ROZHODNUTÍ KOMISE
ze dne 27. srpna 2010
o dočasném uvádění na trh odrůd Avena strigosa Schreb. nezapsaných ve Společném katalogu odrůd druhů zemědělských rostlin nebo v katalozích odrůd vedených členskými státy
(oznámeno pod číslem K(2010) 5835)
(Text s významem pro EHP)
(2010/468/EU)
EVROPSKÁ KOMISE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie,
s ohledem na směrnici Rady 66/402/EHS ze dne 14. června 1966 o uvádění osiva obilovin na trh (1), a zejména na čl. 17 odst. 1 uvedené směrnice,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Ve směrnici Komise 2009/74/ES ze dne 26. června 2009, kterou se mění směrnice Rady 66/401/EHS, 66/402/EHS, 2002/55/ES a 2002/57/ES, pokud jde o botanické názvy rostlin, vědecké názvy ostatních organismů a některé přílohy směrnic 66/401/EHS, 66/402/EHS a 2002/57/ES s přihlédnutím k vývoji vědeckých a technických poznatků (2), byl druh Avena strigosa Schreb. (dále jen „A. strigosa“) uznán jako samostatný druh, který má být zahrnut do seznamu druhů v rámci směrnice 66/402/EHS.
(2)
Je prokázáno, že A. strigosa je jednou z plodin, které jsou nejúčinnější v boji proti půdní erozi, vylučování dusíku, a to zejména dusičnanů ze zemědělských zdrojů, a představuje významnou složku směsí osiv pícnin. Podle informací předložených orgány šesti členských států (Belgie, Německo, Španělsko, Francie, Itálie, a Portugalsko) poptávka po osivu tohoto druhu v uplynulých letech v Unii významně vzrostla, především v těchto členských státech.
(3)
Než vstoupila v platnost směrnice 2009/74/ES a než byl následně druh A. strigosa zařazen mezi druhy, na něž se vztahuje směrnice 66/402/EHS, zajišťovala zásobování trhu osivem tohoto druhu v souladu s platnými vnitrostátními právními předpisy vnitrostátní produkce a především dovoz ze třetích zemí. Poté, co byl druh A. strigosa zařazen do seznamu druhů v rámci směrnice 66/402/EHS, lze uvádět na trh a dovážet pouze osiva odrůd zapsaných ve Společném katalogu odrůd druhů zemědělských rostlin.
(4)
Od zařazení druhu A. strigosa na seznam druhů, na něž se vztahuje směrnice 66/402/EHS, byly do Společného katalogu odrůd druhů zemědělských rostlin zapsány pouze dvě odrůdy uvedeného druhu.
(5)
Vzhledem k tomu došlo k přechodným obtížím ve všeobecném zásobování druhem A. strigosa a očekává se, že tyto obtíže budou pokračovat i nadále. Jediným způsobem, jak lze tyto obtíže překonat, je, aby členské státy na stanovené období a za předpokladu dodržení přiměřeného maximálního množství povolily uvádění na trh odrůd druhu A. strigosa, které nejsou zapsány ve Společném katalogu odrůd druhů zemědělských rostlin nebo v katalozích odrůd vedených členskými státy.
(6)
Členské státy by tedy měly být oprávněny dočasně povolit uvádění tohoto osiva na trh za dodržení určitých podmínek a omezení, aniž by tím byla dotčena přísnější opatření týkající se výskytu Avena fatua v osivu obilovin, která mohou podle příslušných rozhodnutí Komise uplatňovat Dánsko, Estonsko, Irsko, Lotyšsko, Litva, Malta, Nizozemsko, Finsko, Švédsko a Spojené království v případě Severního Irska.
(7)
Podle informací, které členské státy předložily Komisi, bude k překonání zásobovacích obtíží zapotřebí v období do 31. prosince 2010 celkem 4 970 tun (Belgie 300 tun, Německo 200 tun, Španělsko 300 tun, Francie 3 700 tun, Itálie 220 tun, a Portugalsko 250 tun). Aby se zajistilo, že je osivo dostatečně kvalitní, mělo by splňovat alespoň požadavky přílohy II směrnice 66/402/EHS, pokud jde o klíčivost, technickou čistotu a výskyt semen jiných druhů rostlin pro kategorii certifikované osivo druhé generace druhu A. strigosa.
(8)
Je vhodné, aby jeden z členských států zajistil, aby množství osiva, které mohou členské státy podle tohoto rozhodnutí povolit uvést na trh, nepřekročilo celkové maximální množství 4 970 tun, jež je nezbytné k překonání zásobovacích obtíží. V souladu s požadavky uvedených šesti členských států by jako jediný koordinátor měla působit Francie. Aby se zajistila funkčnost systému zřízeného tímto rozhodnutím, je dále zapotřebí, aby koordinující členský stát, ostatní členské státy a Komise neprodleně začaly sdílet informace týkající se žádostí o povolení uvedení na trh a udělování těchto povolení.
(9)
Opatření stanovená tímto rozhodnutím jsou v souladu se stanoviskem Stálého výboru pro osivo a sadbu v zemědělství, zahradnictví a lesnictví,
PŘIJALA TOTO ROZHODNUTÍ:
Článek 1
1. Uvádění odrůd druhu A. strigosa, které nejsou zapsány ve Společném katalogu odrůd druhů zemědělských rostlin nebo v katalozích odrůd vedených členskými státy, na trh v Unii se povoluje na období do 31. prosince 2010 a podléhá podmínkám stanoveným v odstavcích 2 až 5.
2. Celkové množství osiva, jehož uvedení na trh v Unii se podle tohoto rozhodnutí povoluje, nesmí překročit 4 970 tun.
3. Osivo uvedené v odstavci 1 musí splňovat požadavky přílohy II směrnice 66/402/EHS, pokud jde o klíčivost, technickou čistotu a výskyt semen jiných druhů rostlin pro kategorii certifikované osivo druhé generace druhu A. strigosa.
4. Aniž jsou dotčeny požadavky na označování podle směrnice 66/402/EHS, uvede se na úřední návěsce prohlášení, že dané osivo patří do kategorie, která vyhovuje méně přísným požadavkům, než stanoví uvedená směrnice, a že jde o kategorii nižší než kategorie certifikované osivo druhé generace. Barva návěsky musí být hnědá.
5. Uvedení osiva podle odstavce 1 na trh se povoluje na základě žádosti v souladu s článkem 2.
Článek 2
Dodavatel osiva, který chce uvést na trh osivo podle čl. 1 odst. 1, požádá o povolení členský stát, v němž je usazen, nebo členský stát, kde chce osivo uvést na trh. V žádosti se uvede množství osiva, které chce dodavatel na trh uvést.
Dotčený členský stát povolí dodavateli uvést na trh množství osiva uvedené v žádosti, ledaže:
a)
je dostatečně odůvodněné pochybovat o tom, zda je dodavatel schopen množství osiva uvedené v žádosti uvést na trh a že jej skutečně má v úmyslu na trh uvést, nebo
b)
s ohledem na informace poskytnuté koordinujícím členským státem uvedeným v čl. 3 třetím pododstavci by udělení tohoto povolení vedlo k překročení celkového maximálního množství osiva uvedeného v čl. 1 odst. 2, nebo
c)
nejsou splněny podmínky, pokud jde o klíčivost, technickou čistotu a výskyt semen jiných druhů rostlin, uvedené v čl. 1 odst. 3.
Pokud jde o písmeno b), pak v případě, že by celkové maximální množství umožňovalo povolit pouze část množství uvedeného v žádosti, může dotčený členský stát povolit dodavateli, aby uvedl na trh nižší množství.
Článek 3
Členské státy jsou si při uplatňování tohoto rozhodnutí navzájem administrativně nápomocny.
V období od vstupu tohoto rozhodnutí v platnost do 31. prosince 2010 Francie působí jako koordinující členský stát, který má zajistit, aby množství osiva povolené členskými státy podle tohoto rozhodnutí k uvedení na trh v Unii nepřekročilo celkové maximální množství osiva uvedené v čl. 1 odst. 2.
Členský stát, který obdrží žádost podle článku 2, neprodleně informuje koordinující členský stát o množství uvedeném v žádosti. Koordinující členský stát neprodleně daný členský stát informuje o tom, zda a v jakém rozsahu by povolení k uvedení na trh na základě dané žádosti vedlo k překročení celkového maximálního množství osiva.
Článek 4
Členské státy neprodleně uvědomí Komisi a ostatní členské státy o množstvích, na která udělily povolení k uvedení na trh podle tohoto rozhodnutí.
Článek 5
Toto rozhodnutí je určeno členským státům.
V Bruselu dne 27. srpna 2010.
DECYZJA KOMISJI
z dnia 27 sierpnia 2010 r.
przewidująca tymczasowe wprowadzenie do obrotu odmian Avena strigosa Schreb., niewłączonych do wspólnego katalogu odmian gatunków roślin rolniczych ani do krajowych katalogów odmian państw członkowskich
(notyfikowana jako dokument nr C(2010) 5835)
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
(2010/468/UE)
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając dyrektywę Rady 66/402/EWG z dnia 14 czerwca 1966 r. w sprawie obrotu materiałem siewnym roślin zbożowych (1), w szczególności jej art. 17 ust. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
W dyrektywie Komisji 2009/74/WE z dnia 26 czerwca 2009 r. zmieniającej dyrektywy Rady 66/401/EWG, 66/402/EWG, 2002/55/WE i 2002/57/WE w odniesieniu do botanicznych nazw roślin, naukowych nazw innych organizmów oraz niektórych załączników do dyrektyw 66/401/EWG, 66/402/EWG i 2002/57/WE w związku z rozwojem wiedzy naukowej i technicznej (2) uznano gatunek Avena strigosa Schreb. (zwany dalej „A. strigosa”) za odrębny gatunek, który należy włączyć do wykazu gatunków objętych dyrektywą 66/402/EWG.
(2)
A. strigosa jest rośliną, która okazała się jednym z najskuteczniejszych środków ograniczania erozji gleby, ługowania azotu, w szczególności ługowania azotanów pochodzenia rolniczego, i która jest ważnym składnikiem mieszanek materiału siewnego przeznaczonych na zielonki. Zgodnie z informacjami dostarczonymi przez władze sześciu państw członkowskich (Belgii, Niemiec, Hiszpanii, Francji, Włoch i Portugalii) w ostatnich latach popyt w Unii na materiał siewny tego gatunku znacznie się zwiększył, szczególnie we wspomnianych państwach członkowskich.
(3)
Przed wejściem w życie dyrektywy 2009/74/WE i włączeniem A. strigosa do wykazu gatunków objętych dyrektywą 66/402/EWG podaż na rynku była zapewniona przez krajową produkcję i głównie przez przywóz z państw trzecich materiału siewnego tego gatunku zgodnie z krajowym prawodawstwem obowiązującym w tamtym czasie. Po włączeniu A. strigosa do wykazu gatunków objętych dyrektywą 66/402/EWG jedynie materiał siewny odmian zarejestrowanych we wspólnym katalogu odmian gatunków roślin rolniczych może być wprowadzany do obrotu i przywożony.
(4)
Od momentu włączenia gatunku A. strigosa do wykazu gatunków objętych dyrektywą 66/402/EWG jedynie dwie odmiany tego gatunku były zarejestrowane we wspólnym katalogu odmian gatunków roślin rolniczych.
(5)
W tych okolicznościach wystąpiły przejściowe trudności z ogólną podażą A. strigosa i najprawdopodobniej będą one występować nadal. Trudności tych nie można pokonać w inny sposób niż poprzez zezwolenie przez państwa członkowskie, na określony czas i z zastrzeżeniem odpowiedniej ilości maksymalnej, na wprowadzenie do obrotu odmian A. strigosa niewłączonych do wspólnego katalogu odmian gatunków roślin rolniczych ani do krajowych katalogów odmian państw członkowskich.
(6)
Państwa członkowskie powinny zatem być upoważnione do wydania tymczasowego zezwolenia na wprowadzenie do obrotu takiego materiału siewnego, z zastrzeżeniem określonych warunków i ograniczeń i bez naruszenia bardziej rygorystycznych przepisów dotyczących występowania Avena fatua w materiale siewnym zbóż, które to przepisy mogą być stosowane na podstawie odpowiednich decyzji Komisji przez Danię, Estonię, Irlandię, Łotwę, Litwę, Maltę, Niderlandy, Finlandię, Szwecję i Zjednoczone Królestwo w odniesieniu do Irlandii Północnej.
(7)
Z informacji dostarczonych Komisji przez państwa członkowskie wynika, że aby rozwiązać wspomniane trudności podażowe, ogółem potrzebna jest ilość 4 970 ton (Belgia - 300 ton, Francja - 3 700 ton, Niemcy - 200 ton, Włochy - 220 ton, Hiszpania - 300 ton i Portugalia - 250 ton) na okres do dnia 31 grudnia 2010 r. Aby zapewnić odpowiednią jakość tego materiału siewnego, musi on spełnić przynajmniej wymogi określone w załączniku II do dyrektywy 66/402/EWG odnośnie do kiełkowania i czystości laboratoryjnej oraz zawartości materiału siewnego innych gatunków roślin dla kategorii kwalifikowany materiał siewny drugiego pokolenia gatunku A. strigosa.
(8)
Jedno z państw członkowskich dopilnowuje, aby ilość materiału siewnego dopuszczonego do obrotu przez państwa członkowskie na podstawie niniejszej decyzji nie przekroczyła całkowitej ilości maksymalnej 4 970 ton, która konieczna jest do rozwiązania trudności podażowych. Zgodnie z wnioskiem wspomnianych sześciu państw członkowskich Francja powinna zatem pełnić rolę koordynatora. Aby zapewnić dobre funkcjonowanie systemu ustanowionego niniejszą decyzją, konieczne jest, aby państwo członkowskie pełniące rolę koordynatora, pozostałe państwa członkowskie i Komisja bezzwłocznie dzieliły się stosownymi informacjami dotyczącymi wniosków i przyznawania zezwoleń na wprowadzenie do obrotu.
(9)
Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Nasion i Materiału Rozmnożeniowego dla Rolnictwa, Ogrodnictwa i Leśnictwa,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
1. Zezwala się na wprowadzenie do obrotu w Unii materiału siewnego odmian A. strigosa niewłączonych do wspólnego katalogu odmian gatunków roślin rolniczych ani do krajowych katalogów odmian państw członkowskich na okres do dnia 31 grudnia 2010 r. i z zastrzeżeniem warunków określonych w ust. 2-5.
2. Całkowita ilość materiału siewnego dopuszczonego do obrotu w Unii na podstawie niniejszej decyzji nie przekracza 4 970 ton.
3. Materiał siewny, o którym mowa w ust. 1, spełnia wymogi określone w załączniku II do dyrektywy 66/402/EWG dotyczące warunków w zakresie kiełkowania, czystości laboratoryjnej oraz zawartości materiału siewnego innych gatunków roślin, jakie muszą być spełnione przez materiał siewny dla kategorii kwalifikowany materiał siewny drugiego pokolenia gatunku A. strigosa.
4. Bez uszczerbku dla wymagań dotyczących etykietowania określonych w dyrektywie 66/402/EWG, urzędowa etykieta zawiera oświadczenie, że przedmiotowy materiał siewny należy do kategorii spełniającej mniej rygorystyczne wymogi niż te określone we wspomnianej dyrektywie i że kategoria ta jest niższa niż kategoria kwalifikowany materiał siewny drugiego pokolenia. Etykieta jest koloru brązowego.
5. Na wprowadzenie do obrotu materiału siewnego, o którym mowa w ust. 1, zezwala się na podstawie wniosku sporządzonego zgodnie z art. 2.
Artykuł 2
Każdy dostawca materiału siewnego pragnący wprowadzić do obrotu materiał siewny, o którym mowa w art. 1 ust. 1, składa wniosek o zezwolenie w państwie członkowskim, w którym ma siedzibę, lub w państwie członkowskim, w którym chciałby wprowadzić materiał siewny do obrotu. We wniosku należy określić ilość materiału siewnego, jaką dostawca chce wprowadzić do obrotu.
Państwo członkowskie, którego to dotyczy, zezwala dostawcy na wprowadzenie do obrotu materiału siewnego w ilości określonej we wniosku, chyba że:
a)
istnieją wystarczające dowody, aby wątpić, czy dostawca jest w stanie i zamierza wprowadzić do obrotu ilość materiału siewnego określoną we wniosku; lub
b)
uwzględniając informacje dostarczone przez państwo członkowskie pełniące rolę koordynatora, o którym mowa w art. 3 akapit trzeci, przyznanie zezwolenia spowodowałoby przekroczenie całkowitej ilości maksymalnej określonej w art. 1 ust. 2; lub
c)
nie zostały spełnione warunki dotyczące kiełkowania, czystości laboratoryjnej oraz zawartości materiału siewnego innych gatunków roślin, o którym mowa w art. 1 ust. 3.
Odnośnie do lit. b) - w przypadku gdy całkowita ilość maksymalna pozwoliłaby jedynie na dopuszczenie do obrotu części ilości określonej przez wnioskodawcę, państwo członkowskie, którego to dotyczy, może wydać dostawcy zezwolenie na wprowadzenie do obrotu mniejszej ilości.
Artykuł 3
Państwa członkowskie udzielają sobie wzajemnie pomocy administracyjnej w zastosowaniu niniejszej decyzji.
Przez okres od wejścia niniejszej decyzji w życie do dnia 31 grudnia 2010 r. Francja będzie pełnić rolę koordynatora w celu dopilnowania, aby ilość materiału siewnego dopuszczonego do obrotu w Unii przez państwa członkowskie na podstawie niniejszej decyzji nie przekroczyła całkowitej ilości maksymalnej określonej w art. 1 ust. 2.
Każde państwo członkowskie, które otrzyma wniosek zgodnie z art. 2, niezwłocznie powiadamia państwo członkowskie pełniące rolę koordynatora o ilości określonej we wniosku. Państwo członkowskie pełniące rolę koordynatora bezzwłocznie informuje to państwo członkowskie o tym, czy i w jakim stopniu przyznanie zezwolenia na dopuszczenie do obrotu na podstawie tego wniosku spowoduje przekroczenie całkowitej maksymalnej ilości materiału siewnego.
Artykuł 4
Państwa członkowskie niezwłocznie powiadamiają Komisję i inne państwa członkowskie o ilościach, w odniesieniu do których wydały zezwolenie na wprowadzenie do obrotu zgodnie z niniejszą decyzją.
Artykuł 5
Niniejsza decyzja skierowana jest do państw członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 27 sierpnia 2010 r.