NAŘÍZENÍ EVROPSKÉHO PARLAMENTU A RADY (EU) č. 1255/2011
ze dne 30. listopadu 2011
o zavedení programu na podporu dalšího rozvoje integrované námořní politiky
(Text s významem pro EHP)
EVROPSKÝ PARLAMENT A RADA EVROPSKÉ UNIE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie, a zejména na čl. 43 odst. 2, čl. 91 odst. 1, čl. 100 odst. 2, čl. 173 odst. 3, článek 175, článek 188, čl. 192 odst. 1, čl. 194 odst. 2 a čl. 195 odst. 2 této smlouvy,
s ohledem na návrh Evropské komise,
po postoupení návrhu legislativního aktu vnitrostátním parlamentům,
s ohledem na stanovisko Evropského hospodářského a sociálního výboru (1),
s ohledem na stanovisko Výboru regionů (2),
v souladu s řádným legislativním postupem (3),
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
V souladu se sdělením Komise Evropskému parlamentu, Radě, Evropskému hospodářskému a sociálnímu výboru a Výboru regionů ze dne 10. října 2007 o integrované námořní politice pro Evropskou unii (dále jen „sdělení Komise“)je hlavním cílem integrované námořní politiky Unie rozvíjet a uplatňovat integrované, koordinované, soudržné, transparentní a udržitelné rozhodování ve vztahu k oceánům, mořím, pobřežním, ostrovním a nejvzdálenějším regionům a v rámci námořních odvětví.
(2)
Akční plán připojený ke sdělení Komise stanoví řadu akcí, které Komise navrhuje uskutečnit jakožto první krok při provádění nové integrované námořní politiky Unie.
(3)
Zpráva Komise o pokroku v oblasti integrované námořní politiky EU ze dne 15. října 2009 shrnuje hlavní dosavadní výsledky integrované námořní politiky dosažené do uvedeného data a vytyčuje směr pro další fázi jejího provádění.
(4)
Rada ve svých závěrech ze dne 16. listopadu 2009 o integrované námořní politice zdůraznila význam financování pro další rozvoj a provádění integrované námořní politiky tím, že vyzvala Komisi, aby představila nezbytné návrhy na financování opatření v rámci integrované námořní politiky v rámci stávajícího finančního výhledu tak, aby vstoupily v platnost do roku 2011.
(5)
Ve svém usnesení ze dne 21. října 2010 o integrované námořní politice EU - hodnocení dosaženého pokroku a nové výzvy Evropský parlament výslovně podpořil záměr Komise „vyčlenit na financování integrované námořní politiky v příštích dvou letech částku 50 milionů EUR, aby bylo možné navázat na předešlé projekty v oblastech, politiky, správy, udržitelnosti a dohledu“.
(6)
Finanční krytí, které je v tomto nařízení pro integrovanou námořní politiku stanoveno, zohledňuje jak současný hospodářský útlum, tak i skutečnost, že se jedná o první operační program specificky zaměřený na provádění integrované námořní politiky.
(7)
Trvalé financování ze strany Unie je nutné k tomu, aby Unie mohla provádět a dále rozvíjet integrovanou námořní politiku v souladu s usnesením Evropského parlamentu ze dne 20. května 2008 o integrované námořní politice (4) a realizovat její zastřešující cíle vymezené ve sdělení Komise a potvrzené ve zprávě o pokroku z října 2009 a podpořené v závěrech Rady ze dne 16. listopadu 2009.
(8)
Jelikož jiné stávající nástroje Unie, jako je Fond soudržnosti, Evropský fond pro regionální rozvoj, Evropský rybářský fond, sedmý rámcový program pro výzkum, technologický rozvoj a demonstrace, nástroj předvstupní pomoci či evropský nástroj sousedství a partnerství, nepokrývají všechny priority a cíle integrované námořní politiky, je nezbytné zavést program na podporu jejího dalšího rozvoje (dále jen „program“).
(9)
Aniž jsou dotčena nadcházející jednání o víceletém finančním rámci na období po roce 2013, bude třeba mít k dispozici dostatečné zdroje na zajištění toho, aby bylo možné rozvíjet a dosáhnout cílů integrované námořní politiky, aniž by byly ohroženy zdroje vyčleněné pro jiné politiky, a současně aby došlo k posílení udržitelného rozvoje námořních regionů Unie, včetně ostrovů a nejvzdálenějších regionů. Považuje se proto za zásadní, aby byla integrovaná námořní politika zařazena do víceletého finančního rámce na období po roce 2013. Kromě toho by měl být v případě potřeby vypracován návrh na prodloužení platnosti programu i po roce 2013 spolu s návrhem stanovujícím odpovídající finanční krytí.
(10)
Rozvoj námořních záležitostí prostřednictvím finanční podpory opatření v rámci integrované námořní politiky bude mít významný dopad, pokud jde o ekonomickou, sociální a územní soudržnost.
(11)
Financování ze strany Unie by mělo být určeno na podporu přípravné práce týkající se akcí zaměřených na prosazování strategických cílů integrované námořní politiky, přičemž je třeba na základě ekosystémového přístupu věnovat náležitou pozornost jejich kumulativnímu dopadu, udržitelnému „modrému“ hospodářskému růstu, zaměstnanosti, inovacím a konkurenceschopnosti v pobřežních, ostrovních a nejvzdálenějších regionech a podpoře mezinárodního rozměru integrované námořní politiky.
(12)
Mezi strategické cíle integrované námořní politiky patří integrovaná námořní správa na všech úrovních; další rozvoj a provádění integrovaných strategií pro mořské oblasti, přizpůsobených zvláštním potřebám různých evropských mořských oblastí; další rozvoj průřezových nástrojů pro tvorbu integrované politiky zaměřených na zlepšení součinnosti a koordinace stávajících politik a nástrojů, a to i sdílením údajů a poznatků týkajících se námořních záležitostí:, větší zapojení zúčastněných stran do systémů integrované námořní správy; ochrana a udržitelné využívání mořských a pobřežních zdrojů; a vymezení hranic pro udržitelnost lidských činností a ochrana mořského a pobřežního prostředí a biologické rozmanitosti v kontextu rámcové směrnice o strategii pro mořské prostředí (5), jež představuje environmentální pilíř integrované námořní politiky, jakož i v kontextu rámcové směrnice o vodě (6).
(13)
Je důležité, aby byl program provázán s dalšími politikami Unie, jež mohou zahrnovat námořní rozměr, zejména se strukturálními fondy, transevropskou dopravní sítí, společnou rybářskou politikou, politikou v oblasti cestovního ruchu, životního prostředí a změny klimatu, rámcovým programem pro výzkum a rozvoj a s energetickou politikou.
(14)
Za účelem zajištění soudržnosti jednotlivých aspektů programu je třeba stanovit jeho obecné cíle. U každého obecného cíle by měly být vymezeny podrobnější operativní cíle. Rozdělení finančních prostředků mezi obecné cíle na období let 2011 až 2013 je rámcově uvedeno v příloze. Toto rozdělení prostředků umožňuje flexibilně zvýšit/snížit finanční prostředky obecně přidělené pro jednotlivé cíle, aniž by došlo k překročení celkového finančního krytí.
(15)
Financování ze strany Unie by mělo umožňovat podporu rozvoje integrace dohledu nad mořským prostředím v souladu s usnesením Evropského parlamentu ze dne 21. října 2010 a se závěry Rady ze dne 17. listopadu 2009 o integrovaném námořním dohledu, a to při zohlednění plánu vytváření společného prostředí pro sdílení informací (CISE) v námořním prostoru EU. Vyčleněné finanční prostředky by se však měly omezovat na rozvoj decentralizovaného systému pro výměnu informací,totiž na opatření včetně softwaru,za účelem zdokonalení rozhraní mezi systémy dohledu. Program by měl zohlednit výsledky dalších projektů týkajících se decentralizovaného systému námořního dohledu.
(16)
Provádění programu ve třetích zemích by mělo přispět k plnění rozvojových cílů přijímajících zemí a být v souladu s ostatními nástroji spolupráce Unie, včetně cílů a priorit příslušných politik Unie a unijního acquis a příslušných mezinárodních úmluv.
(17)
Program by měl doplňovat stávající a budoucí finanční nástroje, které na podporu ochrany a udržitelného využívání oceánů, moří a pobřeží poskytuje Unie a členské státy na celostátní a nižší úrovni, měl by být s těmito nástroji v souladu a měl by napomáhat podpoře účinnější spolupráce mezi členskými státy a jejich pobřežními, ostrovními a nejvzdálenějšími regiony a zohledňovat priority a pokrok celostátních a místních projektů.
(18)
Akcemi stanovenými v programu by měly být doplněny další akce Unie, aby se zajistilo soudržné provádění právních aktů Unie týkajících se příslušných odvětvových politik a zároveň se zabránilo zdvojování činností.
(19)
Je také nutné stanovit pravidla upravující plánování opatření, způsobilost výdajů, úroveň finanční pomoci Unie, hlavní podmínky, za kterých by měla být poskytována, a celkový rozpočet programu.
(20)
Program by měl být prováděn v souladu s nařízením Rady (ES, Euratom) č. 1605/2002 ze dne 25. června 2002, kterým se stanoví finanční nařízení o souhrnném rozpočtu Evropských společenství (7) (dále jen „finanční nařízení“), a s nařízením Komise (ES, Euratom) č. 2342/2002 ze dne 23. prosince 2002 o prováděcích pravidlech k nařízení Rady (ES, Euratom) č. 1605/2002, kterým se stanoví finanční nařízení o souhrnném rozpočtu Evropských společenství (8).
(21)
Toto nařízení stanoví finanční krytí víceletého programu, které představuje pro rozpočtový orgán při ročním rozpočtovém procesu hlavní referenční hodnotou ve smyslu bodu 37 Interinstitucionální dohody mezi Evropským parlamentem, Radou a Komisí ze dne 17. května 2006 o rozpočtové kázni a řádném finančním řízení (9).
(22)
Aby mohla Komise snadněji sledovat provádění tohoto nařízení, mělo by být možné financovat výdaje související se sledováním, kontrolami a hodnocením.
(23)
Roční pracovní programy sestavované pro provádění programu by měly být přijímány Komisí v souladu s nařízením Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 182/2011, kterým se stanoví pravidla a obecné zásady způsobu, jakým členské státy kontrolují Komisi při výkonu prováděcích pravomocí (10).
(24)
V souvislosti s akcemi financovanými v rámci tohoto nařízení je nutné zajistit ochranu finančních zájmů Unie použitím nařízení Rady (ES, Euratom) č. 2988/95 ze dne 18. prosince 1995 o ochraně finančních zájmů Evropských společenství (11), nařízení Rady (Euratom, ES) č. 2185/96 ze dne 11. listopadu 1996 o kontrolách a inspekcích na místě prováděných Komisí za účelem ochrany finančních zájmů Evropských společenství proti podvodům a jiným nesrovnalostem (12) a nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 1073/1999 ze dne 25. května 1999 o vyšetřování prováděném Evropským úřadem pro boj proti podvodům (OLAF) (13).
(25)
Pro zajištění účelnosti financování ze strany Unie by měly být akce financované v rámci tohoto nařízení pravidelně vyhodnocovány.
(26)
Žádná z akcí stanovených v rámci programu by neměla vyžadovat použití dalšího právního základu.
(27)
Jelikož cílů tohoto nařízení nemůže být uspokojivě dosaženo na úrovni členských států, a proto jich může být z důvodu rozsahu a účinků akcí financovaných v rámci programu lépe dosaženo na úrovni Unie, může Unie přijmout opatření v souladu se zásadou subsidiarity stanovenou v článku 5 Smlouvy o Evropské unii. V souladu se zásadou proporcionality stanovenou v uvedeném článku nepřekračuje toto nařízení rámec toho, co je nezbytné pro dosažení těchto cílů,
PŘIJALY TOTO NAŘÍZENÍ:
Článek 1
Předmět
Tímto nařízením se zavádí program na podporu opatření, která mají dále podporovat další rozvoj a provádění integrované námořní politiky Unie (dále jen „program“).
Integrovaná námořní politika Unie podporuje prostřednictvím soudržných politik v námořní oblasti a příslušné mezinárodní spolupráce koordinovaný a soudržný proces rozhodování s cílem maximalizovat udržitelný rozvoj, hospodářský růst a sociální soudržnost členských států, zejména s ohledem na pobřežní, ostrovní a nejvzdálenější regiony v Unii, jakož i nejrůznější námořní odvětví.
Program podporuje udržitelné využívání moří a oceánů a rozšiřování vědeckých poznatků.
Článek 2
Obecné cíle
Program má tyto obecné cíle:
a)
podporovat rozvoj a uplatňování integrované správy námořních a pobřežních záležitostí;
b)
přispívat k rozvoji meziodvětvových nástrojů, konkrétně územního plánování námořních prostor, společného prostředí pro sdílení informací a poznatků v námořní oblasti týkajících se oceánů, moří a pobřežních regionů v Unii a hraničících s Unií, s cílem rozvíjet součinnost a podporovat politiky týkající se moří nebo pobřeží, zejména v oblasti hospodářského rozvoje, zaměstnanosti, ochrany životního prostředí, výzkumu, námořní bezpečnosti a energetiky, a přispívat k rozvoji ekologicky šetrných námořních technologií, a to při zohlednění stávajících nástrojů a iniciativ a s jejich využitím;
c)
podporovat ochranu mořského prostředí, zejména jeho biologické rozmanitosti, a udržitelné využívání mořských a pobřežních zdrojů a dále vymezit hranice udržitelnosti lidských činností, jež mají dopad na mořské prostředí, a to zejména v kontextu směrnice 2008/56/ES (rámcová směrnice o strategii pro mořské prostředí);
d)
podporovat rozvoj a uplatňování strategií pro oblasti jednotlivých moří;
e)
zdokonalovat a posilovat vnější spolupráci a koordinaci ve vztahu k cílům integrované námořní politiky, a to na základě pokračování diskusí na mezinárodních fórech; v tomto ohledu je třeba naléhat na třetí země, aby ratifikovaly a prováděly Úmluvu Organizace spojených národů o mořském právu (dále jen „úmluva UNCLOS“);
f)
podporovat udržitelný hospodářský růst, zaměstnanost, inovace a nové technologie v námořních odvětvích a pobřežních, ostrovních a nejvzdálenějších regionech v Unii.
Článek 3
Operativní cíle
1. V rámci cíle stanoveného v čl. 2 písm. a) (integrovaná námořní správa) program:
a)
podporuje akce, které podněcují členské státy a regiony EU k rozvoji, zavedení nebo provádění integrované námořní správy;
b)
podporuje platformy a sítě pro meziodvětvovou spolupráci, zahrnující zástupce veřejných orgánů, místních a regionálních orgánů, průmyslu, zúčastněných stran v oblasti výzkumu, občanů, organizací občanské společnosti a sociálních partnerů;
c)
zvyšuje viditelnost integrovaného přístupu k námořním záležitostem a povědomí veřejných orgánů, soukromého sektoru a veřejnosti o tomto přístupu.
2. V rámci cíle stanoveného v čl. 2 písm. b) (meziodvětvové nástroje) program podporuje rozvoj:
a)
společného prostředí pro sdílení informací v námořní oblasti Unie, které podporuje meziodvětvovou a přeshraniční výměnu informací o dohledu propojením všech skupin uživatelů v souladu se zásadami o integrovaném dohledu nad mořským prostředím, aby se posílilo bezpečné, zabezpečené a udržitelné využívání námořního prostoru, přičemž se zohlední příslušný vývoj odvětvových politik týkajících se dohledu a případně se přispěje k jejich nezbytnému rozvoji;
b)
územního plánování námořního prostoru a integrovaného řízení pobřežních zón, což jsou dva důležité nástroje pro udržitelný rozvoj námořních a pobřežních oblastí, které přispívají k dosažení cílů řízení založeného na ekosystémovém přístupu a k rozvoji spojení mezi pevninou a mořem a usnadňují spolupráci členských států, například pokud jde o tvorbu experimentálních a jiných opatření kombinujících výrobu energie z obnovitelných zdrojů a chov ryb;
c)
komplexní, veřejně přístupné a vysoce kvalitní základny údajů a znalostí o mořích, která při využití stávajících údajů usnadňuje sdílení, opakované využívání a šíření těchto údajů a znalostí mezi různými skupinami uživatelů a zabraňuje zdvojování databází; za tímto účelem je třeba co nejlépe využít stávající programy Unie a členských států, včetně INSPIRE (14) a GMES (15).
3. V rámci cíle stanoveného v čl. 2 písm. c) (ochrana mořského prostředí) program:
a)
podporuje ochranu a zachování mořského a pobřežního prostředí a zabraňuje a omezuje znečišťování mořského prostředí, včetně odpadků v moři, s cílem postupně ukončit znečišťování;
b)
přispívá ke zdraví, biologické rozmanitosti a odolnosti mořských a pobřežních ekosystémů;
c)
usnadňuje koordinaci mezi členskými státy a dalšími aktéry při provádění ekosystémově založeného přístupu k řízení lidských činností a při uplatňování zásady předběžné opatrnosti;
d)
usnadňuje vývoj metod a standardů;
e)
podporuje akce zaměřené na zmírňování dopadů změny klimatu na mořské, pobřežní a ostrovní prostředí a na přizpůsobení se této změně, se zvláštním důrazem na oblasti, které jsou v tomto ohledu nejzranitelnější;
f)
podporuje rozvoj strategických přístupů k výzkumu za účelem posouzení současného stavu ekosystémů, a poskytuje tak základ pro ekosystémové řízení a plánování na regionální a celostátní úrovni.
4. V rámci cíle stanoveného v čl. 2 písm. d) (strategie pro mořské oblasti) program:
a)
podporuje rozvoj a provádění integrovaných strategií pro mořské oblasti, přičemž zohledňuje vyvážený přístup ve všech mořských oblastech, jakož i specifické rysy mořských a podmořských oblastí, a případně příslušných makroregionálních strategií, zejména těch, v jejichž rámci již probíhá výměna informací a zkušeností mezi jednotlivými zeměmi a již jsou zavedeny operační mezinárodní struktury;
b)
prosazuje a usnadňuje využívání součinnosti mezi vnitrostátní a regionální úrovní a úrovní Unie, sdílení informací, mimo jiné o metodách a standardech, a výměnu osvědčených postupů v oblasti námořní politiky, včetně správy této politiky a odvětvových politik, které mají dopad na regionální moře a pobřežní regiony.
5. V rámci cíle stanoveného v čl. 2 písm. e) (mezinárodní rozměr) program:
a)
podporuje pokračující úzkou spolupráci s členskými státy týkající se integrovaného přístupu uplatňovaného se třetími zeměmi a s aktéry ve třetích zemích, kteří sdílejí mořskou oblast s členskými státy Unie, jakož i činnost týkající se ratifikace a provádění úmluvy UNCLOS;
b)
podporuje dialog se třetími zeměmi s ohledem na úmluvu UNCLOS a na příslušné platné mezinárodní úmluvy, které jsou na úmluvu UNCLOS založené;
c)
podporuje výměnu osvědčených postupů, které doplňují stávající iniciativy, s ohledem na rozvoj regionálních strategií na subregionální úrovni.
Tento operativní cíl je prováděn v souladu s nástroji spolupráce Unie, přičemž se zohlední cíle vnitrostátních a regionálních rozvojových strategií.
6. V rámci cíle stanoveného v čl. 2 písm. f) (růst, zaměstnanost a inovace) program:
a)
podporuje iniciativy zaměřené na růst a zaměstnanost v námořních odvětvích a v pobřežních a ostrovních regionech;
b)
podporuje odbornou přípravu, vzdělávání a pracovní příležitosti v rámci námořních profesí;
c)
podporuje rozvoj ekologických technologií, energie z obnovitelných mořských zdrojů, ekologické námořní dopravy a námořní dopravy na krátké vzdálenosti;
d)
podporuje rozvoj pobřežního, námořního a ostrovního cestovního ruchu.
Článek 4
Způsobilé akce
V rámci programu může být v souladu s cíli uvedenými v článcích 2 a 3 poskytována finanční pomoc na následující typy akcí:
a)
projekty, včetně zkušebních projektů; studie; výzkumné a operační programy spolupráce, včetně programů vzdělávání, odborné přípravy a rekvalifikace;
b)
sdílení veřejných informací a osvědčených postupů, osvěta a související činnosti na poli komunikace a šíření informací, včetně propagačních kampaní, a akcí a tvorby a správy internetových stránek a relevantních sociálních sítí a databází;
c)
konference, semináře, pracovní setkání a fóra zúčastněných stran;
d)
sdílení, sledování a vizualizace významného množství údajů, osvědčených postupů a databází týkajících se regionálních projektů financovaných Unií a zajištění veřejného přístupu k nim, případně též prostřednictvím sekretariátu zřízeného za jedním nebo několika z uvedených účelů, což usnadní přijímání společných jednotných standardů, pokud jde o sběr a zpracovávání údajů;
e)
akce související s průřezovými nástroji, včetně zkušebních projektů.
Článek 5
Druh finančního zásahu
1. Finanční pomoc Unie může mít tyto právní formy:
a)
granty, u nichž maximální míra spolufinancování jednotlivých akcí ze strany Unie činí 80 %;
b)
smlouvy na veřejné zakázky;
c)
správní ujednání se Společným výzkumným střediskem.
2. V rámci programu mohou být poskytovány jak granty na akce, tak provozní granty. Není-li ve finančním nařízení stanoveno jinak, vyberou se příjemci grantů nebo úspěšní uchazeči o veřejné zakázky na základě výzvy k předkládání návrhů nebo nabídkového řízení.
Článek 6
Příjemci
1. Finanční pomoc v rámci programu lze prioritně poskytnout fyzickým nebo právnickým osobám, které se řídí soukromým či veřejným právem některého z členských států nebo právem Unie.
2. Příjemci programu mohou být i třetí země, zúčastněné strany v třetích zemích sdílející mořskou oblast s členskými státy Unie a mezinárodní organizace nebo subjekty, které sledují jeden nebo více obecných a operativních cílů uvedených v článcích 2 a 3. Do opatření musí být vždy zapojeni účastníci z Unie.
3. Podmínky způsobilosti k účasti v řízení se stanoví v rámci příslušné výzvy k předkládání návrhů nebo nabídkového řízení.
Článek 7
Zásady provádění
1. Akce financované v rámci programu nejsou způsobilé pro získání pomoci z jiných finančních nástrojů Unie. Usiluje se o součinnost a doplňkovost s dalšími nástroji Unie. Akce v rámci programu doplňují provádění příslušných odvětvových politik.
2. Komise zajistí, aby jí žadatelé o finanční pomoc v rámci programu a příjemci této pomoci poskytovali souhrnné informace o financování akcí. Finanční pomoc z programu bude poskytována pouze tehdy, pokud nebudou k dispozici jiné možnosti financování z Unie.
3. Činnosti podporované z programu musí odpovídat cílům a politikám Unie do roku 2020 a 2050. Využívat program mohou všechny členské státy, námořní odvětví a pobřežní, ostrovní a nejvzdálenější regiony a vytváří se skutečná evropská přidaná hodnota. Ve vztahu k financování akcí v jednotlivých oblastech moří je třeba usilovat o odpovídající regionální vyváženost.
4. Akce podporované v rámci programu musí podněcovat a posilovat dialog, spolupráci a koordinaci s členskými státy, regiony EU, zúčastněnými stranami, občany, organizacemi občanské společnosti a sociálními partnery a mezi nimi a současně zajišťovat naprostou transparentnost.
5. Akce podporované v rámci programu musí usnadňovat využívání součinnosti, sdílení informací a výměnu metod, standardů a osvědčených postupů.
6. Při provádění programu se uplatňují principy řádné správy a transparentnosti rozhodovacích procesů a program se snaží přispět k transparentnosti a řádné správě ve všech souvisejících odvětvových politikách na úrovni Unie a na vnitrostátní a regionální úrovni.
Článek 8
Prováděcí postupy
1. Komise provádí program v souladu s finančním nařízením.
2. Pro účely provádění programu v souladu s cíli uvedenými v článcích 2 a 3 přijímá Komise roční pracovní programy postupem podle čl. 14 odst. 2.
Článek 9
Rozpočtové zdroje
1. Finanční krytí pro provádění programu v období od 1. ledna 2011 do 31. prosince 2013 se stanoví na 40 000 000 EUR.
2. Rozpočtové zdroje přidělované na program se zaznamenávají do ročních rozpočtových prostředků souhrnného rozpočtu Unie. Roční rozpočtové položky schvaluje rozpočtový orgán v mezích finančního rámce.
3. Rámcové rozdělení finančních prostředků mezi obecné cíle uvedené v článku 2 je uvedeno v příloze.
Článek 10
Technická pomoc
1. Až 1 % finančního krytí stanoveného v článku 9 může být použito také na úhradu nutných výdajů souvisejících s jakoukoli přípravnou akcí, sledováním, kontrolou, auditem a hodnocením, které jsou přímo nezbytné pro účelné a účinné provádění způsobilých akcí podle tohoto nařízení a pro dosažení cílů, které jsou v něm stanoveny.
2. Činnosti uvedené v odstavci 1 mohou zahrnovat zejména studie, setkání odborníků, výdaje na nástroje, systémy a sítě v oblasti informatiky a jakoukoli další technickou, vědeckou a administrativní pomoc a odborné znalosti, které bude Komise potřebovat k provádění tohoto nařízení.
Článek 11
Sledování
1. Každý příjemce finanční pomoci Komisi předkládá technické a finanční zprávy o pokroku prací financovaných programem. Do tří měsíců od dokončení každého projektu se předloží rovněž závěrečná zpráva.
2. Aniž jsou dotčeny kontroly prováděné Účetním dvorem v součinnosti s příslušnými vnitrostátními orgány kontroly účetnictví nebo s příslušnými vnitrostátními místy podle článku 287 Smlouvy o fungování Evropské unie (dále jen „Smlouvy o fungování EU“) nebo jakékoli inspekce prováděné podle čl. 322 odst. 1 písm. b) Smlouvy o fungování EU, provádějí úředníci a další zaměstnanci Komise u projektů a dalších opatření financovaných v rámci programu kontroly na místě včetně namátkových kontrol, zejména za účelem ověření souladu s cíli programu a způsobilosti akcí podle článků 2, 3 a 4 tohoto nařízení.
3. Smlouvy a dohody uzavřené na při provádění tohoto nařízení obsahují zejména ustanovení o dohledu a finanční kontrole ze strany Komise nebo jakéhokoli Komisí pověřeného zástupce a o kontrolách Účetního dvora, v případě potřeby prováděných na místě.
4. Každý příjemce finanční pomoci uchovává veškeré podklady k výdajům na daný projekt po dobu pěti let od uskutečnění poslední platby týkající se každého projektu tak, aby byly k dispozici Komisi.
5. V případě potřeby Komise na základě výsledků zpráv a namátkových kontrol uvedených v odstavcích 1 a 2 upraví rozsah nebo podmínky přidělení původně schválené finanční pomoci, jakož i časový rozvrh plateb.
6. Komise ověří, zda jsou akce financované programem prováděny řádně, zda odpovídají opatřením v rámci jiných odvětvových politik a nástrojů a zda jsou v souladu s tímto nařízením a finančním nařízením.
Článek 12
Ochrana finančních zájmů Unie
1. Komise zajistí, aby při provádění akcí financovaných programem byly chráněny finanční zájmy Unie prostřednictvím:
a)
uplatňování preventivních opatření proti podvodům, korupci a jakémukoli jinému protiprávnímu jednání;
b)
účinných kontrol;
c)
zpětného získávání neoprávněně vyplacených částek a
d)
uplatňování účinných, přiměřených a odrazujících sankcí v případě zjištění nesrovnalostí.
2. Pro účely odstavce 1 postupuje Komise v souladu s nařízením (ES, Euratom) č. 2988/95, nařízením (Euratom, ES) č. 2185/96 a nařízením (ES) č. 1073/1999.
3. Komise sníží, pozastaví nebo získá zpět částku finanční pomoci poskytnutou na akci, jestliže shledá nesrovnalosti, včetně nesouladu s tímto nařízením nebo s jednotlivým rozhodnutím nebo smlouvou či dohodou, na jejichž základě byla finanční pomoc poskytnuta, nebo pokud vyjde najevo, že akce doznala změny, která je v rozporu s její povahou nebo podmínkami pro provádění, aniž by byla Komise předem požádána o schválení.
4. Pokud nebyly dodrženy lhůty nebo pokud pokrok dosažený při provádění akce opodstatňuje pouze část přidělené finanční pomoci, požádá Komise příjemce pomoci, aby ve stanovené lhůtě předložil své vyjádření. Neposkytne-li příjemce uspokojivou odpověď, může Komise zrušit zbývající část finanční pomoci a požadovat vrácení již vyplacených částek.
5. Veškeré neoprávněně vyplacené částky se vrátí Komisi. K částkám, které nejsou vráceny včas a v souladu s podmínkami stanovenými ve finančním nařízení, se přičte úrok.
6. Pro účely tohoto článku se „nesrovnalostí“ rozumí jakékoli porušení právního předpisu Unie nebo nedodržení smluvního závazku, které vyplývá z jednání nebo opomenutí hospodářského subjektu a v jehož důsledku je nebo by mohl být formou neoprávněného výdaje poškozen souhrnný rozpočet Unie nebo rozpočty Unií spravované.
Článek 13
Podávání zpráv, hodnocení a prodloužení
1. Komise o své práci pravidelně a bez prodlení informuje Evropský parlament a Radu.
2. Komise předloží Evropskému parlamentu a Radě:
a)
nejpozději 31. prosince 2012 zprávu o pokroku; tato zpráva o pokroku obsahuje hodnocení dopadu programu na další politiky Unie;
b)
nejpozději 31. prosince 2014 zprávu o hodnocení ex post.
3. Komise případně předloží legislativní návrh na prodloužení programu na období po roce 2013 spolu s odpovídajícím finančním krytím.
Článek 14
Postup projednávání ve výboru
1. Komisi je nápomocen výbor. Tento výbor je výborem ve smyslu nařízení (EU) č. 182/2011.
2. Odkazuje-li se na tento odstavec, použije se článek 5 nařízení (EU) č. 182/2011.
Článek 15
Vstup v platnost
Toto nařízení vstupuje v platnost prvním dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
V Bruselu dne 30. listopadu 2011.
ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY (UE) NR 1255/2011
z dnia 30 listopada 2011 r.
ustanawiające Program na rzecz dalszego rozwoju zintegrowanej polityki morskiej
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 43 ust. 2, art. 91 ust. 1, art. 100 ust. 2, art. 173 ust. 3, art. 175 i 188, art. 192 ust. 1, art. 194 ust. 2 i art. 195 ust. 2,
uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego parlamentom narodowym,
uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego (1),
uwzględniając opinię Komitetu Regionów (2),
stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą (3),
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
Zgodnie z komunikatem Komisji do Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów z dnia 10 października 2007 r. w sprawie zintegrowanej polityki morskiej Unii Europejskiej (zwanym dalej „komunikatem Komisji”) głównym celem zintegrowanej polityki morskiej Unii (zwanej dalej „IMP”, ang. Integrated Maritime Policy) jest opracowanie i wprowadzenie zintegrowanego, skoordynowanego, spójnego, przejrzystego i zgodnego z zasadami zrównoważonego rozwoju procesu podejmowania decyzji w odniesieniu do oceanów, mórz, regionów przybrzeżnych, wyspiarskich i najbardziej oddalonych oraz sektorów morskich.
(2)
W planie działania dołączonym do komunikatu Komisji określono szereg działań, które Komisja zaproponowała jako pierwszy etap wprowadzania nowej IMP Unii.
(3)
W sprawozdaniu Komisji z postępu prac w dziedzinie zintegrowanej polityki morskiej UE z dnia 15 października 2009 r. podsumowano najważniejsze dotychczasowe osiągnięcia IMP oraz określono kolejny etap jej wprowadzania.
(4)
W konkluzjach z dnia 16 listopada 2009 r. w sprawie zintegrowanej polityki morskiej Rada podkreśliła znaczenie finansowania dla dalszego rozwoju i realizacji IMP oraz zwróciła się do Komisji o przedstawienie niezbędnych wniosków dotyczących finansowania działań w zakresie zintegrowanej polityki morskiej w ramach obecnej perspektywy finansowej, by mogły one wejść w życie do roku 2011.
(5)
W swojej rezolucji z dnia 21 października 2010 r. w sprawie zintegrowanej polityki morskiej (IMP) - Ocena dokonanych postępów i nowe wyzwania, Parlament Europejski jednoznacznie poparł wyrażony przez Komisję zamiar „finansowania zintegrowanej polityki morskiej kwotą w wysokości 50 mln EUR przez najbliższe dwa lata, aby skonsolidować poprzednie projekty w dziedzinie polityki, zarządzania, trwałości i nadzoru”.
(6)
Określona w niniejszym rozporządzeniu koperta finansowa przeznaczona na IMP uwzględnia zarówno obecne pogorszenie koniunktury gospodarczej, jak i fakt, że jest to pierwszy program operacyjny specjalnie ukierunkowany na realizację IMP.
(7)
Potrzebne jest dalsze finansowanie unijne, aby Unia mogła wprowadzać i rozwijać IMP zgodnie z rezolucją Parlamentu Europejskiego z dnia 20 maja 2008 r. w sprawie zintegrowanej polityki morskiej Unii Europejskiej (4) oraz realizować nadrzędne cele, które określono w komunikacie Komisji, potwierdzono w sprawozdaniu z postępu prac z października 2009 r. i zatwierdzono w konkluzjach Rady z dnia 16 listopada 2009 r.
(8)
Ponieważ nie wszystkie priorytety i cele IMP są objęte istniejącymi instrumentami unijnymi, takimi jak Fundusz Spójności, Europejski Fundusz Rozwoju Regionalnego, Europejski Fundusz Rybacki, Siódmy program ramowy w zakresie badań, rozwoju technologicznego i demonstracji, Instrument Pomocy Przedakcesyjnej czy Europejski Instrument Sąsiedztwa i Partnerstwa, konieczne jest ustanowienie Programu na rzecz dalszego rozwoju IMP (zwanego dalej „Programem”).
(9)
Bez uszczerbku dla zbliżających się negocjacji dotyczących wieloletnich ram finansowych dotyczących okresu po roku 2013 trzeba będzie zapewnić wystarczające środki umożliwiające rozwój i realizację celów IMP przy jednoczesnym powstrzymaniu się od redukcji środków przeznaczonych na inne strategie polityczne oraz przy równoczesnym stymulowaniu zrównoważonego rozwoju regionów nadmorskich Unii, w tym wysp, i regionów najbardziej oddalonych. Uważa się, że w tym celu należy ująć IMP w wieloletnich ramach finansowych dotyczących okresu po roku 2013. Ponadto w stosownych przypadkach należy sporządzić wniosek zapewniający przedłużenie Programu po roku 2013 wraz z wnioskiem ustalającym odpowiednią kopertę finansową.
(10)
Postęp w dziedzinie zagadnień związanych z polityką morską dzięki wsparciu finansowemu udzielanemu na działania w ramach IMP będzie miał znaczący wpływ w zakresie spójności gospodarczej, społecznej i terytorialnej.
(11)
Finansowanie unijne powinno wspierać wstępne prace nad działaniami, które zmierzają do propagowania strategicznych celów IMP, z odpowiednim uwzględnieniem - w oparciu o podejście ekosystemowe - ich skumulowanego oddziaływania na zrównoważony „błękitny” wzrost gospodarczy, zatrudnienie, innowacyjność i konkurencyjność w regionach przybrzeżnych, wyspiarskich i najbardziej oddalonych, oraz propagowania międzynarodowego wymiaru IMP.
(12)
Strategiczne cele IMP obejmują: zintegrowane zarządzanie sprawami morskimi na wszystkich szczeblach; dalszy rozwój i realizację zintegrowanych strategii na rzecz basenów morskich, dostosowanych do potrzeb poszczególnych basenów morskich w Europie; dalszy rozwój przekrojowych instrumentów dla zintegrowanego kształtowania polityki mającej na celu poprawę synergii i koordynację istniejących strategii politycznych i instrumentów - w tym przy wykorzystaniu wymiany danych i wiedzy na temat morza; większe zaangażowanie zainteresowanych stron w systemy zintegrowanego zarządzania sprawami morskimi; ochronę i zrównoważoną eksploatację zasobów morskich i przybrzeżnych; a także określenie granic zrównoważonego rozwoju działalności człowieka oraz ochronę środowiska morskiego i przybrzeżnego i różnorodności biologicznej w ramach dyrektywy ramowej w sprawie strategii morskiej (5), która stanowi środowiskowy filar IMP, a także ramowej dyrektywy wodnej (6).
(13)
Ważne jest, by Program dobrze wpisywał się w ramy pozostałych polityk Unii, które mogą mieć wymiar morski, w szczególności w zakresie funduszy strukturalnych, transeuropejskiej sieci transportowej, wspólnej polityki rybołówstwa, turystyki, środowiska i zmian klimatycznych, programu ramowego w zakresie badań i rozwoju oraz polityki energetycznej.
(14)
Aby zapewnić spójność między różnymi aspektami Programu, należy określić jego cele ogólne. Dla każdego celu ogólnego należy ustalić bardziej szczegółowe cele operacyjne. Podział środków na cele ogólne na lata 2011-2013 jest przedstawiony w załączniku. Podział ten zapewnia elastyczność w zakresie zwiększania/zmniejszania ogólnego przydziału środków finansowych dla poszczególnych celów bez przekroczenia łącznej koperty finansowej.
(15)
Finansowanie unijne powinno umożliwić wsparcie rozwoju integracji nadzoru morskiego zgodnie z rezolucją Parlamentu Europejskiego z dnia 21 października 2010 r. oraz z konkluzjami Rady z dnia 17 listopada 2009 r. w sprawie integracji nadzoru morskiego przy uwzględnieniu planu działania na rzecz ustanowienia wspólnego mechanizmu wymiany informacji dla obszarów morskich UE (CISE). To ukierunkowane finansowanie powinno być zatem ograniczone do rozwoju zdecentralizowanego systemu wymiany informacji, tzn. środków obejmujących oprogramowanie, aby zwiększyć sprzężenie między systemami nadzoru. Program powinien uwzględnić wyniki innych projektów dotyczących zdecentralizowanego systemu nadzoru morskiego.
(16)
Wdrażanie Programu w państwach trzecich powinno przyczyniać się do realizacji celów rozwoju państwa będącego beneficjentem i powinno być spójne z innymi unijnymi instrumentami na rzecz współpracy, w tym z celami i priorytetami odpowiednich dziedzin polityki Unii i dorobku prawnego Unii, oraz odpowiednimi konwencjami międzynarodowymi.
(17)
Program powinien uzupełniać istniejące i przyszłe instrumenty finansowe - i być z nimi spójny - udostępniane przez Unię i państwa członkowskie - na poziomie krajowym i niższych szczeblach - w celu propagowania ochrony i zrównoważonej eksploatacji oceanów, mórz i wybrzeży, wspomagając efektywniejszą współpracę między państwami członkowskimi i ich regionami przybrzeżnymi, wyspiarskimi i najbardziej oddalonymi oraz uwzględniając priorytety projektów krajowych i lokalnych oraz ich stan zaawansowania.
(18)
Działania przewidziane w Programie powinny uzupełniać inne działania Unii, tak aby zapewnić spójne wdrażanie aktów prawnych Unii dotyczących odpowiednich polityk sektorowych, unikając jednocześnie powielania.
(19)
Należy również ustanowić zasady dotyczące programowania środków, kwalifikowalności wydatków, poziomu unijnej pomocy finansowej, głównych warunków, na których powinno się ją udostępniać, oraz całkowitego budżetu dla Programu.
(20)
Program należy wdrażać zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (7) (zwanym dalej „rozporządzeniem finansowym”) oraz rozporządzeniem Komisji (WE, Euratom) nr 2342/2002 z dnia 23 grudnia 2002 r. ustanawiającym szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (8).
(21)
Niniejsze rozporządzenie określa kopertę finansową programu wieloletniego, która stanowi główny punkt odniesienia dla władzy budżetowej podczas corocznej procedury budżetowej, w rozumieniu pkt 37 Porozumienia międzyinstytucjonalnego z dnia 17 maja 2006 r. pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej i należytego zarządzania finansami (9).
(22)
Aby pomóc Komisji w monitorowaniu wykonania niniejszego rozporządzenia, należy umożliwić finansowanie wydatków związanych z monitorowaniem, kontrolą i oceną.
(23)
Roczne programy prac, które mają być ustanowione w celu wdrożenia Programu, powinny zostać przyjęte przez Komisję zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 z dnia 16 lutego 2011 r. ustanawiającym przepisy i zasady ogólne dotyczące trybu kontroli przez państwa członkowskie wykonywania uprawnień wykonawczych przez Komisję (10).
(24)
W odniesieniu do działań finansowanych na mocy niniejszego rozporządzenia należy zapewnić ochronę interesów finansowych Unii poprzez stosowanie rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 2988/95 z dnia 18 grudnia 1995 r. w sprawie ochrony interesów finansowych Wspólnot Europejskich (11), rozporządzenia Rady (Euratom, WE) nr 2185/96 z dnia 11 listopada 1996 r. w sprawie kontroli na miejscu oraz inspekcji przeprowadzanych przez Komisję w celu ochrony interesów finansowych Wspólnot Europejskich przed nadużyciami finansowymi i innymi nieprawidłowościami (12) oraz rozporządzenia (WE) nr 1073/1999 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 25 maja 1999 r. dotyczącego dochodzeń prowadzonych przez Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) (13).
(25)
Aby zapewnić skuteczność unijnego finansowania, działania finansowane na mocy niniejszego rozporządzenia powinny być przedmiotem systematycznych ocen.
(26)
Uznaje się, że żadne z działań przewidzianych w ramach Programu nie będzie wymagać odwołania się do dodatkowej podstawy prawnej.
(27)
Ponieważ cele niniejszego rozporządzenia nie mogą zostać osiągnięte w sposób wystarczający przez państwa członkowskie działające indywidualnie, natomiast ze względu na rozmiary i skutki działań objętych finansowaniem w ramach Programu możliwe jest lepsze ich osiągnięcie na poziomie Unii, Unia może przyjąć środki zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 Traktatu o Unii Europejskiej. Zgodnie z zasadą proporcjonalności, określoną w tym artykule, niniejsze rozporządzenie nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tych celów,
PRZYJMUJĄ NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Przedmiot
W niniejszym rozporządzeniu ustanawia się program wspierania środków zmierzających do propagowania dalszego rozwoju i realizacji zintegrowanej polityki morskiej Unii (zwany dalej „Programem”).
Zintegrowana polityka morska Unii (zwana dalej „IMP”) wspiera skoordynowane i spójne podejmowanie decyzji w celu zmaksymalizowania zrównoważonego rozwoju, wzrostu gospodarczego i spójności społecznej państw członkowskich, w szczególności w odniesieniu do przybrzeżnych, wyspiarskich i najbardziej oddalonych regionów Unii, a także sektorów morskich, przez spójne strategie polityczne związane z sektorem morskim oraz odpowiednią współpracę międzynarodową.
Program wpiera zrównoważoną eksploatację mórz i oceanów oraz rozwój wiedzy naukowej.
Artykuł 2
Cele ogólne
Cele ogólne Programu są następujące:
a)
wsparcie rozwoju i wdrażania zintegrowanego zarządzania sprawami morskimi i sprawami dotyczącymi obszarów przybrzeżnych;
b)
wkład w rozwój instrumentów przekrojowych, a mianowicie planowania przestrzennego obszarów morskich, wspólnego mechanizmu wymiany informacji (CISE) i wiedzy o oceanach, morzach i regionach przybrzeżnych Unii i graniczących z nią, aby rozwijać synergie i wspierać strategie polityczne dotyczące mórz lub wybrzeży, zwłaszcza w dziedzinach rozwoju gospodarczego, zatrudnienia, ochrony środowiska, badań naukowych, bezpieczeństwa morskiego, energii, a także rozwój ekologicznych technologii morskich - z uwzględnieniem i wykorzystaniem istniejących instrumentów i inicjatyw;
c)
propagowanie ochrony środowiska morskiego, w szczególności jego różnorodności biologicznej, oraz zrównoważonej eksploatacji zasobów morskich i przybrzeżnych, oraz ściślejsze określenie - w szczególności w ramach dyrektywy 2008/56/WE (dyrektywy ramowej w sprawie strategii morskiej) - granic zrównoważonego rozwoju działalności człowieka, która ma wpływ na środowisko morskie;
d)
wsparcie rozwoju i wdrażania strategii na rzecz basenów morskich;
e)
poprawa i wzmocnienie zewnętrznej współpracy i koordynacji w odniesieniu do celów IMP w oparciu o zaawansowaną debatę na forach międzynarodowych; w tym kontekście wzywa się państwa trzecie do ratyfikowania i wdrożenia Konwencji Organizacji Narodów Zjednoczonych o prawie morza (UNCLOS);
f)
wsparcie zrównoważonego wzrostu gospodarczego, zatrudnienia, innowacyjności i nowych technologii w sektorach morskich oraz w przybrzeżnych, wyspiarskich i najbardziej oddalonych regionach Unii.
Artykuł 3
Cele operacyjne
1. W ramach celu określonego w art. 2 lit. a) (zintegrowane zarządzanie sprawami morskimi) Program:
a)
propaguje działania służące zachęceniu państw członkowskich i regionów UE do rozwijania, wprowadzania lub realizacji zintegrowanego zarządzania sprawami morskimi;
b)
propaguje międzysektorowe platformy i sieci współpracy, skupiające przedstawicieli organów publicznych, organów regionalnych i lokalnych, przemysłu, środowisk naukowych, obywateli, organizacji społeczeństwa obywatelskiego i partnerów społecznych;
c)
zwiększa rozpoznawalność zintegrowanego podejścia do spraw morskich i podnosi świadomość organów publicznych, sektora prywatnego oraz społeczeństwa na temat tego podejścia.
2. W ramach celu określonego w art. 2 lit. b) (instrumenty przekrojowe) Program wspiera rozwój:
a)
wspólnego mechanizmu wymiany informacji dla obszarów morskich Unii, który propaguje międzysektorową i transgraniczną wymianę informacji w zakresie nadzoru, łączącą wszystkie środowiska użytkowników, zgodnie z zasadami zintegrowanego nadzoru morskiego, w celu wzmocnienia bezpiecznego, stabilnego i zgodnego z zasadami zrównoważonego rozwoju korzystania z przestrzeni morskiej - z uwzględnieniem odpowiednich zmian w politykach sektorowych w odniesieniu do nadzoru i wnosząc wkład, w stosownych przypadkach, do koniecznych przekształceń tych polityk;
b)
morskiego planowania przestrzennego oraz zintegrowanego zarządzania strefą przybrzeżną, które stanowią ważne instrumenty zrównoważonego rozwoju obszarów morskich i regionów przybrzeżnych, a także przyczyniają się do realizacji celów zarządzania opartego na ekosystemach oraz rozwoju lądowo-morskich powiązań, jak również ułatwiania współpracy państw członkowskich, np. w zakresie rozwoju eksperymentalnych i innych rozwiązań, które łączą produkcję energii odnawialnej i hodowlę ryb;
c)
obszernej i powszechnie dostępnej wysokiej jakości bazy danych i wiedzy o morzu, która umożliwi wymianę, wielokrotne wykorzystywanie i rozpowszechnianie tych danych i wiedzy między różnymi grupami użytkowników przy użyciu istniejących danych co pozwoliłoby na uniknięcie powielania baz danych; w tym celu w pełni wykorzystuje się istniejące programy Unii i państw członkowskich, w tym INSPIRE (14) i GMES (15).
3. W ramach celu określonego w art. 2 lit. c) (ochrona środowiska morskiego) Program:
a)
wspiera ochronę i zachowanie środowiska morskiego i przybrzeżnego, a także zapobiega ingerencji w środowisko morskie, w tym spowodowanej przez odpady morskie, i ogranicza ją w celu stopniowej eliminacji zanieczyszczeń;
b)
przyczynia się do ochrony zdrowia, różnorodności biologicznej i odporności ekosystemów morskich i przybrzeżnych;
c)
ułatwia koordynację między państwami członkowskimi oraz innymi podmiotami przy wprowadzaniu podejścia ekosystemowego do zarządzania działalnością człowieka i zasady ostrożności;
d)
ułatwia opracowywanie metod i norm;
e)
propaguje działania na rzecz łagodzenia skutków zmian klimatycznych dla środowiska morskiego, przybrzeżnego i wyspiarskiego oraz dostosowywania się do tych zmian, ze szczególnym uwzględnieniem obszarów najbardziej narażonych pod tym względem;
f)
wspiera rozwój strategicznych podejść do badań zmierzających do oceny aktualnego stanu ekosystemów, zapewniając tym samym podstawę dla zarządzania opartego na ekosystemach i planowania na szczeblu regionalnym i krajowym.
4. W ramach celu określonego w art. 2 lit. d) (strategie na rzecz basenów morskich) Program:
a)
wspiera rozwój i realizację zintegrowanych strategii na rzecz basenów morskich przy uwzględnieniu wyważonego podejścia w odniesieniu do wszystkich basenów morskich, a także specyfiki basenów morskich i zlewni oraz w stosownych przypadkach odpowiednich strategii makroregionalnych, a w szczególności tych, w których wprowadzono już wymianę informacji i doświadczeń między różnymi państwami oraz gdzie istnieją międzynarodowe struktury operacyjne;
b)
propaguje i ułatwia wykorzystanie synergii między szczeblem krajowym, regionalnym i unijnym, wymianę informacji, w tym informacji na temat metod i standardów, oraz wymianę najlepszych praktyk w zakresie polityki morskiej, w tym dotyczących zarządzania nią i polityk sektorowych, które mają wpływ na morza regionalne i regiony przybrzeżne.
5. W ramach celu określonego w art. 2 lit. e) (wymiar międzynarodowy) Program:
a)
zachęca do kontynuowania ścisłej współpracy państw członkowskich z państwami trzecimi i podmiotami z państw trzecich dzielących basen morski z państwami członkowskimi Unii, nad zintegrowanym podejściem, w tym nad ratyfikacją i wdrożeniem konwencji UNCLOS;
b)
wspiera dialog z państwami trzecimi z uwzględnieniem konwencji UNCLOS i odpowiednich obowiązujących konwencji międzynarodowych opartych na konwencji UNCLOS;
c)
wspiera wymianę najlepszych praktyk uzupełniających istniejące inicjatywy z uwzględnieniem rozwoju strategii regionalnych na szczeblu subregionalnym.
Niniejszy cel operacyjny realizowany jest spójnie z unijnymi instrumentami współpracy z uwzględnieniem celów krajowych i regionalnych strategii rozwoju.
6. W ramach celu określonego w art. 2 lit. f) (wzrost gospodarczy, zatrudnienie i innowacyjność) Program:
a)
propaguje inicjatywy na rzecz wzrostu i zatrudnienia w sektorach morskich oraz w regionach przybrzeżnych i wyspiarskich;
b)
wspiera szkolenie, edukację i możliwości kariery w zawodach związanych z morzem;
c)
propaguje rozwój ekologicznych technologii, energię z odnawialnych źródeł morskich, ekologiczną żeglugę morską i żeglugę morską bliskiego zasięgu;
d)
propaguje rozwój turystyki przybrzeżnej, morskiej i wyspiarskiej.
Artykuł 4
Działania kwalifikowalne
Program może zapewniać pomoc finansową na rzecz następujących rodzajów działań zgodnie z celami określonymi w art. 2 i 3:
a)
projekty, w tym projekty testowe; analizy; badania i operacyjne programy współpracy, w tym programy kształcenia, szkolenia zawodowego i przekwalifikowania;
b)
powszechne udostępnianie informacji i wymiana najlepszych praktyk, podnoszenie świadomości i pokrewne działania w zakresie komunikacji i upowszechniania informacji, w tym kampanie i imprezy reklamowe oraz opracowywanie i prowadzenie stron internetowych oraz odpowiednich sieci społecznych i baz danych;
c)
konferencje, seminaria, warsztaty i fora zainteresowanych stron;
d)
gromadzenie, monitorowanie, wizualizacja i powszechne udostępnianie znaczącej liczby danych, najlepszych praktyk i baz danych dotyczących finansowanych przez Unię projektów regionalnych, w tym - w stosowanych przypadkach - za pośrednictwem sekretariatu ustanowionego na potrzeby co najmniej jednego z powyższych celów, który ułatwi przyjmowanie wspólnych i jednolitych standardów w zakresie gromadzenia i przetwarzania danych;
e)
działania związane z instrumentami przekrojowymi, w tym projektami testowymi.
Artykuł 5
Rodzaje interwencji finansowej
1. Unijna pomoc finansowa może przyjmować następujące formy prawne:
a)
dotacje, w przypadku których maksymalny udział współfinansowania przez Unię danego działania wynosi 80 %;
b)
zamówienia publiczne;
c)
ustalenia administracyjne ze Wspólnym Centrum Badawczym.
2. W ramach Programu można przyznawać zarówno dotacje na działania, jak i dotacje operacyjne. O ile rozporządzenie finansowe nie stanowi inaczej, beneficjentów dotacji lub zamówień publicznych wybiera się w ramach zaproszenia do składania wniosków lub zaproszenia do składania ofert.
Artykuł 6
Beneficjenci
1. Pomoc finansową w ramach Programu można przyznawać, na zasadzie priorytetu, osobom fizycznym lub prawnym podlegającym przepisom prawa prywatnego lub publicznego państwa członkowskiego lub prawu Unii.
2. Beneficjentami Programu mogą być także państwa trzecie, zainteresowane strony w państwach trzecich dzielących basen morski z państwami członkowskimi Unii, a także międzynarodowe organizacje lub podmioty, które realizują co najmniej jeden z celów ogólnych i operacyjnych określonych w art. 2 i 3. Działania te muszą zawsze angażować uczestników z Unii.
3. Warunki kwalifikowalności do udziału w procedurze określa się w odpowiednich zaproszeniach do składania wniosków lub zaproszeniach do składania ofert.
Artykuł 7
Zasady wdrażania
1. Działania finansowane w ramach Programu nie kwalifikują się do otrzymywania pomocy z innych unijnych instrumentów finansowych. Podejmowane są starania mające na celu osiągnięcie synergii i komplementarności z innymi instrumentami Unii. Działania w ramach Programu uzupełniają realizację odpowiednich polityk sektorowych.
2. Komisja zapewnia, aby wnioskujący o pomoc finansową w ramach Programu i beneficjenci takiej pomocy udzielali jej szczegółowych informacji na temat finansowania działań. Pomocy finansowej z Programu udziela się wyłącznie wtedy, gdy nie są dostępne inne unijne źródła finansowania.
3. Działania wspierane przez Program odpowiadają celom i politykom Unii na rok 2020 i 2050. Wszystkie państwa członkowskie, sektory morskie oraz regiony przybrzeżne, wyspiarskie i najbardziej oddalone mogą czerpać korzyści z Programu i tworzona jest prawdziwa europejska wartość dodana. Dąży się do odpowiedniej równowagi regionalnej w związku z finansowaniem działań w basenach różnych mórz.
4. Działania wspierane przez Program stymulują i wzmacniają dialog, współpracę i koordynację z i między państwami członkowskimi, regionami UE, zainteresowanymi stronami, obywatelami, organizacjami społeczeństwa obywatelskiego oraz partnerami społecznymi, gwarantując pełną przejrzystość.
5. Działania wspierane przez Program ułatwiają korzystanie z synergii, wymianę informacji oraz metod, standardów i najlepszych praktyk.
6. Przy wdrażaniu Programu zastosowanie mają zasady dobrego zarządzania i przejrzystości procesów podejmowania decyzji; Program dąży do tego, by przyczynić się do przejrzystości i dobrego zarządzania we wszystkich powiązanych politykach sektorowych na poziomie unijnym, krajowym i regionalnym.
Artykuł 8
Procedury wykonawcze
1. Komisja wdraża Program zgodnie z rozporządzeniem finansowym.
2. Aby wdrożyć Program zgodnie z jego celami określonymi w art. 2 i 3, Komisja przyjmuje roczne programy prac zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 14 ust. 2.
Artykuł 9
Środki budżetowe
1. Koperta finansowa na wdrożenie Programu wynosi 40 000 000 EUR na okres od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r.
2. Środki budżetowe przyznane Programowi uwzględnia się w rocznych środkach budżetu ogólnego Unii. Roczne środki zatwierdza władza budżetowa w granicach przewidzianych w ramach finansowych.
3. Podział środków na cele ogólne, określone w art. 2, jest przedstawiony w załączniku.
Artykuł 10
Pomoc techniczna
1. Nie więcej niż 1 % koperty finansowej ustanowionej na mocy art. 9 można przeznaczyć na pokrycie niezbędnych wydatków związanych z wszelkimi działaniami przygotowawczymi, monitorowaniem, kontrolą, audytem lub oceną, które są bezpośrednio konieczne, aby zrealizować kwalifikowalne działania na mocy niniejszego rozporządzenia w sposób skuteczny i wydajny oraz aby osiągnąć jego cele.
2. Działania, o których mowa w ust. 1, mogą w szczególności obejmować analizy, spotkania ekspertów, wydatki na narzędzia informatyczne, systemy i sieci oraz wszelką inną pomoc i wiedzę specjalistyczną o charakterze technicznym, naukowym i administracyjnym, zgodnie z wymogami Komisji w celu wykonania niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 11
Monitorowanie
1. Każdy beneficjent pomocy finansowej przedstawia Komisji sprawozdania techniczne i finansowe z postępów prac finansowanych w ramach Programu. W ciągu trzech miesięcy po zakończeniu każdego projektu przestawia się również sprawozdanie końcowe.
2. Bez uszczerbku dla kontroli prowadzonych przez Trybunał Obrachunkowy w powiązaniu z właściwymi krajowymi instytucjami lub służbami kontrolnymi zgodnie z art. 287 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej („TFUE”), lub dla wszelkich kontroli przeprowadzanych zgodnie z art. 322 ust. 1 lit. b) TFUE, urzędnicy i inni pracownicy Komisji przeprowadzają kontrole na miejscu, w tym kontrole wyrywkowe projektów i innych środków finansowanych w ramach Programu, w szczególności aby sprawdzić zgodność z celami Programu i kwalifikowalność działań zgodnie z art. 2, 3 i 4 niniejszego rozporządzenia.
3. Umowy i porozumienia wynikające z wprowadzania w życie niniejszego rozporządzenia przewidują w szczególności nadzór i kontrolę finansową ze strony Komisji lub upoważnionego przez nią przedstawiciela oraz kontrole przeprowadzane przez Trybunał Obrachunkowy, w tym kontrole na miejscu, jeśli zaistnieje taka potrzeba.
4. Każdy beneficjent pomocy finansowej zobowiązany jest przechowywać do wglądu Komisji wszystkie dokumenty potwierdzające wydatki poniesione na projekt przez okres pięciu lat od daty ostatniej płatności z tytułu tego projektu.
5. W oparciu o wyniki sprawozdań i kontroli wyrywkowych, o których mowa w ust. 1 i 2, oraz jeśli zaistnieje taka potrzeba, Komisja dostosowuje wysokość początkowo zatwierdzonej pomocy finansowej lub warunki jej przyznawania oraz harmonogram płatności.
6. Komisja sprawdza, czy działania finansowane w ramach Programu są realizowane prawidłowo, czy są spójne z działaniami podejmowanymi w ramach innych polityk sektorowych i instrumentów oraz czy są zgodne z niniejszym rozporządzeniem i rozporządzeniem finansowym.
Artykuł 12
Ochrona interesów finansowych Unii
1. Podczas realizacji działań finansowanych w ramach Programu Komisja zapewnia ochronę interesów finansowych Unii poprzez:
a)
stosowanie środków zapobiegających nadużyciom finansowym, korupcji i innym nielegalnym działaniom;
b)
skuteczne kontrole;
c)
odzyskiwanie nienależnych płatności; oraz
d)
stosowanie skutecznych, proporcjonalnych i odstraszających sankcji w przypadku stwierdzenia nieprawidłowości.
2. Do celów ust. 1 Komisja działa zgodnie z rozporządzeniem (WE, Euratom) nr 2988/95, rozporządzeniem (Euratom, WE) nr 2185/96 oraz rozporządzeniem (WE) nr 1073/1999.
3. Komisja zmniejsza, zawiesza lub odzyskuje kwoty pomocy finansowej przyznane na dane działanie w przypadku stwierdzenia nieprawidłowości, w tym niezgodności z niniejszym rozporządzeniem lub daną decyzją, umową lub porozumieniem, na mocy których udzielono pomocy finansowej, lub jeśli okaże się, że w działaniu wprowadzono zmiany niezgodne z jego charakterem lub warunkami realizacji, bez uprzedniego wystąpienia o zgodę Komisji.
4. W przypadku niedotrzymania terminów lub gdy postęp w realizacji działania jedynie częściowo uzasadnia przyznaną pomoc finansową, Komisja zwraca się do beneficjenta o przedstawienie uwag w wyznaczonym terminie. W przypadku gdy beneficjent nie udzieli satysfakcjonującej odpowiedzi, Komisja może anulować pozostałą część pomocy finansowej i zażądać zwrotu wypłaconych kwot.
5. Wszelkie nienależne płatności zwracane są Komisji. Od kwot niezwróconych w odpowiednim terminie nalicza się odsetki na warunkach określonych w rozporządzeniu finansowym.
6. Do celów niniejszego artykułu „nieprawidłowość” oznacza każde naruszenie przepisu prawa unijnego lub zobowiązania umownego, wynikające z działania lub zaniechania podmiotu gospodarczego, które poprzez nieuzasadnione wydatki wywiera lub może wywierać negatywny wpływ na budżet ogólny Unii lub budżety zarządzane przez Unię.
Artykuł 13
Sprawozdawczość, ocena i przedłużenie
1. Komisja regularnie i niezwłocznie informuje Parlament Europejski i Radę o swojej pracy.
2. Komisja przedstawi Parlamentowi Europejskiemu i Radzie:
a)
sprawozdanie z postępów nie później niż dnia 31 grudnia 2012 r.; sprawozdanie z postępów obejmuje ocenę skutków Programu dla innych dziedzin polityki Unii;
b)
sprawozdanie z oceny ex post nie później niż dnia 31 grudnia 2014 r.
3. W stosownych przypadkach Komisja składa wniosek ustawodawczy o przedłużenie Programu na okres po 2013 r. wraz z odpowiednią kopertą finansową.
Artykuł 14
Procedura komitetowa
1. Komisję wspomaga komitet. Komitet ten jest komitetem w rozumieniu rozporządzenia (UE) nr 182/2011.
2. W przypadku odesłania do niniejszego ustępu stosuje się art. 5 rozporządzenia (UE) nr 182/2011.
Artykuł 15
Wejście w życie
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 30 listopada 2011 r.