NAŘÍZENÍ EVROPSKÉHO PARLAMENTU A RADY (EU) č. 1233/2011
ze dne 16. listopadu 2011
o uplatňování některých pravidel v oblasti státem podporovaných vývozních úvěrů a o zrušení rozhodnutí Rady 2001/76/ES a 2001/77/ES
EVROPSKÝ PARLAMENT A RADA EVROPSKÉ UNIE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie, a zejména na článek 207 této smlouvy,
s ohledem na návrh Evropské komise,
v souladu s řádným legislativním postupem (1),
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Exportní úvěrové agentury přispívají k rozvoji světového obchodu, neboť podporují vývoz a investice společností, a to způsobem, který je doplňkem k poskytování financí a pojištění ze strany soukromého sektoru. Unie je stranou Ujednání Organizace pro ekonomickou spolupráci a rozvoj (OECD) o státem podporovaných vývozních úvěrech (dále jen „ujednání“). Ujednání, jak bylo účastníky uzavřeno, upravuje finanční podmínky, jež mohou exportní úvěrové agentury nabízet s cílem vytvořit v oblasti státem podporovaných vývozních úvěrů rovné podmínky pro všechny.
(2)
Na základě rozhodnutí Rady 2001/76/ES ze dne 22. prosince 2000, kterým se nahrazuje rozhodnutí ze dne 4. dubna 1978 o uplatňování některých pravidel v oblasti státem podporovaných vývozních úvěrů (2), a rozhodnutí Rady 2001/77/ES ze dne 22. prosince 2000 o uplatňování zásad rámcové dohody o financování projektů v oblasti státem podporovaných vývozních úvěrů (3) se v Unii používají pravidla uvedená v ujednání a zvláštní pravidla financování projektů.
(3)
Prostřednictvím činnosti exportních úvěrových agentur ujednání nepřímo podporuje svobodný a spravedlivý obchod a investice společností, které by jinak měly obtížnější přístup k úvěrovým prostředkům poskytovaným soukromým sektorem.
(4)
Členské státy by se měly při vytváření, rozvíjení a uplatňování svých vnitrostátních systémů vývozních úvěrů a při výkonu dohledu nad činností v oblasti státem podporovaných vývozních úvěrů řídit obecnými ustanoveními týkajícími se vnější činnosti Unie, jako je upevňování demokracie, dodržování lidských práv, soudržnost politik ve prospěch rozvoje a boj proti změně klimatu.
(5)
Účastníci ujednání jsou zapojeni do nepřetržitého procesu, jehož cílem je minimalizovat narušení trhu a vytvořit rovné podmínky, za kterých bude pojistné účtované exportními úvěrovými agenturami založeno na riziku, bude přiměřené s ohledem na pokrytí dlouhodobých provozních nákladů a ztrát a bude v souladu se závazky Světové obchodní organizace. Aby bylo dosaženo tohoto cíle, fungují systémy vývozních úvěrů transparentním způsobem a agentury v souladu s tím předkládají zprávy OECD.
(6)
Správně zaměřené vývozní úvěry poskytované exportními úvěrovými agenturami mohou zlepšit možnosti přístupu společností Unie na trh, včetně malých a středných podniků.
(7)
Účastníci ujednání a členské státy Unie se v souladu s pravidly transparentnosti OECD a Unie dohodli na zveřejňování určitých informací o vývozních úvěrech, aby byly pro účastníky ujednání a členské státy vytvořeny rovné podmínky.
(8)
Unie uplatňuje opatření týkající se transparentnosti a podávání zpráv, která jsou uvedena v příloze I.
(9)
S ohledem na silnější konkurenci na světových trzích a za účelem předcházení konkurenčnímu znevýhodnění společností Unie by Komise vzhledem ke zmocnění k jednání, které jí udělily členské státy, měla podpořit snahu OECD o oslovení stran, které se ujednání neúčastní. Komise by měla využít dvoustranných a vícestranných jednání k tomu, aby stanovila celosvětové normy pro státem podporované vývozní úvěry. Celosvětové normy v této oblasti jsou předpokladem rovných podmínek pro všechny účastníky světového obchodu.
(10)
Země OECD se sice ujednáním řídí, nečlenské země OECD však nejsou účastníky ujednání, což by mohlo vést ke konkurenční výhodě pro vývozce z těchto zemí. Tyto země se proto vyzývají, aby ujednání uplatňovaly, a zajistily tak rovné podmínky pro všechny i na celosvětové úrovni.
(11)
S ohledem na politiku zdokonalování tvorby právních předpisů Unie, jejímž účelem je zjednodušit a zlepšit stávající předpisy, se Komise a členské státy při budoucích revizích ujednání soustředí na případné snížení administrativní zátěže podniků a vnitrostátních správních orgánů, včetně exportních úvěrových agentur.
(12)
Účastníci ujednání se rozhodli ujednání upravit a racionalizovat. Změny, na kterých se dohodli, se týkají lepší praktické použitelnosti, větší konzistentnosti příslušných mezinárodních závazků a dosažení větší transparentnosti, zejména vůči státům, které nejsou účastníky ujednání. Účastníci ujednání se navíc dohodli, že do textu ujednání začlení pravidla financování projektů zavedená rozhodnutím 2001/77/ES a pravidla vývozních úvěrů pro lodě zavedená rozhodnutím Rady 2002/634/ES (4), kterým se mění rozhodnutí 2001/76/ES.
(13)
Rozhodnutí 2001/76/ES v pozměněném znění by proto mělo být zrušeno a nahrazeno tímto nařízením, přičemž konsolidovaný a revidovaný text ujednání by měl být připojen k tomuto nařízení jako příloha, a rozhodnutí 2001/77/ES by mělo být zrušeno.
(14)
Za účelem bezproblémového a rychlého zapracování změn pravidel stanovených v ujednání, na nichž se dohodli účastníci ujednání, do právních předpisů Unie by Komise měla v případě potřeby přijmout ke změně přílohy II akty v přenesené pravomoci, kterými se mění příloha II. Na Komisi by proto měla být přenesena pravomoc přijímat akty v souladu s článkem 290 Smlouvy o fungování Evropské unie, pokud jde o změny pravidel dojednané účastníky ujednání. Je obzvláště důležité, aby Komise v rámci přípravné činnosti vedla odpovídající konzultace, a to i na odborné úrovni. Při přípravě a vypracovávání aktů v přenesené pravomoci by Komise měla zajistit, aby byly příslušné dokumenty předány současně, včas a vhodným způsobem Evropskému parlamentu a Radě,
PŘIJALY TOTO NAŘÍZENÍ:
Článek 1
Použití ujednání
V Unii se použijí pravidla uvedená v Ujednání o státem podporovaných vývozních úvěrech („dále jen ujednání“). Znění ujednání je uvedeno v příloze k tomuto nařízení.
Článek 2
Přenesení pravomoci
Komise přijme akty v přenesené pravomoci v souladu s článkem 3, kterými se mění příloha II, pokud je to nezbytné v důsledku změn pravidel, které dojednali účastníci ujednání.
Ve zvláště závažných naléhavých případech se na akty v přenesené pravomoci podle tohoto článku, kterými se mění příloha II v důsledku změn pravidel, které dojednali účastníci ujednání, použije postup uvedený v článku 4.
Článek 3
Výkon přenesené pravomoci
1. Pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci je svěřena Komisi za podmínek stanovených v tomto článku.
2. Pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci uvedená v článku 2 je svěřena Komisi na dobu neurčitou počínaje 9. prosincem 2011.
3. Evropský parlament nebo Rada mohou přenesení pravomoci uvedené v článku 2 kdykoli zrušit. Rozhodnutím o zrušení se ukončuje přenesení pravomoci v něm blíže určené. Rozhodnutí nabývá účinku prvním dnem po zveřejnění v Úředním věstníku Evropské unie, nebo k pozdějšímu dni, který je v něm upřesněn. Nedotýká se platnosti již platných aktů v přenesené pravomoci.
4. Přijetí aktu v přenesené pravomoci Komise neprodleně oznámí současně Evropskému parlamentu a Radě.
5. Akt v přenesené pravomoci přijatý podle článku 2 vstoupí v platnost, pouze pokud proti němu Evropský parlament nebo Rada nevysloví námitky ve lhůtě dvou měsíců ode dne, kdy jim byl tento akt oznámen, nebo pokud Evropský parlament i Rada před uplynutím této lhůty informují Komisi o tom, že námitky nevysloví. Z podnětu Evropského parlamentu nebo Rady se tato lhůta prodlouží o dva měsíce.
Článek 4
Postup pro naléhavé případy
1. Akty v přenesené pravomoci přijaté podle tohoto článku vstupují v platnost bezodkladně a jsou použitelné, pokud proti nim není vyslovena námitka v souladu s odstavcem 2. V oznámení o aktu v přenesené pravomoci poskytnutém Evropskému parlamentu a Radě se uvedou důvody použití postupu pro naléhavé případy.
2. Evropský parlament nebo Rada mohou proti aktu v přenesené pravomoci vyslovit námitky postupem uvedeným v čl. 3 odst. 5. V takovém případě zruší Komise tento akt neprodleně poté, co jí Evropský parlament nebo Rada oznámí rozhodnutí o vyslovení námitek.
Článek 5
Transparentnosti a podávání zpráv
Opatření uplatňovaná v Unii, která se týkají transparentnosti a podávání zpráv, jsou uvedena v příloze I.
Článek 6
Zrušení
Rozhodnutí 2001/76/ES a 2001/77/ES se zrušují.
Článek 7
Vstup v platnost
Toto nařízení vstupuje v platnost prvním dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
Ve Štrasburku dne 16. listopadu 2011.
ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY (UE) NR 1233/2011
z dnia 16 listopada 2011 r.
w sprawie zastosowania niektórych wytycznych w dziedzinie oficjalnie wspieranych kredytów eksportowych oraz uchylające decyzje Rady 2001/76/WE i 2001/77/WE
PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 207,
uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą (1),
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
Agencje kredytów eksportowych (AKE) przyczyniają się do rozwoju handlu światowego, wspierając eksport i inwestowanie przez przedsiębiorstwa w uzupełnieniu do finansowania i ubezpieczenia przez sektor prywatny. Unia jest stroną Porozumienia w sprawie oficjalnie wspieranych kredytów eksportowych, zawartego w ramach Organizacji Współpracy Gospodarczej i Rozwoju (OECD), zwanego dalej „Porozumieniem”. Porozumienie to, w postaci, w jakiej zawarli je jego uczestnicy, reguluje warunki finansowe, jakie AKE mogą oferować w celu zapewnienia równych warunków konkurencji w dziedzinie oficjalnie wspieranych kredytów eksportowych.
(2)
Na mocy decyzji Rady 2001/76/WE z dnia 22 grudnia 2000 r. zastępującej decyzję z dnia 4 kwietnia 1978 r. w sprawie zastosowania niektórych wytycznych w dziedzinie kredytów eksportowych wspieranych przez państwo (2) i decyzji Rady 2001/77/WE z dnia 22 grudnia 2000 r. w sprawie stosowania zasad Umowy ramowej dotyczącej transakcji typu „project finance” w zakresie oficjalnie wspieranych kredytów eksportowych (3), wytyczne zawarte w Porozumieniu i szczególne zasady dotyczące transakcji typu „project finance” mają zastosowanie w Unii.
(3)
Poprzez działalność AKE Porozumienie pośrednio przyczynia się do swobodnego i uczciwego handlu oraz inwestycji przedsiębiorstw, które w przeciwnym razie miałyby ograniczony dostęp do instrumentów kredytowych oferowanych przez sektor prywatny.
(4)
Ustanawiając, rozwijając i wdrażając ich krajowe systemy kredytów eksportowych oraz pełniąc nadzór nad działalnością w zakresie oficjalnie wspieranych kredytów eksportowych, państwa członkowskie powinny przestrzegać ogólnych zasad Unii dotyczących działań zewnętrznych, takich jak umacnianie demokracji, przestrzeganie praw człowieka, spójność polityki na rzecz rozwoju oraz zapobieganie zmianom klimatu.
(5)
Uczestnicy Porozumienia biorą udział w ciągłym procesie mającym na celu zminimalizowanie zakłóceń rynku oraz stworzenie równych warunków, w których składki naliczane przez AKE są uzależnione od ryzyka i powinny wystarczyć do pokrycia długoterminowych kosztów operacyjnych i strat, a także powinny być zgodne ze zobowiązaniami w ramach Światowej Organizacji Handlu. Aby osiągnąć ten cel, systemy kredytów eksportowych działają w przejrzysty sposób, a agencje składają OECD odpowiednie sprawozdania.
(6)
Dobrze ukierunkowane kredyty eksportowe oferowane przez AKE mogą przyczynić się do stworzenia możliwości dostępu do rynku dla przedsiębiorstw unijnych, w tym również dla małych i średnich przedsiębiorstw (MŚP).
(7)
Uczestnicy Porozumienia i państwa członkowskie Unii Europejskiej postanowili ujawnić niektóre informacje dotyczące kredytów eksportowych zgodnie z zasadami przejrzystości OECD i Unii, tak aby zapewnić równe warunki dla uczestników Porozumienia i państw członkowskich.
(8)
Unia stosuje środki dotyczące przejrzystości i sprawozdawczości określone w załączniku I.
(9)
Ze względu na większą konkurencję na rynkach światowych oraz w celu uniknięcia niekorzystnych warunków konkurencji dla przedsiębiorstw unijnych, Komisja - stosownie do mandatu negocjacyjnego, jakiego udzieliły jej państwa członkowskie - powinna wspierać wysiłki OECD na rzecz zaangażowania krajów, które nie uczestniczą w Porozumieniu. Komisja powinna wykorzystywać dwustronne i wielostronne negocjacje do ustanowienia światowych norm w zakresie oficjalnie wspieranych kredytów eksportowych. Światowe standardy w tej dziedzinie są warunkiem koniecznym istnienia równych szans w handlu na szczeblu światowym.
(10)
Pomimo iż kraje OECD stosują wytyczne zawarte w Porozumieniu, kraje spoza OECD nie są uczestnikami Porozumienia, co może prowadzić do przewagi konkurencyjnej eksporterów pochodzących z tych krajów. Dlatego też zachęca się te kraje do stosowania przepisów Porozumienia w celu zapewnienia równych warunków konkurencji również na szczeblu światowym.
(11)
W związku z unijną polityką lepszych uregulowań prawnych, mającą na celu uproszczenie i poprawę istniejących przepisów, w przyszłych przeglądach Porozumienia Komisja i państwa członkowskie skupią się, w razie potrzeby, na zmniejszaniu obciążeń administracyjnych dla przedsiębiorstw i administracji krajowych, w tym AKE.
(12)
Uczestnicy Porozumienia postanowili poprawić i zracjonalizować tekst Porozumienia. Uzgodnione przez nich zmiany polegają na zwiększeniu przystępności tekstu dla użytkownika, poprawie spójności między odpowiednimi zobowiązaniami międzynarodowymi i osiągnięciu większej przejrzystości, zwłaszcza w stosunku do państw niebędących uczestnikami Porozumienia. Ponadto uczestnicy Porozumienia postanowili także włączyć do tekstu Porozumienia zasady dotyczące transakcji typu „project finance” wprowadzone decyzją 2001/77/WE i zasady dotyczące kredytów eksportowych na statki, wprowadzone decyzją Rady 2002/634/WE (4) zmieniającą decyzję 2001/76/WE.
(13)
Niniejsze rozporządzenie oraz skonsolidowany i poprawiony tekst Porozumienia załączony do niniejszego rozporządzenia powinny zastąpić i uchylić zmienioną decyzję 2001/76/WE, a decyzja 2001/77/WE powinna zostać uchylona.
(14)
Aby szybko i sprawnie włączyć do prawodawstwa Unii poprawki do wytycznych określonych w Porozumieniu, uzgodnione przez uczestników Porozumienia, Komisja powinna, w razie konieczności, przyjąć akty delegowane w celu zmiany załącznika II. Dlatego też należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjmowania aktów zgodnie z art. 290 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej w odniesieniu do poprawek do wytycznych, uzgodnionych przez uczestników Porozumienia. Szczególnie ważne jest, aby w czasie prac przygotowawczych Komisja prowadziła stosowne konsultacje, w tym na poziomie ekspertów. Przygotowując i opracowując akty delegowane Komisja powinna zapewnić równoczesne, terminowe i odpowiednie przekazywanie stosownych dokumentów Parlamentowi Europejskiemu i Radzie,
PRZYJMUJĄ NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Zastosowanie Porozumienia
Wytyczne zawarte w Porozumieniu w sprawie oficjalnie wspieranych kredytów eksportowych („Porozumienie”) mają zastosowanie w Unii. Tekst Porozumienia stanowi załącznik do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Przekazanie uprawnień
Komisja przyjmuje akty delegowane zgodnie z art. 3 w celu zmiany załącznika II w wyniku poprawek do wytycznych, uzgodnionych przez uczestników Porozumienia.
W przypadku gdy w odniesieniu do zmiany załącznika II w wyniku poprawek do wytycznych, uzgodnionych przez uczestników Porozumienia, jest to uzasadnione szczególnie pilną potrzebą, do aktów delegowanych przyjmowanych na podstawie niniejszego artykułu ma zastosowanie procedura przewidziana w art. 4.
Artykuł 3
Wykonywanie przekazanych uprawnień
1. Powierzenie Komisji uprawnień do przyjęcia aktów delegowanych podlega warunkom określonym w niniejszym artykule.
2. Uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych, o których mowa w art. 2 powierza się Komisji na czas nieokreślony od dnia 9 grudnia 2011 r.
3. Przekazanie uprawnień, o którym mowa w art. 2, może zostać w dowolnym momencie odwołane przez Parlament Europejski lub Radę. Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie określonych w niej uprawnień. Decyzja o odwołaniu staje się skuteczna od następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub w określonym w tej decyzji późniejszym terminie. Nie wpływa ona na ważność jakichkolwiek już obowiązujących aktów delegowanych.
4. Niezwłocznie po przyjęciu aktu delegowanego Komisja przekazuje go równocześnie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.
5. Akt delegowany przyjęty zgodnie z art. 2 wchodzi w życie tylko jeśli Parlament Europejski lub Rada nie wyraziły sprzeciwu w terminie dwóch miesięcy od przekazania tego aktu Parlamentowi Europejskiemu i Radzie lub jeśli, przed upływem tego terminu, zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformowały Komisję, że nie wniosą sprzeciwu. Termin ten przedłuża się o dwa miesiąca z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady.
Artykuł 4
Tryb pilny
1. Akty delegowane przyjęte w trybie niniejszego artykułu wchodzą w życie niezwłocznie i mają zastosowanie dopóki nie zostanie wyrażony sprzeciw zgodnie z ust. 2. Przekazując akt delegowany Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, podaje się powody zastosowania trybu pilnego.
2. Parlament Europejski lub Rada mogą wyrazić sprzeciw wobec aktu delegowanego zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 3 ust. 5. W takim przypadku Komisja uchyla akt niezwłocznie po doręczeniu przez Parlament Europejski lub Radę decyzji o sprzeciwie.
Artykuł 5
Przejrzystość i sprawozdawczość
Środki dotyczące przejrzystości i sprawozdawczości, które należy stosować w Unii, określono w załączniku I.
Artykuł 6
Uchylenie
Niniejszym uchyla się decyzje 2001/76/WE oraz 2001/77/WE.
Artykuł 7
Wejście w życie
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Strasburgu dnia 16 listopada 2011 r.