ROZHODNUTÍ RADY 2010/231/SZBP
ze dne 26. dubna 2010,
o omezujících opatřeních vůči Somálsku a o zrušení společného postoje 2009/138/SZBP
RADA EVROPSKÉ UNIE,
s ohledem na Smlouvu o Evropské unii, a zejména na článek 29 této smlouvy,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Rada přijala dne 10. prosince 2002 společný postoj 2002/960/SZBP o omezujících opatřeních vůči Somálsku (1) v návaznosti na rezoluce Rady bezpečnosti Organizace spojených národů č. 733 (1992), č. 1356 (2001) a č. 1425 (2002) týkající se zbrojního embarga vůči Somálsku.
(2)
Rada přijala dne 16. února 2009 společný postoj 2009/138/SZBP o omezujících opatřeních vůči Somálsku a o zrušení společného postoje 2009/138/SZBP (2), jímž se provádí rezoluci Rady bezpečnosti OSN č. 1844 (2008), kterou se zavádí dodatečná omezující opatření vůči osobám, které se snaží překazit nebo zablokovat mírový politický proces, či osobám, které hrozí prozatímním federálním orgánům Somálska nebo misi Africké unie v Somálsku (AMISOM) silou nebo podnikají kroky, které narušují stabilitu v Somálsku nebo regionu.
(3)
Rada přijala dne 1. března 2010 rozhodnutí Rady 2010/126/SZBP, kterým se mění společný postoj 2009/138/SZBP (3) a provádí rezoluce Rady bezpečnosti OSN 1907 (2009), v níž se vyzývají všechny státy, aby prostřednictvím svých vnitrostátních orgánů a v souladu s právními předpisy a mezinárodním právem kontrolovaly na svém území, včetně přístavů a letišť, veškeré náklady pocházející ze Somálska nebo směřující do něj, jestliže dotčený stát má k dispozici informace, na jejichž základě je možné se domnívat, že náklad těchto plavidel obsahuje věci, jejichž dodávka, prodej, převod či vývoz jsou zakázány podle všeobecného a úplného zbrojního embarga uvaleného na Somálsko podle odstavce 5 rezoluce Rady bezpečnosti OSN 733 (1992), rozpracované a pozměněné následnými rezolucemi.
(4)
Rada bezpečnosti OSN (dále jen „Rada bezpečnosti“) přijala dne 19. března 2010 rezoluci 1916 (2010), kterou se mimo jiné prodlužuje mandát monitorovací skupiny uvedené v bodě 3 rezoluce Rady bezpečnosti 1558 (2004) a v níž je uvedeno rozhodnutí zmírnit některá omezení a povinnosti v rámci režimu sankcí, aby mezinárodní, regionální a subregionální organizace mohly poskytovat dodávky a technickou pomoc a byly zajištěny včasné dodávky naléhavě nutné humanitární pomoci ze strany OSN.
(5)
Dne 12. dubna 2010 přijal Výbor pro sankce zřízený na základě bodu 11 rezoluce Rady bezpečnosti OSN 751 (1992) o Somálsku (dále jen „Výbor pro sankce“) seznam osob a subjektů, na něž se vztahují omezující opatření.
(6)
V zájmu přehlednosti by opatření uložená společným postojem 2009/138/SZBP ve znění rozhodnutí Rady 2010/126/SZBP a výjimky stanovené v rezoluci Rady bezpečnosti OSN 1916 (2010) měla být sloučena do jediného právního nástroje.
(7)
Společný postoj 2009/138/SZBP by proto měl být zrušen.
(8)
Toto rozhodnutí respektuje základní práva a dodržuje zásady uznané zejména v Listině základních práv Evropské unie (4), a především právo na účinnou právní ochranu a spravedlivý proces, právo na vlastnictví a právo na ochranu osobních údajů. Toto rozhodnutí by mělo být uplatňováno v souladu s těmito právy a zásadami.
(9)
Toto rozhodnutí rovněž plně ctí závazky členských států podle Charty OSN a právně závaznou povahu rezolucí Rady bezpečnosti.
(10)
Součástí postupu v případě změny přílohy tohoto rozhodnutí by mělo být to, že určeným osobám či subjektům budou sděleny důvody zařazení na seznam předané Výborem pro sankce, aby tyto osoby či subjekty měly příležitost se k těmto důvodům vyjádřit. Jsou-li předloženy připomínky nebo nové hmotné důkazy, Rada by měla své rozhodnutí přezkoumat s ohledem na tyto připomínky a dotčenou osobu či subjekt o této skutečnosti informovat.
(11)
K provedení některých opatření je nezbytná další činnost Unie,
PŘIJALA TOTO ROZHODNUTÍ:
Článek 1
1. Zakazují se přímé či nepřímé dodávky, prodej nebo převod zbraní a souvisejícího materiálu všeho druhu, včetně zbraní a střeliva, vojenských vozidel a vybavení, polovojenského vybavení a příslušných náhradních dílů do Somálska státními příslušníky členských států či z území členských států, ať pocházejí z jejich území či nikoli.
2. Zakazuje se přímé nebo nepřímé poskytování technického poradenství, finanční nebo jiné pomoci a výcviku, které souvisejí s vojenskou činností, do Somálska, zejména včetně technického výcviku a pomoci, které souvisejí s poskytováním, výrobou, údržbou nebo používáním zboží uvedeného v odstavci 1, státními příslušníky členských států nebo z území členských států.
3. Odstavce 1 a 2 se nevztahují na:
a)
dodávky, prodej nebo převod zbraní a souvisejícího materiálu všech druhů a na přímé nebo nepřímé poskytování technického poradenství, finanční nebo jiné pomoci a výcviku, které souvisejí s vojenskými činnostmi a jsou určeny výlučně pro využití v rámci mise AMISOM nebo k její podpoře, jak je stanoveno v odstavci 4 rezoluce Rady bezpečnosti OSN č. 1744 (2007), nebo k výhradnímu použití státy a regionálními organizacemi, které uplatňují opatření v souladu s odstavcem 6 rezoluce Rady bezpečnosti OSN č. 1851 (2008) a odstavcem 10 rezoluce Rady bezpečnosti OSN č. 1846 (2008);
b)
dodávky, prodej nebo převod zbraní a souvisejícího materiálu všech druhů a na přímé nebo nepřímé poskytování technického poradenství, jejichž výlučným cílem je napomoci budování institucí bezpečnostního sektoru, v souladu s politickým procesem stanoveným v odstavcích 1, 2 a 3 rezoluce Rady bezpečnosti OSN č. 1744 (2007), za předpokladu, že Výbor pro sankce do pěti pracovních dnů od obdržení příslušného oznámení nevydal zamítavé rozhodnutí;
c)
dodávky, prodej nebo převod nesmrtícího vojenského vybavení určeného výhradně pro humanitární nebo ochranné využití nebo materiálu určeného pro programy Unie nebo členských států pro budování institucí, mimo jiné v oblasti bezpečnosti, prováděné v rámci mírového procesu usmíření, které předem schválí Výbor pro sankce, ani na ochranné oděvy, včetně neprůstřelných vest a vojenských přileb vyvezených dočasně do Somálska personálem Organizace spojených národů, zástupci sdělovacích prostředků a humanitárními a rozvojovými pracovníky a doprovodným personálem pouze pro jejich osobní potřebu.
Článek 2
Omezující opatření stanovená v článku 3, čl. 5 odst. 1 a čl. 6 odst. 1 a 2 se použijí vůči osobám a subjektům, které Výbor pro sankce označí za:
-
osoby či subjekty zapojené do činností, které ohrožují mír, bezpečnost nebo stabilitu Somálska či poskytující podporu pro tyto činnosti, a to včetně činností, jež ohrožují dohodu z Džibuti ze dne 18. srpna 2008 nebo politický proces, nebo za osoby či subjekty, které hrozí prozatímním federálním orgánům nebo misi AMISOM silou;
-
osoby či subjekty, které porušily zbrojní embargo a související opatření podle článku 1;
-
osoby či subjekty, které brání dodávkám humanitární pomoci do Somálska nebo přístupu k humanitární pomoci či její distribuci v Somálsku.
Příslušné osoby a subjekty jsou uvedeny v příloze.
Článek 3
Členské státy přijmou nezbytná opatření s cílem zabránit přímým i nepřímým dodávkám, prodeji nebo převodu zbraní a vojenského vybavení a přímému nebo nepřímému poskytování technické pomoci či výcviku, finanční a jiné pomoci včetně investic, zprostředkování nebo jiných finančních služeb, které souvisejí s vojenskými činnostmi nebo s dodávkami, prodejem, převodem, výrobou, údržbou nebo používáním zbraní a vojenského vybavení, osobám nebo subjektům uvedeným v článku 2.
Článek 4
1. Členské státy kontrolují prostřednictvím svých vnitrostátních orgánů a v souladu se svými právními předpisy a s mezinárodním právem na svém území, včetně přístavů a letišť, každý náklad pocházející ze Somálska a směřující do něj, jestliže mají k dispozici informace, na jejichž základě je možné se domnívat, že náklad obsahuje věci, jejichž dodávka, prodej, převod či vývoz jsou zakázány podle článku 3.
2. Na letadla a plavidla přepravující náklad do Somálska nebo z něj se vztahuje povinnost poskytnout dodatečné informace před příjezdem a před odjezdem o veškerém zboží, které je přiváženo do členského státu nebo je z něj vyváženo.
3. Pokud členské státy objeví věci, jejichž dodávka, prodej, převoz či vývoz jsou zakázány podle článku 3, zajistí je a odstraní (zničením či znehodnocením).
Článek 5
1. Členské státy přijmou nezbytná opatření s cílem zabránit tomu, aby na jejich území vstupovaly nebo přes ně projížděly osoby uvedené v článku 2.
2. Odstavec 1 nezavazuje členské státy k odmítnutí vstupu svých státních příslušníků na své území.
3. Odstavec 1 se nepoužije, pokud Výbor pro sankce:
a)
stanoví v jednotlivých případech, že takový vstup nebo průjezd je odůvodněn humanitární potřebou, včetně náboženské povinnosti;
b)
stanoví v jednotlivých případech, že by výjimka jinak podpořila cíle, kterými jsou mír a národní usmíření v Somálsku a stabilita v regionu.
4. Pokud členský stát povolí podle odstavce 3 osobám určeným Výborem pro sankce vstup na své území nebo průjezd přes ně, je toto povolení omezeno na účel, pro který bylo uděleno, a na osoby, kterých se týká.
Článek 6
1. Zmrazují se veškeré finanční prostředky a hospodářské zdroje přímo či nepřímo vlastněné nebo ovládané osobami či subjekty uvedenými v článku 2 nebo držené subjekty přímo či nepřímo vlastněnými nebo ovládanými těmito osobami či subjekty nebo jakýmikoliv osobami či subjekty, které jednají jejich jménem nebo na jejich příkaz, jak určí Výbor pro sankce. Dotčené osoby a subjekty jsou uvedeny v příloze.
2. Osobám ani subjektům uvedeným v odstavci 1 nebo v jejich prospěch nesmějí být přímo ani nepřímo zpřístupněny žádné finanční prostředky ani hospodářské zdroje.
3. Členské státy mohou udělit výjimky týkající se opatření uvedených v odstavcích 1 a 2 v případě finančních prostředků a hospodářských zdrojů, které jsou:
a)
nezbytné k úhradě základních výdajů, včetně úhrad za potraviny, nájemné nebo hypotéku, léky a lékařské ošetření, daně, pojistné a poplatky za veřejné služby;
b)
určené výlučně k úhradě přiměřených profesních odměn a k náhradě výdajů spojených s poskytováním právních služeb;
c)
určené výlučně k hrazení poplatků nebo nákladů na služby v souladu s vnitrostátním právem, na běžné vedení nebo správu zmrazených finančních prostředků a hospodářských zdrojů;
d)
nezbytné pro úhradu mimořádných výdajů, po oznámení dotyčného členského státu Výboru pro sankce a po jeho schválení;
e)
předmětem soudcovského, správního nebo rozhodčího zástavního práva nebo rozhodnutí, v kterémžto případě mohou být finanční prostředky a hospodářské zdroje použity k uhrazení pohledávek zajištěných takovým zástavním právem nebo k výkonu takových rozhodnutí, pokud bylo zástavní právo zřízeno nebo rozhodnutí vydáno předtím, než Výbor pro sankce určil dotyčnou osobu či subjekt, a pokud nejsou ve prospěch některé z osob či některého ze subjektů uvedených v článku 2, a to po oznámení podaném dotyčným členským státem Výboru pro sankce.
4. Výjimky uvedené v odst. 3 písm. a), b) a c) mohou být uděleny poté, co dotyčný členský stát oznámí Výboru pro sankce svůj záměr případně povolit přístup k těmto finančním prostředkům a hospodářským zdrojům, a pokud do tří pracovních dnů od tohoto oznámení neobdrží od Výboru pro sankce zamítavé rozhodnutí.
5. Odstavec 2 se nepoužije na připisování na zmrazené účty:
a)
úroků nebo jiných výnosů z těchto účtů nebo
b)
plateb splatných podle smluv, dohod nebo závazků, které byly uzavřeny nebo vznikly přede dnem, od něhož se na tyto účty vztahují omezující opatření,
za předpokladu, že se na tyto úroky, jiné výnosy a platby nadále vztahuje odstavec 1.
6. Odstavce 1 a 2 se nevztahují na zpřístupnění finančních prostředků, jiných finančních aktiv nebo hospodářských zdrojů nezbytných k zajištění včasné dodávky naléhavě nutné humanitární pomoci v Somálsku ze strany OSN, jejích specializovaných agentur nebo programů, humanitárních organizací se statusem pozorovatele v rámci Valného shromáždění OSN, které poskytují humanitární pomoc, nebo jejich partnerů zabývajících se prováděním.
Článek 7
Rada vypracuje seznam uvedený v příloze a provádí jeho změny na základě rozhodnutí Rady bezpečnosti nebo Výboru pro sankce.
Článek 8
1. Pokud Rada bezpečnosti nebo Výbor pro sankce zařadí osobu nebo subjekt na seznam a předloží k tomuto určení odůvodnění, Rada zařadí tuto osobu nebo subjekt do přílohy. Rada sdělí své rozhodnutí a odůvodnění dotyčné osobě či subjektu, a to buď přímo, je-li známa adresa, nebo zveřejněním oznámení, a tím jim umožní se k této záležitosti vyjádřit.
2. Jsou-li předloženy připomínky nebo nové hmotné důkazy, Rada přezkoumá své rozhodnutí a dotčenou osobu nebo subjekt o této skutečnosti informuje.
Článek 9
Příloha zahrnuje případné dostupné informace, jež poskytla Rada bezpečnosti nebo Výbor pro sankce a jež jsou nezbytné pro účely identifikace dotyčných osob nebo subjektů. Pokud jde o osoby, tyto informace mohou zahrnovat jména, včetně přezdívek, datum a místo narození, státní příslušnost, číslo pasu a číslo průkazu totožnosti, pohlaví, adresu, je-li známa, a funkci nebo povolání. Pokud jde o subjekty, tyto informace mohou zahrnovat název, místo a datum registrace, registrační číslo a místo podnikání. Příloha rovněž zahrnuje datum určení Radou bezpečnosti nebo Výborem pro sankce.
Článek 10
Toto rozhodnutí bude přezkoumáno, pozměněno nebo případně zrušeno v souladu s příslušnými rozhodnutími Rady bezpečnosti.
Článek 11
Společný postoj 2009/138/SZBP se zrušuje.
Článek 12
Toto rozhodnutí vstupuje v platnost dnem přijetí.
V Lucemburku dne 26. dubna 2010.
DECYZJA RADY 2010/231/WPZiB
z dnia 26 kwietnia 2010 r.
dotycząca środków ograniczających wobec Somalii i uchylająca wspólne stanowisko 2009/138/WPZiB
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 29,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
Dnia 10 grudnia 2002 r. Rada przyjęła wspólne stanowisko 2002/960/WPZiB dotyczące środków ograniczających wobec Somalii (1) w związku z rezolucjami Rady Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych (rezolucja RB ONZ) nr 733 (1992), 1356 (2001) oraz 1425 (2002) dotyczących objęcia Somalii embargiem na handel bronią.
(2)
Dnia 16 lutego 2009 r. Rada przyjęła wspólne stanowisko 2009/138/WPZiB dotyczące środków ograniczających wobec Somalii i uchylające wspólne stanowisko 2002/960/WPZiB (2), wdrażające rezolucję RB ONZ nr 1844 (2008) wprowadzającą środki ograniczające wobec podmiotów usiłujących nie dopuścić do pokojowych działań politycznych lub blokować takie działania, lub podmiotów, które grożą użyciem siły wobec tymczasowych instytucji federalnych (TIF) w Somalii lub misji Unii Afrykańskiej w Somalii (AMISOM), lub podejmują działania podważające stabilność w Somalii i w regionie.
(3)
Dnia 1 marca 2010 r. Rada przyjęła decyzję Rady 2010/126/WPZiB zmieniającą wspólne stanowisko 2009/138/WPZiB (3) i wprowadzającą w życie rezolucję RB ONZ nr 1907 (2009) wzywającą wszystkie państwa, by w porozumieniu z ich organami krajowymi, zgodnie z przepisami krajowym i przestrzegając prawa międzynarodowego, dokonywały na swoim terytorium, w tym w portach lotniczych i morskich, inspekcji wszelkich ładunków wysyłanych do Somalii i przysyłanych z tego kraju, o ile dane państwo posiada informacje dające uzasadnione podstawy, by podejrzewać, że dany ładunek zawiera towary, których dostawa, sprzedaż, transfer lub wywóz są zakazane na mocy ogólnego i pełnego embarga na dostawy broni do Somalii ustanowionego zgodnie z pkt 5 rezolucji RB ONZ nr 733 (1992) oraz uzupełnionego i zmienionego poprzez kolejne rezolucje.
(4)
Dnia 19 marca 2010 r. Rada Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych (zwana dalej „Radą Bezpieczeństwa”) przyjęła rezolucję nr 1916 (2010), w której między innymi przedłużono mandat grupy monitorującej, o której mowa w pkt 3 rezolucji nr 1558 (2004) i postanowiono złagodzić niektóre ograniczenia i zobowiązania stosowane zgodnie z reżimem sankcji, by umożliwić organizacjom międzynarodowym, regionalnym i subregionalnym dostawę towarów i zapewnienie pomocy technicznej oraz by zapewnić terminowe dostarczanie przez Organizację Narodów Zjednoczonych (ONZ) potrzebnej w trybie pilnym pomocy humanitarnej.
(5)
Dnia 12 kwietnia 2010 r. Komitet Sankcji utworzony na mocy pkt 11 rezolucji RB ONZ nr 751 (1992) dotyczącej Somalii (zwany dalej „Komitetem Sankcji”) przyjął wykaz osób i podmiotów podlegających środkom ograniczającym.
(6)
Do celów przejrzystości środki nałożone na mocy wspólnego stanowiska 2009/138/WPZiB zmienionego decyzją Rady 2010/126/WPZiB oraz zwolnienia przewidziane w rezolucji RB ONZ nr 1916 (2010) powinny być zawarte w jednym akcie prawnym.
(7)
Należy zatem uchylić wspólne stanowisko 2009/138/WPZiB.
(8)
Niniejsza decyzja nie narusza praw podstawowych i jest zgodna z zasadami uznanymi w szczególności w Karcie praw podstawowych Unii Europejskiej (4), a zwłaszcza z prawem do skutecznego środka prawnego i dostępu do bezstronnego sądu, prawem własności i prawem do ochrony danych osobowych. Niniejsza decyzja powinna być stosowane zgodnie z tymi prawami i zasadami.
(9)
Niniejsza decyzja jest także w pełni zgodna ze zobowiązaniami państw członkowskich wynikającymi z Karty Narodów Zjednoczonych oraz z prawnie wiążącym charakterem rezolucji Rady Bezpieczeństwa.
(10)
Procedura wprowadzania zmian do załącznika do niniejszej decyzji powinna przewidywać przekazywanie wskazanym osobom i podmiotom uzasadnienia umieszczenia ich w wykazie przekazanego przez Komitet Sankcji, aby dać tym osobom i podmiotom możliwość przedstawienia uwag. Jeżeli zostaną zgłoszone uwagi lub przedstawione istotne nowe dowody, Rada powinna zweryfikować swoją decyzję na podstawie tych uwag i stosownie poinformować daną osobę lub podmiot.
(11)
Unia powinna podjąć dalsze działania, aby wprowadzić w życie niektóre środki,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
1. Zakazane są bezpośrednie lub pośrednie dostawy, sprzedaż lub transfer do Somalii uzbrojenia i podobnych materiałów wszystkich rodzajów, włącznie z bronią i amunicją, pojazdami wojskowymi i sprzętem, sprzętem paramilitarnym i częściami zapasowymi do wcześniej wymienionych sprzętów przez obywateli państw członkowskich lub z terytoriów państw członkowskich, bez względu na to, czy pochodzą one z tych terytoriów.
2. Zakazane jest bezpośrednie lub pośrednie zapewnianie Somalii doradztwa technicznego, pomocy finansowej i innej oraz szkoleń związanych z działaniami wojskowymi, w tym w szczególności szkoleń technicznych i pomocy związanej z dostarczaniem, produkcją, utrzymaniem lub wykorzystaniem produktów wymienionych w ust. 1, przez obywateli państw członkowskich lub z terytoriów państw członkowskich.
3. ust. 1 i 2 nie mają zastosowania do:
a)
dostaw, sprzedaży lub transferu uzbrojenia i podobnych materiałów wszystkich rodzajów oraz do bezpośredniego lub pośredniego zapewniania doradztwa technicznego, pomocy finansowej i innej oraz szkoleń związanych z działalnością wojskową, służących wyłącznie wsparciu AMISOM lub przeznaczonych wyłącznie do wykorzystania przez AMISOM, zgodnie z pkt 4 rezolucji RB ONZ nr 1744 (2007), lub do wyłącznego użytku państw i organizacji regionalnych podejmujących środki zgodnie z pkt 6 rezolucji RB ONZ nr 1851 (2008) i pkt 10 rezolucji RB ONZ nr 1846 (2008);
b)
dostaw, sprzedaży lub transferu uzbrojenia i podobnych materiałów wszystkich rodzajów oraz do bezpośredniego lub pośredniego zapewniania doradztwa technicznego, przeznaczonych wyłącznie do pomocy w rozwoju instytucji sektora bezpieczeństwa, zgodnie z procesem politycznym określonym w pkt 1, 2 i 3 rezolucji RB ONZ nr 1744 (2007) i w braku decyzji odmownej Komitetu Sankcji w terminie pięciu dni roboczych od otrzymania odpowiedniego powiadomienia;
c)
dostaw, sprzedaży lub transferu nieśmiercionośnego sprzętu wojskowego, przeznaczonego wyłącznie do użytku w celach humanitarnych lub ochronnych, ani do dostaw materiałów przeznaczonych do wykorzystania w programach rozwoju instytucjonalnego przygotowanych przez Unię lub państwa członkowskie, w tym w programach z dziedziny bezpieczeństwa, prowadzonych w ramach procesu pokojowego i procesu pojednania zatwierdzonych uprzednio przez Komitet Sankcji, oraz odzieży ochronnej, w tym kamizelek przeciwodłamkowych i hełmów wojskowych, przywożonej na określony czas do Somalii wyłącznie na własny użytek przez pracowników ONZ, przedstawicieli mediów i pracowników zajmujących się pomocą humanitarną i rozwojem oraz związanego z nimi personelu.
Artykuł 2
Środki ograniczające przewidziane w art. 3, art. 5 ust. 1 i art. 6 ust. 1 i 2, są nakładane na osoby i podmioty wskazane przez Komitet Sankcji jako osoby i podmioty:
-
angażujące się w działania lub wspierające działania zagrażające pokojowi, bezpieczeństwu lub stabilności Somalii, w tym akty zagrażające porozumieniu z Dżibuti z dnia 18 sierpnia 2008 r. lub procesowi politycznemu, czy też zagrażające użyciem siły wobec TIF lub AMISOM,
-
naruszające embargo na handel bronią i podobne środki, o których mowa w art. 1,
-
utrudniające dostarczanie pomocy humanitarnej do Somalii lub dostęp do niej lub jej dystrybucję w Somalii.
Osoby i podmioty, o których mowa, są wymienione w załączniku.
Artykuł 3
Państwa członkowskie podejmują niezbędne środki, aby zapobiec bezpośrednim lub pośrednim dostawom, sprzedaży lub transferowi uzbrojenia i materiałów wojskowych oraz bezpośredniego lub pośredniego zapewniania doradztwa technicznego lub szkoleń, pomocy finansowej i innej, włączając pomoc inwestycyjną, brokerską lub w zakresie innych usług finansowych, związanych z działalnością wojskową lub dostawą, sprzedażą, transferem, produkcją, utrzymaniem lub wykorzystaniem uzbrojenia i materiałów wojskowych osobom lub podmiotom, o których mowa w art. 2.
Artykuł 4
1. Państwa członkowskie - w porozumieniu z ich organami krajowymi, zgodnie z przepisami krajowym i przestrzegając prawa międzynarodowego - dokonują na swoim terytorium, w tym w portach lotniczych i morskich, inspekcji wszelkich ładunków wysyłanych do Somalii i przysyłanych z tego kraju, jeżeli mają informacje dające uzasadnione podstawy do podejrzeń, że dany ładunek zawiera towary, których dostawa, sprzedaż, transfer lub wywóz są zakazane na mocy art. 3.
2. Statki powietrzne i statki wodne przewożące ładunki do Somalii i z tego kraju podlegają wymogowi przedstawienia dodatkowej informacji przed ich przybyciem lub przed ich odlotem/odpłynięciem o wszystkich towarach przywożonych do państwa członkowskiego lub z niego wywożonych.
3. W przypadku wykrycia towarów, których dostawa, sprzedaż, transfer lub wywóz są zakazane zgodnie z art. 3, państwa członkowskie dokonują ich zajęcia i likwidacji (przez zniszczenie lub pozbawienie możliwości działania).
Artykuł 5
1. Państwa członkowskie przyjmują niezbędne środki mające na celu zapobieganie wjazdowi na ich terytoria lub przejazdowi przez nie osób, o których mowa w art. 2.
2. Ust. 1 nie zobowiązuje państw członkowskich do odmowy wjazdu własnym obywatelom na swoje terytorium.
3. Ust. 1 nie ma zastosowania, jeżeli Komitet Sankcji:
a)
ustali na podstawie indywidualnego przypadku, że taki wjazd lub przejazd jest uzasadniony ze względów humanitarnych, w tym ze względu na obowiązki religijne;
b)
ustali na podstawie indywidualnego przypadku, że zwolnienie przybliżyłoby realizację celów polegających na osiągnięciu pokoju i pojednania narodowego w Somalii oraz stabilności w regionie.
4. W przypadkach gdy zgodnie z ust. 3 państwo członkowskie zezwala na wjazd na swoje terytorium lub przejazd przez nie osób wskazanych przez Komitet Sankcji, zezwolenie ograniczone jest do celu, w jakim zostało udzielone, i do osób, których dotyczy.
Artykuł 6
1. Wszystkie fundusze i zasoby gospodarcze posiadane lub kontrolowane bezpośrednio lub pośrednio przez osoby lub podmioty, o których mowa w art. 2, lub należące do podmiotów posiadanych lub kontrolowanych, bezpośrednio lub pośrednio, przez nie lub przez osoby lub podmioty działające w ich imieniu lub pod ich kierunkiem, zgodnie ze wskazaniem przez Komitet Sankcji, zostają zamrożone. Osoby lub podmioty, o których mowa, są wymienione w załączniku.
2. Żadne fundusze ani zasoby gospodarcze nie są udostępniane, bezpośrednio lub pośrednio, osobom lub podmiotom, o których mowa w ust. 1, lub na rzecz tych osób lub podmiotów.
3. Państwa członkowskie mogą dopuścić zwolnienia ze środków, o których mowa w ust. 1 i 2, w odniesieniu do funduszy i zasobów gospodarczych:
a)
niezbędnych do pokrycia podstawowych wydatków, w tym opłat za środki spożywcze, czynsz lub kredyt hipoteczny, leki i leczenie, podatki, składki ubezpieczeniowe i opłaty na rzecz przedsiębiorstw użyteczności publicznej;
b)
przeznaczonych wyłącznie na pokrycie uzasadnionych honorariów i zwrot wydatków związanych ze świadczeniem usług prawniczych;
c)
przeznaczonych wyłącznie na pokrycie opłat lub kosztów usług, zgodnie z przepisami prawa krajowego, związanych z rutynowym przechowywaniem lub utrzymywaniem zamrożonych funduszy i zasobów gospodarczych;
d)
niezbędnych do pokrycia nadzwyczajnych wydatków, po powiadomieniu Komitetu Sankcji przez zainteresowane państwo członkowskie i po uzyskaniu zgody tego komitetu;
e)
będących przedmiotem sądowego, administracyjnego lub arbitrażowego zastawu lub wyroku, w którym to przypadku fundusze i zasoby gospodarcze mogą być wykorzystane do zaspokojenia roszczeń zabezpieczonych takim zastawem lub do wykonania wyroku pod warunkiem że zastaw ten został ustanowiony lub że wyrok został wydany przed wskazaniem przez Komitet Sankcji odnośnych osób lub podmiotów, i nie został ustanowiony ani wydany na rzecz osoby lub podmiotu, o których mowa w art. 2, po powiadomieniu Komitetu Sankcji przez zainteresowane państwo członkowskie.
4. Zwolnienia, o których mowa w art. 3 lit. a), b) i c), można ustanowić po powiadomieniu Komitetu Sankcji przez zainteresowane państwo członkowskie o zamiarze udzielenia, w odpowiednich przypadkach, zezwolenia na dostęp do tych funduszy i zasobów gospodarczych oraz w przypadku braku odmownej decyzji Komitetu Sankcji w terminie trzech dni roboczych od daty takiego powiadomienia.
5. Ust. 2 nie ma zastosowania do dodatkowych środków wpływających na zamrożone rachunki z tytułu:
a)
odsetek lub innych dochodów z tych rachunków; lub
b)
płatności należnych z tytułu umów lub porozumień, które zostały zawarte przed dniem, w którym rachunki te zaczęły podlegać środkom ograniczającym, lub zobowiązań, które powstały przed tym dniem;
pod warunkiem że wszystkie takie odsetki, inne dochody i płatności nadal podlegają ust. 1.
6. ust. 1 i 2 nie mają zastosowania do udostępniania funduszy, innych aktywów finansowych lub zasobów gospodarczych niezbędnych do zapewnienia terminowego dostarczania pilnie potrzebnej pomocy humanitarnej do Somalii przez ONZ, jej wyspecjalizowane agencje lub programy, przez świadczące pomoc humanitarną organizacje humanitarne posiadające status obserwatora w Zgromadzeniu Ogólnym ONZ lub przez ich partnerów wykonawczych.
Artykuł 7
Rada ustala wykaz zawarty w załączniku i wprowadza w nim zmiany na podstawie ustaleń Rady Bezpieczeństwa albo Komitetu Sankcji.
Artykuł 8
1. W przypadku gdy Rada Bezpieczeństwa lub Komitet Sankcji umieszczają w wykazie osobę lub podmiot i przedstawiają uzasadnienie takiego wskazania, Rada umieszcza taką osobę lub podmiot w załączniku. Rada powiadamia o swojej decyzji i uzasadnieniu daną osobę lub podmiot bezpośrednio - gdy adres jest znany - albo w drodze opublikowania ogłoszenia, umożliwiając danej osobie lub podmiotowi przedstawienie uwag.
2. W przypadku gdy zostaną zgłoszone uwagi lub przedstawione istotne nowe dowody, Rada weryfikuje swoją decyzję i stosownie informuje daną osobę lub podmiot.
Artykuł 9
W załączniku znajdują się w miarę dostępności informacje przekazane przez Radę Bezpieczeństwa lub przez Komitet Sankcji niezbędne do identyfikacji danych osób lub podmiotów. W odniesieniu do osób informacje takie mogą obejmować nazwiska, w tym pseudonimy, datę i miejsce urodzenia, obywatelstwo, numer paszportu i dowodu tożsamości, płeć, adres - o ile jest znany - oraz funkcję lub zawód. W odniesieniu do podmiotów informacje takie mogą obejmować nazwy, miejsce i datę rejestracji, numer rejestracji i miejsce prowadzenia działalności. W załączniku umieszczana jest także data wskazania przez Radę Bezpieczeństwa lub przez Komitet Sankcji.
Artykuł 10
Niniejsza decyzja podlega przeglądowi, jest zmieniana lub uchylona, w stosownych przypadkach, zgodnie z odpowiednimi decyzjami Rady Bezpieczeństwa.
Artykuł 11
Niniejszym uchyla się wspólne stanowisko 2009/138/WPZiB.
Artykuł 12
Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.
Sporządzono w Luksemburgu dnia 26 kwietnia 2010 r.