PROVÁDĚCÍ NAŘÍZENÍ KOMISE (EU) č. 498/2012
ze dne 12. června 2012
o přidělování celních kvót na vývoz dřeva z Ruské federace do Evropské unie
EVROPSKÁ KOMISE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie,
s ohledem na rozhodnutí Rady 2012/105/EU ze dne 14. prosince 2011 o podpisu jménem Evropské unie a prozatímním uplatňování Dohody ve formě výměny dopisů mezi Evropskou unií a Ruskou federací o správě celních kvót na vývoz dřeva z Ruské federace do Evropské unie a protokolu mezi Evropskou unií a vládou Ruské federace o technických modalitách podle uvedené dohody (1), a zejména na článek 4 uvedeného rozhodnutí,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
S ohledem na hospodářský význam dovozu surového dřeva pro Evropskou unii a význam, který má pro Evropskou unii Ruská federace jako dodavatel surového dřeva, Komise s Ruskou federací sjednala, že Ruská federace sníží nebo zruší vývozní cla, která v současnosti uplatňuje, včetně cel na surové dřevo.
(2)
Tyto závazky, které se přistoupením Ruské federace ke Světové obchodní organizaci (WTO) stanou součástí Listiny koncesí a závazků Ruské federace u WTO, zahrnují i celní kvóty na vývoz určitých druhů dřeva jehličnanů, jejichž část byla vymezena pro vývoz do Unie.
(3)
V souvislosti s jednáními o přistoupení Ruské federace k WTO Komise jménem Unie sjednala s Ruskou federací dohodu ve formě výměny dopisů o správě zmíněných celních kvót na vývoz určitých druhů dřeva jehličnanů z Ruské federace do Unie (dále jen „dohoda“).
(4)
Jak stanoví uvedená dohoda, Unie a Ruská federace sjednaly podrobné technické modality správy příslušných celních kvót, které jsou obsaženy v dohodě ve formě protokolu mezi Evropskou unií a vládou Ruské federace (dále jen „protokol“).
(5)
V rámci provádění dohody a protokolu by měly být stanoveny metody přidělování celních kvót v závislosti na datu předložení žádostí ze strany dovozců, jakož i pravidla a metody vymezení práv tradičních dovozců pro každé kvótové období a pro každou skupinu výrobků.
(6)
Je třeba stanovit pravidla týkající se kontinuity činností, aby bylo možné určit, zda je dovozce žádající o status tradičního dovozce tatáž fyzická nebo právnická osoba, která dovážela zahrnuté výrobky v průběhu referenčních období stanovených v tomto nařízení.
(7)
Je třeba stanovit pravidla a postupy týkající se nevyužitých povolení kvóty.
(8)
Je třeba stanovit přechodná pravidla pro první tři kvótová období používání tohoto nařízení týkající se výběru referenčních období pro výpočet limitů tradičních dovozců pro povolení kvóty.
(9)
Opatření stanovená tímto nařízením jsou v souladu se stanoviskem výboru zřízeného rozhodnutím 2012/105/EU,
PŘIJALA TOTO NAŘÍZENÍ:
Kapitola 1
OBLAST PŮSOBNOSTI A DEFINICE
Článek 1
Toto nařízení stanoví pravidla pro přidělování povolení kvóty v souladu s čl. 5 odst. 2 protokolu a zavádí další ustanovení nezbytná pro správu množství celních kvót přidělených na vývoz do Unie v rámci uplatňování dohody a protokolu.
Článek 2
Pro účely tohoto nařízení se použijí definice uvedené v čl. 1 odst. 3, článku 2 a čl. 5 odst. 3 a 4 protokolu.
Kromě toho se použije následující definice: „skupinou výrobků“ se rozumí každá z obou kategorií zahrnutých výrobků podle klasifikace těchto výrobků v rámci celní a statistické nomenklatury používané v Ruské federaci, a to smrk (celní položky 4403 20 110 a 4403 20 190) a borovice (celní položky 4403 20 310 a 4403 20 390). Příslušné celní kódy používané v Ruské federaci a odpovídající kódy kombinované nomenklatury (2) (KN) a kódy TARIC jsou uvedeny v příloze I.
KAPITOLA 2
ZÁSADY PŘIDĚLOVÁNÍ KVÓT
Článek 3
Celní kvóty se přidělí v závislosti na datu předložení žádosti dovozcem, a to následujícím způsobem:
a)
v případě žádostí předložených do 31. července každého roku (dále jen „první část kvótového období“) Komise přidělí celní kvóty podle „tradičních“ nebo „nových“ kategorií dovozců v souladu s čl. 5 odst. 2 písm. b) protokolu; a
b)
v případě žádostí předložených počínaje 1. srpnem (dále jen „druhá část kvótového období“) Komise přidělí zbývající množství celních kvót podle chronologického pořadí, ve kterém obdrží oznámení příslušných orgánů členských států (dále jen „orgán(y) udělující povolení“) o žádostech jednotlivých dovozců, v souladu s čl. 5 odst. 2 písm. a) protokolu.
Článek 4
1. V průběhu první části kvótového období:
a)
70 % každé celní kvóty pro danou skupinu výrobků se přidělí tradičním dovozcům (dále jen „kvóta pro tradiční dovozce“); a
b)
30 % každé celní kvóty pro danou skupinu výrobků se přidělí novým dovozcům (dále jen „kvóta pro nové dovozce“).
2. Kvóta pro nové dovozce se přidělí podle chronologického pořadí, ve kterém Komise obdrží od orgánů udělujících povolení oznámení o žádostech dotyčných dovozců o povolení kvóty.
3. Každému novému dovozci bude přiděleno nejvýše 1,5 % celní kvóty pro každou skupinu výrobků v souladu s postupem přidělování uvedeným v odstavci 2.
Článek 5
V průběhu druhé části kvótového období bude každému dovozci přiděleno nejvýše 5 % zbývající celní kvóty pro každou skupinu výrobků.
Článek 6
1. Během první části kvótového období může každý tradiční dovozce požádat pouze o povolení kvóty pro určitou část kvóty vyhrazené tradičním dovozcům pro každou skupinu výrobků (dále jen „limit“), vypočtenou podle odstavce 2. Veškerá povolení kvóty udělená tradičnímu dovozci během první části kvótového období se započtou do limitu stanoveného pro tohoto dovozce.
2. Limit tradičního dovozce pro každou skupinu výrobků, použitelný během určitého kvótového období (dále jen „kvótové období n + 1“), se vypočte podle průměrného objemu skutečného dovozu zahrnutých výrobků ze strany tohoto dovozce během dvou kvótových období předcházejících roku, ve kterém se tento limit počítá, a to pomocí tohoto vzorce:
Ci = T * (Īi/ΣĪi)
kde:
„Ci“ představuje limit pro danou skupinu výrobků (smrk nebo borovice) pro dovozce i během kvótového období n + 1;
„T“ představuje kvótu pro tradiční dovozce, která je k dispozici pro danou skupinu výrobků v roce výpočtu limitu (dále jen „kvótové období n“);
„Īi“ představuje průměrný objem skutečného dovozu příslušné skupiny výrobků ze strany tradičního dovozce i během dvou kvótových období předcházejících výpočtu (dále jen „kvótové období n-2“ a „kvótové období n-1“), stanovený takto:
[(skutečný dovoz dovozce i během kvótového období n-2) + (skutečný dovoz dovozce i během kvótového období n-1)]/2;
„ΣĪi“ představuje celkový součet průměrných objemů dovozu Īi všech tradičních dovozců pro danou skupinu výrobků.
Článek 7
1. Komise každoročně vypočte limity platné pro každého tradičního dovozce během následujícího kvótového období v souladu s metodou stanovenou v čl. 6 odst. 2.
2. Pro účely tohoto výpočtu poskytnou Komisi orgány udělující povolení nejpozději do 31. března kvótového období n souhrn skutečného dovozu zahrnutých výrobků během kvótového období n-1, které jim byly oznámeny podle čl. 11 odst. 1. Tento souhrn se předkládá ve formě elektronické tabulky v souladu se vzorem uvedeným v příloze IV.
3. Komise informuje orgány udělující povolení o aktuálních limitech, které byly vypočteny podle čl. 6 odst. 2, nejpozději do 30. dubna kvótového období n.
KAPITOLA 3
KONTINUITA ČINNOSTI
Článek 8
1. Pokud dovozce žádající o status tradičního dovozce podle čl. 5 odst. 4 protokolu (dále jen „žadatel“) nepředloží uspokojivé důkazy o tom, že je toutéž fyzickou nebo právnickou osobou, která dovezla zahrnuté výrobky v referenčním období zvoleném podle čl. 17 odst. 2 (dále jen „předchůdce“), musí poskytnout orgánu udělujícímu povolení potřebné důkazy o tom, že pokračuje v činnosti předchůdce.
2. Má se za to, že kontinuita činnosti podle odstavce 1 existuje, pokud:
a)
žadatel a předchůdce podléhají kontrole téže právnické osoby ve smyslu nařízení Rady (ES) č. 139/2004 (3); nebo
b)
hospodářská činnost předchůdce, pokud jde o zahrnuté výrobky, byla právně převedena na žadatele, například v důsledku fúze nebo získání ve smyslu nařízení (ES) č. 139/2004.
3. Dovozci, kteří nepředloží důkazy o kontinuitě činnosti, se považují za nové dovozce.
Článek 9
Ustanovení článku 8 se obdobně použijí v případě, kdy dovozce žádá o status tradičního dovozce podle čl. 5 odst. 3 protokolu.
KAPITOLA 4
ŽÁDOSTI O POVOLENÍ KVÓTY
Článek 10
1. Žádosti o povolení kvóty se předkládají ve formě stanovené v příloze II. Jsou-li informace uvedené v žádosti považovány za nedostatečné, může si orgán udělující povolení vyžádat od žadatele doplňující údaje.
2. Udělení povolení kvóty podléhá požadavku, aby příslušné výrobky byly zpracovány na celním území Unie, čímž se uděluje status původu v Unii v souladu s článkem 24 nařízení Rady (EHS) č. 2913/92 (4).
3. Žádosti o povolení kvóty musí doprovázet přísežné prohlášení žadatele, ve kterém se zaváže, že
a)
dotčené výrobky podrobí předepsanému zpracování do jednoho roku ode dne, kdy bylo příslušnými celními orgány přijato celní prohlášení o propuštění do volného oběhu s uvedením přesného popisu zboží a kódů TARIC;
b)
bude v členském státě, v němž bylo povolení vydáno, vést řádné záznamy s cílem umožnit orgánu udělujícímu povolení provádět veškeré kontroly, které bude pokládat za nezbytné k ověření, že dané výrobky skutečně podstoupily předepsané zpracování, a tyto záznamy uchovávat; pro účely tohoto pododstavce se „záznamy“ rozumí údaje na libovolném nosiči zahrnující veškeré potřebné informace a technické podrobnosti, které umožní orgánům udělujícím povolení provádět dohled a kontrolu;
c)
umožní orgánu udělujícímu povolení sledovat ke své spokojenosti dané výrobky v prostorách dotčeného podniku v průběhu jejich zpracování;
d)
uvědomí orgán udělující povolení o veškerých skutečnostech, které by mohly mít vliv na povolení.
4. V případě převodu dotčených výrobků poskytne žadatel dostatečné důkazy o jejich předání k předepsanému zpracování v souladu s odst. 3 písm. a).
5. Použije se čl. 308d nařízení Komise (EHS) č. 2454/93 (5).
6. Nesplnění závazku uvedeného v odstavci 3 ze strany dovozce nebo jiné fyzické či právnické osoby, jíž dovozce tyto výrobky následně převádí, se považuje za rovnocenné nevyužitému povolení kvóty podle článku 13 pro příslušný objem výrobků.
7. Komise zveřejní seznam orgánů udělujících povolení v Úředním věstníku Evropské unie a v případě potřeby provede jeho aktualizaci.
KAPITOLA 5
DŮKAZY O SKUTEČNÉM DOVOZU
Článek 11
1. Nejpozději 15 kalendářních dnů po skončení každého třetího měsíce informují dovozci vnitrostátní orgán udělující povolení, od kterého obdrželi povolení kvóty, o skutečném množství zahrnutých výrobků dovezených do daného členského státu během uplynulých tří měsíců. Za tímto účelem dovozce poskytne orgánu udělujícímu povolení kopii celních prohlášení vztahujících se k dotčenému dovozu.
2. V případech, kdy je množství zaznamenané v celním prohlášení vyjádřeno bez kůry a množství uvedené v položce 9 formuláře povolení kvóty kůru zahrnuje, poskytne dovozce orgánu udělujícímu povolení kromě informací stanovených v odstavci 1 a v téže lhůtě také správná množství dovezených výrobků včetně kůry, a to pro každé celní prohlášení. Tato řádná množství se stanoví pomocí opravných koeficientů uvedených v příloze III.
KAPITOLA 6
NEVYUŽITÁ POVOLENÍ KVÓTY
Článek 12
1. Zůstane-li povolení kvóty nevyužito po uplynutí šesti měsíců od jeho vydání, dovozce je buď vrátí orgánu udělujícímu povolení, nebo tento orgán informuje o svém úmyslu využít povolení ve zbývající části kvótového období. V případě, že povolení kvóty bylo vydáno před začátkem kvótového období v souladu s článkem 4 protokolu, uvedená šestiměsíční lhůta se počítá od 1. ledna roku odpovídajícího kvótovému období.
2. Orgány udělující povolení informují neprodleně Komisi o veškerých povoleních kvóty, která dovozci vrátili v souladu s odstavcem 1. Zůstatek limitů pro tradiční dovozce dostupný pro dotčenou skupinu výrobků se upraví o odpovídající množství.
Článek 13
1. Je-li skutečný objem dovozu zahrnutých výrobků ze strany tradičního dovozce během kvótového období n-1 nižší než 85 % množství, na které se vztahují všechna povolení kvóty udělená tomuto dovozci během téhož kvótového období, sníží se limit tohoto dovozce pro obě skupiny výrobků během kvótového období n + 1 o množství odpovídající objemu nerealizovaného skutečného dovozu.
2. Snížení uvedené v odstavci 1 se vypočítá takto:
ri = (0,85 * ΣΑi - Ii)/ΣΑi
kde:
„ri“ představuje snížení uplatněné na dovozní limit dovozce i, pro obě skupiny výrobků, během kvótového období n + 1;
„ΣΑi“ představuje souhrn kvótových povolení udělených tradičnímu dovozci i během kvótového období n-1;
„Ii“ představuje skutečný dovoz zahrnutých výrobků ze strany dovozce i během kvótového období n-1.
Článek 14
1. Je-li povolení kvóty, které nebylo po šesti měsících od jeho vydání vráceno v souladu s článkem 12, na konci kvótového období n-1 nevyužito, dovozní limity pro obě skupiny výrobků se danému dovozci během kvótového období n + 1 sníží o dvojnásobek množství odpovídajícího objemu nevyužitého povolení kvóty.
2. Snížení uvedené v odstavci 1 se vypočítá takto:
Ri = 2 * (ΣUi/ΣΑi)
kde:
„Ri“ představuje snížení uplatněné na dovozní limit dovozce i, pro obě skupiny výrobků, během kvótového období n + 1;
„ΣUi“ představuje souhrn nevyužitých kvótových povolení udělených dovozci i během kvótového období n-1;
„ΣΑi“ představuje souhrn kvótových povolení udělených dovozci i pro obě skupiny výrobků během kvótového období n-1;
Článek 15
V případě, že jsou současně splněny podmínky pro snížení dovozních limitů stanovené v článcích 13 a 14, uplatní se pouze větší snížení (Ri nebo ri).
KAPITOLA 7
PŘECHODNÁ OPATŘENÍ PLATNÁ PRO PRVNÍ TŘI KVÓTOVÁ OBDOBÍ
Článek 16
1. Metoda přidělování stanovená v článku 4 tohoto nařízení se použije pro celé první kvótové období uplatňování tohoto nařízení. Během tohoto kvótového období se nepoužijí ustanovení kapitoly 6.
2. Články 17 až 19 se použijí během prvních tří kvótových období uplatňování tohoto nařízení.
Článek 17
1. Referenčním obdobím uvedeným v čl. 5 odst. 4 protokolu je podle výběru dovozce rok 2004, rok 2007, nebo jejich kombinace.
2. Dovozci žádající o status tradičního dovozce uvedou, kterou ze tří možností stanovených v odstavci 1 zvolili pro výpočet svých limitů podle článku 6, nejpozději do 20 kalendářních dnů od vstupu tohoto nařízení v platnost.
3. Referenční období zvolené každým dovozcem v souladu s odstavcem 2 se použije pro první tři kvótová období uplatňování tohoto nařízení.
Článek 18
1. Dovozci žádající o status tradičního dovozce informují vnitrostátní orgán(y) udělující povolení, který (které) chtějí požádat o povolení kvóty, nejpozději do 20 kalendářních dnů po vstupu tohoto nařízení v platnost o skutečném objemu dovozu zahrnutých výrobků do daného členského státu (daných členských států) během referenčního období zvoleného v souladu s čl. 17 odst. 2. Pro doložení skutečného objemu dovozu poskytne dovozce orgánu udělujícímu povolení kopii celních prohlášení vztahujících se k dotčenému dovozu.
2. Orgán udělující povolení zašle Komisi nejpozději do 35 kalendářních dnů po vstupu tohoto nařízení v platnost souhrn skutečného dovozu zahrnutých výrobků, který jim byl oznámen podle odstavce 1. Tento souhrn se předkládá ve formě elektronické tabulky v souladu se vzorem uvedeným v příloze V.
Článek 19
1. Byl-li v souladu s čl. 17 odst. 2 zvolen jediný rok, představuje proměnná Īi uvedená v čl. 6 odst. 2 pro daného dovozce skutečný dovoz dotčené skupiny výrobků v daném roce.
2. Byla-li v souladu s čl. 17 odst. 2 zvolena kombinace let 2004 a 2007, představuje proměnná Īi uvedená v čl. 6 odst. 2 pro daného dovozce průměrný objem skutečného dovozu dotčené skupiny výrobků v letech 2004 a 2007, který se vypočte takto:
[(skutečný dovoz v roce 2004) + (skutečný dovoz v roce 2007)]/2.
3. Komise informuje orgány udělující povolení o limitech, které byly vypočteny podle čl. 6 odst. 2, nejpozději do 65 kalendářních dnů po vstupu tohoto nařízení v platnost.
4. V případě, že limity uvedené v článku 6 nebyly vypočteny do doby prozatímního uplatňování dohody a protokolu, přidělí se celní kvóty pro každou skupinu výrobků všem dovozcům postupem uvedeným v čl. 3 písm. b), dokud Komise neoznámí orgánům udělujícím povolení, že limity byly stanoveny a že postup přidělování podle čl. 3 písm. b) skončil. Pro účely tohoto odstavce může být každému dovozci přiděleno nejvýše 2,5 % celní kvóty pro každou skupinu výrobků.
KAPITOLA 8
Článek 20
Toto nařízení vstupuje v platnost dnem vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Použije se do dne, kdy skončí prozatímní uplatňování protokolu.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
V Bruselu dne 12. června 2012.
ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 498/2012
z dnia 12 czerwca 2012 r.
w sprawie przydziału kontyngentów taryfowych mających zastosowanie do wywozu drewna z Federacji Rosyjskiej do Unii Europejskiej
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając decyzję Rady 2012/105/UE z dnia 14 grudnia 2011 r. w sprawie podpisania w imieniu Unii i tymczasowego stosowania Porozumienia w formie wymiany listów między Unią Europejską a Federacją Rosyjską dotyczącego zarządzania kontyngentami taryfowymi mającymi zastosowanie do wywozu drewna z Federacji Rosyjskiej do Unii Europejskiej i Protokołu między Unią Europejską a rządem Federacji Rosyjskiej w sprawie warunków technicznych przy zastosowaniu tego porozumienia (1), w szczególności jej art. 4,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
Mając na uwadze znaczenie gospodarcze, jakie dla Unii Europejskiej ma przywóz drewna surowego, oraz znaczenie, jakie ma dla Unii Federacja Rosyjska jako dostawca drewna surowego, Komisja wynegocjowała z Federacją Rosyjską zobowiązania do ograniczenia lub zniesienia stosowanych obecnie przez Federację Rosyjską ceł wywozowych, w tym na drewno surowe.
(2)
Wspomniane zobowiązania, które staną się częścią listy koncesyjnej Federacji Rosyjskiej w ramach Światowej Organizacji Handlu (WTO) po jej przystąpieniu do WTO, obejmują kontyngenty taryfowe na wywóz określonych rodzajów drewna iglastego, z których pewna część została przyznana na wywóz do Unii.
(3)
W kontekście negocjacji dotyczących przystąpienia Federacji Rosyjskiej do WTO Komisja wynegocjowała z Federacją Rosyjską w imieniu Unii Porozumienie w formie wymiany listów dotyczące zarządzania kontyngentami taryfowymi mającymi zastosowanie do wywozu pewnych rodzajów drewna iglastego z Federacji Rosyjskiej do Unii (zwane dalej „porozumieniem”).
(4)
Jak przewidziano w tym porozumieniu, Unia i Federacja Rosyjska wynegocjowały szczegółowe warunki techniczne zarządzania kontyngentami taryfowymi, które są zawarte w porozumieniu w formie protokołu wynegocjowanego między Unią a rządem Federacji Rosyjskiej (zwanego dalej „protokołem”).
(5)
W ramach wdrażania porozumienia i protokołu należy ustanowić metody przydzielania kontyngentów taryfowych w zależności od daty składania wniosków przez importerów oraz zasady i metody ustalania praw importerów tradycyjnych w odniesieniu do każdego okresu obowiązywania kontyngentu i każdej grupy produktów.
(6)
Należy ustanowić przepisy dotyczące ciągłości działania w celu ustalenia, czy importer ubiegający się o status importera tradycyjnego jest tą samą osobą fizyczną lub prawną, która dokonała przywozu produktów objętych w okresach referencyjnych określonych w niniejszym rozporządzeniu.
(7)
Należy ustanowić przepisy i procedury związane z niewykorzystanymi zezwoleniami na dostęp do kontyngentu.
(8)
Należy ustanowić przepisy przejściowe mające zastosowanie w pierwszych trzech okresach obowiązywania kontyngentów w ramach stosowania niniejszego rozporządzenia w związku z wyborem okresów referencyjnych dla obliczania pułapów zezwoleń na dostęp do kontyngentu dla importerów tradycyjnych.
(9)
Środki przewidziane niniejszym rozporządzeniem są zgodne z opinią komitetu ds. drewna ustanowionego decyzją 2012/105/UE,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
ROZDZIAŁ 1
ZAKRES I DEFINICJE
Artykuł 1
W niniejszym rozporządzeniu ustanowiono szczegółowe przepisy dotyczące wydawania zezwoleń na dostęp do kontyngentu zgodnie z art. 5 ust. 2 protokołu i określono inne postanowienia niezbędne do zarządzania przez Unię ilościami kontyngentów taryfowych przyznanych na wywóz do Unii w ramach wdrażania porozumienia i protokołu.
Artykuł 2
Do celów niniejszego rozporządzenia stosuje się definicje określone w art. 1 ust. 3, art. 2 i art. 5 ust. 3 i 4 protokołu.
Dodatkowo zastosowanie ma następująca definicja: „grupa produktów” oznacza każdą z dwóch kategorii produktów objętych w zależności od klasyfikacji tych produktów na podstawie nomenklatury taryfowej i statystycznej stosowanej w Federacji Rosyjskiej, a mianowicie świerk (pozycje taryfowe 4403 20 110 i 4403 20 190) i sosnę (pozycje taryfowe 4403 20 310 i 4403 20 390). Właściwe kody taryfowe stosowane w Federacji Rosyjskiej i odpowiadające im kody Nomenklatury scalonej (2) i TARIC znajdują się w załączniku I.
ROZDZIAŁ 2
ZASADY PRZYZNAWANIA ZEZWOLEŃ
Artykuł 3
Metoda przyznawania zezwoleń na dostęp do kontyngentu taryfowego zależy od daty złożenia wniosku przez importera, zgodnie z poniższym:
a)
dla wniosków złożonych do dnia 31 lipca każdego roku („pierwsza część okresu obowiązywania kontyngentu”) Komisja przyznaje kontyngenty taryfowe zgodnie z kategoriami „tradycyjnych” lub „nowych” importerów, na podstawie art. 5 ust. 2 lit. b) protokołu; oraz
b)
dla wniosków złożonych od dnia 1 sierpnia („druga część okresu obowiązywania kontyngentu”) Komisja przyznaje ilości pozostałe w ramach kontyngentów taryfowych zgodnie z porządkiem chronologicznym, w jakim otrzymała powiadomienia od właściwych organów państw członkowskich („urzędy ds. pozwoleń”) o wnioskach złożonych przez poszczególnych importerów, na podstawie z art. 5 ust. 2 lit. a) protokołu.
Artykuł 4
1. W pierwszej części okresu obowiązywania kontyngentu:
a)
70 % każdego kontyngentu taryfowego dla grupy produktów przyznaje się importerom tradycyjnym („kontyngent dla importerów tradycyjnych”); oraz
b)
30 % każdego kontyngentu taryfowego dla grupy produktów przyznaje się nowym importerom („kontyngent dla nowych importerów”);
2. Kontyngent dla nowych importerów przyznaje się zgodnie z porządkiem chronologicznym otrzymywania przez Komisję powiadomień od urzędów ds. pozwoleń o wnioskach od takich importerów na zezwolenie na dostęp do kontyngentu.
3. Każdemu nowemu importerowi przyznaje się maksymalnie 1,5 % kontyngentu taryfowego dla każdej grupy produktów zgodnie z procedurą przyznawania, o której mowa w ust. 2.
Artykuł 5
W drugiej części okresu obowiązywania kontyngentu każdemu importerowi przyznaje się maksymalnie 5 % pozostałej części kontyngentu taryfowego dla każdej grupy produktów.
Artykuł 6
1. W pierwszej części okresu obowiązywania kontyngentu każdy importer tradycyjny ma jedynie prawo wystąpić o zezwolenia na dostęp do kontyngentu dla konkretnej części kontyngentu dla importerów tradycyjnych dla każdej grupy produktów („pułap”), obliczonej zgodnie z ust. 2. Wszystkie zezwolenia na dostęp do kontyngentu przyznane importerowi tradycyjnemu w pierwszej części okresu obowiązywania kontyngentu są wliczane do pułapów takiego importera.
2. Pułap dla każdej grupy produktów importera tradycyjnego, mający zastosowanie w okresie obowiązywania kontyngentu („okres obowiązywania kontyngentu n + 1”), oblicza się zgodnie ze średnią faktycznego przywozu przez takiego importera produktów objętych w dwóch okresach obowiązywania kontyngentu poprzedzających rok obliczenia takiego pułapu, na podstawie następującego wzoru:
Ci = T * (Īi/ΣĪi)
gdzie:
„Ci” oznacza pułap dla danej grupy produktów (świerk lub sosna) dla importera i, w okresie obowiązywania kontyngentu n + 1;
„T” oznacza kontyngent dla importerów tradycyjnych dostępny dla danej grupy produktów w roku, w którym obliczono pułap („okres obowiązywania kontyngentu n”);
„Īi” oznacza średnią faktycznego przywozu produktów z danej grupy przez importera tradycyjnego i, w dwóch okresach obowiązywania kontyngentu poprzedzających dokonanie obliczenia (odpowiednio „okres obowiązywania kontyngentu n - 2” i „okres obowiązywania kontyngentu n - 1”), obliczoną w następujący sposób:
[(faktyczny przywóz dokonany przez importera i, w okresie obowiązywania kontyngentu n - 2) + (faktyczny przywóz dokonany przez importera i, w okresie obowiązywania kontyngentu n - 1)]/2
„ΣĪi” oznacza sumę średniego przywozu Īi dokonanego przez wszystkich importerów tradycyjnych dla danej grupy produktów.
Artykuł 7
1. Co roku Komisja oblicza pułapy mające zastosowanie do każdego importera tradycyjnego dla następnego okresu obowiązywania kontyngentu zgodnie z metodą określoną w art. 6 ust. 2.
2. Do celów takiego obliczenia urzędy ds. pozwoleń przekazują Komisji, do dnia 31 marca w okresie obowiązywania kontyngentu n, zestawienie zgłoszonego im zgodnie z art. 11 ust. 1 faktycznego przywozu produktów objętych w okresie obowiązywania kontyngentu n - 1. Zestawienie takie przedkładane jest w formacie arkusza elektronicznego zgodnie ze wzorem określonym w załączniku IV.
3. Do dnia 30 kwietnia w okresie obowiązywania kontyngentu n Komisja informuje urzędy ds. pozwoleń o uaktualnionych pułapach wynikających z obliczeń dokonanych zgodnie z art. 6 ust. 2.
ROZDZIAŁ 3
CIĄGŁOŚĆ DZIAŁANIA
Artykuł 8
1. W przypadku gdy importer ubiegający się o status importera tradycyjnego na podstawie art. 5 ust. 4 protokołu („wnioskodawca”) nie przedstawi wystarczających dowodów na to, że jest tą samą osobą fizyczną lub prawną, która dokonała przywozu produktów objętych w okresie referencyjnym, wybranym na podstawie art. 17 ust. 2 („poprzednikiem”), przekazuje on urzędowi ds. pozwoleń niezbędne dowody na ciągłość działania z działalnością poprzednika.
2. Uznaje się, że ciągłość działania, o której mowa w ust. 1, występuje w przypadku gdy:
a)
wnioskodawca i poprzednik znajdują się pod kontrolą tego samego podmiotu prawnego w rozumieniu rozporządzenia Rady (WE) nr 139/2004 (3); lub
b)
działalność gospodarcza poprzednika w odniesieniu do produktów objętych została prawnie przeniesiona na wnioskodawcę, na przykład w wyniku połączenia lub przejęcia w rozumieniu rozporządzenia (WE) nr 139/2004.
3. Importerzy, którzy nie dostarczą dowodów na ciągłość działania, są uznawani za nowych importerów.
Artykuł 9
Przepisy art. 8 stosuje się odpowiednio, jeżeli importer ubiega się o status importera tradycyjnego na podstawie art. 5 ust. 3 protokołu.
ROZDZIAŁ 4
WNIOSKI O ZEZWOLENIE NA DOSTĘP DO KONTYNGENTU
Artykuł 10
1. Wnioski o zezwolenie na dostęp do kontyngentu muszą zostać złożone w postaci określonej w załączniku II. Jeśli informacje zawarte we wniosku zostaną uznane za niewystarczające, urząd ds. pozwoleń może zażądać od wnioskodawcy dodatkowych danych.
2. Udzielenie zezwolenia na dostęp do kontyngentu uzależnione jest od spełnienia wymogu poddawania danych produktów przetwarzaniu na obszarze celnym Unii, nadającemu im pochodzenie unijne zgodnie z art. 24 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 (4).
3. Do wniosków o zezwolenie na dostęp do kontyngentu musi być dołączone oświadczenie wnioskodawcy zawierające zobowiązanie do:
a)
poddania danych produktów przewidzianemu przetwarzaniu w ciągu jednego roku od dnia, w którym właściwe organy celne przyjęły zgłoszenie celne o dopuszczenie do swobodnego obrotu, zawierające dokładny opis towarów i kody TARIC;
b)
prowadzenia i przechowywania odpowiedniej dokumentacji w państwie członkowskim, w którym udzielono zezwolenia, umożliwiającej urzędowi ds. pozwoleń przeprowadzenie wszelkich kontroli, które uzna za niezbędne do dopilnowania, aby produkty rzeczywiście poddawano przewidzianemu przetwarzaniu; do celów niniejszej litery „dokumentacja” oznacza dane zawierające wszelkie niezbędne informacje i dane techniczne na dowolnym nośniku, umożliwiające urzędom ds. pozwoleń nadzorowanie i kontrolowanie operacji;
c)
umożliwienia urzędowi ds. pozwoleń śledzenia danych produktów, zgodnie z ich wymogami, na terenie danego przedsiębiorstwa, w całym okresie przetwarzania;
d)
powiadomienia urzędu ds. pozwoleń o wszystkich czynnikach, które mogą mieć wpływ na wydanie zezwolenia.
4. W przypadku gdy dane produkty są przekazywane, wnioskodawca dostarcza wystarczające dowody na poddanie ich przewidzianemu przetwarzaniu zgodnie z ust. 3 lit. a).
5. Należy stosować art. 308d rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2454/93 (5).
6. Nieprzestrzeganie zobowiązania, o którym mowa w ust. 3 niniejszego artykułu, przez importera lub przez osobę fizyczną lub prawną, do której importer następnie przekazuje takie produkty, uznaje się za równoważne niewykorzystaniu zezwolenia na dostęp do kontyngentu, zgodnie z art. 13, dla odpowiedniej ilości produktów.
7. Komisja publikuje wykaz urzędów ds. pozwoleń w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej i uaktualnia go w miarę potrzeb.
ROZDZIAŁ 5
DOWÓD FAKTYCZNEGO PRZYWOZU
Artykuł 11
1. Nie później niż 15 dni kalendarzowych po końcu co trzeciego miesiąca importerzy powiadamiają urząd ds. pozwoleń w państwie członkowskim, od którego otrzymali zezwolenie na dostęp do kontyngentu, o swoim faktycznym przywozie produktów objętych do tego państwa członkowskiego w ciągu ostatnich trzech miesięcy. W tym celu importer przedstawia urzędowi ds. pozwoleń kopie zgłoszeń celnych dla danego przywozu.
2. Jeżeli ilość zapisana w zgłoszeniu celnym jest mierzona bez kory, a ilość, o której mowa w pozycji 9 formularza zezwolenia na dostęp do kontyngentu, obejmuje korę, importer przedstawia urzędowi ds. pozwoleń, oprócz informacji, o których mowa w ust. 1, w tym samym terminie prawidłowe ilości przywozu dla każdego zgłoszenia celnego uwzględniające korę. Prawidłowe ilości ustala się przez zastosowanie współczynników korygujących określonych w załączniku III.
ROZDZIAŁ 6
NIEWYKORZYSTANE ZEZWOLENIA NA DOSTĘP DO KONTYNGENTU
Artykuł 12
1. W przypadku gdy zezwolenie na dostęp do kontyngentu pozostaje niewykorzystane po 6 miesiącach od jego wydania, importer zwraca je urzędowi ds. pozwoleń albo powiadamia ten urząd o zamiarze wykorzystania zezwolenia w pozostałej części okresu obowiązywania kontyngentu. W przypadku gdy zezwolenie na dostęp do kontyngentu zostało wydane przed rozpoczęciem okresu obowiązywania kontyngentu zgodnie z art. 4 protokołu, 6-miesięczny termin jest liczony od dnia 1 stycznia roku odpowiadającego okresowi obowiązywania kontyngentu.
2. Urząd ds. pozwoleń niezwłocznie powiadamia Komisję o wszelkich zezwoleniach na dostęp do kontyngentu zwróconych przez importerów zgodnie z ust. 1. Pozostały pułap dla importerów tradycyjnych dostępny dla danej grupy produktów zostaje zmieniony o odpowiednią ilość.
Artykuł 13
1. Jeżeli faktyczny przywóz produktów objętych przez importera tradycyjnego w okresie obowiązywania kontyngentu n - 1 jest mniejszy niż 85 % ilości objętych wszystkimi zezwoleniami na dostęp do kontyngentu przyznanymi takiemu importerowi w tym samym okresie obowiązywania kontyngentu, pułapy przywozowe tego importera dla obu grup produktów w okresie obowiązywania kontyngentu n + 1 zostają pomniejszone o ilość proporcjonalną do wielkości brakującego faktycznego przywozu.
2. Wartość pomniejszenia, o którym mowa w ust. 1, oblicza się w następujący sposób:
ri = (0,85 * ΣΑi - Ii)/ΣΑi
gdzie:
„ri” oznacza wartość pomniejszenia mającego zastosowanie do pułapów przywozowych importera i, w odniesieniu do obu grup produktów w okresie obowiązywania kontyngentu n + 1;
„ΣΑi” oznacza sumę zezwoleń na dostęp do kontyngentu przyznanych importerowi tradycyjnemu i, w okresie obowiązywania kontyngentu n - 1;
„Ii” oznacza faktyczny przywóz produktów objętych przez importera i, w okresie obowiązywania kontyngentu n - 1.
Artykuł 14
1. W przypadku gdy zezwolenie na dostęp do kontyngentu, które nie zostało zwrócone po 6 miesiącach od jego wydania na podstawie art. 12 pozostaje niewykorzystywane na koniec okresu obowiązywania kontyngentu n-1, pułapy przywozowe importera dla obu grup produktów w okresie obowiązywania kontyngentu n + 1 zostają pomniejszone o dwukrotność ilości proporcjonalnej do wielkości niewykorzystanego zezwolenia na dostęp do kontyngentu.
2. Wartość pomniejszenia, o którym mowa w ust. 1, oblicza się w następujący sposób:
Ri = 2 * (ΣUi/ΣΑi)
gdzie:
„Ri” oznacza wartość pomniejszenia mającego zastosowanie do pułapu przywozowego importera i, w odniesieniu do obu grup produktów w okresie obowiązywania kontyngentu n + 1;
„ΣUi” oznacza sumę niewykorzystanych zezwoleń na dostęp do kontyngentu przyznanych importerowi i, w okresie obowiązywania kontyngentu n-1;
„ΣΑi” oznacza sumę zezwoleń na dostęp do kontyngentu przyznanych importerowi i, w odniesieniu do obu grup produktów w okresie obowiązywania kontyngentu n-1.
Artykuł 15
Jeżeli warunki pomniejszenia pułapów przywozowych, o których mowa w art. 13 i 14, zostają spełnione jednocześnie, stosuje się tylko wyższą wartość pomniejszenia (Ri lub ri).
ROZDZIAŁ 7
ŚRODKI PRZEJŚCIOWE MAJĄCE ZASTOSOWANIE DO PIERWSZYCH TRZECH OKRESÓW OBOWIĄZYWANIA KONTYNGENTU
Artykuł 16
1. Metodę przyznawania określoną w art. 4 niniejszego rozporządzenia stosuje się przez cały pierwszy okres obowiązywania kontyngentu w ramach stosowania niniejszego rozporządzenia. W okresie tym nie stosuje się przepisów rozdziału 6.
2. Przepisy art. 17-19 stosuje się w pierwszych trzech okresach obowiązywania kontyngentu w ramach stosowania niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 17
1. Okres referencyjny, o którym mowa w art. 5 ust. 4 protokołu, ustala się według wyboru importera na rok 2004, 2007 lub kombinację obu tych lat.
2. Importerzy ubiegający się o status importera tradycyjnego określają, którą z trzech opcji przewidzianych w ust. 1 wybrano do obliczenia ich pułapów, zgodnie z art. 6, nie później niż w ciągu 20 dni kalendarzowych od daty wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.
3. Okres referencyjny zachowany przez każdego importera zgodnie z ust. 2 stosuje się do wszystkich trzech pierwszych okresów obowiązywania kontyngentu w ramach stosowania niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 18
1. Importerzy ubiegający się o status importera tradycyjnego informują urząd (urzędy) ds. pozwoleń państwa członkowskiego (państw członkowskich), do którego (których) zamierzają wystąpić o zezwolenia na dostęp do kontyngentu, nie później niż w ciągu 20 dni kalendarzowych od daty wejścia w życie niniejszego rozporządzenia, o swoim faktycznym przywozie produktów objętych do tego państwa członkowskiego (tych państw członkowskich) w okresie referencyjnym wybranym zgodnie z art. 17 ust. 2. Aby uzasadnić takie oświadczenia dotyczące faktycznego przywozu, importer przedstawia urzędowi ds. pozwoleń kopie zgłoszeń celnych dla danego przywozu.
2. Urzędy ds. pozwoleń przekazują Komisji, nie później niż w ciągu 35 dni kalendarzowych od daty wejścia w życie niniejszego rozporządzenia, zestawienie faktycznego przywozu produktów objętych zgłoszonego im zgodnie z ust. 1 niniejszego artykułu. Zestawienie takie przedkładane jest w formacie arkusza elektronicznego, zgodnie ze wzorem określonym w załączniku V.
Artykuł 19
1. Jeżeli na podstawie art. 17 ust. 2 wybrany jest jeden rok, zmienna Īi, o której mowa w art. 6 ust. 2, stanowi faktyczny przywóz przez importera produktów z danej grupy w tym roku.
2. Jeżeli na podstawie art. 17 ust. 2 wybrana została kombinacja lat 2004 i 2007, zmienna Īi, o której mowa w art. 6 ust. 2, stanowi średnią faktycznego przywozu przez importera produktów z danej grupy w latach 2004 i 2007, obliczaną w następujący sposób:
[(faktyczny przywóz w 2004 r.) + (faktyczny przywóz w 2007 r.)]/2.
3. Komisja informuje urzędy ds. pozwoleń o pułapach wynikających z obliczeń dokonanych zgodnie z art. 6 ust. 2 nie później niż w ciągu 65 dni od daty wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.
4. W przypadku nieobliczenia pułapów, o których mowa w art. 6, do czasu rozpoczęcia tymczasowego stosowania porozumienia i protokołu, kontyngenty taryfowe dla każdej z grup produktów są przyznawane wszystkim importerom zgodnie z procedurą przyznawania, o której mowa w art. 3 lit. b), dopóki Komisja nie powiadomi urzędów ds. pozwoleń o ustaleniu pułapów i zakończeniu procedury przyznawania, o której mowa w art. 3 lit. b). Do celów niniejszego ustępu każdemu importerowi przyznaje się maksymalnie 2,5 % kontyngentu taryfowego dla każdej grupy produktów.
ROZDZIAŁ 8
Artykuł 20
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie przestaje być stosowane z dniem zakończenia tymczasowego stosowania protokołu.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 12 czerwca 2012 r.