NAŘÍZENÍ EVROPSKÉHO PARLAMENTU A RADY (EU) č. 121/2012
ze dne 15. února 2012,
kterým se mění nařízení Rady (ES) č. 1290/2005 a (ES) č. 1234/2007, pokud jde o rozdělování potravinářských produktů nejchudším osobám v Unii
EVROPSKÝ PARLAMENT A RADA EVROPSKÉ UNIE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie, a zejména na čl. 42 první pododstavec a čl. 43 odst. 2 této smlouvy,
s ohledem na návrh Evropské komise,
po postoupení návrhu legislativního aktu vnitrostátním parlamentům,
s ohledem na stanoviska Evropského hospodářského a sociálního výboru (1),
s ohledem na stanovisko Výboru regionů (2),
v souladu s řádným legislativním postupem (3),
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Nařízení Rady (EHS) č. 3730/87 ze dne 10. prosince 1987, kterým se stanoví obecná pravidla pro dodávky potravin z intervenčních zásob organizacím pověřeným jejich rozdělením nejchudším osobám ve Společenství (4), jež bylo následně zrušeno a začleněno do nařízení Rady (ES) č. 1234/2007 ze dne 22. října 2007, kterým se stanoví společná organizace zemědělských trhů a zvláštní ustanovení pro některé zemědělské produkty („jednotné nařízení o společné organizaci trhů“) (5), poskytovalo spolehlivý režim rozdělování potravin nejchudším osobám v Unii (režim rozdělování potravin) po více než dvacet let a úspěšně přispělo k sociální soudržnosti Unie, neboť oslabilo ekonomické a sociální nerovnosti.
(2)
Mezi cíle společné zemědělské politiky podle čl. 39 odst. 1 Smlouvy patří vedle stabilizace trhů zajištění toho, že se dodávky dostanou ke spotřebitelům za rozumné ceny. Režim rozdělování potravin během let přispěl k dosažení obou cílů a díky zlepšení nedostatečného zajišťování potravin pro nejchudší osoby v Unii se ukázal být nezbytným nástrojem, jenž přispívá k široké dostupnosti potravin v rámci Unie a zároveň snižuje intervenční zásoby.
(3)
Evropský parlament vyzval ve svém usnesení ze dne 7. července 2011 Komisi a Radu, aby nalezly pro zbývající roky stávajícího víceletého finančního rámce přechodné řešení, které zabrání náhlému a prudkému poklesu potravinové pomoci v důsledku snížení finančních prostředků z 500 milionů EUR na 113 milionů EUR a zajistí, že osoby závislé na potravinové pomoci nebudou ohroženy nedostatkem potravin.
(4)
Stávající režim rozdělování potravin spočívá v rozdělování produktů z intervenčních zásob Unie, dočasně doplňovaných tržními nákupy. Postupné reformy společné zemědělské politiky a příznivý vývoj výrobních cen nicméně vyústily v postupné snížení intervenčních zásob a sortimentu dostupných produktů. Současné znění nařízení (ES) č. 1234/2007 povoluje tržní nákupy pouze v případě dočasné nedostupnosti produktů. V souladu s rozsudkem Tribunálu ve věci T-576/08 (6) nemohou nákupy potravin na trhu Unie nahrazovat snížené intervenční zásoby pravidelně. Za těchto okolností se jeví jako vhodné režim rozdělování potravin ukončit. Aby dobročinné organizace v členských státech, které stávající režim rozdělování potravin využívají, měly dostatečnou dobu na přizpůsobení se nové situaci, režim rozdělování potravin by měl být pozměněn tak, aby poskytl přechodné období, během něhož by se tržní nákupy staly pravidelným zdrojem zásobování pro dotčený režim, aby doplňovaly intervenční zásoby tam, kde nejsou dostupné. Přechodné období by mělo skončit s dokončením ročního plánu na rok 2013.
(5)
Uplatňování režimu rozdělování potravin Unie by nemělo mít žádný vliv na vnitrostátní režimy rozdělování potravin.
(6)
V zájmu řádného rozpočtového řízení je třeba stanovit pevný strop podpory Unie. Režim pro rozdělování potravin by měl být přidán na seznam výdajů v čl. 3 odst. 1 nařízení Rady (ES) č. 1290/2005 ze dne 21. června 2005 o financování společné zemědělské politiky (7), které mají být financovány z Evropského zemědělského záručního fondu (EZZF).
(7)
Zkušenosti ukázaly, že pokud jde o řízení režimu rozdělování potravin, jsou nezbytná jistá zlepšení. Komise by tedy měla pro provedení režimu rozdělování potravin stanovit roční plány na období let 2012 a 2013 vycházející z žádostí členských států, které sdělí Komisi, a z ostatních informací, jež budou považovány za důležité. Členské státy by měly založit své žádosti o potravinářské produkty na vnitrostátních programech rozdělování potravin a stanovit své cíle a priority pro rozdělování potravin nejchudším osobám, a to včetně zohlednění nutričních hodnot. V této souvislosti je vhodné, aby členské státy měly možnost dát přednost produktům pocházejícím z Unie. A konečně, v zájmu náležitého krytí nákladů spojených s prováděním ročních plánů je nezbytné, aby členské státy mohly z prostředků, jež jsou k dispozici v rámci ročních plánů, nahradit některé náklady vzniklé určeným organizacím v souvislosti se správou, dopravou a skladováním.
(8)
Členské státy by měly vykonávat odpovídající správní a fyzické kontroly a udělovat sankce, jestliže dojde k nesrovnalostem, aby se zajistilo provádění ročních plánů v souladu s platnými pravidly.
(9)
V zájmu zajištění nepřetržitého fungování stávajícího režimu rozdělování potravin, jež by mělo umožnit jeho postupné zrušení účinným způsobem, by toto nařízení mělo platit od 1. ledna 2012 do dokončení ročního plánu na rok 2013.
(10)
Nařízení (ES) č. 1290/2005 a (ES) č. 1234/2007 by proto měla být odpovídajícím způsobem změněna,
PŘIJALY TOTO NAŘÍZENÍ:
Článek 1
V čl. 3 odst. 1 nařízení (ES) č. 1290/2005 se doplňuje nové písmeno, které zní:
„g)
režim rozdělování potravin nejchudším osobám v Unii podle článku 27 nařízení (ES) č. 1234/2007.“
Článek 2
Nařízení (ES) č. 1234/2007 se mění takto:
1)
Článek 27 se nahrazuje tímto:
„Článek 27
Režim rozdělování potravin nejchudším osobám v Unii
1. Zřizuje se režim na období let 2012 a 2013, v jehož rámci mohou organizace určené členskými státy, jež nesmí být podnikatelskými subjekty rozdělovat potravinářské produkty nejchudším osobám v Unii. K účelům tohoto režimu rozdělování potravin se použijí produkty z intervenčních zásob, nebo pokud intervenční zásoby vhodné pro režim rozdělování potravin nejsou k dispozici, nakoupí se potravinářské produkty na trhu.
Pro účely režimu rozdělování potravin uvedeného v prvním pododstavci se „nejchudšími osobami“ rozumí fyzické osoby včetně rodin nebo skupin složených z těchto osob, jejichž sociální a finanční závislost je evidována nebo uznána na základě kritérií způsobilosti přijatých příslušnými vnitrostátními orgány, nebo je takto posuzována na základě kritérií užívaných určenými organizacemi a schválených uvedenými příslušnými vnitrostátními orgány.
2. Členské státy, které si přejí účastnit se režimu rozdělování potravin uvedeného v odstavci 1, předloží Komisi programy rozdělování potravin, které obsahují:
a)
podrobné údaje o hlavních rysech a cílech těchto programů;
b)
určené organizace;
c)
žádosti o množství potravinářských produktů, které mají být rozděleny každý rok, a další důležité informace.
Členské státy vybírají potravinářské produkty na základě objektivních kritérií včetně nutričních hodnot a vhodnosti pro rozdělování. Za tímto účelem mohou členské státy dát přednost potravinářským produktům pocházejícím z Unie.
3. Komise přijme roční plány na základě žádostí a dalších důležitých informací uvedených v odst. 2 prvním pododstavci písm. c), které členské státy předložily v rámci svých programů rozdělování potravin.
Každý roční plán stanoví roční finanční částky, které Unie přidělí každému členskému státu.
Nejsou-li potravinářské produkty obsažené v ročním plánu k dispozici z intervenčních zásob v členském státě, v němž jsou požadovány, stanoví Komise v ročním plánu možnost převést tyto produkty do dotčeného členského státu z členských států, v jejichž intervenčních zásobách k dispozici jsou.
Komise může revidovat roční plán na základě případných změn, které mají vliv na jeho provádění.
4. Potravinářské produkty se určeným organizacím uvolňují zdarma.
Rozdělování potravinářských produktů nejchudším osobám se uskutečňuje:
a)
zdarma nebo
b)
za cenu, která v žádném případě nepřekročí částku odůvodněnou náklady vzniklými určeným organizacím při jejich rozdělování,a které nejsou způsobilými náklady podle odst. 7 druhého pododstavce písm. a) a b).
5. Členské státy, které se režimu rozdělování potravin uvedeného v odstavci 1 účastní:
a)
předloží Komisi roční zprávu o provádění programů rozdělování potravin;
b)
včas Komisi informují o vývoji, jež má na provádění programů rozdělování potravin vliv.
6. Unie financuje způsobilé náklady v rámci režimu. Toto financování nepřekročí 500 milionů EUR za rozpočtový rok.
7. Způsobilé náklady v rámci režimu jsou:
a)
náklady na potravinářské produkty uvolněné z intervenčních zásob;
b)
náklady na potravinářské produkty zakoupené na trhu; a
c)
náklady na přepravu potravinářských produktů z intervenčních zásob mezi členskými státy.
V rámci finančních prostředků vyčleněných na provádění ročního plánu v každém členském státě mohou příslušné vnitrostátní orgány uznat za způsobilé:
a)
náklady na přepravu potravinářských produktů do skladů určených organizací;
b)
tyto náklady vzniklé určeným organizacím, pokud přímo souvisejí s prováděním ročního plánu:
i)
správní poplatky.
ii)
náklady na přepravu mezi sklady určených organizací a místy konečného výdeje a
iii)
náklady na skladování.
8. Členské státy provádějí správní a fyzické kontroly s cílem zajistit provádění ročních plánů v souladu s platnými pravidly a stanoví sankce pro případ nesrovnalostí.
9. Na obalech potravin rozdělovaných v rámci ročních plánů a v místech výdeje jsou jasně uvedena slova „Pomoc Evropské unie“ spolu se znakem Evropské unie.
10. Režimem rozdělování potravin uvedeným v odstavci 1 nejsou dotčeny žádné vnitrostátní režimy, jejichž prostřednictvím jsou v souladu s právními předpisy Unie rozdělovány potravinářské produkty nejchudším osobám.“
2)
V článku 204 se doplňuje nový odstavec, který zní:
„6. Článek 27 se použije od 1. ledna 2012 do dokončení ročního plánu na rok 2013.“
Článek 3
Toto nařízení vstupuje v platnost sedmým dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Toto nařízení se použije od 1. ledna 2012 do dokončení ročního plánu na rok 2013.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
Ve Štrasburku dne 15. února 2012.
ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY (UE) NR 121/2012
z dnia 15 lutego 2012 r.
zmieniające rozporządzenia Rady (WE) nr 1290/2005 i (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do dystrybucji produktów żywnościowych wśród osób najbardziej potrzebujących w Unii
PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 42 akapit pierwszy i art. 43 ust. 2,
uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego parlamentom narodowym,
uwzględniając opinie Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego (1),
uwzględniając opinię Komitetu Regionów (2),
stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą (3),
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
Rozporządzenie Rady (EWG) nr 3730/87 z dnia 10 grudnia 1987 r. ustanawiające ogólne zasady dostaw żywności z zapasów interwencyjnych do wyznaczonych organizacji celem rozdysponowania jej pomiędzy osoby najbardziej poszkodowane we Wspólnocie (4), następnie uchylone i włączone do rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiającego wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych („rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku”) (5), od ponad dwóch dekad zapewnia dobrze funkcjonujący program dystrybucji żywności wśród osób najbardziej potrzebujących w Unii (program dystrybucji żywności) i pozytywnie przyczynia się do wzrostu spójności społecznej w Unii poprzez zmniejszenie nierówności ekonomicznych i społecznych.
(2)
Cele wspólnej polityki rolnej (WPR) określone w art. 39 ust. 1 Traktatu obejmują, miedzy innymi, stabilizację rynków i zapewnienie rozsądnych cen w dostawach dla konsumentów. Na przestrzeni lat program dystrybucji żywności przyczyniał się do realizacji obu celów, a także - poprzez zmniejszenie braku bezpieczeństwa żywnościowego osób najbardziej potrzebujących w Unii - udowodnił, że stanowi istotne narzędzie przyczyniające się do zagwarantowania szerokiej dostępności żywności w Unii, zmniejszając jednocześnie zapasy interwencyjne.
(3)
W swojej rezolucji z dnia 7 lipca 2011 r. Parlament Europejski wezwał Komisję i Radę do opracowania przejściowego rozwiązania na pozostałe lata obowiązujących obecnie wieloletnich ram finansowych, tak aby uniknąć gwałtownego ograniczenia pomocy żywnościowej wskutek zmniejszenia środków z 500 mln EUR do 113 mln EUR oraz w celu zapewnienia, aby osób zależnych od pomocy żywnościowej nie dotknął niedostatek żywności.
(4)
Obecny program dystrybucji żywności opiera się na dostawach produktów z unijnych zapasów interwencyjnych uzupełnianych okresowo zakupem towarów na rynku. Jednakże kolejne reformy wspólnej polityki rolnej oraz korzystne zmiany cen producenta doprowadziły do stopniowego zmniejszenia zasobów interwencyjnych oraz zakresu dostępnych produktów. Rozporządzenie (WE) nr 1234/2007 w swym obecnym brzmieniu pozwala na zakupy rynkowe jedynie w przypadku czasowej niedostępności produktów. W świetle wyroku Sądu w sprawie T-576/08 (6) zakupy żywności na rynku Unii nie mogą regularnie zastępować zmniejszonych zapasów interwencyjnych. W tych okolicznościach właściwe wydaje się zakończenie programu dystrybucji żywności. Aby pozostawić organizacjom charytatywnym w państwach członkowskich korzystającym z obecnego programu dystrybucji żywności wystarczającą ilość czasu na dostosowanie się do tej nowej sytuacji, program dystrybucji żywności powinien zostać zmieniony w taki sposób, aby możliwe było zaplanowanie okresu stopniowego wycofywania, podczas którego zakupy rynkowe powinny stać się stałym źródłem dostaw dla programu dystrybucji żywności w celu uzupełnienia zapasów interwencyjnych, w przypadku gdy odpowiednie zapasy interwencyjne są niedostępne. Okres stopniowego wycofywania powinien zakończyć się z chwilą zakończenia rocznego planu na 2013 rok.
(5)
Unijny program dystrybucji żywności powinien być stosowany bez uszczerbku dla wszelkich krajowych programów dystrybucji żywności.
(6)
W celu zapewnienia należytego zarządzania finansami należy ustanowić stały pułap pomocy unijnej. Program dystrybucji żywności powinien zostać dodany do wykazu wydatków określonych w art. 3 ust. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 1290/2005 z dnia 21 czerwca 2005 r. w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej (7), które mają być finansowane z Europejskiego Funduszu Rolniczego Gwarancji (EFRG).
(7)
Doświadczenie pokazuje, że konieczne są pewne usprawnienia w zarządzaniu programem dystrybucji żywności. W związku z powyższym Komisja powinna przygotować roczne plany realizacji programu dystrybucji żywności w latach 2012 i 2013 w oparciu o wnioski państw członkowskich złożone do Komisji oraz inne informacje uznane za istotne. Państwa członkowskie powinny opierać swoje wnioski o produkty żywnościowe na krajowych programach dystrybucji żywności, określających cele i priorytety dystrybucji żywności wśród osób najbardziej potrzebujących, które powinny również uwzględniać aspekty związane z wartością odżywczą żywności. W związku z tym stosowne byłoby danie państwom członkowskim możliwości podjęcia decyzji o przyznaniu pierwszeństwa produktom pochodzącym z Unii. W celu zabezpieczenia odpowiedniego pokrycia kosztów związanych z realizacją rocznego planu państwa członkowskie powinny mieć możliwość podjęcia decyzji o zwrocie niektórych kosztów poniesionych przez wyznaczone organizacje w związku z administracją, transportem i przechowywaniem, ze środków udostępnionych w ramach planu rocznego.
(8)
Państwa członkowskie powinny przeprowadzać odpowiednie kontrole administracyjne i kontrole fizyczne oraz ustanowić sankcje w przypadku nieprawidłowości w celu zapewnienia, aby plany roczne były realizowane zgodnie z mającymi zastosowanie przepisami.
(9)
Aby zapewnić dalsze funkcjonowanie obecnego programu dystrybucji żywności w sposób umożliwiający skuteczną realizację jego stopniowego wycofywania, niniejsze rozporządzenie powinno być stosowane od dnia 1 stycznia 2012 r. do chwili zakończenia rocznego planu na 2013 rok.
(10)
Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenia (WE) nr 1290/2005 i (WE) nr 1234/2007,
PRZYJMUJĄ NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W art. 3 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1290/2005 dodaje się literę w brzmieniu:
„g)
program dystrybucji żywności wśród osób najbardziej potrzebujących w Unii, o którym mowa w art. 27 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007.”.
Artykuł 2
W rozporządzeniu (WE) nr 1234/2007 wprowadza się następujące zmiany:
1)
art. 27 otrzymuje brzmienie:
„Artykuł 27
Program dystrybucji żywności wśród osób najbardziej potrzebujących w Unii
1. Ustanawia się program umożliwiający dystrybucję produktów żywnościowych w latach 2012 i 2013 wśród osób najbardziej potrzebujących w Unii za pośrednictwem organizacji - które nie mogą być przedsiębiorstwami handlowymi - wyznaczonych przez państwa członkowskie. Na potrzeby niniejszego programu dystrybucji żywności udostępnia się produkty stanowiące zapasy interwencyjne, a w przypadku braku zapasów interwencyjnych nadających się do programu dystrybucji żywności, zakupu produktów żywnościowych dokonuje się na rynku.
Na użytek programu dystrybucji żywności przewidzianego w akapicie pierwszym »osoby najbardziej potrzebujące« oznaczają osoby fizyczne, w tym również rodziny i grupy składające się z takich osób, których sytuacja uzależnienia socjalnego i finansowego została stwierdzona lub uznana na podstawie kryteriów kwalifikowalności przyjętych przez właściwe organy krajowe lub została uznana na podstawie kryteriów stosowanych przez wyznaczone organizacje i uznanych przez te właściwe organy krajowe.
2. Państwa członkowskie wyrażające chęć uczestnictwa w programie dystrybucji żywności przewidzianym w ust. 1 przedkładają Komisji programy dystrybucji żywności zawierające:
a)
szczegóły dotyczące głównych cech i celów takich programów;
b)
wskazanie wyznaczonych organizacji;
c)
wnioski o przyznanie określonej ilości produktów żywnościowych przeznaczonych do dystrybucji w każdym roku oraz inne stosowne informacje.
Państwa członkowskie wybierają produkty żywnościowe w oparciu o obiektywne kryteria, uwzględniając wartości odżywcze i przydatność do dystrybucji. Dokonując wyboru, państwa członkowskie mogą przyznawać pierwszeństwo produktom pochodzącym z Unii.
3. Komisja przyjmuje plany roczne na podstawie wniosków i innych istotnych informacji, o których mowa w ust. 2 akapit pierwszy lit. c), przedłożonych przez państwa członkowskie w ramach swych programów dystrybucji żywności.
W każdym planie rocznym określa się roczne przydziały środków finansowych przez Unię na państwo członkowskie.
Jeżeli produkty żywnościowe objęte planem rocznym nie są dostępne w zapasach interwencyjnych w państwie członkowskim, w którym jest na te produkty zapotrzebowanie, Komisja wprowadza do planu rocznego przepis przewidujący przekazanie tych produktów temu państwu członkowskiemu z państw członkowskich, gdzie są one dostępne w zapasach interwencyjnych.
Komisja może dokonywać zmian planu rocznego w związku z jakimikolwiek istotnymi wydarzeniami wpływającymi na jego realizację.
4. Produkty żywnościowe przekazywane są wyznaczonym organizacjom bezpłatnie.
Dystrybucja produktów żywnościowych wśród osób najbardziej potrzebujących jest:
a)
bezpłatna; lub
b)
odpłatna, ale cena w żadnym przypadku nie może być wyższa od ceny uzasadnionej kosztami poniesionymi przez wyznaczone organizacje przy dokonywaniu dystrybucji, które nie stanowią kosztów kwalifikowalnych na mocy ust. 7 akapit drugi lit. a) i b).
5. Państwa członkowskie uczestniczące w programie dystrybucji żywności przewidzianym w ust. 1 są zobowiązane do:
a)
przedstawienia Komisji rocznego sprawozdania z realizacji programów dystrybucji żywności;
b)
terminowego informowania Komisji o zmianach wpływających na realizację programów dystrybucji żywności.
6. Unia finansuje koszty kwalifikowalne w ramach programu. Finansowanie to nie może przekraczać 500 mln EUR na rok budżetowy.
7. Koszty kwalifikowalne w ramach programu obejmują:
a)
koszty produktów żywnościowych przekazywanych z zapasów interwencyjnych;
b)
koszty produktów żywnościowych zakupionych na rynku; oraz
c)
koszty transportu produktów żywnościowych z zapasów interwencyjnych między państwami członkowskimi.
W ramach dostępnych w każdym państwie członkowskim środków finansowych na realizację planów rocznych właściwe organy krajowe mogą uznać następujące koszty za kwalifikowalne:
a)
koszty transportu produktów żywnościowych do magazynów wyznaczonych organizacji;
b)
następujące koszty poniesione przez wyznaczone organizacje w zakresie bezpośrednio związanym z realizacją planów rocznych:
(i)
koszty administracyjne;
(ii)
koszty transportu pomiędzy magazynami wyznaczonych organizacji a końcowymi punktami dystrybucji; oraz
(iii)
koszty przechowywania.
8. Państwa członkowskie przeprowadzają kontrole administracyjne i kontrole fizyczne w celu zapewnienia realizacji planów rocznych w sposób zgodny z mającymi zastosowanie przepisami oraz ustanawiają sankcje mające zastosowanie nakładane w przypadku nieprawidłowości.
9. Słowa »Pomoc Unii Europejskiej« wraz z symbolem Unii Europejskiej są umieszczane i wyraźnie widoczne na opakowaniu żywności przekazywanej w ramach planów rocznych, a także w punktach dystrybucji.
10. Program dystrybucji żywności przewidziany w ust. 1 pozostaje bez uszczerbku dla wszelkich zgodnych z prawem Unii programów krajowych, na mocy których produkty żywnościowe rozprowadzane są wśród osób najbardziej potrzebujących.”;
2)
w art. 204 dodaje się ustęp w brzmieniu:
„6. Art. 27 stosuje się od dnia 1 stycznia 2012 r. do chwili zakończenia rocznego planu na 2013 rok.”.
Artykuł 3
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie siódmego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 stycznia 2012 r. do chwili zakończenia rocznego planu na 2013 rok.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Strasburgu dnia 15 lutego 2012 r.