NAŘÍZENÍ KOMISE (EU) č. 574/2011
ze dne 16. června 2011,
kterým se mění příloha I směrnice Evropského parlamentu a Rady 2002/32/ES, pokud jde o maximální limity dusitanů, melaminu, Ambrosia spp. a o křížovou kontaminaci určitými kokcidiostatiky a histomonostatiky, a kterým se konsolidují přílohy I a II uvedené směrnice
(Text s významem pro EHP)
EVROPSKÁ KOMISE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie,
s ohledem na směrnici Evropského parlamentu a Rady 2002/32/ES ze dne 7. května 2002 o nežádoucích látkách v krmivech (1), a zejména na čl. 8 odst. 1 a čl. 8 odst. 2 první odrážku uvedené směrnice,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Směrnice 2002/32/ES zakazuje používání produktů ke krmení, ve kterých obsahy nežádoucích látek přesahují maximální limity stanovené v příloze I uvedené směrnice. U některých nežádoucích látek musí členské státy provádět šetření, aby se zjistily zdroje těchto látek, jsou-li prahy stanovené v příloze II uvedené směrnice překročeny.
(2)
Pokud jde o dusitany, bylo zjištěno, že výrobky a vedlejší výrobky z cukrovky a třtiny cukrové a z výroby škrobu za určitých podmínek obsahují úrovně dusitanů přesahující maximální limity, jež byly nedávno stanoveny v příloze I směrnice 2002/32/ES. Dále se ukázalo, že analytická metoda zjišťování dusitanů v krmivech neposkytuje vždy spolehlivé výsledky rozboru, pokud jde o výrobky a vedlejší výrobky z cukrovky a třtiny cukrové a z výroby škrobu. Vzhledem k tomu, že Evropský úřad pro bezpečnost potravin (dále jen „EFSA“) ve svém stanovisku ze dne 25. března 2009 (2) došel k závěru, že přítomnost dusitanů v živočišných produktech nevzbuzuje žádnou příčinu k obavám, pokud jde o lidské zdraví, by se na dotčené výrobky prozatím neměly vztahovat maximální limity dusitanů v krmných surovinách, přičemž úrovně dusitanů v těchto výrobcích a vhodné analytické metody se budou dále zkoumat.
(3)
Pokud jde o melamin, EFSA přijal dne 18. března 2010 vědecké stanovisko týkající se melaminu v potravinách a krmivech (3). Ze zjištění úřadu EFSA vyplývá, že expozice melaminu může vést k tvorbě krystalů v močovém ústrojí. Tyto krystaly způsobují poškození proximálního tubulu a byly zaznamenány u zvířat a dětí v důsledku případů falšování krmiv a počáteční kojenecké výživy melaminem, jež v některých případech vedlo k úmrtí. Komise pro Codex Alimentarius stanovila maximální limity pro melamin v krmivech a potravinách (4). V zájmu ochrany zdraví zvířat a veřejného zdraví je vhodné tyto maximální limity zařadit do přílohy I směrnice 2002/32/ES, protože tyto limity jsou v souladu se závěry stanoviska EFSA. Je vhodné, aby se na některé doplňkové látky nevztahovaly maximální limity, vzhledem k tomu, že v důsledku běžného výrobního procesu nevyhnutelně obsahují vyšší hodnotu melaminu, než je maximální limit.
(4)
Pokud jde o Ambrosia spp., EFSA ve svém stanovisku ze dne 4. června 2010 (5) došel k závěru, že produkty ke krmení ptáků mohou být významným zdrojem šíření Ambrosia spp., zejména v dříve nezamořených oblastech, vzhledem k tomu, že často obsahují značné množství nezpracovaných semen Ambrosia spp. Proto je pravděpodobné, že předcházení použití produktů ke krmení ptáků kontaminovaných nezpracovanými semeny Ambrosia spp. zmírní další šíření Ambrosia spp. v Unii. Pyl Ambrosia spp. má alergenní vlastnosti, a proto je problémem veřejného zdraví. Vdechnutí pylu této rostliny může mimo jiné potíže způsobit rinokonjunktivitis a astma. Alergenní účinek pylu Ambrosia spp. byl prokázán rovněž u zvířat. Je proto vhodné omezit přítomnost semen Ambrosia spp. v krmných surovinách a krmných směsích obsahujících nedrcená zrna a semena a stanovit maximální obsah semen Ambrosia spp. v nedrcených zrnech a semenech na co nejnižší rozumně dosažitelné úrovni za použití správné zemědělské praxe a metod čištění.
(5)
Pokud jde o kokcidiostatika a histomonostatika, používají-li se tyto látky jako povolené doplňkové látky, může dojít k jejich přenosu z jedné výrobní šarže do další. Takový přenos může vést ke kontaminaci následně vyrobených krmiv přítomností technicky nevyhnutelných stop takových látek, tzv. nevyhnutelné křížové kontaminaci, v krmivech, v nichž nejsou kokcidiostatika a histomonostatika povolena, tzv. necílových krmivech. S přihlédnutím k uplatňování správné výrobní praxe by měly být maximální limity nevyhnutelné křížové kontaminace necílových krmiv kokcidiostatiky nebo histomonostatiky stanoveny na základě zásady co nejnižší rozumně dosažitelné úrovně. Aby mohli výrobci krmiv zvládat nevyhnutelnou křížovou kontaminaci, měla by být u krmiv pro méně vnímavé necílové druhy zvířat považována za přijatelnou křížová kontaminace ve výši přibližně 3 % povoleného maximálního obsahu, zatímco u krmiv určených pro vnímavé necílové druhy zvířat a u krmiv používaných v období před porážkou by měla být považována za přijatelnou křížová kontaminace ve výši přibližně 1 % povoleného maximálního obsahu. Křížová kontaminace ve výši 1 % by měla být rovněž považována za přijatelnou u jiných krmiv pro cílové druhy, do kterých nejsou žádná kokcidiostatika nebo histomonostatika přidávána, a v případě necílových krmiv pro „zvířata kontinuálně produkující potraviny“, jako jsou dojnice nebo nosnice, pokud byl prokázán přenos z krmiv do potravin živočišného původu. Pokud se zvířatům zkrmují krmné suroviny přímo nebo pokud se používají doplňková krmiva, nemělo by to vést k vystavení zvířat vyšší úrovni expozice kokcidiostatikům nebo histomonostatikům, než je odpovídající maximální úroveň expozice stanovená pro případ, kdy se denní dávka skládá pouze z kompletních krmiv.
(6)
Pokud jde o kokcidiostatika narasin, nikarbazin a lasalocid sodný, měla by být příloha I směrnice 2002/32/ES změněna tak, aby zohlednila nedávné změny povolení těchto látek, a nařízení Komise (ES) č. 124/2009 ze dne 10. února 2009, kterým se stanoví maximální limity pro přítomnost kokcidiostatik nebo histomonostatik v potravinách, jež je důsledkem nevyhnutelné křížové kontaminace necílových krmiv těmito látkami (6), by mělo být odpovídajícím způsobem změněno.
(7)
Přílohy I a II směrnice 2002/32/ES již byly v minulosti mnohokrát podstatně upraveny. Proto je vhodné tyto přílohy konsolidovat. V zájmu větší jasnosti a srozumitelnosti těchto příloh je vhodné změnit jejich strukturu a sjednotit terminologii. Vzhledem k tomu, že ustanovení obsažená v přílohách se používají přímo a jsou závazná v celém rozsahu, je vhodné stanovit tyto přílohy nařízením.
(8)
Opatření stanovená tímto nařízením jsou v souladu se stanoviskem Stálého výboru pro potravinový řetězec a zdraví zvířat a Evropský parlament ani Rada nevyjádřily s těmito opatřeními nesouhlas,
PŘIJALA TOTO NAŘÍZENÍ:
Článek 1
Přílohy I a II směrnice 2002/32/ES se nahrazují zněním přílohy tohoto nařízení.
Článek 2
Toto nařízení vstupuje v platnost dvacátým dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Použije se ode dne 1. července 2011.
Ustanovení týkající se Ambrosia spp. se použijí ode dne 1. ledna 2012.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
V Bruselu dne 16. června 2011.
ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (UE) NR 574/2011
z dnia 16 czerwca 2011 r.
zmieniające załącznik I do dyrektywy 2002/32/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do maksymalnych zawartości azotanu(III), melaminy, Ambrosia spp. oraz kokcydiostatyków i histomonostatyków pochodzących z zanieczyszczenia krzyżowego oraz konsolidujące załączniki I i II do tej dyrektywy
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając dyrektywę 2002/32/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 7 maja 2002 r. w sprawie niepożądanych substancji w paszach zwierzęcych (1), w szczególności jej art. 8 ust. 1 oraz ust. 2 tiret pierwsze,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
Dyrektywa 2002/32/WE stanowi, że stosowanie produktów przeznaczonych do żywienia zwierząt, w których zawartość niepożądanych substancji przekracza maksymalne poziomy określone w załączniku I do wymienionej dyrektywy, jest niedozwolone. W odniesieniu do niektórych substancji niepożądanych, w przypadku przekroczenia progów określonych w załączniku II do wspomnianej dyrektywy, państwa członkowskie są zobowiązane do przeprowadzenia badań celem zidentyfikowania źródeł tych substancji.
(2)
W odniesieniu do azotanu(III) stwierdzono, że produkty i produkty uboczne z buraków cukrowych i trzciny cukrowej oraz z produkcji skrobi zawierają w pewnych warunkach azotan(III) w ilościach przekraczających maksymalne zawartości ustalone niedawno w załączniku I do dyrektywy 2002/32/WE. Ponadto wydaje się, że metoda analizy stosowana w celu oznaczania azotanu(III) w paszy nie zawsze przynosi rzetelne wyniki analityczne w odniesieniu do produktów i produktów ubocznych z buraków cukrowych i trzciny cukrowej oraz z produkcji skrobi. Zważywszy że Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności (EFSA) w opinii z dnia 25 marca 2009 r. (2) stwierdził, że obecność azotanu(III) w produktach pochodzenia zwierzęcego nie stanowi zagrożenia dla zdrowia ludzi, należy czasowo wyłączyć produkty, o których mowa, z zakresu obowiązywania maksymalnych zawartości azotanu(III) w materiałach paszowych na czas dalszych badań poziomów azotanu(III) w tych produktach oraz właściwych metod analizy.
(3)
Co się tyczy melaminy, w dniu 18 marca 2010 r. EFSA przyjął opinię naukową dotyczącą melaminy w żywności i paszy (3). Wyniki uzyskane przez EFSA wskazują, że melamina może powodować tworzenie się kryształów w drogach moczowych. Kryształy te, obserwowane u zwierząt i dzieci w wyniku przypadków obniżania jakości paszy i preparatów dla niemowląt poprzez dodawanie melaminy, mogą powodować uszkodzenia kanalików proksymalnych, co w niektórych przypadkach prowadziło do zgonów. Komisja Codex Alimentarius ustaliła maksymalne zawartości melaminy w paszy i żywności (4). Należy uwzględnić te maksymalne zawartości w załączniku I do dyrektywy 2002/32/WE w celu ochrony zdrowia zwierząt i zdrowia publicznego, jako że zawartości te są zgodne z wnioskami z opinii EFSA. Pewne dodatki paszowe należy wyłączyć z zakresu obowiązywania tych maksymalnych zawartości, ponieważ dodatki te w nieunikniony sposób, w wyniku normalnego procesu produkcji, zawierają melaminę w ilości przekraczającej maksymalną zawartość.
(4)
Co się tyczy Ambrosia spp., w opinii z dnia 4 czerwca 2010 r. (5) EFSA stwierdził, że ważnym czynnikiem rozsiewania tej rośliny, szczególnie na obszarach, gdzie nie występowała ona do tej pory, może być karma dla ptaków, ponieważ często zawiera ona znaczne ilości nieprzetworzonych nasion Ambrosia spp. Dlatego też ograniczyć dalsze rozprzestrzenianie się Ambrosia spp. w Unii można poprzez zapobieżenie stosowaniu karmy dla ptaków zanieczyszczonej nieprzetworzonymi nasionami Ambrosia spp. Rośliny Ambrosia spp. stanowią zagrożenie dla zdrowia publicznego ze względu na uczulające właściwości ich pyłku. Wdychanie pyłku może powodować między innymi zapalenie błony śluzowej nosa i spojówek oraz astmę. Istnieją również dowody na uczulające właściwości Ambrosia spp. u zwierząt. Należy zatem ograniczyć obecność nasion Ambrosia spp. w materiałach paszowych i mieszankach paszowych zawierających niezmielone ziarna i nasiona oraz ustalić maksymalną zawartość nasion Ambrosia spp. w niezmielonych ziarnach i nasionach na jak najniższym rozsądnie osiągalnym poziomie (zasada ALARA) zgodnie z dobrymi praktykami rolniczymi i praktykami w zakresie oczyszczania.
(5)
Co się tyczy kokcydiostatyków i histomonostatyków, w przypadku stosowania ich jako dopuszczonego dodatku paszowego może dojść do ich przeniesienia z jednej partii produkcyjnej do drugiej. Takie przeniesienie może skutkować nieuniknionym zanieczyszczeniem krzyżowym kolejnej produkowanej paszy, czyli wprowadzeniem technicznie niemożliwych do uniknięcia śladowych ilości wymienionych substancji do paszy, dla której nie są one przeznaczone i w odniesieniu do której nie zezwolono na stosowanie kokcydiostatyków lub histomonostatyków. Uwzględniając stosowanie dobrych praktyk wytwarzania, maksymalne zawartości kokcydiostatyków i histomonostatyków pochodzących z nieuniknionego zanieczyszczenia krzyżowego w paszach, dla których nie są one przeznaczone, należy ustalić na jak najniższym rozsądnie osiągalnym poziomie (zasada ALARA). W celu umożliwienia producentowi pasz kontroli nad nieuniknionym zanieczyszczeniem krzyżowym należy - w przypadku pasz dla mniej wrażliwych gatunków zwierząt - uznać za możliwą do przyjęcia zawartość zanieczyszczeń w paszy, dla której substancje te nie są przeznaczone, na poziomie około 3 % maksymalnej dopuszczalnej zawartości; natomiast w przypadku pasz dla wrażliwych gatunków zwierząt oraz pasz stosowanych w okresie poprzedzającym ubój należy uznać za możliwą do przyjęcia zawartość zanieczyszczeń w paszy, dla której substancje te nie są przeznaczone, na poziomie około 1 % maksymalnej dopuszczalnej zawartości. Zawartość zanieczyszczeń na poziomie 1 % należy także uznać za możliwą do przyjęcia w odniesieniu do zanieczyszczenia krzyżowego innych pasz, przeznaczonych dla gatunków docelowych, do których to pasz nie dodaje się kokcydiostatyków lub histomonostatyków, oraz w odniesieniu do pasz, dla których substancje te nie są przeznaczone, przeznaczonych dla zwierząt, od których stale pozyskuje się żywność, takich jak krowy mleczne czy kury nioski, w przypadku istnienia dowodów na przenoszenie zanieczyszczeń z paszy na żywność pochodzenia zwierzęcego. W przypadku bezpośredniego podawania zwierzętom materiałów paszowych lub stosowania mieszanek paszowych uzupełniających nie powinno to skutkować narażeniem zwierzęcia na zawartość kokcydiostatyków lub histomonostatyków wyższą niż maksymalny poziom narażenia wynikający ze stosowania w dziennej dawce pokarmowej wyłącznie pełnoporcjowych mieszanek paszowych.
(6)
W odniesieniu do kokcydiostatyków: narazyny, nikarbazyny i soli sodowej lasalocidu należy zmienić załącznik I do dyrektywy 2002/32/WE w celu uwzględnienia niedawnych zmian zezwoleń dla tych substancji, a także należy w związku z tym zmienić rozporządzenie Komisji (WE) nr 124/2009 z dnia 10 lutego 2009 r. ustalające maksymalne zawartości w żywności kokcydiostatyków i histomonostatyków pochodzących z nieuniknionego zanieczyszczenia krzyżowego tymi substancjami pasz, dla których nie są one przeznaczone (6).
(7)
Załączniki I i II do dyrektywy 2002/32/WE podlegały już w przeszłości wielokrotnym i daleko idącym dostosowaniom. Należy zatem dokonać konsolidacji tych załączników. Dla zwiększenia jasności i czytelności tych załączników należy zmienić ich strukturę i ujednolicić terminologię. Ponieważ przepisy zawarte w załącznikach są stosowane bezpośrednio i wiążą w całości, należy ustanowić te załączniki w drodze rozporządzenia.
(8)
Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt i nie spotkały się ze sprzeciwem Parlamentu Europejskiego ani Rady,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Załączniki I i II do dyrektywy 2002/32/WE zastępuje się tekstem znajdującym się w załączniku do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 lipca 2011 r.
Przepisy dotyczące Ambrosia spp. stosuje się od dnia 1 stycznia 2012 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 16 czerwca 2011 r.