PROVÁDĚCÍ NAŘÍZENÍ RADY (EU) č. 363/2010
ze dne 26. dubna 2010,
kterým se mění nařízení (ES) č. 1001/2008 o uložení konečného antidumpingového cla z dovozu některých potrubních tvarovek ze železa nebo oceli pocházejících mimo jiné z Malajsie
RADA EVROPSKÉ UNIE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie,
s ohledem na nařízení Rady (ES) č. 1225/2009 ze dne 30. listopadu 2009 o ochraně před dumpingovým dovozem ze zemí, které nejsou členy Evropského společenství (1) (dále jen „základní nařízení“), a zejména na čl. 11 odst. 4 uvedeného nařízení,
s ohledem na návrh, který předložila Komise po konzultaci s poradním výborem,
vzhledem k těmto důvodům:
1. ŘÍZENÍ
1.1 Stávající opatření
(1)
V říjnu 2008 byla nařízením Rady (ES) č. 1001/2008 (2) znovu uložena konečná antidumpingová opatření proti dovozu některých potrubních tvarovek (dále jen „dotčený výrobek“) pocházejících mimo jiné z Malajsie po přezkumu před pozbytím platnosti podle čl. 11 odst. 2 základního nařízení. Platná antidumpingová cla pro Malajsii jsou: 59,2 % pro společnost Anggerik Laksana Sdn Bhd a 75 % pro všechny ostatní společnosti.
1.2 Žádost o přezkum
(2)
Komise obdržela žádost o zahájení přezkumu pro „nového vývozce“ podle čl. 11 odst. 4 základního nařízení. Žádost podala společnost Pantech Steel Industries Sdn Bhd (dále jen „žadatel“), vyvážející výrobce z Malajsie (dále jen „dotčená země“).
(3)
Žadatel tvrdí, že během období šetření, na jehož základě byla antidumpingová opatření přijata, tj. od 1. dubna 2000 do 31. března 2001 (původní období šetření), nevyvážel dotčený výrobek do Unie a že není ve spojení se žádným z vyvážejících výrobců dotčeného výrobku, na které se vztahují antidumpingová opatření popsaná v 1. bodě odůvodnění.
(4)
Žadatel dále tvrdil, že uzavřel neodvolatelný smluvní závazek vyvézt v blízké budoucnosti dotčený výrobek do Unie.
1.3 Zahájení přezkumu pro nového vývozce
(5)
Komise prozkoumala přímé důkazy předložené žadatelem a považovala je za dostatečné pro zahájení přezkumu podle čl. 11 odst. 4 základního nařízení. Po konzultaci s poradním výborem a poté, co byla dotčenému výrobnímu odvětví Unie dána příležitost se k věci vyjádřit, zahájila Komise nařízením (ES) č. 692/2009 (3) přezkum nařízení (ES) č. 1001/2008 týkající se žadatele.
(6)
Podle nařízení (ES) č. 692/2009 bylo antidumpingové clo ve výši 75 % uložené nařízením (ES) č. 1001/2008 zrušeno, pokud jde o dovoz dotčeného výrobku vyrobeného a prodávaného žadatelem na vývoz do Unie. Zároveň byly podle čl. 14 odst. 5 základního nařízení celní orgány vyzvány, aby přijaly vhodná opatření k zavedení celní evidence takového dovozu.
(7)
Nařízení (ES) č. 692/2009 stanoví, že ukáže-li šetření, že žadatel splňuje kritéria pro stanovení individuálního cla, může být nezbytné změnit celní sazbu, která se v současnosti uplatňuje na dovoz dotčeného výrobku společnostmi, které nejsou jednotlivě uvedeny v článku 1 nařízení (ES) č. 1001/2008.
1.4 Dotčený výrobek
(8)
Přezkoumávaným výrobkem jsou potrubní tvarovky (jiné nežli lité tvarovky, příruby a tvarovky se závitem) ze železa nebo oceli (nikoliv však nerezavějící oceli) o maximálním vnějším průměru nepřesahujícím 609,6 mm, používané ke svařování natupo a jiným účelům, pocházející z Malajsie (dotčený výrobek), v současnosti kódů KN ex 7307 93 11, ex 7307 93 19, ex 7307 99 30 a ex 7307 99 90.
1.5 Zúčastněné strany
(9)
Komise oficiálně informovala výrobní odvětví Unie, žadatele a zástupce země vývozu o zahájení přezkumu. Zúčastněné strany dostaly možnost písemně se k věci vyjádřit a účastnit se slyšení.
(10)
Výbor na obranu výrobního odvětví Evropské unie, co se týče ocelových, natupo svářených tvarovek, zastupující výrobní odvětví Unie (výrobní odvětví Unie) zaslal útvarům Komise své písemné vyjádření. Výbor zpochybnil hodnověrnost základu pro vývozní cenu. Byly rovněž předloženy dokumenty, které jsou údajně důkazem pokusů o obcházení opatření, a byly poskytnuty informace týkající se úrovně cen dotčeného výrobku, které mají dovozci z EU k dispozici.
(11)
Komise zaslala žadateli a společnostem, které jsou s ním ve spojení, dotazník ohledně antidumpingu a obdržela odpovědi ve lhůtě stanovené k tomuto účelu.
(12)
Dotazník ohledně antidumpingu zaslala Komise rovněž dovozcům, kteří s žadatelem nejsou ve spojení, se sídlem v Evropské unii, avšak neobdržela žádnou zpětnou vazbu.
(13)
Komise vyvinula snahu ověřit veškeré informace, které považovala za nezbytné pro udělení statusu nového vývozce a pro stanovení dumpingu, a uskutečnila inspekce v prostorách žadatele a níže uvedené společnosti, která je s ním ve spojení, v Malajsii:
-
Pantech Steel Industries Sdn Bhd (žadatel),
-
Pantech Corporation Sdn Bhd (dále jen „obchodní společnost ve spojení“).
1.6 Období šetření
(14)
Přezkumné šetření dumpingu se týkalo období od 1. července 2008 do 30. června 2009 (dále jen „období přezkumného šetření“).
2. VÝSLEDKY ŠETŘENÍ
2.1 Status nového vývozce
(15)
Šetření potvrdilo, že společnost nevyvážela dotčený výrobek během původního období šetření a že ho do Evropské unie začala vyvážet až po tomto období. Společnost se smluvně neodvolatelně zavázala k vývozu během období přezkumného šetření. Daný závazek měl podobu tří objednávek od stejné skupiny dovozců v EU.
(16)
Tyto objednávky byly po uplynutí období přezkumného šetření vyřízeny prostřednictvím vývozních operací za přibližně stejných podmínek, s nepatrnými rozdíly v ceně a v množství. Přestože dotčená množství byla omezená, stačila pro stanovení spolehlivého dumpigového rozpětí. Úrovně účtovaných cen byly totiž podpořeny dalšími informacemi, které měly útvary Komise k dispozici, včetně vývozních cen dotčeného vývozce do třetích zemí, a které potvrdily vzorec chování shledaný v šetřených transakcích.
(17)
Co se týče ostatních podmínek pro uznání statusu nového vývozce, společnost prokázala, že nemá žádné vazby, ať přímé či nepřímé, na žádného z vyvážejících výrobců z Malajsie, na něž se vztahují platná antidumpingová opatření týkající se dotčeného výrobku.
(18)
Je tudíž potvrzeno, že by uvedená společnost měla být považována za „nového vývozce“ podle čl. 11 odst. 4 základního nařízení a mělo by pro ni být určeno individuální dumpingové rozpětí.
2.2 Dumping
(19)
Žadatel vyrábí tvarovky a dotčený výrobek prodává na domácím trhu a na vývozních trzích. Šetření odhalilo, že na domácím trhu existuje složitá obchodní organizace, jež zahrnuje distributory, kteří nejsou ve spojení, a obchodní společnosti ve spojení; přičemž distributoři, kteří nejsou ve spojení, nakupují dotčený výrobek od výrobce a pak jej znovu prodávají obchodníkům ve spojení a ti pak zboží dále prodávají na domácím trhu odběratelům, kteří nejsou ve spojení. Distributoři, kteří nejsou ve spojení, ve skutečnosti plní úlohu obchodních zástupců žadatele.
(20)
Vzhledem k výše uvedenému a ke skutečnosti, že prodej obchodních společností ve spojení může být zpětně napojen na žadatele, jsou ceny účtované konečnému odběrateli těmito obchodními společnostmi ve spojení považovány za první cenu v běžném obchodním styku, a tudíž jsou základem pro stanovení běžné hodnoty.
(21)
Podle čl. 2 odst. 2 základního nařízení se domácí prodej považuje za reprezentativní, pokud celkový objem domácího prodeje dosáhne alespoň 5 % celkového objemu prodeje na vývoz do Unie. Komise dospěla k závěru, že žadatel prodával potrubní tvarovky na domácím trhu v celkově reprezentativním objemu.
(22)
Komise pak určila typy potrubních tvarovek, které jsou prodávané na domácím trhu obchodními společnostmi a které jsou totožné nebo přímo srovnatelné s typy prodávanými na vývoz do Evropské unie.
(23)
Komise rovněž ověřila, zda je možno považovat prodej potrubních tvarovek prodávaných v reprezentativním množství na domácím trhu za prodej uskutečněný v běžném obchodním styku v souladu s čl. 2 odst. 4 základního nařízení. Toto ověření proběhlo stanovením podílu ziskového domácího prodeje nezávislým odběratelům. Jelikož bylo zjištěno, že se uskutečnil prodej dostatečného množství v běžném obchodním styku, byla běžná hodnota založena na skutečné ceně na domácím trhu.
(24)
V několika málo případech, kdy daný typ dotčeného výrobku nebyl během období přezkumného šetření prodáván na domácím trhu, byla běžná hodnota početně zjištěna na základě výrobních nákladů vývozce na vyvážené druhy výrobků s připočtením přiměřené výše prodejních, správních a režijních nákladů a přiměřeného ziskového rozpětí.
(25)
Dotčený výrobek byl vyvážen přímo nezávislým odběratelům v Unii. Proto byla vývozní cena stanovena podle čl. 2 odst. 8 základního nařízení, tzn. na základě skutečně zaplacených nebo splatných vývozních cen, jak je uvedeno v 16. bodě odůvodnění.
(26)
Srovnání mezi běžnou hodnotou a vývozní cenou bylo provedeno na základě ceny ze závodu.
(27)
Za účelem zajištění spravedlivého srovnání mezi běžnou hodnotou a vývozní cenou byly v souladu s čl. 2 odst. 10 základního nařízení provedeny náležité úpravy u rozdílů ovlivňujících srovnatelnost cen. Úpravy týkající se nákladů na pojištění, manipulaci, nakládku, vedlejších nákladů a nákladů na úvěry byly provedeny ve všech případech, kdy bylo zjištěno, že jsou přiměřené, přesné a podložené ověřenými důkazy.
(28)
Žadatel tvrdil, že v případě, že by Komise použila běžnou cenu založenou na domácím prodeji obchodních společností ve spojení, měla by být provedena úprava u rozdílů týkajících se obchodní úrovně mezi domácím trhem a trhem EU. Dále tvrdil, že prodej na trh EU probíhal na úrovni distributorů, zatímco na domácím trhu prodával žadatel velkou část potrubních tvarovek v rámci větších zásilek na trhu v oblasti projektů pro ropu a zemní plyn, kde tvarovky často plní jen vedlejší úlohu v porovnání s hlavním potrubím, ventily a dalšími hlavními součástmi, a že tento trh byl na jiné obchodní úrovni.
(29)
Poté co byly prozkoumány prodejní podmínky na domácím trhu a zejména struktura prodejních cen, bylo zjištěno, že žadatel neprokázal podle čl. 2 odst. 10 základního nařízení trvalý a zřejmý rozdíl ve funkcích a cenách na různých obchodních úrovních na domácím trhu země vývozu. Žádné úpravy proto nebyly vzaty v úvahu.
(30)
V souladu s čl. 2 odst. 11 základního nařízení a vzhledem k tomu, že během období přezkumného šetření byly provedeny pouze tři objednávky prakticky ve stejný okamžik a že cena suroviny, jež tvoří většinu výrobních nákladů, během uvedeného období značně kolísala, bylo dumpingové rozpětí stanoveno na základě srovnání běžné hodnoty a vývozní ceny pro každou jednotlivou operaci.
(31)
Srovnání prokázalo existenci dumpingu na úrovni 49,9 %, která je vyjádřena jako procento ceny CIF na hranicích Unie.
(32)
Šetření navíc potvrdilo, že vývozní ceny žadatele jsou při velkých množstvích vývozu do jiných třetích zemí značně nižší než při vývozu do Evropské unie, což naznačuje existenci dumpingu na trzích třetích zemí.
3. ZMĚNA OPATŘENÍ, KTERÁ JSOU PŘEDMĚTEM PŘEZKUMU
(33)
S ohledem na výsledky šetření by mělo být uloženo konečné antidumpingové clo, a to na úrovni zjištěného dumpingového rozpětí.
(34)
Dumpingové rozpětí 49,9 % stanovené pro období přezkumného šetření je nižší než celostátní úroveň pro odstranění újmy, která dosahuje 75 % a která byla pro Malajsii stanovena v původním šetření. Navrhuje se tudíž, aby bylo uloženo clo na základě dumpingového rozpětí 49,9 % a aby bylo odpovídajícím způsobem pozměněno nařízení (ES) č. 1001/2008.
4. ZPĚTNÝ VÝBĚR ANTIDUMPINGOVÉHO CLA
(35)
Vzhledem k výše uvedeným zjištěním se antidumpingové clo vztahující se na žadatele vybere zpětně z dovozu dotčeného výrobku, který byl zaevidován podle článku 3 nařízení (ES) č. 692/2009.
5. DOLOŽKA O MONITOROVÁNÍ A MOŽNÝ DALŠÍ PŘEZKUM
(36)
Je třeba vzít v úvahu, že dotčené společnosti mají složitý systém distribuce, který rovněž zahrnuje dovoz dotčeného výrobku z jiných zemí, na něž se vztahují opatření. Existuje rovněž určité riziko vyhýbání se clu s ohledem na vysoký rozdíl v celních sazbách mezi různými vyvážejícími společnostmi v Malajsii. Jsou proto nutná zvláštní opatření, která zajistí správné uplatňování antidumpingových cel.
(37)
Tato zvláštní opatření zahrnují předložení platné obchodní faktury, která splňuje požadavky uvedené v příloze tohoto nařízení, celním orgánům členských států. Dovoz, k němuž není přiložena taková faktura, podléhá zbytkovému antidumpingovému clu, které platí pro všechny ostatní vývozce.
(38)
Rada bere dále na vědomí, že ji Komise informovala o tom, že vyzve dotčenou společnost, aby Komisi předkládala pravidelné zprávy s cílem zajistit patřičné sledování jejího prodeje dotčeného výrobku do Unie, cen a dalších souvisejících podmínek, včetně informací týkajících se vývoje prodejních cen společnosti na domácím trhu. Rada bere na vědomí, že zejména v případech, kdy zprávy nejsou předloženy nebo pokud zprávy vyjeví skutečnost, že opatření nepostačují k odstranění účinků dumpingu působícího újmu, může být nezbytné zahájit prozatímní přezkum v souladu s čl. 11 odst. 3 základního nařízení. Rada bere rovněž na vědomí, že Komise má možnost zahájit z moci úřední prozatímní přezkum podle čl. 11 odst. 3 základního nařízení, zejména po uplynutí jednoho roku od vstupu tohoto nařízení v platnost (odůvodněný může být nicméně i předchozí přezkum). Bere se na vědomí, že Komise v daný okamžik očekává, že vzhledem k okolnostem daného případu bude vhodné takovýto přezkum za rok provést. V této souvislosti je třeba uvést, že základem pro clo uložené tímto nařízením pro dotčenou společnost je jen omezený počet objednávek.
6. OZNÁMENÍ A DOBA TRVÁNÍ OPATŘENÍ
(39)
Dotčené strany byly informovány o základních skutečnostech a úvahách, na jejichž základě se zamýšlí uložit na dovoz potrubních tvarovek od žadatele změněné konečné antidumpingové clo a zpětně vybrat toto clo z dovozu, který byl předmětem celní evidence. Jejich námitky byly zváženy a v odůvodněných případech vzaty v úvahu.
(40)
Tento přezkum nemá vliv na datum, kdy v souladu s čl. 11 odst. 2 základního nařízení skončí platnost opatření uložených nařízením (ES) č. 1001/2008,
PŘIJALA TOTO NAŘÍZENÍ:
Článek 1
1. V čl. 1 odst. 2 nařízení (ES) č. 1001/2008 se do tabulky mezi výrobce v Malajsii vkládá nový řádek, který zní:
„Země
Společnost
Celní sazba (%)
Doplňkový kód TARIC
Malajsie
Pantech Steel Industries Sdn Bhd
49,9
A961“
2. Uložené clo se rovněž vybere zpětně z dovozu dotčeného výrobku, který byl evidován podle článku 3 nařízení (ES) č. 692/2009.
Celním orgánům se ukládá, aby ukončily celní evidenci dovozu dotčeného výrobku pocházejícího z Malajsie a vyráběného společností Pantech Steel Industries Sdn Bhd.
3. V článku 1 nařízení (ES) č. 1001/2008 se vkládá nový odstavec, který zní:
„3. Použití individuálních celních sazeb stanovených pro společnost Pantech Steel Industries Sdn Bhd je podmíněno předložením platné obchodní faktury, která splňuje požadavky uvedené v příloze, celním orgánům členských států. Není-li taková faktura předložena, použije se celní sazba platná pro všechny ostatní společnosti.“
4. V důsledku vložení výše uvedeného odstavce do nařízení (ES) č. 1001/2008 se dosavadní odstavec 3 v článku 1 uvedeného nařízení označuje odstavec 4.
5. V nařízení (ES) č. 1001/2008 se doplňuje příloha, která zní:
„PŘÍLOHA
Platná obchodní faktura zmíněná v čl. 1 odst. 3 musí obsahovat prohlášení podepsané odpovědným pracovníkem subjektu, který obchodní fakturu vystavil, v tomto formátu:
1)
Jméno a funkce odpovědného pracovníka subjektu, který obchodní fakturu vystavil.
2)
Toto prohlášení: „Já, níže podepsaný/á, stvrzuji, že (objem) [dotčeného výrobku] prodaný na vývoz do Evropského společenství uvedený v této faktuře byl vyroben (název a adresa společnosti) (doplňkový kód TARIC) v (dotčená země). Prohlašuji, že informace uvedené v této faktuře jsou úplné a správné a že fakturovaná cena je konečná a nebude částečně ani úplně kompenzovaná jakýmkoliv způsobem.
Datum a podpis“.“
6. Pokud není uvedeno jinak, použijí se platné předpisy týkající se cel.
Článek 2
Toto nařízení vstupuje v platnost prvním dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
V Lucemburku dne 26. dubna 2010.
ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE RADY (UE) NR 363/2010
z dnia 26 kwietnia 2010 r.
zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1001/2008 nakładające ostateczne cło antydumpingowe na przywóz niektórych łączników rur i przewodów rurowych z żeliwa lub stali, pochodzących m.in. z Malezji
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1225/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. w sprawie ochrony przed przywozem produktów po cenach dumpingowych z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej (1) („rozporządzenie podstawowe”), w szczególności jego art. 11 ust. 4,
uwzględniając wniosek przedstawiony przez Komisję po konsultacji z Komitetem Doradczym,
a także mając na uwadze, co następuje:
1. PROCEDURA
1.1. Obowiązujące środki
(1)
W październiku 2008 r. rozporządzeniem Rady (WE) nr 1001/2008 (2) ponownie wprowadzono ostateczne środki antydumpingowe na przywóz niektórych łączników rur i przewodów rurowych („łączniki rur i przewodów rurowych” lub „produkt objęty postępowaniem”) pochodzących m.in. z Malezji w następstwie przeglądu wygaśnięcia zgodnie z art. 11 ust. 2 rozporządzenia podstawowego. W odniesieniu do Malezji obowiązuje cło antydumpingowe w wysokości 59,2 % dla Anggerik Laksana Sdn Bhd oraz w wysokości 75 % dla pozostałych przedsiębiorstw.
1.2. Wniosek o dokonanie przeglądu
(2)
Komisja otrzymała wniosek o wszczęcie przeglądu pod kątem nowego eksportera zgodnie z art. 11 ust. 4 rozporządzenia podstawowego. Wniosek został złożony przez Pantech Steel Industries Sdn Bhd („wnioskodawca”), producenta eksportującego w Malezji („kraj, którego dotyczy postępowanie”).
(3)
Wnioskodawca twierdził, że nie dokonywał wywozu produktu objętego postępowaniem do Unii w okresie objętym dochodzeniem, na którym oparte są środki antydumpingowe, tj. w okresie od dnia 1 kwietnia 2000 r. do dnia 31 marca 2001 r. (pierwotny okres objęty dochodzeniem) oraz nie jest powiązany z jakimkolwiek eksportującym producentem produktu objętego postępowaniem podlegającym środkom antydumpingowym wymienionym w motywie 1.
(4)
Wnioskodawca twierdził ponadto, iż stał się stroną nieodwołalnego zobowiązania umownego do wywozu w najbliższej przyszłości produktu objętego postępowaniem do Unii.
1.3. Wszczęcie przeglądu pod kątem nowego eksportera
(5)
Komisja zbadała dowody prima facie dostarczone przez wnioskodawcę i uznała je za wystarczające do uzasadnienia wszczęcia przeglądu zgodnie z przepisami art. 11 ust. 4 rozporządzenia podstawowego. Po konsultacji z Komitetem Doradczym oraz po umożliwieniu przedstawienia uwag zainteresowanemu przemysłowi Unii, Komisja wszczęła, w drodze rozporządzenia (WE) nr 692/2009 (3), przegląd rozporządzenia (WE) nr 1001/2008 w odniesieniu do wnioskodawcy.
(6)
Zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 692/2009 cło antydumpingowe w wysokości 75 % nałożone rozporządzeniem (WE) nr 1001/2008 zostało zniesione w odniesieniu do przywozu produktu objętego postępowaniem wytwarzanego i sprzedawanego na wywóz do Unii przez wnioskodawcę. Równocześnie, zgodnie z art. 14 ust. 5 rozporządzenia podstawowego, władzom celnym polecono podjęcie odpowiednich kroków celem zarejestrowania tego rodzaju przywozu.
(7)
Rozporządzenie (WE) nr 692/2009 przewiduje, że jeśli dochodzenie wykaże, że wnioskodawca spełnia wymagania pozwalające na objęcie go indywidualną stawką cła, konieczna może się okazać zmiana stawki cła stosowanej obecnie w odniesieniu do przywozu produktu objętego postępowaniem przez przedsiębiorstwa niewymienione indywidualnie w art. 1 rozporządzenia (WE) nr 1001/2008.
1.4. Produkt objęty postępowaniem
(8)
Produktem objętym przeglądem są łączniki rur i przewodów rurowych (inne niż łączniki odlewane, kołnierze i łączniki gwintowane), z żeliwa lub stali (z wyłączeniem stali nierdzewnej), o największej średnicy zewnętrznej nieprzekraczającej 609,6 mm, rodzaju stosowanego do spawania doczołowego lub do innych celów, pochodzące z Malezji („produkt objęty postępowaniem”), obecnie objęte kodami CN ex 7307 93 11, ex 7307 93 19, ex 7307 99 30 i ex 7307 99 90.
1.5. Zainteresowane strony
(9)
Komisja oficjalnie powiadomiła o wszczęciu przeglądu przemysł Unii, wnioskodawcę oraz przedstawicieli kraju wywozu. Zainteresowanym stronom umożliwiono wyrażenie opinii na piśmie i ustnie.
(10)
Komitet Obrony Przemysłu Stalowych Łączników Spawanych w Unii Europejskiej (ang. Defence Committee of the Steel Butt-Welding Fittings Industry of the European Union) reprezentujący przemysł Unii („przemysł Unii”) przekazał pisemnie swoją opinię służbom Komisji. Komitet Obrony zakwestionował wiarygodność podstawy dla ceny eksportowej. Przekazano również dokumenty, które miały pokazywać próby obejścia środków oraz podano informacje o poziomie cen produktu objętego postępowaniem dostępnego dla importerów z UE.
(11)
Komisja przesłała wnioskodawcy i jego powiązanym przedsiębiorstwom kwestionariusz antydumpingowy i otrzymała odpowiedź w wyznaczonym terminie.
(12)
Komisja przesłała również kwestionariusze antydumpingowe niepowiązanym importerom z obszaru Unii Europejskiej, lecz żaden z nich nie podjął współpracy.
(13)
Komisja starała się zweryfikować wszelkie informacje uznane za niezbędne do stwierdzenia statusu nowego eksportera i dumpingu oraz przeprowadziła wizyty weryfikacyjne w siedzibach wnioskodawcy oraz następującym powiązanym przedsiębiorstwie w Malezji:
-
Pantech Steel Industries Sdn Bhd (wnioskodawca),
-
Pantech Corporation Sdn Bhd (powiązane przedsiębiorstwo handlowe).
1.6. Okres objęty dochodzeniem
(14)
Dochodzenie przeglądowe dotyczące dumpingu objęło okres od dnia 1 lipca 2008 r. do dnia 30 czerwca 2009 r. („okres objęty dochodzeniem przeglądowym” lub „ODP”).
2. WYNIKI DOCHODZENIA
2.1. Kwalifikacja nowego eksportera
(15)
Dochodzenie potwierdziło, że przedsiębiorstwo nie wywoziło produktu objętego postępowaniem w pierwotnym okresie dochodzenia oraz że zaczęło wywozić go do Unii Europejskiej po upływie tego okresu. Przedsiębiorstwo przyjęło nieodwołalne zobowiązanie umowne do wywozu w ODP. Miało ono formę trzech zamówień od tej samej grupy importerów w UE.
(16)
Po zamówieniach tych, po upływie ODP, miały miejsce transakcje wywozowe na w przybliżeniu takich samych warunkach, przy nieznacznych różnicach cen i ilości. Chociaż przedmiotowe ilości były ograniczone, uznano jednak, że są wystarczające do ustalenia wiarygodnego marginesu dumpingu. Wynika to stąd, że poziomy naliczonych cen były następnie wsparte innymi informacjami dostępnymi służbom Komisji, w tym informacjami o cenach wywozowych odnośnego eksportera do krajów trzecich, które potwierdziły wzorzec zachowania ustalony w badanych transakcjach.
(17)
Jeśli chodzi o inne warunki dotyczące uznania statusu nowego eksportera, przedsiębiorstwo było w stanie wykazać, że nie posiada żadnych związków, bezpośrednich czy pośrednich, z żadnym z producentów eksportujących w Malezji, podlegających obowiązującym środkom antydumpingowym w odniesieniu do produktu objętego postępowaniem.
(18)
Potwierdza się zatem, że przedsiębiorstwo należy uznać za „nowego eksportera” zgodnie z art. 11 ust. 4 rozporządzenia podstawowego, w związku z czym należy ustalić dla niego indywidualny margines dumpingu.
2.2. Dumping
(19)
Wnioskodawca produkuje wymienione łączniki i sprzedaje produkt objęty postępowaniem w kraju i na rynkach eksportowych. Dochodzenie wykazało istnienie na rynku krajowym złożonej organizacji sprzedaży, obejmującej niepowiązanych dystrybutorów i powiązane przedsiębiorstwa handlowe, przy czym niepowiązani dystrybutorzy nabywają produkt objęty postępowaniem od producenta, a następnie odsprzedają go powiązanym przedsiębiorstwom handlowym, które następnie sprzedają wymienione towary dalszym niepowiązanym klientom na rynku krajowym. Niepowiązani dystrybutorzy działają faktycznie jako agenci wnioskodawcy.
(20)
W związku z powyższym oraz uwzględniając fakt, że sprzedaż powiązanych przedsiębiorstw handlowych może być powiązana wstecz z wnioskodawcą, ceny naliczane wobec ostatecznych konsumentów przez te powiązane przedsiębiorstwa handlowe są uznawane za pierwszą cenę w zwykłym obrocie handlowym, a zatem stanowią podstawę do ustalenia wartości normalnej.
(21)
Zgodnie z art. 2 ust. 2 rozporządzenia podstawowego sprzedaż krajową uznano za reprezentatywną, gdy wielkość łącznej sprzedaży krajowej wynosiła co najmniej 5 % wielkości łącznej sprzedaży eksportowej do Unii. Komisja ustaliła, że wnioskodawca sprzedawał łączniki rur i przewodów rurowych na rynek krajowy w wielkościach reprezentatywnych.
(22)
Komisja zidentyfikowała następnie rodzaje łączników rur i przewodów rurowych, sprzedawanych w kraju przez przedsiębiorstwa handlowe, identycznych lub bezpośrednio porównywalnych z rodzajami tych produktów sprzedawanymi na wywóz do Unii Europejskiej.
(23)
Komisja przeprowadziła również badania w celu sprawdzenia, czy sprzedaż łączników rur i przewodów rurowych w kraju w reprezentatywnych ilościach mogłaby być uznana za odbywającą się w zwykłym obrocie handlowym zgodnie z art. 2 ust. 4 rozporządzenia podstawowego. Dokonano tego poprzez ustalenie proporcji sprzedaży dokonanej z zyskiem niezależnym klientom na rynku krajowym. Ponieważ ustalono, że w ramach zwykłego obrotu handlowego sprzedaż była wystarczająca, wartość normalną określono na podstawie rzeczywistej ceny krajowej.
(24)
W niewielu przypadkach, w których rodzaj produktu objętego postępowaniem nie był sprzedawany na rynku krajowym w ODP, wartość normalną uzyskano poprzez dodanie do kosztów eksportera związanych z wytwarzaniem wywożonych rodzajów produktu zasadnych kwot kosztów sprzedaży, kosztów ogólnych i administracyjnych oraz zasadnej marży zysku.
(25)
Produkt objęty postępowaniem był wywożony bezpośrednio do niezależnych klientów w Unii. Z tego względu cenę eksportową ustalono zgodnie z art. 2 ust. 8 rozporządzenia podstawowego, czyli na podstawie faktycznie zapłaconych lub należnych cen eksportowych, zgodnie z wyjaśnieniami, o których mowa w motywie 16.
(26)
Wartość normalną i ceny eksportowe porównywano na podstawie ceny ex-works.
(27)
Aby zapewnić prawidłowe porównanie między wartością normalną a ceną eksportową, zgodnie z art. 2 ust. 10 rozporządzenia podstawowego, dokonano korekt uwzględniających różnice wpływające na porównywalność cen. Uwzględniono korekty dotyczące ubezpieczenia, przeładunku i kosztów powiązanych oraz kosztów kredytu we wszystkich przypadkach, w których uznano je za zasadne, prawidłowe i poparte zweryfikowanymi dowodami.
(28)
Wnioskodawca twierdził, że gdyby Komisja wykorzystała wartość normalną opartą na sprzedaży krajowej powiązanych przedsiębiorstw handlowych, należałoby dokonać korekty z tytułu różnicy w poziomie handlu między rynkiem krajowym i rynkiem UE. Twierdził on ponadto, że sprzedaż na rynek UE była prowadzona na poziomie dystrybutora, natomiast na rynku krajowym wnioskodawca znaczną część łączników rur i przewodów rurowych sprzedawał w ramach dużych zamówień na rynku projektów dotyczących ropy naftowej i gazu, gdzie łączniki często odgrywają drugorzędną rolę w stosunku do głównych rur, zaworów i innych głównych komponentów, oraz że rynek ten był na innym poziomie handlu.
(29)
Po przeanalizowaniu warunków sprzedaży na rynku krajowym, a w szczególności struktury cen sprzedaży, dochodzenie doprowadziło do stwierdzenia, że wnioskodawca nie wykazał, zgodnie z art. 2 ust. 10 rozporządzenia podstawowego, stałej i znaczącej różnicy funkcji i cen na różnych poziomach handlu na rynku wewnętrznym kraju wywozu. Nie uwzględniono zatem żadnych korekt.
(30)
Zgodnie z art. 2 ust. 11 rozporządzenia podstawowego, a także uwzględniając fakt, że w ODP miały miejsce tylko trzy zamówienia praktycznie w tym samym czasie, a cena surowca stanowiącego większość kosztów produkcji podlegała znacznym wahaniom w ODP, margines dumpingu ustalono na podstawie porównania w poszczególnych transakcjach odnośnej wartości normalnej z ceną eksportową.
(31)
Porównanie to wykazało występowanie dumpingu na poziomie 49,9 %, wyrażonym jako odsetek ceny CIF na granicy Unii.
(32)
Dochodzenie potwierdziło ponadto, że ceny eksportowe wnioskodawcy wobec innych krajów trzecich przy znacznych ilościach są znacząco niższe niż ceny wobec Unii Europejskiej, co wskazuje na występowanie dumpingu na rynkach krajów trzecich.
3. ZMIANA ŚRODKÓW PODDANYCH PRZEGLĄDOWI
(33)
W świetle wyników dochodzenia uznaje się, że należy nałożyć ostateczne cło antydumpingowe na poziomie ustalonego marginesu dumpingu.
(34)
Margines ten, ustalony dla ODP i wynoszący 49,9 %, jest niższy od ogólnokrajowego poziomu usuwającego szkodę, wynoszącego 75 %, ustalonego dla Malezji w dochodzeniu pierwotnym. Dlatego też wnioskuje się o nałożenie cła opartego na marginesie dumpingu wynoszącym 49,9 % oraz o odpowiednią zmianę rozporządzenia (WE) nr 1001/2008.
4. NAŁOŻENIE CŁA ANTYDUMPINGOWEGO Z MOCĄ WSTECZNĄ
(35)
W świetle powyższych ustaleń cło antydumpingowe mające zastosowanie do wnioskodawcy nakłada się z mocą wsteczną na przywóz produktu objętego postępowaniem, który poddano obowiązkowi rejestracji zgodnie z art. 3 rozporządzenia (WE) nr 692/2009.
5. KLAUZULA DOTYCZĄCA MONITOROWANIA ORAZ MOŻLIWOŚCI DALSZEGO PRZEGLĄDU
(36)
Należy zauważyć, że przedmiotowe przedsiębiorstwa mają złożony system dystrybucji, który obejmuje również przywóz produktu objętego postępowaniem z innych krajów objętych środkami antydumpingowymi. Występuje dodatkowo ryzyko unikania cła ze względu na duże różnice stawek cła między różnymi przedsiębiorstwami eksportującymi działającymi w Malezji. Niezbędne są zatem środki specjalne zapewniające właściwe stosowanie ceł antydumpingowych.
(37)
Te środki specjalne obejmują przedstawienie organom celnym państw członkowskich ważnej faktury handlowej spełniającej wymogi wymienione w załączniku do niniejszego rozporządzenia. Przywóz, któremu nie towarzyszy taka faktura, podlega rezydualnemu cłu antydumpingowemu mającemu zastosowanie do wszystkich pozostałych eksporterów.
(38)
Rada odnotowuje ponadto, że Komisja poinformowała ją, że zachęci przedmiotowe przedsiębiorstwo do składania Komisji regularnych sprawozdań w celu zapewnienia właściwych dalszych działań dotyczących sprzedaży w Unii jego produktu objętego postępowaniem, ceny i innych odnośnych warunków, a także informacji dotyczących zmian cen sprzedaży przedsiębiorstwa na jego rynku krajowym. Rada zauważa, że w szczególności jeśli sprawozdania nie będą składane, lub jeśli ze sprawozdania wynika, że środki nie są wystarczające dla wyeliminowania skutków wyrządzającego szkodę dumpingu, może wystąpić konieczność wszczęcia przeglądu okresowego zgodnie z art. 11 ust. 3 rozporządzenia podstawowego. Rada odnotowuje również, że Komisja ma możliwość wszczęcia z urzędu przeglądu okresowego zgodnie z art. 11 ust. 3 rozporządzenia podstawowego, w szczególności po upływie roku od wejścia w życie niniejszego rozporządzenia (aczkolwiek uzasadniony może być również wcześniejszy przegląd). Odnotowuje się, że zgodnie z obecnymi oczekiwaniami Komisji, biorąc pod uwagę okoliczności sprawy, właściwe będzie przeprowadzenie takiego przeglądu po upływie jednego roku. W tym kontekście należy zauważyć, że cło ustalone dla przedmiotowego przedsiębiorstwa niniejszym rozporządzeniem oparte jest jedynie na ograniczonej liczbie zamówień.
6. UJAWNIENIE INFORMACJI I OKRES OBOWIĄZYWANIA ŚRODKÓW
(39)
Zainteresowane strony poinformowano o wszelkich zasadniczych faktach i okolicznościach, na podstawie których planowano nałożyć na przywóz łączników rur i przewodów rurowych od wnioskodawcy zmienione ostateczne cło antydumpingowe oraz nałożyć to cło z mocą wsteczną na przywóz podlegający rejestracji. Uwagi zainteresowanych stron rozpatrzono i w stosownych przypadkach uwzględniono.
(40)
Niniejszy przegląd nie zmienia daty wygaśnięcia środków nałożonych na mocy rozporządzenia (WE) nr 1001/2008 zgodnie z art. 11 ust. 2 rozporządzenia podstawowego,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
1. W art. 1 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1001/2008 do tabeli w części dotyczącej producentów w Malezji wprowadza się następujący tekst:
„Kraj
Przedsiębiorstwo
Stawka cła (%)
Dodatkowy kod TARIC
Malezja
Pantech Steel Industries Sdn Bhd
49,9
A961”
2. Cło niniejszym nałożone zostaje również nałożone z mocą wsteczną na przywóz rozważanego produktu, który został zarejestrowany na podstawie art. 3 rozporządzenia (WE) nr 692/2009.
Niniejszym nakazuje się organom celnym zaprzestanie rejestracji przywozu produktu objętego postępowaniem pochodzącego z Malezji, produkowanego przez Pantech Steel Industries Sdn Bhd.
3. W art. 1 rozporządzenia (WE) nr 1001/2008 dodaje się ustęp w brzmieniu:
„3. Stosowanie indywidualnych stawek celnych ustalonych dla przedsiębiorstwa Pantech Steel Industries Sdn Bhd będzie uwarunkowane przedstawieniem organom celnym państw członkowskich ważnej faktury handlowej, która będzie zgodna z wymogami określonymi w załączniku. W przypadku nieprzedstawienia takiej faktury, obowiązuje stawka celna mająca zastosowanie do wszystkich innych przedsiębiorstw.”.
4. Dodanie powyższego ustępu do rozporządzenia (WE) nr 1001/2008 oznacza, że art. 1 ust. 3 tego rozporządzenia staje się art. 1 ust. 4.
5. W rozporządzeniu (WE) nr 1001/2008 dodaje się załącznik w brzmieniu:
„ZAŁĄCZNIK
Ważna faktura handlowa, o której mowa w art. 1 ust. 3, musi zawierać oświadczenie podpisane przez oficjalnego przedstawiciela podmiotu wystawiającego fakturę handlową w następującej formie:
1)
Imię, nazwisko oraz funkcja oficjalnego przedstawiciela przedsiębiorstwa, które wydało fakturę handlową.
2)
Oświadczenie o następującej treści: »Ja, niżej podpisany, zaświadczam, że (ilość) [produktu objętego postępowaniem] sprzedanego na wywóz do Unii Europejskiej, objęta niniejszą fakturą, została wyprodukowana przez (nazwa i adres przedsiębiorstwa) (dodatkowy kod TARIC) w (kraj, którego dotyczy postępowanie). Oświadczam, że informacje zawarte w niniejszej fakturze są pełne i zgodne z prawdą, a cena na fakturze jest ostateczna i nie zostanie skompensowana, w części lub całości, poprzez zastosowanie jakiejkolwiek praktyki.
Data i podpis«.”.
6. O ile nie określono inaczej, zastosowanie mają obowiązujące przepisy dotyczące należności celnych.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Luksemburgu dnia 26 kwietnia 2010 r.