NAŘÍZENÍ KOMISE V PŘENESENÉ PRAVOMOCI (EU) č. 310/2012
ze dne 21. prosince 2011,
kterým se mění nařízení Komise (ES) č. 1569/2007, kterým se zavádí mechanismus pro určení rovnocennosti účetních standardů používaných emitenty cenných papírů ze třetích zemí v souladu se směrnicemi Evropského parlamentu a Rady 2003/71/ES a 2004/109/ES
(Text s významem pro EHP)
EVROPSKÁ KOMISE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie,
s ohledem na směrnici Evropského parlamentu a Rady 2003/71/ES ze dne 4. listopadu 2003 o prospektu, který má být zveřejněn při veřejné nabídce nebo přijetí cenných papírů k obchodování, a o změně směrnice 2001/34/ES (1), a zejména na čl. 20 odst. 3 první pododstavec uvedené směrnice,
s ohledem na směrnici Evropského parlamentu a Rady 2004/109/ES ze dne 15. prosince 2004 o harmonizaci požadavků na průhlednost týkajících se informací o emitentech, jejichž cenné papíry jsou přijaty k obchodování na regulovaném trhu, a o změně směrnice 2001/34/ES (2), a zejména na čl. 23 odst. 4 čtvrtý pododstavec uvedené směrnice,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Ustanovení čl. 23 odst. 4 směrnice 2004/109/ES vyžaduje, aby Komise stanovila mechanismus určení rovnocennosti informací požadovaných podle uvedené směrnice. Komise musí přijmout opatření ke stanovení obecných kritérií rovnocennosti pro účetní standardy platné pro emitenty z více než jedné země. Ustanovení čl. 23 odst. 4 směrnice 2004/109/ES rovněž vyžaduje, aby Komise přijala rozhodnutí o rovnocennosti účetních standardů, které používají emitenti ze třetích zemí, a umožňuje Komisi povolit dotčeným emitentům, aby po vhodné přechodné období tyto účetní standardy nadále používali. Je vhodné, aby se s ohledem na to, že informace vyžadované podle směrnice 2004/109/ES úzce souvisejí s informacemi vyžadovanými směrnicí 2003/71/ES, použila v rámci obou směrnic stejná kritéria pro určení rovnocennosti.
(2)
Stejně tak nařízení Komise (ES) č. 1569/2007 (3) stanovilo podmínky přijetí účetních standardů třetí země na omezenou dobu, která končí dnem 31. prosince 2011.
(3)
Komise vyhodnotila užitečnost a fungování mechanismu rovnocennosti a došla k závěru, že by měl být prodloužen na období tří let do dne 31. prosince 2014. Protože období, pro které Komise zavedla podmínky pro uznání rovnocennosti obecně přijatých účetních zásad (GAAP) třetích zemí, skončilo dne 31. prosince 2011, mělo by se toto nařízení použít ode dne 1. ledna 2012. Je to nezbytné k tomu, aby byla emitentům z příslušných třetích zemí zapsaných v Unii poskytnuta právní jistota a předešlo se riziku, že by musely sladit své účetní závěrky s Mezinárodními standardy účetního výkaznictví (IFRS). Ustanovení o zpětné platnosti tak zmenšuje případné další zatížení pro dotčené emitenty.
(4)
Komisi by měla mít možnost posoudit rovnocennost účetních standardů třetí země na žádost příslušného orgánu členského státu nebo na žádost orgánu třetí země odpovědného za účetní standardy nebo tržní dozor či z vlastní iniciativy, aby se zajistilo posouzení rovnocennosti účetních standardů třetí země ve všech případech podstatných pro trhy Unie. Pokud jde o odborné aspekty posouzení rovnocennosti příslušných účetních standardů, měla by se Komise obrátit na Evropský orgán pro cenné papíry a trhy (ESMA). Emitentům z Unie by též mělo být povoleno používat standardy IFRS přijaté podle nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 1606/2002 (4) v dotčené třetí zemi.
(5)
Nařízení (ES) č. 1569/2007 by proto mělo být odpovídajícím způsobem změněno,
PŘIJALA TOTO NAŘÍZENÍ:
Článek 1
V nařízení (ES) č. 1569/2007 se článek 4 nahrazuje tímto:
„Článek 4
Podmínky přijetí účetních standardů třetí země na omezenou dobu
1. Emitentům ze třetích zemí může být povoleno používat účetní závěrky sestavené v souladu s účetními standardy třetí země s cílem vyhovět závazkům podle směrnice 2004/109/ES a odchylně od čl. 35 odst. 5 nařízení (ES) č. 809/2004 předložit historické finanční údaje na základě uvedeného nařízení pro období počínající kdykoli od 31. prosince 2008 a ukončené nejpozději do 31. prosince 2014 v těchto případech:
a)
orgán třetí země odpovědný za příslušné vnitrostátní účetní standardy se veřejně zavázal, že tyto standardy uvede do souladu s Mezinárodními standardy účetního výkaznictví do 31. prosince 2014, a jsou-li splněny obě tyto podmínky:
i)
orgán třetí země odpovědný za příslušné vnitrostátní účetní standardy stanovil obsáhlý program sbližování, který může být dokončen do 31. prosince 2014,
ii)
program sbližování se účinně a bez odkladu provádí a na jeho plnění a dokončení jsou přidělené nezbytné zdroje;
b)
orgán třetí země odpovědný za příslušné vnitrostátní účetní standardy se veřejně zavázal, že přijme Mezinárodní standardy účetního výkaznictví do 31. prosince 2014, a v dané třetí zemi se přijímají účinná opatření, aby se do uvedeného data zajistilo včasné a úplné zavedení těchto standardů.
2. Všechna rozhodnutí podle odstavce 1 povolit další přijímání účetních závěrek sestavených v souladu s účetními standardy třetí země se provedou v souladu s postupem uvedeným v článku 24 směrnice 2003/71/ES a v čl. 27 odst. 2 směrnice 2004/109/ES.
3. Komise v případech, kdy povolí další příjímání účetních závěrek vypracovaných v souladu s účetními standardy třetí země v souladu s odstavcem 1, pravidelně přezkoumá, zda jsou podmínky uvedené v písm. a) a případně písm. b) nadále splněny, a vyrozumí o tom Evropský parlament.
4. Pokud nejsou podmínky uvedené v odst. 1 písm. a) nebo b) splněny, Komise přijme rozhodnutí v souladu s postupem uvedeným v článku 24 směrnice 2003/71/ES a v čl. 27 odst. 2 směrnice 2004/109/ES, kterým se mění rozhodnutí o těchto účetních standardech přijaté podle odstavce 1.
5. Za účelem plnění tohoto článku se Komise nejprve obrací na Evropský orgán pro cenné papíry a trhy (ESMA) v souvislosti s programem sbližování, nebo případně v otázce pokroku při přijímání standardů IFRS.“
Článek 2
Toto nařízení vstupuje v platnost třetím dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Použije se ode dne 1. ledna 2012.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
V Bruselu dne 21. prosince 2011.
ROZPORZĄDZENIE DELEGOWANE KOMISJI (UE) NR 310/2012
z dnia 21 grudnia 2011 r.
zmieniające rozporządzenie Komisji (WE) nr 1569/2007 ustanawiające zgodnie z dyrektywami 2003/71/WE i 2004/109/WE Parlamentu Europejskiego i Rady mechanizm ustalenia równoważności standardów rachunkowości stosowanych przez emitentów papierów wartościowych z krajów trzecich
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając dyrektywę 2003/71/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 4 listopada 2003 r. w sprawie prospektu emisyjnego publikowanego w związku z publiczną ofertą lub dopuszczeniem do obrotu papierów wartościowych i zmieniającą dyrektywę 2001/34/WE (1), w szczególności jej art. 20 ust. 3 akapit pierwszy,
uwzględniając dyrektywę 2004/109/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 grudnia 2004 r. w sprawie harmonizacji wymogów dotyczących przejrzystości informacji o emitentach, których papiery wartościowe dopuszczane są do obrotu na rynku regulowanym, oraz zmieniającą dyrektywę 2001/34/WE (2), w szczególności jej art. 23 ust. 4 akapit czwarty,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
Artykuł 23 ust. 4 dyrektywy 2004/109/WE zobowiązuje Komisję do ustanowienia mechanizmu zapewniającego równoważność informacji wymaganych na mocy tej dyrektywy. Komisja ma obowiązek przyjąć środki mające na celu ustanowienie ogólnych kryteriów równoważności w odniesieniu do standardów rachunkowości, które dotyczą emitentów z więcej niż jednego kraju. Artykuł 23 ust. 4 dyrektywy 2004/109/WE nakłada ponadto na Komisję obowiązek podejmowania decyzji w sprawie równoważności standardów rachunkowości stosowanych przez emitentów z państw trzecich oraz uprawnia Komisję do wydania pozwolenia na stosowanie standardów rachunkowości państwa trzeciego przez odpowiedni okres przejściowy. Uwzględniając bliski związek między informacjami wymaganymi na mocy dyrektywy 2004/109/WE i informacjami wymaganymi na mocy dyrektywy 2003/71/WE, właściwe jest stosowanie tych samych kryteriów ustalenia równoważności w ramach obydwu dyrektyw.
(2)
W rozporządzeniu Komisji (WE) nr 1569/2007 (3) ustanowiono zatem warunki przyjęcia standardów rachunkowości państw trzecich na czas określony, upływający dnia 31 grudnia 2011 r.
(3)
Komisja oceniła przydatność i funkcjonowanie mechanizmu równoważności i stwierdziła, że należy przedłużyć jego obowiązywanie na okres trzech lat do dnia 31 grudnia 2014 r. Ponieważ okres, w odniesieniu do którego Komisja ustanowiła warunki dotyczące uznawania równoważności ogólnie przyjętych zasad rachunkowości obowiązujących w państwach trzecich, upłynął dnia 31 grudnia 2011 r., niniejsze rozporządzenie powinno się stosować od dnia 1 stycznia 2012 r. Jest to konieczne w celu zapewnienia pewności prawa notowanym w Unii emitentom z zainteresowanych państw trzecich oraz zapobieżenia konieczności dostosowywania przez nich swoich sprawozdań finansowych do międzynarodowych standardów sprawozdawczości finansowej (MSSF). Przepis dotyczący działania prawa wstecz zapobiega takiemu potencjalnemu dodatkowemu obciążeniu tych emitentów.
(4)
W celu zapewnienia ustalania równoważności standardów rachunkowości państwa trzeciego we wszystkich przypadkach, które mają znaczenie dla rynków Unii, Komisja powinna dokonać oceny równoważności standardów rachunkowości państwa trzeciego na wniosek właściwego organu państwa członkowskiego lub organu odpowiedzialnego za standardy rachunkowości lub nadzór rynku w państwie trzecim bądź też z własnej inicjatywy. W odniesieniu do oceny technicznych aspektów równoważności przedmiotowych standardów rachunkowości Komisja powinna przeprowadzać konsultacje z Europejskim Urzędem Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych (EUNGiPW). Unijni emitenci powinni ponadto otrzymać pozwolenie na stosowanie MSSF przyjętych w danym państwie trzecim zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1606/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady (4).
(5)
Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 1569/2007,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Artykuł 4 rozporządzenia (WE) nr 1569/2007 otrzymuje brzmienie:
„Artykuł 4
Warunki akceptacji standardów rachunkowości krajów trzecich przez ograniczony okres
1. Emitenci z krajów trzecich mogą uzyskać pozwolenie na stosowanie sprawozdań finansowych sporządzonych zgodnie z krajowymi standardami rachunkowości w celu spełnienia zobowiązań wynikających z dyrektywy 2004/109/WE oraz, w drodze odstępstwa od art. 35 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 809/2004, w celu przedstawiania historycznych informacji finansowych zgodnie z tym rozporządzeniem, w okresie zaczynającym się w dowolnym dniu po dniu 31 grudnia 2008 r. i upływającym nie później niż dnia 31 grudnia 2014 r., w następujących przypadkach:
a)
organ kraju trzeciego odpowiedzialny za przedmiotowe krajowe standardy rachunkowości poczynił publiczne zobowiązanie do konwergencji tych standardów z międzynarodowymi standardami sprawozdawczości finansowej najpóźniej do dnia 31 grudnia 2014 r. oraz zostały spełnione oba warunki podane poniżej:
(i)
organ kraju trzeciego odpowiedzialny za przedmiotowe krajowe standardy rachunkowości ustalił wszechstronny program konwergencji, który może zostać wykonany przed dniem 31 grudnia 2014 r.;
(ii)
program konwergencji został skutecznie i terminowo wdrożony, zaś do realizacji tego celu zostały przewidziane środki konieczne do jego wykonania;
b)
organ kraju trzeciego odpowiedzialny za przedmiotowe krajowe standardy rachunkowości poczynił publiczne zobowiązanie do przyjęcia międzynarodowych standardów sprawozdawczości finansowej do dnia 31 grudnia 2014 r. oraz podjął skuteczne działania celem zapewnienia terminowego i pełnego przejścia na stosowanie MSSF przed tą datą.
2. Wszelkie decyzje wynikające z ust. 1, dotyczące zezwolenia na dalszą akceptację sprawozdań finansowych sporządzanych zgodnie ze standardami rachunkowości kraju trzeciego, podejmowane są zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 24 dyrektywy 2003/71/WE oraz w art. 27 ust. 2 dyrektywy 2004/109/WE.
3. W przypadku gdy Komisja nadal dopuszcza stosowanie sprawozdań finansowych sporządzanych zgodnie ze standardami rachunkowości kraju trzeciego zgodnie z przepisami ust. 1, dokonuje regularnej oceny dalszego spełniania warunków określonych w ust. 1 lit. a) lub b) (w zależności od przypadku) oraz składa odpowiednie sprawozdanie do Parlamentu Europejskiego.
4. Jeśli warunki określone w ust. 1 lit. a) lub b) nie są już spełniane, Komisja podejmuje decyzję zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 24 dyrektywy 2003/71/WE oraz art. 27 ust. 2 dyrektywy 2004/109/WE, zmieniając swoją decyzję na mocy ust. 1 w odniesieniu do takich standardów rachunkowości.
5. W związku z wykonaniem przepisów niniejszego artykułu Komisja zasięga najpierw opinii EUNGiPW na temat programu prac na rzecz konwergencji lub postępów w procesie przyjmowania MSSF, w zależności od przypadku.”.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 stycznia 2012 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 21 grudnia 2011 r.