NAŘÍZENÍ KOMISE (EU) č. 234/2010
ze dne 19. března 2010,
kterým se stanoví některá prováděcí pravidla k nařízení Rady (ES) č. 1234/2007, pokud jde o poskytování vývozních náhrad pro obiloviny, jakož i opatření, která je třeba přijmout v případě narušení trhu s obilovinami
(kodifikované znění)
EVROPSKÁ KOMISE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie,
s ohledem na nařízení Rady (ES) č. 1234/2007 ze dne 22. října 2007, kterým se stanoví společná organizace zemědělských trhů a zvláštní ustanovení pro některé zemědělské produkty (jednotné nařízení o společné organizaci trhů) (1), a zejména na články 170 a 187 ve spojení s článkem 4 uvedeného nařízení,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Nařízení Komise (ES) č. 1501/95 ze dne 29. června 1995, kterým se stanoví některá prováděcí pravidla k nařízení Rady (EHS) č. 1766/92, pokud jde o poskytování vývozních náhrad pro obiloviny, jakož i opatření, která je třeba přijmout v případě narušení trhu s obilovinami (2), bylo několikrát podstatně změněno (3). Z důvodu srozumitelnosti a přehlednosti by mělo být uvedené nařízení kodifikováno.
(2)
Pro některé produkty, které jsou předmětem společné organizace zemědělských trhů, musí být stanoveny vývozní náhrady, opravné částky a vývozní dávky jako zvláštní opatření v případě narušení trhu, jež jsou v souladu s některými kritérii umožňujícími pokrýt rozdíl mezi kurzy a cenami takových produktů v Unii a na světovém trhu.
(3)
Na základě nerovnosti cen, za něž jsou obiloviny na světovém trhu nabízeny různými vyvážejícími státy, by měla být pozornost věnována zejména rozdílným nákladům spojeným s umístěním na trh a náhrada by měla být stanovena s ohledem na rozdíl mezi reprezentativními cenami v Unii a nejvýhodnějšími kurzy a cenami na světovém trhu.
(4)
Aby bylo možné vyvážet mouku, krupici, krupičku a slad, patří mezi faktory, jež je nutno při stanovení náhrady zohlednit, ceny základních obilovin, jejich množství nezbytné pro výrobu dotčených produktů a hodnota vedlejších produktů na straně jedné a na straně druhé možnosti a podmínky, při nichž lze tyto produkty prodat na světovém trhu.
(5)
Režim opravných částek, které jsou uvedeny v čl. 164 odst. 4 nařízení (ES) č. 1234/2007, by měl umožnit rozlišování podle místa určení vyvážených produktů.
(6)
V zájmu efektivní správy fondů Unie a s ohledem na vývozní možnosti dotčených produktů by mělo být přijato ustanovení, na základě kterého by bylo možno prostřednictvím nabídkového řízení pro dané množství stanovit vývozní náhrady a dávky pro produkty uvedené v části I písmenech a), b) a c) přílohy I nařízení (ES) č. 1234/2007.
(7)
Aby se zajistilo rovné zacházení pro všechny zájemce v rámci Unie, musí být nabídková řízení organizována na základě jednotných zásad. Proto musí být zveřejněno rozhodnutí o zahájení nabídkových řízení společně s oznámením o nabídkovém řízení v Úředním věstníku Evropské unie.
(8)
Nabídky musí obsahovat údaje potřebné pro jejich vyhodnocení a současně vyžadují i určité formální závazky.
(9)
Měla by být stanovena maximální vývozní náhrada nebo minimální vývozní dávka. Tento postup zajišťuje přidělení všech dotčených množství.
(10)
Na trhu může dojít k situacím, při nichž hospodářské aspekty zamýšlených vývozů způsobí, že namísto toho, aby byla stanovena vývozní náhrada nebo dávka, nebudou přijata žádná další opatření týkající se obdržených nabídek.
(11)
Nabídková jistota by měla zaručit, aby byla vyvážená množství vyvezena v souladu s licencí udělenou na základě nabídkového řízení. Tento závazek může být splněn pouze v případě, že jsou podané nabídky k řízení zachovány. V souladu s tím nabídková jistota v případě stažení nabídky k řízení propadne.
(12)
Musí být stanovena prováděcí pravidla, aby bylo zajištěno, že je účastníkům nabídkového řízení oznámen jeho výsledek a že jsou uděleny licence potřebné pro vývoz přidělených množství.
(13)
Za účelem stanovení vývozních náhrad pro produkty uvedené v části I písmenech a), b) a c) přílohy I nařízení (ES) č. 1234/2007, a aby se zamezilo zavádění kontrol za účelem zjišťování sebemenších odchylek v množství použitých základních materiálů, jež výrazně neovlivňují jakost produktu, by měla být schválena standardní metoda hodnocení. Analýza obsahu popela zpracovaných produktů se ukázala jako nejefektivnější technický prostředek pro hodnocení množství základních obilovin. Tato analýza by měla být prováděna stejným postupem v rámci celé Unie.
(14)
Poskytování vývozních náhrad pro obiloviny dovážené ze třetích zemí a zpětně vyvážené do třetích zemí se nejeví jako odůvodněné. Proto by měly být náhrady poskytovány pouze pro produkty Unie.
(15)
Nařízení Komise (ES) č. 612/2009 ze dne 7. července 2009, kterým se stanoví společná prováděcí pravidla k režimu vývozních náhrad pro zemědělské produkty (4), vyžaduje, aby v případech rozlišení sazby náhrady podle místa určení byla platba náhrady podmíněna zejména předložením důkazu, že byl produkt v nezměněném stavu vyvezen do třetí země nebo do jedné ze třetích zemí, pro něž se náhrada uplatňuje. Pokud jde o obiloviny, jediná náhrada, která je nižší než náhrada použitelná pro vývozy do třetích zemí jako celku, je náhrada pro vývozy do Švýcarska a Lichtenštejnska. Aby většina vývozů z Unie nebyla zdržována požadováním důkazu o dosažení místa určení, je třeba najít jiné prostředky, jimiž se ověří, že produkty, pro které je vyplácena náhrada použitelná pro všechny třetí země, nebyly do výše uvedených zemí vyvezeny. Proto by mělo být upuštěno od nutnosti předložení důkazu o dosažení místa určení, pokud je vývoz uskutečněn po moři. Osvědčení vypracovaná příslušnými orgány členských států, která dokládají, že produkty opustily celní území Unie po naložení na plavidlo vhodné pro námořní dopravu, jsou považována za poskytnutí dostatečné záruky.
(16)
Podle článku 162 nařízení (ES) č. 1234/2007 produkty vyjmenované v uvedeném článku, vyvážené v nezměněném stavu či nikoliv, mohou být způsobilé pro vývozní náhrady, pokud splňují zvláštní podmínky uvedené v článku 167 uvedeného nařízení. Kromě toho čl. 167 odst. 7 nařízení (ES) č. 1234/2007 Komisi umožňuje stanovit další podmínky pro poskytování vývozních náhrad pro jeden nebo více produktů. Tyto podmínky byly stanoveny nařízeními Rady o společné organizaci trhů v odvětvích uvedených v čl. 162 odst. 1 nařízení (ES) č. 1234/2007. Protože byla tato nařízení zrušena, měla by být přijata horizontální ustanovení.
(17)
Horizontální ustanovení již existují v nařízení (ES) č. 612/2009. Je proto třeba uvedené nařízení upravit s cílem stanovit podmínky uvedené v čl. 167 odst. 7 nařízení (ES) č. 1234/2007 a zrušit tyto podmínky v tomto nařízení.
(18)
V článku 187 nařízení (ES) č. 1234/2007 je uvedeno, že mohou být přijata nezbytná opatření v případech, kdy kurzy nebo ceny na světovém trhu s jedním nebo více produkty uvedenými v části I přílohy I uvedeného nařízení dosáhnou úrovně, která narušuje nebo může narušit dostupnost zásob na trhu Unie, a je pravděpodobné, že tato situace bude pokračovat nebo se zhoršovat. Proto musí být zajištěny dostatečné dodávky obilovin. Za tím účelem by se měly zejména vybírat vývozní dávky a udělování vývozních licencí by mělo být částečně nebo zcela zastaveno.
(19)
Nekomerční povaha opatření potravinové pomoci Unie a vnitrostátní potravinové pomoci podle mezinárodních dohod nebo jiných doplňkových programů, jakož i dalších opatření Unie spojených s bezplatným zásobováním, vylučuje vývozy za těmito účely z použití vývozní dávky použitelné pro obchodní vývozy v případě narušení trhu s obilovinami.
(20)
Protože situace uvedená v článku 187 nařízení (ES) č. 1234/2007 může nastat poměrně rychle, musí být Komise schopna kdykoli zastavit udělování vývozních licencí.
(21)
Opatření tohoto nařízení jsou v souladu se stanoviskem Řídícího výboru pro společnou organizaci zemědělských trhů,
PŘIJALA TOTO NAŘÍZENÍ:
Článek 1
Vývozní náhrady, vývozní dávky uvedené v čl. 15 písm. a) tohoto nařízení a opravné částky uvedené v čl. 164 odst. 4 nařízení (ES) č. 1234/2007 se stanoví v případě produktů uvedených v části I písmenech a), b) a c) přílohy I uvedeného nařízení zejména s ohledem na tyto skutečnosti:
a)
ceny účtované na reprezentativních trzích Unie, jejich vývoj a kurzy na trzích třetích zemí;
b)
marketingové náklady a nejvýhodnější náklady na dopravu z reprezentativních trhů Unie do přístavu nebo do jiného místa vývozu a náklady spojené s umístěním na světový trh;
c)
v případě zpracovaných produktů množství obilí, jehož je třeba na jejich výrobu;
d)
možnosti a podmínky prodeje příslušných produktů na světovém trhu;
e)
nutnost zabránit narušení trhu Unie;
f)
hospodářské aspekty zamýšlených vývozů;
g)
množstevní a rozpočtová omezení, která vyplývají z dohod uzavřených podle článku 218 Smlouvy.
Článek 2
Ustanovení čl. 166 prvního pododstavce nařízení (ES) č. 1234/2007 se použije, zcela nebo částečně, pro všechny produkty uvedené v části I písmenech c) a d) přílohy I uvedeného nařízení a pro produkty uvedené v části I přílohy I uvedeného nařízení, které jsou vyváženy ve formě zboží uvedeného v části I přílohy XX uvedeného nařízení.
Ustanovení čl. 164 odst. 4 nařízení (ES) č. 1234/2007 se použije pro trh s obilovinami a pro produkty vyvážené ve formě zboží uvedeného v příloze XX uvedeného nařízení.
Článek 3
Opravné částky se mohou lišit podle místa určení.
Článek 4
1. Vývozní náhrady pro produkty uvedené v části I písmenech a), b) a c) přílohy I nařízení (ES) č. 1234/2007 a vývozní dávky uvedené v čl. 15 písm. a) tohoto nařízení mohou být stanoveny nabídkovým řízením.
Podmínky nabídkového řízení musí zaručovat rovnost přístupu pro všechny osoby usazené na území Unie.
Nabídková řízení se týkají vývozních náhrad nebo vývozních dávek.
2. Rozhodnutí o zahájení nabídkového řízení se přijme postupem uvedeným v článku 195 nařízení (ES) č. 1234/2007.
3. S rozhodnutím o zahájení nabídkového řízení musí být zveřejněno také oznámení o nabídkovém řízení vypracované Komisí, ve kterém jsou uvedeny zejména data, ke kterým mohou být podány soutěžní nabídky, a příslušné orgány členských států, jimž mají být tyto nabídky zasílány.
4. Rozhodnutí o zahájení nabídkového řízení a oznámení musí být vyhlášeno v Úředním věstníku Evropské unie.
Mezi vyhlášením rozhodnutí o zahájení nabídkového řízení a prvním datem pro předložení nabídek musí uplynout alespoň pět dní.
Článek 5
1. Zájemci předloží soutěžní nabídky písemně nebo jakýmkoliv písemným telekomunikačním prostředkem příslušnému orgánu dotčeného členského státu.
2. Nabídky do nabídkového řízení musí obsahovat
a)
odkaz na příslušné nabídkové řízení;
b)
název a adresu účastníka nabídkového řízení;
c)
druh a množství produktu, který má být vyvážen;
d)
vývozní náhradu za tunu nebo vývozní dávku za tunu, vyjádřené v eurech.
3. Nabídka je platná pouze tehdy, jestliže
a)
je před uplynutím termínu pro podání nabídek prokázáno, že účastník nabídkového řízení složil nabídkovou jistotu;
b)
je k ní připojen písemný závazek, že účastník podá pro přidělená množství do dvou dnů od obdržení oznámení o výběru nabídky podle čl. 7 odst. 3 žádost o vývozní licenci nebo případně žádost o vývozní licenci s předběžným stanovením vývozní dávky, jejíž výše odpovídá částce uvedené v předložené nabídce;
c)
neobsahuje žádné jiné podmínky než ty, které jsou uvedeny v oznámení o nabídkovém řízení.
4. Podanou nabídku nelze vzít zpět.
Článek 6
Posouzení došlých nabídek provádějí příslušné orgány členských států. Posouzení je neveřejné. Osoby, které se posouzení nabídek účastní, mají povinnost mlčenlivosti.
Nabídky jsou bez odkladu sděleny Komisi, aniž jsou uvedena jména účastníků nabídkového řízení.
Článek 7
1. Na základě sdělených nabídek Komise postupem uvedeným v článku 195 nařízení (ES) č. 1234/2007 stanoví maximální vývozní náhradu nebo minimální vývozní dávku nebo rozhodne, že žádné kroky ohledně obdržených nabídek nepodnikne.
2. Pokud je stanovena maximální vývozní náhrada, budou vybráni účastníci, jejichž nabídky jsou stejné nebo nižší, než je maximální náhrada, a účastníci, jejichž nabídky se týkají vývozní dávky.
Pokud je stanovena minimální vývozní dávka, budou vybráni účastníci, jejichž nabídky jsou stejné nebo vyšší, než je minimální dávka.
3. Po rozhodnutí Komise příslušné orgány dotčených členských států písemně sdělí všem účastníkům řízení výsledky jejich účasti v nabídkovém řízení.
Článek 8
1. Vývozní licence budou úspěšným účastníkům nabídkového řízení vydávány s ohledem na množství zařazená do nabídkového řízení, poté co příslušné orgány členských států obdrží jejich žádosti o vývozní licence.
2. V příslušném políčku žádostí o licenci a licencí samotných musí být uvedeno místo určení specifikované v nařízení, jímž se nabídkové řízení zahajuje. Licence zavazuje k vývozu do tohoto místa určení.
Článek 9
Nabídková jistota se uvolní:
a)
pokud nejsou nabídky přijaty;
b)
pokud úspěšný účastník prokázal, že jistota uvedená v článku 12 nařízení Komise (ES) č. 1342/2003 (5) byla složena.
Pokud není splněn závazek uvedený v čl. 5 odst. 3 písm. b) tohoto nařízení, nabídková jistota, s výjimkou případu vyšší moci, propadne.
Článek 10
Vývozní náhrady pro produkty uvedené v části I písmenech a), b) a c) přílohy I nařízení (ES) č. 1234/2007 se stanoví alespoň jednou měsíčně.
Článek 11
1. Vývozní náhrady pro pšeničnou mouku, mouku ze soureže, žitnou mouku, krupici a krupičku z pšenice a pro slad se stanoví s ohledem na množství základních obilovin, jehož je třeba pro výrobu 1 000 kg dotčeného produktu. Zpracovatelské koeficienty vyjadřující poměr mezi množstvím základního produktu a množstvím produktu obsaženého ve zpracovaném produktu jsou uvedeny v příloze I tohoto nařízení.
2. Obsah popela z mouky se stanoví analytickou metodou podle přílohy II.
Článek 12
Odchylně od článku 17 nařízení (ES) č. 612/2009 se nevyžaduje důkaz o splnění dovozních celních formalit, mají-li být vyplaceny náhrady stanovené v rámci nabídkového řízení pro náhrady pro vývozy do všech třetích zemí, pokud provozovatel poskytne důkaz o tom, že množství nejméně 1 500 tun produktu z obilovin opustilo celní prostor Unie na plavidle vhodném pro námořní dopravu.
Tento důkaz se poskytne připojením jednoho z údajů uvedených v příloze III, ověřeného příslušným orgánem, na kontrolní kopii podle článku 8 nařízení (ES) č. 612/2009, na vývozním celním prohlášení uvedeném v článku 787 nařízení Komise (EHS) č. 2454/93 (6) nebo na vnitrostátním dokladu potvrzujícím, že zboží opustilo celní území Unie.
Článek 13
Pokud provozovatel předloží důkaz o splnění celních formalit pro propuštění zboží ke spotřebě ve Švýcarsku nebo v Lichtenštejnsku, musí být výše vývozní náhrady poskytované pro vývoz do „všech třetích zemí“, která je stanovena na základě nabídkového řízení, snížena o rozdíl mezi výší této částky a výší vývozní náhrady, která je platná pro výše uvedená místa určení v den nabídkového řízení.
Článek 14
Jsou-li podmínky stanovené v článku 187 nařízení (ES) č. 1234/2007 splněny s ohledem na jeden nebo více produktů, mohou být přijata následující opatření:
a)
lze použít vývozní dávku. Může být stanovena opravná částka. Takové dávky a opravné částky se mohou rozlišit podle místa určení;
b)
udělování vývozních licencí může být částečně nebo zcela pozastaveno;
c)
nevyřízené žádosti o vývozní licence jsou zcela nebo zčásti zamítnuty.
Vývozní dávka se však nepoužije při vývozech obilovin a produktů z obilovin za účelem provádění potravinové pomoci Unie nebo vnitrostátní potravinové pomoci podle mezinárodních dohod nebo doplňkových programů, jakož i dalších opatření Unie spojených s bezplatným zásobováním.
Článek 15
Pokud nedojde k nabídkovému řízení, je vybírána vývozní dávka platná v den, kdy byly splněny celní formality.
Na žádost příslušné strany, podanou současně se žádostí o licenci, se pro vývozy, které se mají uskutečnit v době platnosti licence, použije vývozní dávka platná v den podání žádosti o licenci.
Článek 16
Opatření uvedená v článku 15 se přijmou postupem uvedeným v článku 195 nařízení (ES) č. 1234/2007. V naléhavých případech však může tato opatření přijmout Komise.
Článek 17
Nařízení (EHS) č. 1501/95 se zrušuje.
Odkazy na zrušené nařízení se považují za odkazy na toto nařízení v souladu se srovnávací tabulkou obsaženou v příloze V.
Článek 18
Toto nařízení vstupuje v platnost dvacátým dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
V Bruselu dne 19. března 2010.
ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (UE) NR 234/2010
z dnia 19 marca 2010 r.
ustanawiające niektóre szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w sprawie przyznawania refundacji wywozowych do zbóż oraz środków podejmowanych w przypadku występowania zakłóceń na rynku zbóż
(wersja ujednolicona)
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych („rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku”) (1), w szczególności jego art. 170 i 187, w związku z jego art. 4,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1501/95 z dnia 29 czerwca 1995 r. ustanawiające niektóre szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 1766/92 w sprawie przyznawania refundacji wywozowych do zbóż oraz środków podejmowanych w przypadku występowania zakłóceń na rynku zbóż (2) zostało kilkakrotnie znacząco zmienione (3). Dla zapewnienia jasności i zrozumiałości powinno zostać ujednolicone.
(2)
Dla pewnych produktów objętych wspólną organizacją rynków rolnych refundacje wywozowe, kwoty korygujące oraz podatki wywozowe muszą być ustalane, jako środek szczególny w przypadku występowania na rynku zakłóceń, w oparciu o pewne kryteria umożliwiające pokrycie różnicy między notowaniami a cenami tych produktów w Unii i na rynku światowym.
(3)
Z uwagi na rozpiętość cen, po jakich zboża są oferowane na rynku światowym przez różne kraje wywozu, należy w szczególności uwzględnić różnice w kosztach transportu i ustalić wysokość refundacji, uwzględniając różnicę między reprezentatywnymi cenami w Unii oraz najbardziej korzystnymi notowaniami i cenami na rynku światowym.
(4)
W celu umożliwienia wywozu mąki, grubych kasz, drobnych kasz i słodu czynnikami, jakie należy uwzględnić przy refundacjach, są, z jednej strony, ceny podstawowych zbóż i ich ilości niezbędne do wytwarzania rozpatrywanych produktów oraz wartość produktów ubocznych, a z drugiej strony - możliwości i warunki sprzedaży produktów na rynku światowym.
(5)
System kwot korygujących przewidziany w art. 164 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 wymaga ich zróżnicowania w zależności od miejsca przeznaczenia wywożonych produktów.
(6)
W celu zapewnienia sprawnego zarządzania funduszami Unii i uwzględniania możliwości wywozu tych produktów należy przewidzieć możliwość ustalania refundacji oraz podatków wywozowych w odniesieniu do produktów wymienionych w załączniku I część I lit. a), b) i c) rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 w drodze przetargu dotyczącego określonej ilości.
(7)
W celu zapewnienia równego traktowania wszystkich zainteresowanych stron w Unii przetargi muszą być organizowane zgodnie z jednolitymi zasadami. W tym celu decyzje o otwarciu przetargu powinny być opublikowane razem z ogłoszeniem o przetargu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
(8)
Oferty muszą zawierać dane umożliwiające ich ocenę i muszą im towarzyszyć pewne zobowiązania formalne.
(9)
Należy ustalać maksymalną refundację wywozową lub minimalny podatek wywozowy. Procedura ta zapewnia, że wszystkie ustalone ilości zostają przydzielone.
(10)
Na rynku mogą powstawać sytuacje, w których aspekty gospodarcze przewidywanego wywozu towarów powodują raczej wstrzymanie przetargu aniżeli ustalenie refundacji wywozowej lub podatku wywozowego.
(11)
Wadium powinno zapewniać, że wywożone ilości są wywożone zgodnie z pozwoleniem wydanym w ramach zaproszenia do przetargu. Zobowiązanie to może być spełnione tylko wówczas, gdy przedłożone oferty przetargowe są podtrzymane. Wycofanie ofert pociąga za sobą utratę wadium.
(12)
Muszą zostać ustanowione szczegółowe zasady zapewniające powiadamianie oferentów o wynikach zaproszenia do przetargu oraz że niezbędne pozwolenia wydawane są dla wywozu przydzielonych ilości.
(13)
Aby ustalić refundację wywozową dla produktów wymienionych w załączniku I część I lit. a), b) i c) rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 oraz uniknąć dokonywania kontroli mających na celu wykrycie niewielkich odchyleń ilościowych w odniesieniu do produktu podstawowego, tak aby nie odbiło się to w sposób istotny na jakości produktu, należy przyjąć standardową metodę oceny. Najskuteczniejszym technicznym sposobem oszacowania podstawowej ilości zbóż okazała się analiza zawartości popiołu w produkcie. Do analizy tej powinna być stosowana taka sama procedura w całej Unii.
(14)
Nie wydaje się uzasadnione przyznawanie refundacji wywozowych do zboża przywożonego z państw trzecich i ponownie wywożonych do państw trzecich. Refundacje powinny być zatem przyznawane tylko do produktów unijnych.
(15)
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 612/2009 z dnia 7 lipca 2009 r. ustanawiające wspólne szczegółowe zasady stosowania systemu refundacji wywozowych do produktów rolnych (4) wymaga, aby w przypadku zróżnicowania stawki refundacji zgodnie z przeznaczeniem produktu wypłata kwoty należnej z tytułu refundacji wywozowej była uzależniona w szczególności od przedstawienia dowodu, że produkt został wywieziony w niezmienionym stanie do państwa trzeciego lub do jednego z państw trzecich, w odniesieniu do których ma zastosowanie refundacja. W odniesieniu do zbóż jedyną stawką refundacji niższą od stawki stosowanej w wywozie do wszystkich państw trzecich jest stawka ustalona dla produktów wywożonych do Szwajcarii i Księstwa Liechtensteinu. W celu uniknięcia utrudnień w wywozie z Unii na skutek wymogu przedstawienia dowodu, że towar dotarł do miejsca przeznaczenia, należy znaleźć inne sposoby zapewnienia, by produkty, na które wypłacono refundacje mające zastosowanie do wszystkich państw trzecich, nie zostały wywiezione do wyżej wymienionych krajów. W związku z tym należy zrezygnować z wymogu przedstawiania dowodu przybycia towaru do miejsca przeznaczenia we wszystkich przypadkach, w których wywóz miał miejsce drogą morską. Wystarczającą gwarancję stanowią zaświadczenia wystawione przez właściwe władze państw członkowskich stwierdzające, że produkty opuściły obszar celny Unii po załadowaniu ich na statek nadający się do transportu morskiego.
(16)
Zgodnie z art. 162 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 produkty wymienione w tym artykule przeznaczone do wywozu w postaci produktów przetworzonych lub bez dalszego przetworzenia kwalifikują się do refundacji wywozowych, jeśli spełniają szczegółowe warunki określone w art. 167 tego rozporządzenia. Ponadto art. 167 ust. 7 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 stanowi, że Komisja może ustanowić dalsze warunki przyznawania refundacji wywozowych w odniesieniu do jednego produktu lub większej liczby produktów. Warunki te zostały określone w rozporządzeniach Rady w sprawie wspólnej organizacji rynku w sektorach wymienionych w art. 162 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007. Ze względu na uchylenie tych przepisów należy ustanowić przepisy horyzontalne.
(17)
Przepisy horyzontalne już istnieją w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 612/2009. W związku z tym wskazane jest dostosowanie tego rozporządzenia w celu określenia warunków, o których mowa w art. 167 ust. 7 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007, oraz zniesienia tych warunków w niniejszym rozporządzeniu.
(18)
Artykuł 187 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 przewiduje, iż mogą być podejmowane konieczne środki w przypadku, jeżeli notowania lub ceny na rynku światowym dla jednego lub więcej produktów, określonych w załączniku I część I tego rozporządzenia, osiągają poziom, który zakłóca lub grozi zakłóceniem podaży na rynku Unii i sytuacja ta prawdopodobnie utrzyma się lub będzie się pogarszać. Dlatego należy zapewnić dostateczną podaż zbóż. W tym celu mogą być pobierane podatki wywozowe, a wystawianie pozwoleń na wywóz całkowicie lub częściowo zawieszane.
(19)
Z powodu niehandlowego charakteru środków unijnej i krajowej pomocy żywnościowej przewidzianej międzynarodowymi umowami lub innymi programami dodatkowymi, a także innymi środkami Unii dotyczącymi nieodpłatnych dostaw, wywóz dokonywany w tym celu jest wyłączony ze stosowania podatku wywozowego stosowanego w wywozie handlowym, w przypadku występowania zakłóceń na rynku zbóż.
(20)
Ponieważ sytuacja określona w art. 187 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 może powstawać w stosunkowo krótkich okresach czasu, Komisja musi mieć prawo do zawieszania wystawiania pozwoleń na wywóz w dowolnym momencie.
(21)
Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Wspólnej Organizacji Rynków Rolnych,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W odniesieniu do produktów określonych w załączniku I część I lit. a), b) i c) rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 refundacje wywozowe i podatki wywozowe, określone w art. 15 lit. a) niniejszego rozporządzenia, jak też kwoty korygujące, określone w art. 164 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007, są ustalane z uwzględnieniem w szczególności następujących czynników:
a)
cen płaconych na reprezentatywnych rynkach Unii oraz ich trendów i notowań na rynkach państw trzecich;
b)
kosztów wprowadzania do obrotu i najkorzystniejszych kosztów transportu między reprezentatywnymi rynkami Unii i portami lub innymi miejscami wywozu, jak również kosztów dostarczenia produktów na rynek światowy;
c)
w przypadku produktów przetworzonych, ilości zbóż wymaganych do ich wytworzenia;
d)
możliwości i zasad sprzedaży wspomnianych produktów na rynku światowym;
e)
dążenia do uniknięcia zakłóceń na rynku Unii;
f)
aspektów gospodarczych przewidywanego wywozu;
g)
ograniczeń ilościowych i budżetowych wynikających z porozumień zawartych zgodnie z art. 218 Traktatu.
Artykuł 2
Przepisy art. 166 akapit pierwszy rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 stosuje się, w całości lub w części, do wszystkich produktów określonych w załączniku I część I lit. c) i d) tego rozporządzenia i do produktów określonych w jego załączniku I część I wywożonych w postaci towarów wymienionych w jego załączniku XX część I.
Przepisy art. 164 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 stosuje się do sektora zbóż oraz do produktów wywożonych w postaci towarów wymienionych w załączniku XX tego rozporządzenia.
Artykuł 3
Kwoty korygujące mogą być zróżnicowane w zależności od miejsca przeznaczenia.
Artykuł 4
1. Refundacje wywozowe do produktów określonych w załączniku I część I lit. a), b) i c) rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 oraz podatki wywozowe przewidziane w art. 15 lit. a) niniejszego rozporządzenia mogą być ustalane w drodze przetargu.
Warunki przetargu muszą gwarantować równość dostępu wszystkim osobom prowadzącym działalność gospodarczą na terytorium Unii.
Takie zaproszenia do przetargu dotyczą refundacji wywozowej lub podatku wywozowego.
2. Decyzja o wydaniu zaproszenia do przetargu jest podejmowana zgodnie z procedurą określoną w art. 195 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007.
3. Decyzji o wydaniu zaproszenia do przetargu towarzyszy publikacja ogłoszenia o przetargu sporządzonego przez Komisję i podającego w szczególności terminy składania ofert przetargowych oraz adresów właściwych urzędów państw członkowskich, do których należy je przesyłać.
4. Decyzja o wydaniu zaproszenia do przetargu i ogłoszenie o przetargu są publikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Między datą publikacji ogłoszenia o przetargu i wyznaczonym pierwszym terminem składania ofert musi być zachowany odstęp co najmniej pięciu dni.
Artykuł 5
1. Zainteresowane strony składają ofertę na piśmie lub za pośrednictwem środków pisemnego przekazu telekomunikacyjnego we właściwym urzędzie państwa członkowskiego.
2. Oferty przetargowe określają:
a)
odniesienie do przetargu;
b)
nazwę i adres oferenta;
c)
rodzaj i ilość produktu przeznaczonego na wywóz;
d)
kwotę refundacji wywozowej na tonę lub, tam gdzie ma to zastosowanie, kwotę podatku wywozowego za tonę, wyrażoną w euro.
3. Oferty przetargowe są ważne tylko wówczas, gdy:
a)
przed upływem terminu przewidzianego na składanie ofert przedstawiony został dowód, że oferent wniósł wadium;
b)
dołączone jest do nich pisemne zobowiązanie do złożenia, w odniesieniu do przydzielonych ilości, w ciągu dwóch dni po odbiorze powiadomienia o przydziale zgodnie z art. 7 ust. 3, wniosku o pozwolenie na wywóz lub, jeżeli jest to właściwe, wniosku o pozwolenie na wywóz z wcześniejszym wyznaczeniem podatku wywozowego równego kwocie podanej w złożonej ofercie;
c)
nie zawierają one innych warunków poza przewidzianymi w ogłoszeniu o przetargu.
4. Złożonych ofert przetargowych nie można wycofać.
Artykuł 6
Otwarcia ofert dokonują właściwe urzędy państw członkowskich. Nie odbywa się ono publicznie. Osoby upoważnione do uczestniczenia w otwarciu ofert zobowiązane są do zachowania tajemnicy.
Oferty są niezwłocznie notyfikowane Komisji bez wskazywania oferentów.
Artykuł 7
1. Na podstawie notyfikowanych ofert, zgodnie z procedurą określoną w art. 195 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007, Komisja podejmuje decyzję o ustaleniu maksymalnej wysokości refundacji wywozowej lub, w odpowiednim przypadku, minimalnej wysokości podatku wywozowego lub o wstrzymaniu przetargu.
2. Z chwilą ustalenia maksymalnej wysokości refundacji wywozowej zamówienia składa się oferentowi lub oferentom, którego lub których oferta odpowiada poziomowi równemu maksymalnej refundacji lub jest od niej niższa, jak również oferentowi lub oferentom, których oferty dotyczą podatku wywozowego.
W przypadku ustalenia minimalnego podatku wywozowego przetarg wygrywa ten oferent lub oferenci, którego lub których oferta odpowiada poziomowi równemu minimalnemu podatkowi lub jest od niego wyższa.
3. Z chwilą podjęcia decyzji przez Komisję właściwe urzędy zainteresowanych państw członkowskich powiadamiają na piśmie wszystkich oferentów o wyniku ich udziału w przetargu.
Artykuł 8
1. Pozwolenia na wywóz są wydawane oferentom, który wygrali przetarg, po otrzymaniu przez właściwy urząd państwa członkowskiego ich wniosków o pozwolenie na wywóz na ilości, które zostały im przyznane.
2. W odpowiednim polu wniosku o pozwolenie na wywóz i samego pozwolenia na wywóz podane są miejsca przeznaczenia wymienione w akcie prawnym dotyczącym zaproszenia do przetargu. Pozwolenie zobowiązuje do dokonania wywozu do podanego miejsca przeznaczenia.
Artykuł 9
Wadium jest zwalniane wówczas, gdy:
a)
oferta nie została przyjęta;
b)
wygrywający przetarg składa dowód, że złożone zostało wadium przewidziane w art. 12 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1342/2003 (5).
Jeżeli zobowiązanie określone w art. 5 ust. 3 lit. b) nie zostaje wypełnione, wadium przepada, z wyjątkiem przypadku siły wyższej.
Artykuł 10
Refundacje wywozowe w odniesieniu do produktów, określonych w załączniku I część I lit. a), b) i c) rozporządzenia (WE) nr 1234/2007, są ustalane co najmniej raz w miesiącu.
Artykuł 11
1. Refundacje wywozowe w odniesieniu do mąki pszennej lub mąki ze zbóż mieszanych, mąki żytniej, kasz grubych i kasz drobnych z pszenicy oraz słodu są ustalane z uwzględnieniem ilości zboża podstawowego niezbędnego do wyprodukowania 1 000 kilogramów danego produktu. Współczynniki przetworzenia odzwierciedlające stosunek między ilością produktu podstawowego a ilością tego produktu zawartą w produkcie przetworzonym ustanawia się w wysokości wymienionej w załączniku I.
2. Zawartość popiołu w mące ustalana jest przy zastosowaniu metody analitycznej określonej w załączniku II.
Artykuł 12
Nie naruszając art. 17 rozporządzenia (WE) nr 612/2009, dla wypłacenia refundacji ustalonej w zamówieniu udzielonym w odniesieniu do refundacji wywozowych dla wszystkich państw trzecich nie wymaga się dowodu dokonania formalności celnych związanych z przywozem, o ile przedsiębiorca dostarczy dowód, że ilość co najmniej 1 500 ton produktów zbożowych opuściła obszar celny Unii na statku nadającym się do transportu morskiego.
Dowód taki stanowi jeden z wpisów znajdujących się w załączniku III, poświadczony przez właściwe organy, na egzemplarzu kontrolnym określonym w art. 8 rozporządzenia (WE) nr 612/2009 , na zgłoszeniu wywozowym, o którym mowa w art. 787 rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2454/93 (6) lub dokumencie krajowym potwierdzającym opuszczenie obszaru celnego Unii.
Artykuł 13
Jeżeli przedsiębiorca dostarczy dowód dopełnienia formalności celnych związanych z dopuszczeniem do spożycia w Szwajcarii lub Księstwie Liechtensteinu, kwota refundacji wywozowej „dla wszystkich państw trzecich” ustalona w drodze przetargu zostaje zmniejszona o różnicę między tą kwotą i wysokością refundacji wywozowej obowiązującą w dniu przyznania kontraktu w odniesieniu do wyżej wymienionych miejsc przeznaczenia.
Artykuł 14
Jeżeli w odniesieniu do jednego lub kilku produktów spełnione są warunki ustanowione w art. 187 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007, mogą być podjęte następujące środki:
a)
zastosowanie podatku wywozowego. Może zostać ustalona kwota korygująca. Zarówno podatki, jak i kwota korygująca mogą być zróżnicowane odpowiednio do kraju przeznaczenia;
b)
całkowite lub częściowe wstrzymanie wydawania pozwoleń na wywóz;
c)
całkowite lub częściowe odrzucenie rozpatrywanych wniosków o pozwolenie na wywóz.
Jednakże żaden podatek nie może być stosowany przy wywozie zbóż lub produktów zbożowych podjętym w celu wprowadzania w życie unijnych i krajowych środków pomocy żywnościowej regulowanej międzynarodowymi umowami lub innymi programami dodatkowymi, a także wprowadzaniu w życie innych środków Unii dotyczących nieodpłatnych dostaw.
Artykuł 15
W przypadku gdy przetarg nie ma miejsca, podatek wywozowy, jaki należy pobrać, jest równy podatkowi obowiązującemu w dniu zakończenia formalności celnych.
Jednakże na wniosek zainteresowanego, złożony jednocześnie z wnioskiem o wydanie pozwolenia w odniesieniu do produktu, którego wywóz ma miejsce w okresie ważności pozwolenia, stosowany jest podatek wywozowy obowiązujący w dniu złożenia wniosku o pozwolenie.
Artykuł 16
Środki określone w art. 15 przyjmuje się zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 195 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007. Jednakże w przypadkach nagłych Komisja może przyjąć te środki.
Artykuł 17
Rozporządzenie (WE) nr 1501/95 traci moc.
Odesłania do uchylonego rozporządzenia odczytuje się jako odesłania do niniejszego rozporządzenia zgodnie z tabelą korelacji w załączniku V.
Artykuł 18
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 19 marca 2010 r.