PROVÁDĚCÍ ROZHODNUTÍ KOMISE
ze dne 4. dubna 2011,
kterým se provádí směrnice Rady 97/78/ES, pokud jde o překládku dovážených zásilek produktů určených k dovozu do Unie nebo třetích zemí na prvním dosaženém stanovišti hraniční kontroly
(oznámeno pod číslem K(2011) 2067)
(Text s významem pro EHP)
(2011/215/EU)
EVROPSKÁ KOMISE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie,
s ohledem na směrnici Rady 97/78/ES ze dne 18. prosince 1997, kterou se stanoví základní pravidla pro veterinární kontroly produktů ze třetích zemí dovážených do Společenství (1), a zejména na čl. 9 odst. 2 a čl. 11 odst. 4 uvedené směrnice,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Směrnice 97/78/ES stanoví, že veterinární kontroly produktů živočišného původu a některých rostlinných produktů ze třetích zemí dovezených do Unie mají provádět členské státy v souladu s uvedenou směrnicí. Rovněž stanoví, že členské státy musí zajistit, aby zásilky takových produktů byly dováženy do Unie přes stanoviště hraniční kontroly.
(2)
Článek 9 směrnice 97/78/ES stanoví postupy, které mají být provedeny na prvním dosaženém stanovišti hraniční kontroly v případě zásilek určených k dovozu do Unie přes jiné stanoviště hraniční kontroly, které jsou však překládány na prvním dosaženém stanovišti hraniční kontroly v celním pásmu stejného přístavu nebo letiště v Unii.
(3)
Článek 11 směrnice 97/78/ES se vztahuje na zásilky pocházející z třetí země, které jsou překládány na stanovišti hraniční kontroly jejich vstupu v celním pásmu stejného přístavu nebo letiště v Unii, avšak které jsou určeny pro jinou třetí zemi, ať už je dovoz uskutečněn přes území Unie přes jiné stanoviště hraniční kontroly nebo přímo do třetí země bez tranzitu přes jiné stanoviště hraniční kontroly.
(4)
Kromě toho články 9 a 11 směrnice 97/78/ES stanoví řadu výjimek z obecných předpisů o veterinárních kontrolách prováděných na prvním dosaženém stanovišti hraniční kontroly. Tyto výjimky mají různou oblast působnosti a vztahují se na konečné určení zásilek a na dobu skladování zásilek během procesu překládky na stanovišti hraniční kontroly jejich vstupu.
(5)
Uvedená doba je určena se zřetelem na minimální a maximální lhůtu pro takové skladování, které jsou stanoveny v souladu s postupem uvedeným ve směrnici 97/78/ES.
(6)
Rozhodnutí Komise 2000/25/ES ze dne 16. prosince 1999, kterým se stanoví podrobná prováděcí pravidla k článku 9 směrnice Rady 97/78/ES, pokud jde o překládku produktů na stanovišti hraniční kontroly, jsou-li zásilky určeny k dovozu do Evropského společenství, a kterým se mění rozhodnutí Komise 93/14/EHS (2), v současnosti stanoví minimální a maximální lhůtu použitelné v případech, kdy jsou zásilky určené k dovozu do Unie přes jiné stanoviště hraniční kontroly, které se nachází na stejném území nebo na území jiného členského státu.
(7)
Rozhodnutí 2000/25/ES není zcela jasné, pokud jde o oblast působnosti pravidel vztahujících se na zásilky, které jsou překládány z letadla nebo lodi v celním pásmu toho stejného přístavu nebo letiště za účelem jejich přepravy do třetí země, ať už bez další zastávky na území Unie, nebo přes území Unie. Je tudíž nezbytné, aby v tomto rozhodnutí byla určena pravidla upřesňující ustanovení, která již byla stanovena v rozhodnutí 2000/25/ES, včetně pravidel o relevantních minimálních lhůtách.
(8)
V zájmu ochrany zdraví lidí a zvířat by měl na prvním dosaženém stanovišti hraniční kontroly úřední veterinární lékař obdržet dostatečné informace v případě zásilek, na něž se vztahují články 9 a 11 směrnice 97/78/ES. Proto je vhodné stanovit pravidla týkající se informací, které mají být poskytnuty osobou odpovědnou za nakládku v době, kdy dorazí zásilka na stanoviště hraniční kontroly.
(9)
Minimální lhůta, po jejímž uplynutí musí být provedeny veterinární kontroly u zásilek překládaných z lodi ve stejném přístavu a určených k dovozu nebo k přepravě do třetích zemí, jak je stanoveno v článcích 9 a 11 směrnice 97/78/ES, činí sedm dní.
(10)
U zásilek, které jsou překládány z lodi ve stejném přístavu na stanovišti hraniční kontroly jejich vstupu a které jsou určeny přímo pro třetí zemi bez další zastávky na území Unie, jsou rizika pro zdraví lidí a zvířat omezena, protože zásilky přijdou do styku s územím Unie jen omezeně. V takových případech může být vhodné minimální lhůtu uvedenou v článcích 9 a 11 směrnice 97/78/ES prodloužit.
(11)
Toto prodloužení by mělo být podmíněno poskytnutím vhodných záruk členským státem, na jehož území se nachází stanoviště hraniční kontroly vstupu zásilek. Dotčený členský stát by měl zejména zajistit, aby se tyto zásilky nedostaly do jiného přístavu na území Unie a aby byly odeslány přímo do třetí země. Kromě toho by měl tento členský stát poskytnout Komisi a ostatním členským státům dostatečné informace o těchto zárukách, včetně informací o kontrolním systému zajišťujícím dodržování časových lhůt a následných pokynů pro přepravu do specifického místa určení podle oznámení o zásilce.
(12)
Dále je důležité upřesnit, že se zásilky musí po uplynutí maximálních lhůt stanovených v tomto rozhodnutí podrobit všem veterinárním kontrolám stanoveným směrnicí 97/78/ES.
(13)
V zájmu jasnosti a jednotnosti právních předpisů Unie je vhodné zrušit rozhodnutí 2000/25/ES a nahradit je tímto rozhodnutím.
(14)
Opatření tohoto rozhodnutí jsou v souladu se stanoviskem Stálého výboru pro potravinový řetězec a zdraví zvířat,
PŘIJALA TOTO ROZHODNUTÍ:
Článek 1
Při předložení zásilek na stanovišti hraniční kontroly za účelem následné překládky musí osoba odpovědná za náklad oznámit úřednímu veterinárnímu lékaři na stanovišti hraniční kontroly následující údaje:
a)
odhadovanou délku vykládky zásilky;
b)
stanoviště hraniční kontroly v místě určení v Unii v případě dovozu nebo tranzitu přes Unii nebo třetí zemi určení v případě přepravy přímo do třetí země;
c)
přesné umístění zásilky, jestliže není nakládána přímo do letadla nebo lodi směřující do následného místa určení;
d)
odhadovanou délku nakládky zásilky do letadla nebo lodi směřující do následného místa určení.
Toto oznámení je třeba učinit v okamžiku doručení zásilky na stanoviště hraniční kontroly způsobem stanoveným příslušným orgánem.
Článek 2
1) Minimální lhůta podle článku 9 odst. 1 písm. b) bodu i) směrnice 97/78/ES bude:
a)
12 hodin pro letiště;
b)
7 dní pro přístav.
2) Maximální lhůta podle článku 9 odst. 1 písm. b) bodu i) směrnice 97/78/ES bude:
a)
48 hodin pro letiště;
b)
20 dní pro přístav.
Článek 3
1) Pro účely článku 11 směrnice 97/78/ES bude minimální lhůta stanovená v článku 9 odst. 1 písm. a) této směrnice:
a)
12 hodin pro letiště;
b)
7 dní pro přístav.
2) Pro účely čl. 11 odst. 1 směrnice 97/78/ES a čl. 11 odst. 2 písm. b) druhé odrážky této směrnice mohou členské státy prodloužit minimální lhůtu stanovenou v odst. 1 písm. b) uvedeného článku na 14 dní, jestliže:
a)
zásilky pocházejí ze třetí země a jsou určeny pro jinou třetí zemi bez přerušení cesty na územích uvedených v příloze I směrnice 97/78/ES;
b)
se zásilky překládají z lodi na jinou loď na stanovišti hraniční kontroly v celním pásmu stejného přístavu v Unii;
c)
dotčený členský stát předloží Komisi a ostatním členským státům v rámci Stálého výboru pro potravinový řetězec a zdraví zvířat podrobné odůvodnění, které stanoví, že učinil veškerá nezbytná opatření, aby se tyto zásilky namísto překládky přímo do třetí země nedostaly do jiného přístavu v Unii.
Součástí těchto opatření bude kontrolní systém zajišťující dodržování časových lhůt a následného místa určení podle oznámení stanoveného v článku 1.
Článek 4
Vyprší-li maximální lhůta stanovená v čl. 2 odst. 2, podrobí se zásilka kontrole totožnosti a fyzické kontrole podle článku 4 směrnice 97/78/ES na prvním dosaženém stanovišti.
Článek 5
Rozhodnutí 2000/25/ES se zrušuje.
Článek 6
Toto rozhodnutí se použije ode dne 1. května 2011.
Článek 7
Toto rozhodnutí je určeno členským státům.
V Bruselu dne 4. dubna 2011.
DECYZJA WYKONAWCZA KOMISJI
z dnia 4 kwietnia 2011 r.
w sprawie wykonania dyrektywy Rady 97/78/WE w odniesieniu do przeładunku w granicznym posterunku kontroli, przez który wprowadzono przesyłki, przesyłek produktów przeznaczonych do przywozu do Unii lub do państw trzecich
(notyfikowana jako dokument nr C(2011) 2067)
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
(2011/215/UE)
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając dyrektywę Rady 97/78/WE z dnia 18 grudnia 1997 r. ustanawiającą zasady regulujące organizację kontroli weterynaryjnej produktów wprowadzanych do Wspólnoty z państw trzecich (1), w szczególności jej art. 9 ust. 2 i art. 11 ust. 4,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
Dyrektywa 97/78/WE przewiduje przeprowadzanie przez państwa członkowskie, zgodnie z tą dyrektywą, kontroli weterynaryjnych produktów pochodzenia zwierzęcego i niektórych produktów roślinnych z państw trzecich wprowadzanych na obszar Unii. Stanowi ona również, że państwa członkowskie zapewnią, by przesyłki zawierające takie produkty wprowadzane były na obszar Unii przez graniczny posterunek kontroli.
(2)
Artykuł 9 dyrektywy 97/78/WE ustanawia procedury przewidziane do zastosowania w granicznym posterunku kontroli, przez który wprowadzane są przesyłki, w przypadku przesyłek przeznaczonych do przywozu do Unii poprzez inny graniczny posterunek kontroli, ale przeładowywanych w punkcie kontroli granicznej, przez który są wprowadzone, na obszarze celnym tego samego portu lotniczego lub morskiego w Unii.
(3)
Artykuł 11 dyrektywy 97/78/WE dotyczy przesyłek pochodzących z państwa trzeciego przeładowywanych w granicznym posterunku kontroli przy wjeździe, na obszarze celnym tego samego portu lotniczego lub morskiego w Unii, ale przeznaczonych dla innego państwa trzeciego, poprzez terytorium Unii przez inny graniczny posterunek kontroli lub bezpośrednio do państwa trzeciego bez wprowadzania poprzez inny graniczny posterunek kontroli.
(4)
Oprócz tego art. 9 i 11 dyrektywy 97/78/WE przewidują pewne odstępstwa od ogólnych przepisów dotyczących kontroli weterynaryjnych przeprowadzanych w granicznym posterunku kontroli, przez który przesyłka została wprowadzona. Odstępstwa te mają różny zakres i nie są związane z ostatecznym miejscem przeznaczenia przesyłek ani z okresem składowania przesyłek podczas procedury przeładunku w granicznym posterunku kontroli, do którego przybyła przesyłka.
(5)
Okres taki określa się w odniesieniu do minimalnego i maksymalnego okresu składowania, ustalanych zgodnie z procedurą, o której mowa w dyrektywie 97/78/WE.
(6)
Decyzja Komisji 2000/25/WE z dnia 16 grudnia 1999 r. ustanawiająca szczegółowe zasady stosowania art. 9 dyrektywy Rady 97/78/WE dotyczącego przeładunku produktów w punkcie kontroli granicznej, jeśli przesyłki przeznaczone są do ewentualnego przywozu na terytorium Wspólnoty Europejskiej, i zmieniająca decyzję Komisji 93/14/EWG (2) ustanawia okresy minimalne i maksymalne obowiązujące w przypadkach, gdy przesyłki przeznaczone są do przywozu do Unii poprzez inny punkt kontroli granicznej zlokalizowany na tym samym terytorium bądź na terytorium innego państwa członkowskiego.
(7)
Decyzja 2000/25/WE nie daje pełnej jasności co do zakresu przepisów dotyczących przesyłek przeładowywanych z jednego samolotu do innego bądź z jednego statku na inny na obszarze celnym tego samego portu lotniczego lub morskiego w ramach tranzytu do państwa trzeciego bez dalszych przystanków na terytorium Unii lub poprzez terytorium Unii. W związku z powyższym konieczne jest ustanowienie niniejszą decyzją przepisów, które doprecyzują przepisy określone już w decyzji 2000/25/WE, w tym w zakresie minimalnych okresów.
(8)
Dla zapewnienia ochrony zdrowia publicznego i zdrowia zwierząt urzędowy lekarz weterynarii w granicznym posterunku kontroli, przez który została wprowadzona przesyłka, powinien otrzymać odpowiednie informacje w przypadku przesyłek objętych art. 9 i 11 dyrektywy 97/78/WE. Dlatego należy ustanowić przepisy dotyczące informacji, jakie ma przekazać osoba odpowiedzialna za ładunek w czasie przybycia przesyłki do punktu kontroli granicznej.
(9)
Minimalny okres, po jakim muszą zostać przeprowadzone kontrole weterynaryjne przesyłek przeładowywanych z jednego statku na drugi w tym samym porcie oraz które przeznaczone są do przywozu lub do tranzytu do państw trzecich zgodnie z art. 9 i 11 dyrektywy 97/78/WE, wynosi siedem dni.
(10)
W przypadku przesyłek przeładowywanych z jednego statku na drugi w tym samym porcie w granicznym posterunku kontroli, do którego przybyły, oraz przeznaczonych bezpośrednio dla państwa trzeciego bez dalszych przystanków na terytorium Unii, zagrożenia dla zdrowia zwierząt i zdrowia publicznego na terytorium Unii są ograniczone, ponieważ ograniczona jest styczność przesyłek z terytorium Unii. W takich przypadkach właściwe może być wydłużenie okresu minimalnego, o którym mowa w art. 9 i 11 dyrektyw 97/78/WE.
(11)
Wydłużenie takie powinno być dokonane z zastrzeżeniem odpowiednich gwarancji ze strony państwa członkowskiego, w którym zlokalizowany jest graniczny posterunek kontroli, do którego przybyła przesyłka. W szczególności państwa członkowskie powinny zapewnić, by nie było możliwości przemieszczenia takich przesyłek do innego portu na terytorium Unii oraz by wysyłane były bezpośrednio do państwa trzeciego. Oprócz tego takie państwo członkowskie powinno przekazać Komisji i pozostałym państwom członkowskim stosowne informacje na temat takich gwarancji, w tym informacje o systemie monitorowania stosowanym w celu zapewnienia przestrzegania okresów i ustaleń w zakresie dalszego transportu do określonego miejsca przeznaczenia zgodnie z informacjami zawartymi w zgłoszeniu przesyłki.
(12)
Oprócz tego należy podać, że przesyłki muszą zostać poddane wszystkim kontrolom weterynaryjnym określonym w dyrektywie 97/78/WE po upływie okresów maksymalnych określonych w niniejszej decyzji.
(13)
Dla zachowania jasności i spójności prawodawstwa unijnego należy uchylić decyzję 2000/25/WE i zastąpić ją niniejszą decyzją.
(14)
Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
Przy przedstawianiu przesyłki w granicznym posterunku kontroli do dalszego przeładunku osoba odpowiedzialna za ładunek powiadamia urzędowego lekarza weterynarii w tym granicznym posterunku kontroli o:
a)
szacunkowym czasie rozładunku przesyłki;
b)
granicznym posterunku kontroli przeznaczenia w Unii, w przypadku przywozu lub tranzytu przez terytorium Unii, lub o państwie trzecim przeznaczenia w przypadku tranzytu bezpośrednio do państwa trzeciego;
c)
dokładnej lokalizacji przesyłki, jeżeli nie jest załadowana bezpośrednio do samolotu lub na statek do dalszego miejsca przeznaczenia;
d)
szacunkowy czas załadunku przesyłki do samolotu lub na statek do dalszego miejsca przeznaczenia.
Zgłoszenia takiego dokonuje się z chwilą przybycia przesyłki do granicznego posterunku kontroli w sposób ustalony przez właściwy organ.
Artykuł 2
1. Okres minimalny, o którym mowa w art. 9 ust. 1 lit. b) ppkt (i) dyrektywy 97/78/WE, wynosi:
a)
12 godzin dla portu lotniczego;
b)
siedem dni dla portu morskiego.
2. Okres maksymalny, o którym mowa w art. 9 ust. 1 lit. b) ppkt (i) dyrektywy 97/78/WE, wynosi:
a)
48 godzin dla portu lotniczego;
b)
20 dni dla portu morskiego.
Artykuł 3
1. Do celów stosowania art. 11 dyrektywy 97/78/WE okres minimalny, o którym mowa w art. 9 ust. 1 lit. a) dyrektywy, wynosi:
a)
12 godzin dla portu lotniczego;
b)
siedem dni dla portu morskiego.
2. Do celów stosowania art. 11 ust. 1 oraz ust. 2 lit. b) tiret drugie dyrektywy 97/78/WE okres minimalny, o którym mowa w ust. 1 lit. b) niniejszego artykułu, może zostać wydłużony przez państwa członkowskie do 14 dni, pod warunkiem że:
a)
przesyłki pochodzą z państwa trzeciego i przeznaczone są dla innego państwa trzeciego bez dalszych przystanków na terytoriach wymienionych w załączniku I do dyrektywy 97/78/WE;
b)
przesyłki są przeładowywane z jednego statku na drugi w granicznym posterunku kontroli na obszarze celnym tego samego portu w Unii;
c)
zainteresowane państwo członkowskie przedstawi Komisji i pozostałym państwom członkowskim w ramach Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt szczegółowe uzasadnienie, zawierające informację, że przedsięwzięto wszelkie niezbędne środki zapobiegające przemieszczeniu takich przesyłek do innego portu unijnego zamiast przeładunku bezpośrednio do państwa trzeciego.
W zakres takich środków wchodzi system monitorowania zapewniający przestrzeganie okresów i dalszych miejsc przeznaczenia określonych w zgłoszeniu, o którym mowa w art. 1.
Artykuł 4
W przypadkach, w których upłynął okres maksymalny określony w art. 2 ust. 2, przesyłkę poddaje się kontrolom tożsamości i fizycznym zgodnie z art. 4 dyrektywy 97/78/WE w granicznym posterunku kontroli, przez który została wprowadzona przesyłka.
Artykuł 5
Decyzja 2000/25/WE traci moc.
Artykuł 6
Niniejszą decyzję stosuje się od dnia 1 maja 2011 r.
Artykuł 7
Niniejsza decyzja skierowana jest do państw członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 4 kwietnia 2011 r.