PROVÁDĚCÍ ROZHODNUTÍ KOMISE
ze dne 31. srpna 2011
o uznání Maroka podle směrnice Evropského parlamentu a Rady 2008/106/ES, pokud jde o systémy výcviku a vydávání průkazů způsobilosti námořníkům
(oznámeno pod číslem K(2011) 6020)
(Text s významem pro EHP)
(2011/520/EU)
EVROPSKÁ KOMISE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie,
s ohledem na směrnici Evropského parlamentu a Rady 2008/106/ES ze dne 19. listopadu 2008 o minimální úrovni výcviku námořníků (1), a zejména na čl. 19 odst. 3 první pododstavec uvedené směrnice,
s ohledem na žádost Kypru ze dne 13. května 2005,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Podle směrnice 2008/106/ES mohou členské státy rozhodnout, zda potvrdí náležité průkazy způsobilosti námořníků vydané třetími zeměmi za předpokladu, že dotčená třetí země je uznána Komisí. Uvedené třetí země musí splňovat všechny požadavky Úmluvy Mezinárodní námořní organizace (IMO) o normách výcviku, kvalifikace a strážní služby námořníků z roku 1978 (úmluva STCW) (2) ve znění revize z roku 1995.
(2)
Kypr požádal dopisem ze dne 13. května 2005 o uznání Maroka. Na základě žádosti Kypru Komise posoudila systémy výcviku a vydávání průkazů způsobilosti v Maroku s cílem ověřit, zda tato země vyhovuje všem požadavkům úmluvy STCW a zda jsou přijata vhodná opatření k zabránění podvodům s průkazy způsobilosti. Toto posouzení vychází z výsledků inspekce, kterou provedli odborníci z Evropské agentury pro námořní bezpečnost v prosinci 2006. Během uvedené inspekce byly v systémech výcviku a vydávání průkazů způsobilosti zjištěny některé nedostatky.
(3)
Komise předala členským státům zprávu o výsledcích hodnocení.
(4)
Komise požádala Maroko dopisy ze dne 4. února 2009 a ze dne 9. března 2010 o poskytnutí důkazů o tom, že zjištěné nedostatky byly napraveny.
(5)
V dopisech z 13. a 29. května 2009, z 2. dubna 2010 a ze 4. ledna 2011 poskytlo Maroko požadované informace a důkazy o provádění vhodných a dostatečných nápravných opatření, jejichž cílem je vyřešit většinu nedostatků zjištěných při posuzování souladu.
(6)
Přetrvávající nedostatky se týkají na jedné straně absence právních předpisů pro výcvikové vybavení, kvalifikaci a výcvik instruktorů a examinátorů, a na druhé straně absence výcvikového vybavení v hlavním námořním vzdělávacím a výcvikovém ústavu v Maroku. Maroko bylo proto vyzváno, aby v tomto směru provedlo další nápravná opatření. Tyto nedostatky však neopravňují ke zpochybnění celkové úrovně souladu Maroka s požadavky STCW na výcvik a osvědčování způsobilosti námořníků.
(7)
Výsledky posouzení souladu a zhodnocení informací poskytnutých Marokem prokázaly, že Maroko dodržuje všechny požadavky úmluvy STCW a přijalo vhodná opatření k zabránění podvodům s průkazy způsobilosti. Z tohoto důvodu by mělo být uznáno Komisí.
(8)
Opatření stanovená tímto rozhodnutím jsou v souladu se stanoviskem Výboru pro námořní bezpečnost a zabránění znečištění z lodí,
PŘIJALA TOTO ROZHODNUTÍ:
Článek 1
Pro účely článku 19 směrnice 2008/106/ES se Maroko uznává, pokud jde o systémy výcviku a vydávání průkazů způsobilosti námořníkům.
Článek 2
Toto rozhodnutí je určeno členským státům.
V Bruselu dne 31. srpna 2011.
DECYZJA WYKONAWCZA KOMISJI
z dnia 31 sierpnia 2011 r.
w sprawie uznania Maroka w rozumieniu dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/106/WE w odniesieniu do systemów szkolenia marynarzy i wydawania im świadectw
(notyfikowana jako dokument nr C(2011) 6020)
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
(2011/520/UE)
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/106/WE z dnia 19 listopada 2008 r. w sprawie minimalnego poziomu wyszkolenia marynarzy (1), w szczególności jej art. 19 ust. 3 akapit pierwszy,
uwzględniając wniosek złożony przez Cypr w dniu 13 maja 2005 r.,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
W myśl dyrektywy 2008/106/WE każde z państw członkowskich może uznać, w drodze potwierdzenia, odpowiednie świadectwa wystawiane marynarzom przez państwa trzecie, pod warunkiem że przedmiotowe państwo trzecie zostało uznane przez Komisję. Takie państwo trzecie ma obowiązek spełniać wszystkie wymogi Międzynarodowej konwencji o wymaganiach w zakresie wyszkolenia marynarzy, wydawania im świadectw oraz pełnienia wacht Międzynarodowej Organizacji Morskiej (IMO) z 1978 r. (konwencji STCW) (2), w brzmieniu zmienionym w 1995 r.
(2)
Pismem z dnia 13 maja 2005 r. Cypr złożył wniosek o uznanie Maroka. Na wniosek władz cypryjskich Komisja oceniła systemy kształcenia i szkolenia marynarzy oraz wydawania im świadectw w Maroku w celu sprawdzenia, czy kraj ten spełnia wymagania konwencji STCW i czy podjęto odpowiednie działania w celu zapobieżenia oszustwom związanym z wydawaniem świadectw. Wspomnianą ocenę oparto na wynikach kontroli wyjaśniającej przeprowadzonej przez ekspertów z Europejskiej Agencji ds. Bezpieczeństwa na Morzu w grudniu 2006 r. W toku tej inspekcji rozpoznano określone niedociągnięcia w systemach szkoleń i wystawiania świadectw.
(3)
Komisja dostarczyła państwom członkowskim sprawozdanie z wynikami oceny.
(4)
Pismami z dnia 4 lutego 2009 r. i 9 marca 2010 r. Komisja zażądała od Maroka należytego udokumentowania, że wskazane niedociągnięcia zostały naprawione.
(5)
W odpowiedziach z dnia 13 maja, 29 maja i 2 kwietnia 2010 r. oraz z dnia 4 stycznia 2011 r. władze Maroka przedstawiły wymagane informacje i dowody dotyczące zastosowania odpowiednich i wystarczających działań naprawczych pozwalających na usunięcie wszystkich niedociągnięć określonych podczas przeprowadzonej oceny zgodności.
(6)
Występujące w dalszym ciągu niedociągnięcia dotyczą, z jednej strony, braku obowiązujących przepisów w odniesieniu do wyposażenia szkoleniowego, jak również wymaganych kwalifikacji i szkoleń instruktorów i egzaminatorów, a z drugiej strony, braku wyposażenia szkoleniowego w głównym ośrodku edukacyjnym i szkoleniowym w Maroku. Wystąpiono zatem do władz marokańskich o zastosowanie dalszych działań naprawczych w tym zakresie. Wspomniane niedociągnięcia nie dają jednak powodów do zakwestionowania ogólnego poziomu zgodności marokańskich systemów w zakresie kształcenia i szkolenia marynarzy oraz wydawania im świadectw z konwencją STCW.
(7)
Wyniki oceny zgodności oraz analizy przedłożonych przez rząd Maroka odpowiedzi wskazują, że Maroko spełnia wszystkie wymogi konwencji STCW oraz podjęło stosowne środki naprawcze i zapobiegające oszustwom w odniesieniu do świadectw. Państwo to powinno zatem zostać uznane przez Komisję.
(8)
Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Komitetu ds. Bezpiecznych Mórz i Zapobiegania Zanieczyszczeniom Morza przez Statki,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
Maroko uznaje się niniejszym do celów art. 19 dyrektywy 2008/106/WE w odniesieniu do systemów szkolenia marynarzy i wydawania im świadectw.
Artykuł 2
Niniejsza decyzja skierowana jest do państw członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 31 sierpnia 2011 r.