PROVÁDĚCÍ NAŘÍZENÍ RADY (EU) č. 540/2012
ze dne 21. června 2012,
kterým se mění nařízení Rady (ES) č. 954/2006, kterým se ukládá konečné antidumpingové clo z dovozu určitých bezešvých trubek a dutých profilů ze železa nebo oceli, pocházejících z Chorvatska, Rumunska, Ruska a Ukrajiny
RADA EVROPSKÉ UNIE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie,
s ohledem na nařízení Rady (ES) č. 1225/2009 ze dne 30. listopadu 2009 o ochraně před dumpingovým dovozem ze zemí, které nejsou členy Evropského společenství (1) (dále jen „základní nařízení“), a zejména na čl. 9 odst. 4 uvedeného nařízení,
s ohledem na návrh předložený Evropskou komisí (dále jen „Komise“) po konzultaci s poradním výborem,
vzhledem k těmto důvodům:
A. POSTUP
(1)
V březnu 2005 zahájila Komise šetření (2) týkající se dovozu určitých bezešvých trubek a dutých profilů pocházejících mimo jiné z Ukrajiny (dále jen „původní šetření“). V červnu 2006 bylo nařízením Rady (ES) č. 954/2006 (3) uloženo konečné antidumpingové clo. Kromě toho dne 30. listopadu 2007 Komise zveřejnila oznámení v Úředním věstníku Evropské unie, v němž bere na vědomí změnu názvů dvou ukrajinských vyvážejících výrobců (4).
(2)
Dne 8. září 2006 společnosti Interpipe Nikopolsky Seamless Tubes Plant Niko Tube a Interpipe Nizhnedneprovsky Tube Rolling Plant (dále též „skupina Interpipe“ nebo „žadatelé“) podaly k Soudu prvního stupně Evropských společenství (dále jen „Soud prvního stupně“) žádost (5) o zrušení nařízení (ES) č. 954/2006, v rozsahu, v němž se uvedené nařízení týká těchto společností.
(3)
Pokud jde o společnosti CJSC Nikopolsky Seamless Tubes Plant Niko Tube a OJSC Nizhnedneprovsky Tube Rolling Plant (NTRP), je třeba připomenout, že se jejich názvy v únoru 2007 změnily na CJSC Interpipe Nikopolsky Seamless Tubes Plant Niko Tube, respektive na OJSC Interpipe Nizhnedneprovsky Tube Rolling Plant (6). CJSC Interpipe Nikopolsky Seamless Tubes Plant Niko Tube následně přestala existovat jako právní subjekt a veškerá její práva a závazky převzala společnost LLC Interpipe Niko Tube, která byla založena v prosinci 2007.
(4)
Rozsudkem ze dne 10. března 2009 (7) Soud prvního stupně zrušil článek 1 nařízení (ES) č. 954/2006 v rozsahu, v němž antidumpingové clo stanovené pro vývoz uskutečněný žadateli přesahuje clo, které by bylo použito, kdyby nebyla provedena úprava vývozní ceny z důvodu provize v případě, kdy byly prodeje uskutečněny prostřednictvím obchodní společnosti ve spojení.
(5)
Rada Evropské unie a Komise, jakož i žadatelé, podali kasační opravné prostředky, v nichž žádali Soudní dvůr Evropské unie (dále též ESD), aby rozsudek Soudu prvního stupně ze dne 10. března 2009 zrušil. Dne 16. února 2012 ESD svým rozsudkem („rozsudek“) (8) zamítl hlavní kasační opravné prostředky i vedlejší kasační opravný prostředek, a potvrdil tak rozsudek Soudu prvního stupně (nyní Tribunál) ze dne 10. března 2009.
(6)
Článek 1 nařízení (ES) č. 954/2006 byl následně zrušen v rozsahu, v němž antidumpingové clo uložené na vývoz zboží vyrobeného a vyvezeného skupinou Interpipe do Evropské unie převyšovalo clo, které by bylo použito, pokud by nebyla vývozní cena upravena o provizi v případě, kdy se prodeje uskutečnily prostřednictvím obchodní společnosti ve spojení.
(7)
Soudy uznávají (9), že v případě, kdy řízení sestává z několika kroků, zrušením jednoho z těchto kroků není zrušeno celé řízení. Antidumpingové řízení je příkladem takového řízení sestávajícího z více kroků. Proto zrušení některých částí nařízení o uložení konečného antidumpingového cla neznamená zrušení celého postupu předcházejícího přijetí dotčeného nařízení. Na druhé straně jsou podle článku 266 Smlouvy o fungování Evropské unie orgány Unie povinny řídit se rozsudkem soudů Evropské unie. Orgány Unie mají proto možnost opravit ty prvky napadeného nařízení, které vedly k jeho zrušení, a vyhovět tak rozsudku, a části, jež nebyly napadeny a jež nejsou rozsudkem dotčeny, ponechat beze změn (10).
(8)
Toto nařízení má opravit prvky nařízení (ES) č. 954/2006, které byly shledány v rozporu se základním nařízením, a které proto vedly ke zrušení některých částí dotyčného nařízení. Všechna ostatní zjištění uvedená v nařízení (ES) č. 954/2006 zůstávají v platnosti.
(9)
Proto byla v souladu s článkem 266 Smlouvy o fungování Evropské unie sazba antidumpingového cla pro skupinu Interpipe na základě rozsudku vypočtena znovu.
B. NOVÉ POSOUZENÍ ZJIŠTĚNÍ NA ZÁKLADĚ ROZSUDKU SOUDNÍHO DVORA
(10)
Prvkem rozsudku, kterého se týká toto nařízení, je výpočet dumpingového rozpětí, přesněji výpočet úpravy vývozní ceny o rozdíly v provizích v souladu s čl. 2 odst. 10 písm. i) základního nařízení.
(11)
Jak je uvedeno ve 131. a 134. bodě odůvodnění nařízení (ES) č. 954/2006, byla vývozní cena upravena o provize v souladu s čl. 2 odst. 10 písm. i) základního nařízení v případě prodejů prostřednictvím obchodní společnosti ve spojení.
(12)
Soud prvního stupně ve svém rozsudku dospěl k závěru a ESD tento závěr později potvrdil, že orgány Unie při porovnávání běžné hodnoty a vývozní ceny neměly v tomto konkrétním případě provádět úpravu o provize.
(13)
Proto bylo dumpingové rozpětí vypočteno znovu, bez úpravy vývozní ceny o rozdíly v provizích.
(14)
Srovnání takto vypočtené vážené průměrné vývozní ceny s váženým průměrem běžné hodnoty zjištěným během původního šetření, podle typu výrobku a na základě ceny ze závodu, prokázalo existenci dumpingu. Zjištěné dumpingové rozpětí, vyjádřené jako procento dovozní ceny CIF na hranice Unie před proclením, činí 17,7 %.
C. POSKYTNUTÍ INFORMACÍ
(15)
Všechny zúčastněné strany dotčené prováděním rozsudku byly informovány o návrhu na opravu sazeb antidumpingového cla pro skupinu Interpipe. Zúčastněným stranám byla také poskytnuta lhůta, ve které mohly po obdržení těchto informací vznést námitky v souladu s ustanoveními základního nařízení.
D. ZÁVĚR
(16)
Na základě výše uvedených skutečností by celní sazba pro skupinu Interpipe měla být odpovídajícím způsobem změněna. Pozměněná sazba by se měla použít rovněž se zpětným účinkem ode dne 30.6.2006 (kdy nařízení (ES) č. 954/2006 vstoupilo v platnost), a to takto: o vrácení nebo prominutí je nutno požádat vnitrostátní celní orgány v souladu s příslušnými celními předpisy. Pokud bylo například o vrácení nebo prominutí požádáno na základě čl. 236 odst. 2 nařízení Rady (EHS) č. 2913/92 ze dne 12. října 1992, kterým se vydává celní kodex Společenství (11), musí být v zásadě poskytnuto pouze tehdy, pokud byla žádost podána u příslušného celního úřadu ve lhůtě tří let ode dne, kdy byla částka cla dlužníkovi sdělena. (Pokud bylo například clo vybráno krátce po vstupu nařízení Rady (ES) č. 954/2006 v platnost a žádost o vrácení byla podána do tří let ode dne, kdy byla částka dlužníkovi sdělena, mělo by být za normálních okolností žádosti vyhověno, za předpokladu, že splňuje i všechny ostatní náležitosti),
PŘIJALA TOTO NAŘÍZENÍ:
Článek 1
Položka týkající se společnosti CJSC Interpipe Nikopolsky Seamless Tubes Plant Niko Tube a OJSC Interpipe Nizhnedneprovsky Tube Rolling Plant v tabulce v článku 1 nařízení Rady (ES) č. 954/2006 se nahrazuje tímto:
„Společnost
Antidumpingové clo
Doplňkový kód TARIC
LLC Interpipe Niko Tube a OJSC Interpipe Nizhnedneprovsky Tube Rolling Plant (Interpipe NTRP)
17,7 %
A743“
Článek 2
Pokud jde o produkty vyrobené společnostmi uvedenými v článku 1, clo zaplacené nebo zaúčtované podle článku 1 nařízení Rady (ES) č. 954/2006 v původním znění, které překračuje výši cla stanoveného na základě článku 1 nařízení Rady (ES) č. 954/2006 ve znění tohoto nařízení, se vrátí nebo promine. O vrácení nebo prominutí je nutno požádat vnitrostátní celní orgány v souladu s platnými celními předpisy.
Článek 3
Toto nařízení vstupuje v platnost prvním dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
V Lucemburku dne 21. června 2012.
ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE RADY (UE) NR 540/2012
z dnia 21 czerwca 2012 r.
w sprawie zmiany rozporządzenia (WE) nr 954/2006 nakładającego ostateczne cło antydumpingowe na przywóz niektórych rur i przewodów bez szwu z żelaza lub stali pochodzących z Chorwacji, Rumunii, Rosji i Ukrainy
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1225/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. w sprawie ochrony przed przywozem produktów po cenach dumpingowych z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej (1) („rozporządzenie podstawowe”), w szczególności jego art. 9 ust. 4,
uwzględniając wniosek przedstawiony przez Komisję Europejską („Komisja”) po konsultacji z Komitetem Doradczym,
a także mając na uwadze, co następuje:
A. PROCEDURA
(1)
W marcu 2005 r. Komisja wszczęła dochodzenie (2) w sprawie przywozu niektórych rur i przewodów bez szwu pochodzących między innymi z Ukrainy („pierwotne dochodzenie”). W czerwcu 2006 r., rozporządzeniem Rady (WE) nr 954/2006 (3) nałożono ostateczne cła antydumpingowe. Ponadto w dniu 30 listopada 2007 r. Komisja opublikowała zawiadomienie w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (4) odzwierciedlające zmianę nazw dwóch ukraińskich producentów eksportujących.
(2)
W dniu 8 września 2006 r. przedsiębiorstwa Interpipe Nikopolsky Seamless Tubes Plant Niko Tube i Interpipe Nizhnedneprovsky Tube Rolling Plant („grupa Interpipe” lub „wnioskodawcy”) złożyły wniosek (5) do Sądu Pierwszej Instancji Wspólnot Europejskich o stwierdzenie nieważności rozporządzenia (WE) nr 954/2006 w zakresie, w jakim ich ono dotyczy.
(3)
W odniesieniu do przedsiębiorstw CJSC Nikopolsky Seamless Tubes Plant Niko Tube i OJSC Nizhnedneprovsky Tube Rolling Plant (NTRP) należy przypomnieć, że ich nazwy zmieniły się w lutym 2007 r., odpowiednio na CJSC Interpipe Nikopolsky Seamless Tubes Plant Niko Tube i OJSC Interpipe Nizhnedneprovsky Tube Rolling Plant (6). Następnie przedsiębiorstwo CJSC Interpipe Nikopolsky Seamless Tubes Plant Niko Tube przestało istnieć jako osoba prawna, a wszystkie jej prawa i obowiązki majątkowe i niemajątkowe zostały przejęte przez przedsiębiorstwo LLC Interpipe Niko Tube, założone w grudniu 2007 r.
(4)
Wyrokiem z dnia 10 marca 2009 r. (7) Sąd Pierwszej Instancji stwierdził nieważność art. 1 rozporządzenia (WE) nr 954/2006 w zakresie, w jakim cło antydumpingowe ustalone w odniesieniu do wywozu dokonanego przez wnioskodawców przekracza cło, które byłoby stosowane, gdyby nie dokonano dostosowania ceny eksportowej z tytułu prowizji w przypadku sprzedaży dokonywanej za pośrednictwem powiązanego przedsiębiorstwa handlowego.
(5)
Rada Unii Europejskiej i Komisja oraz wnioskodawcy złożyli odwołania, zwracając się do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej („ETS”) o uchylenie wyroku Sądu Pierwszej Instancji z dnia 10 marca 2009 r. W dniu 16 lutego 2012 r. ETS oddalił zarówno odwołania, jak i odwołanie wzajemne („wyrok”) (8), potwierdzając wyrok Sądu Pierwszej Instancji (obecnie: Sąd) z dnia 10 marca 2009 r.
(6)
W związku z tym stwierdzono nieważność art. 1 rozporządzenia (WE) nr 954/2006 w zakresie, w jakim cło antydumpingowe nałożone na wywóz do Unii Europejskiej towarów wyprodukowanych i wywożonych przez grupę Interpipe przekraczało cło, które byłoby stosowane, gdyby nie dokonano dostosowania ceny eksportowej z tytułu prowizji w przypadku sprzedaży dokonywanej za pośrednictwem powiązanego przedsiębiorstwa handlowego.
(7)
Zgodnie z orzecznictwem unijnym (9) w przypadkach, gdy postępowanie składa się z kilku etapów, unieważnienie jednego z tych etapów nie unieważnia całości postępowania. Postępowanie antydumpingowe stanowi przykład takiego postępowania wieloetapowego. W rezultacie unieważnienie części rozporządzenia w sprawie ostatecznych ceł antydumpingowych nie pociąga za sobą unieważnienia całej procedury przed przyjęciem przedmiotowego rozporządzenia. Z drugiej strony, zgodnie z art. 266 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej instytucje Unii Europejskiej zobowiązane są do wykonania wyroku sądów Unii Europejskiej. W związku z powyższym instytucje Unii, stosując się w ten sposób do przedmiotowego wyroku, mają możliwość skorygowania tych aspektów zaskarżonego rozporządzenia, które doprowadziły do stwierdzenia jego nieważności, pozostawiając niezmienioną treść niepodlegających zaskarżeniu przepisów, które nie zostały objęte wyrokiem (10).
(8)
Niniejsze rozporządzenie ma na celu skorygowanie aspektów rozporządzenia (WE) nr 954/2006, co do których stwierdzono niezgodność z rozporządzeniem podstawowym i które w konsekwencji doprowadziły do stwierdzenia nieważności części tego rozporządzenia. Wszelkie pozostałe ustalenia poczynione w rozporządzeniu (WE) nr 954/2006 pozostają w mocy.
(9)
W związku z powyższym, zgodnie z art. 266 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, stawka cła antydumpingowego dla grupy Interpipe została ponownie obliczona na podstawie wyroku.
B. NOWA OCENA USTALEŃ W OPARCIU O WYROK TRYBUNAŁU SPRAWIEDLIWOŚCI
(10)
Niniejsze rozporządzenie odnosi się do aspektu wyroku dotyczącego obliczenia marginesu dumpingu, a dokładniej obliczenia dostosowania cen eksportowych z tytułu różnic w prowizjach zgodnie z art. 2 ust. 10 lit. i) rozporządzenia podstawowego.
(11)
Jak wskazano w motywach 131 i 134 rozporządzenia (WE) nr 954/2006, cena eksportowa została dostosowana z tytułu prowizji na podstawie art. 2 ust. 10 lit. i) rozporządzenia podstawowego w przypadku sprzedaży za pośrednictwem powiązanego przedsiębiorstwa handlowego.
(12)
W swoim wyroku Sąd Pierwszej Instancji orzekł - co zostało później potwierdzone przez ETS - że przy porównywaniu wartości normalnej i ceny eksportowej instytucje Unii nie powinny były w tym konkretnym przypadku dokonywać dostosowania z tytułu prowizji.
(13)
W związku z powyższym margines dumpingu został ponownie obliczony bez dostosowania ceny eksportowej z tytułu różnic w prowizjach.
(14)
Porównanie ponownie obliczonej w ten sposób średniej ważonej ceny eksportowej ze średnią ważoną wartością normalną ustaloną w toku pierwotnego dochodzenia ze względu na rodzaj produktu na podstawie ceny ex-factory wykazało istnienie dumpingu. Ustalony margines dumpingu, wyrażony jako odsetek ceny importowej CIF na granicy Unii przed ocleniem, wynosi 17,7 %.
C. UJAWNIENIE USTALEŃ
(15)
Wszystkie strony zainteresowane wykonaniem wyroku zostały poinformowane o wniosku dotyczącym zmiany stawek cła antydumpingowego stosowanych wobec grupy Interpipe. Zgodnie z przepisami rozporządzenia podstawowego strony dysponowały okresem następującym po ujawnieniu ustaleń, w którym mogły składać oświadczenia.
D. WNIOSEK
(16)
Na podstawie powyższych ustaleń należy odpowiednio zmienić stawkę cła stosowaną wobec grupy Interpipe. Zmieniona stawka powinna również być stosowana z mocą wsteczną od dnia 30 czerwca 2006 r. (daty wejścia w życie rozporządzenia (WE) nr 954/2006), w następujący sposób: wnioski o zwrot lub umorzenie należy składać do krajowych organów celnych zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa celnego. Jeżeli na przykład wniosek o zwrot lub umorzenie złożono na podstawie art. 236 ust. 2 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy kodeks celny (11), co do zasady wniosek należy uznać tylko, jeśli złożono go poprzez wystąpienie do właściwego urzędu celnego, w ciągu trzech lat od daty powiadomienia dłużnika o kwocie tych ceł (jeżeli na przykład cło zostało pobrane wkrótce po wejściu w życie rozporządzenia (WE) nr 954/2006, a wniosek o zwrot złożono w ciągu trzech lat od daty powiadomienia dłużnika o kwocie ceł, co do zasady wniosek ten należy uznać, pod warunkiem że spełnia on także wszystkie pozostałe wymogi.),
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Pozycja dotycząca CJSC Interpipe Nikopolsky Seamless Tubes Plant Niko Tube i OJSC Interpipe Nizhnedneprovsky Tube Rolling Plant w tabeli w art. 1 rozporządzenia (WE) nr 954/2006 otrzymuje brzmienie:
„Przedsiębiorstwo
Cło antydumpingowe
Dodatkowy kod TARIC
LLC Interpipe Niko Tube i OJSC Interpipe Nizhnedneprovsky Tube Rolling Plant (Interpipe NTRP)
17,7 %
A743”
Artykuł 2
W zakresie, w jakim dotyczy to przedsiębiorstw, o któych mowa w art. 1, kwoty cła zapłacone lub zaksięgowane zgodnie z art. 1 rozporządzenia (WE) nr 954/2006 w jego pierwotnym brzmieniu, które przekroczą kwoty określone na podstawie art. 1 rozporządzenia (WE) nr 954/2006 w brzmieniu zmienionym niniejszym rozporządzeniem, zostają zwrócone lub umorzone. Wnioski o zwrot lub umorzenie składa się do krajowych organów celnych zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa celnego.
Artykuł 3
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Luksemburgu dnia 21 czerwca 2012 r.