SMĚRNICE KOMISE 2010/60/EU
ze dne 30. srpna 2010,
kterou se stanovují některé odchylky pro uvádění směsí osiv pícnin určených k uchování přirozeného životního prostředí na trh
(Text s významem pro EHP)
EVROPSKÁ KOMISE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie,
s ohledem na směrnici Rady 66/401/EHS ze dne 14. června 1966 o uvádění osiva pícnin na trh (1), a zejména na čl. 13 odst. 1 čtvrtý pododstavec uvedené směrnice,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Otázky biologické rozmanitosti a zachování genetických zdrojů rostlin získávají v průběhu posledních let stále více na významu, jak ukazuje vývoj na mezinárodní úrovni a na úrovni EU. Jako příklady lze uvést rozhodnutí Rady 93/626/EHS ze dne 25. října 1993 o uzavření Úmluvy o biologické rozmanitosti (2), rozhodnutí Rady 2004/869/ES ze dne 24. února 2004 o uzavření Mezinárodní smlouvy o genetických zdrojích rostlin pro výživu a zemědělství jménem Evropského společenství (3), nařízení Rady (ES) č. 870/2004 ze dne 26. dubna 2004, kterým se zřizuje program Společenství pro zachování, popis, sběr a využití genetických zdrojů v zemědělství a kterým se zrušuje nařízení (ES) č. 1467/94 (4), a nařízení Rady (ES) č. 1698/2005 ze dne 20. září 2005 o podpoře pro rozvoj venkova z Evropského zemědělského fondu pro rozvoj venkova (EZFRV) (5). V rámci právních předpisů EU, jimiž se řídí uvádění směsí osiv pícnin na trh, a to směrnice 66/401/EHS, by měly být stanoveny zvláštní podmínky, aby byly tyto otázky zohledněny.
(2)
Aby bylo umožněno uvádění směsí osiv pícnin určených k uchování přirozeného životního prostředí na trh v rámci uchování genetických zdrojů (dále jen „směsi určené k uchování“) i v případech, kdy tyto směsi nesplňují některé obecné požadavky pro uvádění na trh stanovené ve směrnici 66/401/EHS, je nezbytné stanovit některé odchylky.
(3)
Aby se zajistilo, že směsi uváděné na trh jako směsi určené k uchování budou splňovat požadavky těchto odchylek, je nezbytné stanovit, že při uvádění těchto směsí na trh je zapotřebí povolení. Toto povolení by se mělo udělovat na základě žádosti.
(4)
Touto směrnicí by však neměla být dotčena směrnice Komise 2008/62/ES ze dne 20. června 2008, kterou se stanovují některé odchylky pro povolování zemědělských krajových odrůd a odrůd, které jsou přirozeně adaptovány na místní a regionální podmínky a ohroženy genetickou erozí, a pro uvádění osiva a sadby brambor těchto odrůd na trh (6), pokud jde o směsi určené k uchování obsahující uchovávané odrůdy ve smyslu směrnice 2008/62/ES.
(5)
Zvláštní oblasti ochrany vyhlášené členskými státy v souladu se směrnicí Rady 92/43/EHS ze dne 21. května 1992 o ochraně přírodních stanovišť, volně žijících živočichů a planě rostoucích rostlin (7) jsou oblasti s přirozenými a polopřirozenými stanovišti, která si zasluhují ochranu. Tyto oblasti by měly být považovány za zdrojové oblasti směsí určených k uchování. Členské státy by také měly mít možnost vyhlásit další oblasti přispívající k uchování genetických zdrojů rostlin v případě, že tyto oblasti podléhají srovnatelným pravidlům.
(6)
Mělo by být stanoveno, že složky směsi určené k uchování se budou v povolení a na návěsce uvádět jako druhy, případně poddruhy. Zároveň by zde měly být uvedeny konkrétní údaje o klíčivosti složek směsi, na něž se vztahuje směrnice 66/401/EHS a které nesplňují požadavky ohledně klíčivosti stanovené v příloze II uvedené směrnice. Pokud jde o tyto požadavky, u přímo sklízených směsí určených k uchování je nezbytné zohlednit použitou metodu sklizně.
(7)
Před vydáním povolení pro uvedení na trh je nezbytné stanovit odchylky pro zkoušku směsi určené k uchování prováděnou členskými státy. Způsob provádění zkoušek těchto směsí by měl také v určitých případech umožnit rozlišení mezi metodami sklizně směsí z jednotlivě pěstovaných plodin a přímo sklízených směsí určených k uchování.
(8)
Aby se zajistilo, že uvádění směsí určených k uchování na trh probíhá v souladu s cílem uchování genetických zdrojů, měla by být stanovena omezení, zejména pokud jde o oblast původu a zdrojovou oblast.
(9)
Mělo by být pevně stanoveno maximální množství směsí určených k uchování uváděných na trh. K zajištění toho, aby bylo toto maximální množství dodržováno, by měly členské státy od producentů vyžadovat, aby oznamovali množství směsí určených k uchování, u kterých chtějí žádat o povolení, a je-li to nutné, měly by příslušné množství producentům přidělovat.
(10)
Sledovatelnost směsí určených k uchování by měla být zajištěna prostřednictvím příslušných požadavků na uzavírání a označování.
(11)
K zajištění správného používání pravidel stanovených v této směrnici by mělo být prováděno úřední sledování.
(12)
Po uplynutí odpovídajícího období by Komise měla posoudit, zda jsou opatření stanovená touto směrnicí účinná.
(13)
Opatření stanovená touto směrnicí jsou v souladu se stanoviskem Stálého výboru pro osivo a sadbu v zemědělství, zahradnictví a lesnictví,
PŘIJALA TUTO SMĚRNICI:
Článek 1
Definice
Pro účely této směrnice:
a)
„zdrojovou oblastí“ se rozumí:
i)
oblast vyhlášená členským státem jako zvláštní oblast ochrany v souladu s čl. 4 odst. 4 směrnice 92/43/EHS,
ii)
oblast podílející se na uchování genetických zdrojů rostlin vyhlášená členským státem v souladu s vnitrostátním postupem založeném na kritériích srovnatelných s kritérii podle čl. 4 odst. 4 směrnice 92/43/EHS ve spojení s čl. 1 písm. k) a l) uvedené směrnice, která je spravována, chráněna a sledována způsobem odpovídajícím článkům 6 a 11 uvedené směrnice;
b)
„lokalitou sběru“ se rozumí část zdrojové oblasti, na níž byl proveden sběr osiva;
c)
„přímo sklízenou směsí“ se rozumí směs osiv uváděná na trh jako směs získaná v lokalitě sběru s čištěním nebo bez čištění;
d)
„směsí z jednotlivě pěstovaných plodin“ se rozumí směs osiv vyrobená podle následujícího procesu:
i)
v lokalitě sběru je získáno osivo jednotlivých druhů,
ii)
osivo uvedené v bodu i) se namnoží mimo lokalitu sběru jako jednodruhové osivo,
iii)
tato jednodruhová osiva se poté smíchají, a tak se vytvoří směs složená z rodů, druhů a případně poddruhů, které jsou typické pro typ stanoviště v lokalitě sběru.
Článek 2
Směsi určené k uchování
1. Odchylně od čl. 3 odst. 1 a 2 směrnice 66/401/EHS mohou členské státy povolit uvádění směsí různých rodů, druhů a případně poddruhů na trh, které jsou určeny k uchování přirozeného životního prostředí v kontextu uchování genetických zdrojů podle čl. 22a odst. 1 písm. b) uvedené směrnice.
Tyto směsi mohou obsahovat osivo pícnin, na něž se vztahuje směrnice 66/401/EHS, a dále osivo rostlin, které nejsou pícninami ve smyslu uvedené směrnice.
Tyto směsi se dále označují jako „směsi určené k uchování“.
2. V případech, kdy směs určená k uchování obsahuje uchovávanou odrůdu, použije se směrnice 2008/62/ES.
3. Pokud není v této směrnici uvedeno jinak, použije se směrnice 66/401/EHS.
Článek 3
Oblast původu
Když členský stát udělí povolení k uvedení směsi určené k uchování na trh, určí zároveň oblast, s níž je směs přirozeně spojena a která se dále označuje jako „oblast původu“. Zohlední přitom informace od orgánů odpovědných za genetické zdroje rostlin nebo od organizací, které jsou v členských státech pro tento účel uznávány. Pokud se oblast původu nachází ve více než jednom členském státě, bude určena všemi dotčenými členskými státy na základě vzájemné dohody.
Článek 4
Povolení
1. Členské státy mohou povolit uvádění směsí určených k uchování na trh v jejich oblasti původu za podmínky, že tyto směsi splňují požadavky uvedené v článku 5 v případě přímo sklízených směsí, nebo požadavky uvedené v článku 6 v případě směsí z jednotlivě pěstovaných plodin.
2. Povolení musí obsahovat tyto údaje:
a)
jméno a adresa producenta;
b)
metoda sklizně: přímá sklizeň nebo z jednotlivě pěstovaných plodin;
c)
procentní podíl hmotnosti složek představovaných jednotlivými druhy a případně poddruhy;
d)
v případě směsí z jednotlivě pěstovaných plodin konkrétní údaje o klíčivosti složek směsi, na něž se vztahuje směrnice 66/401/EHS a které nesplňují požadavky ohledně klíčivosti stanovené v příloze II uvedené směrnice;
e)
množství směsi, které se má povolení týkat;
f)
oblast původu;
g)
omezení uvádění na trh v oblasti původu;
h)
zdrojová oblast;
i)
lokalita sběru a v případě směsi určené k uchování z jednotlivě pěstovaných plodin také lokalita, kde se provádí množení;
j)
typ stanoviště v lokalitě sběru;
k)
rok sběru.
3. Pokud jde o odst. 2 písm. c), u přímo sklízených směsí určených k uchování je dostačující uvést ty složky představované druhy a případně poddruhy, které jsou typické pro typ stanoviště v lokalitě sběru a které mají jakožto složky směsi význam pro ochranu životního prostředí v kontextu zachování genetických zdrojů.
Článek 5
Požadavky pro získání povolení pro přímo sklízené směsi určené k uchování
1. Přímo sklízená směs určená k uchování musí být ve zdrojové oblasti získána z lokality sběru, která nebyla oseta po dobu 40 let před podáním žádosti producentem podle čl. 7 odst. 1. Zdrojová oblast musí spadat do oblasti původu.
2. Procentní podíl složek přímo sklízené směsi určené k uchování, které představují druhy a případně poddruhy typické pro typ stanoviště v lokalitě sběru a které mají jakožto složky směsi význam pro uchování přirozeného životního prostředí v rámci uchování genetických zdrojů, musí být vhodný pro potřeby obnovy typu stanoviště v lokalitě sběru.
3. Klíčivost složek uvedených v odstavci 2 musí být dostačující pro potřeby obnovy typu stanoviště v lokalitě sběru.
4. Maximální obsah druhů a případně poddruhů, které nesplňují podmínky stanovené v odstavci 2, nesmí překročit 1 % hmotnostní. Přímo sklízená směs určená k uchování nesmí obsahovat druhy Avena fatua, Avena sterilis a Cuscuta spp. Maximální obsah Rumex spp. jiných než Rumex acetosella a Rumex maritimus nesmí překročit 0,05 % hmotnostních.
Článek 6
Požadavky pro získání povolení pro směsi určené k uchování z jednotlivě pěstovaných plodin
1. Pokud jde o směsi určené k uchování z jednotlivě pěstovaných plodin, osivo určené k výrobě směsi osiva z jednotlivě pěstovaných plodin musí být ve zdrojové oblasti získáno z lokality sběru, která nebyla oseta po dobu 40 let před podáním žádosti producentem podle čl. 7 odst. 1. Zdrojová oblast musí spadat do oblasti původu.
2. Osivo, z něhož se skládá směs určená k uchování z jednotlivě pěstovaných plodin musí tvořit druhy a případně poddruhy, které jsou typické pro typ stanoviště v lokalitě sběru a které mají jakožto složky směsi význam pro uchování přirozeného životního prostředí v rámci uchování genetických zdrojů.
3. Složky směsi určené k uchování z jednotlivě pěstovaných plodin, které jsou osivem pícnin ve smyslu směrnice 66/401/EHS, musí před smísením splňovat požadavky stanovené v části III přílohy II směrnice 66/401/EHS, pokud jde o technickou čistotu, jak je stanoveno ve sloupcích 4 až 11 tabulky v části I bodě 2 oddíle A uvedené přílohy, pokud jde o nejvyšší povolený výskyt jiných druhů rostlin ve vzorku o hmotnosti uvedené ve sloupci 4 přílohy III uvedené směrnice (celková hodnota pro daný sloupec), jak je stanoveno ve sloupcích 12, 13 a 14 tabulky v části I bodě 2 oddíle A přílohy II uvedené směrnice, a pokud jde o podmínky týkající se semen druhu Lupinus, jak je stanoveno ve sloupci 15 tabulky v části I bodě 2 oddíle A uvedené přílohy.
4. Množení může probíhat po pět generací.
Článek 7
Procesní požadavky
1. Povolení se uděluje na základě žádosti producenta.
K žádosti musejí být připojeny informace nutné k ověření souladu s články 4 a 5 v případě přímo sklízených směsí určených k uchování a s články 4 a 6 v případě směsí určených k uchování z jednotlivě pěstovaných plodin.
2. Pokud jde o přímo sklízené směsi určené k uchování, provede členský stát, ve kterém se nachází lokalita sběru, vizuální kontroly.
Tyto vizuální kontroly proběhnou v lokalitě sběru v průběhu období růstu v intervalech potřebných k zajištění toho, aby směs splňovala přinejmenším požadavky pro získání povolení uvedené v čl. 5 odst. 2 a 4.
Členský stát, který provedl vizuální kontrolu, zaznamená její výsledky.
3. Pokud jde o směsi určené k uchování z jednotlivě pěstovaných plodin, členský stát po přezkoumání žádosti provede zkoušky nebo pod vlastním oficiálním dohledem nechá provést zkoušky, kterými ověří, že směs určená k uchování splňuje přinejmenším požadavky pro získání povolení uvedené v čl. 6 odst. 2 a 3.
Tyto zkoušky se provádí v souladu se současnými mezinárodními metodami nebo, v případě, že takové metody neexistují, v souladu s jinými vhodnými metodami.
U těchto zkoušek dotčený členský stát zajistí, aby byly vzorky odebírány z homogenních partií. Zajistí také uplatňování pravidel pro hmotnost partie a hmotnost vzorku podle čl. 7 odst. 2 směrnice 66/401/EHS.
Článek 8
Množstevní omezení
Každý členský stát zajistí, aby celkové množství osiva ve směsích určených k uchování uváděných na trh ročně nepřesáhlo 5 % celkové hmotnosti všech směsí osiv pícnin, na něž se vztahuje směrnice 66/401/EHS a které se uvádí na trh v daném roce v dotčeném členském státě.
Článek 9
Uplatňování množstevních omezení
1. V případě přímo sklízených směsí určených k uchování zajistí členské státy, aby producenti před začátkem každého pěstitelského období informovali o množství osiva ve směsích určených k uchování, pro které chtějí žádat o povolení, a o velikosti a poloze plánované lokality nebo plánovaných lokalit sběru.
V případě směsí určených k uchování z jednotlivě pěstovaných plodin zajistí členské státy, aby producenti před začátkem každého pěstitelského období informovali o množství osiva ve směsích určených k uchování, pro které chtějí žádat o povolení, a o velikosti a poloze plánované lokality nebo plánovaných lokalit sběru a plánované lokality nebo plánovaných lokalit, kde bude probíhat množení.
2. Pokud z informací oznámených podle odstavce 1 vyplývá, že by mohlo dojít k překročení množství uvedeného v článku 8, přidělí členské státy každému z dotčených producentů množství, které bude moci v daném pěstitelském období uvést na trh.
Článek 10
Uzavírání obalů a nádob
1. Členské státy zajistí, aby byly směsi určené k uchování uváděny na trh pouze v uzavřených obalech a nádobách opatřených uzávěrem.
2. Aby se zajistila funkčnost uzávěru, musí být součástí uzavíracího systému alespoň návěska nebo připevněná plomba.
3. Obaly a nádoby uvedené v odstavci 1 musejí být uzavřeny tak, aby nemohly být otevřeny bez poškození uzavíracího systému nebo bez zanechání stop po manipulaci buď na návěsce producenta, nebo na obalu či nádobě.
Článek 11
Označování
1. Členské státy zajistí, aby byly obaly a nádoby směsí určených k uchování opatřeny návěskou producenta nebo vytištěným či orazítkovaným nápisem obsahujícím alespoň tyto informace:
a)
slova „pravidla a normy EU“;
b)
jméno a adresa osoby odpovědné za připevňování návěsek nebo její identifikační značka;
c)
metoda sklizně: přímá sklizeň nebo z jednotlivě pěstovaných plodin;
d)
rok uzavření vyjádřený slovy: „uzavřeno …“ (rok);
e)
oblast původu;
f)
zdrojová oblast;
g)
lokalita sběru;
h)
typ stanoviště v lokalitě sběru;
i)
slova „směs osiva pícniny určená k uchování, která má být použita v oblasti se stejným typem stanoviště jako lokalita sběru, bez ohledu na biotické podmínky“;
j)
číslo partie přidělené osobou odpovědnou za připevňování návěsek;
k)
procentní podíl hmotnosti složek představovaných jednotlivými druhy a případně poddruhy;
l)
deklarovaná čistá nebo hrubá hmotnost;
m)
v případě použití granulovaných pesticidů, granulovacích látek nebo jiných tuhých přídavných látek je nutné uvést druh přídavné látky a přibližný poměr mezi hmotností klubíček nebo čistých semen a celkovou hmotností a
n)
v případě směsí z jednotlivě pěstovaných plodin konkrétní údaje o klíčivosti složek směsi, na něž se vztahuje směrnice 66/401/EHS a které nesplňují požadavky ohledně klíčivosti stanovené v příloze II uvedené směrnice.
2. Pokud jde o odst. 1 písm. k), postačí uvést složky přímo sklízených směsí určených k uchování podle čl. 4 odst. 3.
3. Pokud jde o odst. 1 písm. n), postačí uvést průměr požadovaných hodnot klíčivosti v případě, že je počet požadovaných hodnot klíčivosti vyšší než pět.
Článek 12
Sledování
Členské státy zajistí dodržování této směrnice prostřednictvím úředního sledování.
Článek 13
Podávání zpráv
Členské státy zajistí, aby producenti působící na jejich území podali za každé pěstitelské období zprávu o množství směsí určených k uchování uvedených na trh.
Na požádání podají členské státy Komisi a ostatním členským státům zprávu o množství směsí určených k uchování uvedených na trh na jejich území.
Článek 14
Oznámení uznávaných organizací odpovědných za genetické zdroje rostlin
Členské státy na požádání uvědomí Komisi o orgánech odpovědných za genetické zdroje rostlin nebo organizacích, které jsou v členských státech pro tento účel uznávány.
Článek 15
Hodnocení
Komise zhodnotí provádění této směrnice do 31. prosince 2014.
Článek 16
Provedení
1. Členské státy uvedou v účinnost právní a správní předpisy nezbytné pro dosažení souladu s touto směrnicí do 30. listopadu 2011. Neprodleně sdělí Komisi jejich znění a srovnávací tabulku mezi těmito předpisy a touto směrnicí.
Tyto předpisy přijaté členskými státy musí obsahovat odkaz na tuto směrnici nebo musí být takový odkaz učiněn při jejich úředním vyhlášení. Způsob odkazu si stanoví členské státy.
2. Členské státy sdělí Komisi znění hlavních ustanovení vnitrostátních právních předpisů, které přijmou v oblasti působnosti této směrnice.
Článek 17
Vstup v platnost
Tato směrnice vstupuje v platnost dvacátým dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Článek 18
Určení
Tato směrnice je určena členským státům.
V Bruselu dne 30. srpna 2010.
DYREKTYWA KOMISJI 2010/60/UE
z dnia 30 sierpnia 2010 r.
przewidująca pewne odstępstwa dotyczące wprowadzania do obrotu mieszanek materiału siewnego roślin pastewnych przeznaczonych do wykorzystania w ramach ochrony środowiska naturalnego
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając dyrektywę Rady 66/401/EWG z dnia 14 czerwca 1966 r. w sprawie obrotu materiałem siewnym roślin pastewnych (1), w szczególności jej art. 13 ust. 1 akapit czwarty,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
W ostatnich latach kwestie związane z różnorodnością biologiczną i ochroną zasobów genetycznych roślin zyskują coraz większe znaczenie, co pokazują różne zmiany zachodzące na poziomie międzynarodowym i unijnym. Przykładami są tu między innymi decyzja Rady 93/626/EWG z dnia 25 października 1993 r. dotycząca zawarcia Konwencji o różnorodności biologicznej (2), decyzja Rady 2004/869/WE z dnia 24 lutego 2004 r. w sprawie zawarcia w imieniu Wspólnoty Europejskiej Międzynarodowego Traktatu o Zasobach Genetycznych Roślin dla Żywności i Rolnictwa (3), rozporządzenie Rady (WE) nr 870/2004 z dnia 26 kwietnia 2004 r. ustanawiające wspólnotowy program w sprawie ochrony, opisu, zbierania i wykorzystania zasobów genetycznych w rolnictwie i uchylające rozporządzenie (WE) nr 1467/94 (4) oraz rozporządzenie Rady (WE) nr 1698/2005 z dnia 20 września 2005 r. w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) (5). W celu uwzględnienia tych kwestii należy ustanowić szczegółowe warunki w ramach prawodawstwa unijnego regulującego obrót mieszankami materiału siewnego roślin pastewnych, tj. dyrektywy 66/401/EWG.
(2)
Aby umożliwić obrót mieszankami materiału siewnego roślin pastewnych przeznaczonymi do wykorzystania w ramach ochrony środowiska naturalnego w kontekście ochrony zasobów genetycznych (zwanymi dalej „mieszankami dla ochrony środowiska”), nawet w przypadku gdy składniki tych mieszanek nie są zgodne z niektórymi ogólnymi wymogami dotyczącymi obrotu przewidzianymi w dyrektywie 66/401/EWG, konieczne jest określenie pewnych odstępstw.
(3)
Aby zapewnić zgodność mieszanek wprowadzonych do obrotu jako mieszanki dla ochrony środowiska z wymogami tych odstępstw, konieczne jest wprowadzenie przepisu, że obrót takimi mieszankami podlega zezwoleniu. Zezwolenie powinno być udzielane na podstawie wniosku.
(4)
Jednakże jeżeli chodzi o mieszanki dla ochrony środowiska, zawierające odmiany dla zachowania bioróżnorodności w rozumieniu dyrektywy Komisji 2008/62/WE z dnia 20 czerwca 2008 r. przewidującej pewne odstępstwa w odniesieniu do rejestracji populacji miejscowych i odmian roślin rolniczych przystosowanych naturalnie do warunków lokalnych i regionalnych i zagrożonych erozją genetyczną oraz obrót materiałem siewnym i sadzeniakami ziemniaka tych populacji miejscowych i odmian (6), niniejsza dyrektywa nie powinna naruszać przepisów dyrektywy 2008/62/WE.
(5)
Na specjalnych obszarach ochrony wyznaczonych przez państwa członkowskie zgodnie z dyrektywą Rady 92/43/EWG z dnia 21 maja 1992 r. w sprawie ochrony siedlisk przyrodniczych oraz dzikiej fauny i flory (7) znajdują się siedliska naturalne i półnaturalne, które należy chronić. Obszary takie należy uznać za obszary źródłowe mieszanek dla ochrony środowiska. Państwa członkowskie powinny również mieć możliwość wyznaczania innych obszarów przyczyniających się do ochrony zasobów genetycznych roślin, jeżeli są one zgodne z porównywalnymi przepisami.
(6)
Należy zapewnić, aby w zezwoleniu i na etykiecie składniki mieszanki dla ochrony środowiska były opisywane jako gatunki i, w odpowiednich przypadkach, jako podgatunki. Należy również określić konkretną zdolność kiełkowania w odniesieniu do składników mieszanki ujętych w dyrektywie 66/401/EWG, które nie spełniają wymogów dotyczących kiełkowania określonych w załączniku II do tej dyrektywy. Jeśli chodzi o te wymogi, w przypadku mieszanek dla ochrony środowiska zbieranych bezpośrednio konieczne jest uwzględnienie metody zbioru.
(7)
Konieczne jest określenie odstępstw dotyczących badania mieszanki dla ochrony środowiska przez państwa członkowskie przed dopuszczeniem jej do obrotu. Sposób badania mieszanek powinien w niektórych przypadkach uwzględniać również różnice pomiędzy metodami zbioru uprawianych i bezpośrednio zbieranych mieszanek dla ochrony środowiska.
(8)
Aby zagwarantować, że obrót mieszankami dla ochrony środowiska odbywa się w kontekście ochrony zasobów genetycznych, należy określić ograniczenia, w szczególności w odniesieniu do regionu pochodzenia i obszaru źródłowego.
(9)
W odniesieniu do obrotu mieszankami dla ochrony środowiska należy ustalić ilość maksymalną. Aby zapewnić przestrzeganie tej ilości maksymalnej, państwa członkowskie powinny wymagać, aby producenci powiadamiali je o ilościach mieszanek dla ochrony środowiska, o jakie zamierzają wnioskować we wniosku o zezwolenie, a państwa członkowskie powinny, w razie konieczności, określać dla producentów odpowiednie ilości.
(10)
Należy zapewnić identyfikowalność mieszanek dla ochrony środowiska poprzez odpowiednie wymogi dotyczące plombowania i etykietowania.
(11)
Aby zapewnić właściwe stosowanie zasad określonych w niniejszej dyrektywie, należy prowadzić urzędowe monitorowanie.
(12)
Po odpowiednim okresie Komisja powinna ocenić, czy środki przewidziane w niniejszej dyrektywie są skuteczne.
(13)
Środki przewidziane w niniejszej dyrektywie są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Nasion i Materiału Rozmnożeniowego dla Rolnictwa, Ogrodnictwa I Leśnictwa,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:
Artykuł 1
Definicje
Do celów niniejszej dyrektywy stosuje się następujące definicje:
a)
„obszar źródłowy” oznacza:
(i)
obszar wyznaczony przez państwo członkowskie jako specjalny obszar ochrony zgodnie z art. 4 ust. 4 dyrektywy 92/43/EWG; lub
(ii)
obszar przyczyniający się do ochrony zasobów genetycznych roślin, który został wyznaczony przez państwo członkowskie zgodnie z postępowaniem krajowym opartym na kryteriach porównywalnych z kryteriami określonymi w art. 4 ust. 4 dyrektywy 92/43/EWG w związku z art. 1 lit. k) i l) tej dyrektywy i który jest zarządzany, chroniony i nadzorowany w sposób równoważny z przepisami art. 6 i 11 tej dyrektywy;
b)
„miejsce zbioru” oznacza część obszaru źródłowego, gdzie zebrano materiał siewny;
c)
„mieszanka zbierana bezpośrednio” oznacza mieszankę siewną wprowadzaną do obrotu jako oczyszczona lub nieczyszczona mieszanka zebrana w miejscu zbioru;
d)
„mieszanka uprawiana” oznacza mieszankę siewną wyprodukowaną w ramach poniższego procesu:
(i)
materiał siewny poszczególnych gatunków jest zebrany w miejscu zbioru;
(ii)
materiał siewny, o którym mowa w ppkt (i), jest rozmnożony poza miejscem zbioru jako pojedyncze gatunki;
(iii)
materiały siewne tych gatunków są następnie mieszane, tak aby stworzyć mieszankę składającą się z takich rodzajów, gatunków i, w odpowiednich przypadkach, podgatunków, które są typowe dla rodzaju siedliska występującego w miejscu zbioru.
Artykuł 2
Mieszanki dla ochrony środowiska
1. W drodze odstępstwa od art. 3 ust. 1 i 2 dyrektywy 66/401/EWG państwa członkowskie mogą udzielać zezwoleń na wprowadzanie do obrotu mieszanek różnych rodzajów, gatunków i, w odpowiednich przypadkach, podgatunków, przeznaczonych do wykorzystania w ramach ochrony środowiska naturalnego w kontekście ochrony zasobów genetycznych, o których mowa w art. 22a ust. 1 lit. b) tej dyrektywy.
Mieszanki takie mogą zawierać materiał siewny roślin pastewnych ujętych w dyrektywie 66/401/EWG oraz ponadto materiał siewny roślin, które nie są roślinami pastewnymi w rozumieniu wspomnianej dyrektywy.
Mieszanki takie zwane są dalej „mieszankami dla ochrony środowiska”.
2. W przypadku gdy mieszanka dla ochrony środowiska zawiera odmianę dla zachowania bioróżnorodności, zastosowanie ma dyrektywa 2008/62/WE.
3. Jeżeli niniejsza dyrektywa nie przewiduje inaczej, stosuje się dyrektywę 66/401/EWG.
Artykuł 3
Region pochodzenia
W przypadku gdy państwo członkowskie zezwala na obrót mieszankami dla ochrony środowiska, określa ono region, z którym mieszanka ta jest naturalnie związana, zwany dalej „regionem pochodzenia”. Państwo członkowskie uwzględnia informacje pochodzące z urzędów lub organizacji odpowiedzialnych za zasoby genetyczne roślin uznanych do tego celu przez państwa członkowskie. W przypadku gdy region pochodzenia znajduje się w więcej niż jednym państwie członkowskim, wówczas wszystkie państwa członkowskie, których to dotyczy, wspólnie identyfikują taki region.
Artykuł 4
Zezwolenia
1. Państwa członkowskie mogą zezwalać na wprowadzanie mieszanek dla ochrony środowiska do obrotu w ich regionie pochodzenia, pod warunkiem że mieszanki te spełniają wymogi określone w art. 5 w przypadku mieszanek dla ochrony środowiska zbieranych bezpośrednio lub w art. 6 w przypadku uprawianych mieszanek dla ochrony środowiska.
2. Zezwolenie zawiera następujące informacje:
a)
nazwa i adres producenta;
b)
metoda zbioru: zbiór bezpośredni lub uprawa;
c)
wagowy skład procentowy składników, takich jak gatunki i, w odpowiednich przypadkach, podgatunki;
d)
w przypadku uprawianych mieszanek dla ochrony środowiska konkretna zdolność kiełkowania w odniesieniu do składników mieszanki ujętych w dyrektywie 66/401/EWG, które nie spełniają wymogów dotyczących kiełkowania określonych w załączniku II do tej dyrektywy;
e)
ilość mieszanki, do której ma zastosowanie zezwolenie;
f)
region pochodzenia;
g)
ograniczenie w zakresie wprowadzania do obrotu w regionie pochodzenia;
h)
obszar źródłowy;
i)
miejsce zbioru, a w przypadku uprawianych mieszanek dla ochrony środowiska, dodatkowo, miejsce rozmnażania;
j)
rodzaj siedliska występujący w miejscu zbioru; oraz
k)
rok zbioru.
3. W odniesieniu do ust. 2 lit. c) w przypadku mieszanek dla ochrony środowiska zbieranych bezpośrednio wystarczy podać te składniki, takie jak gatunki i, w odpowiednich przypadkach, podgatunki, które są typowe dla rodzaju siedliska występującego w miejscu zbioru oraz które, jako składniki mieszanki, mają istotne znaczenie dla ochrony środowiska naturalnego w kontekście ochrony zasobów genetycznych.
Artykuł 5
Wymogi dotyczące zezwoleń w odniesieniu do mieszanek dla ochrony środowiska zbieranych bezpośrednio
1. Mieszanka dla ochrony środowiska zbierana bezpośrednio zostaje zebrana na obszarze źródłowym w miejscu zbioru, który nie był obsiewany przez okres 40 lat poprzedzających datę wniosku złożonego przez producenta, o którym mowa w art. 7 ust. 1. Obszar źródłowy znajduje się w regionie pochodzenia.
2. Procentowa ilość składników zbieranej bezpośrednio mieszanki dla ochrony środowiska, którymi są gatunki i, w odpowiednich przypadkach, podgatunki typowe dla rodzaju siedliska występującego w miejscu zbioru oraz które, jako składniki mieszanki, mają istotne znaczenie dla ochrony środowiska naturalnego w kontekście ochrony zasobów genetycznych, jest wystarczająca, aby odtworzyć rodzaj siedliska występującego w miejscu zbioru.
3. Zdolność kiełkowania składników, o których mowa w ust. 2, jest wystarczająca, aby odtworzyć rodzaj siedliska występującego w miejscu zbioru.
4. Maksymalna zawartość gatunków i, w odpowiednich przypadkach, podgatunków, które nie są zgodne z przepisami ust. 2, nie przekracza wagowo 1 %. Mieszanka dla ochrony środowiska zbierana bezpośrednio nie zawiera Avena fatua, Avena sterilis ani Cuscuta spp. Maksymalna zawartość Rumex spp. innych niż Rumex acetosella i Rumex maritimus nie przekracza wagowo 0,05 %.
Artykuł 6
Wymogi dotyczące zezwoleń w odniesieniu do uprawianych mieszanek dla ochrony środowiska
1. W przypadku uprawianych mieszanek dla ochrony środowiska zebrany materiał siewny, z którego wytwarza się uprawianą mieszankę materiału siewnego, zostaje zebrany na obszarze źródłowym w miejscu zbioru, który nie był obsiewany przez okres 40 lat poprzedzających datę zastosowania przez producenta, o którym mowa w art. 7 ust. 1. Obszar źródłowy znajduje się w regionie pochodzenia.
2. Materiał siewny uprawianej mieszanki dla ochrony środowiska składa się z gatunków i, w odpowiednich przypadkach, podgatunków, które są typowe dla rodzaju siedliska występującego w miejscu zbioru oraz które, jako składniki mieszanki, mają istotne znaczenie dla ochrony środowiska naturalnego w kontekście ochrony zasobów genetycznych.
3. Składniki uprawianej mieszanki dla ochrony środowiska, które są materiałem siewnym roślin pastewnych w rozumieniu dyrektywy 66/401/EWG, muszą przed zmieszaniem spełniać wymogi dotyczące handlowego materiału siewnego określone w sekcji III załącznika II do dyrektywy 66/401/EWG pod względem czystości analitycznej zgodnie z kolumnami 4-11 tabeli w sekcji I pkt 2A tego załącznika; pod względem maksymalnej zawartości innych gatunków roślin w próbce o wadze określonej w kolumnie 4 załącznika III do tej dyrektywy (łącznie dla kolumny) zgodnie z kolumnami 12, 13 i 14 tabeli w sekcji I pkt 2A załącznika II do tej dyrektywy; oraz pod względem warunków dotyczących materiału siewnego Lupin zgodnie z kolumną 15 tabeli w sekcji I pkt 2A tego załącznika.
4. Rozmnażanie może odbywać się przez pięć pokoleń.
Artykuł 7
Wymogi proceduralne
1. Zezwolenie udzielane jest na wniosek producenta.
Do wniosku należy dołączyć informacje konieczne do zweryfikowania zgodności z art. 4 i 5 w przypadku mieszanek dla ochrony środowiska zbieranych bezpośrednio oraz z art. 4 i 6 w przypadku uprawianych mieszanek dla ochrony środowiska.
2. W odniesieniu do mieszanek dla ochrony środowiska zbieranych bezpośrednio państwo członkowskie, w którym znajduje się miejsce zbioru, przeprowadza kontrole wizualne.
Kontrole wizualne prowadzone są w miejscu zbioru w okresie wzrostu z wystarczającą częstotliwością, aby zapewnić zgodność mieszanki przynajmniej z wymogami dotyczącymi zezwoleń przewidzianymi w art. 5 ust. 2 i 4.
Państwo członkowskie, które przeprowadziło kontrole wizualne, dokumentuje ich wyniki.
3. W odniesieniu do uprawianych mieszanek dla ochrony środowiska przy rozpatrywaniu wniosku państwo członkowskie przeprowadza badania lub badania są prowadzone w ramach urzędowego nadzoru państwa członkowskiego, aby sprawdzić zgodność mieszanki dla ochrony środowiska przynajmniej z wymogami dotyczącymi zezwoleń przewidzianymi w art. 6 ust. 2 i 3.
Badania te przeprowadza się zgodnie z obowiązującą metodyką międzynarodową lub, w przypadku gdy brak takiej metodyki, zgodnie z inną odpowiednią metodyką.
W przypadku przedmiotowych badań zainteresowane państwo członkowskie gwarantuje, że próbki są pobierane z partii jednorodnych. Państwo członkowskie zapewnia stosowanie przepisów dotyczących wagi partii i wagi próbki przewidzianych w art. 7 ust. 2 dyrektywy 66/401/EWG.
Artykuł 8
Ograniczenie ilościowe
Każde państwo członkowskie gwarantuje, że całkowita ilość materiału siewnego mieszanek dla ochrony środowiska w obrocie w jednym roku nie przekracza 5 % całkowitej wagi wszystkich mieszanek materiału siewnego roślin pastewnych objętych dyrektywą 66/401/EWG i wprowadzonych do obrotu w danym roku w danym państwie członkowskim.
Artykuł 9
Zastosowanie ograniczeń ilościowych
1. W przypadku mieszanek dla ochrony środowiska zbieranych bezpośrednio państwa członkowskie zapewniają, aby producenci powiadamiali je przed rozpoczęciem każdego sezonu wegetacyjnego o ilości materiału siewnego mieszanek dla ochrony środowiska, o jaką zamierzają wnioskować we wniosku o zezwolenie, oraz o wielkości i lokalizacji przewidzianych(-ego) miejsc(-a) zbioru.
W przypadku uprawianych mieszanek dla ochrony środowiska państwa członkowskie zapewniają, aby producenci powiadamiali je przed rozpoczęciem każdego sezonu wegetacyjnego o ilości materiału siewnego mieszanek dla ochrony środowiska, o jaką zamierzają wnioskować we wniosku o zezwolenie, jak również o wielkości i lokalizacji przewidzianych(-ego) miejsc(-a) zbioru oraz wielkości i lokalizacji przewidzianych(-ego) miejsc(-a) rozmnażania.
2. Jeżeli z powiadomień, o których mowa w ust. 1, wynika, że ilości określone w ust. 8 mogą być przekroczone, państwa członkowskie określają dla każdego zainteresowanego producenta ilość, którą dany producent może wprowadzić do obrotu w danym sezonie wegetacyjnym.
Artykuł 10
Plombowanie opakowań i pojemników
1. Państwa członkowskie gwarantują, że mieszanki dla ochrony środowiska mogą być wprowadzane do obrotu jedynie w zamkniętych opakowaniach lub pojemnikach posiadających plomby.
2. W celu zabezpieczenia opieczętowania system plombujący obejmuje przynajmniej etykietę lub przytwierdzoną plombę.
3. Opakowania i pojemniki, o których mowa w ust. 1, powinny być zaplombowane w taki sposób, aby nie można było ich otworzyć bez uszkodzenia systemu plombującego lub pozostawienia śladu manipulowania przy etykiecie producenta, opakowaniu lub pojemniku.
Artykuł 11
Etykietowanie
1. Państwa członkowskie gwarantują, że opakowania i pojemniki z mieszankami dla ochrony środowiska mają etykietę producenta lub nadruk albo stempel zawierający przynajmniej następujące informacje:
a)
sformułowanie „przepisy i normy UE”;
b)
imię i nazwisko oraz adres osoby odpowiedzialnej za umieszczanie etykiet lub znak identyfikacyjny tej osoby;
c)
metoda zbioru: zbiór bezpośredni lub uprawa;
d)
rok zaplombowania określony w następujący sposób: „zaplombowano w …” (rok);
e)
region pochodzenia;
f)
obszar źródłowy;
g)
miejsce zbioru;
h)
rodzaj siedliska występujący w miejscu zbioru;
i)
sformułowanie „mieszanka materiału siewnego roślin pastewnych dla ochrony środowiska przeznaczona do wykorzystania na obszarze o tym samym rodzaju siedliska, który występuje w miejscu zbioru, nie uwzględniając warunków biotycznych”;
j)
numer referencyjny partii nadany przez osobę odpowiedzialną za etykietowanie;
k)
procent wagowy składników, takich jak gatunki i, w odpowiednich przypadkach, podgatunki;
l)
deklarowana waga netto lub brutto;
m)
w przypadku zastosowania otoczkowania pestycydami, inkrustacji zaprawami nasiennymi lub innymi dodatkami stałymi należy wskazać rodzaj zastosowanego dodatku oraz przybliżony stosunek wagi kłębków lub czystego materiału siewnego do wagi całkowitej; oraz
n)
w przypadku uprawianych mieszanek dla ochrony środowiska - konkretna zdolność kiełkowania w odniesieniu do składników mieszanki ujętych w dyrektywie 66/401/EWG, które nie spełniają wymogów dotyczących kiełkowania określonych w załączniku II do tej dyrektywy.
2. W odniesieniu do ust. 1 lit. k) wystarczy wskazać składniki mieszanek dla ochrony środowiska zbieranych bezpośrednio, o których mowa w art. 4 ust. 3.
3. W odniesieniu do ust. 1 lit. n) wystarczy wskazać wartość średnią tych wymaganych konkretnych zdolności kiełkowania, gdy ilość wymaganych konkretnych zdolności kiełkowania przekracza pięć.
Artykuł 12
Monitorowanie
Państwa członkowskie zapewniają przestrzeganie niniejszej dyrektywy w drodze urzędowego monitorowania.
Artykuł 13
Sprawozdawczość
Państwa członkowskie gwarantują, że producenci działający na ich terytorium zawiadamiają o ilości mieszanek dla ochrony środowiska wprowadzonych do obrotu dla każdego sezonu wegetacyjnego.
Państwa członkowskie informują na żądanie Komisję i inne państwa członkowskie o ilości mieszanek dla ochrony środowiska wprowadzonych do obrotu na ich terytorium.
Artykuł 14
Powiadamianie o uznanych organizacjach odpowiedzialnych za zasoby genetyczne roślin
Państwa członkowskie powiadamiają na żądanie Komisję o urzędach lub organizacjach odpowiedzialnych za zasoby genetyczne roślin uznanych do tego celu przez państwa członkowskie.
Artykuł 15
Ocena
Komisja dokonuje oceny wdrażania niniejszej dyrektywy do dnia 31 grudnia 2014 r.
Artykuł 16
Transpozycja
1. Państwa członkowskie wprowadzają w życie, najpóźniej do dnia 30 listopada 2011 r., przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do wykonania niniejszej dyrektywy. Państwa członkowskie niezwłocznie przekazują Komisji tekst tych przepisów oraz tabelę korelacji między tymi przepisami a niniejszą dyrektywą.
Przepisy przyjęte przez państwa członkowskie zawierają odesłanie do niniejszej dyrektywy lub odesłanie takie towarzyszy ich urzędowej publikacji. Metody dokonania takiego odesłania określane są przez państwa członkowskie.
2. Państwa członkowskie przekazują Komisji teksty podstawowych przepisów prawa krajowego, przyjętych w dziedzinie objętej niniejszą dyrektywą.
Artykuł 17
Wejście w życie
Niniejsza dyrektywa wchodzi w życie dwudziestego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Artykuł 18
Adresaci
Niniejsza dyrektywa skierowana jest do państw członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 30 sierpnia 2010 r.