NAŘÍZENÍ KOMISE (EU) č. 121/2011
ze dne 11. února 2011,
kterým se stanoví paušální hodnoty použité pro výpočet finančního vyrovnání a příslušné zálohy, pokud jde o produkty rybolovu stažené z trhu během rybářského hospodářského roku 2011
EVROPSKÁ KOMISE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie,
s ohledem na nařízení Rady (ES) č. 104/2000 ze dne 17. prosince 1999 o společné organizaci trhu s produkty rybolovu a akvakultury (1), a zejména na čl. 21 odst. 5 a 8 uvedeného nařízení,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Nařízení (ES) č. 104/2000 stanoví finanční vyrovnání, jež se vyplatí organizacím producentů, které za určitých podmínek stahují z trhu produkty uvedené v příloze I bodech A) a B) uvedeného nařízení. Výše tohoto finančního vyrovnání by měla být snížena o paušálně stanovenou hodnotu, jedná-li se o produkty určené k jiným účelům než k lidské spotřebě.
(2)
Nařízení Komise (ES) č. 2493/2001 ze dne 19. prosince 2001 o odbytu některých produktů rybolovu stažených z trhu (2) stanoví způsoby odbytu produktů stažených z trhu. Hodnota takovýchto produktů by měla být stanovena na úrovni běžné pro každý z těchto způsobů odbytu s ohledem na průměrné příjmy, které lze při takovém odbytu získat v různých členských státech.
(3)
Podle článku 7 nařízení Komise (ES) č. 2509/2000 ze dne 15. listopadu 2000, kterým se stanoví prováděcí pravidla k nařízení Rady (ES) č. 104/2000, pokud jde o poskytování finančního vyrovnání za stažení některých produktů rybolovu (3), zvláštní pravidla stanoví, že pokud organizace producentů nebo jeden z jejích členů uvedou do prodeje své produkty v jiném členském státě, než ve kterém je organizace uznána, musí o tom být informován orgán, který je zodpovědný za poskytování finančního vyrovnání. Tímto orgánem se rozumí orgán v členském státě, ve kterém je organizace producentů uznána. Proto by paušální odpočitatelnou hodnotou měla být hodnota používaná v tomto členském státě.
(4)
Stejná metoda výpočtu by se měla používat pro zálohy na finanční vyrovnání podle článku 6 nařízení (ES) č. 2509/2000.
(5)
Aby nebylo omezeno fungování intervenčního systému v roce 2011, mělo by se toto nařízení použít zpětně od 1. ledna 2011.
(6)
Opatření stanovená tímto nařízením jsou v souladu se stanoviskem Řídícího výboru pro produkty rybolovu,
PŘIJALA TOTO NAŘÍZENÍ:
Článek 1
Na rybářský hospodářský rok 2011 jsou paušální hodnoty podle čl. 21 odst. 5 nařízení (ES) č. 104/2000, které budou použity pro výpočet finančního vyrovnání a příslušných záloh za produkty rybolovu stažené organizacemi producentů z trhu a určené k jiným účelům než k lidské spotřebě, stanoveny v příloze tohoto nařízení.
Článek 2
Paušální hodnotou, která má být odečtena od finančního vyrovnání a příslušných záloh, je hodnota používaná v členském státě, ve kterém je organizace producentů uznána.
Článek 3
Toto nařízení vstupuje v platnost prvním dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Použije se ode dne 1. ledna 2011.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
V Bruselu dne 11. února 2011.
ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (UE) NR 121/2011
z dnia 11 lutego 2011 r.
ustalające wartości standardowe stosowane przy obliczaniu rekompensaty finansowej i związanej z nią zaliczki w odniesieniu do produktów rybołówstwa wycofanych z obrotu w roku połowowym 2011
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 104/2000 z dnia 17 grudnia 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków produktów rybołówstwa i akwakultury (1), w szczególności jego art. 21 ust. 5 i 8,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
Rozporządzenie (WE) nr 104/2000 przewiduje rekompensatę finansową wypłacaną organizacjom producentów, które wycofują na określonych warunkach produkty wymienione w załączniku I pkt A i B do tego rozporządzenia. Kwota takiej rekompensaty finansowej powinna być ograniczona przez standardowe wartości w przypadku produktów przeznaczonych do celów innych niż spożycie przez ludzi.
(2)
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2493/2001 z dnia 19 grudnia 2001 r. w sprawie zbytu niektórych produktów rybołówstwa wycofanych z rynku (2) określa sposoby zbytu produktów wycofanych z obrotu. Wartość takich produktów powinna być ustalona na standardowym poziomie w odniesieniu do każdego z tych sposobów zbytu, uwzględniając przeciętne dochody, jakie mogą być uzyskane z takiego zbytu w różnych państwach członkowskich.
(3)
Zgodnie z art. 7 rozporządzenia Komisji (WE) nr 2509/2000 z dnia 15 listopada 2000 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 104/2000 w zakresie przyznawania rekompensat finansowych za wycofywanie niektórych produktów rybołówstwa (3) specjalne zasady przewidują, że w przypadku gdy organizacja producentów lub któryś z jej członków wystawia swe produkty na sprzedaż w innym państwie członkowskim niż to, w którym jest ona uznawana, organ odpowiedzialny za udzielanie rekompensaty finansowej musi zostać o tym powiadomiony. Organ ten jest organem państwa członkowskiego, w którym organizacja jest uznawana. Możliwa do odliczenia standardowa wartość powinna być zatem wartością mającą zastosowanie w tym państwie członkowskim.
(4)
Ta sama metoda obliczania powinna mieć zastosowanie do zaliczek na rekompensaty finansowe zgodnie z art. 6 rozporządzenia (WE) nr 2509/2000.
(5)
Niniejsze rozporządzenie powinno być stosowane z mocą wsteczną od dnia 1 stycznia 2011 r., aby nie zakłócać działania systemu interwencji w roku 2011.
(6)
Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Produktów Rybołówstwa,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Na rok połowowy 2011 wartości standardowe stosowane przy obliczaniu rekompensaty finansowej i związanych z nią zaliczek w odniesieniu do produktów rybołówstwa wycofanych z obrotu przez organizacje producentów i przeznaczonych do celów innych niż spożycie przez ludzi, zgodnie z art. 21 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 104/2000, określono w załączniku do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Standardowa wartość odliczana od rekompensaty finansowej i związanych z nią zaliczek jest standardową wartością stosowaną w państwie członkowskim, w którym organizacja producentów jest uznawana.
Artykuł 3
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 stycznia 2011 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 11 lutego 2011 r.