NAŘÍZENÍ EVROPSKÉHO PARLAMENTU A RADY (EU) č. 511/2011
ze dne 11. května 2011,
kterým se provádí ustanovení o dvoustranných ochranných opatřeních Dohody o volném obchodu mezi Evropskou unií a jejími členskými státy a Korejskou republikou
EVROPSKÝ PARLAMENT A RADA EVROPSKÉ UNIE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie, a zejména na čl. 207 odst. 2 této smlouvy,
s ohledem na návrh Evropské komise,
po postoupení návrhu legislativního aktu vnitrostátním parlamentům,
v souladu s řádným legislativním postupem (1),
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Dne 23. dubna 2007 pověřila Rada Komisi, aby jménem Unie a jejích členských států zahájila jednání o dohodě o volném obchodu s Korejskou republikou (dále jen „Korea“).
(2)
Tato jednání byla uzavřena a Dohoda o volném obchodu mezi Evropskou unií a jejími členskými státy na jedné straně a Korejskou republikou na straně druhé (dále jen „dohoda“) byla podepsána dne 6. října 2010 (2), Evropský parlament s ní vyslovil souhlas dne 17. února 2011 (3) a dohoda se má uplatňovat v souladu s článkem 15.10 dohody.
(3)
Je nezbytné stanovit postupy pro uplatňování některých ustanovení dohody týkající se ochranných opatření.
(4)
Měly by se definovat pojmy „vážná újma“, „hrozba vážné újmy“ a „přechodné období“, na které odkazuje článek 3.5 dohody.
(5)
Ochranná opatření mohou přicházet v úvahu pouze tehdy, jestliže je dotyčný výrobek do Unie dovážen v tak zvýšených množstvích a za takových podmínek, že vzniká nebo hrozí vážná újma výrobcům obdobného nebo přímo soutěžícího produktu v Unii, jak je stanoveno v článku 3.1 dohody.
(6)
Ochranná opatření by měla mít jednu z forem uvedených v článku 3.1 dohody.
(7)
Sledování a přezkum dohody a zavedení případných ochranných opatření by měly být prováděny co nejtransparentněji.
(8)
Komise by měla jednou ročně předložit zprávu o provádění dohody a o použití ochranných opatření.
(9)
Je třeba stanovit podrobnou úpravu zahájení řízení. Komise by měla od členských států obdržet informace včetně dostupných důkazů o jakémkoli vývoji dovozu, který by mohl vyžadovat použití ochranných opatření.
(10)
Spolehlivost statistik o veškerém dovozu z Koreje do Unie je proto rozhodující při stanovení toho, zda jsou splněny podmínky pro použití ochranných opatření.
(11)
V některých případech může nárůst dovozu soustředěného v jednom nebo ve více členských státech způsobit výrobnímu odvětví Unie vážnou újmu nebo hrozbu vážné újmy. V případě, že nárůst dovozu je soustředěn v jednom nebo ve více členských státech, může Komise zavést opatření předchozí kontroly. Komise důkladně zváží, jakým způsobem lze definovat výrobek, který je předmětem šetření, a tedy i výrobní odvětví Unie vyrábějící takový výrobek, aby byla zajištěna účinná náprava a zároveň byla plně dodržena kritéria stanovená tímto nařízením a dohodou.
(12)
Existují-li dostatečné a jednoznačné důkazy odůvodňující zahájení řízení, měla by Komise v Úředním věstníku Evropské unie zveřejnit oznámení, jak stanoví čl. 3.2 odst. 2 dohody.
(13)
Je třeba stanovit podrobnou úpravu zahájení šetření, přístupu zúčastněných stran k získaným informacím a kontroly těchto informací, slyšení účastníků řízení, jakož i možnosti účastníků řízení předložit svá stanoviska, jak stanoví čl. 3.2 odst. 2 dohody.
(14)
Komise by měla Koreu o zahájení šetření písemně uvědomit a provést s ní konzultaci, jak stanoví čl. 3.2 odst. 1 dohody.
(15)
Pro zvýšení právní jistoty dotčených hospodářských subjektů a v zájmu rychlého rozhodování je dále nutno, v souladu s články 3.2 a 3.3 dohody, stanovit lhůty pro zahájení šetření a pro rozhodnutí o vhodnosti opatření.
(16)
Před uplatněním ochranného opatření by mělo být provedeno šetření, aniž by tím byla Komise zbavena možnosti, aby v naléhavých případech uplatňovala prozatímní opatření, jak stanoví článek 3.3 dohody.
(17)
Ochranná opatření by se měla uplatňovat pouze v rozsahu a po dobu, které jsou nezbytné k zabránění vážné újmě a k usnadnění přizpůsobení se. Měla by být stanovena maximální doba trvání ochranných opatření a konkrétní ustanovení o prodloužení a přezkumu takových opatření, jak je stanoveno v čl. 3.2 odst. 5 dohody.
(18)
Podrobné sledování usnadní včasné přijetí rozhodnutí o případném zahájení šetření či zavedení opatření. Komise by proto měla ode dne uplatňování dohody pravidelně sledovat dovoz a vývoz v citlivých odvětvích.
(19)
Je nezbytné stanovit postupy pro použití článku 14 (Navracení cla nebo osvobození od cla) protokolu o definici pojmu „původní produkty“ a metodách správní spolupráce k dohodě (dále jen „protokol o pravidlech původu“), které zajistí účinné uplatňování mechanismů v ní stanovených a zajistí komplexní výměnu informací s příslušnými zainteresovanými subjekty.
(20)
Jelikož lze navracení cla omezit až po pěti letech od vstupu dohody v platnost, může být nezbytné zavést na základě tohoto nařízení ochranná opatření, aby se předešlo vážné újmě či hrozbě vážné újmy způsobené dovozy těžícími z navracení cla či osvobození od cla pro výrobce z Unie. V takovém řízení by měla Komise zhodnotit všechny relevantní faktory, které mají vliv na situaci ve výrobním odvětví Unie, včetně podmínek stanovených v čl. 14 odst. 2.1 protokolu o pravidlech původu. Komise by proto měla ode dne uplatňování dohody sledovat korejské statistiky týkající se citlivých odvětví, která mohou být navracením cla dotčena.
(21)
Komise by také měla ode dne uplatňování dohody zvlášť pozorně sledovat, hlavně v citlivých odvětvích, statistiky ukazující vývoj dovozu do Koreje a vývozu z Koreje.
(22)
Konečná ochranná opatření přijatá v souladu s tímto nařízením mohou členské státy uvést v žádostech o finanční příspěvky podle nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 1927/2006 ze dne 20. prosince 2006 o zřízení Evropského fondu pro přizpůsobení se globalizaci (4).
(23)
Provedení ustanovení dohody o dvoustranných ochranných opatřeních vyžaduje jednotné podmínky k přijetí prozatímních a konečných ochranných opatření, k zavedení opatření předchozí kontroly a k zastavení šetření bez přijetí opatření. Tato opatření by měla Komise přijmout v souladu s nařízením Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 182/2011 ze dne 16. února 2011, kterým se stanoví pravidla a obecné zásady způsobu, jakým členské státy kontrolují Komisi při výkonu prováděcích pravomocí (5).
(24)
Při přijímání opatření předchozí kontroly a prozatímních opatření by se měl použít poradní postup s ohledem na účinky těchto opatření a jejich postupnou logiku ve vztahu k přijetí konečných ochranných opatření. V případě, že by prodlení při zavádění opatření mohlo způsobit škodu, kterou by bylo obtížné napravit, je nezbytné, aby byla Komise oprávněna přijmout okamžitě použitelná prozatímní opatření.
(25)
Toto nařízení se použije pouze na produkty pocházející z Unie nebo z Koreje,
PŘIJALY TOTO NAŘÍZENÍ:
Článek 1
Definice
Pro účely tohoto nařízení se rozumí:
a)
„produktem“ nebo „výrobkem“ zboží, které pochází z Unie nebo z Koreje. Produkt, který je předmětem šetření, může zahrnovat jednu nebo více celních položek nebo jejich dílčí segment v závislosti na konkrétních tržních podmínkách, nebo jakoukoli segmentaci produktů, která se běžně používá ve výrobním odvětví Unie;
b)
„zúčastněnými stranami“ strany dotčené dovozem dotyčného produktu;
c)
„výrobním odvětvím Unie“ výrobci obdobných nebo přímo soutěžících produktů, kteří působí na území Unie, jako celek nebo ti výrobci v Unii, jejichž společná výroba obdobných nebo přímo soutěžících produktů tvoří větší podíl celkové výroby Unie těchto produktů. V případě, že obdobný nebo přímo soutěžící produkt je pouze jedním z několika produktů, které vyrábějí výrobci v rámci výrobního odvětví Unie, je toto výrobní odvětví definováno jako specifické provozy účastnící se výroby obdobného nebo přímo soutěžícího produktu;
d)
„vážnou újmou“ významné celkové poškození postavení výrobců Unie;
e)
„hrozbou vážné újmy“ vážná újma, která jednoznačně bezprostředně hrozí. Zjištění existence hrozby vážné újmy musí vycházet z ověřitelných údajů, a ne z pouhých tvrzení, dohadů nebo málo pravděpodobných možností. Pro účely stanovení, zda existuje hrozba vážné újmy, by se mimo jiné měly vzít v úvahu prognózy, odhady a analýzy vypracované na základě faktorů uvedených v čl. 5 odst. 5;
f)
„přechodným obdobím“ období platné pro produkt ode dne uplatňování dohody, jak stanoví článek 15.10 dohody, do deseti let od data odstranění nebo snížení cel, podle konkrétního produktu.
Článek 2
Zásady
1. Ochranné opatření může být uloženo v souladu s tímto nařízením, jestliže produkt pocházející z Koreje je v důsledku snížení nebo odstranění cel na uvedený produkt do Unie dovážen v tak zvýšených množstvích, v absolutních číslech nebo v poměru k výrobě Unie, a za takových podmínek, že tím výrobnímu odvětví Unie vyrábějícímu obdobný nebo přímo soutěžící produkt vzniká nebo hrozí vážná újma.
2. Ochranná opatření mohou mít jednu z těchto forem:
a)
pozastavení dalšího snižování celní sazby na dotčený produkt, jak je stanoveno v této dohodě, nebo
b)
zvýšení celní sazby na produkt na úroveň, která nepřekračuje nejnižší hodnotu těchto sazeb:
-
sazby podle doložky nejvyšších výhod (dále jen „DNV“) použité na dotčený produkt v době přijetí opatření nebo
-
základní celní sazbu určenou v seznamech v příloze 2-A dohody podle čl. 2.5 odst. 2 dohody.
Článek 3
Sledování
1. Komise sleduje vývoj statistik dovozu a vývozu korejských produktů v citlivých odvětvích, která mohou být ode dne uplatňování dohody dotčena navracením cla, spolupracuje s členskými státy a výrobním odvětvím Unie a pravidelně si s nimi vyměňuje údaje.
2. Komise může na základě řádně odůvodněné žádosti dotčených výrobních odvětví zvážit rozšíření rozsahu sledování i na další odvětví.
3. Komise předkládá každý rok Evropskému parlamentu a Radě zprávu o aktualizovaných statistikách dovozu produktů z Koreje v citlivých odvětvích a v odvětvích, na které bylo sledování rozšířeno.
4. Po dobu pěti let ode dne uplatňování dohody a na základě řádně odůvodněné žádosti výrobního odvětví Unie věnuje Komise pozornost zejména každému zvýšení dovozu citlivých hotových výrobků pocházejících z Koreje do Unie, pokud toto zvýšení souvisí s tím, že se v těchto hotových výrobcích ve vyšší míře používají díly nebo součásti, které se do Koreje dovážejí ze třetích zemí, s nimiž Unie nemá uzavřenu dohodu o volném obchodu a které spadají do systému navracení cla či osvobození od cla.
5. Pro účely odstavce 4 se za produkty, které spadají do kategorie citlivých výrobků, považují alespoň tyto produkty: textil a oděvy (HS 2007 položky 5204, 5205, 5206, 5207, 5408, 5508, 5509, 5510, 5511), spotřební elektronika (HS 2007 položky 8521, 8528), osobní automobily (HS 2007 položky 870321, 870322, 870323, 870324, 870331, 870332, 870333) a také produkty, které jsou obsaženy v dodatečném seznamu vypracovaném v souladu s článkem 11.
Článek 4
Zahájení řízení
1. Šetření se zahajuje na žádost členského státu, jakékoli právnické osoby nebo sdružení bez právní subjektivity, jež jednají jménem výrobního odvětví Unie, nebo z podnětu Komise, pokud je zřejmé, že existují dostatečné a jednoznačné důkazy zjištěné podle faktorů uvedených v čl. 5 odst. 5, které zahájení šetření odůvodňují.
2. Žádost o zahájení šetření musí obsahovat doklady o splnění podmínek pro uložení ochranného opatření podle čl. 2 odst. 1. Žádost obecně obsahuje tyto informace: tempo a rozsah nárůstu dovozu příslušného výrobku v absolutních a relativních hodnotách, podíl zvýšeného dovozu na domácím trhu, změny v úrovni prodeje, výroby, produktivity, využití kapacity, zisků a ztrát a zaměstnanosti.
Šetření může být zahájeno též v případě, že náhlý nárůst dovozu je soustředěn v jednom nebo více členských státech, pokud existují dostatečné a jednoznačné důkazy o splnění podmínek pro jeho zahájení zjištěné podle faktorů uvedených v čl. 5 odst. 5.
3. Pokud by vývoj dovozu z Koreje vyžadoval zavedení ochranných opatření, sdělí to členský stát Komisi. Toto sdělení musí obsahovat dostupné důkazy podle faktorů uvedených v čl. 5 odst. 5. Komise toto sdělení předá všem členským státům.
4. Komise neprodleně konzultuje s členskými státy, zda je žádost přijata podle odstavce 1 nebo zda Komise uvažuje o zahájení šetření z vlastního podnětu. Konzultace s členskými státy proběhne do osmi pracovních dnů ode dne, kdy Komise zašle žádost nebo informace, jak je stanoveno v odstavcích 1 a 3 tohoto článku, v rámci výboru uvedeného v článku 14. Je-li po konzultaci zřejmé, že existují dostatečné a jednoznačné důkazy zjištěné podle faktorů uvedených v čl. 5 odst. 5 odůvodňující zahájení řízení, zveřejní Komise oznámení v Úředním věstníku Evropské unie. Řízení se zahájí do jednoho měsíce od obdržení žádosti podle odstavce 1.
5. Oznámení uvedené v odstavci 4:
a)
obsahuje souhrn získaných informací a výzvu, že je nutno předat Komisi všechny relevantní informace;
b)
stanoví lhůtu, v níž mohou zúčastněné strany vyjádřit písemné stanovisko a předat informace, pokud tato stanoviska a informace mají být vzaty v úvahu při šetření;
c)
stanoví lhůtu, během níž mohou zúčastněné strany požádat o slyšení před Komisí podle čl. 5 odst. 9.
6. Důkazy, které jsou shromážděny pro účely zahájení řízení v souladu s čl. 14 odst. 2 protokolu o pravidlech původu, lze použít také pro účely šetření s cílem zavést ochranná opatření, pokud jsou splněny podmínky uvedené v tomto článku, zejména v průběhu prvních pěti let ode dne uplatňování dohody.
Článek 5
Šetření
1. Po zahájení řízení zahájí Komise šetření. Lhůta uvedená v odstavci 3 začíná běžet dnem, kdy je rozhodnutí o zahájení šetření zveřejněno v Úředním věstníku Evropské unie.
2. Komise může požádat členské státy, aby jí předaly informace, a členské státy učiní veškerá nezbytná opatření, aby každé její žádosti vyhověly. Pokud jsou tyto informace v obecném zájmu a nejsou důvěrné ve smyslu článku 12, připojí se k souborům, které nejsou důvěrné, jak stanoví odstavec 8.
3. Šetření se, kdykoli je to možné, uzavře do šesti měsíců od jeho zahájení. Ve výjimečných případech, jako je neobvykle vysoký počet zúčastněných stran nebo složitá situace na trhu, může být tato lhůta prodloužena o další tři měsíce. Komise informuje všechny zúčastněné strany o každém takovém prodloužení a vysvětlí důvody, které k tomuto prodloužení vedly.
4. Komise vyhledá všechny informace, které považuje za nezbytné pro posouzení splnění podmínek uvedených v čl. 2 odst. 1, a pokud to uzná za vhodné, snaží se tyto informace ověřit.
5. Při šetření Komise zhodnotí všechny příslušné faktory objektivní a vyčíslitelné povahy, které mají dopad na výrobní odvětví Unie, zejména pak tempo a rozsah nárůstu dovozů příslušného výrobku v absolutních a relativních hodnotách, podíl zvýšeného dovozu na domácím trhu, změny v úrovni prodeje, výroby, produktivity, využití kapacity, zisků a ztrát a zaměstnanosti. Tento seznam není vyčerpávající a Komise může při zjišťování existence vážné újmy nebo hrozby vážné újmy zohlednit i jiné relevantní faktory, jako jsou zásoby, ceny, návratnost investovaného kapitálu, hotovostní toky a jiné faktory, které způsobují nebo by mohly způsobit vážnou újmu nebo představují hrozbu vážné újmy výrobnímu odvětví Unie.
6. Zúčastněné strany, které se přihlásily podle čl. 4 odst. 5 písm. b), a zástupci Koreje mohou na základě písemné žádosti nahlížet do všech informací poskytnutých Komisi v rámci šetření, kromě interních dokumentů orgánů Unie nebo jejích členských států, pokud jsou tyto informace významné pro uplatnění jejich argumentů a nejsou důvěrné ve smyslu článku 12 a Komise je při šetření používá. Zúčastněné strany, které se vyjádřily, mohou Komisi sdělit stanovisko k těmto informacím. Uvedená stanoviska jsou brána v úvahu, pokud se opírají o dostatečné a jednoznačné důkazy.
7. Komise zajistí, aby všechny údaje a statistiky používané k šetření byly dostupné, srozumitelné, transparentní a ověřitelné.
8. Jakmile bude vytvořen nezbytný technický rámec, Komise zajistí heslem chráněný „on-line“ přístup k souboru, který není důvěrný (dále jen „internetová platforma“), a bude jej sama spravovat a jeho prostřednictvím bude poskytovat veškeré informace, jež jsou užitečné a nejsou přitom ve smyslu článku 12 důvěrné. Zúčastněným stranám, členským státům a Evropskému parlamentu se poskytne k této internetové platformě přístup.
9. Komise zúčastněné strany vyslechne, zejména pokud o to písemně požádají ve lhůtě stanovené oznámením v Úředním věstníku Evropské unie a prokáží, že mohou být výsledkem šetření skutečně dotčeny a že existují zvláštní důvody pro jejich slyšení.
Komise vyslechne zúčastněné strany znovu, pokud existují zvláštní důvody pro jejich opětovné slyšení.
10. Nejsou-li informace předloženy v příslušné lhůtě stanovené Komisí nebo pokud jsou šetření závažným způsobem kladeny překážky, lze zjištění učinit na základě dostupných údajů. Jestliže Komise zjistí, že jí zúčastněná strana nebo třetí osoba sdělily nesprávné nebo zavádějící informace, nebere tyto informace v úvahu a může využít dostupné údaje.
11. Komise Koreu písemně uvědomí o zahájení šetření a provede s ní konzultaci s maximálním možným předstihem před použitím ochranného opatření s cílem přezkoumat informace získané šetřením a provést výměnu názorů ohledně tohoto opatření.
Článek 6
Opatření předchozí kontroly
1. Pokud by vývoj dovozu výrobku pocházejícího z Koreje mohl vést k jedné ze situací uvedených v článcích 2 a 3, může být dovoz tohoto výrobku podroben opatřením předchozí kontroly.
2. V případě, že prudký nárůst dovozu výrobků spadajících do citlivých odvětví je soustředěn v jednom nebo ve více členských státech, může Komise zavést opatření předchozí kontroly.
3. Opatření předchozí kontroly přijímá Komise poradním postupem podle čl. 14 odst. 2.
4. Doba platnosti opatření předchozí kontroly je omezená. Pokud není stanoveno jinak, končí jejich platnost na konci druhého šestiměsíčního období, které následuje po prvním šestiměsíčním období, jež uplynulo od okamžiku, kdy byla opatření zavedena.
Článek 7
Uložení prozatímních ochranných opatření
1. Prozatímní ochranná opatření se použijí v naléhavých případech, kdy by každé prodlení vedlo k újmám, které by se daly obtížně napravit, na základě předběžného zjištění podle faktorů uvedených v čl. 5 odst. 5, že existují dostatečné a jednoznačné důkazy o tom, že dovoz výrobku pocházejícího z Koreje se zvýšil v důsledku snížení nebo odstranění cel podle dohody, a takové dovozy způsobují vážnou újmu nebo představují hrozbu této újmy výrobnímu odvětví Unie.
Prozatímní opatření přijímá Komise poradním postupem podle čl. 14 odst. 2. V závažných, naléhavých a řádně odůvodněných případech, včetně případu uvedeného v odstavci 2, přijme Komise okamžitě použitelná prozatímní ochranná opatření postupem podle čl. 14 odst. 4.
2. Pokud některý členský stát požádá Komisi o okamžitý zásah a pokud jsou splněny podmínky stanovené v odstavci 1, rozhodne Komise do pěti pracovních dnů od obdržení žádosti.
3. Doba platnosti prozatímních opatření nesmí přesáhnout 200 dnů.
4. Pokud jsou prozatímní ochranná opatření zrušena, protože šetření prokáže, že nebyly splněny podmínky stanovené v čl. 2 odst. 1, všechna cla vybraná v důsledku těchto prozatímních opatření se automaticky vracejí.
5. Opatření uvedená v tomto článku se po jejich vstupu v platnost použijí na všechny výrobky propuštěné do volného oběhu. Tato opatření ale nebrání tomu, aby byly do volného oběhu propuštěny výrobky, které již jsou na cestě do Unie, pokud již nelze místo určení těchto výrobků změnit.
Článek 8
Zastavení šetření a řízení bez přijetí opatření
1. Pokud se nakonec prokáže, že podmínky stanovené v čl. 2 odst. 1 nejsou splněny, Komise přijme rozhodnutí o zastavení šetření a řízení přezkumným postupem podle čl. 14 odst. 3.
2. Komise zveřejní zprávu, v níž uvede svá zjištění a odůvodněné závěry týkající se všech podstatných věcných a právních otázek a vezme přitom náležitý ohled na ochranu důvěrných informací ve smyslu článku 12.
Článek 9
Uložení konečných opatření
1. Pokud se nakonec prokáže, že podmínky stanovené v čl. 2 odst. 1 jsou splněny, Komise přijme rozhodnutí o zavedení konečných ochranných opatření přezkumným postupem podle čl. 14 odst. 3.
2. Komise zveřejní zprávu, v níž uvede shrnutí podstatných skutečností a ohledů relevantních pro dané zjištění a vezme přitom náležitý ohled na ochranu důvěrných informací ve smyslu článku 12.
Článek 10
Trvání a přezkum ochranných opatření
1. Ochranné opatření zůstává v platnosti pouze po takovou dobu, která je nezbytná k zabránění nebo nápravě vážné újmy a k usnadnění přizpůsobení se. Tato doba nesmí přesáhnout dva roky, není-li prodloužena podle odstavce 3.
2. V průběhu prodloužení doby trvání ochranných opatření zůstávají tato opatření v platnosti až do doby, než budou známy výsledky přezkumu.
3. Původní doba trvání ochranného opatření může být výjimečně prodloužena až o dva roky, pokud se zjistí, že ochranné opatření je nadále nezbytné k zabránění nebo nápravě vážné újmy a k usnadnění přizpůsobení se a pokud existují důkazy o tom, že se výrobní odvětví Unie přizpůsobuje.
4. Rozhodnutí o prodloužení se přijímají postupy podle tohoto nařízení uplatňovanými při šetření a stejnými postupy jako v případě původních opatření.
Celková doba trvání ochranného opatření nesmí přesáhnout čtyři roky, včetně prozatímního opatření.
5. Ochranné opatření se nepoužije po uplynutí přechodného období bez souhlasu Koreje.
Článek 11
Postup uplatňování článku 14 protokolu o pravidlech původu
1. Pro účely článku 14 protokolu o pravidlech původu Komise pečlivě sleduje vývoj příslušných statistik dovozu a vývozu, a to jak z hlediska jejich hodnoty, tak v případě potřeby i z hlediska množství, a příslušné údaje pravidelně předává Evropskému parlamentu, Radě a dotčeným výrobním odvětvím Unie a podává jim o svých zjištěních zprávy. Sledování začíná ode dne uplatňování dohody a údaje se předávají každé dva měsíce.
Kromě celních položek uvedených v čl. 14 odst. 1 protokolu o pravidlech původu vypracuje Komise ve spolupráci s výrobním odvětvím Unie seznam klíčových celních položek, které nejsou specifické pro automobilové odvětví, ale jsou důležité pro výrobu automobilů a související odvětví. Zavede se zvláštní sledování, jak stanoví čl. 14 odst. 1 protokolu o pravidlech původu.
2. Na žádost členského státu nebo z vlastního podnětu Komise neprodleně přezkoumá, zda jsou splněny podmínky pro uplatňování článku 14 protokolu o pravidlech původu, a do 10 pracovních dnů od obdržení žádosti podá o svém zjištění zprávu. Po konzultacích v rámci zvláštního výboru, na nějž odkazuje čl. 207 odst. 3 třetí pododstavec Smlouvy o fungování Evropské unie, Komise požádá o konzultace s Koreou, kdykoli jsou splněny podmínky článku 14 protokolu o pravidlech původu. Komise má za to, že podmínky jsou splněny, jsou-li mimo jiné dosaženy hodnoty uvedené v odstavci 3 tohoto článku.
3. Při posuzování nárůstu dovozu částí či součástí do Koreje oproti nárůstu vývozu hotových výrobků z Koreje do Unie se pro účely čl. 14 odst. 2.1 písm. a) protokolu o pravidlech původu považuje za „významný“ rozdíl 10 procentních bodů. Při posuzování nárůstu vývozu hotových výrobků z Koreje do Unie v absolutních číslech nebo v poměru k výrobě Unie se pro účely čl. 14 odst. 2.1 písm. b) protokolu o pravidlech původu považuje za „významný“ nárůst o 10 procent. Nárůst nedosahující těchto hodnot lze považovat za „významný“ případ od případu.
Článek 12
Důvěrnost informací
1. Informace získané na základě tohoto nařízení smějí být použity pouze k účelu, k němuž byly vyžádány.
2. Žádné informace důvěrné povahy a informace, které jsou důvěrně sděleny na základě tohoto nařízení, nesmějí být zveřejněny bez zvláštního povolení od poskytovatele těchto informací.
3. V každé žádosti o důvěrné zacházení se uvedou důvody, proč je informace důvěrná. Nechce-li ten, kdo informaci poskytl, povolit její zveřejnění ani její sdělení v obecné nebo souhrnné formě a prokáže-li se, že žádost o důvěrné zacházení není důvodná, nemusí být dotyčná informace brána v úvahu.
4. Informace je v každém případě považována za důvěrnou, pokud by její oznámení mohlo mít závažný nepříznivý účinek na toho, kdo ji poskytl nebo je jejím zdrojem.
5. Odstavce 1 až 4 nevylučují, aby se orgány Unie odvolávaly na obecné informace a zejména na důvody, na kterých je založeno rozhodnutí přijaté na základě tohoto nařízení. Orgány Unie však musí přihlížet k oprávněnému zájmu dotčených fyzických a právnických osob na zachování jejich obchodního tajemství.
Článek 13
Zpráva
1. Komise zveřejňuje výroční zprávu o uplatňování a provádění dohody. Tato zpráva obsahuje informace o činnosti různých subjektů odpovědných za sledování provádění dohody a za dodržování povinností vyplývajících z dohody, mimo jiné povinností týkajících se překážek obchodu.
2. Zvláštní části zprávy se mají zabývat dodržováním povinností uvedených v kapitole 13 dohody a činností domácí poradní skupiny a Fóra občanské společnosti.
3. Zpráva kromě toho obsahuje souhrn statistických údajů a popisuje vývoj obchodu s Koreou. Zpráva se zvlášť zmiňuje o výsledcích sledování, jak funguje systém navracení cla.
4. Součástí zprávy jsou informace o provádění tohoto nařízení.
5. Evropský parlament může do jednoho měsíce od zveřejnění zprávy Komisí pozvat Komisi na ad hoc schůzi svého příslušného výboru, aby předložila a vysvětlila veškeré otázky spojené s prováděním dohody.
Článek 14
Postup projednávání ve výboru
1. Komisi je nápomocen výbor zřízený čl. 4 odst. 1 nařízení Rady (ES) č. 260/2009 ze dne 26. února 2009 o společných pravidlech dovozu (6). Tento výbor je výborem ve smyslu nařízení (EU) č. 182/2011.
2. Odkazuje-li se na tento odstavec, použije se článek 4 nařízení (EU) č. 182/2011.
3. Odkazuje-li se na tento odstavec, použije se článek 5 nařízení (EU) č. 182/2011.
4. Odkazuje-li se na tento odstavec, použije se článek 8 nařízení (EU) č. 182/2011 ve spojení s článkem 4 uvedeného nařízení.
5. Odstavci 2, 3 a 4 není žádným způsobem dotčen výkon pravomocí Evropského parlamentu a Rady stanovených v článku 11 nařízení (EU) č. 182/2011.
Článek 15
Vstup v platnost
Toto nařízení vstupuje v platnost prvním dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Toto nařízení se použije ode dne uplatňování dohody, jak stanoví článek 15.10 dohody. V Úředním věstníku Evropské unie se zveřejní oznámení uvádějící přesné datum uplatňování dohody.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
Ve Štrasburku dne 11. května 2011.
ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY (UE) NR 511/2011
z dnia 11 maja 2011 r.
w sprawie wprowadzenia w życie dwustronnej klauzuli ochronnej zawartej w umowie o wolnym handlu między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi a Republiką Korei
PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 207 ust. 2,
uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego parlamentom narodowym,
stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą (1),
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
W dniu 23 kwietnia 2007 r. Rada upoważniła Komisję do rozpoczęcia w imieniu Unii i jej państw członkowskich negocjacji dotyczących umowy o wolnym handlu z Republiką Korei (zwaną dalej „Koreą”).
(2)
Negocjacje te zakończono, a w dniu 6 października 2010 r. podpisano Umowę o wolnym handlu między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Korei, z drugiej strony (zwaną dalej „Umową”) (2), która uzyskała zgodę Parlamentu Europejskiego w dniu 17 lutego 2011 r. (3) i która ma być stosowana zgodnie z postanowieniami art. 15.10 Umowy.
(3)
Konieczne jest ustanowienie procedur stosowania niektórych postanowień Umowy dotyczących środków ochronnych.
(4)
Należy zdefiniować pojęcia „poważna szkoda”, „groźba poważnej szkody” i „okres przejściowy”, o których mowa w art. 3.5 Umowy.
(5)
Zgodnie z postanowieniami art. 3.1 Umowy zastosowanie środków ochronnych może być rozważane jedynie w przypadku, gdy dany produkt jest przedmiotem przywozu do Unii w tak dużych ilościach i w takich warunkach, że może to wyrządzić poważną szkodę lub grozić wyrządzeniem takiej szkody producentom unijnym wytwarzającym produkt podobny lub bezpośrednio konkurencyjny.
(6)
Środki ochronne powinny przyjąć jedną z form, o których mowa w art. 3.1 Umowy.
(7)
Dalsze monitorowanie oraz przegląd Umowy, a także ewentualne przyjęcie niezbędnych środków ochronnych, powinny być przeprowadzane w jak najbardziej przejrzysty sposób.
(8)
Raz w roku Komisja powinna przedkładać sprawozdanie z wykonywania Umowy oraz stosowania środków ochronnych.
(9)
Należy określić szczegółowe przepisy dotyczące wszczęcia postępowania. Państwa członkowskie powinny przekazywać Komisji informacje, w tym dostępne dowody, na temat wszelkich tendencji w przywozie, które mogłyby wymagać zastosowania środków ochronnych.
(10)
W związku z tym wiarygodność danych statystycznych dotyczących całości przywozu z Korei do Unii ma kluczowe znaczenie dla określenia, czy spełnione są warunki zastosowania środków ochronnych.
(11)
W niektórych przypadkach zwiększony przywóz skoncentrowany w jednym lub kilku państwach członkowskich może sam wyrządzić poważną szkodę lub grozić wyrządzeniem poważnej szkody przemysłowi unijnemu. W przypadku zwiększonego przywozu skoncentrowanego w jednym lub kilku państwach członkowskich Komisja może wprowadzić wcześniejsze środki nadzoru. Komisja dokładnie rozważy, jak zdefiniować produkt podlegający dochodzeniu, a w konsekwencji przemysł unijny produkujący podobny produkt w sposób, który zapewnia skuteczny środek naprawczy, przy pełnym poszanowaniu kryteriów zawartych w niniejszym rozporządzeniu i w Umowie.
(12)
Zgodnie z postanowieniami art. 3.2 ust. 2 Umowy, jeżeli istnieją wystarczające dowody prima facie uzasadniające wszczęcie postępowania, Komisja powinna opublikować zawiadomienie w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
(13)
Zgodnie z postanowieniami art. 3.2 ust. 2 Umowy należy określić szczegółowe przepisy w sprawie wszczynania dochodzeń, dostępu zainteresowanych stron do zebranych informacji i kontroli tych informacji przez zainteresowane strony, przesłuchiwania stron oraz zapewnienia im możliwości przedstawienia swoich opinii.
(14)
Zgodnie z postanowieniami art. 3.2 ust. 1 Umowy Komisja powinna zawiadomić Koreę pisemnie o wszczęciu dochodzenia i przeprowadzić z nią konsultacje.
(15)
Na mocy art. 3.2 i 3.3 Umowy niezbędne jest także określenie terminów wszczęcia dochodzeń oraz ustalenia, czy środki są odpowiednie, tak aby takie ustalenia zostały dokonane jak najszybciej, w celu zwiększenia pewności prawa zainteresowanych podmiotów gospodarczych.
(16)
Zastosowanie jakiegokolwiek środka ochronnego powinno być poprzedzone dochodzeniem, pod warunkiem że w krytycznych okolicznościach Komisja może zastosować środki tymczasowe, o których mowa w art. 3.3 Umowy.
(17)
Środki ochronne powinny być stosowane wyłącznie w zakresie i okresie niezbędnym dla zapobieżenia poważnej szkodzie lub dla ułatwienia dostosowania. Zgodnie art. 3.2 ust. 5 Umowy należy określić maksymalny okres obowiązywania środków ochronnych oraz szczegółowe przepisy dotyczące przedłużania obowiązywania takich środków oraz ich przeglądu.
(18)
Ścisłe monitorowanie ułatwi podjęcie w odpowiednim czasie decyzji w sprawie ewentualnego wszczęcia dochodzenia lub wprowadzenia środków. Dlatego od daty rozpoczęcia stosowania Umowy Komisja powinna regularnie monitorować przywóz i wywóz w sektorach wrażliwych.
(19)
Konieczne jest ustanowienie określonych procedur związanych ze stosowaniem art. 14 (Zwrot ceł lub zwolnienie z należności celnych) Protokołu do Umowy dotyczącego definicji pojęcia „produkty pochodzące” oraz metod współpracy administracyjnej (zwanego dalej „protokołem w sprawie reguł pochodzenia”) w celu zapewnienia skutecznego działania mechanizmów w nim ustanowionych oraz obszernej wymiany informacji z właściwymi zainteresowanymi podmiotami.
(20)
Ponieważ ograniczenie zwrotu należności celnych możliwe będzie dopiero po pięciu latach od wejścia w życie Umowy, konieczne może okazać się wprowadzenie - na podstawie niniejszego rozporządzenia - środków ochronnych w odpowiedzi na poważną szkodę lub groźbę poważnej szkody dla producentów z Unii, powstałą w wyniku przywozu korzystającego ze zwrotu lub zwolnienia z należności celnych. W takim postępowaniu Komisja powinna ocenić wszelkie odpowiednie czynniki mające wpływ na sytuację przemysłu unijnego, w tym warunki określone w art. 14 ust. 2.1 protokołu w sprawie reguł pochodzenia. Dlatego od daty rozpoczęcia stosowania Umowy Komisja powinna monitorować koreańskie dane statystyczne dotyczące sektorów wrażliwych, na które może mieć wpływ zwrot należności celnych.
(21)
Od daty rozpoczęcia stosowania Umowy Komisja powinna również monitorować szczególnie uważnie, zwłaszcza w sektorach wrażliwych, dane statystyczne pokazujące zmiany przywozu i wywozu z Korei.
(22)
Państwa członkowskie mogą odnosić się do ostatecznych środków ochronnych przyjętych zgodnie z niniejszym rozporządzeniem we wnioskach o wkład finansowy na mocy rozporządzenia (WE) nr 1927/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 grudnia 2006 r. ustanawiającego Europejski Fundusz Dostosowania do Globalizacji (4).
(23)
Wprowadzenie w życie dwustronnej klauzuli ochronnej zawartej w Umowie wymaga jednolitych warunków przyjmowania tymczasowych i ostatecznych środków ochronnych, wprowadzania wcześniejszych środków nadzoru i zamykania dochodzenia bez wprowadzania środków. Środki te powinny być przyjmowane przez Komisję zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 z dnia 16 lutego 2011 r. ustanawiającym przepisy i zasady ogólne dotyczące trybu kontroli przez państwa członkowskie wykonywania uprawnień wykonawczych przez Komisję (5).
(24)
Do przyjmowania środków nadzoru i środków tymczasowych właściwe jest zastosowanie procedury doradczej, mając na uwadze skutki tych środków i ich sekwencyjną logikę w odniesieniu do przyjęcia ostatecznych środków ochronnych. Jeżeli opóźnienie we wprowadzaniu środków spowodowałoby szkodę, która byłaby trudna do naprawienia, należy zezwolić Komisji na przyjęcie środków tymczasowych stosowanych w trybie natychmiastowym.
(25)
Niniejsze rozporządzenie powinno mieć zastosowanie wyłącznie do produktów pochodzących z Unii lub z Korei,
PRZYJMUJĄ NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Definicje
Do celów niniejszego rozporządzenia:
a)
„produkty” oznaczają towary pochodzące z Unii lub Korei. Produkt stanowiący przedmiot dochodzenia może obejmować jedną lub kilka pozycji taryfowych lub ich podsegment w zależności od konkretnej sytuacji rynkowej lub jakąkolwiek segmentację produktów powszechnie stosowaną w przemyśle unijnym;
b)
„zainteresowane strony” oznaczają strony, których dotyczy przywóz danego produktu;
c)
„przemysł unijny” oznacza wszystkich unijnych producentów produktów podobnych lub bezpośrednio konkurencyjnych, prowadzących działalność na terytorium Unii, lub tych producentów unijnych, których łączna produkcja produktów podobnych lub bezpośrednio konkurencyjnych stanowi większą część całkowitej unijnej produkcji tych produktów. W przypadku gdy produkt podobny lub bezpośrednio konkurencyjny jest tylko jednym z szeregu produktów wytwarzanych przez producentów wchodzących w skład przemysłu unijnego, przemysł ten definiuje się jako konkretne działania służące produkcji produktu podobnego lub bezpośrednio konkurencyjnego;
d)
„poważna szkoda” oznacza istotne ogólne osłabienie pozycji producentów unijnych;
e)
„groźba poważnej szkody” oznacza poważną szkodę, której wystąpienie jest zdecydowanie nieuchronne. Ustalenie istnienia groźby poważnej szkody jest oparte na sprawdzalnych faktach, a nie jedynie na przypuszczeniach, domysłach i odległej możliwości. Aby określić istnienie groźby poważnej szkody, pod uwagę należy wziąć między innymi sporządzone w oparciu o czynniki, o których mowa w art. 5 ust. 5, prognozy, szacunki i analizy;
f)
„okres przejściowy” oznacza w odniesieniu do produktu okres od daty rozpoczęcia stosowania Umowy, zgodnie z jej art. 15.10, do dziesięciu lat po dacie zakończenia obniżania lub znoszenia ceł, w zależności od danego produktu.
Artykuł 2
Zasady ogólne
1. Zgodnie z niniejszym rozporządzeniem środek ochronny można zastosować w przypadku, gdy w wyniku obniżenia lub zniesienia należności celnych produkt pochodzący z Korei jest przedmiotem przywozu do Unii w tak dużych ilościach, w ujęciu bezwzględnym lub względem produkcji unijnej, oraz w takich warunkach, że może to wyrządzić poważną szkodę lub grozić wyrządzeniem takiej szkody przemysłowi unijnemu wytwarzającemu produkt podobny lub bezpośrednio konkurencyjny.
2. Środki ochronne mogą przyjąć jedną z następujących form:
a)
wstrzymanie dalszych obniżek stawki należności celnej nałożonej na dany produkt, przewidzianej na mocy Umowy; lub
b)
zwiększenie stawki należności celnej nałożonej na dany produkt do poziomu, który nie przekracza poziomu niższego niż:
-
stosowana wobec kraju najbardziej uprzywilejowanego (KNU) stawka należności celnej nałożonej na dany produkt, obowiązującej w momencie wprowadzania środka, lub
-
podstawowa stawka należności celnej wskazana w wykazach zawartych w załączniku 2-A do Umowy zgodnie z art. 2.5 ust. 2 Umowy.
Artykuł 3
Monitorowanie
1. Od daty rozpoczęcia stosowania Umowy Komisja monitoruje zmiany danych statystycznych dotyczących przywozu i wywozu produktów koreańskich w sektorach wrażliwych, których potencjalnie dotyczy zwrot należności celnych, oraz systematycznie współpracuje i dokonuje wymiany danych z państwami członkowskimi i przemysłem unijnym.
2. Na należycie umotywowany wniosek zainteresowanych sektorów przemysłu Komisja może rozważyć rozszerzenie zakresu monitorowania na inne sektory.
3. Komisja przedstawia co rok Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie zawierające wyniki monitorowania i aktualne dane statystyczne dotyczące przywozu z Korei produktów w sektorach wrażliwych oraz tych sektorach, na które rozszerzono monitorowanie.
4. Przez okres pięciu lat od daty rozpoczęcia stosowania Umowy i na należycie uzasadniony wniosek przemysłu unijnego Komisja zwraca szczególną uwagę na wszelkie wzrosty przywozu do Unii gotowych produktów wrażliwych pochodzących z Korei, jeżeli wzrost taki można przypisać zwiększonemu stosowaniu części lub podzespołów importowanych do Korei z państw trzecich, które nie zawarły umowy o wolnym handlu z Unią i które objęte są przepisami dotyczącymi zwrotu należności celnych lub zwolnienia z należności celnych.
5. Do celów ust. 4 do kategorii produktów wrażliwych zalicza się co najmniej następujące produkty: wyroby tekstylne i odzież (HS 2007 poz. 5204, 5205, 5206, 5207, 5408, 5508, 5509, 5510, 5511), elektronikę użytkową (HS 2007 poz. 8521, 8528), samochody osobowe (HS 2007 poz. 870321, 870322, 870323, 870324, 870331, 870332, 870333) oraz produkty znajdujące się na liście dodatkowej sporządzonej zgodnie z art. 11.
Artykuł 4
Wszczęcie postępowania
1. Dochodzenie wszczyna się na wniosek państwa członkowskiego, dowolnej osoby prawnej lub stowarzyszenia niemającego osobowości prawnej, działających w imieniu przemysłu unijnego, lub z własnej inicjatywy Komisji, jeżeli jest dla niej oczywiste, że istnieją wystarczające dowody prima facie - ustalone w oparciu o czynniki, o których mowa w art. 5 ust. 5 - uzasadniające wszczęcie dochodzenia.
2. Wniosek o wszczęcie dochodzenia zawiera dowody na to, że spełnione są warunki zastosowania środków ochronnych określone w art. 2 ust. 1. Wniosek zasadniczo zawiera następujące informacje: tempo i skalę wzrostu przywozu danego produktu w ujęciu bezwzględnym i względnym, udział w rynku krajowym przejęty przez zwiększony przywóz, zmiany w poziomie sprzedaży, produkcji, wydajności, wykorzystania mocy produkcyjnych, zysków i strat oraz zatrudnienia.
Dochodzenie można również wszcząć w przypadku gwałtownego wzrostu przywozu skoncentrowanego w jednym lub kilku państwach członkowskich, pod warunkiem że istnieją wystarczające dowody prima facie na to, iż warunki wszczęcia dochodzenia są spełnione, w oparciu o czynniki, o których mowa w art. 5 ust. 5.
3. Jeżeli tendencje w przywozie z Korei zdają się wymagać wprowadzenia środków ochronnych, państwo członkowskie informuje o tym fakcie Komisję. Informacja ta obejmuje dostępne dowody, ustalone w oparciu o czynniki, o których mowa w art. 5 ust. 5. Komisja przekazuje tę informację wszystkim państwom członkowskim.
4. Komisja niezwłocznie konsultuje się z państwami członkowskimi, jeżeli wniosek złożony jest zgodnie z ust. 1 lub jeżeli Komisja rozważa wszczęcie dochodzenia z własnej inicjatywy. Konsultacje z państwami członkowskimi odbywają się w terminie ośmiu dni roboczych od wysłania wniosku lub informacji przez Komisję, zgodnie odpowiednio z ust. 1 i 3 niniejszego artykułu, w ramach komitetu, o którym mowa w art. 14. Jeżeli po konsultacjach oczywiste jest, że istnieją wystarczające dowody prima facie - ustalone w oparciu o czynniki, o których mowa w art. 5 ust. 5 - uzasadniające wszczęcie postępowania, Komisja publikuje zawiadomienie w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. Postępowanie zostaje wszczęte w terminie jednego miesiąca od dnia otrzymania wniosku zgodnie z ust. 1.
5. Zawiadomienie, o którym mowa w ust. 4:
a)
przedstawia streszczenie otrzymanych informacji oraz wzywa do przekazywania Komisji wszelkich istotnych informacji;
b)
określa termin, w którym zainteresowane strony mogą przedstawiać swoje opinie na piśmie oraz przekazywać informacje, jeśli te opinie oraz informacje mają być uwzględnione w dochodzeniu;
c)
określa termin składania przez zainteresowane strony wniosków o wysłuchanie przez Komisję zgodnie z art. 5 ust. 9.
6. Dowody zebrane w celu wszczęcia postępowania zgodnie z art. 14 ust. 2 protokołu w sprawie reguł pochodzenia mogą być również wykorzystane w dochodzeniach z myślą o wprowadzeniu środków ochronnych, jeżeli spełnione są warunki określone w niniejszym artykule, szczególnie w okresie pierwszych pięciu lat po dacie rozpoczęcia stosowania Umowy.
Artykuł 5
Dochodzenie
1. Po wszczęciu postępowania Komisja rozpoczyna dochodzenie. Okres określony w ust. 3 rozpoczyna się z dniem opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej decyzji w sprawie wszczęcia dochodzenia.
2. Komisja może zażądać od państw członkowskich dostarczenia informacji, a państwa członkowskie podejmują wszelkie niezbędne kroki w celu spełnienia takiego żądania. Jeżeli informacje te są w interesie ogółu i nie są poufne w rozumieniu art. 12, są dodawane do dokumentów niepoufnych, zgodnie z ust. 8.
3. W miarę możliwości dochodzenie zostaje zakończone w terminie sześciu miesięcy od jego wszczęcia. Termin ten może zostać przedłużony o kolejne trzy miesiące w przypadku zaistnienia wyjątkowych okoliczności, takich jak udział nadzwyczaj dużej liczby stron lub złożona sytuacja rynkowa. Komisja informuje wszystkie zainteresowane strony o każdym takim przedłużeniu terminu, wyjaśniając przyczyny tego przedłużenia.
4. Komisja dąży do uzyskania wszystkich informacji, które uważa za niezbędne do dokonania ustaleń w odniesieniu do warunków ustanowionych w art. 2 ust. 1, i jeśli uzna za właściwe, dokłada starań w celu sprawdzenia tych informacji.
5. W trakcie dochodzenia Komisja ocenia wszystkie istotne obiektywne i wymierne czynniki wywierające wpływ na sytuację przemysłu unijnego, w szczególności tempo i wielkość wzrostu przywozu produktu objętego postępowaniem w ujęciu bezwzględnym i względnym, udział w rynku krajowym przejęty przez zwiększony przywóz, zmiany w poziomie sprzedaży, produkcji, wydajności, wykorzystania mocy produkcyjnych, zysków i strat oraz zatrudnienia. Lista ta nie jest wyczerpująca i w celu stwierdzenia występowania poważnej szkody lub groźby poważnej szkody Komisja może wziąć pod uwagę również inne istotne czynniki, takie jak zapasy, ceny, zwrot zainwestowanego kapitału, przepływy pieniężne i inne czynniki, które powodują lub mogą powodować poważną szkodę albo grożą spowodowaniem poważnej szkody dla przemysłu unijnego.
6. Zainteresowane strony, które zgłosiły się w sposób określony w art. 4 ust. 5 lit. b), oraz przedstawiciele Korei mogą, na pisemny wniosek, uzyskać wgląd we wszystkie informacje udostępniane Komisji w związku z dochodzeniem inne niż informacje zawarte w dokumentach wewnętrznych przygotowanych przez organy Unii lub państw członkowskich, pod warunkiem że informacje te są istotne dla sprawy i nie są poufne w rozumieniu art. 12 oraz że są one wykorzystywane przez Komisję w ramach dochodzenia. Zgłosiwszy się, zainteresowane strony mogą przedstawić Komisji swoje stanowisko w sprawie informacji. Stanowisko to zostaje uwzględnione, jeżeli jest poparte wystarczającymi dowodami prima facie.
7. Komisja zapewnia, aby wszystkie informacje i dane statystyczne wykorzystywane do dochodzenia były dostępne, zrozumiałe, przejrzyste i możliwe do zweryfikowania.
8. Jak tylko zostaną stworzone niezbędne warunki techniczne, Komisja zapewni chroniony hasłem dostęp on-line do informacji niepoufnych za pomocą platformy internetowej („platforma internetowa”), którą będzie zarządzać i poprzez którą będą rozpowszechniane wszystkie istotne informacje, które nie są poufne w rozumieniu art. 12. Dostęp do tej platformy internetowej otrzymają zainteresowane strony w ramach danego dochodzenia oraz państwa członkowskie i Parlament Europejski.
9. Komisja wysłuchuje zainteresowane strony w szczególności w przypadku, gdy złożyły one pisemny wniosek w terminie określonym w zawiadomieniu opublikowanym w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej, wykazując, że wynik dochodzenia może rzeczywiście wpłynąć na ich sytuację oraz że istnieją szczególne powody dla ich wysłuchania.
Jeżeli istnieją ku temu szczególne powody, Komisja wysłuchuje takie strony ponownie przy następnych okazjach.
10. W przypadku niedostarczenia informacji w terminie wskazanym przez Komisję lub jeśli dochodzenie jest znacznie utrudnione, ustalenia mogą zostać dokonane na podstawie dostępnych faktów. Jeżeli Komisja stwierdzi, że któraś z zainteresowanych stron lub osób trzecich dostarczyła nieprawdziwe lub wprowadzające w błąd informacje, nie uwzględnia ona takich informacji i opiera się na dostępnych faktach.
11. Komisja zawiadamia Koreę na piśmie o wszczęciu dochodzenia i prowadzi z nią konsultacje możliwie najwcześniej przed zastosowaniem środka ochronnego w celu oceny informacji uzyskanych w trakcie dochodzenia oraz wymiany opinii na temat tego środka.
Artykuł 6
Wcześniejsze środki nadzoru
1. Jeżeli tendencje przywozowe dla produktu pochodzącego z Korei mają taki charakter, że mogłyby spowodować jedną z sytuacji, o których mowa w art. 2 i 3, przywóz tego produktu może podlegać wcześniejszym środkom nadzoru.
2. Komisja może wprowadzić wcześniejsze środki nadzoru w przypadku gwałtownego wzrostu przywozu produktów należących do sektorów wrażliwych, skoncentrowanego w jednym lub kilku państwach członkowskich.
3. Wcześniejsze środki nadzoru są przyjmowane przez Komisję zgodnie z procedurą doradczą, o której mowa w art. 14 ust. 2.
4. Wcześniejsze środki nadzoru przyjmuje się na czas określony. O ile nie przewidziano inaczej, okres stosowania tych środków upływa wraz z końcem drugiego sześciomiesięcznego okresu, następującego po pierwszym sześciomiesięcznym okresie liczonym od dnia wprowadzenia środków.
Artykuł 7
Wprowadzenie tymczasowych środków ochronnych
1. Tymczasowe środki ochronne są stosowane w krytycznych okolicznościach, w których opóźnienie spowodowałoby szkody trudne do naprawienia, w wyniku wstępnych ustaleń na podstawie czynników, o których mowa w art. 5 ust. 5, zgodnie z którymi istnieją wystarczające dowody prima facie na to, że w wyniku obniżenia lub zniesienia należności celnej zgodnie z Umową przywóz produktu pochodzącego z Korei zwiększył się i że może to wyrządzić poważną szkodę lub grozić wyrządzeniem takiej szkody przemysłowi unijnemu.
Środki tymczasowe są przyjmowane przez Komisję zgodnie z procedurą doradczą, o której mowa w art. 14 ust. 2. W przypadku niezmiernie pilnego charakteru sprawy, łącznie z przypadkiem, o którym mowa w ust. 2, Komisja przyjmuje stosowane w trybie natychmiastowym tymczasowe środki ochronne zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 14 ust. 4.
2. W przypadku wystąpienia przez państwo członkowskie z wnioskiem o niezwłoczną interwencję Komisji i spełnienia warunków określonych w ust. 1 Komisja podejmuje decyzję w terminie pięciu dni roboczych od otrzymania wniosku.
3. Okres stosowania środków tymczasowych nie może przekroczyć 200 dni.
4. Jeżeli tymczasowe środki ochronne zostaną zniesione ze względu na fakt, że dochodzenie wykazało, iż nie zostały spełnione warunki określone w art. 2 ust. 1, wszelkie należności celne pobrane w wyniku wprowadzenia tych środków tymczasowych zostają automatycznie zwrócone.
5. Środki, o których mowa w niniejszym artykule, stosowane są w odniesieniu do każdego produktu wprowadzanego do swobodnego obrotu po wejściu tych środków w życie. Takie środki nie zapobiegają jednak wprowadzeniu do swobodnego obrotu produktów będących już w drodze do Unii, pod warunkiem że punkt docelowy przywozu takich produktów nie może zostać zmieniony.
Artykuł 8
Zakończenie dochodzenia i postępowania bez wprowadzenia środków
1. Jeżeli ostatecznie ustalone fakty dowodzą, że nie zostały spełnione warunki określone w art. 2 ust. 1, Komisja podejmuje decyzję o zakończeniu dochodzenia i postępowania zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 14 ust. 3.
2. Zwracając należytą uwagę na ochronę informacji poufnych w rozumieniu art. 12, Komisja podaje do wiadomości publicznej sprawozdanie, przedstawiając swoje ustalenia i uzasadnione konkluzje we wszystkich odnośnych kwestiach merytorycznych i prawnych.
Artykuł 9
Wprowadzenie środków ostatecznych
1. Jeżeli ostatecznie ustalone fakty dowodzą, że spełnione zostały warunki określone w art. 2. ust. 1, Komisja podejmuje decyzję o zastosowaniu ostatecznych środków ochronnych zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 14 ust. 3.
2. Zwracając należytą uwagę na ochronę informacji poufnych w rozumieniu art. 12, Komisja podaje do wiadomości publicznej sprawozdanie zawierające podsumowanie stanu faktycznego i wniosków istotnych dla ustaleń.
Artykuł 10
Okres obowiązywania i przegląd środków ochronnych
1. Środek ochronny pozostaje w mocy jedynie przez taki okres, jaki może być niezbędny dla uniknięcia poważnej szkody czy też jej naprawienia lub ułatwienia dostosowania. Okres ten nie przekracza dwóch lat, chyba że zostanie przedłużony na mocy ust. 3.
2. Środek ochronny pozostaje w mocy przez każdy przedłużony okres w oczekiwaniu na wynik przeglądu.
3. Pierwotny okres obowiązywania środka ochronnego można wyjątkowo przedłużyć o okres nie dłuższy niż dwa lata, o ile zostanie ustalone, że środek ochronny nadal jest niezbędny dla uniknięcia poważnej szkody czy też jej naprawienia lub ułatwienia dostosowania, oraz że przemysł unijny jest w trakcie dostosowywania.
4. Obowiązywanie środków przedłuża się zgodnie z procedurami określonymi w niniejszym rozporządzeniu, odnoszącymi się do dochodzeń, i za pomocą takich samych procedur jak w przypadku środków pierwotnych.
Łączny okres obowiązywania środka ochronnego, wraz ze wszelkimi środkami tymczasowymi, nie może przekroczyć czterech lat.
5. O ile Korea nie wyraziła na to zgody, środek ochronny nie jest stosowany po zakończeniu okresu przejściowego.
Artykuł 11
Procedura dotycząca stosowania art. 14 protokołu w sprawie reguł pochodzenia
1. W celu stosowania art. 14 protokołu w sprawie reguł pochodzenia Komisja dokładnie monitoruje zmiany odnośnych danych statystycznych dotyczących przywozu i wywozu zarówno pod względem wartości, jak i - tam, gdzie to właściwe - ilości, oraz systematycznie udostępnia te dane i własne ustalenia Parlamentowi Europejskiemu, Radzie oraz zainteresowanym sektorom przemysłu unijnego. Monitorowanie rozpoczyna się z dniem rozpoczęcia stosowania Umowy, a dane są udostępniane co dwa miesiące.
Oprócz pozycji taryfowych zawartych w art. 14 ust. 1 protokołu w sprawie reguł pochodzenia Komisja sporządza we współpracy z przemysłem unijnym wykaz najważniejszych pozycji taryfowych, które nie są typowe dla sektora motoryzacyjnego, ale ważne dla wytwarzania pojazdów i innych powiązanych sektorów. Przeprowadza się specjalne monitorowanie, jak określono w art. 14 ust. 1 protokołu w sprawie reguł pochodzenia.
2. Na wniosek państwa członkowskiego lub z własnej inicjatywy Komisja niezwłocznie analizuje, czy warunki powołania się na art. 14 protokołu w sprawie reguł pochodzenia zostały spełnione, oraz w ciągu 10 dni roboczych od złożenia wniosku przedstawia swoje ustalenia. Po konsultacjach w ramach specjalnego komitetu, o którym mowa w art. 207 ust. 3 akapit trzeci Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, Komisja zwraca się do Korei z wnioskiem o konsultacje, w przypadku gdy warunki określone w art. 14 protokołu w sprawie reguł pochodzenia zostały spełnione. Komisja uznaje, że warunki te zostały spełnione między innymi wtedy, gdy osiągnięte zostały wartości progowe przedstawione w ust. 3 niniejszego artykułu.
3. Do celów stosowania art. 14 ust. 2.1 lit. a) protokołu w sprawie reguł pochodzenia przy ocenie tempa wzrostu przywozu części lub podzespołów do Korei porównywanego ze wzrostem tempa wywozu z Korei do Unii produktów gotowych różnica 10 punktów procentowych jest uznawana za „znaczną”. Do celów stosowania art. 14 ust. 2.1 lit. b) protokołu w sprawie reguł pochodzenia przy ocenie wzrostu wywozu z Korei do Unii produktów gotowych wzrost o 10 % w wartościach bezwzględnych lub w odniesieniu do produkcji unijnej jest uznawany za „znaczny”. W poszczególnych przypadkach wzrost kształtujący się poniżej tych wartości progowych może zostać również uznany za „znaczny”.
Artykuł 12
Poufność
1. Informacje uzyskane na podstawie niniejszego rozporządzenia są wykorzystywane wyłącznie do celów, dla których o nie wnioskowano.
2. Żadne informacje poufne lub przekazane z zastrzeżeniem poufności na mocy niniejszego rozporządzenia nie są ujawniane bez wyraźnej zgody osoby udzielającej tych informacji.
3. Każdy wniosek o zachowanie poufności określa powody, dla których informacje te są poufne. Jeżeli jednak osoba udzielająca informacji nie wyraża zgody na ich podanie do wiadomości publicznej ani nie zezwala na ich ujawnienie w zarysie lub formie streszczenia oraz jeżeli okaże się, że wniosek o zachowanie poufności jest nieuzasadniony, informacji tych można nie uwzględniać.
4. Informacje są uważane za poufne w każdym przypadku, jeżeli ich ujawnienie może mieć znacząco niekorzystne skutki dla osoby udzielającej tych informacji lub źródła tych informacji.
5. Przepisy ust. 1-4 nie wyłączają możliwości powołania się przez organy unijne na informacje ogólne oraz w szczególności na powody, na których oparto decyzje podjęte na podstawie niniejszego rozporządzenia. Organy te uwzględniają jednak uzasadniony interes danych osób fizycznych i prawnych, aby nie ujawniać ich tajemnic handlowych.
Artykuł 13
Sprawozdanie
1. Komisja podaje do wiadomości publicznej roczne sprawozdanie w sprawie stosowania i wykonywania Umowy. Sprawozdanie to zawiera informacje o działaniach poszczególnych organów odpowiedzialnych za monitorowanie wykonywania Umowy oraz przestrzeganie wynikających z niej zobowiązań, w tym zobowiązań w zakresie barier w handlu.
2. Specjalne części sprawozdania dotyczą przestrzegania zobowiązań wynikających z rozdziału 13 Umowy oraz działań Wewnętrznej Grupy Doradczej i Forum społeczeństwa obywatelskiego.
3. Sprawozdanie zawiera także streszczenie danych statystycznych i zmian w handlu z Koreą. Zawiera też specjalne odniesienie do wyników monitorowania zwrotu należności celnych.
4. Sprawozdanie zawiera informacje o wykonywaniu niniejszego rozporządzenia.
5. W ciągu miesiąca od podania sprawozdania do wiadomości publicznej przez Komisję Parlament Europejski może zaprosić Komisję na posiedzenie ad hoc właściwej komisji parlamentarnej w celu przedstawienia i wyjaśnienia wszelkich kwestii związanych z wykonywaniem Umowy.
Artykuł 14
Procedura komitetowa
1. Komisję wspiera komitet ustanowiony w art. 4 ust. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 260/2009 z dnia 26 lutego 2009 r. w sprawie wspólnych reguł przywozu (6). Komitet ten jest komitetem w rozumieniu rozporządzenia (UE) nr 182/2011.
2. W przypadku odesłania do niniejszego ustępu stosuje się art. 4 rozporządzenia (UE) nr 182/2011.
3. W przypadku odesłania do niniejszego ustępu stosuje się art. 5 rozporządzenia (UE) nr 182/2011.
4. W przypadku odesłania do niniejszego ustępu stosuje się art. 8 rozporządzenia (UE) nr 182/2011 w związku z jego art. 4.
5. Ust. 2, 3 i 4 nie naruszają w żaden sposób wykonywania przez Parlament Europejski i Radę uprawnień określonych w art. 11 rozporządzenia (UE) nr 182/2011.
Artykuł 15
Wejście w życie
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie stosuje się od daty rozpoczęcia stosowania Umowy zgodnie z jej art. 15.10. W Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej zostanie opublikowane zawiadomienie określające datę rozpoczęcia stosowania Umowy.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Strasburgu dnia 11 maja 2011 r.