NAŘÍZENÍ KOMISE (EU) č. 380/2012
ze dne 3. května 2012,
kterým se mění příloha II nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 1333/2008, pokud jde o podmínky použití a používaná množství potravinářských přídatných látek obsahujících hliník
(Text s významem pro EHP)
EVROPSKÁ KOMISE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie,
s ohledem na nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 1333/2008 ze dne 16. prosince 2008 o potravinářských přídatných látkách (1), a zejména na čl. 10 odst. 3 uvedeného nařízení,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Příloha II nařízení (ES) č. 1333/2008 stanoví seznam potravinářských přídatných látek Unie schválených pro použití v potravinách a podmínky jejich použití.
(2)
Evropský úřad pro bezpečnost potravin (EFSA) ve svém stanovisku ze dne 22. května 2008 (2) doporučil snížit tolerovatelný týdenní příjem hliníku na 1 mg/kg tělesné váhy. EFSA se navíc domnívá, že revidovaný tolerovatelný týdenní příjem je v případě nadprůměrných konzumentů, a zejména dětí, ve významné části Unie obecně překračován.
(3)
EFSA se domnívá, že hlavním zdrojem vystavení sloučeninám hliníku jsou v běžné populaci potraviny, a to jak v důsledku přirozeného výskytu hliníku v potravinách, tak v důsledku používání sloučenin hliníku při zpracování potravin, včetně potravinářských přídatných látek. EFSA však není schopen číselně vyjádřit, jakou úlohu zde jednotlivé zdroje plní, a to s ohledem na podobu studií týkajících se lidské výživy a použité analytické metody, které určují pouze celkový obsah hliníku v potravinách.
(4)
Příloha II nařízení (ES) č. 1333/2008 povoluje používání potravinářských přídatných látek obsahujících hliník v celé řadě potravin, přičemž jsou maximální povolené hodnoty často velmi vysoké, nebo údaj o maximálních koncentracích (quantum satis) zcela schází.
(5)
Příloha II nařízení (ES) č. 1333/2008 a nařízení Komise (EU) č. 231/2012, kterým se stanoví specifikace pro potravinářské přídatné látky uvedené v přílohách II a III nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 1333/2008 (3), povolují použití některých barviv, která mohou obsahovat hliník ve formě laků, v celé řadě potravin, přičemž obecně vůbec neurčuje maximální koncentrace hliníku v lacích.
(6)
Je proto vhodné, aby byly stávající podmínky použití změněny a aby byly sníženy úrovně použití pro potravinářské přídatné látky obsahující hliník, včetně hliníkových laků, aby se tak zajistilo, že nebude překročen revidovaný tolerovatelný týdenní příjem.
(7)
Jelikož byla výrobní praxe s použitím vyšších množství potravinářských přídatných látek uplatňovaná po desetiletí, mělo by být stanoveno přechodné období, aby se provozovatelé potravinářských podniků mohli přizpůsobit novým požadavkům stanoveným v tomto nařízení a týkajícím se použití potravinářských přídatných látek obsahujících hliník jiných než laků.
(8)
Uvádění obsahu hliníku na etiketách hliníkových laků, které nejsou určeny k prodeji konečnému spotřebiteli, je v současné době dobrovolné. Do 12 měsíců od vstupu tohoto nařízení v platnost by měl být obsah hliníku uváděn povinně, aby se mohli výrobci potravin používající hliníkové laky přizpůsobit navrženým maximálním limitům stanoveným pro tyto laky. Proto by mělo být stanoveno přechodné období delší než 12 měsíců, aby se provozovatelé potravinářských podniků mohli přizpůsobit novým požadavkům stanoveným v tomto nařízení.
(9)
Příloha II ve znění pozměněném nařízením Komise (EU) č. 1129/2011 (4) je v zásadě použitelná od 1. června 2013. Aby bylo usnadněno účinné provedení přílohy II, je vhodné do přílohy vložit data použitelnosti, která nezačínají 1. června 2013 a začínají po vstupu tohoto nařízení v platnost.
(10)
Podle informací předložených výrobci potravin se již nepoužívá nosič bentonit E 558 obsahující hliník. Proto není obsažen v části 1 přílohy III nařízení (ES) č. 1333/2008 a měl by být odstraněn ze seznamu všech přídatných látek v části B přílohy II nařízení (ES) č. 1333/2008.
(11)
Potravinářské přídatné látky obsahující hliník - křemičitan vápenato-hlinitý E 556 a křemičitan hlinitý (kaolin) E 559 - by měly být odstraněny ze seznamu všech přídatných látek v části B přílohy II nařízení (ES) č. 1333/2008, protože mohou být nahrazeny jinými potravinářskými přídatnými látkami.
(12)
Opatření stanovená tímto nařízením jsou v souladu se stanoviskem Stálého výboru pro potravinový řetězec a zdraví zvířat a ani Evropský parlament ani Rada nevyjádřily s těmito opatřeními nesouhlas,
PŘIJALA TOTO NAŘÍZENÍ:
Článek 1
Příloha II nařízení (ES) č. 1333/2008 se mění v souladu s přílohou tohoto nařízení.
Článek 2
1. Potraviny, které nesplňují ustanovení uvedená v tomto nařízení použitelná od 1. února 2014 a které byly v souladu s právními předpisy uvedeny na trh před 1. únorem 2014, mohou být nadále uváděny na trh do data minimální trvanlivosti nebo data použitelnosti.
2. Odchylně od odstavce 1 mohou být potraviny, které obsahují hliníkové laky a nesplňují ustanovení uvedená v tomto nařízení použitelná od 1. srpna 2014 a které byly v souladu s právními předpisy uvedeny na trh před 1. srpnem 2014, nadále uváděny na trh do data minimální trvanlivosti nebo data použitelnosti.
Článek 3
Toto nařízení vstupuje v platnost dvacátým dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné v členských státech.
V Bruselu dne 3. května 2012.
ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (UE) NR 380/2012
z dnia 3 maja 2012 r.
zmieniające załącznik II do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1333/2008 w odniesieniu do warunków stosowania i poziomów stosowania dodatków do żywności zawierających glin
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1333/2008 z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie dodatków do żywności (1), w szczególności jego art. 10 ust. 3,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
W załączniku II do rozporządzenia (WE) nr 1333/2008 ustanowiono unijny wykaz dodatków do żywności dopuszczonych do stosowania w żywności oraz warunków ich stosowania.
(2)
Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności (EFSA) w opinii z dnia 22 maja 2008 r. (2) zalecił obniżenie akceptowanego tygodniowego pobrania (TWI) dla glinu do poziomu 1 mg/kg masy ciała/tydzień. Ponadto zdaniem EFSA zmienione TWI jest zazwyczaj w znacznej części Unii przekraczane w przypadku konsumentów spożywających z żywnością duże ilości glinu, szczególnie dzieci.
(3)
EFSA jest zdania, że żywność stanowi dla ogółu populacji główną drogę narażenia na związki glinu, zarówno w konsekwencji naturalnego występowania glinu w żywności, jak i w wyniku stosowania związków glinu w przetwarzaniu żywności, w tym w dodatkach do żywności. EFSA nie jest jednak w stanie ilościowo ocenić roli każdego z tych źródeł, a to ze względu na sposób projektowania badań nad spożyciem żywności przez ludzi oraz stosowane metody analityczne, które pozwalają oznaczyć wyłącznie całkowitą zawartość glinu w żywności.
(4)
W załączniku II do rozporządzenia (WE) nr 1333/2008 zezwolono na stosowanie dodatków do żywności zawierających glin w licznych środkach spożywczych, często na bardzo wysokim maksymalnym dozwolonym poziomie lub bez wskazania maksymalnego poziomu (Quantum satis).
(5)
W załączniku II do rozporządzenia (WE) nr 1333/2008 oraz w rozporządzeniu Komisji (UE) nr 231/2012 ustanawiającym specyfikacje dla dodatków do żywności wymienionych w załącznikach II i III do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1333/2008 (3) zezwolono na stosowanie niektórych barwników, które mogą zawierać glin w postaci laków w licznych środkach spożywczych, zazwyczaj bez wskazania maksymalnego poziomu glinu w tych lakach.
(6)
Należy zatem zmienić obowiązujące warunki stosowania i obniżyć poziomy stosowania dodatków do żywności zawierających glin, w tym laków glinowych, aby mieć pewność, że zmienione TWI nie jest przekraczane.
(7)
Ponieważ od dziesięcioleci w praktyce produkcji stosuje się większe ilości dodatków do żywności, należy przewidzieć okres przejściowy, aby podmioty prowadzące przedsiębiorstwo spożywcze mogły dostosować się do nowych wymagań ustanowionych w niniejszym rozporządzeniu w odniesieniu do dodatków do żywności zawierających glin, innych niż laki.
(8)
Oznaczanie na etykiecie zawartości glinu w lakach glinowych nieprzeznaczonych do sprzedaży konsumentom końcowym jest obecnie dobrowolne. Powinno ono stać się obowiązkowe w ciągu 12 miesięcy od daty wejścia w życie niniejszego rozporządzenia, aby producenci żywności stosujący laki glinowe mogli dostosować się do zaproponowanych maksymalnych poziomów dla tych laków. W związku z tym należy ustanowić okres przejściowy dłuższy niż 12 miesięcy, aby podmioty prowadzące przedsiębiorstwo spożywcze mogły dostosować się do nowych wymagań ustanowionych w niniejszym rozporządzeniu.
(9)
Załącznik II zmieniony rozporządzeniem Komisji (UE) nr 1129/2011 (4) stosuje się zasadniczo od dnia 1 czerwca 2013 r. Aby ułatwić skuteczne wykonanie załącznika II, należy wprowadzić do niego daty rozpoczęcia stosowania inne niż 1 czerwca 2013 r. i późniejsze od daty wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.
(10)
Zgodnie z informacjami przedłożonymi przez producentów żywności zawierający glin nośnik bentonit (E 558) nie jest już stosowany. W związku z tym nie jest on włączony do części 1 załącznika III do rozporządzenia (WE) nr 1333/2008 i powinien zostać skreślony z wykazu wszystkich dodatków w części B załącznika II do rozporządzenia (WE) nr 1333/2008.
(11)
Zawierające glin dodatki do żywności: krzemian glinowo-wapniowy (E 556) oraz krzemian glinu (kaolin) (E 559) powinny zostać skreślone z wykazu wszystkich dodatków w części B załącznika II do rozporządzenia (WE) nr 1333/2008, ponieważ substancje te mogą być zastąpione przez inne dodatki do żywności.
(12)
Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt i ani Parlament Europejski, ani Rada nie wyraziły wobec nich sprzeciwu,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W załączniku II do rozporządzenia (WE) nr 1333/2008 wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
1. Żywność niezgodna z przepisani ustanowionymi w niniejszym rozporządzeniu stosowanymi od dnia 1 lutego 2014 r., która została zgodnie z prawem wprowadzona do obrotu przed dniem 1 lutego 2014 r., może być nadal sprzedawana do upływu daty minimalnej trwałości lub terminu przydatności do spożycia.
2. W drodze odstępstwa od ust. 1 żywność zawierająca laki glinowe i niezgodna z przepisami ustanowionymi w niniejszym rozporządzeniu stosowanymi od dnia 1 sierpnia 2014 r., która została zgodnie z prawem wprowadzona do obrotu przed dniem 1 sierpnia 2014 r., może być nadal sprzedawana do upływu daty minimalnej trwałości lub terminu przydatności do spożycia.
Artykuł 3
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 3 maja 2012 r.