PROVÁDĚCÍ NAŘÍZENÍ RADY (EU) č. 1331/2011
ze dne 14. prosince 2011,
kterým se ukládá konečné antidumpingové clo a s konečnou platností vybírá prozatímní clo z dovozu některých bezešvých trubek a dutých profilů z nerezavějící oceli pocházejících z Čínské lidové republiky
RADA EVROPSKÉ UNIE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie,
s ohledem na nařízení Rady (ES) č. 1225/2009 ze dne 30. listopadu 2009 o ochraně před dumpingovým dovozem ze zemí, které nejsou členy Evropského společenství (1) (dále jen „základní nařízení“), a zejména na článek 9 uvedeného nařízení,
s ohledem na návrh předložený Evropskou komisí (dále jen „Komise“) po konzultaci s poradním výborem,
vzhledem k těmto důvodům:
A. PROZATÍMNÍ OPATŘENÍ
(1)
Nařízením (EU) č. 627/2011 (2) (dále jen „prozatímní nařízení“) uložila Komise prozatímní antidumpingové clo na dovoz některých bezešvých trubek a dutých profilů z nerezavějící oceli pocházejících z Čínské lidové republiky (dále jen „ČLR“).
(2)
Řízení bylo zahájeno v návaznosti na podnět, který dne 16. srpna 2010 (dále jen „podnět“) podal Výbor na obranu odvětví Evropské unie vyrábějícího bezešvé duté profily z nerezavějící oceli (dále jen „výbor na obranu“) jménem dvou skupin výrobců v Unii (dále jen „žadatelé“) představujících podstatnou část, v tomto případě více než 50 %, celkové výroby některých bezešvých trubek a dutých profilů z nerezavějící oceli v Unii.
(3)
Připomíná se, že (jak je uvedeno v 14. bodě odůvodnění prozatímního nařízení) se šetření dumpingu a újmy týkalo období od 1. července 2009 do 30. června 2010 (dále jen „období šetření“). Zkoumání trendů významných pro posouzení újmy se týkalo období od 1. ledna 2006 do konce období šetření (dále jen „posuzované období“).
B. NÁSLEDNÝ POSTUP
(4)
Po zveřejnění nejdůležitějších skutečností a úvah, na jejichž základě bylo rozhodnuto o uložení prozatímních opatření (dále jen „zveřejnění prozatímních zjištění“), předložila řada zúčastněných stran k těmto prozatímním zjištěním písemná podání. Strany, které o to požádaly, dostaly možnost slyšení. Komise nadále shromažďovala veškeré informace, jež považovala za nezbytné pro konečná zjištění.
(5)
Co se týká tří žádostí o individuální zjišťování, s konečnou platností bylo rozhodnuto, že individuální zjišťování nelze přiznat, jelikož by při šetření znamenalo příliš velké zatížení a znemožnilo by dokončit šetření včas. Jak je uvedeno v 6. bodě odůvodnění prozatímního nařízení, Komise vybrala reprezentativní vzorek představující 25 % celkového dovozu zaznamenaného v databázi Eurostatu během období šetření a více než 38 % celkového objemu spolupracujících vývozců v období šetření. Jak je uvedeno v 13. bodě odůvodnění prozatímního nařízení, dva ze tří vyvážejících výrobců zařazených do vzorku představují velké skupiny. Velikost skupin představovala při tomto šetření obzvláštní zátěž, a to s ohledem na úsilí vynaložené při šetření i analýzu. Za této situace nebylo možno žádostem dalších vyvážejících výrobců o individuální zjišťování vyhovět.
C. DOTČENÝ VÝROBEK A OBDOBNÝ VÝROBEK
1. Dotčený výrobek
(6)
Připomíná se, že (jak je uvedeno v 15. bodě odůvodnění prozatímního nařízení) dotčeným výrobkem jsou bezešvé trubky a duté profily z nerezavějící oceli (jiné než s připojeným příslušenstvím, vhodné pro vedení plynů nebo kapalin, pro použití v civilních letadlech) pocházející z ČLR, v současnosti kódů KN 7304 11 00, 7304 22 00, 7304 24 00, ex 7304 41 00, 7304 49 10, ex 7304 49 93, ex 7304 49 95, ex 7304 49 99 a ex 7304 90 00 (dále jen „dotčený výrobek“).
(7)
Jelikož s ohledem na dotčený výrobek nebyly po zveřejnění prozatímních zjištění předloženy žádné připomínky, potvrzuje se 15. až 19. bod odůvodnění prozatímního nařízení.
2. Obdobný výrobek
(8)
Jelikož nebyly předloženy žádné připomínky, potvrzuje se 20. bod odůvodnění prozatímního nařízení.
D. DUMPING
1. Zacházení jako v tržním hospodářství
(9)
Po zveřejnění prozatímních zjištění zpochybnily některé strany zjištění týkající se rozhodnutí o přiznání zacházení jako v tržním hospodářství, jak bylo uvedeno v 21. až 43. bodě odůvodnění prozatímního nařízení.
(10)
Jedna strana uvedla, že Komise nezveřejnila rozdíl v cenách surovin mezi trhem EU a trhem ČLR. V tomto ohledu je nutno uvést, že zveřejněná zjištění týkající se zacházení jako v tržním hospodářství stejně jako prozatímní nařízení uvádějí rozdíl mezi nominálními cenami surovin v EU, USA a nominálními cenami surovin v ČLR. Jak je uvedeno v 27. bodě odůvodnění prozatímního nařízení, tento rozdíl činí průměrně a v závislosti na kvalitě oceli přibližně 30 %. Pokud jde o zdroje informací, které tvořily základ pro toto srovnání, Komise použila údaje, jež byly k dispozici od spolupracujících výrobců v Unii a vyvážejících výrobců v ČLR. Tyto údaje byly podrobeny křížové kontrole s některými veřejně dostupnými zdroji (3).
(11)
Dále se uvádělo, že Komise nesrovnala ceny železné rudy dovážené do ČLR a mezinárodní tržní ceny. Podle souvisejícího tvrzení nebyly poskytnuty žádné údaje o dopadu cen železné rudy na náklady na suroviny (předvalky, ingoty, tyče kruhového průřezu) pořizované výrobci dotčeného výrobku. Odkaz na železnou rudu v 28. bodě odůvodnění prozatímního nařízení byl učiněn v souvislosti s konkurenční výhodou s cílem analyzovat možné vysvětlení nízkých cen předvalků, ingotů a tyčí kruhového průřezu v ČLR. Železná ruda a rovněž nikl a chrom jsou hlavními nákladovými činiteli při výrobě předvalků, ingotů a tyčí kruhového průřezu z nerezavějící oceli. Avšak vzhledem ke skutečnosti, že ceny železné rudy, niklu a chromu obvykle vycházejí z mezinárodních tržních cen, může být jejich dopad na rozdíl v cenách předvalků, ingotů a tyčí kruhového průřezu pocházejících z EU a ČLR a následně na bezešvé trubky a duté profily z nerezavějící oceli pouze omezený. Zjištění, která vedla k odmítnutí prvního kritéria v souvislosti se žádostí o zacházení jako v tržním hospodářství, nebyla proto založena na cenách železné rudy, nýbrž na rozdílu v cenách surovin, tj. předvalků, ingotů a tyčí kruhového průřezu, jež se přímo používají při výrobě dotčeného výrobku; tento cenový rozdíl spolu se zjištěným zásahem státu (vývozní daň a žádné vrácení DPH) vedl k závěru, že nebylo prokázáno splnění prvního kritéria pro přiznání zacházení jako v tržním hospodářství.
(12)
Jedna strana několikrát zopakovala stejné tvrzení týkající se procesních aspektů rozhodnutí o přiznání zacházení jako v tržním hospodářství. Toto tvrzení se týkalo konzultací s poradním výborem členských států, konkrétně informací předaných tomuto výboru v průběhu tohoto šetření. Záležitost byla objasněna ve dvou dopisech, jež byly této straně zaslány, a byla předmětem řady výměn s úředníkem pro slyšení. V této souvislosti je třeba uvést, že podle čl. 19 odst. 5 základního nařízení se vyměňované informace týkající se konzultací s poradním výborem členských států nesdělují, nestanoví-li základní nařízení jinak. Platné předpisy proto neumožňují povolit stranám přístup k informacím vyměňovaným mezi Komisí a členskými státy.
(13)
Tatáž strana předložila určitá tvrzení týkající se především otázky narušení na trhu surovin. Uvádělo se, že na předvalky z nerezavějící oceli nakupované na domácím trhu ČLR připadala během období šetření pouze část nákupů surovin. V tomto ohledu se především podotýká, že čl. 2 odst. 7 písm. c) základního nařízení nestanoví žádnou prahovou hodnotu, pokud jde o podíl nakoupených surovin, který musí být dotčen narušením. V čl. 2 odst. 7 písm. c) základního nařízení je stanoveno, že se náklady nejdůležitějších vstupů v zásadě zakládají na tržní hodnotě. Co je však důležitější, Komise objasnila, že se narušení na trhu surovin v ČLR týkala hlavních surovin používaných při výrobě bezešvých trubek a dutých profilů z nerezavějící oceli, a nikoli pouze předvalků. Hlavními surovinami používanými při výrobě bezešvých trubek a dutých profilů z nerezavějící oceli jsou předvalky, ingoty a tyče kruhového průřezu z nerezavějící oceli, které představují více než 50 % nákladů na výrobu dotčeného výrobku. Tyto suroviny spadají společně do kódu HS 7218 10 (ingoty a jiné primární formy nerezavějící oceli). Na všechny tyto suroviny se vztahuje 15 % vývozní daň a při vývozu se nevrací 17 % DPH. V této souvislosti vedla zjištěná narušení k závěru, že žádný z vyvážejících výrobců ČLR, kteří byli zařazeni do vzorku, nesplňuje první kritérium používané při posuzování zacházení jako v tržním hospodářství.
U dotyčné společnosti připadala na suroviny používané při výrobě dotčeného výrobku a nakoupené na domácím trhu ČLR významná část - přibližně 30 % nákupů. Mimoto je nutno podotknout, že další velká část byla dovážena od společností ve spojení. Zaměříme-li se konkrétně na nákupy od dodavatelů, kteří nejsou ve spojení, pak nákupy na domácím trhu činí dokonce 56 %. Na rozdíl od tvrzení této strany proto nedošlo k nesprávnému uvedení skutečností, pokud jde o dotyčné rozhodnutí o přiznání zacházení jako v tržním hospodářství, a to ani při komunikaci s touto stranou, ani v procesu konzultací s poradním výborem, který byl informován o všech předložených tvrzeních. Toto tvrzení je proto třeba odmítnout.
(14)
Jedna společnost uvedla, že by rozhodnutí o nepřiznání zacházení jako v tržním hospodářství mělo být individuální a specifické pro každou společnost, zatímco v daném případě rozšířily orgány obecná zjištění na úrovni země na jednotlivé výrobce. Toto tvrzení nelze přijmout; analýza provedená orgány byla provedena individuálně pro každého výrobce zařazeného do vzorku. Je pravdou, že orgány dospěly ke stejnému závěru u tří výrobců zařazených do vzorku, to je však zapříčiněno skutečností, že do rozhodovacího procesu každého výrobce zasahoval stát, jak je objasněno v prozatímním nařízení.
(15)
S ohledem na výše uvedené skutečnosti se potvrzuje zjištění, že všechny žádosti o přiznání zacházení jako v tržním hospodářství je nutno zamítnout, jak je stanoveno v 21. až 43. bodě odůvodnění prozatímního nařízení.
2. Běžná hodnota
a) Srovnatelná země
(16)
Jedna strana uvedla, že jako srovnatelná země měly být použity Spojené státy americké. V této souvislosti je třeba zmínit, že důvody rozhodnutí nepoužít jako srovnatelnou zemi USA byly důkladně projednány v 46. až 48. bodě odůvodnění prozatímního nařízení. Vzhledem ke skutečnosti, že dotyčná strana své tvrzení neodůvodnila a nepředložila žádné další argumenty, jež by mohly změnit zjištění týkající se USA jako možné srovnatelné země, je nutno toto tvrzení odmítnout.
(17)
Současně je třeba zdůraznit, že Komise nadále usilovala o navázání spolupráce ze strany vhodné srovnatelné země. Kromě úsilí uvedeného v 47. bodě odůvodnění prozatímního nařízení kontaktovala Komise výrobce v Brazílii, Kanadě, Malajsii, Mexiku, Jižní Africe, Jižní Koreji, na Tchaj-wanu a Ukrajině. Celkem bylo kontaktováno 46 společností, spolupráci se však nepodařilo navázat.
(18)
S ohledem na výše uvedené skutečnosti se potvrzuje prozatímní závěr, že by běžná hodnota měla být založena na cenách skutečně zaplacených nebo cenách, které je třeba zaplatit, za obdobný výrobek v Unii, které byly v případě nutnosti náležitě opraveny o přiměřené ziskové rozpětí, jak je uvedeno v 51. bodě odůvodnění prozatímního nařízení.
b) Stanovení běžné hodnoty
(19)
Jak je podrobně uvedeno v 49. až 51. bodě odůvodnění prozatímního nařízení, běžná hodnota je založena na cenách skutečně zaplacených nebo cenách, které je třeba zaplatit, za obdobný výrobek v Unii, které byly v případě nutnosti náležitě opraveny o přiměřené ziskové rozpětí, to pro nejpodobnější typy výrobků se stejným průměrem, jakostní třídou oceli a druhem výroby (např. tažení za studena nebo za tepla).
(20)
Připomínky stran týkající se cen skutečně zaplacených nebo cen, které je třeba zaplatit, za obdobný výrobek v Unii a rovněž připomínky týkající se úprav (jako je obchodní úroveň a jakost), jsou projednány níže v 45. a 46. bodě odůvodnění.
(21)
Jedna společnost tvrdila, že by běžnou hodnotu bylo možno zjistit početně na základě cen dutých prvků z nerezavějící oceli při dovozu z EU do USA nebo do EU výrobci v Unii. Toto tvrzení nebylo blíže doloženo. Společnost nepředložila žádná tvrzení ohledně toho, proč by toto početní zjištění bylo při stanovení běžné hodnoty vhodnější než způsob použitý v prozatímním nařízení. Nebylo zejména odůvodněno, proč by bylo vhodnější určit běžnou hodnotu početně na základě cen dutých prvků než na základě cen výrobního odvětví Unie za obdobný výrobek.
(22)
Nebylo rovněž doloženo, proč by se měl uvážit vývoz EU do USA. Tato alternativa se nejeví jako vhodná zejména s ohledem na skutečnost, že všichni spolupracující výrobci v USA spoléhají na dovoz od svých mateřských společností v EU, jak již bylo zmíněno v 48. bodě odůvodnění prozatímního nařízení. Vysoké náklady na zpracování v USA, jak je uvedeno v 48. bodě odůvodnění prozatímního nařízení (což je právě důvod, proč se USA nepovažovaly za vhodnou srovnatelnou zemi), znamenají, že navrhovaná metoda není vhodná.
(23)
Pokud jde o vývoz z USA do EU, tato otázka byla výslovně projednána v 49. bodě odůvodnění prozatímního nařízení. Usuzovalo se, že by ceny vývozu z USA byly poznamenány vysokými výrobními náklady a skutečností, že objem tohoto vývozu je velmi omezený.
(24)
Tatáž společnost navrhla určit běžnou hodnotu početně na základě skutečných cen dutých prvků z nerezavějící oceli při dovozu výrobci v Unii. Výrobce v Unii, který do EU dováží duté prvky z Indie a který byl zmíněn v podnětu, však při tomto šetření nespolupracoval. Stejně tak nespolupracoval ani žádný z výrobců v Unii zařazených do vzorku, kteří dovážejí duté prvky z jakékoli země mimo EU. Navrhovanou metodiku proto nelze použít.
(25)
S ohledem na výše uvedené skutečnosti se potvrzuje stanovení běžné hodnoty, jak je uvedeno v 49. až 51. bodě odůvodnění prozatímního nařízení.
3. Vývozní cena
(26)
Jedna strana zopakovala své tvrzení, že by se v zájmu zajištění spravedlivého srovnání mělo za datum prodeje považovat spíše datum objednávky než datum vystavení faktury. Toto tvrzení bylo předloženo s odkazem na čl. 2 odst. 10 písm. j) základního nařízení. Jak již bylo dotyčné straně vysvětleno během slyšení u úředníka pro slyšení, které se konalo dne 11. března 2011, dotyčné ustanovení se vztahuje výhradně na měnové přepočty, tj. použitelné směnné kurzy v případě, je-li za účelem srovnání cen nutný přepočet měn. Odkaz na data objednávek se proto týká měnových přepočtů v rámci spravedlivého srovnání vývozní ceny a běžné hodnoty a nesouvisí s obratem a objemem vývozu do EU během období šetření.
(27)
Ve všech případech byl dotčený výrobek vyvážen pro nezávislé odběratele v Unii, a vývozní cena byla proto stanovena v souladu s čl. 2 odst. 8 základního nařízení, tj. na základě vývozních cen skutečně zaplacených nebo vývozních cen, které je třeba zaplatit. Potvrzuje se proto 52. bod odůvodnění prozatímního nařízení.
4. Srovnání
(28)
Jak je uvedeno výše ve 20. bodě odůvodnění, připomínky stran týkající se skutečně zaplacených cen nebo cen, které je třeba zaplatit, za obdobný výrobek v Unii a rovněž připomínky týkající se úprav (jako je obchodní úroveň a jakost) jsou podrobněji projednány níže v 45. a 46. bodě odůvodnění.
(29)
Jedna strana zpochybnila způsob srovnání vývozní ceny a běžné hodnoty na základě tří konkrétních parametrů (průměr, jakostní třída oceli a druh výroby (např. tažení za studena nebo za tepla)). Tato strana uvedla, že srovnání mělo být provedeno na podrobnější úrovni, tj. s přihlédnutím rovněž k dalším parametrům, zejména tloušťce stěny, délce a zkouškám.
(30)
Útvary Komise skutečně shromáždily informace týkající se řady parametrů, včetně délky, tloušťky stěny a zkoušek.
(31)
Podle čl. 2 odst. 11 základního nařízení se dumpingové rozpětí obvykle zjišťuje na základě srovnání váženého průměru běžné hodnoty s váženým průměrem cen ze všech srovnatelných vývozních obchodů. Ustanovení čl. 2 odst. 11 základního nařízení vyžaduje, aby byly výpočty dumpingu založeny na „všech srovnatelných vývozních obchodech“, pokud „ustanovení upravující spravedlivé srovnání nestanoví jinak“. Společnost poukázala na tzv. kontrolní číslo výrobku a parametry, které jsou v něm obsaženy. V tomto ohledu je nutno podotknout, že kontrolní číslo výrobku je nástroj, který se při šetření používá za účelem strukturování a uspořádání značného množství velmi podrobných údajů poskytnutých společnostmi. Jedná se o pomůcku k provedení podrobnější analýzy různých vlastností výrobků v rámci dané kategorie dotčeného výrobku a obdobného výrobku. V zájmu spravedlivého srovnání bylo toto srovnání založeno na nejvhodnějších vlastnostech.
(32)
Na základě tvrzení společnosti Komise v dopise objasnila, že tloušťka stěny trubky souvisí úměrně s její hmotností, a srovnání se na ni tudíž vztahovalo nepřímo. Ostatní vlastnosti, jako zkoušky, mají na srovnání menší dopad. Téměř všechny dotčené výrobky jsou například podrobeny běžným zkušebním aplikacím.
(33)
Je nutno zdůraznit, že v rozporu s tvrzeními této strany Komise neopomenula žádné údaje. Není však neobvyklé, že určité parametry použité v kontrolním čísle výrobku mají menší váhu a že některé parametry tvoří více než jiné lepší základ pro spravedlivé srovnání. Při srovnání na základě fyzických rozdílů nebo z jakýchkoli jiných důvodů nebyly opominuty žádné trubky, ani nebyly vytvořeny nové typy výrobků. Naopak, do srovnání byl zahrnut veškerý prodej bez ohledu na průměr nebo délku trubky.
(34)
Společnost dále uvedla, že přístup, který Komise použila, jí znemožnil požádat o úpravy s ohledem na fyzické vlastnosti. Toto tvrzení se opět zakládalo na skutečnosti, že Komise provedla srovnání na základě tří parametrů, a nikoli více parametrů, jak již bylo projednáno výše v 31. bodě odůvodnění a v následujících bodech odůvodnění.
(35)
Co se týká procesního aspektu srovnání, který taktéž nadnesla stejná strana, je nutno podotknout, že společnost měla plně možnost vyjádřit se k výpočtům, jež byly provedeny v jejím případě. Úplné údaje o těchto výpočtech byly zveřejněny ke dni vyhlášení prozatímního nařízení. Společnost se k otázce parametrů použitých při srovnání vyjádřila v dopise ze dne 11. července 2011, v němž požádala o další objasnění. Útvary Komise odpověděly dne 19. července 2011. Společnost poté zopakovala svá tvrzení v dopise ze dne 29. července 2011. Společnost nesouhlasila se základem pro srovnání a opakovaně tvrdila, že parametry jako tloušťka stěny, délka nebo zkoušky mají dopad na ceny. Jak bylo uvedeno výše, Komise uznává, že tyto parametry mají určitý dopad na ceny. Pokládalo se však za vhodnější, aby byly výpočty založeny na 3 nejdůležitějších parametrech, jelikož to vede k nejvyšší úrovni shody a současně umožňuje nalézt odpovídající prodej pro všechny srovnatelné vývozní obchody.
(36)
Společnost tvrdila, že jí bylo znemožněno požádat o úpravu. Toto tvrzení je nutno odmítnout. Možnost podat žádosti existovala v průběhu celého řízení, v neposlední řadě v době zveřejnění prozatímních zjištění, kdy se společnost dozvěděla o všech podrobnostech výpočtů.
(37)
Jedna strana uvedla, že použití výrobních nákladů u menších průměrů na větší průměry neodráží skutečné náklady, jelikož u větších průměrů jsou náklady mnohem vyšší. Tato strana však nepředložila žádnou alternativu, ani své tvrzení nedoložila. Vzhledem ke skutečnosti, že nebyla předložena žádná alternativní metoda, považovala se použitá metoda za nejpřiměřenější.
(38)
Jedna společnost uvedla, že počet úprav (úpravy s ohledem na skutečnost, že Komise použila tři parametry, a nikoli více parametrů, a úpravy o jakost a obchodní úroveň) naznačuje, že výrobky výrobců v Unii jsou těžko srovnatelné s dováženými výrobky z ČLR. V této souvislosti se podotýká, že skutečnost, že orgány provádějí úpravy, je nedílnou součástí jakéhokoli výpočtu dumpingu. Tyto úpravy se předpokládají v základním nařízení, a jako takové proto nezpochybňují srovnatelnost mezi dotčeným výrobkem a obdobným výrobkem. Vysoký poměr shody ve skutečnosti potvrzuje, že dotčený výrobek a obdobný výrobek jsou zcela srovnatelné.
(39)
S ohledem na výše uvedená tvrzení se potvrzují zjištění uvedená v 53. a 54. bodě odůvodnění prozatímního nařízení.
5. Dumpingové rozpětí
(40)
Jedna strana uvedla, že kvůli vysokému kolísání cen niklu mělo být dumpingové rozpětí vypočítáno na čtvrtletním základě. V tomto ohledu se podotýká, že v daném případě není srovnání mezi vývozní cenou a běžnou hodnotou srovnáním cen a nákladů, nýbrž pouze srovnáním váženého průměru prodejních cen (běžná hodnota byla stanovena na základě prodejních cen výrobního odvětví EU). Růst cen niklu byl mimoto odrazem růstu světových tržních cen, a nejednalo se proto o ojedinělý jev v ČLR. Tento růst cen ovlivnil nejvýše tři měsíce období šetření, zatímco prodej dotčeného výrobku se uskutečňoval v celém období šetření. Změny cen surovin je mimoto nutno považovat za běžnou součást obchodních operací. Rostoucí ceny niklu by měly ovlivnit výrobce v Unii i v ČLR stejně, jelikož cena niklu je stanovena na Londýnské burze kovů. Případné rozdíly by byly zapříčiněny narušením cen surovin v ČLR, a neměly by být proto při výpočtu brány v potaz. Tvrzení bylo proto nutno odmítnout, a srovnání bylo založeno na ročních průměrných vývozních cenách ČLR a ročních průměrných cenách EU s náležitou úpravou o přiměřené ziskové rozpětí. Toto tvrzení bylo proto odmítnuto.
(41)
Jeden výrobce v ČLR předložil odůvodněné tvrzení, že výpočet úprav ve výpočtu jeho individuálního dumpingu nebyl správný. Komise toto tvrzení uznala a provedla nový výpočet, který vedl k dumpingovému rozpětí ve výši 83,7 %. Kromě této změny se potvrzují zjištění uvedená v 55. až 61. bodě odůvodnění prozatímního nařízení. Revidovaná dumpingová rozpětí činí:
Konečná antidumpingová rozpětí
Changshu Walsin Specialty Steel, Co. Ltd., Haiyu
83,7 %
Shanghai Jinchang Stainless Steel Tube Manufacturing, Co. Ltd., Situan
62,6 %
Wenzhou Jiangnan Steel Pipe Manufacturing, Co. Ltd., Yongzhong
67,1 %
Vážený průměr na základě vzorku pro spolupracující vyvážející výrobce, kteří nebyli zařazeni do vzorku a kteří jsou uvedeni v příloze I
71,5 %
Všechny ostatní společnosti
83,7 %
E. ÚJMA
1. Výrobní odvětví Unie
(42)
Pokud jde o vymezení výrobního odvětví Unie a reprezentativnost vzorku výrobců v Unii, po zveřejnění prozatímních zjištění nebyla obdržena žádná tvrzení. Potvrzuje se proto 62. a 63. bod odůvodnění prozatímního nařízení.
2. Spotřeba v Unii
(43)
S ohledem na spotřebu v Unii nebyla obdržena žádná tvrzení. Potvrzuje se proto 64. až 66. bod odůvodnění prozatímního nařízení.
3. Dovoz z dotčené země
(44)
Co se týká prozatímních zjištění ohledně objemu, podílu na trhu a vývoje ceny dumpingového dovozu, zúčastněné strany nepředložily žádná tvrzení. Potvrzuje se proto 67. až 69. bod odůvodnění prozatímního nařízení.
(45)
Pokud jde o výpočet cenového podbízení ze strany dovozu z ČLR, vyžádali si vyvážející výrobci v ČLR i výrobní odvětví Unie další informace o způsobu stanovení určitých úprav (jako jsou náklady vynaložené po dovozu, obchodní úroveň a jakost), které byly použity při výpočtu. Komise těmto žádostem vyhověla a zveřejnila údaje o způsobu stanovení těchto úprav, přičemž bylo současně zajištěno dodržení pravidel týkajících se zachování důvěrnosti.
(46)
Na základě připomínek jednoho výrobce v ČLR byla provedena menší oprava ve výpočtu cenového podbízení, jelikož v prozatímním výpočtu zahrnovala úprava o obchodní úroveň rovněž část nákladů vynaložených po dovozu, jež byly současně předmětem zvláštní úpravy o všechny náklady vynaložené po dovozu. Tato oprava měla za následek změnu rozpětí cenového podbízení a úrovně pro odstranění újmy o méně než jeden procentní bod (pokud jde o revizi úrovně pro odstranění újmy, viz níže 82. a 83. bod odůvodnění) v porovnání s prozatímní fází.
(47)
Kromě výše uvedených změn se při neexistenci jakýchkoli jiných připomínek potvrzuje 70. a 71. bod odůvodnění prozatímního nařízení.
4. Hospodářská situace výrobního odvětví Unie
(48)
Po zveřejnění prozatímních zjištění někteří vyvážející výrobci v ČLR tvrdili, že by z analýzy újmy měly být vyloučeny určité ukazatele. Zejména uváděli, že výroba a využití kapacity klesalo stejným tempem jako spotřeba v Unii, a tvrdili, že z tohoto důvodu by se tyto ukazatele neměly v analýze týkající se podstatné újmy brát v úvahu. Obdobné tvrzení bylo předloženo s ohledem na pokles prodeje Unie, k němuž údajně rovněž docházelo tempem srovnatelným se snižováním spotřeby.
(49)
V této souvislosti se za prvé poznamenává, že podle čl. 3 odst. 5 základního nařízení by v analýze újmy měly být přezkoumány „všechny relevantní hospodářské činitele a ukazatele, které ovlivňují stav daného výrobního odvětví“. Pokud jde o možné účinky jiných činitelů, které mohly vedle dumpingového dovozu přispět k újmě, těmito účinky se zabývá kapitola F. Příčinná souvislost, zejména bod týkající se účinků případných jiných činitelů (viz níže 59. až 69. bod odůvodnění).
(50)
Jelikož nebyly předloženy žádné jiné připomínky, potvrzuje se 72. až 89. bod odůvodnění prozatímního nařízení.
5. Závěr ohledně újmy
(51)
Jelikož nebyly předloženy žádné jiné připomínky, potvrzuje se 90. až 92. bod odůvodnění prozatímního nařízení.
F. PŘÍČINNÁ SOUVISLOST
1. Účinky dumpingového dovozu a hospodářského poklesu
(52)
Některé strany zopakovaly svá tvrzení, která byla předložena v prozatímní fázi, že významnou část podstatné újmy, která byla způsobena výrobnímu odvětví Unie, je nutno přičíst jiným činitelům než dumpingovému dovozu.
(53)
V této souvislosti někteří vyvážející výrobci v ČLR po zveřejnění prozatímních zjištění zejména uváděli, že značná část úbytku objemu prodeje a podílu na trhu byla zapříčiněna spíše klesající poptávkou v důsledku hospodářské krize než dumpingovým dovozem z ČLR. Tito vyvážející výrobci dále tvrdili, že srovnatelné snížení cen dovozu z ČLR a výrobního odvětví Unie v posuzovaném období (o 9 %, resp. 8 %) rovněž naznačuje, že klesající ceny výrobního odvětví Unie byly zapříčiněny pouze klesající tržní poptávkou, a nikoli účinkem dumpingového dovozu.
(54)
Za prvé je třeba podotknout, že se v 103. až 106. bodě odůvodnění prozatímního nařízení uznává, že hospodářský pokles a výsledné zmenšení poptávky měly nepříznivý dopad na stav výrobního odvětví Unie a že jako takové mohly přispět k újmě způsobené výrobnímu odvětví Unie. To však nezmenšuje účinek levného dumpingového dovozu z ČLR působícího újmu, který v posuzovaném období značně zvýšil svůj podíl na trhu Unie.
(55)
Jak je objasněno v 104. a 105. bodě odůvodnění prozatímního nařízení, účinek dumpingového dovozu způsoboval v době klesající poptávky ještě větší újmu než v letech rychlého růstu. Zdá se, že během celého posuzovaného období byly ceny dovozu z ČLR trvale nižší než ceny Unie. V období šetření bylo cenové podbízení v rozmezí od 21 % do 32 % a podíl dovozu z ČLR na trhu Unie činil více než 18 %, a to v důsledku značného přírůstku v posuzovaném období o 7,9 procentního bodu. Zatímco dovoz z ČLR vyvíjel zjevný cenový tlak, který výrobnímu odvětví Unie bránil ve stanovení cen pokrývajících náklady (neřkuli ziskových cen), vyšší objem a podíl tohoto dovozu na trhu současně výrobnímu odvětví Unie znemožnil rovněž dosáhnout vyšších objemů výroby, využití kapacity a prodeje, zejména s ohledem na výrobky komoditního typu, které se prodávají především prostřednictvím distributorů.
(56)
Za druhé, vyvození závěrů pouze na základě vybraných ukazatelů újmy, jako je objem prodeje a podíl na trhu či pouze prodejní ceny, by v tomto případě narušilo analýzu. Úbytek objemu prodeje a podílu na trhu byl například spojen mimo jiné s vážným zhoršením ziskovosti a byl do značné míry zapříčiněn cenovým tlakem ze strany dumpingového dovozu. Co se týká konkrétně otázky podílu na trhu, během posuzovaného období přišlo výrobní odvětví Unie o podíl na trhu ve výši 3,6 procentního bodu ve prospěch dovozu z ČLR. Vzhledem k míře cenového podbízení a růstu dovozu z ČLR v relativním i absolutním vyjádření nelze v žádném případě dospět k závěru, že snížení cen výrobců v Unii nesouviselo s úrovní cen dumpingového dovozu.
(57)
Na základě výše uvedených skutečností se potvrzuje zjištěná příčinná souvislost mezi dumpingovým dovozem a podstatnou újmou v důsledku společné existence značného objemu a cenového tlaku vyvíjeného dovozem z ČLR na výrobní odvětví Unie.
(58)
Jelikož nebyly předloženy žádné jiné připomínky, potvrzuje se 94. až 96. bod odůvodnění prozatímního nařízení.
2. Účinky jiných činitelů
(59)
Co se týká účinku dovozu z ostatních třetích zemí do Unie, někteří vyvážející výrobci v ČLR tvrdili, že by se úbytek podílu výrobního odvětví Unie na trhu ve výši 1,0 procentního bodu z celkem 3,6 procentního bodu měl přičíst dovozu z Japonska a Indie. Ve skutečnosti však dovoz z ČLR získal podíl na trhu na úkor dovozu z ostatních zemí i na úkor výrobního odvětví Unie. Nárůst podílu dovozu z ČLR na trhu o 7,9 procentního bodu lze rozdělit na úbytek podílu výrobního odvětví Unie na trhu ve výši 3,6 procentního bodu a úbytek podílu ostatního dovozu na trhu o 4,3 procentního bodu.
(60)
Titíž vyvážející výrobci v ČLR uvedli, že se významně snížily rovněž průměrné ceny dovozu z některých vybraných ostatních třetích zemí, zejména Ukrajiny, Indie a USA, což mohlo výrobnímu odvětví Unie způsobit újmu. V této souvislosti se však podotýká, že v průběhu posuzovaného období se průměrná cena dovozu ze všech zemí kromě ČLR ve skutečnosti celkově zvýšila o 34 %. Jak již bylo uvedeno ve 100. bodě odůvodnění prozatímního nařízení, průměrná cena dovozu z USA podstatně překračovala ceny na trhu Unie. Jak bylo zdůrazněno ve stejném bodě odůvodnění, podíl dovozu z Ukrajiny na trhu se zmenšil, zatímco podíly amerického a indického dovozu na trhu byly v podstatě stálé. Na základě údajů Eurostatu o tomto dovozu však nelze dospět k závěru, že dovoz z ostatních třetích zemí hrál v zhoršení stavu výrobního odvětví Unie důležitou úlohu, a narušil tak zjištěnou příčinnou souvislost mezi dumpingovým dovozem z ČLR a újmou.
(61)
Jelikož s ohledem na zjištění uvedená v 97. až 102. bodě odůvodnění prozatímního nařízení nebyly předloženy žádné další připomínky, jsou tato zjištění potvrzena.
(62)
Pokud jde o účinek hospodářského poklesu, důvody, proč nelze hospodářský pokles považovat za prvek narušující příčinnou souvislost, byly analyzovány výše v 52. až 58. bodě odůvodnění. Jelikož žádná z předložených připomínek nenaznačovala opak, jsou zachována zjištění uvedená v 103. až 106. bodě odůvodnění prozatímního nařízení.
(63)
Co se týká vývozní výkonnosti výrobního odvětví Unie, jelikož nebyly předloženy žádné připomínky ohledně zjištění uvedených v 107. a 108. bodě odůvodnění prozatímního nařízení, jsou tato zjištění potvrzena.
(64)
Řada vyvážejících výrobců v ČLR uvedla, že důležitou úlohu v zhoršení ziskovosti výrobního odvětví Unie hrál spíše 18 % nárůst jednotkových výrobních nákladů popsaný v 109. bodě odůvodnění prozatímního nařízení než dumpingový dovoz, a požadovala podrobnější analýzu účinku tohoto zvýšení jednotkových nákladů.
(65)
Komise tuto záležitost ověřila a zjistila, že zvýšení jednotkových výrobních nákladů lze přičíst vyšším nákladům na výrobu v důsledku vyšších cen surovin a vyšším fixním nákladům, jako jsou přímé mzdové náklady, odpisy, výrobní režijní náklady a prodejní, správní a režijní náklady, a rovněž rychlému poklesu výroby.
(66)
Vzhledem ke skutečnosti, že se na výkyvy v nákladech na suroviny do značné míry vztahoval mechanismus výrobního odvětví Unie pro stanovování cen (tzv. mechanismus „přirážky za slévání“ spojuje u nejdůležitějších surovin, jako je nikl, molybden a chrom, ceny přímo s cenovými nabídkami), jejich dopad na ziskovost není pravděpodobně významný. Na úroveň ziskovosti však měly přímý dopad ostatní prvky související s nedostatečnými objemy výroby a prodeje. Jelikož by v případě neexistence dumpingového dovozu byly objemy výroby a prodeje výrobního odvětví Unie podstatně vyšší, nelze vyvodit závěr, že důležitým faktorem vedoucím k újmě je spíše zvýšení jednotkových výrobních nákladů než dumpingový dovoz, jelikož toto zvýšení je neoddělitelně spojeno s větším objemem dumpingového dovozu.
(67)
Někteří vyvážející výrobci v ČLR rovněž uvedli, že významným činitelem, který vedl k zjištěné újmě, mohla být skutečnost, že výrobní odvětví Unie neprovedlo navzdory klesající spotřebě restrukturalizaci.
(68)
V tomto ohledu se za prvé uvádí, že se výrobní odvětví Unie muselo vypořádat nejen s účinkem klesající spotřeby, nýbrž i s dopady dumpingového dovozu v době klesající spotřeby. Šetřením však bylo prokázáno, že výrobní odvětví Unie i) zachovalo svou výrobní kapacitu v očekávání dočasné povahy krize a nadcházejícího zotavení a nemohlo se od něj očekávat, že svou kapacitu přizpůsobí kvůli rostoucímu objemu dovozu z ČLR s mimořádně nízkými, dumpingovými cenami, ii) trvale rozvíjelo svou sortimentní skladbu se zaměřením na specializované výrobky s vyšší hodnotou, u nichž je konkurence ČLR méně výrazná, a iii) v posuzovaném období snížilo počet svých pracovníků o 8 % a průměrné mzdové náklady na zaměstnance o 2 % (pokud by se toto snížení posuzovalo pouze v období krize, tj. mezi rokem 2008 a obdobím šetření, představovalo by 19, resp. 11 procentních bodů). Všechny tyto údaje prokazují, že výrobní odvětví Unie bylo při přijímání opatření velmi aktivní ve snaze reagovat na nepříznivé účinky vyplývající ze způsobené újmy. Ukázalo se však, že výše uvedené kroky v době slabé poptávky nepostačovaly k vyrovnání účinků dumpingového dovozu způsobujících újmu.
(69)
Jelikož nebyly předloženy žádné jiné připomínky, potvrzuje se 109. a 110. bod odůvodnění prozatímního nařízení.
3. Závěr ohledně příčinné souvislosti
(70)
Žádné z tvrzení, která předložily zúčastněné strany, neprokazuje, že dopad jiných činitelů kromě dumpingového dovozu z ČLR je takový, aby narušil zjištěnou příčinnou souvislost mezi dumpingovým dovozem a podstatnou újmou. Na základě výše uvedených skutečností se vyvozuje závěr, že dumpingový dovoz z ČLR způsobil výrobnímu odvětví Unie podstatnou újmu ve smyslu čl. 3 odst. 6 základního nařízení.
(71)
Potvrzují se proto závěry ohledně příčinné souvislosti uvedené v prozatímním nařízení, jež byly shrnuty v 111. až 113. bodě odůvodnění prozatímního nařízení.
G. ZÁJEM UNIE
(72)
S ohledem na připomínky stran pokračovala Komise v analýze týkající se zájmu Unie.
1. Zájem výrobního odvětví Unie
(73)
Pokud jde o zájem výrobního odvětví Unie, nebyly obdrženy žádné další připomínky ani informace. Potvrzují se proto zjištění uvedená v 116. až 120. bodě odůvodnění prozatímního nařízení.
2. Zájem dovozců v Unii, kteří nejsou ve spojení
(74)
Jelikož v tomto ohledu nebyly předloženy žádné připomínky, potvrzuje se 121. až 123. bod odůvodnění prozatímního nařízení.
3. Zájem uživatelů
(75)
Po uložení prozatímních nařízení předložila jedna uživatelská společnost, která nespolupracovala, připomínky týkající se zájmu Unie. Tento uživatel zejména tvrdil, že dopad antidumpingových opatření na společnost bude značný. Uvedl, že duté profily z nerezavějící oceli jsou rozhodující součástí řady navazujících výrobků, včetně výrobků vyráběných tímto uživatelem (např. tepelné výměníky), a že existují rovněž další obavy ohledně bezpečnosti dodávek vzhledem k prodlevám, které tato společnost zažila u určitých dodávek výrobců v Unii.
(76)
Avšak vzhledem ke skutečnosti, že tento uživatel pořizuje v Číně pouze 5 % trubek a dutých profilů z nerezavějící oceli, jeví se možný dopad na tuto společnost jako omezený, a to z hlediska nákladů i bezpečnosti dodávek.
(77)
Co se týká zejména údajného dopadu na náklady, společnost toto tvrzení nedoložila žádnými skutečnými údaji. Mimoto se připomíná, že (jak je uvedeno v 124. a 125. bodě odůvodnění prozatímního nařízení) se dopad na náklady jediného plně spolupracujícího uživatele považoval za nevýznamný, a to s ohledem na celou společnost i její divizi používající duté profily z nerezavějící oceli.
(78)
Pokud jde o otázku bezpečnosti dodávek, kterou tento uživatel nadnesl, je třeba připomenout, že kromě Číny existuje velký počet třetích zemí, které do Unie nadále dovážejí duté profily z nerezavějící oceli. Jelikož výrobní odvětví Unie je mimoto i nadále nejdůležitějším dodavatelem výrobku, je jeho další existence zásadní i pro uživatelské výrobní odvětví.
(79)
Ačkoliv se v prozatímní fázi usuzovalo, že antidumpingová opatření mohou mít závažnější dopad na uživatele, kteří používají větší množství dutých profilů z nerezavějící oceli, jež jsou dováženy z ČLR, při výrobě navazujících výrobků (viz 126. bod odůvodnění prozatímního nařízení), lze vzhledem k neexistenci jakýchkoli doložených tvrzení nebo jakýchkoli nových informací po zveřejnění prozatímních zjištění vyvodit závěr, že se zdá, že důležité přínosy plynoucí pro výrobní odvětví Unie z uložení antidumpingových opatření vyrovnají očekávané negativní dopady na tyto uživatele. Potvrzují se proto zjištění ohledně zájmu uživatelů uvedená v 124. až 130. bodě odůvodnění prozatímního nařízení.
4. Závěr ohledně zájmu Unie
(80)
Na základě výše uvedených skutečností se s konečnou platností vyvozuje závěr, že celkově neexistují přesvědčivé důvody pro neuložení konečných antidumpingových cel z dovozu dotčeného výrobku pocházejícího z ČLR. Potvrzují se proto závěry uvedené v 131. a 132. bodě odůvodnění prozatímního nařízení.
H. KONEČNÁ OPATŘENÍ
1. Úroveň pro odstranění újmy
(81)
Žadatelé tvrdili, že 5 % cílový zisk stanovený v prozatímní fázi je příliš nízký, a zopakovali svůj názor, že opodstatněný je zisk ve výši 12 %, a to vzhledem ke skutečnosti, že dotyčné výrobní odvětví vyžaduje značný kapitál a jsou zapotřebí neustálá technická zlepšení a inovace, a tudíž značné investice. Žadatelé uvedli, že by tato úroveň ziskovosti byla zapotřebí k zajištění dostatečné návratnosti kapitálu a umožnění těchto investic. Výše uvedené tvrzení však nebylo přesvědčivě doloženo skutečnými číselnými údaji. Vyvozuje se proto závěr, že by mělo být zachováno 5 % ziskové rozpětí stanovené v prozatímní fázi.
(82)
Pokud jde o stanovení úrovně k odstranění újmy, jak již bylo uvedeno výše v 45. bodě odůvodnění, byla i při výpočtu úrovně pro odstranění újmy provedena malá oprava s ohledem na úpravu o obchodní úroveň, která ovlivnila výpočet cenového podbízení.
(83)
Výše uvedená změna měla za následek menší revizi úrovně pro odstranění újmy. Úroveň pro odstranění újmy je proto v rozmezí od 48,3 % do 71,9 %, jak je uvedeno v následující tabulce:
Společnost/společnosti
Úroveň pro odstranění újmy
Changshu Walsin Specialty Steel, Co. Ltd., Haiyu
71,9 %
Shanghai Jinchang Stainless Steel Tube Manufacturing, Co. Ltd., Situan
48,3 %
Wenzhou Jiangnan Steel Pipe Manufacturing, Co. Ltd., Yongzhong
48,6 %
Vážený průměr na základě vzorku pro spolupracující vyvážející výrobce, kteří nebyli zařazeni do vzorku a kteří jsou uvedeni v příloze I
56,9 %
Všechny ostatní společnosti
71,9 %
(84)
Jeden vyvážející výrobce v ČLR uvedl, že by kvůli újmě způsobené hospodářskou krizí mělo rozpětí újmy vycházet z cenového podbízení místo z prodeje pod cenou, a tvrdil, že tento způsob byl použit v řadě antidumpingových řízení (4). Ve všech šetřeních uváděných vyvážejícím výrobcem však existovaly zvláštní důvody týkající se výrobního odvětví nebo odvětví hospodářství (například hrozba vytvoření monopolu, významné zvýšení kapacity výrobního odvětví Unie na vyspělém trhu, dlouhodobá neexistence zisku výrobního odvětví v celosvětovém měřítku), které podporovaly mimořádné použití této zvláštní metody. V tomto šetření tomu tak není, jelikož hospodářská krize ovlivnila světovou ekonomiku jako takovou, a nelze ji proto považovat za specifickou pro odvětví vyrábějící bezešvé trubky a duté profily z nerezavějící oceli.
2. Konečná opatření
(85)
Vzhledem k dosaženým závěrům ohledně dumpingu, újmy, příčinných souvislostí a zájmu Unie by v souladu s čl. 9 odst. 4 základního nařízení mělo být na dotčený výrobek uloženo konečné antidumpingové clo na úrovni nižší z hodnot odpovídajících zjištěnému dumpingovému rozpětí a rozpětí újmy podle pravidla nižšího cla. V tomto případě by konečná opatření měla vycházet z úrovní pro odstranění újmy, jelikož úrovně pro odstranění újmy jsou nižší než zjištěná dumpingová rozpětí.
(86)
Na základě výše uvedených skutečností jsou sazby cla, vyjádřené jako procento ceny CIF s dodáním na hranice Unie před proclením, stanoveny takto:
Společnost/společnosti
Konečná sazba antidumpingového cla
Changshu Walsin Specialty Steel, Co. Ltd., Haiyu
71,9 %
Shanghai Jinchang Stainless Steel Tube Manufacturing, Co. Ltd., Situan
48,3 %
Wenzhou Jiangnan Steel Pipe Manufacturing, Co. Ltd., Yongzhong
48,6 %
Vážený průměr na základě vzorku pro spolupracující vyvážející výrobce, kteří nebyli zařazeni do vzorku a kteří jsou uvedeni v příloze I
56,9 %
Všechny ostatní společnosti
71,9 %
(87)
Individuální sazby antidumpingového cla pro jednotlivé společnosti uvedené v tomto nařízení byly stanoveny na základě zjištění tohoto šetření. Odrážejí tedy situaci těchto společností zjištěnou během tohoto šetření. Tyto celní sazby (na rozdíl od celostátního cla platného na „všechny ostatní společnosti“) se tedy vztahují výlučně na dovoz výrobků pocházejících z ČLR a vyrobených uvedenými společnostmi, tedy konkrétně uvedenými právnickými osobami. Na dovážené výrobky vyrobené jakoukoli jinou společností, která není konkrétně uvedena v normativní části tohoto nařízení, včetně subjektů ve spojení se společnostmi konkrétně uvedenými, se tyto sazby nevztahují a tyto výrobky podléhají celní sazbě použitelné na „všechny ostatní společnosti“.
(88)
Aby se co nejvíce omezilo riziko obcházení opatření z důvodu velkých rozdílů v celních sazbách a v zájmu zajištění řádného používání antidumpingových cel, považovalo se v tomto případě za nutné přijmout zvláštní opatření. Tato zvláštní opatření zahrnují předložení platné obchodní faktury, která vyhovuje požadavkům uvedeným v příloze II tohoto nařízení, celním orgánům členských států. Dovoz bez zmíněné faktury podléhá zbytkovému antidumpingovému clu použitelnému pro všechny ostatní vývozce.
(89)
Pokud by se po uložení dotčených opatření podstatně zvýšil objem vývozu některé ze společností využívajících nižší individuální celní sazby, lze takovéto zvýšení objemu považovat samo o sobě za změnu obchodních toků v důsledku uložených opatření ve smyslu čl. 13 odst. 1 základního nařízení. Za takových okolností a za předpokladu, že jsou splněny příslušné podmínky, lze zahájit šetření zaměřené proti obcházení předpisů. V rámci tohoto šetření lze mimo jiné prošetřit potřebu zrušit individuální celní sazby a následně uložit celostátní clo.
(90)
Každou žádost o použití těchto individuálních sazeb antidumpingového cla pro jednotlivé společnosti (například po změně názvu subjektu nebo po vytvoření nových výrobních nebo obchodních subjektů) je třeba předložit Komisi (5) spolu se všemi příslušnými informacemi, zejména pokud jde o jakékoli změny v činnostech příslušné společnosti v souvislosti s výrobou, domácím prodejem a prodejem na vývoz, například spojených s takovou změnou názvu nebo změnou týkající se výrobních a obchodních subjektů. Bude-li to vhodné, bude nařízení odpovídajícím způsobem pozměněno formou aktualizace seznamu společností, na něž se vztahují individuální celní sazby.
(91)
Všechny strany byly informovány o nejdůležitějších skutečnostech a úvahách, na jejichž základě se zamýšlelo doporučit uložení konečného antidumpingového cla na dovoz některých bezešvých trubek a dutých profilů z nerezavějící oceli pocházejících z ČLR. Byla jim rovněž poskytnuta lhůta, v níž mohly vůči zveřejnění těchto konečných zjištění vznést námitky.
(92)
Připomínky zúčastněných stran byly náležitě zváženy. Žádná z připomínek nebyla takového charakteru, aby mohla změnit zjištění šetření.
(93)
Aby bylo zajištěno řádné vymáhání antidumpingového cla, neměla by se celostátní výše cla vztahovat jen na nespolupracující vyvážející výrobce, nýbrž rovněž na výrobce, kteří v období šetření neuskutečnili žádný vývoz do Unie.
(94)
V zájmu zajištění rovného zacházení mezi novými vývozci a spolupracujícími společnostmi nezařazenými do vzorku uvedenými v příloze I tohoto nařízení by mělo být přijato ustanovení zajišťující, že se na nové vývozce bude vztahovat vážený průměr cla uloženého spolupracujícím společnostem nezařazeným do vzorku, jelikož noví vývozci by jinak neměli nárok na přezkum podle čl. 11 odst. 4 základního nařízení vzhledem k tomu, že čl. 11 odst. 4 neplatí v případě, byl-li použit výběr vzorku.
3. Konečný výběr prozatímního cla
(95)
Vzhledem k velikosti zjištěného dumpingového rozpětí a na základě úrovně újmy způsobené výrobnímu odvětví Unie (konečné clo uložené tímto nařízením bylo stanoveno na vyšší úrovni než prozatímní clo uložené prozatímním nařízením) se považovalo za nezbytné, aby se částky zajištěné prostřednictvím prozatímního antidumpingového cla uloženého prozatímním nařízením vybraly s konečnou platností,
PŘIJALA TOTO NAŘÍZENÍ:
Článek 1
1. Ukládá se konečné antidumpingové clo z dovozu bezešvých trubek a dutých profilů z nerezavějící oceli (jiných než s připojeným příslušenstvím, vhodných pro vedení plynů nebo kapalin, pro použití v civilních letadlech), v současnosti kódů KN 7304 11 00, 7304 22 00, 7304 24 00, ex 7304 41 00, 7304 49 10, ex 7304 49 93, ex 7304 49 95, ex 7304 49 99 a ex 7304 90 00 (kódy TARIC 7304410090, 7304499390, 7304499590, 7304499990 a 7304900091), pocházejících z Čínské lidové republiky (ČLR).
2. Sazba konečného antidumpingového cla, která se použije na čistou cenu s dodáním na hranice Unie před proclením, pro výrobek popsaný v odstavci 1 a vyráběný níže uvedenými společnostmi činí:
Společnost/společnosti
Konečná sazba antidumpingového cla
Doplňkový kód TARIC
Changshu Walsin Specialty Steel, Co. Ltd., Haiyu
71,9 %
B120
Shanghai Jinchang Stainless Steel Tube Manufacturing, Co. Ltd., Situan
48,3 %
B118
Wenzhou Jiangnan Steel Pipe Manufacturing, Co. Ltd., Yongzhong
48,6 %
B119
Společnosti uvedené v příloze I
56,9 %
Všechny ostatní společnosti
71,9 %
B999
3. Použití individuálních celních sazeb stanovených pro společnosti uvedené v odstavci 2 je podmíněno předložením platné obchodní faktury, která splňuje požadavky stanovené v příloze II, celním orgánům členských států. Není-li tato faktura předložena, použije se celní sazba platná pro všechny ostatní společnosti.
4. Není-li stanoveno jinak, použijí se platné celní předpisy.
Článek 2
Částky zajištěné prostřednictvím prozatímního antidumpingového cla podle nařízení Komise (EU) č. 627/2011 uloženého na dovoz bezešvých trubek a dutých profilů z nerezavějící oceli (jiných než s připojeným příslušenstvím, vhodných pro vedení plynů nebo kapalin, pro použití v civilních letadlech), v současnosti kódů KN 7304 11 00, 7304 22 00, 7304 24 00, ex 7304 41 00, 7304 49 10, ex 7304 49 93, ex 7304 49 95, ex 7304 49 99 a ex 7304 90 00, pocházejících z ČLR, se vyberou s konečnou platností.
Článek 3
Pokud jakýkoli nový vyvážející výrobce v ČLR předloží Komisi dostatečné důkazy o tom, že:
-
v období šetření (od 1. července 2009 do 30. června 2010) nevyvážel do Unie výrobek popsaný v čl. 1 odst. 1,
-
není ve spojení s žádným vývozcem ani výrobcem v ČLR, na něž se vztahují opatření uložená tímto nařízením,
-
po skončení období šetření, na jehož základě byla uložena opatření, vyvezl dotčený výrobek do Unie nebo uzavřel neodvolatelný smluvní závazek vyvézt značné množství dotčeného výrobku do Unie,
může Rada na návrh Komise a po konzultaci s poradním výborem prostou většinou změnit čl. 1 odst. 2 doplněním nového vyvážejícího výrobce ke spolupracujícím společnostem, které nebyly zařazeny do vzorku, a na něž se tedy vztahuje vážená průměrná sazba cla ve výši 56,9 %.
Článek 4
Toto nařízení vstupuje v platnost prvním dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
V Ženevě dne 14. prosince 2011.
ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE RADY (UE) NR 1331/2011
z dnia 14 grudnia 2011 r.
nakładające ostateczne cło antydumpingowe i stanowiące o ostatecznym pobraniu tymczasowego cła nałożonego na przywóz niektórych przewodów rurowych i rur, bez szwu, ze stali nierdzewnej pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1225/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. w sprawie ochrony przed przywozem produktów po cenach dumpingowych z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej (1) („rozporządzenie podstawowe”), w szczególności jego art. 9,
uwzględniając wniosek przedstawiony przez Komisję Europejską („Komisja”) po konsultacji z Komitetem Doradczym,
a także mając na uwadze, co następuje:
A. ŚRODKI TYMCZASOWE
(1)
Rozporządzeniem (UE) nr 627/2011 (2) („rozporządzenie w sprawie ceł tymczasowych”), Komisja nałożyła tymczasowe cło antydumpingowe na przywóz niektórych przewodów rurowych i rur, bez szwu, ze stali nierdzewnej pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej („ChRL”).
(2)
Postępowanie wszczęto w wyniku skargi złożonej w dniu 16 sierpnia 2010 r. przez Komitet Ochrony Przemysłu Stalowych Rur Bez Szwu Unii Europejskiej (Defence Committee of the Seamless Stainless Steel Tubes Industry of the European Union) („Komitet Ochrony”) w imieniu dwóch grup producentów unijnych („skarżący”) reprezentujących większość, w tym przypadku ponad 50 %, ogólnej produkcji unijnej przewodów rurowych i rur, bez szwu, ze stali nierdzewnej.
(3)
Należy przypomnieć, że zgodnie z motywem 14 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, dochodzenie dotyczące dumpingu i szkody objęło okres od dnia 1 lipca 2009 r. do dnia 30 czerwca 2010 r. („okres objęty dochodzeniem” lub „OD”). Badanie tendencji mających znaczenie dla oceny szkody objęło okres od dnia 1 stycznia 2006 r. do końca OD („okres badany”).
B. DALSZE POSTĘPOWANIE
(4)
Po ujawnieniu istotnych faktów i ustaleń, na podstawie których podjęto decyzję o wprowadzeniu tymczasowych środków antydumpingowych („ujawnienie tymczasowych ustaleń”), kilka zainteresowanych stron przedłożyło oświadczenia w formie pisemnej, przedstawiające ich opinie w sprawie tymczasowych ustaleń. Stronom, które wystąpiły z takim wnioskiem, umożliwiono wypowiedzenie się. Komisja kontynuowała poszukiwanie informacji uznanych za konieczne do sformułowania ostatecznych ustaleń.
(5)
W odniesieniu do tych trzech wniosków o indywidualne badanie stwierdzono ostatecznie, że nie mogą one zostać rozpatrzone pozytywnie, ponieważ dochodzenie stałoby się wówczas nadmiernie uciążliwe i uniemożliwiłoby to zakończenie dochodzenia w rozsądnym terminie. Zgodnie z motywem 6 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych Komisja wybrała reprezentatywną próbę, reprezentującą 25 % łącznej wielkości przywozu zarejestrowanej w Eurostacie w OD oraz ponad 38 % całkowitej wielkości przywozu ze strony współpracujących eksporterów w tym okresie. Jak wskazano w motywie 13 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, dwóch z trzech producentów eksportujących objętych próbą stanowią duże grupy. Wielkość tych grup stanowiła szczególne obciążenie dla przeprowadzanego dochodzenia, zarówno pod względem czynności dochodzeniowych, jak i analizy. W tych okolicznościach pozytywne rozpatrzenie wniosków o indywidualne badanie złożonych przez innych producentów eksportujących nie było możliwe.
C. PRODUKT OBJĘTY POSTĘPOWANIEM I PRODUKT PODOBNY
1. Produkt objęty postępowaniem
(6)
Należy przypomnieć, że, zgodnie z motywem 15 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, produktem objętym postępowaniem są przewody rurowe i rury, bez szwu, ze stali nierdzewnej (inne niż z zamocowanymi łącznikami, odpowiednie do przesyłania gazów lub cieczy, do stosowania w cywilnych statkach powietrznych), pochodzące z ChRL, obecnie objęte kodami CN 7304 11 00, 7304 22 00, 7304 24 00, ex 7304 41 00, 7304 49 10, ex 7304 49 93, ex 7304 49 95, ex 7304 49 99 oraz ex 7304 90 00 („produkt objęty postępowaniem”).
(7)
Wobec braku jakichkolwiek uwag odnośnie do produktu objętego postępowaniem po ujawnieniu tymczasowych ustaleń, niniejszym potwierdza się motywy 15-19 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.
2. Produkt podobny
(8)
Wobec braku jakichkolwiek uwag, niniejszym potwierdza się motyw 20 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.
D. DUMPING
1. Traktowanie na zasadach rynkowych
(9)
Po ujawnieniu tymczasowych ustaleń niektóre strony zakwestionowały część ustaleń dotyczących MET określonych w motywach 21-43 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.
(10)
Jedna ze stron twierdziła, że Komisja nie podała różnicy w cenach surowców na rynku unijnym i ChRL. W tym zakresie należy zauważyć, że zarówno ustalenie w sprawie MET, jak i rozporządzenie w sprawie ceł tymczasowych podają nominalną różnicę pomiędzy unijnymi, amerykańskimi a cenami surowców ChRL. Jak stwierdzono w motywie 27 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, ta różnica wynosi przeciętnie, w zależności od klasy stali, około 30 %. Odnośnie do źródeł informacji, na podstawie których przeprowadzono to porównanie, Komisja wykorzystała dane udostępnione przez współpracujących producentów unijnych oraz producentów eksportujących z ChRL. Dane te zostały sprawdzone w pewnych dostępnych publicznie źródłach (3).
(11)
Ponadto stwierdzono, że Komisja nie porównała cen rudy żelaza importowanej do ChRL z międzynarodowymi cenami rynkowymi. Podobny zarzut dotyczył nieprzedstawienia danych dotyczących wpływu rudy żelaza na koszt surowca (kęsów, wlewków i prętów okrągłych) kupowanego przez producentów produktu objętego postępowaniem. Odniesienie do rudy żelaza w motywie 28 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych dotyczyło przewagi komparatywnej, która mogłaby stanowić wyjaśnienie niskich cen kęsów, wlewków i prętów okrągłych w ChRL. Ruda żelaza, a także nikiel i chrom stanowią główne czynniki kosztotwórcze w produkcji kęsów, wlewków i prętów okrągłych ze stali nierdzewnej. Jednak ze względu na fakt, że ceny rudy żelaza, niklu i chromu opierają się zasadniczo na międzynarodowych cenach rynkowych, mogą one mieć jedynie niewielki wpływ na różnicę cen pomiędzy unijnymi a kęsami, wlewkami i prętami okrągłymi ChRL, a w rezultacie również na cenę przewodów rurowych i rur nierdzewnych bez szwów. Zatem ustalenia, które spowodowały odrzucenie kryterium 1 wniosku o MET nie opierały się na cenach rudy żelaza, ale na różnicy w cenach surowców, czyli kęsów, wlewków i prętów okrągłych, używanych bezpośrednio do wytwarzania produktu objętego dochodzeniem; ta różnica cen w połączeniu ze stwierdzoną ingerencją państwa (podatek eksportowy oraz brak zwrotu VAT) doprowadziła do wniosku, że nie wykazano spełnienia kryterium 1 przyznawania MET.
(12)
Jedna ze stron kilkakrotnie powtórzyła ten sam zarzut dotyczący aspektów proceduralnych ustalania MET. Zarzut dotyczył konsultacji z Komitetem Doradczym Państw Członkowskich, a dokładnie informacji przekazywanych temu komitetowi w ramach trwającego dochodzenia. Sprawa została wyjaśniona w dwóch pismach wysłanych do tej strony oraz kilkakrotnie stanowiła przedmiot wymiany informacji z rzecznikiem praw stron. W tym względzie należy zauważyć, że na mocy art. 19 ust. 5 rozporządzenia podstawowego, informacje dotyczące konsultacji z Komitetem Doradczym Państw Członkowskich nie są ujawniane, z wyjątkiem przypadku gdy rozporządzenie podstawowe wyraźnie to przewiduje. Zatem obowiązujące postanowienia nie dopuszczają zapewnienia stronom jakiegokolwiek dostępu do informacji wymienianych pomiędzy Komisją a państwami członkowskimi.
(13)
Ta sama strona podniosła pewne zarzuty związane głównie z kwestią zakłóceń na rynku surowców. Zarzucano, że kęsy ze stali nierdzewnej kupowane na rynku krajowym ChRL stanowiły jedynie część zakupów surowców w OD. W tym zakresie należy przede wszystkim zauważyć, że w art. 2 ust. 7 lit. c) rozporządzenia podstawowego nie wprowadzono żadnego progu w odniesieniu do tego, na jaką część zakupów surowców miałyby wpływać zakłócenia. W art. 2 ust. 7 lit. c) rozporządzenia podstawowego stwierdza się, że koszty ważniejszych nakładów muszą właściwie odzwierciedlać wartości rynkowe. Jednak co najważniejsze, Komisja wyjaśniła, że zakłócenia na rynku surowców w ChRL dotyczyły głównych surowców wykorzystywanych do produkcji przewodów rurowych i rur, bez szwu, ze stali nierdzewnej, a nie tylko kęsów. Głównymi surowcami wykorzystywanymi do produkcji przewodów rurowych i rur, bez szwu, ze stali nierdzewnej są kęsy, wlewki i pręty okrągłe ze stali nierdzewnej, stanowiące ponad 50 % kosztów produkcji produktu objętego dochodzeniem. Wszystkie powyższe surowce są objęte pozycją HS 7218 10 (wlewki stali nierdzewnej i stal nierdzewna w postaci nieprzetworzonej). Podlegają podatkowi eksportowemu w wysokości 15 %, nie podlegają natomiast przy wywozie żadnemu zwrotowi podatku VAT wynoszącego 17 %. Właśnie w tym zakresie stwierdzono zakłócenia, które doprowadziły do wniosku, że żaden z producentów eksportujących ChRL objętych próbą nie spełnił kryterium 1 oceny MET. Dla tego przedsiębiorstwa surowce wykorzystywane do wytwarzania produktu objętego dochodzeniem kupowane na rynku krajowym ChRL stanowią znaczną część zakupów - około 30 %. Dodatkowo należy zauważyć, że przedsiębiorstwo importuje również dużą część surowców od przedsiębiorstw powiązanych.
Biorąc pod uwagę w szczególności zakupy od niepowiązanych dostawców, aż 56 % zostało dokonanych na rynku krajowym. W rezultacie, wbrew temu, co twierdzi strona, nie doszło do nieprawidłowego przedstawienia faktów, jeżeli chodzi o ustalenie MET, ani w ramach komunikacji z tą stroną, ani w procesie konsultacji z Komitetem Doradczym, który informowano o wszystkich przedstawianych argumentach. W rezultacie wniosek musi zostać odrzucony.
(14)
Jedno przedsiębiorstwo stwierdziło, że decyzja o odmowie MET powinna być indywidualna dla każdego przedsiębiorstwa, natomiast w tym przypadku instytucje rozszerzyły ogólne ustalenia poczynione na szczeblu krajowym na pojedynczych producentów. Ten argument nie może zostać przyjęty; w rzeczywistości analiza została przez instytucje przeprowadzona oddzielnie dla każdego producenta objętego próbą. Instytucje rzeczywiście doszły do takiego samego wniosku dla wszystkich trzech przedsiębiorstw, jest to jednak związane z faktem, że państwo ingeruje w proces decyzyjny każdego z nich, co zostało wyjaśnione w rozporządzeniu w sprawie ceł tymczasowych.
(15)
Uwzględniając powyższe, niniejszym potwierdza się ustalenie, że wszystkie wnioski o MET powinny zostać odrzucone zgodnie z ustaleniami z motywów 21-43 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.
2. Wartość normalna
a) Państwo analogiczne
(16)
Jedna ze stron stwierdziła, że jako państwo analogiczne powinny zostać wybrane Stany Zjednoczone. W tym względzie należy zauważyć, że przyczyny, dla których nie wybrano Stanów Zjednoczonych jako państwa analogicznego, określono w wyczerpujący sposób w motywach 46-48 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych. Ze względu na fakt, że strona nie uzasadniła swojego wniosku i nie przedstawiła żadnych dodatkowych argumentów, które mogłyby doprowadzić do zmiany ustaleń w zakresie wyboru Stanów Zjednoczonych jako państwa analogicznego, wniosek musi zostać odrzucony.
(17)
Jednocześnie należy podkreślić, że Komisja nie ustawała w dążeniu do nawiązania współpracy z odpowiednim państwem analogicznym. Poza działaniami, o których mowa w motywie 47 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, Komisja skontaktowała się z producentami z Brazylii, Kanady, Malezji, Meksyku, Republiki Południowej Afryki, Korei Południowej, Tajwanu i Ukrainy. Łącznie skontaktowano się z 46 przedsiębiorstwami, nie udało się jednak nawiązać żadnej współpracy.
(18)
Ze względu na powyższe niniejszym potwierdza się wstępny wniosek, że wartość normalna powinna się opierać na cenach faktycznie płaconych lub należnych w Unii za produkt podobny, w stosownych przypadkach odpowiednio dostosowanych, tak by uwzględniały rozsądną marżę zysku, zgodnie z motywem 51 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.
b) Określenie wartości normalnej
(19)
Zgodnie ze szczegółowym opisem w motywach 49-51 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, wartość normalna jest oparta na cenach faktycznie płaconych lub należnych w Unii za produkt podobny, w stosownych przypadkach odpowiednio dostosowanych, tak by uwzględniały rozsądną marżę zysku, z uwzględnieniem najbardziej zbliżonych rodzajów produktów o tej samej średnicy, klasie stali i rodzaju (np. ciągnionych na zimno lub na gorąco).
(20)
Uwagi stron dotyczące cen faktycznie płaconych lub należnych w Unii oraz dostosowań (jak np. poziom handlu i postrzeganie jakości) uwzględniono poniżej w motywach 45 i 46.
(21)
Jedno z przedsiębiorstw stwierdziło, że wartość normalną można by było określić w oparciu o ceny importowe tulei ze stali nierdzewnej przywożonych do Stanów Zjednoczonych z UE lub do UE przez producentów unijnych. Stwierdzenie to nie zostało dokładniej uzasadnione. Przedsiębiorstwo nie przedstawiło żadnych argumentów za tym, dlaczego taka konstrukcja lepiej nadawałaby się do określenia wartości normalnej niż metoda zastosowana w rozporządzeniu w sprawie ceł tymczasowych. W szczególności nie uzasadniono, dlaczego lepiej byłoby określić wartość normalną w oparciu o ceny tulei, a nie o ceny produktu podobnego przemysłu unijnego.
(22)
Ponadto nie uzasadniono, dlaczego uwzględniony miałby zostać eksport towarów z UE do Stanów Zjednoczonych. Ta alternatywa zdaje się niewłaściwa, zwłaszcza ze względu na fakt, że wszyscy współpracujący producenci ze Stanów Zjednoczonych są uzależnieni od importu z przedsiębiorstw macierzystych w UE, o czym wspomniano już w motywie 48 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych. Ponadto ze względu na wysokie koszty przetwarzania w Stanach Zjednoczonych, o których mowa w motywie 48 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych - czyli właśnie ten powód, dla którego uznano, że Stany Zjednoczone nie byłyby właściwym państwem analogicznym - proponowana metoda byłaby nieodpowiednia.
(23)
Jeżeli chodzi o eksport ze Stanów Zjednoczonych do UE, tę kwestię omówiono w wyczerpujący sposób w motywie 49 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych. Uznano, że na amerykańskie ceny eksportowe negatywny wpływ wywierają wysokie koszty produkcji, a wielkość wywozu była bardzo ograniczona.
(24)
Ta sama firma zaproponowała, by określić wartość normalną na podstawie rzeczywistych cen importowych tulei ze stali nierdzewnej uzyskiwanych przez producentów unijnych. Jednak producent UE sprowadzający tuleje z Indii do UE, o którym mowa w skardze, nie współpracuje w ramach bieżącego dochodzenia. Poza tym żaden z producentów unijnych objętych próbą nie sprowadza tulei z żadnego kraju spoza UE. Zastosowanie proponowanej metodyki jest zatem niemożliwe.
(25)
Z uwagi na powyższe niniejszym potwierdza się sposób określenia wartości normalnej określony w motywach 49-51 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.
3. Cena eksportowa
(26)
Jedna ze stron wielokrotnie powtarzała, że w celu zapewnienia obiektywnego porównania, należałoby brać pod uwagę datę zamówienia, a nie datę wystawienia faktury. To zastrzeżenie odnosiło się do art. 2 ust. 10 lit. j) rozporządzenia podstawowego. Jak już wyjaśniono zainteresowanej stronie podczas przesłuchania przez rzecznika praw stron, które odbyło się 11 marca 2011 r., kwestionowane postanowienie dotyczy konkretnie przeliczania walut, czyli kursów wymiany walut obowiązujących, kiedy porównanie cen wymaga przeliczenia walut. Zatem odniesienie do dat zamówień dotyczy przeliczania walut w ramach obiektywnego porównania pomiędzy cenami eksportowymi a wartością normalną, a nie obrotów i wielkości sprzedaży eksportowej do UE w OD.
(27)
W każdym przypadku produkt objęty postępowaniem był sprzedawany niezależnym klientom w Unii w ramach wywozu, dlatego cena eksportowa była ustalana zgodnie z art. 2 ust. 8 rozporządzenia podstawowego, czyli na podstawie faktycznie zapłaconych lub należnych cen eksportowych. Zatem niniejszym potwierdza się motyw 52 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.
4. Porównanie
(28)
Zgodnie z powyższym motywem 20 uwagi stron dotyczące cen faktycznie płaconych lub należnych w Unii oraz dostosowań (jak np. poziom handlu i postrzegana jakość) uwzględniono poniżej w motywach 45 i 46.
(29)
Jedna ze stron zakwestionowała metodę porównywania ceny eksportowej i wartości normalnej w oparciu o trzy określone parametry (średnicę, klasę stali i rodzaj produktu (np. ciągnione na zimno lub na gorąco)). Strona stwierdziła, że porównania powinny być przeprowadzane na większym poziomie szczegółowości, tj. z uwzględnieniem innych parametrów, a mianowicie grubości ścianek, długości i badań.
(30)
Służby Komisji faktycznie zgromadziły informacje dotyczące szeregu parametrów, w tym długości, grubości ścianek i badań.
(31)
Zgodnie z art. 2 ust. 11 rozporządzenia podstawowego, margines dumpingu ustala się zazwyczaj na podstawie porównania średniej ważonej wartości normalnej ze średnią ważoną cen we wszystkich transakcjach wywozowych. Zgodnie z art. 2 ust. 11 rozporządzenia podstawowego obliczenia dotyczące dumpingu powinny się opierać na „wszystkich transakcjach wywozowych do Wspólnoty”, ale „z zastrzeżeniem odpowiednich przepisów regulujących obiektywne porównanie”. Przedsiębiorstwo nawiązało do tzw. numeru kontrolnego produktu oraz zawartych w nim parametrów. W tym zakresie należy zauważyć, że numer kontrolny produktu to narzędzie wykorzystywane podczas dochodzenia do hierarchizacji i organizacji znacznych ilości szczegółowych danych przedstawianych przez przedsiębiorstwa. Pomaga on w przeprowadzeniu bardziej szczegółowej analizy różnych właściwości produktu w kategorii produktu objętego dochodzeniem i produktu podobnego. Aby porównanie było obiektywne, zostało przeprowadzone na podstawie najbardziej odpowiednich cech.
(32)
Po zgłoszeniu zastrzeżenia przez to przedsiębiorstwo Komisja wystosowała pismo z wyjaśnieniem, że grubość ścianek rury jest proporcjonalna do jej ciężaru, a zatem została pośrednio uwzględniona w porównaniu. Inne właściwości, takie jak badania, mają niewielki wpływ na wyniki porównania. Na przykład prawie wszystkie produkty objęte postępowaniem podlegają standardowym programom badań.
(33)
Należy zaznaczyć, że wbrew twierdzeniom tej strony, Komisja nie pominęła żadnych informacji. Często jednak zdarza się, że niektóre parametry wykorzystane w numerze kontrolnym produktu mają mniejszą wagę, a pewne parametry stanowią lepszą podstawę do obiektywnego porównania niż inne. W porównaniu nie pominięto żadnych rur ze względu na różnice fizyczne ani z żadnych innych przyczyn, nie utworzono też żadnych nowych typów produktów. Wręcz przeciwnie, w porównaniu uwzględniono całą sprzedaż, niezależnie od średnicy i długości rury.
(34)
Przedsiębiorstwo stwierdziło też, że podejście przyjęte przez Komisję uniemożliwiło mu złożenie wniosku o dostosowanie ze względu na różnice fizyczne. To twierdzenie również oparto na fakcie, że Komisja przeprowadziła porównanie na podstawie tylko trzech parametrów, co zostało już omówione powyżej w motywie 31 i następnych.
(35)
Jeżeli chodzi o proceduralny aspekt kwestii porównania, podniesiony również przez tę samą stronę, należy zauważyć, że przedsiębiorstwo miało pełną możliwość wypowiedzenia się na temat obliczeń przeprowadzonych w jego indywidualnym przypadku. Szczegółowe informacje o tych obliczeniach podano w dniu publikacji rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych. Przedsiębiorstwo przedstawiło swoje uwagi w kwestii parametrów stosowanych do porównania w piśmie z dnia 11 lipca 2011 r., w którym zażądało dalszych wyjaśnień. Służby Komisji odpowiedziały na to pismo w dniu 19 lipca 2011 r. Następnie przedsiębiorstwo powtórzyło swoją argumentację w piśmie z dnia 29 lipca 2011 r. Przedsiębiorstwo nie zgadzało się z podstawą zastosowaną do porównań i kilkakrotnie powtórzyło, że takie parametry jak grubość ścianek, długość czy badania mają wpływ na ceny. Zgodnie z powyższymi wyjaśnieniami, Komisja przyznaje, że te parametry mają pewien wpływ na ceny. Jednak stwierdzono, że lepiej, by obliczenia opierały się na trzech najważniejszych parametrach, które zapewniają najwyższy stopień dopasowania, a jednocześnie dają możliwość dopasowania sprzedaży do wszystkich transakcji wywozowych.
(36)
Przedsiębiorstwo stwierdziło, że uniemożliwiono mu przedstawienie wniosków o dostosowanie. Ten argument musiał zostać odrzucony. Przez cały okres postępowania istniała możliwość składania wniosków, między innymi w czasie ujawnienia tymczasowych ustaleń, kiedy przedsiębiorstwo poznało wszystkie szczegóły obliczeń.
(37)
Jedna ze stron stwierdziła, że odnoszenie kosztów produkcji wyrobów o mniejszych średnicach do wyrobów o większych średnicach nie odzwierciedla rzeczywistych kosztów, ponieważ koszty produkcji wyrobów o większych średnicach są o wiele wyższe. Strona nie przedstawiła jednak żadnej alternatywy ani nie uzasadniła swojego zastrzeżenia. W rezultacie, ze względu na to, że nie przedstawiono żadnej alternatywnej metody, za najbardziej zasadną metodę uznaje się metodę stosowaną obecnie.
(38)
Jedno z przedsiębiorstw stwierdziło, że liczba dostosowań (stosowanie przez Komisję tylko trzech parametrów, dostosowanie w zakresie postrzegania jakości i poziomu handlu) sugeruje, że wyroby producentów unijnych trudno jest porównać z importowanymi wyrobami ChRL. W związku z tym należy zauważyć, że sam fakt, że instytucje dokonują dostosowań, jest nieodłącznym elementem wszystkich obliczeń dotyczących dumpingu. Takie dostosowania są przewidziane w rozporządzeniu podstawowym, dlatego same w sobie nie budzą wątpliwości co do porównywalności produktu objętego dochodzeniem i produktu podobnego. W rzeczywistości wysoki stopień dopasowania potwierdza, że produkt objęty dochodzeniem i produkt podobny są w pełni porównywalne.
(39)
Uwzględniając powyższe, niniejszym potwierdza się motywy 53 i 54 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.
5. Marginesy dumpingu
(40)
Jedna ze stron stwierdziła, że ze względu na duże wahania cen niklu, margines dumpingu powinien być obliczany co kwartał. W tym względzie należy zauważyć, że w tym przypadku porównanie pomiędzy ceną eksportową a wartością normalną nie polega na porównaniu cen i kosztów, tylko na porównaniu średniej ważonej cen sprzedaży (wartość normalną określono na podstawie cen sprzedaży przemysłu unijnego). Ponadto wzrost cen niklu polegał na wzroście cen na rynku światowym, nie ograniczał się zatem wyłącznie do rynku ChRL. Wzrost dotyczył co najwyżej trzech miesięcy OD, natomiast sprzedaż produktu objętego dochodzeniem miała miejsce przez cały OD. Ponadto zmiany cen surowców należy uznać za normalny element działalności handlowej. Rosnące ceny niklu powinny w równym stopniu wpływać na producentów unijnych i producentów ChRL, ponieważ nikiel jest notowany na Londyńskiej Giełdzie Metali. Wszelkie różnice mogłyby wynikać z zakłóceń cen surowców w Chinach, nie należy ich więc uwzględniać w obliczeniach. W rezultacie wniosek musi zostać odrzucony, a porównanie musi się opierać na średniorocznych cenach eksportowych ChRL oraz średniorocznych cenach unijnych, odpowiednio dostosowanych, tak by uwzględnić rozsądną marżę zysku. Wniosek został więc odrzucony.
(41)
Jeden z producentów ChRL podniósł uzasadniony zarzut, że w przeprowadzonych dla niego obliczeniach dumpingu nieprawidłowo obliczono dostosowania. Komisja zgodziła się z tym zarzutem i przeprowadziła nowe obliczenia, w wyniku których margines dumpingu wyniósł 83,7 %. Poza tą zmianą, niniejszym potwierdza się ustalenia z motywów 55-61 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych. Poniżej przedstawiono zmienione marginesy dumpingu:
Ostateczne marginesy dumpingu
Changshu Walsin Specialty Steel, Co. Ltd., Haiyu
83,7 %
Shanghai Jinchang Stainless Steel Tube Manufacturing, Co. Ltd., Situan
62,6 %
Wenzhou Jiangnan Steel Pipe Manufacturing, Co. Ltd., Yongzhong
67,1 %
Średnia ważona dla przedsiębiorstw objętych próbą, stosowana wobec współpracujących producentów eksportujących nieobjętych próbą wymienionych w załączniku I
71,5 %
Wszystkie pozostałe przedsiębiorstwa
83,7 %
E. SZKODA
1. Przemysł unijny
(42)
Odnośnie do definicji przemysłu unijnego i reprezentatywności próby producentów unijnych, po ujawnieniu tymczasowych ustaleń nie otrzymano żadnych nowych wniosków. Niniejszym potwierdza się zatem motywy 62 i 63 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.
2. Konsumpcja w Unii
(43)
Nie otrzymano żadnych wniosków odnośnie do konsumpcji w Unii. Niniejszym potwierdza się zatem motywy 64-66 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.
3. Przywóz z kraju objętego dochodzeniem
(44)
Strony zainteresowane nie przedstawiły żadnych wniosków dotyczących wstępnych ustaleń związanych z wielkością, udziałem w rynku i zmianami cen przywozu po cenach dumpingowych. Niniejszym potwierdza się zatem motywy 67-69 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.
(45)
W odniesieniu do obliczenia podcięcia cenowego przez przywóz z ChRL zarówno producenci eksportujący ChRL, jak i przemysł unijny zwrócili się o przedstawienie dalszych informacji co do metody ustalania pewnych dostosowań (takich jak dostosowania z tytułu kosztów poprzywozowych, poziomu handlu oraz postrzegania jakości na rynku), która została zastosowana podczas obliczeń. Komisja spełniła te żądania, ujawniając, w jaki sposób określono te dostosowania, przestrzegając przy tym zasad dochowania poufności.
(46)
Po otrzymaniu uwag od jednego z producentów ChRL wprowadzono niewielką poprawkę do obliczeń podcięcia cenowego, ponieważ we wstępnych obliczeniach dostosowanie z tytułu poziomu handlu obejmowało również częściowo koszty poprzywozowe, które jednocześnie były objęte odrębnym dostosowaniem z tytułu wszystkich kosztów poprzywozowych. Korekta spowodowała zmianę marginesów podcięcia oraz poziomu usuwającego szkodę nieprzekraczającą jednego punktu procentowego (jeżeli chodzi o zmianę poziomu usuwającego szkodę, zob. motywy 82 i 83 poniżej) w porównaniu z etapem wstępnym.
(47)
Poza wyżej wymienionymi zmianami oraz wobec braku jakichkolwiek uwag, niniejszym potwierdza się motywy 70 i 71 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.
4. Sytuacja gospodarcza przemysłu unijnego
(48)
Po ujawnieniu tymczasowych ustaleń niektórzy z producentów eksportujących ChRL stwierdzili, że pewne wskaźniki nie powinny być uwzględniane w analizie szkody. Stwierdzili mianowicie, że produkcja i wykorzystanie mocy produkcyjnych spadają w takim samym tempie, jak konsumpcja w Unii, utrzymując, że z tej przyczyny wskaźniki te nie powinny być uwzględniane jako czynniki w analizie istotnej szkody. Podobny zarzut wysunięto w stosunku do spadku sprzedaży w Unii, którego tempo rzekomo również było porównywalne z ograniczeniem konsumpcji.
(49)
W tym kontekście należy przede wszystkim zauważyć, że zgodnie z art. 3 ust. 5 rozporządzenia podstawowego, w analizie szkody należy uwzględnić „ocenę wszystkich istotnych czynników ekonomicznych i wskaźników oddziałujących na stan tego przemysłu”. Jeżeli chodzi o możliwe skutki działania wszelkich innych czynników poza przywozem po cenach dumpingowych, jakie mogły się przyczynić do powstania szkody, zostały one omówione w rozdziale F „Związek przyczynowy”, szczególnie w punkcie dotyczącym skutków działania wszelkich innych czynników (zob. motywy 59-69 poniżej).
(50)
Wobec braku jakichkolwiek innych uwag, niniejszym potwierdza się motywy 72-89 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.
5. Wnioski dotyczące szkody
(51)
Wobec braku jakichkolwiek innych uwag, niniejszym potwierdza się motywy 90-92 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.
F. ZWIĄZEK PRZYCZYNOWY
1. Skutki przywozu po cenach dumpingowych oraz pogorszenia koniunktury gospodarczej
(52)
Niektóre ze stron powtórzyły swoje stwierdzenia ze wstępnego etapu, że istotną szkodę poniesioną przez przemysł unijny należy w znacznym stopniu powiązać z innymi czynnikami niż przywóz po cenach dumpingowych.
(53)
W tym kontekście, po ujawnieniu ustaleń tymczasowych, niektórzy producenci eksportujący ChRL twierdzili w szczególności, że zmniejszenie wielkości sprzedaży i udziału w rynku było w znacznej części spowodowane spadkiem popytu wskutek kryzysu gospodarczego, a nie przywozem po cenach dumpingowych z ChRL. Zarzucali również, że porównywalny spadek cen w imporcie z ChRL oraz w przemyśle unijnym w rozważanym okresie (odpowiednio o 9 % i 8 %) również wskazuje na to, że spadek cen w przemyśle unijnym był związany wyłącznie z mniejszym popytem rynkowym, a nie ze skutkami przywozu po cenach dumpingowych.
(54)
Po pierwsze, należy zauważyć, że w motywach 103-106 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych przyznano, że pogorszenie koniunktury gospodarczej i związany z nim spadek popytu miały negatywny wpływ na stan przemysłu unijnego i mogły się w związku z tym przyczynić do szkody poniesionej przez przemysł unijny. Nie umniejsza to jednak szkodliwego wpływu przywozu z ChRL po niskich cenach dumpingowych, którego udział w rynku unijnym znacznie wzrósł w badanym okresie.
(55)
Jak wyjaśniono w motywach 104 i 105 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, skutki przywozu po cenach dumpingowych są w rzeczywistości o wiele bardziej szkodliwe w okresie spadającego popytu niż w latach dynamicznego wzrostu. Import z ChRL najwyraźniej stale podcinał ceny unijne przez cały badany okres. Ponadto w OD zakres podcięcia cen wynosił od 21 % do 32 %, a przywóz z ChRL stanowił ponad 18 % udziału w unijnym rynku w wyniku znaczącego wzrostu o 7,9 punktu procentowego. Zatem podczas gdy przywóz z ChRL ewidentnie wywierał presję cenową, która uniemożliwiła przemysłowi unijnemu ustalanie cen na poziomie zapewniającym pokrycie kosztów (nie mówiąc już o osiąganiu zysków), jednocześnie wzrost wielkości tego przywozu i jego udziału w rynku uniemożliwił również przemysłowi unijnemu dążenie do zwiększenia wielkości produkcji, wykorzystania mocy produkcyjnych i sprzedaży, szczególnie jeżeli chodzi o produkty o charakterze bardziej zbliżonym do towarowego, sprzedawane głównie za pośrednictwem dystrybutorów.
(56)
Po drugie, wyciąganie wniosków wyłącznie w oparciu o wybrane wskaźniki szkody, takie jak wielkość sprzedaży i udział w rynku czy wyłącznie ceny sprzedaży doprowadziłoby w tym przypadku do wypaczenia analizy. Na przykład zmniejszeniu wielkości sprzedaży i udziału w rynku towarzyszył między innymi znaczny spadek rentowności i były one w znacznym stopniu spowodowane presją cenową wywieraną przez przywóz po cenach dumpingowych. Jeżeli chodzi o kwestię udziału w rynku, w badanym okresie przemysł unijny stracił 3,6 punktu procentowego na rzecz przywozu z ChRL. Ponadto także ze względu na stopę podcięcia cenowego oraz wzrost przywozu z ChRL w ujęciu względnym i bezwzględnym, w żadnym razie nie można stwierdzić, że spadek cen u producentów unijnych nie był związany z poziomem cen dumpingowych w przywozie.
(57)
W świetle powyższego niniejszym potwierdza się związek przyczynowy pomiędzy przywozem po cenach dumpingowych a stwierdzoną istotną szkodą, na podstawie jednoczesnego występowania znacznej wielkości przywozu z ChRL oraz presji cenowej wywieranej przez niego na przemysł unijny.
(58)
Wobec braku jakichkolwiek innych uwag niniejszym potwierdza się motywy 94-96 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.
2. Wpływ innych czynników
(59)
W odniesieniu do wpływu przywozu z innych państw trzecich do Unii niektórzy producenci eksportujący ChRL stwierdzili, że 1,0 z 3,6 punktów procentowych spadku udziału przemysłu unijnego w rynku należy przypisać przywozowi z Japonii i Indii. Jednak w rzeczywistości przywóz z ChRL zwiększył udział w rynku kosztem zarówno przywozu z tych dwóch innych krajów, jak i przemysłu unijnego. Wzrost udziału ChRL w rynku o 7,9 punktu procentowego można powiązać ze spadkiem udziału w rynku przemysłu unijnego o 3,6 punktu procentowego oraz spadkiem udziału w rynku przywozu z pozostałych krajów o 4,3 punktu procentowego.
(60)
Ci sami producenci eksportujący ChRL stwierdzili, że średnie ceny przywozu z wybranych pozostałych państw trzecich, a mianowicie z Ukrainy, Indii i Stanów Zjednoczonych, również znacznie spadły, co mogło zaszkodzić przemysłowi unijnemu. W tym względzie należy zauważyć, że ogólnie średnia cena importu ze wszystkich krajów poza ChRL w rzeczywistości wzrosła w badanym okresie o 34 %. Jak już stwierdzono w motywie 100 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, średnia cena przywozu ze Stanów Zjednoczonych była znacznie wyższa od cen na rynku unijnym. Jak zaznaczono w tym samym motywie, udział w rynku przywozu z Ukrainy zmniejszył się, natomiast udziały w rynku przywozu ze Stanów Zjednoczonych i z Indii pozostały na stosunkowo stałym poziomie. Niemniej jednak na podstawie danych Eurostatu dotyczących tego przywozu nie można stwierdzić, by przywóz z pozostałych państw trzecich odgrywał istotną rolę w pogorszeniu się stanu przemysłu unijnego, naruszając tym samym ustalony związek przyczynowy pomiędzy przywozem z ChRL po cenach dumpingowych a poniesioną szkodą.
(61)
Wobec braku jakichkolwiek innych uwag w sprawie ustaleń zawartych w motywach 97-102 niniejszym potwierdza się te ustalenia.
(62)
Jeżeli chodzi o skutek pogorszenia się koniunktury gospodarczej, przyczyny dla których pogorszenia się koniunktury gospodarczej nie można uznać za element naruszający związek przyczynowy przeanalizowano powyżej w motywach 52-58. Ponieważ żadna ze zgłoszonych uwag nie wskazywała inaczej, niniejszym podtrzymuje się ustalenia zawarte w motywach 103-106 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.
(63)
Jeżeli chodzi o wyniki eksportowe przemysłu unijnego, wobec braku jakichkolwiek uwag w zakresie ustaleń zawartych w motywach 107 i 108 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, niniejszym potwierdza się te ustalenia.
(64)
Pewna liczba producentów eksportujących ChRL stwierdziła, że to wzrost jednostkowych kosztów produkcji o 18 %, o którym mowa w motywie 109 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, a nie przywóz po cenach dumpingowych odegrał ważną rolę w pogorszeniu się rentowności przemysłu unijnego, i zażądała przeprowadzenia dokładniejszej analizy skutków tego wzrostu kosztów.
(65)
Komisja zbadała sprawę i stwierdziła, że wzrost jednostkowych kosztów produkcji można przypisywać: wyższym kosztom produkcji w wyniku wzrostu ceny surowców, a także kosztom stałym, takim jak robocizna bezpośrednia, amortyzacja, pośrednie koszty produkcji oraz koszty sprzedaży, koszty ogólne i administracyjne, a także gwałtownemu spadkowi produkcji.
(66)
Z uwagi na to, że wahania kosztów surowców są w dużym stopniu objęte mechanizmem ustalania cen w przemyśle unijnym - tzw. mechanizm dopłaty do stopu uzależnia ceny bezpośrednio od notowań najważniejszych surowców, takich jak nikiel, molibden i chrom - nie będą one raczej miały większego wpływu na rentowność. Jednak pozostałe elementy, związane z niewystarczającą wielkością produkcji i sprzedaży, miały bezpośredni wpływ na poziomy rentowności. Ponieważ gdyby nie przywóz po cenach dumpingowych, wielkość produkcji i sprzedaży w przemyśle unijnym byłyby znacznie większe, nie można stwierdzić, że to sam wzrost jednostkowych kosztów produkcji, a nie przywóz po cenach dumpingowych, stanowi główny czynnik prowadzący do powstania szkody, ponieważ wzrost kosztów jest nieodłącznie związany ze wzrostem wielkości przywozu po cenach dumpingowych.
(67)
Niektórzy producenci eksportujący ChRL stwierdzili również, że ważnym czynnikiem, który doprowadził do powstania stwierdzonej szkody, mogło być nieprzeprowadzenie restrukturyzacji przemysłu unijnego pomimo spadającej konsumpcji.
(68)
W tym względzie należy przede wszystkim zauważyć, że przemysł unijny musiał sobie poradzić nie tylko z samymi skutkami spadającej konsumpcji, ale również z wpływem przywozu po cenach dumpingowych w okresie spadku konsumpcji. Niemniej jednak dochodzenie wykazało, że przemysł unijny: (i) utrzymał swoje moce produkcyjne, przewidując, że kryzys ma charakter tymczasowy i że wkrótce nastąpi poprawa, i nie należy się spodziewać, że zmniejszy moce produkcyjne ze względu na rosnącą wielkość przywozu z ChRL po nienormalnie niskich, dumpingowych cenach; (ii) stale poszerzał swój asortyment, koncentrując się na produktach wyspecjalizowanych o wysokiej wartości, w przypadku których konkurencja ze strony ChRL nie jest tak silna; oraz (iii) zmniejszył zatrudnienie o 8 % i ograniczył średni koszt pracy na jednego pracownika w badanym okresie o 2 % (jeżeli uwzględnione zostaną tylko spadki w czasie kryzysu, tj. od 2008 r. do OD, wynoszą one odpowiednio 19 i 11 punktów procentowych). Te wszystkie elementy dowodzą, że przemysł unijny bardzo aktywnie podejmował środki stanowiące próbę reakcji na negatywne skutki poniesionej szkody. Opisane powyżej działania okazały się jednak niewystarczające, by przeciwdziałać szkodliwym skutkom przywozu po cenach dumpingowych w okresie słabego popytu.
(69)
Wobec braku jakichkolwiek innych uwag, niniejszym potwierdza się motywy 109 i 110 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.
3. Wnioski w sprawie związku przyczynowego
(70)
Żaden z argumentów przedstawionych przez zainteresowane strony nie dowodzi, że jakiekolwiek czynniki poza przywozem z Chin po cenach dumpingowych mogą mieć tak silny wpływ, by naruszyć związek przyczynowy pomiędzy przywozem po cenach dumpingowych a stwierdzoną istotną szkodą. W świetle powyższego stwierdza się, że przywóz z Chin po cenach dumpingowych spowodował poniesienie przez przemysł unijny istotnej szkody w rozumieniu art. 3 ust. 6 rozporządzenia podstawowego.
(71)
W związku z powyższym niniejszym potwierdza się wnioski w sprawie związku przyczynowego podsumowane w motywach 111-113 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.
G. INTERES UNII
(72)
W świetle uwag przedstawionych przez strony Komisja kontynuowała analizę dotyczącą interesu Unii.
1. Interes przemysłu unijnego
(73)
Nie otrzymano więcej żadnych uwag ani informacji dotyczących interesu przemysłu unijnego. Niniejszym potwierdza się zatem ustalenia zawarte w motywach 116-120 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.
2. Interes niepowiązanych importerów w Unii
(74)
Wobec braku jakichkolwiek uwag w tej sprawie, niniejszym potwierdza się motywy 121-123 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.
3. Interes użytkowników
(75)
Po wprowadzeniu środków tymczasowych jedno z niewspółpracujących przedsiębiorstw, wykorzystujące produkty objęte postępowaniem, przedstawiło swoje uwagi w odniesieniu do interesu Unii. Użytkownik ten argumentował mianowicie, że środki antydumpingowe będą miały istotny wpływ na jego przedsiębiorstwo. Stwierdził, że rury ze stali nierdzewnej stanowią krytyczny element wielu produktów przetworzonych, w tym produktów wytwarzanych przez tego użytkownika (np. wymienników ciepła), a ponadto istnieje dodatkowa obawa o bezpieczeństwo dostaw ze względu na opóźnienia, jakich doświadczyło przedsiębiorstwo w przypadku niektórych dostaw realizowanych przez producentów unijnych.
(76)
Jednak z uwagi na fakt, że ten użytkownik kupuje zaledwie 5 % swoich przewodów rurowych i rur ze stali nierdzewnej w Chinach, możliwy wpływ na to przedsiębiorstwo byłby niewielki, zarówno pod względem kosztów, jak i bezpieczeństwa dostaw.
(77)
Zwłaszcza jeżeli chodzi o rzekomy wpływ na koszty, przedsiębiorstwo to nie uzasadniło swojego zastrzeżenia rzeczywistymi danymi. Ponadto należy przypomnieć, że zgodnie z motywami 124 i 125 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, uznano, że wpływ na koszty jedynego współpracującego użytkownika będzie nieznaczny, zarówno w odniesieniu do całego przedsiębiorstwa, jaki i do jego działu, w którym wykorzystuje się rury ze stali nierdzewnej.
(78)
Odnośnie do podniesionej przez użytkownika kwestii bezpieczeństwa dostaw należy przypomnieć, że obok ChRL istnieje jeszcze wiele innych państw trzecich, które nadal sprowadzają rury ze stali nierdzewnej do Unii. Ponadto ponieważ przemysł unijny pozostaje najważniejszym dostawcą tego produktu, jego dalsze istnienie ma kardynalne znaczenie również dla przemysłu wykorzystującego produkt objęty postępowaniem.
(79)
Chociaż na etapie wstępnym uznano również, że środki antydumpingowe mogą mieć poważniejszy wpływ na tych użytkowników, którzy korzystają z dużych ilości rur ze stali nierdzewnej importowanych z ChRL do wytwarzania produktów przetworzonych (patrz motyw 126 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych), ze względu na brak jakiegokolwiek uzasadnionego wniosku lub informacji po ujawnieniu ustaleń tymczasowych, można stwierdzić, że podstawowe korzyści dla przemysłu unijnego płynące z wprowadzenia środków antydumpingowych zdają się przeważać nad spodziewanymi negatywnymi skutkami dla takich użytkowników. Niniejszym potwierdza się zatem ustalenia dotyczące interesu użytkowników określone w motywach 124-130 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.
4. Wnioski dotyczące interesu Unii
(80)
Na podstawie powyższego stwierdzono ostatecznie, że, zważywszy wszystkie za i przeciw, nie ma istotnych argumentów przeciwko nałożeniu ostatecznych ceł antydumpingowych w odniesieniu do przywozu produktu, którego dotyczy postępowanie, pochodzącego z ChRL. Niniejszym potwierdza się zatem wnioski zawarte w motywach 131 i 132 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.
H. OSTATECZNE ŚRODKI
1. Poziom usuwający szkodę
(81)
Skarżący argumentowali, że docelowy poziom zysku w wysokości 5 % ustalony na etapie wstępnym był zbyt niski. Wyrazili ponownie opinię, że uzasadniony byłby poziom 12 %, ze względu na fakt, że rozpatrywana branża jest kapitałochłonna i wymaga ciągłego doskonalenia technologii i wprowadzania innowacji, a więc znacznych inwestycji. Skarżący argumentowali, że taki poziom rentowności byłby potrzebny w celu wypracowania odpowiedniego zwrotu z kapitału i umożliwienia realizacji tych inwestycji. Jednak powyższy wniosek nie został w przekonujący sposób uzasadniony danymi liczbowymi. Stwierdza się zatem, że należy utrzymać marżę zysku na poziomie 5 %, ustaloną na etapie wstępnym.
(82)
Odnośnie do ustalenia poziomu usuwającego szkodę, jak już stwierdzono powyżej w motywie 45, do obliczeń poziomu usuwającego szkodę wprowadzono również drobną korektę dotyczącą dostosowania z tytułu poziomu handlu, która miała wpływ na obliczenie podcięcia cenowego.
(83)
Powyższa zmiana doprowadziła do niewielkiej zmiany poziomu usuwającego szkodę. W rezultacie poziom usuwający szkodę mieści się w zakresie od 48,3 % do 71,9 %, jak przedstawiono w poniższej tabeli:
Przedsiębiorstwo/przedsiębiorstwa
Poziom usuwający szkodę
Changshu Walsin Specialty Steel, Co. Ltd., Haiyu
71,9 %
Shanghai Jinchang Stainless Steel Tube Manufacturing, Co. Ltd., Situan
48,3 %
Wenzhou Jiangnan Steel Pipe Manufacturing, Co. Ltd., Yongzhong
48,6 %
Średnia ważona dla przedsiębiorstw objętych próbą, stosowana wobec współpracujących producentów eksportujących nieobjętych próbą wymienionych w załączniku I
56,9 %
Wszystkie pozostałe przedsiębiorstwa
71,9 %
(84)
Jeden z producentów eksportujących ChRL stwierdził, że ze względu na szkody spowodowane kryzysem gospodarczym, margines szkody powinien się opierać raczej na podcięciu cenowym niż na zaniżaniu cen, twierdząc, że taką metodą posłużono się w wielu postępowaniach antydumpingowych (4). We wszystkich dochodzeniach wymienionych przez producenta eksportującego istniały jednak szczególne przyczyny związane z przemysłem lub sektorem gospodarki (na przykład ryzyko powstania monopolu, znaczny wzrost potencjału przemysłu unijnego na dojrzałym rynku, długotrwały brak zysków w przemyśle na skalę globalną), uzasadniające wyjątkowe zastosowanie tej szczególnej metodologii. Taka sytuacja nie ma miejsca podczas tego dochodzenia, ponieważ kryzys gospodarczy dotknął całą globalną gospodarkę, nie można zatem uznać go za zjawisko specyficzne dla przemysłu wytwarzającego przewody rurowe i rury, bez szwu, ze stali nierdzewnej.
2. Ostateczne środki
(85)
Biorąc pod uwagę wnioski wyciągnięte w odniesieniu do dumpingu, szkody, związku przyczynowego i interesu Unii, a także zgodnie z art. 9 ust. 4 rozporządzenia podstawowego, należy nałożyć ostateczne cło antydumpingowe na produkt objęty postępowaniem, na poziomie niższej spośród dwóch wartości: ustalonego marginesu dumpingu i marginesu szkody, zgodnie z zasadą niższego cła. Ponieważ w tym przypadku poziom usuwający szkodę jest niższy niż ustalony margines dumpingu, ostateczne środki powinny się opierać na poziomie usuwającym szkodę.
(86)
Na podstawie powyższego, stawki celne wyrażone jako wartość procentowa ceny CIF na granicy Unii przed ocleniem są następujące:
Przedsiębiorstwo/przedsiębiorstwa
Stawka ostatecznego cła antydumpingowego
Changshu Walsin Specialty Steel, Co. Ltd., Haiyu
71,9 %
Shanghai Jinchang Stainless Steel Tube Manufacturing, Co. Ltd., Situan
48,3 %
Wenzhou Jiangnan Steel Pipe Manufacturing, Co. Ltd., Yongzhong
48,6 %
Średnia ważona dla przedsiębiorstw objętych próbą, stosowana wobec współpracujących producentów eksportujących nieobjętych próbą wymienionych w załączniku I
56,9 %
Wszystkie pozostałe przedsiębiorstwa
71,9 %
(87)
Indywidualne stawki cła antydumpingowego określone w niniejszym rozporządzeniu zostały określone na podstawie ustaleń niniejszego dochodzenia. Odzwierciedlają one zatem sytuację ustaloną podczas dochodzenia, dotyczącą przedsiębiorstw objętych dochodzeniem. Wspomniane stawki celne (w odróżnieniu od ogólnokrajowego cła stosowanego do „wszystkich innych przedsiębiorstw”) mają wyłączne zastosowanie do przywozu produktów pochodzących z ChRL i wyprodukowanych przez dane przedsiębiorstwa tj. przez konkretne wymienione podmioty prawne. Przywożone produkty wytworzone przez inne przedsiębiorstwa, których nazwa i adres nie zostały wymienione w części normatywnej niniejszego rozporządzenia, łącznie z podmiotami powiązanymi z przedsiębiorstwami konkretnie wymienionymi, nie mogą korzystać z tych stawek i do ich produktów stosowane są stawki dla „wszystkich innych przedsiębiorstw”.
(88)
W celu zminimalizowania ryzyka obchodzenia cła w związku z wysoką różnicą w stawkach celnych uważa się, że w tym przypadku potrzebne są specjalne środki, aby zapewnić odpowiednie stosowanie ceł antydumpingowych. Specjalne środki obejmują między innymi przedstawienie organom celnym państw członkowskich ważnej faktury handlowej, która musi być zgodna z wymogami określonymi w załączniku II do niniejszego rozporządzenia. Przywóz, któremu nie towarzyszy taka faktura, podlega rezydualnemu cłu antydumpingowemu mającemu zastosowanie do wszystkich innych eksporterów.
(89)
Jeżeli wywóz dokonywany przez jedno z przedsiębiorstw korzystających z niższej indywidualnej stawki celnej wzrośnie w znacznym stopniu po wprowadzeniu tych środków, tego rodzaju wzrost wielkości wywozu może zostać uznany za stanowiący sam w sobie zmianę w strukturze handlu ze względu na wprowadzenie środków w rozumieniu art. 13 ust. 1 rozporządzenia podstawowego. W takich okolicznościach oraz pod warunkiem spełnienia określonych wymagań, może zostać wszczęte dochodzenie dotyczące obchodzenia środków. Podczas tego dochodzenia można między innymi zbadać potrzebę zniesienia indywidualnej stawki celnej lub indywidualnych stawek celnych, a następnie nałożyć cło ogólnokrajowe.
(90)
Wszelkie wnioski o zastosowanie indywidualnej stawki cła antydumpingowego dla przedsiębiorstw (np. po zmianie nazwy podmiotu lub po utworzeniu nowych podmiotów zajmujących się produkcją lub sprzedażą) należy kierować do Komisji (5) wraz z wszystkimi odpowiednimi informacjami, w szczególności dotyczącymi wszelkich zmian w zakresie działalności przedsiębiorstwa związanej z produkcją, sprzedażą na rynek krajowy i na rynki zagraniczne, wiążących się np. z wyżej wspomnianą zmianą nazwy lub zmianą podmiotu zajmującego się produkcją lub sprzedażą. W razie potrzeby rozporządzenie zostanie wówczas odpowiednio zmienione przez uaktualnienie wykazu przedsiębiorstw korzystających z indywidualnych stawek celnych.
(91)
Wszystkie strony zostały poinformowane o istotnych faktach i ustaleniach, na podstawie których zamierza się zalecić nałożenie ostatecznego cła antydumpingowego na przywóz niektórych przewodów rurowych i rur, bez szwu, ze stali nierdzewnej pochodzących z ChRL. Oprócz tego wyznaczono im termin, w którym mogły przedstawić uwagi związane z ujawnieniem ostatecznych ustaleń.
(92)
Uwagi przedstawione przez zainteresowane strony zostały należycie uwzględnione. Żadna z nich nie wpłynęła na zmianę ustaleń dochodzenia.
(93)
Aby zapewnić prawidłowe stosowanie cła antydumpingowego, ogólnokrajowy poziom cła powinien mieć zastosowanie nie tylko do niewspółpracujących producentów eksportujących, ale również do tych producentów, którzy nie dokonywali wywozu do Unii podczas OD.
(94)
Aby zapewnić równe traktowanie wszystkich nowych eksporterów oraz współpracujących przedsiębiorstw nieobjętych próbą wymienionych w załączniku I do niniejszego rozporządzenia, należy ustanowić przepis przewidujący, że średnie ważone cło nałożone na tę kategorię przedsiębiorstw będzie miało zastosowanie do wszystkich nowych eksporterów, którzy w przeciwnym razie byliby uprawnieni do przeglądu na mocy art. 11 ust. 4 rozporządzenia podstawowego, gdyż nie ma on zastosowania do przypadków objętych próbą.
3. Ostateczny pobór ceł tymczasowych
(95)
Ze względu na wielkość ustalonych marginesów dumpingu oraz poziom szkody poniesionej przez przemysł unijny (przy czym poziom ostatecznego cła nałożonego na mocy niniejszego rozporządzenia jest wyższy niż poziom cła tymczasowego nałożonego przez rozporządzenie w sprawie ceł tymczasowych) uznaje się za konieczne dokonanie ostatecznego poboru kwot zabezpieczonych w formie tymczasowego cła antydumpingowego nałożonego rozporządzeniem w sprawie ceł tymczasowych,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
1. Niniejszym nakłada się ostateczne cło antydumpingowe na przywóz przewodów rurowych i rur, bez szwu, ze stali nierdzewnej (innych niż z zamocowanymi łącznikami, odpowiednie do przesyłania gazów lub cieczy, do stosowania w cywilnych statkach powietrznych), obecnie objętych kodami CN 7304 11 00, 7304 22 00, 7304 24 00, ex 7304 41 00, 7304 49 10, ex 7304 49 93, ex 7304 49 95, ex 7304 49 99 i ex 7304 90 00 (kody TARIC 7304410090, 7304499390, 7304499590, 7304499990 i 7304900091), pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej („ChRL”).
2. Stawka ostatecznego cła antydumpingowego mająca zastosowanie do ceny netto na granicy Unii, przed ocleniem, jest następująca dla produktu opisanego w ust. 1 i wytworzonego przez poniższe przedsiębiorstwa:
Przedsiębiorstwo/przedsiębiorstwa
Stawka ostatecznego cła antydumpingowego
Dodatkowy kod TARIC
Changshu Walsin Specialty Steel, Co. Ltd., Haiyu
71,9 %
B120
Shanghai Jinchang Stainless Steel Tube Manufacturing, Co. Ltd., Situan
48,3 %
B118
Wenzhou Jiangnan Steel Pipe Manufacturing, Co. Ltd., Yongzhong
48,6 %
B119
Przedsiębiorstwa wymienione w załączniku I
56,9 %
Wszystkie pozostałe przedsiębiorstwa
71,9 %
B999
3. Stosowanie indywidualnych stawek celnych ustalonych dla przedsiębiorstw wymienionych w ust. 2 będzie uwarunkowane przedstawieniem organom celnym państw członkowskich ważnej faktury handlowej, zgodnej z wymogami określonymi w załączniku II. W przypadku nieprzedstawienia takiej faktury obowiązuje stawka celna mająca zastosowanie do wszystkich innych przedsiębiorstw.
4. O ile nie określono inaczej, zastosowanie mają obowiązujące przepisy dotyczące należności celnych.
Artykuł 2
Kwoty zabezpieczone w formie tymczasowego cła antydumpingowego nałożonego na mocy rozporządzenia (WE) nr 627/2011 na przywóz przewodów rurowych i rur, bez szwu, ze stali nierdzewnej (innych niż z zamocowanymi łącznikami, odpowiednie do przesyłania gazów lub cieczy, do stosowania w cywilnych statkach powietrznych), obecnie objętych kodami CN 7304 11 00, 7304 22 00, 7304 24 00, ex 7304 41 00, 7304 49 10, ex 7304 49 93, ex 7304 49 95, ex 7304 49 99 i ex 7304 90 00, pochodzących z ChRL, zostają ostatecznie pobrane.
Artykuł 3
W przypadku gdy jakikolwiek nowy producent eksportujący w ChRL dostarczy Komisji wystarczające dowody potwierdzające, że:
-
nie prowadził wywozu do Unii produktu, o którym mowa w art. 1 ust. 1, w okresie objętym dochodzeniem (od dnia 1 lipca 2009 r. do dnia 30 czerwca 2010 r.),
-
nie jest powiązany z żadnym eksporterem lub producentem w ChRL, który podlega środkom wprowadzonym niniejszym rozporządzeniem,
-
rzeczywiście dokonywał wywozu produktu objętego postępowaniem do Unii po upływie okresu objętego dochodzeniem, na którym są oparte środki, lub zaciągnął nieodwołalne zobowiązanie umowne na wywóz znacznych ilości do Unii,
Rada, stanowiąc zwykłą większością głosów na wniosek Komisji złożony po konsultacji z Komitetem Doradczym, może zmienić art. 1 ust. 2 poprzez dodanie nowego producenta eksportującego do współpracujących przedsiębiorstw nieobjętych próbą, w stosunku do których zastosowanie ma średnie ważone cło w wysokości 56,9 %.
Artykuł 4
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Genewie dnia 14 grudnia 2011 r.