NAŘÍZENÍ KOMISE (EU) č. 461/2010
ze dne 27. května 2010
o použití čl. 101 odst. 3 Smlouvy o fungování Evropské unie na kategorie vertikálních dohod a jednání ve vzájemné shodě v odvětví motorových vozidel
(Text s významem pro EHP)
EVROPSKÁ KOMISE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie,
s ohledem na nařízení Rady č. 19/65/EHS ze dne 2. března 1965 o použití čl. 85 odst. 3 Smlouvy na určité kategorie dohod a jednání ve vzájemné shodě (1), a zejména na článek 1 uvedeného nařízení,
po zveřejnění předlohy tohoto nařízení,
po konzultaci Poradního výboru pro restriktivní praktiky a dominantní postavení,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Nařízení č. 19/65/EHS zmocňuje Komisi k tomu, aby formou nařízení použila čl. 101 odst. 3 Smlouvy o fungování Evropské unie (2) na určité kategorie vertikálních dohod a jim odpovídající jednání ve vzájemné shodě spadající pod čl. 101 odst. 1 Smlouvy. Nařízení o blokových výjimkách se vztahují na vertikální dohody, které splňují určité podmínky, a mohou být obecná nebo specifická pro příslušná odvětví.
(2)
Komise definovala kategorii vertikálních dohod, které zpravidla splňují podmínky stanovené v čl. 101 odst. 3 Smlouvy, a přijala za tím účelem nařízení Komise (EU) č. 330/2010 ze dne 20. dubna 2010 o použití čl. 101 odst. 3 Smlouvy o fungování Evropské unie na kategorie vertikálních dohod a jednání ve vzájemné shodě (3), které nahrazuje nařízení Komise (ES) č. 2790/1999 (4).
(3)
Odvětví motorových vozidel, kam patří osobní automobily a užitková vozidla, bylo předmětem nařízení o specifických blokových výjimkách od roku 1985, z nichž nejnovější je nařízení Komise (ES) č. 1400/2002 ze dne 31. července 2002 o použití čl. 81 odst. 3 Smlouvy na kategorie vertikálních dohod a jednání ve vzájemné shodě v odvětví motorových vozidel (5). Nařízení (ES) č. 2790/1999 výslovně uvádělo, že se nevztahuje na vertikální dohody, jejichž předmět spadal do působnosti jiných nařízení o blokových výjimkách. Odvětví motorových vozidel proto nespadal do působnosti tohoto nařízení.
(4)
Použitelnost nařízení (ES) č. 1400/2002 končí dnem 31. května 2010. Na odvětví motorových vozidel by se však měla bloková výjimka nadále vztahovat, aby se zjednodušila administrativa, snížily náklady na dosažení souladu pro dotčené podniky a zároveň byl zajištěn účinný dozor nad trhem v souladu s čl. 103 odst. 2 písm. b) Smlouvy.
(5)
Dosavadní zkušenosti nabyté od roku 2002 ohledně prodeje nových motorových vozidel, distribuce náhradních dílů a poskytování servisu oprav a údržby motorových vozidel umožňují definovat kategorie vertikálních dohod v odvětví motorových vozidel, o kterých je možné se domnívat, že zpravidla splňují podmínky uvedené v čl. 101 odst. 3 Smlouvy.
(6)
Tato kategorie zahrnuje vertikální dohody o koupi, prodeji a dalším prodeji nových motorových vozidel, vertikální dohody o koupi, prodeji a dalším prodeji náhradních dílů pro motorová vozidla a vertikální dohody o poskytování servisu oprav a údržby pro tato vozidla, pokud jsou tyto dohody uzavřeny mezi podniky, které mezi sebou nesoutěží, mezi určitými soutěžiteli nebo mezi určitými sdruženími maloobchodníků nebo servisních pracovníků. Patří sem i vertikální dohody obsahující dodatečná ustanovení o postoupení nebo užívání práv duševního vlastnictví. „Vertikální dohody“ by měly být definovány tak, aby zahrnovaly jak tyto dohody, tak odpovídající jednání ve vzájemné shodě.
(7)
Určité typy vertikálních dohod mohou zlepšit hospodářskou účinnost uvnitř výrobního a distribučního řetězce tím, že usnadní koordinaci mezi zúčastněnými podniky. Zejména mohou vést ke snížení obchodních a distribučních nákladů stran a zajistit optimální úroveň jejich prodejů a investic.
(8)
Pravděpodobnost, že účinky k povzbuzení účinnosti převáží případné účinky škodlivé pro soutěž vycházející z omezení obsažených ve vertikálních dohodách, závisí na stupni tržní síly stran dohody, a tedy i na míře konkurenceschopnosti těchto podniků vůči dalším dodavatelům zboží a poskytovatelům služeb, které jejich zákazníci považují z důvodů vlastností výrobků, jejich ceny a zamýšleného použití za vzájemně zaměnitelné nebo nahraditelné. Vertikální dohody obsahující omezení, která mohou omezovat hospodářskou soutěž a poškozovat spotřebitele nebo která nejsou nezbytná k dosažení účinků k povzbuzení účinnosti, by měly být z výhod blokové výjimky vyloučeny.
(9)
Pro definování náležité oblasti působnosti nařízení o blokových výjimkách musí Komise přihlížet ke konkurenčním podmínkám v příslušném odvětví. V tomto ohledu závěry podrobného sledování odvětví motorových vozidel obsažené v hodnotící zprávě o uplatňování nařízení Komise (ES) č. 1400/2002 ze dne 28. května 2008 (6) a ve sdělení Komise - Budoucí rámec soutěžního práva použitelný v odvětví motorových vozidel ze dne 22. července 2009 (7) ukázaly, že by měl být stanoven rozdíl mezi dohodami týkajícími se prodeje nových motorových vozidel a dohodami o poskytování servisu oprav a údržby a o prodeji náhradních dílů.
(10)
Pokud jde o prodej nových motorových vozidel, nezdá se, že by existovaly významné nedostatky v hospodářské soutěži, které by toto odvětví odlišovaly od jiných odvětví hospodářství a které by vyžadovaly použití odlišných pravidel, která by byla přísnější než pravidla obsažená v nařízení (EU) č. 330/2010. Prahová hodnota výše podílu na trhu, nevyloučení některých vertikálních dohod a další podmínky stanovené v uvedeném nařízení zpravidla zajistí, že vertikální dohody týkající se prodeje nových motorových vozidel splňují požadavky čl. 101 odst. 3 Smlouvy. Na tyto dohody by se proto měla vztahovat výjimka udělená nařízením (EU) č. 330/2010 za předpokladu, že jsou splněny všechny podmínky, jež jsou v něm stanoveny.
(11)
Pokud jde o dohody týkající se distribuce náhradních dílů a poskytování servisu oprav a údržby motorových vozidel, je třeba přihlédnout k některým specifickým vlastnostem poprodejního trhu motorových vozidel. Zkušenosti, jež Komise nabyla při používání nařízení (ES) č. 1400/2002, svědčí o tom, že zvyšování cen za jednotlivé opravy se jen částečně odrazí ve zvýšené spolehlivosti moderních automobilů a v prodloužení intervalů mezi opravami. Tyto trendy jsou spjaty s technologickým vývojem a zvyšující se složitostí a spolehlivostí automobilových komponentů, které výrobci vozidel nakupují od dodavatelů původního vybavení Tito dodavatelé komponentů prodávají své výrobky jako náhradní díly na poprodejním trhu jak prostřednictvím schválených sítí opraven provozovaných samotnými výrobci vozidel, tak prostřednictvím nezávislých kanálů, v důsledku čehož se na poprodejních trzích s motorovými vozidly stávají významnou konkurenční silou. Náklady, které spotřebitelé v Unii v průměru platí za servis opravy a údržby motorových vozidel, představují velmi vysoký podíl celkových výdajů spotřebitelů v souvislosti s motorovými vozidly.
(12)
Konkurenční podmínky na poprodejním trhu motorových vozidel mají také přímý dopad na veřejnou bezpečnost, neboť vozidla, nejsou-li správně opravena, mohou být řízena nebezpečným způsobem, a také na veřejné zdraví a životní prostředí, jelikož emise oxidu uhličitého a dalších znečišťujících látek ovzduší mohou být vyšší z vozidel u nichž není pravidelně prováděna údržba.
(13)
Pokud je možno definovat samostatný poprodejní trh, závisí účinná hospodářská soutěž na trzích s nákupem a prodejem náhradních dílů a s poskytováním servisu oprav a údržby motorových vozidel na stupni konkurenční interakce mezi schválenými servisními pracovníky, tzn. servisními pracovníky působícími v rámci sítí servisů zřizovaných přímo či nepřímo výrobcem vozidel, a mezi schválenými a nezávislými subjekty, včetně nezávislých dodavatelů náhradních dílů a servisních pracovníků. Schopnost nezávislých subjektů obstát v konkurenci závisí na neomezeném přístupu k nezbytným vstupům, jako jsou náhradní díly a technické informace.
(14)
S ohledem na uvedené zvláštnosti jsou pravidla uvedená v nařízení (EU) č. 330/2010 včetně jednotné prahové hodnoty podílu na trhu 30 % nezbytná, ale nikoliv dostatečná k tomu, aby bylo zajištěno, že bude výhoda blokové výjimky vyhrazena pouze těm vertikálním dohodám týkajícím se distribuce náhradních dílů a poskytování servisu oprav a údržby, o nichž lze s dostatečnou jistotou předpokládat, že splňují podmínky čl. 101 odst. 3 Smlouvy.
(15)
Na vertikální dohody týkající se distribuce náhradních dílů a poskytování servisu oprav a údržby by se proto měla bloková výjimka vztahovat, pouze pokud kromě podmínek pro výjimku stanovených nařízení (EU) č. 330/2010 splňují přísnější požadavky ohledně některých závažných omezení hospodářské soutěže, která by mohla omezit dodávky a využití náhradních dílů na poprodejním trhu motorových vozidel.
(16)
Výhoda blokové výjimky by zejména neměla být udělena dohodám, jež omezují prodej náhradních dílů členy selektivního distribučního systému výrobce vozidel nezávislým servisním pracovníkům, kteří je používají pro poskytování servisu oprav a údržby. Bez přístupu k těmto náhradním dílům by nezávislí servisní pracovníci nebyli schopni účinně soutěžit se schválenými servisy, protože by nemohli poskytovat zákazníkům kvalitní služby, které přispívají k bezpečnému a spolehlivému fungování motorových vozidel.
(17)
V zájmu zajištění účinné hospodářské soutěže na trhu poskytování servisu oprav a údržby a s cílem umožnit servisům nabízet konečným uživatelům konkurenční náhradní díly by se bloková výjimka zároveň neměla vztahovat na vertikální dohody, které však, třebaže jsou v souladu s nařízením (EU) č. 330/2010, omezují schopnost výrobců náhradních dílů tyto díly prodávat schváleným servisním pracovníkům v rámci distribučního systému výrobce vozidel, nezávislým distributorům náhradních dílů, nezávislým servisním pracovníkům nebo konečným uživatelům. Není tím dotčena odpovědnost výrobců náhradních dílů podle občanského práva nebo schopnost výrobců vozidel požadovat od schválených servisních pracovníků v rámci jejich distribučního systému, aby používali náhradní díly, které odpovídají kvalitě komponentů použitých pro montáž určitého motorového vozidla. Navíc vzhledem k tomu, že výrobci vozidel mají přímou smluvní odpovědnost pro případ záručních oprav, servisu zdarma a svolávání vozidel, by dohody obsahující povinnost schválených servisních pracovníků používat pro tyto opravy pouze náhradní díly dodávané výrobcem vozidla měly být výjimkou pokryty.
(18)
Aby také bylo umožněno schváleným i nezávislým servisním pracovníkům a konečným uživatelům rozpoznat výrobce komponentů nebo náhradních dílů pro motorová vozidla a vybírat si mezi jinými možnými díly, bloková výjimka by se neměla vztahovat dohody, kterými výrobce motorových vozidel omezuje možnost výrobce komponentů nebo originálních náhradních dílů umisťovat účinně a čitelně svoji obchodní značku nebo logo na tyto díly.
(19)
Aby byl všem hospodářským subjektům poskytnut čas přizpůsobit se tomuto nařízení, bylo by vhodné prodloužit použitelnost ustanovení nařízení (ES) č. 1400/2002 týkajících se vertikálních dohod o nákupu, prodeji a dalším prodeji nových motorových vozidel do 31. května 2013. Pokud jde o vertikální dohody o prodeji náhradních dílů a o poskytování servisu oprav a údržby, mělo by se toto nařízení použít od 1. června 2010, aby byla zachována náležitá ochrana hospodářské soutěže na poprodejních trzích motorových vozidel.
(20)
Komise bude neustále sledovat vývoj v odvětví motorových vozidel a přijme vhodná nápravná opatření, pokud se objeví nedostatky v hospodářské soutěži, jež mohou na trhu distribuce nových motorových vozidel, dodávek náhradních dílů nebo poprodejního servisu motorových vozidel poškozovat spotřebitele.
(21)
Komise může odejmout výhodu plynoucí z tohoto nařízení podle čl. 29 odst. 1 nařízení Rady (ES) č. 1/2003 ze dne 16. prosince 2002 o provádění pravidel hospodářské soutěže stanovených v článcích 81 a 82 Smlouvy (8), pokud v konkrétním případě zjistí, že dohoda, na kterou se vztahuje výjimka podle tohoto nařízení, má dopady, které nejsou slučitelné s čl. 101 odst. 3 Smlouvy.
(22)
Podle čl. 29 odst. 2 nařízení (ES) č. 1/2003 může úřad pro hospodářskou soutěž členského státu odejmout výhodu plynoucí z tohoto nařízení na celém území členského státu nebo na jeho části, pokud v konkrétním případě zjistí, že dohoda, na kterou se vztahuje výjimka podle tohoto nařízení, má na celém území členského státu nebo na jeho části dopady, které nejsou slučitelné s čl. 101 odst. 3 Smlouvy, a pokud má toto území všechny vlastnosti odděleného zeměpisného trhu.
(23)
Při určování, zda by měla být podle článku 29 nařízení (ES) č. 1/2003 odejmuta možnost využívat toto nařízení, mohou mít v tomto ohledu zvláštní význam negativní účinky na hospodářskou soutěž vyplývající z existence paralelních sítí vertikálních dohod, jež mají podobné účinky omezující přístup na relevantní trh nebo hospodářskou soutěž na tomto trhu. Tyto kumulativní účinky mohou například vzniknout v případech selektivní distribuce nebo závazků zakazujících soutěž.
(24)
K posílení dohledu nad paralelními sítěmi vertikálních dohod, které mají podobné účinky omezující hospodářskou soutěž a které se týkají více než 50 % daného trhu, může Komise formou nařízení prohlásit, že se toto nařízení nevztahuje na vertikální dohody obsahující určitá omezení vztahující se k dotyčnému trhu, čímž obnoví plné použití článku 101 Smlouvy na tyto dohody.
(25)
K posouzení účinků tohoto nařízení na hospodářskou soutěž v oblasti maloobchodu s motorovými vozidly, dodávek náhradních dílů a poprodejního servisu pro motorová vozidla na vnitřním trhu je vhodné, aby byla vypracována hodnotící zpráva o provádění tohoto nařízení,
PŘIJALA TOTO NAŘÍZENÍ:
KAPITOLA I
SPOLEČNÁ USTANOVENÍ
Článek 1
Definice
1. Pro účely tohoto nařízení se rozumí:
a)
„vertikální dohodou“ dohoda nebo jednání ve vzájemné shodě, jež byly uzavřeny mezi dvěma nebo více podniky, z nichž každý pro účely dohody nebo jednání ve vzájemné shodě jedná na různé úrovni výrobního či distribučního řetězce, a které se týkají podmínek, za kterých mohou strany nakupovat, prodávat nebo dále prodávat určité zboží nebo služby;
b)
„vertikálním omezením“ omezení hospodářské soutěže obsažené ve vertikální dohodě spadající do oblasti působnosti čl. 101 odst. 1 Smlouvy;
c)
„schváleným servisním pracovníkem“ poskytovatel servisu oprav a údržby motorových vozidel, který působí v rámci distribučního systému vytvořeného dodavatelem motorových vozidel;
d)
„schváleným distributorem“ distributor náhradních dílů pro motorová vozidla, který působí v rámci distribučního systému vytvořeného dodavatelem motorových vozidel;
e)
„samostatným servisním pracovníkem“
i)
poskytovatel servisu oprav a údržby motorových vozidel nezačleněný do distribučního systému vytvořeného dodavatelem motorových vozidel, pro která poskytuje opravy nebo údržbu,
ii)
schválený servisní pracovník v rámci distribučního systému dotyčného dodavatele v tom rozsahu, ve kterém poskytuje servis oprav a údržby pro motorová vozidla jiného dodavatele, do jehož distribučního systému nenáleží;
f)
„samostatným distributorem“
i)
distributor náhradních dílů pro motorová vozidla, který nepůsobí v rámci distribučního systému vytvořeného dodavatelem motorových vozidel pro která prodává náhradní díly,
ii)
schválený distributor v rámci distribučního systému dotyčného dodavatele v tom rozsahu, ve kterém prodává náhradní díly pro motorová vozidla jiného dodavatele, do jehož distribučního systému nenáleží;
g)
„motorovým vozidlem“ vozidlo s vlastním pohonem a třemi či více koly určené pro použití na veřejných komunikacích;
h)
„náhradními díly“ zboží, které je určené k instalaci do motorového vozidla nebo na něj, aby se nahradily komponenty uvedeného vozidla, včetně zboží, jako jsou maziva nutná pro použití motorového vozidla, s výjimkou paliva;
i)
„systémem selektivní distribuce“ distribuční systém, ve kterém se dodavatel zavazuje přímo nebo nepřímo k prodeji smluvního zboží nebo služeb pouze distributorům vybraným na základě stanovených kritérií a ve kterém se tito distributoři zavazují, že nebudou prodávat toto zboží nebo tyto služby neschváleným distributorům na území, které je dodavatelem vyhrazeno pro provoz systému.
2. Pro účely tohoto nařízení zahrnují pojmy „podnik“, „dodavatel“, „výrobce“ a „kupující“ i jejich spojené podniky.
„Propojenými podniky“ se rozumí:
a)
podniky, ve kterých jedna strana dohody přímo nebo nepřímo:
i)
má pravomoc vykonávat více než polovinu hlasovacích práv, nebo
ii)
má pravomoc jmenovat více než polovinu členů dozorčí rady, představenstva nebo orgánů právně zastupujících podnik, nebo
iii)
má právo řídit záležitosti podniku;
b)
podniky, které mohou přímo nebo nepřímo v jedné smluvní straně vykonávat práva, uvedená v písmenu a);
c)
podniky, v nichž podnik uvedený v písmenu b) má přímo či nepřímo práva nebo pravomoci uvedené v písmenu a);
d)
podniky, v nichž jedna strana dohody spolu s jedním nebo více podniky uvedenými v písmenu a), b) nebo c), nebo v nichž dva nebo více posledně zmíněných podniků, mají společně práva nebo pravomoci uvedené v písmenu a);
e)
podniky, ve kterých vykonávají práva nebo pravomoci uvedené v písmenu a) společně:
i)
smluvní strany nebo jejich spojené podniky uvedené v písmenech a) až d), nebo
ii)
jedna nebo více smluvních stran nebo jeden nebo více spojených podniků uvedených v písmenech a) až d) a jedna nebo více třetích stran.
KAPITOLA II
VERTIKÁLNÍ DOHODY TÝKAJÍCÍ SE NÁKUPU, PRODEJE NEBO DALŠÍHO PRODEJE NOVÝCH MOTOROVÝCH VOZIDEL
Článek 2
Použitelnost nařízení (ES) č. 1400/2002
Podle čl. 101 odst. 3 Smlouvy se od 1. června 2010 do 31. května 2013 ustanovení čl. 101 odst. 1 Smlouvy nepoužije na vertikální dohody týkající se podmínek, na jejichž základě mohou strany kupovat, prodávat nebo dále prodávat nová motorová vozidla a které splňují požadavky pro výjimku podle nařízení (ES) č. 1400/2002, jež se vztahují konkrétně na vertikální dohody týkající se nákupu, prodeje a dalšího prodeje nových motorových vozidel.
Článek 3
Použití nařízení (EU) č. 330/2010
S účinkem ode dne 1. června 2013 se nařízení (EU) č. 330/2010 použije na vertikální dohody týkající se nákupu, prodeje a dalšího prodeje nových motorových vozidel.
KAPITOLA III
VERTIKÁLNÍ DOHODY TÝKAJÍCÍ SE POPRODEJNÍHO TRHU MOTOROVÝCH VOZIDEL
Článek 4
Výjimka
Podle čl. 101 odst. 3 Smlouvy a s výhradou ustanovení tohoto nařízení se čl. 101 odst. 1 Smlouvy nepoužije pro vertikální dohody týkající se podmínek, za kterých mohou strany nakupovat, prodávat nebo dále prodávat náhradní díly pro motorová vozidla nebo poskytovat servis oprav a údržby pro motorová vozidla, které splňují požadavky pro výjimku podle nařízení Komise (EU) č. 330/2010 a neobsahují žádné z tvrdých omezení uvedených v článku 5 tohoto nařízení.
Tato výjimka se použije, pokud uvedené dohody obsahují vertikální omezení.
Článek 5
Omezení, jež vedou k odebrání výhody blokové výjimky - tvrdá omezení
Výjimka podle článku 4 se nevztahuje na vertikální dohody, jejichž cílem je přímo nebo nepřímo, samostatně nebo společně s jinými faktory pod kontrolou stran:
a)
omezení prodeje náhradních dílů pro motorová vozidla členy selektivního distribučního systému nezávislým servisním pracovníkům, kteří používají tyto díly k opravám a údržbě motorových vozidel;
b)
omezení dohodnuté mezi dodavatelem náhradních dílů, nástrojů pro opravy nebo diagnostického nebo jiného zařízení a výrobcem motorových vozidel, které omezuje možnost dodavatele prodávat toto zboží schváleným nebo nezávislým distributorům nebo schváleným nebo nezávislým servisním pracovníkům nebo konečným uživatelům;
c)
omezení dohodnuté mezi výrobcem motorových vozidel, který používá komponenty pro první montáž motorových vozidel, a dodavatelem těchto komponentů, které omezuje schopnost dodavatele účinným a dobře viditelným způsobem umisťovat svoji obchodní značku nebo logo na dodávané komponenty nebo na náhradní díly.
KAPITOLA IV
ZÁVĚREČNÁ USTANOVENÍ
Článek 6
Nepoužití tohoto nařízení
Podle článku 1a nařízení č. 19/65/EHS může Komise tam, kde paralelní sítě podobných vertikálních omezení pokrývají více než 50 % relevantního trhu, nařízením prohlásit, že se toto nařízení nepoužije na vertikální dohody obsahující specifická omezení vztahující se k uvedenému trhu.
Článek 7
Dohled a hodnotící zpráva
Komise pravidelně dohlíží na provádění tohoto nařízení a vypracuje zprávu o provádění tohoto nařízení nejpozději do dne 31. května 2021 zejména s ohledem na podmínky stanovené v čl. 101 odst. 3 Smlouvy.
Článek 8
Doba platnosti
Toto nařízení vstupuje v platnost dnem 1. června 2010.
Jeho použitelnost končí dnem 31. května 2023.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
V Bruselu dne 27. května 2010.
ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (UE) NR 461/2010
z dnia 27 maja 2010 r.
w sprawie stosowania art. 101 ust. 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej do kategorii porozumień wertykalnych i praktyk uzgodnionych w sektorze pojazdów silnikowych
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając rozporządzenie Rady nr 19/65/EWG z dnia 2 marca 1965 r. w sprawie stosowania art. 85 ust. 3 Traktatu do pewnych kategorii porozumień i praktyk uzgodnionych (1), w szczególności jego art. 1,
po opublikowaniu projektu niniejszego rozporządzenia,
po konsultacji z Komitetem Doradczym ds. Praktyk Ograniczających Konkurencję i Pozycji Dominujących,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
Rozporządzenie nr 19/65/EWG upoważnia Komisję do stosowania art. 101 ust. 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (2) w drodze rozporządzenia do niektórych kategorii porozumień wertykalnych i odpowiadających im praktyk uzgodnionych wchodzących w zakres stosowania art. 101 ust. 1 Traktatu. Rozporządzenia w sprawie wyłączeń grupowych mają zastosowanie do porozumień wertykalnych spełniających określone warunki i mogą mieć charakter ogólny lub odnosić się do konkretnych sektorów.
(2)
Komisja określiła kategorię porozumień wertykalnych, która jej zdaniem zasadniczo spełnia warunki przewidziane w art. 101 ust. 3 Traktatu, i w związku z tym przyjęła ona rozporządzenie Komisji (UE) nr 330/2010 z dnia 20 kwietnia 2010 r. w sprawie stosowania art. 101 ust. 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej do kategorii porozumień wertykalnych i praktyk uzgodnionych (3), które zastępuje rozporządzenie Komisji (WE) nr 2790/1999 (4).
(3)
Od 1985 r. sektor pojazdów silnikowych, obejmujący zarówno samochody osobowe, jak i pojazdy użytkowe, był regulowany szczegółowymi rozporządzeniami w sprawie wyłączeń grupowych, z których najnowsze to rozporządzenie Komisji (WE) nr 1400/2002 z dnia 31 lipca 2002 r. w sprawie stosowania art. 81 ust. 3 Traktatu do kategorii porozumień wertykalnych i praktyk uzgodnionych w sektorze motoryzacyjnym (5). W rozporządzeniu (WE) nr 2790/1999 wyraźnie zaznaczono, że nie ma ono zastosowania do porozumień wertykalnych, których przedmiot wchodził w zakres stosowania jakiegokolwiek innego rozporządzenia w sprawie wyłączeń grupowych. Sektor pojazdów silnikowych nie wchodził więc w zakres stosowania tego rozporządzenia.
(4)
Rozporządzenie (WE) nr 1400/2002 traci moc z dniem 31 maja 2010 r. Sektor pojazdów silnikowych powinien jednak nadal korzystać z przywileju wyłączenia grupowego w celu uproszczenia zainteresowanym przedsiębiorstwom procedur administracyjnych i ograniczenia ich kosztów zachowania zgodności z prawem, przy jednoczesnym zapewnieniu skutecznego nadzoru rynków zgodnie z art. 103 ust. 2 lit. b) Traktatu.
(5)
Doświadczenie zdobyte od 2002 r. w obszarze dystrybucji nowych pojazdów silnikowych, dystrybucji części zamiennych i świadczenia usług naprawy i konserwacji pojazdów silnikowych umożliwia określenie kategorii porozumień wertykalnych w sektorze pojazdów silnikowych, co do których można uznać, że zasadniczo spełniają warunki zawarte w art. 101 ust. 3 Traktatu.
(6)
Kategoria ta obejmuje porozumienia wertykalne dotyczące zakupu, sprzedaży lub odsprzedaży nowych pojazdów silnikowych, porozumienia wertykalne dotyczące zakupu, sprzedaży lub odsprzedaży części zamiennych do pojazdów silnikowych oraz porozumienia wertykalne dotyczące świadczenia usług naprawy i konserwacji takich pojazdów, w przypadku gdy takie porozumienia zawierają między sobą niekonkurujące przedsiębiorstwa, niektórzy konkurenci lub niektóre stowarzyszenia sprzedawców detalicznych lub warsztatów. Obejmuje ona również porozumienia wertykalne zawierające dodatkowe postanowienia dotyczące przeniesienia lub korzystania z praw własności intelektualnej. Pojęcie „porozumienie wertykalne” powinno być odpowiednio zdefiniowane, tak aby obejmowało zarówno tego rodzaju porozumienia, jak i odpowiadające im praktyki uzgodnione.
(7)
Pewne rodzaje porozumień mogą poprawiać efektywność gospodarczą w ramach danej sieci produkcji lub dystrybucji przez umożliwienie lepszej koordynacji między działającymi w niej przedsiębiorstwami. W szczególności mogą one prowadzić do obniżenia kosztów transakcji i dystrybucji ponoszonych przez strony porozumienia oraz do optymalizacji ich poziomów sprzedaży i inwestycji.
(8)
Prawdopodobieństwo, że takie wzmacniające efektywność skutki przeważą nad skutkami antykonkurencyjnymi spowodowanymi ograniczeniami zawartymi w porozumieniach wertykalnych, zależy od skali władzy rynkowej stron porozumienia i stąd od stopnia, do jakiego przedsiębiorstwa te konkurują z innymi dostawcami towarów lub usług uważanych przez ich klientów za wzajemnie zamienne lub za substytucyjne z uwagi na ich cechy, ceny i zamierzone przeznaczenie. Porozumienia wertykalne zawierające ograniczenia, które najprawdopodobniej będą ograniczać konkurencję i szkodzić konsumentom lub które nie są niezbędne do osiągnięcia skutków poprawiających wydajność, nie powinny korzystać z przywileju wyłączenia grupowego.
(9)
Aby ustalić właściwy zakres stosowania rozporządzenia w sprawie wyłączeń grupowych, Komisja musi uwzględnić warunki konkurencji panujące w danym sektorze. W tym kontekście wnioski ze szczegółowego monitoringu sektora pojazdów silnikowych, zawarte w sprawozdaniu z oceny dotyczącym funkcjonowania rozporządzenia Komisji (WE) nr 1400/2002 z dnia 28 maja 2008 r. (6) oraz w komunikacie Komisji „Przyszła struktura prawa konkurencji znajdującego zastosowanie w sektorze pojazdów silnikowych” z dnia 22 lipca 2009 r. (7), wskazują, że należy wprowadzić rozróżnienie między porozumieniami dotyczącymi dystrybucji nowych pojazdów silnikowych a porozumieniami dotyczącymi świadczenia usług naprawy i konserwacji oraz dystrybucji części zamiennych.
(10)
Wydaje się, że w obszarze dystrybucji nowych pojazdów silnikowych nie ma żadnych znaczących nieprawidłowości w zakresie konkurencji, które wyróżniałyby ten sektor od innych sektorów gospodarki i które wymagałyby zastosowania innych, surowszych reguł niż te przewidziane w rozporządzeniu (UE) nr 330/2010. Próg udziału w rynku, nieobjęcie wyłączeniem niektórych porozumień wertykalnych oraz inne warunki przewidziane w tym rozporządzeniu zasadniczo gwarantują zgodność porozumień wertykalnych dotyczących dystrybucji nowych pojazdów silnikowych z wymogami art. 101 ust. 3 Traktatu. Porozumieniom tym powinien zatem przysługiwać przywilej wyłączenia na mocy rozporządzenia (UE) nr 330/2010, z zastrzeżeniem wszystkich przewidzianych w nim warunków.
(11)
Jeśli chodzi o porozumienia dotyczące dystrybucji części zamiennych oraz świadczenia usług naprawy i konserwacji, należy wziąć pod uwagę niektóre szczególne cechy rynku towarów i usług posprzedażnych dla pojazdów silnikowych. Z doświadczenia zdobytego przez Komisję w kontekście stosowania rozporządzenia (WE) nr 1400/2002 wynika w szczególności, że wzrost cen poszczególnych napraw znajduje tylko częściowe odzwierciedlenie w zwiększonej niezawodności dzisiejszych samochodów i wydłużeniu odstępów czasu między kolejnymi naprawami serwisowymi. Tendencje te wynikają z rozwoju technicznego oraz coraz większej złożoności i niezawodności komponentów samochodowych kupowanych przez producentów pojazdów od dostawców oryginalnych części zamiennych. Dostawcy ci sprzedają swoje produkty jako części zamienne na rynku towarów i usług posprzedażnych zarówno za pośrednictwem sieci autoryzowanych warsztatów producentów pojazdów, jak i niezależnymi kanałami, stanowiąc tym samym ważną siłę konkurencyjną na rynku towarów i usług posprzedażnych dla pojazdów silnikowych. Średnie koszty usług naprawy i konserwacji pojazdów silnikowych ponoszone przez konsumentów w Unii stanowią bardzo wysoki odsetek całkowitych wydatków konsumentów na pojazdy silnikowe.
(12)
Warunki konkurencyjne panujące na rynku towarów i usług posprzedażnych dla pojazdów silnikowych mają również bezpośrednie przełożenie na bezpieczeństwo publiczne (ponieważ pojazdy poddane niewłaściwej naprawie mogą stanowić zagrożenie) oraz na zdrowie publiczne i środowisko (ponieważ emisja dwutlenku węgla i innych zanieczyszczeń powietrza może być wyższa w przypadku pojazdów, które nie przechodziły regularnej konserwacji).
(13)
W zakresie, w jakim możliwe jest wydzielenie odrębnego rynku towarów i usług posprzedażnych, skuteczna konkurencja na rynkach kupna i sprzedaży części zamiennych oraz świadczenia usług naprawy i konserwacji pojazdów silnikowych zależy od stopnia wzajemnego oddziaływania konkurencyjnego między autoryzowanymi warsztatami, tj. warsztatami działającymi w ramach sieci warsztatów, utworzonych pośrednio lub bezpośrednio przez producentów pojazdów, a także między autoryzowanymi i niezależnymi podmiotami, w tym niezależnymi dostawcami części zamiennych i warsztatami. Zdolność konkurencyjna tych ostatnich zależy od nieograniczonego dostępu do istotnych elementów wyjściowych, takich jak części zamienne czy informacje techniczne.
(14)
Z uwagi na te szczególne cechy zasady przewidziane w rozporządzeniu (UE) nr 330/2010, w tym jednolity próg udziału w rynku wynoszący 30 %, są konieczne, ale niewystarczające do zagwarantowania tego, że z przywileju wyłączenia grupowego skorzystają tylko te porozumienia wertykalne dotyczące dystrybucji części zamiennych oraz świadczenia usług naprawy i konserwacji, co do których można przyjąć z wystarczającą pewnością, że spełniają warunki określone w art. 101 ust. 3 Traktatu.
(15)
Porozumienia wertykalne dotyczące dystrybucji części zamiennych oraz świadczenia usług naprawy i konserwacji powinny zatem korzystać z przywileju wyłączenia grupowego tylko pod warunkiem, że - oprócz spełnienia warunków dotyczących wyłączenia nałożonych rozporządzeniem (UE) nr 330/2010 - spełniają one jeszcze surowsze kryteria dotyczące niektórych poważnych ograniczeń konkurencji, które mogą ograniczyć podaż i wykorzystanie części zamiennych na rynku towarów i usług posprzedażnych dla pojazdów silnikowych.
(16)
W szczególności przywilej wyłączenia grupowego nie powinien przysługiwać tym porozumieniom, które ograniczają sprzedaż części zamiennych przez uczestników systemu selektywnej dystrybucji producenta pojazdów niezależnym warsztatom, które wykorzystują je do świadczenia usług naprawy lub konserwacji. Bez dostępu do takich części zamiennych niezależne warsztaty nie byłyby w stanie skutecznie konkurować z autoryzowanymi warsztatami, gdyż nie mogłyby świadczyć konsumentom usług wysokiej jakości przyczyniających się do bezpiecznego i niezawodnego funkcjonowania pojazdów silnikowych.
(17)
Ponadto w celu zapewnienia skutecznej konkurencji na rynku usług naprawy i konserwacji oraz w celu umożliwienia warsztatom oferowania ostatecznym użytkownikom konkurencyjnych części zamiennych, wyłączenie grupowe nie powinno obejmować porozumień wertykalnych, które - mimo spełnienia warunków rozporządzenia (UE) nr 330/2010 - ograniczają możliwości producenta części zamiennych w zakresie ich sprzedaży autoryzowanym warsztatom działającym w systemie dystrybucji producenta pojazdów, niezależnym dystrybutorom części zamiennych, niezależnym warsztatom lub ostatecznym użytkownikom. Nie ma to wpływu na odpowiedzialność producentów części zamiennych na podstawie prawa cywilnego; nie ogranicza również możliwości producentów pojazdów w zakresie wymagania od autoryzowanych warsztatów działających w ich systemie dystrybucji stosowania wyłącznie takich części zamiennych, które pod względem jakości odpowiadają komponentom stosowanym w montażu danego pojazdu silnikowego. Ponadto ze względu na bezpośrednie, umowne zaangażowanie producentów pojazdów w naprawy gwarancyjne, bezpłatny serwis oraz prace związane z usuwaniem wad fabrycznych porozumienia zawierające zobowiązanie autoryzowanych warsztatów do korzystania wyłącznie z części zamiennych dostarczanych przez producenta pojazdów na potrzeby tych napraw powinny zostać objęte wyłączeniem.
(18)
Wreszcie, w celu umożliwienia autoryzowanym i niezależnym warsztatom oraz ostatecznym użytkownikom zidentyfikowania producenta komponentów lub części zamiennych do pojazdów silnikowych oraz dokonania wyboru między alternatywnymi częściami, wyłączenie grupowe nie powinno obejmować porozumień, na mocy których producent pojazdów silnikowych utrudnia producentowi komponentów lub oryginalnych części zamiennych umieszczenie swojego znaku towarowego lub znaku firmowego na tych częściach w sposób skuteczny i widoczny.
(19)
Aby dać wszystkim podmiotom czas na dostosowanie się do niniejszego rozporządzenia, właściwe jest przedłużenie okresu stosowania przepisów rozporządzenia (WE) nr 1400/2002 w zakresie porozumień wertykalnych dotyczących zakupu, sprzedaży i odsprzedaży nowych pojazdów silnikowych do dnia 31 maja 2013 r. Aby w dalszym ciągu zapewnić odpowiednią ochronę konkurencji na rynkach towarów i usług posprzedażnych dla pojazdów silnikowych, w zakresie porozumień wertykalnych dotyczących dystrybucji części zamiennych oraz świadczenia usług naprawy i konserwacji, niniejsze rozporządzenie powinno mieć zastosowanie od dnia 1 czerwca 2010 r.
(20)
Komisja będzie na bieżąco monitorować rozwój sytuacji w sektorze pojazdów silnikowych i podejmie odpowiednie działania zaradcze w przypadku pojawienia się potencjalnie szkodliwych dla konsumentów nieprawidłowości w zakresie konkurencji na rynku dystrybucji nowych pojazdów silnikowych lub dostaw części zamiennych lub usług posprzedażnych dla pojazdów silnikowych.
(21)
Komisja - działając na podstawie art. 29 ust. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 1/2003 z dnia 16 grudnia 2002 r. w sprawie wprowadzenia w życie reguł konkurencji ustanowionych w art. 81 i 82 Traktatu (8) - może wycofać przywilej wynikający z niniejszego rozporządzenia, jeżeli w konkretnym przypadku uzna, że porozumienie, do którego ma zastosowanie wyłączenie przewidziane w niniejszym rozporządzeniu, wywołuje jednak skutki niezgodne z art. 101 ust. 3 Traktatu.
(22)
Organ ds. konkurencji danego państwa członkowskiego - działając na podstawie art. 29 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 1/2003 - może wycofać przywilej wynikający z niniejszego rozporządzenia w odniesieniu do terytorium tego państwa lub jego części, jeżeli w konkretnym przypadku uzna, że porozumienie, do którego ma zastosowanie wyłączenie przewidziane w niniejszym rozporządzeniu, wywołuje jednak skutki niezgodne z art. 101 ust. 3 Traktatu na terytorium tego państwa członkowskiego lub jego części i jeżeli terytorium to ma wszystkie cechy odrębnego rynku geograficznego.
(23)
Szczególne znaczenie dla oceny, czy przywilej wynikający z niniejszego rozporządzenia powinien być wycofany na podstawie art. 29 rozporządzenia (WE) nr 1/2003, mają skutki antykonkurencyjne, które mogą wynikać z istnienia równoległych sieci porozumień wertykalnych wywołujących podobne skutki znacznie ograniczające dostęp do właściwego rynku lub konkurencję na nim. Takie skumulowane skutki mogą np. powstać w przypadku dystrybucji selektywnej lub zakazu konkurowania.
(24)
W celu wzmocnienia nadzoru nad równoległymi sieciami porozumień wertykalnych, które wywołują podobne skutki antykonkurencyjne i obejmują więcej niż 50 % danego rynku, Komisja może w drodze rozporządzenia uznać, że niniejszego rozporządzenia nie stosuje się do porozumień wertykalnych zawierających określone ograniczenia dotyczące danego rynku, tym samym przywracając pełne zastosowanie art. 101 Traktatu do takich porozumień.
(25)
Aby ocenić wpływ niniejszego rozporządzenia na konkurencję na rynku wewnętrznym w obszarze handlu detalicznego pojazdami silnikowymi, dostaw części zamiennych i usług posprzedażnych dla pojazdów silnikowych, należy sporządzić sprawozdanie z oceny dotyczące funkcjonowania niniejszego rozporządzenia,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
ROZDZIAŁ I
PRZEPISY WSPÓLNE
Artykuł 1
Definicje
1. Do celów niniejszego rozporządzenia stosuje się następujące definicje:
a)
„porozumienie wertykalne” oznacza porozumienie lub praktykę uzgodnioną zawierane między dwoma lub więcej przedsiębiorstwami, działającymi - w ramach takiego porozumienia lub praktyki uzgodnionej - na różnych szczeblach produkcji lub dystrybucji, dotyczące warunków zakupu, sprzedaży lub odsprzedaży niektórych towarów lub usług przez ich strony;
b)
„ograniczenie wertykalne” oznacza ograniczenie konkurencji zawarte w porozumieniu wertykalnym wchodzącym w zakres stosowania art. 101 ust. 1 Traktatu;
c)
„autoryzowany warsztat” oznacza usługodawcę świadczącego usługi naprawy i konserwacji pojazdów silnikowych, który działa w systemie dystrybucji utworzonym przez dostawcę pojazdów silnikowych;
d)
„autoryzowany dystrybutor” oznacza dystrybutora części zamiennych do pojazdów silnikowych, który działa w systemie dystrybucji utworzonym przez dostawcę pojazdów silnikowych;
e)
„niezależny warsztat” oznacza:
(i)
usługodawcę świadczącego usługi naprawy i konserwacji pojazdów silnikowych, który nie działa w systemie dystrybucji utworzonym przez dostawcę pojazdów silnikowych, w odniesieniu do których świadczy on usługi naprawy lub konserwacji;
(ii)
autoryzowany warsztat działający w systemie dystrybucji danego dostawcy w zakresie, w jakim świadczy on usługi naprawy lub konserwacji pojazdów silnikowych, w odniesieniu do których nie jest on członkiem systemu dystrybucji odnośnego dostawcy;
f)
„niezależny dystrybutor” oznacza:
(i)
dystrybutora części zamiennych do pojazdów silnikowych, który nie działa w systemie dystrybucji utworzonym przez dostawcę pojazdów silnikowych, w odniesieniu do których dokonuje on dystrybucji części zamiennych;
(ii)
autoryzowanego dystrybutora działającego w systemie dystrybucji danego dostawcy w zakresie, w jakim dokonuje on dystrybucji części zamiennych do pojazdów silnikowych, w odniesieniu do których nie jest on członkiem systemu dystrybucji odnośnego dostawcy;
g)
„pojazd silnikowy” oznacza pojazd z własnym napędem, przeznaczony do wykorzystywania na drogach publicznych, wyposażony w co najmniej trzy koła;
h)
„części zamienne” oznaczają towary przeznaczone do zainstalowania w lub na pojeździe silnikowym, w celu zastąpienia komponentów tego pojazdu, w tym takie produkty jak smary, które są niezbędne do użytkowania pojazdu silnikowego, z wyłączeniem paliwa;
i)
„system dystrybucji selektywnej” oznacza system dystrybucji, w którym dostawca zobowiązuje się sprzedawać bezpośrednio lub pośrednio towary lub usługi objęte porozumieniem tylko dystrybutorom wybranym według określonych kryteriów, którzy zobowiązują się nie sprzedawać tych towarów lub usług nieautoryzowanym dystrybutorom na zarezerwowanym przez dostawcę obszarze objętym tym systemem.
2. Do celów niniejszego rozporządzenia pojęcia „przedsiębiorstwo”, „dostawca”, „producent” i „nabywca” obejmują odpowiednio ich przedsiębiorstwa powiązane.
„Przedsiębiorstwa powiązane” oznaczają:
a)
przedsiębiorstwa, w których strona porozumienia, bezpośrednio lub pośrednio:
(i)
jest uprawniona do wykonywania ponad połowy praw do głosowania;
(ii)
jest uprawniona do powoływania ponad połowy członków rady nadzorczej, zarządu lub organów prawnie reprezentujących przedsiębiorstwo; lub
(iii)
ma prawo kierowania działalnością przedsiębiorstwa;
b)
przedsiębiorstwa, które bezpośrednio lub pośrednio mają w stosunku do strony porozumienia prawa lub uprawnienia wymienione w lit. a);
c)
przedsiębiorstwa, w których przedsiębiorstwo, o którym mowa w lit. b), posiada, bezpośrednio lub pośrednio, prawa lub uprawnienia wymienione w lit. a);
d)
przedsiębiorstwa, w których strona porozumienia wraz z jednym lub kilkoma przedsiębiorstwami, o których mowa w lit. a), b) lub c), lub w których dwa lub kilka spośród tych ostatnich wspólnie posiadają prawa lub uprawnienia wymienione w lit. a);
e)
przedsiębiorstwa, w których prawa lub uprawnienia wymienione w lit. a) wspólnie przynależą do:
(i)
stron porozumienia lub odpowiednio przedsiębiorstw z nimi powiązanych, o których mowa w lit. a)-d); lub
(ii)
jednej lub kilku stron porozumienia lub też jednego lub kilku przedsiębiorstw z nimi powiązanych, o których mowa w lit. a)-d), oraz osoby trzeciej lub osób trzecich.
ROZDZIAŁ II
POROZUMIENIA WERTYKALNE DOTYCZĄCE ZAKUPU, SPRZEDAŻY LUB ODSPRZEDAŻY NOWYCH POJAZDÓW SILNIKOWYCH
Artykuł 2
Stosowanie rozporządzenia (WE) nr 1400/2002
Zgodnie z art. 101 ust. 3 Traktatu od dnia 1 czerwca 2010 r. do dnia 31 maja 2013 r. art. 101 ust. 1 Traktatu nie ma zastosowania do porozumień wertykalnych, których przedmiotem są warunki zakupu, sprzedaży lub odsprzedaży nowych pojazdów silnikowych przez strony, spełniających warunki wyłączenia na mocy rozporządzenia (WE) nr 1400/2002, odnoszące się w szczególności do porozumień wertykalnych dotyczących zakupu, sprzedaży lub odsprzedaży nowych pojazdów silnikowych.
Artykuł 3
Stosowanie rozporządzenia (UE) nr 330/2010
Ze skutkiem od dnia 1 czerwca 2013 r. rozporządzenie (UE) nr 330/2010 stosuje się do porozumień wertykalnych dotyczących zakupu, sprzedaży lub odsprzedaży nowych pojazdów silnikowych.
ROZDZIAŁ III
POROZUMIENIA WERTYKALNE DOTYCZĄCE RYNKU TOWARÓW I USŁUG POSPRZEDAŻNYCH DLA POJAZDÓW SILNIKOWYCH
Artykuł 4
Wyłączenie
Zgodnie z art. 101 ust. 3 Traktatu oraz z zastrzeżeniem przepisów niniejszego rozporządzenia art. 101 ust. 1 Traktatu nie ma zastosowania do porozumień wertykalnych, których przedmiotem są warunki zakupu, sprzedaży lub odsprzedaży części zamiennych do pojazdów silnikowych przez strony lub też świadczenie przez nie usług naprawy i konserwacji pojazdów silnikowych, spełniających warunki wyłączenia przewidziane w rozporządzeniu Komisji (UE) nr 330/2010 i niezawierających żadnego z najpoważniejszych ograniczeń wymienionych w art. 5 niniejszego rozporządzenia.
Niniejsze wyłączenie stosuje się w zakresie, w jakim takie porozumienia zawierają ograniczenia wertykalne.
Artykuł 5
Ograniczenia uchylające przywilej wyłączenia grupowego - najpoważniejsze ograniczenia konkurencji
Wyłączenie przewidziane w art. 4 nie ma zastosowania do porozumień wertykalnych, które bezpośrednio lub pośrednio, niezależnie od innych kontrolowanych przez strony czynników lub w połączeniu z nimi, mają na celu:
a)
ograniczenie sprzedaży części zamiennych do pojazdów silnikowych przez uczestników systemu dystrybucji selektywnej niezależnym warsztatom, które używają tych części do napraw i konserwacji pojazdów silnikowych;
b)
ograniczenie - uzgodnione między dostawcą części zamiennych, narzędzi naprawczych lub diagnostycznych lub innego sprzętu oraz producentem pojazdów silnikowych - możliwości dostawcy w zakresie sprzedaży tych towarów autoryzowanym lub niezależnym dystrybutorom, autoryzowanym lub niezależnym warsztatom lub ostatecznym użytkownikom;
c)
ograniczenie - uzgodnione między producentem pojazdów silnikowych, który wykorzystuje komponenty do pierwotnego montażu pojazdów silnikowych, oraz dostawcą takich komponentów - możliwości dostawcy w zakresie skutecznego umieszczania swojego znaku towarowego lub znaku firmowego w łatwo widoczny sposób na dostarczanych komponentach lub częściach zamiennych.
ROZDZIAŁ IV
PRZEPISY KOŃCOWE
Artykuł 6
Niestosowanie niniejszego rozporządzenia
Zgodnie z art. 1a rozporządzenia nr 19/65/EWG Komisja może w drodze rozporządzenia uznać, że niniejszego rozporządzenia nie stosuje się do porozumień wertykalnych zawierających określone ograniczenia dotyczące rynku właściwego, jeśli równoległe sieci podobnych ograniczeń wertykalnych obejmują ponad 50 % tego rynku.
Artykuł 7
Sprawozdanie z monitoringu i oceny
Komisja będzie monitorować funkcjonowanie niniejszego rozporządzenia i opracuje - najpóźniej do dnia 31 maja 2021 r. - sprawozdanie na ten temat, uwzględniając w szczególności warunki określone w art. 101 ust. 3 Traktatu.
Artykuł 8
Okres obowiązywania
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 czerwca 2010 r.
Niniejsze rozporządzenie traci moc z dniem 31 maja 2023 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 27 maja 2010 r.