NAŘÍZENÍ KOMISE (EU) č. 807/2010
ze dne 14. září 2010,
kterým se stanoví prováděcí pravidla pro dodávky potravin z intervenčních zásob ve prospěch nejchudších osob v Unii
(kodifikované znění)
EVROPSKÁ KOMISE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie,
s ohledem na nařízení Rady (ES) č. 1234/2007 ze dne 22. října 2007 o společné organizaci zemědělských trhů a zvláštní ustanovení pro některé zemědělské produkty („jednotné nařízení o společné organizaci trhů“) (1), a zejména na čl. 43 písm. g) a h) ve spojení s článkem 4 uvedeného nařízení,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Nařízení Komise (EHS) č. 3149/92 ze dne 29. října 1992, kterým se stanoví prováděcí pravidla pro dodávky potravin z intervenčních zásob ve prospěch nejchudších osob ve Společenství (2) bylo několikrát podstatně změněno (3). Z důvodu srozumitelnosti a přehlednosti by mělo být uvedené nařízení kodifikováno.
(2)
Postup a pravidla pro stanovení ročního distribučního plánu pro produkty z intervenčních zásob, který sestavuje Komise na základě informací poskytnutých členskými státy, by měly být zjednodušeny a harmonogram by měl být přizpůsoben, přičemž by vzal na vědomí požadavky distribuce příjemcům a potřebu finančního řízení veřejných intervenčních zásob.
(3)
S cílem zajistit jednotnější uplatňování v členských státech, které se podílejí na tomto opatření, je vhodné upřesnit pojem „příjemci“ nebo „koneční příjemci“ opatření. S cílem usnadnit správu a kontrolu provádění ročního je třeba stanovit, že dobročinné organizace pověřené příslušnými vnitrostátními orgány mohou být považovány za konečné příjemce, pokud zajišťují skutečnou distribuci potravin v některé formě v místě, kde mají bydliště nejchudší osoby.
(4)
Dodávky zemědělských produktů a potravin nejchudším osobám v Unii obvykle vyžadují zpracované nebo balené produkty z produktů vyjmutých z intervenčních zdrojů Unie. Uvedeného cíle může být stejně tak dosaženo dodávkou zemědělských produktů a potravin náležejících do stejné skupiny produktů dodaných na trh Unie. V takových případech je dodávka hrazena formou odebrání a přesunem produktů z intervenčních skladů.
(5)
V zájmu řešení situace, kdy v době přijetí ročního plánu nebo během jeho provádění jsou určité základní produkty v intervenčních zásobách dočasně nedostupné, článek 27 nařízení (ES) č. 1234/2007 stanoví, že dotyčné produkty mohou být mobilizovány na trhu Unie, ačkoli pouze za podmínek, které nejsou v rozporu se zásadou dodávek z intervenčních zásob. Měla by být stanovena pravidla pro takovou mobilizaci.
(6)
V zájmu dodržení zásady, že by se při mobilizaci produktů k dodávkám nejchudším osobám v Unii měla dát přednost intervenčním zásobám optimální distribuce stávajících veřejných zásob mezi členské státy, které se podílejí na plánu, se zajistí tehdy, když se přijme plán a když se koordinuje přeprava v rámci Unie, v jednom nebo více členských státech. Za účelem použití článku 27 nařízení (ES) č. 1234/2007 by také měl být z důvodu řádné finanční správy stanoven práh minimálního množství, kdy by přeprava v rámci Unie již neměla být prováděna.
(7)
Je třeba povolovat rozumné řízení programu a organizovat provádění ročního plánu Unie, je třeba především určit, kdy bude tento plán přijat, u kterých produktů dočasná nedostupnost opravňuje mobilizovat na trhu tento produkt nebo produkt stejné skupiny, a dále stanovit finanční příděl, který má být členskému státu pro tento účel zpřístupněn. Ke splnění výše uvedených cílů by mělo být takové přidělování provedeno na základě žádostí podaných členským státem pro roční plán, a na základě množství v intervenčních zásobách nedostupných produktů a na základě přídělů učiněných během předchozích účetních roků a jejich účinného použití.
(8)
Se stejným cílem, tj. upřednostnit použití intervenčních zásob, by mělo být stanoveno, že dodávky používající produkty, které mají být odebrány z těchto zásob, musí být přiděleny před mobilizací produktů té samé skupiny na trhu Unie.
(9)
Mělo by být dosaženo uskutečnění různých typů dodávek a mělo by být určeno, že veřejná nabídková řízení musí být zveřejněna, aby se zajistilo, že všechny hospodářské subjekty usazené v Unii mají rovný přístup.
(10)
Mělo by být jednoznačně stanoveno, že tato veřejná nabídková řízení musí zahrnovat všechna nezbytná ustanovení o doručení dodávek, a mělo by být přijato ustanovení, aby se upravila platba za ně, založená na splnění nebo nesplnění stanovených požadavků.
(11)
Produkty odebrané z intervenčních zásob v rámci ročního plánu mohou být dodány v původním stavu nebo zpracované pro výrobu potravin, nebo mohou odebrány úplatou za dodávku nebo za výrobu potravin mobilizovaných na trhu Unie. Pro tento druh dodávky je třeba určit produkty dostupné z intervenčních zásob, které mohou být odebrány úplatou za výrobu produktů z obilovin, produktů z rýže a mléčných produktů.
(12)
Aby bylo možné lépe vyhovět žádosti dobročinných sdružení a rozšířit sortiment dodávaných potravin, je třeba uvést, že produkty z intervenčních zásob mohou být za určitých podmínek přidány do ostatních produktů pro výrobu potravin.
(13)
Měly by být v rámci dostupných fondů stanoveny podmínky pro uhrazení nákladů dobročinných organizací vzniklých přepravou produktů a popřípadě také správních nákladů. Měla by se stanovit pravidla pro zúčtování hodnoty produktů odebraných z intervenčních skladů pro účely Evropského zemědělského záručního fondu (EZZF) a rovněž pravidla, která mají být použita, pokud jsou zásoby přepravovány z jednoho členského státu do druhého.
(14)
Přepravní náklady musí být hrazeny na základě řádně odůvodněných skutečných nákladů stanovených na základě veřejného nabídkového řízení. Stejně tak by mělo být určeno, že hrazení přepravních nákladů mezi sklady dobročinné organizace a místem konečného rozdělení se provádí na základě podpůrných dokladů.
(15)
V zájmu zajištění zlepšeného použití dostupných zdrojů by mělo být stanoveno, že náklady na přepravu produktů za žádných okolností nemohou dávat podnět k platbám ve formě produktů.
(16)
Je třeba upřesnit druh nejvhodnějších kontrol v rámci provádění ročního plánu, zejména míru kontrol, které mají být prováděny příslušnými orgány. Výroční zprávy o provádění plánu musejí obsahovat údaje, které umožňují vyhodnotit výsledky uvedených kontrol a také provedení opatření.
(17)
Opatření tohoto nařízení jsou v souladu se stanoviskem řídícího výboru pro společnou organizaci zemědělských trhů,
PŘIJALA TOTO NAŘÍZENÍ:
Článek 1
1. Členské státy, které si přejí použít opatření podle článku 27 nařízení (ES) č. 1234/2007 ve prospěch nejchudších osob v Unii, informují každoročně Komisi nejpozději do 1. února před obdobím provádění ročního plánu uvedeného v článku 2 tohoto nařízení.
2. Nejpozději dne 31. května oznámí dotyčné členské státy Komisi:
a)
množství každého typu produktu (vyjádřeného v tunách) požadovaného k provedení plánu na svém území v daném roce;
b)
formu, ve které jsou produkty příjemcům distribuovány;
c)
kritéria, podle kterých jsou příjemci vybíráni;
d)
sazbu poplatků, pokud existuje, které mohou být účtovány příjemcům podle čl. 27 odst. 1 druhého pododstavce písm. b) nařízení (ES) č. 1234/2007.
3. Pro účely tohoto nařízení se „nejchudšími osobami“ rozumějí fyzické osoby, ať již jednotlivci a rodiny nebo seskupení složená z těchto osob, jejichž situace z hlediska sociální a finanční závislosti je zjištěna nebo uznána na základě platných kriterií určených kompetentními orgány nebo je posouzena s ohledem na kritéria dobročinné organizace působící v jejich prospěch a která jsou schválena příslušnými orgány.
Článek 2
1. Každoročně před 1. říjnem přijme Komise roční plán pro distribuci produktů ve prospěch nejchudších osob z intervenčních zásob rozdělených mezi dotyčné členské státy, dále jen „plán“. Komise za účelem přerozdělení zdrojů mezi členské státy zohlední nejlepší odhady počtu nejchudších osob v dotyčných členských státech. Zohlední též, jak byly v předchozích letech uskutečněny a použity operace, na které byly použity zdroje, zejména na základě zpráv poskytnutých podle článku 11.
2. Komise před vypracováním plánu konzultuje hlavní organizace, které mají zkušenosti s problémy nejchudších osob v Unii.
3. Plán obsahuje zejména:
a)
pro každý členský stát, který používá toto opatření:
i)
maximální finanční zdroje zpřístupněné k uskutečnění své části plánu,
ii)
množství každého typu produktu, které má být odebráno ze zásob držených platebními nebo intervenčními agenturami dále jen „intervenční agentury“,
iii)
grant zpřístupněný pro každý produkt k nákupu na trhu Unie, je-li dotčený produkt v době, kdy je plán přijímán, v zásobách držených intervenčními agenturami dočasně nedostupný.
Tento grant je stanoven pro každý produkt s ohledem za prvé na členským státem uvedené množství, jež je v oznámení uvedeném v čl. 1 odst. 2, za druhé na množství nedostupné v intervenčních zásobách a za třetí na produkty, které byly požadovány a přiděleny během předchozích let, a na jejich současné použití.
Tento grant je vyjádřen v eurech při použití účetní hodnoty produktů, které jsou v intervenčních zásobách nedostupné, stanovených podle čl. 5 odst. 1,
iv)
popřípadě grant na nákup jednoho nebo více produktů na trhu Unie, které nejsou dostupné v členském státě, jenž je požaduje, a zároveň, je-li přeprava v rámci Unie nezbytná k uskutečnění plánu v uvedeném členském státě vzhledem k tomu, že se jedná o množství 60 tun a méně každého nedostupného produktu.
Tento grant je vyjádřen v eurech při použití účetní hodnoty produktů stanovených podle čl. 5 odst. 1;
b)
přidělené částky potřebné k pokrytí nákladů na přepravu intervenčních produktů v rámci Unie držených intervenční agenturou jiného členského státu, než kde je produkt požadován.
4. Komise zveřejní plán co nejrychleji.
Článek 3
1. Provádění plánu začíná 1. října a končí 31. prosince následujícího roku.
2. Odebírání produktů z intervenčních zásob probíhá pravidelně od 1. října do 31. srpna následujícího roku a je přizpůsobeno požadavkům na provádění plánu.
70 % množství stanovených v čl. 2 odst. 3 písm. a) bodě ii) musí být odebráno ze zásob do 1. července roku provádění plánu. Toto ustanovení se však nevztahuje na přidělení množství 500 tun a nižší. Množství, která nebyla z intervenčních zásob odebrána do 30. září roku provádění plánu, už nebudou vyhrazena pro členský stát, kterému byla přidělena podle daného plánu.
V případě másla a sušeného odstředěného mléka 70 % produktů musí být odebráno z intervenčních zásob do 1. února roku provádění plánu. Toto ustanovení se však nevztahuje na přidělení množství 500 tun a nižší.
V případě překročení lhůt uvedených v prvním, druhém a třetím pododstavci nebudou již náklady na skladování intervenčních produktů hrazeny Unií. Toto ustanovení se nepoužije u produktů, které nebyly z intervenčních zásob odebrány do 30. září roku provádění plánu.
Produkty k odebrání musí být z intervenčních zásob odebrány ve lhůtě do 60 dnů od podpisu smlouvy vydražitelem, jemuž byla zakázka na dodávku přidělena, anebo v případě přesunů do 60 dnů od uvědomění příslušného orgánu dodavatelského členského státu příslušným orgánem členského státu určení.
3. U produktů mobilizovaných na trhu podle čl. 2 odst. 3 písm. a) bodů iii) a iv) musí být platební operace u produktů dodávaných operátorem ukončeny do 1. září roku provádění plánu.
4. Během provádění plánu sdělí členské státy neprodleně Komisi jakékoliv změny v provádění plánu na jejich území v rámci přísných limitů finančních prostředků, které mu byly poskytnuty. Toto sdělení doplní další vhodné informace. Týkají-li se odůvodněné změny 5 % či více množství či hodnoty na jeden produkt zapsaných v plánu Unie, bude plán upraven.
5. Členské státy neprodleně informují Komisi o předpokládaných sníženích nákladů na provádění plánu. Komise může na žádost a na základě jejich skutečného použití dostupných produktů a přidělení z předchozích let dostupné zdroje přidělit jiným členským státům.
Článek 4
1. Provádění plánu zahrnuje:
a)
dodávku produktů odebraných z intervenčních zásob;
b)
dodávku produktů mobilizovaných na trhu Unie při použití ustanovení uvedených v čl. 2 odst. 3 písm. a) bodech iii) a iv);
c)
dodávku zpracovaných zemědělských produktů nebo potravin, dostupných nebo získatelných na trhu úplatou za dodávku produktů pocházejících z intervenčních zásob.
2. Produkty mobilizované na trhu, uvedené v odst. 1 písm. b), musí patřit do stejné skupiny produktů jako produkt, který je v intervenčních zásobách dočasně nedostupný.
Je-li však v intervenčních zásobách nedostupná rýže, Komise může povolit odebrání obilovin z intervenčních zásob úplatou za dodávku rýže a produktů z rýže mobilizovaných na trhu.
Stejně tak v případě nedostupnosti obilovin v intervenčních zásobách může Komise povolit odebrání rýže z intervenčních zásob úplatou za dodávku obilovin a produktů z obilovin mobilizovaných na trhu.
Daný produkt může být na trhu mobilizován pouze tehdy, byla-li již odebrána všechna množství produktu ve stejné skupině, která mají být odebrána z intervenčních zásob pro účely dodávek podle čl. 2 odst. 3 písm. a) bodu ii), včetně množství, která mají být přesunuta podle článku 8. Příslušný vnitrostátní orgán informuje Komisi o zahájení mobilizačních postupů na trhu.
3. Týkají-li se dodávky produktů odebraných z intervenčních zásob, příslušný vnitrostátní orgán vypíše nebo nechá vypsat veřejné nabídkové řízení k určení nejvýhodnějších podmínek dodávek. Ve vypsání veřejného nabídkového řízení se přesně uvede povaha a vlastnosti produktu, jenž má být dodán. Produktem, jenž má být dodán, je buď produkt odebraný z intervenčních zásob v nezpracované formě nebo ve stavu po balení a/nebo zpracování, nebo produkt mobilizovaný na trhu za produkt odebraný z intervenčních zásob jako platba za dodávku.
Veřejné nabídkové řízení se týká:
a)
poplatků za zpracování a/nebo balení produktů, které pocházejí z intervenčních zásob;
b)
nebo množství zpracovaných nebo popřípadě balených zemědělských produktů nebo potravin, které mohou být získány použitím produktů z intervenčních zásob dodaných úplatou za takové produkty;
c)
nebo množství zpracovaných zemědělských produktů nebo potravin, které jsou dostupné nebo mohou být získány na trhu dodávkami za platbu produktů, které pocházejí z intervenčních zásob; tyto potraviny musí obsahovat ve svém složení ingredienci, která patří do stejné skupiny produktů jako intervenční produkt poskytnutý úplatou.
V případě podle druhého pododstavce písm. c), pokud se dodávka týká obilovin nebo produktů z obilovin, musí být ve vypsání nabídkového řízení přesně uvedeno, že odebraný produkt je určitou obilovinou ze zásob intervenční agentury. Týká-li se dodávka mléčných výrobků, musí být ve vypsání nabídkového řízení přesně uvedeno, který produkt, tj. máslo nebo sušené mléko, má být odebrán ze zásob intervenční agentury podle toho, jaké zásoby má tato agentura k dispozici.
V případě podle druhého pododstavce písm. c), pokud se dodávka týká rýže nebo produktů z rýže poskytnutých výměnou za obiloviny odebrané z intervenčních zásob, musí být ve vypsání nabídkového řízení přesně uvedeno, že odebraný produkt je daná obilovina ze zásob intervenční agentury. Pokud se dodávka týká obilovin nebo produktů z obilovin poskytnutých výměnou za rýži odebranou z intervenčních zásob, musí být ve vypsání nabídkového řízení přesně uvedeno, že odebraným produktem je rýže ze zásob intervenční agentury.
Pokud dodávka zahrnuje zpracování a/nebo balení produktu, uvede se při vyhlášení výběrového řízení povinnost úspěšného uchazeče poskytnout podle hlavy III nařízení Komise (EHS) č. 2220/85 (4) ještě před převzetím produktu jistotu ve prospěch intervenční agentury ve výši intervenční ceny, která je platná v den stanovený na převzetí produktu, navýšenou o 10 %. Pro účely hlavy V uvedeného nařízení je základním požadavkem dodávka produktu do místa určení. V případě, že dodávka překročí lhůtu k realizaci plánu podle čl. 3 odst. 1 tohoto nařízení, část jistoty, která propadá, odpovídá 15 % zajištěné částky. Zbývající část jistoty propadá ve výši dalších 2 % za každý den překročení lhůty. Tento pododstavec se nepoužije, pokud byl produkt vyskladněný z intervenčních zásob odevzdán k dispozici úspěšnému uchazeči, se kterým byla uzavřena smlouva o dodávce, jako úplata za již provedenou dodávku.
4. Pokud se dodávka týká zemědělských produktů nebo potravin, jež mají být mobilizovány na trhu, příslušný vnitrostátní orgán vypíše veřejné nabídkové řízení, aby určil nejvýhodnější podmínky dodávek. Veřejné nabídkové řízení přesně určí povahu a vlastnosti produktu nebo potraviny, jež mají být mobilizovány, upřesní požadavky na balení a značení a další povinnosti spojené s dodávkou. Smlouva o dodávce je přidělena vybranému oferentovi pod podmínkou, že složí jistotu, která činí 110 % výše jeho nabídky, a to ve prospěch intervenční agentury podle hlavy III nařízení (EHS) č. 2220/85.
Veřejné nabídkové řízení se týká všech poplatků na dodávky a vyzve k podávání nabídek týkajících se:
a)
maximálního množství zemědělského produktu nebo potraviny, jež mají být mobilizovány na trhu, za pevně stanovenou peněžní částku uvedenou v oznámení;
b)
nebo peněžní částky, která je potřebná k mobilizaci na trhu, za pevně stanovené množství uvedené v oznámení.
5. Produkty intervenční anebo mobilizované na trhu podle čl. 2 odst. 3 písm. a) bodů iii) a iv) nebo odst. 1 prvního pododstavce písm. c) tohoto článku mohou být přidány nebo přimíchány do jiných produktů mobilizovaných na trhu pro výrobu potravin, které mají být dodány pro účely provádění plánu.
6. Přepravní náklady určí veřejné nabídkové řízení.
Členské státy mohou stanovit, že dodávky musí také obsahovat přepravu produktů do skladů dobročinných organizací. V takových případech je přeprava předmětem zvláštního ustanovení ve veřejném nabídkovém řízení a tvoří zvláštní položku v podávané nabídce.
Nabídky týkající se přepravy se podávají v peněžních hodnotách.
Platba přepravních nákladů nemůže být v žádném případě provedena v produktech.
7. Veřejná nabídková řízení zaručují rovný přístup všem hospodářským subjektům usazeným v Unii. Za tímto účelem jsou předmětem oznámení zveřejněných v úředních správních publikacích, jakož i v úplné podobě dostupné na žádost zainteresovaných hospodářských subjektů.
8. Výzvy k podávání nabídek obsahují nezbytná ustanovení o dodávkách, zejména, pokud jde o kvalitu, balení a označení produktu. Také obsahují ustanovení o tom, že pokud kvalita, balení nebo označení produktů oznámených v dobu stanovenou pro dodání neodpovídá přesně tomu, co bylo určeno, ale nebrání tomu, aby zboží nebylo přijato pro zamýšlené použití, mohou příslušné orgány při výpočtu částku snížit.
Článek 5
1. Pro účetní účely Evropského zemědělského záručního fondu (EZZF), bez ohledu na přílohu VIII nařízení Komise (ES) č. 884/2006 (5), je podle tohoto nařízení účetní hodnotou dostupných intervenčních produktů intervenční cena platná 1. října každého roku.
Pro členské státy, které nepřijaly euro, se účetní hodnota intervenčních produktů převádí na národní měnu pomocí směnného kurzu platného 1. října.
2. Pokud se intervenční produkty přepravují z jednoho členského státu do druhého, dodavatelský členský stát zaznamená doručený produkt v účtech jako nulovou položku a členský stát určení jej zaznamená jako účet v měsíci odeslání při použití cen vypočítaných podle odstavce 1.
Článek 6
Pro účely distribuce potravin nejchudším osobám a provádění kontrol jsou dobročinné organizace, které se starají o příjemce a přímo jim pomáhají, považovány za konečné příjemce distribuce, pokud skutečně provádějí distribuci potravin. Za rozdělené se považují potraviny, které jsou v místě a bez dalšího zásahu přímo dodány ve formě balení nebo jídel, která odpovídají podle jednotlivých případů denním nebo týdenním požadavkům příjemců.
Článek 7
1. Na řádně odůvodněnou žádost k příslušnému orgánu v každém členském státě se dobročinným organizacím pověřeným rozdělením produktů hradí přepravní náklady na území členského státu mezi sklady dobročinných organizací a místy rozdělení příjemcům.
2. Správní náklady plynoucí z dodávek stanovených v tomto nařízení se na základě řádně opodstatněné žádosti podané příslušnému orgánu v každém členském státě hradí dobročinným organizacím a podléhají omezení 1 % hodnoty produktů jim nabídnutých a vypočítávají se podle čl. 5 odst. 1.
3. Náklady uvedené v odstavcích 1 a 2 se členským státům hradí omezeně z dostupných zdrojů k provádění plánu v každém členském státě.
Náklady uvedené v odstavcích 1 a 2 nemohou být předmětem platby ve formě produktů.
Článek 8
1. Nejsou-li produkty obsažené v plánu dostupné z intervence v členském státě, kde jsou takové produkty žádány povolí Komise postupem stanoveným v čl. 195 odst. 2 nařízení (ES) č. 1234/2007 přesun dotyčného produktu z členského státu, v jehož intervenčních zásobách se nachází, do členského státu, kde se použije k provádění plánu.
Členský stát přijímající produkty zveřejní výzvu k podávání nabídek, aby se určily nejvýhodnější podmínky dodávek. Přepravní náklady v rámci Unie jsou předmětem nabídky předložené v peněžní hodnotě a nemohou být placeny ve formě produktů. V souvislosti s tímto veřejným nabídkovým řízením se použije čl. 4 odst. 7 tohoto nařízení.
2. Přepravní náklady v rámci Unie nese Unie a proplácejí se členskému státu.Za tímto účelem musí žádost o úhradu obsahovat všechny nezbytné doklady, zejména o způsobu přepravy.Výdaj se zaúčtuje k tíži částek uvedených v čl. 2 odst. 3 bodě 2 písm. b). Jsou-li přidělené částky zcela rozděleny, jakékoliv dodatečné financování Unií k pokrytí přepravních nákladů v rámci Unie se poskytuje podle čl. 7 odst. 3.
3. Výzva k podávání nabídek uvede možnost, že hospodářský subjekt může podat nabídku na umístění na trhu Unie se zemědělskými produkty či potravinami, které mají být dodány, a na převzetí produktů z dodávající intervenční agentury, aniž by došlo k přesunu do žádajícího členského státu. Za těchto okolností nejsou žádné přepravní náklady v rámci Unie placeny osobě, které byla zakázka na dodávku udělena.
Žádající členský stát sdělí dodavatelskému členskému státu jméno osoby, které byla zakázka na dodávku produktů udělena.
4. Než je zboží odebráno, dodavatel přebírající dodávku složí jistotu, která se rovná intervenční nákupní ceně platné ke dni stanovenému k převzetí produktů s přirážkou 10 %.
Jistota se skládá podle hlavy III nařízení (EHS) č. 2220/85.
Pro účely hlavy V uvedeného nařízení je prvořadým požadavkem dokončení dodávky v členském státě určení.
Předložení dokumentu o převzetí vystaveného intervenční agenturou určení představuje doklad o dodání produktů.
5. V případě přepravy poskytne členský stát určení dodavatelskému členskému státu jméno smluvní osoby k provedení operace.
Intervenční agentura dodavatelského členského státu produktů předá tyto produkty k dispozici osobě, které byla zakázka na dodávku udělena, nebo jejímu řádně pověřenému zástupci po předložení odběrního listu vystaveného intervenční agenturou členského státu určení.
Příslušný orgán zajistí, aby bylo zboží řádně pojištěno.
Prohlášení o výdeji vystavené intervenční agenturou dodavatelského členského státu obsahuje jeden ze zápisů uvedených v příloze I.
Intervenční agentura dodavatelského členského státu oznámí v přiměřené lhůtě příslušnému orgánu členského státu určení datum ukončení operace vyskladnění.
Přepravní náklady v rámci Unie jsou hrazeny členským státem, kam jsou příslušné produkty určeny, a to ve výši skutečně převzatého množství.
6. Výpočet jakýchkoli ztrát se zapisuje do účtů podle přílohy X písm. c) nařízení (ES) č. 884/2006.
Článek 9
Žádosti o platbu se příslušným orgánům v každém členském státě podávají do čtyř měsíců po dokončení dotyčné operace. V případě, že jsou žádosti podány později, se platba sníží o 20 % s výjimkou případu vyšší moci. Žádosti podané po více než deseti měsících po dokončení operace nejsou přijímány.
Příslušné orgány provedou platbu do dvou měsíců od přijetí žádosti o platbu.
Lhůtu uvedenou ve druhém pododstavci lze nicméně pozastavit písemným sdělením operátorovi nebo organizaci pověřené distribucí produktů v případě závažných nedostatků v průvodních dokladech. Lhůta začne znovu běžet ode dne obdržení požadovaných dokladů, které musí být předány do třiceti kalendářních dnů. Nejsou-li doklady v této lhůtě předány, použije se snížení uvedené v prvním pododstavci.
S výjimkou případu vyšší moci a s ohledem na možnost pozastavení uvedenou v třetím pododstavci se při nedodržení dvouměsíční lhůty stanovené ve druhém pododstavci provede snížení platby členskému státu v souladu s článkem 9 nařízení Komise (ES) č. 883/2006 (6).
Článek 10
1. Členské státy přijmou všechna nezbytná opatření k zajištění toho, aby:
a)
byly intervenční produkty a popřípadě granty na mobilizaci na trhu s potravinami používány a sloužily účelu stanovenému v čl. 27 odst. 1 a 2 nařízení (ES) č. 1234/2007;
b)
zboží, které není příjemcům dodáváno volně ložené, mělo na svém obalu jasně viditelný nápis „pomoc EU“, doplněný vyobrazením vlajky Evropské unie v souladu s pokyny uvedenými v příloze II;
c)
označené prováděcí organizace vedly řádné účetnictví a podpůrnou dokumentaci a příslušným orgánům k nim umožnily přístup, aby mohly provést nezbytná ověření;
d)
nabídková řízení byla v souladu s ustanoveními článků 3 a 4 a dodávky byly prováděny v souladu s ustanoveními tohoto nařízení; členské státy musí ustanovit vhodné sankce pro případ, že produkty nebyly vyskladněny v termínu stanoveném v čl. 3 odst. 2.
2. Příslušné orgány provádějí kontroly od převzetí po vyskladnění z intervenčních zásob, anebo případně od mobilizace produktů na trhu použitím čl. 2 odst. 3 písm. a) bodu iii) a iv) nebo čl. 4 odst. 1 písm. c) ve všech stadiích provádění plánu a na všech úrovních distribučního řetězce. Kontroly se provádějí po celé období provádění plánu, na všech stadiích včetně místní úrovně.
Kontroly se týkají alespoň 5 % množství podle každého typu produktů uvedených v článku 2 odst. 3 písm. a) bodě ii). Tato míra kontrol se použije na každé stadium procesu provádění s přihlédnutím ke kritériím rizik, kromě stadia, kdy probíhá distribuce přímo nejchudším osobám.
Kontroly jsou zaměřeny na ověření účetních operací uskladnění a vyskladnění produktů, jakož i na přepravu produktů mezi postupnými prostředníky. Zahrnují rovněž srovnání účetních zásob a fyzických zásob produktů vybraných pro kontrolu.
3. Členské státy přijmou všechna opatření potřebná k zajištění toho, aby byl plán řádně prováděn, předcházelo se protiprávnímu jednání a sankcionovalo se. Proto mohou zejména pozastavit účast hospodářských subjektů v nabídkovém řízení nebo organizací pověřených jejich distribucí podle plánů, v závislosti na druhu a závažnosti zjištěných nedostatků nebo nesrovnalostí.
Článek 11
Členské státy předají každoročně nejpozději do 30. června Komisi zprávu o provádění plánu na svém území během předchozího rozpočtového roku. Zpráva obsahuje:
a)
množství různých produktů odebraných z intervenčních zásob;
b)
typ, množství a hodnotu zboží distribuovaného příjemcům, přičemž zvlášť uvede nezpracované zboží, zpracované zboží a zboží získané náhradou společně s koeficienty zpracování;
c)
přepravní náklady;
d)
správní poplatky;
e)
počet příjemců v průběhu roku.
Zpráva uvede opatření, která byla učiněna k ověření toho, že distribucí zboží bylo dosaženo stanoveného cíle a že se zboží dostalo ke konečným příjemcům. Tato zpráva zejména uvede typ a počet provedených kontrol, dosažené výsledky, jakož i použití sankcí uvedených v čl. 10 odst. 3. Při sestavování následného plánu se zpráva považuje za rozhodující činitel.
Článek 12
Ustanovení tohoto nařízení se použijí, aniž jsou dotčena ustanovení nařízení Komise (ES) č. 1130/2009 (7).
Článek 13
Nařízení (EHS) č. 3149/92 se zrušuje.
Odkazy na zrušené nařízení se považují za odkazy na toto nařízení v souladu se srovnávací tabulkou obsaženou v příloze IV.
Článek 14
Toto nařízení vstupuje v platnost dvacátým dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
V Bruselu dne 14. září 2010.
ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (UE) NR 807/2010
z dnia 14 września 2010 r.
ustanawiające szczegółowe zasady dostaw żywności z zapasów interwencyjnych do wykorzystania przez osoby najbardziej potrzebujące w Unii
(tekst jednolity)
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych („rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku”) (1), w szczególności jego art. 43 lit. g) i h) w związku z art. 4,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
Rozporządzenie Komisji (EWG) nr 3149/92 z dnia 29 października 1992 r. ustanawiające szczegółowe zasady dostaw żywności z zapasów interwencyjnych do wykorzystania przez osoby najbardziej poszkodowane we Wspólnocie (2) zostało kilkakrotnie znacząco zmienione (3). Dla zachowania przejrzystości i zrozumiałości należy je ujednolicić.
(2)
Procedura i zasady ustanawiania rocznego planu dystrybucji produktów z zapasów interwencyjnych sporządzanego przez Komisję na podstawie informacji dostarczanych przez państwa członkowskie powinny być proste, a harmonogram powinien być dostosowany, uwzględniając wymogi dystrybucji do odbiorców i potrzebę zarządzania finansami związanymi z państwowymi zapasami interwencyjnymi.
(3)
W celu zapewnienia bardziej jednolitej realizacji tego działania w uczestniczących państwach członkowskich należy dokładnie określić pojęcie „beneficjentów” lub „końcowych odbiorców” środków, o których mowa. W celu ułatwienia zarządzania oraz kontroli wykonania rocznego planu stosowne jest dopuszczenie możliwości uznania organizacji charytatywnych, wyznaczonych przez właściwe organy krajowe, za końcowych odbiorców, jeżeli rzeczywiście zajmują się one dystrybucją środków spożywczych, w różnych postaciach, na poziomie lokalnym, w miejscach zamieszkiwanych przez osoby najbardziej potrzebujące.
(4)
Dostawy produktów rolnych i środków spożywczych dla najbardziej potrzebujących osób w Unii normalnie obejmują produkty przetworzone lub pakowane, w oparciu o produkty wycofane ze składów interwencyjnych Unii. Cel można jednak osiągnąć również poprzez dostawy produktów rolnych i środków spożywczych należących do tej samej kategorii produktów wprowadzonych do obrotu na rynku Unii. W takich przypadkach zwrot za dostawę następuje w formie wycofania i przekazania produktów z zapasów interwencyjnych.
(5)
W celu rozwiązania sytuacji, w których niektóre podstawowe produkty są czasowo niedostępne z zapasów interwencyjnych w chwili przyjmowania planu rocznego lub w czasie jego realizacji, art. 27 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 stanowi, że produkty te można pozyskać na rynku Unii, jednak wyłącznie na warunkach, które nie stoją w sprzeczności z zasadą zaopatrywania z zapasów interwencyjnych. Należy ustalić reguły takiego pozyskiwania produktów.
(6)
W celu przestrzegania zasady, że pierwszeństwo przy pozyskiwaniu produktów na rzecz zaopatrywania osób najbardziej potrzebujących w Unii powinny mieć zapasy interwencyjne, podczas przyjmowania planu należy zapewnić optymalny podział istniejących zapasów publicznych między państwa członkowskie uczestniczące w programie oraz skoordynować operacje transferowe wewnątrz Unii, niezbędne z powodu niedostępności wnioskowanych produktów w jednym lub kilku państwach członkowskich. Dla celów stosowania art. 27 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 powinien być również ustalony próg minimalnej ilości, poniżej którego, ze względu na zasady dobrego zarządzania, nie powinny być realizowane transfery wewnątrz Unii.
(7)
W celu umożliwienia rozsądnego zarządzania programem oraz zorganizowania realizacji rocznego planu Unii właściwe jest, po pierwsze, ustalenie, kiedy plan ten jest przyjmowany, dla jakich produktów ich czasowa niedostępność uzasadnia pozyskiwanie na rynku takiego samego produktu lub produktu tego samego rodzaju, a po drugie, określenie przydziału środków finansowych, które powinny być w tym celu udostępnione państwu członkowskiemu; aby zrealizować wyżej wymienione cele, przydział środków powinien przebiegać w oparciu o wnioski składane przez dane państwo członkowskie do planu rocznego, o ilość produktów niedostępnych z zapasów interwencyjnych oraz w oparciu o przydziały środków, jakie miały miejsce w podczas poprzednich latach budżetowych i ich skuteczne wykorzystanie.
(8)
W tym samym celu, jakim jest przyznanie pierwszeństwa wykorzystaniu zapasów interwencyjnych, ustala się, że dostawy wykorzystujące produkty, które mają być wycofane z tych zapasów, muszą być przydzielone, zanim zostaną podjęte działania w zakresie pozyskiwania na rynku Unii produktów z tego samego rodzaju.
(9)
Powinno się uzyskać najlepsze warunki dla przeprowadzenia różnych rodzajów dostaw oraz powinno się sprecyzować, że zaproszenia do składania ofert przetargowych muszą być publikowane w celu zapewnienia równego dostępu dla wszystkich podmiotów prowadzących działalność gospodarczą na terytorium Unii.
(10)
Powinno zostać jasno stwierdzone, że te zaproszenia do przetargów muszą uwzględniać wszelkie niezbędne przepisy w zakresie wykonywania dostaw, a także należy ustanowić przepisy dostosowujące płatności za te dostawy, zgodne z ustanowionymi wymogami lub w inny sposób powiązane z tymi wymogami.
(11)
Produkty, które mają być wycofane z zapasów interwencyjnych w ramach planu rocznego, mogą zostać dostarczone w stanie nieprzetworzonym lub w stanie przetworzonym dla celów produkcji żywności, lub też mogą zostać wycofane w ramach zapłaty za dostawy lub produkcję żywności zorganizowane na rynku Unii. W tym ostatnim przypadku należy ustalić, które z produktów pozostających w zapasach interwencyjnych mogą zostać wycofane w ramach zapłaty za wytworzenie produktów zbożowych, opartych na ryżu lub mlecznych.
(12)
Aby skuteczniej zaspokajać potrzeby organizacji charytatywnych oraz aby rozszerzyć wachlarz dostarczanych produktów żywnościowych, należy ustalić, że produkty pochodzące z zapasów interwencyjnych mogą, w określonych warunkach, zostać włączone do innych produktów służących do produkcji żywności.
(13)
Należy określić warunki zwrotu organizacjom charytatywnym kosztów ponoszonych w związku z transportem produktów, a także, gdzie właściwe, kosztów administracyjnych w granicach dostępnych funduszy. Zasady zapisywania na kontach wartości produktów wycofanych ze składów interwencyjnych w charakterze wydatków Europejskiego Funduszu Rolniczego Gwarancji (EFRG) należy ustanowić razem z zasadami stosowanymi w przypadku, gdy zapasy są przekazywane z jednego państwa członkowskiego do drugiego.
(14)
Koszty transportu muszą być zwracane na podstawie właściwie uzasadnionych, rzeczywistych kosztów ustalanych na podstawie zaproszenia do składania ofert. Należy jednakże określić, że zwrotu kosztów transportu między punktami składowania organizacji charytatywnej a miejscem końcowej dystrybucji dokonuje się na podstawie dowodów potwierdzających.
(15)
W celu zapewnienia sprawniejszego wykorzystania dostępnych środków należy określić, iż w żadnym wypadku opłata z tytułu kosztów transportu nie może być pokrywana w produktach.
(16)
Należy określić najodpowiedniejsze formy kontroli dotyczącej wykonania planu rocznego, w szczególności poziom kontroli przeprowadzanych przez właściwe organy. Roczne sprawozdania z wykonania planu muszą zawierać dane, które pozwolą na dokonanie oceny wyników kontroli i stopnia realizacji planu.
(17)
Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Wspólnej Organizacji Rynków Rolnych,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
1. Państwa członkowskie zamierzające stosować środki określone w art. 27 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 na rzecz osób najbardziej potrzebujących w Unii informują Komisję, co roku i nie później niż w dniu 1 lutego poprzedzającym okres wprowadzenia planu rocznego, o którym mowa w art. 2 niniejszego rozporządzenia.
2. Najpóźniej do dnia 31 maja zainteresowane państwa członkowskie informują Komisję o:
a)
ilości (wyrażonej w tonach) każdego rodzaju produktów potrzebnych do wprowadzenia planu na ich terytorium w danym roku;
b)
planowanej formie dystrybucji produktów między odbiorców;
c)
kryteriach kwalifikowalności, które muszą spełniać odbiorcy;
d)
stawkach opłat, o ile takie opłaty występują, które można nakładać na odbiorców zgodnie z art. 27 ust. 1 akapit drugi lit. b) rozporządzenia (WE) nr 1234/2007.
3. Do celów niniejszego rozporządzenia stosuje się następującą definicję: „osoby najbardziej potrzebujące” oznaczają osoby fizyczne, w tym osoby żyjące samotnie, w rodzinie lub grupy złożone z takich osób, których sytuacja uzależnienia socjalnego i finansowego została stwierdzona lub uznana na podstawie kryteriów kwalifikowalności uznanych przez właściwe organy, lub jest oceniana w oparciu o kryteria stosowane przez organizacje charytatywne i uznane przez właściwe organy.
Artykuł 2
1. Każdego roku przed dniem 1 października Komisja przyjmuje roczny plan dystrybucji żywności do wykorzystania przez osoby najbardziej potrzebujące, w podziale na zainteresowane państwa członkowskie, zwany dalej „planem”. Do celów podziału zasobów między państwa członkowskie Komisja uwzględnia najlepsze szacunki liczby osób najbardziej potrzebujących w zainteresowanych państwach członkowskich. Komisja uwzględnia również sposób przeprowadzania operacji oraz przeznaczenie środków w poprzednich latach budżetowych, w szczególności na podstawie sprawozdań przewidzianych w art. 11.
2. Przed sporządzeniem planu Komisja konsultuje się z głównymi organizacjami znającymi problemy osób najbardziej potrzebujących w Unii.
3. Plan zawiera w szczególności:
a)
dla każdego z państw członkowskich stosujących środek:
(i)
maksymalne dostępne środki finansowe do przeprowadzenia swojej części planu;
(ii)
ilość każdego rodzaju produktu, który ma być wycofany z zapasów znajdujących się w agencjach płatniczych lub interwencyjnych, zwanych dalej „agencjami interwencyjnymi”;
(iii)
dotację udostępnianą w celu nabycia danego produktu na rynku Unii, jeżeli dany produkt jest czasowo niedostępny w ramach zapasów znajdujących się w agencjach interwencyjnych w chwili przyjmowania planu.
Dotacja ta ustalana jest dla każdego produktu z uwzględnieniem, po pierwsze, ilości wskazanej w powiadomieniu wystosowanym przez państwo członkowskie, określone w art. 1 ust. 2, po drugie, ilości niedostępnych w zapasach interwencyjnych oraz, po trzecie, produktów wnioskowanych i przydzielonych w poprzednich latach budżetowych oraz ich rzeczywistego wykorzystania.
Dotacja ta wyrażana jest w euro z wykorzystaniem wartości księgowej produktów niedostępnych w ramach zapasów interwencyjnych, ustalonej zgodnie z art. 5 ust. 1;
(iv)
gdzie jest to stosowne, dotację na zakup na rynku Unii jednego lub więcej produktów niedostępnych w państwie członkowskim, w którym jest na nie zapotrzebowanie, jeżeli transfer wewnątrz Unii konieczny do przeprowadzenia planu w tym państwie członkowskim dotyczyłby ilości 60 ton lub mniejszej każdego niedostępnego produktu.
Dotacja ta wyrażana jest w euro z wykorzystaniem wartości księgowej danych produktów, ustalonej zgodnie z art. 5 ust. 1;
b)
środki potrzebne do pokrycia kosztów transferu wewnątrz Unii produktów objętych skupem interwencyjnym znajdujących się w posiadaniu agencji interwencyjnej w państwie członkowskim innym niż to, w którym istnieje zapotrzebowanie na produkt.
4. Komisja publikuje plan w możliwie krótkim terminie.
Artykuł 3
1. Wykonanie planu rozpoczyna się w dniu 1 października a kończy w dniu 31 grudnia następnego roku.
2. Operacja wycofywania produktów z zapasów interwencyjnych odbywa się od dnia 1 października do dnia 31 sierpnia następnego roku w sposób regularny i dostosowany do wymogów związanych z wykonaniem planu.
70 % ilości określonych w art. 2 ust. 3 lit. a) ppkt (ii) musi być wycofanych z zapasów przed dniem 1 lipca danego roku wykonywania planu. Obowiązku tego nie stosuje się jednak względem przydziałów wynoszących 500 ton lub mniej. Ilości niewycofane z zapasów interwencyjnych do dnia 30 września roku wykonywania planu nie przysługują dłużej państwu członkowskiemu, któremu zostały one przydzielone w ramach wspomnianego planu.
Jednakże w przypadku masła i odtłuszczonego mleka w proszku 70 % produktów musi zostać wycofane z zapasów interwencyjnych przed dniem 1 lutego roku wykonywania planu. Postanowienie to nie obowiązuje względem przydziałów wynoszących 500 ton lub mniej.
W przypadku przekroczenia terminów ustanowionych w akapicie pierwszym, drugim i trzecim koszty przechowywania produktów z zapasów interwencyjnych nie są pokrywane przez Unię. Niniejszy przepis nie ma zastosowania do produktów, które nie zostały wycofane z zapasów interwencyjnych do dnia 30 września roku wykonywania planu.
Wycofywane produkty muszą być odebrane z zapasów interwencyjnych w okresie 60 dni od daty podpisania przez oferenta umowy na dostawy lub - w przypadku przekazania produktów - w okresie 60 dni od momentu poinformowania przez właściwy organ w państwie członkowskim przeznaczenia właściwego organu w dostarczającym państwie członkowskim.
3. W odniesieniu do produktów, które mają być pozyskane na rynku w zastosowaniu art. 2 ust. 3 lit. a) ppkt (iii) oraz (iv), płatności za produkty, które ma dostarczyć podmiot, muszą być dokonane przed dniem 1 września roku wykonania planu.
4. W okresie realizacji planu państwa członkowskie niezwłocznie powiadamiają Komisję o wszelkich zmianach, które wprowadzają do realizacji planu na ich terytorium w ramach ścisłych ograniczeń przyznanych im środków finansowych. Powiadomieniu temu towarzyszą wszelkie właściwe informacje. Jeżeli uzasadnione zmiany dotyczą 5 % lub więcej ilości lub wartości produktu ujętych w unijnym planie dystrybucji, plan ten zostaje skorygowany.
5. Państwa członkowskie niezwłocznie powiadamiają Komisję o przewidywanych zmniejszeniach wydatków na wykonanie planu. Komisja może przydzielić niewykorzystane zasoby innym państwom członkowskim na podstawie ich wniosków i rzeczywistego wykorzystania udostępnionych produktów oraz przydziałów dokonanych w czasie poprzednich lat budżetowych.
Artykuł 4
1. Realizacja planu obejmuje:
a)
dostawę produktów wycofanych z zapasów interwencyjnych;
b)
dostawę produktów pozyskanych na rynku Unii w zastosowaniu art. 2 ust. 3 lit. a) ppkt (iii) oraz (iv);
c)
dostawę przetworzonych produktów rolnych lub środków spożywczych, dostępnych lub które można pozyskać na rynku przez dostarczenie, jako zapłaty, produktów pochodzących z zapasów interwencyjnych.
2. Produkty pozyskane na rynku, o których mowa w ust. 1 lit. b), muszą należeć do tej samej grupy produktów co produkt tymczasowo niedostępny w zapasach interwencyjnych.
Jednakże w przypadku gdy ryż jest niedostępny w zapasach interwencyjnych, Komisja może zezwolić na pobranie zbóż z zapasów interwencyjnych jako zapłatę za dostawę ryżu i produktów opartych na ryżu pozyskanych na rynku.
Podobnie w przypadku gdy zboża są niedostępne w zapasach interwencyjnych, Komisja może zezwolić na pobranie ryżu z zapasów interwencyjnych jako zapłatę za dostawę zboża i produktów zbożowych pozyskanych na rynku.
Dany produkt może zostać pozyskany na rynku tylko wtedy, gdy całość produktów z tej samej grupy, które mają być wycofane z zapasów interwencyjnych w celu realizacji dostaw zgodnie z art. 2 ust. 3 lit. a) ppkt (ii), łącznie z całością produktów, które mają być przekazane zgodnie z art. 8, została już przydzielona. Właściwy organ krajowy powiadamia Komisję o rozpoczęciu procedur pozyskiwania na rynku.
3. Jeżeli dostawa dotyczy produktów wycofanych z zapasów interwencyjnych, wówczas właściwy organ krajowy wydaje lub zleca wydanie zaproszeń do składania ofert przetargowych w celu ustalenia najkorzystniejszych warunków dostaw. Zaproszenie do składania ofert dokładnie określa charakter i właściwości produktu będącego przedmiotem dostawy. Dostarczony produkt ma być albo produktem wycofanym z zapasów interwencyjnych w formie nieprzetworzonej lub po zapakowaniu lub przetworzeniu, albo produktem uzyskanym na rynku przez wycofanie produktu z zapasów interwencyjnych tytułem zapłaty za dostawę.
Zaproszenie do składania ofert przetargowych dotyczy:
a)
opłat za przetworzenie lub pakowanie produktów pochodzących z zapasów interwencyjnych;
b)
lub ilości przetworzonych, lub, gdzie jest to stosowne, pakowanych produktów rolnych lub środków spożywczych, które można uzyskać poprzez wykorzystanie produktów z zapasów interwencyjnych, dostarczonych tytułem zapłaty za takie produkty;
c)
lub ilości przetworzonych produktów rolnych lub środków spożywczych, dostępnych lub które można pozyskać na rynku przez dostarczenie, jako zapłaty, produktów pochodzących z zapasów interwencyjnych; wymienione środki spożywcze muszą zawierać w swoim składzie składnik należący do tej samej grupy produktów co produkt z zapasów interwencyjnych dostarczany jako zapłata.
W przypadku określonym w akapicie drugim lit. c), kiedy dostawy obejmują zboża lub produkty zbożowe, zaproszenie do składania ofert określa, że wycofywany produkt jest konkretnym zbożem będącym w posiadaniu agencji interwencyjnej zależnie od zapasów będących w jej posiadaniu. Kiedy dostawy obejmują przetwory mleczne, zaproszenie do składania ofert określa, który produkt, masło lub mleko w proszku, musi zostać wycofany z zapasów będących w posiadaniu agencji interwencyjnej zależnie od zapasów będących w jej posiadaniu.
W przypadku, o którym mowa w akapicie drugim lit. c), oraz gdy dostawa obejmuje ryż lub produkty oparte na ryżu w zamian za zboża wycofane z zapasów interwencyjnych zaproszenie do składania ofert zawiera informacje o tym, że produkt, który ma zostać wycofany, stanowi określony rodzaj zboża znajdujący się w posiadaniu agencji interwencyjnej. Podobnie w przypadku gdy dostawa dotyczy zbóż lub produktów zbożowych w zamian za ryż wycofany z zapasów interwencyjnych, w zaproszeniu do składania ofert precyzuje się, że produktem do wycofania jest ryż będący w posiadaniu agencji interwencyjnej.
Jeżeli dostawa obejmuje przetwarzanie lub pakowanie produktu, wówczas zaproszenie do składania ofert przetargowych odnosi się do zobowiązania wybranego oferenta do złożenia zabezpieczenia na rzecz agencji interwencyjnej zgodnie z tytułem III rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2220/85 (4), na kwotę równą cenie interwencyjnej obowiązującej na dzień ustalony dla przejęcia produktu, powiększoną o 10 % tej ceny. W celu zastosowania tytułu V tego rozporządzenia zobowiązaniem pierwotnym jest obowiązek dostarczenia produktu do ustalonego miejsca przeznaczenia. W przypadku dostarczenia produktu po upływie terminu wykonania planu, o którym mowa w art. 3 ust. 1 niniejszego rozporządzenia, część zabezpieczenia, która ulega przepadkowi, wynosi 15 % kwoty zabezpieczenia. Z pozostałej części zabezpieczenia zatrzymuje się ponadto dodatkowo 2 % za każdy dzień przekroczenia terminu. Niniejszego akapitu nie stosuje się w przypadku, gdy produkt wycofany z zapasów interwencyjnych jest udostępniony wykonawcy dokonującemu dostawy jako zapłata za już zrealizowaną dostawę.
4. Jeżeli dostawa obejmuje produkty rolne lub środki spożywcze, które mają zostać pozyskane na rynku wspólnotowym, wówczas właściwy organ krajowy ogłasza lub zleca ogłoszenie zaproszeń do składania ofert w celu ustalenia najkorzystniejszych warunków dostawy. Zaproszenie do składania ofert dokładnie określa charakter i właściwości produktu lub środków spożywczych, które mają zostać pozyskane, specyfikacje dotyczące pakowania i oznaczania oraz inne obowiązki związane z dostawą. Umowa na dostawę jest przyznawana wybranemu oferentowi pod warunkiem złożenia przez niego zabezpieczenia równego 110 % kwoty swojej oferty na rzecz agencji interwencyjnej, zgodnie z tytułem III rozporządzenia (EWG) nr 2220/85.
Zaproszenie do składania ofert obejmuje wszystkie opłaty za dostawę i wzywa do składania ofert dotyczących, w zależności od danego przypadku:
a)
maksymalnej ilości produktów rolnych lub środków spożywczych, które mają zostać pozyskane na rynku za kwotę pieniężną ustaloną w ogłoszeniu;
b)
lub kwoty pieniężnej potrzebnej do pozyskania na rynku ilości ustalonej w ogłoszeniu.
5. Produkty pochodzące z zapasów interwencyjnych lub pozyskane na rynku w zastosowaniu art. 2 ust. 3 lit. a) ppkt (iii) oraz (iv) lub ust. 1 akapit pierwszy lit. c) niniejszego artykułu mogą być włączane lub dodawane do innych produktów pozyskanych na rynku dla celów wytwarzania środków żywnościowych, które mają zostać dostarczone w celu wykonania planu.
6. Koszty transportu ustala się w zaproszeniu do składania ofert.
Państwa członkowskie mogą wskazać, że dostawa musi również zawierać transport produktów do składu organizacji charytatywnej. W takich przypadkach transport podlega szczególnym przepisom zawartym w zaproszeniu do składania ofert i stanowi odrębną pozycję w przedłożonej ofercie.
Oferty dotyczące transportu są składane w wartościach pieniężnych.
Zapłata za transport nie może w żadnym wypadku być dokonana w produktach.
7. Zaproszenia do składania ofert gwarantują równy dostęp dla wszystkich podmiotów prowadzących działalność gospodarczą na terytorium Unii. Dlatego podlegają one ogłoszeniu w publikacjach urzędowych oraz są udostępniane w pełnej postaci na wniosek zainteresowanych podmiotów gospodarczych.
8. Zaproszenie do składania ofert uwzględnia niezbędne przepisy w zakresie dostawy, w szczególności w odniesieniu do jakości produktów, opakowania i oznakowania. Uwzględnia ono również przepisy stanowiące, że jeżeli jakość, opakowanie i oznakowanie produktów, stwierdzone w czasie wyznaczonym dla ich dostawy, nie odpowiadają dokładnie warunkom przetargu, a nie stanowi to przeszkody w przyjęciu towaru do wykorzystania zgodnie z zamierzonym przeznaczeniem, to właściwe organy mogą przy obliczaniu kwoty do wypłaty dokonać jej zmniejszenia.
Artykuł 5
1. Do celów księgowych Europejskiego Funduszu Rolniczego Gwarancji (EFRG) i bez uszczerbku dla załącznika VIII do rozporządzenia Komisji (WE) nr 884/2006 (5) wartością księgową produktów udostępnionych z interwencji na mocy niniejszego rozporządzenia jest cena interwencyjna obowiązująca dnia 1 października każdego roku.
W przypadku państw członkowskich, które nie przyjęły euro, wartość księgowa produktów objętych skupem interwencyjnym jest przeliczana na walutę krajową po kursie walutowym obowiązującym dnia 1 października.
2. W przypadku gdy produkty ze skupu interwencyjnego są przekazywane z jednego państwa członkowskiego do drugiego, państwo członkowskie będące dostawcą zapisuje dostarczony produkt jako pozycję zerową, natomiast państwo członkowskie będące miejscem przeznaczenia zapisuje go po stronie dochodów w miesiącu wysyłki, stosując cenę wyliczoną zgodnie z ust. 1.
Artykuł 6
W celach rozdysponowania środków spożywczych wśród osób najbardziej potrzebujących oraz przeprowadzania kontroli, organizacje charytatywne, które świadczą bezpośrednią pomoc beneficjentom, uznaje się za odbiorców końcowych dystrybuowanych środków, jeżeli rzeczywiście przeprowadzają one dystrybucję środków żywnościowych. Za rozdysponowane uznaje się środki żywnościowe, które zostały, na poziomie lokalnym i bez żadnej dodatkowej interwencji, bezpośrednio dostarczone w formie paczek lub posiłków, w zależności od danego przypadku, odpowiadających dziennym lub tygodniowym potrzebom beneficjentów.
Artykuł 7
1. Na właściwie umotywowany wniosek złożony do właściwych organów każdego z państw członkowskich, organizacjom charytatywnym wyznaczonym do dystrybucji produktów zwracane są koszty transportu na terytorium państwa członkowskiego między magazynami składowymi organizacji charytatywnych a punktami dystrybucji wśród beneficjentów.
2. Koszty administracyjne powstałe w związku z dostawami przewidzianymi niniejszym rozporządzeniem właściwy organ w każdym państwie członkowskim zwraca organizacji charytatywnej w wysokości do jednego procenta wartości produktów udostępnionych danej organizacji, obliczonych zgodnie z art. 5 ust. 1, na podstawie należycie uzasadnionego wniosku.
3. Koszty określone w ust. 1 i 2 zwraca się państwom członkowskim w granicach środków finansowych dostępnych do wykonania planu w każdym państwie członkowskim.
Koszty określone w ust. 1 i 2 nie mogą być pokrywane w produktach.
Artykuł 8
1. Jeżeli produkty objęte planem nie są dostępne w skupie interwencyjnym w państwie członkowskim, w którym występuje na nie zapotrzebowanie, Komisja zezwala, zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 195 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007, na przekazanie danego produktu z państwa członkowskiego, w którym istnieją zapasy interwencyjne tego produktu, do państwa członkowskiego, w którym zostanie on wykorzystany w celu wykonania planu.
Państwo członkowskie otrzymujące produkty publikuje lub zleca publikację zaproszenia do składania ofert w celu ustanowienia najdogodniejszych warunków dostawy. Będące przedmiotem przetargu koszty transportu wewnątrz Unii są wyrażane w jednostkach pieniężnych, a zapłata nie może nastąpić w formie produktów. W odniesieniu do zaproszenia do składania ofert zastosowanie mają przepisy art. 4 ust. 7 niniejszego rozporządzenia.
2. Koszty transportu wewnątrz Unii są pokrywane przez Unię i zwracane państwu członkowskiemu. Z tego powodu wniosek o zwrot zawiera wszystkie niezbędne zaświadczenia, w szczególności dokumenty dotyczące zrealizowanego transportu. Wydatki ustala się w stosunku do środków określonych w art. 2 ust. 3 lit. b). W przypadku gdy środki zostały całkowicie rozdzielone, dodatkowe unijne finansowanie w celu pokrycia kosztów transportu wewnątrz Unii ma miejsce zgodnie z art. 7 ust. 3.
3. Zaproszenie do składania ofert zawiera opcję, w myśl której podmiot gospodarczy może przedstawić ofertę dotyczącą umieszczenia na rynku Unii produktów rolnych lub środków spożywczych, które mają być dostarczone, oraz przejęcia produktów z dostarczającej agencji interwencyjnej z pominięciem ich przewozu do państwa członkowskiego składającego wniosek. W takich okolicznościach koszty transportu wewnątrz Unii nie są wypłacane osobie, której przyznano umowę na dostawę.
Państwo członkowskie składające wniosek przedstawi dostarczającemu państwu członkowskiemu nazwisko osoby, z którą zawarto umowę na dostawę produktów.
4. Przed wydaniem towarów wykonawca, podejmujący się operacji dostawy, składa zabezpieczenie równe cenie skupu interwencyjnego obowiązującej dnia ustalonego na przejęcie produktów, powiększonej o 10 %.
Zabezpieczenie wnosi się zgodnie z tytułem III rozporządzenia (EWG) nr 2220/85.
Dla celów tytułu V tego rozporządzenia, zobowiązaniem pierwotnym jest zakończenie operacji dostawy w państwie członkowskim przeznaczenia.
Dowodem dostawy produktów jest dokument przejęcia wystawiony przez agencję interwencyjną miejsca przeznaczenia.
5. W przypadku przekazywania produktów państwo członkowskie przeznaczenia przedstawia dostarczającemu państwu członkowskiemu nazwisko osoby, z którą zawarto umowę na przeprowadzenie dostawy.
Agencja interwencyjna państwa członkowskiego dostarczającego produkty udostępnia je wyżej wymienionej osobie lub jej właściwie umocowanemu przedstawicielowi po przedstawieniu przez niego polecenia wycofania sporządzonego przez agencję interwencyjną państwa członkowskiego przeznaczenia.
Właściwy organ zapewnia odpowiednie ubezpieczenie towarów.
Deklaracja wysłania wystawiona przez agencję interwencyjną dostarczającego państwa członkowskiego zawiera jeden z zapisów znajdujących się w załączniku I.
Agencja interwencyjna dostarczającego państwa członkowskiego informuje właściwy organ państwa członkowskiego przeznaczenia w możliwie krótkim terminie o dacie zakończenia procedury wycofywania produktu.
Koszty transportu wewnątrz Unii są pokrywane przez państwo członkowskie przeznaczenia przedmiotowych produktów, na podstawie rzeczywiście otrzymanych ilości.
6. Wszelkie straty ujmuje się w księgach rachunkowych zgodnie z załącznikiem X lit. c) do rozporządzenia (WE) nr 884/2006.
Artykuł 9
Wezwania do zapłaty przedkłada się właściwym organom każdego państwa członkowskiego w terminie czterech miesięcy po zakończeniu danej operacji. Dokonuje się 20 % redukcji w przypadku wezwań dostarczonych po upływie terminu z wyłączeniem przypadków działania siły wyższej. Wezwania przedłożone po upływie dziesięciu miesięcy od zakończeniu operacji nie są przyjmowane.
Właściwe organy dokonują zapłaty w terminie dwóch miesięcy od otrzymania wezwania do zapłaty.
Jednakże bieg okresu przewidzianego w akapicie drugim można zawiesić w drodze pisma skierowanego do podmiotu lub organizacji wyznaczonej do dystrybucji produktów w przypadku znaczących uchybień w potwierdzających dokumentach. Okres ten zaczyna biec dalej od daty otrzymania wymaganych dokumentów, które należy przesłać w ciągu 30 dni kalendarzowych. Jeżeli dokumenty nie zostaną przesłane w tym terminie, stosuje się redukcję wymienioną w akapicie pierwszym.
Z wyjątkiem przypadków siły wyższej oraz biorąc pod uwagę możliwość zawieszenia, o której mowa w akapicie trzecim, nieprzestrzeganie okresu dwóch miesięcy przewidzianego w akapicie drugim powoduje redukcję zapłaty dla państwa członkowskiego zgodnie z art. 9 rozporządzenia Komisji (WE) nr 883/2006 (6).
Artykuł 10
1. Państwa członkowskie przyjmują wszelkie konieczne środki w celu zapewnienia, że:
a)
produkty objęte skupem interwencyjnym oraz, w razie potrzeby, dotacje na pozyskanie produktów żywnościowych na rynku są przekazywane do wykorzystania i służą celom ustanowionym w art. 27 ust. 1 i 2 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007;
b)
towary, które nie są dostarczane luzem do odbiorców, posiadają na opakowaniach wyraźnie umieszczony napis „Pomoc UE”, oraz ilustrację flagi Unii Europejskiej zgodnie z instrukcjami znajdującymi się w załączniku II;
c)
organizacje charytatywne wyznaczone do realizacji działań przechowują odpowiednie dokumenty księgowe i poświadczające oraz umożliwiają właściwym organom dostęp do nich w celu przeprowadzenia niezbędnych kontroli;
d)
zaproszenia do składania ofert są zgodne z postanowieniami art. 3 i 4 niniejszego rozporządzenia, a dostawy są wykonywane zgodnie z określonymi w nim wymogami; w szczególności państwa członkowskie ustanawiają sankcje mające zastosowanie w przypadku gdy produkty nie zostały odebrane w terminie ustalonym w art. 3 ust. 2.
2. Właściwe organy przeprowadzają kontrole, począwszy od momentu przejęcia produktów z zapasów interwencyjnych lub, tam gdzie to właściwe, od momentu pozyskania produktów na rynku w zastosowaniu art. 2 ust. 3 lit. a) ppkt (iii) oraz (iv) lub art. 4 ust. 1 lit. c), na wszystkich etapach procesu wykonania planu oraz na wszystkich poziomach łańcucha dystrybucji. Kontrole przeprowadzane są przez cały okres wykonania planu, na wszystkich etapach włącznie z poziomem lokalnym.
Kontrole dotyczą, co najmniej 5 % ilości danego typu produktów, o których mowa w art. 2 ust. 3 lit. a) ppkt (ii). Taki poziom kontroli obowiązuje na każdym etapie procesu wykonania, z wyjątkiem etapu rozdysponowania osobom najbardziej potrzebującym, przy uwzględnieniu odpowiednich kryteriów ryzyka.
Kontrole mają na celu sprawdzenie operacji przyjmowania i wydawania produktów, jak również ich przekazywania między kolejnymi podmiotami w łańcuchu dystrybucji. Przewidują one również dokonanie porównania między zapisem księgowym a stanem faktycznym zapasów produktów wyselekcjonowanych do kontroli.
3. Państwa członkowskie podejmują wszelkie konieczne środki w celu zapewnienia prawidłowości operacji wykonywania planu, zapobiegania nieprawidłowościom i nakładania odpowiednich kar. W tym celu mogą one między innymi zawiesić udział podmiotów w procedurze przetargowej lub organizacji wyznaczonych do dystrybucji w planach, w zależności od natury i skali stwierdzonych uchybień lub nieprawidłowości.
Artykuł 11
Państwa członkowskie przekazują corocznie Komisji, najpóźniej do dnia 30 czerwca, sprawozdanie z realizacji planu na ich terytorium w poprzednim roku gospodarczym. Sprawozdanie okresowe zawiera dane na temat:
a)
ilości różnych produktów wycofanych z zapasów interwencyjnych;
b)
rodzaju, ilości i wartości towarów rozdysponowanych między odbiorców z podaniem oddzielnie towarów nieprzetworzonych, przetworzonych i uzyskanych przez zamianę, wraz ze współczynnikami przetwarzania;
c)
kosztów transportu i przewozu;
d)
kosztów administracyjnych;
e)
liczby odbiorców w ciągu roku.
W sprawozdaniu określa się środki kontroli stosowane w celu zapewnienia, że towary zostały wykorzystane w zamierzonym celu oraz dotarły do końcowych odbiorców. Sprawozdanie to wymienia w szczególności rodzaj i ilość przeprowadzonych kontroli, ich wyniki oraz przypadki zastosowania kar, o których mowa w art. 10 ust. 3. Sprawozdanie jest zasadniczym elementem, który brany jest pod uwagę przy sporządzaniu kolejnych planów.
Artykuł 12
Przepisy niniejszego rozporządzenia stosuje się, nie naruszając przepisów rozporządzenia Komisji (WE) nr 1130/2009 (7).
Artykuł 13
Rozporządzenie (EWG) nr 3149/92 traci moc.
Odesłania do uchylonego rozporządzenia odczytuje się jako odesłania do niniejszego rozporządzenia, zgodnie z tabelą korelacji w załączniku IV.
Artykuł 14
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 14 września 2010 r.