NAŘÍZENÍ KOMISE (EU) č. 1259/2011
ze dne 2. prosince 2011,
kterým se mění nařízení (ES) č. 1881/2006, pokud jde o maximální limity pro dioxiny, PCB s dioxinovým efektem a PCB bez dioxinového efektu v potravinách
(Text s významem pro EHP)
EVROPSKÁ KOMISE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie,
s ohledem na nařízení Rady (EHS) č. 315/93 ze dne 8. února 1993, kterým se stanoví postupy Společenství pro kontrolu kontaminujících látek v potravinách (1), a zejména na čl. 2 odst. 3 uvedeného nařízení,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Nařízení Komise (ES) č. 1881/2006 ze dne 19. prosince 2006, kterým se stanoví maximální limity některých kontaminujících látek v potravinách (2), stanoví maximální limity pro dioxiny a PCB s dioxinovým efektem v řadě potravin.
(2)
Dioxiny spadají do skupiny 75 kongenerů polychlorovaných dibenzo-p-dioxinů (PCDD) a 135 kongenerů polychlorovaných dibenzofuranů (PCDF), z nichž 17 je toxikologicky významných. Polychlorované bifenyly (PCB) představují skupinu 209 různých kongenerů, které lze podle toxikologických vlastností rozdělit do dvou skupin: 12 kongenerů má podobné toxikologické vlastnosti jako dioxiny, a jsou proto často označovány jako „PCB s dioxinovým efektem“. Ostatní polychlorované bifenyly nevykazují podobnou toxicitu jako dioxiny a mají odlišný toxikologický profil, a označují se tedy jako „PCB bez dioxinového efektu“.
(3)
Každý kongener dioxinů nebo PCB s dioxinovým efektem vykazuje odlišnou míru toxicity. Aby bylo možné provést součet toxicity těchto různých kongenerů, byl zaveden pojem faktorů toxické ekvivalence (TEF), který má usnadnit hodnocení rizik a kontrolu dodržování právních předpisů. Analytické výsledky týkající se všech jednotlivých toxikologicky významných kongenerů ze skupiny dioxinů, a PCB s dioxinovým efektem se tudíž vyjadřují pomocí kvantifikovatelné veličiny, jíž je toxický ekvivalent TCDD (TEQ).
(4)
Světová zdravotnická organizace (WHO) pořádala ve dnech 28.-30. června 2005 odborný seminář týkající se hodnot TEF, které schválila v roce 1998. Byla změněna řada hodnot TEF, zejména pak pro PCB, oktachlorované kongenery a pentachlorované furany. Údaje o účincích nových hodnot TEF a nedávném výskytu jsou shromážděny ve vědecké zprávě Evropského úřadu pro bezpečnost potravin (EFSA) nazvané Výsledky monitorování hodnot dioxinů v potravinách a krmivech (Results of the monitoring of dioxin levels in food and feed) (3). Proto je vhodné přezkoumat maximální limity PCB s přihlédnutím k těmto novým údajům.
(5)
Vědecká komise pro kontaminující látky v potravinovém řetězci při úřadu EFSA přijala na žádost Komise stanovisko týkající se přítomnosti PCB bez dioxinového efektu v krmivech a potravinách (4).
(6)
Suma šesti indikátorových PCB (PCB 28, 52, 101, 138, 153 a 180) zahrnuje přibližně polovinu celkového množství PCB bez dioxinového efektu přítomných v krmivech a potravinách. Tato suma se považuje za vhodný ukazatel výskytu PCB bez dioxinového efektu a expozice člověka těmto PCB, a měla by proto být stanovena jakožto maximální limit.
(7)
Maximální limity byly stanoveny s přihlédnutím k údajům o nedávném výskytu, které jsou shromážděny ve vědecké zprávě EFSA nazvané Výsledky monitorování PCB bez dioxinového efektu v potravinách a krmivech (Results of the monitoring of non dioxin-like PCBs in food and feed) (5). Přestože je možné dosáhnout nižších mezí kvantifikace, lze zaznamenat, že velká řada laboratoří používá mez kvantifikace 1 μg/kg tuku nebo dokonce 2 μg/kg tuku. Vyjádření analytického výsledku jako horní mez koncentrace by v některých případech vedlo k hodnotě blížící se maximálnímu limitu, pokud by byly stanoveny velmi přísné maximální limity, a to i tehdy, když by nebyly kvantifikovány žádné PCB. Bylo také konstatováno, že u některých kategorií potravin nebyly údaje dosti rozsáhlé. Proto by bylo namístě maximální limity po uplynutí tří let přezkoumat na základě rozsáhlejší databáze vytvořené s pomocí analytické metody, která bude dostatečně citlivá pro kvantifikaci nízkých hodnot.
(8)
Finsko a Švédsko získaly odchylku pro uvádění na trh ryb pocházejících z oblasti Baltského moře a určených ke spotřebě na území uvedených států, jejichž obsah dioxinů je vyšší než maximální limity stanovené pro dioxiny a sumu dioxinů a PCB s dioxinovým efektem v rybách. Uvedené členské státy splnily podmínky týkající se informování spotřebitelů o stravovacích doporučeních. Každoročně Komisi oznamují výsledky monitorování hodnot dioxinů v rybách z oblasti Baltského moře a opatření přijatá ke snížení expozice člověka dioxinům z oblasti Baltského moře.
(9)
Na základě výsledků monitorování hodnot dioxinů a PCB s dioxinovým efektem, které provádí Finsko a Švédsko, by měla být udělená odchylka omezena na určité druhy ryb. Vzhledem k přetrvávající přítomnosti dioxinů a PCB v životním prostředí, a tudíž i v rybách, je žádoucí udělit tuto odchylku bez časového omezení.
(10)
V případě uloveného volně žijícího lososa obecného požádalo Lotyšsko o podobnou odchylku, jaká byla udělena Finsku a Švédsku. Za tímto účelem Lotyšsko prokázalo, že expozice člověka dioxinům a PCB s dioxinovým efektem na jeho území není vyšší než nejvyšší průměrná míra v kterémkoli jiném členském státě a že zde existuje systém zajišťující plnou informovanost spotřebitelů o stravovacích doporučeních týkajících se omezení konzumace ryb z oblasti Baltského moře určitými ohroženými skupinami populace s cílem vyhnout se možnému zdravotnímu riziku. Dále by mělo být prováděno monitorování hodnot dioxinů a PCB s dioxinovým efektem v rybách z oblasti Baltského moře a o jeho výsledcích, jakož i o opatřeních přijatých ke snížení expozice člověka dioxinům a PCB s dioxinovým efektem z ryb pocházejících z oblasti Baltského moře by měla být informována Komise. Byla zavedena nezbytná opatření zajišťující, aby ryby a rybí produkty, jež nesplňují maximální limity EU pro PCB, nebyly uváděny na trh v jiných členských státech.
(11)
Vzhledem k tomu, že vzorec kontaminace PCB bez dioxinového efektu v rybách z oblasti Baltského moře vykazuje podobné rysy jako kontaminace dioxiny a PCB s dioxinovým efektem a že PCB bez dioxinového efektu jsou rovněž velmi perzistentní v životním prostředí, je žádoucí udělit podobnou odchylku týkající se přítomnosti PCB bez dioxinového efektu jako pro dioxiny a PCB s dioxinovým efektem v rybách z oblasti Baltského moře.
(12)
Úřad EFSA byl požádán o vydání vědeckého stanoviska ohledně přítomnosti dioxinů a PCB s dioxinovým efektem v játrech ovcí a jelenovitých a ohledně vhodnosti stanovení maximálních limitů pro dioxiny a PCB v játrech a produktech z nich vyrobených, které budou vztaženy spíše na celý produkt než na tuk, jak je tomu v současnosti. Ustanovení týkající se jater a produktů z nich vyrobených by proto měla být přezkoumána, zvláště pak ustanovení týkající se jater ovcí a jelenovitých, poté, co bude k dispozici stanovisko EFSA. Do té doby je záhodno stanovit maximální limit pro dioxiny a PCB vztažený na tuk.
(13)
Na potraviny obsahující méně než 1 % tuku se až doposud maximální limit pro dioxiny a PCB s dioxinovým efektem nevztahoval, jelikož k expozici člověka obecně přispívají v zanedbatelné míře. Vyskytly se však případy potravin obsahujících méně než 1 % tuku, avšak s velmi vysokým obsahem dioxinů a PCB s dioxinovým efektem v tuku. Proto je žádoucí na tyto potraviny uplatnit maximální limit, avšak vztažený na celý produkt. Vzhledem k tomu, že maximální limit se u některých potravin s nízkým obsahem tuku stanovuje vztažením na celý produkt, je namístě použít u potravin obsahujících méně než 2 % tuku maximální limit stanovený vztažením na celý produkt.
(14)
S ohledem na údaje z monitorování dioxinů a PCB s dioxinovým efektem v potravinách pro kojence a malé děti je žádoucí stanovit zvláštní nižší maximální limity pro dioxiny a PCB s dioxinovým efektem v potravinách určených pro kojence a malé děti. Německý spolkový institut pro hodnocení rizik předložil úřadu EFSA zvláštní žádost o posouzení rizik, které pro kojence a malé děti představuje přítomnost dioxinů a PCB s dioxinovým efektem v potravinách pro kojence a malé děti. Proto by poté, co bude stanovisko EFSA k dispozici, měla být ustanovení týkající se potravin pro kojence a malé děti přezkoumána.
(15)
Opatření stanovená tímto nařízením jsou v souladu se stanoviskem Stálého výboru pro potravinový řetězec a zdraví zvířat a ani Evropský parlament ani Rada nevyjádřily s těmito opatřeními nesouhlas,
PŘIJALA TOTO NAŘÍZENÍ:
Článek 1
Nařízení (ES) č. 1881/2006 se mění takto:
1)
Článek 7 se mění takto:
a)
Nadpis „Dočasné odchylky“ se nahrazuje nadpisem „Odchylky“.
b)
Odstavec 4 se nahrazuje tímto:
„4. Odchylně od ustanovení článku 1 mohou Finsko, Švédsko a Lotyšsko udělovat povolení uvádět na vlastní trh uloveného volně žijícího lososa obecného (Salmo salar) a produkty z něj, pocházející z oblasti Baltského moře a určené ke spotřebě na jejich území, s obsahem dioxinů a/nebo PCB s dioxinovým efektem a/nebo PCB bez dioxinového efektu vyšším než maximální limity stanovené v bodě 5.3 přílohy za předpokladu, že existuje systém zajišťující plnou informovanost spotřebitelů o stravovacích doporučeních týkajících se omezení konzumace uloveného volně žijícího lososa obecného z oblasti Baltského moře a produktů z něj určitými ohroženými skupinami populace s cílem vyhnout se možnému zdravotnímu riziku.
Finsko, Švédsko a Lotyšsko budou nadále provádět nezbytná opatření, která zajistí, aby ulovený volně žijící losos obecný a produkty z něj, které nejsou v souladu s bodem 5.3 přílohy, nebyly uváděny na trh v jiných členských státech.
Finsko, Švédsko a Lotyšsko podají každoročně Komisi zprávu o opatřeních přijatých k účinnému informování určitých ohrožených skupin populace o stravovacích doporučeních a k zajištění toho, aby ulovený volně žijící losos obecný a produkty z něj, které nesplňují maximální limity, nebyly uváděny na trh v jiných členských státech. Doloží také účinnost těchto opatření.“
c)
Doplňuje se nový odstavec 5, který zní:
„5. Odchylně od ustanovení článku 1 mohou Finsko a Švédsko udělovat povolení uvádět na vlastní trh uloveného volně žijícího sledě obecného přesahujícího 17 cm (Clupea harengus), uloveného volně žijícího sivena (Salvelinus spp.), ulovenou volně žijící mihuli říční (Lampetra fluviatilis) a uloveného volně žijícího pstruha obecného (Salmo trutta) a produkty z nich, pocházející z oblasti Baltského moře a určené ke spotřebě na jejich území, s obsahem dioxinů a/nebo PCB s dioxinovým efektem a/nebo PCB bez dioxinového efektu vyšším než maximální limity stanovené v bodě 5.3 přílohy za předpokladu, že existuje systém zajišťující plnou informovanost spotřebitelů o stravovacích doporučeních týkajících se omezení konzumace uloveného volně žijícího sledě obecného přesahujícího 17 cm, uloveného volně žijícího sivena, ulovené volně žijící mihule říční a uloveného volně žijícího pstruha obecného z oblasti Baltského moře a produktů z nich určitými ohroženými skupinami populace s cílem vyhnout se možnému zdravotnímu riziku.
Finsko a Švédsko budou nadále provádět nezbytná opatření, která zajistí, aby ulovený volně žijící sleď obecný přesahující 17 cm, ulovený volně žijící siven, ulovená volně žijící mihule říční a ulovený volně žijící pstruh obecný a produkty z nich, které nejsou v souladu s bodem 5.3 přílohy, nebyly uváděny na trh v jiných členských státech.
Finsko a Švédsko podají každoročně Komisi zprávu o opatřeních přijatých k účinnému informování určitých ohrožených skupin populace o stravovacích doporučeních a k zajištění toho, aby ryby a rybí produkty, které nesplňují maximální limity, nebyly uváděny na trh v jiných členských státech. Doloží také účinnost těchto opatření.“
2)
Příloha se mění v souladu s přílohou tohoto nařízení.
Článek 2
Toto nařízení vstupuje v platnost dvacátým dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Použije se ode dne 1. ledna 2012.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
V Bruselu dne 2. prosince 2011.
ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (UE) NR 1259/2011
z dnia 2 grudnia 2011 r.
zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1881/2006 w odniesieniu do najwyższych dopuszczalnych poziomów dioksyn, polichlorowanych bifenyli o działaniu podobnym do dioksyn i polichlorowanych bifenyli o działaniu niepodobnym do dioksyn w środkach spożywczych
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 315/93 z dnia 8 lutego 1993 r. ustanawiające procedury Wspólnoty w odniesieniu do substancji skażających w żywności (1), w szczególności jego art. 2 ust. 3,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
W rozporządzeniu Komisji (WE) nr 1881/2006 z dnia 19 grudnia 2006 r. ustalającym najwyższe dopuszczalne poziomy niektórych zanieczyszczeń w środkach spożywczych (2) określono najwyższe dopuszczalne poziomy dioksyn i polichlorowanych bifenyli o działaniu podobnym do dioksyn w szeregu środków spożywczych.
(2)
Dioksyny należą do grupy obejmującej 75 kongenerów polichlorowanych dibenzo-p-dioksyn (PCDD) i 135 kongenerów polichlorowanych dibenzofuranów (PCDF), z których 17 stwarza zagrożenie pod względem toksykologicznym. Polichlorowane bifenyle (PCB) stanowią grupę 209 różnych kongenerów, które można podzielić na dwie grupy, biorąc pod uwagę ich właściwości toksykologiczne: 12 kongenerów wykazuje właściwości toksykologiczne podobne do dioksyn, przez co często określa się je jako „polichlorowane bifenyle o działaniu podobnym do dioksyn” (DL-PCB). Pozostałe polichlorowane bifenyle nie wykazują toksyczności podobnej do dioksyn, ale mają inne właściwości toksykologiczne i są określane jako „polichlorowane bifenyle o działaniu niepodobnym do dioksyn” (NDL-PCB).
(3)
Każdy kongener dioksyn lub polichlorowanych bifenyli o działaniu podobnym do dioksyn wykazuje nieco inny poziom toksyczności. Wprowadzenie koncepcji tzw. współczynników toksyczności (TEF) umożliwia sumaryczne wyrażenie toksyczności tych różnych kongenerów i ułatwia ocenę ryzyka oraz urzędową kontrolę. Dlatego też wyniki badań analitycznych odnoszące się do wszystkich dioksyn oraz kongenerów polichlorowanych bifenyli o działaniu podobnym do dioksyn stanowiących zagrożenie toksykologiczne są wyrażone w policzalnych jednostkach zwanych równoważnikami toksyczności TCDD (TEQ).
(4)
Światowa Organizacja Zdrowia (WHO) zorganizowała w dniach 28-30 czerwca 2005 r. warsztaty ekspertów dotyczące wartości TEF uzgodnionych przez WHO w 1998 r. Zmieniono szereg wartości TEF, między innymi dla PCB, oktachlorowanych kongenerów i pentachlorowanych furanów. Dane dotyczące skutków ustalenia nowych wartości TEF oraz najnowszego występowania zgromadzono w sprawozdaniu naukowym Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności (EFSA) „Results of the monitoring of dioxin levels in food and feed” (3) (Wyniki monitorowania poziomów dioksyn w żywności i paszy). Należy zatem dokonać przeglądu najwyższych dopuszczalnych poziomów PCB, biorąc pod uwagę te nowe dane.
(5)
Na wniosek Komisji Europejskiej panel naukowy EFSA ds. zanieczyszczeń w łańcuchu żywnościowym przyjął opinię w sprawie obecności NDL-PCB w paszy i żywności (4).
(6)
Suma sześciu PCB będących znacznikami lub wskaźnikami (PCB 28, 52, 101, 138, 153 i 180) stanowi około połowy łącznej ilości NDL-PCB obecnych w paszy i żywności. Suma ta jest uznawana za odpowiedni znacznik obecności i narażenia ludzi na NDL-PCB, dlatego powinna zostać określona jako najwyższy dopuszczalny poziom.
(7)
Najwyższe dopuszczalne poziomy określono, biorąc pod uwagę dane dotyczące najnowszego występowania zgromadzone w sprawozdaniu naukowym EFSA „Results of the monitoring of non dioxin-like PCBs in food and feed” (5) (Wyniki monitorowania poziomów PCB o działaniu niepodobnym do dioksyn w żywności i paszy). Choć możliwe jest osiągnięcie niższych granic oznaczalności (LOQ), można zauważyć, że znaczna liczba laboratoriów stosuje LOQ wynoszące 1 μg/kg tłuszczu lub nawet 2 μg/kg tłuszczu. Jeżeli ustanowiono by bardzo surowe poziomy maksymalne, wyrażanie wyników badań analitycznych jako górnej granicy prowadziłoby w niektórych przypadkach do poziomu zbliżonego do najwyższego dopuszczalnego poziomu, nawet w przypadku gdy nie oznaczono PCB. Uznano także, że dane dla niektórych kategorii żywności nie są zbyt obszerne. Właściwe byłoby zatem dokonanie przeglądu najwyższych dopuszczalnych poziomów za 3 lata, w oparciu o bardziej obszerną bazę danych uzyskaną przy pomocy metody analizy o dostatecznej wrażliwości do celów oznaczania niskich poziomów.
(8)
Finlandii i Szwecji przyznano odstępstwo na wprowadzanie do obrotu ryb z regionu Morza Bałtyckiego przeznaczonych do spożycia na terytoriach tych państw, o poziomach dioksyn przekraczających najwyższe dopuszczalne poziomy ustanowione dla dioksyn oraz sumy dioksyn i DL-PCB w rybach. Wspomniane państwa członkowskie spełniły warunki dotyczące informowania konsumentów o zaleceniach żywieniowych. Corocznie przedkładają one Komisji wyniki monitorowania przez nie poziomów dioksyn w rybach pochodzących z regionu Morza Bałtyckiego oraz środków mających na celu zmniejszenie narażenia ludzi na dioksyny z regionu Morza Bałtyckiego.
(9)
Na podstawie wyników monitorowania poziomów dioksyn i DL-PCB prowadzonego przez Finlandię i Szwecję możliwe było ograniczenie przyznanego odstępstwa do niektórych gatunków ryb. Z uwagi na utrzymującą się obecność dioksyn i PCB w środowisku, a co za tym idzie w rybach, właściwe jest bezterminowe przyznanie tego odstępstwa.
(10)
W odniesieniu do dziko odławianego łososia Łotwa zwróciła się o odstępstwo podobne do tego przyznanego Finlandii i Szwecji. W tym celu Łotwa wykazała, że narażenie ludzi na dioksyny i DL-PCB na jej terytorium nie przekracza najwyższego średniego poziomu w którymkolwiek z państw członkowskich oraz że w celu uniknięcia ewentualnego zagrożenia dla zdrowia wprowadzono system zapewniający pełne informowanie konsumentów o zaleceniach żywieniowych w odniesieniu do ograniczeń spożycia tych gatunków ryb z regionu Morza Bałtyckiego przez wskazane najbardziej narażone grupy ludności. Ponadto należy prowadzić monitorowanie poziomów dioksyn i DL-PCB w rybach z regionu Morza Bałtyckiego i składać sprawozdania Komisji dotyczące rezultatów i środków, które przedsięwzięto w celu ograniczenia narażenia ludzi na dioksyny i DL-PCB obecne w rybach z regionu Morza Bałtyckiego. Wprowadzono niezbędne środki w celu dopilnowania, aby ryby i produkty rybne niezgodne z unijnymi najwyższymi dopuszczalnymi poziomami dla PCB nie były wprowadzane do obrotu w innych państwach członkowskich.
(11)
Z uwagi na to, że schemat zanieczyszczenia NDL-PCB w rybach z regionu Morza Bałtyckiego wykazuje podobieństwa do zanieczyszczenia dioksynami i DL-PCB oraz z uwagi na to, że NDL-PCB są bardzo trwałe w środowisku, właściwe jest przyznanie podobnego odstępstwa w odniesieniu do obecności NDL-PCB jak dla dioksyn i DL-PCB w rybach z regionu Morza Bałtyckiego.
(12)
Zwrócono się do EFSA o przedstawienie opinii naukowej w sprawie obecności dioksyn i PCB o działaniu podobnym do dioksyn w wątrobie owiec i jeleniowatych oraz stosowności ustanowienia najwyższych dopuszczalnych poziomów dla dioksyn i PCB w wątrobie i produktach pochodnych w odniesieniu do produktu, a nie w przeliczeniu na zawartość tłuszczu, jak wygląda to obecnie. Przepisy dotyczące wątroby i produktów pochodnych, w szczególności wątroby owiec i jeleniowatych, powinny zatem zostać poddane przeglądowi, kiedy opinia EFSA będzie dostępna. Tymczasem właściwe jest ustanowienie najwyższego dopuszczalnego poziomu dla dioksyn i PCB w przeliczeniu na zawartość tłuszczu.
(13)
Żywność zawierająca mniej niż 1 % tłuszczu była do tej pory wyłączona z najwyższego dopuszczalnego poziomu dla dioksyn i DL-PCB, z uwagi na to, że żywność tego rodzaju zazwyczaj tylko w niewielkim stopniu przyczynia się do narażenia człowieka. Odnotowano jednak przypadki żywności zawierającej mniej niż 1 % tłuszczu, w której poziomy dioksyn i DL-PCB w tłuszczu były bardzo wysokie. Właściwe jest zatem stosowanie najwyższego dopuszczalnego poziomu do takiej żywności, ale w odniesieniu do produktu. Biorąc pod uwagę fakt, że najwyższy dopuszczalny poziom ustanowiono w odniesieniu do produktu dla niektórych rodzajów żywności o niskiej zawartości tłuszczu, właściwe jest stosowanie najwyższego dopuszczalnego poziomu w odniesieniu do produktu dla żywności zawierającej mniej niż 2 % tłuszczu.
(14)
W świetle danych z monitorowania dotyczących dioksyn i DL-PCB w żywności dla niemowląt i małych dzieci właściwe jest określenie szczególnych, niższych najwyższych dopuszczalnych poziomów dla dioksyn i DL-PCB w żywności dla niemowląt i małych dzieci. Niemiecki Federalny Instytut ds. Oceny Ryzyka zwrócił się do EFSA z konkretnym wnioskiem o dokonanie oceny ryzyka dla niemowląt i małych dzieci związanego z obecnością dioksyn i PCB o działaniu podobnym do dioksyn w żywności dla niemowląt i małych dzieci. Przepisy dotyczące żywności dla niemowląt i małych dzieci powinny zatem zostać poddane przeglądowi, kiedy opinia EFSA będzie dostępna.
(15)
Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt i ani Parlament Europejski ani Rada nie wyraziły wobec nich sprzeciwu,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W rozporządzeniu (WE) nr 1881/2006 wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 7 wprowadza się następujące zmiany:
a)
tytuł „Czasowe odstępstwa” otrzymuje brzmienie „Odstępstwa”;
b)
ust. 4 otrzymuje brzmienie:
„4. W drodze odstępstwa od art. 1 Finlandia, Szwecja i Łotwa mogą zezwalać na wprowadzanie do obrotu na swoich rynkach dziko odławianego łososia (Salmo salar) i produktów z niego otrzymywanych, pochodzących z regionu Morza Bałtyckiego i przeznaczonych do spożycia na ich terytorium, w których poziom dioksyn i/lub PCB o działaniu podobnym do dioksyn i/lub PCB o działaniu niepodobnym do dioksyn jest wyższy od poziomów określonych w pkt 5.3 załącznika, pod warunkiem że wprowadzony zostanie system zapewniający pełne informowanie konsumentów o zaleceniach żywieniowych w odniesieniu do ograniczeń spożycia dziko odławianego łososia pochodzącego z regionu Morza Bałtyckiego oraz produktów z niego otrzymywanych, przez wskazane najbardziej narażone grupy ludności, w celu uniknięcia potencjalnego zagrożenia dla zdrowia.
Finlandia, Szwecja i Łotwa nadal stosują niezbędne środki w celu dopilnowania, aby dziko odławiany łosoś i produkty z niego otrzymywane niezgodne z pkt 5.3 załącznika nie były wprowadzane do obrotu w innych państwach członkowskich.
Finlandia, Szwecja i Łotwa przedkładają Komisji coroczne sprawozdania dotyczące środków, które przedsięwzięły, aby skutecznie informować wskazane najbardziej narażone grupy ludności o zaleceniach żywieniowych oraz dopilnować, aby dziko odławiany łosoś i produkty z niego otrzymywane niezgodne z najwyższymi dopuszczalnymi poziomami nie były wprowadzane do obrotu w innych państwach członkowskich. Przedkładają także dowody skuteczności tych środków.”;
c)
dodaje się ust. 5 w brzmieniu:
„5. W drodze odstępstwa od art. 1 Finlandia i Szwecja mogą zezwalać na wprowadzanie na swoje rynki dziko odławianego śledzia większego niż 17 cm (Clupea harengus), dziko odławianego golca (Salvelinus spp.), dziko odławianego minoga rzecznego (Lampetra fluviatilis) i dziko odławianego pstrąga (Salmo trutta) oraz produktów z nich otrzymywanych, pochodzących z regionu Morza Bałtyckiego i przeznaczonych do spożycia na ich terytorium, w których poziom dioksyn lub PCB o działaniu podobnym do dioksyn lub PCB o działaniu niepodobnym do dioksyn jest wyższy od poziomów określonych w pkt 5.3 załącznika, pod warunkiem że wprowadzony zostanie system zapewniający pełne informowanie konsumentów o zaleceniach żywieniowych w odniesieniu do ograniczeń spożycia dziko odławianego śledzia większego niż 17 cm, dziko odławianego golca, dziko odławianego minoga rzecznego i dziko odławianego pstrąga, pochodzących z regionu Morza Bałtyckiego oraz produktów z nich otrzymywanych przez wskazane najbardziej narażone grupy ludności, w celu uniknięcia potencjalnego zagrożenia dla zdrowia.
Finlandia i Szwecja nadal stosują niezbędne środki w celu dopilnowania, aby dziko odławiany śledź większy niż 17 cm, dziko odławiany golec, dziko odławiany minóg rzeczny i dziko odławiany pstrąg i produkty z nich otrzymywane, niezgodne z pkt 5.3 załącznika nie były wprowadzane do obrotu w innych państwach członkowskich.
Finlandia i Szwecja przedkładają Komisji coroczne sprawozdania dotyczące środków, które przedsięwzięły, aby skutecznie informować wskazane najbardziej narażone grupy ludności o zaleceniach żywieniowych oraz dopilnować, aby wymienione ryby i produkty z nich otrzymywane, niezgodne z najwyższymi dopuszczalnymi poziomami nie były wprowadzane do obrotu w innych państwach członkowskich. Przedkładają także dowody skuteczności tych środków.”;
(2)
w załączniku wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 stycznia 2012 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 2 grudnia 2011 r.