NAŘÍZENÍ KOMISE (EU) č. 371/2010
ze dne 16. dubna 2010,
kterým se nahrazují přílohy V, X, XV a XVI směrnice Evropského parlamentu a Rady 2007/46/ES, kterou se stanoví rámec pro schvalování motorových vozidel a jejich přípojných vozidel, jakož i systémů, konstrukčních částí a samostatných technických celků určených pro tato vozidla (rámcová směrnice)
(Text s významem pro EHP)
EVROPSKÁ KOMISE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie,
s ohledem na směrnici Evropského parlamentu a Rady 2007/46/ES ze dne 5. září 2007, kterou se stanoví rámec pro schvalování motorových vozidel a jejich přípojných vozidel, jakož i systémů, konstrukčních částí a samostatných technických celků určených pro tato vozidla (rámcová směrnice) (1), a zejména na čl. 41 odst. 6, čl. 11 odst. 5 a čl. 39 odst. 2 uvedené směrnice,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Směrnice 2007/46/ES stanoví harmonizovaný rámec zahrnující správní ustanovení a obecné technické požadavky pro všechna nová vozidla, systémy, konstrukční části a samostatné technické celky. Tento rámec zahrnuje zejména popis postupů, které je třeba dodržet při schvalování typu, včetně praktických opatření, jež je třeba učinit, aby byla zajištěna výroba vozidel v souladu s jejich schvalovací dokumentací a také s ustanoveními, která popisují, jakým způsobem musí být zkoušky provedeny, aby bylo uděleno schválení typu.
(2)
Při zkoumání nejdůležitějších oblastí politiky, jež mají dopad na konkurenceschopnost evropského automobilového průmyslu, se skupina na vysoké úrovni CARS 21, kterou zřídila Komise v roce 2005 s cílem nastínit cestu k udržitelnému rozvoji konkurenceschopného evropského automobilového průmyslu, shodla na řadě doporučení, která mají za cíl zvýšit konkurenceschopnost tohoto průmyslového odvětví v celosvětovém měřítku a podpořit zaměstnanost a zároveň umožnit další pokrok v oblasti bezpečnosti a životního prostředí. V oblasti zjednodušování skupina doporučila, aby měl výrobce možnost sám provádět zkoušky potřebné ke schválení, k čemuž by musel být určen jako technická zkušebna (dále jen „vlastní zkoušení“). Doporučila rovněž možnost využití počítačových simulací namísto provádění praktických zkoušek (dále jen „zkoušení se simulací“).
(3)
Jeden z hlavních charakteristických rysů systému schvalování typu spočívá v tom, že mezi schvalovacím orgánem a technickými zkušebnami jím určenými je nezbytná vysoká míra důvěry. Je proto důležité, aby byla zajištěna transparentnost a srozumitelnost dokumentů, které si technické zkušebny a schvalovací orgán vyměňují. Z toho důvodu by měl být v příloze V směrnice 2007/46/ES, jež se týká postupů, které je třeba dodržet při schvalování typu, jasně specifikován formát zkušebních protokolů, stejně jako informace, které je v nich třeba uvést.
(4)
Nezbytnou součástí systému schvalování typu je ověřování shody vozidel, konstrukčních částí nebo samostatných technických celků v průběhu celého výrobního procesu. Jeden ze způsobů ověření shody výroby spočívá v tom, že se na vozidlech, konstrukčních částech nebo samostatných technických celcích odebraných z výroby provedou praktické zkoušky, aby bylo zajištěno, že i nadále splňují technické požadavky. I v případě, že pro účely schválení typu byly použity zkušební metody se simulací, by mělo být vyjasněno, že pokud orgán vybírá náhodný vzorek, smí být provedeny pouze praktické zkoušky.
(5)
Zkoušky požadované pro udělení schválení typu provádí technické zkušebny, které byly řádně určeny schvalovacími orgány členských států na základě posouzení jejich kvalifikace a způsobilosti podle příslušných mezinárodních norem. Tyto normy obsahují požadavky, jež jsou nezbytné pro to, aby mohl být výrobce nebo subdodavatel jednající jeho jménem určen schvalovacím orgánem jako technická zkušebna ve smyslu směrnice 2007/46/ES. Je však důležité stanovit povinnosti výrobce, aby se zejména v případě, kdy zkoušky provádí subdodavatel, předešlo možnému střetu zájmů.
(6)
Seznam regulačních aktů, pro něž může být výrobce určen jako technická zkušebna, je uveden v příloze XV směrnice 2007/46/ES. Aby byl tento seznam v souladu s doporučeními skupiny na vysoké úrovni CARS 21, je třeba jej změnit.
(7)
Postupy využívající podpory počítače, zejména projektování pomocí počítače (Computer Aided Design), nacházejí široké uplatnění v rámci celého konstrukčního procesu - od koncepčního návrhu a nákresu konstrukčních částí a zařízení, přes výpočet pevnosti a dynamickou analýzu montážních sestav až po definici výrobních metod. Software, který je k dispozici, umožňuje využití zkušebních metod se simulací, které jsou na těchto postupech založeny a jejichž zavedení označila skupina na vysoké úrovni CARS 21 za způsob, jak mohou výrobci snížit náklady tím, že jim odpadne povinnost konstruovat prototypy pro účely schválení typu. Aby byla doporučení skupiny uskutečněna, je třeba sestavit seznam regulačních aktů, pro něž je přípustné zkoušení se simulací.
(8)
Zkušební metoda se simulací by měla poskytovat stejně spolehlivé výsledky jako praktická zkouška. Proto je vhodné stanovit příslušné podmínky, které zajistí, že bude provedeno řádné ověření matematického modelu.
(9)
Aby bylo zajištěno řádné fungování systému schvalování typu, je vhodné přílohy směrnice 2007/46/ES aktualizovat, aby odpovídaly vývoji vědeckých a technických poznatků. Jelikož ustanovení uvedených příloh jsou dostatečně podrobná a není třeba dalších prováděcích opatření ze strany členských států, je vhodné je změnit nařízením v souladu s čl. 39 odst. 8 směrnice 2007/46/ES.
(10)
Přílohy V, X, XV a XVI směrnice 2007/46/ES by měly být odpovídajícím způsobem změněny.
(11)
Opatření stanovená tímto nařízením jsou v souladu se stanoviskem Technického výboru - motorová vozidla,
PŘIJALA TOTO NAŘÍZENÍ:
Článek 1
Směrnice 2007/46/ES se mění takto:
1.
Příloha V se nahrazuje zněním obsaženým v příloze I tohoto nařízení.
2.
Příloha X se nahrazuje zněním obsaženým v příloze II tohoto nařízení.
3.
Příloha XV se nahrazuje zněním obsaženým v příloze III tohoto nařízení.
4.
Příloha XVI se nahrazuje zněním obsaženým v příloze IV tohoto nařízení.
Článek 2
Toto nařízení vstupuje v platnost dvacátý den po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Použije se ode dne 29. dubna 2010.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
V Bruselu dne 16. dubna 2010.
ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (UE) NR 371/2010
z dnia 16 kwietnia 2010 r.
zmieniające załączniki V, X, XV i XVI do dyrektywy 2007/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającej ramy dla homologacji pojazdów silnikowych i ich przyczep oraz układów, części i oddzielnych zespołów technicznych przeznaczonych do tych pojazdów (dyrektywa ramowa)
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając dyrektywę 2007/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 5 września 2007 r. ustanawiającą ramy dla homologacji pojazdów silnikowych i ich przyczep oraz układów, części i oddzielnych zespołów technicznych przeznaczonych do tych pojazdów (dyrektywa ramowa) (1), w szczególności jej art. 41 ust. 6, art. 11 ust. 5 oraz art. 39 ust. 2,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
W dyrektywie 2007/46/WE ustanowiono zharmonizowane ramy zawierające przepisy administracyjne i ogólne wymagania techniczne odnoszące się do wszystkich nowych pojazdów, części do nich oraz oddzielnych zespołów technicznych. W dyrektywie określono w szczególności procedury postępowania w przypadku homologacji typu, w tym środki praktyczne, jakie należy podejmować w celu zapewnienia, iż pojazdy produkowane są zgodnie z dokumentacją homologacyjną typu oraz z przepisami określającymi sposób, w jaki badania muszą być przeprowadzane, aby pojazdowi udzielono homologacji typu.
(2)
Analizując główne obszary polityki, które mają wpływ na konkurencyjność europejskiego przemysłu motoryzacyjnego, grupa wysokiego szczebla CARS 21, powołana przez Komisję w 2005 r. do wskazania dalszych kroków ku zrównoważonemu rozwojowi konkurencyjnego europejskiego przemysłu motoryzacyjnego, przyjęła zalecenia mające za cel zwiększenie zatrudnienia i konkurencyjności tego przemysłu w świecie oraz dalsze postępy w zakresie bezpieczeństwa i efektywności środowiskowej. W dziedzinie upraszczania grupa zaleciła wprowadzenie możliwości przeprowadzania badań niezbędnych do homologacji przez samego producenta, co oznacza wyznaczenie producenta jako „służby technicznej” (procedura zwana dalej „samotestowaniem”). Grupa zaleciła również możliwość wykorzystywania symulacji komputerowych zamiast przeprowadzania fizycznych badań (procedura zwana dalej „testowaniem wirtualnym”).
(3)
Jedną z głównych cech systemu homologacji typu jest wysoki poziom zaufania, jaki jest niezbędny w kontaktach między organem udzielającym homologacji a służbą techniczną wyznaczoną przez ten organ. W związku z tym istotne jest, by dokumenty przekazywane między służbą techniczną a organem udzielającym homologacji zapewniały przejrzystość i jasność. Dlatego też format sprawozdań z badań, jak również informacje, które powinny być w nich zawarte, powinny zostać jasno określone w załączniku V do dyrektywy 2007/46/WE odnoszącym się do procedur postępowania podczas homologacji typu.
(4)
Weryfikacja zgodności pojazdów, części lub oddzielnych zespołów technicznych w trakcie całego procesu produkcji stanowi podstawowy mechanizm systemu homologacji typu. Jednym ze sposobów weryfikacji zgodności produkcji jest przeprowadzanie fizycznych badań na pojazdach, częściach lub oddzielnych zespołach technicznych pobranych w trakcie produkcji w celu zapewnienia, że nadal spełniają wymagania techniczne. Nawet jeśli dla celów homologacji typu zastosowane zostały wirtualne metody testowania, należy wyjaśnić, że w przypadku próbek losowych pobranych przez organ przeprowadzane mogą być wyłącznie badania fizyczne.
(5)
Służby techniczne, odpowiednio notyfikowane przez organy udzielające homologacji państw członkowskich, przeprowadzają badania wymagane przy udzielaniu homologacji typu po ocenie ich umiejętności i kwalifikacji zgodnie z właściwymi normami międzynarodowymi. Normy te obejmują niezbędne wymagania, na podstawie których producent lub występujący w jego imieniu podwykonawca może zostać wyznaczony jako „służba techniczna” przez organ udzielający homologacji w rozumieniu dyrektywy 2007/46/WE. Konieczne jest jednak wyraźne określenie obowiązków producentów, aby uniknąć potencjalnych konfliktów interesów, zwłaszcza jeśli przeprowadzenie badań zlecone jest podwykonawcom.
(6)
Wykaz aktów prawnych, w odniesieniu do których producent może zostać wyznaczony jako służba techniczna, znajduje się w załączniku XV do dyrektywy 2007/46/WE. Aby wypełnić zalecenia grupy wysokiego szczebla CARS 21, do wykazu tego należy wprowadzić zmiany.
(7)
Technologie wspomagane komputerowo, a zwłaszcza projektowanie wspomagane komputerowo, są powszechnie stosowane na wszystkich etapach wytwarzania, począwszy od projektu koncepcyjnego oraz planu części i elementów wyposażenia, przez badania wytrzymałości i dynamiczną analizę zespołów, po określenie metod produkcji. Dostępne oprogramowanie umożliwia zastosowanie wirtualnych metod testowania opartych na takich właśnie technologiach, a ich wprowadzenie przyczyni się, w opinii grupy wysokiego szczebla CARS 21, do ograniczenia kosztów, jakie ponoszą producenci: zwalnia ich bowiem z obowiązku konstruowania prototypów dla celów homologacji typu. Aby dostosować się do zaleceń grupy wysokiego szczebla CARS 21, należy sporządzić wykaz aktów prawnych, w odniesieniu do których dozwolone jest stosowanie testowania wirtualnego.
(8)
Wirtualne metody testowania powinny zapewniać taki sam poziom wiarygodności wyników jak badania fizyczne. Dlatego też należy określić odpowiednie warunki, aby zapewnić właściwą walidację modeli matematycznych.
(9)
Aby zapewnić prawidłowe funkcjonowanie systemu homologacji typu, należy aktualizować załączniki do dyrektywy 2007/46/WE, dostosowując je do postępu naukowego i technicznego. Ponieważ przepisy zawarte w tych załącznikach są wystarczająco szczegółowe i nie wymagają wprowadzania dalszych środków wykonawczych przez państwa członkowskie, należy je zastąpić drogą rozporządzenia, zgodnie z art. 39 ust. 8 dyrektywy 2007/46/WE.
(10)
Należy odpowiednio zmienić załączniki V, X, XV i XVI do dyrektywy 2007/46/WE.
(11)
Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Technicznego ds. Pojazdów Silnikowych,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W dyrektywie 2007/46/WE wprowadza się następujące zmiany:
1.
załącznik V zastępuje się tekstem załącznika I do niniejszego rozporządzenia;
2.
załącznik X zastępuje się tekstem załącznika II do niniejszego rozporządzenia;
3.
załącznik XV zastępuje się tekstem załącznika III do niniejszego rozporządzenia;
4.
załącznik XVI zastępuje się tekstem załącznika IV do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 29 kwietnia 2010 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 16 kwietnia 2010 r.