NAŘÍZENÍ KOMISE V PŘENESENÉ PRAVOMOCI (EU) č. 311/2012
ze dne 21. prosince 2011,
kterým se mění nařízení Komise (ES) č. 809/2004, kterým se provádí směrnice Evropského parlamentu a Rady 2003/71/ES, pokud jde o prvky související s prospekty a inzeráty
(Text s významem pro EHP)
EVROPSKÁ KOMISE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie,
s ohledem na směrnici Evropského parlamentu a Rady 2003/71/ES ze dne 4. listopadu 2003 o prospektu, který má být zveřejněn při veřejné nabídce nebo přijetí cenných papírů k obchodování, a o změně směrnice 2001/34/ES (1), a zejména na čl. 7 odst. 1 uvedené směrnice,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Nařízení Komise (ES) č. 809/2004 (2) vyžaduje, aby emitenti ze třetích zemí připravili historické finanční údaje obsažené v prospektech pro veřejnou nabídkou cenných papírů nebo přijetí cenných papírů k obchodování na regulovaném trhu v souladu s Mezinárodními standardy účetního výkaznictví (IFRS) nebo s vnitrostátními účetními standardy třetí země za předpokladu, že jsou rovnocenné s IFRS.
(2)
Za účelem posouzení rovnocennosti obecně uznávaných účetních zásad (GAAP) třetí země s přijatými IFRS stanoví nařízení Komise (ES) č. 1569/2007 (3) definici rovnocennosti a zřizuje mechanismus pro určení rovnocennosti GAAP třetí země. Na základě podmínek mechanismu rovnocennosti by mohlo být emitentům ze třetích zemí dovoleno po přechodné období končící dne 31. prosince 2011 používat zásady GAAP třetích zemí, které své standardy sbližují s IFRS nebo se zavázaly IFRS přijmout. Je důležité posoudit úsilí těch zemí, které přijaly opatření ke sblížení svých účetních standardů s IFRS nebo k přijetí IFRS. Nařízení (ES) č. 1569/2007 bylo proto změněno, aby se přechodné období prodloužilo do 31. prosince 2014. Komise vzala v úvahu zprávu podanou Evropským orgánem pro cenné papíry a trhy (ESMA) v listopadu 2010 o Číně, Kanadě, Indii a Jižní Koreji, které uplatňovaly přechodné období podle rozhodnutí Komise 2008/961/ES ze dne 12. prosince 2008 o používání vnitrostátních účetních standardů některých třetích zemí a mezinárodních standardů pro účetní výkaznictví emitenty cenných papírů ve třetích zemích při sestavování jejich konsolidovaných účetních závěrek (4), a nařízení Komise (ES) č. 809/2004, kterým se provádí směrnice Evropského parlamentu a Rady 2003/71/ES, pokud se jedná o prvky související s prospekty a inzeráty (5), a rovněž aktualizované informace o Číně a Indii z dubna 2011.
(3)
V dubnu 2010 vydalo ministerstvo financí Číny „Plán pro další sbližování účetních standardů pro obchodní společnosti (ASBE) se standardy IFRS“, v němž znovu zopakovalo závazek Číny pokračovat v procesu sbližování s IFRS. Od října 2010 byly všechny stávající standardy a výklady vydané Radou pro mezinárodní účetní standardy začleněny do ABSE. Úroveň sbližování je podle orgánu ESMA uspokojivá a rozdíly nejsou tak významné, aby představovaly nesoulad s IFRS. Proto je vhodné od 1. ledna 2012 považovat čínské účetní standardy pro obchodní společnosti (ASBE) za rovnocenné schváleným IFRS.
(4)
Rada pro účetní standardy Kanady se v lednu 2006 veřejně zavázala přijmout standardy IFRS do 31. prosince 2011. Schválila začlenění IFRS do příručky kanadského Institutu autorizovaných účetních znalců jako kanadské GAAP pro všechny veřejně odpovědné ziskové podniky počínaje rokem 2011. Proto je vhodné od 1. ledna 2012 považovat kanadské zásady GAAP za rovnocenné přijatým standardům IFRS.
(5)
Korejská komise finančního dozoru a Korejský účetní institut se v březnu 2007 veřejně zavázaly přijmout standardy IFRS do 31. prosince 2011. Korejská rada pro účetní standardy přijala IFRS ve formě korejských standardů IFRS (K-IFRS). K-IFRS jsou totožné s IFRS a od roku 2011 jsou povinné pro všechny společnosti kotované v Jižní Koreji. Nekotované finanční instituce a státní podniky jsou rovněž povinny K-IFRS používat. Ostatní nekotované společnosti se mohou rozhodnout, zda je budou uplatňovat, či nikoliv. Proto je vhodné od 1. ledna 2012 považovat zásady GAAP Jižní Korey za rovnocenné přijatým standardům IFRS.
(6)
Indická vláda a indický Institut autorizovaných účetních znalců se v červenci 2007 veřejně zavázaly přijmout standardy IFRS do 31. prosince 2011 s cílem uvést indické GAAP plně do souladu s IFRS do konce programu. Při šetření na místě v lednu 2011 však orgán ESMA zjistil, že indické zásady GAAP vykazují zřejmě řadu odchylek od IFRS, které by se mohly v praxi projevit jako významné. Nejasnosti ohledně časového harmonogramu pro zavedení systému podávání zpráv slučitelného s IFRS přetrvávají. Protože žádný z emitentů v Indii nevyužil dobrovolné předběžné uplatňování IFRS, neexistují žádné zkušenosti ohledně jejich prosazování.
(7)
Proto je vhodné prodloužit přechodné období v Unii nejvýše na tři roky, do 31. prosince 2014, aby emitenti třetích zemí mohli sestavit své roční a pololetní účetní závěrky v souladu se zásadami GAAP Indie.
(8)
Protože přechodné období, pro které byla udělena rovnocennost GAAP Číny, Kanady, Jižní Korey a Indie podle nařízení (ES) č. 809/2004, skončilo dne 31. prosince 2011, mělo by se toto nařízení použít ode dne 1. ledna 2012. Je to nezbytné k tomu, aby byla emitentům z těchto třetích zemí kotovaným v Unii poskytnuta právní jistota a předešlo se riziku, že by své účetní závěrky museli přepracovat podle IFRS. Ustanovení o zpětné platnosti tak zmenšuje případné další zatížení pro dotčené emitenty.
(9)
Nařízení (ES) č. 809/2004 by proto mělo být odpovídajícím způsobem změněno,
PŘIJALA TOTO NAŘÍZENÍ:
Článek 1
Článek 35 nařízení (ES) č. 809/2004 se mění takto:
1)
v odstavci 5 se vkládá druhý pododstavec, který zní:
„Kromě standardů uvedených v prvním pododstavci mohou od 1. ledna 2012 emitenti ze třetích zemí předkládat své historické finanční údaje v souladu s těmito standardy:
a)
obecně uznávanými účetními zásadami Čínské lidové republiky;
b)
obecně uznávanými účetními zásadami Kanady;
c)
obecně uznávanými účetními zásadami Korejské republiky.“
2)
odstavec 5a se nahrazuje tímto:
„5a. Emitenti ze třetích zemí nejsou povinni podle přílohy I bodu 20.1; přílohy IV bodu 13,1; přílohy VII bodu 8,2; přílohy X bodu 20.1 nebo přílohy XI bodu 11.1 přepracovat historické finanční údaje zahrnuté do prospektu a relevantní pro účetní období před účetním obdobím počínajícím dne 1. ledna 2015 nebo po tomto datu, nebo podle požadavku podle přílohy VII bodu 8.2a; přílohy IX bodu 11.1; nebo přílohy X bodu 20.1a poskytnout popis rozdílů mezi mezinárodními standardy pro účetní výkaznictví přijatými podle nařízení (ES) č. 1606/2002 a účetními zásadami, v souladu s nimiž byly tyto údaje vypracovány s ohledem na účetní období před účetním obdobím počínajícím dne 1. ledna 2015 nebo po tomto datu, za předpokladu, že historické finanční údaje jsou vypracovány v souladu s obecně uznávanými účetními zásadami Indické republiky.“
Článek 2
Toto nařízení vstupuje v platnost třetím dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Použije se ode dne 1. ledna 2012.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
V Bruselu dne 21. prosince 2011.
ROZPORZĄDZENIE DELEGOWANE KOMISJI (UE) NR 311/2012
z dnia 21 grudnia 2011 r.
zmieniające rozporządzenie (WE) nr 809/2004 wykonujące dyrektywę 2003/71/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do elementów prospektu emisyjnego i do reklam
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając dyrektywę 2003/71/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 4 listopada 2003 r. w sprawie prospektu emisyjnego publikowanego w związku z publiczną ofertą lub dopuszczeniem do obrotu papierów wartościowych i zmieniającą dyrektywę 2001/34/WE (1), w szczególności jej art. 7 ust. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
Zgodnie z rozporządzeniem Komisji (WE) nr 809/2004 (2) wymagane jest, aby historyczne informacje finansowe zawarte w prospektach emisyjnych związanych z publiczną ofertą lub dopuszczeniem do obrotu papierów wartościowych były sporządzane przez emitentów z państw trzecich zgodnie z międzynarodowymi standardami sprawozdawczości finansowej (MSSF) lub zgodnie z krajowymi standardami rachunkowości tego państwa trzeciego, pod warunkiem że są one równoważne z MSSF.
(2)
Na potrzeby oceny równoważności ogólnie przyjętych zasad rachunkowości państwa trzeciego z przyjętymi MSSF w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 1569/2007 (3) zawarto definicję równoważności i ustanowiono mechanizm ustalania równoważności ogólnie przyjętych zasad rachunkowości państwa trzeciego. Zgodnie z warunkami mechanizmu równoważności, emitenci z państw trzecich mogą otrzymać pozwolenie na stosowanie ogólnie przyjętych zasad rachunkowości państw trzecich, które przeprowadzają konwergencję z MSSF lub zobowiązały się do przyjęcia tych standardów, na okres przejściowy upływający dnia 31 grudnia 2011 r. Ważne jest dokonanie oceny wysiłków państw, które podjęły kroki w celu konwergencji swoich standardów rachunkowości z MSSF lub przyjęcia MSSF. Rozporządzenie (WE) nr 1569/2007 zostało zatem zmienione, aby przedłużyć ten okres przejściowy do dnia 31 grudnia 2014 r. Komisja uwzględniła sprawozdanie przedstawione w listopadzie 2010 r. przez Europejski Urząd Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych (EUNGiPW) w sprawie Chin, Kanady, Indii i Korei Południowej, którym to państwom przyznano okres przejściowy na mocy decyzji Komisji 2008/961/WE z dnia 12 grudnia 2008 r. w sprawie stosowania przez emitentów papierów wartościowych z krajów trzecich krajowych standardów rachunkowości określonych krajów trzecich oraz międzynarodowych standardów sprawozdawczości finansowej do celów sporządzania skonsolidowanych sprawozdań finansowych (4) i rozporządzenia Komisji (WE) nr 1289/2008 z dnia 12 grudnia 2008 r. zmieniającego rozporządzenie Komisji (WE) nr 809/2004 wykonujące dyrektywę 2003/71/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do elementów prospektu emisyjnego i do reklam (5), oraz przygotowane w kwietniu 2011 r. aktualizacje dotyczące Chin i Indii.
(3)
W kwietniu 2010 r. Ministerstwo Finansów Chin opublikowało „Plan działania na rzecz kontynuowania konwergencji standardów rachunkowości przedsiębiorstw z MSSF” („standardy rachunkowości przedsiębiorstw”), w którym potwierdzono zobowiązanie Chin do kontynuowania procesu konwergencji z MSSF. Na miesiąc październik 2010 r. wszystkie obowiązujące standardy i interpretacje wydane przez Radę Międzynarodowych Standardów Rachunkowości zostały wdrożone w standardach rachunkowości przedsiębiorstw. Poziom konwergencji został oceniony przez EUNGiPW jako zadowalający, a istniejące różnice nie stanowią naruszeń MSSF. W związku z tym właściwe jest uznanie chińskich standardów rachunkowości przedsiębiorstw za równoważne z przyjętymi MSSF od dnia 1 stycznia 2012 r.
(4)
Kanadyjska Rada Standardów Rachunkowości podjęła w styczniu 2006 r. publiczne zobowiązanie do przyjęcia MSSF do dnia 31 grudnia 2011 r. Zatwierdziła ona włączenie MSSF do podręcznika Kanadyjskiego Instytutu Biegłych Rewidentów (Canadian Institute of Chartered Accountants) jako kanadyjskich ogólnie przyjętych zasad rachunkowości obowiązujących od 2011 r. wszystkie przedsiębiorstwa komercyjne, których działalność wiąże się z odpowiedzialnością publiczną. W związku z tym właściwe jest uznanie kanadyjskich ogólnie przyjętych zasad rachunkowości za równoważne z przyjętymi MSSF od dnia 1 stycznia 2012 r.
(5)
Koreańska Komisja Nadzoru Finansowego i Koreański Instytut Rachunkowości podjęły w marcu 2007 r. publiczne zobowiązanie do przyjęcia MSSF do dnia 31 grudnia 2011 r. Koreańska Rada Standardów Rachunkowości przyjęła MSSF jako koreańskie MSSF (K-MSSF). K-MSSF są identyczne z MSSF i ich stosowanie jest obowiązkowe od 2011 r. dla wszystkich spółek notowanych na rynku regulowanym w Korei Południowej. Nienotowane instytucje finansowe i przedsiębiorstwa publiczne mają również obowiązek stosowania K-MSSF. Inne spółki nienotowane na rynku regulowanym mogą stosować K-MSSF dobrowolnie. W związku z tym właściwe jest uznanie południowokoreańskich ogólnie przyjętych zasad rachunkowości za równoważne z przyjętymi MSSF od dnia 1 stycznia 2012 r.
(6)
Indyjski rząd i Indyjski Instytut Biegłych Rewidentów podjęły w lipcu 2007 r. publiczne zobowiązanie do przyjęcia MSSF do dnia 31 grudnia 2011 r., wyznaczając jako cel zapewnienie pełnej zgodności indyjskich ogólnie przyjętych zasad rachunkowości z MSSF do końca tego programu. Podczas przeprowadzonego w styczniu 2011 r. badania na miejscu EUNGiPW stwierdził jednak, że indyjskie ogólnie przyjęte zasady rachunkowości wydają się wykazywać szereg rozbieżności z MSSF, które w praktyce mogą się okazać znaczące. Harmonogram wdrożenia systemu sprawozdawczości zgodnego z MSSF pozostaje w dalszym ciągu niepewny. Ponieważ w Indiach nie istnieją emitenci, którzy skorzystaliby z możliwości wcześniejszego stosowania MSSF na zasadzie dobrowolności, nie istnieją żadne doświadczenia dotyczące egzekwowania MSSF.
(7)
W związku z tym stosowne jest przedłużenie okresu przejściowego na okres nie dłuższy niż trzy lata, do dnia 31 grudnia 2014 r., w celu umożliwienia emitentom z państw trzecich sporządzania w Unii ich rocznych i półrocznych sprawozdań finansowych zgodnie z indyjskimi ogólnie przyjętymi zasadami rachunkowości.
(8)
Ponieważ okres przejściowy, w odniesieniu do którego przyznano status równoważności ogólnie przyjętym zasadom rachunkowości obowiązującym w Chinach, Kanadzie, Korei Południowej i Indiach na mocy rozporządzenia (WE) nr 809/2004, upłynął dnia 31 grudnia 2011 r., niniejsze rozporządzenie powinno się stosować od dnia 1 stycznia 2012 r. Jest to konieczne w celu zapewnienia pewności prawa notowanym w Unii emitentom z tych państw trzecich oraz zapobieżenia konieczności dostosowywania przez nich swoich sprawozdań finansowych do MSSF. Przepis dotyczący działania prawa wstecz zapobiega takiemu potencjalnemu dodatkowemu obciążeniu tych emitentów.
(9)
Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 809/2004,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W art. 35 rozporządzenia (WE) nr 809/2004 wprowadza się następujące zmiany:
1)
w ust. 5 dodaje się akapit drugi w brzmieniu:
„Obok standardów, o których mowa w akapicie pierwszym, od dnia 1 stycznia 2012 r. emitenci z państw trzecich mogą przedstawiać historyczne informacje finansowe zgodnie z następującymi standardami:
a)
ogólnie przyjętymi zasadami rachunkowości obowiązującymi w Chińskiej Republice Ludowej;
b)
ogólnie przyjętymi zasadami rachunkowości obowiązującymi w Kanadzie;
c)
ogólnie przyjętymi zasadami rachunkowości obowiązującymi w Republice Korei.”;
2)
ust. 5a otrzymuje brzmienie:
„5a. Emitenci z państw trzecich nie podlegają obowiązkowi, na mocy załącznika I pozycja 20.1; załącznika IV pozycja 13.1; załącznika VII pozycja 8.2; załącznika X pozycja 20.1 lub załącznika XI pozycja 11.1, przekształcania historycznych informacji finansowych zawartych w prospekcie emisyjnym i odnoszących się do lat obrotowych poprzedzających lata obrotowe rozpoczynające się dnia 1 stycznia 2015 r. lub później, ani obowiązkowi, na mocy załącznika VII pozycja 8.2.bis; załącznika IX pozycja 11.1 lub załącznika X pozycja 20.1.bis, przedstawiania opisu różnic między międzynarodowymi standardami sprawozdawczości finansowej przyjętymi na mocy rozporządzenia (WE) nr 1606/2002 a zasadami rachunkowości, zgodnie z którymi sporządzono te informacje w odniesieniu do lat obrotowych poprzedzających lata obrotowe rozpoczynające się dnia 1 stycznia 2015 r. lub później, pod warunkiem że historyczne informacje finansowe zostały sporządzone z ogólnie przyjętymi zasadami rachunkowości Republiki Indii.”.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 stycznia 2012 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 21 grudnia 2011 r.