívání trhu) (7), směrnice 2003/71/ES a směrnice 2004/109/a aby vyřešila základní problémy spočívající v rozdílech mezi nimi a v jejich vzájemném překrývání.
(12)
V důsledku uplatňování pravomocí členských států v oblasti občanského práva jsou mezi systémy odpovědnosti jednotlivých členských států značné rozdíly. V zájmu zjišťování a kontroly opatření přijímaných v členských státech by Komise měla sestavit srovnávací tabulku systémů uplatňovaných v jednotlivých členských státech.
(13)
Čl. 4 odst. 1 písm. d) směrnice 2003/71/ES stanoví, že povinnost zveřejňovat prospekt se nevztahuje na akcie, které jsou nabízeny, přiděleny nebo mají být přiděleny bezplatně stávajícím akcionářům. Podle čl. 3 odst. 2 písm. e) této směrnice je od povinnosti zveřejnit prospekt zcela osvobozena nabídka s celkovou hodnotou protiplnění nižší než 100 000 EUR. Výjimka uvedená v čl. 4 odst. 1 písm. d) je proto nadbytečná, neboť na bezplatnou nabídku se vztahuje čl. 3 odst. 2 písm. e).
(14)
Stávající výjimky pro cenné papíry, které jsou nabízeny, přiděleny nebo mají být přiděleny stávajícím nebo bývalým zaměstnancům nebo vedoucím pracovníkům, jsou příliš omezující, takže značnému počtu zaměstnavatelů provozujícímu systémy zaměstnaneckých akcií v Unii nemohou přinášet užitek. Zapojení zaměstnanců v Unii je obzvláště důležité u malých a středních podniků, v nichž se jednotliví zaměstnanci mohou významnou měrou podílet na úspěchu dané společnosti. Požadavek na sestavení prospektu by se proto neměl vztahovat na nabídky předložené společnostmi Unie v rámci systému zaměstnaneckých akcií. Jestliže cenné papíry nejsou přijaty k obchodování, nepodléhá emitent příslušným požadavkům na průběžné zveřejňování a pravidlům o zneužívání trhu. Zaměstnavatelé nebo jejich přidružené podniky by proto měli dokument uvedený v čl. 4 odst. 1 písm. e) směrnice 2003/71/ES aktualizovat, je-li to nezbytné pro odpovídající posouzení cenných papírů. Výjimka by se měla vztahovat i na veřejné nabídky a přijetí k obchodování v případě společností usazených mimo Unii, jejichž cenné papíry jsou přijímány k obchodování buď na regulovaném trhu, nebo na trhu třetí země. V druhém případě Komise přijme kladné rozhodnutí, pokud jde o rovnocennost právního rámce a rámce dohledu vztahujících se na regulaci trhů ve třetí zemi. To by mělo zaměstnancům v Unii umožnit přístup k průběžným informacím o příslušné společnosti.
(15)
Souhrn prospektu by měl být klíčovým zdrojem informací pro drobné investory. Měl by tvořit samostatnou část prospektu a měl by být stručný, jednoduchý, jasný a pro cílové investory srozumitelný. Měl by se zaměřovat na klíčové informace, které investoři potřebují, aby se mohli rozhodnout, o kterých dalších nabídkách cenných papírů a jejich přijetí k obchodování budou dále uvažovat. Tyto klíčové informace by měly v hlavních rysech charakterizovat emitenta, případného ručitele a cenné papíry, které jsou nabízeny nebo přijaty k obchodování na regulovaném trhu, a uvádět i rizika s nimi spojená. Souhrn by měl rovněž obsahovat obecné podmínky nabídky, včetně odhadovaných nákladů, které emitent či předkladatel nabídky účtuje investorovi, a uvádět celkové odhadované náklady, protože ty by mohly být podstatné. Také by měl investora upozornit na případná práva vážící se k těmto cenným papírům a na rizika spojená s investováním do příslušných cenných papírů. Formát souhrnu by měl být volen tak, aby umožňoval srovnání se souhrny obdobných produktů, a to tím, že rovnocenné údaje se v souhrnu vždy uvedou na stejném místě.
(16)
Členské státy by měly zajistit, aby občanskoprávní odpovědnost nenesla žádná osoba pouze na základě souhrnu nebo jeho překladů, ledaže je zavádějící, nepřesný nebo v rozporu s příslušnými částmi prospektu. Souhrn by měl za tímto účelem obsahovat jasné upozornění.
(17)
Je vhodné vyjasnit, že konečné podmínky vztahující se k základnímu prospektu by měly obsahovat pouze údaje vztahující se k popisu cenných papírů, které se týkají konkrétně dané emise a které lze určit pouze v okamžiku dané emise. Tyto údaje mohou zahrnovat například mezinárodní identifikační číslo cenných papírů, emisní cenu, datum splatnosti, kupon, den provedení, realizační cenu, cenu vyplacení a další podmínky, které v době sestavení prospektu nejsou známy. Další nové údaje, které by mohly ovlivnit hodnocení emitenta a cenných papírů, by obecně měly být součástí dodatku k prospektu. Emitenti by dále s cílem splnit povinnost poskytovat klíčové informace rovněž v rámci základního prospektu měli sloučit souhrn s příslušnými pasážemi konečných podmínek tak, aby výsledek byl pro investory snadno srozumitelný. V těchto případech by neměl být požadován zvláštní souhlas.
(18)
Za účelem zlepšení účinnosti emisí kapitálových cenných papírů s předkupním právem a vhodného zohlednění velikosti emitentů, aniž je dotčena ochrana investorů, by měl být zaveden přiměřený režim zveřejňování pro nabídky akcií stávajícím akcionářům, kteří mohou tyto akcie buď upsat, nebo prodat práva na jejich úpis, pro nabídky malých a středních podniků a emitentů s nižší tržní kapitalizací (zejména malých společností, jejichž akcie jsou přijaty k obchodování na regulovaném trhu) a pro nabídky nekapitálových cenných papírů uvedených v čl. 1 odst. 2 písm. j) směrnice 2003/71/ES emitovaných úvěrovými institucemi. Pokud tyto úvěrové instituce emitují cenné papíry pod limit stanovený v tomto článku, ale rozhodnou se připojit k režimu této směrnice, tudíž i sestavovat prospekt, měly by být oprávněny využívat příslušný přiměřený režim zveřejňování. Přiměřený režim zveřejňování pro emise s předkupním právem by měl být použit v případě, že nabízené akcie jsou stejného druhu jako akcie emitenta přijaté k obchodování buď na regulovaném trhu, nebo v mnohostranném systému obchodování ve smyslu čl. 4 odst. 1 bodu 15 směrnice 2004/39/ES, pokud tento systém podléhá příslušným požadavkům na průběžné zveřejňování a pravidlům o zneužívání trhu. Evropský orgán dohledu (Evropský orgán pro cenné papíry a trhy) by měl k těmto podmínkám vydat pokyny, aby se zajistil jednotný přístup příslušných orgánů.
(19)
Členské státy zveřejňují velké množství informací o své finanční situaci, které jsou obvykle veřejně dostupné. Pokud členský stát ručí za nabídku cenných papírů, neměl by být emitent povinen poskytnout v prospektu informace o členském státu vystupujícím jako ručitel.
(20)
Za účelem zvýšení právní jistoty by doba platnosti prospektu měla začít běžet od okamžiku jeho schválení, což je časový údaj, který příslušný orgán snadno ověří. Dále v rámci větší flexibility by mělo být emitentům umožněno aktualizovat registrační formulář rovněž v souladu s postupem pro doplňování prospektů.
(21)
V důsledku vstupu směrnice 2004/109/ES v platnost se povinnost emitentů jednou ročně poskytnout dokument, který obsahuje všechny údaje nebo odkazuje na všechny údaje zveřejněné v průběhu dvanácti měsíců předcházejících vydání prospektu, stanovená ve směrnici 2003/71/ES, stala dvojí povinností, a měla by proto být zrušena. Registrační dokument by tedy měl být místo aktualizace podle článku 10 směrnice 2003/71/ES aktualizován prostřednictvím dodatku nebo popisu cenných papírů.
(22)
Internet zajišťuje snadný přístup k informacím. Prospekt by proto měl být v zájmu zajištění lepší dostupnosti informací pro investory vždy zveřejňován v elektronické podobě a na příslušných internetových stránkách. Pokud je sestavením prospektu pověřená jiná osoba než emitent, mělo by pro tuto osobu postačovat, pokud se prospekt zveřejní na jejích internetových stránkách.
(23)
V zájmu zvýšení právní jistoty by se mělo vyjasnit, ke kterému okamžiku zaniká požadavek na zveřejnění dodatku k prospektu a právo na odvolání souhlasu. Tato ustanovení by měla být pojímána odděleně. Povinnost doplnit prospekt by měla končit v okamžiku konečného uzavření nabídkového období nebo v okamžiku zahájení obchodování těchto cenných papírů na regulovaném trhu podle toho, co nastane později. Na druhé straně právo na odvolání souhlasu by se mělo uplatnit pouze tehdy, pokud se prospekt týká veřejné nabídky cenných papírů, a pokud se nové skutečnosti, podstatné chyby nebo nepřesnosti objevily před konečným uzavřením veřejné nabídky a vydáním cenných papírů. Právo na odvolání souhlasu tak souvisí s tím, kdy se nové skutečnosti, podstatné chyby nebo nepřesnosti, které jsou důvodem k vypracování dodatku, objeví, a předpokládá, že k této rozhodující události došlo v době, kdy byla nabídka platná, a před vydáním cenných papírů.
(24)
Je-li prospekt doplňován, harmonizace časového rámce pro uplatnění práva investorů odvolat dříve poskytnutý souhlas na úrovni Unie by poskytla jistotu emitentům, kteří předkládají přeshraniční nabídky cenných papírů. Pro zajištění flexibility emitentům z členských států s tradičně delším časovým rámcem by emitent nebo předkladatel nabídky měli mít možnost dle vlastního uvážení lhůtu pro uplatnění tohoto práva prodloužit. V zájmu zvýšení právní jistoty by mělo být v dodatku k prospektu uvedeno, kdy právo na odvolání souhlasu zaniká.
(25)
Orgán odpovědný za schvalování prospektu by měl poskytnout osvědčení o schválení prospektu, které je určeno orgánům hostitelských členských států v souladu se směrnicí 2003/71/ES, také emitentovi nebo osobě pověřené sestavením prospektu, aby emitent nebo osoba pověřená sestavením prospektu měli jistotu, zda a kdy bylo oznámení ve skutečnosti učiněno.
(26)
Opatření nezbytná k provedení této směrnice by měla být přijata prostřednictvím prováděcích aktů v souladu s článkem 291 Smlouvy o fungování Evropské unie (dále jen „Smlouvy o fungování EU“). Je zejména nezbytné, aby Evropský parlament obdržel návrhy opatření a prováděcích aktů a veškeré další podstatné informace před tím, než Komise rozhodne o rovnocennosti prospektů sestavených v určité třetí zemi.
(27)
Aby byly dodrženy zásady stanovené v bodu odůvodnění 41 směrnice 2003/71/ES a byl zohledněn technický vývoj na finančních trzích a aby došlo k upřesnění požadavků stanovených ve směrnici 2003/71/ES, měla by být Komise zmocněna přijmout akty v přenesené pravomoci v souladu s článkem 290 Smlouvy o fungování EU. Akty v přenesené pravomoci mohou být nezbytné, zejména pokud jde o aktualizaci limitů a definic pro nižší tržní kapitalizaci a malé a střední podniky stanovených touto směrnicí a směrnicí 2003/71/ES a upřesnění podrobného obsahu a konkrétní úpravy souhrnu v souladu s výsledkem rozpravy, již zahájilo sdělení Komise o strukturovaných retailových investičních produktech ze dne 30. dubna 2009, přičemž obsah a úprava souhrnu týkajícího se cenných papírů se v co nejvyšší možné míře sladí s tímto výsledkem tak, aby se předešlo zdvojování dokumentů a případnému uvedení investorů v omyl a aby náklady byly co nejnižší.
(28)
Evropský parlament a Rada by měly mít možnost vyslovit proti aktu v přenesené pravomoci námitky ve lhůtě tří měsíců ode dne oznámení. Z podnětu Evropského parlamentu nebo Rady by mělo být možné prodloužit tuto lhůtu o tři měsíce, pokud se jedná o oblasti důležitého zájmu. Evropskému parlamentu a Radě by mělo být umožněno informovat ostatní orgány o svém záměru námitky nevyslovit. Takové rychlé schválení aktů v přenesené pravomoci je obzvláště vhodné, jestliže je třeba dodržet lhůty, například v případě harmonogramů stanovených v základním aktu, podle nichž má Komise přijímat akty v přenesené pravomoci.
(29)
V prohlášení č. 39 k článku 290 Smlouvy o fungování EU, připojeném k závěrečnému aktu mezivládní konference, která přijala Lisabonskou smlouvu podepsanou dne 13. prosince 2007, vzala tato konference na vědomí záměr Komise pokračovat při vypracovávání návrhů aktů v přenesené pravomoci v oblasti finančních služeb v konzultacích s odborníky jmenovanými členskými státy, a to v souladu se svými zavedenými postupy.
(30)
Jelikož cíle této směrnice, totiž snížení administrativní zátěže v souvislosti se zveřejněním prospektu v případě veřejných nabídek cenných papírů a přijetí k obchodování na regulovaných trzích v Unii, nemůže být uspokojivě dosaženo na úrovni členských států, a proto jej z důvodu jeho rozsahu a účinků může být lépe dosaženo na úrovni Unie, může Unie přijmout opatření v souladu se zásadou subsidiarity stanovenou v článku 5 Smlouvy o Evropské unii. V souladu se zásadou proporcionality stanovenou v uvedeném článku nepřekračuje tato směrnice rámec toho, co je nezbytné pro dosažení tohoto cíle.
(31)
Směrnice 2003/71/ES a 2004/109/ES by proto měly být odpovídajícím způsobem změněny,
PŘIJALY TUTO SMĚRNICI:
Článek 1
Změny směrnice 2003/71/ES
Směrnice 2003/71/ES se mění takto:
1)
Článek 1 se mění takto:
a)
Odstavec 2 se mění takto:
i)
písmeno h) se nahrazuje tímto:
„h)
cenné papíry zahrnuté v nabídce s celkovou hodnotou protiplnění v Unii nižší než 5 000 000 EUR; tento limit se vypočítává za období 12 měsíců;“,
ii)
písmeno j) se nahrazuje tímto:
„j)
nekapitálové cenné papíry emitované průběžně či opakovaně úvěrovými institucemi s celkovou hodnotou protiplnění v Unii nižší než 75 000 000 EUR; tento limit se vypočítává za období 12 měsíců, pokud tyto cenné papíry:
i)
nejsou podřízené, převoditelné nebo vyměnitelné,
ii)
nedávají právo upsat nebo získat jiné druhy cenných papírů a nejsou spojeny s derivátovým nástrojem.“
b)
Doplňuje se nový odstavec, který zní:
„4. Aby byl zohledněn technický vývoj na finančních trzích, včetně inflace, přijme Komise prostřednictvím aktů v přenesené pravomoci v souladu s článkem 24a a za podmínek stanovených v článcích 24b a 24c opatření týkající se úpravy limitů uvedených v odstavci 2 písm. h) a j) tohoto článku.“
2)
Článek 2 se mění takto:
a)
Odstavec 1 se mění takto
i)
písmeno e) se nahrazuje tímto:
„e)
„kvalifikovanými investory“ osoby nebo subjekty vymezené v oddílu I bodech 1 až 4 přílohy II směrnice Evropského parlamentu a Rady 2004/39/ES ze dne 21. dubna 2004 o trzích finančních nástrojů (8) a osoby či subjekty, se kterými se na žádost zachází jako s profesionálními klienty v souladu s přílohou II směrnice 2004/39/ES, nebo osoby či subjekty uznané jako způsobilé protistrany v souladu s článkem 24 směrnice 2004/39/ES, pokud nepožádaly, aby se s nimi zacházelo jako s neprofesionálními klienty. Investiční společnosti a úvěrové instituce oznámí na žádost své zařazení emitentovi, aniž jsou dotčeny příslušné právní předpisy o ochraně údajů. Investiční společnosti oprávněné považovat stávající profesionální klienty i nadále za profesionální v souladu s čl. 71 odst. 6 směrnice 2004/39/ES jsou oprávněny zacházet s těmito klienty jako s kvalifikovanými investory podle této směrnice.
ii)
doplňují se písmena, která znějí:
„s)
„klíčovými informacemi“ základní a vhodně strukturované informace, které mají být poskytnuty investorům proto, aby porozuměli povaze a rizikům emitentů, ručitelů a cenných papírů, jež jim jsou nabízeny nebo jsou přijímány k obchodování na regulovaném trhu, a mohli se, aniž je dotčen čl. 5 odst. 2 písm. b), rozhodnout, na jaké další nabídky cenných papírů se zaměří. Klíčové informace obsahují s ohledem na příslušnou nabídku a cenné papíry alespoň tyto informace:
i)
stručný popis rizik spojených s emitentem a případným ručitelem a jejich základní charakteristiku, včetně aktiv, pasiv a finanční situace,
ii)
stručný popis rizik spojených s investováním do příslušných cenných papírů a základní charakteristiku této investice, včetně případných práv spojených s těmito cennými papíry,
iii)
obecné podmínky nabídky, včetně odhadovaných nákladů, které emitent či předkladatel nabídky účtuje investorovi,
iv)
podrobnosti o přijetí k obchodování,
v)
důvody nabídky a využití výnosů.
t)
„společností s nižší tržní kapitalizací“ společnost kótovaná na regulovaném trhu, jejíž průměrná tržní kapitalizace byla v předchozích třech kalendářních letech na základě údajů na konci roku nižší než 100 000 000 EUR.“
b)
Odstavce 2 a 3 se zrušují.
c)
Odstavec 4 se nahrazuje tímto:
„4. Aby byl zohledněn technický vývoj na finančních trzích a upřesněny požadavky stanovené v tomto článku, přijme Komise prostřednictvím aktů v přenesené pravomoci v souladu s článkem 24a a za podmínek stanovených v článcích 24b a 24c definice uvedené v odstavci 1, včetně úpravy hodnot používaných pro definování malých a středních podniků a limitů nižší tržní kapitalizace, s přihlédnutím k situaci na jednotlivých vnitrostátních trzích, včetně zařazení používaného provozovateli regulovaných trhů, k právním předpisům a doporučením Unie i k hospodářskému vývoji.“
3)
Článek 3 se mění takto:
a)
Odstavec 2 se mění takto:
i)
první pododstavec se nahrazuje tímto:
„2. Povinnost zveřejnit prospekt se nevztahuje na tyto druhy nabídek:
a)
nabídku cenných papírů určenou výhradně kvalifikovaným investorům;
b)
nabídku cenných papírů určenou méně než 150 fyzickým nebo právnickým osobám v jednom členském státě, jiným než kvalifikovaným investorům;
c)
nabídku cenných papírů určenou investorům nabývajícím cenné papíry s celkovou hodnotou protiplnění nejméně 100 000 EUR na jednoho investora, pro každou jednotlivou nabídku;
d)
nabídku cenných papírů s jednotkovou jmenovitou hodnotou ve výši nejméně 100 000 EUR; nebo
e)
nabídku cenných papírů s celkovou hodnotou protiplnění v Unii nižší než 100 000 EUR; tento limit se vypočítá za období 12 měsíců.“;
ii)
doplňuje se pododstavec, který zní:
„Členské státy nepožadují další prospekt v případě pozdějšího dalšího prodeje cenných papírů nebo konečného umístění cenných papírů pomocí finančních zprostředkovatelů, pokud je prospekt k dispozici podle článku 9 a emitent nebo osoba pověřená sestavením tohoto prospektu s jeho použitím na základě písemné dohody souhlasí.“
b)
Doplňuje se odstavec, který zní:
„4. Aby byl zohledněn technický vývoj na finančních trzích, včetně inflace, přijme Komise prostřednictvím aktů v přenesené pravomoci v souladu s článkem 24a a za podmínek stanovených v článcích 24b a 24c opatření týkající se limitů uvedených v odst. 2 písm. c) až e) tohoto článku.“
4)
Článek 4 se mění takto:
a)
Odstavec 1 se mění takto:
i)
písmena c) až e) se nahrazují tímto:
„c)
cenných papírů, které jsou nabízeny, přiděleny nebo mají být přiděleny v souvislosti s fúzí nebo rozdělením, je-li dostupný dokument obsahující údaje, které příslušný orgán považuje za rovnocenné údajům v prospektu, s přihlédnutím k požadavkům právních předpisů Unie;
d)
dividend vyplácených stávajícím akcionářům v podobě akcií stejného druhu jako akcie, z nichž jsou tyto dividendy vypláceny, je-li dostupný dokument obsahující údaje o počtu a povaze akcií a důvody a podrobnosti nabídky;
e)
cenných papírů, které jsou nabízeny, přiděleny nebo mají být přiděleny stávajícím nebo bývalým vedoucím pracovníkům nebo zaměstnancům jejich zaměstnavatelem nebo přidruženým podnikem, má-li společnost ústředí nebo sídlo v Unii a je-li dostupný dokument obsahující údaje o počtu a povaze cenných papírů a důvody a podrobnosti nabídky.“,
ii)
doplňují se nové pododstavce, které znějí:
„Písmeno e) se použije také pro společnosti usazené mimo Unii, jejichž cenné papíry jsou přijímány k obchodování buď na regulovaném trhu, nebo na trhu třetí země. V druhém případě výjimka platí pod podmínkou, že odpovídající údaje včetně dokumentu uvedeného v písmenu e) jsou dostupné alespoň v jazyce obvyklém ve sféře mezinárodních financí a že Komise přijala rozhodnutí o rovnocennosti týkající se příslušného trhu třetí země.
Na žádost příslušného orgánu členského státu Komise přijme rozhodnutí o rovnocennosti postupem uvedeným v čl. 24 odst. 2, v němž uvede, zda právní rámec a rámec dohledu třetí země zaručují, že regulovaný trh povolený v dané třetí zemi splňuje právně závazné požadavky, které jsou pro účely uplatnění výjimky podle písmene e) rovnocenné požadavkům směrnice Evropského parlamentu a Rady 2003/6/ES ze dne 28. ledna 2003 o obchodování zasvěcených osob a manipulaci s trhem (zneužívání trhu) (9), hlavy III směrnice 2004/39/ES a směrnice Evropského parlamentu a Rady 2004/109/ES ze dne 15. prosince 2004 o harmonizaci požadavků na průhlednost týkajících se informací o emitentech, jejichž cenné papíry jsou přijaty k obchodování na regulovaném trhu (10) a které podléhají účinnému dohledu a vymáhání v dané třetí zemi. Příslušný orgán uvede, proč se domnívá, že právní rámec a rámec dohledu dotčené třetí země se považují za rovnocenné, a poskytne za tímto účelem relevantní údaje.
Právní rámec a rámec dohledu třetí země mohou být považovány za rovnocenné, pokud splňují alespoň tyto podmínky:
i)
trhy podléhají povolení a průběžnému a účinnému dohledu a vymáhání,
ii)
trhy se vyznačují jasnými a průhlednými pravidly, pokud jde o přijímání cenných papírů k obchodování, takže tyto cenné papíry jsou obchodovatelné poctivě, řádně, efektivně a volně,
iii)
emitenti cenných papírů podléhají požadavkům na pravidelné a průběžné informace, což zajišťuje vysokou míru ochrany investorů, a
iv)
průhlednost a integrita trhu jsou zajištěny tím, že brání zneužívání trhu v podobě obchodování zasvěcených osob a manipulace s trhem.
Aby byl ve vztahu k písmenu e) zohledněn vývoj na finančních trzích, může Komise přijmout prostřednictvím aktů v přenesené pravomoci v souladu s článkem 24a a za podmínek stanovených v článcích 24b a 24c opatření s cílem upřesnit výše uvedená kritéria nebo doplnit další, která je třeba uplatňovat při posuzování rovnocennosti.
b)
V odstavci 2 se písmeno d) nahrazuje tímto:
„d)
cenných papírů, které jsou nabízeny, přiděleny nebo mají být přiděleny v souvislosti s fúzí nebo rozdělením, je-li dostupný dokument obsahující údaje, které příslušný orgán považuje za rovnocenné údajům v prospektu, s přihlédnutím k požadavkům právních předpisů Unie.“
5)
Článek 5 se mění takto:
a)
Odstavec 2 se mění takto:
i)
v prvním pododstavci se úvodní věty nahrazují tímto:
„2. Prospekt obsahuje údaje o emitentovi a o cenných papírech, které mají být veřejně nabízeny nebo přijaty k obchodování na regulovaném trhu. Rovněž obsahuje souhrn, který stručně a obecně srozumitelným jazykem poskytuje klíčové informace v jazyce, ve kterém byl prospekt původně sestaven. Formát a obsah souhrnu poskytuje společně s prospektem patřičné informace o základních vlastnostech daných cenných papírů, jež investorům pomohou při zvažování, zda mají do těchto cenných papírů investovat.
Souhrn se sestaví v jednotném formátu, aby se usnadnilo srovnávání mezi souhrny podobných cenných papírů, a jeho obsah by měl poskytovat klíčové informace o daných cenných papírech, jež investorům pomohou při zvažování, zda mají do těchto cenných papírů investovat. Souhrn rovněž obsahuje varování, že:“;
ii)
druhý pododstavec se nahrazuje tímto:
„Jestliže se prospekt týká přijetí nekapitálových cenných papírů o jednotkové jmenovité hodnotě nejméně 100 000 EUR k obchodování na regulovaném trhu, není třeba poskytnout souhrn kromě případů, kdy to členský stát požaduje v souladu s čl. 19 odst. 4.“;
b)
Odstavec 3 se nahrazuje tímto:
„3. Emitent, předkladatel nabídky nebo osoba, která žádá o přijetí k obchodování na regulovaném trhu, může sestavit prospekt jako jediný dokument nebo jako samostatné dokumenty. V prospektu složeném ze samostatných dokumentů jsou požadované údaje rozděleny na registrační formulář, popis cenných papírů a souhrn. Registrační formulář obsahuje údaje týkající se emitenta. Popis cenných papírů obsahuje údaje týkající se cenných papírů, které jsou veřejně nabízeny nebo mají být přijaty k obchodování na regulovaném trhu.“;
c)
V odstavci 4 se třetí pododstavec nahrazuje tímto:
„Jestliže konečné podmínky nabídky nejsou zahrnuty v základním prospektu nebo jeho dodatku, jsou investorům zpřístupněny, zapsány u příslušného orgánu domovského členského státu a oznámeny při každé veřejné nabídce emitentem příslušnému orgánu hostitelského členského státu, popř. států, co nejdříve a pokud možno před započetím veřejné nabídky nebo před přijetím k obchodování. Konečné podmínky obsahují pouze informace, které se týkají popisu cenných papírů, a neslouží k doplnění základního prospektu. Ustanovení čl. 8 odst. 1 písm. a) se použije na tyto případy.“;
d)
Odstavec 5 se nahrazuje tímto:
„5. Aby byl zohledněn technický vývoj na finančních trzích a upřesněny požadavky stanovené tímto článkem, přijme Komise prostřednictvím aktů v přenesené pravomoci v souladu s článkem 24a a za podmínek stanovených v článcích 24b a 24c opatření týkající se:
a)
formátu prospektu nebo základního prospektu, souhrnu, konečných podmínek a dodatků; a
b)
podrobného obsahu a konkrétní formy klíčových informací, které mají být začleněny do souhrnu.
Tyto akty v přenesené pravomoci se přijmou do 1. července 2012.“
6)
V čl. 6 odst. 2 se druhý pododstavec nahrazuje tímto:
„Členské státy však zajistí, aby žádná osoba nenesla občanskoprávní odpovědnost výhradně na základě souhrnu nebo jeho překladů, ledaže jsou tyto údaje zavádějící, nepřesné nebo jsou v rozporu s ostatními částmi prospektu nebo pokud souhrn, je-li čten společně s ostatními částmi prospektu, podává klíčové informace, jež investorům pomohou při zvažování, zda mají do těchto cenných papírů investovat. Souhrn musí za tímto účelem obsahovat jasné upozornění.“
7)
Článek 7 se mění takto:
a)
Odstavec 1 se nahrazuje tímto:
„1. Komise v souladu s článkem 24a a za podmínek stanovených v článcích 24b a 24c přijme podrobné akty v přenesené pravomoci týkající se zvláštních údajů, které musí být uvedeny v prospektu, aby se předešlo zdvojování údajů v případě, že je prospekt složen ze samostatných dokumentů.“;
b)
Odstavec 2 se mění takto:
i)
písmeno b) se nahrazuje tímto:
„b)
různé druhy a vlastnosti nabídek nekapitálových cenných papírů a jejich přijetí k obchodování na regulovaném trhu. V případě nekapitálových cenných papírů s jednotkovou jmenovitou hodnotou nejméně 100 000 EUR jsou požadované údaje v prospektu přizpůsobeny daným investorům;“,
ii)
písmeno e) se nahrazuje tímto:
„e)
různé činnosti a velikost emitenta, zejména pokud se jedná o úvěrové instituce emitující nekapitálové cenné papíry uvedené v čl. 1 odst. 2 písm. j), společnosti s nižší tržní kapitalizací a malé a střední podniky. U takových společností se údaje přizpůsobí jejich velikosti a podle potřeby jejich kratší existenci;“,
iii)
doplňuje se písmeno, které zní:
„g)
přiměřený režim zveřejňování se uplatní na nabídky akcií společností, jejichž akcie stejného druhu jsou přijaty k obchodování na regulovaném trhu nebo v mnohostranném systému obchodování ve smyslu čl. 4 odst. 1 bodu 15 směrnice 2004/39/ES, jež podléhají příslušným požadavkům na průběžné zveřejňování a pravidlům o zneužívání trhu, za předpokladu, že emitent nerozhodl o neuplatnění zákonných předkupních práv.“;
c)
Odstavec 3 se nahrazuje tímto:
„3. Akty v přenesené pravomoci uvedené v odstavci 1 vycházejí ze standardů v oblasti finančních a nefinančních informací, které stanoví mezinárodní organizace komisí pro cenné papíry, zejména MOKCP, a z orientačních příloh této směrnice.“
8)
Článek 8 se mění takto:
a)
V úvodní větě odstavce 2 a v odstavci 3 se pojem „prováděcí opatření“ nahrazuje pojmem „akty v přenesené pravomoci“ v příslušném mluvnickém tvaru.
b)
Vkládá se tento odstavec:
„3a. Ručí-li členský stát za cenné papíry, je emitent, předkladatel nabídky nebo osoba, která žádá o přijetí k obchodování na regulovaném trhu, při vypracování prospektu podle čl. 1 odst. 3 oprávněna neuvést údaje o tomto ručiteli.“;
c)
Odstavec 4 se nahrazuje tímto:
„4. Aby byl zohledněn technický vývoj na finančních trzích a upřesněny požadavky stanovené tímto článkem, přijme Komise prostřednictvím aktů v přenesené pravomoci v souladu s článkem 24a a za podmínek stanovených v článcích 24b a 24c opatření týkající se odstavce 2.“
9)
Článek 9 se mění takto:
a)
Odstavec 1 se nahrazuje tímto:
„1. Prospekt je platný po dobu 12 měsíců od schválení jak v případě veřejných nabídek, tak v případě přijetí k obchodování na regulovaném trhu, je-li prospekt doplněn dodatky požadovanými podle článku 16.“;
b)
Odstavec 4 se nahrazuje tímto:
„4. Dříve uložený a schválený registrační formulář uvedený v čl. 5 odst. 3 je platný po dobu nejvýše 12 měsíců. Registrační formulář, aktualizovaný v souladu s čl. 12 odst. 2 nebo článkem 16, s připojeným popisem cenných papírů a souhrnem, je považován za dokument tvořící platný prospekt.“
10)
Článek 10 se zrušuje.
11)
Článek 11 se mění takto:
a)
Odstavec 1 se nahrazuje tímto:
„1. Členské státy povolí, aby byly údaje v prospektu uvedeny ve formě odkazu na jeden či více dříve nebo současně zveřejněných dokumentů, které schválil příslušný orgán domovského členského státu nebo které byly u něj uloženy v souladu s touto směrnicí nebo směrnicí 2004/109/ES. Tyto údaje musí být nejaktuálnější údaje dostupné emitentovi. Souhrn nesmí obsahovat žádné údaje ve formě odkazu.“;
b)
Odstavec 3 se nahrazuje tímto:
„3. Aby byl zohledněn technický vývoj na finančních trzích a upřesněny požadavky stanovené tímto článkem, přijme Komise prostřednictvím aktů v přenesené pravomoci v souladu s článkem 24a a za podmínek stanovených v článcích 24b a 24c opatření týkající se údajů, které mají být uvedeny ve formě odkazu.“
12)
V článku 12 se odstavec 2 nahrazuje tímto:
„2. V tomto případě popis cenných papírů obsahuje údaje, které by obvykle byly uvedeny v registračním formuláři, pokud od posledního schválení aktualizovaného registračního formuláře došlo k podstatné změně nebo novému vývoji, které by mohly ovlivnit hodnocení investorů, nejsou-li tyto údaje obsaženy v dodatku v souladu s článkem 16. Popis cenných papírů a souhrn musí být schváleny samostatně.“
13)
V článku 13 se odstavec 7 nahrazuje tímto:
„7. Aby byl zohledněn technický vývoj na finančních trzích a upřesněny požadavky stanovené tímto článkem, přijme Komise prostřednictvím aktů v přenesené pravomoci v souladu s článkem 24a a za podmínek stanovených v článcích 24b a 24c opatření týkající se podmínek, za nichž lze lhůty upravit.“
14)
Článek 14 se mění takto:
a)
Odstavec 2 se mění takto:
i)
v prvním pododstavci se písmeno c) nahrazuje tímto:
„c)
v elektronické podobě na internetové stránce emitenta nebo případně na internetové stránce finančních zprostředkovatelů, kteří cenné papíry umísťují nebo prodávají, včetně platebních míst; nebo“,
ii)
druhý pododstavec se nahrazuje tímto:
„Členské státy od emitentů nebo od osob pověřených sestavením prospektu, kteří zveřejní svůj prospekt podle písmen a) nebo b), požadují, aby rovněž zveřejnili svůj prospekt v elektronické podobě podle písmena c).“
b)
Odstavec 8 se nahrazuje tímto:
„8. Aby byl zohledněn technický vývoj na finančních trzích a upřesněny požadavky stanovené tímto článkem, přijme Komise prostřednictvím aktů v přenesené pravomoci v souladu s článkem 24a a za podmínek stanovených v článcích 24b a 24c opatření týkající se odstavců 1 až 4.“
15)
V článku 15 se odstavec 7 nahrazuje tímto:
„7. Aby byl zohledněn technický vývoj na finančních trzích a upřesněny požadavky stanovené tímto článkem, přijme Komise prostřednictvím aktů v přenesené pravomoci v souladu s článkem 24a a za podmínek stanovených v článcích 24b a 24c opatření týkající se šíření inzerátů oznamujících záměr veřejně nabídnout cenné papíry nebo přijetí k obchodování na regulovaném trhu, zejména předtím, než je prospekt zpřístupněn veřejnosti nebo zahájeno upisování, a opatření týkající se odstavce 4 tohoto článku.“
16)
Článek 16 se nahrazuje tímto:
„Článek 16
Dodatky k prospektu
1. Každá významná nová skutečnost, podstatná chyba nebo nepřesnost týkající se údajů uvedených v prospektu, které by mohly ovlivnit hodnocení cenných papírů a které se objevily nebo byly zjištěny od okamžiku, kdy byl prospekt schválen, do konečného uzavření veřejné nabídky nebo okamžiku zahájení obchodování na regulovaném trhu, podle toho, která okolnost nastane později, se uvádějí v dodatku k prospektu. Tento dodatek se schvaluje stejným způsobem do nejvýše sedmi pracovních dnů a zveřejňuje se alespoň podle stejného režimu, jaký byl použit při zveřejnění původního prospektu. Souhrn a jakékoli jeho překlady se rovněž doplní, pokud je nezbytné zohlednit nové údaje obsažené v dodatku.
2. Pokud se prospekt týká veřejné nabídky cenných papírů, jsou investoři, kteří již před zveřejněním dodatku souhlasili s koupí nebo upsáním cenných papírů, oprávněni ve lhůtě dvou pracovních dnů po zveřejnění dodatku svůj souhlas odvolat, pokud se nové skutečnosti, podstatné chyby nebo nepřesnosti uvedené v odstavci 1 objevily před konečným uzavřením veřejné nabídky a vydáním cenných papírů. Tuto lhůtu může emitent nebo předkladatel nabídky prodloužit. Konečná lhůta, v níž lze uplatnit právo na odvolání souhlasu, se stanoví v dodatku.“
17)
V článku 18 se odstavec 1 nahrazuje tímto:
„1. Příslušný orgán domovského členského státu na žádost emitenta nebo osoby pověřené sestavením prospektu a do tří pracovních dnů po obdržení této žádosti, nebo pokud je žádost podána spolu s návrhem prospektu, do jednoho pracovního dne po schválení prospektu poskytne příslušnému orgánu hostitelského členského státu osvědčení o schválení osvědčující, že prospekt byl sestaven v souladu s touto směrnicí, a kopii uvedeného prospektu. V případě potřeby bude k oznámení přiložen překlad souhrnu pořízený emitentem nebo osobou pověřenou sestavením prospektu. Stejný postup se použije pro jakýkoli dodatek k prospektu. Osvědčení o schválení se společně s příslušným orgánem hostitelského členského státu poskytuje také emitentovi nebo osobě pověřené sestavením prospektu.“
18)
V článku 19 se odstavec 4 nahrazuje tímto:
„4. Jestliže se žádá o přijetí nekapitálových cenných papírů, jejichž jednotková jmenovitá hodnota činí nejméně 100 000 EUR, k obchodování na regulovaném trhu v jednom nebo více členských státech, sestavuje se prospekt podle rozhodnutí emitenta, předkladatele nabídky nebo osoby, která žádá o přijetí k obchodování, buď v jazyce, který přijímají příslušné orgány domovského členského státu a hostitelských členských států, nebo v jazyce obvyklém ve sféře mezinárodních financí. Členské státy se mohou rozhodnout požadovat ve svých vnitrostátních právních předpisech, aby byl souhrn přeložen do jejich úředního jazyka nebo jazyků.“
19)
V čl. 20 odst. 3 se první pododstavec nahrazuje tímto:
„3. Komise prostřednictvím aktů v přenesené pravomoci v souladu s článkem 24a a za podmínek stanovených v článcích 24b a 24c přijme opatření k zavedení obecných kritérií rovnocennosti, která budou vycházet z požadavků stanovených v článcích 5 a 7.“
20)
V čl. 21 odst. 4 písm. d) se pojem „prováděcí opatření k ní“ nahrazuje pojmem „příslušné akty v přenesené pravomoci“.
21)
Vkládají se nové články, které znějí:
„Článek 24a
Výkon přenesené pravomoci
1. Pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci uvedené v čl. 1 odst. 4, čl. 2 odst. 4, čl. 3 odst. 4, čl. 4 odst. 1 pátém pododstavci, čl. 5 odst. 5, čl. 7 odst. 1, čl. 8 odst. 4, čl. 11 odst. 3, čl. 13 odst. 7, čl. 14 odst. 8, čl. 15 odst. 7 a čl. 20 odst. 3 prvním pododstavci je svěřena Komisi na dobu čtyř let od 31. prosince 2010. Komise vypracuje zprávu o přenesených pravomocích nejpozději 6 měsíců před koncem tohoto čtyřletého období. Přenesení pravomoci se automaticky prodlužuje o stejně dlouhá období, pokud je Evropský parlament nebo Rada podle článku 24b nezruší.
2. Přijetí aktu v přenesené pravomoci Komise neprodleně oznámí současně Evropskému parlamentu a Radě.
3. Pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci je Komisi svěřena za podmínek stanovených v článcích 24b a 24c.
Článek 24b
Zrušení přenesení pravomoci
1. Přenesení pravomoci podle čl. 1 odst. 4, čl. 2 odst. 4, čl. 3 odst. 4, čl. 4 odst. 1 pátého pododstavce, čl. 5 odst. 5, čl. 7 odst. 1, čl. 8 odst. 4, čl. 11 odst. 3, čl. 13 odst. 7, čl. 14 odst. 8, čl. 15 odst. 7 nebo čl. 20 odst. 3 prvního pododstavce mohou kdykoliv Evropský parlament nebo Rada zrušit.
2. Orgán, který zahájí vnitřní postup s cílem rozhodnout, zda zrušit přenesení pravomoci, uvědomí v přiměřené lhůtě před přijetím konečného rozhodnutí druhý orgán a Komisi a uvede pravomoci, jejichž přenesení by mohlo být zrušeno.
3. Rozhodnutím o zrušení se ukončuje přenesení pravomocí v něm blíže určených. Rozhodnutí nabývá účinku okamžitě nebo k pozdějšímu dni, který je v něm uveden. Nedotýká se platnosti již platných aktů v přenesené pravomoci. Rozhodnutí bude zveřejněno v Úředním věstníku Evropské unie.
Článek 24c
Námitky k aktům v přenesené pravomoci
1. Evropský parlament nebo Rada mohou proti aktu v přenesené pravomoci vyslovit námitky ve lhůtě tří měsíců ode dne oznámení.
Z podnětu Evropského parlamentu nebo Rady se tato lhůta prodlouží o tři měsíce.
2. Pokud Evropský parlament ani Rada ve lhůtě uvedené v odstavci 1 námitky proti aktu v přenesené pravomoci nevysloví, akt v přenesené pravomoci se zveřejní v Úředním věstníku Evropské unie a vstoupí v platnost dnem v něm stanoveným.
Akt v přenesené pravomoci může být zveřejněn v Úředním věstníku Evropské unie a vstoupit v platnost před uplynutím této lhůty, pokud Evropský parlament i Rada uvědomí Komisi o svém rozhodnutí námitky nevyslovit.
3. Pokud Evropský parlament nebo Rada vysloví ve lhůtě uvedené v odstavci 1 proti aktu v přenesené pravomoci námitky, nevstoupí tento akt v platnost. Orgán, který vyslovuje námitky proti aktu v přenesené pravomoci, je v souladu s článkem 296 Smlouvy o fungování Evropské unie odůvodní.“
22)
V oddíle I písm. C a v oddílech III a IV přílohy I, v oddíle II přílohy II, v oddílech II a III přílohy III a ve třetí odrážce přílohy IV se pojem „hlavní údaje“ nahrazuje pojmem „základní informace“.
Článek 2
Změna směrnice 2004/109/ES
Směrnice 2004/109/ES se mění takto:
1)
V čl. 2 odst. 1 písm. i) se bod i) nahrazuje tímto:
„i)
v případě emitenta dluhových cenných papírů o jednotkové jmenovité hodnotě nižší než 1 000 EUR nebo emitenta akcií:
-
pokud je zapsán v obchodním rejstříku některého z členských států Unie, členský stát, v němž má sídlo,
-
pokud je emitent zapsán v obchodním rejstříku ve třetí zemi, členský stát uvedený v bodě iii) čl. 2 odst. 1 písm. m) směrnice 2003/71/ES.
Definice „domovského členského státu“ se použije na dluhové cenné papíry v měně jiné než euro za předpokladu, že jednotková jmenovitá hodnota je k datu emise nižší než 1 000 EUR, pokud není téměř rovna 1 000 EUR,“.
2)
Článek 8 se mění takto:
a)
V odstavci 1 se písmeno b) nahrazuje tímto:
„b)
emitent, který emituje výhradně dluhové cenné papíry přijaté k obchodování na regulovaném trhu, jejichž jednotková jmenovitá hodnota činí nejméně 100 000 EUR, nebo v případě dluhových cenných papírů denominovaných v jiné měně než euro, jejichž jednotková jmenovitá hodnota je k datu emise rovnocenná nejméně 100 000 EUR.“;
b)
Vkládá se nový odstavec, který zní:
„4. Odchylně od odst. 1 písm. b) se články 4, 5 a 6 nepoužijí na emitenty výhradně dluhových cenných papírů, jejichž jednotková jmenovitá hodnota činí nejméně 50 000 EUR, nebo v případě dluhových cenných papírů denominovaných v jiné měně než euro, jejichž jednotková jmenovitá hodnota je k datu emise rovnocenná alespoň 50 000 EUR, které již byly přijaty k obchodování na regulovaném trhu Unie před 31. prosincem 2010, dokud jsou tyto dluhové cenné papíry v oběhu.“
3)
V článku 18 se odstavec 3 nahrazuje tímto:
„3. Pokud mají být na schůzi pozváni pouze držitelé dluhových cenných papírů o jednotkové jmenovité hodnotě nejméně 100 000 EUR nebo v případě dluhových cenných papírů denominovaných v jiné měně než euro o jednotkové jmenovité hodnotě rovnocenné 100 000 EUR k datu emise, může emitent zvolit za místo konání kterýkoli členský stát za předpokladu, že v tomto členském státě jsou dostupné všechny prostředky a informace nezbytné k tomu, aby tito držitelé mohli vykonávat svá práva.
Volba uvedená v prvním pododstavci se vztahuje rovněž na držitele dluhových cenných papírů o jednotkové jmenovité hodnotě nejméně 50 000 EUR nebo v případě dluhových cenných papírů denominovaných v jiné měně než euro o jednotkové jmenovité hodnotě rovnocenné alespoň 50 000 EUR k datu emise, které již byly přijaty k obchodování na regulovaném trhu Unie před 31. prosincem 2010, dokud jsou tyto dluhové cenné papíry v oběhu, za předpokladu, že v členském státě zvoleném emitentem jsou dostupné všechny prostředky a informace nezbytné k tomu, aby tito držitelé mohli vykonávat svá práva.“
4)
V článku 20 se odstavec 6 nahrazuje tímto:
„6. Odchylně od odstavců 1 až 4, pokud jsou cenné papíry o jednotkové jmenovité hodnotě nejméně 100 000 EUR nebo v případě dluhových cenných papírů denominovaných v jiné měně než euro o jednotkové jmenovité hodnotě rovnocenné 100 000 EUR k datu emise přijaty k obchodování na regulovaném trhu v jednom nebo více členských státech, zveřejňují se regulované informace podle rozhodnutí emitenta nebo osoby, která bez souhlasu emitenta o toto přijetí požádala, buď v jazyce přijímaném příslušnými orgány domovského členského státu a hostitelských členských států, nebo v jazyce obvyklém v oblasti mezinárodních financí.
Odchylná úprava uvedená v prvním pododstavci se rovněž vztahuje na dluhové cenné papíry o jednotkové jmenovité hodnotě nejméně 50 000 EUR nebo v případě dluhových cenných papírů denominovaných v jiné měně než euro o jednotkové jmenovité hodnotě rovnocenné alespoň 50 000 EUR k datu emise, které již byly přijaty k obchodování na regulovaném trhu jednoho či více členských států před 31. prosincem 2010, dokud jsou tyto dluhové cenné papíry v oběhu.“
Článek 3
Provedení
1. Členské státy uvedou v účinnost právní a správní předpisy nezbytné pro dosažení souladu s touto směrnicí do 1. července 2012. Neprodleně sdělí Komisi jejich znění a srovnávací tabulku mezi těmito předpisy a touto směrnicí.
Tyto předpisy přijaté členskými státy musí obsahovat odkaz na tuto směrnici nebo musí být takový odkaz učiněn při jejich úředním vyhlášení. Způsob odkazu si stanoví členské státy.
2. Členské státy sdělí Komisi znění hlavních ustanovení vnitrostátních právních předpisů, které přijmou v oblasti působnosti této směrnice.
Článek 4
Přezkum
Do 1. ledna 2016 Komise vyhodnotí uplatňování směrnice 2003/71/ES ve znění této směrnice, zejména pokud jde o uplatňování a účinek pravidel, včetně ustanovení o odpovědnosti, týkajících se souhrnu obsahujícího klíčové informace, dopadu výjimky stanovené v čl. 4 odst. 1 písm. e) na ochranu zaměstnanců, přiměřeného režimu zveřejňování podle čl. 7 odst. 2 písm. e) a g) a elektronického zveřejňování prospektů podle článku 14, a provede přezkum čl. 2 odst. 1 písm. m) bod ii), pokud jde o omezení týkající se určení domovského členského státu pro emise nekapitálových cenných papírů, jejichž jmenovitá hodnota je nižší než 1 000 EUR, a na základě toho zváží, zda by toto ustanovení mělo být zachováno nebo zrušeno. Komise dále vyhodnotí, zda je nutné přepracovat definici pojmu „veřejná nabídka“ a vymezit pojmy „primární trh“ a „sekundární trh“, a plně v tomto ohledu ujasní spojitost mezi směrnicí 2003/71/ES a směrnicemi 2003/6/ES a 2004/109/ES. Poté, co Komise vyhodnotí uplatňování této směrnice, předloží Evropskému parlamentu a Radě zprávu, k níž budou případně připojeny návrhy na změnu směrnice 2003/71/ES.
Článek 5
Vstup v platnost
Tato směrnice vstupuje v platnost dvacátým dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Článek 6
Určení
Tato směrnice je určena členským státům.
Ve Štrasburku dne 24. listopadu 2010.
DYREKTYWA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY 2010/73/UE
z dnia 24 listopada 2010 r.
zmieniająca dyrektywę 2003/71/WE w sprawie prospektu emisyjnego publikowanego w związku z publiczną ofertą lub dopuszczeniem do obrotu papierów wartościowych oraz dyrektywę 2004/109/WE w sprawie harmonizacji wymogów dotyczących przejrzystości informacji o emitentach, których papiery wartościowe dopuszczane są do obrotu na rynku regulowanym
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 50 i art. 114,
uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego (1),
uwzględniając opinię Europejskiego Banku Centralnego (2),
stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą (3),
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
Na posiedzeniu w dniach 8-9 marca 2007 r. Rada Europejska uzgodniła, że obciążenia administracyjne przedsiębiorstw powinny zostać zmniejszone o 25 % do roku 2012 celem poprawy konkurencyjności przedsiębiorstw działających w Unii.
(2)
Niektóre z obowiązków przewidzianych w dyrektywie 2003/71/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (4) zostały uznane przez Komisję za nadmiernie uciążliwe.
(3)
Obowiązki te należy poddać przeglądowi, aby zmniejszyć do niezbędnego minimum obciążenia spoczywające na przedsiębiorstwach w Unii, nie naruszając przy tym ochrony inwestorów i należytego funkcjonowania rynków papierów wartościowych w Unii.
(4)
Dyrektywa 2003/71/WE wymaga, aby Komisja dokonała oceny jej stosowania po upływie pięciu lat od daty jej wejścia w życie oraz przedstawiła, w odpowiednim przypadku, wnioski dotyczące jej rewizji. Ocena dyrektywy 2003/71/WE uwidoczniła, że niektóre jej elementy należy zmienić, aby uprościć i udoskonalić jej stosowanie, zwiększyć jej skuteczność oraz poprawić międzynarodową konkurencyjność Unii, przyczyniając się tym samym do zmniejszenia obciążeń administracyjnych.
(5)
Na podstawie wniosków ze sprawozdania grupy wysokiego szczebla ds. nadzoru finansowego w UE („sprawozdanie de Larosière’a”) Komisja w dniu 23 września 2009 r. przedstawiła konkretne wnioski legislacyjne w celu ustanowienia Europejskiego Systemu Nadzoru Finansowego, obejmującego sieć krajowych organów nadzoru finansowego współpracujących z nowymi Europejskimi Urzędami Nadzoru. Komitet Europejskich Organów Nadzoru nad Rynkiem Papierów Wartościowych ma zostać zastąpiony przez jeden z tych organów, Europejski Urząd Nadzoru (Europejski Urząd Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych).
(6)
Przez wzgląd na pewność prawa i jego skuteczność należy wyjaśnić sposób liczenia ograniczeń maksymalnej wielkości oferty zgodnie z dyrektywą 2003/71/WE. Całkowita wartość niektórych ofert określonych w tej dyrektywie powinna być obliczana w ten sam sposób w całej Unii.
(7)
Do celów plasowania papierów wartościowych na rynku niepublicznym należy uprawnić firmy inwestycyjne i instytucje kredytowe do traktowania jako inwestorów kwalifikowanych osób fizycznych lub podmiotów, które są opisane w załączniku II część I pkt 1)-4) dyrektywy 2004/39/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 21 kwietnia 2004 r. w sprawie rynków instrumentów finansowych (5), oraz innych osób fizycznych lub podmiotów, które są traktowane jako klienci branżowi lub które zostały uznane za uprawnionych kontrahentów zgodnie z dyrektywą 2004/39/WE. Firmy inwestycyjne uprawnione do dalszego uznawania obecnych klientów branżowych za takowych zgodnie z art. 71 ust. 6 dyrektywy 2004/39/WE powinny być uprawnione do traktowania tych klientów jako inwestorów kwalifikowanych zgodnie z niniejszą dyrektywą. Takie dostosowanie odpowiednich przepisów dyrektyw 2003/71/WE i 2004/39/WE zmniejszyłoby złożoność procedury i koszty ponoszone przez firmy inwestycyjne w przypadku plasowania na rynku niepublicznym, gdyż firmy te mogłyby określać krąg osób lub podmiotów, u których pragną plasować emisję na podstawie swych własnych wykazów klientów branżowych i uprawnionych kontrahentów. Emitent powinien móc opierać się na wykazie klientów branżowych i uprawnionych kontrahentów sporządzonym zgodnie z załącznikiem II do dyrektywy 2004/39/WE. Należy zatem rozszerzyć definicję inwestorów kwalifikowanych zawartą w dyrektywie 2003/71/WE, tak aby objąć nią te osoby lub podmioty i nie utrzymywać odrębnego systemu rejestrów.
(8)
Zapewnienie prawidłowego i pełnego stosowania prawa unijnego należy do głównych koniecznych warunków wstępnych wiarygodności, skuteczności i właściwego funkcjonowania rynków finansowych. Oczekuje się, że ustanowienie Europejskiego Urzędu Nadzoru (Europejski Urząd Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych) przyczyni się do tego celu przez wydanie jednolitego zbioru zasad i przyjęcie bardziej spójnego podejścia w zakresie kontroli i zatwierdzania prospektów emisyjnych. Komisja powinna dokonać przeglądu art. 2 ust. 1 lit. m) ppkt (ii) dyrektywy 2003/71/WE w związku z ograniczeniem dotyczącym ustalania macierzystego państwa członkowskiego dla emisji nieudziałowych papierów wartościowych o nominale poniżej 1 000 EUR. Na podstawie tego przeglądu powinna ona rozważyć, czy przepis ten należy utrzymać czy uchylić.
(9)
Próg 50 000 EUR określony w art. 3 ust. 2 lit. c) i d) dyrektywy 2003/71/WE nie odzwierciedla już różnicy między inwestorami detalicznymi a inwestorami profesjonalnymi pod względem zdolności inwestycyjnej, gdyż okazuje się, że nawet inwestorzy detaliczni zainwestowali ostatnio kwoty powyżej 50 000 EUR w ramach jednej transakcji. Z tego powodu należy podwyższyć ten próg i odpowiednio zmienić inne przepisy, w których jest on wspomniany. Należy dokonać odpowiednich dostosowań w dyrektywie 2004/109/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (6). W następstwie tych dostosowań i uwzględniając okres zwrotu dłużnych papierów wartościowych, należy wprowadzić zasadę praw nabytych w odniesieniu do art. 8 ust. 1 lit. b), art. 18 ust. 3 i art. 20 ust. 6 dyrektywy 2004/109/WE w przypadku dłużnych papierów wartościowych o nominale co najmniej 50 000 EUR, które zostały już dopuszczone do obrotu na rynku regulowanym w Unii przed wejściem w życie niniejszej dyrektywy.
(10)
Ważny prospekt emisyjny sporządzony przez emitenta lub osobę odpowiedzialną za sporządzenie prospektu, udostępniony do publicznej wiadomości w momencie ostatecznego plasowania papierów wartościowych poprzez pośredników finansowych lub podczas każdej późniejszej odsprzedaży papierów wartościowych, dostarcza inwestorom wystarczających informacji do tego, by mogli oni podejmować przemyślane decyzje inwestycyjne. Pośrednicy finansowi plasujący papiery wartościowe lub poddający je dalszej odsprzedaży powinni być zatem uprawnieni do korzystania z pierwotnego prospektu emisyjnego opublikowanego przez emitenta lub osobę odpowiedzialną za sporządzenie prospektu tak długo, jak prospekt ten pozostaje ważny i należycie uzupełniony suplementem zgodnie z art. 9 i 16 dyrektywy 2003/71/WE, a emitent lub osoba odpowiedzialna za sporządzenie prospektu wyraża zgodę na jego wykorzystanie. Emitent lub osoba odpowiedzialna za sporządzenie prospektu emisyjnego powinni mieć możliwość obwarowania swojej zgody warunkami. Zgoda, w tym wszelkie towarzyszące jej warunki, powinna być udzielana w drodze pisemnej umowy między zainteresowanymi stronami, umożliwiającej ocenianie przez dane strony, czy odsprzedaż lub ostateczne plasowanie papierów wartościowych jest zgodne z tą umową. W przypadku udzielenia zgody na wykorzystanie prospektu emitent lub osoba odpowiedzialna za sporządzenie pierwotnego prospektu powinni odpowiadać za zawarte w nim informacje, a w przypadku podstawowego prospektu emisyjnego - za przekazanie i przedłożenie ostatecznych warunków, przy czym nie należy wymagać żadnego innego prospektu emisyjnego. Jednakże od pośrednika finansowego należy wymagać opublikowania nowego prospektu emisyjnego, w przypadku gdy emitent lub osoba odpowiedzialna za sporządzenie prospektu pierwotnego nie wyrazi zgody na jego wykorzystanie. W takiej sytuacji pośrednik finansowy powinien być odpowiedzialny za informacje zawarte w prospekcie emisyjnym, w tym wszelkie informacje włączane przez odniesienie, a także, w przypadku podstawowego prospektu emisyjnego, ostateczne warunki.
(11)
Aby umożliwić skuteczne stosowanie dyrektywy 2003/6/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 stycznia 2003 r. w sprawie wykorzystywania poufnych informacji i manipulacji na rynku (nadużyć na rynku) (7), dyrektywy 2003/71/WE oraz dyrektywy 2004/109/WE, a także aby wyjaśnić podstawowe problemy związane z rozbieżnościami i dublowaniem się przepisów, Komisja powinna przedstawić definicje następujących terminów: „rynek pierwotny”, „rynek wtórny” i „oferta publiczna”.
(12)
Systemy odpowiedzialności w państwach członkowskich są znacznie zróżnicowane z uwagi na przynależność prawa cywilnego do kompetencji krajowej. W celu określenia i monitorowania rozwiązań w państwach członkowskich Komisja powinna stworzyć tabelę porównawczą systemów obowiązujących w państwach członkowskich.
(13)
Artykuł 4 ust. 1 lit. d) dyrektywy 2003/71/WE stanowi, że obowiązek publikacji prospektu emisyjnego nie ma zastosowania do akcji, które są oferowane lub przydzielone lub mają być przydzielone bezpłatnie obecnym akcjonariuszom. Zgodnie z art. 3 ust. 2 lit. e) tej dyrektywy oferta o całkowitej wartości poniżej 100 000 EUR jest całkowicie zwolniona z wymogu publikacji prospektu emisyjnego. W związku z tym odstępstwo określone w art. 4 ust. 1 lit. d) jest zbędne, gdyż oferty bezpłatne wchodzą w zakres stosowania art. 3 ust. 2 lit. e).
(14)
Obecne odstępstwa dotyczące papierów wartościowych, które są oferowane lub przydzielone lub mają być przydzielone obecnym lub byłym pracownikom lub dyrektorom, są zbyt ograniczające, aby były przydatne dla znacznej liczby pracodawców prowadzących programy akcji pracowniczych w Unii. Udział pracowników w Unii jest szczególnie ważny dla małych i średnich przedsiębiorstw (MŚP), w których przypadku poszczególni pracownicy mogą odgrywać istotną rolę w sukcesie przedsiębiorstwa. Dlatego wymóg przedstawiania prospektu emisyjnego nie powinien odnosić się do ofert składanych w ramach programu akcji pracowniczych przez przedsiębiorstwa unijne. Jeżeli papiery wartościowe nie są dopuszczone do obrotu, emitent nie podlega odpowiednim stałym obowiązkom informacyjnym i przepisom dotyczącym nadużyć rynkowych. Dlatego pracodawcy lub ich przedsiębiorstwa powiązane powinni uaktualniać dokument, o którym mowa w art. 4 ust. 1 lit. e) dyrektywy 2003/71/WE, gdy jest to konieczne do odpowiedniej oceny papierów wartościowych. Odstępstwo powinno zostać rozszerzone również na oferty publiczne i dopuszczanie do obrotu w przypadku przedsiębiorstw zarejestrowanych poza Unią, których papiery wartościowe zostały dopuszczone do obrotu albo na rynku regulowanym, albo na rynku państwa trzeciego. W tym ostatnim przypadku, aby odstępstwo mogło być stosowane, Komisja musi podjąć pozytywną decyzję w sprawie równoważności ram prawnych i nadzorczych odpowiedniej regulacji rynków w tym państwie trzecim. Powinno to umożliwić pracownikom unijnym dostęp do bieżących informacji o przedsiębiorstwie.
(15)
Podsumowanie prospektu powinno być kluczowym źródłem informacji dla inwestorów detalicznych. Powinno ono stanowić samoistną część prospektu emisyjnego, a ponadto być krótkie, proste, jasne i łatwe do zrozumienia dla docelowych inwestorów. Powinno skupiać się na informacjach kluczowych dla inwestorów celem umożliwienia im podejmowania decyzji, które oferty i dopuszczenia papierów wartościowych należy dalej rozważyć. Takie kluczowe informacje powinny obejmować podstawową charakterystykę emitenta, wszelkich gwarantów i papierów wartościowych oferowanych lub dopuszczonych do obrotu na rynku regulowanym, a także związane z nimi ryzyko. Powinny także obejmować ogólne warunki oferty, w tym szacowany koszt, jakim emitent lub oferujący obciążają inwestora, oraz wskazywać całkowity szacowany koszt, gdyż może on być znaczny. Powinny także informować inwestora o wszelkich prawach związanych z papierami wartościowymi oraz o ryzyku związanym z inwestycją w dane papiery wartościowe. Format podsumowania powinien być ustalony w taki sposób, aby umożliwiał porównanie podsumowań dotyczących podobnych produktów, przez zapewnienie umieszczania informacji równoważnych zawsze w analogicznych miejscach w podsumowaniu.
(16)
Państwa członkowskie powinny zapewnić, aby żadna osoba nie ponosiła odpowiedzialności cywilnej wyłącznie na podstawie podsumowania, w tym jego tłumaczenia, chyba że wprowadza ono w błąd, jest niedokładne lub niezgodne z istotnymi częściami prospektu emisyjnego. W tym celu podsumowanie powinno zawierać jednoznaczne ostrzeżenie.
(17)
Należy sprecyzować, że ostateczne warunki podstawowego prospektu emisyjnego powinny zawierać jedynie informacje z zakresu noty o papierach wartościowych dotyczące konkretnie danej emisji i możliwe do określenia jedynie z chwilą danej emisji. Takie informacje mogą obejmować np. Międzynarodowy Numer Identyfikacyjny Papierów Wartościowych, kurs emisyjny, termin zapadalności, kupon, datę wykonania, kurs wykonania i kurs wykupu oraz inne warunki nieznane w czasie sporządzania prospektu emisyjnego. Inne nowe informacje, które mogłyby wpływać na ocenę emitenta i papierów wartościowych, powinny ogólnie być zamieszczane w suplemencie do prospektu emisyjnego. Ponadto, aby dopełnić obowiązku przekazania kluczowych informacji również w podstawowym prospekcie emisyjnym, emitenci powinni łączyć podsumowanie z odpowiednimi częściami ostatecznych warunków w sposób łatwo dostępny dla inwestorów. W takich przypadkach nie wymaga się odrębnego zatwierdzenia.
(18)
Aby poprawić efektywność emisji z prawem poboru udziałowych papierów wartościowych i odpowiednio uwzględnić wielkość emitentów, bez uszczerbku dla ochrony inwestorów, należy wprowadzić proporcjonalny system obowiązków informacyjnych mający zastosowanie do ofert akcyjnych składanych obecnym akcjonariuszom, którzy mogą albo objąć subskrypcją te akcje, albo sprzedać prawo subskrypcji akcji, do ofert składanych przez MŚP i emitentów o obniżonej kapitalizacji rynkowej (małe przedsiębiorstwa, których akcje zostały dopuszczone do obrotu na rynku regulowanym), oraz do ofert nieudziałowych papierów wartościowych, o których mowa w art. 1 ust. 2 lit. j) dyrektywy 2003/71/WE, emitowanych przez instytucje kredytowe. Jeżeli takie instytucje kredytowe emitują papiery wartościowe poniżej limitu określonego w tym artykule, ale decydują się na przystąpienie do systemu przewidzianego w niniejszej dyrektywie i w konsekwencji sporządzają prospekt emisyjny, powinny być uprawnione do korzystania z odpowiedniego proporcjonalnego systemu obowiązków informacyjnych. Proporcjonalny system obowiązków informacyjnych dotyczący emisji z prawem poboru powinien mieć zastosowanie, gdy oferowane akcje należą do tej samej klasy co akcje emitenta dopuszczone do obrotu albo na rynku regulowanym, albo w ramach wielostronnej platformy obrotu określonej w art. 4 ust. 1 pkt 15) dyrektywy 2004/39/WE, o ile ta platforma podlega odpowiednim stałym obowiązkom informacyjnym i przepisom dotyczącym nadużyć rynkowych. Europejski Urząd Nadzoru (Europejski Urząd Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych) powinien wydać wytyczne dotyczące tych warunków w celu zapewnienia spójnego podejścia właściwych organów.
(19)
Państwa członkowskie publikują wyczerpujące, zwykle ogólnodostępne informacje na temat swojej sytuacji finansowej. Jeżeli gwarantem oferty papierów wartościowych jest państwo członkowskie, emitent nie powinien być zobowiązany do udostępniania w prospekcie emisyjnym informacji na temat państwa członkowskiego występującego w roli gwaranta.
(20)
W celu zwiększenia pewności prawnej okres ważności prospektu powinien rozpoczynać się wraz z jego zatwierdzeniem, którego datę właściwy organ może łatwo sprawdzić. Ponadto w celu zapewnienia większej elastyczności, emitenci powinni również mieć możliwość aktualizacji dokumentu rejestracyjnego zgodnie z procedurą uzupełniania prospektów emisyjnych.
(21)
Wskutek wejścia w życie dyrektywy 2004/109/WE nałożony na emitenta dyrektywą 2003/71/WE obowiązek udostępniania co roku dokumentu zawierającego wszystkie informacje opublikowane w okresie 12 miesięcy poprzedzających emisję prospektu lub zawierającego odniesienie do nich stał się obowiązkiem powielającym inne zobowiązania, a co za tym idzie, powinien zostać uchylony. W związku z tym zamiast aktualizować dokument rejestracyjny zgodnie z art. 10 dyrektywy 2003/71/WE, należy go aktualizować za pomocą suplementu lub noty o papierach wartościowych.
(22)
Internet zapewnia łatwy dostęp do informacji. W celu zapewnienia lepszej dostępności dla inwestorów prospekt emisyjny powinien być zawsze publikowany w formie elektronicznej na odpowiedniej stronie internetowej. Jeżeli za sporządzenie prospektu emisyjnego odpowiedzialna jest osoba inna niż emitent, powinna wystarczyć publikacja prospektu na stronie internetowej tej osoby.
(23)
Celem poprawy pewności prawnej należy sprecyzować, kiedy wygasa wymóg publikacji suplementu do prospektu emisyjnego oraz prawo do wycofania zgody. Przepisy te powinny być rozpatrywane oddzielnie. Wymóg uzupełniania prospektu kończy się wraz z ostatecznym upływem terminu ofert lub momentem rozpoczęcia obrotu papierami wartościowymi na rynku regulowanym, w zależności od tego, które z tych zdarzeń nastąpi później. Z drugiej strony prawo do wycofania zgody powinno mieć zastosowanie jedynie, gdy prospekt emisyjny odnosi się do publicznej oferty papierów wartościowych, a nowy czynnik, błąd lub niedokładność zaistniały przed ostatecznym zamknięciem oferty i wydaniem papierów wartościowych. Stąd prawo do wycofania zgody jest związane z czasem zaistnienia nowego czynnika, błędu lub niedokładności będących powodem sporządzenia suplementu, i zakłada, że to sprawcze zdarzenie zachodzi w chwili, gdy oferta jest jeszcze otwarta i przed wydaniem papierów wartościowych.
(24)
W przypadku uzupełniania prospektu emisyjnego harmonizacja na poziomie Unii terminu przysługującego inwestorom na skorzystanie z prawa wycofania wcześniejszej zgody dałaby pewność emitentom składającym transgraniczne oferty papierów wartościowych. Aby zapewnić elastyczność emitentom z państw członkowskich, w których obowiązuje tradycyjnie dłuższy termin w tym zakresie, emitent lub oferujący powinni mieć możliwość dobrowolnego przedłużenia terminu przysługującego na skorzystanie z tego prawa. Dla zwiększenia pewności prawnej w suplemencie do prospektu emisyjnego należy sprecyzować, kiedy wygasa prawo do wycofania zgody.
(25)
Organ odpowiedzialny za zatwierdzenie prospektu emisyjnego powinien również powiadamiać emitenta lub osobę odpowiedzialną za sporządzenie prospektu emisyjnego o świadectwie zatwierdzenia prospektu emisyjnego wystosowanym do organów przyjmującego państwa członkowskiego zgodnie z dyrektywą 2003/71/WE, aby emitent lub osoba odpowiedzialna za sporządzenie prospektu emisyjnego mieli pewność co do tego, czy powiadomienie faktycznie nastąpiło i kiedy miało miejsce.
(26)
Środki konieczne do wdrożenia niniejszej dyrektywy powinny zostać przyjęte w drodze aktów wykonawczych zgodnie z art. 291 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE). Jest szczególnie ważne, aby Parlament Europejski otrzymywał projekty środków i projekty aktów wykonawczych, a także wszelkie inne odpowiednie informacje, zanim Komisja podejmie decyzję w sprawie równoważności prospektów emisyjnych sporządzonych w określonym państwie trzecim.
(27)
Aby przestrzegać zasad określonych w motywie 41 dyrektywy 2003/71/WE, uwzględnić postęp techniczny na rynkach finansowych i dookreślić wymogi ustanowione w dyrektywie 2003/71/WE, należy uprawnić Komisję do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 290 TFUE. W szczególności akty delegowane mogą być konieczne do aktualizacji ustanowionych w niniejszej dyrektywie i w dyrektywie 2003/71/WE progów i definicji obniżonej kapitalizacji rynkowej i MŚP oraz do określenia szczegółowej zawartości i specjalnej formy podsumowania, zgodnie z wynikiem debaty rozpoczętej komunikatem Komisji z dnia 30 kwietnia 2009 r. dotyczącym detalicznych produktów inwestycyjnych w pakietach, przy czym należy w jak największym stopniu dostosować treść i formę podsumowania do tego wyniku, zapobiegając duplikacji dokumentów i potencjalnej dezorientacji inwestorów, a także ograniczając do minimum koszty.
(28)
Parlament Europejski i Rada powinny mieć trzy miesiące od daty powiadomienia na zgłoszenie sprzeciwu wobec aktu delegowanego. Termin ten powinien móc być przedłużony z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady o trzy miesiące w odniesieniu do obszarów budzących istotne zaniepokojenie. Parlament Europejski i Rada powinny mieć możliwość poinformowania pozostałych instytucji, że nie zamierzają zgłaszać sprzeciwu. Takie wczesne zatwierdzanie aktów delegowanych jest szczególnie wskazane w razie konieczności przestrzegania terminów, np. w celu zastosowania się do określonych w akcie podstawowym harmonogramów dotyczących przyjmowania przez Komisję aktów delegowanych.
(29)
W deklaracji nr 39 dotyczącej art. 290 TFUE, dołączonej do aktu końcowego konferencji międzyrządowej, która przyjęła Traktat z Lizbony podpisany w dniu 13 grudnia 2007 r., uczestnicy konferencji odnotowali wyrażony przez Komisję zamiar dalszego konsultowania się z ekspertami powołanymi przez państwa członkowskie podczas przygotowywania projektów aktów delegowanych w dziedzinie usług finansowych zgodnie z ustaloną praktyką.
(30)
W związku z tym, że cele niniejszej dyrektywy, a mianowicie zmniejszenie obciążeń administracyjnych związanych z publikowaniem prospektów emisyjnych w przypadku publicznych ofert papierów wartościowych oraz w przypadku dopuszczania do obrotu na rynkach regulowanych w Unii, nie mogą być osiągnięte w sposób wystarczający przez państwa członkowskie, natomiast z uwagi na ich rozmiary lub skutki możliwe jest lepsze ich osiągnięcie na poziomie unijnym, Unia może podjąć działania zgodne z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 Traktatu o Unii Europejskiej. Zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w tym artykule niniejsza dyrektywa nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tych celów.
(31)
Należy zatem odpowiednio zmienić dyrektywy 2003/71/WE i 2004/109/WE,
PRZYJMUJĄ NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:
Artykuł 1
Zmiany dyrektywy 2003/71/WE
W dyrektywie 2003/71/WE wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 1 wprowadza się następujące zmiany:
a)
w ust. 2:
(i)
lit. h) otrzymuje brzmienie:
„h)
papierów wartościowych ujętych w ofercie, której całkowita wartość w Unii jest mniejsza niż 5 000 000 EUR, przy czym ograniczenie to oblicza się za okres 12 miesięcy;”;
(ii)
lit. j) otrzymuje brzmienie:
„j)
nieudziałowych papierów wartościowych emitowanych w sposób ciągły lub powtarzalny przez instytucje kredytowe, w przypadku gdy całkowita wartość oferty w Unii jest mniejsza niż 75 000 000 EUR, przy czym ograniczenie to oblicza się za okres 12 miesięcy, pod warunkiem że takie papiery wartościowe:
(i)
nie są podporządkowane, zamienne ani wymienne;
(ii)
nie dają prawa subskrypcji lub nabycia innych typów papierów wartościowych i nie są powiązane z instrumentem pochodnym.”;
b)
dodaje się ustęp w brzmieniu:
„4. W celu uwzględnienia rozwoju technicznego na rynkach finansowych, w tym inflacji, Komisja przyjmuje, w drodze aktów delegowanych zgodnie z art. 24a i z zastrzeżeniem warunków określonych w art. 24b i 24c, środki dotyczące dostosowywania ograniczeń, o których mowa w ust. 2 lit. h) i j) niniejszego artykułu.”;
2)
w art. 2 wprowadza się następujące zmiany:
a)
w ust. 1:
(i)
lit. e) otrzymuje brzmienie:
„e)
»inwestorzy kwalifikowani« oznaczają osoby lub podmioty, które są opisane w załączniku II część I pkt 1)-4) dyrektywy 2004/39/WE, oraz osoby lub podmioty traktowane na życzenie jako klienci branżowi zgodnie z załącznikiem II do dyrektywy 2004/39/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 21 kwietnia 2004 r. w sprawie rynków instrumentów finansowych (8) lub osoby uznawane za uprawnionych kontrahentów zgodnie z art. 24 dyrektywy 2004/39/WE, chyba że wyraziły życzenie traktowania ich jako klientów niebranżowych. Firmy inwestycyjne i instytucje kredytowe na życzenie emitenta informują go o swojej klasyfikacji z zastrzeżeniem odpowiednich przepisów dotyczących ochrony danych. Firmy inwestycyjne uprawnione do dalszego uznawania obecnych klientów branżowych za takowych zgodnie z art. 71 ust. 6 dyrektywy 2004/39/WE są uprawnieni do traktowania tych klientów jako inwestorów kwalifikowanych zgodnie z niniejszą dyrektywą;
(ii)
dodaje się następujące litery:
„s)
»kluczowe informacje« oznaczają istotne i odpowiednio ustrukturyzowane informacje, które należy przekazywać inwestorom, aby umożliwić im zrozumienie charakteru emitenta, gwaranta i papierów wartościowych, które są im oferowane lub dopuszczane do obrotu na rynku regulowanym, i związanego z nimi ryzyka, oraz - bez uszczerbku dla art. 5 ust. 2 lit. b) - podjęcie decyzji, które oferty papierów wartościowych rozważać dalej. W świetle oferty oraz danych papierów wartościowych, kluczowe informacje obejmują następujące elementy:
(i)
krótki opis ryzyka wraz z podstawową charakterystyką emitenta i wszelkich gwarantów, w tym aktywów, pasywów i sytuacji finansowej;
(ii)
krótki opis ryzyka wraz z istotną charakterystyką inwestycji w ten papier wartościowy, w tym wszelkich praw związanych z papierami wartościowymi;
(iii)
ogólne warunki oferty, w tym szacowany koszt, jakim emitent lub oferujący obciążają inwestora;
(iv)
szczegółowe informacje na temat dopuszczenia do obrotu;
(v)
przyczyny oferty i wykorzystanie wpływów pieniężnych;
t)
»spółka o obniżonej kapitalizacji rynkowej« oznacza spółkę notowaną na rynku regulowanym, której średnia kapitalizacja rynkowa wynosi poniżej 100 000 000 EUR na podstawie notowań z końca roku w trzech ostatnich latach kalendarzowych.”;
b)
uchyla się ust. 2 i 3;
c)
ust. 4 otrzymuje brzmienie:
„4. W celu uwzględnienia rozwoju technicznego na rynkach finansowych i dookreślenia wymogów ustanowionych w niniejszym artykule Komisja przyjmuje - na mocy aktów delegowanych zgodnie z art. 24a i na warunkach określonych w art. 24b i 24c - definicje, o których mowa w ust. 1, w tym dostosowuje wartości stosowane do definiowania MŚP oraz progi obniżonej kapitalizacji rynkowej, biorąc pod uwagę sytuację na poszczególnych rynkach krajowych, w tym klasyfikację stosowaną przez podmioty działające na rynkach regulowanych, przepisy i zalecenia Unii, a także rozwój gospodarczy.”;
3)
w art. 3 wprowadza się następujące zmiany:
a)
w ust. 2:
(i)
akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:
„2. Obowiązek publikacji prospektu emisyjnego nie ma zastosowania do następujących rodzajów ofert:
a)
oferty papierów wartościowych skierowanej jedynie do inwestorów kwalifikowanych; i/lub
b)
oferty papierów wartościowych skierowanej do mniej niż 150 osób fizycznych lub prawnych na państwo członkowskie, innych niż inwestorzy kwalifikowani; i/lub
c)
oferty papierów wartościowych skierowanej do inwestorów, którzy nabywają papiery wartościowe o całkowitej wartości co najmniej 100 000 EUR na inwestora dla każdej osobnej oferty; i/lub
d)
oferty papierów wartościowych, których nominał jednostkowy jest równy co najmniej 100 000 EUR; i/lub
e)
oferty papierów wartościowych o całkowitej wartości w Unii mniejszej niż 100 000 EUR, przy czym ograniczenie to oblicza się za okres 12 miesięcy.”;
(ii)
dodaje się akapit w brzmieniu:
„W przypadku takiej późniejszej odsprzedaży papierów wartościowych lub ostatecznego ich plasowania poprzez pośredników finansowych państwa członkowskie nie wymagają sporządzenia kolejnego prospektu emisyjnego, jeżeli dostępny jest ważny prospekt emisyjny zgodnie z art. 9, a emitent lub osoba odpowiedzialna za sporządzenie takiego prospektu wyraża zgodę na jego wykorzystanie w drodze pisemnej umowy.”;
b)
dodaje się ustęp w brzmieniu:
„4. W celu uwzględnienia rozwoju technicznego na rynkach finansowych, w tym inflacji, Komisja przyjmuje - na mocy aktów delegowanych zgodnie z art. 24a i na warunkach określonych w 24b i 24c - środki dotyczące progów, o których mowa w ust. 2 lit. c)-e) niniejszego artykułu.”;
4)
w art. 4 wprowadza się następujące zmiany:
a)
w ust. 1:
(i)
lit. c)-e) otrzymują brzmienie:
„c)
papierów wartościowych, które są oferowane lub przydzielone lub mają być przydzielone w związku z połączeniem lub podziałem, pod warunkiem że dostępny jest dokument zawierający informacje uznawane przez właściwy organ za równoważne informacjom zawartym w prospekcie emisyjnym, przy uwzględnieniu wymagań przepisów Unii;
d)
dywidend wypłacanych obecnym akcjonariuszom w formie akcji tej samej klasy co akcje, od których płacone są takie dywidendy, pod warunkiem że dostępny jest dokument zawierający informacje w sprawie liczby i charakteru akcji oraz przyczyn i szczegółów oferty;
e)
papierów wartościowych oferowanych, przydzielonych lub papierów wartościowych, które zostaną przydzielone obecnym lub byłym dyrektorom lub pracownikom przez ich pracodawcę lub przez przedsiębiorstwo powiązane, pod warunkiem że przedsiębiorstwo ma siedzibę zarządu lub siedzibę statutową w Unii oraz że dostępny jest dokument zawierający informacje w sprawie liczby i charakteru papierów wartościowych oraz przyczyn i szczegółów oferty.”;
(ii)
dodaje się ustępy w brzmieniu:
„Litera e) ma zastosowanie również do spółek zarejestrowanych poza Unią, których papiery wartościowe są dopuszczone do obrotu albo na rynku regulowanym, albo na rynku państwa trzeciego. W tym ostatnim przypadku odstępstwo stosuje się, pod warunkiem że odpowiednie informacje, w tym dokument, o którym mowa w lit. e), są dostępne co najmniej w języku przyjętym w sferze finansów międzynarodowych oraz że Komisja przyjęła decyzję o równoważności w odniesieniu do rynku danego państwa trzeciego.
Na żądanie właściwego organu państwa członkowskiego Komisja przyjmuje decyzje o równoważności zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 24 ust. 2, stwierdzając, czy ramy prawne i nadzorcze państwa trzeciego zapewniają zgodność rynku regulowanego dozwolonego w tym państwie trzecim z prawnie wiążącymi wymogami, które są - do celów stosowania odstępstwa zgodnie z lit. e) - równoważne wymogom wynikającym z dyrektywy 2003/6/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 stycznia 2003 r. w sprawie wykorzystywania poufnych informacji i manipulacji na rynku (nadużyć na rynku) (9), z tytułu III dyrektywy 2004/39/WE i z dyrektywy 2004/109/WE z dnia 15 grudnia 2004 r. w sprawie harmonizacji wymogów dotyczących przejrzystości informacji o emitentach, których papiery wartościowe dopuszczane są do obrotu na rynku regulowanym (10) i które podlegają skutecznemu nadzorowi i stosowaniu w tym państwie trzecim. Ten właściwy organ wyjaśnia, dlaczego uważa, że ramy prawne i nadzorcze danego państwa trzeciego mogą być uznane za równoważne, i przekazuje odpowiednie informacje w tym celu.
Ramy prawne i nadzorcze państwa trzeciego można uznać za równoważne, jeżeli spełniają co najmniej następujące warunki:
(i)
rynki podlegają zezwoleniu oraz stałemu skutecznemu nadzorowi i stosowaniu przepisów;
(ii)
w odniesieniu do rynków istnieją jasne i przejrzyste przepisy dotyczące dopuszczania papierów wartościowych do obrotu, tak aby takie papiery wartościowe mogły być przedmiotem uczciwego, zgodnego z przepisami i skutecznego handlu oraz aby podlegały swobodnemu obrotowi;
(iii)
emitenci papierów wartościowych podlegają okresowym i stałym wymogom informacyjnym zapewniającym wysoki poziom ochrony inwestorów; oraz
(iv)
przejrzystość i wiarygodność rynku są zapewnione przez zapobieganie nadużyciom rynkowym w postaci wykorzystywania poufnych informacji i manipulacji rynkowej.
W odniesieniu do lit. e) w celu uwzględnienia rozwoju rynków finansowych Komisja może przyjąć w drodze aktów delegowanych zgodnie z art. 24a i na warunkach określonych w art. 24b i 24c środki mające na celu dookreślenie powyższych kryteriów lub dodanie dalszych kryteriów do stosowania przy ocenie równoważności.
b)
w ust. 2 lit. d) otrzymuje brzmienie:
„d)
papierów wartościowych, które są oferowane lub przydzielone lub mają być przydzielone w związku z przejęciem lub podziałem, pod warunkiem że dostępny jest dokument zawierający informacje uznawane przez właściwy organ za równoważne informacjom zawartym w prospekcie emisyjnym, z uwzględnieniem wymagań przepisów Unii;”;
5)
w art. 5 wprowadza się następujące zmiany:
a)
w ust. 2:
(i)
w akapicie pierwszym część wprowadzająca otrzymuje brzmienie:
„2. Prospekt emisyjny zawiera informacje dotyczące emitenta i papierów wartościowych objętych publiczną ofertą lub papierów wartościowych, które mają być dopuszczone do obrotu na rynku regulowanym. Zawiera on również podsumowanie, w którym w sposób zwięzły i nietechnicznym językiem przedstawia się kluczowe informacje w języku, w którym pierwotnie sporządzono prospekt emisyjny. Format i treść podsumowania prospektu emisyjnego zawierają, w połączeniu z prospektem, odpowiednie informacje na temat podstawowych elementów danych papierów wartościowych, mające pomagać inwestorom w podejmowaniu decyzji o inwestycji w takie papiery wartościowe.
Podsumowanie jest sporządzane we wspólnym formacie w celu ułatwienia porównywalności podsumowań podobnych papierów wartościowych, a jego treść powinna obejmować kluczowe informacje dotyczące danych papierów wartościowych mające pomagać inwestorom w podejmowaniu decyzji o inwestycji w takie papiery wartościowe. Podsumowanie zawiera również następujące ostrzeżenie:”;
(ii)
akapit drugi otrzymuje brzmienie:
„Gdy prospekt emisyjny odnosi się do dopuszczenia do obrotu na rynku regulowanym nieudziałowych papierów wartościowych o nominałach co najmniej 100 000 EUR, nie ma obowiązku sporządzenia podsumowania, chyba że wymaga tego państwo członkowskie zgodnie z art. 19 ust. 4.”;
b)
ust. 3 otrzymuje brzmienie:
„3. Emitent, oferujący lub osoba wnioskująca o dopuszczenie do obrotu na rynku regulowanym może sporządzić prospekt emisyjny jako pojedynczy dokument lub oddzielne dokumenty. Prospekt emisyjny złożony z oddzielnych dokumentów dzieli wymagane informacje na dokument rejestracyjny, notę o papierach wartościowych i podsumowanie. Dokument rejestracyjny zawiera informacje odnoszące się do emitenta. Nota o papierach wartościowych zawiera informacje dotyczące papierów wartościowych będących przedmiotem publicznej oferty lub papierów wartościowych, które mają być dopuszczone do obrotu na rynku regulowanym.”;
c)
w ust. 4 akapit trzeci otrzymuje brzmienie:
„Gdy ostateczne warunki oferty nie są ujęte ani w podstawowym prospekcie emisyjnym, ani w suplemencie, są one udostępniane inwestorom, przedkładane właściwemu organowi macierzystego państwa członkowskiego i komunikowane przez emitenta właściwemu organowi przyjmującego państwa członkowskiego (przyjmujących państw członkowskich), tak szybko jak to wykonalne po przygotowaniu poszczególnych publicznych ofert i w miarę możliwości przed rozpoczęciem publicznej oferty lub dopuszczenia do obrotu. Ostateczne warunki obejmują jedynie informacje związane z notą o papierach wartościowych i nie są wykorzystywane do uzupełnienia podstawowego prospektu emisyjnego. W takich przypadkach zastosowanie ma art. 8 ust. 1 lit. a).”;
d)
ust. 5 otrzymuje brzmienie:
„5. W celu uwzględnienia rozwoju technicznego na rynkach finansowych i dookreślenia wymogów ustanowionych w niniejszym artykule Komisja przyjmuje w drodze aktów delegowanych, zgodnie z art. 24a i na warunkach określonych w art. 24b i 24c, środki dotyczące następujących kwestii:
a)
format prospektu emisyjnego lub podstawowego prospektu emisyjnego, podsumowania, warunków końcowych i suplementów; oraz
b)
szczegółową treść i określoną formę kluczowych informacji do zamieszczenia w podsumowaniu.
Te akty delegowane przyjmuje się do dnia 1 lipca 2012 r.”;
6)
w art. 6 ust. 2 akapit drugi otrzymuje brzmienie:
„Państwa członkowskie zapewniają jednak, aby żadna osoba nie ponosiła odpowiedzialności cywilnej wyłącznie na podstawie podsumowania, w tym jego tłumaczenia, chyba że jest ono wprowadzające w błąd, niedokładne lub niezgodne w zestawieniu z pozostałymi częściami prospektu emisyjnego lub nie dostarcza w zestawieniu z pozostałymi częściami prospektu emisyjnego kluczowych informacji mających pomagać inwestorom przy podejmowaniu decyzji o inwestycji w takie papiery wartościowe. Podsumowanie zawiera wyraźne ostrzeżenie w tym zakresie.”;
7)
w art. 7 wprowadza się następujące zmiany:
a)
ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„1. Zgodnie z art. 24a i na warunkach określonych w art. 24b i 24c Komisja przyjmuje szczegółowe akty delegowane dotyczące szczególnych informacji, które muszą być zawarte w prospekcie emisyjnym, aby uniknąć powielania informacji, w przypadku gdy prospekt emisyjny składa się z oddzielnych dokumentów.”;
b)
w ust. 2:
(i)
lit. b) otrzymuje brzmienie:
„b)
poszczególne typy i cechy ofert i dopuszczania do obrotu na rynku regulowanym nieudziałowych papierów wartościowych. Informacje wymagane w prospekcie emisyjnym są odpowiednie z punktu widzenia inwestorów zainteresowanych nieudziałowymi papierami wartościowymi o nominale jednostkowym co najmniej 100 000 EUR;”;
(ii)
lit. e) otrzymuje brzmienie:
„e)
poszczególne rodzaje działalności i wielkość emitenta, w szczególności instytucji kredytowych emitujących nieudziałowe papiery wartościowe, o których mowa w art. 1 ust. 2 lit. j), spółek o obniżonej kapitalizacji rynkowej oraz MŚP; w przypadku takich przedsiębiorstw informacja dostosowana jest do ich wielkości i, w stosownych przypadkach, do ich krótszego okresu istnienia;”;
(iii)
dodaje się literę w brzmieniu:
„g)
proporcjonalny system obowiązków informacyjnych stosuje się w odniesieniu do ofert lub akcji spółek, których akcje tej samej klasy dopuszczone są do obrotu na rynku regulowanym lub w ramach wielostronnej platformy obrotu określonej w art. 4 ust. 1 pkt 15) dyrektywy 2004/39/WE i które podlegają odpowiednim stałym obowiązkom informacyjnym i przepisom dotyczącym nadużyć rynkowych, pod warunkiem że emitent nie wyłączył ze stosowania ustawowego prawa poboru.”;
c)
ust. 3 otrzymuje brzmienie:
„3. Akty delegowane, o których mowa w ust. 1, opierają się na standardach w dziedzinie informacji finansowych i niefinansowych określonych przez międzynarodowe organizacje komisji papierów wartościowych, w szczególności przez IOSCO, i na załącznikach informacyjnych do niniejszej dyrektywy.”;
8)
w art. 8 ust. 4 wprowadza się następujące zmiany:
a)
w części wprowadzającej ust. 2 i w ust. 3 wyrażenie „środki wykonawcze” zastępuje się wyrażeniem „akty delegowane”;
b)
dodaje się następujący ustęp:
„3a. Jeżeli gwarantem papierów wartościowych jest państwo członkowskie, emitent, oferujący lub osoba wnioskująca o dopuszczenie do obrotu na rynku regulowanym mogą przy sporządzaniu prospektu emisyjnego zgodnie z art. 1 ust. 3 pominąć informacje o takim gwarancie.”;
c)
ust. 4 otrzymuje brzmienie:
„4. W celu uwzględnienia rozwoju technicznego na rynkach finansowych i dookreślenia wymogów ustanowionych w niniejszym artykule Komisja przyjmuje w drodze aktów delegowanych, zgodnie z art. 24a i na warunkach określonych w art. 24b i 24c, środki dotyczące ust. 2.”;
9)
w art. 9 wprowadza się następujące zmiany:
a)
ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„1. Prospekt emisyjny ważny jest przez 12 miesięcy od zatwierdzenia w przypadku publicznych ofert lub dopuszczania do obrotu na rynku regulowanym, pod warunkiem że prospekt emisyjny został uzupełniony o suplementy wymagane na podstawie art. 16.”;
b)
ust. 4 otrzymuje brzmienie:
„4. Przedstawiony do zatwierdzenia i zatwierdzony uprzednio dokument rejestracyjny, o którym mowa w art. 5 ust. 3, ważny jest przez okres nie dłuższy niż 12 miesięcy. Dokument rejestracyjny z załączoną notą o papierach wartościowych i podsumowaniem, uaktualniony zgodnie z art. 12 ust. 2 lub art. 16, uważa się za ważny prospekt emisyjny.”;
10)
uchyla się art. 10;
11)
w art. 11 wprowadza się następujące zmiany:
a)
ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„1. Państwa członkowskie zezwalają, aby informacje były włączane do prospektów emisyjnych przez odniesienie do jednego lub więcej uprzednio lub równocześnie opublikowanych dokumentów, które zostały zatwierdzone przez właściwy organ macierzystego państwa członkowskiego lub przedstawione mu zgodnie z niniejszą dyrektywą lub dyrektywą 2004/109/WE. Informacje te stanowią najnowsze informacje dostępne emitentowi. Informacje nie mogą być włączane do podsumowania przez odniesienie.”;
b)
ust. 3 otrzymuje brzmienie:
„3. W celu uwzględnienia rozwoju technicznego na rynkach finansowych i w celu dookreślenia wymogów ustanowionych w niniejszym artykule Komisja przyjmuje w drodze aktów delegowanych zgodnie z art. 24a i na warunkach określonych w art. 24b i 24c środki dotyczące informacji, które należy włączać przez odniesienie.”;
12)
w art. 12 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„2. W takim przypadku nota o papierach wartościowych zawiera informacje, które zwykle przedstawione są w dokumencie rejestracyjnym, jeżeli doszło do istotnej zmiany lub nowych sytuacji, które mogą wpłynąć na ocenę dokonywaną przez inwestorów po zatwierdzeniu ostatniego uaktualnienia dokumentu rejestracyjnego lub któregokolwiek suplementu przewidzianego w art. 16. Nota o papierach wartościowych i podsumowanie podlegają osobnemu zatwierdzeniu.”;
13)
w art. 13 ust. 7 otrzymuje brzmienie:
„7. W celu uwzględnienia rozwoju technicznego na rynkach finansowych i w celu dookreślenia wymogów ustanowionych w niniejszym artykule Komisja przyjmuje w drodze aktów delegowanych, zgodnie z art. 24a i na warunkach określonych w art. 24b i 24c, środki dotyczące warunków, zgodnie z którymi można dostosowywać limity czasowe.”;
14)
w art. 14 wprowadza się następujące zmiany:
a)
w ust. 2:
(i)
w akapicie pierwszym lit. c) otrzymuje brzmienie:
„c)
w formie elektronicznej na stronie internetowej emitenta lub, jeżeli ma to zastosowanie, na stronach internetowych pośredników finansowych plasujących lub sprzedających papiery wartościowe, w tym upoważnionych płatników; lub”;
(ii)
akapit drugi otrzymuje brzmienie:
„Państwa członkowskie wymagają od emitentów lub osób odpowiedzialnych za sporządzenie prospektu emisyjnego, publikujących prospekty emisyjne zgodnie z lit. a) lub b), aby opublikowali prospekt emisyjny również w formie elektronicznej zgodnie z lit. c).”;
b)
ust. 8 otrzymuje brzmienie:
„8. W celu uwzględnienia rozwoju technicznego na rynkach finansowych i w celu dookreślenia wymogów ustanowionych w niniejszym artykule Komisja przyjmuje w drodze aktów delegowanych, zgodnie z art. 24a i na warunkach określonych w art. 24b i 24c, środki dotyczące ust. 1-4 niniejszego artykułu.”;
15)
art. 15 ust. 7 otrzymuje brzmienie:
„7. W celu uwzględnienia rozwoju technicznego na rynkach finansowych i w celu dookreślenia wymogów ustanowionych w niniejszym artykule Komisja przyjmuje w drodze aktów delegowanych, zgodnie z art. 24a i na warunkach określonych w art. 24b i 24c, środki dotyczące upowszechniania reklam zapowiadających zamiar publicznego oferowania papierów wartościowych lub dopuszczenia do obrotu na rynku regulowanym, w szczególności przed podaniem do publicznej wiadomości prospektu emisyjnego lub przed otwarciem subskrypcji, oraz środki dotyczące ust. 4 niniejszego artykułu.”;
16)
art. 16 otrzymuje brzmienie:
„Artykuł 16
Suplementy do prospektu emisyjnego
1. Każdy nowy znaczący czynnik, istotny błąd lub niedokładność odnoszące się do informacji zawartych w prospekcie emisyjnym, które mogą wpłynąć na ocenę papierów wartościowych i które powstały lub zostały zauważone w okresie między zatwierdzeniem prospektu emisyjnego a ostatecznym zamknięciem publicznej oferty lub, w odpowiednim przypadku, rozpoczęciem obrotu na rynku regulowanym, w zależności od tego, które z tych zdarzeń nastąpi później, umieszcza się w suplemencie do prospektu emisyjnego. Taki suplement jest zatwierdzany w ten sam sposób w terminie nie dłuższym niż 7 dni roboczych i publikowany zgodnie z co najmniej takimi samymi regułami jak zastosowane do pierwotnego prospektu emisyjnego w momencie jego publikacji. W razie potrzeby do podsumowania i jego tłumaczeń również dodaje się suplement w celu uwzględnienia nowych informacji zawartych w suplemencie do prospektu emisyjnego.
2. Jeżeli prospekt emisyjny odnosi się do publicznej oferty papierów wartościowych, inwestorzy, którzy zgodzili się już na nabycie lub subskrypcję papierów wartościowych przed publikacją suplementu, mają prawo do wycofania swojej zgody, które mogą wykonać w terminie dwóch dni roboczych od publikacji suplementu, pod warunkiem że każdy nowy czynnik, błąd lub niedokładność, o których mowa w ust. 1, zaistniały przed ostatecznym zamknięciem publicznej oferty i wydaniem papierów wartościowych. Termin ten może zostać przedłużony przez emitenta lub oferującego. Ostateczny termin wygaśnięcia prawa do wycofania zgody jest wskazany w suplemencie.”;
17)
art. 18 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„1. Właściwy organ macierzystego państwa członkowskiego powiadamia, na wniosek emitenta lub osoby odpowiedzialnej za sporządzenie prospektu emisyjnego, w terminie trzech dni roboczych od otrzymania takiego wniosku lub (jeżeli wniosek został przedstawiony łącznie z projektem prospektu emisyjnego) w terminie jednego dnia roboczego od zatwierdzenia prospektu emisyjnego właściwy organ przyjmującego państwa członkowskiego, przekazując świadectwo zatwierdzenia potwierdzające, że prospekt emisyjny został sporządzony zgodnie z niniejszą dyrektywą oraz egzemplarz takiego prospektu emisyjnego. Jeżeli ma to zastosowanie, do takiego powiadomienia załącza się tłumaczenie podsumowania sporządzone w ramach obowiązków emitenta lub osoby odpowiedzialnej za sporządzenie prospektu emisyjnego. Taka sama procedura jest przestrzegana w przypadku każdego suplementu do prospektu emisyjnego. Informacja o świadectwie zatwierdzenia jest przekazywana również emitentowi lub osobie odpowiedzialnej za sporządzenie prospektu emisyjnego, w tym samym czasie co właściwym organom przyjmującego państwa członkowskiego.”;
18)
art. 19 ust. 4 otrzymuje brzmienie:
„4. Gdy wnioskuje się o dopuszczenie do obrotu na rynku regulowanym nieudziałowych papierów wartościowych o nominale jednostkowym co najmniej 100 000 EUR w jednym państwie członkowskich lub ich większej liczbie, prospekt emisyjny sporządza się albo w języku dopuszczonym przez właściwe organy rodzimych i przyjmujących państw członkowskich, albo w języku przyjętym w sferze międzynarodowych finansów, według wyboru odpowiednio emitenta, oferującego lub osoby wnioskującej o dopuszczenie do obrotu. Państwa członkowskie mogą zdecydować, że ich ustawodawstwo krajowe wymagać będzie, aby podsumowanie sporządzone zostało w ich języku(-ach) urzędowym(-ych).”;
19)
art. 20 ust. 3 akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:
„3. Komisja przyjmuje w drodze aktów delegowanych zgodnie z art. 24a, 24b i 24c środki w celu ustanowienia ogólnych kryteriów równoważności w oparciu o wymogi określone w art. 5 i 7.”;
20)
w art. 21 ust. 4 lit. d) słowa „środkami wykonawczymi do niej” zastępuje się słowami „aktami delegowanymi, o których w niej mowa”;
21)
dodaje się artykuły w brzmieniu:
„Artykuł 24a
Wykonywanie przekazanych uprawnień
1. Uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych, o których mowa w art. 1 ust. 4, art. 2 ust. 4, art. 3 ust. 4, art. 4 ust. 1 akapit piąty, art. 5 ust. 5, art. 7 ust. 1, art. 8 ust. 4, art. 11 ust. 3, art. 13 ust. 7, art. 14 ust. 8, art. 15 ust. 7 i art. 20 ust. 3 akapit pierwszy, są przyznawane Komisji na okres 4 lat od dnia 31 grudnia 2010 r. Komisja sporządza sprawozdanie dotyczące przekazanych uprawnień w terminie najpóźniej sześciu miesięcy przed zakończeniem okresu czterech lat. Delegacja uprawnień jest automatycznie przedłużana na taki sam okres, chyba że Parlament Europejski lub Rada odwoła ją zgodnie z art. 24b.
2. Niezwłocznie po przyjęciu aktu delegowanego Komisja powiadamia o nim równocześnie Parlament Europejski i Radę.
3. Uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych przyznaje się Komisji z zastrzeżeniem warunków określonych w art. 24b i 24c.
Artykuł 24b
Odwołanie przekazania uprawnień
1. Przekazanie uprawnień, o którym mowa w art. 1 ust. 4, art. 2 ust. 4, art. 3 ust. 4, art. 4 ust. 1 akapit piąty, art. 5 ust. 5, art. 7 ust. 1, art. 8 ust. 4, art. 11 ust. 3, art. 13 ust. 7, art. 14 ust. 8, art. 15 ust. 7 lub art. 20 ust. 3 akapit pierwszy, może zostać odwołane w dowolnym czasie przez Parlament Europejski lub Radę.
2. Instytucja, która rozpoczęła wewnętrzną procedurę w celu podjęcia decyzji, czy odwołać przekazanie uprawnień, dokłada starań, aby poinformować drugą instytucję i Komisję odpowiednio wcześnie przed podjęciem ostatecznej decyzji, wskazując przekazane uprawnienia, które mogłyby zostać odwołane.
3. Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie uprawnień w niej określonych. Staje się skuteczna natychmiast lub w terminie późniejszym, który jest w niej określony. Nie wpływa ona na ważność obowiązujących już aktów delegowanych. Jest publikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Artykuł 24c
Sprzeciw wobec aktów delegowanych
1. W terminie trzech miesięcy od dnia powiadomienia Parlament Europejski lub Rada mogą zgłaszać sprzeciw wobec aktu delegowanego.
Z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady termin ten jest przedłużany o trzy miesiące.
2. Jeżeli w terminie, o którym mowa w ust. 1, ani Parlament Europejski, ani Rada nie wniosą sprzeciwu wobec aktu delegowanego, zostaje on opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej i wchodzi w życie w określonym w nim dniu.
Akt delegowany może zostać opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej i wejść w życie przed upływem tego terminu, jeżeli zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformowały Komisję, że nie zamierzają wnieść sprzeciwu.
3. Jeśli Parlament Europejski lub Rada wyrażą sprzeciw wobec aktu delegowanego w terminie, o którym mowa w ust. 1, nie wchodzi on w życie. Zgodnie z art. 296 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej instytucja zgłaszająca sprzeciw podaje powody tego sprzeciwu wobec danego aktu delegowanego.”;
22)
w części I lit. C i w częściach III i IV załącznika I, w części II załącznika II, w częściach II i III załącznika III oraz w tiret trzecim załącznika IV wyrażenie „kluczowe informacje” zastępuje się wyrażeniem „istotne informacje”.
Artykuł 2
Zmiany w dyrektywie 2004/109/WE
W dyrektywie 2004/109/WE wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 2 ust. 1 lit. i) ppkt (i) otrzymuje brzmienie:
„(i)
w przypadku emitenta dłużnych papierów wartościowych o nominale jednostkowym poniżej 1 000 EUR lub emitenta akcji:
-
zarejestrowanego w Unii - państwo członkowskie, w którym znajduje się jego statutowa siedziba,
-
zarejestrowanego w państwie trzecim - państwo członkowskie, o którym mowa w art. 2 ust. 1 lit. m) ppkt (iii) dyrektywy 2003/71/WE.
Definicję »macierzystego« państwa członkowskiego stosuje się wobec dłużnych papierów wartościowych w walucie innej niż euro, pod warunkiem że ich nominał jednostkowy w dniu emisji wynosi mniej niż 1 000 EUR, chyba że jest on niemal równy 1 000 EUR;”;
2)
w art. 8 wprowadza się następujące zmiany:
a)
ust. 1 lit. b) otrzymuje brzmienie:
„b)
podmiotów emitujących wyłącznie dłużne papiery wartościowe dopuszczone do obrotu na rynku regulowanym, o nominale jednostkowym równym co najmniej 100 000 EUR lub, w przypadku dłużnych papierów wartościowych denominowanych w walucie innej niż euro, o nominale jednostkowym równym w dniu emisji co najmniej równowartości 100 000 EUR.”;
b)
dodaje się ustęp w brzmieniu:
„4. W drodze odstępstwa od ust. 1 lit. b), art. 4, 5, i 6 nie mają zastosowania do podmiotów emitujących wyłącznie dłużne papiery wartościowe o nominale jednostkowym równym co najmniej 50 000 EUR lub, w przypadku dłużnych papierów wartościowych denominowanych w walucie innej niż euro, o nominale jednostkowym równym w dniu emisji co najmniej równowartości 50 000 EUR, które zostały już dopuszczone do obrotu na rynku regulowanym Unii przed dniem 31 grudnia 2010 r., dopóki takie dłużne papiery wartościowe są w obiegu.”;
3)
art. 18 ust. 3 otrzymuje brzmienie:
„3. Jeżeli do wzięcia udziału w zgromadzeniu mają zostać zaproszeni tylko posiadacze dłużnych papierów wartościowych o nominale jednostkowym równym co najmniej 100 000 EUR lub, w przypadku dłużnych papierów wartościowych denominowanych w walucie innej niż euro, o nominale jednostkowym równym w dniu emisji co najmniej równowartości 100 000 EUR, na miejsce takiego spotkania emitent może wybrać dowolne państwo członkowskie, pod warunkiem że wszystkie urządzenia i informacje niezbędne do umożliwienia posiadaczom takich papierów wykonania ich praw są w tym państwie członkowskim dostępne.
Wybór, o którym mowa w akapicie pierwszym, ma również zastosowanie do posiadaczy dłużnych papierów wartościowych o nominale jednostkowym równym co najmniej 50 000 EUR lub, w przypadku dłużnych papierów wartościowych denominowanych w walucie innej niż euro, o nominale jednostkowym równym w dniu emisji co najmniej równowartości 50 000 EUR, które zostały już dopuszczone do obrotu na rynku regulowanym Unii przed dniem 31 grudnia 2010 r., dopóki takie dłużne papiery wartościowe są w obiegu, pod warunkiem że wszystkie urządzenia i informacje niezbędne do umożliwienia posiadaczom takich papierów wykonania ich praw są dostępne w państwie członkowskim wybranym przez emitenta.”;
4)
art. 20 ust. 6 otrzymuje brzmienie:
„6. W drodze odstępstwa od ust. 1-4, jeżeli papiery wartościowe o nominale jednostkowym równym co najmniej 100 000 EUR lub, w przypadku dłużnych papierów wartościowych denominowanych w walucie innej niż euro, o nominale jednostkowym równym w dniu emisji co najmniej równowartości 100 000 EUR, są dopuszczone do obrotu na rynku regulowanym w jednym państwie członkowskim lub większej ich liczbie, informacje regulowane podawane są do wiadomości publicznej w języku akceptowanym przez właściwe organy macierzystego i przyjmującego państwa członkowskiego lub w języku przyjętym w sferze finansów międzynarodowych, przy czym wybór należy do emitenta lub do osoby, która bez zgody emitenta zwróciła się z wnioskiem o dopuszczenie papierów do obrotu.
Odstępstwo, o którym mowa w akapicie pierwszym ma również zastosowanie do dłużnych papierów wartościowych o nominale jednostkowym równym co najmniej 50 000 EUR lub, w przypadku dłużnych papierów wartościowych denominowanych w walucie innej niż euro, o nominale jednostkowym równym w dniu emisji co najmniej równowartości 50 000 EUR, które zostały już dopuszczone do obrotu na rynku regulowanym w jednym państwie członkowskim lub większej ich liczbie przed dniem 31 grudnia 2010 r., dopóki takie dłużne papiery wartościowe są w obiegu.”.
Artykuł 3
Transpozycja
1. Państwa członkowskie wprowadzają w życie przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do wykonania niniejszej dyrektywy najpóźniej do dnia 1 lipca 2012 r. Niezwłocznie przekazują Komisji tekst tych przepisów oraz tabelę korelacji pomiędzy tymi przepisami a niniejszą dyrektywą.
Przepisy przyjęte przez państwa członkowskie zawierają odniesienie do niniejszej dyrektywy lub odniesienie takie towarzyszy ich urzędowej publikacji. Metody dokonywania takiego odniesienia określane są przez państwa członkowskie.
2. Państwa członkowskie przekazują Komisji teksty podstawowych przepisów prawa krajowego, przyjętych w dziedzinie objętej niniejszą dyrektywą.
Artykuł 4
Przegląd
Do dnia 1 stycznia 2016 r. Komisja ocenia stosowanie dyrektywy 2003/71/WE zmienionej niniejszą dyrektywą, w szczególności pod względem stosowania i skutków przepisów, w tym przepisów dotyczących odpowiedzialności, w odniesieniu do podsumowania z kluczowymi informacjami, do wpływu odstępstw przewidzianych w art. 4 ust. 1 lit. e) na ochronę pracowników oraz proporcjonalny system obowiązków informacyjnych, o których mowa w art. 7 ust. 2 lit. e) i g), a także do elektronicznej publikacji prospektów emisyjnych zgodnie z art. 14, oraz dokonuje przeglądu art. 2 ust. 1 lit. m) ppkt (ii) w związku z ograniczeniem dotyczącym ustalania macierzystego państwa członkowskiego dla emisji nieudziałowych papierów wartościowych o nominale poniżej 1 000 EUR w celu rozważenia, czy przepis ten powinien zostać utrzymany, czy też uchylony. Komisja ocenia również potrzebę przeglądu definicji terminu „publiczna oferta” oraz potrzebę zdefiniowania terminów „rynek pierwotny” i „rynek wtórny” i w związku z tym dokładnie precyzuje powiązania między dyrektywą 2003/71/WE a dyrektywami 2003/6/WE i 2004/109/WE. Po dokonaniu oceny Komisja przedstawia Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie, w stosownych przypadkach wraz z wnioskami w sprawie zmiany dyrektywy 2003/71/WE.
Artykuł 5
Wejście w życie
Niniejsza dyrektywa wchodzi w życie dwudziestego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Artykuł 6
Adresaci
Niniejsza dyrektywa skierowana jest do państw członkowskich.
Sporządzono w Strasburgu dnia 24 listopada 2010 r.