ROZHODNUTÍ RADY 2011/819/SZBP
ze dne 8. prosince 2011
o jmenování zvláštního zástupce Evropské unie pro oblast Afrického rohu
RADA EVROPSKÉ UNIE,
s ohledem na Smlouvu o Evropské unii, a zejména na článek 28, čl. 31 odst. 2 a článek 33 této smlouvy,
s ohledem na návrh vysoké představitelky Unie pro zahraniční věci a bezpečnostní politiku,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Je zapotřebí, aby Unie reagovala na regionální úrovni na složité a vzájemně související výzvy v oblasti Afrického rohu.
(2)
Pan Alexander RONDOS by měl být jmenován zvláštním zástupcem Evropské unie pro oblast Afrického rohu na období od 1. ledna 2012 do 30. června 2012.
(3)
Zvláštní zástupce Evropské unie bude vykonávat svůj mandát za situace, která se může zhoršit a která by mohla bránit v dosažení cílů vnější činnosti Unie stanovených v článku 21 Smlouvy,
PŘIJALA TOTO ROZHODNUTÍ:
Článek 1
Zvláštní zástupce Evropské unie
Pan Alexander RONDOS je jmenován zvláštním zástupcem EU (dále jen „zvláštní zástupce EU“) pro oblast Afrického rohu na období od 1. ledna 2012 do 30. června 2012. Na návrh vysokého představitele Unie pro zahraniční věci a bezpečnostní politiku (dále jen „vysoký představitel“) může být mandát zvláštního zástupce EU prodloužen nebo ukončen dříve, rozhodne-li tak Rada.
Pro účely mandátu zvláštního zástupce EU zahrnuje oblast Afrického rohu Džibutskou republiku, Stát Eritrea, Etiopskou federativní demokratickou republiku, Keňskou republiku, Somálsko, Súdánskou republiku, Jihosúdánskou republiku a Ugandskou republiku. V otázkách s širšími regionálními důsledky včetně pirátství bude zvláštní zástupce EU podle potřeby spolupracovat se zeměmi a regionálními subjekty mimo oblast Afrického rohu.
Vzhledem k potřebě regionálního přístupu ke vzájemně souvisejícím výzvám, jimž tato oblast čelí, bude zvláštní zástupce EU pro oblast Afrického rohu působit v úzké konzultaci se zvláštním zástupcem EU pro Súdán a Jižní Súdán, který bude nadále vést činnost týkající se těchto dvou zemí.
Článek 2
Cíle politiky
1. Mandát zvláštního zástupce EU vychází z cílů politiky Evropské unie (dále jen „EU“ nebo „Unie“) ve vztahu k oblasti Afrického rohu a jeho účelem je aktivně přispívat k regionálnímu a mezinárodnímu úsilí o dosažení trvalého míru, bezpečnosti a rozvoje v regionu. Zvláštní zástupce EU bude rovněž usilovat o zvýšení kvality, intenzity a dopadu mnohostranného zapojení EU v oblasti Afrického rohu.
2. Počáteční prioritou je Somálsko a regionální rozměr konfliktu, jakož i pirátství, jehož základní příčinou je nestabilita Somálska.
3. Ve vztahu k Somálsku je cílem politiky EU podpořit prostřednictvím koordinovaného a efektivního využití všech svých nástrojů návrat Somálska a jeho lidu na cestu míru a prosperity. Za tímto účelem bude EU podporovat úlohu OSN při usnadňování věrohodného a integrujícího politického procesu pod vedením Somálska a společně s regionálními a mezinárodními partnery bude nadále aktivně přispívat k provádění mírové dohody z Džibuti a v ní obsažených ujednání pro období po transformaci.
4. V souvislosti s pirátstvím je úlohou zvláštního zástupce EU přispívat k rozvoji a uplatňování soudržného, účinného a vyváženého přístupu EU vůči pirátství, jehož původci jsou ze Somálska, zahrnujícího všechny aspekty činnosti EU, zejména aspekty politické, bezpečnostní i rozvojové, a působit jako hlavní prostředník EU v otázkách týkajících se pirátství pro mezinárodní společenství včetně oblasti východní a jižní Afriky/Indického oceánu.
Článek 3
Mandát
1. K dosažení politických cílů EU ve vztahu k oblasti Afrického rohu se zvláštnímu zástupci EU uděluje mandát:
a)
spolupracovat se všemi příslušnými zainteresovanými stranami regionu, s vládami, stávajícími regionálními orgány, mezinárodními a regionálními organizacemi, občanskou společností a diasporami s cílem podpořit dosažení cílů EU a přispět k lepšímu chápání úlohy Unie v regionu;
b)
zastupovat Unii na příslušných mezinárodních fórech a zajišťovat viditelnost podpory EU při řešení krizí a jejich předcházení;
c)
podněcovat a podporovat efektivní politickou spolupráci a hospodářskou integraci v regionu prostřednictvím partnerství EU s Africkou unií a subregionálními organizacemi;
d)
přispívat k provádění politiky EU vůči oblasti Afrického rohu, a to v úzké spolupráci s Evropskou službou pro vnější činnost (dále jen „ESVČ“), delegacemi Unie v regionu a Komisí;
e)
ve vztahu k Somálsku v úzké koordinaci s příslušnými regionálními a mezinárodními partnery aktivně přispívat k opatřením a iniciativám, které povedou k provádění mírové dohody z Džibuti a jejích ustanoveních týkajících se období po transformaci, budou podporovat budování institucí, právní stát a vytváření způsobilých vládních struktur na všech úrovních, posilovat bezpečnost, prosazovat spravedlnost, národní usmíření a dodržování lidských práv a zlepšovat přístup humanitární pomoci zejména v jižní a střední části Somálska prostřednictvím vhodné činnosti na podporu dodržování mezinárodního humanitárního práva, a to při zajištění souladu s humanitárními zásadami lidskosti, neutrality, nestrannosti a nezávislosti;
f)
úzce a aktivně spolupracovat se zvláštním zástupcem generálního tajemníka OSN pro Somálsko, účastnit se práce mezinárodní kontaktní skupiny pro Somálsko a dalších příslušných fór a prosazovat koordinovaný a soudržný přístup mezinárodního společenství k Somálsku, mimo jiné prostřednictvím vojenské mise Evropské unie s cílem přispět k výcviku somálských bezpečnostních sil (EUTM Somalia), operace EUNAVFOR Atalanta a pokračující podpory ze strany EU misi Africké unie v Somálsku (AMISOM), a to v úzké spolupráci s členskými státy;
g)
pozorně sledovat regionální rozměr somálské krize, včetně terorismu, pašování zbraní, uprchlických a migračních toků a námořní bezpečnosti, pirátství a souvisejících finančních toků;
h)
v souvislosti s pirátstvím vést přehled o všech opatřeních EU v rámci ESVČ, Komise a členských států a udržovat pravidelné politické kontakty na vysoké úrovni se zeměmi v regionu postiženými pirátstvím, které má původ v Somálsku, s regionálními organizacemi, kontaktní skupinou OSN pro pirátství při pobřeží Somálska, OSN a dalšími klíčovými aktéry za účelem zajištění soudržného a komplexního přístupu k pirátství a klíčové úlohy EU v rámci mezinárodního úsilí v boji proti pirátství. To zahrnuje aktivní podporu ze strany EU za účelem budování regionálních námořních kapacit a soudního stíhání pirátů a zajištění toho, aby byly odpovídajícím způsobem řešeny základní příčiny pirátství v Somálsku. Mezi tyto činnosti patří i nepřetržitá podpora oblasti východní a jižní Afriky/Indického oceánu při provádění její strategie a akčního plánu pro boj proti pirátství, jakož i kodexu chování z Džibuti;
i)
sledovat politický vývoj v regionu a přispívat k rozvoji politiky EU vůči tomuto regionu, mimo jiné v souvislosti s otázkou etiopsko-eritrejské hranice a prováděním alžírské dohody, iniciativou pro povodí Nilu a dalšími znepokojivými otázkami v regionu, které mají dopad na jeho bezpečnost, stabilitu a prosperitu, včetně výzvy na zajištění odpovědných vlád nebo případů propuknutí násilí či politického kolapsu;
j)
pozorně sledovat přeshraniční výzvy s dopadem na oblast Afrického rohu, včetně veškerých politických a bezpečnostních důsledků humanitárních krizí;
k)
přispívat k provádění politiky EU v oblasti lidských práv v oblasti Afrického rohu, včetně obecných zásad EU pro lidská práva, zejména obecných zásad EU týkajících se dětí a ozbrojených konfliktů a násilí páchaného na ženách a dívkách a boje proti všem formám jejich diskriminace, a politiky EU týkající se žen, míru a bezpečnosti, včetně sledování vývoje situace v tomto ohledu, podávání zpráv a vypracovávání příslušných doporučení.
2. Za účelem plnění svého mandátu zvláštní zástupce EU mimo jiné:
a)
poskytuje poradenství při formulaci postojů EU na mezinárodních fórech a v souvislosti s tím podává zprávy, a to za účelem proaktivní podpory komplexního politického přístupu EU k oblasti Afrického rohu;
b)
vede přehled o veškeré činnosti Unie a úzce spolupracuje se všemi příslušnými delegacemi Unie.
Článek 4
Provádění mandátu
1. Zvláštní zástupce EU odpovídá za provádění mandátu z pověření vysokého představitele.
2. Politický a bezpečnostní výbor udržuje se zvláštním zástupcem EU výsadní spojení a je pro zvláštního zástupce EU hlavním orgánem pro styk s Radou. Politický a bezpečnostní výbor poskytuje zvláštnímu zástupci EU strategické a politické vedení v rámci jeho mandátu, aniž jsou dotčeny pravomoci vysokého představitele.
3. Zvláštní zástupce EU pracuje v úzké koordinaci s ESVČ.
Článek 5
Financování
1. Finanční referenční částka určená na krytí výdajů souvisejících s mandátem zvláštního zástupce EU v období od 1. ledna 2012 do 30. června 2012 činí 670 000 EUR.
2. Výdaje jsou spravovány v souladu s postupy a pravidly použitelnými na souhrnný rozpočet Unie.
3. Správa výdajů se řídí smlouvou mezi zvláštním zástupcem EU a Komisí. Zvláštní zástupce EU za veškeré výdaje odpovídá Komisi.
Článek 6
Sestavení a složení týmu
1. V mezích svého mandátu a odpovídajících finančních prostředků, které má k dispozici, odpovídá zvláštní zástupce EU za sestavení týmu. Tento tým zahrnuje odborníky na konkrétní politické a bezpečnostní otázky podle požadavků mandátu. Zvláštní zástupce EU neprodleně informuje o složení svého týmu Radu a Komisi.
2. Členské státy, orgány Unie a ESVČ mohou navrhnout vyslání personálu ke zvláštnímu zástupci EU. Plat personálu vyslaného členským státem, orgánem Unie nebo ESVČ ke zvláštnímu zástupci EU hradí dotyčný členský stát, dotyčný orgán Unie nebo ESVČ. Zvláštnímu zástupci EU mohou být rovněž přiděleni odborníci vyslaní členskými státy do orgánů Unie nebo ESVČ. Mezinárodní smluvní pracovníci musí být státními příslušníky některého členského státu.
3. Veškerý vyslaný personál nadále administrativně podléhá vysílajícímu členskému státu, orgánu Unie nebo ESVČ a vykonává své povinnosti a jedná v zájmu mandátu zvláštního zástupce EU.
Článek 7
Výsady a imunity zvláštního zástupce EU a jeho personálu
Výsady, imunity a další záruky nezbytné pro završení a řádné působení mise zvláštního zástupce EU a jeho personálu se podle potřeby dohodnou s hostitelskou zemí nebo zeměmi. Členské státy a Komise poskytují k tomuto účelu veškerou nezbytnou podporu.
Článek 8
Bezpečnost utajovaných informací EU
Zvláštní zástupce EU a členové jeho týmu dodržují bezpečnostní zásady a minimální bezpečnostní normy zavedené rozhodnutím Rady 2011/292/EU ze dne 31. března 2011 o bezpečnostních pravidlech na ochranu utajovaných informací EU (1).
Článek 9
Přístup k informacím a logistická podpora
1. Členské státy, Komise, ESVČ a generální sekretariát Rady zajistí, aby měl zvláštní zástupce EU přístup k veškerým důležitým informacím.
2. Logistickou podporu v regionu poskytují podle okolností delegace Unie nebo členské státy.
Článek 10
Bezpečnost
V souladu s politikou EU pro bezpečnost personálu vyslaného mimo Unii při provádění operací podle hlavy V Smlouvy přijme zvláštní zástupce EU v souladu se svým mandátem a s ohledem na bezpečnostní situaci v rámci své územní působnosti veškerá rozumně proveditelná opatření k zajištění bezpečnosti veškerého personálu, který je mu přímo podřízen, zejména tím, že
a)
vypracuje bezpečnostní plán pro danou misi zahrnující fyzická, organizační a procedurální bezpečnostní opatření pro danou misi, řízení bezpečných přesunů personálu do oblasti mise a v rámci této oblasti, jakož i řízení bezpečnostních událostí, a zahrnující pohotovostní plán a evakuační plán mise;
b)
zajistí, aby byl veškerý personál vyslaný mimo Unii pojištěn pro případ zvýšeného rizika, jak vyžaduje situace v oblasti mise;
c)
zajistí, aby všichni členové jeho týmu, kteří mají být vysláni mimo Unii, včetně najatého místního personálu, prošli před příjezdem nebo bezprostředně po příjezdu do oblasti mise náležitým bezpečnostním školením, a to na základě stupně rizika vyhodnoceného pro oblast mise;
d)
zajistí, aby byla provedena veškerá schválená doporučení vydaná na základě pravidelných posouzení bezpečnosti, a předkládá Radě, vysokému představiteli a Komisi písemné zprávy o provádění těchto doporučení a o dalších bezpečnostních otázkách v rámci zprávy v polovině období a zprávy o provádění mandátu.
Článek 11
Podávání zpráv
1. Zvláštní zástupce EU pravidelně podává ústní a písemné zprávy vysokému představiteli a Politickému a bezpečnostnímu výboru. Podle potřeby podává zprávy rovněž pracovním skupinám Rady. Pravidelné písemné zprávy jsou rozesílány prostřednictvím sítě COREU. Na doporučení vysokého představitele nebo Politického a bezpečnostního výboru může zvláštní zástupce EU podávat zprávy Radě pro zahraniční věci.
2. V koordinaci s delegacemi Unie v oblasti podává zvláštní zástupce EU zprávy o tom, jakým způsobem lze nejlépe provádět iniciativy Unie, jako je příspěvek Unie k reformám, a zahrnout politické aspekty příslušných rozvojových projektů Unie.
Článek 12
Koordinace
1. Zvláštní zástupce EU podporuje celkovou politickou koordinaci Unie. Pomáhá zajišťovat vedoucím delegací Unie, aby všechny nástroje Unie byly na místě uplatňovány soudržným způsobem v zájmu dosažení cílů politiky EU. Činnosti zvláštního zástupce EU jsou koordinovány s činnostmi delegací Unie, Komise a s činnostmi dalších zvláštních zástupců EU působících v regionu, zejména se zvláštním zástupcem EU pro Súdán a Jižní Súdán a zvláštním zástupcem EU při Africké unii. Zvláštní zástupce EU pravidelně informuje mise členských států a delegace Unie v regionu.
2. Na místě jsou udržovány úzké vztahy s delegacemi Unie a vedoucími misí členských států. Ti se snaží být zvláštnímu zástupci EU co nejvíce nápomocni při provádění jeho mandátu. Zvláštní zástupce EU v úzké koordinaci s příslušnými delegacemi Unie poskytuje vedení v otázkách místní politické situace veliteli sil operace EUNAVFOR Atalanta a veliteli mise EUTM Somalia. Zvláštní zástupce EU a velitel operace EU se podle potřeby navzájem konzultují.
3. Zvláštní zástupce EU úzce spolupracuje s orgány zúčastněných zemí, OSN, Africkou unií, Mezivládním úřadem pro rozvoj (IGAD), dalšími vnitrostátními, regionálními a mezinárodními zúčastněnými stranami a rovněž s občanskou společností v regionu.
Článek 13
Přezkum
Provádění tohoto rozhodnutí a jeho soulad s jinými iniciativami Unie v regionu podléhají pravidelnému přezkumu. Zvláštní zástupce EU předloží Radě, vysokému představiteli a Komisi na konci svého mandátu souhrnnou zprávu o provádění mandátu.
Článek 14
Vstup v platnost
Toto rozhodnutí vstupuje v platnost dnem přijetí.
V Bruselu dne 8. prosince 2011.
DECYZJA RADY 2011/819/WPZiB
z dnia 8 grudnia 2011 r.
w sprawie mianowania Specjalnego Przedstawiciela Unii Europejskiej w Rogu Afryki
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 28, art. 31 ust. 2 i art. 33,
uwzględniając wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
Konieczne jest zapewnienie przez Unię regionalnej odpowiedzi na złożone i wzajemnie między sobą powiązane wyzwania w regionie Rogu Afryki.
(2)
Należy mianować Alexandra RONDOSA Specjalnym Przedstawicielem Unii Europejskiej (SPUE) w Rogu Afryki na okres od dnia 1 stycznia 2012 r. do dnia 30 czerwca 2012 r.
(3)
SPUE będzie wykonywał swój mandat w sytuacji, która może ulec pogorszeniu i mogłaby utrudnić osiągnięcie celów działań zewnętrznych Unii określonych w art. 21 Traktatu,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
Specjalny Przedstawiciel Unii Europejskiej
Alexander RONDOS zostaje niniejszym mianowany Specjalnym Przedstawicielem Unii Europejskiej (SPUE) w Rogu Afryki na okres od dnia 1 stycznia 2012 r. do dnia 30 czerwca 2012 r. Mandat SPUE może zostać przedłużony lub może wygasnąć wcześniej, jeżeli Rada podejmie taką decyzję na wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa (WP).
Na potrzeby mandatu SPUE Róg Afryki definiuje się jako region obejmujący Republikę Dżibuti, Państwo Erytreę, Federalną Demokratyczną Republikę Etiopii, Republikę Kenii, Somalię, Republikę Sudanu, Republikę Południowego Sudanu oraz Republikę Ugandy. W kwestiach o szerszym zasięgu regionalnym, w tym w kwestii piractwa, SPUE współpracuje z państwami i podmiotami regionalnymi spoza Rogu Afryki, w zależności od przypadku.
W związku z potrzebą regionalnego podejścia wobec wzajemnie między sobą powiązanych wyzwań stojących przed tym regionem, SPUE w Rogu Afryki będzie pracował w ścisłym porozumieniu ze SPUE w Sudanie i Południowym Sudanie, który nadal będzie odgrywał przewodnią rolę w sprawach dotyczących tych dwóch państw.
Artykuł 2
Cele polityki
1. Mandat SPUE opiera się na celach polityki Unii Europejskiej („UE” lub „Unia”) wobec Rogu Afryki, zakładającej aktywny wkład w regionalne i międzynarodowe starania na rzecz zapewnienia trwałego pokoju, bezpieczeństwa i rozwoju w tym regionie. Celem SPUE jest ponadto poprawa jakości, intensywności oraz oddziaływania wielopłaszczyznowego zaangażowania UE w Rogu Afryki.
2. Początkowo priorytetowe znaczenie mają Somalia oraz regionalne wymiary konfliktu, a także piractwo, które ma swoje źródło w niestabilności Somalii.
3. W odniesieniu do Somalii cele polityki UE zmierzają do tego, aby - poprzez skoordynowane i skuteczne wykorzystywanie wszystkich jej instrumentów - wspomagać powrót Somalii i jej mieszkańców na drogę pokoju i dobrobytu. W tym celu UE wspiera działania Organizacji Narodów Zjednoczonych (ONZ) na rzecz ułatwienia wiarygodnego i pluralistycznego procesu przemian politycznych, którym kierowałaby Somalia, i będzie nadal aktywnie wnosić wkład - wspólnie z partnerami regionalnymi i międzynarodowymi - w realizację porozumienia pokojowego z Dżibuti oraz zawartych w nim uzgodnień na okres przejściowy.
4. W odniesieniu do piractwa rolą SPUE jest wnoszenie wkładu w formułowanie i realizowanie spójnego, skutecznego i wyważonego podejścia UE wobec piractwa, mającego swe źródło w Somalii, które to podejście ma obejmować wszystkie aspekty działania UE, w szczególności w obszarach polityki, bezpieczeństwa i rozwoju, oraz pełnienie funkcji głównego interlokutora ze strony UE w kontaktach ze społecznością międzynarodową, w tym również regionem Afryki Wschodniej i Południowej oraz Oceanu Indyjskiego (ESA/IO), dotyczących piractwa.
Artykuł 3
Mandat
1. Aby umożliwić osiągnięcie celów polityki UE wobec Rogu Afryki, mandat SPUE obejmuje:
a)
współpracę z wszystkimi właściwymi podmiotami w regionie, rządami, istniejącymi władzami regionalnymi, organizacjami międzynarodowymi i regionalnymi, społeczeństwem obywatelskim oraz diasporami, służącą czynieniu postępów w realizacji celów UE i będącą wkładem w lepsze zrozumienie roli Unii w tym regionie;
b)
reprezentowanie Unii na właściwych forach międzynarodowych i eksponowanie udzielanego przez UE wsparcia w dziedzinie zarządzania kryzysowego i zapobiegania kryzysom;
c)
zachęcanie do skutecznej współpracy politycznej i integracji gospodarczej w regionie, poprzez partnerstwo UE z Unią Afrykańską (UA) i organizacjami subregionalnymi, oraz wspieranie tej współpracy i integracji;
d)
wnoszenie wkładu w realizację polityki UE wobec Rogu Afryki, w ścisłej współpracy z Europejską Służbą Działań Zewnętrznych (ESDZ), delegaturami Unii w regionie oraz z Komisją;
e)
w odniesieniu do Somalii oraz ściśle koordynując działania z właściwymi partnerami regionalnymi i międzynarodowymi - aktywne wnoszenie wkładu w działania i inicjatywy: prowadzące do wdrożenia porozumienia pokojowego z Dżibuti i zawartych w nim uzgodnień na okres przejściowy, wspierające rozwój instytucjonalny, praworządność i tworzenie sprawnych struktur rządowych na wszystkich szczeblach; poprawiające bezpieczeństwo; promujące sprawiedliwość, pojednanie narodowe i poszanowanie praw człowieka; służące zapewnieniu lepszego dostępu organizacjom humanitarnym, w szczególności w południowej i środkowej części Somalii, poprzez odpowiednie kampanie propagatorskie dotyczące poszanowania międzynarodowego prawa humanitarnego; oraz służące zapewnianiu przestrzegania humanitarnych zasad człowieczeństwa, neutralności, bezstronności i niezależności;
f)
utrzymywanie ścisłej i aktywnej współpracy ze specjalnym wysłannikiem sekretarza generalnego ONZ (SG ONZ) w Somalii, uczestnictwo w pracach Międzynarodowej Grupy Kontaktowej ds. Somalii i w innych właściwych forach oraz propagowanie skoordynowanego i spójnego międzynarodowego podejścia wobec Somalii - w tym za pośrednictwem misji wojskowej Unii Europejskiej mającej na celu przyczynienie się do szkolenia somalijskich sił bezpieczeństwa (EUTM Somalia), misji EU NAVFOR Atalanta oraz stałego wsparcia przez UE Misji Unii Afrykańskiej w Somalii (AMISOM) - w ścisłym współdziałaniu z państwami członkowskimi.
g)
dokładne śledzenie regionalnego wymiaru kryzysu w Somalii, w tym terroryzmu, przemytu broni, przepływów uchodźców i migrantów, bezpieczeństwa morskiego, piractwa i powiązanych z nim przepływów finansowych;
h)
w odniesieniu do piractwa - śledzenie wszystkich działań UE podejmowanych w ramach ESDZ, Komisji i państw członkowskich oraz utrzymywanie regularnych kontaktów na wysokim szczeblu politycznym z państwami w regionie, borykającymi się z problemem piractwa mającego swe źródło w Somalii, z organizacjami regionalnymi, grupą kontaktową ONZ ds. piractwa u wybrzeży Somalii, ONZ i innymi głównymi podmiotami; kontakty te mają służyć zapewnieniu spójnego i wszechstronnego podejścia do zjawiska piractwa oraz zapewnieniu, aby UE odgrywała istotną rolę w międzynarodowych wysiłkach na rzecz zwalczania piractwa. Obejmuje to aktywne udzielanie przez UE wsparcia w zakresie budowy regionalnego potencjału morskiego i sądowego ścigania piratów oraz zapewnienie, aby odpowiednio zajęto się przyczynami występowania problemu piractwa w Somalii. Obejmuje to ponadto stałą pomoc udzielaną regionowi Afryki Południowej i Wschodniej oraz Oceanu Indyjskiego w realizacji jego strategii antypirackiej i planu działania, a także kodeksu postępowania z Dżibuti;
i)
śledzenie wydarzeń politycznych w regionie i wnoszenie wkładu w formułowanie polityki UE wobec regionu, w tym w odniesieniu do kwestii granicy między Etiopią a Erytreą i realizacji porozumienia algierskiego, inicjatywy dorzecza Nilu, a także innych problemów w regionie, które mają wpływ na jego bezpieczeństwo, stabilność i dobrobyt - w tym również wyzwań związanych z zapewnieniem odpowiedzialnych rządów - lub w przypadku aktów przemocy lub kryzysów politycznych;
j)
dokładne obserwowanie wyzwań transgranicznych, przed którymi staje Róg Afryki, w tym również konsekwencji kryzysów humanitarnych dla polityki i bezpieczeństwa;
k)
przyczynianie się do wdrażania w Rogu Afryki polityki UE w dziedzinie praw człowieka - w tym wytycznych UE w sprawie praw człowieka, w szczególności wytycznych UE w sprawie dzieci w konfliktach zbrojnych, a także w sprawie aktów przemocy wobec kobiet i zwalczania wszelkich form dyskryminacji kobiet - oraz polityki UE w sprawie kobiet, pokoju i bezpieczeństwa, w tym poprzez monitorowanie rozwoju sytuacji i przygotowywanie dotyczących jej sprawozdań, a także formułowanie stosownych zaleceń.
2. W celu sprawowania swojego mandatu SPUE między innymi:
a)
doradza i składa sprawozdania w sprawie określania stanowisk UE na forach międzynarodowych, aby w sposób proaktywny wspierać wszechstronne podejście wobec Rogu Afryki w ramach polityki UE;
b)
śledzi wszelkie działania Unii i ściśle współpracuje z wszystkimi właściwymi delegaturami Unii.
Artykuł 4
Wykonywanie mandatu
1. SPUE jest odpowiedzialny za wykonywanie mandatu i działa pod zwierzchnictwem WP.
2. Komitet Polityczny i Bezpieczeństwa (KPiB) utrzymuje uprzywilejowane stosunki ze SPUE i jest podstawowym punktem kontaktowym SPUE z Radą. KPiB ukierunkowuje pod względem strategicznym i politycznym działania prowadzone przez SPUE w ramach mandatu, bez uszczerbku dla uprawnień WP.
3. SPUE ściśle współpracuje z ESDZ.
Artykuł 5
Finansowanie
1. Finansowa kwota odniesienia przewidziana na pokrycie wydatków związanych z mandatem SPUE w okresie od dnia 1 stycznia 2012 r. do dnia 30 czerwca 2012 r. wynosi 670 000 EUR.
2. Wydatkami zarządza się zgodnie z procedurami i zasadami mającymi zastosowanie do budżetu ogólnego Unii.
3. Zarządzanie wydatkami podlega umowie między SPUE a Komisją. SPUE odpowiada przed Komisją za wszystkie wydatki.
Artykuł 6
Powołanie i skład zespołu
1. W granicach mandatu SPUE i udostępnionych na jego potrzeby środków finansowych SPUE odpowiada za powołanie zespołu. Zespół dysponuje wiedzą fachową na temat konkretnych kwestii politycznych oraz dotyczących bezpieczeństwa związanych z mandatem. SPUE niezwłocznie informuje Radę i Komisję o składzie zespołu.
2. Państwa członkowskie, instytucje Unii i ESDZ mogą zaproponować oddelegowanie personelu do pracy ze SPUE. Wynagrodzenie pracowników oddelegowanych przez państwo członkowskie, instytucję Unii lub ESDZ do SPUE jest wypłacane odpowiednio przez dane państwo członkowskie, daną instytucję Unii lub ESDZ. Eksperci oddelegowani przez państwa członkowskie do instytucji Unii lub do ESDZ również mogą być zatrudniani przy SPUE. Zatrudniani na podstawie umów członkowie personelu międzynarodowego muszą mieć obywatelstwo państwa członkowskiego.
3. Cały oddelegowany personel nadal podlega administracyjnie wysyłającemu państwu członkowskiemu, wysyłającej instytucji Unii lub ESDZ; personel ten wypełnia swoje obowiązki i podejmuje działania w interesie mandatu SPUE.
Artykuł 7
Przywileje i immunitety SPUE oraz personelu SPUE
Przywileje, immunitety i dalsze gwarancje niezbędne do wykonania i sprawnego działania misji SPUE oraz personelu SPUE ustala się odpowiednio z państwem przyjmującym (państwami przyjmującymi). Państwa członkowskie i Komisja zapewniają wszelkie niezbędne w tym celu wsparcie.
Artykuł 8
Bezpieczeństwo informacji niejawnych UE
SPUE i członkowie zespołu SPUE przestrzegają zasad i minimalnych norm bezpieczeństwa ustanowionych na mocy decyzji Rady 2011/292/UE z dnia 31 marca 2011 r. w sprawie przepisów bezpieczeństwa dotyczących ochrony informacji niejawnych UE (1).
Artykuł 9
Dostęp do informacji i wsparcie logistyczne
1. Państwa członkowskie, Komisja, ESDZ oraz Sekretariat Generalny Rady zapewniają SPUE dostęp do wszelkich stosownych informacji.
2. Delegatury Unii lub państwa członkowskie, w zależności od przypadku, zapewniają wsparcie logistyczne w regionie.
Artykuł 10
Bezpieczeństwo
Zgodnie z polityką UE dotyczącą bezpieczeństwa personelu rozmieszczonego poza terytorium Unii w ramach zadań operacyjnych zgodnie z tytułem V Traktatu, SPUE podejmuje wszystkie uzasadnione, możliwe do realizacji środki zgodne z jego mandatem oraz odpowiadające stanowi bezpieczeństwa na obszarze geograficznym, za który jest odpowiedzialny, służące zapewnieniu bezpieczeństwa całemu personelowi bezpośrednio mu podlegającemu, w szczególności:
a)
sporządza plan bezpieczeństwa dostosowany do potrzeb danej misji, obejmujący fizyczne, organizacyjne i proceduralne środki bezpieczeństwa dostosowane do potrzeb misji, zarządzanie bezpiecznym przemieszczaniem się personelu na obszar misji i w jego obrębie oraz reagowanie na zdarzenia związane z naruszaniem bezpieczeństwa, a także przewidujący plan awaryjny i plan ewakuacji misji;
b)
zapewnia objęcie wszystkich członków personelu rozmieszczonych poza terytorium Unii ubezpieczeniem od wysokiego ryzyka, odpowiednio do warunków panujących na obszarze misji;
c)
zapewnia, aby wszyscy członkowie zespołu SPUE, którzy mają być rozmieszczeni poza terytorium Unii, w tym zatrudniony na podstawie umów personel miejscowy, odbyli przed przyjazdem na obszar misji lub niezwłocznie po przyjeździe odpowiednie szkolenie w zakresie bezpieczeństwa, na podstawie wskaźników ryzyka określonych dla obszaru misji;
d)
zapewnia wdrożenie wszystkich uzgodnionych zaleceń wydanych po dokonaniu regularnych ocen bezpieczeństwa oraz - w ramach sprawozdań śródokresowych oraz sprawozdań z wykonania mandatu - dostarcza Radzie, WP i Komisji pisemne sprawozdania dotyczące wdrażania tych zaleceń oraz innych kwestii związanych z bezpieczeństwem.
Artykuł 11
Sprawozdawczość
1. SPUE regularnie składa WP oraz KPiB sprawozdania ustne i pisemne. W razie potrzeby SPUE składa również sprawozdania grupom roboczym Rady. Regularne sprawozdania pisemne są udostępniane w sieci COREU. Na zalecenie WP lub KPiB SPUE może składać sprawozdania Radzie do Spraw Zagranicznych.
2. SPUE składa sprawozdania dotyczące najlepszego sposobu realizacji inicjatyw Unii - takich jak jej wkład w reformy - z uwzględnieniem politycznych aspektów odnośnych unijnych projektów rozwojowych, w koordynacji z delegaturami Unii w regionie.
Artykuł 12
Koordynacja
1. SPUE wspiera ogólną koordynację polityczną Unii oraz pomaga delegaturom Unii w zapewnieniu spójnego wykorzystania wszystkich instrumentów Unii w terenie z myślą o realizacji celów polityki UE. SPUE koordynuje swoje działania z działaniami delegatur Unii i Komisji, a także innych SPUE aktywnych w regionie, w szczególności SPUE w Sudanie i Południowym Sudanie oraz SPUE przy UA. SPUE regularnie przekazuje informacje działającym w regionie misjom państw członkowskich i delegaturom Unii.
2. Szefowie delegatur Unii i misji państw członkowskich ściśle współdziałają ze SPUE w terenie. Dokładają oni wszelkich starań, aby wspierać SPUE w wykonywaniu mandatu. SPUE, w ścisłej koordynacji z właściwymi delegaturami Unii, udziela dowódcy sił EU NAVFOR Atalanta i dowódcy misji EUTM Somalia wskazówek dotyczących sytuacji politycznej na miejscu. SPUE i dowódca operacji UE konsultują się ze sobą stosownie do potrzeb.
3. SPUE ściśle współpracuje z władzami zaangażowanych państw, z ONZ, UA, Międzynarodowym Organem ds. Rozwoju (IGAD), innymi podmiotami krajowymi, regionalnymi i międzynarodowymi, a także ze społeczeństwem obywatelskim w regionie.
Artykuł 13
Przegląd
Wdrażanie niniejszej decyzji i jej spójność z innymi działaniami Unii w regionie są przedmiotem regularnych przeglądów. SPUE przedstawi Radzie, WP i Komisji na zakończenie mandatu wyczerpujące sprawozdanie z jego wykonania.
Artykuł 14
Wejście w życie
Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.
Sporządzono w Brukseli dnia 8 grudnia 2011 r.