ROZHODNUTÍ KOMISE
ze dne 12. prosince 2011
o opakovaném použití dokumentů Komise
(2011/833/EU)
EVROPSKÁ KOMISE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie, a zejména na článek 249 této smlouvy,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Evropa 2020 stanoví vizi evropského sociálně tržního hospodářství pro 21. století. Jedním z prioritních témat v této souvislosti je „Inteligentní růst: rozvoj ekonomiky založené na znalostech a inovacích“.
(2)
Nové informační a komunikační technologie vytvořily nebývalé možnosti pro shromažďování a kombinování obsahu z různých zdrojů.
(3)
Informace veřejného sektoru jsou důležitým zdrojem potenciálního růstu inovativních online služeb podpořeného produkty a služby s přidanou hodnotou. Vlády mohou stimulovat trhy s obsahem tím, že transparentním, účinným a nediskriminačním způsobem zpřístupní informace veřejného sektoru. Proto Digitální agenda pro Evropu (1) označila opakované použití informací veřejného sektoru za jednu z hlavních oblastí, v níž je třeba jednat.
(4)
Komise a ostatní orgány jsou samy držiteli mnoha dokumentů různých druhů, které by mohly být opakovaně použity v informačních produktech a službách s přidanou hodnotou a mohly by společnostem i občanům poskytnout užitečný zdroj obsahu.
(5)
Právo na přístup k dokumentům Komise upravuje nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 1049/2001 ze dne 30. května 2001 o přístupu veřejnosti k dokumentům Evropského parlamentu, Rady a Komise (2).
(6)
Směrnice Evropského parlamentu a Rady 2003/98/ES (3) stanoví minimální pravidla pro opakované použití informací veřejného sektoru v Evropské unii. Ve svých bodech odůvodnění podněcuje členské státy, aby šly za hranice těchto minimálních pravidel a přijaly politiku zpřístupnění údajů, jež by umožnila široké používání dokumentů, které mají v držení subjekty veřejného sektoru.
(7)
Komise dala v tomto ohledu veřejným správám příklad, protože zpřístupnila bezplatně na internetu statistiky, publikace a kompletní korpus právních předpisů Unie. Je to dobrý základ dalšího pokroku při zajišťování dostupnosti a opakované použitelnosti údajů, která mají orgány v držení.
(8)
Rozhodnutí Komise 2006/291/ES, Euratom ze dne 7. dubna 2006 o opakovaném použití informací Komise (4) stanoví podmínky opakovaného použití dokumentů Komise.
(9)
Aby se stal režim opakovaného použití dokumentů Komise účinnější, měla by být pravidla opakovaného použití těchto dokumentů upravena za účelem rozšíření jejich opakovaného použití.
(10)
Měl by být vytvořen datový portál sloužící jako jednotné místo přístupu k dokumentům, které lze opakovaně použít. Kromě toho je mezi dokumenty dostupné pro opakované použití vhodné zařadit i informace o výzkumu vytvářené Společným výzkumným střediskem. Mělo by se přijmout ustanovení k zohlednění přechodu ke strojově čitelným formátům. Důležité zlepšení oproti směrnici 2006/291/ES, Euratom představují otevřené licence nebo jednoduchá prohlášení o opakovaném použití, na jejichž základě se dokumenty Komise stávají obecně dostupné pro opakované použití a není nutno podávat jednotlivé žádosti.
(11)
Rozhodnutí 2006/291/ES, Euratom by proto mělo být nahrazeno tímto rozhodnutím.
(12)
Otevřená politika opakovaného použití uplatňovaná Komisí podpoří nové ekonomické činnosti, povede k širšímu používání a většímu rozšíření informací Unie, posílí obraz otevřenosti a transparentnosti orgánů a zabrání zbytečné administrativní zátěži uživatelů i útvarů Komise. V roce 2012 plánuje Komise přezkoumat spolu s ostatními orgány a hlavními agenturami Unie, do jaké míry by mohly přijmout svá vlastní pravidla opakovaného použití.
(13)
Toto rozhodnutí by mělo být provedeno a používáno v plném souladu se zásadami ochrany osobních údajů podle nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 45/2001 ze dne 18. prosince 2000 o ochraně fyzických osob v souvislosti se zpracováním osobních údajů orgány a institucemi Společenství a o volném pohybu těchto údajů (5).
(14)
Toto rozhodnutí by se nemělo vztahovat na dokumenty, u nichž Komise nemůže povolit opakované použití, např. s ohledem na práva duševního vlastnictví třetí strany nebo v případech, kdy byly dokumenty přijaty od jiných orgánů,
PŘIJALA TOTO ROZHODNUTÍ:
Článek 1
Předmět
Toto rozhodnutí stanoví podmínky opakovaného použití dokumentů, které má v držení Komise nebo jejím jménem Úřad pro publikace Evropské unie (dále jen „Úřad pro publikace“), s cílem usnadnit širší opakované používání informací, zlepšit obraz otevřenosti Komise a zabránit zbytečné administrativní zátěži jak na straně uživatelů, tak na straně útvarů Komise.
Článek 2
Oblast působnosti
1. Toto rozhodnutí se použije na veřejné dokumenty, které byly vypracovány Komisí nebo jejím jménem veřejnými a soukromými subjekty a které:
a)
byly zveřejněny Komisí nebo jejím jménem Úřadem pro publikace, a to prostřednictvím publikací, webových stránek nebo jiných prostředků pro rozšiřování; nebo
b)
nebyly zveřejněny z ekonomických či jiných praktických důvodů, například studie, zprávy a jiné údaje.
2. Toto rozhodnutí se nepoužije na:
a)
software nebo dokumenty, na které se vztahují práva průmyslového vlastnictví, například patenty, ochranné známky, zapsané průmyslové vzory, loga a názvy;
b)
dokumenty, u nichž Komise nemůže s ohledem na práva duševního vlastnictví třetích stran povolit opakované použití;
c)
dokumenty, které jsou podle pravidel stanovených v nařízení (ES) č. 1049/2001 vyloučeny z přístupu nebo k nimž může strana získat přístup pouze na základě zvláštních pravidel upravujících zvýhodněný přístup;
d)
důvěrné údaje definované v nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 223/2009 (6);
e)
dokumenty, které vznikají v rámci probíhajících výzkumných projektů vedených pracovníky Komise a které se nezveřejňují ani nejsou dostupné v uveřejněné databázi a jejichž opakované použití by narušilo validaci předběžných výsledků výzkumu nebo by tvořilo důvod pro odmítnutí zápisu práv průmyslového vlastnictví ve prospěch Komise.
3. Tímto rozhodnutím není nijak dotčeno nařízení (ES) č. 1049/2001.
4. Žádným ustanovením tohoto rozhodnutí se nepovoluje opakované použití dokumentů za účelem klamání nebo podvodu. Komise přijme náležitá opatření na ochranu zájmů a veřejné image EU v souladu s platnými pravidly.
Článek 3
Definice
Pro účely tohoto rozhodnutí se použijí tyto definice:
1.
„dokumentem“ se rozumí:
a)
každý obsah na jakémkoli nosiči (na papíře či uložený v elektronické formě nebo jako zvukový, vizuální nebo audiovizuální záznam);
b)
jakákoli část takového obsahu;
2.
„opakovaným použitím“ se rozumí použití dokumentů fyzickými nebo právnickými osobami pro komerční nebo nekomerční účely jiné, než je původní účel, pro který byly dokumenty vytvořeny. Výměna dokumentů mezi Komisí a ostatními subjekty veřejného sektoru, které tyto dokumenty používají výhradně pro účely plnění svých veřejných úkolů, není opakovaným použitím;
3.
„osobními údaji“ se rozumí údaje definované v čl. 2 písm. a) nařízení (ES) č. 45/2001;
4.
„licencí“ se rozumí udělení povolení k opakovanému použití dokumentů za stanovených podmínek. „Otevřenou licencí“ se rozumí licence, na jejímž základě je opakované použití dokumentů povoleno pro všechna užití stanovená v jednostranném prohlášení držitele práv;
5.
„strojově čitelným“ se rozumí, že digitální dokumenty jsou dostatečně strukturovány pro softwarové aplikace umožňující spolehlivě rozpoznat jednotlivá uvedená fakta a jejich vnitřní strukturu;
6.
„strukturovanými daty“ se rozumí data uspořádaná tak, aby bylo možno spolehlivě rozpoznat jednotlivá uvedená fakta a všechny jejich části, např. v databázích a elektronických tabulkách;
7.
„portálem“ se rozumí jednotné místo přístupu k údajům z různých webových zdrojů. Zdroje vytvářejí data i související metadata. Metadata potřebná k indexování portál automaticky shromažďuje a jsou integrována v rozsahu, který je nezbytný pro podporu obecných funkcí, jako je vyhledávání a propojování. Portál může data z přispívajících zdrojů rovněž ukládat do vyrovnávací paměti, aby zvýšil výkon nebo poskytl doplňkové funkce.
Článek 4
Obecná zásada
Všechny dokumenty jsou dostupné k opakovanému použití:
a)
pro komerční nebo nekomerční účely za podmínek stanovených v článku 6;
b)
bezplatně podle ustanovení článku 9;
c)
aniž by bylo třeba podat jednotlivou žádost, pokud článek 7 nestanoví jinak.
Při provádění tohoto rozhodnutí se plně respektují pravidla ochrany fyzických osob v souvislosti se zpracováním osobních údajů, a zejména nařízení (ES) č. 45/2001.
Článek 5
Datový portál
Komise vytvoří datový portál jako jednotné místo přístupu ke svým strukturovaným datům, aby usnadnila propojování a opakované použití pro komerční a nekomerční účely.
Útvary Komise určí a postupně zpřístupní vhodné údaje, které vlastní. Datový portál může poskytovat přístup k údajům z ostatních orgánů, institucí, úřadů a agentur Unie, a to na jejich žádost.
Článek 6
Podmínky opakovaného použití dokumentů
1. Dokumenty se zpřístupní pro opakované použití bez požádání, není-li stanoveno jinak, a bez omezení nebo případně na základě otevřené licence nebo prohlášení, v němž jsou stanoveny podmínky a práva uživatelů.
2. Uvedené podmínky, které zbytečně neomezují možnosti opakovaného použití, mohou zahrnovat:
a)
povinnost uživatele uvádět zdroj dokumentů;
b)
povinnost nezkreslovat původní význam nebo sdělení dokumentů;
c)
vyloučení odpovědnosti Komise za jakékoli následky plynoucí z opakovaného použití.
Je-li nezbytné použít na zvláštní skupinu dokumentů jiné podmínky, bude konzultována meziútvarová skupina uvedená v článku 12.
Článek 7
Jednotlivé žádosti o opakované použití dokumentů
1. Je-li nezbytná jednotlivá žádost o opakované použití, útvary Komise to v příslušném dokumentu či poznámce s odkazem na něj jasně uvedou a udají adresu, na kterou je třeba žádost zaslat.
2. Jednotlivé žádosti o opakované použití neprodleně vyřizuje příslušný útvar Komise. Žadateli se zašle potvrzení o přijetí. Do 15 pracovních dnů od zaevidování žádosti útvar Komise nebo Úřad pro publikace buď povolí opakované použití požadovaného dokumentu a případně poskytne jeho kopii, nebo v písemné odpovědi informuje o úplném nebo částečném zamítnutí žádosti s uvedením důvodů.
3. Týká-li se žádost o opakované použití velmi rozsáhlého dokumentu, velkého počtu dokumentů nebo je-li třeba ji přeložit, může být lhůta uvedená v odstavci 2 prodloužena o 15 pracovních dnů za předpokladu, že je o tom žadatel předem vyrozuměn a jsou uvedeny podrobné důvody prodloužení.
4. V případě zamítnutí žádosti o opakované použití dokumentu útvar Komise nebo Úřad pro publikace žadatele vyrozumí o právu podat žalobu u Soudního dvora Evropské unie nebo podat stížnost evropskému veřejnému ochránci práv za podmínek stanovených v článcích 263 a 228 Smlouvy o fungování Evropské unie.
5. Je-li zamítnutí založeno na čl. 2 odst. 2 písm. b) tohoto rozhodnutí, uvede se v odpovědi žadateli odkaz na fyzickou nebo právnickou osobu, která je držitelem práv, je-li známa, případně na poskytovatele licence, od něhož Komise dotyčný materiál získala, je-li znám.
Článek 8
Formát dokumentů dostupných k opakovanému použití
1. Dokumenty se poskytují ve všech existujících formátech nebo jazykových zněních, a pokud je to možné a vhodné, ve strojově čitelném formátu.
2. Z uvedeného však nevyplývá povinnost vytvářet, upravovat nebo aktualizovat dokumenty, aby bylo vyhověno žádosti, ani povinnost poskytovat výtahy z dokumentů, pokud by to znamenalo nepřiměřené úsilí překračující rámec jednoduché operace.
3. Toto rozhodnutí neukládá Komisi žádnou povinnost překládat požadované dokumenty do jakýchkoli jiných úředních jazyků, než v jakých jsou již dostupné v okamžiku podání žádosti.
4. Komise a Úřad pro publikace nejsou povinny pokračovat ve vytváření určitých druhů dokumentů nebo je uchovávat v daném formátu s ohledem na opakované použití těchto dokumentů fyzickou nebo právnickou osobou.
Článek 9
Pravidla vybírání poplatků
1. Opakované použití dokumentů je v zásadě bezplatné.
2. Ve výjimečných případech lze požadovat náhradu mezních nákladů na reprodukci a šíření dokumentů.
3. Rozhodne-li se Komise upravit dokument, aby vyhověla zvláštní žádosti, lze po žadateli požadovat náhradu nákladů vzniklých v souvislosti s úpravou. Při posuzování, zda je třeba požadovat náhradu takových nákladů, se zohlední úsilí nutné pro úpravu, jakož i potenciální výhody, které mohou Unii z opakovaného použití plynout, například pokud jde o šíření informací o fungování Unie nebo o zlepšení veřejné image dotyčného orgánu.
Článek 10
Transparentnost
1. Veškeré podmínky a standardní poplatky vztahující se na dokumenty, které lze opakovaně použít, jsou stanoveny předem a zveřejněny, pokud je to možné a vhodné, v elektronické formě.
2. Vyhledávání dokumentů je usnadněno praktickými opatřeními, například seznamy fondů hlavních dokumentů, které lze opakovaně použít.
Článek 11
Nediskriminace a výhradní práva
1. Veškeré podmínky opakovaného použití dokumentů jsou nediskriminační pro srovnatelné kategorie opakovaného použití.
2. Opakované použití dokumentů je přístupné všem potenciálním účastníkům trhu. Výhradní práva nesmějí být poskytována.
3. Je-li však výhradní právo nezbytné pro poskytování služby ve veřejném zájmu, platnost důvodů udělení takového výhradního práva se pravidelně přezkoumává, a v každém případě se přezkoumá po uplynutí tří let. Veškeré výhradní dohody jsou transparentní a zveřejňují se.
4. Výhradní práva lze na omezenou dobu udělit vydavatelům vědeckých a odborných časopisů v případě článků, které jsou založeny na práci úředníků Komise.
Článek 12
Meziútvarová skupina
1. Zřizuje se meziútvarová skupina, které předsedá generální ředitel odpovědný za toto rozhodnutí nebo jeho zástupce. Skupina se skládá ze zástupců generálních ředitelství a útvarů. Jedná o otázkách společného zájmu a každých 12 měsíců vypracuje zprávu o provádění rozhodnutí.
2. Na projekt zavedení datového portálu bude dohlížet řídící výbor, kterému bude předsedat Úřad pro publikace a který bude tvořit Generální sekretariát, Generální ředitelství pro komunikaci, Generální ředitelství pro informační společnost a média, Generální ředitelství pro informatiku a několik generálních ředitelství zastupujících poskytovatele údajů. Později mohou být k účasti ve výboru přizvány další orgány.
3. Podmínky otevřené licence uvedené v článku 6 dojednají generální ředitelé odpovědní za toto rozhodnutí a za správní provádění rozhodnutí týkajících se práv duševního vlastnictví v Komisi po konzultaci s meziútvarovou skupinou uvedenou v odstavci 1.
Článek 13
Přezkum
Toto rozhodnutí se přezkoumá tři roky po vstupu v platnost.
Článek 14
Zrušení
Rozhodnutí 2006/291/ES, Euratom se zrušuje.
V Bruselu dne 12. prosince 2011.
DECYZJA KOMISJI
z dnia 12 grudnia 2011 r.
w sprawie ponownego wykorzystywania dokumentów Komisji
(2011/833/UE)
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 249,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
W strategii „Europa 2020” nakreślono wizję społecznej gospodarki rynkowej dla Europy XXI wieku. Jednym z obszarów priorytetowych w tym kontekście jest „Inteligentny wzrost gospodarczy: rozwój gospodarki opartej na wiedzy i innowacji”.
(2)
Nowe technologie teleinformatyczne otwierają niespotykane dotąd możliwości gromadzenia i łączenia treści pochodzących z różnych źródeł.
(3)
Informacje sektora publicznego mogą istotnie przyczynić się do rozwoju innowacyjnych usług internetowych dzięki produktom i usługom posiadającym wartość dodaną. Rządy mogą przyczyniać się do rozwoju rynków treści poprzez udostępnianie informacji sektora publicznego na przejrzystych, skutecznych i niedyskryminacyjnych warunkach. Z tego względu w Europejskiej agendzie cyfrowej (1) ponowne wykorzystywanie informacji sektora publicznego wskazano jako jeden z kluczowych obszarów, w których należy podjąć stosowne działania.
(4)
Również Komisja i pozostałe instytucje są w posiadaniu licznych różnego rodzaju dokumentów, które mogłyby zostać ponownie wykorzystane w produktach i usługach informacyjnych posiadających wartość dodaną i które mogłyby stanowić źródło treści użytecznych dla przedsiębiorstw i obywateli.
(5)
Prawo dostępu do dokumentów Komisji reguluje rozporządzenie (WE) nr 1049/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 30 maja 2001 r. w sprawie publicznego dostępu do dokumentów Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji (2).
(6)
Dyrektywa 2003/98/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (3) określa minimalne przepisy w zakresie ponownego wykorzystywania informacji sektora publicznego w całej Unii Europejskiej. W motywach tej dyrektywy zachęca się państwa członkowskie do wyjścia poza te minimalne przepisy i do przyjęcia otwartej polityki w zakresie informacji, umożliwiającej szerokie wykorzystanie dokumentów znajdujących się w posiadaniu instytucji sektora publicznego.
(7)
Komisja dała przykład organom administracji publicznej, bezpłatnie udostępniając w Internecie dane statystyczne, publikacje oraz kompletny zbiór unijnego prawa. Krok ten stanowi solidną podstawę dalszych postępów w zapewnianiu dostępności i możliwości ponownego wykorzystania danych będących w posiadaniu instytucji.
(8)
W decyzji Komisji 2006/291/WE, Euratom z dnia 7 kwietnia 2006 r. w sprawie ponownego wykorzystywania informacji Komisji (4) określono warunki ponownego wykorzystywania dokumentów Komisji.
(9)
Aby zwiększyć skuteczność mechanizmu ponownego wykorzystywania dokumentów Komisji, przepisy dotyczące ponownego wykorzystywania tych dokumentów należy dostosować tak, aby zapewnić ich ponowne wykorzystywanie na szerszą skalę.
(10)
Należy stworzyć portal danych stanowiący pojedynczy punkt dostępu do dokumentów dostępnych do ponownego wykorzystania. Ponadto wśród dokumentach dostępnych do ponownego wykorzystania należy uwzględnić dokumenty zawierające informacje, których źródłem są badania naukowe prowadzone przez Wspólne Centrum Badawcze. Należy przyjąć przepis uwzględniający przejście na formaty nadające się do przetwarzania maszynowego. Istotną poprawę w stosunku do decyzji 2006/291/WE, Euratom stanowi udostępnienie dokumentów Komisji do ponownego wykorzystania na podstawie licencji otwartych na ponowne wykorzystanie lub w oparciu o zwykłe zastrzeżenie, bez konieczności występowania z indywidualnym wnioskiem.
(11)
Decyzję 2006/291/WE, Euratom należy zatem zastąpić niniejszą decyzją.
(12)
Otwarta polityka Komisji w zakresie ponownego wykorzystywania dokumentów będzie wspierać nowe formy działalności gospodarczej, doprowadzi do szerszego wykorzystania i upowszechnienia unijnych informacji, polepszy publiczny wizerunek instytucji poprzez zwiększenie ich otwartości i przejrzystości oraz będzie zapobiegać niepotrzebnym obciążeniom administracyjnym zarówno dla użytkowników informacji, jak i dla służb Komisji. W 2012 r. Komisja planuje przeanalizować wraz z innymi unijnymi instytucjami i najważniejszymi agencjami zakres, w jakim mogłyby one przyjąć swoje własne przepisy dotyczące ponownego wykorzystywania dokumentów.
(13)
Niniejsza decyzja powinna być wdrożona i stosowana w pełnej zgodności z zasadami dotyczącymi ochrony danych osobowych zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 45/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2000 r. o ochronie osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez instytucje i organy wspólnotowe i o swobodnym przepływie takich danych (5).
(14)
Niniejsza decyzja nie powinna mieć zastosowania do dokumentów, w przypadku których Komisja nie ma możliwości zezwolenia na ich ponowne wykorzystanie, gdyż np. są one objęte prawami własności intelektualnej stanowiącymi własność osób trzecich, lub gdy dokumenty zostały otrzymane od innych instytucji,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
Przedmiot
Niniejsza decyzja określa warunki ponownego wykorzystywania dokumentów, które znajdują się w posiadaniu Komisji lub w jej imieniu w posiadaniu Urzędu Publikacji Unii Europejskiej (zwanego dalej Urzędem Publikacji), celem ułatwienia szerszego ponownego wykorzystywania informacji, polepszenia wizerunku Komisji jako instytucji charakteryzującej się otwartością oraz zapobiegania niepotrzebnym obciążeniom administracyjnym zarówno dla użytkowników ponownie wykorzystujących dokumenty, jak i dla służb Komisji.
Artykuł 2
Zakres
1. Niniejsza decyzja ma zastosowanie do dokumentów publicznych, które zostały sporządzone przez Komisję lub przez działające w jej imieniu podmioty publiczne i prywatne i które:
a)
zostały opublikowane przez Komisję lub w jej imieniu przez Urząd Publikacji w postaci publikacji, stron internetowych lub za pośrednictwem innych środków rozpowszechniania; albo
b)
nie zostały opublikowane z przyczyn ekonomicznych lub z innych powodów praktycznych, takich jak np. analizy, sprawozdania i inne dane.
2. Niniejsza decyzja nie ma zastosowania do:
a)
oprogramowania lub dokumentów objętych prawami własności przemysłowej, takimi jak patenty, znaki towarowe, zarejestrowane wzory, logo i nazwy;
b)
dokumentów, w przypadku których Komisja nie ma możliwości zezwolenia na ich ponowne wykorzystywanie, ponieważ są one objęte prawami własności intelektualnej przysługującymi osobom trzecim;
c)
dokumentów, do których uniemożliwiono dostęp zgodnie z przepisami ustanowionymi w rozporządzeniu (WE) nr 1049/2001 lub które udostępnia się wyłącznie stronom na szczególnych warunkach regulujących uprzywilejowany dostęp do dokumentów;
d)
danych poufnych zgodnie z definicją w rozporządzeniu (WE) nr 223/2009 Parlamentu Europejskiego i Rady (6);
e)
dokumentów będących wynikiem prowadzonych przez pracowników Komisji projektów badawczych, które nie zostały opublikowane lub udostępnione w powszechnie dostępnej bazie danych i których ponowne wykorzystanie mogłoby zakłócić sprawdzenie poprawności wstępnych wyników badań lub stanowiłoby powód odmowy rejestracji praw własności przemysłowej na rzecz Komisji.
3. Niniejsza decyzja obowiązuje bez uszczerbku dla rozporządzenia (WE) nr 1049/2001 i w żaden sposób nie narusza jego przepisów.
4. Żaden przepis niniejszej decyzji nie stanowi zezwolenia na ponowne wykorzystywanie dokumentów w sposób mający na celu wprowadzenie w błąd lub dokonanie oszustwa. Komisja podejmuje stosowne środki w celu ochrony interesów oraz publicznego wizerunku UE zgodnie z mającymi zastosowanie przepisami.
Artykuł 3
Definicje
Do celów niniejszej decyzji stosuje się następujące definicje:
1)
„dokument” oznacza:
a)
jakąkolwiek treść niezależnie od zastosowanego nośnika (zapisaną na papierze lub przechowywaną w formie elektronicznej lub zarejestrowaną w formie dźwiękowej, wizualnej albo audiowizualnej);
b)
dowolną część tej treści;
2)
„ponowne wykorzystywanie” oznacza wykorzystywanie przez osoby fizyczne lub prawne dokumentów do celów komercyjnych lub niekomercyjnych innych niż pierwotny cel, dla którego dokumenty te zostały stworzone. Ponownym wykorzystywaniem nie jest wymiana dokumentów między Komisją i innymi organami sektora publicznego, które wykorzystują te dokumenty wyłącznie w ramach wykonywania swoich zadań publicznych;
3)
„dane osobowe” oznaczają dane w rozumieniu art. 2 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 45/2001;
4)
„licencja” oznacza udzielenie zgody na ponowne wykorzystywanie dokumentów na określonych warunkach. „Licencja otwarta” oznacza licencję, na podstawie której dysponent praw - w drodze jednostronnego oświadczenia - zezwala na ponowne wykorzystywanie dokumentów do wszystkich określonych zastosowań;
5)
„nadający się do przetwarzania maszynowego” oznacza, że dokumenty cyfrowe są w wystarczającym stopniu ustrukturyzowane, dzięki czemu aplikacje są w stanie w niezawodny sposób zidentyfikować poszczególne stwierdzenia faktów oraz wewnętrzną strukturę tych dokumentów;
6)
„dane ustrukturyzowane” oznaczają dane uporządkowane w sposób umożliwiający niezawodną identyfikację poszczególnych stwierdzeń faktów oraz ich wszystkich składników; przykładem takich danych są bazy danych i arkusze kalkulacyjne;
7)
„portal” oznacza pojedynczy punkt dostępu do danych pochodzących z różnych źródeł internetowych. Źródła danych generują zarówno dane, jak i zawiązane z nimi metadane. Metadane wymagane na potrzeby indeksacji są automatycznie pozyskiwane przez portal i włączane w jego zasoby w stopniu, w jakim jest to wymagane do zapewnienia zestawu powszechnych funkcji, takich jak wyszukiwanie i tworzenie odnośników. Portal może również tworzyć lokalną kopię danych pochodzących z zasilających go źródeł w celu poprawy wydajności lub zapewnienia dodatkowych funkcji.
Artykuł 4
Zasada ogólna
Wszystkie dokumenty są dostępne do ponownego wykorzystywania:
a)
w celach komercyjnych lub niekomercyjnych na warunkach określonych w art. 6;
b)
bez opłat, z zastrzeżeniem przepisów ustanowionych w art. 9;
c)
oraz bez konieczności występowania z indywidualnym wnioskiem, o ile przepisy art. 7 nie stanowią inaczej.
Niniejsza decyzja jest wykonywana w pełnej zgodności z zasadami dotyczącymi ochrony osób fizycznych w odniesieniu do przetwarzania danych osobowych, a w szczególności zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 45/2001.
Artykuł 5
Portal danych
Komisja tworzy portal danych stanowiący pojedynczy punkt dostępu do jej danych ustrukturyzowanych w celu ułatwienia tworzenia odnośników do tych danych oraz ich ponownego wykorzystywania do celów komercyjnych i niekomercyjnych.
Służby Komisji identyfikują i stopniowo udostępniają stosowne dane będące w ich posiadaniu. Na wniosek innych unijnych instytucji, organów, urzędów i agencji portal danych może zapewniać dostęp do danych znajdujących się w ich posiadaniu.
Artykuł 6
Warunki ponownego wykorzystywania dokumentów
1. Dokumenty udostępnia się do ponownego wykorzystywania bez konieczności występowania z wnioskiem, o ile nie określono inaczej, oraz bez ograniczeń lub, w stosownych przypadkach, na podstawie licencji otwartej lub zastrzeżenia, w których określono warunki regulujące prawa przysługujące użytkownikom ponownie wykorzystującym dokumenty.
2. Warunki te, które nie mogą bezzasadnie ograniczać możliwości ponownego wykorzystywania dokumentów, mogą obejmować:
a)
obowiązek podania przez użytkownika ponownie wykorzystującego dokumenty źródła, z których one pochodzą;
b)
obowiązek zachowania w niezmienionym kształcie pierwotnego znaczenia lub przekazu dokumentów;
c)
wyłączenie odpowiedzialności Komisji z tytułu wszelkich następstw ponownego wykorzystania dokumentów.
W przypadku konieczności zastosowania innych warunków do danej kategorii dokumentów, przeprowadza się konsultacje z grupą skupiającą przedstawicieli różnych służb Komisji, o której mowa w art. 12.
Artykuł 7
Indywidualne wnioski o ponowne wykorzystanie dokumentów
1. W przypadku gdy ponowne wykorzystanie dokumentu wymaga wystąpienia z indywidualnym wnioskiem, służby Komisji wyraźnie zaznaczają ten fakt w treści danego dokumentu lub w nocie, która zawiera odesłanie do takiego dokumentu, oraz udostępniają adres, pod który należy przesłać taki wniosek.
2. Indywidualne wnioski o ponowne wykorzystanie dokumentu są niezwłocznie rozpatrywane przez właściwe służby Komisji. Wnioskodawcy przekazuje się potwierdzenie wpłynięcia wniosku. W terminie 15 dni roboczych od wpłynięcia wniosku służby Komisji lub Urząd Publikacji zezwalają na ponowne wykorzystywanie dokumentu, którego dotyczy wniosek, oraz, w stosownych przypadkach, udostępniają jego kopię albo informują na piśmie o całkowitym lub częściowym odrzuceniu wniosku wraz z uzasadnieniem.
3. W przypadku gdy wniosek o ponowne wykorzystanie dokumentu dotyczy bardzo długiego dokumentu lub bardzo dużej liczby dokumentów bądź w przypadku gdy wniosek musi zostać przetłumaczony, termin określony w ust. 2 może zostać przedłużony o kolejnych 15 dni roboczych, pod warunkiem że wnioskodawca zostanie o tym powiadomiony z wyprzedzeniem i przedstawione mu zostanie szczegółowe uzasadnienie.
4. W przypadku odrzucenia wniosku o ponowne wykorzystanie dokumentu służby Komisji lub Urząd Publikacji informują wnioskodawcę o prawie wszczęcia przez niego postępowania przed Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej albo złożenia skargi do Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich, zgodnie z warunkami ustanowionymi odpowiednio w art. 263 i 228 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej.
5. Jeśli podstawą decyzji odmownej jest art. 2 ust. 2 lit. b) niniejszej decyzji, odpowiedź skierowana do wnioskodawcy zawiera wskazanie osoby fizycznej lub prawnej, która jest dysponentem praw (jeśli jest ona znana) albo licencjodawcy (jeśli jest on znany), od którego Komisja uzyskała przedmiotowy materiał.
Artykuł 8
Formaty dokumentów dostępnych do ponownego wykorzystywania
1. Dokumenty są udostępniane we wszelkich istniejących formatach lub wszelkich wersjach językowych oraz - tam gdzie jest to możliwe i właściwe - w formacie nadającym się do przetwarzania maszynowego.
2. Powyższy przepis nie oznacza obowiązku tworzenia, dostosowywania lub aktualizowania dokumentów w celu spełnienia prośby wnioskodawcy ani udostępniania wyciągów z dokumentów, jeśli wymagałoby to nieproporcjonalnie dużych nakładów, wykraczających poza prostą czynność.
3. Niniejsza decyzja nie nakłada na Komisję obowiązku tłumaczenia dokumentów, których dotyczy wniosek, na inne języki urzędowe niż te, w których dane dokumenty były dostępne w momencie złożenia wniosku.
4. Od Komisji lub Urzędu Publikacji nie można wymagać kontynuowania wytwarzania określonego typu dokumentów lub zachowania ich w określonym formacie w celu umożliwienia ponownego wykorzystywania tych dokumentów przez osoby fizyczne lub prawne.
Artykuł 9
Zasady pobierania opłat
1. Ponowne wykorzystywanie dokumentów jest zasadniczo nieodpłatne.
2. W wyjątkowych przypadkach wnioskodawcę można obciążyć dodatkowymi kosztami poniesionymi w związku z reprodukcją i rozpowszechnianiem dokumentów.
3. Jeśli Komisja postanowi dostosować dokument w celu spełnienia szczególnej prośby wnioskodawcy, wnioskodawcę można obciążyć kosztami takiego dostosowania. Ocena zasadności obciążenia wnioskodawcy tymi kosztami uwzględnia nakłady związane z dostosowaniem oraz ewentualne korzyści, jakie ponowne wykorzystywanie może przynieść Unii, na przykład w zakresie rozpowszechniania informacji na temat funkcjonowania Unii lub w zakresie poprawy publicznego wizerunku danej instytucji.
Artykuł 10
Przejrzystość
1. Wszystkie warunki i standardowe opłaty mające zastosowanie do dokumentów dostępnych do ponownego wykorzystywania są wcześniej ustanawiane i publikowane, tam gdzie jest to możliwe i właściwe w formie elektronicznej.
2. Wyszukiwanie dokumentów ułatwia się poprzez stosowanie praktycznych rozwiązań, takich jak wykazy najważniejszych dokumentów dostępnych do ponownego wykorzystywania.
Artykuł 11
Zakaz dyskryminacji i wyłączne prawa
1. Żadne obowiązujące warunki regulujące ponowne wykorzystywanie dokumentów nie mogą powodować zróżnicowanego traktowania porównywalnych kategorii ponownego wykorzystywania.
2. Możliwość ponownego wykorzystywania dokumentów przysługuje wszystkim potencjalnym uczestnikom rynku. Nie przyznaje się żadnych wyłącznych praw.
3. Jeśli jednak prawo wyłączne jest konieczne do świadczenia usługi w interesie publicznym, zasadność przesłanki, w oparciu o którą przyznano takie prawo wyłączne, podlega okresowemu przeglądowi, przy czym w każdym razie przegląd ten przeprowadza się po upływie trzech lat. Wszelkie umowy o wyłączności muszą być przejrzyste i muszą być podawane do wiadomości publicznej.
4. Prawa wyłączne mogą zostać przyznane na ograniczony czas wydawcom czasopism naukowych i akademickich w odniesieniu do artykułów opartych na wynikach pracy urzędników Komisji.
Artykuł 12
Grupa skupiająca przedstawicieli różnych służb Komisji
1. Ustanawia się grupę skupiającą przedstawicieli różnych służb Komisji pod przewodnictwem dyrektora generalnego odpowiedzialnego za niniejszą decyzję lub jego przedstawiciela. W skład tej grupy wchodzą przedstawiciele dyrekcji generalnych i służb Komisji. Grupa omawia kwestie będące przedmiotem wspólnego zainteresowania oraz co 12 miesięcy przygotowuje sprawozdanie z wykonania decyzji.
2. Projekt mający na celu wdrożenie portalu danych nadzoruje komitet sterujący pod przewodnictwem Urzędu Publikacji, w którego skład wchodzą przedstawiciele: Sekretariatu Generalnego, Dyrekcji Generalnej ds. Komunikacji, Dyrekcji Generalnej ds. Społeczeństwa Informacyjnego i Mediów, Dyrekcji Generalnej ds. Informatyki oraz kilku dyrekcji generalnych reprezentujących dostawców danych. Na późniejszym etapie do udziału w pracach komitetu zaproszone mogą zostać inne instytucje.
3. Warunki licencji otwartej, o której mowa w art. 6, zgodnie ustalają dyrektorzy generalni odpowiedzialni za niniejszą decyzję oraz za administracyjne wykonywanie decyzji dotyczących praw własności intelektualnych w Komisji, po odbyciu konsultacji z grupą skupiającą przedstawicieli różnych służb Komisji, o której mowa w ust. 1.
Artykuł 13
Przegląd
Niniejsza decyzja podlega przeglądowi po trzech latach od jej wejścia w życie.
Artykuł 14
Uchylenie
Uchyla się decyzję 2006/291/WE, Euratom.
Sporządzono w Brukseli dnia 12 grudnia 2011 r.