PROVÁDĚCÍ NAŘÍZENÍ RADY (EU) č. 325/2012
ze dne 12. dubna 2012
o uložení konečného antidumpingového cla a o konečném výběru prozatímního cla uloženého na dovoz kyseliny šťavelové pocházející z Indie a Čínské lidové republiky
RADA EVROPSKÉ UNIE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie,
s ohledem na nařízení Rady (ES) č. 1225/2009 ze dne 30. listopadu 2009 o ochraně před dumpingovým dovozem ze zemí, které nejsou členy Evropského společenství (1) (dále jen „základní nařízení“), a zejména na čl. 9 odst. 4 uvedeného nařízení,
s ohledem na návrh, který předložila Evropská komise (dále jen „Komise“) po konzultaci s poradním výborem,
vzhledem k těmto důvodům:
1. POSTUP
1.1 PROZATÍMNÍ OPATŘENÍ
(1)
Nařízením (EU) č. 1043/2011 (2) (dále jen „prozatímní nařízení“) Komise uložila prozatímní antidumpingové clo na dovoz kyseliny šťavelové pocházející z Indie a Čínské lidové republiky (dále též „ČLR“). Prozatímní antidumpingová cla byla uložena v rozmezí od 14,6 % do 52,2 %.
(2)
Řízení bylo zahájeno na základě podnětu, který dne 13. prosince 2010 podala Evropská rada chemického průmyslu (CEFIC) jménem společnosti Oxaquim S.A. (dále jen „žadatel“), která představuje podstatnou část, v tomto případě více než 25 %, celkové výroby kyseliny šťavelové v Unii.
(3)
Jak je uvedeno v 9. bodě odůvodnění prozatímního nařízení, šetření dumpingu a újmy se týkalo období od 1. ledna 2010 do 31. prosince 2010 (dále jen „období šetření“). Zkoumání trendů významných pro posouzení újmy se týkalo období od 1. ledna 2007 do konce období šetření (dále jen „posuzované období“).
1.2 NÁSLEDNÝ POSTUP
(4)
Po poskytnutí informací o podstatných skutečnostech a úvahách, na jejichž základě bylo rozhodnuto o uložení prozatímních antidumpingových opatření (dále jen „poskytnutí prozatímních zjištění“), se některé zúčastněné strany k prozatímním zjištěním písemně vyjádřily. Stranám, které o to požádaly, byla poskytnuta možnost slyšení. Konkrétně jeden vyvážející výrobce z Indie požádal o slyšení v přítomnosti úředníka pro slyšení z Generálního ředitelství pro obchod, které mu bylo umožněno.
(5)
Komise nadále shromažďovala informace, jež považovala pro svá konečná zjištění za nezbytné.
(6)
Ve 150. bodě odůvodnění prozatímního nařízení byly čínské společnosti, které se dosud nepřihlásily, avšak domnívají se, že by jim měla být vyměřena individuální sazba cla, vyzvány, aby se přihlásily do deseti dnů od vyhlášení. Žádná čínská společnost tak neučinila.
(7)
Všem stranám byly následně sděleny podstatné skutečnosti a úvahy, z nichž vychází záměr doporučit uložení konečného antidumpingového cla na dovoz kyseliny šťavelové pocházející z Indie a ČLR a konečný výběr částek zajištěných prostřednictvím prozatímního cla (dále jen „poskytnutí konečných zjištění“). Všem stranám byla poskytnuta lhůta, v níž se mohly k těmto poskytnutým konečným zjištěním vyjádřit.
(8)
Ústní a písemné připomínky zúčastněných stran byly posouzeny a v odůvodněných případech k nim bylo přihlédnuto.
1.3 STRANY DOTČENÉ ŘÍZENÍM
(9)
Jelikož ohledně stran dotčených řízením nebyly vzneseny žádné připomínky, potvrzuje se platnost 3. až 8. bodu odůvodnění prozatímního nařízení.
2. DOTČENÝ VÝROBEK A OBDOBNÝ VÝROBEK
2.1 DOTČENÝ VÝROBEK
(10)
Dotčeným výrobkem je výrobek popsaný v 10. a 11. bodě odůvodnění prozatímního nařízení, tj. kyselina šťavelová ve formě dihydrátu (č. CUS 0028635-1 a č. CAS 6153-56-6) nebo v bezvodé formě (č. CUS 0021238-4 a č. CAS. 144-62-7), též jako vodný roztok, v současnosti kódu KN ex 2917 11 00, pocházející z Indie a z ČLR.
(11)
Existují dva typy kyseliny šťavelové: nerafinovaná kyselina šťavelová a rafinovaná kyselina šťavelová. Rafinovaná kyselina šťavelová, která se vyrábí v ČLR, avšak nikoli v Indii, se vyrábí procesem čištění nerafinované kyseliny šťavelové, při němž se odstraní železo, chloridy, stopy kovů a další nečistoty.
(12)
Kyselina šťavelová má široké použití, např. jako redukční a bělicí činidlo, při farmaceutické syntéze a při výrobě chemických látek.
2.2 OBDOBNÝ VÝROBEK
(13)
Šetření ukázalo, že kyselina šťavelová vyráběná a prodávaná výrobním odvětvím Unie v Unii, kyselina šťavelová vyráběná a prodávaná na domácím trhu v Indii a v ČLR a kyselina šťavelová dovážená do Unie z Indie a z ČLR mají v zásadě stejné základní fyzikální a chemické vlastnosti a stejná základní konečná použití.
(14)
Jelikož nebyly vzneseny žádné připomínky týkající se dotčeného výrobku nebo obdobného výrobku, potvrzuje se platnost 10. až 13. bodu odůvodnění prozatímního nařízení.
3. DUMPING
3.1 INDIE
3.1.1 PŘEDBĚŽNÁ POZNÁMKA
(15)
Ve 14. bodě odůvodnění prozatímního nařízení Komise konstatovala, že jeden indický vyvážející výrobce nemůže být považován za spolupracující stranu, a proto byly závěry týkající se této společnosti učiněny na základě dostupných údajů, jak stanoví článek 18 základního nařízení.
(16)
Po poskytnutí prozatímních zjištění této společnosti, Star Oxochem Pvt. Ltd, podala uvedená společnost další vysvětlení a upřesnění týkající se informací, které poskytla v předchozím průběhu šetření. Uvedená společnost rovněž požádala o slyšení před Komisí za přítomnosti úředníka pro slyšení z Generálního ředitelství pro obchod. Společnost uvedla, že jelikož poskytla odpovědi na dotazník a s ohledem na skutečnost, že útvary Komise provedly inspekci v prostorách společnosti, a také s ohledem na dodatečná vysvětlení a upřesnění, která byla nyní poskytnuta, by nebylo přiměřené, aby se k ní nadále přistupovalo jako k vyvážejícím výrobcům, kteří při šetření vůbec nespolupracovali.
(17)
S ohledem na výše uvedené, zejména na dodatečná vysvětlení a upřesnění, mají útvary Komise za to, že mohou částečně použít původní informace, konkrétně údaje týkající se vývozních cen, neboť tyto údaje byly shledány jako spolehlivé. Z výše uvedených úvah vyplývá, že prozatímní závěry zmíněné ve 14. bodě odůvodnění prozatímního nařízení zůstávají nadále platné pouze částečně, a v souladu s čl. 18 odst. 1 a 3 základního nařízení vycházejí závěry ohledně této společnosti částečně z dostupných údajů a částečně z jejích vývozních cen.
3.1.2 BĚŽNÁ HODNOTA
(18)
Pokud jde o metodu výpočtu běžné hodnoty pro Indii, nebyly vzneseny žádné připomínky. Potvrzuje se proto platnost zjištění uvedených v 15. až 18. bodě odůvodnění prozatímního nařízení, pokud jde o spolupracující společnost.
(19)
Pokud jde o Star Oxochem a s ohledem výše uvedená zjištění (16. a 17. bod odůvodnění), byla běžná hodnota stanovena na základě dostupných skutečností v souladu s čl. 18 odst. 1 základního nařízení. Běžná hodnota pro tuto společnost proto vycházela z váženého průměru reprezentativního objemu domácího prodeje uskutečněného druhou, spolupracující společností, Punjab Chemicals.
3.1.3. VÝVOZNÍ CENA
(20)
Jelikož nebyly vzneseny žádné připomínky, potvrzuje se způsob stanovení vývozní ceny uvedený v 19. bodě odůvodnění prozatímního nařízení, pokud jde o společnost Punjab Chemicals.
(21)
S ohledem na závěry uvedené v 16. a 17. bodě odůvodnění výše se vývozní cena pro Star Oxochem v souladu s čl. 2 odst. 8 základního nařízení stanoví na základě skutečně zaplacených cen nebo cen, které mají zaplatit nezávislí zákazníci za dotčený výrobek při vývozu do Unie.
3.1.4 SROVNÁNÍ
(22)
Jelikož ohledně srovnání běžné hodnoty a vývozních cen nebyly vzneseny žádné připomínky, potvrzuje se platnost 20. a 21. bodu odůvodnění prozatímního nařízení, pokud jde o spolupracujícího výrobce, společnost Punjab Chemicals.
(23)
Pokud jde o Star Oxochem, byly provedeny úpravy v souladu s čl. 2 odst. 10 základního nařízení, a to na základě ověřených úprav u Punjab Chemicals.
3.1.5 DUMPINGOVÉ ROZPĚTÍ
(24)
Pokud jde o spolupracujícího výrobce, nebyly k prozatímním zjištěním Komise vzneseny žádné připomínky. Dumpingové rozpětí stanovené ve 22. a 23. bodě odůvodnění prozatímního nařízení se proto potvrzuje.
(25)
Pokud jde o Star Oxochem a vzhledem k výše uvedeným skutečnostem, dumpingové rozpětí vyjádřené jako procento ceny CIF na hranice Unie před proclením činí 31,5 %.
(26)
Vzhledem k nízké úrovni spolupráce ze strany Indie (méně než 80 %) se předběžně mělo za to, že nejvhodnější metodou pro stanovení celostátního dumpingového rozpětí bude nejvyšší dumpingová transakce spolupracující strany. Tato transakce není výjimečná ani z hlediska množství ani z hlediska ceny, a je proto považována za reprezentativní vzorek, který vede k přiměřenému a odpovídajícímu výsledku v poměru k dumpingovému rozpětí stanovenému pro spolupracujícího výrobce.
(27)
Vzhledem k výše uvedeným skutečnostem se potvrzuje platnost zjištění uvedených ve 24. a 25. bodě odůvodnění prozatímního nařízení.
(28)
Na tomto základě konečná dumpingová rozpětí vyjádřená jako procento ceny CIF na hranice Unie před proclením pro Indii činí:
Společnost
Konečné dumpingové rozpětí
Punjab Chemicals and Crop Protection Limited
22,8 %
Star Oxochem Pvt. Ltd
31,5 %
Všechny ostatní společnosti
43,6 %
3.2 ČÍNSKÁ LIDOVÁ REPUBLIKA
3.2.1 ZACHÁZENÍ JAKO V TRŽNÍM HOSPODÁŘSTVÍ / INDIVIDUÁLNÍ ZACHÁZENÍ
(29)
Jak je uvedeno v prozatímním nařízení, jedna skupina čínských společností požádala o zacházení jako v tržním hospodářství, nebo případně, pokud by to nebylo možné, o individuální zacházení, zatímco další skupina čínských společností požádala pouze o individuální zacházení. Jak je uvedeno ve 26. až 32. bodě odůvodnění prozatímního nařízení, požadavek na zacházení jako v tržním hospodářství byl odmítnut, avšak oběma skupinám společností bylo prozatímně přiznáno individuální zacházení.
(30)
Ohledně těchto prozatímních zjištění nebyly vzneseny žádné připomínky, a platnost 26. až 32. bodu odůvodnění prozatímního nařízení se potvrzuje.
3.2.2 SROVNATELNÁ ZEMĚ
(31)
K prozatímnímu výběru srovnatelné země nebyly obdrženy žádné připomínky. Potvrzuje se proto platnost 33. a 34. bodu odůvodnění prozatímního nařízení.
3.2.3 BĚŽNÁ HODNOTA
(32)
V prozatímním nařízení bylo vysvětleno, že Komise stanovila odděleně běžné hodnoty pro rafinovanou a nerafinovanou kyselinu šťavelovou. Zatímco běžná hodnota pro nerafinovanou kyselinu šťavelovou byla stanovena na základě běžné hodnoty stanovené pro Indii, běžná hodnota pro rafinovanou kyselinu šťavelovou, která se v Indii nevyrábí, byla určena na základě výrobních nákladů na indickou nerafinovanou kyselinu šťavelovou navýšených o 12 % za účelem zohlednění dodatečných výrobních nákladů a také prodejních, správních a režijních nákladů a zisku.
(33)
Oba spolupracující výrobci z Číny zpochybnili zmíněné 12 % navýšení o dodatečné výrobní náklady tvrzením, že Komise tyto dodatečné náklady nikdy neověřila, nýbrž se zdá, že se jedná pouze o hrubý odhad na základě metody, která jim nebyla sdělena spolu s ostatními prozatímními zjištěními. Jeden z vyvážejících výrobců uvedl, že odhaduje dodatečné výrobní náklady pouze na 5 %, ačkoli tohoto tvrzení nepodložil žádnými fakty.
(34)
Je třeba uvést, že zmíněné navýšení bylo stanoveno na základě informací, které poskytli sami spolupracující čínští vyvážející výrobci. Za prvé je třeba poznamenat, že stejná společnost, která nyní tvrdí, že dodatečné výrobní náklady činí pouze přibližně 5 %, původně ve své žádosti o zacházení jako v tržním hospodářství / individuální zacházení výslovně uváděla dodatečné náklady 10-15 %. Za druhé, během inspekcí v prostorách zmíněných společností oba spolupracující výrobci potvrdili, že se dodatečné náklady na výrobu rafinované kyseliny šťavelové ve srovnání s nerafinovanou kyselinou šťavelovou pohybují v rozmezí 10-12 %. Za třetí, pro tuto úroveň 10-12 % dodatečných výrobních nákladů hovoří i výpočty výrobního odvětví Unie. S ohledem na informace poskytnuté spolupracujícími výrobci bylo navýšení o 12 % považováno za odpovídající.
(35)
Proto jelikož nebyly uvedeny žádné podložené informace nebo podpůrné důkazy odůvodňující nižší navýšení, potvrzuje se platnost zjištění uvedených v 35. až 37. bodě odůvodnění prozatímního nařízení.
3.2.4 VÝVOZNÍ CENA
(36)
Oběma vyvážejícím výrobcům z ČLR bylo přiznáno individuální zacházení, proto jejich vývozní ceny v souladu s čl. 2 odst. 8 základního nařízení vycházejí z cen, které zaplatili nebo mají zaplatit první nezávislí odběratelé v Unii.
(37)
Jelikož ohledně vývozní ceny nebyly vzneseny žádné připomínky, potvrzuje se platnost 38. bodu odůvodnění prozatímního nařízení.
3.2.5 SROVNÁNÍ
(38)
Jeden ze spolupracujících výrobců namítl, že prodejní, režijní a správní náklady jeho obchodníka ve spojení ani jeho provize by neměly být odečteny od vývozní ceny v rámci úpravy podle čl. 2 odst. 10 písm. i) základního nařízení. Dotyčný výrobce uvedl, že přímé prodejní náklady jeho obchodníka ve spojení již byly od vývozní ceny odečteny při výpočtu ceny ze závodu za účelem srovnání s běžnou hodnotou na témže základě.
(39)
Uvedený výrobce tvrdil, že jeho obchodník ve spojení je dceřiná společnost, jíž je jediným vlastníkem, a že si s ohledem na strategii dělení zisku z vývozu v rámci celé skupiny neúčtuje žádnou provizi. Kromě toho podle uvedené společnosti zbývající prodejní, režijní a správní výdaje představují souhrnné náklady na provoz společnosti, a nejsou přímo spojeny s prodejem, a proto by neměly být odečteny od vývozní ceny.
(40)
Podle ustanovení čl. 2 odst. 10 písm. i) základního nařízení se provizemi rozumí rovněž obchodní přirážky obchodníka, pokud tento obchodník plní funkce obdobné funkcím obchodního zástupce vykonávajícího svou činnost za úplatu formou provize. Je tedy nepodstatné, zda byla provize skutečně zaplacena, či nikoliv. Podstatné je, zda obchodník prodal zboží s přirážkou a zda plnil funkce obdobné funkcím obchodního zástupce.
(41)
Ze skutečností zjištěných před inspekcí a během inspekce v uvedené obchodní společnosti vyplývá, že tato společnost během období šetření prodávala kyselinu šťavelovou vyráběnou dotyčným výrobcem ve spojení odběrateli v EU. Uvedený výrobce zároveň stejnému odběrateli v EU dodával také přímo. Obchodník ve spojení proto dělal stejnou práci jako výrobce, s jiným personálem v jiném sídle a v jiném městě, a vznikly mu tak vlastní náklady, které se odrážejí ve vývozní ceně.
(42)
Ze zjištěných skutečností je rovněž zřejmé, že uvedená obchodní společnost nakupovala vyvážené zboží od vyvážejícího výrobce ve spojení a vlastním jménem je dále prodávala s přirážkou, za cenu, kterou sama dojednala s konečným nezávislým odběratelem.
(43)
Byly rovněž zjišťovány skutečnosti ohledně uvedené obchodní společnosti, co se týče jejího plnění funkcí obchodního zástupce. Z těchto skutečností je především zřejmé, že výrobce prodával významné objemy dotčeného výrobku přímo do EU a že do EU vyvážel rovněž přes svoji obchodní společnost ve spojení. Pouze přibližně třetina prodeje do EU se uskutečnila prostřednictvím této společnosti ve spojení. Zmíněný obchodník rovněž prodával kyselinu šťavelovou od dalších výrobců, s nimiž nebyl ve spojení. Ze zjištěných skutečností vyplývá, že více než polovina nákupů kyseliny šťavelové uvedeného obchodníka byla od dodavatelů, s nimiž nebyl ve spojení, a od jeho výrobce ve spojení byla méně než polovina jeho nákupů.
(44)
Uvedený obchodník tak nemohl být navzdory svému vztahu s vyvážejícím výrobcem považován za interní prodejní oddělení vyvážejícího výrobce.
(45)
Z předložených a ověřených údajů rovněž jasně vyplývá, že obchodník platí za zboží od vyvážejícího výrobce ve spojení až poté, co dostane sám zaplaceno od odběratele v EU. Finanční riziko tudíž zůstává na výrobci, a nikoli na obchodníkovi.
(46)
Proto se mělo za to, že uvedený obchodník plní funkce obdobné funkcím obchodního zástupce vykonávajícího svou činnost za úplatu formou provize. Tvrzení, že by neměly být provedeny úpravy o provize podle čl. 2 odst. 10 písm. i), se proto odmítá.
(47)
Rovněž tvrzení, že by neměly být zohledněny prodejní, režijní a správní náklady, jelikož nezahrnují přímé výdaje na prodej, nelze přijmout. Tyto režijní náklady mají dopad na strukturu nákladů společnosti, a ovlivňují proto vývozní cenu. Část těchto nákladů byla proto odečtena od vývozní ceny, aby bylo možné provést spravedlivé srovnání běžné hodnoty a vývozní ceny, ze závodu. Toto tvrzení se odmítá.
(48)
Provize byla stanovena na základě ziskového rozpětí dovozce v EU, který není s danou společností ve spojení, nikoliv na základě skutečné přirážky obchodníka, která byla podstatně vyšší. Tato metoda byla považována za vhodnější, neboť skutečná přirážka by vycházela z interních cen za převod, které neodrážejí skutečné podmínky na trhu.
(49)
Jelikož nebyly vzneseny žádné další připomínky týkající se srovnání běžné hodnoty a vývozní ceny, potvrzuje se platnost 39. až 44. bodu odůvodnění prozatímního nařízení.
3.2.6 DUMPINGOVÁ ROZPĚTÍ
(50)
Jedna skupina vyvážejících výrobců tvrdila, že by individuální dumpingová rozpětí měla být stanovena odděleně pro nerafinovanou a rafinovanou kyselinu šťavelovou. Tito výrobci tvrdili, že ačkoli byla dumpingová rozpětí stanovena na základě srovnání vážené průměrné běžné hodnoty s váženou průměrnou vývozní cenou zvlášť pro jednotlivé druhy dotčeného výrobku, bylo stanovenou jedno společné dumpingové rozpětí pro oba druhy kyseliny šťavelové. Tvrdili dále, že by bylo vhodnější stanovit dumpingové rozpětí pro každý druh kyseliny šťavelové zvlášť, neboť skupinu tvoří dvě výrobní společnosti, z nichž jedna vyrábí rafinovanou kyselinu šťavelovou, zatímco druhá vyrábí nerafinovanou kyselinu šťavelovou.
(51)
Nerafinovanou kyselinu šťavelovou lze nahradit rafinovanou kyselinou šťavelovou. Oba druhy kyseliny šťavelové spadají pod stejný kód KN a není snadné je od sebe rozlišit. Čistota kyseliny šťavelové je stejná, rozdíl je v hladinách dalších produktů ve zbylém „odpadním“ produktu. Jelikož oba druhy vyhovují definici dotčeného výrobku, bylo v souladu s obvyklou praxí stanoveno jedno dumpingové rozpětí. Vzhledem ke značnému cenovému rozdílu mezi oběma druhy a jejich obtížnému rozlišení by různá dumpingová rozpětí pro rafinovanou a nerafinovanou kyselinu šťavelovou vedla ke zvýšenému riziku obcházení. Požadavek různých dumpingových rozpětí pro rafinovanou a nerafinovanou kyselinu šťavelovou se zamítá a potvrzují se dumpingová rozpětí stanovená ve 45. a 46. bodě odůvodnění prozatímního nařízení.
(52)
Konečně, stejná skupina vyvážejících výrobců zpochybnila stanovení různých dumpingových rozpětí pro každou z těchto dvou skupin vyvážejících výrobců z ČLR a z důvodů těchto různých dumpingových rozpětí pro každou ze skupin vývozců požádala o objasnění metody výpočtu a metody klasifikace rafinované a nerafinované kyseliny šťavelové.
(53)
U obou skupin vyvážejících výrobců z ČLR byla použita stejná metoda a vážená průměrná vývozní cena dotčeného výrobku zahrnuje rafinovanou i nerafinovanou kyselinu šťavelovou. Vysvětlení, pokud jde o různá dumpingová rozpětí, proto jednoduše spočívá v relativním zastoupení vývozu obou příslušných druhů, s ohledem na to, že rafinovaná kyselina šťavelová se obvykle prodává za vyšší cenu než nerafinovaná.
(54)
Konečná dumpingová rozpětí vyjádřená jako procentní podíl z ceny CIF na hranice Unie před proclením činí:
Společnost
Konečné dumpingové rozpětí
Shandong Fengyuan Chemicals Stock Co., Ltd a Shandong Fengyuan Uranus Advanced Material Co., Ltd
37,7 %
Yuanping Changyuan Chemicals Co., Ltd
14,6 %
(55)
Jelikož nebyly vzneseny žádné další připomínky týkající se dumpingových rozpětí, potvrzuje se platnost 47. a 48. bodu odůvodnění prozatímního nařízení.
(56)
Na základě toho se celostátní úroveň dumpingu s konečnou platností stanovuje na 52,2 % z ceny CIF na hranice Unie před proclením a potvrzuje se platnost 49. bodu odůvodnění prozatímního nařízení.
4. ÚJMA
4.1 VÝROBA V UNII A VÝROBNÍ ODVĚTVÍ UNIE
(57)
Jeden vyvážející výrobce uvedl, že údaje v 50. a 51. bodě odůvodnění prozatímního nařízení týkající se dvou výrobců v Unii tvořících výrobní odvětví Unie (žadatel a druhý, nespolupracující výrobce) nepopisují přesně situaci, pokud jde o makroekonomické ukazatele. Rovněž bylo uváděno, že by se nemělo přihlížet k údajům týkajícím se nespolupracujícího výrobce ani k údajům od třetího výrobce v Unii, který přestal kyselinu šťavelovou vyrábět, a že by tyto údaje neměly být zahrnuty do některých makroekonomických ukazatelů (viz 72., 74. a 78. bod odůvodnění prozatímního nařízení). Za prvé, potvrzuje se, že v rozporu s tím, co bylo uvedeno v 50. a 51. bodě odůvodnění prozatímního nařízení, byli v Unii v posuzovaném období ve skutečnosti tři výrobci dotčeného výrobku, kteří tvořili výrobní odvětví Unie ve smyslu čl. 4 odst. 1 základního nařízení a kteří představují 100 % výroby v Unii. Za druhé, tvrzení, že by se nemělo přihlížet k údajům týkajícím se nespolupracujícího výrobce a třetího výrobce v Unii, který ukončil provoz v roce 2008, se odmítá, neboť je správný postup brát pro účely analýzy újmy v úvahu všechny známé údaje týkající se posuzovaného období s cílem získat co nejpřesnější představu o hospodářské situaci výrobního odvětví v Unii podle čl. 4 odst. 1 základního nařízení.
(58)
Tentýž vyvážející výrobce rovněž tvrdil, že důvody, pro které zmíněný třetí výrobce ukončil výrobu obdobného výrobku, nebyly v průběhu šetření řádně prozkoumány. Tato věc ale byla během šetření zkoumána a uvedená společnost pouze uvedla, že ukončila výrobu obdobného výrobku z „interních důvodů“, aniž by poskytla jakékoli další vysvětlení. Navíc jeden vyvážející výrobce se s tímto vysvětlením ztotožnil a tvrdil, že důvodem rozhodnutí zastavit výrobu nebyly údajné dumpingové praktiky čínských vyvážejících výrobců, což bylo v rozporu s informacemi, které poskytl žadatel ve verzi, jež nebyla důvěrná, kde uvedl, že „společnost [název] ukončila výrobu jednou pro vždy a zavřela svůj výrobní závod kvůli agresivnímu dumpingu z Číny a Indie“. Uvedený vyvážející výrobce však neposkytl žádné odlišné informace týkající se uvedených údajů o výrobě zmíněného třetího výrobce v Unii. Tato záležitost proto nezpochybňuje skutečnost, že údaje týkající se zmíněného třetího výrobce v EU lze v současném šetření použít.
(59)
Jiný vyvážející výrobce tvrdil, že minimální limit, pokud jde o reprezentativnost při zahájení šetření, nebyl řádně sdělen a ve skutečnosti nebyl splněn. Jak se uvádí ve 2. bodě odůvodnění prozatímního nařízení, žadatel představoval více než 25 % celkové výroby kyseliny šťavelové v Unii a žádný výrobce se před zahájením šetření neozval a nevyjádřil nesouhlas. Ve verzi spisu, která není důvěrná, byla zpřístupněna informační poznámka shrnující výsledky šetření reprezentativnosti při zahájení. Analýza újmy provedená podle čl. 4 odst. 1 základního nařízení kromě toho zahrnovala podstatnou část výrobního odvětví Unie.
(60)
Jelikož nebyly vzneseny žádné další připomínky týkající se definice výroby v Unii a výrobního odvětví Unie, potvrzuje se platnost 50. a 51. bodu odůvodnění prozatímního nařízení, s výhradou upřesnění v 57. bodě odůvodnění výše.
4.2 URČENÍ PŘÍSLUŠNÉHO TRHU UNIE
(61)
Jeden vyvážející výrobce uvedl, že při určování některých ukazatelů újmy by se nemělo přihlížet k vlastní spotřebě kyseliny šťavelové a že by měl být v každém případě u všech ukazatelů újmy uplatněn stejný konzistentní přístup. To, jakým způsobem byl uplatněn rozdíl mezi vlastní spotřebou a prodejem na volném trhu, však bylo vysvětleno v 52., 53. a 55. bodě odůvodnění prozatímního nařízení a v souladu se základním nařízením se analýza soustředila především na volný trh, přestože při stanovení některých ukazatelů újmy se přihlíželo k prodeji na volném trhu i k vlastní spotřebě, jak je uvedeno v 55. bodě odůvodnění prozatímního nařízení. Některé ukazatele újmy lze skutečně zkoumat pouze s ohledem na prodej obdobného výrobku na volném trhu, jelikož vzhledem k samotné podstatě závislého prodeje může tyto ukazatele zkreslovat vztah mezi prodejcem a kupujícím. Toto tvrzení se proto nepřijímá.
(62)
Jelikož nebyly vzneseny žádné další připomínky týkající se určení příslušného trhu Unie, potvrzuje se platnost 52. až 55. bodu odůvodnění prozatímního nařízení.
4.3 SPOTŘEBA V UNII
(63)
Jelikož ohledně spotřeby v Unii nebyly vzneseny žádné připomínky, potvrzuje se platnost 56. až 58. bodu odůvodnění prozatímního nařízení.
5. DOVOZ Z DOTČENÝCH ZEMÍ
5.1 SOUHRNNÉ POSOUZENÍ ÚČINKŮ DOTČENÉHO DOVOZU
(64)
Jelikož ohledně souhrnného posouzení účinků dotčeného dovozu nebyly vzneseny žádné připomínky, potvrzuje se platnost 59. až 62. bodu odůvodnění prozatímního nařízení.
5.2 OBJEM DUMPINGOVÉHO DOVOZU Z DOTČENÝCH ZEMÍ A JEHO PODÍL NA TRHU
(65)
Jelikož ohledně objemu dumpingového dovozu z dotčených zemí a jeho podílu na trhu nebyly vzneseny žádné připomínky, potvrzuje se platnost 63. a 64. bodu odůvodnění prozatímního nařízení.
5.3 CENA DUMPINGOVÉHO DOVOZU A CENOVÉ PODBÍZENÍ
(66)
Jak je uvedeno ve 144. bodě odůvodnění prozatímního nařízení, při výpočtu rozpětí újmy byly průměrné dovozní ceny spolupracujících vyvážejících výrobců v ČLR a Indii náležitě upraveny s ohledem na dovozní náklady a clo. Jeden vyvážející výrobce však namítl, že Komise při výpočtu rozpětí újmy plně nezohlednila úpravu o 6,5 %, která odpovídají obvyklému clu. Tato námitka byla shledána jako oprávněná, a výpočty rozpětí újmy byly v případě tohoto výrobce, jakož i v případě ostatních spolupracujících vyvážejících výrobců, náležitě opraveny. To však nemělo žádný dopad na navrhovaná konečná opatření uvedená níže v 87. bodě odůvodnění.
(67)
Jelikož ohledně ceny dumpingového dovozu a cenového podbízení nebyly vzneseny žádné další připomínky, potvrzuje se platnost 65. až 68. bodu odůvodnění prozatímního nařízení.
6. HOSPODÁŘSKÁ SITUACE VÝROBNÍHO ODVĚTVÍ UNIE
(68)
Jak je uvedeno v 57. bodě odůvodnění výše, jeden vyvážející výrobce namítl, že údaje týkající se třetího výrobce v Unii, který ukončil výrobu kyseliny šťavelové v roce 2008, neměly být zahrnuty do některých makroekonomických ukazatelů (viz 72., 74. a 78 bod odůvodnění prozatímního nařízení). Ve skutečnosti však výrobní odvětví Unie ve smyslu čl. 4 odst. 1 základního nařízení tvoří tři výrobci obdobného výrobku, kteří představují 100 % výroby v Unii v celém posuzovaném období, přestože jeden výrobce výrobu kyseliny šťavelové ukončil před začátkem období šetření. Tvrzení, že by se k údajům třetího výrobce v Unii, který ukončil provoz v roce 2008, nemělo přihlížet, se nepřijímá, neboť je správný postup brát pro účely určení hospodářské situace výrobního odvětví Unie v úvahu všechny číselné údaje o výrobě, které se týkají posuzovaného období.
(69)
Tentýž vyvážející výrobce tvrdil, že bez ohledu na domnělou chybu zmíněnou v 66. bodě odůvodnění výše číselné údaje týkající se počtu zaměstnanců, celkových ročních mezd a průměrných pracovních nákladů na zaměstnance, které jsou uvedeny v tabulce 6 prozatímního nařízení, nesouhlasí. Tento vyvážející výrobce však neuváděl správný údaj, neboť uváděl, že se průměrné mzdy zvýšily o 21 %, zatímco správné číslo je 19 %.
(70)
S ohledem na hospodářskou krizi 95. až 97. bod odůvodnění prozatímního nařízení jasně ukazují, že podíl dovozu z dotčených zemí na trhu navzdory poklesu spotřeby dále rostl a že měl tento dovoz negativní dopad na různé ukazatele újmy, například objem prodeje, zaměstnanost, výrobní kapacitu a podíl na trhu.
(71)
Jelikož nebyly vzneseny žádné připomínky týkající se 69. až 94. bodu odůvodnění prozatímního nařízení, potvrzuje se platnost těchto bodů odůvodnění.
7. ZÁVĚR O ÚJMĚ
(72)
Jeden vyvážející výrobce tvrdil, že v rozporu s tím, co se uvádí v prozatímních zjištěních, výrobní odvětví v Unii neutrpělo závažnou újmu. Bylo uváděno, že negativní vývoj, pokud jde o výrobní odvětví Unie, způsobily účinky hospodářské krize v roce 2008 a chybné zohlednění údajů týkajících se zmíněného třetího výrobce v Unii, který ukončil výrobu v roce 2008, které přispěly ke zkreslenému pohledu na situaci ohledně újmy. Jak je však uvedeno výše, zohlednění třetího výrobce bylo považováno za správné a podíl dotčených zemí na trhu se i přes krizi nadále zvyšoval.
(73)
Potvrzuje se proto platnost 94. až 98. bodu odůvodnění prozatímního nařízení, tedy závěr, že výrobní odvětví Unie utrpělo podstatnou újmu ve smyslu čl. 3 odst. 5 základního nařízení.
8. PŘÍČINNÁ SOUVISLOST
(74)
Jeden vyvážející výrobce uvedl, že zohlednění údajů týkajících se třetího výrobce v Unii, který ukončil výrobu kyseliny šťavelové v roce 2008, zkresluje prozatímní závěry, pokud jde o analýzu příčinných souvislostí, která by měla vycházet pouze z údajů týkajících se současných výrobců. Podobně jako v případě analýzy újmy výše bylo zjištěno, že závěry ohledně obdobného výrobku by naopak byly zkresleny, pokud by tento třetí výrobce zohledněn nebyl. Jak je však uvedeno v 57. bodě odůvodnění výše, relevantní údaje týkající se této společnosti by měly být zohledněny také při analýze situace výrobního odvětví Unie, a toto tvrzení se proto nepřijímá.
(75)
Jeden vyvážející výrobce tvrdil, že jelikož ve stejné době, kdy došlo k nárůstu objemu dumpingového dovozu, se zvýšila ziskovost výrobního odvětví Unie, nemohl být dumpingový dovoz hlavní příčinou újmy. Toto mírné zvýšení ziskovosti však nezpochybňuje závěr, že celková ziskovost byla nadále velmi nízká a nedosahovala obvyklé míry, která činí 8 %. Kromě toho, navzdory skutečnosti, že se spotřeba v roce 2008 a pak znovu během období šetření podstatně zvýšila, snížil se během posuzovaného období podíl výrobního odvětví Unie na trhu o 9 % oproti čínskému dovozu.
(76)
Další vyvážející výrobce namítal, že na základě dostupných informací výrobní odvětví Unie v období šetření dosahovalo zisku, který se velmi blížil cílové úrovni 8 %. Jelikož informace ohledně zisku se týkají pouze jednoho výrobce v Unii, přesná úroveň zisku nemůže být zveřejněna. Jak se však uvádí v 88. bodě odůvodnění prozatímního nařízení, žadatel dosáhl v období šetření mírného zisku poté, co měl v roce 2009 ztrátu. Argumenty, na jejichž základě zmíněný vyvážející výrobce došel k závěru, že se měl zisk v období šetření blížit cílové úrovni, ve skutečnosti nebyly správné, neboť nezohledňovaly příslušné finanční údaje žadatele a příslušné údaje o jeho výrobě, které jsou důvěrné, a proto nemohly být poskytnuty. Úroveň zisku žadatele byla důkladně ověřena, mimo jiné prostřednictvím inspekce na místě, a tvrzení, že se měl zisk dosahovaný v období šetření blížit cílové úrovni, byla proto shledána jako nesprávná.
(77)
Jelikož nebyly vzneseny žádné další připomínky týkající se příčinných souvislostí, potvrzuje se platnost 99. až 122. bodu odůvodnění prozatímního nařízení.
9. ZÁJEM UNIE
(78)
Dva dovozci namítali, že by opatření mohla vést k nedostatku kyseliny šťavelové v EU. Výrobní odvětví Unie údajně nemůže pokrýt poptávku po kyselině šťavelové v EU.
(79)
Šetření ukázalo, že během období šetření měl žadatel volné kapacity. Kromě toho žadatel uvedl, že v současnosti zvyšuje výrobu, ačkoli vzhledem k tomu, že se dotčený výrobek vyrábí prostřednictvím chemických reakcí, vyžaduje zvýšení využití kapacity určitý čas. Z údajů o spotřebě v EU a celkové kapacitě v EU lze však usuzovat, že žadatel je schopen zcela pokrýt poptávku po nerafinované kyselině šťavelové v Unii, jakmile se jeho výroba bude blížit plné kapacitě. Pokud jde o rafinovanou kyselinu šťavelovou, je třeba připomenout, že většina rafinované kyseliny šťavelové se používá při výrobě výrobků, které jsou následně vyvezeny, uživatelé by tak mohli působit v rámci aktivního zušlechťovacího styku. Kromě toho je hlavní čínský vývozce rafinované kyseliny šťavelové vývozcem s nejnižší navrhovanou sazbou cla (14,6 %).
(80)
Žadatel dále namítal, že na celosvětovém trhu s kyselinou šťavelovou dominují čínští výrobci, kteří udávají úroveň cen tohoto produktu. V současné době se čínští výrobci více soustředí na domácí trh a nelze vyloučit, že by v případě neexistence opatření a pravděpodobného zániku jediného zbývajícího výrobce nerafinované kyseliny šťavelové v EU uživatelé v EU čelili problémům se zabezpečením dodávek, potenciálně též chronickému nedostatku a oligopolním cenám.
(81)
Další dovozce, který je zároveň uživatelem a který působí v jiném navazujícím segmentu trhu než ten předchozí, tvrdil, že existence prozatímních opatření měla negativní dopad na ziskovost jeho vlastních výrobků, pro něž je kyselina šťavelová hlavní surovinou, neuvedl však žádné další podrobnosti. Uvedená společnost byla vyzvána, aby se zúčastnila slyšení, při němž by tyto obtíže upřesnila a podložila fakty, nicméně na tuto výzvu nereagovala. Proto tato tvrzení nebylo možné ověřit.
(82)
Jelikož nebyly vzneseny žádné další připomínky týkající se zájmu Unie, potvrzuje se platnost 123. až 139. bodu odůvodnění prozatímního nařízení.
10. KONEČNÁ ANTIDUMPINGOVÁ OPATŘENÍ
10.1 ÚROVEŇ PRO ODSTRANĚNÍ ÚJMY
(83)
Jak se uvádí v 66. bodě odůvodnění výše, jeden vyvážející výrobce namítl, že Komise při výpočtu rozpětí újmy nezohlednila úpravu o 6,5 %, která odpovídají obvyklému clu. Tato námitka byla shledána jako zčásti oprávněná, neboť v případě některých proclených dodávek vyvezených odběrateli v EU bylo clo podhodnoceno. Rozpětí újmy proto byla odpovídajícím způsobem opravena, aniž by to však mělo podstatný dopad na navrhovaná konečná opatření (viz 87. bod odůvodnění níže).
(84)
Vzhledem k závěrům ohledně společnosti Star Oxochem bylo rozpětí újmy stanoveno rovněž pro tohoto vyvážejícího výrobce, a sice na základě stejné metody výpočtu, která je uvedena ve 142. až 144. bodě odůvodnění prozatímního nařízení.
(85)
Jelikož ohledně úrovně pro odstranění újmy nebyly vzneseny žádné připomínky, potvrzuje se platnost 145. až 148. bodu odůvodnění prozatímního nařízení.
10.2 FORMA A ÚROVEŇ CEL
(86)
Vzhledem k výše uvedeným skutečnostem a v souladu s čl. 9 odst. 4 základního nařízení by mělo být uloženo konečné antidumpingové clo ve výši zjištěných dumpingových rozpětí, neboť u všech dotčených vyvážejících výrobců bylo zjištěno, že rozpětí újmy jsou vyšší než dumpingová rozpětí.
(87)
Na základě výše uvedeného jsou určená dumpingová rozpětí a rozpětí újmy následující:
Název společnosti/skupiny
Rozpětí újmy (v %)
Dumpingové rozpětí (v %)
Prozatímní clo (v %)
Navrhované clo (v %)
Indie
Punjab Chemicals and Crop Protection Limited (PCCPL)
38,9
22,8
22,8
22,8
Star Oxochem Pvt. Ltd
32,3
31,5
43,6
31,5
Všechny ostatní společnosti
47,9
43,6
43,6
43,6
ČLR
Shandong Fengyuan Chemicals Stock Co., Ltd a Shandong Fengyuan Uranus Advanced Material Co., Ltd
53,3
37,7
37,7
37,7
Yuanping Changyuan Chemicals Co., Ltd
18,7
14,6
14,6
14,6
Všechny ostatní společnosti
63,5
52,2
52,2
52,2
(88)
Individuální sazby antidumpingových cel přidělené jednotlivým společnostem uvedené v tomto nařízení byly stanoveny na základě zjištění tohoto šetření. Odrážejí tedy stav týkající se těchto společností zjištěný během šetření. Tyto celní sazby (na rozdíl od celostátního cla, které se vztahuje na „všechny ostatní společnosti“) se proto vztahují výlučně na dovoz výrobků pocházejících z Indie a ČLR a vyráběných příslušnými společnostmi, tedy uvedenými konkrétními právními subjekty. Na dovážené výrobky vyrobené jakoukoli jinou společností, jejíž název a adresa nejsou konkrétně uvedeny v normativní části tohoto nařízení, včetně subjektů ve spojení se společnostmi konkrétně uvedenými, se tyto sazby nevztahují a tyto výrobky podléhají celní sazbě vztahující se na „všechny ostatní společnosti“.
(89)
Každou žádost o použití těchto individuálních sazeb antidumpingového cla (například po změně názvu subjektu nebo po zřízení nových výrobních nebo obchodních subjektů) je třeba předložit Komisi (3) spolu se všemi příslušnými informacemi, zejména pokud jde o jakékoli změny v činnostech příslušné společnosti v souvislosti s výrobou, domácím prodejem a prodejem na vývoz, jež jsou spojeny například s takovou změnou názvu nebo změnou týkající se výrobních a obchodních subjektů. Nařízení bude v případě potřeby odpovídajícím způsobem změněno prostřednictvím aktualizace seznamu společností, na něž se vztahují individuální celní sazby.
(90)
Všechny strany byly informovány o podstatných skutečnostech a úvahách, na jejichž základě byl pojat záměr doporučit uložení konečného antidumpingového cla na dovoz kyseliny šťavelové pocházející z Číny a Indie. Po poskytnutí konečných zjištění jim byla rovněž poskytnuta lhůta pro vyjádření.
(91)
Připomínky zúčastněných stran byly náležitě zváženy. Žádná z připomínek nebyla takového charakteru, aby změnila zjištění šetření.
(92)
V zájmu zajištění řádného vymáhání antidumpingového cla by se sazba zbytkového cla neměla vztahovat pouze na nespolupracující vývozce, ale rovněž na společnosti, jež v období šetření neuskutečnily žádný vývoz. Pokud však posledně jmenované společnosti splní požadavky stanovené v čl. 11 odst. 4 druhém pododstavci základního nařízení, mohou podle uvedeného článku předložit žádost o přezkum, aby byla jejich situace posouzena individuálně.
10.3 KONEČNÝ VÝBĚR PROZATÍMNÍCH CEL
(93)
Vzhledem k rozsahu zjištěných dumpingových rozpětí a vzhledem k úrovni újmy způsobené výrobnímu odvětví Unie se považuje za nezbytné vybrat s konečnou platností částky zajištěné prostřednictvím prozatímního antidumpingového cla uloženého prozatímním nařízením, a to v rozsahu uložených konečných cel. Pokud jsou konečná cla nižší než cla prozatímní, je třeba uvolnit částky, které byly prozatímně zajištěny nad rámec konečné sazby antidumpingových cel.
11. ZÁVAZKY
(94)
Jeden vyvážející výrobce v Indii a dva vyvážející výrobci v Čínské lidové republice nabídli cenové závazky podle čl. 8 odst. 1 základního nařízení.
(95)
Protože v posledních letech docházelo ke značnému kolísání cen dotčeného výrobku, není tento výrobek vhodný pro pevný cenový závazek. Za účelem odstranění této překážky nabídl indický vyvážející výrobce doložku o indexaci cen, nestanovil však příslušnou minimální cenu. V tomto ohledu je třeba poznamenat, že mezi kolísáním cen dotčeného výrobku a cenami hlavní suroviny nebyla zjištěna přímá souvislost, a indexace se proto nepovažuje za vhodné řešení. Kromě toho úroveň spolupráce této společnosti během celého šetření a přesnost jí poskytnutých údajů nebyly ideální. Komise si proto nemohla být jista, že by bylo možné dodržování závazku této společnosti účinně sledovat.
(96)
Navíc pokud jde o vyvážející výrobce v ČLR, šetření zjistilo, že existují různé druhy dotčeného výrobku, které nelze snadno rozlišit a jejichž cena se výrazně liší. Jedna minimální cena pro všechny druhy výrobku, kterou navrhoval jeden z čínských vyvážejících výrobců, by proto nevedla k odstranění škodlivého účinku dumpingu. Oba dotčení vyvážející výrobci z ČLR navíc vyrábějí různé druhy dalších chemických výrobků a mohou tyto výrobky prodávat společným zákazníkům v Evropské unii prostřednictvím svých společností ve spojení. To by vedlo k vážnému riziku křížové kompenzace a učinilo by to účinné sledování dodržování závazku krajně obtížným. Ani různé minimální ceny, které navrhl druhý čínský vyvážející výrobce, by neumožňovaly sledování dodržování závazku, vzhledem ke složitosti rozlišování jednotlivých druhů výrobku. Na základě výše uvedeného se dospělo k závěru, že nabídnuté závazky nelze přijmout,
PŘIJALA TOTO NAŘÍZENÍ:
Článek 1
1. Ukládá se konečné antidumpingové clo na dovoz kyseliny šťavelové ve formě dihydrátu (č. CUS 0028635-1 a č. CAS 6153-56-6) nebo v bezvodé formě (č. CUS 0021238-4 a č. CAS 144-62-7), též jako vodného roztoku, v současnosti kódu KN ex 2917 11 00 (kód TARIC 2917110091), pocházející z Indie a Čínské lidové republiky.
2. Sazba konečného antidumpingového cla, která se použije na čistou cenu s dodáním na hranice Unie před proclením, je pro výrobek popsaný v odstavci 1 a vyrobený níže uvedenými společnostmi stanovena takto:
Země
Společnost
Sazba antidumpingového cla %
Doplňkový kód TARIC
Indie
Punjab Chemicals and Crop Protection Limited
22,8
B230
Star Oxochem Pvt. Ltd
31,5
B270
Všechny ostatní společnosti
43,6
B999
ČLR
Shandong Fengyuan Chemicals Stock Co., Ltd; Shandong Fengyuan Uranus Advanced Material Co., Ltd.
37,7
B231
Yuanping Changyuan Chemicals Co., Ltd
14,6
B232
Všechny ostatní společnosti
52,2
B999
3. Použití individuálních celních sazeb stanovených pro společnosti uvedené v odstavci 2 tohoto článku je podmíněno předložením platné obchodní faktury, která splňuje požadavky stanovené v příloze, celním orgánům členských států. V případě nepředložení takové faktury se použije celní sazba vztahující se na všechny ostatní společnosti.
4. Není-li uvedeno jinak, použijí se platné předpisy týkající se cel.
Článek 2
Částky zajištěné prostřednictvím prozatímního antidumpingového cla podle nařízení Komise (EU) č. 1043/2011 se vyberou s konečnou platností. Částky, které byly zajištěny nad rámec konečných sazeb antidumpingového cla, se uvolní.
Článek 3
Toto nařízení vstupuje v platnost prvním dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
V Bruselu dne 12. dubna 2012.
ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE RADY (UE) NR 325/2012
z dnia 12 kwietnia 2012 r.
nakładające ostateczne cło antydumpingowe i stanowiące o ostatecznym pobraniu tymczasowego cła nałożonego na przywóz kwasu szczawiowego pochodzącego z Indii i Chińskiej Republiki Ludowej
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1225/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. w sprawie ochrony przed przywozem produktów po cenach dumpingowych z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej (1) („rozporządzenie podstawowe”), w szczególności jego art. 9 ust. 4,
uwzględniając wniosek przedstawiony przez Komisję Europejską („Komisja”) po konsultacji z Komitetem Doradczym,
a także mając na uwadze, co następuje:
1. PROCEDURA
1.1. ŚRODKI TYMCZASOWE
(1)
Rozporządzeniem (UE) nr 1043/2011 (2) („rozporządzenie w sprawie ceł tymczasowych”) Komisja nałożyła tymczasowe cło antydumpingowe na przywóz kwasu szczawiowego pochodzącego z Indii i Chińskiej Republiki Ludowej („ChRL”). Tymczasowe cła antydumpingowe wynosiły od 14,6 % do 52,2 %.
(2)
Postępowanie wszczęto w wyniku skargi złożonej w dniu 13 grudnia 2010 r. przez Europejską Radę ds. Przemysłu Chemicznego (CEFIC) w imieniu Oxaquim S.A. („skarżący”), reprezentującego znaczącą część, w tym przypadku ponad 25 %, łącznej unijnej produkcji kwasu szczawiowego.
(3)
Jak wskazano w motywie 9 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, dochodzenie dotyczące dumpingu i powstałej szkody objęło okres od dnia 1 stycznia 2010 r. do dnia 31 grudnia 2010 r. („okres objęty dochodzeniem” lub „OD”). Analiza tendencji mających znaczenie dla oceny szkody objęła okres od dnia 1 stycznia 2007 r. do końca okresu objętego dochodzeniem („okres badany”).
1.2. DALSZE POSTĘPOWANIE
(4)
Po ujawnieniu zasadniczych faktów i ustaleń, na podstawie których podjęto decyzję o wprowadzeniu tymczasowych środków antydumpingowych („ujawnienie tymczasowych ustaleń”), kilka zainteresowanych stron przedstawiło oświadczenia pisemne, przedstawiające ich opinie w sprawie tymczasowych ustaleń. Stronom, które wystąpiły z takim wnioskiem, umożliwiono wzięcie udziału w przesłuchaniu. W szczególności jeden producent eksportujący z Indii wystąpił z wnioskiem o przesłuchanie w obecności urzędnika Dyrekcji Generalnej ds. Handlu pełniącego rolę rzecznika praw stron i przesłuchanie takie mu umożliwiono.
(5)
Komisja kontynuowała poszukiwanie informacji uznanych za konieczne do sformułowania ostatecznych ustaleń.
(6)
W motywie 150 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych przedsiębiorstwa chińskie, które jeszcze się nie zgłosiły, ale uważają, że należy ustalić dla nich indywidualną stawkę cła, wezwano do zgłoszenia się w terminie 10 dni od publikacji. Żadne przedsiębiorstwo chińskie tego nie zrobiło.
(7)
Następnie wszystkie strony zostały poinformowane o zasadniczych faktach i ustaleniach, na podstawie których zamierzano zalecić nałożenie ostatecznego cła antydumpingowego na przywóz kwasu szczawiowego pochodzącego z Indii i ChRL i ostateczne pobranie kwot zabezpieczonych w postaci cła tymczasowego („ujawnienie ostatecznych ustaleń”). Wszystkim stronom wyznaczono okres, w którym mogły przedstawić uwagi na temat tego ujawnienia ostatecznych ustaleń.
(8)
Rozpatrzono, a w stosownych wypadkach uwzględniono, ustne i pisemne uwagi przedstawione przez zainteresowane strony.
1.3. STRONY ZAINTERESOWANE POSTĘPOWANIEM
(9)
Wobec braku uwag odnoszących się do stron zainteresowanych postępowaniem potwierdza się niniejszym motywy 3-8 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.
2. PRODUKT OBJĘTY POSTĘPOWANIEM I PRODUKT PODOBNY
2.1. PRODUKT OBJĘTY POSTĘPOWANIEM
(10)
Produktem objętym postępowaniem jest produkt opisany w motywach 10 i 11 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, tj. kwas szczawiowy w postaci dihydratu (numer CUS 0028635-1 i numer CAS 6153-56-6) lub w postaci bezwodnej (numer CUS 0021238-4 i numer CAS 144-62-7), w roztworze wodnym lub nie, obecnie objęty kodem CN ex 2917 11 00 i pochodzący z Indii i ChRL.
(11)
Istnieją dwa rodzaje kwasu szczawiowego: nierafinowany kwas szczawiowy i rafinowany kwas szczawiowy. Rafinowany kwas szczawiowy, produkowany w ChRL, lecz nieprodukowany w Indiach, wytwarzany jest w procesie oczyszczania nierafinowanego kwasu szczawiowego; celem tego procesu jest usunięcie żelaza, chlorków, śladowych ilości metali i innych zanieczyszczeń.
(12)
Kwas szczawiowy wykorzystywany jest w szeregu zastosowań, na przykład jako czynnik redukujący i środek wybielający, w syntezie farmaceutycznej oraz do produkcji chemikaliów.
2.2. PRODUKT PODOBNY
(13)
W ramach dochodzenia ustalono, że kwas szczawiowy produkowany i sprzedawany na terenie Unii przez przemysł unijny, kwas szczawiowy produkowany i sprzedawany na rynku krajowym w Indiach i ChRL oraz kwas szczawiowy przywożony do Unii z Indii i ChRL mają zasadniczo te same podstawowe cechy fizyczne i chemiczne oraz te same podstawowe zastosowania końcowe.
(14)
Wobec braku uwag dotyczących produktu objętego postępowaniem lub produktu podobnego potwierdza się niniejszym motywy 10-13 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.
3. DUMPING
3.1. INDIE
3.1.1. UWAGA WSTĘPNA
(15)
W motywie 14 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych Komisja stwierdziła, że jeden indyjski producent eksportujący nie może zostać uznany za stronę współpracującą, a zatem ustalenia dotyczące tego przedsiębiorstwa dokonane zostały na podstawie dostępnych faktów, jak określono w art. 18 rozporządzenia podstawowego.
(16)
Po ujawnieniu tymczasowych ustaleń temu przedsiębiorstwu (Star Oxochem Pvt. Ltd) przedstawiło ono dodatkowe wytłumaczenia i wyjaśnienia odnoszące się do informacji wcześniej przez nie przedłożonych w dochodzeniu. Wystąpiło ono również z wnioskiem o przesłuchanie przez Komisję i przez rzecznika praw stron z Dyrekcji Generalnej ds. Handlu. Przedsiębiorstwo to twierdziło, że ze względu na to, iż przedstawiło ono odpowiedź na pytania zawarte w kwestionariuszu, i biorąc pod uwagę fakt, że służby Komisji złożyły wizytę na terenie przedsiębiorstwa, jak również w świetle obecnie przekazanych wytłumaczeń i wyjaśnień nie byłoby właściwe dalsze traktowanie go jako producenta eksportującego, który w żaden sposób nie współpracował w dochodzeniu.
(17)
W związku z powyższym, zwłaszcza z uwagi na przekazane dodatkowe wytłumaczenia i wyjaśnienia, służby Komisji uważają, że mogą częściowo wykorzystać pierwotne informacje, a mianowicie dane dotyczące cen eksportowych, ponieważ zostały one uznane za wiarygodne. Z powyższych względów wynika, że tymczasowe ustalenia przedstawione w motywie 14 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych zostają tylko częściowo utrzymane, zaś ustaleń dotyczących tego przedsiębiorstwa dokonuje się częściowo na podstawie dostępnych faktów, a częściowo na podstawie jego własnych cen eksportowych zgodnie z art. 18 ust. 1 i 3 rozporządzenia podstawowego.
3.1.2. WARTOŚĆ NORMALNA
(18)
Nie przedstawiono uwag odnośnie do metodyki obliczania wartości normalnej dla Indii. Potwierdza się zatem ustalenia odnoszące się do współpracującego przedsiębiorstwa, zawarte w motywach 15-18 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.
(19)
W odniesieniu do Star Oxochem i biorąc pod uwagę powyższe ustalenia (motywy 16-17), wartość normalną ustalono w oparciu o dostępne fakty na podstawie art. 18 ust. 1 rozporządzenia podstawowego. Wartość normalna dla tego przedsiębiorstwa opierała się zatem na średniej ważonej z reprezentatywnej części sprzedaży krajowej drugiego współpracującego przedsiębiorstwa (Punjab Chemicals).
3.1.3. CENA EKSPORTOWA
(20)
Wobec braku uwag potwierdza się przedstawioną w motywie 19 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych metodę ustalenia ceny eksportowej w odniesieniu do Punjab Chemicals.
(21)
W świetle wniosków przedstawionych powyżej w motywach 16-17 cena eksportowa dla Star Oxochem ustalona jest, zgodnie z art. 2 ust. 8 rozporządzenia podstawowego, na podstawie cen faktycznie zapłaconych przez niezależnych klientów lub należnych z ich strony za produkt objęty postępowaniem w ramach wywozu do Unii.
3.1.4. PORÓWNANIE
(22)
Wobec braku uwag odnoszących się do porównania wartości normalnej i cen eksportowych potwierdza się motywy 20 i 21 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, jeśli chodzi o współpracującego producenta Punjab Chemicals.
(23)
W odniesieniu do Star Oxochem dokonano dostosowań zgodnie z art. 2 ust. 10 rozporządzenia podstawowego w oparciu o zweryfikowane i uwzględnione różnice dotyczące Punjab Chemicals.
3.1.5. MARGINES DUMPINGU
(24)
Jeżeli chodzi o współpracującego producenta, nie zgłoszono uwag co do tymczasowych ustaleń Komisji. Potwierdza się zatem margines dumpingu określony w motywach 22 i 23 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.
(25)
W odniesieniu do Star Oxochem i mając na uwadze powyższe okoliczności, margines dumpingu, wyrażony jako wartość procentowa ceny CIF na granicy Unii przed ocleniem, wynosi 31,5 %.
(26)
Ze względu na niski poziom współpracy ze strony Indii (poniżej 80 %) uznano tymczasowo, że najwłaściwszą metodą ustalenia ogólnokrajowego marginesu dumpingu jest przyjęcie za podstawę transakcji o najwyższym poziomie dumpingu przeprowadzonej przez współpracującą stronę. Transakcja ta nie jest wyjątkowa ani pod względem ilości, ani ceny, dlatego uznaje się ją za reprezentatywną próbę dającą sensowny i proporcjonalny wynik w stosunku do marginesu dumpingu ustalonego dla współpracującego producenta.
(27)
Z uwagi na powyższe okoliczności potwierdza się ustalenia zawarte w motywach 24 i 25 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.
(28)
Na tej podstawie ostateczne marginesy dumpingu, wyrażone jako wartość procentowa ceny CIF na granicy Unii przed ocleniem, są następujące w odniesieniu do Indii:
Przedsiębiorstwo
Ostateczny margines dumpingu
Punjab Chemicals and Crop Protection Limited
22,8 %
Star Oxochem Pvt. Ltd
31,5 %
Wszystkie pozostałe przedsiębiorstwa
43,6 %
3.2. CHIŃSKA REPUBLIKA LUDOWA
3.2.1. TRAKTOWANIE NA ZASADACH RYNKOWYCH („MET”)/INDYWIDUALNE TRAKTOWANIE („IT”)
(29)
Jak przedstawiono w rozporządzeniu w sprawie ceł tymczasowych, jedna grupa przedsiębiorstw chińskich złożyła wniosek o MET lub, w razie nieprzyznania MET, o IT, natomiast inna grupa przedsiębiorstw chińskich złożyła jedynie wniosek o IT. Jak podano w motywach 26-32 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, wniosek o MET został odrzucony, natomiast obu grupom przedsiębiorstw przyznano tymczasowo IT.
(30)
Nie przedstawiono uwag odnośnie do tych tymczasowych ustaleń i potwierdza się niniejszym motywy 26-32 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.
3.2.2. PAŃSTWO ANALOGICZNE
(31)
Nie otrzymano uwag na temat tymczasowego wyboru państwa analogicznego. Potwierdza się zatem motywy 33-34 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.
3.2.3. WARTOŚĆ NORMALNA
(32)
W rozporządzeniu w sprawie ceł tymczasowych wyjaśniono, że Komisja ustaliła odrębne wartości normalne zarówno dla nierafinowanego, jak i rafinowanego kwasu szczawiowego. Podczas gdy wartość normalną dla nierafinowanego kwasu szczawiowego określono w oparciu o wartość normalną ustaloną dla Indii, wartość normalną dla rafinowanego kwasu szczawiowego, który nie jest produkowany w Indiach, skonstruowano na podstawie kosztów produkcji indyjskiego nierafinowanego kwasu szczawiowego, dostosowanych poprzez podwyższenie ich o 12 %, aby uwzględnić dodatkowe koszty produkcji, a także koszty sprzedaży, koszty ogólne i administracyjne oraz zysk.
(33)
Obaj współpracujący producenci z Chin kwestionowali podwyżkę o 12 % w celu uwzględnienia dodatkowych kosztów produkcji, twierdząc, że te dodatkowe koszty nie zostały nigdy zweryfikowane przez Komisję i wydają się po prostu przybliżonym szacunkiem w oparciu o metodykę, której nie ujawniono im w chwili ujawnienia tymczasowych ustaleń. Jeden z producentów eksportujących twierdził, że oszacował dodatkowe koszty produkcji jedynie na 5 %, chociaż nie poparł tego twierdzenia żadnymi potwierdzającymi dowodami.
(34)
Zwraca się uwagę na fakt, że podwyżkę tę ustalono na podstawie informacji przedstawionych przez samych współpracujących chińskich producentów eksportujących. Po pierwsze, zauważa się, że to samo przedsiębiorstwo, które obecnie utrzymuje, iż dodatkowe koszty produkcji wynoszą jedynie około 5 %, pierwotnie wprost wspominało o dodatkowych kosztach wynoszących 10-15 % w swym formularzu wniosku o MET/IT. Po drugie, podczas wizyt weryfikacyjnych na terenie przedsiębiorstw obaj współpracujący producenci potwierdzili, że dodatkowe koszty produkcji rafinowanego kwasu szczawiowego w porównaniu z nierafinowanym kwasem szczawiowym mieszczą się w przedziale 10-12 %. Po trzecie, ten wynoszący 10-12 % poziom dodatkowych kosztów produkcji znalazł również potwierdzenie w obliczeniach przeprowadzonych przez przemysł unijny. Z uwagi na informacje przedstawione przez współpracujących producentów podwyżkę wynoszącą 12 % uznano za właściwą.
(35)
Zatem wobec braku udokumentowanych informacji lub potwierdzających dowodów uzasadniających mniejszą podwyżkę potwierdza się niniejszym ustalenia zawarte w motywach 35-37 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.
3.2.4. CENA EKSPORTOWA
(36)
Obu producentom eksportującym z ChRL przyznano IT, dlatego ich ceny eksportowe określono zgodnie z art. 2 ust. 8 rozporządzenia podstawowego na podstawie cen rzeczywiście zapłaconych przez pierwszego niezależnego klienta w Unii lub należnych z jego strony.
(37)
Wobec braku uwag odnoszących się do ceny eksportowej potwierdza się niniejszym motyw 38 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.
3.2.5. PORÓWNANIE
(38)
Jeden ze współpracujących producentów twierdził, że kosztów sprzedaży i kosztów ogólnych i administracyjnych jego powiązanego przedsiębiorstwa handlowego oraz prowizji nie należy odejmować od ceny eksportowej w drodze dostosowania na podstawie art. 2 ust. 10 lit. i) rozporządzenia podstawowego. Producent ten stwierdził, że bezpośrednie koszty sprzedaży jego powiązanego przedsiębiorstwa handlowego zostały już odjęte od ceny eksportowej w celu uzyskania ceny ex-works dla porównania z wartością normalną ustaloną na tej samej podstawie.
(39)
Producent utrzymywał, że posiada całościowy udział w swym powiązanym przedsiębiorstwie handlowym, które z uwagi na strategię rozdziału zysków z wywozu w obrębie grupy nie pobiera żadnych prowizji. Ponadto według tego producenta pozostałe koszty sprzedaży oraz koszty ogólne i administracyjne stanowiły łączne koszty prowadzenia przedsiębiorstwa i nie były kosztami bezpośrednio związanymi ze sprzedażą, a zatem nie należy ich odejmować od ceny eksportowej.
(40)
Artykuł 2 ust. 10 lit. i) rozporządzenia podstawowego stanowi, że prowizje należy rozumieć jako obejmujące narzut uzyskiwany przez przedsiębiorstwo handlowe, jeżeli funkcje takiego przedsiębiorstwa handlowego są podobne do funkcji przedstawiciela pracującego na zasadzie prowizji. Jest zatem nieistotne, czy prowizja została rzeczywiście zapłacona, czy też nie. Znaczenie ma to, czy przedsiębiorstwo handlowe odsprzedało towary z narzutem i czy funkcje przedsiębiorstwa handlowego były podobne do funkcji przedstawiciela.
(41)
Dowody w aktach sprawy, uzyskane przed inspekcją przedsiębiorstwa handlowego i w jej trakcie, wskazują na to, że w OD przedsiębiorstwo handlowe sprzedawało kwas szczawiowy produkowany przez powiązanego producenta klientowi w UE. W tym samym czasie producent również dokonywał wywozu bezpośrednio do tego samego klienta w UE. Powiązane przedsiębiorstwo handlowe wykonywało zatem tę samą pracę co producent, za pośrednictwem innego personelu w innym biurze w innym mieście, ponosząc w ten sposób własne koszty, które są odzwierciedlone w jego cenie eksportowej.
(42)
Z dowodów w aktach sprawy wynika również jasno, że przedsiębiorstwo handlowe kupowało wywożone towary od powiązanego producenta eksportującego i odsprzedawało je z narzutem, we własnym imieniu, po przeprowadzeniu na własną rękę negocjacji cenowych z niezależnym klientem końcowym.
(43)
Zgromadzono również dowody dotyczące pełnienia przez przedsiębiorstwo handlowe funkcji przedstawiciela. Dowody te wskazują po pierwsze, że producent sprzedał znaczne ilości produktu objętego postępowaniem bezpośrednio do UE, jak również dokonał wywozu do UE za pośrednictwem swego powiązanego przedsiębiorstwa handlowego. Jedynie około jedna trzecia sprzedaży do UE dokonana została za pośrednictwem tego powiązanego przedsiębiorstwa. Przedsiębiorstwo handlowe odsprzedawało również kwas szczawiowy pochodzący od innych niepowiązanych producentów. Z dowodów w aktach sprawy wynika, że ponad połowa zakupionego przez przedsiębiorstwo handlowe kwasu szczawiowego pochodziła od niepowiązanych dostawców, a mniej niż połowa - od jego powiązanego producenta.
(44)
Przedsiębiorstwa handlowego nie można zatem było uznać za wewnętrzny dział sprzedaży eksportowej producenta eksportującego pomimo związków łączących je z producentem eksportującym.
(45)
Z przedłożonych i zweryfikowanych dowodów wynika również jasno, że przedsiębiorstwo handlowe płaci za towary dostarczone przez powiązanego producenta eksportującego, dopiero gdy zapłaci mu klient w UE. Ryzyko finansowe ponosi zatem producent, a nie przedsiębiorstwo handlowe.
(46)
W związku z tym uznano, że przedsiębiorstwo handlowe pełni funkcje podobne do funkcji przedstawiciela pracującego na zasadzie prowizji. Odrzuca się zatem twierdzenie, zgodnie z którym nie należy dokonywać dostosowania ze względu na prowizje na podstawie art. 2 ust. 10 lit. i).
(47)
Nie można również przyjąć twierdzenia, zgodnie z którym nie należy brać pod uwagę kosztów sprzedaży oraz kosztów ogólnych i administracyjnych, ponieważ nie obejmują one bezpośrednich kosztów sprzedaży. Takie ogólne koszty mają wpływ na strukturę kosztów przedsiębiorstwa i dlatego wpływają na cenę eksportową. Część tych kosztów odjęto zatem od ceny eksportowej, aby umożliwić rzetelne porównanie między wartością normalną a ceną eksportową ex-works. Powyższe twierdzenie zostaje odrzucone.
(48)
Prowizję ustalono na podstawie marży zysku niepowiązanego importera unijnego, a nie rzeczywistego narzutu przedsiębiorstwa handlowego, który był znacznie wyższy. Taką metodę uznano za właściwszą, ponieważ podstawę rzeczywistego narzutu stanowiłyby wewnętrzne ceny transferowe nieodzwierciedlające rzeczywistych warunków rynkowych.
(49)
Wobec braku innych uwag odnoszących się do porównania wartości normalnej i ceny eksportowej potwierdza się niniejszym motywy 39-44 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.
3.2.6. MARGINESY DUMPINGU
(50)
Jedna grupa producentów eksportujących twierdziła, że należy ustalić indywidualne marginesy dumpingu osobno dla nierafinowanego i rafinowanego kwasu szczawiowego. Producenci ci utrzymywali, że pomimo iż marginesy dumpingu ustalono na podstawie porównania, dla poszczególnych typów produktu, średniej ważonej wartości normalnej ze średnią ważoną ceną eksportową produktu objętego postępowaniem, ustalono jeden wspólny margines dumpingu dla obu typów kwasu szczawiowego. Twierdzili oni, że właściwsze byłoby ustalenie marginesu dumpingu dla każdego typu kwasu szczawiowego, ponieważ grupa składa się z dwóch przedsiębiorstw produkujących, z których jedno produkuje rafinowany kwas szczawiowy, a drugie - nierafinowany kwas szczawiowy.
(51)
Nierafinowany kwas szczawiowy można zastąpić rafinowanym kwasem szczawiowym. Oba typy kwasu szczawiowego objęte są tym samym kodem CN, a poszczególnych typów nie da się łatwo odróżnić. Czystość kwasu szczawiowego jest taka sama, różnica tkwi w poziomach innych produktów w pozostającym produkcie „odpadowym”. Ponieważ oba typy mieszczą się w definicji produktu objętego postępowaniem, zgodnie ze zwykłą praktyką ustalono jeden margines dumpingu. Ze względu na znaczną różnicę cenową między oboma typami i trudności związane z ich odróżnieniem indywidualne marginesy dumpingu dla rafinowanego i nierafinowanego kwasu szczawiowego zwiększałyby ryzyko obchodzenia środków. Odrzuca się wniosek o ustalenie indywidualnych marginesów dumpingu dla rafinowanego i nierafinowanego kwasu szczawiowego i potwierdza się marginesy dumpingu ustalone w motywach 45 i 46 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.
(52)
Ta sama grupa producentów eksportujących zakwestionowała ponadto różne marginesy dumpingu ustalone dla dwóch grup producentów eksportujących z ChRL i zażądała wyjaśnienia metodyki obliczeń i klasyfikacji rafinowanego i nierafinowanego kwasu szczawiowego z uwagi na stwierdzoną różnicę marginesów dumpingu między dwiema grupami eksporterów.
(53)
Zastosowano tę samą metodykę odnośnie do obu grup producentów eksportujących z ChRL, a średnia ważona cena eksportowa produktu objętego postępowaniem obejmuje zarówno rafinowany, jak i nierafinowany kwas szczawiowy. Wyjaśnienie różnych marginesów dumpingu opiera się zatem po prostu na odpowiednim udziale wywozu poszczególnych typów, zważywszy, że rafinowany kwas szczawiowy jest zwykle sprzedawany po wyższej cenie niż nierafinowany.
(54)
Ostateczne marginesy dumpingu, wyrażone jako odsetek ceny CIF na granicy Unii przed ocleniem, wynoszą:
Przedsiębiorstwo
Ostateczny margines dumpingu
Shandong Fengyuan Chemicals Stock Co., Ltd i Shandong Fengyuan Uranus Advanced Material Co., Ltd
37,7 %
Yuanping Changyuan Chemicals Co., Ltd
14,6 %
(55)
Wobec braku innych uwag odnoszących się do marginesów dumpingu potwierdza się niniejszym motywy 47-48 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.
(56)
Na tej podstawie ogólnokrajowy poziom dumpingu ustala się ostatecznie na 52,2 % ceny CIF na granicy Unii przed ocleniem i potwierdza się niniejszym motyw 49 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.
4. SZKODA
4.1. PRODUKCJA UNIJNA I PRZEMYSŁ UNIJNY
(57)
Pewien producent eksportujący twierdził, że odniesienie do dwóch producentów unijnych stanowiących przemysł unijny w motywach 50 i 51 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych (skarżącego i drugiego niewspółpracującego producenta) nie odzwierciedla właściwie sytuacji w zakresie wskaźników makroekonomicznych. Utrzymywano także, że dane dotyczące niewspółpracującego producenta, jak również dane pochodzące od trzeciego producenta unijnego, który wstrzymał produkcję kwasu szczawiowego, należy pominąć i nie powinno się ich uwzględniać w niektórych makrowskaźnikach (zob. motywy 72, 74 i 78 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych). Po pierwsze, potwierdza się niniejszym, że wbrew temu, co zostało stwierdzone w motywach 50 i 51 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, w rzeczywistości w okresie badanym było w Unii trzech producentów produktu objętego postępowaniem stanowiących przemysł unijny w rozumieniu art. 4 ust. 1 rozporządzenia podstawowego, którzy tym samym reprezentują 100 % produkcji unijnej. Po drugie, odrzuca się twierdzenie, że dane dotyczące niewspółpracującego producenta i trzeciego producenta unijnego, który zaprzestał działalności w 2008 r., należy pominąć, ponieważ poprawne jest uwzględnienie do celów analizy szkody wszystkich znanych danych związanych z okresem badanym, aby uzyskać obraz sytuacji gospodarczej przemysłu unijnego w oparciu o najpełniejsze informacje, zgodnie z zaleceniami zawartymi w art. 4 ust. 1 rozporządzenia podstawowego.
(58)
Ten sam producent eksportujący utrzymywał również, że powodów, dla których wspomniany trzeci producent zaprzestał produkcji produktu podobnego, nie zbadano odpowiednio podczas dochodzenia. Sprawa ta była jednak badana podczas dochodzenia i przedsiębiorstwo to po prostu powołało się na fakt zaprzestania przez nie produkcji produktu podobnego „z przyczyn wewnętrznych” bez podania żadnych dodatkowych wyjaśnień. Ponadto jeden producent eksportujący zgodził się z tym wyjaśnieniem i twierdził, że decyzja o wstrzymaniu produkcji nie była spowodowana domniemanymi praktykami dumpingowymi ze strony producentów eksportujących w Chinach, zaprzeczając w ten sposób informacjom udostępnionym przez skarżącego w niepoufnej wersji skargi, w której stwierdzono, że „[przedsiębiorstwo] zaprzestało raz na zawsze produkcji, zamykając fabrykę z powodu agresywnego dumpingu ze strony Chin i Indii”. Ten producent eksportujący nie przedstawił jednak żadnych innych informacji odnoszących się do domniemanych danych dotyczących produkcji związanych ze wspomnianym trzecim producentem unijnym. Kwestia ta nie pomniejsza zatem znaczenia faktu, że dane związane z tym trzecim producentem unijnym mogły zostać użyte w obecnym dochodzeniu.
(59)
Inny producent eksportujący dowodził, że minimalny próg umożliwiający wystąpienie ze skargą przy wszczynaniu postępowania nie został odpowiednio ujawniony i w rzeczywistości nie został osiągnięty. Jak wspomniano w motywie 2 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, skarżący reprezentował ponad 25 % łącznej produkcji unijnej kwasu szczawiowego, a żaden producent wyrażający sprzeciw nie zgłosił się przed wszczęciem dochodzenia. Notę informacyjną udostępniono w niepoufnych aktach zawierających streszczenie wyników badania zdolności do wystąpienia ze skargą, przeprowadzonego na etapie wszczynania postępowania. Ponadto analiza szkody dokonana na podstawie art. 4 ust. 1 rozporządzenia podstawowego obejmowała znaczącą część przemysłu unijnego.
(60)
Wobec braku innych uwag dotyczących definicji produkcji unijnej i przemysłu unijnego potwierdza się niniejszym motywy 50 i 51 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, z zastrzeżeniem wyjaśnienia powyżej w motywie 57.
4.2. OKREŚLENIE WŁAŚCIWEGO RYNKU UNIJNEGO
(61)
Pewien producent eksportujący twierdził, że przeznaczenia kwasu szczawiowego na użytek własny nie należy uwzględniać przy ustalaniu niektórych wskaźników szkody i w każdym przypadku należy stosować takie samo spójne podejście do wszystkich wskaźników szkody. Podział dokonany między rynkiem sprzedaży wewnętrznej a wolnym rynkiem został jednak wyjaśniony w motywach 52, 53 i 55 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych i zgodnie z rozporządzeniem podstawowym, a w analizie położono nacisk przede wszystkim na wolny rynek, mimo że zarówno przeznaczenie na wolny rynek, jak i na użytek własny uwzględniono do celów określenia niektórych wskaźników szkody, jak wskazano w motywie 55. Niektóre wskaźniki szkody rzeczywiście można badać jedynie w związku z wykorzystaniem produktu podobnego na wolnym rynku, ponieważ ze względu na sam charakter sprzedaży wewnętrznej wskaźniki takie mogą ulec zniekształceniu z powodu związku łączącego sprzedawcę i nabywcę. Powyższe twierdzenie zostaje zatem odrzucone.
(62)
Wobec braku innych uwag dotyczących określenia właściwego rynku unijnego potwierdza się niniejszym motywy 52-55 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.
4.3. KONSUMPCJA W UNII
(63)
Wobec braku uwag dotyczących konsumpcji w Unii potwierdza się niniejszym motywy 56-58 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.
5. PRZYWÓZ Z PAŃSTW, KTÓRYCH DOTYCZY POSTĘPOWANIE
5.1. ŁĄCZNA OCENA SKUTKÓW PRZYWOZU OBJĘTEGO POSTĘPOWANIEM
(64)
Wobec braku uwag dotyczących łącznej oceny skutków przywozu objętego postępowaniem niniejszym potwierdza się motywy 59-62 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.
5.2. WIELKOŚĆ I UDZIAŁ W RYNKU PRZYWOZU PO CENACH DUMPINGOWYCH Z PAŃSTW, KTÓRYCH DOTYCZY POSTĘPOWANIE
(65)
Wobec braku uwag dotyczących wielkości i udziału w rynku przywozu z państw, których dotyczy postępowanie, niniejszym potwierdza się motywy 63 i 64 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.
5.3. CENA PRZYWOŻONYCH TOWARÓW DUMPINGOWYCH I PODCIĘCIE CENOWE
(66)
Jak wspomniano w motywie 144 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, przy obliczaniu marginesu szkody średnie ceny importowe współpracujących producentów eksportujących z ChRL i Indii zostały odpowiednio dostosowane w celu uwzględnienia kosztów przywozu i należności celnych. Pewien producent eksportujący utrzymywał jednak, że przy obliczaniu marginesu szkody Komisja nie uwzględniła w pełni wynoszącej 6,5 % różnicy odpowiadającej zwykłej stawce cła. Twierdzenie to uznano za uzasadnione i odpowiednio poprawiono obliczenia marginesu szkody w odniesieniu do tego producenta eksportującego, jak również w odniesieniu do pozostałych producentów eksportujących. Nie miało to jednak wpływu na proponowane środki ostateczne wskazane poniżej w motywie 87.
(67)
Wobec braku innych uwag dotyczących ceny przywożonych towarów dumpingowych i podcięcia cenowego niniejszym potwierdza się motywy 65-68 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.
6. SYTUACJA GOSPODARCZA PRZEMYSŁU UNIJNEGO
(68)
Jak wspomniano powyżej w motywie 57, pewien producent eksportujący twierdził, że danych związanych z trzecim producentem unijnym, który zaprzestał produkcji kwasu szczawiowego w 2008 r., nie należało uwzględniać w niektórych makrowskaźnikach (zob. motywy 72, 74 i 78 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych). Rzeczywiście jest jednak w Unii trzech producentów produktu podobnego stanowiących przemysł unijny w rozumieniu art. 4 ust. 1 rozporządzenia podstawowego, reprezentujących 100 % produkcji unijnej w całym okresie badanym, mimo że jeden producent zaprzestał produkcji kwasu szczawiowego przed OD. Odrzuca się twierdzenie, że dane dotyczące trzeciego producenta unijnego, który zaprzestał działalności w 2008 r., należy pominąć, ponieważ poprawne jest uwzględnienie do celów ustalenia sytuacji gospodarczej przemysłu unijnego wszystkich danych dotyczących produkcji związanych z okresem badanym.
(69)
Ten sam producent eksportujący utrzymywał, że niezależnie od domniemanego błędu wspomnianego powyżej w motywie 66 nie zgadzają się dane dotyczące liczby zatrudnionych, płac rocznych ogółem i średniego kosztu pracy na pracownika w tabeli 6 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych. Tenże producent eksportujący nie podał jednak właściwej liczby, stwierdzając, że średnie płace wzrosły o 21 %, bowiem faktyczny wzrost wynosi 19 %.
(70)
Jeśli chodzi o kryzys gospodarczy, w motywach 95-97 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych jasno pokazano, że pomimo spadku konsumpcji nadal zwiększał się udział w rynku przywozu z państw, których dotyczy postępowanie, co miało negatywny wpływ na różne wskaźniki szkody, takie jak wielkość sprzedaży, zatrudnienie, zdolność produkcyjna i udział w rynku.
(71)
Wobec braku uwag dotyczących motywów 69-94 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych niniejszym potwierdza się te motywy.
7. WNIOSKI DOTYCZĄCE SZKODY
(72)
Pewien producent eksportujący utrzymywał, że wbrew ustaleniom tymczasowym przemysł unijny nie poniósł istotnej szkody. Twierdził on, że ogólnie biorąc, negatywne tendencje dotyczące przemysłu unijnego spowodowane były skutkami kryzysu gospodarczego w 2008 r. i błędnym włączeniem informacji związanych z trzecim producentem unijnym, który zaprzestał produkcji w 2008 r., co przyczyniło się do zniekształconego przedstawienia sytuacji dotyczącej szkody. Jednak jak wspomniano powyżej, włączenie trzeciego producenta uznano za słuszne, a udział w rynku państw, których dotyczy postępowanie, nadal wzrastał pomimo kryzysu.
(73)
Niniejszym potwierdza się zatem wnioski zawarte w motywach 94-98 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, zgodnie z którymi przemysł unijny poniósł istotną szkodę w rozumieniu art. 3 ust. 5 rozporządzenia podstawowego.
8. ZWIĄZEK PRZYCZYNOWY
(74)
Jeden producent eksportujący stwierdził, że włączenie danych związanych z trzecim producentem unijnym, który zaprzestał produkcji kwasu szczawiowego w 2008 r., zniekształciło wnioski tymczasowe w zakresie analizy związku przyczynowego, która powinna się opierać wyłącznie na danych dotyczących obecnych producentów. Podobnie jak powyżej w przypadku analizy szkody, uznano, że jest odwrotnie - niewłączenie tego trzeciego producenta zniekształciłoby wnioski w odniesieniu do produktu podobnego. Jednak jak wspomniano powyżej w motywie 57, odpowiednie dane dotyczące tego przedsiębiorstwa należy uwzględnić w analizie sytuacji przemysłu unijnego, a zatem odrzuca się przedmiotowe twierdzenie.
(75)
Jeden producent eksportujący utrzymywał, że ponieważ wielkość przywozu po cenach dumpingowych wzrosła w tym samym czasie, w którym sytuacja przemysłu unijnego pod względem rentowności uległa poprawie, przywóz po cenach dumpingowych nie mógł być główną przyczyną szkody. Ta niewielka poprawa w zakresie rentowności nie pomniejsza jednak znaczenia wniosku, zgodnie z którym ogólna rentowność była bardzo niska, niższa niż zwykły zysk wynoszący 8 %. Ponadto pomimo tego, że konsumpcja znacznie wzrosła w 2008 r. i ponownie w OD, w okresie badanym przemysł unijny stracił 9 % udziału w rynku na rzecz przywozu z Chin.
(76)
Inny producent eksportujący utrzymywał, że z dostępnych informacji wynika, iż przemysł unijny osiągnął w OD zysk bardzo zbliżony do zysku docelowego wynoszącego 8 %. Ponieważ informacje dotyczące zysku odnoszą się tylko do jednego producenta unijnego, nie można opublikować dokładnych poziomów zysku. Jednakże jak stwierdzono w motywie 88 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, skarżący wypracował niewielki zysk w OD, po tym jak poniósł straty w 2009 r. Przypuszczenia, zgodnie z którymi wspomniany producent eksportujący wnioskował, że zysk w OD był rzekomo zbliżony do zysku docelowego, były w istocie błędne, ponieważ nie uwzględniono w nich istotnych danych finansowych i produkcyjnych skarżącego, których nie można było ujawnić ze względów poufności. Poziom zysku skarżącego został dokładnie zweryfikowany, również podczas wizyty weryfikacyjnej na miejscu, w wyniku czego zarzuty, że zysk osiągnięty w OD był bardzo zbliżony do zysku docelowego, uznano za błędne.
(77)
Wobec braku innych uwag dotyczących związku przyczynowego niniejszym potwierdza się motywy 99-122 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.
9. INTERES UNII
(78)
Dwóch importerów utrzymywało, że przedmiotowe środki mogą doprowadzić do niedoborów kwasu szczawiowego w UE. Przemysł unijny rzekomo nie może zaspokoić unijnego popytu na kwas szczawiowy.
(79)
W dochodzeniu ujawniono, że w OD skarżący miał wolne moce produkcyjne. Ponadto skarżący stwierdził, że obecnie zwiększa produkcję, mimo że - ponieważ produkcja produktu objętego postępowaniem opiera się na reakcjach chemicznych - zwiększenie wykorzystania mocy produkcyjnych wymaga pewnego czasu. W oparciu o dane dotyczące konsumpcji unijnej i całkowitych unijnych mocy produkcyjnych można jednak uznać, że skarżący jest w stanie zaspokoić łączny unijny popyt na nierafinowany kwas szczawiowy, gdy tylko zbliży się do pełnego wykorzystania mocy produkcyjnych. Jeśli chodzi o rafinowany kwas szczawiowy, przypomina się, że większość rafinowanego kwasu szczawiowego wykorzystywana jest do wytwarzania produktów, które następnie są wywożone, zatem użytkownicy mogą działać w systemie uszlachetniania czynnego. Ponadto główny chiński eksporter rafinowanego kwasu szczawiowego to przedsiębiorstwo podlegające najniższemu zaproponowanemu cłu (14,6 %).
(80)
Skarżący utrzymywał również, że światowy rynek (nierafinowanego) kwasu szczawiowego jest zdominowany przez producentów chińskich, którzy ustalają poziom cen tego produktu. Obecnie producenci chińscy są bardziej zaabsorbowani własnym rynkiem krajowym i nie można wykluczyć, że wobec braku środków antydumpingowych i prawdopodobnego zniknięcia jedynego pozostałego unijnego producenta nierafinowanego kwasu szczawiowego użytkownicy w UE mieliby do czynienia z problemami w zakresie bezpieczeństwa dostaw, potencjalnie przejawiającymi się ciągłymi niedoborami i oligopolistycznymi cenami.
(81)
Inny importer/użytkownik, działający w innym niż poprzednio wymieniony segmencie rynku niższego szczebla, twierdził, że istnienie środków tymczasowych miało negatywny wpływ na rentowność jego własnych produktów, dla których kwas szczawiowy jest głównym surowcem, jednak nie przedstawił żadnych dodatkowych szczegółów. Przedsiębiorstwo to zostało zaproszone do wzięcia udziału w przesłuchaniu w celu sprecyzowania tych obaw i przedstawienia dowodów, jednak nie odpowiedziało ono na zaproszenie. Zarzutów tych nie można było zatem zweryfikować.
(82)
Wobec braku innych uwag dotyczących interesu Unii potwierdza się niniejszym motywy 123-139 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.
10. OSTATECZNE ŚRODKI ANTYDUMPINGOWE
10.1. POZIOM USUWAJĄCY SZKODĘ
(83)
Jak wspomniano powyżej w motywie 66, pewien producent eksportujący utrzymywał, że przy obliczaniu marginesu szkody Komisja nie uwzględniła wynoszącej 6,5 % różnicy odpowiadającej zwykłej stawce cła. Twierdzenie to uznano za częściowo słuszne, ponieważ w odniesieniu do pewnego przywozu towarów dostarczonych klientowi w UE po ocleniu cło zostało niedoszacowane. Poprawiono zatem odpowiednio marginesy szkody, co nie miało jednak znacznego wpływu na proponowane środki ostateczne (zob. motyw 87 poniżej).
(84)
W świetle wniosków dotyczących Star Oxochem ustalono również margines szkody dla tego producenta eksportującego w oparciu o taką samą metodę obliczeń jak w motywach 142-144 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.
(85)
Wobec braku uwag dotyczących poziomu usuwającego szkodę potwierdza się niniejszym motywy 145-148 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.
10.2. FORMA I POZIOM CEŁ
(86)
W świetle powyższych wniosków i zgodnie z art. 9 ust. 4 rozporządzenia podstawowego należy nałożyć ostateczne cło antydumpingowe na poziomie ustalonych marginesów dumpingu, ponieważ w przypadku wszystkich producentów eksportujących objętych postępowaniem ustalono, że margines szkody jest wyższy od marginesu dumpingu.
(87)
W związku z powyższym ustalone marginesy dumpingu i szkody są następujące:
Nazwa przedsiębiorstwa/grupy
Margines szkody (%)
Margines dumpingu (%)
Cło tymczasowe (%)
Proponowane cło (%)
Indie
Punjab Chemicals and Crop Protection Limited (PCCPL)
38,9
22,8
22,8
22,8
Star Oxochem Pvt. Ltd
32,3
31,5
43,6
31,5
Wszystkie pozostałe przedsiębiorstwa
47,9
43,6
43,6
43,6
ChRL
Shandong Fengyuan Chemicals Stock Co., Ltd i Shandong Fengyuan Uranus Advanced Material Co., Ltd
53,3
37,7
37,7
37,7
Yuanping Changyuan Chemicals Co., Ltd
18,7
14,6
14,6
14,6
Wszystkie pozostałe przedsiębiorstwa
63,5
52,2
52,2
52,2
(88)
Indywidualne stawki cła antydumpingowego dla poszczególnych przedsiębiorstw, określone w niniejszym rozporządzeniu, zostały określone na podstawie ustaleń niniejszego dochodzenia. Odzwierciedlają one zatem sytuację ustaloną podczas dochodzenia, dotyczącą tych przedsiębiorstw. Wspomniane stawki celne (w odróżnieniu od ogólnokrajowego cła stosowanego do „wszystkich pozostałych przedsiębiorstw”) mają wyłączne zastosowanie do przywozu produktów pochodzących z Indii i ChRL i wyprodukowanych przez dane przedsiębiorstwa, tj. przez konkretne wymienione podmioty prawne. Przywożone produkty wytworzone przez inne przedsiębiorstwa, których nazwa i adres nie zostały wymienione w części normatywnej niniejszego rozporządzenia, łącznie z podmiotami powiązanymi z przedsiębiorstwami konkretnie wymienionymi, nie mogą korzystać z tych stawek i podlegają stawce cła stosowanej względem „wszystkich pozostałych przedsiębiorstw”.
(89)
Wszelkie wnioski o zastosowanie wspomnianych indywidualnych stawek cła antydumpingowego (np. po zmianie nazwy podmiotu lub po utworzeniu nowych podmiotów zajmujących się produkcją lub sprzedażą) należy kierować do Komisji (3) wraz z wszystkimi odpowiednimi informacjami, w szczególności dotyczącymi wszelkich zmian w zakresie działalności przedsiębiorstwa związanej z produkcją oraz sprzedażą krajową i eksportową, wynikających np. z wyżej wspomnianej zmiany nazwy lub zmiany podmiotu zajmującego się produkcją lub sprzedażą. W razie potrzeby rozporządzenie zostanie następnie odpowiednio zmienione poprzez aktualizację wykazu przedsiębiorstw korzystających z indywidualnych stawek celnych.
(90)
Wszystkie strony zostały poinformowane o zasadniczych faktach i ustaleniach, na podstawie których zamierzano zalecić nałożenie ostatecznego cła antydumpingowego na przywóz kwasu szczawiowego pochodzącego z ChRL i Indii. Oprócz tego stronom wyznaczono okres, w którym mogły przedstawić uwagi związane z ujawnieniem ostatecznych ustaleń.
(91)
Uwagi przedstawione przez zainteresowane strony zostały należycie uwzględnione. Żadna z nich nie wpłynęła na zmianę ustaleń dochodzenia.
(92)
Aby zapewnić prawidłowe stosowanie ceł antydumpingowych, poziom cła rezydualnego powinien mieć zastosowanie nie tylko wobec eksporterów niewspółpracujących, ale także wobec tych przedsiębiorstw, które nie dokonywały żadnego wywozu podczas OD. Jednakże te ostatnie przedsiębiorstwa, jeżeli spełniają wymagania art. 11 ust. 4 akapit drugi rozporządzenia podstawowego, wzywa się do złożenia wniosku o dokonanie przeglądu, na podstawie tego artykułu, w celu indywidualnego zbadania ich sytuacji.
10.3. OSTATECZNE POBRANIE CEŁ TYMCZASOWYCH
(93)
W świetle ustalonych wielkości marginesów dumpingu oraz poziomu szkody wyrządzonej przemysłowi unijnemu uznaje się za konieczne dokonanie ostatecznego pobrania, do wysokości kwoty ostatecznie nałożonego cła, kwot zabezpieczonych w postaci tymczasowego cła antydumpingowego nałożonego rozporządzeniem w sprawie ceł tymczasowych. Jeżeli cła ostateczne są niższe od ceł tymczasowych, zabezpieczona tymczasowo kwota przekraczająca ostateczną stawkę ceł antydumpingowych powinna zostać zwolniona.
11. ZOBOWIĄZANIA
(94)
Jeden producent eksportujący z Indii i dwaj producenci eksportujący z Chińskiej Republiki Ludowej zaoferowali zobowiązania cenowe zgodnie z art. 8 ust. 1 rozporządzenia podstawowego.
(95)
Produkt objęty postępowaniem wykazywał w ostatnich latach znaczne wahania cenowe, a zatem nie jest produktem odpowiednim dla ustalania zobowiązań w zakresie stałych cen. Aby przezwyciężyć ten problem, indyjski producent eksportujący zaoferował klauzulę indeksacyjną, jednak bez określenia odpowiedniej ceny minimalnej. W związku z tym należy zauważyć, że nie można było ustalić bezpośredniego związku między fluktuacją cen produktu i głównego surowca i dlatego indeksacji nie uznaje się za właściwą metodę. Ponadto poziom współpracy tego przedsiębiorstwa w całym dochodzeniu i ścisłość przedstawionych przez nie danych budziły zastrzeżenia. Komisja nie była zatem w zadowalającym stopniu przekonana, że wypełnianie zobowiązania tego przedsiębiorstwa może być skutecznie kontrolowane.
(96)
Poza tym w odniesieniu do producentów eksportujących w ChRL ustalono w dochodzeniu, że istnieją różne typy produktu objętego postępowaniem, których nie da się łatwo od siebie odróżnić i które różnią się znacznie pod względem cen. Jedna cena minimalna na wszystkie typy produktu, zaoferowana przez jednego z chińskich producentów eksportujących, nie usunęłaby zatem szkodliwych skutków dumpingu. Ponadto obaj producenci eksportujący z ChRL objęci postępowaniem są producentami różnych typów innych produktów chemicznych i mogą sprzedawać te produkty wspólnym klientom w Unii Europejskiej poprzez powiązane przedsiębiorstwa handlowe. Stwarzałoby to poważne ryzyko wzajemnej kompensacji i sprawiłoby, że skuteczna kontrola wypełniania zobowiązania byłaby niezwykle trudna. Różne ceny minimalne zaproponowane przez innego chińskiego producenta eksportującego również sprawiłyby, że kontrola byłaby niewykonalna z powodu trudności związanych z rozróżnianiem różnych typów produktu. Z uwagi na powyższe ustalenia uznano, że nie można przyjąć zaoferowanych zobowiązań,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
1. Niniejszym nakłada się ostateczne cło antydumpingowe na przywóz kwasu szczawiowego w postaci dihydratu (numer CUS 0028635-1 i numer CAS 6153-56-6) lub w postaci bezwodnej (numer CUS 0021238-4 i numer CAS 144-62-7), w roztworze wodnym lub nie, obecnie objętego kodem CN ex 2917 11 00 (kod TARIC 2917110091) i pochodzącego z Indii i z Chińskiej Republiki Ludowej.
2. Stawka ostatecznego cła antydumpingowego mająca zastosowanie do ceny netto na granicy Unii, przed ocleniem, jest następująca dla produktów opisanych w ust. 1 i wyprodukowanych przez poniższe przedsiębiorstwa:
Państwo
Przedsiębiorstwo
Stawka cła antydumpingowego %
Dodatkowy kod TARIC
Indie
Punjab Chemicals and Crop Protection Limited
22,8
B230
Star Oxochem Pvt. Ltd
31,5
B270
Wszystkie pozostałe przedsiębiorstwa
43,6
B999
ChRL
Shandong Fengyuan Chemicals Stock Co., Ltd; Shandong Fengyuan Uranus Advanced Material Co., Ltd.
37,7
B231
Yuanping Changyuan Chemicals Co., Ltd
14,6
B232
Wszystkie pozostałe przedsiębiorstwa
52,2
B999
3. Stosowanie indywidualnych stawek celnych ustalonych dla przedsiębiorstw wymienionych w ust. 2 niniejszego artykułu uwarunkowane jest przedstawieniem organom celnym państw członkowskich ważnej faktury handlowej, która musi być zgodna z wymogami określonymi w załączniku. W przypadku nieprzedstawienia takiej faktury obowiązuje stawka celna mająca zastosowanie do wszystkich pozostałych przedsiębiorstw.
4. O ile nie określono inaczej, zastosowanie mają obowiązujące przepisy dotyczące należności celnych.
Artykuł 2
Kwoty zabezpieczone w postaci tymczasowego cła antydumpingowego na podstawie rozporządzenia Komisji (UE) nr 1043/2011 zostają ostatecznie pobrane. Zabezpieczone kwoty przekraczające kwotę ostatecznych ceł antydumpingowych zostają zwolnione.
Artykuł 3
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 12 kwietnia 2012 r.