NAŘÍZENÍ KOMISE (EU) č. 1255/2010
ze dne 22. prosince 2010,
kterým se stanoví prováděcí pravidla pro dovozní celní kvóty produktů kategorie „baby beef“ pocházejících z Bosny a Hercegoviny, Chorvatska, Bývalé jugoslávské republiky Makedonie, Černé Hory a Srbska
EVROPSKÁ KOMISE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie,
s ohledem na nařízení Rady (ES) č. 1234/2007 ze dne 22. října 2007, kterým se stanoví společná organizace zemědělských trhů a zvláštní ustanovení pro některé zemědělské produkty („jednotné nařízení o společné organizaci trhů“) (1), a zejména na čl. 144 odst. 1 a článek 148 ve spojení s článkem 4 uvedeného nařízení,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Dohoda o stabilizaci a přidružení mezi Evropskými společenstvími a jejich členskými státy na jedné straně a Chorvatskou republikou na straně druhé, jež byla schválena rozhodnutím Rady a Komise 2005/40/ES, Euratom (2), stanoví roční preferenční celní kvótu ve výši 9 400 tun produktů kategorie „baby beef“, Dohoda o stabilizaci a přidružení mezi Evropskými společenstvími a jejich členskými státy na jedné straně a Bývalou jugoslávskou republikou Makedonie na straně druhé, jež byla schválena rozhodnutím Rady a Komise 2004/239/ES, Euratom (3), stanoví roční preferenční celní kvótu ve výši 1 650 tun produktů kategorie „baby beef“, Dohoda o stabilizaci a přidružení mezi Evropskými společenstvími a jejich členskými státy na jedné straně a Republikou Černá Hora na straně druhé, schválená rozhodnutím Rady a Komise 2010/224/EU, Euratom (4), stanoví roční preferenční celní kvótu ve výši 800 tun produktů kategorie „baby beef“, Prozatímní dohoda o obchodu a obchodních záležitostech mezi Evropským společenstvím na jedné straně a Bosnou a Hercegovinou na straně druhé (5) stanoví roční preferenční celní kvótu ve výši 1 500 tun produktů kategorie „baby beef“ a Prozatímní dohoda se Srbskou republikou schválená rozhodnutím Rady 2010/36/ES ze dne 29. dubna 2008 o podpisu a uzavření Prozatímní dohody o obchodu a obchodních záležitostech mezi Evropským společenstvím na jedné straně a Srbskou republikou na straně druhé (6) schválená rozhodnutím Rady 2010/36/ES ze dne 29. srpna 2008 stanoví roční preferenční celní kvótu ve výši 8 700 tun produktů kategorie „baby beef“.
(2)
Článek 2 nařízení Rady (ES) č. 2248/2001 ze dne 19. listopadu 2001 o některých postupech pro používání Dohody o stabilizaci a přidružení mezi Evropskými společenstvími a jejich členskými státy na jedné straně a Chorvatskou republikou na straně druhé a pro používání Prozatímní dohody mezi Evropským společenstvím a Chorvatskou republikou (7) a článek 2 nařízení Rady (ES) č. 153/2002 ze dne 21. ledna 2002 o některých postupech pro používání Dohody o stabilizaci a přidružení mezi Evropskými společenstvími a jejich členskými státy na jedné straně a Bývalou jugoslávskou republikou Makedonie na straně druhé a pro používání Prozatímní dohody mezi Evropským společenstvím a Bývalou jugoslávskou republikou Makedonie (8) stanoví, že je třeba přijmout prováděcí pravidla pro koncese na produkty „baby beef“.
(3)
S cílem ověřit dodržení podmínek stanovených kvótami, je třeba, aby při dovozu v rámci kvót produktů „baby beef“ bylo předloženo osvědčení o pravosti potvrzující, že produkty pocházejí z dané země a že přesně odpovídají definici uvedené v příslušné dohodě. Kromě toho je třeba stanovit vzor osvědčení o pravosti a prováděcí pravidla pro používání uvedených osvědčení.
(4)
Dotyčné celní kvóty by měly být spravovány na základě dovozních licencí. Za tímto účelem se s výhradou ustanovení tohoto nařízení použijí nařízení Komise (ES) č. 376/2008 ze dne 23. dubna 2008, kterým se stanoví společná prováděcí pravidla k režimu dovozních a vývozních licencí a osvědčení o stanovení náhrady předem pro zemědělské produkty (9), a nařízení Komise (ES) č. 382/2008 ze dne 21. dubna 2008 o prováděcích pravidlech pro dovozní a vývozní licence v odvětví hovězího a telecího masa (10).
(5)
Nařízení Komise (ES) č. 1301/2006 ze dne 31. srpna 2006, kterým se stanoví společná pravidla ke správě dovozních celních kvót pro zemědělské produkty, které podléhají režimu dovozních licencí (11), stanoví zejména prováděcí ustanovení pro žádosti o dovozní licence, právní postavení žadatelů, vydávání licencí a oznámení podávaná členskými státy Komisi. Podle uvedeného nařízení končí doba platnosti licencí poslední den dovozního celního kvótového období. Ustanovení nařízení (ES) č. 1301/2006 by se měla použít na dovozní licence vydané podle tohoto nařízení, aniž jsou dotčeny další podmínky nebo výjimky stanovené v tomto nařízení.
(6)
Pro zajištění řádné správy dovozu dotyčných produktů je třeba podmínit vydávání dovozních licencí ověřením, a to zejména ověřením údajů uvedených v osvědčeních o pravosti.
(7)
Opatření stanovená tímto nařízením jsou v souladu se stanoviskem Řídícího výboru pro společnou organizaci zemědělských trhů,
PŘIJALA TOTO NAŘÍZENÍ:
Článek 1
1. Pro období ode dne 1. ledna do 31. prosince se každoročně otevírají tyto celní kvóty:
a)
9 400 tun (hmotnost jatečně upraveného těla) pro produkty kategorie „baby beef“ pocházející z Chorvatska;
b)
1 500 tun (hmotnost jatečně upraveného těla) pro produkty kategorie „baby beef“ pocházející z Bosny a Hercegoviny;
c)
1 650 tun (hmotnost jatečně upraveného těla) pro produkty kategorie „baby beef“ pocházející z Bývalé jugoslávské republiky Makedonie;
d)
8 700 tun (hmotnost jatečně upraveného těla) pro produkty kategorie „baby beef“ pocházející ze Srbska;
e)
800 tun (hmotnost jatečně upraveného těla) pro produkty kategorie „baby beef“ pocházející z Černé Hory.
Kvóty uvedené v prvním pododstavci mají pořadová čísla 09.4503, 09.4504, 09.4505, 09.4198 a 09.4199.
Pro účely přidělení uvedených kvót se 100 kilogramů živé hmotnosti rovná 50 kilogramům hmotnosti jatečně upraveného těla.
2. Cla použitá v rámci kvót uvedených v odstavci 1 činí 20 % valorického cla a 20 % specifického cla stanoveného ve společném celním sazebníku.
3. Dovoz v rámci kvót uvedených v odstavci 1 je vyhrazen pro některá živá zvířata a některé maso níže uvedených kódů KN podle přílohy III dohody o stabilizaci a přidružení uzavřené s Chorvatskem, přílohy III dohody o stabilizaci a přidružení uzavřené s Bývalou jugoslávskou republikou Makedonie, přílohy II dohody o stabilizaci a přidružení uzavřené s Černou Horou, přílohy II prozatímní dohody s Bosnou a Hercegovinou a přílohy II prozatímní dohody se Srbskem:
-
ex 0102 90 51, ex 0102 90 59, ex 0102 90 71 a ex 0102 90 79,
-
ex 0201 10 00 a ex 0201 20 20,
-
ex 0201 20 30,
-
ex 0201 20 50.
Článek 2
Kapitola III nařízení (ES) č. 1301/2006 a nařízení (ES) č. 376/2008 a (ES) č. 382/2008 se použijí, nestanoví-li toto nařízení jinak.
Článek 3
1. V kolonce 8 žádostí o dovozní licenci a samotných licencí se uvede země původu a křížkem se zaškrtne políčko „ano“. Z licencí vyplývá povinnost dovážet z uvedené země.
V žádostech o dovozní licenci a v licencích se v kolonce 20 uvádí jeden z údajů v příloze I.
2. Originál osvědčení o pravosti vystaveného v souladu s článkem 4 a jeho opis se předloží příslušnému orgánu spolu se žádostí o první dovozní licenci, která se k osvědčení o pravosti vztahuje.
Osvědčení o pravosti může být do výše množství, pro která bylo vydáno, použito pro vydání více než jedné dovozní licence. V případech, kdy se pro jedno osvědčení vydá více než jedna licence, příslušný orgán:
a)
potvrdí na osvědčení o pravosti přidělené množství;
b)
zajistí, aby dovozní licence vztahující se k danému osvědčení byly vydány týž den.
3. Příslušné orgány mohou vydávat dovozní licence až po ověření, že všechny údaje uvedené v osvědčení o pravosti odpovídají údajům, které ohledně dotyčných dovozů dostávají každý týden od Komise. Licence se vydají ihned poté.
Článek 4
1. Ke všem žádostem o dovozní licence v rámci kvót uvedených v článku 1 se přiloží osvědčení o pravosti, které vydaly orgány vyvážející země uvedené v příloze II tohoto nařízení a které potvrzuje, že zboží pochází z dotyčné země a že odpovídá definici uvedené případně v příloze III dohody o stabilizaci a přidružení s Chorvatskem, příloze III dohody o stabilizaci a přidružení s Bývalou jugoslávskou republikou Makedonie, příloze II dohody o stabilizaci a přidružení s Černou Horou, příloze II prozatímní dohody s Bosnou a Hercegovinou nebo příloze II prozatímní dohody se Srbskem.
2. Osvědčení o pravosti se vyhotoví v jednom originále a dvou opisech vytištěných a vyplněných v jednom z úředních jazyků Unie podle příslušného vzoru uvedeného v přílohách III až VII pro dotyčné vyvážející země. Kromě toho mohou být vytištěny a vyplněny v úředním jazyce nebo v jednom z úředních jazyků vyvážející země.
Příslušné orgány členského státu, ve kterém je podána žádost o dovozní licenci, mohou požadovat překlad osvědčení.
3. Originál a opisy osvědčení o pravosti se vyplní buď na psacím stroji nebo rukou. Pokud se vyplňují rukou, je nutné je vyplnit černým inkoustem a hůlkovým písmem.
Formát osvědčení je 210 × 297 mm. Použije se papír o minimální hmotnosti 40 g/m2. Originál je bílý, první opis růžový a druhý opis žlutý.
4. Každé osvědčení má vlastní pořadové číslo, po kterém následuje název vydávající země.
Opisy jsou opatřeny stejným pořadovým číslem a názvem jako originál.
5. Osvědčení jsou platná pouze tehdy, pokud jsou řádně potvrzena vystavujícím orgánem uvedeným v příloze II.
6. Osvědčení se považují za řádně potvrzená, pokud je na nich uvedeno datum a místo vystavení, a pokud obsahují razítko vydávajícího orgánu a podpis osoby nebo osob zmocněných k jejich podpisu.
Článek 5
1. Vydávající orgány uvedené v seznamu v příloze II:
a)
jsou uznávány jako takové dotčenou vyvážející zemí;
b)
se zavazují, že budou ověřovat údaje v osvědčeních;
c)
se zavazují, že nejméně jednou týdně Komisi poskytnou veškeré údaje nezbytné pro ověření údajů v osvědčeních o pravosti, zejména čísla osvědčení, vývozce, příjemce, zemi určení, produkt (živá zvířata/maso), čistou hmotnost a datum podpisu.
2. Komise pozmění seznam v příloze II, pokud již není splňována podmínka uvedená v odst. 1 písm. a), pokud vydávající orgán neplní některý ze svých závazků nebo pokud byl ustanoven nový vydávající orgán.
Článek 6
Osvědčení o pravosti a dovozní licence jsou platná tři měsíce ode dne jejich vydání.
Článek 7
Dotyčná vyvážející země poskytne Komisi vzory otisků razítek používaných jejich vydávajícími orgány a jména a podpisy osob zmocněných k podpisu osvědčení o pravosti. Komise uvedené údaje sdělí příslušným orgánům členských států.
Článek 8
1. Odchylně od čl. 11 odst. 1 druhého pododstavce nařízení (ES) č. 1301/2006 oznámí členské státy Komisi:
a)
nejpozději dne 28. února následujícího roku množství produktů, včetně oznámení „bezpředmětné“, pro která byly v předcházejícím dovozním celním kvótovém období vydány dovozní licence;
b)
nejpozději dne 30. dubna následujícího roku množství produktů, včetně oznámení „bezpředmětné“, na něž se vztahují nevyužité nebo částečně využité dovozní licence a jež odpovídají rozdílu mezi množstvími zapsanými na zadní straně dovozních licencí a množstvími, na která byly vydány.
2. Nejpozději dne 30. dubna následujícího roku členské státy oznámí Komisi množství produktů, která byla skutečně propuštěna do volného oběhu během předcházejícího dovozního celního kvótového období.
3. Oznámení uvedená v odstavcích 1 a 2 tohoto článku se podají podle pokynů uvedených v přílohách VIII, IX a X tohoto nařízení a použijí se kategorie produktů uvedené v příloze V nařízení (ES) č. 382/2008.
Článek 9
Toto nařízení vstupuje v platnost třetím dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Použije se ode dne 1. ledna 2011.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
V Bruselu dne 22. prosince 2010.
ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (UE) NR 1255/2010
z dnia 22 grudnia 2010 r.
ustanawiające szczegółowe zasady stosowania kontyngentów taryfowych na produkty z młodej wołowiny pochodzącej z Bośni i Hercegowiny, Chorwacji, Byłej Jugosłowiańskiej Republiki Macedonii, Czarnogóry i Serbii
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych („rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku”) (1), w szczególności jego art. 144 ust. 1 i art. 148 w związku z jego art. 4,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
Układ o Stabilizacji i Stowarzyszeniu między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Chorwacji, z drugiej strony, zatwierdzony decyzją Rady i Komisji 2005/40/WE, Euratom (2), Układ o Stabilizacji i Stowarzyszeniu między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Byłą Jugosłowiańską Republiką Macedonii, z drugiej strony, zatwierdzony decyzją Rady i Komisji 2004/239/WE, Euratom (3), Układ o Stabilizacji i Stowarzyszeniu między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Czarnogóry, z drugiej strony, zatwierdzony decyzją Rady i Komisji 2010/224/EU, Euratom (4), Umowa przejściowa z Bośnią i Hercegowiną, zatwierdzona decyzją Rady 2008/474/WE z dnia 16 czerwca 2008 r. w sprawie podpisania i zawarcia Umowy przejściowej w sprawie handlu i kwestii związanych z handlem między Wspólnotą Europejską, z jednej strony, a Bośnią i Hercegowiną, z drugiej strony (5), oraz umowa przejściowa z Republiką Serbii, zatwierdzona decyzją Rady 2010/36/WE z dnia 29 kwietnia 2008 r. w sprawie podpisania i zawarcia Umowy przejściowej w sprawie handlu i kwestii związanych z handlem między Wspólnotą Europejską, z jednej strony, a Republiką Serbii, z drugiej strony (6), ustanawiają roczne preferencyjne kontyngenty taryfowe na młodą wołowinę w wysokości odpowiednio 9 400 ton, 1 650 ton, 800 ton, 1 500 ton i 8 700 ton.
(2)
Artykuł 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 2248/2001 z dnia 19 listopada 2001 r. w sprawie niektórych procedur stosowania Układu o Stabilizacji i Stowarzyszeniu między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Chorwacji, z drugiej strony, oraz stosowania Umowy przejściowej między Wspólnotą Europejską a Republiką Chorwacji (7) oraz art. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 153/2002 z dnia 21 stycznia 2002 r. w sprawie niektórych procedur stosowania Układu o Stabilizacji i Stowarzyszeniu między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Byłą Jugosłowiańską Republiką Macedonii, z drugiej strony, oraz stosowania Umowy przejściowej między Wspólnotą Europejską a Byłą Jugosłowiańską Republiką Macedonii (8) przewidują, że należy ustanowić szczegółowe zasady stosowania koncesji na młodą wołowinę.
(3)
W celu sprawdzenia zgodności z warunkami kontyngentów przywóz w ramach kontyngentów młodej wołowiny powinien podlegać okazaniu świadectwa autentyczności potwierdzającego, że towary pochodzą z kraju, który świadectwo wydał, oraz że dokładnie odpowiadają definicji ustanowionej w odpowiedniej umowie. Należy również ustalić wzór świadectw autentyczności i określić szczegółowe zasady posługiwania się nimi.
(4)
Przedmiotowe kontyngenty powinny być zarządzane przez stosowanie pozwoleń na przywóz. W tym celu rozporządzenie Komisji (WE) nr 376/2008 z dnia 23 kwietnia 2008 r. ustanawiające wspólne szczegółowe zasady stosowania systemu pozwoleń na wywóz i przywóz oraz świadectw o wcześniejszym ustaleniu refundacji dla produktów rolnych (9) oraz rozporządzenie Komisji (WE) nr 382/2008 z dnia 21 kwietnia 2008 r. w sprawie zasad stosowania pozwoleń na przywóz i na wywóz w sektorze wołowiny i cielęciny (10) powinny mieć zastosowanie z zastrzeżeniem niniejszego rozporządzenia.
(5)
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1301/2006 z dnia 31 sierpnia 2006 r. ustanawiające wspólne zasady zarządzania kontyngentami taryfowymi na przywóz produktów rolnych, podlegającymi systemowi pozwoleń na przywóz (11), określa przede wszystkim szczegółowe przepisy dotyczące wniosków o pozwolenie na przywóz, statusu wnioskodawców, wydawania pozwoleń na przywóz i przekazywania informacji do Komisji przez państwa członkowskie. Rozporządzenie to ogranicza okres ważności pozwoleń do ostatniego dnia okresu obowiązywania przywozowego kontyngentu taryfowego. Przepisy rozporządzenia (WE) nr 1301/2006 powinny być stosowane do pozwoleń na przywóz wydanych na mocy niniejszego rozporządzenia, bez uszczerbku dla dodatkowych warunków lub odstępstw ustanowionych w niniejszym rozporządzeniu.
(6)
Aby zapewnić właściwe zarządzanie przywozem przedmiotowych produktów, wydanie pozwolenia na przywóz należy poprzedzić stosowną weryfikacją, w szczególności w odniesieniu do wpisów na świadectwach autentyczności.
(7)
Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Wspólnej Organizacji Rynków Rolnych,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
1. Niniejszym otwiera się następujące roczne kontyngenty taryfowe na okres od dnia 1 stycznia do dnia 31 grudnia:
a)
9 400 ton młodej wołowiny, wyrażonych masą tuszy, pochodzącej z Chorwacji;
b)
1 500 ton młodej wołowiny, wyrażonych masą tuszy, pochodzącej z Bośni i Hercegowiny;
c)
1 650 ton młodej wołowiny, wyrażonych masą tuszy, pochodzącej z Byłej Jugosłowiańskiej Republiki Macedonii;
d)
8 700 ton młodej wołowiny, wyrażonych masą tuszy, pochodzącej z Serbii;
e)
800 ton młodej wołowiny, wyrażonych masą tuszy, pochodzącej z Czarnogóry.
Kontyngenty, o których mowa w akapicie pierwszym, mają numery porządkowe odpowiednio: 09.4503, 09.4504, 09.4505, 09.4198 i 09.4199.
Do celów obliczeniowych w kontyngentach tych przyjmuje się, że 100 kilogramów żywej wagi jest równoważne 50 kilogramom masy tuszy.
2. Cło stosowane w ramach kontyngentów, o których mowa w ust. 1, wynosi 20 % cła ad valorem i 20 % cła specyficznego określonego we Wspólnej Taryfie Celnej.
3. Przywóz w ramach kontyngentów, o których mowa w ust. 1, zastrzega się dla określonych żywych zwierząt i określonych mięs objętych następującymi kodami CN, o których mowa w załączniku III do układu o stabilizacji i stowarzyszeniu zawartego z Chorwacją, w załączniku III do układu o stabilizacji i stowarzyszeniu zawartego z Byłą Jugosłowiańską Republiką Macedonii, w załączniku II do układu o stabilizacji i stowarzyszeniu zawartego z Czarnogórą, w załączniku II do umowy przejściowej z Bośnią i Hercegowiną oraz w załączniku II do umowy przejściowej z Serbią:
-
ex 0102 90 51, ex 0102 90 59, ex 0102 90 71 i ex 0102 90 79,
-
ex 0201 10 00 i ex 0201 20 20,
-
ex 0201 20 30,
-
ex 0201 20 50.
Artykuł 2
O ile niniejsze rozporządzenie nie stanowi inaczej, stosuje się przepisy rozdziału III rozporządzenia (WE) nr 1301/2006 i rozporządzeń (WE) nr 376/2008 oraz (WE) nr 382/2008.
Artykuł 3
1. W rubryce 8 wniosku o pozwolenie na przywóz i samego pozwolenia na przywóz należy podać kraj pochodzenia oraz krzyżykiem zaznaczyć rubrykę „tak”. Pozwolenia podlegają obowiązkowi przywozu ze wskazanego kraju.
Rubryka 20 wniosku o pozwolenie na przywóz i samego pozwolenia zawiera jeden z wpisów wymienionych w załączniku I.
2. Oryginał świadectwa autentyczności sporządzonego zgodnie z art. 4 wraz z kopią przedkłada się właściwym organom razem z wnioskiem o wydanie pierwszego pozwolenia na przywóz odnoszącego się do świadectwa autentyczności.
Świadectwa autentyczności mogą być wykorzystywane do wystawienia więcej niż jednego pozwolenia na przywóz na ilości nieprzekraczające ilości podanych na świadectwie. W przypadku wydania więcej niż jednego pozwolenia na przywóz, odnoszącego się do danego świadectwa autentyczności, właściwy organ:
a)
potwierdza to świadectwo autentyczności, wskazując przydzieloną ilość;
b)
dopilnowuje, aby wszystkie pozwolenia na przywóz wydane w odniesieniu do danego świadectwa zostały wystawione tego samego dnia.
3. Właściwe organy mogą wydawać pozwolenia na przywóz dopiero po upewnieniu się, że wszystkie informacje zamieszczone na świadectwie autentyczności są zgodne z informacjami dotyczącymi przedmiotowego przywozu, otrzymywanymi co tydzień z Komisji. Pozwolenia wystawia się niezwłocznie po sprawdzeniu tych informacji.
Artykuł 4
1. Wszystkim wnioskom o pozwolenia na przywóz w ramach kontyngentów, o których mowa w art. 1, towarzyszy świadectwo autentyczności wydane przez organy państwa wywozu wymienione w załączniku II do niniejszego rozporządzenia, potwierdzające, że towary pochodzą z danego państwa oraz że odpowiadają definicji podanej odpowiednio w załączniku III do układu o stabilizacji i stowarzyszeniu z Chorwacją, w załączniku III do układu o stabilizacji i stowarzyszeniu z Byłą Jugosłowiańską Republiką Macedonii, w załączniku II do umowy przejściowej z Czarnogórą, w załączniku II do umowy przejściowej z Bośnią i Hercegowiną lub w załączniku II do umowy przejściowej z Serbią.
2. Świadectwa autentyczności są sporządzane w jednym oryginale i dwóch kopiach drukowanych i wypełnianych w jednym z urzędowych języków Unii zgodnie z odpowiednim wzorem przedstawionym w załącznikach III-VII dla danych państw wywozu. Mogą być również drukowane i wypełniane w języku urzędowym lub jednym z języków urzędowych kraju wywozu.
Właściwe organy państwa członkowskiego, w którym składa się wniosek o pozwolenie na przywóz, mogą wymagać dostarczenia tłumaczenia świadectwa.
3. Oryginał i kopie świadectwa autentyczności mogą być wypełnione pismem drukowanym lub odręcznym. W tym ostatnim przypadku wypełnia się je czarnym atramentem i drukowanymi literami.
Świadectwo ma format 210 × 297 mm. Gramatura użytego papieru wynosi nie mniej niż 40 g/m2. Oryginał jest biały, pierwsza kopia - różowa, a druga - żółta.
4. Każde świadectwo ma indywidualny numer seryjny, po którym następuje nazwa kraju wystawiającego świadectwo.
Kopie noszą ten sam numer seryjny i tę samą nazwę, co oryginał.
5. Świadectwa są ważne, wyłącznie jeżeli są należycie potwierdzone przez organ wydający wymieniony w załączniku II.
6. Świadectwa uważa się za należycie potwierdzone, gdy zawierają datę i miejsce wydania i gdy posiadają pieczęć organu wydającego oraz podpis osoby lub osób upoważnionych do składania takiego podpisu.
Artykuł 5
1. Organy wystawiające świadectwo wymienione w załączniku II:
a)
zostały uznane za takie przez zainteresowany kraj wywozu;
b)
zobowiązują się do kontrolowania wpisów w świadectwach;
c)
zobowiązują się do przesyłania do Komisji co najmniej raz w tygodniu każdej informacji umożliwiającej kontrolowanie wpisów w świadectwach autentyczności, w szczególności numeru świadectwa, eksportera, odbiorcy, państwa przeznaczenia, produktu (żywe zwierzę/mięso), wagi netto oraz daty podpisania.
2. Wykaz zamieszczony w załączniku II jest zmieniany przez Komisję, jeśli wymóg, o którym mowa w ust. 1 lit. a), przestaje być spełniany, jeśli organ wydający świadectwa nie wypełni jednego lub więcej z nałożonych na niego obowiązków lub jeśli wyznaczony zostaje nowy organ wydający.
Artykuł 6
Świadectwa autentyczności i pozwolenia na przywóz są ważne przez trzy miesiące od daty ich wystawienia.
Artykuł 7
Odnośne państwo wywozu przekazuje do Komisji wzory odcisków pieczęci używanych przez jego organy wydające oraz nazwiska i podpisy osób uprawnionych do podpisywania świadectw autentyczności. Komisja przekazuje te informacje właściwym organom państw członkowskich.
Artykuł 8
1. W drodze odstępstwa od art. 11 ust. 1 akapit drugi rozporządzenia (WE) nr 1301/2006 państwa członkowskie powiadamiają Komisję:
a)
nie później niż dnia 28 lutego następnego roku o ilościach produktów, dla których wydano pozwolenia na przywóz w poprzednim okresie obowiązywania przywozowego kontyngentu taryfowego, nawet jeżeli liczba wydanych pozwoleń równa jest zeru;
b)
nie później niż dnia 30 kwietnia następnego roku o ilościach produktów objętych niewykorzystanymi lub wykorzystanymi częściowo pozwoleniami na przywóz, nawet jeżeli liczba wydanych pozwoleń równa jest zeru, i odpowiadających różnicy między ilościami wpisanymi na odwrocie pozwoleń na przywóz a ilościami, na które pozwolenia te zostały wydane.
2. Nie później niż dnia 30 kwietnia następnego roku państwa członkowskie powiadamiają Komisję o ilościach produktów rzeczywiście dopuszczonych do swobodnego obrotu w poprzednim okresie obowiązywania przywozowego kontyngentu taryfowego.
3. Powiadomień, o których mowa w ust. 1 i 2 niniejszego artykułu, dokonuje się zgodnie z załącznikami VIII, IX i X do niniejszego rozporządzenia z zastosowaniem kategorii produktów określonych w załączniku V do rozporządzenia (WE) nr 382/2008.
Artykuł 9
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 stycznia 2011 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 22 grudnia 2010 r.