NAŘÍZENÍ RADY (EU) č. 333/2011
ze dne 31. března 2011,
kterým se stanoví kritéria vymezující, kdy určité typy kovového šrotu přestávají být odpadem ve smyslu směrnice Evropského parlamentu a Rady 2008/98/ES
RADA EVROPSKÉ UNIE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie,
s ohledem na směrnici Evropského parlamentu a Rady 2008/98/ES ze dne 19. listopadu 2008 o odpadech a o zrušení některých směrnic (1), a zejména na čl. 6 odst. 2 uvedené směrnice,
s ohledem na návrh Evropské komise,
po předložení navrhovaného opatření Evropskému parlamentu,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Z vyhodnocení některých toků odpadu vyplývá, že pro recyklační trhy s kovovým šrotem by bylo přínosem, kdyby byla vypracována zvláštní kritéria stanovující, kdy kovový šrot získaný z odpadu přestává být odpadem. Tato kritéria by měla zajistit vysokou úroveň ochrany životního prostředí. Neměla by mít vliv na klasifikaci kovového šrotu jako odpadu platnou ve třetích zemích.
(2)
Podle zpráv Společného výzkumného střediska Evropské komise existuje trh a poptávka po železném, ocelovém a hliníkovém šrotu, kterého lze použít v ocelárnách, slévárnách, hliníkárnách a přetavovacích pecích jako suroviny pro výrobu kovů. Železný, ocelový a hliníkový šrot by proto měl být dostatečně čistý a měl by splňovat příslušné normy a specifikace odpovídající požadavkům průmyslu vyrábějícího kovy.
(3)
Kritéria stanovující, kdy železný, ocelový a hliníkový šrot přestává být odpadem, by měla zajistit, aby železný, ocelový a hliníkový šrot získaný procesem využití odpadů, splňoval technické požadavky hutnického průmyslu, byl v souladu s platnými právními předpisy a normami pro výrobky a neměl celkově nepříznivé dopady na životní prostředí a lidské zdraví. Podle zpráv Společného výzkumného střediska Evropské komise navržená kritéria týkající se odpadů používaných jako vstupní materiál pro proces využití, postupů a technik zpracování, jakož i kovového šrotu získaného procesem využití odpadů tyto cíle splňují, protože by měla vést k produkci železného, ocelového a hliníkového šrotu, který nebude mít nebezpečné vlastnosti a nebude obsahovat nekovové příměsi.
(4)
Za účelem zajištění souladu s těmito kritérii je vhodné stanovit, aby byly vydány informace o kovovém šrotu, který přestal být odpadem, a aby byl zaveden systém řízení kvality.
(5)
Budou-li na základě sledování vývoje situace na trhu se železným, ocelovým a hliníkovým šrotem zaznamenány nepříznivé účinky na recyklační trhy s železným, ocelovým a hliníkovým šrotem, zejména pokud jde o dostupnost tohoto šrotu a přístup k němu, může dojít k tomu, že tato kritéria bude nutno přezkoumat.
(6)
S ohledem na to, aby se provozovatelé mohli přizpůsobit těmto kritériím, která stanoví, kdy kovový šrot přestává být šrotem, je vhodné stanovit, aby se toto nařízení použilo až po uplynutí přiměřeně dlouhého období.
(7)
Výbor zřízený podle čl. 39 odst. 1 směrnice 2008/98/ES nevydal k opatřením stanoveným tímto nařízením žádné stanovisko, a Komise proto předložila Radě návrh opatření, který byl předán Evropskému parlamentu.
(8)
Evropský parlament nevyjádřil s navrhovaným opatřením nesouhlas,
PŘIJALA TOTO NAŘÍZENÍ:
Článek 1
Předmět
Toto nařízení stanoví kritéria vymezující, kdy železný, ocelový a hliníkový šrot, včetně šrotu ze slitin hliníku, přestává být odpadem.
Článek 2
Definice
Pro účely tohoto nařízení se použijí definice uvedené ve směrnici 2008/98/ES.
Kromě toho se rozumí:
a)
„železným a ocelovým šrotem“ kovový šrot, který obsahuje hlavně železo a ocel;
b)
„hliníkovým šrotem“ kovový šrot, který obsahuje hlavně hliník a slitiny hliníku;
c)
„držitelem“ fyzická nebo právnická osoba, která je vlastníkem kovového šrotu;
d)
„výrobcem“ držitel, který jako první předává kovový šrot jinému držiteli ve stavu, kdy tento kovový šrot přestal být odpadem;
e)
„dovozcem“ jakákoliv fyzická či právnická osoba usazená v Unii, která dováží kovový šrot, který přestal být odpadem, na celní území Unie;
f)
„kvalifikovanými zaměstnanci“ zaměstnanci, kteří jsou na základě svých zkušeností či odborné přípravy kvalifikováni k monitorování a posuzování vlastností kovového šrotu;
g)
„vizuální prohlídkou“ prohlídka všech částí dodávky kovového šrotu pomocí lidských smyslů nebo jakéhokoli nespecializovaného vybavení;
h)
„dodávkou“ určité množství kovového šrotu určeného k přepravě od výrobce k dalšímu držiteli, které může být uloženo v jedné nebo více přepravních jednotkách, například v kontejnerech.
Článek 3
Kritéria pro železný a ocelový šrot
Železný a ocelový šrot přestává být odpadem, jsou-li při jeho přepravě od výrobce k dalšímu držiteli splněny všechny tyto podmínky:
a)
odpad používaný jako vstupní materiál pro proces využití splňuje kritéria uvedená v oddílu 2 přílohy I;
b)
odpad používaný jako vstupní materiál pro proces využití a zpracovaný ve shodě s kritérii, která jsou uvedena v oddílu 3 přílohy I;
c)
železný a ocelový šrot získaný procesem využití odpadů splňuje kritéria uvedená v oddílu 1 přílohy I;
d)
výrobce vyhověl požadavkům uvedeným v článcích 5 a 6.
Článek 4
Kritéria pro hliníkový šrot
Hliníkový šrot, včetně šrotu ze slitin hliníku, přestává být odpadem, jsou-li při jeho přepravě od výrobce k dalšímu držiteli splněny všechny tyto podmínky:
a)
odpad používaný jako vstupní materiál pro proces využití splňuje kritéria uvedená v oddílu 2 přílohy II;
b)
odpad používaný jako vstupní materiál pro proces využití a zpracovaný ve shodě s kritérii, která jsou uvedena v oddílu 3 přílohy II;
c)
hliníkový šrot získaný procesem využití odpadů splňuje kritéria uvedená v oddílu 1 přílohy II;
d)
výrobce vyhověl požadavkům uvedeným v článcích 5 a 6.
Článek 5
Prohlášení o shodě
1. Výrobce nebo dovozce vydají ke každé dodávce kovového šrotu prohlášení o shodě podle vzoru uvedeného v příloze III.
2. Výrobce nebo dovozce předají toto prohlášení o shodě dalšímu držiteli dodávky kovového šrotu. Ponechají si kopii tohoto prohlášení o shodě nejméně jeden rok od data jeho vystavení a na požádání ji předloží příslušným orgánům.
3. Prohlášení o shodě může být v elektronické podobě.
Článek 6
Řízení kvality
1. Výrobce zavede systém řízení kvality umožňující prokázání shody s kritérii, na něž se odkazuje v článcích 3 a 4.
2. Systém řízení kvality zahrnuje řadu dokumentovaných postupů, které se týkají všech těchto aspektů:
a)
vstupní kontrola odpadu používaného jako vstupního materiálu pro proces využití podle oddílu 2 přílohy I a II;
b)
monitorování postupů a technik používaných při zpracování odpadu, které jsou popsány v bodě 3.3 přílohy I a II;
c)
monitorování kvality kovového šrotu získaného procesem využití, podle ustanovení uvedených v oddílu 1 přílohy I a II (včetně odebírání a rozboru vzorků);
d)
účinnost monitorování radioaktivity podle ustanovení bodu 1.5 přílohy I a II;
e)
zpětná vazba od zákazníků, pokud jde o dodržení požadavků na kvalitu kovového šrotu;
f)
vedení záznamů o výsledcích monitorování prováděného podle písmen a) až d);
g)
hodnocení a zlepšování systému řízení kvality;
h)
odborná příprava zaměstnanců.
3. Systém řízení kvality předepisuje pro každé z kritérií zvláštní požadavky na sledování kvality, které jsou uvedeny v příloze I a II.
4. Pokud některý z postupů uvedených v bodě 3.3 přílohy I nebo v bodě 3.3 přílohy II provádí předchozí držitel, zajistí výrobce, aby dodavatel zavedl systém řízení kvality, který bude ve shodě s požadavky tohoto článku.
5. Subjekt posuzování shody ve smyslu nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 765/2008 ze dne 9. července 2008, kterým se stanoví požadavky na akreditaci a dozor nad trhem týkající se uvádění výrobků na trh (2), jenž získal akreditaci v souladu s uvedeným nařízením, nebo kterýkoliv jiný environmentální ověřovatel ve smyslu čl. 2 odst. 20 písm. b) nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 1221/2009 ze dne 25. listopadu 2009 o dobrovolné účasti organizací v systému Společenství pro environmentální řízení podniků a audit (EMAS) (3) ověří, že systém řízení kvality je ve shodě s požadavky tohoto článku. Toto ověření bude provedeno vždy jednou za tři roky.
6. Dovozce bude od svých dodavatelů požadovat, aby zavedli systém řízení kvality, který bude v souladu s požadavky odstavců 1, 2 a 3 tohoto článku a který bude ověřen nezávislým externím ověřovatelem.
7. Výrobce svůj systém řízení kvality na požádání zpřístupní příslušným orgánům.
Článek 7
Vstup v platnost
Toto nařízení vstupuje v platnost dvacátým dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Použije se ode dne 9. října 2011.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
V Bruselu dne 31. března 2011.
ROZPORZĄDZENIE RADY (UE) NR 333/2011
z dnia 31 marca 2011 r.
ustanawiające kryteria określające, kiedy pewne rodzaje złomu przestają być odpadami na mocy dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/98/WE
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/98/WE z dnia 19 listopada 2008 r. w sprawie odpadów oraz uchylającą niektóre dyrektywy (1), w szczególności jej art. 6 ust. 2,
uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
po przedłożeniu proponowanych środków Parlamentowi Europejskiemu,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
Z oceny szeregu strumieni odpadów wynika, że dla rynków recyklingu złomu korzystne byłoby opracowanie szczegółowych kryteriów określających, kiedy złom uzyskany z odpadów przestaje być odpadem. Takie kryteria powinny zapewnić wysoki poziom ochrony środowiska. Powinny także pozostawać bez uszczerbku dla klasyfikacji złomu jako odpadu w państwach trzecich.
(2)
Sprawozdania Wspólnego Centrum Badawczego Komisji Europejskiej pokazały, że istnieje rynek i popyt na złom żelaza, stali i aluminium jako materiał wsadowy stosowany do produkcji metali w hutach, odlewniach, rafinatorach aluminium i zakładach przetapiania aluminium. W związku z tym złom żelaza, stali i aluminium powinien być wystarczająco czysty i zgodny z odpowiednimi normami lub specyfikacjami dotyczącymi złomu, których wymaga przemysł metalurgiczny.
(3)
Kryteria określające, kiedy złom żelaza, stali i aluminium przestaje być odpadem, powinny zapewniać, aby złom żelaza, stali i aluminium otrzymany w wyniku procesu odzysku spełniał wymogi techniczne przemysłu metalurgicznego, był zgodny z istniejącymi przepisami i normami, które mają zastosowanie do produktów, oraz nie doprowadził do ogólnych niekorzystnych oddziaływań na środowisko lub zdrowie ludzkie. Sprawozdania Wspólnego Centrum Badawczego Komisji Europejskiej pokazały, że proponowane kryteria dotyczące odpadów stosowanych jako wsad w procesie odzysku, procesów i technik przetwarzania, a także złomu otrzymanego w wyniku procesu odzysku, spełniają te cele, ponieważ ich stosowanie powinno umożliwić produkcję złomu żelaza, stali i aluminium pozbawionego niebezpiecznych właściwości i w wystarczającym stopniu wolnego od związków niemetalicznych.
(4)
W celu zapewnienia przestrzegania kryteriów, należy zapewnić udostępnianie informacji o złomie, który przestał być odpadem, oraz wprowadzić w życie system zarządzania jakością.
(5)
Przegląd kryteriów może okazać się konieczny, jeżeli na podstawie monitorowania ewolucji warunków rynkowych dotyczących złomu żelaza, stali i aluminium stwierdzi się niekorzystne skutki dla rynków recyklingu złomu żelaza, stali i aluminium, zwłaszcza w odniesieniu do dostępności takiego złomu i dostępu do niego.
(6)
Aby umożliwić przedsiębiorcom dostosowanie się do kryteriów określających, kiedy złom przestaje być odpadem, należy przewidzieć rozsądny termin rozpoczęcia stosowania niniejszego rozporządzenia.
(7)
Komitet ustanowiony na mocy art. 39 ust. 1 dyrektywy 2008/98/WE nie wydał opinii w sprawie środków przewidzianych w niniejszym rozporządzeniu, w związku z czym Komisja przedłożyła Radzie wniosek dotyczący tych środków i przekazała go do Parlamentu Europejskiego.
(8)
Parlament Europejski nie wyraził sprzeciwu wobec zaproponowanych środków,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Przedmiot
Niniejsze rozporządzenie ustanawia kryteria określające, kiedy złom żelaza, stali i aluminium, w tym również złom stopów aluminium, przestaje być odpadem.
Artykuł 2
Definicje
Do celów niniejszego rozporządzenia stosuje się definicje zawarte w dyrektywie 2008/98/WE.
Stosuje się ponadto następujące definicje:
a)
„złom żelaza i stali” oznacza złom składający się głównie z żelaza i stali;
b)
„złom aluminium” oznacza złom składający się głównie z aluminium i stopu aluminium;
c)
„posiadacz” oznacza osobę fizyczną lub prawną, która posiada złom;
d)
„producent” oznacza posiadacza, który przemieszcza złom do innego posiadacza po raz pierwszy jako złom, który przestał być odpadem;
e)
„importer” oznacza każdą osobę fizyczną lub prawną, zamieszkałą lub mającą siedzibę w Unii, która wprowadza złom, który przestał być odpadem, na obszar celny Unii;
f)
„wykwalifikowany personel” oznacza personel, który z racji doświadczenia lub przeszkolenia posiada kwalifikacje do monitorowania i oceny właściwości złomu;
g)
„oględziny” oznaczają inspekcję złomu obejmującą wszystkie części przesyłki przy użyciu ludzkich zmysłów lub wszelkiego sprzętu niespecjalistycznego;
h)
„przesyłka” oznacza partię złomu przeznaczoną do dostawy od producenta do innego posiadacza, która może znajdować się w jednej jednostce transportowej lub większej ich liczbie, na przykład w kontenerach.
Artykuł 3
Kryteria dotyczące złomu żelaza i stali
Złom żelaza i stali przestaje być odpadem w przypadku gdy, przy przemieszczaniu od producenta do innego posiadacza, spełnione są wszystkie następujące warunki:
a)
odpady stosowane jako wsad w procesie odzysku są zgodne z kryteriami określonymi w załączniku I sekcja 2;
b)
odpady stosowane jako wsad w procesie odzysku były obrabiane zgodnie z kryteriami określonymi w załączniku I sekcja 3;
c)
złom żelaza i stali otrzymany w wyniku procesu odzysku jest zgodny z kryteriami określonymi w załączniku I sekcja 1;
d)
producent spełnił wymogi określone w art. 5 i 6.
Artykuł 4
Kryteria dotyczące złomu aluminium
Złom aluminium, w tym również złom stopów aluminium, przestaje być odpadem w przypadku gdy, przy przemieszczaniu od producenta do innego posiadacza, spełnione są wszystkie następujące warunki:
a)
odpady stosowane jako wsad w procesie odzysku są zgodne z kryteriami określonymi w załączniku II sekcja 2;
b)
odpady stosowane jako wsad w procesie odzysku były obrabiane zgodnie z kryteriami określonymi w załączniku II sekcja 3;
c)
złom aluminium otrzymany w wyniku procesu odzysku jest zgodny z kryteriami określonymi w załączniku II sekcja 1;
d)
producent spełnił wymogi określone w art. 5 i 6.
Artykuł 5
Oświadczenie o zgodności
1. Dla każdej przesyłki złomu producent lub importer wydaje oświadczenie o zgodności zgodnie ze wzorem określonym w załączniku III.
2. Producent lub importer przekazuje oświadczenie o zgodności następnemu posiadaczowi przesyłki złomu. Producent lub importer przechowują kopię oświadczenia o zgodności przez co najmniej rok po jego wydaniu i na żądanie udostępniają ją właściwym organom.
3. Oświadczenie o zgodności może mieć formę elektroniczną.
Artykuł 6
Zarządzanie jakością
1. Producent wprowadza w życie system zarządzania jakością umożliwiający wykazanie zgodności z kryteriami, o których mowa odpowiednio w art. 3 i 4.
2. System zarządzania jakością obejmuje zbiór udokumentowanych procedur dotyczących każdej z następujących kwestii:
a)
kontrola przyjęcia dotycząca odpadów stosowanych jako wsad w procesie odzysku zgodnie z załącznikiem I sekcja 2 oraz załącznikiem II sekcja 2;
b)
monitorowanie procesów i technik przetwarzania opisanych w załączniku I sekcja 3.3 oraz załączniku II sekcja 3.3;
c)
monitorowanie jakości złomu otrzymanego w wyniku procesu odzysku zgodnie z załącznikiem I sekcja 1 oraz załącznikiem II sekcja 1 (w tym również pobieranie próbek i analiza);
d)
skuteczność monitorowania promieniowania zgodnie z, odpowiednio, sekcją 1.5 załączników I oraz II;
e)
informacja zwrotna od klientów dotycząca zgodności z jakością złomu;
f)
ewidencja wyników monitorowania prowadzonego na podstawie lit. a)-d);
g)
przegląd i ulepszanie systemu zarządzania jakością;
h)
szkolenie personelu.
3. System zarządzania jakością musi również przewidywać szczegółowe wymogi w zakresie monitorowania określone w załącznikach I oraz II dla każdego kryterium.
4. W przypadku gdy jakiekolwiek przetworzenie, o którym mowa w załączniku I sekcja 3.3 lub załączniku II sekcja 3.3, zostaje dokonane przez wcześniejszego posiadacza, producent zapewnia, aby dostawca wprowadził w życie system zarządzania jakością, który jest zgodny z wymogami niniejszego artykułu.
5. Jednostka oceniająca zgodność, określona w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 765/2008 z dnia 9 lipca 2008 r. ustanawiające wymagania w zakresie akredytacji i nadzoru rynku odnoszące się do warunków wprowadzania produktów do obrotu i uchylające rozporządzenie (EWG) nr 339/93 (2), która uzyskała akredytację zgodnie z tym rozporządzeniem, lub każdy inny weryfikator środowiskowy, określony w art. 2 pkt 20 lit. b) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1221/2009 z dnia 25 listopada 2009 r. w sprawie dobrowolnego udziału organizacji w systemie ekozarządzania i audytu we Wspólnocie (EMAS) (3), sprawdzają, czy system zarządzania jakością jest zgodny z wymogami niniejszego artykułu. Weryfikację należy przeprowadzać co trzy lata.
6. Importer nakłada na swoich dostawców wymóg wprowadzenia w życie systemu zarządzania jakością, który jest zgodny z wymogami ust. 1, 2 i 3 niniejszego artykułu i został sprawdzony przez niezależnego weryfikatora zewnętrznego.
7. Na żądanie producent zapewnia właściwym organom dostęp do systemu zarządzania jakością.
Artykuł 7
Wejście w życie
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 9 października 2011 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 31 marca 2011 r.