PROVÁDĚCÍ NAŘÍZENÍ KOMISE (EU) č. 1240/2011
ze dne 30. listopadu 2011,
kterým se stanoví výjimečná opatření, pokud jde o uvolnění cukru a isoglukózy nepodléhajících kvótám na trh Unie při snížené dávce z přebytku v hospodářském roce 2011/12
EVROPSKÁ KOMISE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie,
s ohledem na nařízení Rady (ES) č. 1234/2007 ze dne 22. října 2007, kterým se stanoví společná organizace zemědělských trhů a zvláštní ustanovení pro některé zemědělské produkty („jednotné nařízení o společné organizaci trhů“) (1), a zejména na čl. 64 odst. 2 a článek 187 ve spojení s článkem 4 uvedeného nařízení,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Ceny cukru na světovém trhu jsou již několik měsíců na úrovni, která se blíží úrovni cen na vnitřním trhu Unie, nebo ji dokonce překračuje. Podle prognóz cen na světovém trhu na základě termínových obchodů s cukrem na newyorské a londýnské burze na období března, května a července 2012 se i nadále dá očekávat trvale vysoká cena na světovém trhu. Dovoz ze třetích zemí, které využívají výhod některých preferenčních dohod, by se proto podle očekávání měl během hospodářského roku 2011/12 zvýšit pouze mírně.
(2)
Předpokládaná rovnováha v odvětví cukru v Unii na hospodářský rok 2011/12 vykazuje schodek mezi využitím kvót cukru a množstvím, které mělo být k dispozici ve výši přibližně 700 000 tun. Výsledná nízká úroveň konečného stavu zásob hrozí narušením dostupnosti nabídky na trhu Unie s cukrem a zvýšením cen cukru na vnitřním trhu EU.
(3)
Na druhé straně se díky dobré úrodě v některých částech Unie vyrobilo více cukru, než stanoví kvóta v článku 56 nařízení (ES) č. 1234/2007, v objemu téměř 5 milionů tun. I při zohlednění odhadů vyplývajících ze smluvních závazků výrobců cukru, pokud jde o některé průmyslové použití podle článku 62 nařízení (ES) č. 1234/2007, a vývozních závazků pro cukr nepodléhající kvótám na rok 2011/12, bude stále ještě k dispozici značné množství cukru nepodléhající kvótám o objemu přibližně 1 000 000 tun. Část tohoto cukru by mohla být dána k dispozici na trh Unie s cukrem, aby se částečně uspokojila poptávka a aby se zabránilo přílišnému zvýšení cen.
(4)
Článek 187 nařízení (ES) č. 1234/2007 zmocňuje Komisi k přijetí nezbytných opatření pro dané odvětví, pokud kurzy nebo ceny na světovém trhu s cukrem dosáhnou úrovně, která narušuje nebo může narušit dostupnost zásob na trhu Unie. V této souvislosti nejsou možná opatření omezena na výslovně uvedené opatření úplného nebo částečného pozastavení dovozních cel.
(5)
V hospodářském roce 2010/11 se v některých obdobích cena cukru na světovém trhu blížila zjištěné průměrné ceně na trhu Unie nebo ji dokonce převyšovala. Na základě těchto skutečností a s ohledem na náklady na dopravu a zpoždění spojené s dovozem by nástroj snížení dovozního cla nemusel sám o sobě postačovat k řešení nedostatku cukru podléhajícího kvótám a sílícího tlaku na ceny na trhu EU.
(6)
Ustanovení čl. 64 odst. 2 nařízení (ES) č. 1234/2007 zmocňuje Komisi, aby stanovila na vyrobený cukr a isoglukózu převyšující kvótu dávku z přebytku v dostatečné výši, aby se zamezilo hromadění množství. V čl. 3 odst. 1 nařízení Komise (ES) č. 967/2006 ze dne 29. června 2006, kterým se stanoví prováděcí pravidla k nařízení Rady (ES) č. 318/2006, pokud jde o výrobu cukru nad rámec kvóty (2), byla dávka stanovena na 500 EUR za tunu.
(7)
Díky přetrvávajícím nízkým zásobám cukru na vnitřním trhu v hospodářském roce 2011/12 je možné povolit prodej 400 000 tun cukru nepodléhajícího kvótám na vnitřním trhu. Protože pokles zásob není tak výrazný jako v hospodářském roce 2010/11 a opatření je ve srovnání s hospodářským rokem 2010/11 přijímáno dříve a protože přetrvávají některé nejasnosti ohledně přesného množství dostupného na trhu EU, je vhodné stanovit sníženou dávku, aby se zabránilo jakémukoli nebezpečí hromadění množství. Pro uvedené omezené množství cukru vyrobeného nad rámec kvóty je třeba stanovit sníženou dávku z přebytku na úrovni za tunu, jež představuje rozdíl mezi nejnovější veřejně dostupnou průměrnou cenou v Unii a cenou na světovém trhu.
(8)
Vzhledem k tomu, že nařízení (ES) č. 1234/2007 stanoví kvóty pro cukr i isoglukózu, mělo by se pro příslušné množství vyrobené isoglukózy převyšující kvótu uplatnit podobné opatření, protože tento produkt je do určité míry obchodní náhražkou cukru.
(9)
Z tohoto důvodu a s ohledem na zvyšování zásob by výrobci cukru a isoglukózy měli požádat příslušné orgány členských států o osvědčení, která jim umožní prodat určitá množství vyrobená nad kvótu na trhu Unie se sníženou dávkou z přebytku.
(10)
Platnost osvědčení by měla být v zájmu rychlého zlepšení stavu zásob časově omezena.
(11)
Stanovení maximálních limitů množství, o která může každý producent požádat v jednom období pro podávání žádostí, a omezení osvědčení na produkty, jež žadatel sám vyrábí, by měla zabránit spekulativním praktikám v systému, který toto nařízení vytvořilo.
(12)
Podáním žádosti by se výrobci cukru měli zavázat k platbě minimální ceny za cukrovou třtinu použitou k výrobě množství cukru, jež bylo předmětem žádosti. Měly by být přesně stanoveny minimální požadavky na způsobilost žádosti.
(13)
Příslušné orgány členských států by Komisi měly informovat o předložených žádostech. Aby se tato oznámení zjednodušila a harmonizovala, měly by být k dispozici vzory.
(14)
Komise by měla zajistit, aby se osvědčení vydávala pouze na množstevní limity stanovené v tomto nařízení. Komise by proto měla být v případě potřeby schopna stanovit pro předložené žádosti přídělový koeficient.
(15)
Členské státy by měly žadatelům neprodleně sdělit, zda množství uvedená v žádosti byla zcela nebo částečně uznána.
(16)
Snížená dávka z přebytku by měla být zaplacena po přijetí žádosti a před vydáním osvědčení.
(17)
Příslušné orgány by měly Komisi oznamovat množství, pro která bylo vydáno osvědčení pro snížení dávky z přebytku. Za tímto účelem by Komise měla poskytnout vzory.
(18)
Na množství cukru, která se uvolní na trh Unie, přesahující množství uvedená v osvědčeních vydaných podle tohoto nařízení, by měla být uplatněna dávka z přebytku stanovená v čl. 64 odst. 2 nařízení (ES) č. 1234/2007. Proto je vhodné stanovit, že každý žadatel, který nesplní svůj závazek uvolnit na trh Unie množství, uvedené v osvědčení, jež mu bylo předáno, by rovněž měl zaplatit částku 500 EUR za tunu. Cílem tohoto důsledného přístupu je předcházet zneužívání mechanismu zavedeného tímto nařízením.
(19)
Pro účely stanovení průměrných cen cukru podléhajícího kvótám a cukru nepodléhajícího kvótám na trhu Unie podle čl. 13 odst. 1 nařízení Komise (ES) č. 952/2006 ze dne 29. června 2006 o prováděcích pravidlech k nařízení Rady (ES) č. 318/2006, pokud jde o řízení vnitřního trhu s cukrem a režim kvót (3), cukr, na který se vztahuje osvědčení vydané podle tohoto nařízení, by měl být považován za cukr podléhající kvótě.
(20)
Opatření stanovená tímto nařízením jsou v souladu se stanoviskem Řídícího výboru pro společnou organizaci zemědělských trhů,
PŘIJALA TOTO NAŘÍZENÍ:
Článek 1
Dočasné snížení dávky z přebytku
Odchylně od čl. 3 odst. 1 nařízení (ES) č. 967/2006 se částka dávky z přebytku za maximální množství 400 000 tun cukru v ekvivalentu bílého cukru a 21 000 tun isoglukózy v sušině, jež jsou vyrobeny nad rámec kvót stanovených v příloze VI nařízení (ES) č. 1234/2007 a uvolněny na trh Unie v hospodářském roce 2011/12, stanoví na 85 EUR za tunu. Snížená dávka z přebytku se zaplatí po přijetí žádosti uvedené v článku 2 a před vydáním osvědčení podle článku 6.
Článek 2
Žádost o osvědčení
1. Aby mohli výrobci cukru a isoglukózy využívat podmínek uvedených v článku 1, musí požádat o osvědčení.
2. Žadateli mohou být pouze podniky vyrábějící řepný a třtinový cukr nebo isoglukózu, jež jsou schváleny podle článku 57 nařízení (ES) č. 1234/2007 a kterým byly v souladu s článkem 56 uvedeného nařízení přiděleny výrobní kvóty na hospodářský rok 2011/12.
3. Každý žadatel může podat pouze jednu žádost pro cukr a jednu pro isoglukózu na jedno období, v němž je možné podávat žádosti.
4. Žádosti o osvědčení se podávají faxem nebo elektronicky příslušnému orgánu v členském státě, ve kterém byl podnik schválen. Příslušné orgány členských států mohou požadovat, aby elektronické žádosti byly opatřeny zaručeným elektronickým podpisem ve smyslu směrnice Evropského parlamentu a Rady 1999/93/ES (4).
5. Mají-li být žádosti přípustné, musí splňovat následující podmínky:
a)
v žádosti se uvede:
i)
jméno a adresa žadatele a jeho číslo plátce DPH a
ii)
množství, jež jsou předmětem žádosti, vyjádřená v tunách cukru na ekvivalent bílého cukru a v tunách isoglukózy v sušině, bez zaokrouhlení na desetinná místa;
b)
množství, jež jsou předmětem žádosti v daném období, vyjádřená v tunách ekvivalentu bílého cukru nebo isoglukózy v tunách v sušině, nepřesáhne 50 000 tun v případě cukru a 2 500 tun u isoglukózy;
c)
pokud se žádost týká cukru, žadatel se zaváže, že zaplatí minimální cenu cukrové řepy stanovenou v článku 49 nařízení (ES) č. 1234/2007 za množství cukru uvedené v osvědčení vydaném v souladu s článkem 6 tohoto nařízení;
d)
žádost se sepíše v úředním jazyce nebo v jednom z úředních jazyků členského státu, kde se podává;
e)
v žádosti se uvede odkaz na toto nařízení a termín pro předložení žádostí pro dané období;
f)
žadatel neuvede žádné dodatečné podmínky, než ty, které jsou stanoveny v tomto nařízení.
6. Žádost, která není podána v souladu s odstavci 1 a 5, není přípustná.
7. Po podání nelze vzít žádost zpět nebo ji pozměnit, a to ani v případě, že množství, o které se žádá, je poskytnuto pouze částečně.
Článek 3
Podávání žádostí
1. První období, během něhož mohou být podávány žádosti, končí dne 7. prosince 2011 ve 12:00 hodin v poledne bruselského času.
2. Lhůty pro podání žádostí pro druhé a následující období začínají první pracovní den, který následuje po uplynutí předešlé lhůty. Končí ve 12:00 hodin v poledne bruselského času dne 14. prosince 2011, 11. ledna 2012, 25. ledna 2012, 1. února 2012, 15. února 2012, 6. června 2012, 27. června 2012 a 11. července 2012.
3. Komise může pozastavit podávání žádostí pro jedno nebo několik období.
Článek 4
Předávání žádostí členskými státy
1. Příslušné orgány členských států rozhodnou o přípustnosti žádostí na základě podmínek stanovených v článku 2. Pokud příslušné orgány rozhodnou, že žádost je nepřípustná, bezodkladně o tom žadatele informují.
2. Příslušné orgány Komisi nejpozději v pátek faxem nebo elektronicky oznámí počet přípustných žádostí, jež byly v uplynulém období podány. Oznámení neobsahují údaje uvedené v čl. 2 odst. 5 písm. a) bodě i). Členské státy, které neobdržely žádné žádosti, avšak na hospodářský rok 2010/11 jim byly přiděleny kvóty na cukr nebo isoglukózu, Komisi ve stejné lhůtě rovněž zašlou oznámení, že nebyly podány žádné žádosti.
3. Forma a obsah oznámení jsou vymezeny na základě vzorů, které členským státům dá k dispozici Komise.
Článek 5
Překročená omezení
Pokud z informací sdělených příslušnými orgány členských států podle čl. 4 odst. 2 vyplývá, že množství, jež jsou předmětem žádosti, překračují omezení stanovená v článku 1, Komise:
a)
stanoví přídělový koeficient, který členské státy použijí pro množství, na něž se vztahuje každá oznámená žádost o osvědčení;
b)
odmítne žádosti, které ještě nebyly oznámeny;
c)
uzavře období pro podávání žádostí.
Článek 6
Vydání osvědčení
1. Aniž je dotčen článek 5, desátý pracovní den, který následuje po týdnu, kdy skončilo období pro podávání žádostí, příslušný orgán vydá osvědčení pro žádosti oznámené Komisi podle čl. 4 odst. 2 v průběhu uvedeného období pro podávání žádostí.
2. Členské státy každé pondělí Komisi oznámí množství cukru a/nebo isoglukózy, pro něž v uplynulém týdnu vydaly osvědčení.
3. Vzor osvědčení je uveden v příloze.
Článek 7
Platnost osvědčení
Osvědčení jsou platná do konce druhého měsíce, který následuje po měsíci vydání.
Článek 8
Převoditelnost osvědčení
Práva a povinnosti vyplývající z osvědčení jsou nepřevoditelné.
Článek 9
Zaznamenávání cen
Pro účely čl. 13 odst. 1 nařízení (ES) č. 952/2006 se množství prodaného cukru, na které se vztahuje osvědčení vydané podle tohoto nařízení, považují za cukr podléhající kvótě.
Článek 10
Sledování
1. Žadatelé spolu s měsíčními oznámeními podle čl. 21 odst. 1 nařízení (ES) č. 952/2006 sdělí množství, pro něž obdrželi osvědčení v souladu s článkem 6 tohoto nařízení.
2. Před 31. říjnem 2012 každý držitel osvědčení podle tohoto nařízení předloží příslušným orgánům členských států doklad o tom, že veškerá množství, na která se vztahují tato osvědčení, byla uvolněna na trh Unie. Za každou tunu, na niž bylo vydáno osvědčení a která nebyla uvolněna na trh Unie z jiných důvodů než z důvodu vyšší moci, se zaplatí částka 415 EUR za tunu.
3. Členské státy oznámí Komisi množství, která nebyla uvolněna na trh Unie.
4. Členské státy vypočítají a oznámí Komisi rozdíl mezi celkovým množstvím cukru a isoglukózy, které každý výrobce vyrobil nad přidělenou kvótu, a množstvím, jež výrobci použili v souladu s čl. 4 odst. 1 druhým pododstavcem nařízení (ES) č. 967/2006. Pokud zbývající množství cukru nebo isoglukózy výrobce, která nepodléhají kvótám, jsou menší než množství, pro něž bylo tomuto výrobci vydáno osvědčení podle tohoto nařízení, zaplatí výrobce částku 500 EUR za tunu z uvedeného rozdílu.
Článek 12
Vstup v platnost
Toto nařízení vstupuje v platnost třetím dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Jeho použitelnost končí dnem 31. prosince 2012.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
V Bruselu dne 30. listopadu 2011.
ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 1240/2011
z dnia 30 listopada 2011 r.
ustanawiające nadzwyczajne środki w odniesieniu do udostępniania cukru pozakwotowego i izoglukozy pozakwotowej na rynku Unii z zastosowaniem obniżonej opłaty za przekroczenie kwoty krajowej w roku gospodarczym 2011/2012
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych („rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku”) (1), w szczególności jego art. 64 ust. 2 i art. 187 w związku z jego art. 4,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
Ceny cukru na rynku światowym od kilku miesięcy utrzymują się na poziomie zbliżonym do unijnych cen na rynku wewnętrznym lub nawet powyżej tego poziomu. Prognozy dotyczące cen na rynku światowym, opierające się na rynkach kontraktów terminowych w Nowym Jorku i Londynie wskazują ponadto dla marca, maja i lipca 2012 r. stały wysoki poziom cen cukru na rynku światowym. Przewiduje się zatem, że przywozy z państw trzecich korzystających z określonych umów preferencyjnych wzrosną jedynie umiarkowanie w ciągu roku gospodarczego 2011/2012.
(2)
Prognozowany bilans sytuacji na rynku cukru w Unii w roku gospodarczym 2011/2012 wykazuje deficyt w wysokości 700 000 ton między ilością wykorzystywaną a ilością, która powinna być dostępna. Wynikający z tego niski poziom końcowych zapasów grozi zakłóceniem podaży cukru na rynku Unii i prowadzi do wzrostu cen na unijnym rynku wewnętrznym cukru.
(3)
Z drugiej strony, z powodu dobrych zbiorów w niektórych częściach Unii produkcja cukru przekroczyła kwotę określoną w art. 56 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 o blisko 5 mln ton. Biorąc pod uwagę szacunki dotyczące zobowiązań umownych producentów cukru w odniesieniu do niektórych zastosowań przemysłowych przewidzianych w art. 62 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 oraz zobowiązań wywozowych na rok 2011/2012 dotyczących cukru pozakwotowego, nadal będą dostępne znaczące ilości cukru pozakwotowego w wysokości około 1 000 000 ton. Część tego cukru mogłaby zostać udostępniona na rynku cukru w Unii w celu częściowego zaspokojenia popytu oraz uniknięcia nadmiernego wzrostu cen.
(4)
Artykuł 187 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 upoważnia Komisję do podjęcia koniecznych środków w odniesieniu do danego sektora, jeżeli notowania cen lub ceny na rynku światowym cukru osiągają poziom, który zakłóca lub grozi zakłóceniem podaży na rynku Unii. W tym kontekście możliwe środki nie są ograniczone do wyraźnie wymienionego środka polegającego na zawieszeniu całości lub części przywozowych należności celnych.
(5)
W roku gospodarczym 2010/2011 w niektórych okresach czasu cena cukru na rynku światowym znajdowała się na poziomie zbliżonym do średniej ceny notowanej na rynku unijnym lub nawet powyżej tego poziomu. W tym kontekście oraz uwzględniając koszty transportu i opóźnienia związane z przywozem, sam tylko instrument obniżania ceł przywozowych może nie wystarczyć, by zaspokoić niedobór cukru kwotowego oraz przeciwdziałać presji na wzrost cen na rynku UE.
(6)
Artykuł 64 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 upoważnia Komisję do ustalania wysokości opłaty za przekroczenie kwoty krajowej pozakwotowej produkcji cukru i izoglukozy na dostatecznie wysokim poziomie, tak aby uniknąć gromadzenia nadwyżek. W art. 3 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 967/2006 z dnia 29 czerwca 2006 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 318/2006 w odniesieniu do pozakwotowej produkcji cukru (2) wspomnianą opłatę ustalono na 500 EUR za tonę.
(7)
Utrzymująca się niska podaż cukru na rynku wewnętrznym w roku gospodarczym 2011/2012 może umożliwić sprzedaż 400 000 ton cukru pozakwotowego na rynku wewnętrznym. Ponieważ niedobór podaży jest mniej poważny niż w roku gospodarczym 2010/2011 oraz środek podejmowany jest na wcześniejszym etapie w porównaniu z rokiem gospodarczym 2010/2011, pomimo wciąż istniejących wątpliwości co do dokładnych ilości dostępnych na rynku UE, właściwe jest ustalenie obniżonej opłaty, tak aby uniknąć ryzyka gromadzenia nadwyżek. Dla tej ograniczonej ilości pozakwotowej produkcji cukru należy ustalić obniżoną opłatę za przekroczenie kwoty krajowej w wysokości wynoszącej za tonę różnicę pomiędzy najnowszą publicznie dostępną średnią ceną unijną a ceną na rynku światowym.
(8)
Ponieważ rozporządzenie (WE) nr 1234/2007 ustala kwoty zarówno dla cukru, jak i dla izoglukozy, podobny środek powinien mieć zastosowanie do odpowiedniej ilości pozakwotowej produkcji izoglukozy, ponieważ produkt ten jest w pewnym stopniu komercyjnym zamiennikiem cukru.
(9)
Z tego powodu, jak również w celu zwiększenia podaży producenci cukru i izoglukozy powinni zwrócić się do właściwych organów państw członkowskich o wydanie świadectw zezwalających im na sprzedaż na rynku Unii pewnych ilości pozakwotowej produkcji cukru objętej obniżoną opłatą za przekroczenie kwoty krajowej.
(10)
Ważność świadectw powinna być ograniczona w czasie w celu zachęcenia do szybkiej poprawy sytuacji w zakresie podaży.
(11)
Ustalenie górnych granic dla ilości, o które mogą się ubiegać poszczególni producenci w jednym okresie składania wniosków, i ograniczenie wydawania świadectw wyłącznie do produktów wyprodukowanych przez wnioskodawcę powinno zapobiec działaniom spekulacyjnym w ramach systemu ustanowionego w niniejszym rozporządzeniu.
(12)
Przy składaniu wniosków producenci cukru powinni zobowiązać się do zapłaty ceny minimalnej buraków cukrowych za buraki potrzebne do wyprodukowania ilości cukru, w odniesieniu do której składają oni wniosek. Należy również określić minimalne wymogi kwalifikacyjne stosowane w odniesieniu do wniosków.
(13)
Właściwe organy państw członkowskich powinny powiadomić Komisję o otrzymanych wnioskach. Aby uprościć i ujednolicić wspomniane powiadomienia, należy udostępnić odpowiednie wzory.
(14)
Komisja powinna zapewnić wydawanie świadectw wyłącznie w ramach limitów ilościowych ustalonych w niniejszym rozporządzeniu. Dlatego też, w razie potrzeby, Komisja powinna ustalić współczynnik przydziału mający zastosowanie do otrzymanych wniosków.
(15)
Państwa członkowskie powinny niezwłocznie powiadomić wnioskodawców, czy ilości, w odniesieniu do których składali wnioski, zostały w całości lub w części przyznane.
(16)
Obniżona opłata za przekroczenie kwoty krajowej powinna zostać zapłacona po przyjęciu wniosku i przed wydaniem świadectwa.
(17)
Właściwe organy powinny powiadomić Komisję o ilościach, w odniesieniu do których wydano świadectwa umożliwiające obniżenie opłaty za przekroczenie kwoty krajowej. W tym celu Komisja powinna udostępnić odpowiednie wzory.
(18)
Ilości cukru udostępnione na rynku unijnym w ilościach przekraczających ilości przewidziane w świadectwach wydanych na mocy niniejszego rozporządzenia powinny podlegać opłacie za przekroczenie kwoty krajowej, o której mowa w art. 64 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007. W związku z tym należy dopilnować, aby każdy wnioskodawca niespełniający swojego zobowiązania do udostępniania na rynku unijnym ilości objętej przyznanym mu świadectwem również zapłacił kwotę 500 EUR za tonę. To spójne podejście ma na celu zapobieganie przypadkom nadużywania mechanizmu wprowadzonego przez niniejsze rozporządzenie.
(19)
W celu ustalenia średnich cen cukru kwotowego i pozakwotowego na rynku unijnym zgodnie z art. 13 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 952/2006 z dnia 29 czerwca 2006 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 318/2006 w odniesieniu do zarządzania rynkiem wewnętrznym cukru oraz systemu kwot (3) cukier objęty świadectwami wydawanymi na mocy niniejszego rozporządzenia powinien być traktowany jak cukier kwotowy.
(20)
Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Wspólnej Organizacji Rynków Rolnych,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Tymczasowe obniżenie opłaty za przekroczenie kwoty krajowej
W drodze odstępstwa od art. 3 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 967/2006 opłatę za przekroczenie kwoty krajowej ustala się na poziomie 85 EUR za tonę dla maksymalnej ilości 400 000 ton cukru w ekwiwalencie cukru białego i 21 000 ton izoglukozy w suchej masie, wyprodukowanych w ilościach przekraczających kwotę określoną w załączniku VI do rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 i udostępnionych na rynku Unii Europejskiej w roku gospodarczym 2011/2012. Obniżona opłata za przekroczenie kwoty krajowej płacona jest po przyjęciu wniosku, o którym mowa w art. 2, i przed wydaniem świadectwa, o którym mowa w art. 6.
Artykuł 2
Wnioski o wydanie świadectw
1. W celu skorzystania z warunków określonych w art. 1 producenci cukru i izoglukozy powinni wystąpić o wydanie świadectw.
2. Wnioskodawcami mogą być wyłącznie przedsiębiorstwa produkujące cukier buraczany i trzcinowy lub izoglukozę, które zostały zatwierdzone zgodnie z art. 57 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 i którym przydzielono kwoty produkcyjne na rok gospodarczy 2011/2012 zgodnie z art. 56 wspomnianego rozporządzenia.
3. W danym okresie składania wniosków każdy wnioskodawca może złożyć nie więcej niż jeden wniosek w odniesieniu do cukru i jeden w odniesieniu do izoglukozy.
4. Wnioski o wydanie świadectw przedsiębiorstwa przesyłają faksem lub pocztą elektroniczną do właściwego organu w państwie członkowskim, w którym zostały zatwierdzone. Właściwe organy państw członkowskich mogą wymagać, aby wnioski składane drogą elektroniczną były opatrzone zaawansowanym podpisem elektronicznym w rozumieniu dyrektywy 1999/93/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (4).
5. Aby być uznane za dopuszczalne, wnioski muszą spełnić następujące warunki:
a)
wniosek zawiera następujące informacje:
(i)
nazwę/imię i nazwisko, adres oraz numer VAT wnioskodawcy; oraz
(ii)
ilości, których dotyczy wniosek, wyrażone w tonach ekwiwalentu cukru białego i tonach izoglukozy w suchej masie, bez miejsc po przecinku;
b)
ilości, których dotyczy wniosek w danym okresie składania wniosków, wyrażone w tonach ekwiwalentu cukru białego i tonach izoglukozy w suchej masie nie mogą przekroczyć 50 000 ton w przypadku cukru i 2 500 ton w przypadku izoglukozy;
c)
jeżeli wniosek dotyczy cukru, wnioskodawca powinien zobowiązać się do zapłaty ceny minimalnej buraków cukrowych określonej w art. 49 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007, w odniesieniu do ilości cukru objętego świadectwami wydanymi zgodnie z art. 6 niniejszego rozporządzenia;
d)
wniosek musi być sporządzony w języku urzędowym lub w jednym z języków urzędowych państwa członkowskiego, w którym został on złożony;
e)
wniosek zawiera odniesienie do niniejszego rozporządzenia oraz ostateczny termin składania wniosków dla okresu składania wniosków;
f)
wnioskodawca nie wprowadza żadnych dodatkowych warunków oprócz tych ustanowionych w niniejszym rozporządzeniu.
6. Wnioski złożone niezgodnie z ust. 1-5 nie będą przyjmowane.
7. Wniosek nie może zostać wycofany lub zmieniony po jego złożeniu, nawet wtedy gdy ilość, której dotyczy wniosek, zostanie przyznana jedynie częściowo.
Artykuł 3
Składanie wniosków
1. Pierwszy okres składania wniosków upływa dnia 7 grudnia 2011 r. o godzinie 12.00 w południe czasu obowiązującego w Brukseli.
2. Okresy składania wniosków w ramach drugiego i kolejnych okresów składania wniosków rozpoczynają się w pierwszym dniu roboczym po upływie poprzedzającego okresu. Upływają one dnia 14 grudnia 2011 r., 11 stycznia 2012 r., 25 stycznia 2012 r., 1 lutego 2012 r., 15 lutego 2012 r., 6 czerwca 2012 r., 27 czerwca 2012 r. i 11 lipca 2012 r., o godzinie 12.00 w południe czasu obowiązującego w Brukseli.
3. Komisja może zawiesić składanie wniosków w odniesieniu do jednego lub kilku okresów składania wniosków.
Artykuł 4
Przekazywanie wniosków przez państwa członkowskie
1. W oparciu o warunki ustanowione w art. 2 właściwe organy państw członkowskich podejmują decyzje w sprawie dopuszczalności wniosków. Jeśli właściwe organy zdecydują, że wniosek nie jest dopuszczalny, niezwłocznie informują o tym wnioskodawcę.
2. Właściwy organ powiadamia Komisję najpóźniej w piątek, faksem lub pocztą elektroniczną, o dopuszczalnych wnioskach, które zostały złożone w poprzednim okresie składania wniosków. Powiadomienie nie zawiera danych, o których mowa w art. 2 ust. 5 lit. a) ppkt (i). Państwa członkowskie, które nie otrzymały żadnych wniosków, ale posiadają kwotę cukru lub izoglukozy przyznaną im w roku gospodarczym 2011/2012, przesyłają również Komisji w tym samym terminie powiadomienia ze wzmianką „0”.
3. Formę i treść powiadomień określa się na podstawie wzorów udostępnionych państwom członkowskim przez Komisję.
Artykuł 5
Przekroczenie limitów
Jeżeli informacje przekazane przez właściwe organy państw członkowskich zgodnie z art. 4 ust. 2 wskazują, że wnioskowane ilości przekraczają limity określone w art. 1, Komisja:
a)
ustala współczynnik przydziału mający zastosowanie do ilości objętych każdym zgłoszonym wnioskiem o przyznanie świadectwa;
b)
odrzuca wnioski, które jeszcze nie zostały zgłoszone;
c)
zamyka okres składania wniosków.
Artykuł 6
Wydawanie świadectw
1. Bez uszczerbku dla art. 5 dziesiątego dnia roboczego następującego po tygodniu, w którym zakończył się okres składania wniosków, właściwy organ wydaje świadectwa dla wniosków zgłoszonych Komisji, zgodnie z art. 4 ust. 2, w danych okresie składania wniosków.
2. W każdy poniedziałek państwa członkowskie powiadamiają Komisję o ilościach cukru i/lub izoglukozy, dla których wydały świadectwa w poprzednim tygodniu.
3. Wzór świadectwa określony jest w załączniku.
Artykuł 7
Ważność świadectw
Świadectwa są ważne do końca drugiego miesiąca następującego po miesiącu ich wydania.
Artykuł 8
Zbywalność świadectw
Ani prawa, ani obowiązki wynikające ze świadectw nie mogą być przenoszone.
Artykuł 9
Raportowanie cen
Do celów art. 13 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 952/2006 ilości sprzedanego cukru, objętego świadectwami wydanymi zgodnie z niniejszym rozporządzeniem, uważane są za cukier kwotowy.
Artykuł 10
Monitorowanie
1. Wnioskodawcy dodają do swoich miesięcznych powiadomień przewidzianych w art. 21 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 952/2006 ilości, na które otrzymali świadectwa zgodnie z art. 6 niniejszego rozporządzenia.
2. Przed dniem 31 października 2012 r. każdy posiadacz świadectwa wydanego zgodnie z niniejszym rozporządzeniem przedstawia właściwym organom państwa członkowskiego dowód, że wszystkie ilości objęte posiadanym przez niego świadectwem zostały udostępnione na rynku unijnym. Każda tona objęta świadectwem, która nie została udostępniona na rynku Unii z przyczyn innych niż siła wyższa, podlega opłacie w wysokości 415 EUR za tonę.
3. Państwa członkowskie informują Komisję o ilościach, które nie zostały udostępnione na rynku Unii.
4. Państwa członkowskie obliczają i powiadamiają Komisję o różnicy między całkowitą ilością cukru i izoglukozy wyprodukowaną przez każdego producenta w ilości przekraczającej kwotę oraz o ilościach, które zostały wyeliminowane przez producentów zgodnie z art. 4 ust. 1 akapit drugi rozporządzenia (WE) nr 967/2006. Jeśli pozostałe ilości cukru pozakwotowego lub izoglukozy pozakwotowej posiadane przez danego producenta są mniejsze niż ilości, w odniesieniu do których producent otrzymał świadectwa zgodnie z niniejszym rozporządzeniem, dany producent płaci kwotę w wysokości 500 EUR za tonę tej różnicy.
Artykuł 11
Wejście w życie
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie traci moc dnia 31 grudnia 2012 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 30 listopada 2011 r.