SMĚRNICE KOMISE 2012/4/EU
ze dne 22. února 2012,
kterou se mění směrnice 2008/43/ES, kterou se podle směrnice Rady 93/15/EHS zřizuje systém pro identifikaci a sledovatelnost výbušnin pro civilní použití
(Text s významem pro EHP)
EVROPSKÁ KOMISE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie,
s ohledem na směrnici Rady 93/15/EHS ze dne 5. dubna 1993 o harmonizaci předpisů týkajících se uvádění na trh a dozoru nad výbušninami pro civilní použití (1), a zejména na druhou větu čl. 14 druhého pododstavce uvedené směrnice,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Směrnice 93/15/EHS se vztahuje i na stopiny, včetně zápalnic, a na kalíškové zápalky, tyto výrobky se však spíše používají k pyrotechnickým účelům, nikoli jako výbušniny. Důsledky jejich případného zneužití by pravděpodobně byly stejné jako v případě pyrotechnických výrobků, které představují nízké nebezpečí, a uvedené důsledky jsou tak mnohem méně závažné v porovnání s ostatními typy výbušnin. Z důvodu přiměřenosti by stopiny, včetně zápalnic, a kalíškové zápalky měly být vyňaty ze systému identifikace a sledovatelnosti výbušnin pro civilní použití.
(2)
Vývoj počítačových systémů potřebných pro zavedení systému identifikace a sledovatelnosti výbušnin trvá déle, než se původně předpokládalo. Aby mělo odvětví výbušnin více času na to dokončit vývoj elektronických systémů nutných k provádění směrnice Komise 2008/43/ES (2), plně je otestovat a validovat, a zvýšit tak jejich bezpečnost, je třeba odložit začátek uplatňování směrnice 2008/43/ES. Za tímto účelem by povinnost výrobců a dovozců označovat výbušniny měla být odložena o jeden rok na 5. dubna 2013. Zavedení požadovaných elektronických sledovacích systémů všemi aktéry dodavatelského řetězce bude vyžadovat více času. Kromě toho zásoby výbušnin, které mají delší dobu skladování a které byly vyrobeny dříve a nebyly označeny v souladu se směrnicí 2008/43/ES, budou ještě v dodavatelském řetězci a není praktické, aby společnosti musely vést odlišné typy evidence. Požadavky týkající se shromažďování údajů a vedení evidence by proto měly být odloženy o tři roky na 5. dubna 2015.
(3)
Některé výrobky jsou příliš malé na to, aby bylo možné na ně připevnit kód místa výroby a elektronicky čitelné informace. U některých jiných výrobků není připevnění jednoznačné identifikace technicky možné kvůli jejich tvaru nebo provedení. V takových případech by měla být požadovaná identifikace připevněna na každou nejmenší balicí jednotku. Je možné, že díky technickému pokroku bude možné uvádět kód výrobního místa a elektronicky čitelné informace i na těchto výrobcích. Komise by proto do konce roku 2020 měla provést přezkum s cílem posoudit, zda je možné požadované informace uvádět přímo na těchto výrobcích.
(4)
Směrnice 2008/43/ES by proto měla být odpovídajícím způsobem změněna.
(5)
Opatření stanovená touto směrnicí jsou v souladu se stanoviskem výboru zřízeného podle čl. 13 odst. 1 směrnice 93/15/ES,
PŘIJALA TUTO SMĚRNICI:
Článek 1
Směrnice 2008/43/ES se mění takto:
1)
V článku 2 se doplňují nová písmena d), e) a f), která zní:
„d)
stopiny, což jsou nedetonující iniciační prostředky v podobě šňůry;
e)
zápalnice, což jsou výrobky, které sestávají z duše z jemnozrnného černého prachu omotané ohebným textilním vláknem, mající jeden nebo více vnějších ochranných obalů; po iniciaci hoří předem stanovenou stálou rychlostí bez jakéhokoliv vnějšího výbušného účinku;
f)
kalíškové zápalky, což jsou výrobky, které sestávají z kovového nebo plastového kalíšku obsahujícího malé množství třaskaviny a/nebo třaskavé slože, jež je snadno iniciována nárazem; slouží jako iniciační prostředek v malorážových nábojích a v nárazových zápalkách hnacích náplní.“
2)
Článek 7 se nahrazuje tímto:
„Článek 7
Zážehové rozbušky
V případě zážehových rozbušek musí jednoznačná identifikace sestávat z nálepky, přímého tisku nebo otisku razítka přímo na plášť rozbušky. Každé balení obsahující rozbušky musí nést související označení.
Dále mohou podniky označit každou rozbušku pasivním inertním elektronickým identifikátorem a souvisejícím identifikátorem označit každé balení obsahující rozbušky.“
3)
Články 9 a 10 se nahrazují tímto:
„Článek 9
Počinové a primární nálože
V případě počinových a primárních náloží jiných než těch, které jsou uvedeny v článku 2, musí jednoznačnou identifikaci tvořit nálepka nebo přímý tisk na počinové nebo primární náloží. Každé balení obsahující takové počinové nebo primární nálože musí nést související označení.
Dále mohou podniky označit každou takovou počinovou nebo primární nálož pasivním inertním elektronickým identifikátorem a souvisejícím identifikátorem označit každé balení obsahující takové počinové nebo primární nálože.
Článek 10
Bleskovice
V případě bleskovic musí jednoznačná identifikace sestávat z nálepky nebo přímého tisku na cívce. Jednoznačná identifikace bude vyznačena na každých pěti metrech buď na vnějším obalu bleskovice, nebo na vnitřní plastové vrstvě bezprostředně pod vnějším vláknem bleskovice. Každé balení obsahující bleskovice musí nést související označení.
Dále mohou podniky označit bleskovici pasivním inertním elektronickým identifikátorem a souvisejícím identifikátorem označit každé balení obsahující bleskovice.“
4)
Čl. 15 odst. 1. druhý pododstavec se nahrazuje tímto:
„Budou tyto předpisy používat ode dne 5. dubna 2013. Předpisy nezbytné pro dosažení souladu s čl. 3 odst. 6 a články 13 a 14 však budou používat ode dne 5. dubna 2015.“
5)
Vkládá se nový článek 15a, který zní:
„Článek 15a
Do 31. prosince 2020 provede Komise přezkum za účelem posouzení, zda je díky technickému pokroku možné zrušit výjimky stanovené v bodě 3 přílohy.“
6)
V odstavci 3 přílohy se doplňují nové pododstavce, které zní:
„V případě předmětů, které jsou moc malé na to, aby k nim byly připojeny informace uvedené v odst. 1 písm. b) bodech i) a ii) a v odstavci 2, nebo u kterých není připevnění jednoznačné identifikace možné kvůli jejich tvaru nebo provedení, se jednoznačná identifikace připevní na každou nejmenší balicí jednotku.
Každá nejmenší balicí jednotka se zapečetí.
Každá zážehová rozbuška nebo primární nálož, na které se vztahuje výjimka stanovená ve druhém pododstavci, se označí informacemi podle odst. 1 písm. b) bodů i) a ii), a to trvalým způsobem a tak, aby tyto informace byly jasně čitelné. Počet zážehových rozbušek nebo primárních náloží se tiskem vyznačí na každé nejmenší balicí jednotce.
Každá zážehová rozbuška nebo primární nálož, na které se vztahuje výjimka stanovená ve druhém pododstavci, se označí jednoznačnou identifikací na cívce a v relevantních případech také na každé nejmenší balicí jednotce.“
Článek 2
1. Členské státy přijmou a zveřejní právní a správní předpisy nezbytné pro dosažení souladu s touto směrnicí do 4. dubna 2012. Neprodleně sdělí Komisi jejich znění a srovnávací tabulku mezi těmito předpisy a touto směrnicí.
Budou tyto předpisy používat ode dne 5. dubna 2013.
Tyto předpisy přijaté členskými státy musí obsahovat odkaz na tuto směrnici nebo musí být takový odkaz učiněn při jejich úředním vyhlášení. Způsob odkazu si stanoví členské státy.
2. Členské státy sdělí Komisi znění hlavních ustanovení vnitrostátních právních předpisů, které přijmou v oblasti působnosti této směrnice.
Článek 3
Tato směrnice vstupuje v platnost dvacátým dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Článek 4
Tato směrnice je určena členským státům.
V Bruselu dne 22. února 2012.
DYREKTYWA KOMISJI 2012/4/UE
z dnia 22 lutego 2012 r.
zmieniająca dyrektywę Komisji 2008/43/WE w sprawie ustanowienia systemu oznaczania i śledzenia materiałów wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego, zgodnie z dyrektywą Rady 93/15/EWG
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając dyrektywę Rady 93/15/EWG z dnia 5 kwietnia 1993 r. w sprawie harmonizacji przepisów dotyczących wprowadzania do obrotu i kontroli materiałów wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego (1), w szczególności jej art. 14 akapit drugi, zdanie drugie,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
Lonty, w tym lonty prochowe, jak również spłonki kapsułkowe są przedmiotem dyrektywy 93/15/EWG, ale są raczej używane do celów pirotechnicznych niż wybuchowych. Potencjalne skutki ich niewłaściwego użycia są prawdopodobnie podobne do skutków niewłaściwego użycia wyrobów pirotechnicznych o niskim stopniu zagrożenia, są zatem znacznie mniej poważne w porównaniu z innymi rodzajami materiałów wybuchowych. Ze względu na proporcjonalność lonty, w tym lonty prochowe, jak również spłonki kapsułkowe powinny być wyłączone z systemu oznaczania i śledzenia materiałów wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego.
(2)
Opracowanie skomputeryzowanych systemów potrzebnych do wdrożenia systemu oznaczania i śledzenia materiałów wybuchowych trwało dłużej niż pierwotnie oczekiwano. Odroczenie stosowania dyrektywy Komisji 2008/43/WE (2) jest konieczne, aby dać przemysłowi materiałów wybuchowych dodatkowy czas na pełne opracowanie, przetestowanie i walidację systemów elektronicznych niezbędnych do wdrożenia dyrektywy 2008/43/WE, a co za tym idzie, na zwiększenie ich bezpieczeństwa. W tym celu obowiązek oznaczania materiałów wybuchowych nałożony na producentów i importerów powinien zostać odroczony o rok, do dnia 5 kwietnia 2013 r. Dodatkowy czas jest niezbędny do tego, by wszystkie podmioty w łańcuchu dostaw wdrożyły wymagane elektroniczne systemy śledzenia. Ponadto w łańcuchu produkcji wciąż będą obecne zapasy materiałów wybuchowych o dłuższym okresie przechowywania, które wyprodukowano wcześniej i które nie były objęte wymogiem oznakowania zgodnie z dyrektywą 2008/43/WE, a nakładanie na przedsiębiorstwa wymogu prowadzenia rejestrów różnego rodzaju jest niepraktyczne. Obowiązki w zakresie gromadzenia danych i prowadzenia rejestrów należy zatem odroczyć o trzy lata, do dnia 5 kwietnia 2015 r.
(3)
Niektóre produkty są zbyt małe, aby umieścić na nich kod obiektu produkcyjnego i informacje do odczytu elektronicznego. W przypadku pewnych innych produktów umieszczenie jednoznacznego oznaczenia jest technicznie niemożliwe z uwagi na ich kształt lub konstrukcję. W tych wypadkach wymagane oznaczenie powinno być umieszczane na każdej najmniejszej jednostce opakowania. W przyszłości postęp techniczny może umożliwić umieszczanie kodu obiektu produkcyjnego i informacji do odczytu elektronicznego na tych produktach. Do końca 2020 r. Komisja powinna zatem przeprowadzić przegląd, aby ocenić, czy możliwe jest umieszczanie wymaganych informacji na samych artykułach.
(4)
Należy zatem odpowiednio zmienić dyrektywę 2008/43/WE.
(5)
Środki przewidziane w niniejszej dyrektywie są zgodne z opinią Komitetu ustanowionego na mocy art. 13 ust. 1 dyrektywy 93/15/WE,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:
Artykuł 1
W dyrektywie 2008/43/WE wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 2 dodaje się lit. d), e) i f) w brzmieniu:
„d)
lontów, które są niedetonującymi urządzeniami zapalającymi o kształcie sznura;
e)
lontów prochowych, które składają się z rdzenia z drobnoziarnistego prochu czarnego otoczonego elastyczną tkaniną, z jednym lub kilkoma zewnętrznymi pokryciami zabezpieczającymi i które po zapaleniu palą się w określonym tempie bez zewnętrznego efektu wybuchowego;
f)
spłonek kapsułkowych, które składają się z kapsułki metalowej lub tworzywa sztucznego zawierającej niewielką ilość mieszaniny inicjującej, łatwo zapalającej się przy uderzeniu i które stosowane są jako elementy zapalające w nabojach do broni strzeleckiej lub w spłonkach nabojowych do ładunków miotających.”;
2)
artykuł 7 otrzymuje brzmienie:
„Artykuł 7
Zapalniki proste
W przypadku zapalników prostych jednoznaczne oznaczenie składa się z etykiety samoprzylepnej lub bezpośredniego nadruku lub pieczęci na powłoce zapalnika. Na każdym opakowaniu z zapalnikami umieszcza się dodatkową etykietę.
Ponadto przedsiębiorstwa mogą zastosować pasywny obojętny identyfikator elektroniczny dołączony do każdego zapalnika i, odpowiednio, podobny identyfikator elektroniczny na każdym opakowaniu z zapalnikami.”;
3)
artykuły 9 i 10 otrzymują brzmienie:
„Artykuł 9
Zapłonniki i pobudzacze wybuchowe
W przypadku zapłonników innych niż te, o których mowa w art. 2, oraz pobudzaczy wybuchowych jednoznaczne oznaczenie składa się z etykiety samoprzylepnej lub bezpośredniego nadruku na takim zapłonniku lub pobudzaczu wybuchowym. Na każdym opakowaniu z takimi zapłonnikami lub pobudzaczami wybuchowymi umieszcza się dodatkową etykietę.
Ponadto przedsiębiorstwa mogą zastosować pasywny obojętny identyfikator elektroniczny dołączony do każdego z takich zapłonników lub pobudzaczy wybuchowych i, odpowiednio, podobny identyfikator elektroniczny na każdym opakowaniu z takimi zapłonnikami lub pobudzaczami wybuchowymi.
Artykuł 10
Lonty detonujące
W przypadku lontów detonujących jednoznaczne oznaczenie składa się z etykiety samoprzylepnej lub bezpośredniego nadruku na zwoju. Jednoznaczne oznaczenie będzie umieszczone co pięć metrów na zewnętrznej powłoce lontu detonującego albo na plastikowej wytłaczanej wewnętrznej warstwie znajdującej się bezpośrednio pod oplotem zewnętrznym lontu detonującego. Na każdym opakowaniu z lontami detonującymi umieszcza się dodatkową etykietę.
Ponadto przedsiębiorstwa mogą zastosować pasywny obojętny identyfikator elektroniczny dołączony wewnątrz lontu i, odpowiednio, podobny identyfikator elektroniczny na każdym opakowaniu lontu detonującego.”;
4)
w art. 15 ust. 1 akapit drugi otrzymuje brzmienie:
„Państwa członkowskie stosują te przepisy od dnia 5 kwietnia 2013 r. Przepisy niezbędne do spełnienia wymogów art. 3 ust. 6 oraz art. 13 i 14 od dnia 5 kwietnia 2015 r.”;
5)
dodaje się art. 15a w brzmieniu:
„Artykuł 15a
Do dnia 31 grudnia 2020 r. Komisja przeprowadza przegląd, aby ocenić, czy postęp techniczny umożliwił uchylenie zwolnień określonych w pkt 3 załącznika.”;
6)
w pkt 3 załącznika dodaje się akapity w brzmieniu:
„W przypadku produktów zbyt małych, aby można było na nich umieścić informacje zgodnie z pkt 1 lit. b) ppkt (i), pkt 1 lit. b) ppkt (ii) oraz pkt 2 lub gdy umieszczenie jednoznacznego oznaczenia jest technicznie niemożliwe z uwagi na ich kształt lub konstrukcję, jednoznaczne oznaczenie umieszcza się na każdej najmniejszej jednostce opakowania.
Każda najmniejsza jednostka opakowania jest zapieczętowana.
Każdy zapalnik prosty lub pobudzacz wybuchowy objęty zwolnieniem określonym w akapicie drugim jest oznaczony informacjami, o których mowa w pkt 1 lit. b) ppkt (i) i pkt 1 lit. b) ppkt (ii), w sposób trwały i czytelny. Liczba zapalników prostych i pobudzaczy wybuchowych jest wydrukowana na najmniejszej jednostce opakowania.
Każdy lont detonujący objęty zwolnieniem określonym w akapicie drugim jest oznaczony jednoznacznym oznaczeniem na motku lub szpuli i, w stosownych przypadkach, na najmniejszej jednostce opakowania.”.
Artykuł 2
1. Państwa członkowskie przyjmują i publikują, najpóźniej do dnia 4 kwietnia 2012 r., przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do wykonania niniejszej dyrektywy. Państwa członkowskie niezwłocznie przekazują Komisji tekst tych przepisów oraz tabelę korelacji między tymi przepisami a niniejszą dyrektywą.
Państwa członkowskie stosują te przepisy od dnia 5 kwietnia 2013 r.
Przepisy przyjęte przez państwa członkowskie zawierają odniesienie do niniejszej dyrektywy lub odniesienie takie towarzyszy ich urzędowej publikacji. Metody dokonywania takiego odniesienia określane są przez państwa członkowskie.
2. Państwa członkowskie przekazują Komisji tekst podstawowych przepisów prawa krajowego, przyjętych w dziedzinie objętej niniejszą dyrektywą.
Artykuł 3
Niniejsza dyrektywa wchodzi w życie dwudziestego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Artykuł 4
Niniejsza dyrektywa skierowana jest do państw członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 22 lutego 2012 r.