ROZHODNUTÍ KOMISE
ze dne 18. února 2011
o schválení účetní závěrky platební agentury v Itálii týkající se výdajů financovaných ze záruční sekce Evropského zemědělského orientačního a záručního fondu (EZOZF) pro rozpočtový rok 2006
(oznámeno pod číslem K(2011) 911)
(Pouze italské znění je závazné)
(2011/113/EU)
EVROPSKÁ KOMISE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie,
s ohledem na nařízení Rady (ES) č. 1258/1999 ze dne 17. května 1999 o financování společné zemědělské politiky (1), a zejména na čl. 7 odst. 3 uvedeného nařízení,
s ohledem na nařízení Rady (ES) č. 1290/2005 ze dne 21. června 2005 o financování společné zemědělské politiky (2), a zejména na článek 30 a čl. 32 odst. 8 uvedeného nařízení,
po konzultaci s Výborem zemědělských fondů,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Rozhodnutími Komise 2007/327/ES (3), 2008/394/ES (4) a 2010/61/EU (5) byly pro rozpočtový rok 2006 schváleny účetní závěrky všech platebních agentur kromě italské platební agentury „ARBEA“.
(2)
Po předání nových informací a po dodatečných kontrolách může nyní Komise rozhodnout o úplnosti, přesnosti a věcné správnosti účetní závěrky předložené italskou platební agenturou „ARBEA“.
(3)
Ustanovení čl. 7 odst. 1 druhého pododstavce nařízení Komise (ES) č. 1663/95 ze dne 7. července 1995, kterým se stanoví prováděcí pravidla k nařízení Rady (EHS) č. 729/70 týkající se postupu schválení účetní závěrky záruční sekce EZOZF (6), stanoví, že částky, které mají být v souladu s rozhodnutím o schválení účetní závěrky uvedeným v prvním pododstavci navráceny členskými státy nebo jim vyplaceny, se stanoví odečtením záloh vyplacených v průběhu daného účetního období, tj. v roce 2006, od výdajů uznaných za financovatelné za totéž účetní období ve smyslu prvního pododstavce. Tyto částky se odečtou od záloh splatných ve druhém měsíci následujícím po měsíci, kdy bylo přijato rozhodnutí o schválení účetní závěrky, anebo se k nim přičtou.
(4)
Podle čl. 32 odst. 5 nařízení (ES) č. 1290/2005 nese finanční důsledky toho, že nedošlo ke zpětnému získání částek v důsledku nesrovnalostí, z 50 % dotyčný členský stát a z 50 % rozpočet EU, pokud nebyly částky v důsledku nesrovnalostí získány zpět během čtyř let následujících po dni prvotního zjištění správním orgánem nebo soudem nebo během osmi let, jestliže je zpětné získání předmětem vnitrostátního soudního řízení. Ustanovení čl. 32 odst. 3 uvedeného nařízení zavazuje členské státy, aby předložily Komisi roční účetní závěrku a souhrnný seznam řízení o zpětném získání částek zahájených v důsledku nesrovnalostí. Prováděcí pravidla týkající se povinnosti členských států oznamovat částky, které mají být získány zpět, jsou stanovena v nařízení Komise (ES) č. 885/2006 ze dne 21. června 2006, kterým se stanoví prováděcí pravidla k nařízení Rady (ES) č. 1290/2005, pokud jde o akreditaci platebních agentur a dalších subjektů a schválení účetní závěrky EZZF a EZFRV (7). Příloha III uvedeného nařízení stanoví vzorové tabulky 1 a 2, které mají členské státy předložit v roce 2007. Na základě tabulek vyplněných členskými státy by měla Komise rozhodnout o finančních důsledcích skutečnosti, že částky v důsledku nesrovnalostí nebyly ve lhůtě čtyř, popřípadě osmi let získány zpět. Tímto rozhodnutím nejsou dotčena budoucí rozhodnutí o shodě podle čl. 32 odst. 8 nařízení (ES) č. 1290/2005.
(5)
Podle čl. 32 odst. 6 nařízení (ES) č. 1290/2005 mohou členské státy rozhodnout, že nebudou ve zpětném získávání pokračovat. Takové rozhodnutí lze přijmout pouze tehdy, pokud je souhrn vynaložených a odhadovaných nákladů vyšší než částka, která má být získána, nebo pokud se ukáže, že zpětné získání není možné proto, že dlužník nebo osoba právně odpovědná za nesrovnalost vykazují platební neschopnost zjištěnou a uznanou v souladu s vnitrostátním právem. Pokud k přijetí tohoto rozhodnutí dojde během čtyř let následujících po dni prvotního zjištění správním orgánem nebo soudem nebo během osmi let, jestliže je zpětné získání předmětem vnitrostátního soudního řízení, nese 100 % finančních důsledků toho, že nedošlo ke zpětnému získání částek, rozpočet EU. V souhrnném seznamu uvedeném v čl. 32 odst. 3 nařízení (ES) č. 1290/2005 jsou uvedeny částky, které se členský stát rozhodl nezískávat zpět, a důvody tohoto rozhodnutí. Tyto částky nejsou účtovány k tíži dotčených členských států, a nese je proto rozpočet EU. Tímto rozhodnutím nejsou dotčena budoucí rozhodnutí o shodě podle čl. 32 odst. 8 uvedeného nařízení.
(6)
Při schvalování účetních závěrek dotyčných platebních agentur musí Komise zohlednit částky, které již byly dotyčným členským státům sraženy na základě rozhodnutí 2007/327/ES, 2008/394/ES a 2010/61/EU.
(7)
V souladu s čl. 7 odst. 3 druhým pododstavcem nařízení (ES) č. 1258/1999 a čl. 7 odst. 1 nařízení (ES) č. 1663/95 není tímto rozhodnutím dotčeno přijetí dalších rozhodnutí Komise, jimiž jsou z financování z prostředků EU vyloučeny výdaje, které nebyly uskutečněny v souladu s předpisy EU,
PŘIJALA TOTO ROZHODNUTÍ:
Článek 1
Schvaluje se účetní závěrka italské platební agentury „ARBEA“ týkající se výdajů financovaných záruční sekcí Evropského zemědělského orientačního a záručního fondu (EZOZF) za rozpočtový rok 2006.
Částky, které mají být podle tohoto rozhodnutí všemi dotčenými členskými státy navráceny, nebo jim vyplaceny, včetně částek vyplývajících z použití čl. 32 odst. 5 nařízení (ES) č. 1290/2005, jsou stanoveny v příloze.
Článek 2
Toto rozhodnutí je určeno Italské republice.
V Bruselu dne 18. února 2011.
DECYZJA KOMISJI
z dnia 18 lutego 2011 r.
w sprawie rozliczenia rachunków agencji płatniczej we Włoszech dotyczących wydatków finansowanych przez Sekcję Gwarancji Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej (EFOGR) za rok budżetowy 2006
(notyfikowana jako dokument nr C(2011) 911)
(Jedynie tekst w języku włoskim jest autentyczny)
(2011/113/UE)
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1258/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej (1), w szczególności jego art. 7 ust. 3,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1290/2005 z dnia 21 czerwca 2005 r. w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej (2), w szczególności jego art. 30 i art. 32 ust. 8,
po konsultacji z Komitetem ds. Funduszy Rolniczych,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
Decyzjami Komisji 2007/327/WE (3), 2008/394/WE (4) i 2010/61/UE (5) rozliczono rachunki za rok budżetowy 2006 wszystkich agencji płatniczych z wyjątkiem włoskiej agencji płatniczej „ARBEA”.
(2)
W świetle otrzymanych nowych informacji oraz wyników kontroli dodatkowej Komisja jest już w stanie podjąć decyzję w sprawie kompletności, dokładności i prawdziwości ksiąg rachunkowych przedłożonych przez włoską agencję płatniczą „ARBEA”.
(3)
Artykuł 7 ust. 1 akapit drugi rozporządzenia Komisji (WE) nr 1663/95 z dnia 7 lipca 1995 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (EWG) nr 729/70 w odniesieniu do procedury rozliczania rachunków Sekcji Gwarancji EFOGR (6) stanowi, że kwoty, które zgodnie z decyzją w sprawie rozliczenia rachunków określoną w akapicie pierwszym podlegają zwrotowi od każdego państwa członkowskiego lub które są płatne na rzecz każdego państwa członkowskiego, ustala się poprzez potrącanie zaliczek wypłaconych w danym roku budżetowym, tj. w roku 2006, od wydatków uznanych w tym samym roku budżetowym zgodnie z akapitem pierwszym. Kwoty te są odejmowane od lub dodawane do zaliczek na wydatki, począwszy od drugiego miesiąca następującego po miesiącu, w którym została podjęta decyzja w sprawie rozliczenia rachunków.
(4)
Zgodnie z art. 32 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 1290/2005 konsekwencje finansowe nieodzyskania kwot powstałych w wyniku nieprawidłowości ponosi w 50 % zainteresowane państwo członkowskie, a w 50 % budżet UE, jeżeli odzyskanie nie nastąpiło w terminie czterech lat od daty pierwszego ustalenia administracyjnego lub sądowego, lub w terminie ośmiu lat, w przypadku gdy odzyskanie jest przedmiotem postępowania przed sądami krajowymi. Artykuł 32 ust. 3 wymienionego rozporządzenia zobowiązuje państwa członkowskie do przesłania Komisji razem z rocznym sprawozdaniem finansowym skróconego zestawienia procedur windykacji wszczętych w wyniku nieprawidłowości. Szczegółowe przepisy dotyczące stosowania obowiązku sprawozdawczego państw członkowskich w odniesieniu do kwot, które podlegają zwrotowi, są określone w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 885/2006 z dnia 21 czerwca 2006 r. ustanawiającym szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1290/2005 w zakresie akredytacji agencji płatniczych i innych jednostek, jak również rozliczenia rachunków EFRG i EFRROW (7). W załączniku III do wymienionego rozporządzenia znajdują są wzory tabel 1 i 2, które państwa członkowskie muszą dostarczyć w 2007 r. Na podstawie wypełnionych przez państwa członkowskie tabel Komisja powinna podjąć decyzję w sprawie konsekwencji finansowych wynikających z nieodzyskania kwot powstałych w wyniku nieprawidłowości starszych niż odpowiednio cztery lata lub osiem lat. Decyzja ta pozostaje bez uszczerbku dla przyszłych decyzji w sprawie zgodności na mocy art. 32 ust. 8 rozporządzenia (WE) nr 1290/2005.
(5)
Zgodnie z art. 32 ust. 6 rozporządzenia (WE) nr 1290/2005 państwa członkowskie mogą zdecydować o niekontynuowaniu windykacji. Taka decyzja może zostać podjęta jedynie w przypadku gdy łączna kwota poniesionych i przewidywanych kosztów windykacji przewyższa kwotę do odzyskania lub gdy odzyskanie okazuje się niemożliwe w związku z niewypłacalnością dłużnika lub osób odpowiedzialnych prawnie za nieprawidłowości, stwierdzoną i uznaną zgodnie z prawem krajowym. Jeżeli decyzję podjęto w terminie czterech lat od daty pierwszego ustalenia administracyjnego lub sądowego albo w terminie ośmiu lat, w przypadku gdy nieodzyskana kwota jest przedmiotem postępowania przed sądami krajowymi, 100 % konsekwencji finansowych wynikających z nieodzyskania powinno zostać pokryte z budżetu UE. W skróconym zestawieniu, o którym mowa w art. 32 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1290/2005, przedstawiono kwoty, w odniesieniu do których państwa członkowskie podjęły decyzję o niekontynuowaniu windykacji, oraz powody tej decyzji. Kwotami tymi nie zostają obciążone państwa członkowskie, których to dotyczy, lecz muszą one w związku z powyższym zostać pokryte z budżetu UE. Decyzja ta pozostaje bez uszczerbku dla przyszłych decyzji w sprawie zgodności na mocy art. 32 ust. 8 wspomnianego rozporządzenia.
(6)
Rozliczając rachunki przedmiotowych agencji płatniczych, Komisja musi uwzględnić kwoty już potrącone odnośnym państwom członkowskim na podstawie decyzji 2007/327/WE, 2008/394/WE oraz 2010/61/UE.
(7)
Zgodnie z art. 7 ust. 3 akapit drugi rozporządzenia (WE) nr 1258/1999 i art. 7 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1663/95 niniejsza decyzja nie ma wpływu na podjęcie przez Komisję późniejszych decyzji wykluczających z finansowania wspólnotowego wydatki dokonane niezgodnie z przepisami UE,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
Niniejszym rozlicza się rachunki włoskiej agencji płatniczej „ARBEA” dotyczące wydatków finansowanych przez Sekcję Gwarancji Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej (EFOGR) w odniesieniu do roku budżetowego 2006.
Kwoty, które na podstawie niniejszej decyzji podlegają zwrotowi ze środków danego państwa członkowskiego lub które są płatne na rzecz danego państwa członkowskiego, wraz z kwotami wynikającymi z zastosowania art. 32 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 1290/2005, określono w załączniku.
Artykuł 2
Niniejsza decyzja skierowana jest do Republiki Włoskiej.
Sporządzono w Brukseli dnia 18 lutego 2011 r.