PROVÁDĚCÍ NAŘÍZENÍ RADY (EU) č. 464/2011
ze dne 11. května 2011
o uložení konečného antidumpingového cla a o konečném výběru prozatímně uloženého cla na dovoz zeolitu A ve formě prášku pocházejícího z Bosny a Hercegoviny
RADA EVROPSKÉ UNIE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie,
s ohledem na nařízení Rady (ES) č. 1225/2009 ze dne 30. listopadu 2009 o ochraně před dumpingovým dovozem ze zemí, které nejsou členy Evropského společenství (1) (dále jen „základní nařízení“), a zejména na článek 9 uvedeného nařízení,
s ohledem na návrh předložený Evropskou komisí (dále jen „Komise“) po konzultaci s poradním výborem,
vzhledem k těmto důvodům:
1. PROZATÍMNÍ OPATŘENÍ
(1)
Nařízením (EU) č. 1036/2010 (2) (dále jen „prozatímní nařízení“) Komise uložila prozatímní antidumpingové clo z dovozu zeolitu A ve formě prášku pocházejícího z Bosny a Hercegoviny.
(2)
Řízení bylo zahájeno na základě podnětu, který dne 4. ledna 2010 podaly společnosti Industrias Quimicas del Ebro SA, MAL Magyar Aluminium, PQ Silicas BV, Silkem d.o.o. a Zeolite Mira Srl Unipersonale (dále jen „žadatelé“) představující podstatnou část, v tomto případě více než 25 %, celkové výroby zeolitu A ve formě prášku v Unii. Tento podnět obsahoval důkazy o dumpingu a podstatné újmě způsobené tímto dumpingem, které byly považovány za dostatečné pro zahájení řízení.
2. NÁSLEDNÝ POSTUP
(3)
Po zveřejnění základních skutečností a úvah, na jejichž základě bylo rozhodnuto o uložení prozatímních antidumpingových opatření (dále jen „poskytnutí prozatímních zjištění“), zúčastněným stranám se některé z nich k těmto zjištěním písemně vyjádřily. Strany, které o to požádaly, dostaly možnost slyšení.
(4)
Komise nadále shromažďovala a ověřovala veškeré informace, jež považovala za nezbytné ke konečným zjištěním.
(5)
Šetření dumpingu a újmy se týkalo období od 1. ledna 2009 do 31. prosince 2009 (dále jen „období šetření“). Zkoumání trendů významných pro posouzení újmy se týkalo období od 1. ledna 2005 do konce období šetření (dále jen „posuzované období“).
(6)
Všechny strany byly informovány o základních skutečnostech a úvahách, na jejichž základě Komise zamýšlela doporučit uložení konečného antidumpingového cla na dovoz zeolitu A ve formě prášku pocházejícího z Bosny a Hercegoviny a konečný výběr částek zajištěných formou prozatímního cla. Byla jim rovněž poskytnuta lhůta, v níž mohly vznést vůči tomuto oznámení námitku.
(7)
Byly zváženy a ve vhodných případech zohledněny ústní a písemné připomínky zúčastněných stran.
3. DOTČENÝ VÝROBEK A OBDOBNÝ VÝROBEK
(8)
Jelikož k těmto záležitostem nebyly žádné připomínky, 12. až 15. bod odůvodnění prozatímního nařízení se potvrzuje.
(9)
S ohledem na výše uvedené skutečnosti je s konečnou platností vyvozen závěr, že všechny výše definované typy zeolitu A ve formě prášku jsou obdobné ve smyslu čl. 1 odst. 4 základního nařízení.
4. VÝBĚR VZORKŮ
(10)
Bosenská skupina vyvážejících výrobců („Birac“) se vrátila ke svému tvrzení z prozatímní fáze šetření, že výrobce v Unii, který nebyl zařazen do vzorku (společnost Silkem d.o.o. nebo „Silkem“), by měl být v úplnosti začleněn do odpovědi na dotazník od výrobce v Unii zařazeného do vzorku (společnost MAL Magyar Aluminium nebo „MAL“), jelikož tyto dvě společnosti jsou ve spojení. Tvrdilo se, že pokud by bylo přijato toto vynechání, znamenalo by to diskriminaci mezi výrobci a vývozci v Unii, protože v případech, kdy mají vyvážející výrobci ve spojení sídlo v zemích, kterých se týká antidumpingové šetření, požaduje se od všech těchto výrobců, aby předložili odpovědi na dotazníky. Birac dále tvrdil, že MAL i Silkem by měly být označeny za nespolupracující.
(11)
S uvedenými tvrzeními nelze souhlasit. Z důvodů objasněných v 19. bodě odůvodnění prozatímního nařízení společnosti MAL i Silkem plně spolupracovaly při šetření. Je třeba připomenout, že společnost Silkem v odpovědi na formulář pro výběr vzorku informace poskytla a že tato společnost byla brána v úvahu, pokud jde o ukazatele makroekonomických údajů. Nebyla však uvedena na seznamu společností zařazených do vzorku kvůli své malé velikosti. Společnost Silkem proto nemusela předkládat takzvaná mikrodata a tím spíše tyto údaje nebyly ověřovány. Navíc, jelikož prodej dotčeného výrobku společností Silkem ve srovnání se společností MAL je relativně malý, nic nenasvědčuje tomu, že by konsolidace údajů o společnosti Silkem do údajů o společnosti MAL měla nějaký význam.
(12)
Údajné rozlišování mezi vyvážejícími výrobci a výrobci v Unii je zcela jasně nepodložené, jelikož situace je jiná. Na jedné straně je šetření existence dumpingu obvykle prováděno na úrovni příslušné společnosti, pro kterou musí útvary Komise vypočítat konkrétní dumpingové rozpětí. Dále se musí na skupinu vyvážejících výrobců pohlížet jako na celek, protože jinak hrozí nebezpečí, že by vývoz byl prováděn prostřednictvím té části skupiny, která má nejnižší úroveň cla. Na druhou stranu, cílem šetření o újmě je zjistit, zda výrobní odvětví Unie jako celek utrpělo podstatnou újmu. V tomto případě se předpokládalo, že výrobci v Unii zařazení do vzorku v rámci tohoto šetření představují veškerou výrobu v Unii, pokud jde o určité ukazatele újmy (mikroekonomické ukazatele). Toto tvrzení se proto zamítá.
(13)
Birac rovněž tvrdil, že Bosenská těžební společnost, která je ve spojení se společností MAL a která dodává tomuto konkrétnímu výrobci v Unii prvotní surovinu (tj. bauxit), by měla rovněž na šetření spolupracovat. V tomto ohledu se připomíná, že tato těžební společnost byla uvedena v odpovědi na dotazník, kterou předložila společnost MAL. Rovněž náklady, spojené se získáváním bauxitu a jeho přeměnou na trihydrát oxidu hlinitého, byly v plném rozsahu oznámeny jako součást nákladů na výrobu, které společnost MAL uvedla. Skupina MAL tudíž zcela splnila požadavky na podání informací stanovené útvary Komise. Toto tvrzení se proto zamítá.
(14)
Jelikož k těmto otázkám nebyly vzneseny žádné další připomínky, s konečnou platností se potvrzuje 16. až 20. bod odůvodnění prozatímního nařízení.
5. DUMPING
5.1 Běžná hodnota
(15)
Je třeba připomenout, že pokud není znám reprezentativní objem domácího prodeje, byla běžná hodnota početně zjištěna v souladu s čl. 2 odst. 3 základního nařízení.
(16)
Za účelem početního zjištění běžné hodnoty podle čl. 2 odst. 3 základního nařízení byly k vlastním průměrným výrobním nákladům v průběhu období šetření připočteny vynaložené prodejní, správní a režijní náklady a vážený průměrný zisk dosažený v období šetření každým spolupracujícím vyvážejícím výrobcem u domácího prodeje obdobného výrobku v běžném obchodním styku. Jelikož neexistují jednotlivé typy dotčeného výrobku nebo obdobného výrobku, použil se vážený průměrný zisk. V případě potřeby byly výrobní náklady a prodejní, správní a režijní náklady před posouzením běžného obchodního styku a při početním zjištění běžné hodnoty upraveny.
(17)
Po poskytnutí prozatímních zjištění Birac předložil připomínky týkající se určení ziskového rozpětí použitého pro početní zjištění běžné hodnoty. Podle názoru skupiny Birac použitá metodologie porušuje čl. 2 odst. 3 základního nařízení, protože v tomto konkrétním případě je výsledek použití ziskového rozpětí nereprezentativního domácího prodeje při početním zjištění běžné hodnoty stejný, jako kdyby byly použity ceny nereprezentativního domácího prodeje. Tvrdí, že takový nekoherentní přístup nemohl být zamýšlen kombinovaným zněním čl. 2 odst. 3 a čl. 2 odst. 6 základního nařízení. Má rovněž za to, že použité ziskové rozpětí není rozumné a proporcionální, zejména ve srovnání s cílovým ziskem, použitým k výpočtu prodeje pod cenou.
(18)
Birac dále tvrdí, že domácí prodej, vzhledem k jeho charakteru, by neměl být považován za prodej uskutečněný v běžném obchodním styku, a proto by neměl být použit při stanovení běžné hodnoty.
(19)
Pokud jde o první tvrzení, připomíná se, že použitá metoda je v souladu s ustanoveními základního nařízení a judikaturou vycházející z rozhodnutí WTO, podle nichž se při početním zjištění běžné hodnoty musí použít zisk z prodeje v běžném obchodním styku na domácím trhu, i pokud by uvedený prodej nebyl reprezentativní. V tomto konkrétním případě je nutno připomenout, že jelikož byl veškerý domácí prodej ziskový, početní zjištění běžné hodnoty samozřejmě dospělo ke stejnému výsledku, jako kdyby byla běžná hodnota založena na cenách domácího prodeje. Nejdříve je třeba říci, že zisk a údaje o prodejních, správních a režijních nákladech byly založeny na vlastním domácím prodeji společnosti, považovaném za uskutečněný v běžném obchodním styku. Dále je třeba připomenout, že „rozumnost“ nelze posuzovat vůči cílovému zisku, použitému k výpočtu prodeje pod cenou, jelikož uvedený zisk odráží situaci na trhu EU při neexistenci dumpingového dovozu, a nemůže proto být správným měřítkem pro určení zisku, který se má použít v kontextu početního zjištění běžné hodnoty. Tvrzení by proto mělo být zamítnuto.
(20)
Pokud jde o tvrzení, že domácí prodej by neměl být považován za prodej uskutečněný v běžném obchodním styku, šetření stanovilo, že údaje a důkazy poskytnuté skupinou Birac představují spolehlivý základ pro určení běžné hodnoty. Toto tvrzení tedy nebylo shledáno opodstatněným a bylo zamítnuto.
(21)
Vzhledem k tomu, že neexistují žádné další námitky týkající se určení běžné hodnoty, metodologie popsaná v 21. až 26. bodě odůvodnění prozatímního nařízení se potvrzuje.
5.2 Vývozní cena
(22)
Jelikož nebyly vzneseny žádné připomínky ohledně vývozní ceny, 27. a 28. bod odůvodnění prozatímního nařízení se potvrzuje.
5.3 Srovnání
(23)
Jelikož nebyly vzneseny žádné připomínky ohledně srovnání mezi běžnou hodnotou a vývozní cenou, 29. bod odůvodnění prozatímního nařízení se potvrzuje.
5.4 Dumpingové rozpětí
(24)
Jelikož nebyly vzneseny žádné další připomínky ohledně stanovení dumpingového rozpětí, které by změnily prozatímní zjištění, 30. až 32. bod odůvodnění prozatímního nařízení se potvrzuje.
6. ÚJMA
(25)
Od některých výrobců v Unii, dvou uživatelů v EU a jediného bosenského vyvážejícího výrobce byly obdrženy připomínky ke zjištěním týkajícím se újmy.
(26)
Protože už byly argumenty v úplnosti pojednány v prozatímním nařízení, nebudou již v tomto nařízení opakovány.
6.1 Obecné poznámky
(27)
Ze 45. a 68. bodu odůvodnění prozatímního nařízení jasně vyplývá, že pojem „výrobní odvětví Unie“ v tomto šetření týká zahrnuje všechny výrobce v Unii. Navíc jsou faktory újmy, na jejichž základě se dospělo ke zjištění o újmě, zpravidla založeny na údajích vztahujících se k výrobnímu odvětví Unie. Pokud jsou použity údaje týkající se výrobního odvětví Unie jako celku, je tento fakt určen v oddílu 5.4 prozatímního nařízení tím, že se v něm odkazuje na „makrodata“. Pokud však nebyly k dispozici informace o výrobním odvětví Unie jako celku, byly použity údaje od reprezentativního vzorku výrobců v Unii. K těmto otázkám nebyly vzneseny žádné připomínky, a prozatímní zjištění se proto definitivně potvrzují.
(28)
V 34. bodě odůvodnění prozatímního nařízení však byl uveden chybný výrok. Správné znění tohoto bodu odůvodnění mělo být: „všichni výrobci v Unii představují výrobní odvětví Unie ve smyslu čl. 4 odst. 1 a čl. 5 odst. 4 základního nařízení, a dále na ně bude odkazováno jako na „výrobní odvětví Unie““.
(29)
Jelikož nebyly vzneseny žádné další připomínky, zjištění uvedená v 52. až 56. bodě odůvodnění prozatímního nařízení se potvrzují.
6.2 Spotřeba v Unii
(30)
Jelikož nebyly vzneseny žádné připomínky, zjištění uvedená v 35. až 38. bodě odůvodnění prozatímního nařízení se potvrzují.
6.3 Dovoz z dotčené země
(31)
Jelikož nebyly vzneseny žádné připomínky, zjištění uvedená v 39. až 43. bodě odůvodnění prozatímního nařízení se potvrzují.
6.4 Situace výrobního odvětví Unie
6.4.1 Ukazatele újmy
(32)
V říjnu 2010 došlo k mimořádné události v jedné továrně jednoho výrobce v Unii, společnosti MAL. Čísla, která společnost předložila, však ukazují, že její dodávky dotčeného výrobku byly v lednu 2011 obnoveny. Z toho jasně vyplývalo, že uvedená mimořádná událost neměla závažný dopad na dodávku na trh EU.
(33)
Birac tvrdil, že výše zmíněná bosenská těžební společnost, která je ve spojení se společností MAL, měla v období šetření zisky, a že by měla Komise upravit výrobní náklady a zisky společnosti MAL při výpočtech hospodářských ukazatelů, protože zisková situace společnosti MAL byla údajně redukována kvůli vysokým ziskům, kterých dosáhla s ní spojená těžební společnost v Bosně a Hercegovině.
(34)
S ohledem na výše uvedené tvrzení se podotýká, že nákup bauxitu od společnosti ve spojení probíhal za běžných tržních podmínek. Tato otázka se řešila během ověření na místě. Jelikož společnost MAL během období šetření kupovala bauxit od společností ve spojení i od společností, které nejsou ve spojení, přibližně za stejné průměrné ceny, byla Komise spokojena se zjištěním, že byl bauxit kupován za běžné tržní ceny. Z toho důvodu nejsou nutné žádné úpravy vývoje ziskovosti společnosti MAL, který byl použit při výpočtu ziskovosti uvedeném v 52. bodě odůvodnění prozatímního nařízení. Proto bylo toto tvrzení zamítnuto.
(35)
Birac rovněž tvrdil, že jelikož si společnost pořizovala některé suroviny přímo ze své výroby hliníku, měla zásadní konkurenční výhodu oproti většině výrobců v Unii a tato skutečnost by měla být zohledněna v rozpětí újmy. Tento argument nelze přijmout. Pokud má společnost konkurenční výhodu, mělo by to obvykle mít účinek na celkový výpočet jejího dumpingu vzhledem k nižším nákladům, a proto i nižší běžné hodnotě. Tento druh konkurenční výhody nemá koncepčně nic společného s rozpětím újmy. Rozpětí újmy zkoumá, zda by nižší clo než je dumpingové rozpětí postačovalo k odstranění újmy. Proto bylo toto tvrzení zamítnuto.
(36)
Uživatelé v Unii tvrdili, že prozatímní posouzení Komise ignorovalo kladný vývoj určitých faktorů újmy (ziskovost, peněžní toky a návratnost investic) a že by měly být analyzovány všechny faktory. Uvedený kladný vývoj však je v posouzení újmy kompletně analyzován. Tento vývoj byl zohledněn, nebyl však v tomto případě považován za rozhodující z důvodů, které jsou uvedeny v 52. až 60. bodě odůvodnění prozatímního nařízení. Proto bylo toto tvrzení zamítnuto.
(37)
Jelikož nebyly vzneseny žádné další připomínky, zjištění uvedená v 44. až 64. bodě odůvodnění prozatímního nařízení se potvrzují.
6.5 Závěr ohledně újmy
(38)
V souladu s výše uvedenými skutečnostmi, a protože v tomto ohledu nebyly předloženy žádné další připomínky, závěry uvedené v 65. až 69. bodě odůvodnění prozatímního nařízení se potvrzují.
7. PŘÍČINNÁ SOUVISLOST
(39)
Jeden spolupracující uživatel tvrdil, že analýza příčin je nesprávná, jelikož Komise uvedla, že v období šetření (2009) bylo pozorováno dočasné zlepšení některých faktorů újmy. Tento uživatel nesouhlasil s hodnocením provedeným Komisí, že vyšší ziskovost dosažená v období šetření ve srovnání s rokem 2008 byla výsledkem krátkodobého dočasného vývoje, který se v roce 2010 nebude opakovat.
(40)
Pokud jde o výše uvedené podání, podotýká se, že argumenty uvedené strany jsou jednoduše výroky, které nejsou podložené žádnými novými důkazy. Stanovisko Komise je naopak podpořeno informacemi předloženými výrobci v Unii během šetření, a to jak během prozatímní, tak i během konečné fáze. Informace předložené v době předcházející inspekcím na místě tam byly později potvrzeny. Zhoršení ziskového rozpětí po období šetření předpokládané Komisí je rovněž potvrzeno údaji za celý rok 2010, které poskytli dva výrobci v Unii. Toto tvrzení se proto zamítá.
(41)
Birac napadl prozatímní zjištění týkající se dopadu dovozu ze třetích zemí. V analýze Komise v 77. bodě odůvodnění prozatímního nařízení se však uvádí, že Birac byl jediným hlavním vývozcem na trh EU. Žádný dovoz z jiných zdrojů prakticky neexistoval. Birac v tomto ohledu nepředložil žádné nové důkazy, a jeho tvrzení se proto zamítá.
(42)
Jeden spolupracující uživatel napadl analýzu uvedenou v prozatímním nařízení, která se týkala poklesu spotřeby, a citoval antidumpingové šetření týkající se barevných televizních obrazovek jakožto precedens, pokud jde o pokles poptávky (3). Tvrdil, že v uvedeném šetření vedl pokles poptávky k uzavření řízení. Mezi případem týkajícím se barevných televizních obrazovek a stávajícím šetřením však není žádná paralela. Pokud jde o případ barevných televizních obrazovek, spotřeba dramaticky poklesla, protože byl dotčený výrobek nahrazen jinými výrobky. Ve stávajícím šetření je naopak pokles spotřeby velmi mírný (7 %, jak je uvedeno v 37. a 38. bodě odůvodnění prozatímního nařízení). V tomto ohledu se rovněž podotýká, že vývoj spotřeby byl dále důkladně probrán v 78. až 80. bodě odůvodnění prozatímního nařízení a dotyčný spolupracující uživatel nebyl schopen poskytnout žádné důkazy, kterými by zjištění Komise vyvrátil. Tato tvrzení se proto zamítají.
(43)
Ve světle shora uvedených skutečností se zjištění uvedená v 70. až 92. bodě odůvodnění prozatímního nařízení, tj. že podstatná újma výrobnímu odvětví Unie byla způsobena dumpingovým dovozem, potvrzují.
8. ZÁJEM UNIE
(44)
Jeden spolupracující uživatel tvrdil, že Komise ve 104. bodě odůvodnění prozatímního nařízení poskytla zavádějící informace týkající se významu nákladů na zeolit pro celkové náklady. Tento uživatel tvrdil zejména, že náklady na zeolit tvoří více než 5 % celkových nákladů, které jsou citovány v uvedeném bodě odůvodnění. V tomto ohledu se podotýká, že tato strana nepředložila žádné nové údaje na podporu svého tvrzení, zatímco zjištění Komise byla založena na ověřených informacích od spolupracujících uživatelů. Podotýká se, že pojem „celkové náklady“ použitý ve 104. bodě odůvodnění prozatímního nařízení zahrnuje veškeré náklady na výrobu plus prodejní, správní a režijní náklady. Zmíněných „5 % méně“ navíc představuje průměr, do kterého jsou společně zahrnuty prací prostředky i změkčovače vody. Nakonec je třeba rovněž vyjasnit, že náklady na zeolit ve změkčovačích vody jsou vyšší než v pracích prostředcích, jeho zdaleka nejdůležitější použití se však týká pracích prostředků. Pokud jde o tohoto určitého spolupracujícího uživatele, představovaly změkčovače vody skutečně pouze malou část obratu jeho navazujících výrobků používajících zeolit. Toto tvrzení se proto zamítá.
(45)
Jeden spolupracující uživatel napadl zjištění 102. bodu odůvodnění prozatímního nařízení, že Čína představuje potenciální alternativní zdroj dodávek. S ohledem na uvedené komentáře Komise uznává, že ačkoliv někteří čínští obchodníci vstoupili během období šetření na trh EU, není pravděpodobné, že by se Čína v blízké budoucnosti stala hlavním dodavatelem (viz výše 41. bod odůvodnění). Vzhledem k využití kapacit dotčeného výrobku v Unii Komise i nadále zastává svůj názor, že pokud jde o dotčený výrobek, žádné problémy s dodávkami neexistují. Toto tvrzení se proto zamítá.
(46)
Jeden spolupracující uživatel tvrdil, že pokud by byla v důsledku tohoto šetření uložena cla, zvýšily by se náklady na zeolit do té míry, že by se rovněž zvýšila jeho cena ve výrobcích, jako jsou prací prášky a změkčovače vody, což by zvýšilo spotřebitelské ceny. Tento argument vychází z předpokladu, že uživatelé v důsledku antidumpingového cla přenesou zvýšení cen zeolitu dále. Zaprvé je Komise toho názoru, že výrobci v Unii budou mít díky uložení opatření prospěch z větších úspor z rozsahu a ne z toho, že zvýší ceny (viz 108. až 111. bod odůvodnění prozatímního nařízení). Nakonec je třeba říci, jak již bylo výše uvedeno, že jen malá část nákladů v rámci celkových nákladů na výrobu navazujících výrobků souvisí se zeolitem, takže jakýkoli důsledek cla, jakkoli nepravděpodobný, by nezpochybnil prozatímní závěr, že proti uložení opatření neexistují žádné nadřazené důvody v zájmu Unie. Toto tvrzení se proto zamítá.
(47)
Jeden spolupracující uživatel tvrdil, že by mohl při výrobě svých pracích prášků přejít na recept nevyužívající zeolit, což by negativně ovlivnilo výrobce zeolitu v Unii. Výrobci v Unii jsou si vědomi na základě informací ze spisu „k nahlédnutí zúčastněným stranám“, že toto riziko pro jejich podnikání existuje. Neexistují však žádné konkrétní důkazy, na jejichž základě by bylo možné zhodnotit údajný dopad tohoto hypotetického přechodu na jiný recept na výrobní odvětví Unie. Toto tvrzení se proto zamítá.
(48)
Výše zmíněné body byly zohledněny v konečné fázi šetření, jeho hlavní závěry však nezměnily. Jelikož nebyly vzneseny žádné další připomínky, zjištění uvedená v 93. až 112. bodě odůvodnění prozatímního nařízení se potvrzují. Je tudíž učiněn závěr, že nebyly vzneseny žádné argumenty naznačující, že není v zájmu Unie uložit opatření na základě tohoto šetření.
9. KONEČNÁ ANTIDUMPINGOVÁ OPATŘENÍ
9.1 Úroveň pro odstranění újmy
(49)
Jelikož nebyly vzneseny žádné připomínky, zjištění uvedená v 114. až 116. bodě odůvodnění prozatímního nařízení se potvrzují.
9.2 Konečná opatření
(50)
S ohledem na závěry, jichž bylo dosaženo v souvislosti s dumpingem, újmou, příčinnými souvislostmi a zájmem Unie, a v souladu s čl. 9 odst. 4 základního nařízení, by mělo být uloženo konečné antidumpingové clo na úrovni nejnižší zjištěné hodnoty rozpětí dumpingu a újmy podle pravidla nižšího cla. V tomto případě by v souladu s tímto pravidlem měla být celní sazba stanovena na úrovni zjištěného dumpingu. Byla vypočtena ve výši 28,1 %.
(51)
Na základě výše uvedených skutečností činí sazba konečného antidumpingového cla pro Bosnu a Hercegovinu 28,1 %.
10. KONEČNÝ VÝBĚR PROZATÍMNÍHO CLA
(52)
Vzhledem k rozsahu zjištěného dumpingového rozpětí a k úrovni újmy způsobené výrobnímu odvětví Unie se považuje za nezbytné s konečnou platností vybrat částky zajištěné v podobě prozatímního antidumpingového cla uloženého prozatímním nařízením, a to v rozsahu cla, které bylo s konečnou platností uloženo tímto nařízením.
11. PODOBA OPATŘENÍ
(53)
Během šetření nabídl bosenský vyvážející výrobce, společnost Alumina d.o.o. Zvornik, spolu s jeho společností ve spojení v Unii, Kauno Tiekimas AB se sídlem v Kaunasu (Litvě), cenový závazek v souladu s čl. 8 odst. 1 základního nařízení. Podotýká se, že v nedávné době se Fabrica glinice „Birac“ stala holdingovou společností a Alumina d.o.o., se sídlem ve Zvorniku, zůstala jediným vyvážejícím výrobcem této skupiny.
(54)
Komise nabídku zvážila. Dotčený výrobek je komoditním výrobkem, který se vyskytuje pouze v jednom druhu a v jedné specifikaci, což vylučuje možné riziko cenové kompenzace různými druhy výrobků. Šetření prokázalo, že veškerý vývoz do Unie byl fakturován prostřednictvím společnosti ve spojení v Unii (tj. společnosti Kauno Tiekimas AB v Kaunasu, Litvě). Tato společnost ve spojení prodává rovněž další výrobky vyráběné skupinou Birac. Trh se zeolitem A ve formě prášku je však jasně určen a odběratelé nakupující zeolit A ve formě prášku by přirozeně nekupovali jiné výrobky vyráběné skupinou Birac. Proto byl učiněn závěr, že riziko křížové kompenzace (kupř. prodáváním jiných výrobků stejným zákazníkům) bylo velmi nízké.
(55)
Rozhodnutím 2011/279/EU (4) Komise přijala nabídku cenového závazku od společnosti Alumina d.o.o. Zvornik a její společnosti ve spojení Kauno Tiekimas. Rada uznává, že nabídka cenového závazku odstraňuje účinky dumpingu působícího újmu a v dostatečné míře omezuje riziko obcházení.
(56)
K tomu, aby mohla Komise a celní orgány nadále účinně sledovat, zda společnost Alumina d.o.o. Zvornik a její společnost ve spojení dodržují závazek, jakmile je příslušnému celnímu orgánu předložen požadavek na propuštění zboží do volného oběhu, je osvobození od antidumpingového cla podmíněno i) předložením závazkové faktury, což je obchodní faktura obsahující přinejmenším prvky uvedené v příloze a prohlášení, stanovené v této příloze, ii) tím, že dovážené zboží je vyráběno, dodáváno a fakturováno buď přímo společností Alumina d.o.o. Zvornik prvnímu nezávislému odběrateli v Unii, nebo přímo fakturováno společností Kauno Tiekimas prvnímu odběrateli v Unii, který není ve spojení, a iii) tím, že zboží deklarované a prezentované celním orgánům přesně odpovídá popisu na závazkové faktuře. Pokud nejsou tyto podmínky splněny, bude k okamžiku přijetí prohlášení k propuštění zboží do volného oběhu uloženo příslušné antidumpingové clo.
(57)
Jakmile Komise podle čl. 8 odst. 9 základního nařízení zruší přijetí závazku následkem jeho porušení s odkazem na konkrétní transakce a prohlásí příslušné závazkové faktury za neplatné, vzniká k okamžiku přijetí prohlášení o propuštění do volného oběhu celní dluh.
(58)
Dovozci by si měli být vědomi, že jako běžné obchodní riziko může k okamžiku přijetí prohlášení k propuštění zboží do volného oběhu vzniknout celní dluh, jak je popsáno v 56. a 57. bodě odůvodnění, a to i pokud byl závazek nabídnutý výrobcem, od kterého přímo nebo nepřímo nakupovali, Komisí přijat.
(59)
Podle čl. 14 odst. 7 základního nařízení by celní orgány měly bezodkladně uvědomit Komisi, kdykoli zjistí jakékoli skutečnosti poukazující na porušení závazku.
(60)
Z výše uvedených důvodů považuje Komise závazek nabídnutý společností Alumina d.o.o. Zvornik a společností Kauno Tiekimas za přijatelný. Dotčeným společnostem byly sděleny podstatné skutečnosti, úvahy a povinnosti, na nichž je přijetí závazku založeno.
(61)
V případě porušení nebo odvolání závazků nebo v případě, že Komise zruší přijetí závazků, se podle čl. 8 odst. 9 základního nařízení automaticky uplatní antidumpingové clo, které uložila Rada v souladu s čl. 9 odst. 4,
PŘIJALA TOTO NAŘÍZENÍ:
Článek 1
1. Ukládá se konečné antidumpingové clo na dovoz zeolitu A ve formě prášku, nazývaného rovněž zeolit NaA ve formě prášku nebo zeolit 4 A ve formě prášku, v současnosti kódu KN ex 2842 10 00 (kód TARIC 2842100030), pocházejícího z Bosny a Hercegoviny.
2. Sazba konečného antidumpingového cla, která se použije na čistou cenu s dodáním na hranice Unie před proclením, se pro výrobky popsané v odstavci 1 stanoví na 28,1 %.
3. Není-li stanoveno jinak, použijí se platné celní předpisy.
Článek 2
1. Dovoz, u něhož bylo předloženo prohlášení o propuštění zboží do volného oběhu, a na nějž jsou vystaveny faktury společnostmi, od kterých Komise přijala závazky a jejichž názvy jsou uvedeny v rozhodnutí 2011/279/EU, je osvobozen od antidumpingového cla uloženého podle článku 1 za podmínky, že:
a)
zboží je vyráběno, dodáváno a buď fakturováno přímo společností Alumina d.o.o., se sídlem Zvornik, Bosna a Hercegovina, prvnímu nezávislému odběrateli v Unii, nebo je fakturováno přímo společností Kauno Tiekimas AB, se sídlem Kaunas, Litva, prvnímu nezávislému odběrateli v Unii;
b)
k dovozu je přiložena závazková faktura, což je obchodní faktura obsahující alespoň prvky a prohlášení uvedené v příloze tohoto nařízení; a
c)
zboží deklarované a prezentované celním orgánům přesně odpovídá popisu na závazkové faktuře.
2. K okamžiku přijetí prohlášení o propuštění zboží do volného oběhu vzniká celní dluh:
-
pokud se ve vztahu k dovozu popsanému v odstavci 1 zjistí, že nebyla splněna jedna nebo více podmínek stanovených v uvedeném odstavci, nebo
-
pokud Komise podle čl. 8 odst. 9 základního nařízení zruší přijetí závazku nařízením nebo rozhodnutím, které odkazuje na konkrétní transakce, a prohlásí příslušné závazkové faktury za neplatné.
Článek 3
S konečnou platností se vybírají částky zajištěné v podobě prozatímního antidumpingového cla podle nařízení (EU) č. 1036/2010 uloženého na dovoz zeolitu A ve formě prášku, v současnosti kódu KN ex 2842 10 00 (kód TARIC 2842100030), pocházejícího z Bosny a Hercegoviny.
Článek 4
Toto nařízení vstupuje v platnost prvním dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
V Bruselu dne 11. května 2011.
ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE RADY (UE) NR 464/2011
z dnia 11 maja 2011 r.
nakładające ostateczne cło antydumpingowe i stanowiące o ostatecznym pobraniu tymczasowego cła nałożonego na przywóz zeolitu A w postaci sproszkowanej pochodzącego z Bośni i Hercegowiny
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1225/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. w sprawie ochrony przed przywozem produktów po cenach dumpingowych z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej (1) („rozporządzenie podstawowe”), w szczególności jego art. 9,
uwzględniając wniosek przedłożony przez Komisję Europejską („Komisja”) po konsultacji z Komitetem Doradczym,
a także mając na uwadze, co następuje:
1. ŚRODKI TYMCZASOWE
(1)
Rozporządzeniem (UE) nr 1036/2010 (2) („rozporządzenie w sprawie ceł tymczasowych”) Komisja nałożyła tymczasowe cło antydumpingowe na przywóz zeolitu A w postaci sproszkowanej pochodzącego z Bośni i Hercegowiny („BiH”).
(2)
Postępowanie zostało wszczęte w wyniku skargi złożonej w dniu 4 stycznia 2010 r. przez przedsiębiorstwa Industrias Quimicas del Ebro SA, MAL Magyar Aluminium, PQ Silicas BV, Silkem d.o.o. oraz Zeolite Mira Srl Unipersonale („skarżący”), reprezentujące znaczną część, w tym przypadku ponad 25 %, całkowitej unijnej produkcji zeolitu A w postaci sproszkowanej. Wspomniana skarga zawierała dowody wskazujące na dumping i wynikającą z niego istotną szkodę, które uznano za wystarczające do wszczęcia postępowania.
2. DALSZE POSTĘPOWANIE
(3)
Po ujawnieniu istotnych faktów i ustaleń, na podstawie których podjęto decyzję o wprowadzeniu tymczasowych środków antydumpingowych („ujawnienie tymczasowych ustaleń”), kilka zainteresowanych stron przedłożyło oświadczenia w formie pisemnej, przedstawiające ich opinie w sprawie tymczasowych ustaleń. Stronom, które wystąpiły z takim wnioskiem, umożliwiono wypowiedzenie się.
(4)
Komisja kontynuowała poszukiwanie i weryfikowanie wszelkich informacji uznanych za konieczne do sformułowania ostatecznych ustaleń.
(5)
Dochodzenie dotyczące dumpingu i szkody obejmowało okres od dnia 1 stycznia 2009 r. do dnia 31 grudnia 2009 r. („okres objęty dochodzeniem” lub „OD”). Analiza tendencji mających znaczenie dla oceny szkody objęła okres od dnia 1 stycznia 2005 r. do końca okresu objętego dochodzeniem („okres badany”).
(6)
Wszystkie strony zostały poinformowane o istotnych faktach i ustaleniach, na podstawie których Komisja zamierzała zalecić nałożenie ostatecznego cła antydumpingowego na przywóz zeolitu A w postaci sproszkowanej pochodzącego z BiH, a także ostateczne pobranie kwot zabezpieczonych w postaci cła tymczasowego. Oprócz tego zainteresowanym stronom wyznaczono okres, w którym mogły przedstawić uwagi.
(7)
Ustne i pisemne uwagi przedstawione przez zainteresowane strony zostały rozpatrzone i w stosownych przypadkach uwzględnione.
3. PRODUKT OBJĘTY POSTĘPOWANIEM I PRODUKT PODOBNY
(8)
Wobec braku uwag w tej kwestii, niniejszym potwierdza się motywy od 12 do 15 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.
(9)
W związku z powyższym stwierdza się ostatecznie, że wszystkie rodzaje zeolitu A w postaci sproszkowanej zdefiniowane powyżej uznaje się za podobne w rozumieniu art. 1 ust. 4 rozporządzenia podstawowego.
4. KONTROLA WYRYWKOWA
(10)
Bośniacka grupa producentów eksportujących („Birac”) ponowiła twierdzenie przedstawione na tymczasowym etapie dochodzenia, że informacje dotyczące jednego z producentów unijnych nieobjętego próbą (Silkem d.o.o. lub „Silkem”) należało w pełni włączyć do odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu dotyczącym objętego próbą producenta unijnego (MAL Magyar Aluminium lub „MAL”), ponieważ te dwa przedsiębiorstwa są powiązane. Twierdzono, że zaakceptowanie takiego przeoczenia byłoby równoznaczne z nierównym traktowaniem producentów unijnych i eksporterów, gdyż od wszystkich powiązanych producentów eksportujących w państwach, których dotyczy dochodzenie antydumpingowe, wymaga się, by przedłożyli odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu. Ponadto grupa Birac twierdziła, że zarówno MAL, jak i Silkem należy uznać za podmioty niewspółpracujące.
(11)
Twierdzenia te nie mogą zostać zaakceptowane. Ze względów określonych w motywie 19 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych uznaje się, że zarówno MAL, jak i Silkem w pełni współpracowały w dochodzeniu. Należy przypomnieć, że Silkem przekazał informacje w odpowiedzi na formularz dotyczący kontroli wyrywkowej i że przedsiębiorstwo to uwzględniono we wskaźnikach danych makro. Przedsiębiorstwa nie włączono jednak do wykazu przedsiębiorstw objętych próbą ze względu na to, że jest niewielkie. Silkem nie musiał zatem przedstawiać tak zwanych danych mikro, których a fortiori nie weryfikowano. Ponadto, jako że sprzedaż produktu objętego postępowaniem przez to przedsiębiorstwo jest stosunkowo niewielka w porównaniu ze sprzedażą MAL, nic nie wskazuje na to, że włączenie danych dotyczących Silkem do danych MAL spowodowałoby jakiekolwiek zmiany.
(12)
Ponadto zarzut nierównego traktowania producentów eksportujących i unijnych jest w sposób oczywisty bezpodstawny, ponieważ znajdują się oni w innej sytuacji. Z jednej strony dochodzenie dotyczące istnienia dumpingu jest zazwyczaj prowadzone na poziomie przedsiębiorstwa, dla którego służby Komisji muszą obliczyć indywidualny margines dumpingu. Ponadto grupę producentów eksportujących należy postrzegać jako całość, gdyż w przeciwnym wypadku istnieje ryzyko, że wywóz będzie dokonywany w ramach tej części grupy, której dotyczy najniższy poziom cła. Z drugiej strony dochodzenie dotyczące szkody ma na celu zbadanie, czy przemysł unijny jako całość poniósł istotną szkodę. W tym przypadku uznano, że producenci unijni objęci próbą w tym dochodzeniu reprezentują całą produkcję Unii w odniesieniu do niektórych wskaźników szkody (wskaźniki mikro). Twierdzenie to zostaje zatem odrzucone.
(13)
Grupa Birac twierdziła również, że bośniackie przedsiębiorstwo wydobywcze powiązane z MAL, dostarczające temu konkretnemu producentowi unijnemu wstępny surowiec (tj. boksyt), powinno było również współpracować w dochodzeniu. W tym względzie należy zauważyć, że wspomniane przedsiębiorstwo wydobywcze zostało wymienione w odpowiedziach na pytania zawarte w kwestionariuszu przekazanym przez MAL. W ramach kosztów produkcji MAL zgłosił również wszystkie koszty związane z pozyskiwaniem boksytu i jego przekształcaniem w trójwodzian tlenku glinu. Grupa MAL spełniła zatem wszystkie wymogi sprawozdawcze określone przez służby Komisji. Twierdzenie to zostaje zatem odrzucone.
(14)
Wobec braku innych uwag w tej kwestii niniejszym ostatecznie potwierdza się motywy od 16 do 20 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.
5. DUMPING
5.1. Wartość normalna
(15)
Należy przypomnieć, że wobec braku reprezentatywnej sprzedaży krajowej wartość normalną skonstruowano zgodnie z art. 2 ust. 3 rozporządzenia podstawowego.
(16)
W celu skonstruowania wartości normalnej zgodnie z art. 2 ust. 3 rozporządzenia podstawowego poniesione koszty sprzedaży, koszty ogólne i administracyjne (SG&A) oraz średni ważony zysk osiągnięty przez każdego ze współpracujących producentów eksportujących z krajowej sprzedaży produktu podobnego dokonanej w zwykłym obrocie handlowym w okresie objętym dochodzeniem dodano do średnich kosztów produkcji tych producentów w okresie objętym dochodzeniem. Ponieważ nie istnieją odrębne rodzaje produktu objętego postępowaniem ani produktu podobnego, wykorzystano średni ważony zysk. W razie konieczności koszty produkcji, koszty sprzedaży, koszty ogólne i administracyjne zostały odpowiednio dostosowane przed wykorzystaniem ich do badania zwykłego obrotu handlowego i konstruowania wartości normalnych.
(17)
W związku z ujawnieniem tymczasowych ustaleń grupa Birac przedstawiła uwagi dotyczące określenia marży zysku wykorzystanej do skonstruowania wartości normalnej. Zdaniem grupy Birac zastosowana metodyka narusza przepisy art. 2 ust. 3 rozporządzenia podstawowego, ponieważ w tym konkretnym przypadku rezultat zastosowania danej marży zysku wynikającej z niereprezentatywnej sprzedaży krajowej do skonstruowania wartości normalnej jest dokładnie taki sam jak w przypadku, gdyby wykorzystano ceny niereprezentatywnej sprzedaży krajowej. Grupa Birac twierdziła, że takie niespójne podejście nie było zamierzone w art. 2 ust. 3 interpretowanym łącznie z art. 2 ust. 6. Uznała również, że wykorzystana marża zysku jest nierozsądna i nieproporcjonalna, w szczególności w porównaniu z docelowym zyskiem wykorzystanym do obliczenia zaniżenia cen.
(18)
Ponadto grupa Birac twierdziła, że sprzedaży krajowej, ze względu na jej charakter, nie należy uznawać za prowadzoną w ramach normalnego obrotu handlowego i w związku z tym nie należy wykorzystywać jej do ustalenia wartości normalnej.
(19)
Jeżeli chodzi o pierwsze twierdzenie, należy zauważyć, że zastosowana metodyka jest zgodna z przepisami rozporządzenia podstawowego oraz orzecznictwem WTO, zgodnie z którymi do konstruowania wartości normalnej należy wykorzystać zysk ze sprzedaży krajowej dokonywanej w ramach normalnego obrotu handlowego, nawet jeśli sprzedaż ta nie jest reprezentatywna. W tym konkretnym przypadku należy zauważyć, że ponieważ cała sprzedaż krajowa dokonywana była z zyskiem, skonstruowanie wartości normalnej miało w gruncie rzeczy ten sam rezultat, jak gdyby wartość normalna opierała się na cenach sprzedaży krajowej. Należy przede wszystkim zauważyć, że dane dotyczące zysku i SG&A opierały się na własnej sprzedaży krajowej przedsiębiorstwa, którą uznano za dokonywaną w ramach normalnego obrotu handlowego. Należy ponadto zauważyć, że zasadności nie da się zmierzyć w oparciu o docelowy zysk wykorzystany do obliczenia zaniżenia cen, ponieważ zysk ten odzwierciedla sytuację na rynku UE w warunkach braku przywozu po cenach dumpingowych, a zatem nie może stanowić odpowiedniego wskaźnika dla określenia zysku, jaki należy wykorzystać w kontekście konstruowania wartości normalnej. Twierdzenie to powinno zostać zatem odrzucone.
(20)
Jeżeli chodzi o twierdzenie, że sprzedaży krajowej nie należy uznawać za dokonywaną w ramach normalnego obrotu handlowego, w dochodzeniu ustalono, że dane i dowody dostarczone przez Birac stanowią wiarygodna podstawę dla ustalenia wartości normalnej. Dlatego też twierdzenie to uznano za nieuzasadnione i odrzucono.
(21)
Wobec braku innych uwag dotyczących określenia wartości normalnej niniejszym potwierdza się metodykę opisaną w motywach od 21 do 26 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.
5.2. Cena eksportowa
(22)
Ze względu na brak uwag dotyczących ceny eksportowej niniejszym potwierdza się motywy 27 i 28 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.
5.3. Porównanie
(23)
Ze względu na brak uwag dotyczących porównania wartości normalnej i ceny eksportowej niniejszym potwierdza się motyw 29 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.
5.4. Margines dumpingu
(24)
Wobec braku innych uwag dotyczących ustalenia marginesu dumpingu, które mogłyby zmienić tymczasowe ustalenia, niniejszym potwierdza się motywy od 30 do 32 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.
6. SZKODA
(25)
Uwagi dotyczące ustaleń w odniesieniu do szkody otrzymano od niektórych producentów unijnych, dwóch użytkowników w UE oraz od jednego bośniackiego producenta eksportującego.
(26)
W zakresie, w którym argumenty w pełni rozpatrzono w rozporządzeniu w sprawie ceł tymczasowym, nie są one powtarzane w niniejszym rozporządzeniu.
6.1. Uwagi ogólne
(27)
W motywach od 45 do 68 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych wyjaśniono, że w niniejszym dochodzeniu termin „przemysł unijny” obejmuje wszystkich producentów w Unii. Ponadto czynniki dotyczące szkody, na podstawie których ustalono szkodę, z zasady oparte są na danych dotyczących przemysłu unijnego. Wykorzystane dane odnoszące się do przemysłu unijnego są określone w sekcji 5.4 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych jako „dane makro”. Jednakże w przypadku niedostępności informacji dotyczących całego przemysłu unijnego wykorzystano dane dotyczące reprezentatywnej próby producentów unijnych. W tych kwestiach nie otrzymano żadnych uwag i tymczasowe ustalenia zostają ostatecznie potwierdzone.
(28)
W motywie 34 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych znalazło się jednak błędne stwierdzenie. Motyw ten powinien być sformułowany w następujący sposób: „Wszyscy producenci unijni stanowią przemysł unijny w rozumieniu art. 4 ust. 1 i art. 5 ust. 4 rozporządzenia podstawowego i będą oni zwani dalej »przemysłem unijnym«”.
(29)
Wobec braku innych uwag niniejszym potwierdza się ustalenia zawarte w motywach od 52 do 56 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.
6.2. Konsumpcja w Unii
(30)
Wobec braku uwag niniejszym potwierdza się ustalenia zawarte w motywach od 35 do 38 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.
6.3. Przywóz z państwa, którego dotyczy postępowanie
(31)
Wobec braku uwag niniejszym potwierdza się ustalenia zawarte w motywach od 39 do 43 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.
6.4. Sytuacja przemysłu unijnego
6.4.1. Wskaźniki szkody
(32)
W październiku 2010 r.w zakładzie należącym do MAL, jednego z producentów unijnych, miał miejsce wypadek o charakterze przemysłowym. Z danych liczbowych przekazanych przez przedsiębiorstwo wynika jednak, że do stycznia 2011 r. realizowane przez nie dostawy produktu objętego postępowaniem wróciły do dawnego poziomu. Było zatem jasne, że wypadek ten nie spowodował poważnych problemów z zaopatrzeniem na rynku UE.
(33)
Grupa Birac twierdziła, że ponieważ wyżej wymienione bośniackie przedsiębiorstwo wydobywcze powiązane z MAL osiągało zyski w OD, Komisja powinna dostosować koszt produkcji oraz zysk przedsiębiorstwa MAL w obliczeniach wskaźników ekonomicznych, ponieważ sytuacja MAL w zakresie zysku była rzekomo ograniczona w wyniku dużych zysków wypracowywanych przez jego powiązane przedsiębiorstwo wydobywcze w BiH.
(34)
Jeżeli chodzi o powyższe twierdzenie, należy zauważyć, że zakupu boksytu od przedsiębiorstwa powiązanego dokonywano w warunkach pełnej konkurencji. Kwestię tę zbadano podczas weryfikacji na miejscu. Jako że w OD MAL kupował boksyt zarówno od przedsiębiorstw powiązanych, jak i niepowiązanych po zbliżonych średnich cenach, Komisja uznała, że zakupu boksytu dokonywano w warunkach pełnej konkurencji, a zatem nie ma potrzeby wprowadzania dostosowań tendencji w rentowności przedsiębiorstwa MAL, którą wykorzystano do obliczenia tendencji wskazanej w motywie 52 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych. Argument ten został zatem odrzucony.
(35)
Grupa Birac twierdziła również, że ponieważ uzyskiwała niektóre surowce bezpośrednio ze swojej produkcji tlenku glinu, miała znaczącą przewagę konkurencyjną nad większością producentów w Unii, co należy odzwierciedlić w marginesach szkody. Nie można się zgodzić z powyższym twierdzeniem. Jeśli przedsiębiorstwo ma przewagę konkurencyjną, zazwyczaj wpływa to na ogólne wyliczenia dotyczące dumpingu w związku z niższymi kosztami, a zatem również niższą wartością normalną. Taki rodzaj przewagi konkurencyjnej nie ma pojęciowo nic wspólnego z marginesem szkody. Ten ostatni wiąże się ze zbadaniem, czy poziom należności celnych niższy niż margines dumpingu byłby wystarczający do usunięcia szkody. Argument ten został zatem odrzucony.
(36)
Użytkownicy unijni twierdzili, że pozytywne kształtowanie się niektórych czynników dotyczących szkody zostało pominięte w tymczasowej ocenie Komisji (rentowność, przepływy pieniężne i zwrot z inwestycji), i argumentowali, że należy przeanalizować wszystkie czynniki. Te pozytywne tendencje w pełni przeanalizowano jednak w ocenie szkody. Zostały uwzględnione, ale w tym przypadku nie uznano ich za decydujące z powodów przedstawionych w motywach od 52 do 60 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych. Argument ten został zatem odrzucony.
(37)
Wobec braku innych uwag niniejszym potwierdza się ustalenia zawarte w motywach od 44 do 64 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.
6.5. Wnioski dotyczące szkody
(38)
W związku z tym oraz wobec braku innych uwag w tej kwestii niniejszym potwierdza się wnioski zawarte w motywach od 65 do 69 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.
7. ZWIĄZEK PRZYCZYNOWY
(39)
Jeden ze współpracujących użytkowników twierdził, że analiza związku przyczynowego jest błędna, ponieważ Komisja uznała, że zaobserwowano czasową poprawę niektórych czynników dotyczących szkody w OD (2009 r.). Użytkownik ten nie zgodził się z oceną Komisji, według której wyższa rentowność osiągnięta w 2009 r. w porównaniu z 2008 r. była wynikiem krótkotrwałej, tymczasowej sytuacji, która nie powtórzy się w 2010 r.
(40)
W kontekście powyższego stwierdzenia należy zauważyć, że argumenty strony są stwierdzeniami niepopartymi żadnymi nowymi dowodami. Stanowisko Komisji jest natomiast poparte informacjami przedstawionymi przez producentów w Unii podczas dochodzenia zarówno na etapie tymczasowym, jak i końcowym. Informacje przekazane przed wizytami weryfikacyjnymi zostały również zweryfikowane na miejscu. Przewidywane przez Komisję pogorszenie się marż zysku po OD jest również potwierdzone danymi za cały rok 2010, dostarczonymi przez dwóch producentów w Unii. Twierdzenie to zostaje zatem odrzucone.
(41)
Grupa Birac zakwestionowała tymczasowe ustalenie dotyczące wpływu przywozu z państw trzecich. Analiza przeprowadzona przez Komisję w rozporządzeniu w sprawie ceł tymczasowych (motyw 77) wskazuje jednak, że grupa Birac była jedynym znaczącym eksporterem na rynek UE. Przywóz z innych źródeł praktycznie nie istniał. Birac nie przedstawia w tej kwestii żadnych nowych dowodów, zatem twierdzenie to zostaje odrzucone.
(42)
Jeden ze współpracujących użytkowników zakwestionował analizę przeprowadzoną w rozporządzeniu w sprawie ceł tymczasowych dotyczącą spadku konsumpcji i podał dochodzenie antydumpingowe w sprawie kineskopów do odbiorników telewizji kolorowej jako precedens w związku ze spadkiem popytu (3). Twierdzono, że w tym dochodzeniu spadek popytu doprowadził do zamknięcia postępowania. Przypadek kineskopów do odbiorników telewizji kolorowej i bieżące dochodzenie nie są jednak analogiczne. W sprawie dotyczącej kineskopów konsumpcja gwałtownie spadła, ponieważ produkt objęty postępowaniem zastąpiono innymi produktami. W bieżącym dochodzeniu spadek konsumpcji jest natomiast bardzo umiarkowany (7 % zgodnie z motywami 37 i 38 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych). W tym względzie należy również zauważyć, że kształtowanie się sytuacji w zakresie konsumpcji opisano szczegółowo w motywach od 78 do 80 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, lecz wspomniany użytkownik współpracujący nie był w stanie przedstawić żadnych dowodów mogących zmienić ustalenia Komisji. Twierdzenia te zostają zatem odrzucone.
(43)
W świetle powyższego niniejszym potwierdza się ustalenia zawarte w motywach od 70 do 92 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, tj. ustalenia, zgodnie z którymi istotna szkoda dla przemysłu unijnego została spowodowana przywozem po cenach dumpingowych.
8. INTERES UNII
(44)
Jeden ze współpracujących użytkowników twierdził, że Komisja przedstawiła wprowadzające w błąd informacje dotyczące znaczenia kosztów zeolitu w całkowitych kosztach tego użytkownika, zawarte w motywie 104 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych. Twierdzono w szczególności, że koszty zeolitu stanowią więcej niż 5 % całkowitych kosztów, jak podano w tym motywie. W tym względzie należy zauważyć, że wspomniana strona nie przedstawiła żadnych nowych danych na poparcie tego twierdzenia, podczas gdy ustalenia Komisji opierały się na zweryfikowanych informacjach od współpracujących użytkowników. Należy zauważyć, że termin „całkowite koszty” użyty w motywie 104 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych obejmuje wszystkie koszty produkcji i koszty sprzedaży oraz wydatki SG&A. Ponadto stwierdzenie „mniej niż 5 %” jest średnią obejmującą łącznie detergenty do prania i zmiękczacze wody. Wreszcie należy wyjaśnić, że koszty zeolitu w zmiękczaczu wody są wyższe niż koszty zeolitu w detergentach do prania, ale wykorzystanie tej substancji na największą skalę dotyczy niewątpliwie detergentu do prania. W gruncie rzeczy, jeśli chodzi o tego konkretnego współpracującego użytkownika, zmiękczacze do wody stanowią niewielką część obrotu produktami wytwarzanymi z wykorzystaniem zeolitu. Twierdzenie to zostaje zatem odrzucone.
(45)
Jeden ze współpracujących użytkowników zakwestionował ustalenie zawarte w motywie 102 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, zgodnie z którym Chiny są potencjalnym alternatywnym źródłem dostaw. Uwzględniając przekazane uwagi, Komisja zgadza się, że mimo iż pewne chińskie towary wprowadzono do obrotu w UE w OD, jest mało prawdopodobne, by w najbliższej przyszłości państwo to stało się czołowym dostawcą (zob. motyw 41 powyżej). Zważywszy jednak na stopy wykorzystania mocy produkcyjnych w Unii w odniesieniu do produktu objętego postępowaniem, Komisja nadal twierdzi, że problemy z dostawą produktu objętego postępowaniem nie istnieją. Twierdzenie to zostaje zatem odrzucone.
(46)
Jeden ze współpracujących użytkowników twierdził, że jeśli w wyniku niniejszego dochodzenia zostałyby nałożone cła, koszty zeolitu wzrosłyby to tego stopnia, że wzrosłyby również ceny detergentów do prania i zmiękczaczy wody wytwarzanych przez tego użytkownika, co doprowadziłoby do wzrostu cen detalicznych. Argument ten opiera się na założeniu, że w wyniku wzrostu ceny zeolitu spowodowanego cłem antydumpingowym użytkownicy podniosą ceny swoich produktów. Przede wszystkim Komisja jest zdania, że producenci unijni skorzystaliby raczej na wprowadzeniu środków poprzez odniesienie korzyści skali, a nie poprzez podnoszenie cen (zob. motywy 108 i 111 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych). Wreszcie, jak stwierdzono powyżej, proporcja kosztów związanych z zeolitem w łącznych kosztach wytwarzania produktów zawierających tę substancję jest niewielka, zatem ewentualne konsekwencje nałożenia cła, aczkolwiek mało prawdopodobne, nie podważyłyby tymczasowego wniosku, że brak jest przekonujących powodów przemawiających przeciwko wprowadzeniu środków ze względu na nadrzędny interes Unii. Twierdzenie to zostaje zatem odrzucone.
(47)
Jeden ze współpracujących użytkowników twierdził, że w swoich detergentach do prania może zastosować receptury bez zeolitu, co wpłynie negatywnie na producentów zeolitu w Unii. Producenci w Unii są świadomi tego ryzyka dla swojej działalności, gdyż informacja ta znalazła się w aktach sprawy otwartych do wglądu zainteresowanych stron. Brak jest jednak konkretnych dowodów pozwalających ocenić rzekomy wpływ takiej hipotetycznej zmiany na przemysł unijny. Twierdzenie to zostaje zatem odrzucone.
(48)
Kwestie, które wymieniono powyżej, zostały uwzględnione na ostatecznym etapie dochodzenia, lecz nie zmieniają one jego głównych wniosków. Wobec braku innych uwag niniejszym potwierdza się ustalenia zawarte w motywach od 93 do 112 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych. Stwierdza się zatem, że nie przytoczono żadnych argumentów wskazujących na to, że wprowadzenie środków w wyniku niniejszego dochodzenia nie leży w interesie Unii.
9. OSTATECZNE ŚRODKI ANTYDUMPINGOWE
9.1. Poziom usuwający szkodę
(49)
Wobec braku uwag niniejszym potwierdza się ustalenia zawarte w motywach od 114 do 116 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.
9.2. Środki ostateczne
(50)
W świetle wniosków dotyczących dumpingu, szkody, związku przyczynowego oraz interesu Unii i zgodnie z art. 9 ust. 4 rozporządzenia podstawowego należy nałożyć ostateczne cło antydumpingowe na poziomie najniższego z ustalonych marginesów dumpingu i szkody, zgodnie z zasadą niższego cła. W tym przypadku stawka cła powinna zostać określona odpowiednio na poziomie ustalonego dumpingu. Według obliczeń wynosi ona 28,1 %.
(51)
W związku z powyższym stawka ostatecznego cła antydumpingowego dla BiH wynosi 28,1 %.
10. OSTATECZNE POBRANIE CŁA TYMCZASOWEGO
(52)
W świetle skali ustalonego marginesu dumpingu, a także mając na uwadze poziom szkody wyrządzonej przemysłowi unijnemu, uznaje się za konieczne, by ostatecznie pobrać kwoty zabezpieczone cłem tymczasowym nałożonym rozporządzeniem w sprawie ceł tymczasowych do wysokości kwoty cła ostatecznie nałożonego niniejszym rozporządzeniem.
11. FORMA ŚRODKÓW
(53)
W trakcie dochodzenia bośniacki producent eksportujący, Alumina d.o.o. Zvornik, wraz ze swoim przedsiębiorstwem powiązanym w Unii, Kauno Tiekimas AB, mającym siedzibę w Kownie na Litwie, zaproponowali zobowiązanie cenowe zgodnie z art. 8 ust. 1 rozporządzenia podstawowego. Należy zauważyć, że niedawno Fabrika Glinice „Birac” została spółką holdingową, a przedsiębiorstwo Alumina d.o.o, z siedzibą w Zvorniku, zostało jedynym producentem eksportującym grupy.
(54)
Komisja zbadała tę propozycję. Produkt objęty postępowaniem istnieje tylko w jednym rodzaju produktu i jednej specyfikacji, co wyklucza ewentualne ryzyko kompensacji cen poprzez różne rodzaje produktu. Dochodzenie wykazało, że cały wywóz do Unii był fakturowany przez powiązane przedsiębiorstwo w Unii (tj. Kauno Tiekimas AB, Kowno, Litwa). Przedsiębiorstwo to sprzedaje również inne produkty wytwarzane przez grupę Birac. Rynek dla zeolitu A w postaci sproszkowanej jest jednak ściśle określony, więc klienci kupujący tę substancję z zasady nie kupowaliby innych produktów wytwarzanych przez grupę Birac. Stwierdzono zatem, że ryzyko kompensacji wynikające z ewentualnej sprzedaży innych produktów tym samym klientom było bardzo niewielkie.
(55)
Decyzją 2011/279/UE (4) Komisja zaakceptowała zobowiązanie złożone przez Alumina d.o.o. Zvornik i jego przedsiębiorstwo powiązane Kauno Tiekimas. Rada uznaje, że złożone zobowiązanie cenowe usuwa wyrządzający szkodę wpływ dumpingu oraz ogranicza w wystarczającym stopniu ryzyko obejścia środków.
(56)
Aby następnie umożliwić Komisji i organom celnym skuteczne monitorowanie wypełniania zobowiązania przez Alumina d.o.o. Zvornik i jego przedsiębiorstwo powiązane, przy przedkładaniu właściwemu organowi celnemu wniosku o dopuszczenie do swobodnego obrotu, zwolnienie z cła antydumpingowego jest uwarunkowane (i) przedstawieniem faktury w ramach zobowiązania, która jest fakturą handlową zawierającą co najmniej informacje i oświadczenie przewidziane w załączniku; (ii) spełnieniem wymogu, żeby przywożone produkty zostały wytworzone, wysłane i zafakturowane bezpośrednio przez Alumina d.o.o. Zvornik pierwszemu niezależnemu klientowi w Unii lub zafakturowane bezpośrednio przez Kauno Tiekimas pierwszemu niepowiązanemu klientowi w Unii; oraz (iii) spełnieniem wymogu, żeby towary zgłoszone i przedstawione organom celnym odpowiadały dokładnie opisowi zawartemu w fakturze w ramach zobowiązania. W przypadku gdy warunki przedstawione powyżej nie są spełnione, odpowiednie cło antydumpingowe jest należne w chwili przyjęcia zgłoszenia o dopuszczenie do swobodnego obrotu.
(57)
W przypadku gdy Komisja wycofa, na podstawie art. 8 ust. 9 rozporządzenia podstawowego, swoją zgodę na zobowiązanie z uwagi na naruszenie, odnosząc się do konkretnych transakcji, oraz stwierdzi, że odpowiednie faktury w ramach zobowiązania są nieważne, powstanie długu celnego ma miejsce w chwili przyjęcia zgłoszenia o dopuszczeniu do swobodnego obrotu.
(58)
Importerzy powinni być świadomi, że istnieje możliwość powstania długu celnego - co stanowi zwykłe ryzyko handlowe - w chwili przyjęcia zgłoszenia o dopuszczeniu do swobodnego obrotu, jak opisano w motywach 56 i 57, nawet jeżeli zobowiązanie złożone przez wytwórcę, od którego bezpośrednio lub pośrednio nabywają towary, zostało przyjęte przez Komisję.
(59)
Zgodnie z art. 14 ust. 7 rozporządzenia podstawowego organy celne powinny niezwłocznie informować Komisję za każdym razem, gdy stwierdzą oznaki naruszenia zobowiązania.
(60)
Z powodów określonych powyżej zobowiązanie przedstawione przez Alumina d.o.o. Zvornik i Kauno Tiekimas uznaje się za możliwe do przyjęcia przez Komisję. Zainteresowane przedsiębiorstwa zostały poinformowane o zasadniczych faktach, ustaleniach i obowiązkach, na których oparte jest przyjęcie zobowiązania.
(61)
W przypadku naruszenia zobowiązań lub wycofania się z nich, lub też w przypadku wycofania przez Komisję przyjęcia tych zobowiązań automatycznie stosuje się, na podstawie art. 8 ust. 9 rozporządzenia podstawowego, cło antydumpingowe nałożone przez Radę zgodnie z art. 9 ust. 4 rozporządzenia podstawowego,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
1. Niniejszym nakłada się ostateczne cło antydumpingowe na przywóz zeolitu A w postaci sproszkowanej, określanego również jako zeolit NaA lub zeolit 4 A w postaci sproszkowanej, objętego obecnie kodem CN ex 2842 10 00 (kod TARIC 2842100030) i pochodzącego z Bośni i Hercegowiny.
2. Stawka ostatecznego cła antydumpingowego stosowana do cen netto na granicy Unii, przed ocleniem, produktów opisanych w ust. 1 wynosi 28,1 %.
3. O ile nie określono inaczej, zastosowanie mają obowiązujące przepisy dotyczące należności celnych.
Artykuł 2
1. Przywóz zgłoszony do dopuszczenia do swobodnego obrotu, zafakturowany przez przedsiębiorstwa, których zobowiązania zostały przyjęte przez Komisję i których nazwy zostały ujęte w decyzji 2011/279/UE jest zwolniony z cła antydumpingowego nałożonego w art. 1, pod warunkiem że:
a)
zostały wytworzone, wysłane i albo zafakturowane bezpośrednio przez Alumina d.o.o., Zvornik, Bośnia i Hercegowina, pierwszemu niezależnemu klientowi w Unii, albo zafakturowane bezpośrednio przez przedsiębiorstwo Kauno Tiekimas AB, Kowno, Litwa, pierwszemu niezależnemu klientowi w Unii;
b)
przywozowi takiemu towarzyszy faktura w ramach zobowiązania, która jest fakturą handlową zawierającą co najmniej informacje i oświadczenie przewidziane w załączniku do niniejszego rozporządzenia; oraz
c)
towary zgłoszone i przedstawione organom celnym odpowiadają dokładnie opisowi na fakturze w ramach zobowiązania.
2. Dług celny powstaje w chwili przyjęcia zgłoszenia o dopuszczenie do swobodnego obrotu:
-
zawsze, gdy w odniesieniu do przywozu określonego w ust. 1 zostanie ustalone, że nie jest spełniony co najmniej jeden z warunków wymienionych w tym ustępie, lub
-
gdy Komisja wycofa swoją zgodę na zobowiązanie, zgodnie z art. 8 ust. 9 rozporządzenia podstawowego, rozporządzeniem lub decyzją, które odnoszą się do konkretnych transakcji, i stwierdzi, że odpowiednie faktury w ramach zobowiązania są nieważne.
Artykuł 3
Kwoty zabezpieczone w postaci tymczasowego cła antydumpingowego na podstawie rozporządzenia (UE) nr 1036/2010 na przywóz zeolitu A w postaci sproszkowanej, objętego obecnie kodem CN ex 2842 10 00 (kod TARIC 2842100030), pochodzącego z Bośni i Hercegowiny, zostają ostatecznie pobrane.
Artykuł 4
Niniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 11 maja 2011 r.