PROVÁDĚCÍ ROZHODNUTÍ RADY
ze dne 22. listopadu 2010,
kterým se Německu, Itálii a Rakousku povoluje zavést zvláštní opatření odchylující se od článku 193 směrnice 2006/112/ES a kterým se mění rozhodnutí 2007/250/ES za účelem prodloužen6í doby platnosti povolení uděleného Spojenému království
(2010/710/EU)
RADA EVROPSKÉ UNIE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie,
s ohledem na směrnici Rady 2006/112/ES ze dne 28. listopadu 2006 o společném systému daně z přidané hodnoty (1), a zejména na čl. 395 odst. 1 uvedené směrnice,
s ohledem na návrh Evropské komise,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Itálie, Německo a Rakousko v dopisech zaevidovaných generálním sekretariátem Komise v pořadí podle uvedených zemí dne 3. srpna 2007, 23. prosince 2009 a 17. února 2010 požádaly o povolení zavést zvláštní opatření odchylující se od článku 193 směrnice 2006/112/ES, pokud jde o osobu povinnou odvést daň z přidané hodnoty (dále jen „DPH“). Dopisem zaevidovaným generálním sekretariátem Komise dne 10. února 2010 Spojené království požádalo o prodloužení doby platnosti povolení uděleného rozhodnutím Rady 2007/250/ES ze dne 16. dubna 2007, kterým se Spojenému království povoluje zavést zvláštní opatření odchylující se od článku 193 směrnice 2006/112/ES o společném systému daně z přidané hodnoty (2).
(2)
Komise informovala ostatní členské státy dopisem ze dne 11. ledna 2010 o žádosti Německa a dopisem ze dne 9. března 2010 o žádostech Itálie, Rakouska a Spojeného království. Dopisem ze dne 12. ledna 2010 oznámila Komise Německu a dopisy ze dne 11. března 2010 Itálii, Rakousku a Spojenému království, že má k dispozici veškeré informace, které považuje za nezbytné k posouzení žádosti.
(3)
Osobou povinnou odvést DPH je podle článku 193 směrnice 2006/112/ES osoba povinná k dani uskutečňující dodání zboží. Účelem odchylek požadovaných Německem, Itálií a Rakouskem je přenést tuto povinnost na osobu povinnou k dani, které je zboží dodáváno, avšak pouze za určitých podmínek a pouze ve vztahu k určitému zboží, zejména mobilním telefonům a zařízením s integrovanými obvody.
(4)
Významný počet obchodníků s určitými výrobky, zejména mobilními telefony a zařízeními s integrovanými obvody, se po prodeji svých výrobků vyhýbá odvádění DPH správci daně. Avšak jejich zákazníci mají právo na odpočet daně, protože vlastní platnou fakturu. V nejagresivnějších případech těchto daňových úniků je stejné zboží dodáno několikrát prostřednictvím „kolotočového“ schématu, aniž by byla správci daně odvedena DPH. Pokud se osoba, které je zboží dodáváno, v těchto případech určí jako osoba povinná odvést DPH, odchylka by odstranila příležitost k páchání této formy daňového úniku. Výše splatné DPH by tím nebyla dotčena.
(5)
Pro zajištění účinného uplatňování odchylky a zabránění přesunu daňových úniků na jiné výrobky nebo na maloobchodní úroveň by Německo, Itálie a Rakousko měly zavést vhodné kontrolní a ohlašovací povinnosti. Komise by měla být informována o konkrétních opatřeních přijatých za účelem sledování uplatňování odchylky.
(6)
Opatření je přiměřené zamýšleným cílům, protože nemá být uplatňováno obecně, ale pouze na konkrétní skupiny výrobků, u kterých je vysoké riziko daňových úniků a u kterých rozsah daňových úniků způsobil značné daňové ztráty. Uplatnění mechanismu přenesení daňové povinnosti navíc znamená menší riziko přesunu podvodů do oblasti maloobchodního prodeje daných výrobků, neboť mobilní telefony jsou obvykle dodávány velkými telefonními společnostmi a toto opatření lze uplatnit na integrované obvody ještě před jejich zabudováním do výrobků pro konečné uživatele.
(7)
Povolení je v zásadě platné pouze po krátké časové období, neboť nelze s jistotou určit, zda bude cílů opatření dosaženo, ani nelze předem odhadnout dopad opatření na fungování systému DPH v členských státech, které je použijí, nebo v ostatních členských státech.
(8)
Spojenému království by mělo být povoleno pokračovat v uplatňování stávajícího zvláštního opatření až do data ukončení platnosti povolení uděleného Německu, Itálii a Rakousku.
(9)
Odchylka nemá žádný nepříznivý dopad na vlastní zdroje Unie vycházející z DPH,
PŘIJALA TOTO ROZHODNUTÍ:
Článek 1
1. Odchylně od článku 193 směrnice 2006/112/ES může Německo jako osobu povinnou odvést DPH určit osobu povinnou k dani, které je dodáváno toto zboží:
a)
mobilní telefony, tj. zařízení vyrobená nebo upravená pro použití ve spojení se sítí, která má licenci, a provozovaná na stanovených frekvencích, bez ohledu na to, zda mají další využití;
b)
zařízení s integrovanými obvody, jako jsou mikroprocesory a základní jednotky, ve stavu před zabudováním do výrobků pro konečné uživatele.
2. Tato odchylka se vztahuje na dodání zboží, u něhož se základ daně rovná 5 000 EUR nebo je vyšší.
Článek 2
Odchylně od článku 193 směrnice 2006/112/ES může Itálie jako osobu povinnou odvést DPH určit osobu povinnou k dani, které je dodáváno toto zboží:
a)
mobilní telefony, tj. zařízení vyrobená nebo upravená pro použití ve spojení se sítí, která má licenci, a provozovaná na stanovených frekvencích, bez ohledu na to, zda mají další využití;
b)
zařízení s integrovanými obvody, jako jsou mikroprocesory a základní jednotky, ve stavu před zabudováním do výrobků pro konečné uživatele.
Článek 3
1. Odchylně od článku 193 směrnice 2006/112/ES může Rakousko jako osobu povinnou odvést DPH určit osobu povinnou k dani, které je dodáváno toto zboží:
a)
mobilní telefony, tj. zařízení vyrobená nebo upravená pro použití ve spojení se sítí, která má licenci, a provozovaná na stanovených frekvencích, bez ohledu na to, zda mají další využití;
b)
zařízení s integrovanými obvody, jako jsou mikroprocesory a základní jednotky, ve stavu před zabudováním do výrobků pro konečné uživatele.
2. Tato odchylka se vztahuje na dodání zboží, u něhož se základ daně rovná 5 000 EUR nebo je vyšší.
Článek 4
Odchylku stanovenou v článcích 1, 2 a 3 musí Německo, Itálie a Rakousko doplnit zavedením vhodných a účinných kontrolních a ohlašovacích povinností pro osoby povinné k dani, které dodávají zboží, na které se v souladu s tímto rozhodnutím vztahuje přenesení daňové povinnosti.
Článek 5
Článek 4 rozhodnutí 2007/250/ES se nahrazuje tímto:
„Článek 4
Použitelnost tohoto rozhodnutí končí dnem, k němuž vstoupí v platnost pravidla Unie umožňující členským státům přijímat taková opatření odchylující se od článku 193 směrnice 2006/112/ES, a nejpozději dnem 31. prosince 2013.“
Článek 6
Toto rozhodnutí nabývá účinku dnem oznámení.
Použitelnost tohoto rozhodnutí končí dnem, k němuž vstoupí v platnost pravidla Unie umožňující členským státům přijímat taková opatření odchylující se od článku 193 směrnice 2006/112/ES, a nejpozději dnem 31. prosince 2013.
Článek 7
Toto rozhodnutí je určeno Spolkové republice Německo, Italské republice, Rakouské republice a Spojenému království Velké Británie a Severního Irska.
V Bruselu dne 22. listopadu 2010.
DECYZJA WYKONAWCZA RADY
z dnia 22 listopada 2010 r.
w sprawie upoważnienia Niemiec, Włoch i Austrii do wprowadzenia szczególnego środka stanowiącego odstępstwo od art. 193 dyrektywy 2006/112/WE i zmieniająca decyzję 2007/250/WE w celu przedłużenia okresu obowiązywania upoważnienia udzielonego Zjednoczonemu Królestwu
(2010/710/UE)
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając dyrektywę Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (1), w szczególności jej art. 395 ust. 1,
uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
Pismami zarejestrowanymi przez Sekretariat Generalny Komisji odpowiednio w dniach 3 sierpnia 2007 r., 23 grudnia 2009 r. i 17 lutego 2010 r. Włochy, Niemcy i Austria zwróciły się z wnioskiem o upoważnienie do wprowadzenia szczególnego środka stanowiącego odstępstwo od art. 193 dyrektywy 2006/112/WE w odniesieniu do osoby zobowiązanej do zapłaty podatku od wartości dodanej (zwanego dalej „VAT”). Pismem zarejestrowanym przez Sekretariat Generalny Komisji w dniu 10 lutego 2010 r. Zjednoczone Królestwo zwróciło się z wnioskiem o przedłużenie okresu obowiązywania upoważnienia udzielonego na mocy decyzji Rady 2007/250/WE z dnia 16 kwietnia 2007 r. upoważniającej Zjednoczone Królestwo do wprowadzenia specjalnego środka stanowiącego odstępstwo od art. 193 dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (2).
(2)
Komisja poinformowała pozostałe państwa członkowskie pismem z dnia 11 stycznia 2010 r. o wniosku złożonym przez Niemcy, a także pismem z dnia 9 marca 2010 r. o wnioskach złożonych przez Włochy, Austrię i Zjednoczone Królestwo. Komisja poinformowała Niemcy pismem z dnia 12 stycznia 2010 r. oraz Włochy, Austrię i Zjednoczone Królestwo pismami z dnia 11 marca 2010 r., że posiada wszystkie informacje niezbędne do rozpatrzenia wniosków.
(3)
Na mocy art. 193 dyrektywy 2006/112/WE osobą zobowiązaną do zapłaty VAT jest podatnik dokonujący dostawy towarów. Celem odstępstwa, o które wystąpiły Niemcy, Włochy i Austria jest przeniesienie tego obowiązku na podatnika będącego odbiorcą dostaw, ale jedynie w określonych warunkach i jedynie w odniesieniu do określonych wyrobów, w szczególności telefonów komórkowych i układów scalonych.
(4)
Znacząca liczba podmiotów handlujących określonymi wyrobami, a zwłaszcza telefonami komórkowymi i układami scalonymi, uchyla się od zapłaty VAT na rzecz organów podatkowych po dokonaniu sprzedaży wyrobów. Ich klienci będący w posiadaniu ważnej faktury są jednak uprawnieni do odliczenia podatku. W ekstremalnych formach uchylania się od opodatkowania te same towary dostarczane są kilkakrotnie bez zapłaty VAT na rzecz organów podatkowych, na zasadzie tzw. „oszustwa karuzelowego”. Poprzez wskazanie w powyższych przypadkach osoby, której dostarczane są towary, jako osoby zobowiązanej do zapłaty VAT, odstępstwo wyeliminowałoby możliwość stosowania omawianej formy uchylania się od opodatkowania. Kwota należnego VAT nie uległaby zmianie.
(5)
W celu zapewnienia skutecznego funkcjonowania odstępstwa i przeciwdziałania przeniesieniu praktyki uchylania się od opodatkowania na inne wyroby lub na poziom handlu detalicznego Niemcy, Włochy i Austria powinny wprowadzić odpowiednie obowiązki w zakresie kontroli i sprawozdawczości. Komisja powinna być informowana o przyjętych szczególnych środkach z uwagi na konieczność monitorowania funkcjonowania odstępstwa.
(6)
Środek jest proporcjonalny do zamierzonych celów, ponieważ nie ma być stosowany powszechnie, lecz jedynie w odniesieniu do określonych grup wyrobów, w przypadku których istnieje wysoki poziom ryzyka uchylania się od opodatkowania i w przypadku gdy skala uchylania się od opodatkowania powoduje znaczne straty podatkowe. Ponadto stosowanie mechanizmu odwrotnego obciążenia oznacza mniejsze ryzyko przeniesienia się nadużyć do handlu detalicznego wyrobami, których to dotyczy, ponieważ dostawcami telefonów komórkowych są na ogół duże firmy telefoniczne i ponieważ zastosowany środek ma zastosowanie do układów scalonych przed wbudowaniem ich w produkty przeznaczone dla użytkowników końcowych.
(7)
Co do zasady, upoważnienie pozostaje ważne jedynie przez krótki okres, ponieważ nie jest możliwe stwierdzenie z całą pewnością, czy cele zastosowanego środka zostaną osiągnięte, ani też ocenienie z góry wpływu tego środka na funkcjonowanie systemów VAT w stosujących go państwach członkowskich lub w innych państwach członkowskich.
(8)
Należy zezwolić Zjednoczonemu Królestwu na dalsze stosowanie obecnego szczególnego środka do dnia, w którym przestają obowiązywać upoważnienia udzielone Niemcom, Włochom i Austrii.
(9)
Odstępstwo nie ma negatywnego wpływu na zasoby własne Unii z tytułu VAT,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
1. W drodze odstępstwa od art. 193 dyrektywy 2006/112/WE upoważnia się Niemcy do wyznaczenia podatnika, któremu dostarczane są niżej wymienione towary, jako osoby zobowiązanej do zapłaty VAT:
a)
telefony komórkowe, tj. urządzenia wyprodukowane lub przystosowane do użytku w połączeniu z licencjonowaną siecią oraz wykorzystujące określone częstotliwości, niezależnie od tego, czy mogą one być wykorzystywane do jakichkolwiek innych zastosowań;
b)
układy scalone, takie jak mikroprocesory i jednostki centralne, przed ich zainstalowaniem w wyrobach przeznaczonych dla użytkownika końcowego.
2. Odstępstwo ma zastosowanie w odniesieniu do dostaw towarów, których podstawa opodatkowania wynosi co najmniej 5 000 EUR.
Artykuł 2
W drodze odstępstwa od art. 193 dyrektywy 2006/112/WE upoważnia się Włochy do wyznaczenia podatnika, któremu dostarczane są niżej wymienione towary, jako osoby zobowiązanej do zapłaty VAT:
a)
telefony komórkowe, tj. urządzenia wyprodukowane lub przystosowane do użytku w połączeniu z licencjonowaną siecią oraz wykorzystujące określone częstotliwości, niezależnie od tego, czy mogą one być wykorzystywane do jakichkolwiek innych zastosowań;
b)
układy scalone, takie jak mikroprocesory i jednostki centralne, przed ich zainstalowaniem w wyrobach przeznaczonych dla użytkownika końcowego.
Artykuł 3
1. W drodze odstępstwa od art. 193 dyrektywy 2006/112/WE upoważnia się Austrię do wyznaczenia podatnika, któremu dostarczane są niżej wymienione towary, jako osoby zobowiązanej do zapłaty VAT:
a)
telefony komórkowe, tj. urządzenia wyprodukowane lub przystosowane do użytku w połączeniu z licencjonowaną siecią oraz wykorzystujące określone częstotliwości, niezależnie od tego, czy mogą one być wykorzystywane do jakichkolwiek innych zastosowań;
b)
układy scalone, takie jak mikroprocesory i jednostki centralne, przed ich zainstalowaniem w wyrobach przeznaczonych dla użytkownika końcowego.
2. Odstępstwo ma zastosowanie w odniesieniu do dostaw towarów, których podstawa opodatkowania wynosi co najmniej 5 000 EUR.
Artykuł 4
Odstępstwo przewidziane w art. 1, 2 i 3 stosuje się pod warunkiem nałożenia przez Niemcy, Włochy i Austrię odpowiednich i skutecznych obowiązków w zakresie kontroli i sprawozdawczości na podatników dostarczających towary, do których zgodnie z niniejszą decyzją zastosowanie ma procedura odwrotnego obciążenia.
Artykuł 5
Artykuł 4 decyzji 2007/250/WE otrzymuje brzmienie:
„Artykuł 4
Niniejsza decyzja traci moc w dniu wejścia w życie przepisów unijnych zezwalających wszystkim państwom członkowskim na przyjęcie takich środków stanowiących odstępstwo od art. 193 dyrektywy 2006/112/WE, ale nie później niż w dniu 31 grudnia 2013 r.”.
Artykuł 6
Niniejsza decyzja staje się skuteczna z dniem jej doręczenia.
Niniejsza decyzja traci moc w dniu wejścia w życie przepisów unijnych zezwalających wszystkim państwom członkowskim na przyjęcie takich środków stanowiących odstępstwo od art. 193 dyrektywy 2006/112/WE, ale nie później niż w dniu 31 grudnia 2013 r.
Artykuł 7
Niniejsza decyzja skierowana jest do Republiki Federalnej Niemiec, Republiki Włoskiej, Republiki Austrii oraz Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej.
Sporządzono w Brukseli dnia 22 listopada 2010 r.