NAŘÍZENÍ KOMISE V PŘENESENÉ PRAVOMOCI (EU) č. 447/2012
ze dne 21. března 2012,
kterým se doplňuje nařízení (ES) č. 1060/2009 Evropského parlamentu a Rady o ratingových agenturách stanovením regulačních technických standardů pro posuzování souladu metodik pro vydávání ratingů
(Text s významem pro EHP)
EVROPSKÁ KOMISE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie,
s ohledem na nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 1060/2009 ze dne 16. září 2009 o ratingových agenturách (1), a zejména na čl. 21 odst. 4 písm. d) uvedeného nařízení,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Ustanovení čl. 8 odst. 3 nařízení (ES) č. 1060/2009 požaduje, aby ratingová agentura používala metodiky pro vydávání ratingů, které jsou přesné a důsledné, systematické, stabilní a které podléhají vyhodnocování založenému na zkušenostech z minulosti, včetně zpětného testování.
(2)
Toto nařízení je nezbytné, aby byla zajištěna transparentnost posuzování, které provádí Evropský orgán pro cenné papíry a trhy (ESMA) zřízený nařízením Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 1095/2010 ze dne 24. listopadu 2010 o zřízení Evropského orgánu dohledu (Evropského orgánu pro cenné papíry a trhy), o změně rozhodnutí č. 716/2009/ES a o zrušení rozhodnutí Komise 2009/77/ES (2), a jednotná pravidla, pokud jde o požadavky stanovené v čl. 8 odst. 3 nařízení (ES) č. 1060/2009.
(3)
Orgán ESMA musí posoudit plnění požadavků uvedených v ustanovení čl. 8 odst. 3 nařízení (ES) č. 1060/2009 ze strany ratingových agentur, když prověřuje žádosti o registraci podle článku 15 uvedeného nařízení. Jako součást probíhajícího dohledu by měl orgán ESMA po provedení registrace posuzovat průběžné plnění požadavků uvedených v ustanovení čl. 8 odst. 3 ze strany ratingových agentur, kdykoliv takové posouzení považuje za nutné.
(4)
Nařízení (ES) č. 1060/2009, a zejména jeho článek 23, nedovoluje orgánu ESMA, Komisi ani jiným orgánům veřejné správy členského státu zasahovat do obsahu ratingů či metodik. Z tohoto důvodu by toto nařízení mělo stanovit pravidla, na základě kterých se uvedené metodiky budou posuzovat, ale uvedené orgány by neměly rozhodovat o přesnosti ratingu, který je výsledkem uvedených metodik.
(5)
Ustanovení čl. 6 odst. 2 ve spojení s bodem 9 oddílu A přílohy I nařízení (ES) č. 1060/2009 požaduje, aby ratingová agentura zřídila útvar, který bude odpovědný za pravidelný přezkum jejích metodik, modelů a klíčových předpokladů pro vydávání ratingů, jako jsou matematické a korelační předpoklady, a jejich významných změn nebo modifikací, jakož i vhodnosti těchto metodik, modelů a klíčových předpokladů pro vydávání ratingů v případě jejich skutečného nebo zamýšleného použití pro hodnocení nových finančních nástrojů.
(6)
Toto nařízení vychází z návrhů regulačních technických norem předložených Komisi ke schválení orgánem ESMA podle postupu stanoveného v článku 10 nařízení (EU) č. 1095/2010.
(7)
Orgán ESMA uskutečnil otevřené veřejné konzultace o návrzích regulačních technických norem, z nichž toto nařízení vychází, analyzoval potenciální související náklady a přínosy a požádal o stanovisko skupinu subjektů působících v oblasti cenných papírů a trhů zřízenou podle článku 37 nařízení (EU) č. 1095/2010. Kromě toho v květnu 2011 orgán ESMA zveřejnil výzvu s cílem získat informace od účastníků trhu,
PŘIJALA TOTO NAŘÍZENÍ:
Článek 1
Předmět
Toto nařízení stanoví pravidla, která mají být použita pro posuzování toho, zda jsou metodiky pro vydávání ratingů v souladu s požadavky stanovenými v čl. 8 odst. 3 nařízení (ES) č. 1060/2009.
Článek 2
Prokázání souladu
Ratingová agentura musí být vždy schopna orgánu ESMA prokázat plnění požadavků stanovených v čl. 8 odst. 3 nařízení (ES) č. 1060/2009, které se týkají používání metodik pro vydávání ratingů.
Článek 3
Posuzování souladu orgánem ESMA
1. Kromě posouzení plnění požadavků uvedených v ustanovení čl. 8 odst. 3 nařízení (ES) č. 1060/2009 v souvislosti s žádostí o registraci podle článku 15 uvedeného nařízení orgán ESMA průběžně posuzuje plnění požadavků stanovených v čl. 8 odst. 3 nařízení (ES) č. 1060/2009 všemi ratingovými agenturami, tak jak považuje za vhodné.
2. Při posouzení plnění požadavků uvedených v ustanovení čl. 8 odst. 3 nařízení (ES) č. 1060/2009 ze strany ratingových agentur použije orgán ESMA veškeré informace, které jsou relevantní pro proces vypracování, schválení, použití a přezkumu metodik pro vydávání ratingů.
3. Pro stanovení vhodné úrovně posouzení orgán ESMA zváží, zda metodiky pro vydávání ratingů byly v minulosti při předpovídání úvěruschopnosti prokazatelně soudržné a přesné a může přihlédnout k metodám vyhodnocování, jako jsou odpovídající studie selhání či přechodu navržené k testování uvedené konkrétní metodiky.
Článek 4
Posouzení důslednosti metodiky pro vydávání ratingů
1. Ratingová agentura používá a uplatňuje metodiky pro vydávání ratingů, které:
a)
obsahují jasné a důkladné kontroly a postupy jejich vývoje a související schválení, které umožňují vhodné přezkoumání;
b)
zahrnují veškeré příčinné faktory, jež jsou považovány za relevantní pro určení úvěruschopnosti hodnoceného subjektu nebo finančního nástroje, které jsou podloženy statistickými důkazy nebo zkušenostmi a důkazy z minulosti;
c)
berou v úvahu modelové vztahy mezi hodnocenými subjekty nebo finančními nástroji s totožným rizikovým faktorem a rizikové faktory, vůči nimž jsou metodiky pro vydávání ratingů citlivé;
d)
zahrnují spolehlivé, relevantní a kvalitní související analytické modely, klíčové předpoklady pro vydání ratingu a kritéria, pokud jsou zavedeny.
2. Ratingová agentura vede seznam používaných metodik pro vydávání ratingů a podrobně vysvětluje tyto body, pokud jde o:
a)
všechny kvalitativní faktory, včetně rozsahu kvalitativního posouzení uvedených faktorů,
b)
všechny kvantitativní faktory, včetně klíčových proměnných, zdrojů údajů, klíčových předpokladů, modelování a kvantitativních metod.
3. Podrobné vysvětlení uvedené v odstavci 2 zahrnuje:
a)
prohlášení o významu všech kvalitativních nebo kvantitativních faktorů použitých v uvedené metodice pro vydávání ratingů včetně, pokud je to vhodné, popisu a odůvodnění souvisejících koeficientů přidělených uvedeným faktorům a jejich dopadu na ratingy;
b)
posouzení vztahu mezi klíčovými předpoklady použitými v uvedené metodice pro vydávání ratingů a kritickými rizikovými faktory odvozenými z makroekonomických nebo finančních údajů a
c)
posouzení vztahu mezi klíčovými předpoklady použitými v metodice pro vydávání ratingů a volatilitou ratingů, které jsou výsledkem uvedené metodiky v průběhu času.
4. Ratingová agentura používá metodiky pro vydávání ratingů a s nimi související analytické modely, klíčové předpoklady pro vydávání ratingů a kritéria, které neprodleně začleňují závěry nebo výsledky interního přezkumu nebo kontrolního přezkumu, který provedl jeden nebo více z těchto subjektů nebo osob:
a)
nezávislí členové správní nebo dozorčí rady ratingové agentury;
b)
útvar přezkumu ratingové agentury;
c)
všechny ostatní příslušné osoby nebo výbor podílející se na kontrole a přezkumu metodik pro vydávání ratingů.
Článek 5
Posouzení systematičnosti metodiky pro vydávání ratingů
1. Ratingová agentura používá metodiku pro vydávání ratingů a s ní spojené analytické modely, klíčové předpoklady pro vydávání ratingů a kritéria, které jsou systematicky uplatňovány při stanovení všech ratingů v dané kategorii aktiv nebo v daném tržním segmentu, pokud neexistuje objektivní důvod se od ní odchýlit.
2. Ratingová agentura musí používat metodiku pro vydávání ratingů, která je schopna rychle začlenit zjištění z jakéhokoliv přezkumu její přiměřenosti.
Článek 6
Posouzení stability metodiky pro vydávání ratingů
Ratingová agentura používá metodiky pro vydávání ratingů, které jsou navrženy a zavedeny způsobem, který jim umožňuje:
a)
používat metodiku soustavně, pokud neexistuje objektivní důvod pro její změnu nebo zrušení;
b)
rychle začlenit jakákoli zjištění plynoucí z průběžné kontroly nebo přezkumu, zejména pokud by změny strukturálních makroekonomických nebo finančních podmínek na trhu mohly ovlivnit ratingy stanovené pomocí této metodiky;
c)
porovnávat ratingy různých kategorií aktiv.
Článek 7
Posouzení, zda metodiky pro vydávání ratingů podléhají vyhodnocování založenému na zkušenostech z minulosti, včetně zpětného testování
1. Ratingová agentura používá metodiky pro vydávání ratingů, které se opírají o kvantitativní důkazy rozlišovací schopnosti metodiky pro vydávání ratingů.
2. Ratingová agentura používá metodiky pro vydávání ratingů, jež popisují:
a)
spolehlivost v minulosti a schopnost předpovědi pro ratingy vydané s použitím relevantní metodiky v příslušných časových horizontech a v různých kategoriích aktiv;
b)
míru, do jaké se předpoklady použité v modelovém ratingu odchylují od skutečných selhání a ztrátovosti.
3. Vyhodnocování metodiky pro vydávání ratingu je strukturováno tak, aby:
a)
posuzovalo citlivost metodiky pro vydávání ratingů na změny veškerých jejích základních předpokladů, včetně kvalitativních nebo kvantitativních faktorů;
b)
provádělo přiměřené a vhodné posouzení ratingů vypracovaných v minulosti pomocí uvedené metodiky pro vydávání ratingů;
c)
používalo spolehlivé vstupní údaje, včetně vhodné velikosti vzorků údajů;
d)
náležitě přihlíželo k hlavním geografickým oblastem hodnocených subjektů nebo finančních nástrojů u všech hodnocených ratingových kategorií, jako jsou strukturované financování, stát, podniky, finanční instituce, pojišťovny, veřejné finance.
4. Ratingová agentura zavádí postupy, kterými zajistí, že systémové ratingové nesrovnalosti, na něž upozornilo zpětné testování, jsou identifikovány a náležitě řešeny.
5. Do postupu přezkumu metodik pro vydávání ratingů ratingová agentura zahrne:
a)
pravidelné přezkumy ratingu a výkonnosti hodnocených subjektů a finančních nástrojů;
b)
testování modelu a testování mimo model;
c)
informace o vyhodnocování či zpětném testování v minulosti.
Článek 8
Osvobození
V případech, kdy existují omezené kvantitativní důkazy, o které by se mohla schopnost předpovědi metodiky pro vydávání ratingů opřít, je ratingová agentura osvobozena od plnění článku 7 tohoto nařízení, pokud:
a)
zajistí, aby metodiky pro vydávání ratingů citlivě předpovídaly úvěruschopnost;
b)
používá interní postupy soustavně v čase i v různých segmentech trhu;
c)
má zavedené postupy, pomocí kterých zajistí, že systémové nesrovnalosti ratingů, jež odhalilo zpětné testování, jsou identifikovány a náležitě řešeny.
Článek 9
Vstup v platnost
Toto nařízení vstupuje v platnost dvacátým dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
V Bruselu dne 21. března 2012.
ROZPORZĄDZENIE DELEGOWANE KOMISJI (UE) NR 447/2012
z dnia 21 marca 2012 r.
uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1060/2009 w sprawie agencji ratingowych poprzez ustanowienie regulacyjnych standardów technicznych dotyczących oceny zgodności metodyk sporządzania ratingów kredytowych
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1060/2009 z dnia 16 września 2009 r. w sprawie agencji ratingowych (1), w szczególności jego art. 21 ust. 4 lit. d),
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
W art. 8 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1060/2009 zobowiązano agencje ratingowe do stosowania metodyk sporządzania ratingów kredytowych, które są rygorystyczne, systematyczne i zapewniają kontynuację stosowania tych metodyk oraz podlegają walidacji na podstawie doświadczeń z przeszłości, w tym w formie ponownej weryfikacji.
(2)
Niniejsze rozporządzenie jest konieczne, aby zapewnić przejrzystość oceny przeprowadzanej przez Europejski Urząd Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych (EUNGiPW) ustanowiony rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1095/2010 z dnia 24 listopada 2010 r. w sprawie ustanowienia Europejskiego Urzędu Nadzoru (Europejskiego Urzędu Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych), zmiany decyzji nr 716/2009/WE i uchylenia decyzji Komisji 2009/77/WE (2), a także ustanowić jednolite przepisy dotyczące wymogów określonych w art. 8 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1060/2009.
(3)
EUNGiPW ma obowiązek - przy rozpatrywaniu wniosków o rejestrację zgodnie z art. 15 rozporządzenia (WE) nr 1060/2009 - przeprowadzenia oceny zgodności agencji ratingowych z przepisem art. 8 ust. 3 tego rozporządzenia. Po dokonaniu rejestracji EUNGiPW powinien w ramach swojego bieżącego nadzoru przeprowadzać ocenę ciągłej zgodności agencji ratingowych z przepisem art. 8 ust. 3, gdy tylko uzna tę ocenę za konieczną.
(4)
W rozporządzeniu (WE) nr 1060/2009, a w szczególności w jego art. 23, nie zezwolono EUNGiPW, Komisji ani żadnym organom publicznym państwa członkowskiego na ingerowanie w zawartość ratingów kredytowych lub w metodyki ich sporządzania. W związku z tym niniejsze rozporządzenie powinno określać przepisy, w oparciu o które metodyki te mają być oceniane, nie powinno natomiast przewidywać możliwości decydowania przez te organy o dokładności ratingu kredytowego sporządzonego przy zastosowaniu tych metodyk.
(5)
W art. 6 ust. 2 w związku z sekcją A pkt 9 załącznika I do rozporządzenia (WE) nr 1060/2009 na agencje ratingowe nałożono wymóg utworzenia komórki ds. przeglądu, odpowiedzialnej za okresowe przeglądy jej metodyk, modeli i kluczowych założeń ratingowych, np. matematycznych lub korelacyjnych, oraz wszelkich wprowadzanych do nich istotnych zmian lub modyfikacji, jak również za stosowność tych metodyk, modeli i kluczowych założeń ratingowych, jeżeli są one stosowane lub mają być stosowane do oceny nowych instrumentów finansowych.
(6)
Podstawą niniejszego rozporządzenia są projekty regulacyjnych standardów technicznych przedłożonych Komisji przez EUNGiPW do zatwierdzenia, zgodnie z procedurą określoną w art. 10 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.
(7)
EUNGiPW przeprowadził otwarte konsultacje społeczne dotyczące projektów regulacyjnych standardów technicznych stanowiących podstawę niniejszego rozporządzenia oraz wystąpił do Grupy Interesariuszy z Sektora Giełd i Papierów Wartościowych utworzonej zgodnie z art. 37 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010 o ich zaopiniowanie. Ponadto w celu pozyskania informacji od uczestników rynku EUNGiPW wystosował w maju 2011 r. zaproszenie do zgłaszania uwag,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Przedmiot
Niniejsze rozporządzenie określa przepisy, które należy stosować przy ocenie zgodności metodyk sporządzania ratingów kredytowych z wymogami określonymi w art. 8 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1060/2009.
Artykuł 2
Wykazanie zgodności
Agencja ratingowa musi być w stanie w każdym czasie wykazać wobec EUNGiPW zgodność z wymogami określonymi w art. 8 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1060/2009, dotyczącymi stosowania metodyk sporządzania ratingów kredytowych.
Artykuł 3
Ocena zgodności przeprowadzana przez EUNGiPW
1. Oprócz oceny zgodności agencji ratingowych z przepisem art. 8 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1060/2009 przy rozpatrywaniu wniosku o rejestrację zgodnie z art. 15 tego rozporządzenia, EUNGiPW, gdy uzna to za właściwe, prowadzi bieżącą ocenę zgodności każdej agencji ratingowej z art. 8 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1060/2009.
2. Oceniając zgodność agencji ratingowych z przepisem art. 8 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1060/2009, EUNGiPW wykorzystuje wszelkie istotne informacje pozwalające ocenić proces opracowywania, zatwierdzania i weryfikacji metodyk sporządzania ratingów kredytowych.
3. Ustalając odpowiedni poziom oceny, EUNGiPW uwzględnia to, czy metodyka sporządzania ratingów kredytowych wykazuje w ujęciu historycznym spójność i dokładność przy przewidywaniu wiarygodności kredytowej oraz może brać pod uwagę metody walidacji, takie jak stosowne analizy zmienności ratingów w czasie i analizy przypadków niewykonania zobowiązań, które służą weryfikacji danej metodyki.
Artykuł 4
Ocena tego, czy metodyka sporządzania ratingów kredytowych jest rygorystyczna
1. Agencja ratingowa wykorzystuje i stosuje metodyki sporządzania ratingów kredytowych, które:
a)
przewidują wyraźne i solidne mechanizmy kontroli i procesy ich opracowywania oraz zatwierdzania, umożliwiające odpowiednie sprawdzenie ich funkcjonowania;
b)
uwzględniają wszystkie czynniki uznane za istotne przy ustalaniu wiarygodności kredytowej ocenianego podmiotu lub instrumentu finansowego, które znajdują potwierdzenie w doświadczeniach lub dowodach statystycznych lub historycznych;
c)
uwzględniają modelowany związek między ocenianymi podmiotami lub instrumentami finansowymi podlegającymi temu samego czynnikowi ryzyka a czynnikami ryzyka, na które wrażliwe są metodyki sporządzania ratingów kredytowych;
d)
uwzględniają wiarygodne, istotne modele analityczne dotyczące jakości ocenianych podmiotów lub instrumentów, kluczowe założenia i kryteria ratingowe, jeżeli mają zastosowanie.
2. Agencja ratingowa sporządza wykaz oraz przekazuje szczegółowe wyjaśnienia następujących kwestii w kontekście stosowanych metodyk sporządzania ratingów kredytowych, w odniesieniu do:
a)
każdego czynnika jakościowego, w tym zakresu jakościowej oceny tego czynnika;
b)
każdego czynnika ilościowego, w tym kluczowych zmiennych, źródeł danych, kluczowych założeń, technik modelowania oraz technik ilościowych.
3. Szczegółowe wyjaśnienia, o których mowa w ust. 2, zawierają następujące elementy:
a)
informację na temat znaczenia każdego czynnika jakościowego lub ilościowego wykorzystywanego w ramach danej metodyki sporządzania ratingów kredytowych, w tym, w stosownych przypadkach, opis i uzasadnienie odnośnych wag przypisanych tym czynnikom oraz ich wpływ na ratingi kredytowe;
b)
ocenę związku między kluczowymi założeniami przyjętymi w danej metodyce sporządzania ratingów kredytowych a krytycznymi czynnikami ryzyka wynikającymi z danych makroekonomicznych lub finansowych; oraz
c)
ocenę związku między kluczowymi założeniami przyjętymi w danej metodyce sporządzania ratingów kredytowych a zmiennością w czasie ratingów kredytowych sporządzanych przy zastosowaniu tej metodyki.
4. Agencja ratingowa stosuje metodyki sporządzania ratingów kredytowych oraz związane z nimi modele analityczne, kluczowe założenia i kryteria ratingowe, pozwalające niezwłocznie uwzględnić wnioski lub wyniki wewnętrznej kontroli lub kontroli monitorującej podjętej przez jeden z poniższych podmiotów lub przez większą ich liczbę:
a)
niezależnych członków zarządu lub rady nadzorczej agencji ratingowej;
b)
komórkę ds. przeglądu funkcjonującą w agencji ratingowej;
c)
wszelkie inne odpowiednie osoby lub komitety zaangażowane w monitorowanie i kontrolowanie metodyk sporządzania ratingów kredytowych.
Artykuł 5
Ocena tego, czy metodyka sporządzania ratingów kredytowych jest systematyczna
1. O ile nie istnieje obiektywny powód odejścia od stosowania danej metodyki, agencja ratingowa stosuje metodykę sporządzania ratingów kredytowych oraz związane z nią modele analityczne, kluczowe założenia i kryteria ratingowe, które są stosowane systematycznie przy sporządzaniu wszystkich ratingów kredytowych w danej klasie aktywów lub w danym segmencie rynku.
2. Agencja ratingowa stosuje metodykę sporządzania ratingów kredytowych, która jest w stanie niezwłocznie uwzględnić wnioski z dowolnej kontroli jej stosowności.
Artykuł 6
Ocena tego, czy metodyka sporządzania ratingów kredytowych zapewnia kontynuację jej stosowania
Agencja ratingowa stosuje metodyki sporządzania ratingów kredytowych, które zaprojektowano i wdrożono w sposób umożliwiający:
a)
kontynuację ich stosowania, o ile nie ma obiektywnego powodu zmiany lub zaprzestania stosowania danej metodyki sporządzania ratingów kredytowych;
b)
niezwłoczne uwzględnienie w nich wszelkich wniosków z procesu bieżącego monitorowania lub z kontroli, w szczególności w sytuacji, gdy zmiany strukturalnych makroekonomicznych lub finansowych warunków rynkowych byłyby w stanie wpływać na kształt ratingów kredytowych sporządzanych przy zastosowaniu tej metodyki;
c)
porównanie ratingów kredytowych w różnych klasach aktywów.
Artykuł 7
Ocena tego, czy metodyka sporządzania ratingów kredytowych podlega walidacji na podstawie doświadczeń z przeszłości, w tym w formie ponownej weryfikacji
1. Agencja ratingowa stosuje metodyki sporządzania ratingów kredytowych, dla których istnieją ilościowe dowody potwierdzające zdolność danej metodyki do generowania wiarygodnych ratingów.
2. Agencja ratingowa stosuje metodyki sporządzania ratingów kredytowych, które opisują:
a)
historyczną stabilność i zdolność predykcyjną ratingów kredytowych wystawionych przy zastosowaniu danej metodyki w odpowiednich horyzontach czasowych i w różnych klasach aktywów;
b)
to, do jakiego stopnia założenia przyjęte w modelu ratingowym odbiegają od faktycznych wskaźników niewykonania zobowiązania i wskaźników strat.
3. Walidacja metodyki sporządzania ratingów kredytowych zapewnia:
a)
analizę wrażliwość danej metodyki na zmiany dowolnego z jej podstawowych założeń, w tym czynników jakościowych lub ilościowych;
b)
przeprowadzenie odpowiedniej i właściwej oceny historycznych ratingów kredytowych sporządzonych przy zastosowaniu danej metodyki sporządzania ratingów kredytowych;
c)
wykorzystanie wiarygodnych danych wejściowych, w tym prób danych o odpowiedniej wielkości;
d)
należyte uwzględnienie głównych obszarów geograficznych, w których funkcjonują oceniane podmioty lub instrumenty finansowe, dla każdej ocenianej kategorii ratingowej (m.in. strukturyzowane instrumenty finansowe, państwa, przedsiębiorstwa, instytucje finansowe, ubezpieczenia, finanse publiczne).
4. Agencja ratingowa posiada procesy zapewniające identyfikację i należyte eliminowanie systemowych anomalii ratingów kredytowych stwierdzonych w wyniku ponownej weryfikacji.
5. W procesie weryfikacji metodyk sporządzania ratingów kredytowych agencja ratingowa uwzględnia:
a)
regularną weryfikację wystawionych ratingów kredytowych i wyników ocenianych podmiotów i instrumentów finansowych;
b)
analizę skuteczności metodyk w oparciu o dane pochodzące z próby oraz spoza próby;
c)
informacje historyczne dotyczące walidacji lub ponownej weryfikacji.
Artykuł 8
Zwolnienie
W przypadku gdy istnieją ograniczone dowody ilościowe potwierdzające zdolność predykcyjną metodyki sporządzania ratingów kredytowych, agencję ratingową zwalania się z wymogu zachowania zgodności z art. 7 niniejszego rozporządzenia, jeżeli agencja ta:
a)
gwarantuje, że stosowane metodyki sporządzania ratingów kredytowych pozwalają przewidzieć w rozsądnych granicach wiarygodność kredytową ocenianego podmiotu lub instrumentu;
b)
stosuje procedury wewnętrzne w sposób spójny, niezależnie od okresu czasu i segmentu rynku;
c)
posiada procesy zapewniające identyfikację i należyte eliminowanie systemowych anomalii ratingów kredytowych stwierdzonych w wyniku ponownej weryfikacji.
Artykuł 9
Wejście w życie
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 21 marca 2012 r.