PROVÁDĚCÍ ROZHODNUTÍ KOMISE
ze dne 7. května 2012
o určení doby uvádění do provozu a ukončování provozu pro účely směrnice Evropského parlamentu a Rady 2010/75/EU o průmyslových emisích
(oznámeno pod číslem C(2012) 2948)
(Text s významem pro EHP)
(2012/249/EU)
EVROPSKÁ KOMISE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie,
s ohledem na směrnici Evropského parlamentu a Rady 2010/75/EU ze dne 24. listopadu 2010 o průmyslových emisích (integrované prevenci a omezování znečištění) (1), a zejména na čl. 41 první pododstavec písm. a) uvedené směrnice,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Ve směrnici 2010/75/EU není určena doba uvádění do provozu a ukončování provozu, i když se tyto doby týkají několika ustanovení uvedené směrnice.
(2)
U spalovacích zařízení, na něž se vztahuje kapitola III směrnice 2010/75/EU, je určení doby uvádění do provozu a ukončování provozu nutné pro posouzení dodržování mezních hodnot emisí stanovených v příloze V směrnice 2010/75/EU, přičemž se přihlédne k části 4 uvedené přílohy, a je též nezbytné pro stanovení počtu provozních hodin spalovacích zařízení, pokud to je důležité pro provádění uvedené směrnice.
(3)
V čl. 14 odst. 1 písm. f) směrnice 2010/75/EU se požaduje, aby byla v povolení obsažena opatření pro případ jiných než běžných provozních podmínek, jako je spouštění a odstavování. Uvedená opatření lze v souladu s článkem 6 směrnice 2010/75/EU zařadit do obecně závazných pravidel.
(4)
Koncentrace emisí ze spalovacích zařízení jsou během doby uvádění do provozu a ukončování provozu oproti běžným provozním podmínkám obvykle vyšší. S ohledem na cíl směrnice 2010/75/EU, jímž je prevence emisí, by tyto doby měly být co možná nejkratší.
(5)
Opatření stanovená tímto rozhodnutím jsou v souladu se stanoviskem výboru zřízeného článkem 75 směrnice 2010/75/EU,
PŘIJALA TOTO ROZHODNUTÍ:
Článek 1
Předmět a oblast působnosti
Toto rozhodnutí stanoví pravidla pro určení doby uvádění do provozu a ukončování provozu uvedených v čl. 3 bodě 27 a v příloze V části 4 bodě 1 směrnice 2010/75/EU.
Toto rozhodnutí se použije na spalovací zařízení, na něž se vztahuje kapitola III směrnice 2010/75/EU.
Článek 2
Definice
Pro účely tohoto rozhodnutí se použijí tyto definice:
1)
„minimálním zatížením při uvádění do provozu v zájmu stabilní výroby“ se rozumí minimální zatížení slučitelné s ustáleným provozem výrobního spalovacího zařízení v návaznosti na zahájení provozu, po kterém je zařízení schopno bezpečně a spolehlivě dodávat výstupy do sítě, soustavy, tepelného akumulátoru nebo průmyslové lokality;
2)
„minimálním zatížením při ukončování provozu v zájmu stabilní výroby“ se rozumí minimální zatížení, při němž již zařízení není schopno bezpečně a spolehlivě dodávat výstupy do sítě, soustavy, tepelného akumulátoru nebo průmyslové lokality, a má se za to, že se provoz daného zařízení ukončuje.
Článek 3
Obecná pravidla pro určení doby uvádění do provozu a ukončování provozu
Pro určení konce doby uvádění do provozu a začátku ukončování provozu se použijí tato pravidla:
1)
kritéria nebo parametry použité pro určení doby uvádění do provozu a ukončování provozu jsou transparentní a externě ověřitelné;
2)
určení doby uvádění do provozu a ukončování provozu musí vycházet z podmínek umožňujících stabilní výrobní proces, při němž je chráněno zdraví a zaručena bezpečnost;
3)
doby, během nichž je spalovací zařízení po uvedení do provozu provozováno s dodávkami paliva stabilně a bezpečně, ovšem bez výdeje tepla nebo elektřiny či mechanické energie, nesmí být zahrnuty do doby uvádění do provozu nebo ukončování provozu.
Článek 4
Určení doby uvádění do provozu a ukončování provozu v rámci povolení
1. Pro účely určení doby uvádění do provozu a ukončování provozu v rámci povolení pro zařízení sestávající ze spalovacího zařízení zahrnují opatření uvedená v čl. 14 odst. 1 písm. f) směrnice 2010/75/EU:
a)
alespoň jednu z těchto náležitostí:
i)
koncový bod doby uvádění do provozu a počáteční bod doby ukončování provozu vyjádřené jako prahové hodnoty zatížení, a to v souladu s články 6, 7 a 8 a vzhledem k tomu, že minimální zatížení při ukončování provozu v zájmu stabilní výroby může být nižší než minimální zatížení při uvádění do provozu v zájmu stabilní výroby, neboť spalovací zařízení může být provozováno stabilně při nižším zatížení, jakmile dosáhlo dostatečné teploty v návaznosti na dobu provozu,
ii)
samostatné procesy nebo prahové hodnoty pro provozní parametry, jež jsou spojené s koncem doby uvádění do provozu a se začátkem doby ukončování provozu a které jsou jasné, snadno monitorovatelné a poplatné použité technologii; jak je uvedeno v článku 9;
b)
opatření, která zajistí, aby byla doba uvádění do provozu a ukončování provozu co nejkratší;
c)
opatření, která zajistí, aby byla uvedena do provozu všechna zařízení na snižování emisí, jakmile je to technicky možné.
Pro účely prvního pododstavce se zohlední technické a provozní vlastnosti spalovacího zařízení a jeho jednotek a technické požadavky na fungování zavedených technik ke snižování emisí.
2. Pokud dojde ke změně jakýchkoli aspektů týkajících se zařízení, které ovlivňují dobu uvádění do provozu a ukončování provozu, včetně instalovaného zařízení, druhu paliva, úlohy zařízení v systému a zavedených technik ke snižování emisí, musí příslušný orgán přezkoumat a v případě nutnosti aktualizovat podmínky povolení vztahující se k době uvádění do provozu a ukončování provozu.
Článek 5
Určení doby uvádění spalovacích zařízení sestávajících ze dvou nebo více jednotek do provozu a ukončování jejich provozu
1. Pro účely výpočtu průměrných hodnot emisí stanovených v příloze V části 4 bodě 1 směrnice 2010/75/EU se pro určení doby uvádění spalovacích zařízení sestávajících ze dvou nebo více jednotek do provozu a ukončování jejich provozu použijí tato pravidla:
a)
hodnoty naměřené během doby uvádění první jednotky do provozu a během doby ukončování provozu poslední spalovací jednotky se neberou v úvahu;
b)
hodnoty určené během dalších dob uvádění jednotlivých jednotek do provozu a ukončování jejich provozu se neberou v úvahu, pouze pokud jsou naměřeny, nebo není-li měření technicky ani ekonomicky proveditelné, spočítány odděleně pro každou příslušnou jednotku.
2. Pro účely čl. 3 bodu 27 směrnice 2010/75/EU je doba uvádění spalovacích zařízení sestávajících ze dvou nebo více jednotek do provozu a ukončování jejich provozu tvořena pouze dobou uvádění první spalovací jednotky do provozu a ukončování provozu poslední spalovací jednotky.
Pro spalovací zařízení, u nichž je podle přílohy V části 1 bodů 2, 4 a 6 směrnice 2010/75/EU pro část spalovacího zařízení, která vypouští odpadní plyny jedním či více samostatnými průduchy v rámci společného komína, povoleno použít mezní hodnotu emisí, se může doba uvádění do provozu a ukončování provozu určit samostatně pro každou z uvedených částí spalovacího zařízení. Doba uvádění části zařízení do provozu a ukončování jejího provozu pak sestává z doby uvádění první spalovací jednotky do provozu v dané části zařízení a doby ukončování provozu poslední spalovací jednotky v dané části zařízení.
Článek 6
Určení doby uvádění spalovacích zařízení pro výrobu elektřiny nebo spalovacích zařízení dodávajících energii pro mechanický pohon do provozu a ukončování jejich provozu prostřednictvím prahových hodnot zatížení
1. U spalovacích zařízení pro výrobu elektřiny a u spalovacích zařízení pro mechanický pohon se má za to, že doba uvádění do provozu končí v okamžiku, kdy zařízení dosáhne minimálního zatížení při uvádění do provozu v zájmu stabilní výroby.
2. Má se za to, že doba ukončování provozu začíná zahájením ukončení dodávek paliva poté, co bylo dosaženo bodu minimálního zatížení při ukončování provozu v zájmu stabilní výroby, od něhož již není vyrobená elektřina k dispozici pro soustavu nebo vyrobená mechanická energie se již nevyužije pro mechanické zatížení.
3. Prahové hodnoty zatížení, které by se měly použít k určení konce doby uvádění spalovacích zařízení pro výrobu elektřiny do provozu a začátku doby ukončování jejich provozu a jež mají být zahrnuty do povolení pro tato zařízení, jsou pevně stanoveným procentem jmenovitého elektrického výkonu spalovacího zařízení.
4. Prahové hodnoty zatížení, které se mají použít k určení konce doby uvádění spalovacích zařízení pro mechanický pohon do provozu a začátku doby ukončování jejich provozu a jež mají být zahrnuty do povolení pro tato zařízení, jsou pevně stanoveným procentem mechanického energetického výkonu spalovacího zařízení.
Článek 7
Určení doby uvádění spalovacích zařízení pro výrobu tepla do provozu a ukončování provozu prostřednictvím prahových hodnot zatížení
1. U spalovacích zařízení pro výrobu tepla se má za to, že doba uvádění do provozu končí v okamžiku, kdy zařízení dosáhne minimálního zatížení při uvádění do provozu v zájmu stabilní výroby a teplo lze bezpečně a spolehlivě dodávat do distribuční sítě, tepelného akumulátoru nebo ho lze využít přímo v místní průmyslové lokalitě.
2. Má se za to, že doba ukončování provozu začíná poté, co bylo dosaženo minimálního zatížení při ukončování provozu v zájmu stabilní výroby, kdy již teplo nelze bezpečně a spolehlivě dodávat do sítě ani ho nelze využít přímo v místní průmyslové lokalitě.
3. Prahové hodnoty zatížení, které se mají použít k určení konce doby uvádění spalovacích zařízení pro výrobu tepla do provozu a začátku doby ukončování jejich provozu a jež mají být zahrnuty do povolení pro tato zařízení, jsou pevně stanoveným procentem jmenovitého tepelného výkonu spalovacího zařízení.
4. Doby, ve kterých zařízení pro výrobu tepla vyhřívají akumulátor nebo akumulační nádrž bez výdeje tepla, se považují za provozní hodiny, a nikoli za dobu uvádění do provozu nebo ukončování provozu.
Článek 8
Určení doby uvádění spalovacích zařízení pro výrobu tepla a elektřiny do provozu a ukončování jejich provozu prostřednictvím prahových hodnot zatížení
U spalovacích zařízení pro výrobu elektřiny a tepla se doba uvádění do provozu a ukončování provozu určí podle článků 6 a 7, přičemž se zohlední jak vyrobená elektřina, tak teplo.
Článek 9
Určení doby uvádění do provozu a ukončování provozu prostřednictvím provozních parametrů nebo samostatných procesů
Pro určení minimálního zatížení při uvádění do provozu a minimálního zatížení při ukončování provozu v zájmu stabilní výroby se vymezí alespoň tři kritéria, přičemž konce doby uvádění do provozu a začátku doby ukončování provozu bude dosaženo, pokud byla splněna alespoň dvě kritéria.
Tato kritéria se vyberou:
1.
ze samostatných procesů uvedených v příloze nebo rovnocenných procesů, které vyhovují technické charakteristice zařízení;
2.
z prahových hodnot pro provozní parametry uvedené v příloze nebo rovnocenné provozní parametry, které vyhovují technické charakteristice zařízení.
Článek 10
Toto rozhodnutí je určeno členským státům.
V Bruselu dne 7. května 2012.
DECYZJA WYKONAWCZA KOMISJI
z dnia 7 maja 2012 r.
dotycząca określania okresów rozruchu i wyłączenia do celów dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/75/UE w sprawie emisji przemysłowych
(notyfikowana jako dokument nr C(2012) 2948)
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
(2012/249/UE)
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/75/UE z dnia 24 listopada 2010 r. w sprawie emisji przemysłowych (zintegrowane zapobieganie zanieczyszczeniom i ich kontrola) (1), w szczególności jej art. 41 akapit pierwszy lit. a),
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
Dyrektywa 2010/75/UE nie określa okresów rozruchu i wyłączenia, chociaż szereg przepisów tej dyrektywy zawiera do nich odniesienia.
(2)
W odniesieniu do instalacji spalania objętych rozdziałem III dyrektywy 2010/75/UE określenie okresów rozruchu i wyłączenia jest niezbędne do dokonania oceny zgodności z dopuszczalnymi wielkościami emisji ustalonymi w załączniku V do dyrektywy 2010/75/UE, z uwzględnieniem części 4 tego załącznika, jak również do określenia liczby godzin pracy obiektów energetycznego spalania, w przypadku gdy jest to istotne dla wykonania tej dyrektywy.
(3)
W art. 14 ust. 1 lit. f) dyrektywy 2010/75/UE określono wymóg, aby pozwolenie obejmowało środki odnoszące się do warunków innych niż normalne warunki eksploatacji, takich jak rozruch i wyłączenie. Zgodnie z art. 6 dyrektywy 2010/75/UE środki te mogą zostać zawarte w ogólnych wiążących zasadach.
(4)
Stężenie emisji z obiektów energetycznego spalania w okresach rozruchu i wyłączenia jest zasadniczo zwiększone w porównaniu z normalnymi warunkami eksploatacji. W świetle celu dyrektywy 2010/75/UE zakładającego zapobieganie emisjom, okresy te powinny być możliwie jak najkrótsze.
(5)
Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią komitetu utworzonego na mocy art. 75 dyrektywy 2010/75/UE,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
Przedmiot i zakres
Niniejsza decyzja ustanawia przepisy dotyczące określania okresów rozruchu i wyłączenia, o których mowa w art. 3 pkt 27 oraz w części 4 pkt 1 załącznika V do dyrektywy 2010/75/UE.
Niniejsza decyzja ma zastosowanie do obiektów energetycznego spalania objętych rozdziałem III dyrektywy 2010/75/UE.
Artykuł 2
Definicje
Do celów niniejszej decyzji stosuje się następujące definicje:
1)
„minimalne obciążenie rozruchu dla stabilnego wytwarzania” oznacza minimalne obciążenie zgodne z działaniem obiektu energetycznego spalania pracującego w trybie ustalonym po dokonaniu rozruchu, w następstwie którego obiekt jest w stanie bezpiecznie i niezawodnie dostarczać swoją produkcję do sieci, akumulatora ciepła lub na teren przemysłowy;
2)
„minimalne obciążenie wyłączenia dla stabilnego wytwarzania” oznacza minimalne obciążenie, przy którym obiekt nie może już bezpiecznie i niezawodnie dostarczać swojej produkcji do sieci, akumulatora ciepła lub na teren przemysłowy i jest uznawany za będący w trakcie wyłączania.
Artykuł 3
Ogólne zasady określania okresów rozruchu i wyłączenia
Na potrzeby określenia końca okresu rozruchu oraz początku okresu wyłączenia zastosowanie mają następujące zasady:
1)
kryteria i parametry stosowane do określenia okresów rozruchu i wyłączenia są przejrzyste i zewnętrznie weryfikowalne;
2)
określenie okresów rozruchu i wyłączenia jest oparte na warunkach umożliwiających realizację procesu stabilnego wytwarzania z uwzględnieniem ochrony zdrowia i bezpieczeństwa;
3)
okresów, podczas których obiekt energetycznego spalania, po rozruchu, działa w sposób stabilny i bezpieczny przy zaopatrzeniu w paliwo, ale bez przesyłu energii cieplnej, elektrycznej lub mechanicznej, nie wlicza się do okresów rozruchu lub wyłączenia.
Artykuł 4
Określanie okresów rozruchu i wyłączenia w pozwoleniu
1. Do celów określenia okresów rozruchu i wyłączenia w pozwoleniu dla instalacji obejmującej obiekt energetycznego spalania, środki, o których mowa w art. 14 ust. 1 lit. f) dyrektywy 2010/75/UE, zawierają:
a)
co najmniej jedną z następujących informacji:
(i)
punkt końcowy okresu rozruchu oraz punkt początkowy okresu wyłączenia wyrażone jako wartości progowe obciążenia, zgodnie z art. 6, 7 i 8 oraz z uwzględnieniem faktu, iż minimalne obciążenie wyłączenia dla stabilnego wytwarzania może być niższe niż minimalne obciążenie rozruchu dla stabilnego wytwarzania, ponieważ obiekt energetycznego spalania może być w stanie działać stabilnie przy mniejszym obciążeniu po osiągnięciu wystarczającej temperatury po pewnym okresie eksploatacji;
(ii)
specyficzne procesy lub wartości progowe dla parametrów operacyjnych, które są powiązane z końcem okresu rozruchu i początkiem okresu wyłączenia i które są jasne, łatwe do monitorowania i dostosowane do wykorzystywanej technologii, zgodnie z art. 9;
b)
środki zapewniające zminimalizowanie okresów rozruchu i wyłączenia na tyle, na ile jest to możliwe;
c)
środki zapewniające uruchomienie wszystkich urządzeń służących redukcji emisji tak szybko, jak jest to możliwe pod względem technicznym.
Na potrzeby akapitu pierwszego uwzględnia się charakterystykę techniczną i operacyjną obiektu energetycznego spalania i jego jednostek oraz wymogi techniczne niezbędne do działania zainstalowanych technologii redukcji emisji.
2. W przypadku zmiany dotyczącej jakichkolwiek aspektów odnoszących się do obiektu, które mają wpływ na okresy rozruchu i wyłączenia, w tym zainstalowanych urządzeń, rodzaju paliwa, roli obiektu w systemie oraz zainstalowanych technologii redukcji emisji, warunki pozwolenia dotyczące okresów rozruchu i wyłączenia poddaje się ponownemu rozpatrzeniu oraz, w razie konieczności, aktualizacji przez właściwy organ.
Artykuł 5
Określanie okresów rozruchu i wyłączenia dla obiektów energetycznego spalania składających się z dwóch lub więcej jednostek
1. Do celów wyliczenia średnich wartości emisji przewidzianych w części 4 pkt 1 załącznika V do dyrektywy 2010/75/UE stosuje się następujące zasady na potrzeby określenia okresów rozruchu i wyłączenia obiektów energetycznego spalania składających się z dwóch lub więcej jednostek:
a)
wartości zmierzone w okresie rozruchu pierwszej jednostki poddawanej rozruchowi oraz w okresie wyłączenia ostatniej wyłączanej jednostki spalania nie są brane pod uwagę;
b)
wartości określone podczas innych okresów rozruchu i wyłączenia poszczególnych jednostek nie są brane pod uwagę tylko w przypadku, gdy są mierzone osobno dla każdej danej jednostki lub - gdy pomiar nie jest możliwy ze względów technicznych lub ekonomicznych - mierzone osobno dla każdej danej jednostki.
2. Do celów art. 3 pkt 27 dyrektywy 2010/75/UE okresy rozruchu i wyłączenia obiektów energetycznego spalania składających się z dwóch lub więcej jednostek obejmują wyłącznie okres rozruchu pierwszej jednostki spalania oraz okres wyłączenia ostatniej wyłączanej jednostki spalania.
W odniesieniu do obiektów energetycznego spalania, w przypadku których część 1 pkt 2, 4 i 6 załącznika V do dyrektywy 2010/75/UE zezwala na stosowanie dopuszczalnej wielkości emisji wobec części obiektu odprowadzającej gazy odlotowe jednym lub więcej niż jednym osobnym przewodem wspólnego komina, okresy rozruchu i wyłączenia mogą być określane oddzielnie dla każdej z tych części obiektu energetycznego spalania. Okresy rozruchu i wyłączenia części obiektu obejmują wówczas okres rozruchu jednostki spalania, której rozruch jest przeprowadzany jako pierwszy w tej części obiektu, oraz okres wyłączenia jednostki spalania, która jest wyłączana jako ostatnia w tej części obiektu.
Artykuł 6
Określanie okresów rozruchu i wyłączenia dla obiektów energetycznego spalania, wytwarzających energię elektryczną lub energię mechaniczną z zastosowaniem wartości progowych obciążenia
1. W przypadku obiektów energetycznego spalania wytwarzających energię elektryczną lub energię mechaniczną za koniec okres rozruchu uznaje się moment, w którym obiekt osiąga minimalne obciążenie rozruchu dla stabilnego wytwarzania.
2. Za początek okresu wyłączenia uznaje się moment zakończenia dostarczania paliwa po osiągnięciu punktu minimalnego obciążenia wyłączenia dla stabilnego wytwarzania, od którego wytwarzana energia elektryczna nie jest już dostępna dla sieci lub od którego wytwarzana energia mechaniczna przestaje być użyteczna dla obciążenia mechanicznego.
3. Wartości progowe obciążenia, jakie mają być stosowane do określenia końca okresu rozruchu oraz początku okresu wyłączenia dla obiektów energetycznego spalania wytwarzających energię elektryczną i jakie mają zostać uwzględnione w pozwoleniu dla obiektu, odpowiadają ustalonemu odsetkowi nominalnej mocy elektrycznej obiektu energetycznego spalania.
4. Wartości progowe obciążenia, jakie mają być stosowane do określenia końca okresu rozruchu oraz początku okresu wyłączenia dla obiektów energetycznego spalania wytwarzających energię mechaniczną i jakie mają zostać uwzględnione w pozwoleniu dla obiektu, odpowiadają ustalonemu odsetkowi mocy mechanicznej obiektu energetycznego spalania.
Artykuł 7
Określanie okresów rozruchu i wyłączenia dla obiektów energetycznego spalania wytwarzających energię cieplną z zastosowaniem wartości progowych obciążenia
1. W przypadku obiektów energetycznego spalania wytwarzających energię cieplną za koniec okresu rozruchu uznaje się moment, w którym obiekt osiąga minimalne obciążenie rozruchu dla stabilnego wytwarzania, a wytworzona energia cieplna może być bezpiecznie i niezawodnie dostarczana do sieci dystrybucji, akumulatora ciepła lub wykorzystywana bezpośrednio na lokalnym terenie przemysłowym.
2. Za początek okresu wyłączenia uznaje się osiągnięcie minimalnego obciążenia wyłączenia dla stabilnego wytwarzania, gdy energia cieplna nie może już być bezpiecznie i niezawodnie dostarczana do sieci lub wykorzystywana bezpośrednio na lokalnym terenie przemysłowym.
3. Wartości progowe obciążenia, jakie mają być stosowane do określenia końca okresu rozruchu oraz początku okresu wyłączenia dla obiektów energetycznego spalania wytwarzających energię cieplną i jakie mają zostać uwzględnione w pozwoleniu dla obiektu, odpowiadają ustalonemu odsetkowi nominalnej wydajności cieplnej obiektu energetycznego spalania.
4. Okresy, w których obiekty wytwarzające energię cieplną ogrzewają akumulator lub zasobnik ciepła bez przesyłu energii cieplnej, uznaje się za godziny pracy, a nie za okresy rozruchu lub wyłączenia.
Artykuł 8
Określanie okresów rozruchu i wyłączenia dla obiektów energetycznego spalania wytwarzających energię cieplną i elektryczną z zastosowaniem wartości progowych obciążenia
W przypadku obiektów energetycznego spalania wytwarzających energię cieplną i energię elektryczną okresy rozruchu i wyłączenia określa się zgodnie z art. 6 i 7, biorąc pod uwagę zarówno wytworzoną energią elektryczną, jak i wytworzoną energię cieplną.
Artykuł 9
Określanie okresów rozruchu i wyłączenia z zastosowaniem parametrów operacyjnych lub specyficznych procesów
Do celów określenia minimalnego obciążenia rozruchu i minimalnego obciążenia wyłączenia dla stabilnego wytwarzania ustala się co najmniej trzy kryteria, przy czym koniec okresu rozruchu lub początek okresu wyłączenia następuje po spełnieniu co najmniej dwóch kryteriów.
Wyboru kryteriów dokonuje się spośród:
1)
specyficznych procesów określonych w załączniku lub równoważnych procesów odpowiadających charakterystyce technicznej obiektu;
2)
wartości progowych dla parametrów operacyjnych określonych w załączniku lub równoważnych parametrów operacyjnych odpowiadających charakterystyce technicznej obiektu.
Artykuł 10
Niniejsza decyzja skierowana jest do państw członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 7 maja 2012 r.