NAŘÍZENÍ KOMISE (EU) č. 460/2011
ze dne 12. května 2011,
kterým se mění příloha III nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 396/2005, pokud jde o maximální limit reziduí pro chlorantraniliprol (DPX E-2Y45) v mrkvi a na jejím povrchu
(Text s významem pro EHP)
EVROPSKÁ KOMISE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie,
s ohledem na nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 396/2005 ze dne 23. února 2005 o maximálních limitech reziduí pesticidů v potravinách a krmivech rostlinného a živočišného původu a na jejich povrchu a o změně směrnice Rady 91/414/EHS (1), a zejména na čl. 18 odst. 4 uvedeného nařízení,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Maximální limity reziduí (MLR) pro chlorantraniliprol (DPX E-2Y45) jsou stanoveny v příloze III části A nařízení (ES) č. 396/2005.
(2)
V souladu s čl. 8 odst. 4 směrnice Rady 91/414/EHS ze dne 15. července 1991 o uvádění přípravků na ochranu rostlin na trh (2) Francie dne 23. srpna 2010 oznámila Komisi, že dočasně povolila přípravek na ochranu rostlin obsahující chlorantraniliprol (DPX E-2Y45) pro použití k ošetření mrkve za účelem regulace pochmurnatky mrkvové, která představuje nepředvídané nebezpečí, jež nelze zvládnout žádnými jinými prostředky. Proto Francie v souladu s čl. 18 odst. 4 nařízení (ES) č. 396/2005 oznámila ostatním členským státům, Komisi a Evropskému úřadu pro bezpečnost potravin (dále jen „úřad“), že na vlastním území povolila uvádění na trh mrkve s vyšším obsahem reziduí pesticidů, než je platný maximální limit reziduí. Francie rovněž předložila odpovídající posouzení rizika, z něhož vyplývá, že tato mrkev nevytváří nepřijatelné riziko, a zejména že navrhovaný zvýšený limit reziduí neohrožuje spotřebitele.
(3)
Úřad vyhodnotil posouzení rizika, jež Francie předložila, přičemž zkoumal zejména rizika pro spotřebitele a případně pro zvířata. Úřad k navrhovanému maximálnímu limitu reziduí vydal odůvodněné stanovisko (3). V tomto stanovisku úřad dospěl k závěru, že navrhovaný maximální limit reziduí je přijatelný, pokud jde o bezpečnost spotřebitelů, na základě hodnocení expozice spotřebitelů pro 27 konkrétních evropských skupin spotřebitelů.
(4)
Na základě odůvodněného stanoviska úřadu a s přihlédnutím k hlediskům významným pro danou záležitost se má za to, že navrhovaný maximální limit reziduí splňuje požadavky čl. 18 odst. 4 nařízení (ES) č. 396/2005.
(5)
Nařízení (ES) č. 396/2005 by proto mělo být odpovídajícím způsobem změněno.
(6)
Opatření stanovená tímto nařízením jsou v souladu se stanoviskem Stálého výboru pro potravinový řetězec a zdraví zvířat a Evropský parlament ani Rada nevyjádřily s těmito opatřeními nesouhlas,
PŘIJALA TOTO NAŘÍZENÍ:
Článek 1
Příloha III nařízení (ES) č. 396/2005 se mění v souladu s přílohou tohoto nařízení.
Článek 2
Toto nařízení vstupuje v platnost prvním dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
V Bruselu dne 12. května 2011.
ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (UE) NR 460/2011
z dnia 12 maja 2011 r.
zmieniające załącznik III do rozporządzenia (WE) nr 396/2005 Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do najwyższego dopuszczalnego poziomu pozostałości chlorantraniliprolu (DPX E-2Y45) w marchwi lub na jej powierzchni
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 396/2005 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 lutego 2005 r. w sprawie najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości pestycydów w żywności i paszy pochodzenia roślinnego i zwierzęcego oraz na ich powierzchni, zmieniające dyrektywę Rady 91/414/EWG (1), w szczególności jego art. 18 ust. 4,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
Najwyższe dopuszczalne poziomy pozostałości (NDP) chlorantraniliprolu (DPX E-2Y45) określono w części A załącznika III do rozporządzenia (WE) nr 396/2005.
(2)
Zgodnie z art. 8 ust. 4 dyrektywy Rady 91/414/EWG z dnia 15 lipca 1991 r. dotyczącej wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin (2) w dniu 23 sierpnia 2010 r. Francja poinformowała Komisję o tymczasowym zezwoleniu na wprowadzenie do obrotu środka ochrony roślin zawierającego chlorantraniliprol (DPX E-2Y45) do stosowania w przypadku marchwi w celu zwalczania połyśnicy marchwianki, niebezpieczeństwa niedającego się przewidzieć, któremu nie można było przeciwdziałać innymi środkami. W rezultacie, zgodnie z art. 18 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 396/2005, Francja powiadomiła pozostałe państwa członkowskie, Komisję oraz Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności (zwany dalej „Urzędem”), że zezwoliła na wprowadzanie do obrotu na swoim terytorium marchwi zawierającej pozostałości pestycydu przekraczające mający zastosowanie NDP. Francja przedłożyła także właściwą ocenę ryzyka, stwierdzając, że taka marchew nie stanowi niedopuszczalnego zagrożenia, a w szczególności, że proponowany zwiększony poziom pozostałości nie powoduje ryzyka dla konsumentów.
(3)
Urząd ocenił przedłożoną przez Francję ocenę ryzyka, badając w szczególności ryzyko dla konsumentów oraz, w uzasadnionych przypadkach, dla zwierząt. Urząd wydał uzasadnioną opinię w sprawie proponowanego NDP (3). Z opinii Urzędu wynika, że proponowany NDP jest do przyjęcia z punktu widzenia bezpieczeństwa konsumentów, co stwierdzono na podstawie oceny narażenia konsumentów przeprowadzonej dla 27 określonych grup europejskich konsumentów.
(4)
Na podstawie uzasadnionej opinii Urzędu oraz po uwzględnieniu czynników istotnych dla rozpatrywanej kwestii stwierdza się, że proponowany NDP spełnia wymogi art. 18 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 396/2005.
(5)
W związku z tym należy odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 396/2005.
(6)
Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt i nie spotkały się ze sprzeciwem Parlamentu Europejskiego ani Rady,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W załączniku III do rozporządzenia (WE) nr 396/2005 wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 12 maja 2011 r.