NAŘÍZENÍ KOMISE V PŘENESENÉ PRAVOMOCI (EU) č. 1062/2010
ze dne 28. září 2010,
kterým se doplňuje směrnice Evropského parlamentu a Rady 2010/30/EU, pokud jde o uvádění spotřeby energie na energetických štítcích televizních přijímačů
(Text s významem pro EHP)
EVROPSKÁ KOMISE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie,
s ohledem na směrnici Evropského parlamentu a Rady 2010/30/EU ze dne 19. května 2010 o uvádění spotřeby energie a jiných zdrojů na energetických štítcích výrobků spojených se spotřebou energie a v normalizovaných informacích o výrobku (1), a zejména na článek 10 uvedené směrnice,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Podle směrnice 2010/30/EU je Komise povinna přijmout akty v přenesené pravomoci týkající se uvádění spotřeby energie a jiných zdrojů na energetických štítcích výrobků spojených se spotřebou energie, které disponují významným potenciálem, co se úspor energie týče, a u nichž se při srovnatelné funkčnosti vyskytují velké rozdíly v úrovni výkonu.
(2)
Na elektřinu spotřebovanou televizními přijímači připadá významný podíl celkové poptávky domácností po elektřině v Unii a mezi televizními přijímači se srovnatelnou funkčností se vyskytují velké rozdíly v energetické účinnosti. Energetickou účinnost televizních přijímačů lze významně zlepšit. Televizní přijímače by proto měly podléhat požadavkům na uvádění spotřeby energie na energetických štítcích.
(3)
Měly by být stanoveny harmonizované předpisy pro uvádění energetické účinnosti televizních přijímačů a jejich spotřeby energie na energetických štítcích a v normalizovaných informacích o výrobku s cílem vytvořit pobídky pro výrobce ke zlepšování energetické účinnosti televizních přijímačů, povzbudit konečné uživatele k nákupu energeticky úsporných modelů, snížit spotřebu elektrické energie u těchto výrobků a přispět k fungování vnitřního trhu.
(4)
Předpokládá se, že kombinovaný účinek ustanovení tohoto nařízení a nařízení Komise (ES) č. 642/2009 ze dne 22. července 2009, kterým se provádí směrnice Evropského parlamentu a Rady 2005/32/ES, pokud jde o požadavky na ekodesign televizních přijímačů (2), by mohl vést do roku 2020 ve srovnání se situací bez přijetí zvláštních opatření k ročním úsporám elektrické energie ve výši 43 TWh.
(5)
Informace uvedené na energetickém štítku by měly být získány pomocí spolehlivých, přesných a opakovatelných postupů měření, které zohledňují uznávané nejmodernější metody měření včetně harmonizovaných norem přijatých evropskými normalizačními orgány uvedenými v příloze I směrnice Evropského parlamentu a Rady 98/34/ES ze dne 22. června 1998 o postupu při poskytování informací v oblasti norem a technických předpisů a předpisů pro služby informační společnosti (3), jsou-li k dispozici.
(6)
Toto nařízení by mělo stanovit jednotné provedení a obsah energetických štítků televizních přijímačů.
(7)
Kromě toho by toto nařízení mělo stanovit požadavky na technickou dokumentaci a informační listy televizních přijímačů.
(8)
Dále by toto nařízení mělo stanovit požadavky na informace, které mají být poskytovány při jakékoli formě prodeje televizních přijímačů na dálku, v reklamách a propagačních materiálech technického charakteru.
(9)
Za účelem podpory výroby energeticky účinných televizních přijímačů by měli mít dodavatelé, kteří chtějí uvést na trh televizní přijímače, které mohou splnit požadavky na vyšší třídy energetické účinnosti, možnost používat energetické štítky s těmito třídami ještě před datem povinného uvádění těchto tříd.
(10)
Mělo by být přijato ustanovení o přezkumu tohoto nařízení s ohledem na technický pokrok,
PŘIJALA TOTO NAŘÍZENÍ:
Článek 1
Předmět
Toto nařízení stanoví požadavky na označování televizních přijímačů energetickými štítky a poskytování doplňujících informací o výrobku, pokud jde o televizní přijímače.
Článek 2
Definice
Kromě definic uvedených v článku 2 směrnice 2010/30/EU se použijí tyto definice:
1)
„televizním přijímačem“ se rozumí televizor nebo televizní monitor;
2)
„televizorem“ se rozumí výrobek primárně určený k zobrazení a příjmu audiovizuálních signálů, jenž je uváděn na trh v rámci jednoho označení modelu nebo systému a jehož součástmi jsou:
a)
obrazovka;
b)
jeden či více tunerů/přijímačů a volitelné doplňkové funkce pro ukládání dat a/nebo jejich zobrazování, jako je např. digitální víceúčelový disk (DVD), jednotka pevného disku (HDD) nebo videorekordér (VCR), buď jako jediná jednotka kombinovaná s obrazovkou, nebo jako jedna či více samostatných jednotek;
3)
„televizním monitorem“ se rozumí výrobek navržený tak, aby na integrované obrazovce zobrazoval videosignál z různých zdrojů, včetně signálu televizního vysílání, jehož funkcí může být i ovládání a reprodukce audiosignálu z externího zdrojového zařízení, které je připojeno přes normalizovaná rozhraní pro přenos videosignálu, včetně rozhraní cinch (komponentního, kompozitního), SCART, HDMI a budoucích bezdrátových standardů (avšak mimo nenormalizovaná rozhraní pro přenos videosignálu jako DVI a SDI), ale nemůže přijímat a zpracovávat vysílané signály;
4)
„zapnutým stavem“ se rozumí stav, při kterém je televizní přijímač připojen k síťovému zdroji a vydává zvuk a obraz;
5)
„domácím režimem“ se rozumí nastavení televizního přijímače, které je výrobcem doporučováno pro běžné domácí použití;
6)
„pohotovostním režimem (pohotovostními režimy)“ se rozumí stav, kdy je zařízení připojeno k síťovému zdroji, jeho řádné fungování závisí na energetickém vstupu ze síťového zdroje a poskytuje pouze tyto funkce, které mohou trvat neomezeně dlouho:
a)
funkci opětovné aktivace nebo funkci opětovné aktivace a pouze indikaci zapnuté funkce opětovné aktivace a/nebo
b)
zobrazování informací nebo indikaci stavu;
7)
„vypnutým stavem“ se rozumí stav, kdy je zařízení připojeno k síťovému zdroji a neposkytuje žádnou funkci; vypnutým stavem se rozumí rovněž:
a)
stavy, kdy je pouze zobrazována indikace vypnutého stavu;
b)
stavy, které zajišťují pouze funkce, které mají zabezpečit elektromagnetickou kompatibilitu podle směrnice Evropského parlamentu a Rady 2004/108/ES (4);
8)
„funkcí opětovné aktivace“ se rozumí funkce, která umožňuje aktivaci dalších režimů včetně zapnutého stavu, a to pomocí dálkového spínače, včetně dálkového ovládání, vnitřního čidla a časového spínače, do stavu zajišťujícího další funkce včetně zapnutého stavu;
9)
„zobrazováním informací nebo indikací stavu“ se rozumí stálá funkce, která na displeji zobrazuje informace nebo indikuje stav zařízení, včetně hodin;
10)
„rychlou nabídkou“ se rozumí soubor nastavení televizního přijímače předdefinovaných výrobcem, z nichž si uživatel televizního přijímače musí zvolit konkrétní nastavení při prvním spuštění televizního přijímače;
11)
„poměrem nejvyšších stupňů jasu“ se rozumí poměr nejvyššího stupně jasu v domácím režimu, případně v zapnutém stavu televizního přijímače podle nastavení dodavatele a nejvyššího stupně jasu v nejjasnějším nastavení v zapnutém stavu;
12)
„místem prodeje“ se rozumí místo, kde jsou televizní přijímače vystaveny nebo nabízeny k prodeji, k pronájmu nebo ke koupi na splátky;
13)
„konečným uživatelem“ se rozumí spotřebitel, který televizní přijímač kupuje nebo u kterého se očekává, že jej koupí.
Článek 3
Povinnosti dodavatelů
1. Dodavatelé zajistí, aby:
a)
každý televizní přijímač byl dodán s tištěným štítkem majícím provedení a obsahujícím informace stanovené v příloze V;
b)
byl zpřístupněn informační list výrobku stanovený v příloze III;
c)
byla orgánům členských států a Komisi na vyžádání zpřístupněna technická dokumentace stanovená v příloze IV;
d)
každá reklama na konkrétní model televizního přijímače v případě, že jsou uváděny informace související se spotřebou energie nebo cenou, obsahovala odkaz na třídu energetické účinnosti výrobku;
e)
každý propagační materiál technického charakteru u televizních přijímačů, který popisuje konkrétní technické parametry výrobku, poskytoval nezbytné informace týkající se spotřeby energie nebo uváděl odkaz na třídu energetické účinnosti daného modelu.
2. Třídy energetické účinnosti se musí zakládat na indexu energetické účinnosti vypočítaném podle přílohy II.
3. Požadavky na provedení energetického štítku uvedené v příloze V platí podle tohoto harmonogramu:
a)
U televizních přijímačů uvedených na trh po dni 30. listopadu 2011 a patřících do třídy energetické účinnosti:
i)
A, B, C, D, E, F, G musí být energetický štítek v souladu s přílohou V bodem 1, případně s bodem 2, považují-li to výrobci za vhodné,
ii)
A+ musí být energetický štítek v souladu s přílohou V bodem 2,
iii)
A++ musí být energetický štítek v souladu s přílohou V bodem 3,
iv)
A+++ musí být energetický štítek v souladu s přílohou V bodem 4.
b)
U televizních přijímačů uvedených na trh po dni 1. ledna 2014 a patřících do třídy energetické účinnosti A+, A, B, C, D, E, F musí být energetický štítek v souladu s přílohou V bodem 2, případně bodem 3, považují-li to výrobci za vhodné.
c)
U televizních přijímačů uvedených na trh po dni 1. ledna 2017 a patřících do třídy energetické účinnosti A++, A+, A, B, C, D, E musí být energetický štítek v souladu s přílohou V bodem 3, případně bodem 4, považují-li to výrobci za vhodné.
d)
U televizních přijímačů uvedených na trh po dni 1. ledna 2020 a patřících do třídy energetické účinnosti A+++, A++, A+, A, B, C, D musí být energetický štítek v souladu s přílohou V bodem 4.
Článek 4
Povinnosti obchodníků
Obchodníci zajistí, aby:
a)
každý televizní přijímač byl v místě prodeje zřetelně viditelným způsobem označen energetickým štítkem poskytnutým dodavatelem podle čl. 3 odst. 1, umístěným na přední straně televizního přijímače;
b)
televizní přijímače nabízené k prodeji, k pronájmu nebo ke koupi na splátky způsobem, u něhož nelze předpokládat, že si konečný uživatel prohlédne vystavený výrobek, byly uváděny na trh s informacemi poskytnutými dodavateli v souladu s přílohou VI;
c)
každá reklama na konkrétní model televizního přijímače v případě, že jsou uváděny informace související se spotřebou energie nebo cenou, obsahovala odkaz na třídu energetické účinnosti výrobku;
d)
každý propagační materiál technického charakteru u televizních přijímačů, který popisuje konkrétní technické parametry výrobku, poskytoval nezbytné informace týkající se spotřeby energie nebo uváděl odkaz na třídu energetické účinnosti daného modelu.
Článek 5
Metody měření
Informace, které mají být poskytnuty podle článků 3 a 4, se získají pomocí spolehlivých, přesných a opakovatelných měřicích postupů, které zohledňují uznávané nejmodernější metody měření, jak je stanoveno v příloze VII.
Článek 6
Postup ověřování pro účely dohledu nad trhem
Členské státy posoudí shodu deklarované třídy energetické účinnosti postupem stanoveným v příloze VIII.
Článek 7
Revize
Komise přezkoumá toto nařízení nejpozději do pěti let od jeho vstupu v platnost s ohledem na technický pokrok.
Článek 8
Přechodná ustanovení
Čl. 3 odst. 1 písm. d) a e) a čl. 4 písm. b), c) a d) se nepoužijí na tištěnou inzerci a tištěné technické propagační materiály vydané před dnem 30. března 2012.
Článek 9
Vstup v platnost
Toto nařízení vstupuje v platnost dvacátým dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Použije se ode dne 30. listopadu 2011. Čl. 3 odst. 1 písm. d) a e) a čl. 4 písm. b), c) a d) se však použijí ode dne 30. března 2012.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
V Bruselu dne 28. září 2010.
ROZPORZĄDZENIE DELEGOWANE KOMISJI (UE) NR 1062/2010
z dnia 28 września 2010 r.
uzupełniające dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/30/UE w odniesieniu do etykiet efektywności energetycznej dla telewizorów
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/30/UE z dnia 19 maja 2010 r. w sprawie wskazania poprzez etykietowanie oraz standardowe informacje o produkcie zużycia energii oraz innych zasobów przez produkty związane z energią (1), w szczególności jej art. 10,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
Dyrektywa 2010/30/UE zobowiązuje Komisję do przyjęcia aktów delegowanych w sprawie oznakowania produktów związanych z energią przedstawiających znaczący potencjał oszczędności energii oraz znaczne rozbieżności, jeśli chodzi o poziomy wydajności przy równorzędnej funkcjonalności.
(2)
Energia elektryczna zużywana przez telewizory stanowi istotną część zapotrzebowania gospodarstw domowych na energię elektryczną w Unii, zaś telewizory o równorzędnej funkcjonalności bardzo się różnią pod względem efektywności energetycznej. Istnieje znaczny potencjał poprawy efektywności energetycznej telewizorów. Telewizory należy zatem objąć wymogami dotyczącymi etykiet efektywności energetycznej.
(3)
W celu zachęcenia producentów do zwiększenia efektywności energetycznej telewizorów, a użytkowników końcowych do zakupu energooszczędnych modeli, zmniejszenia zużycia energii elektrycznej przez te produkty i przyczynienia się do funkcjonowania rynku wewnętrznego, należy ustanowić zharmonizowane przepisy dotyczące wskazywania efektywności energetycznej i zużycia energii przez telewizory poprzez etykietowanie oraz standardowe informacje o produkcie.
(4)
Oczekuje się, że w wyniku łącznego działania przepisów ustanowionych w niniejszym rozporządzeniu i rozporządzeniu Komisji (WE) nr 642/2009 z dnia 22 lipca 2009 r. w sprawie wykonania dyrektywy 2005/32/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do wymogów dotyczących ekoprojektu dla telewizorów (2) roczne oszczędności energii elektrycznej mogą wynieść 43 TWh do 2020 r. w porównaniu ze scenariuszem zakładającym niepodejmowanie żadnych działań.
(5)
Informacje zamieszczone na etykiecie powinny być uzyskane przy zastosowaniu rzetelnych, dokładnych i powtarzalnych procedur pomiarowych z uwzględnieniem uznanych najnowocześniejszych metod pomiarowych, w tym, jeżeli są dostępne, zharmonizowanych norm przyjętych przez europejskie organy normalizacyjne wymienione w załączniku I do dyrektywy 98/34/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 czerwca 1998 r. ustanawiającej procedurę udzielania informacji w zakresie norm i przepisów technicznych oraz zasad dotyczących usług społeczeństwa informacyjnego (3).
(6)
Niniejsze rozporządzenie powinno określać jednolity wzór i treść etykiety dla telewizorów.
(7)
Dodatkowo niniejsze rozporządzenie powinno określać wymogi w zakresie dokumentacji technicznej i kart dla telewizorów.
(8)
Co więcej, niniejsze rozporządzenie powinno precyzować wymogi w zakresie dostarczania informacji na potrzeby dowolnych form sprzedaży na odległość, reklam i technicznych materiałów promocyjnych dotyczących telewizorów.
(9)
Aby zachęcić do produkcji energooszczędnych telewizorów, należy zezwolić dostawcom pragnącym wprowadzić do obrotu telewizory spełniające wymogi w zakresie wyższych klas efektywności energetycznej na stosowanie etykiet zawierających informacje o tych klasach, zanim podawanie klas na etykietach stanie się obowiązkowe.
(10)
Należy przewidzieć przegląd przepisów niniejszego rozporządzenia w kontekście postępu technicznego,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Przedmiot
Niniejsze rozporządzenie określa wymogi dotyczące etykiet i dostarczania dodatkowych informacji o produktach w odniesieniu do telewizorów.
Artykuł 2
Definicje
Poza definicjami określonymi w art. 2 dyrektywy 2010/30/UE stosuje się następujące definicje:
1)
„telewizor” oznacza odbiornik telewizyjny lub monitor telewizyjny;
2)
„odbiornik telewizyjny” oznacza produkt przeznaczony głównie do wyświetlania i odbioru sygnałów audiowizualnych, który jest wprowadzony do obrotu i sprzedawany pod jednym oznaczeniem modelu lub jednym oznaczeniem systemowym i który składa się z:
a)
wyświetlacza;
b)
co najmniej jednego tunera/odbiornika i opcjonalnych funkcji dodatkowych do przechowywania lub wyświetlania danych, takich jak DVD, dysk twardy (HDD) lub magnetowid (VCR), zintegrowanych z wyświetlaczem bądź umieszczonych w oddzielnym urządzeniu lub w większej licznie oddzielnych urządzeń;
3)
„monitor telewizyjny” oznacza produkt przeznaczony głównie do wyświetlania na zintegrowanym ekranie sygnału wideo pochodzącego z różnych źródeł, w tym sygnału telewizyjnego, który opcjonalnie kontroluje i odtwarza sygnały audio z zewnętrznego urządzenia źródłowego, który jest połączony za pomocą standardowych złącz do odbioru sygnału wideo, w tym cinch (component, composite), SCART, HDMI oraz przyszłych standardów bezprzewodowych (ale z wyłączeniem sygnałów wideo nieobjętych normalizacją, takich jak DVI i SDI), ale nie jest dostosowany do odbioru i przetwarzania sygnałów telewizyjnych;
4)
„tryb włączenia” oznacza stan, w którym telewizor jest podłączony do sieci zasilania elektrycznego i wytwarza dźwięk i obraz;
5)
„tryb domowy” oznacza ustawienia telewizora zalecane przez producenta do normalnego użytku domowego;
6)
„tryb(-y) czuwania” oznacza(-ją) stan, w którym urządzenie jest podłączone do sieci zasilania elektrycznego, musi pobierać energię z sieci zasilania elektrycznego w celu poprawnego działania i może wykonywać tylko poniższe funkcje przez dowolnie długi czas:
a)
funkcja ponownego włączenia lub funkcja ponownego włączenia tylko ze wskazaniem aktywowania funkcji ponownego włączenia; lub
b)
wyświetlanie informacji lub statusu;
7)
„tryb wyłączenia” oznacza stan, w którym urządzenie jest podłączone do sieci zasilania elektrycznego i nie jest wykonywana żadna funkcja; za tryb wyłączenia uważa się również:
a)
stan, w którym dostarczana jest tylko informacja o trybie wyłączenia;
b)
stan, w którym wykonywane są tylko funkcje konieczne dla zapewnienia kompatybilności elektromagnetycznej zgodnie z dyrektywą 2004/108/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (4);
8)
„funkcja ponownego włączenia” oznacza funkcję ułatwiającą włączanie innych trybów, w tym trybu włączenia, przez zdalnie sterowany przełącznik, jak np. urządzenie zdalnego sterowania, czujnik wewnętrzny lub licznik czasu służący do przełączenia w tryb, w którym dostępne są dodatkowe funkcje urządzenia, w tym tryb włączenia;
9)
„wyświetlanie informacji lub statusu” oznacza stale włączoną funkcję wyświetlania na wyświetlaczu informacji lub wskazywania statusu urządzenia, w tym zegarów;
10)
„menu ustawień obowiązkowych” oznacza zbiór zdefiniowanych fabrycznie przez producenta ustawień, z którego użytkownik telewizora musi wybrać odpowiednie ustawienia podczas pierwszego włączenia telewizora;
11)
„współczynnik maksymalnej luminancji” oznacza współczynnik maksymalnej luminancji w trybie domowym lub trybie włączenia odpowiednio do ustawień dostawcy, oraz najjaśniejszą szczytową luminancję w trybie włączenia;
12)
„punkt sprzedaży” oznacza miejsce, w którym telewizory są wystawiane lub oferowane na sprzedaż, do wypożyczenia lub w sprzedaży ratalnej;
13)
„użytkownik końcowy” oznacza konsumenta, który kupuje lub zamierza kupić telewizor.
Artykuł 3
Obowiązki dostawców
1. Dostawcy dopilnowują, aby:
a)
każdy telewizor był dostarczany wraz z drukowaną etykietą uwzględniającą format oraz informacje określone w załączniku V;
b)
karta produktu określona w załączniku III była dostępna;
c)
dokumentacja techniczna określona w załączniku IV była udostępniana na żądanie organom państw członkowskich oraz Komisji;
d)
każda reklama konkretnego modelu telewizora uwzględniała klasę efektywności energetycznej, jeżeli reklama przedstawia informacje na temat zużycia energii lub ceny;
e)
wszelkie techniczne materiały promocyjne dotyczące konkretnego modelu telewizora, które opisują jego szczegółowe parametry techniczne, uwzględniały klasę efektywności energetycznej tego modelu.
2. Klasy efektywności energetycznej ustala się na podstawie współczynnika efektywności energetycznej obliczonego zgodnie z załącznikiem II.
3. Format etykiety określonej w załączniku V stosuje się zgodnie z następującym harmonogramem:
a)
w przypadku telewizorów wprowadzonych do obrotu od dnia 30 listopada 2011 r., etykiety dla telewizorów o klasach efektywności energetycznej:
(i)
A, B, C, D, E, F, G są zgodne z pkt 1 załącznika V lub, jeżeli dostawcy uznają to za wskazane, są zgodne z pkt 2 tego załącznika;
(ii)
A+ są zgodne z pkt 2 załącznika V;
(iii)
A++ są zgodne z pkt 3 załącznika V;
(iv)
A+++ są zgodne z pkt 4 załącznika V;
b)
w przypadku telewizorów wprowadzanych do obrotu od dnia 1 stycznia 2014 r., posiadających klasę efektywności energetycznej A+, A, B, C, D, E, F, etykiety są zgodne z pkt 2 załącznika V lub, jeżeli dostawcy uznają to za wskazane, są zgodne z pkt 3 tego załącznika;
c)
w przypadku telewizorów wprowadzanych do obrotu od dnia 1 stycznia 2017 r., posiadających klasę efektywności energetycznej A++, A+, A, B, C, D, E, etykiety są zgodne z pkt 3 załącznika V lub, jeżeli dostawcy uznają to za wskazane, są zgodne z pkt 4 tego załącznika;
d)
w przypadku telewizorów wprowadzanych do obrotu od dnia 1 stycznia 2020 r., posiadających klasę efektywności energetycznej A+++, A++, A+, A, B, C, D, etykiety są zgodne z pkt 4 załącznika V.
Artykuł 4
Obowiązki dystrybutorów
Dystrybutorzy dopilnowują, aby:
a)
każdy telewizor w punkcie sprzedaży był opatrzony etykietą dostarczoną przez dostawców zgodnie z art. 3 ust. 1, umieszczoną z przodu telewizora w taki sposób, aby była wyraźnie widoczna;
b)
telewizory oferowane na sprzedaż, do wypożyczenia lub w sprzedaży ratalnej użytkownikowi końcowemu, który nie może zobaczyć oferowanego produktu, były wprowadzane do obrotu wraz z informacjami dostarczanymi przez dostawców zgodnie z załącznikiem VI;
c)
każda reklama konkretnego modelu telewizora uwzględniała klasę efektywności energetycznej, jeżeli reklama przedstawia informacje na temat zużycia energii lub ceny;
d)
wszelkie techniczne materiały promocyjne dotyczące konkretnego modelu telewizora, które opisują jego szczegółowe parametry techniczne, uwzględniały klasę efektywności energetycznej tego modelu.
Artykuł 5
Metody pomiarowe
Informacje, które należy dostarczyć zgodnie z art. 3 i 4, uzyskuje się przy zastosowaniu rzetelnych, dokładnych i powtarzalnych procedur pomiarowych z uwzględnieniem uznanych najnowocześniejszych metod pomiarowych, zgodnie z załącznikiem VII.
Artykuł 6
Procedura weryfikacji do celów nadzoru rynku
Państwa członkowskie stosują procedurę określoną w załączniku VIII do oceny zgodności deklarowanej klasy efektywności energetycznej.
Artykuł 7
Przegląd
Przed upływem pięciu lat od daty wejścia w życie niniejszego rozporządzenia Komisja dokonuje jego przeglądu w kontekście postępu technicznego.
Artykuł 8
Przepisy przejściowe
Artykuł 3 ust. 1 lit. d) i e) oraz art. 4 lit. b), c) i d) nie mają zastosowania do drukowanych reklam oraz drukowanych technicznych materiałów promocyjnych opublikowanych przed dniem 30 marca 2012 r.
Artykuł 9
Wejście w życie
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 30 listopada 2011 r. Jednakże art. 3 ust. 1 lit. d) i e) oraz art. 4 lit. b), c) i d) stosuje się od dnia 30 marca 2012 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 28 września 2010 r.