PROVÁDĚCÍ NAŘÍZENÍ RADY (EU) č. 906/2011
ze dne 2. září 2011,
kterým se mění nařízení (ES) č. 193/2007 o uložení konečného vyrovnávacího cla z dovozu polyethylentereftalátu pocházejícího z Indie a nařízení (ES) č. 192/2007, kterým se ukládá konečné antidumpingové clo na dovozy některých polyethylentereftalátů pocházejících mimo jiné z Indie
RADA EVROPSKÉ UNIE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie,
s ohledem na nařízení Rady (ES) č. 597/2009 ze dne 11. června 2009 o ochraně před dovozem subvencovaných výrobků ze zemí, které nejsou členy Evropského společenství (1) (dále jen „základní nařízení“), a zejména na články 19 a 24 uvedeného nařízení,
s ohledem na návrh předložený Evropskou komisí po konzultaci s poradním výborem,
vzhledem k těmto důvodům:
1. POSTUP
1.1 Předchozí šetření a stávající vyrovnávací opatření
(1)
Nařízením (ES) č. 2603/2000 (2) uložila Rada konečné vyrovnávací clo z dovozu polyethylentereftalátů (dále jen „PET“) pocházejících mimo jiné z Indie (dále jen „původní antisubvenční šetření“). Po přezkumu před pozbytím platnosti uložila Rada nařízením (ES) č. 193/2007 (3) konečné vyrovnávací clo na další období pěti let. Vyrovnávací opatření byla pozměněna nařízením Rady (ES) č. 1286/2008 (4) v návaznosti na částečný prozatímní přezkum (dále jen „poslední přezkumné šetření“). Vyrovnávací opatření mají podobu zvláštního cla. Celní sazba se pohybuje v rozmezí od 0 EUR do 106,5 EUR za tunu pro jednotlivě vyjmenované indické výrobce se zbytkovou celní sazbou 69,4 EUR za tunu uloženou na dovoz od ostatních výrobců.
1.2 Stávající antidumpingová opatření
(2)
Nařízením (ES) č. 2604/2000 (5) uložila Rada konečné antidumpingové clo z dovozu PET pocházejících mimo jiné z Indie (dále jen „původní antidumpingové šetření“). Po přezkumu před pozbytím platnosti uložila Rada nařízením (ES) č. 192/2007 (6) konečné antidumpingové clo na další období pěti let. Antidumpingová opatření byla pozměněna nařízením Rady (ES) č. 1286/2008 v návaznosti na poslední přezkumné šetření. Opatření byla stanovena na úrovni odstranění újmy a měla podobu zvláštních antidumpingových cel. Celní sazba se pohybovala v rozmezí od 87,5 EUR do 200,9 EUR za tunu pro jednotlivě vyjmenované indické výrobce se zbytkovou celní sazbou 153,6 EUR za tunu uloženou na dovoz od ostatních výrobců (dále jen „stávající antidumpingová opatření“).
(3)
Rozhodnutím 2000/745/ES (7) přijala Komise závazky nabídnuté několika vyvážejícími výrobci stanovící minimální dovozní cenu (dále jen „závazky“).
1.3 Zahájení částečného prozatímního přezkumu
(4)
Společnost Reliance Industries Limited, indický vyvážející výrobce PET (dále jen „žadatel“), podala žádost o částečný prozatímní přezkum podle článku 19 základního nařízení. Žádost byla omezena na subvencování a na žadatele. Žadatel zároveň rovněž požádal o přezkum stávajících antidumpingových opatření. Zbytkové antidumpingové clo a vyrovnávací clo jsou použitelná na dovoz výrobků vyrobených žadatelem a prodej žadatele do Unie se řídí závazkem.
(5)
Žadatel poskytl důkazy prima facie o tom, že k vyrovnání napadnutelného subvencování není nutno nadále zachovávat současnou výši opatření. Žadatel zejména poskytl důkazy prima facie o tom, že výše jeho subvencí klesla výrazně pod celní sazbu, která se na něj v současné době vztahuje. Uvedené snížení celkové výše subvencí je patrně především důsledkem významného poklesu výhod využitých v rámci režimu „Duty Entitlement Passbook Scheme (DEPB)“.
(6)
Po konzultaci s poradním výborem a vyvození závěru, že žádost obsahuje dostatečné důkazy prima facie, Komise dne 10. června 2010 oznámila zveřejněním oznámení v Úředním věstníku Evropské unie (8) zahájení částečného prozatímního přezkumu (dále jen „stávající přezkum“) podle článku 19 základního nařízení. Přezkum byl omezen na posouzení subvencování ve vztahu k žadateli.
1.4 Strany dotčené šetřením
(7)
O zahájení přezkumu Komise úředně vyrozuměla žadatele, zástupce vyvážející země a sdružení výrobců v Unii. Zúčastněné strany dostaly příležitost, aby písemně sdělily svá stanoviska a požádaly o slyšení ve lhůtě stanovené v oznámení o zahájení.
(8)
Všechny zúčastněné strany, které o to požádaly a prokázaly, že mají zvláštní důvody ke slyšení, byly vyslechnuty.
(9)
S cílem získat informace, které pro své šetření považovala za nezbytné, zaslala Komise žadateli a indické vládě dotazník a ve lhůtě stanovené k tomuto účelu obdržela odpovědi.
(10)
Komise si opatřila a ověřila veškeré informace považované za nezbytné pro stanovení subvencování. Komise provedla inspekce na místě v prostorách žadatele v Bombaji v Indii a v prostorách indické vlády v Novém Dillí (generální ředitelství pro zahraniční obchod a ministerstvo obchodu) a v Bombaji (regionální kancelář generálního ředitelství pro zahraniční obchod).
1.5 Období přezkumného šetření
(11)
Šetření subvencování se týkalo období od 1. dubna 2009 do 31. března 2010 (dále jen „období přezkumného šetření“).
1.6 Souběžné antidumpingové šetření
(12)
Dne 10. června 2010 (9) oznámila Komise zahájení částečného prozatímního přezkumu stávajících antidumpingových opatření podle čl. 11 odst. 3 nařízení Rady (ES) č. 1225/2009 (10) (dále jen „základní antidumpingové nařízení“), který se omezil na posouzení dumpingu vzhledem k žadateli.
(13)
V rámci souběžného antidumpingového šetření se zjistilo, že okolnosti ohledně dumpingu se podstatně a trvale nezměnily, a proto bylo šetření ukončeno beze změny stávajících antidumpingových opatření použitelných na žadatele.
2. DOTČENÝ VÝROBEK A OBDOBNÝ VÝROBEK
2.1 Dotčený výrobek
(14)
Přezkoumávaným výrobkem je PET s viskozitním číslem nejméně 78 ml/g podle normy ISO 1628-5, v současnosti kódu KN 3907 60 20, pocházející z Indie (dále jen „dotčený výrobek“).
2.2 Obdobný výrobek
(15)
Šetření odhalilo, že dotčený výrobek vyráběný v Indii a prodávaný do Unie je z hlediska fyzikálních a chemických vlastností a užití shodný s výrobkem, jenž se vyrábí a prodává na domácím trhu v Indii. Byl proto vyvozen závěr, že výrobky prodávané na domácím trhu a na vývozním trhu jsou obdobné výrobky ve smyslu čl. 1 odst. 4 základního nařízení. Jelikož byl stávající přezkum omezen na zjištění subvencování ve vztahu k žadateli, nebyly učiněny závěry ohledně výrobku vyráběného a prodávaného výrobním odvětvím Unie na trhu Unie.
3. VÝSLEDKY ŠETŘENÍ
3.1. Subvencování
(16)
Na základě informací, které předložila indická vláda a žadatel, a odpovědí na dotazník Komise byly prošetřeny následující režimy, které údajně zahrnují poskytování subvencí:
Celostátní režimy:
a)
režim předběžného povolení (dále jen „režim PP“);
b)
režim Duty Entitlement Passbook (dále jen „režim DEPB“);
c)
režim Export Promotion Capital Goods (dále jen „režim EPCG“);
d)
režim „Focus Market Scheme“ (dále jen „FMS“);
e)
režim „Focus Product Scheme“ (dále jen „FPS“);
f)
režim osvobození od daně z příjmu (dále jen „ITES“).
Regionální režimy:
g)
pobídkový režim vlády státu Gudžarát zaměřený na kapitálové investice.
(17)
Výše uvedené režimy a) až e) vycházejí ze zákona o zahraničním obchodu (rozvoj a regulace) z roku 1992 (č. 22 z roku 1992), který vstoupil v platnost dne 7. srpna 1992 (dále jen „zákon o zahraničním obchodu“). Zákon o zahraničním obchodu opravňuje indickou vládu vydávat oznámení o vývozní a dovozní politice. Tato oznámení jsou shrnuta v dokumentech o politice zahraničního obchodu, které jsou každých pět let vydávány ministerstvem obchodu a pravidelně aktualizovány. Pro období přezkumného šetření, které se vztahuje na daný případ, jsou relevantní dva dokumenty o politice zahraničního obchodu, a sice „FTP 04-09“ a „FTP 09-14“. Druhý dokument vstoupil v platnost v srpnu 2009. Indická vláda kromě toho stanoví postupy pro dokumenty FTP 04-09 a FTP 09-14 v Příručce postupů, svazku I („Handbook of Procedures, Volume I”, dále jen „HOP I 04-09“ respektive „HOP I 09-14“). Příručka postupů je také pravidelně aktualizována.
(18)
Režim f) se zakládá na zákonu o dani z příjmu z roku 1961, který je každoročně novelizován finančním zákonem.
(19)
Režim g) je spravován vládou státu Gudžarát a vychází z politiky státu Gudžarát týkající se průmyslových pobídek.
3.1.1 Režim předběžného povolení (dále jen „režim PP“)
a) Právní základ
(20)
Podrobný popis tohoto režimu je uveden v odstavcích 4.1.1 až 4.1.14 dokumentů FTP 04-09 a FTP 09-14 a v odstavcích 4.1 až 4.30A příruček HOP I 04-09 a HOP I 09-14.
b) Podmínky pro poskytování podpory
(21)
Režim předběžného povolení sestává z šesti podrežimů, jak je podrobněji popsáno v 22. bodě odůvodnění. Tyto podrežimy se mimo jiné liší rozsahem způsobilosti. Vyvážející výrobci a vyvážející obchodníci, kteří jsou „vázáni“ na podpůrné výrobce, jsou způsobilí pro režim PP na fyzický vývoz a režim PP na roční potřebu. Vyvážející výrobci poskytující dodávky konečnému vývozci jsou způsobilí pro režim PP na dodávky meziproduktů. Hlavní dodavatelé dodávající v rámci kategorií „domnělého vývozu“ uvedených v odstavci 8.2 dokumentů FTP 04-09 a FTP 09-14, jako např. dodavatelé jednotky orientované na vývoz, jsou způsobilí pro režim PP na domnělý vývoz. Dodavatelé meziproduktů vyvážejícím výrobcům jsou způsobilí pro výhody „domnělého vývozu“ v rámci podrežimů předběžného příkazu k uvolnění (Advance Release Order, dále jen „ARO“) a tuzemského back-to-back akreditivu.
c) Praktické provádění
(22)
Předběžná povolení mohou být vydávána na:
i) fyzický vývoz: jedná se o hlavní podrežim. Umožňuje bezcelní dovoz vstupních materiálů potřebných k výrobě určitého výsledného výrobku určeného na vývoz. „Fyzický“ v tomto kontextu znamená, že výrobek určený na vývoz musí opustit indické území. Bezcelní dovozní množství a vývozní povinnost zahrnující typ výrobku určeného na vývoz jsou uvedeny v povolení,
ii) roční potřebu: toto povolení není určeno pro konkrétní výrobek na vývoz, nýbrž pro širší skupinu výrobků (např. chemické látky a příbuzné výrobky). Držitel povolení může - do určité mezní hodnoty stanovené jeho předchozí vývozní činností - bezcelně dovážet jakýkoli vstup potřebný k výrobě jakékoli položky spadající do dané skupiny výrobků. Může vyvážet jakýkoli výsledný výrobek spadající do dané skupiny výrobků, který byl vyroben s použitím takového materiálu osvobozeného od cla,
iii) dodávky meziproduktů: tento podrežim se vztahuje na případy, kdy dva výrobci chtějí vyrábět jeden výrobek určený na vývoz a podílet se na procesu výroby. Vyvážející výrobce, jenž vyrábí meziprodukt, smí bezcelně dovážet vstupní materiál a pro tento účel může získat předběžné povolení na dodávky meziproduktů. Konečný vývozce dokončuje výrobu a je povinen hotový výrobek vyvézt,
iv) domnělý vývoz: tento podrežim umožňuje hlavnímu dodavateli bezcelně dovážet vstupy potřebné k výrobě zboží, které má být prodáno jako „domnělý vývoz“ kategoriím zákazníků uvedeným v odstavci 8.2 písm. b) až f), g), i) a j) dokumentů FTP 04-09 a FTP 09-14. Podle indické vlády znamená domnělý vývoz ty transakce, při nichž dodané zboží neopouští zemi. Za domnělý vývoz je považována celá řada kategorií dodávek za předpokladu, že je zboží vyrobeno v Indii, jako např. dodávky zboží pro jednotky orientované na vývoz nebo pro společnost, která se nachází ve zvláštní ekonomické zóně,
v) ARO: držitel předběžného povolení, který hodlá odebírat vstupy z domácích zdrojů místo přímého dovozu, má možnost za tímto účelem použít ARO. V takových případech jsou předběžná povolení validována jako ARO a převedena na domácího dodavatele při dodávce v nich uvedených položek. Schválení ARO dává domácímu dodavateli nárok využívat výhod domnělého vývozu, jak je uvedeno v odstavci 8.3 dokumentů FTP 04-09 a FTP 09-14 (tj. režim předběžného povolení na dodávky meziproduktů/domnělý vývoz, vrácení cla při domnělém vývozu a náhrady konečné spotřební daně). V rámci mechanismu ARO jsou daně a cla vraceny dodavateli místo konečnému vývozci ve formě vrácení/náhrady cla. Vrácení daní/cla je možné v případě domácích vstupů i v případě dovezených vstupů,
vi) tuzemský back-to-back akreditiv: tento podrežim se opět vztahuje na domácí dodávky držiteli předběžného povolení. Držitel předběžného povolení může požádat banku o otevření tuzemského akreditivu ve prospěch domácího dodavatele. Na povolení pro přímý dovoz bude banka započítávat pouze hodnotu a množství položek opatřených z domácích zdrojů místo z dovozu. Domácí dodavatel bude mít nárok na výhody domnělého vývozu, jak je uvedeno v odstavci 8.3 dokumentů FTP 04-09 a FTP 09-14 (tj. režim předběžného povolení na dodávky meziproduktů/domnělý vývoz, vrácení cla při domnělém vývozu a náhrady konečné spotřební daně).
(23)
Bylo zjištěno, že během období přezkumného šetření získal žadatel úlevy spadající pouze do jednoho podrežimu vztahujícího se k dotyčnému výrobku, a to.: iv) domnělý vývoz v rámci režimu PP. Tudíž není nezbytné zjišťovat napadnutelnost zbývajících nevyužívaných podrežimů.
(24)
Pokud jde o využití režimu PP pro domnělý vývoz během období přezkumného šetření, jsou povolený dovoz i povinný vývoz pevně stanoveny co do množství a hodnoty indickou vládou a jsou zaznamenány v povolení. Kromě toho mají být při dovozu a vývozu předmětné transakce pro doložení zaznamenány státními úředníky přímo do povolení. Objem dovozu povolený v rámci tohoto režimu je určen indickou vládou na základě standardních norem vstupů a výstupů. Standardní normy vstupů a výstupů existují pro většinu výrobků včetně dotyčného výrobku a vydává je indická vláda.
(25)
Pro účely ověření indickými orgány je držitel předběžného povolení ze zákona povinen vést registr skutečné spotřeby bezcelně dováženého zboží/zboží nakupovaného z domácích zdrojů pro každé povolení, ve stanoveném formátu (odstavce 4.26 a 4.30 a dodatek 23 HOP I 04-09 a HOP I 09-14). Tento registr musí ověřit externí autorizovaný účetní/kontrolor nákladů a provedené práce, který vydává potvrzení, že stanovené registry a příslušné záznamy byly zkontrolovány a že informace předávané podle dodatku 23 jsou po všech stránkách pravdivé a správné.
(26)
Vývozní povinnost musí být splněna v předepsané lhůtě (24 měsíců, lhůtu lze dvakrát prodloužit, pokaždé o šest měsíců) po vydání povolení.
(27)
Bylo zjištěno, že neexistuje žádná spojitost mezi dováženými vstupy a vyváženými hotovými výrobky. Způsobilými vstupními materiály mohou být také suroviny používané při výrobě předcházejících výrobků. Dále vyšlo najevo, že žadatel, ačkoli je to jeho povinností, nevedl pro všechny licence registr spotřeby výše uvedený ve 25. bodě odůvodnění, ověřitelný externím účetním. Žadatel i přes porušení tohoto požadavku využíval výhody v rámci režimu PP, které kromě toho, s ohledem na zjištěné nadhodnocení standardních norem vstupů a výstupů, převyšovaly rozsah stanovený právními předpisy.
d) Závěr
(28)
Osvobození od dovozního cla je subvencí ve smyslu čl. 3 odst. 1 písm. a) bodu ii) a odst. 2 základního nařízení, tj. finanční příspěvek indické vlády, která poskytla zvýhodnění vývozci, jenž je předmětem šetření.
(29)
Navíc režim PP pro domnělý vývoz jasně právně závisí na vývozní výkonnosti, a je proto považován za specifický a napadnutelný podle čl. 4 odst. 4) písm. a) základního nařízení. Bez vývozního závazku nemůže společnost využívat výhod vyplývajících z tohoto režimu.
(30)
Stávající přezkum tudíž potvrdil, že hlavní podrežim využitý v aktuálním případě nelze považovat za povolený systém vracení cla nebo systém navracení u náhradních vstupů ve smyslu čl. 3 odst. 1 písm. a) bodu ii) základního nařízení. Nevyhovuje pravidlům stanoveným v příloze I bodě i), příloze II (definice a pravidla pro navracení) a příloze III (definice a pravidla pro navracení u náhradních vstupů) základního nařízení. Indická vláda neuplatnila účinně svůj ověřovací systém nebo postup za účelem potvrzení, zda a v jakém množství byly vstupy spotřebovány při výrobě vyváženého výrobku (příloha II část II odst. 4 základního nařízení a v případě programů navracení u náhradních vstupů příloha III část II odst. 2 základního nařízení). Standardní normy vstupů a výstupů nemohou být samy o sobě považovány za ověřovací systém skutečné spotřeby, protože se zjistilo, že jsou nadměrně velkorysé a že indická vláda nepožaduje zpět výhody získané navíc. Neprováděla se účinná kontrola ze strany indické vlády na základě náležitě vedeného registru skutečné spotřeby. Indická vláda kromě toho neprovedla další přezkoumání na základě skutečných vstupů, ačkoli za normálních okolností by takové přezkoumání bylo vzhledem k absenci účinně uplatňovaného ověřovacího systému potřebné (příloha II část II odst. 5 a příloha III část II odst. 3 základního nařízení). Navíc se potvrdilo, že ačkoli to vyžaduje zákon, není v praxi zaručeno zapojení autorizovaných účetních do ověřovacího procesu.
(31)
Režim PP pro domnělý vývoz je tudíž napadnutelný.
e) Výpočet výše subvence
(32)
Při neexistenci povoleného systému navracení cla nebo systému navracení u náhradních vstupů má napadnutelná výhoda podobu prominutí celkových dovozních cel obvykle splatných při dovozu vstupů. V této souvislosti je třeba poznamenat, že základní nařízení nestanoví pouze napadnutí „nadměrného“ vrácení cla. Podle čl. 3 odst. 1 písm. a) bodu ii) základního nařízení a písm. i) jeho přílohy I lze napadnout pouze nadměrné vrácení cla za předpokladu, že jsou splněny podmínky obsažené v přílohách II a III základního nařízení. Tyto podmínky však v tomto případě splněny nebyly. Je-li zjištěno, že neexistuje odpovídající proces sledování, výše uvedenou výjimku pro systémy navracení nelze použít a namísto údajného nadměrného vrácení se použije obvyklé pravidlo napadnutí výše nezaplaceného cla (ušlého příjmu). Jak je uvedeno v příloze II části II a příloze III části II základního nařízení, není výpočet takového nadměrného vrácení povinností vyšetřujícího orgánu. Naopak podle čl. 3 odst. 1 písm. a) bodu ii) základního nařízení musí vyšetřující orgán pouze získat dostatečné důkazy k vyvrácení vhodnosti údajného ověřovacího systému.
(33)
Výše subvencí pro žadatele byla vypočtena na základě ušlého dovozního cla (základní clo a zvláštní dodatečné clo) z materiálu dovezeného v rámci podrežimu domnělého vývozu během období přezkumného šetření (čitatel). V souladu s čl. 7 odst. 1 písm. a) základního nařízení byly poplatky nezbytně vynaložené za účelem získání subvence v případě oprávněné žádosti z výše subvencí odečteny. V souladu s čl. 7 odst. 2 základního nařízení byla tato výše subvence přepočtena na celkový vývozní obrat v období přezkumného šetření (jmenovatel), protože subvence závisí na vývozní výkonnosti a nebyla poskytnuta na základě množství zhotovených, vyrobených, vyvezených nebo přepravených výrobků.
(34)
Sazba subvence zjištěná pro tento režim během období přezkumného šetření pro žadatele činí 0,52 %.
3.1.2 Režim Duty Entitlement Passbook (dále jen „režim DEPB“)
a) Právní základ
(35)
Podrobný popis režimu DEPB je uveden v bodě 4.3 dokumentů FTP 04-09 a FTP 09-14 a v kapitole 4 příruček HOP I 04-09 a HOP I 09-14.
b) Podmínky pro poskytování podpory
(36)
Pro tento režim je způsobilý kterýkoli vyvážející výrobce nebo vyvážející obchodník.
c) Praktické provádění
(37)
Způsobilý vývozce může zažádat o úvěry v rámci režimu DEPB, které jsou vypočteny jako procento hodnoty výrobků vyvezených v rámci tohoto režimu. Tyto sazby režimu DEPB byly stanoveny indickými orgány pro většinu výrobků včetně dotčeného výrobku. Jsou stanoveny na základě standardních norem vstupů a výstupů (viz výše 24. bod odůvodnění) a daňového zatížení předpokládaného dovezeného obsahu bez ohledu na to, zda bylo dovozní clo skutečně zaplaceno, či nikoli. Sazba DEPB pro dotčený výrobek během období přezkumného šetření v rámci stávajícího šetření činila 8 % s maximální hodnotou 58 Rs/kg.
(38)
Aby mohla společnost využívat výhod tohoto režimu, musí vyvážet. V čase vývozní transakce musí vývozce podat orgánům v Indii prohlášení, že probíhá vývoz v rámci režimu DEPB. Aby mohlo být zboží vyvezeno, vydají indické celní úřady během odeslání vývozní přepravní doklad. Ten obsahuje mimo jiné výši úvěru v rámci režimu DEPB, který má být poskytnut pro danou vývozní transakci. V tomto okamžiku zná vývozce výši výhody, kterou obdrží. Jakmile celní úřady vydají vývozní přepravní doklad, je indická vláda povinna poskytnout úvěr DEPB. Příslušná sazba režimu DEPB pro výpočet výše výhody je sazba, která je použita v okamžiku podání vývozní deklarace. Neexistuje tudíž možnost zpětné úpravy výše výhody.
(39)
Bylo zjištěno, že v souladu s indickými účetními standardy mohou být úvěry DEPB při splnění vývozní povinnosti zaúčtovány do komerčních účtů na základě časového rozlišení jako příjem. Tyto úvěry mohou být použity k zaplacení cla z následného dovozu jakéhokoliv volně dováženého zboží, s výjimkou výrobních statků. Zboží dovezené na základě takových úvěrů může být prodáno na domácím trhu (přičemž podléhá dani z prodeje), nebo použito jinak. Úvěry v rámci režimu DEPB jsou volně přenosné a jsou platné po dobu 24 měsíců od data vydání.
(40)
Žádosti o úvěry v rámci režimu DEPB jsou uchovávány v elektronické podobě a mohou pokrývat neomezený počet vývozních transakcí. Lhůta pro podání žádostí činí tři měsíce po vývozu, avšak, jak je jasně stanoveno v odstavci 9.3 příruček HOP I 04-09 a HOP 09-14, žádosti obdržené po uplynutí lhůt pro podávání lze vždy přijmout a přitom uložit drobnou pokutu (tj. 10 % z nároku).
(41)
Bylo zjištěno, že žadatel tohoto režimu během období přezkumného šetření využíval.
d) Závěr
(42)
Režim DEPB poskytuje subvence ve smyslu čl. 3 odst. 1 písm. a) bodu ii) a odst. 2 základního nařízení. Úvěr v rámci režimu DEPB je finančním příspěvkem indické vlády, protože bude nakonec použit ke kompenzaci dovozního cla, a sníží se tak příjmy indické vlády z cla, které by bylo jinak splatné. Nadto úvěr v rámci režimu DEPB poskytuje vývozci výhodu, protože zlepšuje jeho likviditu.
(43)
Režim DEPB je kromě toho právně závislý na vývozní výkonnosti, a proto je považován za specifický a napadnutelný podle čl. 4 odst. 4 písm. a) základního nařízení.
(44)
Tento režim nelze považovat za povolený systém vracení cla nebo systém navracení u náhradních vstupů ve smyslu čl. 3 odst. 1 písm. a) bodu ii) základního nařízení, jak tvrdil žadatel. Nevyhovuje přísným pravidlům uvedeným v příloze I písm. i), příloze II (definice a pravidla pro navracení) a příloze III (definice a pravidla pro navracení u náhradních vstupů) základního nařízení. Vývozce nemá žádnou povinnost skutečně spotřebovat bezcelně dovezené zboží ve výrobním procesu a částka úvěru není vypočtena ve vztahu ke skutečně využitému vstupnímu materiálu. Navíc neexistuje systém nebo postup pro potvrzení, jaké vstupní materiály jsou spotřebovány ve výrobním procesu vyváženého výrobku nebo zda došlo k nadměrné platbě dovozního cla ve smyslu přílohy I písm. i) a příloh II a III základního nařízení. V neposlední řadě má vývozce nárok čerpat výhody režimu DEPB bez ohledu na to, zda vůbec nějaké vstupy doveze. Pro získání výhody stačí, aby vývozce prostě vyvezl zboží, aniž by prokazoval, že byl dovezen nějaký vstupní materiál. Dokonce i vývozci, kteří obstarávají veškeré vstupy na místě a nedovážejí žádné zboží, které lze použít jako vstupy, mají tedy nárok na čerpání výhod v rámci režimu DEPB.
e) Výpočet výše subvence
(45)
V souladu s čl. 3 odst. 2 a článkem 5 základního nařízení byla výše napadnutelných subvencí vypočtena na základě výhody u příjemce, která byla zjištěna za období přezkumného šetření. V tomto ohledu se mělo zato, že výhodu příjemce získá v okamžiku, kdy dojde k vývozní transakci uskutečněné v rámci tohoto režimu. V uvedeném okamžiku se musí indická vláda vzdát cla, které představuje finanční příspěvek ve smyslu čl. 3 odst. 1 písm. a) bodu ii) základního nařízení.
(46)
Bylo zjištěno, že výhody vyplývající z režimu DEPB se soustředily na dotčený výrobek. Proto se považuje za vhodné stanovit, že výhoda vyplývající z režimu DEPB odpovídá výši úvěrů získaných ze všech vývozních transakcí týkajících se dotčeného výrobku provedených podle tohoto režimu v období přezkumného šetření.
(47)
V případě, že byla podána oprávněná žádost, byly podle čl. 7 odst. 1 písm. a) základního nařízení poplatky nezbytně vynaložené na získání subvence odečteny z takto zjištěných úvěrů a výsledná částka byla použita jako čitatel pro výpočet výše subvence.
(48)
V souladu s čl. 7 odst. 2 základního nařízení byly tyto výše subvence přepočteny na celkový vývozní obrat dotčeného výrobku v průběhu období přezkumného šetření (jmenovatel), protože subvence závisí na vývozní výkonnosti a nebyla poskytnuta podle množství zhotovených, vyrobených, vyvezených nebo přepravených výrobků.
(49)
Na základě výše uvedených skutečností činí sazba subvence pro žadatele zjištěná v souvislosti s tímto režimem během období přezkumného šetření 7,52 %.
3.1.3 Režim Export Promotion Capital Goods (dále jen „režim EPCG“)
a) Právní základ
(50)
Podrobný popis režimu EPCG je uveden v kapitole 5 dokumentů FTP 04-09 a FTP 09-14 a v kapitole 5 příruček HOP I 04-09 a HOP I 09-14.
b) Podmínky pro poskytování podpory
(51)
Pro tento režim jsou způsobilí výrobci-vývozci a obchodníci-vývozci „vázaní“ na podpůrné výrobce a poskytovatele služeb.
c) Praktické provádění
(52)
Pod podmínkou povinnosti vývozu je společnosti dovoleno dovážet výrobní statky (nové i použité výrobní statky až 10 let staré) za sníženou celní sazbu. Za tímto účelem indická vláda vydá na požádání a po zaplacení poplatku licenci EPCG. Režim EPCG stanoví sníženou sazbu dovozního cla ve výši 3 %, platnou pro všechny výrobní statky dovezené podle tohoto režimu. Aby byla splněna vývozní povinnost, musí být dovezené výrobní statky v průběhu určitého období využity k výrobě daného množství zboží na vývoz. Při opatřeních FTP 09-14 mohou být výrobní statky dováženy v rámci EPCG při sazbě v nulové výši, avšak v takovém případě je lhůta pro splnění vývozní povinnosti kratší.
(53)
Držitel licence EPCG může také pořídit kapitálové zboží z domácích zdrojů. V takovém případě může domácí výrobce kapitálového zboží využít výhody bezcelního dovozu dílů nutných pro výrobu tohoto kapitálového zboží. Alternativně může domácí výrobce požadovat výhodu domnělého vývozu pro dodávky kapitálového zboží držiteli licence EPCG.
d) Závěr
(54)
Režim EPCG poskytuje subvence ve smyslu čl. 3 odst. 1 písm. a) bodu ii) a odst. 2 základního nařízení. Snížení cla představuje finanční příspěvek indické vlády, neboť tato úleva snižuje příjmy indické vlády z cla, které by bylo jinak splatné. Nadto snížení cla poskytuje vývozci výhodu, protože ušetřením cla při dovozu se zvyšuje likvidita společnosti.
(55)
Navíc EPCG právně závisí na vývozní výkonnosti, protože takové licence nelze získat bez závazku vyvážet. Je proto považován za specifický a napadnutelný podle čl. 4 odst. 4 písm. a) základního nařízení.
(56)
Režim EPCG nelze považovat za povolený režim vracení cla nebo režim vracení cla u náhradních vstupů ve smyslu čl. 3 odst. 1 písm. a) bodu ii) základního nařízení. Výrobní statky nejsou zahrnuty do rozsahu takových povolených režimů, jak je uvedeno v příloze I písm. i) základního nařízení, protože nejsou spotřebovány ve výrobě vyvážených výrobků.
e) Výpočet výše subvence
(57)
Výše subvence byla vypočtena v souladu s čl. 7 odst. 3 základního nařízení rozložením nezaplaceného cla z dovážených výrobních statků používaných v petrochemickém odvětví a dalších odvětvích, na něž žadatel dostal takovéto výhody, na dobu odpovídající běžné době amortizace takových výrobních statků v dotčeném výrobním odvětví. K této částce byl připočten úrok, aby byla zohledněna úplná hodnota výhody v čase. Za vhodnou pro tento účel byla považována komerční úroková sazba pro úvěry uplatňovaná žadatelem na prodej v průběhu období přezkumného šetření.
(58)
V souladu s čl. 7 odst. 2 a 3 základního nařízení byla tato výše subvence přepočtena na vývozní obrat petrochemického odvětví a dalších odvětví, na něž byly tyto výhody během období přezkumného šetření získány (jmenovatel), protože subvence závisí na vývozní výkonnosti.
(59)
Sazba subvence zjištěná pro tento režim během období přezkumného šetření činí 1,49 %.
3.1.4 Režim „Focus Market Scheme“ (dále jen „FMS“)
a) Právní základ
(60)
Podrobný popis režimu FMS je uveden v odstavcích 3.9.1 až 3.9.2.2 dokumentu FTP 04-09 a v odstavcích 3.14.1 až 3.14.3 dokumentu FTP 09-14 a v odstavcích 3.20 až 3.20.3 příručky HOP I 04-09 a v odstavcích 3.8 až 3.8.2 příručky HOP I 09-14.
b) Podmínky pro poskytování podpory
(61)
Pro tento režim je způsobilý kterýkoli vyvážející výrobce nebo vyvážející obchodník.
c) Praktické provádění
(62)
Vývoz všech výrobků v rámci tohoto režimu do zemí uvedených v dodatku 37 (C) příruček HOP I 04-09 a HOP I 09-14 má nárok na úvěry na clo rovnající se 2,5 % až 3 % hodnoty FOB výrobků vyvezených v rámci tohoto režimu. Na určitý typ vývozních činností, např. na vývoz dováženého či překládaného zboží, domnělý vývoz, vývoz služeb a vývozní obrat jednotek působících v rámci zvláštních ekonomických zón/jednotek orientovaných na vývoz, se tento režim nevztahuje. Nevztahuje se ani na určité typy výrobků, např. na diamanty, vzácné kovy, rudy, obilí, cukr a ropné produkty.
(63)
Úvěry na clo v rámci FMS jsou volně přenosné a platné po dobu 24 měsíců ode dne vydání příslušného osvědčení o nároku na úvěr. Mohou být použity k zaplacení cla u následného dovozu jakéhokoliv vstupního materiálu nebo zboží včetně výrobních statků.
(64)
Osvědčení o nároku na úvěr se vydává v přístavu, ze kterého se vývoz realizuje, po uskutečnění vývozu nebo po odeslání zboží. Pokud žadatel předloží orgánům kopie všech příslušných vývozních dokumentů (např. vývozních zakázek, faktur, přepravních dokladů, potvrzení banky o uskutečnění vývozu), nemůže indická vláda poskytnutí úvěrů na clo nikterak ovlivnit.
d) Závěr
(65)
Režim FMS poskytuje subvence ve smyslu čl. 3 odst. 1 písm. a) bodu ii) a odst. 2 základního nařízení. Úvěr na clo v rámci FMS je finančním příspěvkem indické vlády, protože bude nakonec použit ke kompenzaci dovozního cla, a bude tak snižovat výnosy indické vlády z cla, které by bylo jinak splatné. Nadto úvěr na clo v rámci FMS poskytuje vývozci výhodu, protože zlepšuje jeho likviditu.
(66)
Kromě toho režim FMS právně závisí na vývozní výkonnosti, a proto je považován za specifický a napadnutelný podle čl. 4 odst. 4 písm. a) základního nařízení.
(67)
Tento režim nelze považovat za povolený systém navracení cla nebo systém navracení u náhradních vstupů ve smyslu čl. 3 odst. 1 písm. a) bodu ii) základního nařízení. Nevyhovuje přísným pravidlům uvedeným v příloze I písm. i), příloze II (definice a pravidla pro navracení) a příloze III (definice a pravidla pro navracení u náhradních vstupů) základního nařízení. Vývozce nemá žádnou povinnost skutečně spotřebovat bezcelně dovezené zboží ve výrobním procesu a částka úvěru není vypočtena ve vztahu ke skutečně využitému vstupnímu materiálu. Neexistuje systém nebo zavedený postup pro potvrzení, jaké vstupní materiály jsou spotřebovány ve výrobním procesu vyváženého výrobku nebo zda došlo k nadměrné platbě dovozního cla ve smyslu přílohy I písm. i) a příloh II a III základního nařízení. Vývozce je způsobilý obdržet výhody FMS bez ohledu na to, zda vůbec nějaké vstupní materiály doveze. Pro získání výhody stačí, aby vývozce prostě vyvezl zboží, aniž by prokazoval, že byl dovezen nějaký vstupní materiál. Dokonce i vývozci, kteří nakupují veškeré své vstupní materiály v místě a nedovážejí žádné zboží, které lze použít jako vstupní materiál, mají tedy přesto nárok na výhodu z FMS. Kromě toho může vývozce využít úvěry na clo v rámci FMS k dovozu výrobních statků, ačkoliv výrobní statky nespadají do působnosti povolených systémů navracení cla, jak je uvedeno v příloze I písm. i) základního nařízení, protože nejsou spotřebovány při výrobě vyvážených výrobků.
e) Výpočet výše subvence
(68)
Výše napadnutelných subvencí byla vypočtena na základě výhody, kterou získal příjemce na vývoz dotčeného výrobku a u které bylo zjištěno, že během období přezkumného šetření byla zaúčtována žadatelem využívajícím tohoto režimu na základě časového rozlišení jako příjem ve stádiu vývozní transakce. V souladu s čl. 7 odst. 2 a 3 základního nařízení byla tato výše subvence (čitatel) přepočtena na vývozní obrat dotčeného výrobku v průběhu období přezkumného šetření (jmenovatel), protože subvence závisí na vývozní výkonnosti a nebyla poskytnuta podle množství zhotovených, vyrobených, vyvezených nebo přepravených výrobků.
(69)
V případě, že byla podána oprávněná žádost, byly podle čl. 7 odst. 1 písm. a) základního nařízení poplatky nezbytně vynaložené na získání subvence odečteny z takto zjištěných úvěrů a výsledná částka byla použita jako čitatel pro výpočet výše subvence.
(70)
Sazba subvence zjištěná pro tento režim během období přezkumného šetření pro žadatele činí 0,87 %.
3.1.5 Režim „Focus Product Scheme“ (dále jen „FPS“)
(71)
V průběhu šetření bylo zjištěno, že žadatel během období přezkumného šetření nezískal v rámci režimu FPS žádné výhody. Proto nebylo nutné tento režim v rámci tohoto šetření dále analyzovat.
3.1.6 Režim osvobození od daně z příjmu (dále jen „ITES“)
(72)
V průběhu šetření bylo zjištěno, že žadatel během období přezkumného šetření nezískal v rámci režimu ITES žádné výhody. Proto nebylo nutné tento režim v rámci tohoto šetření dále analyzovat.
3.1.7 Pobídkový režim vlády státu Gudžarát zaměřený na kapitálové investice
(73)
Stát Gudžarát poskytuje způsobilým průmyslovým podnikům pobídky ve formě osvobození a/nebo odkladu daně z prodeje a nákupu, aby podpořil rozvoj průmyslu v ekonomicky zaostalých oblastech tohoto státu.
a) Právní základ
(74)
Podrobný popis tohoto režimu, tak jak je uplatňován vládou státu Gudžarát, je uveden v usnesení vlády státu Gudžarát č. INC-1095/2000(3)/I ze dne 11. září 1995, ve vládním oznámení finančního odboru č. (GHN-43) VAT-2006/S.5(2)(2)-TH ze dne 1. dubna 2006 a v pravidle 18 A pravidel státu Gudžarát týkajících se daně z přidané hodnoty (2006).
b) Podmínky pro poskytování podpory
(75)
Způsobilé pro využívání výhod v rámci tohoto režimu jsou společnosti zřizující nový průmyslový závod nebo provádějící rozsáhlé rozšíření již existujícího průmyslového závodu v zaostalých oblastech. Existují však kompletní seznamy nezpůsobilých výrobních odvětví, které společnostem působícím v určitých hospodářských oblastech brání těchto pobídek využít.
c) Praktické provádění
(76)
V rámci tohoto režimu musí společnosti investovat v zaostalých oblastech. Tyto oblasti, které reprezentují určité teritoriální celky státu Gudžarát, jsou rozděleny podle svého ekonomického rozvoje do různých kategorií, současně však existují oblasti, které jsou z využívání pobídkových režimů vyloučeny nebo kterým bylo využívání pobídkových režimů „zakázáno“. Hlavními kritérii pro zjištění výše pobídek jsou velikost investice a oblast, ve které se podnik nachází nebo bude nacházet.
(77)
Pobídky mohou být poskytnuty kdykoli, neboť neexistují žádná časová omezení ani pro podání žádosti o pobídky, ani pro splnění množstevních kritérií.
d) Závěr
(78)
Tento režim poskytuje subvence ve smyslu čl. 3 odst. 1 písm. a) bodu ii) a odst. 2 základního nařízení. Tvoří finanční příspěvek vlády státu Gudžarát, neboť poskytnuté pobídky, v tomto případě osvobození od daně z prodeje a nákupu, snižují výnosy z daní, které by jinak byly splatné. Kromě toho tyto pobídky poskytují společnosti výhody, protože vylepšují její finanční situaci, neboť daň, která by jinak byla splatná, se neplatí.
(79)
Režim je dále regionálně specifický ve smyslu čl. 4 odst. 2 písm. a) a čl. 4 odst. 3 základního nařízení, protože je dostupný pouze jistým společnostem, které investovaly v určitých vymezených územních oblastech v působnosti dotčeného státu. Není dostupný společnostem majícím sídlo mimo tyto oblasti a kromě toho se míra výhody liší podle příslušné oblasti.
(80)
Pobídkový režim vlády státu Gudžarát zaměřený na kapitálové investice je tudíž napadnutelný.
e) Výpočet výše subvence
(81)
Žadatel tvrdil, že již není způsobilý využívat výhod v rámci pobídkového režimu vlády státu Gudžarát zaměřeného na kapitálové investice pro jeden ze svých závodů. Šetření toto tvrzení potvrdilo. Během stávajícího šetření pozbyla platnosti způsobilost společnosti týkající se dalšího z jejích závodů. Subvence získané v souvislosti s činností těchto závodů tedy nebyly při výpočtu výše subvence zohledněny.
(82)
Výše subvence byla vypočtena na základě částky daně z prodeje a nákupu běžně splatné v období přezkumného šetření, která však podle tohoto režimu zůstala nezaplacena. V souladu s čl. 7 odst. 2 základního nařízení byla tato výše subvence (čitatel) přepočtena na celkový prodej během období přezkumného šetření (jmenovatel), neboť tato subvence není závislá na vývozu a nebyla poskytnuta podle množství zhotovených, vyrobených, vyvezených nebo přepravených výrobků. Získaná sazba subvence činila 0,31 %.
3.1.8 Výše napadnutelných subvencí
(83)
Celková výše napadnutelných subvencí stanovená v souladu s ustanoveními základního nařízení vyjádřená podle hodnoty činí u žadatele 10,73 %. Tato výše subvencí je vyšší než nepatrná ve smyslu čl. 14 odst. 5 základního nařízení.
(84)
Má se tudíž za to, že podle článku 18 základního nařízení byly v období přezkumného šetření nadále poskytovány subvence.
3.2 Trvalá povaha změněných okolností týkajících se subvencování
(85)
V souladu s čl. 19 odst. 2 základního nařízení se zkoumalo, zda se během období přezkumného šetření významně změnily okolnosti týkající se subvencování.
(86)
Bylo zjištěno, že v období přezkumného šetření žadatel nadále požíval výhod v rámci napadnutelného subvencování poskytovaného indickou vládou. Kromě toho je sazba subvence zjištěná během stávajícího přezkumu nižší než sazba zjištěná během posledního přezkumného šetření. Nejsou k dispozici doklady o tom, že tyto uvedené režimy budou v blízké budoucnosti ukončeny nebo že budou zavedeny režimy nové.
(87)
Jelikož bylo prokázáno, že žadatel je příjemcem nižších objemů subvencování než dříve a že i nadále pravděpodobně bude příjemcem subvencí nižších, než určilo poslední přezkumné šetření, byl učiněn závěr, že zachování stávajícího opatření překročí účinek napadnutelných subvencí, které působí újmu, a že je tudíž třeba změnit výši opatření tak, aby zohlednila tato nová zjištění.
4. VYROVNÁVACÍ OPATŘENÍ A ANTIDUMPINGOVÁ OPATŘENÍ
4.1 Vyrovnávací opatření
(88)
V souladu s článkem 19 základního nařízení a s odůvodněními stávajícího přezkumu uvedenými v oznámení o zahájení přezkumu se konstatuje, že se rozpětí subvencování pro žadatele snížila z 13,8 na 10,7 %, a proto je třeba odpovídajícím způsobem změnit výši vyrovnávacího cla uloženého pro tohoto vyvážejícího výrobce nařízením (ES) č. 1286/2008.
(89)
Změněná sazba vyrovnávacího cla by měla být stanovena výší nové sazby subvencování, zjištěnou při tomto přezkumu, jelikož rozpětí újmy vypočtená při původním antisubvenčním šetření zůstávají vyšší.
(90)
Aby se předešlo tomu, že kolísání cen PET způsobované kolísáním cen ropy povede k vybírání vyšších cel, bylo při původním antisubvenčním šetření rozhodnuto, že opatření by měla mít podobu zvláštního cla. Ze stejného důvodu se má za to, že tento přístup by měl být použit v rámci stávajícího přezkumu. Upravená výše zvláštního cla tedy činí 90,4 EUR/t.
4.2 Antidumpingová opatření
(91)
Změna sazby vyrovnávacího cla bude mít dopad na konečné antidumpingové clo uložené nařízením (ES) č. 192/2007 na dovoz PET vyrobených žadatelem.
(92)
Při všech předchozích šetřeních bylo antidumpingové clo upraveno, aby se zabránilo dvojímu započtení účinků výhod vyplývajících z vývozních subvencí. V této souvislosti čl. 14 odst. 1 základního antidumpingového nařízení a čl. 24 odst. 1 základního nařízení stanoví, že na jeden výrobek nesmí být současně uloženo antidumpingové i vyrovnávací clo, aby se napravila táž situace, která vzniká dumpingem nebo poskytnutím vývozní subvence. Při předchozích šetřeních i při stávajícím přezkumu bylo zjištěno, že některé z prošetřovaných režimů subvencí, které byly shledány napadnutelnými, představovaly vývozní subvence ve smyslu čl. 4 odst. 4 písm. a) základního nařízení. V souvislosti s ostatními režimy subvencí a zejména s pobídkovým režimem vlády státu Gudžarát nebyly předloženy žádné důkazy ani žádné argumenty, ze kterých by vyplývalo, zda a do jaké míry jsou tytéž subvence vyrovnávány dvakrát, když je na tentýž dovážený výrobek uloženo antidumpingové a vyrovnávací clo. Konkrétně neexistovaly žádné důkazy, že v rámci pobídkového režimu vlády státu Gudžarát se snížila vývozní cena výrobku jiným způsobem než cena výrobků prodávaných na domácím trhu. Pobídkový režim vlády státu Gudžarát tedy ovlivňuje ceny, za které výrobce prodává své zboží na domácím trhu a na vývozních trzích, stejným způsobem a ve stejné míře.
(93)
Jako takové tyto subvence ovlivňovaly pouze vývozní cenu žadatele, a vedly tak ke zvýšenému dumpingovému rozpětí. Jinými slovy, konečná dumpingová rozpětí stanovená při původním antidumpingovém šetření byla zčásti způsobena existencí vývozních subvencí.
(94)
Sazby konečného antidumpingového cla pro žadatele proto nyní musí být upraveny tak, aby zohledňovaly přezkoumanou výši výhody získané z vývozních subvencí v průběhu období přezkumného šetření v rámci stávajícího přezkumu a aby odrážely skutečné dumpingové rozpětí zachované po uložení upraveného konečného vyrovnávacího cla k vyrovnání účinku vývozních subvencí.
(95)
Jinými slovy se budou muset za účelem úpravy dříve zjištěných dumpingových rozpětí zohlednit nové výše subvencí.
(96)
Sazba antidumpingového cla pro žadatele by tedy měla činit 132,6 EUR za tunu.
(97)
Žadatel a ostatní zúčastněné strany byli informováni o skutečnostech a úvahách, na jejichž základě bylo navrženo ukončení šetření,
PŘIJALA TOTO NAŘÍZENÍ:
Článek 1
Část tabulky týkající se společnosti Reliance Industries Limited v čl. 1 odst. 2 nařízení (ES) č. 193/2007 se nahrazuje tímto:
Země
Společnost
Vyrovnávací clo
(v EUR/t)
Doplňkový kód TARIC
„Indie
Reliance Industries Ltd
90,4
A181“
Článek 2
Část tabulky týkající se společnosti Reliance Industries Ltd v čl. 1 odst. 2 nařízení (ES) č. 192/2007 se nahrazuje tímto:
Země
Společnost
Antidumpingové clo
(v EUR/t)
Doplňkový kód TARIC
„Indie
Reliance Industries Ltd
132,6
A181“
Článek 3
Toto nařízení vstupuje v platnost prvním dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
V Bruselu dne 2. září 2011.
ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE RADY (UE) NR 906/2011
z dnia 2 września 2011 r.
w sprawie zmiany rozporządzenia (WE) nr 193/2007 nakładającego ostateczne cło wyrównawcze na przywóz politereftalanów etylenu pochodzących z Indii oraz w sprawie zmiany rozporządzenia (WE) nr 192/2007 nakładającego ostateczne cło antydumpingowe na przywóz niektórych politereftalanów etylenu pochodzących między innymi z Indii
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 597/2009 z dnia 11 czerwca 2009 r. w sprawie ochrony przed przywozem towarów subsydiowanych z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej (1) („rozporządzenie podstawowe”), w szczególności jego art. 19 i 24,
uwzględniając wniosek przedstawiony przez Komisję Europejską po konsultacji z Komitetem Doradczym,
a także mając na uwadze, co następuje:
1. PROCEDURA
1.1. Poprzednie dochodzenie i obowiązujące środki wyrównawcze
(1)
Rozporządzeniem (WE) nr 2603/2000 (2) Rada nałożyła ostateczne cło wyrównawcze na przywóz politereftalanu etylenu („PET”) pochodzącego między innymi z Indii („pierwotne dochodzenie antysubsydyjne”). W następstwie przeglądu wygaśnięcia rozporządzeniem (WE) nr 193/2007 (3) Rada nałożyła ostateczne cło wyrównawcze na okres kolejnych pięciu lat. Przedmiotowe środki wyrównawcze zmieniono rozporządzeniem Rady (WE) nr 1286/2008 (4) w następstwie częściowego przeglądu okresowego („ostatnie dochodzenie przeglądowe”). Środki te mają formę cła specyficznego. Stawki cła dla eksporterów indywidualnych z Indii wynoszą od 0 EUR do 106,5 EUR na tonę, natomiast na przywóz od pozostałych producentów nałożono cło rezydualne wynoszące 69,4 EUR na tonę.
1.2. Obowiązujące środki antydumpingowe
(2)
Rozporządzeniem (WE) nr 2604/2000 (5) Rada nałożyła ostateczne cło antydumpingowe na przywóz PET pochodzącego między innymi z Indii („pierwotne dochodzenie antydumpingowe”). W następstwie przeglądu wygaśnięcia rozporządzeniem (WE) nr 192/2007 (6) Rada nałożyła ostateczne cło antydumpingowe na okres kolejnych pięciu lat. W następstwie ostatniego dochodzenia przeglądowego rozporządzeniem Rady (WE) nr 1286/2008 zmieniono przedmiotowe środki antydumpingowe. Środki te, ustalone na poziomie usuwającym szkodę, miały formę specyficznych ceł antydumpingowych. Stawki cła dla eksporterów indywidualnych z Indii wynosiły od 87,5 EUR do 200,9 EUR natonę, natomiast na przywóz od pozostałych producentów nałożono cło rezydualne wynoszące 153,6 EUR na tonę („obowiązujące środki antydumpingowe”).
(3)
Decyzją 2000/745/WE (7) Komisja zaakceptowała oferty zobowiązań ze strony pewnej liczby producentów eksportujących, w których ustalono minimalną cenę importową („zobowiązanie”).
1.3. Wszczęcie częściowego przeglądu okresowego
(4)
Komisja otrzymała wniosek dotyczący częściowego przeglądu okresowego, zgodnie z art. 19 rozporządzenia podstawowego, złożony przez Reliance Industries Limited, indyjskiego producenta eksportującego PET („wnioskodawca”). Zakres wniosku ograniczony był do subsydiowania i do wnioskodawcy. Jednocześnie wnioskodawca zwrócił się o przegląd obowiązujących środków antydumpingowych. Do przywozu produktów wytwarzanych przez wnioskodawcę zastosowanie mają rezydualne cła antydumpingowe i wyrównawcze, natomiast sprzedaż dokonywana przez wnioskodawcę w Unii regulowana jest przez wspomniane zobowiązanie.
(5)
Wnioskodawca przedstawił dowody prima facie świadczące o tym, iż dalsze stosowanie środka na dotychczasowym poziomie nie jest już konieczne w celu zrównoważenia skutków subsydiowania stanowiącego podstawę środków wyrównawczych. Wnioskodawca przedstawił dowody prima facie świadczące o tym, że kwota subsydiów, które zostały mu przyznane, spadła znacznie poniżej poziomu stosowanej wobec niego stawki cła. Spadek ogólnego poziomu subsydiów miałby wynikać głównie ze znacznego obniżenia świadczeń, z których korzysta wnioskodawca w ramach programu „Duty Entitlement Passbook” (DEPBS).
(6)
Ustaliwszy po konsultacji z Komitetem Doradczym, iż wniosek zawiera wystarczające dowody prima facie, Komisja ogłosiła w dniu 10 czerwca 2010 r. wszczęcie częściowego przeglądu okresowego („niniejszy przegląd”) zgodnie z art. 19 rozporządzenia podstawowego; ogłoszenie to odbyło się w drodze zawiadomienia opublikowanego w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (8). Zakres przeglądu ograniczono do zbadania subsydiowania w odniesieniu do wnioskodawcy.
1.4. Strony zainteresowane dochodzeniem
(7)
Komisja oficjalnie poinformowała o wszczęciu przeglądu wnioskodawcę, przedstawicieli państwa wywozu oraz stowarzyszenie producentów unijnych. Zainteresowanym stronom dano możliwość przedstawienia uwag na piśmie oraz zgłoszenia wniosku o przesłuchanie w terminie określonym w zawiadomieniu o wszczęciu.
(8)
Wszystkie strony, które wystąpiły z wnioskiem o przesłuchanie oraz wykazały szczególne powody, dla których powinny zostać wysłuchane, uzyskały taką możliwość.
(9)
W celu uzyskania informacji uznanych za niezbędne dla dochodzenia Komisja przesłała kwestionariusz wnioskodawcy oraz władzom publicznym Indii i otrzymała odpowiedzi w ustalonym terminie.
(10)
Komisja zgromadziła i zweryfikowała wszystkie informacje niezbędne do ustalenia subsydiowania. Przeprowadziła ona wizyty weryfikacyjne w siedzibie przedsiębiorstwa wnioskodawcy w Bombaju (Indie) oraz w siedzibie władz publicznych Indii w New Delhi (Dyrekcja Generalna ds. Handlu Zagranicznego i Ministerstwo Handlu) oraz w Bombaju (biuro regionalne Dyrekcji Generalnej ds. Handlu Zagranicznego).
1.5. Okres objęty dochodzeniem przeglądowym
(11)
Dochodzenie w sprawie subsydiowania objęło okres od dnia 1 kwietnia 2009 r. do dnia 31 marca 2010 r. („okres objęty dochodzeniem przeglądowym” lub „ODP”).
1.6. Równoległe dochodzenie antydumpingowe
(12)
W dniu 10 czerwca 2010 r. (9) Komisja ogłosiła wszczęcie częściowego przeglądu okresowego obowiązujących środków antydumpingowych zgodnie z art. 11 ust. 3 rozporządzenia Rady (WE) nr 1225/2009 (10) („podstawowe rozporządzenie antydumpingowe”), ograniczonego do zbadania dumpingu w odniesieniu do wyżej wymienionego wnioskodawcy.
(13)
W toku równoległego dochodzenia antydumpingowego ustalono, że okoliczności dotyczące dumpingu nie zmieniły się w sposób znaczny i trwały; dochodzenie zostało zatem zakończone, przy czym obowiązujące względem wnioskodawcy środki antydumpingowe nie uległy zmianie.
2. PRODUKT OBJĘTY POSTĘPOWANIEM I PRODUKT PODOBNY
2.1. Produkt objęty postępowaniem
(14)
Produktem poddanym przeglądowi jest PET o liczbie lepkościowej co najmniej 78 ml/g, zgodnie z normą ISO 1628-5, obecnie sklasyfikowany w ramach kodu CN 3907 60 20 i pochodzący z Indii („produkt objęty postępowaniem”).
2.2. Produkt podobny
(15)
W wyniku dochodzenia ustalono, że produkt objęty postępowaniem wytwarzany w Indiach i sprzedawany w Unii jest identyczny pod względem właściwości fizycznych i chemicznych oraz zastosowań z produktem wytwarzanym i sprzedawanym na rynku krajowym w Indiach. Stwierdzono zatem, że produkty sprzedawane na rynku krajowym i zagranicznym są produktami podobnymi w rozumieniu art. 1 ust. 4 rozporządzenia podstawowego. Ponieważ niniejszy przegląd ograniczono do stwierdzenia subsydiowania w odniesieniu do wnioskodawcy, nie poczyniono żadnych ustaleń w odniesieniu do produktu wytwarzanego i sprzedawanego przez przemysł unijny na rynku Unii.
3. WYNIKI DOCHODZENIA
3.1. Subsydiowanie
(16)
W oparciu o informacje przedłożone przez władze publiczne Indii i wnioskodawcę oraz w oparciu o odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu Komisji przebadano następujące programy, co do których istnieje domniemanie, że w ich ramach udzielane są subsydia:
programy ogólnokrajowe:
a)
program „Advance Authorisation” („AAS”);
b)
program „Duty Entitlement Passbook” („DEPBS”);
c)
program „Export Promotion Capital Goods” („EPCGS”);
d)
program „Focus Market” („FMS”);
e)
program „Focus Product” („FPS”);
f)
program „Income Tax Exemption” („ITES”);
programy regionalne:
g)
program „Capital Investment Incentive” („CIIS”) władz publicznych stanu Gudźarat.
(17)
Programy a)-e) wymienione powyżej opierają się na Ustawie o handlu zagranicznym (rozwój i regulacja) z 1992 r. (nr 22 z 1992 r.), która weszła w życie w dniu 7 sierpnia 1992 r. („Ustawa o handlu zagranicznym”). W Ustawie o handlu zagranicznym upoważnia się władze publiczne Indii do wydawania zawiadomień dotyczących polityki eksportowej i importowej. Ich streszczenia publikowane są w dokumentach „Foreign Trade Policy” („FTP” - „Polityka handlu zagranicznego”), które Ministerstwo Handlu wydaje co pięć lat i regularnie uaktualnia. Dwa dokumenty FTP mają znaczenie dla ODP dotyczącego przedmiotowej sprawy, mianowicie FTP 04-09 oraz FTP 09-14. Ostatni wymieniony dokument wszedł w życie w sierpniu 2009 r. Ponadto władze publiczne Indii w „Podręczniku procedur, tom I” („HOP I 04-09” i „HOP I 09-14”) przedstawiły również procedury regulujące FTP 04-09 i FTP 09-14. „Podręcznik procedur” jest również regularnie uaktualniany.
(18)
Program f) opiera się na Ustawie o podatku dochodowym z 1961 r., która jest corocznie modyfikowana Ustawą o finansach.
(19)
Programem g) zarządzają władze publiczne stanu Gudźarat, opierając się na polityce zachęt dla przemysłu prowadzonej przez ten stan.
3.1.1. Program „Advance Authorisation” („AAS”)
a) Podstawa prawna
(20)
Szczegółowy opis niniejszego programu zawarto w pkt 4.1.1-4.1.14 dokumentów FTP 04-09 i FTP 09-14 oraz w pkt 4.1-4.30A dokumentów HOP I 04-09 i HOP I 09-14.
b) Kwalifikowalność
(21)
Program AAS składa się z sześciu podprogramów, które zostały opisane bardziej szczegółowo w motywie 22. Podprogramy te różnią się między innymi zakresem kwalifikowalności. Producenci eksportujący i eksportujące podmioty handlowe „powiązane” z wytwórcami pomocniczymi kwalifikują się do udziału w AAS w odniesieniu do wywozu fizycznego oraz w ramach zapotrzebowań rocznych. Producenci eksportujący realizujący dostawy do eksportera końcowego kwalifikują się do udziału w AAS z tytułu dostaw pośrednich. Główni kontrahenci, zaopatrujący kategorie „uznane za wywóz” wymienione w pkt 8.2 FTP 04-09 i FTP 09-14, tacy jak dostawcy do jednostek zorientowanych na wywóz („export oriented units” - „EOU”), kwalifikują się do korzystania z pomocy w ramach AAS przeznaczonej dla kategorii „uznane za wywóz”. Wreszcie, dostawcom pośrednim producentów eksportujących przysługują świadczenia na kategorie „uznane za wywóz” w ramach podprogramów „Advance Release Orders” („ARO”) oraz krajowej akredytywy otwartej przez nabywcę na rzecz sprzedawcy (obopólnej).
c) Zastosowanie w praktyce
(22)
Pozwolenia zaliczkowe („advance authorisations”) mogą być wydawane w odniesieniu do następujących elementów:
(i) wywóz fizyczny: jest to główny podprogram. Umożliwia bezcłowy przywóz materiałów do produkcji konkretnego docelowego wyrobu na eksport. Termin „fizyczny” oznacza w tym kontekście, że produkt przeznaczony do wywozu musi opuścić terytorium Indii. W pozwoleniu wyszczególniona jest ulga przywozowa i obowiązek wywozu wraz z typem produktu przeznaczonego do wywozu;
(ii) zapotrzebowanie roczne: takie pozwolenie nie jest związane z konkretnym produktem przeznaczonym do wywozu, ale z szerszą grupą produktów (np. z produktami chemicznymi i produktami pokrewnymi). Posiadacz pozwolenia może - do pewnego progu wartości ustalonego na podstawie jego dotychczasowych wyników wywozu - dokonywać bezcłowego przywozu każdego materiału do produkcji artykułów zakwalifikowanych do takiej grupy produktów. Może on zadecydować o wywozie dowolnego produktu wchodzącego w skład określonej grupy produktów i powstałego przy użyciu takiego materiału zwolnionego z cła;
(iii) dostawy pośrednie: ten podprogram obejmuje przypadki, w których dwóch producentów zamierza wspólnie wytwarzać jeden produkt wywozowy, dzieląc między siebie proces produkcyjny. Producent eksportujący, który wytwarza produkt pośredni, może dokonywać bezcłowego przywozu materiałów do produkcji oraz uzyskać na ten cel wsparcie w ramach AAS przeznaczone na dostawy pośrednie. Eksporter końcowy finalizuje produkcję i jest zobowiązany do wywozu gotowego produktu;
(iv) kategoria „uznane za wywóz”: podprogram ten umożliwia głównemu kontrahentowi bezcłowy przywóz materiałów do produkcji towarów, które mają być sprzedawane w charakterze „uznanych za wywóz” dla kategorii klientów wymienionych w pkt 8.2 lit. b)-f), g), i) oraz j) FTP 04-09 i FTP 09-14. Według władz publicznych Indii sprzedaż „uznana za wywóz” odnosi się do tych transakcji, w których dostarczone towary nie opuszczają kraju. Szereg kategorii dostaw uznawany jest za wywóz, pod warunkiem że towar wyprodukowany jest w Indiach, np. dostawa towarów do EOU lub do przedsiębiorstwa znajdującego się w specjalnej strefie ekonomicznej;
(v) program ARO: posiadacz AAS zamierzający pozyskać materiały do produkcji ze źródeł lokalnych zamiast przywozu bezpośredniego ma możliwość zaopatrywania się w nie w oparciu o program ARO. W takich przypadkach pozwolenia zaliczkowe nabierają mocy ARO i są przyznawane lokalnemu dostawcy przy dostawie wymienionych w nich towarów. Przyznanie ARO upoważnia dostawcę lokalnego do korzystania ze świadczeń z tytułu kategorii „uznane za wywóz” zgodnie z pkt 8.3 FTP 04-09 i FTP 09-14 (czyli z AAS dla dostaw pośrednich/kategorii „uznane za wywóz”, systemu ceł zwrotnych dla kategorii „uznane za wywóz” i zwrotu ostatecznego podatku akcyzowego). W ramach mechanizmu ARO cła i podatki refundowane są dostawcy zamiast eksporterowi końcowemu w postaci zwrotu/refundacji ceł. Zwrot podatków/ceł można uzyskać zarówno w odniesieniu do materiałów do produkcji ze źródeł lokalnych, jak i tych pochodzących z przywozu;
(vi) krajowa akredytywa otwarta przez nabywcę na rzecz sprzedawcy (obopólna): ten podprogram również obejmuje dostawy ze źródeł lokalnych na rzecz posiadacza pozwolenia zaliczkowego. Posiadacz pozwolenia zaliczkowego może zwrócić się do banku o otwarcie krajowej akredytywy na rzecz lokalnego dostawcy. W przypadku przywozu bezpośredniego pozwolenie zostanie unieważnione przez bank jedynie w odniesieniu do wartości i ilości towaru pochodzącego ze źródeł lokalnych, a nie z przywozu. Dostawca lokalny będzie uprawniony do świadczeń za przewidywany wywóz zgodnie z pkt 8.3 FTP 04-09 i FTP 09-14 (tj. z programu AAS dla dostaw pośrednich/kategorii „uznane za wywóz”, systemu ceł zwrotnych dla kategorii „uznane za wywóz” i zwrotu ostatecznego podatku akcyzowego).
(23)
Ustalono, że w trakcie ODP wnioskodawca uzyskał ustępstwa w ramach jednego podprogramu związanego z produktem objętym postępowaniem, a mianowicie w ramach AAS w kategorii „uznane za wywóz”. W związku z tym nie jest potrzebne ustalenie konieczności zastosowania środków wyrównawczych w odniesieniu do pozostałych, niewykorzystanych podprogramów.
(24)
W odniesieniu do AAS dla kategorii „uznane za wywóz”, z którego korzystano w ODP, zarówno ulga przywozowa, jak i obowiązek wywozu są ustalane pod względem wielkości i wartości przez władze publiczne Indii oraz są udokumentowane w treści pozwolenia. Ponadto w trakcie realizacji przywozu i wywozu odpowiednie transakcje muszą być udokumentowane przez urzędników państwowych na formularzu pozwolenia. Wielkość przywozu dozwolonego w ramach tego programu ustalają władze publiczne Indii na podstawie standardowych norm nakładów i wyników („standard input-output norms” - „normy SION”). Normy SION istnieją dla większości produktów, włączając produkt objęty postępowaniem, i są publikowane przez władze publiczne Indii.
(25)
Aby umożliwić przeprowadzenie kontroli przez władze publiczne Indii, posiadacz pozwolenia zaliczkowego jest prawnie zobowiązany do prowadzenia rejestru rzeczywistego zużycia dokumentacji dotyczącej towarów przywożonych bezcłowo/pozyskiwanych w kraju na podstawie każdego pozwolenia, we wskazanym formacie (pkt 4.26, 4.30 i załącznik 23 do HOP I 04-09 i HOP I 09-14). Rejestr ten musi zostać skontrolowany przez zewnętrznego biegłego księgowego/księgowego kosztów i prac, który wydaje zaświadczenie stwierdzające, że określone rejestry i odpowiednia ewidencja zostały zbadane, a informacje dostarczone zgodnie z załącznikiem 23 są prawdziwe i poprawne pod każdym względem.
(26)
Obowiązek wywozu musi być spełniony w określonych ramach czasowych od wydania pozwolenia (24 miesiące z dopuszczalnym dwukrotnym przedłużeniem każdorazowo o sześć miesięcy).
(27)
Ustalono brak powiązań między przywożonymi materiałami do produkcji a wywożonymi produktami gotowymi. Do kwalifikowalnych materiałów do produkcji zalicza się również surowce używane w produkcji wyższego szczebla. Ponadto stwierdzono, że mimo istnienia takiego wymogu wnioskodawca nie prowadził w odniesieniu do wszystkich pozwoleń rejestru rzeczywistego zużycia, o którym mowa w motywie 25, kontrolowanego przez zewnętrznego księgowego. Mimo niespełnienia tego wymogu wnioskodawca uzyskał korzyści z programu AAS, które ze względu na stwierdzenie przeszacowania norm SION były ponadto niezgodne z przepisami regulującymi program.
d) Wnioski
(28)
Zwolnienie z ceł przywozowych stanowi subsydium w rozumieniu art. 3 ust. 1 lit. a) ppkt (ii) oraz art. 3 ust. 2 rozporządzenia podstawowego, tzn. wkład finansowy władz publicznych Indii, które przyznały świadczenie eksporterowi objętemu dochodzeniem.
(29)
Dodatkowo program AAS dla kategorii „uznane za wywóz” jest niewątpliwie prawnie uzależniony od wyników wywozu i tym samym uznany za szczególny i stanowiący podstawę środków wyrównawczych zgodnie z art. 4 ust. 4 lit. a) rozporządzenia podstawowego. Bez zobowiązania się do wywozu przedsiębiorstwo nie może uzyskać korzyści wynikających z tego programu.
(30)
W wyniku niniejszego przeglądu potwierdzono zatem, że głównego podprogramu zastosowanego w aktualnie rozpatrywanym przypadku nie można uznać za dopuszczalny system zwrotu ceł zapłaconych za składniki procesu produkcji ani za system zwrotu ceł zapłaconych za składniki zastępcze w rozumieniu art. 3 ust. 1 lit. a) ppkt (ii) rozporządzenia podstawowego. Nie odpowiada on zasadom określonym w załączniku I lit. i), załączniku II (definicja i zasady systemu ceł zwrotnych) oraz załączniku III (definicja i zasady zwrotu ceł zapłaconych za składniki zastępcze) rozporządzenia podstawowego. Władze publiczne Indii nie zastosowały skutecznie systemu ani procedury kontroli w celu sprawdzenia, czy materiały do produkcji były zużyte do wytworzenia produktu wywożonego i w jakim zakresie (załącznik II część II pkt 4 rozporządzenia podstawowego, a w przypadku systemów zwrotu ceł zapłaconych za składniki zastępcze - załącznik III część II pkt 2 rozporządzenia podstawowego). Same normy SION nie mogą zostać uznane za mechanizm weryfikacyjny faktycznego zużycia, gdyż są one zbyt mało rygorystyczne; ponadto ustalono, że władze publiczne Indii nie odzyskują nadpłaconych kwot. Istotnie, władze te nie prowadziły skutecznej kontroli w oparciu o prawidłowo prowadzony rejestr faktycznego zużycia. Władze publiczne Indii nie przeprowadziły również dalszego badania opartego na faktycznie wykorzystanych materiałach do produkcji, mimo że badanie takie zwykle powinno być dokonane w przypadku braku skutecznego systemu weryfikacji (część II pkt 5 w załączniku II oraz część II pkt 3 w załączniku III do rozporządzenia podstawowego). Potwierdzono wreszcie, że mimo prawnego obowiązku w praktyce nie zapewniano udziału biegłych księgowych w procesie weryfikacyjnym.
(31)
Program AAS dla kategorii „uznane za wywóz” wymaga zatem stosowania środków wyrównawczych.
e) Obliczenie kwoty subsydium
(32)
Przy braku dopuszczalnych systemów zwrotu ceł zapłaconych za składniki produkcji czy systemów zwrotu ceł zapłaconych za składniki zastępcze korzyść stanowiąca podstawę środków wyrównawczych to umorzenie całkowitych przywozowych należności celnych, zwykle należnych przy przywozie materiałów do produkcji. W związku z powyższym należy zauważyć, że w rozporządzeniu podstawowym przewiduje się wyrównanie nie tylko „nadmiernego” umorzenia należności celnych. Zgodnie z art. 3 ust. 1 lit. a) ppkt (ii) rozporządzenia podstawowego i załącznikiem I lit. i) do niego wyrównaniu podlega jedynie nadmierne umorzenie należności celnych, o ile spełnione zostaną warunki określone w załącznikach II i III do rozporządzenia podstawowego. Warunki te nie były jednak spełnione w niniejszym przypadku. W związku z tym, jeżeli stwierdzi się brak odpowiedniego systemu monitorowania, nie ma zastosowania powyższy wyjątek dotyczący systemów zwrotu ceł, zastosowanie ma natomiast zwykła zasada wyrównywania kwot niezapłaconych należności celnych (utracony dochód), a nie jakiegokolwiek domniemanego nadmiernego umorzenia. Jak podano w części II załącznika II oraz w części II załącznika III do rozporządzenia podstawowego, obliczenie takiego nadmiernego umorzenia nie należy do organu prowadzącego dochodzenie. Przeciwnie, zgodnie z art. 3 ust. 1 lit. a) ppkt (ii) rozporządzenia podstawowego do organu tego należy jedynie ustalenie wystarczającego dowodu pozwalającego odrzucić adekwatność domniemanego systemu weryfikacji.
(33)
Kwota subsydium dla wnioskodawcy została obliczona na podstawie utraconych ceł przywozowych (cło podstawowe i szczególne cło dodatkowe) za materiały przywożone w ramach podprogramu dla kategorii „uznane za wywóz” w ODP (licznik). Zgodnie z art. 7 ust. 1 lit. a) rozporządzenia podstawowego w przypadku uzasadnionych roszczeń poniesione opłaty, niezbędne w celu uzyskania subsydium, zostały odjęte od kwoty subsydium. Zgodnie z art. 7 ust. 2 rozporządzenia podstawowego kwota subsydium została przydzielona do łącznej wartości obrotów z wywozu w ODP jako właściwy mianownik, ponieważ subsydium jest uwarunkowane wynikami wywozu i nie zostało przyznane w odniesieniu do wyprodukowanych, wywożonych czy transportowanych ilości.
(34)
Stopa subsydiowania wnioskodawcy w ODP ustalona w odniesieniu do tego programu wynosi 0,52 %.
3.1.2. Program „Duty Entitlement Passbook” („DEPBS”)
a) Podstawa prawna
(35)
Szczegółowy opis DEPBS zawarto w pkt 4.3 FTP 04-09 i FTP 09-14 oraz w rozdziale 4 HOP I 04-09 i HOP I 09-14.
b) Kwalifikowalność
(36)
Do korzystania z tego programu kwalifikuje się każdy producent eksportujący i każdy eksportujący podmiot handlowy.
c) Zastosowanie w praktyce
(37)
Kwalifikujący się eksporter może złożyć wniosek o przyznanie mu kredytów w ramach DEPBS, które są obliczane jako procent od wartości produktów wywiezionych w ramach tego programu. Stawki DEPBS zostały ustalone przez władze indyjskie dla większości produktów, w tym dla produktu objętego postępowaniem. Są one ustalane na podstawie norm SION (zob. motyw 24) i z uwzględnieniem wysokości cła na domniemany przywóz, bez względu na to, czy należności celne z tytułu przywozu zostały rzeczywiście uiszczone. Stopa DEPBS w odniesieniu do produktu objętego postępowaniem w ODP niniejszego dochodzenia wyniosła 8 % przy maksymalnym limicie wartości 58 INR/kg.
(38)
Aby kwalifikować się do korzystania z tego programu, przedsiębiorstwo musi dokonać wywozu produktu. W momencie dokonywania transakcji wywozowej eksporter musi przedłożyć władzom Indii oświadczenie o dokonywaniu wywozu w ramach DEPBS. Aby towary mogły zostać wywiezione, indyjskie organy celne wydają w trakcie wysyłki wywozowy dokument przewozowy. Dokument ten wskazuje między innymi kwotę kredytu w ramach DEPBS, jaki ma zostać przyznany tej transakcji wywozowej. W tym momencie eksporter zna wysokość korzyści, jakie uzyska. Po wystawieniu wywozowego dokumentu przewozowego przez organy celne władze publiczne Indii nie mogą odmówić przyznania kredytu w ramach DEPBS. Stawka DEPBS, odpowiednia do obliczenia korzyści, jest stawką obowiązującą w dniu złożenia oświadczenia o dokonywaniu wywozu. W związku z tym nie ma możliwości wstecznego dostosowania poziomu korzyści.
(39)
Stwierdzono, że zgodnie z zasadami rachunkowości obowiązującymi w Indiach kredyty w ramach DEPBS mogą być księgowane zgodnie z zasadą memoriału jako przychód na rachunkach bankowych podmiotu gospodarczego po wywiązaniu się ze zobowiązania wywozowego. Takie kredyty mogą być przeznaczone na zapłatę ceł związanych z późniejszym przywozem wszelkich towarów, w stosunku do których nie istnieją ograniczenia przywozowe, z wyjątkiem dóbr inwestycyjnych. Towary przywożone z wykorzystaniem tak uzyskanych kredytów mogą być sprzedawane na rynku krajowym (podlegają wtedy podatkowi od sprzedaży) lub wykorzystane do innych celów. Kredyty w ramach DEPBS są zbywalne bez ograniczeń i zachowują ważność przez okres 24 miesięcy od daty wydania.
(40)
Wnioski o kredyty w ramach DEPBS przesyła się drogą elektroniczną; mogą one obejmować nieograniczoną liczbę transakcji wywozowych. Wnioski należy składać w ciągu trzech miesięcy od daty wywozu, jednak, jak zostało to wyraźnie określone w pkt 9.3 HOP I 04-09 i HOP 09-14, wnioski, które wpłynęły po upływie terminu ich składania, mogą nadal być rozpatrywane pod warunkiem uiszczenia niewielkiej opłaty karnej (tj. 10 % wartości uprawnienia).
(41)
Stwierdzono, że wnioskodawca korzystał z tego programu w ODP.
d) Wnioski
(42)
W ramach DEPBS zapewniane są subsydia w rozumieniu art. 3 ust. 1 lit. a) ppkt (ii) oraz art. 3 ust. 2 rozporządzenia podstawowego. Kredyt w ramach DEPBS stanowi wkład finansowy władz publicznych Indii, gdyż ostatecznie jest on wykorzystywany jako wyrównanie należności celnych przywozowych, tym samym zmniejszając przychód z ceł uzyskiwanych przez te władze, który w innym przypadku byłby należny. Ponadto środki otrzymywane w ramach DEPBS przynoszą korzyści eksporterowi, gdyż poprawiają jego płynność finansową.
(43)
Poza tym korzyści w ramach DEPBS są prawnie uzależnione od wyników wywozu i tym samym są uważane za szczególne i stanowiące podstawę środków wyrównawczych zgodnie z art. 4 ust. 4 lit. a) rozporządzenia podstawowego.
(44)
Program ten nie może być uznany za dopuszczalny system zwrotu ceł zapłaconych za składniki procesu produkcji lub system zwrotu ceł zapłaconych za składniki zastępcze w rozumieniu art. 3 ust. 1 lit. a) ppkt (ii) rozporządzenia podstawowego, mimo zapewnień wnioskodawcy. Nie odpowiada on rygorystycznym zasadom określonym w lit. i) załącznika I, załączniku II (definicja i zasady zwrotu ceł) oraz załączniku III (definicja i zasady zwrotu ceł za składniki zastępcze) do rozporządzenia podstawowego. Eksporter nie jest zobowiązany do rzeczywistego wykorzystania materiałów przywożonych na zasadach bezcłowych w procesie produkcji, a kwota przyznanego kredytu nie jest obliczana w powiązaniu z rzeczywiście wykorzystaną ilością takich materiałów. Ponadto nie istnieje żaden system ani procedura potwierdzająca, które materiały są wykorzystywane do produkcji wywożonego produktu lub czy wystąpiła nadmierna płatność należności celnych przywozowych w rozumieniu lit. i) załącznika I oraz załączników II i III rozporządzenia podstawowego. Wreszcie, eksporter kwalifikuje się do korzystania z DEPBS niezależnie od tego, czy przywozi jakiekolwiek materiały do produkcji. Aby uzyskać korzyści, wystarczy, aby eksporter dokonał jedynie wywozu produktów, bez potrzeby wykazywania, że którykolwiek z użytych materiałów pochodził z przywozu. Stąd też nawet eksporterzy, którzy nabywają wszystkie materiały do produkcji ze źródeł lokalnych i nie przywożą żadnych towarów, które można użyć jako materiały do produkcji, kwalifikują się do korzystania z DEPBS.
e) Obliczenie kwoty subsydium
(45)
Zgodnie z art. 3 ust. 2 oraz art. 5 rozporządzenia podstawowego kwota subsydiów stanowiących podstawę środków wyrównawczych została obliczona w kontekście kwoty korzyści przeniesionych na ich odbiorcę, co ustalono w trakcie dochodzenia przeglądowego. Biorąc to pod uwagę, uznano, że przeniesienie korzyści na odbiorcę dokonuje się w momencie realizacji transakcji wywozowej na warunkach określonych w tym programie. Od tego momentu władze publiczne Indii są prawnie zobowiązane do rezygnacji z należności celnych, co stanowi wkład finansowy w rozumieniu art. 3 ust. 1 lit. a) ppkt (ii) rozporządzenia podstawowego.
(46)
Ustalono, że korzyści pochodzące z DEPBS dotyczyły produktu objętego postępowaniem. Za właściwe uznaje się zatem dokonanie oceny korzyści z DEPBS jako sumy kredytów przyznanych na wszystkie transakcje wywozowe dotyczące produktu objętego postępowaniem dokonane w ramach tego programu w ODP.
(47)
W przypadkach uzasadnionych roszczeń opłaty słusznie poniesione na rzecz uzyskania subsydium zostały odjęte od ustalonej tą metodą kwoty uzyskanych kredytów, aby otrzymać kwotę subsydiów wyrażoną w liczniku, w myśl art. 7 ust. 1 lit. a) rozporządzenia podstawowego.
(48)
Zgodnie z art. 7 ust. 2 rozporządzenia podstawowego wspomniane kwoty subsydium, przydzielone do wysokości obrotu dokonanego wywozu produktu objętego postępowaniem podczas okresu objętego dochodzeniem przeglądowym, zostały określone jako właściwy mianownik, gdyż subsydium jest uzależnione od wyników wywozu i nie było udzielane w odniesieniu do wyprodukowanych, wywożonych czy transportowanych ilości.
(49)
W związku z powyższym stopa subsydiowania wnioskodawcy w ODP ustalona w odniesieniu do tego programu wynosi 7,52 %.
3.1.3. Program „Export Promotion Capital Goods” („EPCGS”)
a) Podstawa prawna
(50)
Szczegółowy opis EPCGS zawarto w rozdziale 5 FTP 04-09 i FTP 09-14 oraz w rozdziale 5 HOP I 04-09 i HOP I 09-14.
b) Kwalifikowalność
(51)
Do korzystania z tego programu kwalifikują się producenci eksportujący oraz eksportujące podmioty handlowe „powiązane” z producentami pomocniczymi i dostawcami usług.
c) Zastosowanie w praktyce
(52)
Pod warunkiem spełnienia obowiązku wywozu przedsiębiorstwo kwalifikuje się do przywozu dóbr kapitałowych (nowych oraz używanych dóbr kapitałowych mających do 10 lat) według obniżonej stawki cła. W tym celu władze publiczne Indii na wniosek i za opłatą wydają pozwolenie w ramach programu EPCGS. W programie EPCGS przewidziano obniżoną stawkę celną przywozową wynoszącą 3 %, która ma zastosowanie do wszystkich dóbr inwestycyjnych importowanych w ramach niniejszego programu. Aby spełnić obowiązek wywozu, przywożone dobra kapitałowe muszą zostać wykorzystane do wyprodukowania określonej ilości dóbr na wywóz w określonym okresie. Zgodnie z FTP 09-14 dobra kapitałowe mogą być przywożone w ramach programu EPCG ze stawką celną 0 %, ale okres na wypełnienie obowiązku wywozu jest w tym przypadku krótszy.
(53)
Posiadacze pozwolenia w ramach programu EPCG mogą również zaopatrywać się w dobra kapitałowe lokalnie. W takim wypadku lokalny producent dóbr kapitałowych może sam skorzystać z uprawnienia na bezcłowy przywóz komponentów potrzebnych do produkcji takich dóbr kapitałowych. Lokalny producent może również ubiegać się o korzyści z tytułu kategorii „uznane za wywóz” w związku z dostawą dóbr kapitałowych posiadaczowi pozwolenia EPCGS.
d) Wnioski
(54)
W ramach programu EPCG zapewniane są subsydia w rozumieniu art. 3 ust. 1 lit. a) ppkt (ii) oraz art. 3 ust. 2 rozporządzenia podstawowego. Redukcja ceł stanowi finansowy wkład władz publicznych Indii, ponieważ ulga ta zmniejsza ich wpływy z cła, które w innym przypadku byłoby należne. Ponadto obniżenie cła przenosi korzyść na eksportera, gdyż kwota tak zaoszczędzona na przywozie poprawia płynność przedsiębiorstwa.
(55)
Ponadto korzystanie z EPCG jest prawnie uzależnione od wyników wywozu, ponieważ takich pozwoleń nie można uzyskać bez zobowiązania się do wywozu. Program ten został zatem uznany za szczególny i stanowiący podstawę do zastosowania środków wyrównawczych w myśl art. 4 ust. 4 lit. a) rozporządzenia podstawowego.
(56)
Program EPCG nie może być uznany za dozwolony system zwrotu ceł zapłaconych za składniki procesu produkcji lub system zwrotu ceł zapłaconych za składniki zastępcze w rozumieniu art. 3 ust. 1 lit. a) ppkt (ii) rozporządzenia podstawowego. Dobra kapitałowe nie wchodzą w zakres takich dopuszczalnych systemów określonych w lit. i) załącznika I do rozporządzenia podstawowego, ponieważ nie zostały one wykorzystane do wytworzenia wywożonych produktów.
e) Obliczenie kwoty subsydium
(57)
Kwota subsydium została obliczona, zgodnie z art. 7 ust. 3 rozporządzenia podstawowego, na podstawie niezapłaconego cła od przywiezionych dóbr kapitałowych wykorzystanych w sektorze petrochemicznym i w innych sektorach, w których wnioskodawca uzyskał takie korzyści, rozłożonego na okres odzwierciedlający normalny okres amortyzacji dla takiej kategorii dóbr kapitałowych w branży objętej postępowaniem. Do kwoty tej dodano odsetki w celu odzwierciedlenia pełnej wartości korzyści uzyskanej w odnośnym okresie. Uznano, że komercyjna stopa procentowa zastosowana przez wnioskodawcę do sprzedaży w ODP była właściwa do tego celu.
(58)
Zgodnie z art. 7 ust. 2 i 3 rozporządzenia podstawowego wielkość subsydium została rozdzielona pomiędzy obroty z wywozu dokonanego przez sektor petrochemiczny i inne sektory, w których przedsiębiorstwa uzyskały takie korzyści w ODP, jako właściwy mianownik, ponieważ subsydium jest uwarunkowane wynikami wywozu.
(59)
Stopa subsydiowania wnioskodawcy w ODP ustalona w odniesieniu do tego programu wynosi 1,49 %.
3.1.4. Program „Focus Market” („FMS”)
a) Podstawa prawna
(60)
Szczegółowy opis FMS zawarto w pkt 3.9.1-3.9.2.2 FTP 04-09 i w pkt 3.14.1-3.14.3 FTP 09-14 oraz w pkt 3.20-3.20.3 HOP I 04-09 i w pkt 3.8-3.8.2 HOP I 09-14.
b) Kwalifikowalność
(61)
Do korzystania z tego programu kwalifikuje się każdy producent eksportujący i każdy eksportujący podmiot handlowy.
c) Zastosowanie w praktyce
(62)
W tym programie wywóz wszelkich produktów do państw wymienionych w dodatku 37(C) HOP I 04-09 i HOP I 09-14 może podlegać kredytowi celnemu odpowiadającemu 2,5-3 % wartości FOB produktów wywiezionych w ramach niniejszgeo programu. Niektóre rodzaje działalności wywozowej są wyłączone z niniejszego programu, np. wywóz towarów wwiezionych lub przeładowanych, uznanych za wywóz, wywóz usług oraz obrót w wywozie podmiotów działających w specjalnych strefach ekonomicznych/jednostkach eksportowych. Wyłączone z niniejszego programu są także niektóre typy produktów np. diamenty, metale szlachetne, rudy, zboża, cukier i produkty ropopochodne.
(63)
Kredyty celne w ramach FMS są zbywalne bez ograniczeń i ważne w okresie 24 miesięcy od daty przyznania zaświadczenia o uprawnieniach do odpowiedniego kredytu. Mogą one być wykorzystane na uiszczenie należności celnych z tytułu kolejnych transakcji przywozowych dowolnych materiałów do produkcji lub towarów włącznie z dobrami inwestycyjnymi.
(64)
Zaświadczenie o uprawnieniach do kredytu jest wydawane w porcie, w którym dokonany został wywóz, po dokonaniu wywozu lub przesyłki towarów. W przypadku gdy wnioskodawca dostarczy władzom kopie całej odpowiedniej dokumentacji wywozowej (np. zamówień na wywóz, faktur, dokumentów przewozowych, zaświadczeń banku o dokonaniu wywozu), władze publiczne Indii nie mogą już odmówić przyznania celnego.
d) Wnioski
(65)
W ramach FMS zapewniane są subsydia w rozumieniu art. 3 ust. 1 lit. a) ppkt (ii) oraz art. 3 ust. 2 rozporządzenia podstawowego. Kredyt celny w ramach FMS stanowi wkład finansowy władz Indii, gdyż zostanie on w końcu wykorzystany jako wyrównanie należności celnych przywozowych, tym samym zmniejszając przychód z uzyskiwanych przez te władze ceł, które w przeciwnym przypadku byłyby należne. Ponadto kredyt celny w ramach FMS zapewnia korzyści eksporterowi, gdyż poprawia jego płynność finansową.
(66)
Poza tym korzyści w ramach FMS są uwarunkowane prawnie wynikami wywozu i tym samym są uważane za szczególne i stanowiące podstawę środków wyrównawczych zgodnie z art. 4 ust. 4 lit. a) rozporządzenia podstawowego.
(67)
Programu tego nie można uznać za dopuszczalny system zwrotu ceł zapłaconych za składniki procesu produkcji czy system zwrotu ceł zapłaconych za składniki zastępcze w rozumieniu art. 3 ust. 1 lit. a) ppkt (ii) rozporządzenia podstawowego. Nie odpowiada on rygorystycznym zasadom określonym w lit. i) załącznika I, załączniku II (definicja i zasady systemu ceł zwrotnych) oraz załączniku III (definicja i zasady zwrotu ceł zapłaconych za składniki zastępcze) do rozporządzenia podstawowego. Eksporter nie jest zobowiązany do rzeczywistego wykorzystania towarów przywożonych na zasadach bezcłowych w procesie produkcji, a kwota przyznanego kredytu nie jest obliczana w powiązaniu z rzeczywiście wykorzystaną ilością takich materiałów. Nie istnieje żaden system ani procedura odpowiednia dla potwierdzenia, które materiały są zużywane w procesie produkcyjnym wywożonego produktu lub czy miała miejsce nadmierna płatność należności celnych przywozowych w rozumieniu lit. i) załącznika I oraz załączników II i III do rozporządzenia podstawowego. Eksporter kwalifikuje się do korzystania z programu FMS niezależnie od tego, czy dokonuje przywozu jakichkolwiek materiałów. Aby uzyskać korzyści, wystarczy, aby eksporter dokonał jedynie wywozu produktów, bez potrzeby wykazywania, że którykolwiek z użytych materiałów do produkcji pochodził z przywozu. Stąd też nawet eksporterzy, którzy nabywają wszystkie materiały do produkcji od źródeł lokalnych i nie przywożą żadnych towarów, które można użyć jako materiały do produkcji, kwalifikują się do korzystania z programu FMS. Ponadto eksporter może korzystać z kredytów celnych FMS w celu przywozu dóbr inwestycyjnych, choć dobra inwestycyjne nie wchodzą w zakres dopuszczalnych systemów zwrotu ceł zapłaconych za składniki procesu produkcji określonych w lit. i) załącznika I do rozporządzenia podstawowego, ponieważ nie są zużywane do wytworzenia produktów wywożonych.
e) Obliczenie kwoty subsydium
(68)
Kwota subsydiów stanowiących podstawę zastosowania środków wyrównawczych została obliczona w przeliczeniu na korzyści, co do których ustalono, że odbiorca uzyskał je w trakcie ODP ze względu na wywóz produktu objętego postępowaniem, zaksięgowane przez wnioskodawcę korzystającego z programu na zasadzie memoriału jako dochód na etapie transakcji wywozowej. Zgodnie z art. 7 ust. 2 i 3 rozporządzenia podstawowego ta kwota subsydium (licznik) została przydzielona jako właściwy mianownik do obrotu w wywozie produktu objętego postępowaniem podczas ODP, ponieważ subsydium uzależnione jest od wyników wywozu i nie zostało przyznane w odniesieniu do ilości wyprodukowanych, wywożonych lub transportowanych ilości.
(69)
W przypadkach uzasadnionych roszczeń opłaty słusznie poniesione na rzecz uzyskania subsydium zostały odjęte od ustalonej tą metodą kwoty uzyskanych kredytów, aby otrzymać kwotę subsydiów wyrażoną w liczniku, w myśl art. 7 ust. 1 lit. a) rozporządzenia podstawowego.
(70)
Stopa subsydiowania wnioskodawcy w ODP ustalona w odniesieniu do tego programu wynosi 0,87 %.
3.1.5. Program „Focus Product” („FPS”)
(71)
W toku dochodzenia ustalono, że wnioskodawca nie uzyskał żadnych korzyści w ODP w ramach FPS. W związku z tym uznano, że nie jest konieczne dalsze analizowanie tego programu w ramach niniejszego dochodzenia.
3.1.6. System „Income Tax Exemption” („ITES”)
(72)
W toku dochodzenia ustalono, że wnioskodawca nie uzyskał żadnych korzyści w ODP w ramach ITES. W związku z tym uznano, że nie jest konieczne dalsze analizowanie tego programu w ramach niniejszego dochodzenia.
3.1.7. Program „Capital Investment Incentive” („CIIS”) władz publicznych stanu Gudźarat
(73)
Stan Gudźarat przyznaje zachęty kwalifikującym się przedsiębiorstwom przemysłowym w formie zwolnienia lub odroczenia podatku od sprzedaży i kupna w celu wspierania rozwoju gospodarczego rejonów zacofanych gospodarczo w omawianym stanie.
a) Podstawa prawna
(74)
Szczegółowy opis programu realizowanego przez władze publiczne stanu Gudźarat zawarto w rezolucji tych władz nr INC-1095/2000(3)/I z dnia 11 września 1995 r., zawiadomieniu władz - Departamentu Finansów nr (GHN-43) VAT-2006/S.5(2)(2)-TH z dnia 1 kwietnia 2006 r. i pozycji 18A przepisów stanu Gudźarat dotyczących podatku od wartości dodanej z 2006 r.
b) Kwalifikowalność
(75)
Przedsiębiorstwa zakładające nowe zakłady gospodarcze lub rozbudowujące na szeroką skalę zakłady już istniejące w regionach zacofanych kwalifikują się do uzyskania świadczeń w ramach tego programu. Istnieją jednak wyczerpujące wykazy niekwalifikujących się gałęzi przemysłu, które uniemożliwiają przedsiębiorstwom działającym w określonych obszarach korzystanie z zachęt.
c) Zastosowanie w praktyce
(76)
W ramach omawianych programów przedsiębiorstwa muszą inwestować w rejonach zacofanych. Takie rejony, odpowiadające określonym jednostkom terytorialnym w stanie Gudźarat, są sklasyfikowane pod względem swojego rozwoju gospodarczego w różnych kategoriach, podczas gdy równocześnie istnieją rejony wykluczone z programu lub „mające zakaz” stosowania programu zachęt. Głównymi kryteriami dla ustalenia kwoty zachęt jest wielkość inwestycji oraz rejon, w którym przedsiębiorstwo jest lub będzie zlokalizowane.
(77)
Środki zachęcające mogą być przyznawane w dowolnym czasie, ponieważ nie ma limitów czasowych na składanie wniosku dla pozyskania zachęt lub na spełnienie kryteriów ilościowych.
d) Wnioski
(78)
W omawianym programie zapewniane są subsydia w rozumieniu art. 3 ust. 1 lit. a) ppkt (ii) oraz art. 3 ust. 2 rozporządzenia podstawowego. Stanowi on wkład finansowy władz publicznych stanu Gudźarat, ponieważ przyznane zachęty, w omawianym przypadku zwolnienia z podatków od sprzedaży i kupna, obniżają dochody z podatków, które w innym przypadku byłyby należne. Dodatkowo takie zachęty takie stanowią korzyść na rzecz przedsiębiorstwa, ponieważ poprawiają jego sytuację finansową przez to, że podatki, które w innym przypadku byłyby należne, nie podlegają zapłacie.
(79)
Co więcej, niniejszy program jest regionalnie szczególny w rozumieniu art. 4 ust. 2 lit. a) oraz art. 4 ust. 3 rozporządzenia podstawowego, ponieważ jest on dostępny wyłącznie dla niektórych przedsiębiorstw, które zainwestowały w obrębie określonych obszarów geograficznych podlegających jurysdykcji stanu przyznającego. Program ten nie jest dostępny dla przedsiębiorstw zlokalizowanych poza tymi obszarami i, dodatkowo, poziom świadczenia jest zróżnicowany w zależności od rozpatrywanego obszaru.
(80)
Program CIIS władz publicznych stanu Gudźarat stanowi zatem podstawę dla środków wyrównawczych.
e) Obliczenie kwoty subsydium
(81)
Wnioskodawca oświadczył, że jeden z jego zakładów nie kwalifikuje się już do korzystania z CIIS. W dochodzeniu zostało to potwierdzone. W przypadku innego zakładu kwalifikowalność przedsiębiorstwa dobiegła końca podczas obecnego dochodzenia. Subsydia otrzymane na działalność tych zakładów nie zostały zatem wzięte pod uwagę w obliczeniu kwoty subsydium.
(82)
Kwota subsydium została obliczona na podstawie wielkości podatku od sprzedaży i kupna, który byłby normalnie należny w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym, lecz który pozostawał niezapłacony w ramach omawianego programu. Zgodnie z art. 7 ust. 2 rozporządzenia podstawowego kwota subsydium (licznik) została następnie przydzielona do łącznej sprzedaży zrealizowanej w okresie dochodzenia, jako odpowiedni mianownik, ponieważ subsydium nie jest uwarunkowane wynikami wywozu i nie zostało udzielone w odniesieniu do wyprodukowanych, wywożonych czy transportowanych ilości. Stopa subsydiowania, którą uzyskano, wynosi 0,31 %.
3.1.8. Kwota subsydiów stanowiących podstawę środków wyrównawczych
(83)
Łączna kwota subsydiów stanowiących podstawę środków wyrównawczych ustalona zgodnie z przepisami rozporządzenia podstawowego, wyrażona ad valorem, w odniesieniu do wnioskodawcy wynosi 10,73 %. Ta wysokość subsydiów przekracza próg de minimis wskazany w art. 14 ust. 5 rozporządzenia podstawowego.
(84)
Uznaje się zatem, iż - zgodnie z art. 18 rozporządzenia podstawowego - subsydiowanie było kontynuowane w ODP.
3.2. Trwały charakter zmiany okoliczności dotyczących subsydiowania
(85)
Zgodnie z art. 19 ust. 2 rozporządzenia podstawowego zbadano, czy nastąpiła istotna zmiana okoliczności dotyczących udzielania subsydiów w ODP.
(86)
Ustalono, że w ODP wnioskodawca nadal korzystał z subsydiowania podlegającego środkom wyrównawczym, przyznanego przez władze publiczne Indii. Ponadto stopa subsydiowania ustalona w wyniku obecnego przeglądu jest niższa niż ta ustalona w ostatnim dochodzeniu przeglądowym. Nie ma dostępnych dowodów na to, że w niedalekiej przyszłości przedsiębiorstwo zaprzestanie stosowania tych programów lub że zostaną wprowadzone nowe programy.
(87)
Jako że wykazano, że wnioskodawca korzysta z subsydiowania niższego niż wcześniej i że prawdopodobnie nadal będzie otrzymywał subsydia o wysokości niższej niż ta ustalona w toku ostatniego dochodzenia przeglądowego, należy stwierdzić, że dalej stosowane obowiązujące środki są wyższe od stanowiących podstawę środków wyrównawczych subsydiów, które powodują szkodę, i że poziom tych środków należy odpowiednio zmienić, tak by odzwierciedlał nowe ustalenia.
4. ŚRODKI WYRÓWNAWCZE I ŚRODKI ANTYDUMPINGOWE
4.1. Środki wyrównawcze
(88)
Zgodnie z art. 19 rozporządzenia podstawowego oraz z podstawami dokonania obecnego częściowego przeglądu okresowego określonymi w zawiadomieniu o wszczęciu ustalono, że margines subsydiowania w odniesieniu do wnioskodawcy obniżył się z 13,8 % do 10,7 %, a zatem stawkę cła wyrównawczego nałożonego na tego producenta eksportującego rozporządzeniem (WE) nr 1286/2008 należy odpowiednio zmienić.
(89)
Zmieniona stawka cła wyrównawczego powinna zostać ustalona na poziomie stopy subsydiowania nowo ustalonej w toku niniejszego przeglądu, jako że marginesy szkody obliczone w toku pierwotnego dochodzenia antysubsydyjnego nadal ją przewyższają.
(90)
W celu zapobieżenia sytuacji, w której wahania cen PET powodowane wahaniami cen ropy naftowej staną się przyczyną pobierania wyższych należności celnych, w toku pierwotnego dochodzenia antysubsydiowego zdecydowano, że środki powinny zostać nałożone w formie cła specyficznego. Uważa się, że takie podejście należy również przyjąć w niniejszym przeglądzie z tych samych względów. Zmienioną kwotę cła specyficznego ustala się zatem na 90,4 EUR na tonę.
4.2. Środki antydumpingowe
(91)
Zmiana stawki cła wyrównawczego będzie miała wpływ na ostateczne cło antydumpingowe na przywóz PET produkowanego przez wnioskodawcę, nałożone rozporządzeniem (WE) nr 192/2007.
(92)
We wszystkich poprzednich dochodzeniach antydumpingowych cło antydumpingowe zostało tak dostosowane, aby uniknąć podwójnego zaliczania skutków płynących z korzystania z subsydiów wywozowych. W tym względzie, zgodnie z art. 14 ust. 1 podstawowego rozporządzenia antydumpingowego oraz z art. 24 ust. 1 rozporządzenia podstawowego, żaden produkt nie może być objęty jednocześnie środkami antydumpingowymi i wyrównawczymi w celu eliminacji tych samych skutków powstałych z tytułu dumpingu lub subsydiów wywozowych. W toku poprzednich dochodzeń, jak również w trakcie obecnego przeglądu ustalono, że niektóre z programów subsydiowania objętych dochodzeniem, co do których ustalono, że stanowią podstawę środków wyrównawczych, były subsydiami wywozowymi w rozumieniu art. 4 ust. 4 lit. a) rozporządzenia podstawowego. Odnośnie do pozostałych programów subsydiowania, w szczególności CIIS i programu władz publicznych stanu Gudźarat, nie znaleziono dowodów ani nie przedstawiono argumentów na to, że te same subsydia są do pewnego stopnia równoważone dwukrotnie w przypadku jednoczesnego nałożenia ceł antydumpingowych i wyrównawczych na ten sam produkt będący przedmiotem przywozu. W szczególności nie znaleziono dowodów na to, że CIIS wpływa na obniżenie ceny eksportowej danego produktu w inny sposób niż przez obniżenie ceny produktów w sprzedaży krajowej. CIIS wpływa zatem na ceny, po których producent sprzedaje swoje towary na rynku krajowym i zagranicznym, w ten sam sposób i w tym samym stopniu.
(93)
Jako takie, subsydia te wpłynęły na ceny eksportowe wnioskodawcy, powodując przez to podwyższenie marginesu dumpingu. Innymi słowy, ostateczne marginesy dumpingu określone w pierwotnym dochodzeniu antydumpingowym były częściowo związane z istnieniem subsydiów wywozowych.
(94)
W rezultacie stawki ostatecznego cła antydumpingowego dla wnioskodawcy muszą teraz zostać tak dostosowane, aby uwzględnić w niniejszym przeglądzie zmieniony poziom korzyści otrzymywanych w ramach subsydiów wywozowych podczas ODP, co pozwoli odzwierciedlić rzeczywisty margines dumpingu utrzymujący się po nałożeniu dostosowanego ostatecznego cła wyrównawczego równoważącego wpływ subsydiów wywozowych.
(95)
Innymi słowy, należy uwzględnić nowe poziomy subsydiowania do celów dostosowania uprzednio ustalonych marginesów dumpingu.
(96)
Stawkę cła antydumpingowego dla wnioskodawcy ustala się zatem na 132,6 EUR na tonę.
(97)
Wnioskodawca oraz wszystkie zainteresowane strony zostali poinformowani o faktach i ustaleniach, na podstawie których zamierza się zaproponować zakończenie dochodzenia,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Część tabeli dotyczącej Reliance Industries Limited w art. 1 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 193/2007 otrzymuje brzmienie:
Państwo
Przedsiębiorstwo
Cło wyrównawcze
(EUR/t)
Dodatkowy kod TARIC
„Indie
Reliance Industries Ltd
90,4
A181”.
Artykuł 2
Część tabeli dotyczącej Reliance Industries Limited w art. 1 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 192/2007 otrzymuje brzmienie:
Państwo
Przedsiębiorstwo
Cło antydumpingowe
(EUR/t)
Dodatkowy kod TARIC
„Indie
Reliance Industries Ltd
132,6
A181”.
Artykuł 3
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 2 września 2011 r.