ROZHODNUTÍ KOMISE
ze dne 3. listopadu 2010,
kterým se stanoví kritéria a opatření pro financování komerčních demonstračních projektů, jež jsou zaměřeny na zachycování a geologické ukládání CO2, která nepoškozují životní prostředí, a financování demonstračních projektů inovativních technologií v oblasti obnovitelných zdrojů energie v rámci systému pro obchodování s povolenkami na emise skleníkových plynů ve Společenství, jak je stanoveno směrnicí Evropského parlamentu a Rady 2003/87/ES
(oznámeno pod číslem K(2010) 7499)
(2010/670/EU)
EVROPSKÁ KOMISE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie,
s ohledem na směrnici Evropského parlamentu a Rady 2003/87/ES ze dne 13. října 2003 o vytvoření systému pro obchodování s povolenkami na emise skleníkových plynů ve Společenství a o změně směrnice Rady 96/61/ES (1), a zejména na čl. 10a odst. 8 třetí pododstavec uvedené směrnice,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Evropská rada v červnu 2008 vyzvala Komisi, aby co nejdříve vypracovala mechanismus pro podporu investic členských států a soukromého sektoru s cílem zajistit do roku 2015 vybudování a provozování až dvanácti demonstračních zařízení na zachycování a ukládání CO2 (CCS).
(2)
Ustanovení čl. 10a odst. 8 směrnice 2003/87/ES zavádí mechanismus pro financování komerčních demonstračních projektů, které jsou zaměřeny na zachycování a geologické ukládání CO2, jež nepoškozuje životní prostředí (dále jen „demonstrační projekty (CCS)“), a financování demonstračních projektů inovativních technologií v oblasti obnovitelných zdrojů energie (dále jen „demonstrační projekty obnovitelných zdrojů energie“). S cílem zajistit hladké fungování tohoto mechanismu je nutné stanovit pravidla a kritéria pro výběr a zavádění těchto projektů a základní zásady pro zpeněžení povolenek a pro správu výnosů.
(3)
Komise dne 7. října 2009 přijala sdělení nazvané „Investování do vývoje nízkouhlíkových technologií“ (2), které zdůrazňuje úlohu financování na základě tohoto rozhodnutí při zavádění Evropského strategického plánu pro energetické technologie (plán SET) s ohledem na potřebné demonstrační projekty.
(4)
Podle tohoto rozhodnutí by mělo být financování podmíněno schválením jakékoli účasti státní podpory na celkovém finančním příspěvku z veřejných zdrojů ze strany Komise podle článků 107 a 108 Smlouvy, aby bylo financování omezeno na rozsah nezbytný pro zavádění a provozování projektu, s ohledem na možné škodlivé dopady na hospodářskou soutěž. Členské státy by proto Komisi měly oznámit jakoukoli státní podporu financování podle čl. 108 odst. 3 Smlouvy, aby byla umožněna koordinace výběrového řízení na základě tohoto rozhodnutí s posouzením státní podpory.
(5)
Financování stanovené podle tohoto rozhodnutí není součástí souhrnného rozpočtu Evropské unie. Proto jej lze kombinovat s financováním z jiných nástrojů, včetně strukturálních fondů a Fondu soudržnosti a Evropského energetického programu na podporu hospodářského oživení (EEPR). Lze jej kombinovat i s úvěrem v rámci finančního nástroje na sdílení rizik (RSFF) poskytovaným Unií a Evropskou investiční bankou (EIB).
(6)
Aby se vyloučila podpůrná hospodářská soutěž mezi členskými státy, mělo by být financování podle tohoto rozhodnutí stanoveno na 50 % relevantních nákladů, jestliže by souhrnná částka financování podle tohoto rozhodnutí nepřekročila limit 15 % celkového počtu povolenek podle směrnice 2003/87/ES. V daném případě by financování mělo být omezeno na 15 % celkového počtu povolenek. toto financování by mělo rovněž doplňovat podstatné spolufinancování provozovatelem. Aby nedocházelo k preferenčnímu zacházení s projekty financovanými Evropským energetickým programem na podporu hospodářského oživení (EEPR), financování podle tohoto rozhodnutí by mělo být sníženo o částku rovnající se finančnímu příspěvku z Evropského energetického programu na podporu hospodářského oživení.
(7)
Vytvoření demonstračního programu EU zahrnujícího nejlepší projekty týkající se široké řady technologií na geograficky vyvážených místech v rámci území členských států, jejich výlučných hospodářských zón a kontinentálních šelfů nemůže být dostatečně dosaženo, pokud budou projekty vybírány na vnitrostátní úrovni. Proto by měl být výběr prováděn na úrovni Evropské unie. S ohledem na zajištění soudržnosti s vnitrostátními postupy výběrového řízení a financování by měly být členské státy odpovědny za shromažďování žádostí o finanční podporu od zadavatelů a za hodnocení projektů podle kritérií způsobilosti stanovených v tomto rozhodnutí. Protože projekty financované podle tohoto rozhodnutí budou ve většině případů spolufinancovány členskými státy, členské státy by měly mít možnost se rozhodnout, které projekty chtějí podpořit a které žádosti chtějí předložit do výběrového řízení Evropské unie. Smyslem podávání těchto žádostí není nenahradit oznámení o státní podpoře v případech, kdy se na financování podílí státní podpora. Úloha členských států by měla být dále posílena tak, že příslušný členský stát bude před přijetím rozhodnutí o přidělení finančních prostředků znovu konzultován, aby potvrdil hodnotu a strukturu celkového finančního příspěvku z veřejných zdrojů, a Výboru pro změnu klimatu bude předložena předloha seznamu vybraných projektů, a to i s ohledem na kvalitu těchto projektů.
(8)
S ohledem na zkušenosti EIB s výběrovým řízením a financováním projektů Komise usilovala o její začlenění do provádění tohoto rozhodnutí. EIB souhlasila, že na žádost Komise, jejím jménem a na účet Komise by měla plnit určité úkoly týkající se výběru projektů, zpeněžení povolenek a správy výnosů. Zvláštní podmínky spolupráce, včetně odměny EIB, by měly být stanoveny v dohodě mezi Komisí a EIB, pokud je schválí rozhodovací orgány EIB. EIB by měla být odměňována za plnění těchto úkolů z příjmu vzniklého ze správy výnosů.
(9)
Dostupné výnosy z 300 milionů povolenek by měly být přidělovány prostřednictvím dvou kol výzev k podávání návrhů, aby na jedné straně bylo zajištěno financování vyspělých projektů již v prvním kole a na druhé straně poskytnuta možnost upravit jakékoli technické nebo geografické nevyváženosti ve druhém kole. Neexistuje-li v prvním kole dostatečná hospodářská soutěž v určité podkategorii projektů, přijetí rozhodnutí o přidělení v této podkategorii by se mělo odložit do druhého kola, a to s ohledem na maximální využití finančních prostředků podle tohoto rozhodnutí.
(10)
Financování podle tohoto rozhodnutí by mělo být vyhrazeno pro projekty, které využívají technologie, které jsou ve vztahu k současnému stavu vědy a techniky inovativní v hlavních podkategoriích každé technologie. Tyto technologie by ještě neměly být obchodně dostupné, nicméně měly by být dostatečně vyspělé na to, aby byly připraveny na demonstraci v poloprovozním měřítku. Měl by u nich existovat odůvodněný předpoklad úspěšné demonstrace s ohledem na nevyhnutelnost technologických rizik a navrhované měřítko demonstrace by mělo být takové, aby nebyly očekávány žádné výrazné problémy při další úpravě měřítka. Měly by mít i vysoce opakovatelný potenciál a tím nabízet významné předpoklady pro nákladově efektivní snižování emisí CO2 v Unii i celosvětově. Proto by měly být způsobilé k financování pouze ty projekty, které spadají do určitých kategorií projektů a které odpovídají zvláštním požadavkům stanoveným v tomto rozhodnutí.
(11)
S ohledem na zajištění technologické rozmanitosti by mělo být nejprve financováno osm demonstračních projektů CCS (z toho nejméně jeden a nejvýše tři projekty v každé kategorii projektů, nejméně tři projekty na uchovávání v ložisku uhlovodíků a nejméně tři projekty na uchovávání v hlubinném zásobníku slané vody) v prvním kole výzev k podávání návrhů a zároveň by měl být financován jeden projekt v každé podkategorii projektů obnovitelných zdrojů energie v prvním kole výzev k podávání návrhů. Jsou-li k dispozici dostatečné prostředky, mělo by být možno financovat více projektů, přičemž je třeba zachovat vyváženost mezi demonstračními projekty CCS a projekty obnovitelných zdrojů energie. Co se týká zajištění geografické vyváženosti, v jednom členském státu by měl být financován nejméně jeden a ne více než tři projekty. Tímto kritériem by ovšem neměly být omezeny projekty, které budou uskutečněny na území několika členských států.
(12)
V zásadě by měly být vybrány projekty, které nákladově nejefektivnějším způsobem splňují požadavky na počty projektů v každé kategorii.
(13)
Aby byly vybrané projekty zahájeny podle plánu a aby byly finanční prostředky efektivně využívány, rozhodnutí o přidělení finančních prostředků by mělo být podmíněno vydáním veškerých příslušných vnitrostátních povolení v souladu s příslušnými požadavky platného práva Unie a přijetím konečných investičních rozhodnutí zadavateli ve stanoveném časovém období od přijetí rozhodnutí o přidělení finančních prostředků.
(14)
Členské státy by měly vyplácet výnosy na projekty podle právně závazných nástrojů. Podle ustanovení směrnice 2003/87/ES by mělo vyplácení probíhat jednou ročně, a to na základě množství uloženého CO2 u demonstračních projektů CCS, které bylo vykázáno, monitorováno a ověřeno podle směrnice 2003/87/ES, a na základě množství vyrobené energie u projektů obnovitelných zdrojů energie. Pokud ale členské státy zaručí, že jakékoli přebytečné finanční prostředky budou vráceny, mělo by být možno vyplatit část nebo celou finanční částku na projekt před jeho uvedením do provozu. Na základě zvláštního významu sdílení znalostí v kontextu demonstračního programu by měly být finanční prostředky vypláceny pouze při splnění požadavků na sdílení znalostí.
(15)
Opatření stanovená tímto rozhodnutím jsou v souladu se stanoviskem Výboru pro změnu klimatu,
PŘIJALA TOTO ROZHODNUTÍ:
Článek 1
Předmět
Toto rozhodnutí stanoví pravidla a kritéria pro tyto oblasti:
1)
výběr komerčních demonstračních projektů, které jsou zaměřeny na zachycování a geologické ukládání CO2 („demonstrační projekty CCS“) a demonstračních projektů inovativních technologií v oblasti obnovitelných zdrojů energie („demonstrační projekty obnovitelných zdrojů energie“) uvedených ve směrnici 2003/87/ES;
2)
zpeněžení povolenek uvedených ve směrnici 2003/87/ES pro podporu demonstračních projektů CCS a projektů obnovitelných zdrojů energie a pro správu souvisejících výnosů;
3)
vyplácení výnosů a provádění demonstračních projektů CCS a projektů obnovitelných zdrojů energie.
Toto rozhodnutí, včetně ustanovení týkajících se peněžního vyčíslení povolenek, není dotčeno jinými prováděcími opatřeními přijatými podle směrnice 2003/87/ES.
Článek 2
Zásady
1. Počet povolenek v rezervě vyhrazené pro nové účastníky podle čl. 10a odst. 8 směrnice 2003/87/ES je 300 milionů.
2. Výběr demonstračních projektů CCS a projektů obnovitelných zdrojů energie pro financování podle tohoto rozhodnutí probíhá ve dvou kolech výzev k podávání návrhů organizovaných Komisí a adresovaných členským státům, které zahrnují ekvivalent 200 milionů povolenek v prvním kole výzev k podávání návrhů a ekvivalent 100 milionů povolenek a povolenek zbývajících z prvního kola výzev k podávání návrhů ve druhém kole výzev k podávání návrhů.
3. S výhradou čl. 10a odst. 8 čtvrté věty čtvrtého pododstavce směrnice 2003/87/ES představuje financování podle tohoto rozhodnutí 50 % relevantních nákladů. Jestliže celkový požadavek na financování z veřejných zdrojů činí méně než 50 % relevantních nákladů, je celkový požadavek na financování z veřejných zdrojů financován v rámci tohoto rozhodnutí.
Pokud je však financování podle tohoto rozhodnutí kombinováno s financováním z Evropského energetického programu na podporu hospodářského oživení (EEPR), financování podle tohoto rozhodnutí se sníží o finanční částku obdrženou z Evropského energetického programu na podporu hospodářského oživení.
Článek 3
Relevantní náklady
1. Pro účely čl. 2 odst. 3 se použijí pravidla ustanovení odstavců 2 až 5 tohoto článku.
2. Relevantní náklady demonstračních projektů CCS jsou takové investiční náklady, které vzniknou u projektu v důsledku využití zachycování a ukládání CO2, po odečtení čisté současné hodnoty nejlepšího odhadu provozních výnosů a nákladů vzniklých v důsledku využití zachycování a ukládání CO2 během prvních deseti let provozu.
3. Relevantní náklady demonstračních projektů obnovitelných zdrojů energie jsou takové dodatečné investiční náklady, které vzniknou u projektu v důsledku používání inovativní technologie v oblasti obnovitelných zdrojů energie, po odečtení čisté současné hodnoty nejlepšího odhadu provozních nákladů a výnosů vzniklých během prvních pěti let ve srovnání s obvyklou výrobou o stejné kapacitě z hlediska efektivní výroby energie.
4. Investiční náklady uvedené v odstavcích 2 a 3 zahrnují investice do pozemku, provozovny a zařízení.
Mohou se rovněž týkat investic do přenosu technologií a provozních licencí technologických postupů (dále jen „nehmotná aktiva“) při splnění těchto podmínek:
a)
nehmotné aktivum lze považovat za odepisovatelné aktivum;
b)
nehmotné aktivum je zakoupeno za tržních podmínek za co nejnižší cenu;
c)
nehmotné aktivum zůstane v provozovně příjemce alespoň pět let.
Pokud je nehmotné aktivum prodáno před uplynutím pětiletého období, uvedeného v písmenu c) druhého pododstavce, zisk z prodeje se odečte z relevantních nákladů.
5. Čisté provozní náklady a výnosy uvedené v odstavcích 2 a 3 vycházejí z nejlepšího odhadu provozních výdajů vzniklých v rámci projektu z hlediska výrobních nákladů a zohledňují jakékoli dodatečné výnosy vyplývající z podpůrných programů, a to i když se nejedná o státní podporu ve smyslu čl. 107 odst. 1 Smlouvy, ušetřené náklady a stávající daňová podpůrná opatření.
Článek 4
Úloha EIB
Evropská investiční banka (EIB) plní své úkoly podle tohoto rozhodnutí na vyžádání Komise, jejím jménem a na účet Komise. Komise je odpovědná vůči třetím stranám.
EIB je odměňována za plnění těchto úkolů z příjmu vzniklého ze správy výnosů.
Komise a EIB uzavřou dohodu, kterou se stanoví zvláštní podmínky, na jejichž základě EIB plní své úkoly.
Článek 5
Výběrové řízení
1. Výzvy k podávání návrhů se zveřejní v Úředním věstníku Evropské unie.
2. Členské státy shromáždí žádosti o financování projektů, které se mají uskutečnit na jejich území.
Pokud se však projekt má uskutečnit na území několika členských států (dále jen „přeshraniční projekt“), členský stát, který obdrží žádost o financování, informuje ostatní dotčené členské státy a spolupracuje s nimi s cílem dosáhnout společného rozhodnutí o předložení projektu členským státem, který obdrží žádost o financování.
3. Členské státy posoudí, zda projekt splňuje kritéria způsobilosti uvedená v článku 6. Pokud tomu tak je a pokud členský stát projekt podporuje, členský stát předloží návrh EIB a informuje o tom Komisi.
Při předkládání návrhů na financování členský stát u každého projektu poskytne tyto informace:
a)
relevantní náklady podle čl. 2 odst. 3 vyjádřené v eurech;
b)
celkový požadavek na financování z veřejných zdrojů vyjádřený v eurech, tj. relevantní náklady, od nichž se odečte případný příspěvek provozovatele k těmto nákladům;
c)
nejlepší možný odhad čisté současné hodnoty dodatečných výnosů vyplývajících z podpůrných režimů a vypočtených podle čl. 3 odst. 5;
d)
u demonstračních projektů CCS výkonnost znamená celkové předpokládané množství CO2 uložené během prvních deseti let provozu a u demonstračních projektů obnovitelných zdrojů energie výkonnost znamená celkové předpokládané množství energie vyrobené během prvních pěti let provozu.
Členské státy rovněž oznámí Komisi jakékoli financování projektu, které zahrnuje státní podporu podle čl. 108 odst. 3 Smlouvy, aby byla umožněna koordinace výběrového řízení s posouzením státní podpory.
4. Na základě návrhu předloženého podle odstavce 3 tohoto článku EIB posoudí finanční a technickou životaschopnost (náležitá finanční a technická kontrola) projektu v souladu s článkem 7.
Pokud je závěr hodnocení kladný, EIB podle článku 8 doporučí Komisi přijmout příslušné rozhodnutí o přidělení finančních prostředků.
5. Na základě doporučení uvedených v odstavci 4 Komise po opětovné konzultaci dotčených členských států, při níž tyto členské státy případně potvrdí hodnotu a strukturu celkového finančního příspěvku z veřejných zdrojů, a v návaznosti na stanovisko přijaté Výborem pro změnu klimatu podle článku 3 rozhodnutí Rady 1999/468/ES (3) přijme rozhodnutí o přidělení finančních prostředků adresované příslušným členským státům, ve kterém je uvedeno přidělené financování dotčených projektů v eurech.
Článek 6
Kritéria způsobilosti
1. Projekt je způsobilý pro přidělení financování, pokud jsou splněna tato kritéria:
a)
projekt musí spadat do jedné z kategorií uvedených v části A přílohy I;
b)
projekt musí odpovídat požadavkům uvedeným v části B přílohy I;
c)
projekty uvedené v části A.II přílohy I musí mít inovativní charakter. Stávající, vyzkoušené technologie jsou nezpůsobilé.
2. Není-li členský stát schopen předložit EIB podle čl. 5 odst. 3 návrhy projektů, které spadají do jedné z podkategorií uvedených v části A.II přílohy I a které splňují příslušné prahové hodnoty pro některou z dotčených podkategorií, může tento členský stát předložit návrhy projektů pod těmito prahovými hodnotami, jež jsou odchylně od odstavce 1 považovány za způsobilé pro přidělení financování.
Článek 7
Náležitá finanční a technická kontrola
EIB provede náležitou kontrolu každého navrhovaného projektu podle parametrů uvedených ve výzvách k podávání návrhů uvedených v čl. 5 odst. 1, které se týkají přinejmenším těchto aspektů:
1)
technické oblasti působnosti;
2)
nákladů;
3)
financování;
4)
provádění;
5)
provozování;
6)
dopadu na životní prostředí;
7)
postupů zadávání zakázek.
Článek 8
Výběr projektů
1. Financováno je osm projektů spadajících do části A.I přílohy I a jeden projekt v každé podkategorii projektů uvedených v části A.II přílohy I.
Pokud to umožní finanční zdroje, mohou však být financovány další projekty, přičemž je třeba dbát na vyváženost demonstračních projektů CCS a demonstračních projektů obnovitelných zdrojů energie.
Pokud jsou v dané podkategorii předloženy ne více než dva projekty, Komise posoudí možné dopady omezeného počtu návrhů na soutěž při výběru podle tohoto rozhodnutí a popřípadě může rozhodnout o odložení přijetí rozhodnutí o přidělení finančních prostředků v příslušné podkategorii do druhého kola výzev k podávání návrhů.
2. Projekty se uspořádají podle zvyšujících se nákladů na výkonnostní jednotku. Demonstrační projekty CCS představují jedinou skupinu. Demonstrační projekty obnovitelných zdrojů energie jsou uspořádány v rámci každé z podkategorií uvedených v části A.II přílohy I.
Pro účely prvního pododstavce se náklady na výkonnostní jednotku vypočítají jako součet částek podle čl. 5 odst. 3 písm. b) a c), vydělený celkovým předpokládaným množstvím CO2 uloženým během prvních deseti let provozu u demonstračních projektů CCS nebo celkovým předpokládaným množstvím energie vyrobené během prvních pěti let provozu u demonstračních projektů obnovitelných zdrojů energie.
Potvrdí-li příslušné členské státy podle čl. 5 odst. 5, že je poskytován dostatečný finanční příspěvek na demonstrační projekty CCS z veřejných zdrojů, vyberou se projekty umístěné na nejvyšších místech v sestupném pořadí, pokud splňují tato kritéria:
a)
v každé kategorii projektů se vybere nejméně jeden projekt a nejvýše tři projekty;
b)
vyberou se nejméně tři projekty na uchovávání v ložisku uhlovodíků;
c)
vyberou se nejméně tři projekty na uchovávání v hlubinném zásobníku slané vody.
Pokud tato kritéria nejsou splněna, projekt zvažovaný k výběru není vybrán a pro výběr je zvažován další projekt v pořadí. Takto se postupuje dále, dokud není vybráno osm projektů.
Pokud dotyčný členský stát podle čl. 5 odst. 5 potvrdí existenci dostatečného finančního příspěvku z veřejných zdrojů na demonstrační projekty obnovitelných zdrojů energie, je v každé podkategorii vybrán projekt umístěný na nejvyšším místě. Nejsou-li v jednom z obou kol výzev k podávání návrhů v jedné nebo více podkategoriích projektů předloženy žádné způsobilé a zároveň ekonomicky a technicky přijatelné projekty, je dodatečně financován odpovídající počet projektů v jiných podkategoriích téže kategorie projektů. Podrobné informace budou uvedeny ve výzvě k podávání návrhů podle čl. 5 odst. 1.
Vybrané demonstrační projekty CCS společně tvoří „skupinu projektů CCS“ a vybrané demonstrační projekty obnovitelných zdrojů energie společně tvoří „skupinu projektů obnovitelných zdrojů energie“.
3. Odchylně od odstavce 1, pokud je celkový požadavek na financování podle tohoto rozhodnutí vyšší než dostupné finanční prostředky, počet vybraných projektů se omezí tak, že se požadavek na financování stejným poměrem omezí u každé ze skupin uvedených v odst. 2 třetím a pátém pododstavci.
V každé ze skupin se nejprve odebere projekt představující nejvyšší náklady na výkonnostní jednotku, poté projekt představující nejvyšší náklady na výkonnostní jednotku v další kategorii. Tento postup se opakuje, dokud dostupné prostředky nepokryjí požadované financování.
4. Pokud byly EIB předloženy návrhy podle čl. 5 odst. 3 a EIB Komisi doporučila přijmout rozhodnutí o přidělení finančních prostředků podle čl. 5 odst. 4, jsou v každém členském státě financovány nejméně jeden a nejvýše tři projekty.
Ustanovení prvního pododstavce se však nevztahuje na přeshraniční projekty.
Článek 9
Rozhodnutí o přidělení finančních prostředků
Rozhodnutí o přidělení finančních prostředků jsou podmíněna vydáním veškerých příslušných vnitrostátních povolení v souladu s příslušnými požadavky platného práva EU, schválením případné státní podpory poskytnuté projektu ze strany Komise a přijetím konečných investičních rozhodnutí zadavateli, přičemž tato opatření musí být splněna do 24 měsíců od přijetí rozhodnutí o přidělení finančních prostředků.
V případě demonstračních projektů CCS s uchováváním v hlubinném zásobníku slané vody je přijetí rozhodnutí o přidělení finančních prostředků podmíněno vydáním veškerých příslušných vnitrostátních povolení v souladu s příslušnými požadavky platného práva EU, schválením případné státní podpory poskytnuté projektu ze strany Komise a přijetím konečných investičních rozhodnutí zadavateli, přičemž tato opatření musí být splněna do 36 měsíců od přijetí rozhodnutí o přidělení finančních prostředků.
Rozhodnutí o přidělení finančních prostředků pozbývá právního účinku, pokud nejsou splněny podmínky uvedené v prvním nebo druhém pododstavci.
Článek 10
Zpeněžení povolenek a správa výnosů
1. Pro účely zpeněžení povolenek a správy výnosů Komise jedná jménem členských států.
2. 300 milionů povolenek uvedených v čl. 2 odst. 1 se převede na EIB za účelem zpeněžení a správy výnosů.
3. EIB prodá povolenky určené pro první kolo výzev k podávání návrhů před přijetím rozhodnutí Komise o přidělení finančních prostředků v každém kole výzev k podávání návrhů uvedených v čl. 5 odst. 1.
EIB spravuje výnosy a předává je členským státům podle požadavků na vyplácení uvedených v článku 11.
Článek 11
Vyplácení výnosů a použití nevyplacených výnosů
1. Členské státy vyplácejí výnosy zadavatelům projektů na základě právně závazných nástrojů, které stanoví přinejmenším toto:
a)
projekt a přidělené financování v eurech;
b)
datum uvedení do provozu;
c)
požadavky na sdílení znalostí podle článku 12;
d)
požadavky týkající se vyplácení výnosů podle odstavců 2 až 6 tohoto článku;
e)
požadavky na vykazování podle článku 13;
f)
informace o podmínkách účinnosti rozhodnutí uvedené v článku 9.
Pro první kolo výzev k podávání návrhů uvedených v čl. 5 odst. 1 je 31. prosinec 2015 nejzazším datem uvedení do provozu podle písmene b) prvního pododstavce tohoto odstavce 31. prosinec 2011, s výjimkou případů, kdy je dotyčné rozhodnutí o přidělení finančních prostředků přijato před 31. prosincem 2011, v takovém případě je datum uvedení do provozu nejpozději čtyři roky od přijetí rozhodnutí o přidělení finančních prostředků.
2. Vyplácení se provádí jednou ročně. Vyplácená částka pro demonstrační projekty CCS představuje množství CO2 uložené v příslušném roce, které bylo vykázáno, monitorováno a ověřeno podle článků 14 a 15 směrnice 2003/87/ES, vynásobené sazbou financování, a pro demonstrační projekty obnovitelných zdrojů energie množství vyrobené energie vynásobené sazbou financování.
Sazba financování se vypočítá vydělením přidělených financí 75 % celkového předpokládaného množství uloženého CO2 během prvních deseti let provozu u demonstračních projektů CCS, nebo 75 % celkového předpokládaného množství vyrobené energie během prvních pěti let provozu v případě demonstračních projektů obnovitelných zdrojů energie.
3. Vyplacení podpory pro daný rok se uskuteční pouze tehdy, jsou-li pro uvedený rok splněny požadavky na sdílení znalostí.
4. Vyplácení se omezí na období deseti let od data uvedeného v odst. 1 písm. b) v případě demonstračních projektů CCS a na období pěti let od tohoto data v případě demonstračních projektů obnovitelných zdrojů energie. Celkové vyplacené finanční prostředky nesmí překročit přidělené finanční prostředky uvedené v odst. 1 písm. a).
5. Pokud dotyčný členský stát zaručí, že jakékoli přebytečné finanční prostředky, přidělené podle odstavců 2, 3 a 4, budou vráceny EIB, může být vyplacena část nebo všechny finanční prostředky pro projekt před jeho uvedením do provozu v souladu s ustanoveními vymezenými v rozhodnutí o přidělení finančních prostředků.
6. Aniž je dotčen čl. 4 druhý pododstavec, použijí se výnosy, které nejsou vyplaceny na projekty, a příjmy vzniklé ze správy výnosů na spolufinancování dalších demonstračních projektů podle tohoto rozhodnutí do 31. prosince 2015.
Nevyplacené výnosy členské státy převedou zpět EIB.
Po 31. prosinci 2015 zbývající finanční prostředky připadnou členským státům v souladu se zásadami uvedenými v čl. 10a odst. 7 směrnice 2003/87/ES.
Článek 12
Sdílení znalostí
Členské státy zajistí, aby všichni provozovatelé projektů, členové konsorcií, dodavatelé a subdodavatelé, kteří obdrží podstatný příspěvek na rozvoj jejich produktu nebo služby z veřejných finančních prostředků, sdíleli informace o prvcích stanovených v příloze II s ostatními provozovateli projektů, orgány veřejné moci, výzkumnými ústavy, nevládními organizacemi a veřejností v souladu s dalšími ustanoveními vymezenými ve výzvách k podávání návrhů uvedených v čl. 5 odst. 1.
Informace se sdílí jednou ročně a obsahují všechny poznatky získané a zpracované za daný rok.
Článek 13
Podávání zpráv členskými státy
Během období uvedených v čl. 11 odst. 4 členské státy každoročně do 31. prosince předloží Komisi zprávy o provádění projektů.
Tyto zprávy obsahují alespoň tyto informace o každém projektu:
1)
množství uloženého CO2 nebo vyrobené čisté energie;
2)
vyplacené finanční prostředky;
3)
jakékoli závažné problémy při provádění projektu.
Článek 14
Zpráva Komise
Po dokončení prvního kola výzev k podávání návrhů Komise předloží Výboru pro změnu klimatu informace o provádění tohoto kola výzev k podávání návrhů, kde označí, zda jsou zapotřebí nějaké změny tohoto rozhodnutí s ohledem na zajištění geografické a technické vyváženosti ve druhém kole výzev k podávání návrhů.
Článek 15
Adresáti
Toto rozhodnutí je určeno členským státům.
V Bruselu dne 3. listopadu 2010.
DECYZJA KOMISJI
z dnia 3 listopada 2010 r.
ustanawiająca kryteria i środki dotyczące finansowania komercyjnych projektów demonstracyjnych mających na celu bezpieczne dla środowiska wychwytywanie i geologiczne składowanie CO2 oraz projektów demonstracyjnych w zakresie innowacyjnych technologii energetyki odnawialnej realizowanych w ramach systemu handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych we Wspólnocie, ustanowionego dyrektywą 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady
(notyfikowana jako dokument nr C(2010) 7499)
(2010/670/UE)
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając dyrektywę 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 października 2003 r. ustanawiającą system handlu przydziałami emisji gazów cieplarnianych we Wspólnocie oraz zmieniającą dyrektywę Rady 96/61/WE (1), w szczególności jej art. 10a ust. 8 akapit trzeci,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
W czerwcu 2008 r. Rada Europejska wezwała Komisję do jak najszybszego przedstawienia mechanizmu mającego na celu zachęcenie państw członkowskich i sektora prywatnego do dokonywania inwestycji zapewniających budowę i eksploatację do roku 2015 do 12 obiektów demonstracyjnych w zakresie wychwytywania i składowania CO2 („CCS”).
(2)
Artykuł 10a ust. 8 dyrektywy 2003/87/WE ustanawia mechanizm finansowania komercyjnych projektów demonstracyjnych, których celem jest bezpieczne dla środowiska wychwytywanie i geologiczne składowanie CO2 (zwanych dalej „projektami demonstracyjnymi w zakresie CCS”), oraz projektów demonstracyjnych w zakresie innowacyjnych technologii energetyki odnawialnej (zwanych dalej „projektami demonstracyjnymi w zakresie RES”). Mając na celu zapewnienie prawidłowego funkcjonowania tego mechanizmu, konieczne jest ustanowienie zarówno zasad, jak i kryteriów dotyczących wyboru i realizacji tych projektów oraz podstawowych zasad dotyczących monetyzacji uprawnień i zarządzania dochodami.
(3)
Dnia 7 października 2009 r. Komisja przyjęła komunikat zatytułowany „Inwestowanie w rozwój technologii niskoemisyjnych” (2), w którym podkreślono znaczenie finansowania w ramach niniejszej decyzji dla wdrażania europejskiego strategicznego planu w dziedzinie technologii energetycznych (planu EPSTE) w odniesieniu do niezbędnych projektów demonstracyjnych.
(4)
Finansowanie w ramach niniejszej decyzji powinno być uzależnione od zatwierdzenia przez Komisję, na mocy art. 107 i 108 Traktatu, wszelkiego elementu pomocy państwa w całkowitym wkładzie finansowym ze środków publicznych, mając na uwadze zapewnienie, by finansowanie ograniczało się do zakresu niezbędnego do realizacji i eksploatacji projektu przy uwzględnieniu potencjalnych negatywnych skutków dla konkurencyjności. Państwa członkowskie powinny zatem zgłosić Komisji zgodnie z art. 108 ust. 3 Traktatu wszelkie finansowanie stanowiące pomoc państwa, tak by umożliwić koordynację procedury wyboru w ramach niniejszej decyzji z oceną pomocy państwa.
(5)
Finansowanie przewidziane w ramach niniejszej decyzji nie stanowi części budżetu ogólnego Unii Europejskiej. Może być zatem łączone z finansowaniem w ramach innych instrumentów, w tym funduszy strukturalnych i funduszy spójności oraz Europejskiego programu energetycznego na rzecz naprawy gospodarczej (EPENG). Może być również łączone z finansowaniem kredytów w ramach mechanizmu finansowania opartego na podziale ryzyka ustanowionego przez Unię i Europejski Bank Inwestycyjny (EBI).
(6)
W celu zapobiegania rywalizacji o dotacje między państwami członkowskimi finansowanie w ramach niniejszej decyzji należy ustalić na poziomie 50 % odpowiednich kosztów, chyba że całkowita kwota finansowania w ramach niniejszej decyzji przekroczyłaby limit wynoszący 15 % całkowitej liczby dostępnych uprawnień, o której mowa w dyrektywie 2003/87/WE, w którym to przypadku finansowanie powinno zostać ograniczone do 15 % całkowitej liczby dostępnych uprawnień. Finansowanie powinno również mieć charakter uzupełniający w stosunku do podstawowego współfinansowania ze strony wykonawcy projektu. W celu zapobieżenia preferencyjnemu traktowaniu projektów finansowanych w ramach EPENG finansowanie w ramach niniejszej decyzji powinno zostać pomniejszone o kwotę finansowania uzyskaną ze środków EPENG.
(7)
Unijny program demonstracyjny obejmujący najlepsze potencjalne projekty wykorzystujące szeroką gamę technologii w równomiernie rozmieszczonych pod względem geograficznym lokalizacjach na terytoriach państw członkowskich, w ich wyłącznych strefach ekonomicznych oraz na ich szelfie kontynentalnym nie może być w wystarczający sposób zrealizowany, jeśli projekty są wybierane na poziomie krajowym. Wybór ten powinien zatem odbywać się na poziomie Unii. Mając na uwadze zapewnienie spójności z krajowymi procedurami wyboru i finansowania, państwa członkowskie powinny być odpowiedzialne za przyjmowanie wniosków dotyczących finansowania składanych przez sponsorów oraz za ocenę projektów na podstawie kryteriów kwalifikowalności ustanowionych w niniejszej decyzji. Z uwagi na fakt, że projekty finansowane w ramach niniejszej decyzji będą w większości przypadków współfinansowane przez państwa członkowskie, państwa członkowskie powinny mieć możliwość zdecydowania, które z projektów zamierzają wesprzeć oraz które z wniosków zamierzają złożyć w ramach unijnej procedury wyboru. Przedłożenie tych wniosków nie zmierza do zastąpienia zgłoszenia pomocy państwa w przypadkach, w których finansowanie zawiera element pomocy państwa. Rolę państw członkowskich należy dodatkowo zwiększyć przewidując - przed podjęciem decyzji dotyczących przyznania finansowania - przeprowadzenie ponownych konsultacji z odnośnymi państwami członkowskimi w celu potwierdzenia, w stosownych przypadkach, wartości i struktury całkowitego wkładu finansowania ze środków publicznych oraz składanie Komitetowi ds. Zmian Klimatu projektu wykazu wybranych projektów, w tym w sprawie jakości projektów.
(8)
Z uwagi na kompetencje EBI w zakresie wyboru i finansowania projektów Komisja podjęła kroki mające na celu włączenie tej instytucji w proces wdrażania niniejszej decyzji. EBI zgodził się na wykonywanie określonych zadań w zakresie wyboru projektów, monetyzacji uprawnień i zarządzania dochodami, działając na wniosek Komisji, w jej imieniu oraz na jej rachunek. Szczegółowe warunki tej współpracy, w tym dotyczące wynagrodzenia EBI, powinny zostać określone w umowie między Komisją a EBI, podlegającej zatwierdzeniu przez organy decyzyjne EBI. Wynagrodzenie EBI za wykonywanie tych zadań powinno pochodzić z dochodu wytworzonego w ramach zarządzania dochodami.
(9)
Dostępne dochody pochodzące z 300 milionów uprawnień powinny zostać przyznane w dwóch rundach zaproszeń do składania wniosków w celu - z jednej strony - przyznania finansowania w pełni przygotowanym projektom już w pierwszej rundzie oraz - z drugiej strony - zapewnienia możliwości skorygowania wszelkiej nierównowagi pod względem technicznym lub geograficznym w drugiej rundzie. Jeśli w danej podkategorii projektów w pierwszej rundzie występuje niedostateczny poziom konkurencji, podjęcie decyzji dotyczących przyznania finansowania w tej podkategorii powinno zostać odroczone do drugiej rundy, tak by w jak najlepszy sposób wykorzystać środki finansowe przewidziane w ramach niniejszej decyzji.
(10)
Finansowanie w ramach niniejszej decyzji powinno być zarezerwowane dla projektów, w których wykorzystuje się technologie mające innowacyjny charakter w porównaniu do najnowocześniejszych technik wykorzystywanych w kluczowych podgrupach każdej technologii. Technologie te nie powinny być jeszcze dostępne na rynku, lecz w wystarczającym stopniu przygotowane do wykorzystania w projektach demonstracyjnych w fazie przed wprowadzeniem na rynek. Powinny one zapewniać racjonalne perspektywy powodzenia projektu demonstracyjnego, przy uwzględnieniu nieuniknionego charakteru technologicznych zagrożeń; proponowany zakres projektu demonstracyjnego powinien natomiast zapewniać, by nie wystąpiły żadne znaczne dodatkowe problemy związane z wykorzystywaniem technologii na większą skalę. Technologie te powinny również mieć duży potencjał do powielania, i w związku z tym zapewniać znaczne perspektywy efektywnego pod względem kosztów ograniczenia emisji CO2 zarówno w Unii, jak i na całym świecie. W związku z tym do finansowania powinny kwalifikować się wyłącznie projekty zaliczające się do określonych kategorii projektów oraz spełniające określone wymogi ustanowione w niniejszej decyzji.
(11)
Mając na uwadze zapewnienie różnorodności technologicznej w pierwszej rundzie zaproszeń do składania wniosków powinno być finansowane osiem projektów demonstracyjnych w zakresie CCS (przy czym co najmniej jeden i co najwyżej trzy projekty w każdej z kategorii projektów, co najmniej trzy w zakresie składowania w złożach węglowodorów i co najmniej trzy w zakresie składowania w solankowym poziomie wodonośnym) oraz w tejże pierwszej rundzie powinien być finansowany jeden projekt w każdej z podkategorii projektów w zakresie RES. Jeśli środki są wystarczające, powinno być możliwe finansowanie większej liczby projektów przy jednoczesnym utrzymaniu równowagi między liczbą projektów demonstracyjnych w zakresie CCS i RES. Ponadto w celu zapewnienia równowagi pod względem rozmieszczenia geograficznego, w jednym państwie członkowskim należy finansować co najmniej jeden projekt i nie więcej niż trzy projekty. Projekty, które mają być realizowane na terytorium kilku państw członkowskich, nie powinny - ze względu na swój charakter - być ograniczone tym kryterium.
(12)
Zasadniczo należy wybierać projekty spełniające wymogi dotyczące liczby projektów na daną kategorię w sposób najbardziej efektywny pod względem kosztów.
(13)
Mając na uwadze zapewnienie planowego rozpoczęcia eksploatacji wybranych projektów oraz efektywnego wykorzystania środków finansowych, podejmowanie decyzji dotyczących przyznania finansowania powinno być uzależnione od wydania wszystkich stosownych krajowych zezwoleń zgodnie z odpowiednimi wymogami na mocy prawa Unii oraz od podjęcia ostatecznych decyzji dotyczących inwestycji przez sponsorów w określonym czasie po przyjęciu decyzji dotyczących przyznania finansowania.
(14)
Państwa członkowskie powinny wydatkować dochody na rzecz projektów na podstawie prawnie wiążących instrumentów. Zgodnie z wymogami dyrektywy 2003/87/WE wydatkowanie powinno odbywać się corocznie na podstawie monitorowanej, raportowanej i weryfikowanej na mocy dyrektywy 2003/87/WE ilości CO2 składowanego na potrzeby projektów demonstracyjnych w zakresie CCS oraz na podstawie ilości energii wytworzonej na potrzeby projektów w zakresie RES. Jednak w przypadku gdy państwa członkowskie gwarantują, że wszelkie nadmierne finansowanie zostanie zwrócone, należy zapewnić możliwość wydatkowania części lub całości finansowania przeznaczonego na dany projekt przed rozpoczęciem jego eksploatacji. Ze względu na szczególne znaczenie dzielenia się wiedzą w kontekście programu demonstracyjnego środki finansowe należy wydatkować jedynie, jeśli spełniane są wymogi w zakresie dzielenia się wiedzą.
(15)
Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Komitetu ds. Zmian Klimatu,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
Przedmiot
Niniejsza decyzja określa zasady i kryteria dotyczące następujących kwestii:
1)
wyboru komercyjnych projektów demonstracyjnych, których celem jest bezpieczne dla środowiska wychwytywanie i geologiczne składowanie CO2 („projekty demonstracyjne w zakresie CCS”) i projektów demonstracyjnych w zakresie innowacyjnych technologii energetyki odnawialnej („projekty demonstracyjne w zakresie RES”), o których mowa w dyrektywie 2003/87/WE;
2)
monetyzacji uprawnień, o których mowa w dyrektywie 2003/87/WE, w celu wspierania projektów demonstracyjnych w zakresie CCS i RES oraz w celu zarządzania związanymi z nimi dochodami;
3)
wydatkowania dochodów i realizacji projektów demonstracyjnych w zakresie CCS i RES.
Niniejsza decyzja, w tym przepisy związane z monetyzacją uprawnień, pozostaje bez uszczerbku dla innych aktów wykonawczych przyjętych na mocy dyrektywy 2003/87/WE.
Artykuł 2
Zasady
1. Liczba uprawnień z rezerwy dla nowych instalacji, o której mowa w art. 10a ust. 8 dyrektywy 2003/87/WE, wynosi 300 milionów.
2. Wybór projektów demonstracyjnych w zakresie CCS i RES do finansowania w ramach niniejszej decyzji odbywa się w dwóch rundach zaproszeń do składania wniosków organizowanych przez Komisję i skierowanych do państw członkowskich, obejmujących równowartość 200 milionów uprawnień w przypadku pierwszej rundy zaproszeń do składania wniosków oraz równowartość 100 milionów uprawnień i część uprawnień pozostałą z pierwszej rundy, w przypadku drugiej rundy zaproszeń do składania wniosków.
3. Z zastrzeżeniem przepisów art. 10a ust. 8 akapit czwarty zdanie czwarte dyrektywy 2003/87/WE finansowanie w ramach niniejszej decyzji wynosi 50 % odpowiednich kosztów. Jeśli całkowita wartość finansowania ze środków publicznych, o które wystąpiono, wynosi mniej niż 50 % odpowiednich kosztów, to całkowite finansowanie ze środków publicznych, o które wystąpiono, odbywa się w ramach niniejszej decyzji.
Jeśli jednak finansowanie w ramach niniejszej decyzji jest połączone z finansowaniem z Europejskiego programu energetycznego na rzecz naprawy gospodarczej (EPENG), finansowanie w ramach niniejszej decyzji zostaje pomniejszone o kwotę finansowania uzyskaną ze środków EPENG.
Artykuł 3
Odpowiednie koszty
1. Do celów art. 2 ust. 3 stosuje się zasady określone w ust. 2-5 niniejszego artykułu.
2. Odpowiednie koszty projektów demonstracyjnych w zakresie CCS są kosztami inwestycyjnymi, które są ponoszone przez projekt w wyniku zastosowania technologii CCS, pomniejszone o wartość bieżącą netto najdokładniejszego szacunku dotyczącego zysków i kosztów operacyjnych powstałych w związku ze stosowaniem technologii CCS w okresie pierwszych dziesięciu lat eksploatacji.
3. Odpowiednie koszty projektów demonstracyjnych w zakresie RES są dodatkowymi kosztami inwestycyjnymi, które są ponoszone przez projekt w wyniku zastosowania technologii energetyki odnawialnej, pomniejszone o wartość bieżącą netto najdokładniejszego szacunku dotyczącego kosztów i zysków operacyjnych powstałych w okresie pierwszych pięciu lat w porównaniu do produkcji konwencjonalnej o takiej samej wydajności pod względem efektywnej produkcji energii.
4. Koszty inwestycyjne, o których mowa w ust. 2 i 3, obejmują koszt inwestycji w grunty, obiekt i wyposażenie.
Koszty inwestycyjne mogą również obejmować inwestycje w transfer technologii i pozwolenia na wykorzystywanie know-how (zwane dalej „wartościami niematerialnymi i prawnymi”), z zastrzeżeniem spełnienia następujących warunków:
a)
wartość niematerialna i prawna może zostać uznana za podlegającą amortyzacji;
b)
wartość niematerialna i prawna jest nabywana na zasadach rynkowych po możliwie najniższej cenie;
c)
wartość niematerialna i prawna pozostaje w zakładzie beneficjenta przez co najmniej pięć lat.
Jeśli wartość niematerialna i prawna zostaje sprzedana przed upływem pięcioletniego okresu, o którym mowa w akapicie drugim lit. c), zysk ze sprzedaży zostaje odjęty od odpowiednich kosztów.
5. Koszty i zyski operacyjne netto, o których mowa w ust. 2 i 3, opierają się na najdokładniejszym szacunku dotyczącym wydatków operacyjnych ponoszonych przez projekt w odniesieniu do kosztów produkcji i uwzględniają wszelkie dodatkowe zyski wynikające z programów wsparcia, nawet jeśli nie stanowią pomocy państwa w rozumieniu art. 107 ust. 1 Traktatu, koszty nieponiesione i istniejące środki w zakresie zachęt podatkowych.
Artykuł 4
Rola EBI
Europejski Bank Inwestycyjny (EBI) wykonuje swoje zadania w ramach niniejszej decyzji na wniosek Komisji, w jej imieniu oraz na jej rachunek. Komisja ponosi odpowiedzialność wobec stron trzecich.
Wynagrodzenie EBI za wykonywanie tych zadań pochodzi z dochodu wytworzonego w ramach zarządzania dochodami.
Komisja i EBI zawierają umowę ustanawiającą szczegółowe warunki, zgodnie z którymi EBI wykonuje swoje zadania.
Artykuł 5
Procedura wyboru
1. Zaproszenia do składania wniosków są publikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
2. Państwa członkowskie przyjmują wnioski dotyczące finansowania projektów, które mają być realizowane na ich terytorium.
Jeśli dany projekt ma być realizowany na terytorium kilku państw członkowskich (zwany dalej „projektem transgranicznym”), państwo członkowskie, które otrzymało wniosek dotyczący finansowania, informuje o tym pozostałe zainteresowane państwa członkowskie i współpracuje z nimi w celu podjęcia wspólnej decyzji w sprawie przedłożenia projektu przez państwo członkowskie, które otrzymało wniosek dotyczący finansowania.
3. Państwa członkowskie oceniają, czy dany projekt spełnia kryteria kwalifikowalności, o których mowa w art. 6. Jeśli tak jest, oraz w przypadku gdy państwo członkowskie wspiera dany projekt, to państwo członkowskie składa wniosek do EBI i informuje o tym Komisję.
Składając wnioski dotyczące finansowania, państwo członkowskie przedstawia w odniesieniu do każdego projektu następujące informacje:
a)
wyrażoną w euro kwotę odpowiednich kosztów, o których mowa w art. 2 ust. 3;
b)
wyrażoną w euro całkowitą kwotę finansowania ze środków publicznych, o które wystąpiono, stanowiącą odpowiednie koszty pomniejszone o każdy wkład do tych kosztów ze strony wykonawcy projektu;
c)
najdokładniejszy szacunek dotyczący wartości bieżącej netto dodatkowych zysków wynikających z programów wsparcia, obliczonych zgodnie z art. 3 ust. 5;
d)
w przypadku projektów demonstracyjnych w zakresie CCS, całkowitą prognozowaną ilość CO2 składowanego w okresie pierwszych dziesięciu lat eksploatacji lub, w przypadku projektów demonstracyjnych w zakresie RES, całkowitą prognozowaną ilością energii wytwarzanej w okresie pierwszych pięciu lat eksploatacji.
Państwa członkowskie zgłaszają również Komisji zgodnie z art. 108 ust. 3 Traktatu wszelkie finansowanie danego projektu zawierające pomoc państwa, tak by umożliwić koordynację procedury wyboru z oceną pomocy państwa.
4. Na podstawie wniosków złożonych na mocy ust. 3 niniejszego artykułu EBI przeprowadza ocenę finansowej i technicznej wykonalności projektu (staranność finansowa i techniczna) zgodnie z art. 7.
W przypadku gdy wynik oceny jest pozytywny, EBI sporządza dla Komisji, zgodnie z art. 8, zalecenia dotyczące decyzji o przyznaniu finansowania.
5. Na podstawie zaleceń, o których mowa w ust. 4, po ponownym skonsultowaniu się z odnośnymi państwami członkowskimi w celu potwierdzenia, w stosownych przypadkach, wartości i struktury całkowitego wkładu finansowania ze środków publicznych oraz po uzyskaniu opinii Komitetu ds. Zmian Klimatu zgodnie z art. 3 decyzji Rady 1999/468/WE (3), Komisja przyjmuje decyzje o przyznaniu finansowania skierowane do poszczególnych państw członkowskich, wskazując wyrażoną w euro kwotę przyznanego finansowania w odniesieniu do odpowiednich projektów.
Artykuł 6
Kryteria kwalifikowalności
1. Dany projekt kwalifikuje się do finansowania, jeśli spełnione są następujące kryteria:
a)
projekt musi zaliczać się do jednej z kategorii określonych w załączniku I część A;
b)
projekt musi spełniać wymogi określone w załączniku I część B;
c)
projekty wymienione w załączniku I część A.II muszą mieć innowacyjny charakter. Nie kwalifikują się stosowane, sprawdzone technologie.
2. Jeśli dane państwo członkowskie nie jest w stanie złożyć do EBI, zgodnie z art. 5 ust. 3, wniosków dotyczących projektów zaliczających się do dowolnej z podkategorii określonych w załączniku I część A.II i osiągających odnośne progi, wnioski dotyczące projektów nieosiągających odnośnych progów i zaliczających się do dowolnej z tych podkategorii mogą być składane przez to państwo członkowskie i są uznawane za kwalifikujące się do finansowania w drodze odstępstwa od przepisów ust. 1.
Artykuł 7
Staranność finansowa i techniczna
EBI przeprowadza ocenę staranności w odniesieniu do każdego proponowanego projektu zgodnie z wymogami ustanowionymi w zaproszeniach do składania wniosków, o których mowa w art. 5 ust. 1, uwzględniając przy tym co najmniej następujące aspekty:
1)
zakres techniczny;
2)
koszty;
3)
finansowanie;
4)
realizację;
5)
eksploatację;
6)
oddziaływanie na środowisko;
7)
procedury udzielania zamówień publicznych.
Artykuł 8
Wybór projektu
1. Finansuje się osiem projektów objętych załącznikiem I część A.I (oraz po jednym projekcie w każdej z podkategorii projektów określonych w załączniku I część A.II.
Jeśli jednak pozwalają na to zasoby, mogą być finansowane dalsze projekty przy zachowaniu równowagi między projektami demonstracyjnymi w zakresie CCS i RES.
Jeśli w danej podkategorii złożono nie więcej niż dwa wnioski, Komisja bada potencjalny wpływ ograniczonej liczby wniosków na konkurencję w odniesieniu do wyboru w ramach niniejszej decyzji i może, w stosownych przypadkach, zdecydować o odroczeniu podjęcia decyzji dotyczących finansowania w danej podkategorii do drugiej rundy zaproszeń do składania wniosków.
2. Projekty zostają uszeregowane w porządku rosnących kosztów na jednostkę wydajności. Projekty demonstracyjne w zakresie CCS zostają uszeregowane w ramach jednej grupy. Projekty demonstracyjne w zakresie RES zostają uszeregowane w ramach każdej z podkategorii określonych w załączniku I część A.II.
Do celów akapitu pierwszego koszt na jednostkę wydajności oblicza się jako sumę kwot określonych w art. 5 ust. 3 lit. b) i c) podzieloną przez całkowitą prognozowaną ilość CO2 składowanego w okresie pierwszych dziesięciu lat eksploatacji, w przypadku projektów demonstracyjnych w zakresie CCS, lub całkowitą prognozowaną ilość energii wytwarzanej w okresie pierwszych pięciu lat eksploatacji, w przypadku projektów demonstracyjnych w zakresie RES.
Jeśli odnośne państwa członkowskie potwierdzą, zgodnie z art. 5 ust. 5, wystarczające finansowanie ze środków publicznych na projekty demonstracyjne w zakresie CCS, projekty zajmujące najwyższe pozycje w klasyfikacji są wybierane w kolejności ich uszeregowania, pod warunkiem spełniania następujących kryteriów:
a)
w każdej kategorii projektów wybiera się co najmniej jeden projekt i co najwyżej trzy projekty;
b)
wybiera się co najmniej trzy projekty w zakresie składowania w złożach węglowodorów;
c)
wybiera się co najmniej trzy projekty w zakresie składowania w solankowym poziomie wodonośnym.
Jeśli kryteria te nie zostaną spełnione, projekt rozważany w kontekście wyboru nie zostaje wybrany, a do wyboru rozważa się projekt zajmujący kolejną z najwyższych pozycji w klasyfikacji. Procedurę tę powtarza się do momentu wybrania ośmiu projektów.
Jeśli odnośne państwa członkowskie potwierdzą, zgodnie z art. 5 ust. 5, wystarczające finansowanie ze środków publicznych na projekty demonstracyjne w zakresie RES, wybierane są projekty zajmujące najwyższe pozycje w klasyfikacji w każdej z podkategorii. Jeśli w jednej z rund zaproszeń do składania wniosków w jednej podkategorii projektów lub w szeregu podkategorii projektów nie istnieją projekty kwalifikujące się oraz wykonalne pod względem finansowym i technicznym, finansuje się odpowiednią liczbę dodatkowych projektów w innych podkategoriach tej samej kategorii projektów. Szczegóły są określane w zaproszeniu do składania wniosków zgodnie z art. 5 ust. 1.
Wybrane projekty demonstracyjne w zakresie CCS stanowią razem „grupę CCS”, zaś wybrane projekty demonstracyjne w zakresie RES stanowią razem „grupę RES”.
3. W drodze odstępstwa od przepisów ust. 1, w przypadku gdy całkowita kwota finansowania, o które wystąpiono w ramach niniejszej decyzji, jest wyższa niż dostępne środki, liczba wybranych projektów zostaje ograniczona tak, by kwotę finansowania, o które wystąpiono, zmniejszyć w takiej samej proporcji w każdej z grup, o których mowa w ust. 2 akapity trzeci i piąty.
W przypadku każdej z grup odrzucany jest najpierw projekt o najwyższym koszcie na jednostkę wydajności, a następnie odrzucany jest projekt o najwyższym koszcie na jednostkę wydajności w innej kategorii. Procedurę tę powtarza się do momentu, w którym finansowanie, o które wystąpiono, znajduje pokrycie przy pomocy dostępnych środków.
4. Z zastrzeżeniem istnienia wniosków złożonych EBI na mocy art. 5 ust. 3, w przypadku których EBI zaleca Komisji, na mocy art. 5 ust. 4, podjęcie decyzji o przyznaniu finansowania, w jednym państwie członkowskim finansuje się co najmniej jeden projekt i nie więcej niż trzy projekty.
Akapitu pierwszego nie stosuje się jednak do projektów transgranicznych.
Artykuł 9
Decyzje o przyznaniu finansowania
Decyzje o przyznaniu finansowania są uzależnione od wydania wszystkich stosownych krajowych zezwoleń zgodnie z odpowiednimi wymogami na mocy prawa Unii, od zatwierdzenia przez Komisję wszelkiej pomocy państwa przyznanej w odniesieniu do projektu oraz od podjęcia ostatecznych decyzji dotyczących inwestycji przez sponsorów, w ciągu 24 miesięcy od przyjęcia decyzji o przyznaniu finansowania.
W odniesieniu do projektów demonstracyjnych w zakresie CCS w zakresie składowania w solankowym poziomie wodonośnym decyzje o przyznaniu finansowania są uzależnione od wydania wszystkich stosownych krajowych zezwoleń zgodnie z odpowiednimi wymogami na mocy prawa Unii, od zatwierdzenia przez Komisję wszelkiej pomocy państwa przyznanej w odniesieniu do projektu oraz od podjęcia ostatecznych decyzji dotyczących inwestycji przez sponsorów, w ciągu 36 miesięcy od przyjęcia decyzji o przyznaniu finansowania
Decyzje o przyznaniu finansowania tracą skutek prawny, jeśli nie są spełnione warunki, o których mowa w akapitach pierwszym lub drugim.
Artykuł 10
Monetyzacja uprawnień i zarządzanie dochodami
1. Do celów monetyzacji uprawnień i zarządzania dochodami Komisja działa w imieniu państw członkowskich.
2. Państwa członkowskie oraz Komisja zapewniają przekazanie do EBI 300 milionów uprawnień, o których mowa w art. 2 ust. 1, w celu monetyzacji i zarządzania dochodami.
3. EBI sprzedaje uprawnienia przeznaczone dla pierwszej rundy zaproszeń do składania wniosków, zanim Komisja przyjmie decyzje o przyznaniu finansowania w odniesieniu do każdej z rund zaproszeń do składania wniosków, o których mowa w art. 5 ust. 1.
EBI zarządza dochodami i przekazuje je państwom członkowskim do celów wydatkowania zgodnie z art. 11.
Artykuł 11
Wydatkowanie dochodów i wykorzystanie niewydatkowanych dochodów
1. Państwa członkowskie wydatkują dochody na rzecz sponsorów projektu na podstawie prawnie wiążących instrumentów określających przynajmniej co następuje:
a)
projekt i przyznane finansowanie w euro;
b)
datę rozpoczęcia eksploatacji;
c)
wymogi w zakresie dzielenia się wiedzą zgodnie z art. 12;
d)
wymogi dotyczące wydatkowania dochodów zgodnie z ust. 2-6 niniejszego artykułu;
e)
wymogi w zakresie sprawozdawczości zgodnie z art. 13;
f)
informacje dotyczące warunków stosowania decyzji, o których mowa w art. 9.
W przypadku pierwszej rundy zaproszeń do składania wniosków, o których mowa w art. 5 ust. 1, data rozpoczęcia eksploatacji, o której mowa w niniejszym ustępie akapit pierwszy lit. b), przypada najpóźniej na dzień 31 grudnia 2015 r., z wyjątkiem sytuacji, w której daną decyzję o przyznaniu finansowania przyjęto po dniu 31 grudnia 2011 r.; wówczas data rozpoczęcia eksploatacji przypada nie później niż cztery lata od daty przyjęcia decyzji o przyznaniu finansowania.
2. Wydatkowanie odbywa się corocznie. Wydatkowana kwota odpowiada - w przypadku projektów demonstracyjnych w zakresie CCS - monitorowanej, raportowanej i weryfikowanej zgodnie z art. 14 i 15 dyrektywy 2003/87/WE ilości CO2 składowanego w odnośnym roku pomnożonej przez wskaźnik finansowania oraz - w przypadku projektów demonstracyjnych w zakresie RES - ilości wytworzonej energii pomnożonej przez wskaźnik finansowania.
Wskaźnik finansowania oblicza się poprzez podzielenie przyznanego finansowania przez 75 % prognozowanej całkowitej ilości CO2 składowanego w okresie pierwszych dziesięciu lat eksploatacji w przypadku projektów demonstracyjnych w zakresie CCS, lub 75 % prognozowanej całkowitej ilości energii wytwarzanej w okresie pierwszych pięciu lat eksploatacji w przypadku projektów demonstracyjnych w zakresie RES.
3. Wydatkowanie na dany rok odbywa się jedynie, jeśli w odniesieniu do tego roku spełnione są wymogi w zakresie dzielenia się wiedzą.
4. Wydatkowanie ogranicza się do okresu dziesięciu lat od daty, o której mowa w ust. 1 lit. b) w przypadku projektów demonstracyjnych w zakresie CCS oraz do okresu pięciu lat od tej daty w przypadku projektów demonstracyjnych w zakresie RES. Całkowita wydatkowana kwota nie przekracza kwoty przyznanego finansowania, o którym mowa w ust. 1 lit. a).
5. W przypadku gdy państwo członkowskie, którego to dotyczy, gwarantuje zwrot do EBI wszelkiego finansowania w kwocie przekraczającej finansowanie określone na mocy ust. 2, 3 i 4, część kwoty finansowania lub cała kwota finansowania dla danego projektu może zostać wydatkowana przed rozpoczęciem eksploatacji tego projektu zgodnie ze szczegółami określonymi w decyzji o przyznaniu finansowania.
6. Nie naruszając przepisów art. 4 akapit drugi, dochody, które nie zostały wydatkowane na projekty oraz dochód wytworzony w ramach zarządzania dochodami, zostają wykorzystane w celu współfinansowania dalszych projektów demonstracyjnych w ramach niniejszej decyzji do dnia 31 grudnia 2015 r.
Państwa członkowskie zwracają EBI dochody, które nie były wydatkowane.
Po dniu 31 grudnia 2015 r. wszelkie pozostałe środki przypadają państwom członkowskim. Na koniec wydatkowania środki te zostają przekazane państwom członkowskim zgodnie z zasadami ustanowionymi w art. 10a ust. 7 dyrektywy 2003/87/WE.
Artykuł 12
Dzielenie się wiedzą
Państwa członkowskie zapewniają, by wszyscy wykonawcy projektu, członkowie konsorcjum, dostawcy i podwykonawcy, którzy uzyskują znaczne korzyści pod względem rozwoju ich produktu lub usługi dzięki otrzymywanemu finansowaniu publicznemu, dzielili się z pozostałymi wykonawcami projektu, organami publicznymi, instytutami badawczymi, organizacjami pozarządowymi i ogółem społeczeństwa informacjami na temat kwestii określonych w załączniku II zgodnie z dalszymi szczegółami określonymi w zaproszeniach do składania wniosków, o których mowa w art. 5 ust. 1.
Dzielenie się informacjami odbywa się corocznie i dotyczy wszystkich informacji uzyskanych i przetwarzanych w danym roku.
Artykuł 13
Sprawozdawczość państw członkowskich
W czasie okresów, o których mowa w art. 11 ust. 4, państwa członkowskie składają Komisji do dnia 31 grudnia każdego roku sprawozdania z realizacji projektów.
Sprawozdania te zawierają w odniesieniu do każdego z projektów co najmniej następujące informacje:
1)
ilość składowanego CO2 lub wytwarzanej czystej energii;
2)
wydatkowane środki;
3)
wszelkie istotne problemy związane z realizacją projektu.
Artykuł 14
Sprawozdawczość Komisji
Po zakończeniu pierwszej rundy zaproszeń do składania wniosków Komisja składa Komitetowi ds. Zmian Klimatu sprawozdanie z przebiegu tej rundy zaproszeń do składania wniosków, wskazując, czy konieczne są jakiekolwiek zmiany do niniejszej decyzji mające na celu zapewnienie równowagi pod względem geograficznym i technicznym w drugiej rundzie zaproszeń do składania wniosków.
Artykuł 15
Adresaci
Niniejsza decyzja skierowana jest do państw członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 3 listopada 2010 r.