NAŘÍZENÍ KOMISE (EU) č. 222/2011
ze dne 3. března 2011,
kterým se stanoví výjimečná opatření, pokud jde o uvolnění cukru a isoglukózy nepodléhajících kvótám na trh Unie při snížené dávce z přebytku v hospodářském roce 2010/11
EVROPSKÁ KOMISE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie,
s ohledem na nařízení Rady (ES) č. 1234/2007 ze dne 22. října 2007, kterým se stanoví společná organizace zemědělských trhů a zvláštní ustanovení pro některé zemědělské produkty (jednotné nařízení o společné organizaci trhů) (1), a zejména na čl. 64 odst. 2 a článek 187 ve spojení s článkem 4 uvedeného nařízení,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Ceny cukru na světovém trhu se od začátku hospodářského roku 2010/11 držely na konstantně vysoké úrovni. Podle prognóz cen na světovém trhu na základě termínovaných obchodů s cukrem na newyorské burze na období března, května a července 2011 se i nadále dá očekávat konstantně vysoká cena na světovém trhu.
(2)
Důsledkem kumulovaného záporného rozdílu mezi dostupným a použitým množstvím cukru a isoglukózy za poslední dva hospodářské roky, který se odhaduje na 1,0 milionu tun, by byla nejnižší úroveň konečného stavu zásob v EU od zavedení reformy odvětví cukru v roce 2006. Hrozí, že s každým dalším poklesem dovozu dojde k vážnému narušení dostupnosti zásob na trhu Unie s cukrem a k jejímu dalšímu zhoršení, nebudou-li v tomto odvětví přijata určitá opatření.
(3)
Neočekává se, že se v krátké době zvýší dovoz ze států africké, karibské a tichomořské oblasti (AKT) a z nejméně rozvinutých zemí do Evropské unie.
(4)
Na druhé straně se díky dobré úrodě v některých částech Unie vyrobilo více cukru, než stanoví kvóta v článku 56 nařízení (ES) č. 1234/2007. Část tohoto cukru by měla být dána k dispozici na trh s cukrem Unie, aby se částečně uspokojila poptávka a aby se zabránilo přílišnému zvýšení cen. Dostupné množství cukru převyšující kvótu se odhaduje na 0,5 milionu tun. V tomto odhadu jsou zohledněny smluvní závazky výrobců cukru s ohledem na určitá průmyslová využití stanovená v článku 62 nařízení (ES) č. 1234/2007 a na množství, na která již byly vydány vývozní licence.
(5)
Ustanovení čl. 64 odst. 2 nařízení (ES) č. 1234/2007 zmocňuje Komisi, aby stanovila na vyrobený cukr a isoglukózu převyšující kvótu dávku z přebytku v dostatečné výši, aby se zamezilo hromadění množství. V čl. 3 odst. 1 nařízení Komise (ES) č. 967/2006 ze dne 29. června 2006, kterým se stanoví prováděcí pravidla k nařízení Rady (ES) č. 318/2006, pokud jde o výrobu cukru nad rámec kvóty (2), se dávka stanovila na 500 EUR za tunu.
(6)
Na základě výjimečně nízkých dodávek cukru na vnitřní trh v hospodářském roce 2010/11 může Komise pro omezené množství vyrobeného cukru převyšující kvótu výjimečně stanovit dávku z přebytku na nulu, aniž by hrozilo hromadění množství.
(7)
Vzhledem k tomu, že nařízení (ES) č. 1234/2007 stanoví kvóty pro cukr i isoglukózu, mělo by se pro příslušné množství vyrobené isoglukózy převyšující kvótu uplatnit podobné opatření, protože tento produkt je do určité míry obchodní náhražkou cukru. Aby se zachovala rovnováha mezi oběma sladidly, je třeba na základě poměru kvót pro každý z obou produktů stanoveného v příloze VI nařízení (ES) č. 1234/2007 určit příslušné množství isoglukózy nepodléhající kvótám, jež se uvolní na vnitřní trh.
(8)
Výrobci cukru a isoglukózy by měli příslušné orgány členských států požádat o osvědčení, na jejichž základě by mohli na trhu Unie prodat určitá množství, jež byla vyrobena nad limitní kvóty.
(9)
Stanovení maximálních limitů množství, o která může každý výrobce požádat v jednom období pro podávání žádostí, a omezení osvědčení na produkty, jež žadatel sám vyrábí, by měla zabránit spekulativním praktikám v systému, který toto nařízení vytvořilo.
(10)
Žádosti by bylo možné podávat jen do konce června a jejich platnost by byla omezena na krátké období. Díky této skutečnosti by měla být náležitá množství sladidla na trhu Unie rychle dostupná.
(11)
Prostřednictvím žádostí se výrobci cukru zaváží k platbě minimální ceny za cukrovou třtinu použitou k výrobě množství cukru, jež bylo předmětem žádosti.
(12)
Příslušné orgány členských států by Komisi měly informovat o obdržených žádostech.
(13)
Komise by měla zajistit, aby se osvědčení vydávala pouze na množstevní limity stanovené v tomto nařízení. Komise by tedy měla být v případě potřeby schopna stanovit přídělový koeficient pro obdržené žádosti.
(14)
Členské státy by měly neprodleně žadatelům sdělit, zda jejich žádost byla zcela nebo částečně uznána.
(15)
Vzhledem k tomu, že uvolnění množství překračujících množství, na něž byla vydána osvědčení, na trh Unie podléhá dávce z přebytku stanovené v čl. 64 odst. 2 nařízení (ES) č. 1234/2007, je vhodné stanovit, že každý žadatel, který nedodrží svůj závazek uvolnit na trh Unie množství, na něž mu bylo vydáno osvědčení, by měl rovněž zaplatit částku 500 EUR za tunu, a to z důvodu jednotnosti a aby se zamezilo zneužití výjimečného uvolnění cukru a isoglukózy nepodléhajících kvótám na trh Unie během hospodářského roku 2010/11.
(16)
Opatření stanovená tímto nařízením jsou v souladu se stanoviskem Řídícího výboru pro společnou organizaci zemědělských trhů,
PŘIJALA TOTO NAŘÍZENÍ:
Článek 1
Dočasné snížení dávky z přebytku
Odchylně od čl. 3 odst. 1 nařízení (ES) č. 967/2006 se částka dávky z přebytku za maximální množství 500 000 tun cukru na ekvivalent bílého cukru a 26 000 tun isoglukózy v sušině, jež jsou vyrobeny nad rámec kvót stanovených v příloze VI nařízení (ES) č. 1234/2007 a uvolněny na trh Unie v hospodářském roce 2010/11, stanoví na 0 EUR za tunu.
Článek 2
Žádost o osvědčení
1. Aby mohli výrobci cukru a isoglukózy využívat podmínek uvedených v článku 1, musí požádat o osvědčení.
2. Žadateli mohou být pouze podniky vyrábějící řepný a třtinový cukr nebo isoglukózu, jež jsou schváleny podle článku 57 nařízení (ES) č. 1234/2007 a kterým byly v souladu s článkem 56 uvedeného nařízení přiděleny výrobní kvóty na hospodářský rok 2010/11.
3. Každý žadatel může předložit jednu žádost týdně.
4. Žádosti o osvědčení se podávají faxem nebo elektronicky příslušnému orgánu v členském státě, ve kterém byl podnik schválen. Příslušné orgány členských států mohou požadovat, aby elektronické žádosti byly opatřeny zaručeným elektronickým podpisem ve smyslu směrnice Evropského parlamentu a Rady 1999/93/ES (3).
5. Mají-li být žádosti přípustné, musí splňovat následující podmínky:
a)
uvede se v nich:
i)
jméno a adresa žadatele a jeho číslo plátce DPH, a
ii)
množství, jež jsou předmětem žádosti, vyjádřená v tunách cukru na ekvivalent bílého cukru a v tunách isoglukózy v sušině;
b)
množství cukru, jež je předmětem žádosti, nepřekročí množství výrobeného cukru nepodléhající kvótám, které žadatel vykázal jako uskladněné v posledním oznámení podle čl. 21 odst. 1 nařízení Komise (ES) č. 952/2006 (4). Zmíněné množství se sníží o množství, na která se vztahují nevyužitá osvědčení a vývozní licence, jež byly žadateli již vydány podle tohoto nařízení nebo podle nařízení Komise (ES) č. 397/2010 (5). Množství isoglukózy, jež je předmětem žádosti, nepřekročí 10 % kvóty na isoglukózu, jež byla žadateli přidělena;
c)
pokud se žádost týká cukru, žadatel se zaváže zaplatit v článku 49 nařízení (ES) č. 1234/2007 stanovenou minimální cenu cukrové řepy za množství cukru, na něž se vztahují osvědčení vydaná v souladu s článkem 6 tohoto nařízení;
d)
žádost se sepíše v úředním jazyce nebo v jednom z úředních jazyků členského státu, kde se podává.
6. Po podání nelze vzít žádost zpět nebo ji pozměnit, a to i v případě, že množství, o které se žádá, je poskytnuto pouze částečně.
Článek 3
Podávání žádostí
Žádosti o osvědčení se podávají každý týden od pondělí do pátku do 13 hodin bruselského času, a to od prvního pondělí, jež následuje po vstupu tohoto nařízení v platnost, do dne 24. června 2011.
Článek 4
Předávání žádostí členskými státy
1. Příslušné orgány členských států rozhodnou o přípustnosti žádostí na základě podmínek stanovených v článku 2. Pokud příslušné orgány rozhodnou, že žádost je nepřípustná, bezodkladně o tom žadatele informují.
2. Příslušné orgány Komisi nejpozději v pondělí faxem nebo elektronicky sdělí počet přípustných žádostí, jež byly v uplynulém týdnu podány. Členské státy, které neobdržely žádosti, avšak na hospodářský rok 2010/11 jim byly přiděleny kvóty na cukr nebo isoglukózu, Komisi ve stejné lhůtě rovněž zašlou oznámení, že nebyly podány žádné žádosti.
3. Forma a obsah oznámení jsou vymezeny na základě vzorů, které členským státům dá k dispozici Komise.
Článek 5
Překročená omezení
Pokud z informací sdělených příslušnými orgány členských států podle čl. 4 odst. 2 vyplývá, že množství, jež jsou předmětem žádosti, překračují omezení stanovená v článku 1, Komise:
a)
stanoví přídělový koeficient, který členské státy použijí pro množství, na něž se vztahuje každá oznámená žádost o osvědčení;
b)
odmítne žádosti, které ještě nebyly oznámeny;
c)
uzavře období pro podávání žádostí.
Článek 6
Vydání osvědčení
1. Aniž je dotčen článek 5, každý týden od pondělí nejpozději do pátku vydávají příslušné orgány členských států osvědčení pro žádosti, které byly Komisi oznámeny v uplynulém týdnu v souladu s čl. 4 odst. 2.
Vzor osvědčení je uveden v příloze tohoto nařízení.
2. Členské státy každé pondělí Komisi oznámí množství cukru a/nebo isoglukózy, pro něž v uplynulém týdnu vydaly osvědčení.
Článek 7
Platnost osvědčení
Osvědčení jsou platná do konce měsíce, který následuje po měsíci vydání.
Článek 8
Přenosnost osvědčení
Práva a povinnosti vyplývající z osvědčení jsou nepřenosné.
Článek 9
Sledování
1. Žadatelé spolu s měsíčními oznámeními podle čl. 21 odst. 1 nařízení (ES) č. 952/2006 sdělí množství, pro něž obdrželi osvědčení v souladu s článkem 6 tohoto nařízení.
2. Před koncem druhého měsíce, který následuje po měsíci, během něhož bylo osvědčení vydáno, každý žadatel příslušným orgánům členských států prokáže, že veškerá množství, na něž bylo jeho osvědčení vydáno, byla uvolněna na trh Unie. Za množství, na něž bylo vydáno osvědčení a která nebyla uvolněna na trh Unie z jiných důvodů než kvůli vyšší moci, se zaplatí částka 500 EUR za tunu. Členské státy sdělí Komisi množství, jež byla uvolněna na trh Unie.
3. Členské státy vypočítají a Komisi oznámí rozdíl mezi celkovým množstvím cukru a isoglukózy, které každý výrobce vyrobil nad přidělenou kvótu, a množstvím, jež výrobci použili v souladu s čl. 4 odst. 1 druhým pododstavcem nařízení (ES) č. 967/2006. Pokud zbývající výrobcova množství cukru nebo isoglukózy nepodléhající kvótám jsou menší než množství, jež jsou předmětem výrobcovy žádosti podle tohoto nařízení, zaplatí výrobce částku 500 EUR za tunu z uvedeného rozdílu.
Článek 10
Vstup v platnost
Toto nařízení vstupuje v platnost třetím dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Jeho použitelnost končí dnem 30. června 2012.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
V Bruselu dne 3. března 2011.
ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (UE) NR 222/2011
z dnia 3 marca 2011 r.
ustanawiające nadzwyczajne środki w odniesieniu do udostępniania pozakwotowego cukru i izoglukozy na rynku Unii z zastosowaniem obniżonej opłaty za przekroczenie kwoty krajowej w roku gospodarczym 2010/2011
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych („rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku”) (1), w szczególności jego art. 64 ust. 2 i art. 187, w związku z jego art. 4,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
Ceny cukru na rynku światowym utrzymują się na stałym wysokim poziomie od początku roku gospodarczego 2010/2011. Prognozy dotyczące cen na rynku światowym, opierające się na rynku kontraktów terminowych w Nowym Jorku wskazują ponadto dla miesięcy marca, maja i lipca 2011 r. stały wysoki poziom cen cukru na rynku światowym.
(2)
Całkowita negatywna różnica między ilością dostępną a ilością wykorzystywaną cukru i izoglukozy w ciągu dwóch ostatnich lat gospodarczych, szacowana na 10 00 000 ton, mogłaby skutkować najniższym poziomem końcowych zapasów w UE od czasu wdrożenia reformy sektora cukru z 2006 r. Wszelkie dalsze niedobory przywozu grożą poważnym zakłóceniem podaży na rynku cukru w UE oraz dalszym pogorszeniem sytuacji w przypadku braku podjęcia środków w odniesieniu do sektora.
(3)
Nie przewiduje się wzrostu wywozu z państw Afryki, Karaibów i Pacyfiku (AKP) oraz krajów najsłabiej rozwiniętych (LDC) do Unii Europejskiej w krótkiej perspektywie czasowej.
(4)
Z drugiej strony, z powodu dobrych zbiorów w niektórych częściach Unii produkcja cukru przekroczyła kwotę określoną w art. 56 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007. Część tego cukru powinna zostać udostępniona na rynku cukru w Unii w celu częściowego zaspokojenia popytu oraz uniknięcia nadmiernego wzrostu cen. Dostępną ilość cukru w ilości przekraczającej kwotę szacuje się na 0,5 mln ton. Szacunki te uwzględniają zobowiązania umowne producentów cukru w odniesieniu do niektórych zastosowań przemysłowych przewidzianych w art. 62 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 oraz ilości, dla których już wydano pozwolenia na wywóz.
(5)
Artykuł 64 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 upoważnia Komisję do ustalania wysokości opłaty z tytułu nadwyżek pozakwotowego cukru i izoglukozy na dostatecznie wysokim poziomie, tak aby uniknąć gromadzenia nadwyżkowych ilości. W art. 3 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 967/2006 z dnia 29 czerwca 2006 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 318/2006 w odniesieniu do pozakwotowej produkcji cukru (2) wspomnianą opłatę ustalono na 500 EUR za tonę.
(6)
Z powodu niezwykle niskiej podaży cukru na rynku wewnętrznym w roku gospodarczym 2010/2011 Komisja może w drodze wyjątku ustalić opłatę za przekroczenie kwoty krajowej w wysokości zero dla ograniczonej ilości pozakwotowej produkcji cukru bez ryzyka gromadzenia jego ilości.
(7)
Ponieważ rozporządzenie (WE) nr 1234/2007 ustala kwoty zarówno dla cukru, jak i dla izoglukozy, podobny środek powinien mieć zastosowanie do odpowiedniej ilości pozakwotowej produkcji izoglukozy, ponieważ produkt ten jest w pewnym stopniu komercyjnym zamiennikiem cukru. W celu zachowania równowagi pomiędzy tymi dwoma substancjami słodzącymi należy ustalić odpowiednią ilość pozakwotowej izoglukozy, która będzie udostępniona na rynku wewnętrznym, na podstawie stosunku kwot dla każdego z tych dwóch produktów określonych w załączniku VI do rozporządzenia (WE) nr 1234/2007.
(8)
Producenci cukru i izoglukozy powinni zwrócić się do właściwych organów państw członkowskich o wydanie świadectw zezwalających im na sprzedaż pewnych ilości pozakwotowej produkcji na rynku Unii.
(9)
Ustalenie górnych granic dla ilości, o które każdy producent może się ubiegać w jednym okresie składania wniosków, i ograniczenie wydawania świadectw wyłącznie do produktów wyprodukowanych przez wnioskodawcę powinno zapobiec działaniom spekulacyjnym w ramach systemu ustanowionego w niniejszym rozporządzeniu.
(10)
Składanie wniosków powinno być możliwe tylko do końca czerwca i powinny one być ważne przez krótki okres czasu, aby zachęcić do szybkiego udostępnienia tych ilości na rynku Unii.
(11)
Przy składaniu wniosków producenci cukru powinni zobowiązać się do zapłaty ceny minimalnej buraków cukrowych za buraki potrzebne do wyprodukowania ilości cukru, w odniesieniu do której składają oni wniosek.
(12)
Właściwe organy państw członkowskich powinny powiadomić Komisję o otrzymanych wnioskach.
(13)
Komisja powinna zapewnić wydawanie świadectw wyłącznie w ramach limitów ilościowych ustalonych w niniejszym rozporządzeniu. Dlatego też, w razie potrzeby, Komisja powinna ustalić współczynnik przydziału mający zastosowanie do otrzymanych wniosków.
(14)
Państwa członkowskie powinny niezwłocznie powiadomić wnioskodawców, czy ilości, w odniesieniu do których składali wnioski, zostały w całości lub w części przyznane.
(15)
Biorąc pod uwagę, iż udostępnienie na rynku Unii ilości przekraczających wydane świadectwa podlega opłacie za przekroczenie kwoty krajowej ustalonej w art. 64 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007, należy zagwarantować, aby każdy wnioskodawca, który nie spełnił swojego zobowiązania do udostępnienia na rynku Unii ilości, w odniesieniu do której otrzymał świadectwo, zapłacił również kwotę 500 EUR za tonę, w celu zachowania spójności oraz w celu zapobieżenia nadużyciom w odniesieniu do wyjątkowego udostępnienia pozakwotowego cukru i izoglukozy na rynku Unii w roku gospodarczym 2010/2011.
(16)
Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Wspólnej Organizacji Rynków Rolnych,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Tymczasowe obniżenie opłaty za przekroczenie kwoty krajowej
W drodze odstępstwa od art. 3 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 967/2006 opłatę za przekroczenie kwoty krajowej ustala się na 0 EUR za tonę dla maksymalnej ilości 500 000 ton cukru w ekwiwalencie cukru białego i 26 000 ton izoglukozy w suchej masie, wyprodukowanych w ilościach przekraczających kwotę określoną w załączniku VI do rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 i udostępnionych na rynku Unii Europejskiej w roku gospodarczym 2010/2011.
Artykuł 2
Wnioski o wydanie świadectw
1. W celu skorzystania z warunków określonych w art. 1 producenci cukru i izoglukozy powinni wystąpić o wydanie świadectw.
2. Wnioskodawcami mogą być wyłącznie przedsiębiorstwa produkujące cukier buraczany i trzcinowy lub izoglukozę, które zostały zatwierdzone zgodnie z art. 57 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 i którym przydzielono kwoty produkcyjne na rok gospodarczy 2010/2011 zgodnie z art. 56 wspomnianego rozporządzenia.
3. Każdy wnioskodawca może złożyć tygodniowo jeden wniosek odnośnie do każdego produktu.
4. Wnioski o wydanie świadectw przedsiębiorstwa przesyłają faksem lub pocztą elektroniczną do właściwego organu w państwie członkowskim, w którym zostały zatwierdzone. Właściwe organy państw członkowskich mogą wymagać, aby wnioski składane drogą elektroniczną były opatrzone zaawansowanym podpisem elektronicznym w rozumieniu dyrektywy 1999/93/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (3).
5. Aby być uznane za dopuszczalne, wnioski muszą spełnić następujące warunki:
a)
powinny one zawierać następujące informacje:
(i)
nazwę/nazwisko, adres wnioskodawcy oraz numer VAT; oraz
(ii)
wnioskowane ilości wyrażone w tonach ekwiwalentu cukru białego i tonach izoglukozy w suchej masie;
b)
ilości cukru, w odniesieniu do których złożono wniosek, nie mogą przekraczać ilości pozakwotowej produkcji cukru, którą wnioskodawca zadeklarował jako składowaną w swoim ostatnim powiadomieniu dokonanym zgodnie z art. 21 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 952/2006 (4). Ilość ta zostanie obniżona o ilości objęte niewykorzystanymi świadectwami i pozwoleniami na wywóz, które już zostały wydane wnioskodawcy na podstawie niniejszego rozporządzenia lub na podstawie rozporządzenia Komisji (WE) nr 397/2010 (5). Ilość izoglukozy, w odniesieniu do której złożono wniosek, nie powinna przekroczyć 10 % kwoty izoglukozy przyznanej wnioskodawcy;
c)
jeżeli wniosek dotyczy cukru, wnioskodawca powinien zobowiązać się do zapłaty ceny minimalnej buraków cukrowych określonej w art. 49 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007, w odniesieniu do ilości cukru objętego świadectwami wydanymi zgodnie z art. 6 niniejszego rozporządzenia;
d)
wniosek musi być sporządzony w języku urzędowym lub w jednym z języków urzędowych państwa członkowskiego, w którym został on złożony.
6. Wniosek nie może zostać wycofany lub zmieniony po jego złożeniu, nawet wtedy, gdy wnioskowana ilość zostanie przyznana jedynie częściowo.
Artykuł 3
Składanie wniosków
Wnioski o wydanie świadectw składa się w każdym tygodniu, od poniedziałku do piątku do godz. 13.00 (czasu obowiązującego w Brukseli), począwszy od pierwszego poniedziałku po wejściu w życie niniejszego rozporządzenia do dnia 24 czerwca 2011 r.
Artykuł 4
Przekazywanie wniosków przez państwa członkowskie
1. W oparciu o warunki ustanowione w art. 2 właściwe organy państw członkowskich podejmują decyzje w sprawie dopuszczalności wniosków. Jeśli właściwe organy zdecydują, że wniosek nie jest dopuszczalny, niezwłocznie informują o tym wnioskodawcę.
2. Właściwy organ powiadamia Komisję najpóźniej w poniedziałek, faksem lub pocztą elektroniczną, o dopuszczalnych wnioskach, które zostały złożone w poprzednim tygodniu. Państwa członkowskie, które nie otrzymały żadnych wniosków, ale posiadają kwotę cukru lub izoglukozy przyznaną im w roku gospodarczym 2010/2011, przesyłają również Komisji w tym samym terminie powiadomienia ze wzmianką „0”.
3. Formę i treść powiadomień określa się na podstawie wzorów udostępnionych państwom członkowskim przez Komisję.
Artykuł 5
Przekroczenie limitów
Jeżeli informacje przekazane przez właściwe organy państw członkowskich zgodnie z art. 4 ust. 2 wskazują, że wnioskowane ilości przekraczają limity określone w art. 1, Komisja:
a)
ustala współczynnik przydziału mający zastosowanie do ilości objętych każdym zgłoszonym wnioskiem o przyznanie świadectwa;
b)
odrzuca wnioski, które jeszcze nie zostały zgłoszone;
c)
zamyka okres składania wniosków.
Artykuł 6
Wydawanie świadectw
1. Bez uszczerbku dla art. 5, w każdym tygodniu od poniedziałku najpóźniej do piątku, właściwe organy państw członkowskich wydają świadectwa na podstawie wniosków zgłoszonych Komisji zgodnie z art. 4 ust. 2 w poprzednim tygodniu.
Wzór świadectwa określony jest w załączniku do niniejszego rozporządzenia.
2. W każdy poniedziałek państwa członkowskie powiadamiają Komisję o ilościach cukru i/lub izoglukozy, dla których wydały świadectwa w poprzednim tygodniu.
Artykuł 7
Ważność świadectw
Świadectwa są ważne do końca miesiąca następującego po miesiącu ich wydania.
Artykuł 8
Zbywalność świadectw
Ani prawa, ani obowiązki wynikające ze świadectw nie mogą być przenoszone.
Artykuł 9
Monitorowanie
1. Wnioskodawcy dodają do swoich miesięcznych powiadomień przewidzianych w art. 21 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 952/2006 ilości, na które otrzymali świadectwa zgodnie z art. 6 niniejszego rozporządzenia.
2. Przed końcem drugiego miesiąca następującego po miesiącu, w którym świadectwo zostało wydane, każdy wnioskodawca przedstawia właściwym organom państwa członkowskiego dowód, że wszystkie ilości objęte posiadanym przez niego świadectwem zostały udostępnione na rynku Unii. Ilości objęte świadectwem, które nie zostały udostępnione na rynku Unii z przyczyn innych niż siła wyższa, podlegają opłacie w wysokości 500 EUR za tonę. Państwa członkowskie informują Komisję o ilościach udostępnionych na rynku Unii.
3. Państwa członkowskie obliczają i powiadamiają Komisję o różnicy między całkowitą ilością cukru i izoglukozy wyprodukowaną przez każdego producenta w ilości przekraczającej kwotę oraz o ilościach, które zostały wyeliminowane przez producentów zgodnie z art. 4 ust. 1 akapit drugi rozporządzenia (WE) nr 967/2006. Jeśli pozostałe ilości pozakwotowego cukru lub izoglukozy posiadane przez danego producenta są mniejsze niż ilości, w odniesieniu do których producent złożył wniosek zgodnie z niniejszym rozporządzeniem, dany producent musi zapłacić kwotę w wysokości 500 EUR za tonę tej różnicy.
Artykuł 10
Wejście w życie
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie traci moc z dniem 30 czerwca 2012 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 3 marca 2011 r.