NAŘÍZENÍ EVROPSKÉHO PARLAMENTU A RADY (EU) č. 236/2012
ze dne 14. března 2012
o prodeji na krátko a některých aspektech swapů úvěrového selhání
(Text s významem pro EHP)
EVROPSKÝ PARLAMENT A RADA EVROPSKÉ UNIE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie, a zejména na článek 114 této smlouvy,
s ohledem na návrh Evropské komise,
po postoupení návrhu legislativního aktu vnitrostátním parlamentům,
s ohledem na stanovisko Evropské centrální banky (1),
s ohledem na stanovisko Evropského hospodářského a sociálního výboru (2),
v souladu s řádným legislativním postupem (3),
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
V září 2008, kdy vrcholila finanční krize, přijaly příslušné orgány v několika členských státech a orgány dohledu ve třetích zemích, jako například ve Spojených státech amerických a v Japonsku, mimořádná opatření omezující nebo zakazují prodej na krátko některých nebo všech cenných papírů. Přistoupily k tomu kvůli obavám, že v době značné finanční nestability by prodej na krátko mohl zhoršit sestupnou spirálu cen akcií, zejména akcií finančních institucí, a to způsobem, který by mohl v konečném důsledku ohrozit životaschopnost těchto institucí a vést ke vzniku systémových rizik. Opatření přijatá členskými státy měla různou podobu, protože Unie nemá pro řešení otázek souvisejících s prodejem na krátko zvláštní společný regulační rámec.
(2)
Aby bylo zajištěno řádné fungování vnitřního trhu a zlepšily se podmínky jeho fungování, zejména pokud jde o finanční trhy, a byla zajištěna vysoká úroveň ochrany spotřebitelů a investorů, je vhodné stanovit společný regulační rámec v oblasti požadavků a pravomocí týkajících se prodeje na krátko a swapů úvěrového selhání a zajistit větší koordinaci mezi členskými státy a jejich jednotnější postup, pokud je za výjimečných okolností nutné přijmout opatření. Je nezbytné harmonizovat pravidla pro prodej na krátko a některé aspekty swapů úvěrového selhání, aby se zabránilo vzniku překážek pro řádné fungování vnitřního trhu, jelikož by jinak bylo pravděpodobné, že by členské státy i nadále přijímaly rozdílná opatření.
(3)
Je vhodné a nezbytné, aby uvedená pravidla měla legislativní formu nařízení, aby se zajistilo, že ustanovení, která přímo ukládají soukromým subjektům povinnosti oznamovat a sdělovat čisté krátké pozice v některých nástrojích a povinnosti ohledně nekrytého prodeje na krátko, jsou uplatňována v celé Unii jednotným způsobem. Nařízení je rovněž nezbytné ke svěření pravomocí Evropskému orgánu dozoru (Evropskému orgánu pro cenné papíry a trhy) (dále jen „orgán pro cenné papíry a trhy“), zřízenému nařízením Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 1095/2010 (4), aby mohl koordinovat opatření přijímaná příslušnými orgány nebo sám přijímat opatření.
(4)
Oblast působnosti tohoto nařízení by měla být co nejširší, aby byl stanoven preventivní regulační rámec, který se bude používat za výjimečných okolností. Tento rámec by měl zahrnovat všechny finanční nástroje, ale měl by rovněž umožňovat přiměřenou reakci na rizika, která by mohla být spojena s prodejem na krátko různých nástrojů. Proto by příslušné orgány a orgán pro cenné papíry a trhy měly mít možnost přijímat opatření týkající se všech druhů finančních nástrojů, která překračují rámec trvalých opatření týkajících se pouze určitých druhů nástrojů, pouze za výjimečných okolností, kdy existují jednoznačně zjištěná rizika, na která je třeba reagovat.
(5)
Za účelem ukončení současného stavu roztříštěnosti, kdy některé členské státy přijaly rozdílná opatření, a s cílem omezit možnost příslušných orgánů přijímat rozdílná opatření je důležité, aby byla potenciální rizika vyplývající z prodeje na krátko a swapů úvěrového selhání řešena harmonizovaným způsobem. Zaváděné požadavky by měly reagovat na zjištěná rizika, aniž by nepatřičně zmenšovaly výhody, které prodej na krátko přináší pro kvalitu a efektivnost trhů. Přestože v některých situacích by mohl mít prodej na krátko nepříznivé dopady, v běžných tržních podmínkách hraje důležitou úlohu při zajišťování řádného fungování finančních trhů, zejména v souvislosti s likviditou trhu a účinnou tvorbou cen.
(6)
Odkazy uvedené v tomto nařízení na fyzické a právnické osoby by měly zahrnovat také registrovaná podnikatelská sdružení bez právní subjektivity.
(7)
Zvýšená transparentnost významných čistých krátkých pozic v určitých finančních nástrojích bude pravděpodobně prospěšná jak pro regulační orgán, tak pro účastníky trhu. U akcií, jež jsou přijaty k obchodování v obchodním systému v Unii, je třeba zavést dvoustupňový model, který na vhodné úrovni zajistí větší transparentnost významných čistých krátkých pozic v akciích. Při dosažení nižší prahové hodnoty by měly být pozice důvěrně oznamovány dotčeným regulačním orgánům, aby tyto orgány mohly monitorovat a v případě potřeby vést šetření ohledně prodeje na krátko, který by mohl vytvářet systémová rizika, představovat zneužívání trhu nebo vytvářet chaos na trzích; při dosažení vyšší prahové hodnoty by měly být pozice zveřejňovány na trhu, aby jiní účastníci trhu získali užitečné informace o významných jednotlivých krátkých pozicích v akciích.
(8)
Měl by být zaveden požadavek na oznamování regulačním orgánům významných čistých krátkých pozic týkajících se státních dluhopisů v Unii, neboť by jim toto oznamování poskytovalo důležité informace napomáhající regulačním orgánům při sledování, zda tyto pozice ve skutečnosti nevytvářejí systémová rizika nebo nejsou používány pro účely zneužívání trhu. Takový požadavek by měl zahrnovat pouze důvěrné sdělování informací regulačním orgánům, protože jejich zveřejňování na trhu s těmito nástroji by mohlo mít škodlivý účinek na trhy se státními dluhopisy, které jsou již postiženy zhoršenou likviditou.
(9)
Požadavky na oznamování týkající se státních dluhopisů by se měly vztahovat na dluhové nástroje vydané členskými státy a Unií, včetně Evropské investiční banky, ministerstva členského státu, agentury, zvláštní účelové jednotky nebo mezinárodní finanční instituce zřízené dvěma či více členskými státy, které vydávají dluhopisy jménem členského státu nebo jménem několika členských států, jako je například evropský nástroj finanční stability nebo budoucí evropský mechanismus stability. V případě federativního členského státu by se měly požadavky na oznamování rovněž vztahovat na dluhové nástroje vydané některým z členů federace. Neměly by se však vztahovat na jakékoli jiné regionální nebo místní orgány a polostátní organizace v členském státě, které vydávají dluhové nástroje. Cílem dluhových nástrojů vydávaných Unií je podpořit platební bilanci či finanční stabilitu členských států nebo poskytnout makrofinanční pomoc třetím zemím.
(10)
Aby byla zajištěna komplexní a účelná transparentnost, je důležité, aby se požadavky na oznamování vztahovaly nejen na krátké pozice vzniklé obchodováním s akciemi nebo státními dluhopisy v obchodních systémech, ale také na krátké pozice vzniklé obchodováním mimo obchodní systémy a čisté krátké pozice vytvořené použitím derivátů, jako jsou opce, futures, indexové nástroje, finanční rozdílové smlouvy a sázky na spready týkající se akcií nebo státních dluhopisů.
(11)
Má-li být režim transparentnosti pro regulační orgány a pro trhy užitečný, měl by poskytovat úplné a přesné informace o pozicích určité fyzické nebo právnické osoby. Zejména by informace poskytované regulačnímu orgánu nebo trhu měly zohledňovat jak krátké, tak dlouhé pozice, aby byly podávány cenné informace o čisté krátké pozici dané fyzické nebo právnické osoby v akciích, státních dluhopisech a swapech úvěrového selhání.
(12)
Při výpočtu krátkých nebo dlouhých pozic by se měly brát v úvahu všechny formy hospodářského zájmu, který daná fyzická nebo právnická osoba má ve vztahu k upsanému akciovému kapitálu společnosti nebo vydaným státním dluhopisům členského státu nebo Unie. Zejména by se měl vzít v úvahu hospodářský zájem, který byl získán přímo nebo nepřímo použitím derivátů, jako jsou opce, futures, finanční rozdílové smlouvy a sázky na spready týkající se akcií nebo státních dluhopisů a indexů, souborů cenných papírů a fondů obchodovaných na burze. V případě pozic týkajících se státních dluhopisů je třeba brát v úvahu také swapy úvěrového selhání týkající se emitentů státních dluhopisů.
(13)
Vedle režimu transparentnosti stanoveného tímto nařízením by Komise měla v rámci jejího přezkumu směrnice Evropského parlamentu a Rady 2004/39/ES ze dne 21. dubna 2004 o trzích finančních nástrojů (5) posoudit, zda by začlenění informací o prodeji na krátko ze strany investičních podniků do hlášení o transakcích určených příslušným orgánům poskytovalo užitečné dodatečné informace, které by příslušným orgánům umožnily sledovat úroveň prodeje na krátko.
(14)
Koupě swapů úvěrového selhání, aniž by měl kupující dlouhou pozici v podkladových státních dluhopisech nebo v aktivech či v portfoliu aktiv, finančních závazcích nebo smlouvách o financování, jejichž hodnota je v korelaci s hodnotou státních dluhopisů, může být z hospodářského hlediska rovnocenná vstupu do krátké pozice vzhledem k podkladovému dluhovému nástroji. Výpočet čisté krátké pozice vzhledem ke státním dluhopisům by proto měl zahrnovat swapy úvěrového selhání týkající se závazku emitenta státních dluhopisů. Pozice ve swapech úvěrového selhání by měla být brána v úvahu pro účely stanovení, zda má fyzická nebo právnická osoba významnou čistou krátkou pozici týkající se státních dluhopisů, kterou je nutno oznámit příslušnému orgánu, a v případech, kdy příslušný orgán pozastavil omezení týkající se nekrytých transakcí se swapy úvěrového selhání, pro účely stanovení, zda má významnou nekrytou pozici ve swapech úvěrového selhání týkajících se emitenta státních dluhopisů, která musí být příslušnému orgánu rovněž oznámena.
(15)
Aby bylo možné pozice monitorovat průběžně, měl by režim transparentnosti zahrnovat také oznamování nebo zveřejňování v případech, kdy změna čisté krátké pozice vede k jejímu zvýšení nad určité prahové hodnoty nebo snížení pod tyto hodnoty.
(16)
Má-li být režim transparentnosti účelný, je důležité, aby se uplatňoval bez ohledu na to, kde se daná fyzická nebo právnická osoba nachází, tedy i ve třetí zemi, kde však má tato osoba významnou čistou krátkou pozici týkající se společnosti, jejíž akcie jsou přijaty k obchodování v obchodním systému v Unii, nebo čistou krátkou pozici ve státních dluhopisech vydaných členským státem nebo Unií.
(17)
Definice prodeje na krátko by neměla zahrnovat dohodu o zpětném odkupu mezi dvěma stranami, kdy jedna strana prodává druhé cenný papír za stanovenou cenu se závazkem odkoupit dotyčný cenný papír k pozdějšímu dni za jinou stanovenou cenu, nebo smlouvu o derivátu, v níž je sjednán prodej cenných papírů za stanovenou cenu k budoucímu datu. Definice by neměla zahrnovat převod cenných papírů na základě smlouvy o půjčce cenných papírů.
(18)
V některých případech se má za to, že nekrytý prodej akcií a státních dluhopisů na krátko zvyšuje potenciální riziko selhání vypořádání a volatility. Za účelem snížení těchto rizik je vhodné zavést přiměřená omezení nekrytého prodeje takových nástrojů na krátko. Podrobná omezení by měla zohledňovat různá ujednání, která se v současnosti používají při krytém prodeji na krátko. K nim patří například samostatná dohoda o zpětném odkupu, na základě které osoba provádějící prodej cenného papíru na krátko kupuje zpět rovnocenný cenný papír včas, aby bylo možné provést vypořádání prodeje cenného papíru na krátko, a její součástí je dohoda o zajištění, pokud může příjemce zajištění použít dotyčný cenný papír k vypořádání prodeje na krátko. K dalším příkladům patří: přednostní práva na upisování akcií společnosti stávajícím akcionářům, vypůjčení akcií (lending pools) a nástroje dohody o zpětném odkupu poskytované například obchodními systémy, clearingovými systémy nebo centrálními bankami.
(19)
Pokud jde o nekrytý prodej akcií na krátko, je nezbytné, aby fyzická nebo právnická osoba měla ujednání se třetí stranou, v jehož rámci tato třetí strana potvrdí, že akcie je lokalizována, což znamená, že třetí strana potvrdí, že se domnívá, že může akcii ve stanovené lhůtě dát k dispozici pro vypořádání. K takovému potvrzení je nezbytné, aby vycházelo z opatření, která byla přijata vůči těmto třetím stranám tak, aby fyzická nebo právnická osoba mohla odůvodněně očekávat, že ve stanovené lhůtě bude možné provést vypořádání. To zahrnuje opatření jako například přidělení akcií třetí stranou k vypůjčení nebo nákupu, aby mohlo být provedeno vypořádání ve stanovené lhůtě. Pokud jde o prodej na krátko, který má být pokryt nákupem akcií během téhož dne, měla by taková opatření zahrnovat potvrzení třetí stranou, že se domnívá, že akcie se dá snadno vypůjčit nebo koupit. Orgán pro cenné papíry a trhy by měl při stanovování toho, která opatření jsou nezbytná k odůvodněnému očekávání, že bude možné ve stanovené lhůtě provést vypořádání, přihlédnout k likviditě akcií, zejména k úrovni obratu a snadnosti nákupu, prodeje a vypůjčení s minimálním tržením dopadem.
(20)
Pokud jde o nekrytý prodej státních dluhopisů na krátko, lze skutečnost, že prodej na krátko bude pokryt nákupem státních dluhopisů během téhož dne, považovat za příklad odůvodněného očekávání, že vypořádání bude možné provést ve stanovené lhůtě.
(21)
Swapy úvěrového selhání na státní dluhopisy by se měly zakládat na zásadě pojistného zájmu, přičemž by se mělo vzít v úvahu, že státní emitent může mít jiné zájmy, než je vlastnictví dluhopisů. K takovým zájmům patří zajištění proti riziku selhání státního emitenta, má-li fyzická nebo právnická osoba dlouhou pozici ve státních dluhopisech tohoto emitenta, nebo zajištění proti riziku poklesu hodnoty státních dluhopisů, pokud fyzická nebo právnická osoba drží aktiva nebo má pohledávky, které se vztahují na subjekty veřejného nebo soukromého sektoru v dotčeném členském státě a jejichž hodnota je v korelaci s hodnotou státních dluhopisů. Taková aktiva by měla zahrnovat smlouvy o financování, portfolio aktiv nebo finančních závazků i transakce s úrokovými swapy a měnovými swapy, k nimž se swap úvěrového selhání na státní dluhopisy používá jako nástroj řízení rizik protistrany pro zajištění expozice smluv o financování a smluv o zahraničním obchodu. Žádná pozice nebo portfolio pozic používaných v rámci zajišťování expozic vůči státnímu emitentovi by neměla být považována za nekrytou pozici ve swapech úvěrového selhání na státní dluhopisy. To zahrnuje případné expozice vůči ústředním, regionálním a místním orgánům, subjektům veřejného sektoru i případné expozice garantované kterýmkoli uvedeným subjektem. Expozice vůči subjektům soukromého sektoru usazeným v dotčeném členském státě by měly být také zahrnuty. V této souvislosti by měly být brány v úvahu všechny expozice, včetně výpůjček, úvěrového rizika protistrany (včetně potenciálních expozic, pokud je pro ně požadován regulativní kapitál), pohledávky a záruky. To také zahrnuje nepřímé expozice vůči kterémukoli uvedenému subjektu získané mimo jiné prostřednictvím expozic vůči indexům, fondům nebo zvláštním účelovým jednotkám.
(22)
Vzhledem k tomu, že provádění transakcí se swapem úvěrového selhání na státní dluhopisy bez související expozice riziku poklesu hodnoty státního dluhu by mohlo mít nepříznivý dopad na stabilitu trhů se státními dluhopisy, mělo by se fyzickým nebo právnickým osobám zakázat provádění transakcí s nekrytými pozicemi ve swapech úvěrového selhání. Avšak při prvních známkách toho, že trh se státními dluhopisy řádně nefunguje, by měl mít příslušný orgán možnost toto omezení dočasně pozastavit. Příslušný orgán by měl založit takové pozastavení na objektivních důvodech vycházejících z analýzy ukazatelů stanovených v tomto nařízení. Příslušné orgány by rovněž měly mít možnost používat dodatečné ukazatele.
(23)
Je také vhodné stanovit požadavky pro ústřední protistrany týkající se postupů náhradní koupě a pokut za selhání při vypořádání transakcí s akciemi. Postupy náhradní koupě a požadavky související s prodlením při vypořádání by měly nastavit základní standardy vypořádací kázně. Požadavky týkající se náhradní koupě a ukládání pokut by měly být dostatečně pružné, aby se ústřední protistrana, která odpovídá za zajištění fungování těchto postupů, mohla spolehnout na jiného účastníka trhu, že operativně provede náhradní koupi nebo uloží pokutu. Pro řádné fungování finančních trhů je nicméně zásadní v rámci horizontálního legislativního návrhu řešit obecnější aspekty vypořádací kázně.
(24)
Opatřeními, která se týkají státních dluhopisů a swapů úvěrového selhání na státní dluhopisy, včetně zvýšené transparentnosti a omezení nekrytého prodeje na krátko, by měly být uloženy požadavky, jež jsou přiměřené a současně zamezí nepříznivému dopadu na likviditu trhů se státními dluhopisy a trhů zpětného odkupu státních dluhopisů.
(25)
Akcie jsou v rostoucí míře přijímány k obchodování v různých obchodních systémech v Unii i ve třetích zemích. Akcie mnoha velkých společností se sídlem ve třetí zemi jsou rovněž přijaty k obchodování v obchodním systému v Unii. Z důvodu efektivnosti je vhodné, aby se na cenné papíry v případech, kdy se hlavní obchodní systém, v němž se s daným nástrojem obchoduje, nachází ve třetí zemi, určité požadavky na oznamování a zveřejňování nevztahovaly.
(26)
Činnosti v rámci tvorby trhu hrají zásadní úlohu z hlediska zajišťování likvidity na trzích v Unii a tvůrci trhu potřebují vstupovat do krátkých pozic, aby mohli tuto úlohu plnit. Uložení požadavků na tyto činnosti by mohlo vážně omezit jejich schopnost zajišťovat likviditu a mohlo by mít významný nepříznivý dopad na efektivnost trhů Unie. U tvůrců trhu se navíc neočekává, že budou vstupovat do významných krátkých pozic s výjimkou velmi krátkých období. Proto je vhodné, aby se na fyzické nebo právnické osoby podílející se na těchto činnostech nevztahovaly požadavky, které by mohly zhoršit jejich schopnost plnit uvedenou úlohu, a tudíž nepříznivě ovlivnit trhy Unie. Aby bylo možné klást takové požadavky na rovnocenné subjekty ze třetích zemí, je nezbytný postup pro posuzování rovnocennosti trhů třetích zemí. Tato výjimka by se měla vztahovat na různé druhy činností v rámci tvorby trhu, ale nikoli na vlastní obchodování společnosti. Je rovněž vhodné udělit výjimku pro určité operace na primárním trhu, například pro ty, jež se týkají státních dluhopisů a stabilizačních programů, jelikož se jedná o důležité činnosti, které přispívají k efektivnímu fungování trhů. Využívání výjimek by mělo být oznamováno příslušným orgánům a tyto orgány by měly mít pravomoc zakázat využívání výjimky fyzické nebo právnické osobě, jež nesplňuje příslušná kritéria dané výjimky. Příslušné orgány by také měly mít možnost vyžádat si informace od fyzické nebo právnické osoby za účelem monitorování využívání výjimky touto osobou.
(27)
V případě nepříznivého vývoje, který představuje vážné ohrožení finanční stability či důvěry na trhu v členském státě nebo v Unii, by příslušné orgány měly mít intervenční pravomoci, které jim umožní vyžadovat zvýšenou transparentnost nebo uložit dočasná omezení prodeje na krátko, transakcí se swapy úvěrového selhání nebo jiných transakcí, aby se předešlo chaotickému poklesu ceny finančního nástroje. Takováto opatření mohou být nezbytná v důsledku mnoha různých nepříznivých událostí a nepříznivého vývoje, a to nejen událostí finanční či hospodářské povahy, ale například také přírodních katastrof nebo teroristických útoků. Kromě toho by mohly nepříznivé události nebo nepříznivý vývoj vyžadující přijetí opatření nastat jen v jediném členském státě, aniž by měly jakékoli přeshraniční důsledky. Takové pravomoci by měly být dostatečně pružné, aby příslušné orgány mohly řešit řadu různých výjimečných okolností. Při přijímání takových opatření by měly příslušné orgány řádně zohlednit zásadu proporcionality.
(28)
Vzhledem k tomu, že se toto nařízení vztahuje pouze na omezení prodeje na krátko a swapů úvěrového selhání, aby zabránilo chaotickému poklesu ceny tohoto finančního nástroje, jsou jiné potřebné typy omezení, jako limity na pozice nebo omezení produktů, jež by mohly vyvolat vážné obavy o ochranu investorů, více zohledňovány v rámci revize směrnice 2004/39/ES prováděné Komisí.
(29)
Přestože příslušné orgány jsou obvykle nejlépe připraveny monitorovat podmínky na trhu a zahájit reakci na nepříznivou událost nebo nepříznivý vývoj tím, že rozhodnou, zda nastalo vážné ohrožení finanční stability nebo důvěry na trhu a zda je nutné přijmout opatření pro řešení takové situace, pravomoci v tomto směru a podmínky a postupy pro jejich použití by měly být v nejvyšší možné míře harmonizovány.
(30)
V případě významného poklesu ceny finančního nástroje v obchodním systému by měl mít příslušný orgán také možnost dočasně omezit prodej na krátko tohoto finančního nástroje v tomto systému v rámci své jurisdikce či požádat orgán pro cenné papíry a trhy o jeho omezení v rámci jiných jurisdikcí, a mohl tak ve vhodných případech rychle zasáhnout a krátkodobě předejít chaotickému poklesu ceny dotčeného finančního nástroje. Příslušný orgán by měl mít také povinnost informovat orgán pro cenné papíry a trhy o tomto rozhodnutí, aby orgán pro cenné papíry a trhy mohl neprodleně informovat příslušné orgány jiných členských států s obchodními systémy obchodujícími se stejnými nástroji, koordinovat opatření přijatá těmito členskými státy a případně jim napomoci při dosahování dohody nebo přijmout vlastní rozhodnutí v souladu s článkem 19 nařízení (EU) č. 1095/2010.
(31)
Pokud se nepříznivá událost nebo nepříznivý vývoj týkají více než jednoho členského státu nebo mají jiné přeshraniční důsledky, například pokud je finanční nástroj přijat k obchodování v různých obchodních systémech ve větším počtu různých členských států, mají zásadní význam intenzivní konzultace a těsná spolupráce mezi příslušnými orgány. V těchto situacích by měl vykonávat ústřední koordinační úlohu orgán pro cenné papíry a trhy a měl by se snažit zajistit soudržnost mezi příslušnými orgány. Složení orgánu pro cenné papíry a trhy, které zahrnuje zástupce příslušných orgánů, přispěje ke splnění této úlohy. Příslušné orgány by kromě toho měly mít pravomoc přijímat opatření, mají-li zájem zasáhnout.
(32)
Kromě koordinace opatření příslušných orgánů by měl orgán pro cenné papíry a trhy zajišťovat, aby příslušné orgány opatření přijímaly pouze v situacích, kdy to je nezbytné a přiměřené. Orgán pro cenné papíry a trhy by měl mít možnost vydávat stanoviska pro příslušné orgány ohledně použití intervenčních pravomocí.
(33)
Přestože příslušné orgány budou často nejlépe připraveny monitorovat nepříznivou událost nebo nepříznivý vývoj a rychle na ně reagovat, orgán pro cenné papíry a trhy by měl mít také pravomoc přijímat opatření, jestliže prodej na krátko a další související činnosti ohrožují řádné fungování a integritu finančních trhů nebo stabilitu celého finančního systému v Unii nebo jeho části, pokud má situace přeshraniční důsledky a příslušné orgány nepřijaly dostatečná opatření pro řešení dané hrozby. Orgán pro cenné papíry a trhy by měl konzultovat Evropskou radu pro systémová rizika (ESRB) zřízenou nařízením Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 1092/2010 ze dne 24. listopadu 2010 o makroobezřetnostním dohledu nad finančním systémem na úrovni Evropské unie a o zřízení Evropské rady pro systémová rizika (6), je-li to možné, a jiné dotčené orgány v případech, kdy by opatření mohlo mít účinky jdoucí nad rámec finančních trhů, což by mohl být případ komoditních derivátů používaných pro zajištění pozic, jež se týkají fyzických zásob.
(34)
Pravomoci orgánu pro cenné papíry a trhy podle tohoto nařízení, které mu umožňují omezit prodej na krátko a jiné související činnosti za výjimečných okolností, jsou v souladu s čl. 9 odst. 5 nařízení (EU) č. 1095/2010. Uvedenými pravomocemi by neměly být dotčeny pravomoci orgánu pro cenné papíry a trhy v mimořádné situaci podle článku 18 nařízení (EU) č. 1095/2010. Zejména by měl mít orgán pro cenné papíry a trhy možnost přijímat individuální rozhodnutí, která budou po příslušných orgánech vyžadovat přijetí opatření, nebo individuální rozhodnutí určená účastníkům finančního trhu podle článku 18 nařízení (EU) č. 1095/2010.
(35)
Odkazy v tomto nařízení na články 18 a 38 nařízení (EU) č. 1095/2010 mají deklaratorní povahu. Uvedené články se použijí i bez takových odkazů.
(36)
Intervenční pravomoci, které příslušným orgánům a orgánu pro cenné papíry a trhy umožňují omezit prodej na krátko, swapy úvěrového selhání a jiné transakce, by měly mít pouze dočasnou povahu a měly by být používány jen na dobu a v rozsahu, které jsou nezbytné pro zvládnutí konkrétní hrozby.
(37)
Vzhledem ke zvláštním rizikům, která mohou vyplývat z používání swapů úvěrového selhání, je nutné, aby příslušné orgány tyto transakce pečlivě monitorovaly. Zejména by příslušné orgány měly ve výjimečných případech mít pravomoc vyžadovat od fyzických nebo právnických osob provádějících takové transakce informace o účelu, za kterým se daná transakce provádí.
(38)
Orgánu pro cenné papíry a trhy by měla být svěřena pravomoc vést šetření týkající se otázky nebo jednání souvisejících s prodejem na krátko nebo používáním swapů úvěrového selhání, a to s cílem posoudit, zda tato otázka nebo jednání nepředstavují potenciální hrozbu pro finanční stabilitu nebo důvěru na trhu. Provede-li taková šetření, měl by orgán pro cenné papíry a trhy zveřejnit zprávu obsahující jeho zjištění.
(39)
Jelikož se některá ustanovení tohoto nařízení vztahují na fyzické nebo právnické osoby a činnosti ve třetích zemích, je nezbytné, aby v určitých situacích příslušné orgány spolupracovaly s orgány dohledu ve třetích zemích. Příslušné orgány by proto měly uzavřít ujednání s orgány dohledu ve třetích zemích. Orgán pro cenné papíry a trhy by měl koordinovat přípravu těchto ujednání o spolupráci a výměnu informací obdržených z třetích zemí mezi příslušnými orgány.
(40)
Toto nařízení dodržuje základní práva a ctí zásady uznané zejména ve Smlouvě o fungování Evropské unie (dále jen „Smlouva o fungování EU“) a v Listině základních práv Evropské unie (dále jen „Listina“), zejména právo na ochranu osobních údajů stanovené v článku 16 Smlouvy o fungování EU a v článku 8 Listiny. Transparentnost významných čistých krátkých pozic, včetně jejich zveřejňování při překročení určité prahové hodnoty v případech, které stanoví toto nařízení, je nezbytná z důvodu zajištění stability finančních trhů a ochrany investorů. Díky této transparentnosti budou moci regulační orgány monitorovat používání prodeje na krátko ve spojení se strategiemi zneužívání trhu a důsledky prodeje na krátko pro řádné fungování trhu. Kromě toho by transparentnost mohla napomáhat k omezení informačních asymetrií, neboť zajistí, že všichni účastníci trhu budou přiměřeně informováni, do jaké míry prodej na krátko ovlivňuje ceny. Veškerá výměna nebo přenos informací příslušnými orgány by měly probíhat v souladu s pravidly pro předávání osobních údajů stanovenými ve směrnici Evropského parlamentu a Rady 95/46/ES ze dne 24. října 1995 o ochraně fyzických osob v souvislosti se zpracováním osobních údajů a o volném pohybu těchto údajů (7). Veškerá výměna nebo přenos informací orgánem pro cenné papíry a trhy by měly být v souladu s pravidly pro předávání osobních údajů stanovenými v nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 45/2001 ze dne 18. prosince 2000 o ochraně fyzických osob v souvislosti se zpracováním osobních údajů orgány a institucemi Společenství a o volném pohybu těchto údajů (8), které by mělo být v plném rozsahu použitelné pro zpracování osobních údajů pro účely tohoto nařízení.
(41)
S ohledem na zásady stanovené ve sdělení Komise o posílení sankčních režimů v odvětví finančních služeb a právní akty Unie přijaté v návaznosti na toto sdělení by členské státy měly stanovit pravidla pro sankce a správní opatření, použitelné při porušení ustanovení tohoto nařízení, a měly by zajistit jejich uplatňování. Tyto sankce a správní opatření by měly být účinné, přiměřené a odrazující. Měly by být založeny na pokynech vydaných orgánem pro cenné papíry a trhy na podporu sbližování a meziodvětvové jednotnosti, pokud jde o sankční režimy v odvětví finančních služeb.
(42)
Za účelem zajištění jednotných podmínek k provedení tohoto nařízení by měly být Komisi svěřeny prováděcí pravomoci. Tyto pravomoci by měly být vykonávány v souladu s nařízením Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 182/2011 ze dne 16. února 2011, kterým se stanoví pravidla a obecné zásady způsobu, jakým členské státy kontrolují Komisi při výkonu prováděcích pravomocí (9). Komise by měla Evropský parlament průběžně informovat o pokroku, pokud jde o rozhodnutí stanovující rovnocennost právních a dohledových rámců třetích zemí s požadavky tohoto nařízení.
(43)
Komisi by měla být svěřena pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci v souladu s článkem 290 Smlouvy o fungování EU, pokud jde o podrobnosti výpočtu krátkých pozic, otázky, kdy má fyzická nebo právnická osoba nekrytou pozici ve swapech úvěrového selhání, prahové hodnoty pro oznámení či zveřejnění a další upřesnění kritérií a faktorů pro rozhodování o tom, zda nepříznivá událost nebo nepříznivý vývoj vede k vážnému ohrožení finanční stability nebo důvěry na trhu v členském státě nebo v Unii. Je obzvláště důležité, aby Komise v rámci přípravné činnosti vedla odpovídající konzultace, a to i na úrovni odborníků příslušných institucí, orgánů a agentur. Při přípravě a vypracování aktu v přenesené pravomoci by Komise měla zajistit, aby byly příslušné dokumenty předány současně, včas a vhodným způsobem Evropskému parlamentu a Radě.
(44)
Komise by měla Evropskému parlamentu a Radě podat zprávu posuzující vhodnost stanovených prahových hodnot pro oznamování a zveřejňování, fungování omezení a požadavků souvisejících s transparentností čistých krátkých pozic a otázky, zda by nebyla vhodná další omezení či podmínky týkající se prodeje na krátko nebo swapů úvěrového selhání.
(45)
Jelikož cílů tohoto nařízení nemůže být uspokojivě dosaženo na úrovni členských států, přestože příslušné orgány jsou lépe uzpůsobeny k monitorování a mají lepší znalosti o vývoji na trzích, celkový dopad problémů souvisejících s prodejem na krátko a swapy úvěrového selhání je však možné plně chápat pouze v měřítku Unie, a proto jich může být lépe dosaženo na úrovni Unie, může Unie přijmout opatření v souladu se zásadou subsidiarity stanovenou v článku 5 Smlouvy o Evropské unii. V souladu se zásadou proporcionality stanovenou v uvedeném článku nepřekračuje toto nařízení rámec toho, co je nezbytné pro dosažení těchto cílů.
(46)
Jelikož některé členské státy již zavedly omezení prodeje na krátko a jelikož toto nařízení stanoví přijetí aktů v přenesené pravomoci a závazných technických norem, které by měly být přijaty předtím, než se toto nařízení může účinně uplatňovat, je nezbytné, aby byla poskytnuta dostatečná lhůta pro přechodné období. Jelikož je zásadní upřesnit přede dnem 1. listopadu 2012 klíčové nepodstatné prvky, které usnadní soulad účastníků trhu s tímto nařízením a jeho vymáhání příslušnými orgány, je rovněž nezbytné poskytnout Komisi prostředky, aby přijala technické normy a akty v přenesené působnosti před uvedeným dnem,
PŘIJALY TOTO NAŘÍZENÍ:
KAPITOLA I
OBECNÁ USTANOVENÍ
Článek 1
Oblast působnost
1. Toto nařízení se vztahuje na:
a)
finanční nástroje ve smyslu čl. 2 odst. 1 písm. a), které jsou přijaty k obchodování v obchodním systému v Unii, a to i v případech, kdy se s těmito nástroji obchoduje mimo obchodní systém;
b)
deriváty uvedené v příloze I oddílu C bodech 4 až 10 směrnice 2004/39/ES, které se vztahují k finančnímu nástroji uvedenému v písmenu a) nebo k emitentovi takového finančního nástroje, a to i v případech, kdy se s těmito deriváty obchoduje mimo obchodní systém;
c)
dluhové nástroje vydané členským státem nebo Unií a deriváty uvedené v příloze I oddílu C bodech 4 až 10 směrnice 2004/39/ES, které se k dluhovým nástrojům vydaným členským státem nebo Unií vztahují nebo na ně odkazují.
2. Články 18, 20 a 23 až 30 se vztahují na všechny finanční nástroje ve smyslu čl. 2 odst. 1 písm. a).
Článek 2
Definice
1. Pro účely tohoto nařízení se rozumí:
a)
„finančním nástrojem“ nástroj uvedený v příloze I oddílu C směrnice 2004/39/ES;
b)
„prodejem na krátko“ ve vztahu k akciím nebo dluhovým nástrojům jakýkoli prodej akcií nebo dluhových nástrojů, které prodávající v době uzavření dohody o prodeji nevlastní, včetně takového prodeje, při němž má prodávající v době uzavření dohody o prodeji příslušné akcie nebo dluhové nástroje vypůjčeny nebo má uzavřenu dohodu o jejich vypůjčení pro účely jejich dodání při vypořádání vyjma:
i)
prodeje kteroukoli stranou v rámci dohody o zpětném odkupu, kdy jedna strana souhlasila s prodejem cenného papíru druhé straně za stanovenou cenu, se závazkem druhé strany odprodat tento cenný papír zpět k pozdějšímu datu za jinou stanovenou cenu,
ii)
převodu cenných papírů na základě smlouvy o půjčce cenných papírů (securities lending agreement) nebo
iii)
uzavření smlouvy o futures nebo jiné derivátové smlouvy, v níž je dohodnut prodej cenných papírů za stanovenou cenu k budoucímu datu;
c)
„swapem úvěrového selhání“ (credit default swap - CDS) derivátová smlouva, podle níž jedna strana platí druhé straně poplatek výměnou za platbu nebo jiný prospěch v případě, že nastane úvěrová událost referenčního subjektu nebo v případě, že dojde k jakémukoliv jinému selhání vztahujícímu se k uvedené derivátové smlouvě, která má obdobný ekonomický účinek;
d)
„státním emitentem“ kterýkoli z uvedených subjektů, který vydává dluhové nástroje:
i)
Unie,
ii)
členský stát, včetně jakéhokoli ministerstva, vládní organizace nebo zvláštní účelové jednotky (special purpose vehicle) dotyčného členského státu,
iii)
v případě federativního členského státu člen federace,
iv)
zvláštní účelová jednotka pro několik členských států,
v)
mezinárodní finanční instituce zřízená dvěma nebo více členskými státy, jejímž účelem je získávat finanční prostředky a poskytovat finanční pomoc ve prospěch svých členů, kteří jsou postiženi nebo ohroženi vážnými finančními problémy, nebo
vi)
Evropská investiční banka;
e)
„swapem úvěrového selhání na státní dluhopisy“ swap úvěrového selhání, u něhož k výplatě platby nebo jiného prospěchu dojde v případě úvěrové události nebo selhání státního emitenta;
f)
„státními dluhopisy“ dluhový nástroj vydaný státním emitentem;
g)
„vydanými státními dluhopisy“ celková hodnota nesplacených státních dluhopisů vydaných státním emitentem;
h)
„upsaným akciovým kapitálem“ ve vztahu ke společnosti úhrn všech kmenových a případných prioritních akcií vydaných touto společností, avšak bez konvertibilních dluhových cenných papírů;
i)
„domovským členským státem“:
i)
pokud jde o investiční podnik ve smyslu čl. 4 odst. 1 bodu 1 směrnice 2004/39/ES nebo regulovaný trh ve smyslu čl. 4 odst. 1 bodu 14 směrnice 2004/39/ES, domovský členský stát ve smyslu čl. 4 odst. 1 bodu 20 směrnice 2004/39/ES,
ii)
pokud jde o úvěrovou instituci, domovský členský stát ve smyslu čl. 4 bodu 7 směrnice Evropského parlamentu a Rady 2006/48/ES ze dne 14. června 2006 o přístupu k činnosti úvěrových institucí a o jejím výkonu (10),
iii)
pokud jde o právnickou osobu neuvedenou v bodech i) nebo ii), členský stát, v němž má své sídlo, nebo pokud nemá žádné sídlo, členský stát, v němž má své ústředí,
iv)
pokud jde o fyzickou osobu, členský stát, v němž má tato osoba své ústředí, nebo pokud nemá žádné ústředí, členský stát, v němž má tato osoba své bydliště;
j)
„dotčeným příslušným orgánem“:
i)
ve vztahu ke státním dluhopisům členského státu nebo v případě federativního členského státu, ve vztahu ke státním dluhopisům člena federace nebo swapům úvěrového selhání týkajícím se členského státu nebo člena federace, příslušný orgán tohoto členského státu,
ii)
ve vztahu ke státním dluhopisům Unie nebo swapům úvěrového selhání týkajícím se Unie příslušný orgán jurisdikce, v níž se nachází odbor vydávající dluhopis,
iii)
ve vztahu ke státním dluhopisům několika členských států jednajících prostřednictvím zvláštní účelové jednotky nebo swapu úvěrového selhání týkajícího se takové zvláštní účelové jednotky, příslušný orgán jurisdikce, v níž je zvláštní účelová jednotka usazena,
iv)
ve vztahu ke státním dluhopisům mezinárodní finanční instituce zřízené dvěma nebo více členskými státy, jejímž účelem je uvolňovat finanční prostředky a poskytovat finanční pomoc ve prospěch svých členů, kteří jsou postiženi nebo ohroženi vážnými finančními problémy, příslušný orgán jurisdikce, v níž je tato mezinárodní finanční instituce usazena,
v)
ve vztahu k finančnímu nástroji jinému než uvedenému v bodech i) až iv) orgán příslušný pro tento finanční nástroj podle definice v čl. 2 bodě 7 nařízení Komise (ES) č. 1287/2006 (11), který se určuje v souladu s kapitolou III uvedeného nařízení,
vi)
ve vztahu k finančnímu nástroji, na který se nevztahují body i) až v), příslušný orgán členského státu, ve kterém byl tento finanční nástroj poprvé přijat k obchodování v obchodním systému,
vii)
ve vztahu k dluhovému nástroji, který vydala Evropská investiční banka, příslušný orgán členského státu, v němž má Evropská investiční banka sídlo;
k)
„činnostmi v rámci tvorby trhu“ činnosti investičního podniku, úvěrové instituce, subjektu ze třetí země nebo podniku ve smyslu čl. 2 odst. 1 písm. l) směrnice 2004/39/ES, který je členem obchodního systému nebo trhu ve třetí zemi, jejíž právní a dohledový rámec byl prohlášen Komisí v souladu s čl. 17 odst. 2 za rovnocenný, pokud obchodují na vlastní účet s finančním nástrojem, bez ohledu na to, zda je obchodován v obchodním systému nebo mimo obchodní systém, při plnění kteréhokoli z těchto úkolů:
i)
souběžné uveřejňování závazných obousměrných kotací, které mají srovnatelnou velikost a konkurenční ceny, přičemž výsledkem je pravidelné a průběžné zajišťování likvidity na trhu,
ii)
plnění pokynů vydaných klienty nebo reagování na žádosti klientů o obchodování, jde-li o součást jeho obvyklé podnikatelské činnosti,
iii)
zajišťování pozic vyplývajících z plnění úkolů uvedených v bodech i) a ii);
l)
„obchodním systémem“ regulovaný trh ve smyslu čl. 4 odst. 1 bodu 14 směrnice 2004/39/ES nebo mnohostranný systém obchodování ve smyslu čl. 4 odst. 1 bodu 15 směrnice 2004/39/ES;
m)
„hlavním obchodním systémem“ ve vztahu k akciím obchodní systém, na kterém se při obchodování s těmito akciemi dosahuje nejvyššího obratu;
n)
„autorizovaným primárním dealerem“ fyzická nebo právnická osoba, která podepsala dohodu se státním emitentem nebo která byla formálně uznána jako primární dealer ze strany státního emitenta nebo jeho jménem a která se v souladu s touto dohodou nebo uznáním zavázala, že bude obchodovat na vlastní účet v souvislosti s operacemi na primárním a sekundárním trhu, které se týkají dluhopisů vydaných tímto emitentem;
o)
„ústřední protistranou“ právní subjekt, který se v souladu s právními předpisy vloží mezi protistrany smluv obchodovaných na jednom či na několika finančních trzích, a stane se tak kupujícím pro každého prodávajícího a prodávajícím pro každého kupujícího, a který je odpovědný za provoz zúčtovacího systému;
p)
„dnem obchodování“ den obchodování uvedený v článku 4 nařízení (ES) č. 1287/2006;
q)
„obratem“ obchodů s akciemi obrat ve smyslu čl. 2 bodu 9 nařízení (ES) č. 1287/2006.
2. Komisi je svěřena pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci v souladu s článkem 42, pokud jde o upřesnění definic uvedených v odstavci 1 tohoto článku, zejména stanovujících, kdy se pro účely definice prodeje na krátko v odst. 1 písm. b) má za to, že fyzická nebo právnická osoba vlastní finanční nástroj.
Článek 3
Krátké a dlouhé pozice
1. Pro účely tohoto nařízení se za krátkou pozici týkající se upsaného akciového kapitálu nebo vydaných státních dluhopisů považuje pozice, která je výsledkem:
a)
prodeje akcií vydaných společností nebo dluhového nástroje vydaného státním emitentem na krátko;
b)
uzavření transakce, která vytváří jiný finanční nástroj nebo se vztahuje k jinému finančnímu nástroji než k nástroji uvedenému v písmenu a), pokud důsledkem nebo jedním z důsledků této transakce je, že tato fyzická nebo právnická osoba uzavírající uvedenou transakci získá finanční výhodu, dojde-li k poklesu ceny nebo hodnoty akcií nebo dluhového nástroje.
2. Pro účely tohoto nařízení se za dlouhou pozici týkající se upsaného akciového kapitálu nebo vydaných státních dluhopisů považuje pozice, která je výsledkem:
a)
držení akcií vydaných společností nebo dluhového nástroje vydaného státním emitentem;
b)
uzavření transakce, která vytváří jiný finanční nástroj nebo se vztahuje k jinému finančnímu nástroji než k nástroji uvedenému v písmenu a), pokud důsledkem nebo jedním z důsledků této transakce je, že tato fyzická nebo právnická osoba uzavírající uvedenou transakci získá finanční výhodu, dojde-li ke zvýšení ceny nebo hodnoty akcií nebo dluhového nástroje.
3. Pro účely odstavců 1 a 2 určí dotčená fyzická nebo právnická osoba uvážlivě výpočet krátké nebo dlouhé pozice, pokud jde o jakoukoli pozici drženou příslušnou osobou nepřímo, například prostřednictvím nebo pomocí indexu, souboru cenných papírů nebo podílu ve fondu obchodovaném na burze (ETF) nebo v obdobném subjektu, a zohlední přitom veřejně dostupné informace o složení příslušného indexu, souboru cenných papírů nebo podílů držených v příslušném fondu obchodovaném na burze nebo v obdobném subjektu. Při výpočtu takové krátké nebo dlouhé pozice se od nikoho nepožaduje, aby od kohokoli získával informace o tomto složení v reálném čase.
Pro účely odstavců 1 a 2 se do výpočtu krátké nebo dlouhé pozice týkajících se státních dluhopisů zahrnou veškeré swapy úvěrového selhání na státní dluhopisy, které se vztahují ke státnímu emitentovi.
4. Pro účely tohoto nařízení se za čistou krátkou pozici ve vztahu k upsanému akciovému kapitálu dotyčné společnosti považuje pozice zbývající po odečtení veškerých dlouhých pozic, které fyzická nebo právnická osoba drží ve vztahu k upsanému akciovému kapitálu, od veškerých krátkých pozic, které tato fyzická nebo právnická osoba drží ve vztahu k tomuto kapitálu.
5. Pro účely tohoto nařízení se za čistou krátkou pozici ve vztahu k vydaným státním dluhopisům dotyčného státního emitenta považuje pozice zbývající po odečtení veškerých dlouhých pozic, které fyzická nebo právnická osoba drží ve vztahu k vydaným státním dluhopisům, a veškerých dlouhých pozic v dluhových nástrojích státního emitenta, jejichž cena je v silné korelaci s cenou daných státních dluhopisů, od veškerých krátkých pozic, které tato fyzická nebo právnická osoba drží ve vztahu k těmto státním dluhopisům.
6. Výpočet týkající se státních dluhopisů podle odstavců 1 až 5 se provede pro každého jednotlivého státního emitenta i v případě, že státní dluhopisy jménem státního emitenta vydávají různé subjekty.
7. Komisi je svěřena pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci v souladu s článkem 42, které stanoví:
a)
v jakých případech se má za to, že fyzická nebo právnická osoba drží akcie nebo dluhové nástroje pro účely odstavce 2;
b)
případy, kdy má fyzická nebo právnická osoba čistou krátkou pozici pro účely odstavců 4 a 5, a způsob výpočtu takové pozice;
c)
způsob výpočtu pozic pro účely odstavců 3, 4 a 5 v případě, kdy mají různé subjekty ve skupině dlouhé nebo krátké pozice, nebo ve vztahu k činnostem v rámci správy fondů, které se týkají různých fondů.
Pro účely prvního pododstavce písm. c) zohlední metoda výpočtu zejména, zda jsou různé investiční strategie používány ve vztahu ke konkrétnímu emitentovi prostřednictvím více samostatných fondů spravovaných týmž správcem fondů, zda je tatáž investiční strategie používána ve vztahu ke konkrétnímu emitentovi prostřednictvím více než jednoho fondu a zda je v rámci jednoho subjektu spravováno více než jedno portfolio na základě vlastního uvážení s použitím téže investiční strategie ve vztahu ke konkrétnímu emitentovi.
Článek 4
Nekrytá pozice ve swapech úvěrového selhání na státní dluhopisy
1. Pro účely tohoto nařízení se má za to, že fyzická nebo právnická osoba má nekrytou pozici ve swapech úvěrového selhání na státní dluhopisy, pokud tyto swapy úvěrového selhání na státní dluhopisy neslouží k zajištění proti:
a)
riziku selhání emitenta, má-li daná fyzická nebo právnická osoba dlouhou pozici ve státních dluhopisech tohoto emitenta, jehož se swap úvěrového selhání na státní dluh týká, nebo
b)
riziku poklesu hodnoty státních dluhopisů, pokud fyzická nebo právnická osoba drží aktiva nebo má pohledávky, včetně mimo jiné smluv o financování, portfolií aktiv nebo finančních závazků, jejichž cena je v korelaci s hodnotou státních dluhopisů.
2. Komisi je svěřena pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci v souladu s článkem 42, které stanoví pro účely odstavce 1 tohoto článku:
a)
případy, ve kterých se má za to, že transakce se swapy úvěrového selhání na státní dluhopisy představuje zajištění proti riziku selhání nebo proti riziku poklesu hodnoty státního dluhopisu, a způsob výpočtu nekryté pozice ve swapech úvěrového selhání na státní dluhopisy;
b)
způsob výpočtu pozic v případě, kdy mají různé subjekty ve skupině dlouhé nebo krátké pozice, nebo ve vztahu k činnostem v rámci správy fondů, které se týkají samostatných fondů.
KAPITOLA II
TRANSPARENTNOST ČISTÝCH KRÁTKÝCH POZIC
Článek 5
Oznamování významných čistých krátkých pozic v akciích příslušným orgánům
1. Fyzická nebo právnická osoba, která má čistou krátkou pozici ve vztahu k upsanému akciovému kapitálu společnosti, jejíž akcie jsou přijaty k obchodování v obchodním systému, podá dotčenému příslušnému orgánu oznámení v souladu s článkem 9, jestliže tato pozice dosáhne příslušné prahové hodnoty pro oznamovací povinnost uvedené v odstavci 2 tohoto článku, nebo pod tuto hodnotu poklesne.
2. Příslušnou prahovou hodnotou pro oznamovací povinnost je procentní podíl rovný 0,2 % upsaného akciového kapitálu dotčené společnosti a dále každých 0,1 %.
3. Evropský orgán dohledu (Evropský orgán pro cenné papíry a trhy) (dále jen „orgán pro cenné papíry a trhy“) může vydat stanovisko Komisi k úpravě prahových hodnot uvedených v odstavci 2 s přihlédnutím k vývoji na finančních trzích.
4. Komisi je svěřena pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci v souladu s článkem 42, které upravují prahové hodnoty uvedené v odstavci 2 tohoto článku, s přihlédnutím k vývoji na finančních trzích.
Článek 6
Zveřejňování významných čistých krátkých pozic v akciích
1. Fyzická nebo právnická osoba, která má čistou krátkou pozici ve vztahu k upsanému akciovému kapitálu společnosti, jejíž akcie jsou přijaty k obchodování v obchodním systému, zveřejní v souladu s článkem 9 podrobné informace o této pozici, jestliže tato pozice dosáhne příslušné prahové hodnoty pro zveřejnění uvedené v odstavci 2 tohoto článku nebo pod tuto hodnotu poklesne.
2. Příslušnou prahovou hodnotou pro zveřejnění je procentní podíl rovný 0,5 % upsaného akciového kapitálu dotčené společnosti a dále každých 0,1 %.
3. Orgán pro cenné papíry a trhy může vydat stanovisko Komisi k úpravě prahových hodnot uvedených v odstavci 2 s přihlédnutím k vývoji na finančních trzích.
4. Komisi je svěřena pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci v souladu s článkem 42, které upravují prahové hodnoty uvedené v odstavci 2 tohoto článku, s přihlédnutím k vývoji na finančních trzích.
5. Tímto článkem nejsou dotčena ustanovení právních a správních předpisů přijatých v souvislosti s nabídkami převzetí, transakcemi za účelem fúze a jinými transakcemi majícími vliv na vlastnictví společností nebo kontrolu nad společnostmi, které jsou regulovány orgány dohledu jmenovanými členskými státy podle článku 4 směrnice Evropského parlamentu a Rady 2004/25/ES ze dne 21. dubna 2004 o nabídkách převzetí (12), jež vyžadují zveřejnění krátkých pozic nad rámec požadavků vyplývajících z tohoto článku.
Článek 7
Oznamování významných čistých krátkých pozic ve státních dluhopisech
1. Fyzická nebo právnická osoba, která má čistou krátkou pozici týkající se vydaného státního dluhopisu, podá oznámení dotčenému příslušnému orgánu v souladu s článkem 9, jestliže její pozice dosáhne příslušných prahových hodnot pro oznamovací povinnost pro dotčeného státního emitenta, nebo pod tyto hodnoty poklesne.
2. Příslušné prahové hodnoty pro oznamovací povinnost se skládají z počáteční hodnoty a následně přírůstkových hodnot pro každého státního emitenta, které jsou stanoveny v opatřeních přijatých Komisí podle odstavce 3. Prahové hodnoty pro oznamovací povinnost pro každý členský stát zveřejní orgán pro cenné papíry a trhy na svých internetových stránkách.
3. Komisi je svěřena pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci v souladu s článkem 42, které stanoví počáteční a přírůstkové hodnoty uvedené v odstavci 2 tohoto článku.
Komise:
a)
zajistí, že prahové hodnoty nejsou stanoveny na takové úrovni, aby bylo nutné oznamovat pozice, které mají minimální hodnotu;
b)
zohlední celkovou výši nesplacených vydaných státních dluhopisů každého státního emitenta a průměrnou velikost pozic, které účastníci trhu drží ve vztahu ke státním dluhopisům tohoto státního emitenta, a
c)
zohlední likviditu jednotlivých trhů se státními dluhopisy.
Článek 8
Oznamování příslušným orgánům nekrytých pozic ve swapech úvěrového selhání na státní dluhopisy
V případě, že příslušný orgán pozastaví omezení v souladu s čl. 14 odst. 2, fyzická nebo právnická osoba, která má nekrytou pozici ve swapu úvěrového selhání na státní dluhopisy, podá oznámení dotčenému příslušnému orgánu, jestliže její pozice dosáhne příslušných prahových hodnot pro oznamovací povinnost pro státního emitenta, upřesněných podle článku 7, nebo pod tyto hodnoty poklesne.
Článek 9
Způsob oznamování a zveřejňování
1. Každé oznámení nebo zveřejnění podle článků 5, 6, 7 nebo 8 obsahuje údaje o totožnosti fyzické nebo právnické osoby, která drží příslušnou pozici, o velikosti příslušné pozice a emitentovi, kterého se držená pozice týká, jakož i datum, kdy byla příslušná pozice vytvořena nebo změněna nebo kdy její držení skončilo.
Pro účely článků 5, 6, 7 a 8 uchovávají fyzické a právnické osoby, které drží významné čisté krátké pozice, po dobu pěti let záznamy o hrubých pozicích, které významnou čistou krátkou pozici tvoří.
2. Rozhodná doba pro výpočet čisté krátké pozice nastává o půlnoci po skončení dne obchodování, ve kterém daná fyzická nebo právnická osoba drží příslušnou pozici. Uvedená doba se uplatní na všechny transakce bez ohledu na použité prostředky obchodování, včetně transakcí provedených prostřednictvím manuálního nebo automatizovaného obchodování a bez ohledu na to, zda transakce proběhly během obvyklé doby obchodování. Oznámení nebo zveřejnění se provede nejpozději v 15:30 následujícího dne obchodování. Doby uvedené v tomto odstavci se počítají podle času členského státu dotčeného příslušného orgánu, kterému se příslušná pozice musí oznamovat.
3. Oznamování informací dotčenému příslušnému orgánu zajistí důvěrnost informací a zahrnuje mechanismus pro ověření zdroje oznámení.
4. Zveřejňování informací stanovené v článku 6 se provádí způsobem zajišťujícím rychlý a nediskriminační přístup k informacím. Uvedené informace se umístí na hlavní internetové stránce, kterou provozuje nebo nad níž má dohled dotčený příslušný orgán. Příslušné orgány sdělí adresu této internetové stránky orgánu pro cenné papíry a trhy, který uvede odkaz na všechny tyto hlavní internetové stránky na svých vlastních internetových stránkách.
5. Za účelem zajištění důsledného uplatňování tohoto článku vypracuje orgán pro cenné papíry a trhy návrhy regulačních technických norem, které stanoví podrobnosti o poskytovaných informacích pro účely odstavce 1.
Orgán pro cenné papíry a trhy předloží Komisi uvedené návrhy regulačních technických norem do 31. března 2012.
Na Komisi je přenesena pravomoc přijímat regulační technické normy uvedené v prvním pododstavci postupem podle článků 10 až 14 nařízení (EU) č. 1095/2010.
6. Za účelem zajištění jednotných podmínek uplatňování odstavce 4 vypracuje orgán pro cenné papíry a trhy návrhy prováděcích technických norem, které stanoví prostředky, jimiž mohou být informace zveřejňovány.
Orgán pro cenné papíry a trhy předloží Komisi uvedené návrhy prováděcích technických norem do 31. března 2012.
Komisi je svěřena pravomoc přijímat prováděcí technické normy uvedené v prvním pododstavci postupem podle článku 15 nařízení (EU) č. 1095/2010.
Článek 10
Uplatňování požadavků na oznamování a zveřejňování
Požadavky na oznamování a zveřejňování podle článků 5, 6, 7 a 8 se použijí pro fyzické nebo právnické osoby bez ohledu na to, zda mají bydliště nebo jsou usazeny v Unii, nebo ve třetí zemi.
Článek 11
Informace poskytované orgánu pro cenné papíry a trhy
1. Příslušné orgány poskytují orgánu pro cenné papíry a trhy čtvrtletně souhrnné informace o čistých krátkých pozicích týkajících se upsaného akciového kapitálu a vydaných státních dluhopisů a o nekrytých pozicích týkajících se swapů úvěrového selhání na státní dluhopisy, pro které je tento orgán dotčeným příslušným orgánem a příjemcem oznámení podle článků 5, 7 a 8.
2. Za účelem plnění svých povinností podle tohoto nařízení si může orgán pro cenné papíry a trhy od dotčeného příslušného orgánu kdykoli vyžádat dodatečné informace o čistých krátkých pozicích týkajících se upsaného akciového kapitálu a vydaných státních dluhopisů nebo o nekrytých pozicích týkajících se swapů úvěrového selhání na státní dluhopisy.
Příslušný orgán poskytne orgánu pro cenné papíry a trhy požadované informace nejpozději do sedmi kalendářních dnů. V případě nepříznivých událostí nebo nepříznivého vývoje, které představují vážné ohrožení finanční stability či důvěry na trhu v příslušném či jiném členském státě, poskytne příslušný orgán orgánu pro cenné papíry a trhy do 24 hodin všechny dostupné informace na základě požadavků na oznamování podle článků 5, 7 a 8.
3. Za účelem zajištění důsledného uplatňování tohoto článku vypracuje orgán pro cenné papíry a trhy návrhy regulačních technických norem, které stanoví podrobnosti ohledně informací poskytovaných v souladu s odstavci 1 a 2.
Orgán pro cenné papíry a trhy předloží Komisi uvedené návrhy regulačních technických norem do 31. března 2012.
Na Komisi je přenesena pravomoc přijímat regulační technické normy uvedené v prvním pododstavci postupem podle článků 10 až 14 nařízení (EU) č. 1095/2010.
4. Za účelem zajištění jednotných podmínek uplatňování odstavce 1 vypracuje orgán pro cenné papíry a trhy návrhy prováděcích technických norem, které stanoví formát informací poskytovaných v souladu s odstavci 1 a 2.
Orgán pro cenné papíry a trhy předloží Komisi uvedené návrhy prováděcích technických norem do 31. března 2012.
Komisi je svěřena pravomoc přijímat prováděcí technické normy uvedené v prvním pododstavci postupem podle článku 15 nařízení (EU) č. 1095/2010.
KAPITOLA III
NEKRYTÝ PRODEJ NA KRÁTKO
Článek 12
Omezení nekrytého prodeje akcií na krátko
1. Fyzická nebo právnická osoba může sjednat prodej akcií přijatých k obchodování v obchodním systému na krátko pouze, pokud je splněna jedna z těchto podmínek:
a)
tato fyzická nebo právnická osoba si vypůjčila dané akcie nebo učinila jiné právní úkony, jejichž výsledkem je obdobný právní účinek;
b)
tato fyzická nebo právnická osoba uzavřela smlouvu o půjčce daných akcií nebo má jiný nárok vymahatelný vůči všem, vzniklý na základě smlouvy nebo z titulu vlastnického práva, na převod vlastnického práva k odpovídajícímu počtu cenných papírů stejného druhu, za účelem provedení vypořádání ve stanovené lhůtě;
c)
tato fyzická nebo právnická osoba má ujednání s třetí stranou, v rámci kterého tato třetí strana potvrdila, že dané akcie byly lokalizovány a že byla přijata opatření s ohledem na třetí strany tak, aby fyzická nebo právnická osoba mohla odůvodněně očekávat, že bude možno provést vypořádání ve stanovené lhůtě.
2. Za účelem zajištění jednotných podmínek uplatňování odstavce 1 vypracuje orgán pro cenné papíry a trhy návrhy prováděcích technických norem pro stanovení druhů dohod, ujednání a opatření, které v dostatečné míře zajišťují, že akcie budou k dispozici pro vypořádání. Při stanovování opatření, která jsou nezbytná k tomu, aby bylo možné odůvodněně očekávat, že vypořádání lze provést ve stanovené lhůtě, orgán pro cenné papíry a trhy zohlední mimo jiné obchodování v průběhu jednoho obchodního dne a likviditu akcií.
Orgán pro cenné papíry a trhy předloží Komisi uvedené návrhy prováděcích technických norem nejpozději do 31. března 2012.
Komisi je svěřena pravomoc přijímat prováděcí technické normy uvedené v prvním pododstavci postupem podle článku 15 nařízení (EU) č. 1095/2010.
Článek 13
Omezení nekrytého prodeje státních dluhopisů na krátko
1. Fyzická nebo právnická osoba může sjednat prodej státních dluhopisů na krátko pouze při splnění jedné z těchto podmínek:
a)
tato fyzická nebo právnická osoba si dané státní dluhopisy vypůjčila, nebo učinila jiné právní úkony, jejichž výsledkem je obdobný právní účinek;
b)
tato fyzická nebo právnická osoba uzavřela smlouvu o půjčce daných státních dluhopisů nebo má jiný nárok vymahatelný vůči všem, vzniklý na základě smlouvy nebo z titulu vlastnického práva, na převod vlastnického práva k odpovídajícímu počtu cenných papírů stejného druhu, za účelem provedení vypořádání ve stanovené lhůtě;
c)
tato fyzická nebo právnická osoba má uzavřeno ujednání s třetí stranou, v rámci kterého tato třetí strana potvrdila, že příslušné státní dluhopisy byly lokalizovány, nebo může jinak odůvodněně očekávat, že bude možno provést vypořádání ve stanovené lhůtě.
2. Omezení uvedená v odstavci 1 se nepoužijí, pokud operace slouží k zajištění dlouhé pozice v dluhových nástrojích emitenta, jejichž cena je v silné korelaci s hodnotou daných státních dluhopisů.
3. Pokud likvidita státních dluhopisů klesne pod prahovou hodnotu určenou podle metodiky uvedené v odstavci 4, dotčený příslušný orgán může omezení uvedená v odstavci 1 dočasně pozastavit. Před pozastavením uvedených omezení dotčený příslušný orgán vyrozumí orgán pro cenné papíry a trhy a ostatní příslušné orgány o navrhovaném pozastavení.
Pozastavení platí po počáteční dobu nepřekračující šest měsíců ode dne, kdy bylo zveřejněno na internetových stránkách dotčeného příslušného orgánu. Může být obnoveno na období nepřekračující šest měsíců, pokud důvody pro pozastavení nadále trvají. Není-li pozastavení obnoveno do konce počáteční doby nebo doby následného obnovení, jeho platnost automaticky skončí.
Do 24 hodin od oznámení dotčeného příslušného orgánu vydá orgán pro cenné papíry a trhy na základě odstavce 4 stanovisko k oznámenému pozastavení nebo obnovení pozastavení. Stanovisko se zveřejní na internetových stránkách orgánu pro cenné papíry a trhy.
4. Komise přijme akty v přenesené pravomoci v souladu s článkem 42, které stanoví parametry a metody pro výpočet prahové hodnoty likvidity podle odstavce 3 tohoto článku v souvislosti s vydanými státními dluhopisy.
Uvedené parametry a metody, podle kterých členské státy vypočítají prahovou hodnotu, se stanoví takovým způsobem, že pokud je jí dosaženo, představuje významný pokles ve vztahu k průměrné úrovni likvidity dotyčných státních dluhopisů.
Prahová hodnota je vymezena na základě objektivních kritérií specifických pro příslušný trh se státními dluhopisy, včetně celkové výše nesplacených vydaných státních dluhopisů každého státního emitenta.
5. Za účelem zajištění jednotných podmínek uplatňování odstavce 1 orgán pro cenné papíry a trhy může vypracovat návrhy prováděcích technických norem, v nichž se stanoví druhy dohod nebo ujednání dostatečně zajišťujících, aby byly státní dluhopisy k dispozici pro vypořádání. Orgán pro cenné papíry a trhy vezme v úvahu zejména potřebu zachovat likviditu trhů, zvláště trhů se státními dluhopisy a trhů zpětného odkupu státních dluhopisů.
Orgán pro cenné papíry a trhy předloží Komisi uvedené návrhy prováděcích technických norem do 31. března 2012.
Komisi je svěřena pravomoc přijímat prováděcí technické normy uvedené v prvním pododstavci postupem podle článku 15 nařízení (EU) č. 1095/2010.
Článek 14
Omezení nekrytých swapů úvěrového selhání na státní dluhopisy
1. Fyzická nebo právnická osoba může provádět transakce se swapy úvěrového selhání na státní dluhopisy pouze v případech, kdy tyto transakce nevedou k vytvoření nekryté pozice ve swapech úvěrového selhání na státní dluhopisy, jak je uvedeno v článku 4.
2. Příslušný orgán může omezení uvedená v odstavci 1 dočasně pozastavit, má-li objektivní důvody domnívat se, že trh se státními dluhopisy nefunguje řádně a že by tato omezení mohla mít nepříznivý dopad na trh se swapy úvěrového selhání na státní dluhopisy, zejména v důsledku zvýšení výpůjčních nákladů pro státní emitenty nebo omezení schopnosti těchto emitentů vydávat nové dluhopisy. Uvedené důvody vychází z následujících ukazatelů:
a)
vysoké nebo zvyšující se úrokové sazby státních dluhopisů;
b)
rozšiřování rozpětí úrokových sazeb u státních dluhopisů ve srovnání se státními dluhopisy dalších státních emitentů;
c)
rozšiřování rozpětí swapů úvěrového selhání na státní dluhopisy ve srovnání s vlastní křivkou a ve srovnání s jiným státními emitenty;
d)
včasnost návratu ceny státních dluhopisů na úroveň původní rovnováhy po rozsáhlém obchodu;
e)
objem státních dluhopisů, se kterými je možné obchodovat.
Příslušný orgán může rovněž použít jiné ukazatele než ty, které jsou uvedené v prvním pododstavci písm. a) až e).
Před pozastavením omezení podle tohoto článku dotčený příslušný orgán vyrozumí orgán pro cenné papíry a trhy a ostatní příslušné orgány o navrhovaném pozastavení a důvodech, na nichž se zakládá.
Pozastavení platí po počáteční dobu nepřekračující dvanáct měsíců ode dne, kdy bylo zveřejněno na internetových stránkách dotčeného příslušného orgánu. Může být obnoveno na období nepřekračující šest měsíců, pokud důvody pro pozastavení nadále trvají. Není-li pozastavení obnoveno do konce počáteční doby nebo doby následného obnovení, jeho platnost automaticky skončí.
Do 24 hodin od oznámení dotčeného příslušného orgánu vydá orgán pro cenné papíry a trhy stanovisko k jakémukoliv plánovanému pozastavení nebo obnovení pozastavení, a to bez ohledu na to, zda příslušný orgán vycházel při pozastavení z ukazatelů stanovených v prvním pododstavci písm. a) až e) nebo z jiných ukazatelů. Vychází-li plánované pozastavení nebo obnovení pozastavení z druhého pododstavce, obsahuje stanovisko také hodnocení ukazatelů, které příslušný orgán použil. Stanovisko se zveřejní na internetových stránkách orgánu pro cenné papíry a trhy.
Článek 15
Postupy náhradní koupě
1. Ústřední protistrana v členském státě, která poskytuje zúčtovací služby pro akcie, zajistí, aby byly zavedeny postupy, které splňují všechny tyto požadavky:
a)
jestliže fyzická nebo právnická osoba, která prodá akcie, nemůže tyto akcie dodat pro vypořádání do čtyř obchodních dnů po dni, kdy se vypořádání má uskutečnit, jsou automaticky aktivovány postupy pro náhradní koupi akcií, aby bylo zajištěno jejich dodání pro vypořádání;
b)
jestliže není možné provést náhradní koupi akcií pro vypořádání, je kupujícímu zaplacena určitá částka vycházející z hodnoty akcií, které se mají dodat ke dni dodání, a částka pokrývající ztráty, jež kupujícímu vznikly v důsledku selhání při vypořádání, a
c)
fyzická nebo právnická osoba, která selže při vypořádání, uhradí všechny částky zaplacené podle písmen a) a b).
2. Ústřední protistrana v členském státě, která poskytuje zúčtovací služby pro akcie, zajistí, aby byly zavedeny postupy zajišťující, že pokud fyzická nebo právnická osoba, která prodá akcie, tyto akcie nedodá pro vypořádání ve stanovené lhůtě, musí tato osoba provádět denní platby za každý den, kdy trvá prodlení.
Tyto denní platby jsou dostatečně vysoké, aby sloužily pro odrazení fyzických nebo právnických osob, pokud jde o selhání při vypořádání.
KAPITOLA IV
VÝJIMKY
Článek 16
Výjimka pro případ, kdy se hlavní obchodní systém nachází ve třetí zemi
1. Články 5, 6, 12 a 15 se nepoužijí pro akcie společnosti, které jsou přijaty k obchodování v obchodním systému v Unii, jestliže se hlavní obchodní systém pro obchodování s těmito akciemi nachází ve třetí zemi.
2. Dotčený orgán příslušný pro akcie společnosti, s nimiž se obchoduje v obchodním systému v Unii a v obchodním systému ve třetí zemi, alespoň jednou za dva roky určí, zda se hlavní obchodní systém těchto akcií nachází ve třetí zemi.
Dotčený příslušný orgán oznámí orgánu pro cenné papíry a trhy veškeré akcie, u nichž určil, že mají hlavní obchodní systém ve třetí zemi.
Každé dva roky orgán pro cenné papíry a trhy zveřejní seznam akcií, které mají hlavní obchodní systém ve třetí zemi. Tento seznam je účinný pro období dvou let.
3. Za účelem zajištění důsledného uplatňování tohoto článku vypracuje orgán pro cenné papíry a trhy návrhy regulačních technických norem stanovující způsob výpočtu obratu pro určení hlavního obchodního systému akcií.
Orgán pro cenné papíry a trhy předloží Komisi uvedené návrhy regulačních technických norem do 31. března 2012.
Na Komisi je přenesena pravomoc přijímat regulační technické normy uvedené v prvním pododstavci postupem podle článků 10 až 14 nařízení (EU) č. 1095/2010.
4. Za účelem zajištění jednotných podmínek uplatňování odstavců 1 a 2 orgán pro cenné papíry a trhy vypracuje návrhy prováděcích technických norem, které určí:
a)
den, ke kterému, a období, za které se provádí výpočet určení hlavního obchodního systému akcií;
b)
den, do kterého dotčený příslušný orgán oznámí orgánu pro cenné papíry a trhy akcie, jejichž hlavní obchodní místo se nachází ve třetí zemi;
c)
den po zveřejnění orgánem pro cenné papíry a trhy, od něhož je uvedený seznam účinný.
Orgán pro cenné papíry a trhy předloží Komisi uvedené návrhy prováděcích technických norem do 31. března 2012.
Komisi je svěřena pravomoc přijímat prováděcí technické normy uvedené v prvním pododstavci postupem podle článku 15 nařízení (EU) č. 1095/2010.
Článek 17
Výjimka pro činnosti v rámci tvorby trhu a operace na primárním trhu
1. Články 5, 6, 7, 12, 13 a 14 se nepoužijí pro transakce prováděné u činností v rámci tvorby trhu.
2. Komise může postupem uvedeným v čl. 44 odst. 2 přijímat rozhodnutí, která stanoví, že právní a dohledový rámec třetí země zajišťuje, že trh, který získal povolení v této třetí zemi, splňuje právně závazné požadavky, které jsou pro účely použití výjimky stanovené v odstavci 1 rovnocenné požadavkům podle hlavy III směrnice 2004/39/ES, směrnice Evropského parlamentu a Rady 2003/6/ES ze dne 28. ledna 2003 o obchodování zasvěcených osob a manipulaci s trhem (zneužívání trhu) (13) a podle směrnice Evropského parlamentu a Rady 2004/109/ES ze dne 15. prosince 2004 o harmonizaci požadavků na průhlednost týkajících se informací o emitentech, jejichž cenné papíry jsou přijaty k obchodování na regulovaném trhu (14), přičemž plnění těchto požadavků v dané třetí zemi podléhá účinnému dohledu a jejich dodržování je v ní účinně vymáháno.
Právní a dohledový rámec třetí země je možné považovat za rovnocenný, jestliže v uvedené třetí zemi:
a)
trhy podléhají povolení a průběžnému a účinnému dohledu a vymáhání;
b)
trhy mají jasná a transparentní pravidla pro přijímání cenných papírů k obchodování, takže s cennými papíry lze spravedlivě, řádně a efektivně obchodovat a cenné papíry jsou volně obchodovatelné;
c)
pro emitenty cenných papírů platí požadavky na pravidelné a průběžné informování zajišťující vysokou úroveň ochrany investorů a
d)
transparentnost a integrita trhu jsou zajištěny tím, že se předchází zneužívání trhu ve formě obchodování zasvěcených osob a manipulace s trhem.
3. Články 7, 13 a 14 se nepoužijí pro činnosti fyzické nebo právnické osoby, pokud tato osoba na základě dohody se státním emitentem plní úlohu autorizovaného primárního dealera a obchoduje na vlastní účet s finančním nástrojem v souvislosti s operacemi na primárním nebo sekundárním trhu, které se týkají těchto státních dluhopisů.
4. Články 5, 6, 12, 13 a 14 tohoto nařízení se nepoužijí pro fyzickou nebo právnickou osobu, pokud provádí prodej cenného papíru na krátko nebo má čistou krátkou pozici v souvislosti s prováděním stabilizace podle kapitoly III nařízení Komise (ES) č. 2273/2003 ze dne 22. prosince 2003, kterým se provádí směrnice Evropského parlamentu a Rady 2003/6/ES, pokud jde o výjimky pro programy zpětného odkupu a stabilizace finančních nástrojů (15).
5. Výjimka uvedená v odstavci 1 se použije pouze v případě, že dotčená fyzická nebo právnická osoba písemně oznámila příslušnému orgánu svého domovského členského státu, že má v úmyslu výjimku využívat. Toto oznámení se podá nejpozději 30 kalendářních dní před tím, než fyzická nebo právnická osoba poprvé zamýšlí výjimku využít.
6. Výjimka uvedená v odstavci 3 se použije pouze v případě, že autorizovaný primární dealer písemně oznámil dotčenému příslušnému orgánu ohledně dotyčných státních dluhopisů, že má v úmyslu výjimku využívat. Toto oznámení se podá nejpozději 30 kalendářních dní před tím, než fyzická nebo právnická osoba schválená jako autorizovaný primární dealer poprvé zamýšlí výjimku využít.
7. Příslušný orgán uvedený v odstavcích 5 a 6 může využití výjimky zakázat, pokud usoudí, že daná fyzická nebo právnická osoba nesplňuje podmínky pro udělení výjimky. Případný zákaz se uloží během lhůty 30 kalendářních dnů uvedené v odstavcích 5 nebo 6 anebo později v případě, že se příslušný orgán dozví, že u dané fyzické nebo právnické osoby došlo ke změnám okolností, kvůli nimž přestala splňovat podmínky pro udělení výjimky.
8. Subjekt ze třetí země, který nezískal povolení v Unii, zašle oznámení uvedené v odstavcích 5 a 6 orgánu příslušnému pro hlavní obchodní systém v Unii, ve kterém tento subjekt obchoduje.
9. Fyzická nebo právnická osoba, která podala oznámení podle odstavce 5, co nejdříve písemně oznámí příslušnému orgánu svého domovského členského státu, nastanou-li jakékoli změny, jež mají vliv na způsobilost této osoby k využívání výjimky nebo pokud si tato osoba již nepřeje výjimku využívat.
10. Fyzická nebo právnická osoba, která podala oznámení podle odstavce 6, co nejdříve písemně oznámí dotčenému příslušnému orgánu pro dotyčné státní dluhopisy, pokud nastanou jakékoli změny mající vliv na způsobilost této osoby k využívání výjimky nebo pokud si již nepřeje výjimku využívat.
11. Příslušný orgán domovského členského státu si může od fyzické nebo právnické osoby, která využívá výjimky stanovené v odstavcích 1, 3 nebo 4, vyžádat informace v písemné podobě o krátkých pozicích, které drží, nebo o činnostech, které na základě výjimky provádí. Fyzická nebo právnická osoba tyto informace poskytne nejpozději do čtyř kalendářních dnů od podání žádosti.
12. Příslušný orgán oznámí orgánu pro cenné papíry a trhy do dvou týdnů od podání oznámení podle odstavce 5 nebo 9 všechny tvůrce trhu a podle odstavce 6 nebo 10 všechny autorizované primární dealery, kteří využívají výjimku, a všechny tvůrce trhu a oprávněné autorizované dealery, kteří výjimku přestali využívat.
13. Orgán pro cenné papíry a trhy na svých internetových stránkách zveřejní a průběžně aktualizuje seznam tvůrců trhu a autorizovaných primárních dealerů, kteří využívají výjimku.
14. Oznámení podle tohoto článku může být provedeno osobou příslušnému orgánu a příslušným orgánem orgánu pro cenné papíry a trhy kdykoli během 60 kalendářních dnů přede dnem 1. listopadu 2012.
KAPITOLA V
INTERVENČNÍ PRAVOMOCI PŘÍSLUŠNÝCH ORGÁNŮ A ORGÁNU PRO CENNÉ PAPÍRY A TRHY
ODDÍL 1
Pravomoci příslušných orgánů
Článek 18
Oznamování a zveřejňování za výjimečných okolností
1. S výhradou článku 22 může příslušný orgán od fyzických nebo právnických osob, které mají čisté krátké pozice ve vztahu k určitému finančnímu nástroji nebo třídě finančních nástrojů, požadovat, aby mu oznámily nebo aby zveřejnily podrobné informace o takové pozici, jestliže tato pozice dosáhne prahové hodnoty pro oznamovací povinnost stanovené příslušným orgánem nebo pod tuto hodnotu poklesne, pokud:
a)
nastaly nepříznivé události nebo nepříznivý vývoj, které představují vážné ohrožení finanční stability nebo důvěry na trhu v dotčeném členském státě nebo v jednom či více dalších členských státech, a
b)
opatření je nezbytné pro řešení této situace a nebude mít škodlivý účinek na efektivnost finančních trhů, který by byl neúměrný vzhledem k přínosům opatření.
2. Odstavec 1 tohoto článku se nepoužije pro finanční nástroje, kterých se již týkají požadavky na transparentnost podle článků 5 až 8. Opatření podle odstavce 1 se může použít za okolností stanovených příslušným orgánem nebo se ho mohou týkat výjimky stanovené tímto orgánem. Zejména mohou být stanoveny výjimky, které se použijí pro činnosti v rámci tvorby trhu a činnosti na primárním trhu.
Článek 19
Oznamovací povinnost vypůjčovatelů za výjimečných okolností
1. S výhradou článku 22 může příslušný orgán přijmout opatření uvedené v odstavci 2 tohoto článku, pokud:
a)
nastaly nepříznivé události nebo nepříznivý vývoj, které představují vážné ohrožení finanční stability nebo důvěry na trhu v dotčeném členském státě nebo v jednom či více dalších členských státech, a
b)
opatření je nezbytné pro řešení této situace a nebude mít škodlivý účinek na efektivnost finančních trhů, který by byl neúměrný vzhledem k přínosům opatření.
2. Příslušný orgán může od fyzických nebo právnických osob podílejících se na vypůjčení určitého finančního nástroje nebo třídy finančních nástrojů požadovat, aby mu oznámily jakoukoli významnou změnu poplatků požadovaných v souvislosti s takovým vypůjčením.
Článek 20
Omezení prodeje na krátko a obdobných transakcí za výjimečných okolností
1. S výhradou článku 22 může příslušný orgán přijmout jedno nebo více opatření uvedených v odstavci 2 tohoto článku, pokud:
a)
nastaly nepříznivé události nebo nepříznivý vývoj, které představují vážné ohrožení finanční stability nebo důvěry na trhu v dotčeném členském státě nebo v jednom či více dalších členských státech, a
b)
opatření je nezbytné pro řešení této situace a nebude mít škodlivý účinek na efektivnost finančních trhů, který by byl neúměrný vzhledem k přínosům opatření.
2. Příslušný orgán může uložit zákaz nebo podmínky ve vztahu k fyzickým nebo právnickým osobám, které provádějí:
a)
prodej na krátko nebo
b)
transakci jinou než prodej na krátko, která vytváří finanční nástroj nebo se vztahuje k finančnímu nástroji, a důsledkem nebo jedním z důsledků této transakce je, že daná fyzická nebo právnická osoba získá finanční výhodu, dojde-li k poklesu ceny nebo hodnoty jiného finančního nástroje.
3. Opatření přijaté podle odstavce 2 se může použít pro transakce týkající se všech finančních nástrojů, určité třídy finančních nástrojů nebo konkrétního finančního nástroje. Opatření se může použít za okolností stanovených příslušným orgánem nebo se ho mohou týkat výjimky stanovené tímto orgánem. Zejména mohou být stanoveny výjimky, které se použijí pro činnosti v rámci tvorby trhu a činnosti na primárním trhu.
Článek 21
Omezení transakcí se swapy úvěrového selhání na státní dluhopisy za výjimečných okolností
1. S výhradou článku 22 může příslušný orgán omezit možnost fyzických nebo právnických osob provádět transakce se swapy úvěrového selhání na státní dluhopisy nebo může omezit hodnotu pozic ve swapech úvěrového selhání na státní dluhopisy, které mohou tyto osoby uzavřít, pokud:
a)
nastaly nepříznivé události nebo nepříznivý vývoj, které představují vážné ohrožení finanční stability nebo důvěry na trhu v dotčeném členském státě nebo v jednom či více dalších členských státech, a
b)
opatření je nezbytné pro řešení této situace a nebude mít škodlivý účinek na efektivnost finančních trhů, který by byl neúměrný vzhledem k přínosům opatření.
2. Opatření přijaté podle odstavce 1 se může použít pro určitou třídu transakcí se swapy úvěrového selhání na státní dluhopisy nebo pro konkrétní transakce se swapy úvěrového selhání na státní dluhopisy. Opatření se může použít za okolností stanovených příslušným orgánem nebo se ho mohou týkat výjimky stanovené tímto orgánem. Zejména mohou být stanoveny výjimky, které se použijí pro činnosti v rámci tvorby trhu a činnosti na primárním trhu.
Článek 22
Opatření jiných příslušných orgánů
Aniž je dotčen článek 26, příslušný orgán může uložit nebo obnovit opatření podle článku 18, 19, 20 nebo 21 ve vztahu k finančnímu nástroji, pro který není dotčeným příslušným orgánem, pouze se souhlasem dotčeného příslušného orgánu.
Článek 23
Pravomoc dočasně omezit prodej finančních nástrojů na krátko v případě významného poklesu ceny
1. Jestliže cena finančního nástroje v obchodním systému během jednoho dne obchodování významně poklesne ve vztahu k závěrečné ceně v tomto systému z předchozího dne obchodování, příslušný orgán domovského členského státu tohoto obchodního systému posoudí, zda není vhodné uložit fyzickým nebo právnickým osobám zákaz nebo omezení ohledně provádění prodejů tohoto finančního nástroje na krátko v daném obchodním systému nebo jinak omezit transakce s tímto finančním nástrojem v tomto obchodním systému s cílem předejít chaotickému poklesu ceny tohoto finančního nástroje.
Jestliže příslušný orgán usoudí podle prvního pododstavce, že je uvedený postup vhodný, pak v případě akcií nebo dluhového nástroje uloží fyzickým a právnickým osobám zákaz nebo omezení ohledně provádění prodeje na krátko v daném obchodním systému nebo v případě jiného druhu finančního nástroje omezí transakce s daným finančním nástrojem v tomto obchodním systému s cílem předejít chaotickému poklesu ceny tohoto finančního nástroje.
2. Opatření podle odstavce 1 se použije na období končící nejpozději koncem dne obchodování následujícího po dni obchodování, v němž k poklesu ceny dojde. Jestliže na konci dne obchodování následujícího po dni obchodování, v němž dojde k poklesu ceny, pokračuje navzdory zavedenému opatření významný pokles hodnoty finančního nástroje nejméně o polovinu částky stanovené v odstavci 5 oproti závěrečné ceně prvního dne obchodování, může příslušný orgán prodloužit opatření na další období, jež nepřekročí dva dny obchodování následující po konci druhého dne obchodování.
3. Opatření podle odstavce 1 se použije za okolností stanovených příslušným orgánem nebo se ho týkají výjimky stanovené tímto orgánem. Zejména mohou být stanoveny výjimky, které se použijí pro činnosti v rámci tvorby trhu a činnosti na primárním trhu.
4. Příslušný orgán domovského členského státu obchodního systému, v němž hodnota finančního nástroje během jednoho dne obchodování poklesne o hodnotu uvedenou v odstavci 5, informuje orgán pro cenné papíry a trhy o rozhodnutí přijatém podle odstavce 1 nejpozději do dvou hodin po konci dne obchodování. Orgán pro cenné papíry a trhy neprodleně informuje příslušné orgány domovských členských států obchodních systémů, které obchodují se stejným finančním nástrojem.
Jestliže příslušný orgán nesouhlasí s opatřením, které přijal jiný příslušný orgán v souvislosti s finančním nástrojem obchodovaným v jiných obchodních systémech regulovaných jinými příslušnými orgány, může orgán pro cenné papíry a trhy napomoci při dosahování dohody v souladu s článkem 19 nařízení (EU) č. 1095/2010.
Dohody je dosaženo před půlnocí na konci téhož dne obchodování. Jestliže dotyčné příslušné orgány nedosáhnou dohody v rámci dohodovací fáze, může orgán pro cenné papíry a trhy přijmout rozhodnutí v souladu s čl. 19 odst. 3 nařízení (EU) č. 1095/2010. Rozhodnutí se přijme před zahájením následujícího dne obchodování.
5. Pokles hodnoty činí 10 % nebo více v případě likvidních akcií, jak jsou stanoveny v článku 22 nařízení (ES) č. 1287/2006, a v případě nelikvidních akcií a jiných tříd finančních nástrojů představuje hodnotu, kterou stanoví Komise.
6. Orgán pro cenné papíry a trhy může vydat stanovisko k úpravě prahových hodnot uvedených v odstavci 5, s přihlédnutím k vývoji na finančních trzích, a zaslat je Komisi.
Komisi je svěřena pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci v souladu s článkem 42, které upravují prahové hodnoty uvedené v odstavci 5 tohoto článku, s přihlédnutím k vývoji na finančních trzích.
7. Komise přijme akty v přenesené pravomoci v souladu s článkem 42, které stanoví, co je třeba rozumět významným poklesem hodnoty u finančních nástrojů jiných než likvidní akcie, a to s přihlédnutím ke zvláštním vlastnostem každé třídy finančních nástrojů a k rozdílům ve volatilitě.
8. Za účelem zajištění důsledného uplatňování tohoto článku vypracuje orgán pro cenné papíry a trhy návrhy regulačních technických norem, které stanoví způsob výpočtu 10 % poklesu u likvidních akcií a poklesu hodnoty upřesněného Komisí v souladu s odstavcem 7.
Orgán pro cenné papíry a trhy předloží Komisi uvedené návrhy regulačních technických norem do 31. března 2012.
Na Komisi je přenesena pravomoc přijímat regulační technické normy uvedené v prvním pododstavci postupem podle článků 10 až 14 nařízení (EU) č. 1095/2010.
Článek 24
Trvání omezení
Opatření uložené podle článků 18, 19, 20 nebo 21 je platné po počáteční dobu nejvýše tří měsíců ode dne zveřejnění oznámení uvedeného v článku 25.
Opatření může být obnovováno na další období, z nichž žádné nepřekročí dobu tří měsíců, pokud důvody, které vedly k jeho přijetí, trvají i nadále. Není-li opatření do uplynutí uvedené doby tří měsíců obnoveno, jeho platnost automaticky skončí.
Článek 25
Oznámení o omezení
1. Příslušný orgán na svých internetových stránkách zveřejní oznámení o každém rozhodnutí uložit nebo obnovit opatření uvedené v článcích 18 až 23.
2. Toto oznámení obsahuje alespoň údaje o:
a)
uložených opatřeních, včetně nástrojů a tříd transakcí, pro které se opatření použijí, a dobu jejich trvání;
b)
důvodech, proč se příslušný orgán domnívá, že je opatření nezbytné uložit, včetně důkazů, o něž se tyto důvody opírají.
3. Opatření podle článků 18 až 23 nabude účinku v okamžiku zveřejnění oznámení nebo v době uvedené v oznámení, která je pozdější než doba zveřejnění oznámení, a použije se pouze pro transakce provedené poté, co opatření nabylo účinku.
Článek 26
Oznamování orgánu pro cenné papíry a trhy a dalším příslušným orgánům
1. Před uložením nebo obnovením opatření podle článků 18, 19, 20 nebo 21 a před uložením omezení podle článku 23 oznámí příslušný orgán navrhované opatření orgánu pro cenné papíry a trhy a ostatním příslušným orgánům.
2. Oznámení obsahuje údaje o navrhovaných opatřeních, třídách finančních nástrojů a transakcí, pro které se opatření použijí, důvodech pro tato opatření, a zamýšlené době, kdy mají opatření nabýt účinku.
3. Oznámení o návrhu uložit nebo obnovit opatření podle článků 18, 19, 20 nebo 21 se podá nejpozději 24 hodin před zamýšlenou dobou, kdy má opatření nabýt účinku nebo být obnoveno. Za výjimečných okolností může příslušný orgán podat oznámení později než 24 hodin před zamýšlenou dobou nabytí účinku opatření, pokud uvedenou 24hodinovou lhůtu není možné dodržet. Oznámení o omezení podle článku 23 se podá před zamýšlenou dobou nabytí účinku opatření.
4. Příslušný orgán, který obdrží oznámení podle tohoto článku, může přijmout opatření podle článků 18 až 23 ve svém členském státě, pokud je přesvědčen, že je takové opatření nezbytné pro pomoc příslušnému oznamujícímu orgánu. Příslušný orgán, který obdrží oznámení, podá rovněž oznámení v souladu s odstavci 1 až 3, v němž navrhne přijetí opatření.
ODDÍL 2
Pravomoci orgánu pro cenné papíry a trhy
Článek 27
Koordinace ze strany orgánu pro cenné papíry a trhy
1. Ve vztahu k opatřením přijatým příslušnými orgány podle oddílu 1 vykonává orgán pro cenné papíry a trhy podpůrnou a koordinační úlohu. Orgán pro cenné papíry a trhy zejména zajistí, aby příslušné orgány uplatňovaly jednotný přístup k přijatým opatřením, zvláště pokud jde o to, kdy je nezbytné použít intervenční pravomoci, o povahu veškerých uložených opatření a o začátek a dobu trvání takových opatření.
2. Poté, co obdrží oznámení podle článku 26 o opatření, které má být uloženo nebo obnoveno podle článků 18, 19, 20 nebo 21, vydá orgán pro cenné papíry a trhy do 24 hodin stanovisko, v němž uvede, zda se domnívá, že je dané opatření nebo navrhované opatření nezbytné pro řešení výjimečných okolností. Ve stanovisku se uvede, zda má orgán pro cenné papíry a trhy za to, že nastaly nepříznivé události nebo nepříznivý vývoj, jež představují vážné ohrožení finanční stability nebo důvěry na trhu v jednom nebo více členských státech, zda je opatření nebo navrhované opatření vhodné a přiměřené pro řešení dané hrozby a zda je opodstatněná navrhovaná doba trvání veškerých těchto opatření. Jestliže se orgán pro cenné papíry a trhy domnívá, že je pro řešení hrozby nutné, aby opatření přijaly i další příslušné orgány, rovněž to ve svém stanovisku uvede. Stanovisko se zveřejní na internetových stránkách orgánu pro cenné papíry a trhy.
3. Pokud příslušný orgán navrhne přijetí nebo přijme opatření v rozporu se stanoviskem orgánu pro cenné papíry a trhy podle odstavce 2 nebo odmítne přijmout opatření v rozporu se stanoviskem orgánu pro cenné papíry a trhy podle uvedeného odstavce, zveřejní do 24 hodin po obdržení stanoviska orgánu pro cenné papíry a trhy na svých internetových stránkách oznámení s úplným vysvětlením důvodů, které jej k tomu vedou. Nastane-li taková situace, posoudí orgán pro cenné papíry a trhy, zda jsou splněny všechny podmínky pro použití jeho intervenční pravomoci podle článku 28 a zda se jedná o vhodný případ pro toto použití.
4. Orgán pro cenné papíry a trhy opatření podle tohoto článku pravidelně přezkoumává, a to nejméně jednou za tři měsíce. Není-li dané opatření obnoveno do konce uvedené doby tří měsíců, jeho platnost automaticky skončí.
Článek 28
Intervenční pravomoci orgánu pro cenné papíry a trhy za výjimečných okolností
1. V souladu s čl. 9 odst. 5 nařízení (EU) č. 1095/2010 orgán pro cenné papíry a trhy, s výhradou odstavce 2 tohoto článku:
a)
uloží fyzickým nebo právnickým osobám, které mají čisté krátké pozice ve vztahu k určitému finančnímu nástroji nebo třídě finančních nástrojů, aby oznámily příslušnému orgánu nebo zveřejnily podrobné informace o veškerých takových pozicích, nebo
b)
uloží zákaz nebo stanoví podmínky týkající se provádění, fyzickými nebo právnickými osobami, prodeje na krátko nebo transakce, která vytváří finanční nástroj nebo se vztahuje k finančnímu nástroji, jež není finančním nástrojem uvedeným v čl. 1 odst. 1 písm. c), pokud důsledkem nebo jedním z důsledků této transakce je, že daná fyzická nebo právnická osoba získá finanční výhodu, dojde-li k poklesu ceny nebo hodnoty jiného finančního nástroje.
Opatření lze použít za zvláštních okolností stanovených orgánem pro cenné papíry a trhy nebo může podléhat výjimkám stanoveným tímto orgánem. Zejména mohou být stanoveny výjimky, které se použijí pro činnosti v rámci tvorby trhu a činnosti na primárním trhu.
2. Orgán pro cenné papíry a trhy přijme rozhodnutí podle odstavce 1, pouze pokud:
a)
opatření uvedená v odst. 1 písm. a) a b) reagují na ohrožení správného fungování a integrity finančních trhů nebo stability celého finančního systému v Unii nebo jeho části a situace má přeshraniční důsledky a
b)
žádný příslušný orgán nepřijal opatření k řešení dané hrozby nebo jeden nebo více příslušných orgánů přijaly opatření, která na tuto hrozbu nereagují odpovídajícím způsobem.
3. Při přijímání opatření uvedených v odstavci 1 vezme orgán pro cenné papíry a trhy v úvahu, v jakém rozsahu opatření:
a)
významně řeší danou hrozbu pro správné fungování a integritu finančních trhů nebo pro stabilitu celého finančního systému v Unii nebo jeho části nebo významně zlepší schopnost příslušných orgánů tuto hrozbu monitorovat;
b)
nevede ke vzniku rizika regulatorní arbitráže;
c)
nemá škodlivý účinek na efektivnost finančních trhů, mimo jiné tím, že sníží likviditu na těchto trzích nebo nezvýší nejistotu mezi účastníky trhu, který by byl neúměrný vzhledem k přínosům opatření.
Pokud jeden nebo více příslušných orgánů přijaly opatření podle článků 18, 19, 20 nebo 21, může orgán pro cenné papíry a trhy přijmout kterékoli z opatření uvedených v odstavci 1 tohoto článku, aniž by vydával stanovisko podle článku 27.
4. Před tím, než se rozhodne uložit nebo obnovit kterékoli z opatření uvedených v odstavci 1, konzultuje orgán pro cenné papíry a trhy ESRB a případně další dotčené orgány.
5. Před tím, než se rozhodne uložit nebo obnovit kterékoli z opatření uvedených v odstavci 1, oznámí orgán pro cenné papíry a trhy dotčeným příslušným orgánům opatření, jejichž přijetí navrhuje. Oznámení obsahuje údaje o navrhovaných opatřeních, třídě finančních nástrojů a transakcí, pro které se opatření použijí, důkazech, z nichž vychází odůvodnění uvedených opatření, a zamýšlené době, kdy mají opatření nabýt účinku.
6. Oznámení se podává nejpozději 24 hodin předtím, než má opatření nabýt účinku nebo být obnoveno. Za výjimečných okolností může orgán pro cenné papíry a trhy podat oznámení později než 24 hodin před zamýšlenou dobou nabytí účinku opatření, pokud uvedenou 24hodinovou lhůtu není možné dodržet.
7. Orgán pro cenné papíry a trhy na svých internetových stránkách zveřejní oznámení o každém rozhodnutí uložit nebo obnovit opatření uvedené v odstavci 1. Toto oznámení obsahuje alespoň:
a)
uložená opatření, včetně nástrojů a tříd transakcí, pro které se opatření použijí, a jejich dobu trvání, a
b)
důvody, proč orgán pro cenné papíry a trhy zastává stanovisko, že je opatření nezbytné uložit, včetně důkazů, o něž se tyto důvody opírají.
8. Poté, co se orgán pro cenné papíry a trhy rozhodne uložit nebo obnovit kterékoli z opatření uvedených v odstavci 1, neprodleně příslušným orgánům oznámí přijatá opatření.
9. Opatření nabývá účinku v okamžiku zveřejnění oznámení na internetových stránkách orgánu pro cenné papíry a trhy nebo v době uvedené v oznámení, která je pozdější než doba jeho zveřejnění, a použije se pouze pro transakce provedené poté, co opatření nabylo účinku.
10. Orgán pro cenné papíry a trhy opatření uvedené v odstavci 1 přezkoumává ve vhodných intervalech a alespoň jednou za tři měsíce. Není-li opatření obnoveno do konce uvedené doby tří měsíců, jeho platnost automaticky skončí. K obnovení opatření se použijí odstavce 2 až 9.
11. Opatření přijaté orgánem pro cenné papíry a trhy podle tohoto článku má přednost před veškerými předchozími opatřeními, která přijal příslušný orgán podle oddílu 1.
Článek 29
Pravomoci orgánu pro cenné papíry a trhy v mimořádných situacích v souvislosti se státními dluhopisy
V případě mimořádné situace v souvislosti se státními dluhopisy nebo swapy úvěrového selhání na státní dluhopisy se použijí články 18 a 38 nařízení (EU) č. 1095/2010.
Článek 30
Upřesnění nepříznivých událostí a nepříznivého vývoje
Komisi je svěřena pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci v souladu s článkem 42, které stanoví kritéria a faktory, které příslušné orgány a orgán pro cenné papíry a trhy zohlední při určování, zda nastaly nepříznivé události nebo nepříznivý vývoj uvedené v článcích 18 až 21 a v článku 27 a objevily se hrozby uvedené v čl. 28 odst. 2 písm. a).
Článek 31
Šetření orgánu pro cenné papíry a trhy
Orgán pro cenné papíry a trhy může na žádost jednoho nebo více příslušných orgánů, Evropského parlamentu, Rady nebo Komise nebo z vlastního podnětu provádět šetření týkající se určité otázky nebo určitého jednání souvisejících s prodejem na krátko nebo s používáním swapů úvěrového selhání, a to s cílem posoudit, zda tato otázka nebo jednání nepředstavují potenciální hrozbu pro finanční stabilitu nebo důvěru na trhu v Unii.
Orgán pro cenné papíry a trhy zveřejní zprávu obsahující jeho zjištění a případná doporučení týkající se této otázky nebo jednání do tří měsíců od ukončení takového šetření.
KAPITOLA VI
ÚLOHA PŘÍSLUŠNÝCH ORGÁNŮ
Článek 32
Příslušné orgány
Každý členský stát určí jeden či více orgánů příslušných pro účely tohoto nařízení.
Určí-li členský stát více než jeden příslušný orgán, jasně stanoví jejich vzájemné postavení a určí orgán, který je odpovědný za koordinaci spolupráce a výměnu informací s Komisí, orgánem pro cenné papíry a trhy a příslušnými orgány ostatních členských států.
Členské státy o takto určených orgánech uvědomí Komisi, orgán pro cenné papíry a trhy a příslušné orgány ostatních členských států.
Článek 33
Pravomoci příslušných orgánů
1. Aby mohly příslušné orgány plnit své povinnosti podle tohoto nařízení, mají veškeré dohledové a vyšetřovací pravomoci nezbytné pro plnění jejich úkolů. Své pravomoci vykonávají jakýmkoli z těchto způsobů:
a)
přímo;
b)
ve spolupráci s jinými orgány;
c)
prostřednictvím dožádání u příslušných soudních orgánů.
2. Aby mohly plnit své povinnosti podle tohoto nařízení, mají příslušné orgány v souladu s vnitrostátními právními předpisy pravomoc:
a)
získat přístup k jakémukoli dokumentu v jakékoli formě a obdržet nebo pořídit jeho kopii;
b)
požadovat informace od kterékoli fyzické nebo právnické osoby a v případě potřeby fyzickou nebo právnickou osobu předvolat a vyslechnout za účelem získání informací;
c)
provádět kontroly na místě s předchozím ohlášením nebo bez předchozího ohlášení;
d)
požadovat existující záznamy o telefonních hovorech a datovém provozu;
e)
požadovat ukončení jakéhokoli jednání, které je v rozporu s tímto nařízením;
f)
požadovat zmrazení nebo obstavení majetku.
3. Aniž jsou dotčena ustanovení odst. 2 písm. a) a b), mají příslušné orgány v jednotlivých případech pravomoc požadovat od fyzické nebo právnické osoby provádějící transakci se swapy úvěrového selhání:
a)
vysvětlení účelu transakce a uvedení, zda je prováděna za účelem zajištění proti riziku, nebo za jiným účelem, a
b)
informace pro ověření podkladového rizika, pokud je transakce prováděna za účelem zajištění.
Článek 34
Služební tajemství
1. Povinnost zachovávat služební tajemství platí pro všechny fyzické nebo právnické osoby, které pracují nebo pracovaly pro příslušný orgán nebo pro jakýkoli orgán či fyzickou nebo právnickou osobu, na něž příslušný orgán přenesl úkoly, včetně auditorů a odborníků, s nimiž příslušný orgán uzavřel smlouvu. Důvěrné informace, které jsou předmětem služebního tajemství, nesmějí být vyzrazeny žádným jiným fyzickým nebo právnickým osobám ani orgánům s výjimkou případů, kdy je to nezbytné pro účely soudního řízení.
2. Veškeré informace, které se týkají obchodních nebo provozních podmínek a jiných ekonomických či osobních záležitostí, vyměňované mezi příslušnými orgány podle tohoto nařízení se považují za důvěrné a podléhají požadavkům služebního tajemství s výjimkou případů, kdy příslušný orgán v okamžiku jejich předání uvede, že dané informace mohou být sdělovány nebo pokud je jejich sdělení nezbytné pro účely soudního řízení.
Článek 35
Povinnost spolupracovat
Příslušné orgány spolupracují, pokud je to nezbytné nebo výhodné pro účely tohoto nařízení. Zejména si příslušné orgány bez zbytečného odkladu vzájemně poskytují informace, které mají význam pro plnění jejich povinností podle tohoto nařízení.
Článek 36
Spolupráce s orgánem pro cenné papíry a trhy
Příslušné orgány pro účely tohoto nařízení spolupracují s orgánem pro cenné papíry a trhy v souladu s nařízením (EU) č. 1095/2010.
Příslušné orgány neprodleně poskytnou orgánu pro cenné papíry a trhy veškeré informace nezbytné k tomu, aby mohl plnit své povinnosti podle nařízení (EU) č. 1095/2010.
Článek 37
Spolupráce v případě žádostí týkajících se kontrol na místě nebo šetření
1. Příslušný orgán jednoho členského státu může požádat příslušný orgán jiného členského státu o pomoc při kontrolách na místě nebo šetřeních.
O žádosti uvedené v prvním pododstavci příslušný žádající orgán uvědomí orgán pro cenné papíry a trhy. V případě šetření nebo kontroly s přeshraničními dopady toto šetření nebo kontrolu může koordinovat a na požádání koordinuje orgán pro cenné papíry a trhy.
2. Pokud příslušný orgán obdrží od příslušného orgánu jiného členského státu žádost, aby provedl kontrolu na místě nebo šetření, může:
a)
sám provést kontrolu na místě nebo šetření;
b)
umožnit příslušnému orgánu, který žádost podal, aby se účastnil kontroly na místě nebo šetření;
c)
umožnit příslušnému orgánu, který žádost podal, aby sám provedl kontrolu na místě nebo šetření;
d)
jmenovat auditory nebo odborníky, kteří provedou kontrolu na místě nebo šetření;
e)
podělit se s ostatními příslušnými orgány o konkrétní úkoly související s dohledovými činnostmi.
3. Orgán pro cenné papíry a trhy může požádat příslušné orgány, aby prováděly konkrétní úkony šetření a kontroly na místě, jestliže má oprávněné důvody požadovat informace k tomu, aby byl schopen vykonávat pravomoc, která je mu výslovně svěřena tímto nařízením.
Článek 38
Spolupráce se třetími zeměmi
1. Je-li to možné, uzavřou příslušné orgány s orgány dohledu třetích zemí ujednání o spolupráci týkající se výměny informací s orgány dohledu třetích zemích, vymáhání povinností vyplývajících z tohoto nařízení ve třetích zemích a přijímání obdobných opatření orgány dohledu ve třetích zemích, která doplní opatření přijatá podle kapitoly V. Tato ujednání o spolupráci zajistí alespoň účinnou výměnu informací, která příslušným orgánům členských států umožní plnit povinnosti podle tohoto nařízení.
Příslušný orgán, který navrhne uzavření takového ujednání, o tom uvědomí orgán pro cenné papíry a trhy a příslušné orgány ostatních členských států.
2. Ujednání o spolupráci obsahuje ustanovení o výměně údajů a informací nezbytných k tomu, aby mohl dotčený příslušný orgán plnit povinnost stanovenou v čl. 16 odst. 2.
3. Orgán pro cenné papíry a trhy koordinuje vypracování ujednání o spolupráci mezi příslušnými orgány a dotčenými orgány dohledu třetích zemí. Za tímto účelem vypracuje orgán pro cenné papíry a trhy vzorový dokument pro ujednání o spolupráci, který mohou příslušné orgány použít.
Orgán pro cenné papíry a trhy rovněž koordinuje mezi příslušnými orgány výměnu informací získaných od orgánů dohledu třetích zemí, které mohou mít význam pro přijetí opatření podle kapitoly V.
4. Příslušné orgány uzavřou ujednání o spolupráci týkající se výměny informací s orgány dohledu třetích zemí pouze v případě, že sdělené informace podléhají zárukám dodržování služebního tajemství, které jsou alespoň rovnocenné zárukám stanoveným v článku 34. Výměna informací slouží k plnění úkolů dotyčných příslušných orgánů.
Článek 39
Předávání a uchovávání osobních údajů
Pro předávání osobních údajů mezi členskými státy nebo mezi členskými státy a třetí zemí použijí členské státy směrnici 95/46/ES. Pokud jde o předávání osobních údajů orgánem pro cenné papíry a trhy členským státům nebo třetí zemi, dodržuje orgán pro cenné papíry a trhy nařízení (ES) č. 45/2001.
Osobní údaje uvedené v prvním pododstavci se uchovávají po dobu nanejvýš pěti let.
Článek 40
Sdělování informací třetím zemím
Příslušný orgán může orgánu dohledu třetí země předat údaje a analýzu údajů, jsou-li splněny podmínky stanovené v článku 25 nebo 26 směrnice 95/46/ES, takové předání se však uskutečňuje pouze případ od případu. Příslušný orgán musí být přesvědčen, že je předání nezbytné pro účely tohoto nařízení. Každé takové předání se provádí na základě dohody, že třetí země nepředá tyto údaje orgánu dohledu jiné třetí země bez výslovného písemného povolení příslušného orgánu.
Příslušný orgán sdělí informace, které jsou podle článku 34 důvěrné a které obdržel od příslušného orgánu jiného členského státu, orgánu dohledu třetí země pouze v případě, že příslušný orgán obdržel výslovný souhlas příslušného orgánu, který tyto informace poskytl, a v příslušných případech také za předpokladu, že se informace sdělují výlučně pro účely, ke kterým tento příslušný orgán udělil souhlas.
Článek 41
Sankce
Členské státy stanoví pravidla pro sankce a správní opatření použitelné pro případ porušení tohoto nařízení a přijmou veškerá nezbytná opatření, aby zajistily jejich uplatňování. Tyto sankce a správní opatření musí být účinné, přiměřené a odrazující.
V souladu s nařízením (EU) č. 1095/2010 přijme orgán pro cenné papíry a trhy pokyny s cílem zajistit uplatňování jednotného přístupu ohledně sankcí a správních opatření, které zavádějí členské státy.
Členské státy oznámí Komisi a orgánu pro cenné papíry a trhy pravidla uvedená v prvním a druhém pododstavci do 1. července 2012 a neprodleně jim oznámí veškeré následné změny těchto pravidel.
Orgán pro cenné papíry a trhy zveřejní na svých internetových stránkách seznam stávajících sankcí a správních opatření použitelných v jednotlivých členských státech a pravidelně jej aktualizuje.
Členské státy předkládají každý rok orgánu pro cenné papíry a trhy souhrnné informace o všech uložených sankcích a přijatých správních opatřeních. Sdělí-li příslušný orgán skutečnost, že byla uložena sankce nebo správní opatření, uvědomí o tom současně orgán pro cenné papíry a trhy.
KAPITOLA VII
AKTY V PŘENESENÉ PRAVOMOCI
Článek 42
Výkon přenesené pravomoci
1. Pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci je svěřena Komisi za podmínek stanovených v tomto článku.
2. Pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci uvedená v čl. 2 odst. 2, čl. 3 odst. 7, čl. 4 odst. 2, čl. 5 odst. 4, čl. 6 odst. 4, čl. 7 odst. 3, čl. 17 odst. 2, čl. 23 odst. 5, a článku 30 je svěřena Komisi na dobu neurčitou.
3. Evropský parlament nebo Rada mohou přenesení pravomoci uvedené v čl. 2 odst. 2, čl. 3 odst. 7, čl. 4 odst. 2, čl. 5 odst. 4, čl. 6 odst. 4, čl. 7 odst. 3, čl. 17 odst. 2, čl. 23 odst. 5, a článku 30 kdykoli zrušit. Rozhodnutím o zrušení se ukončuje přenesení pravomoci v něm blíže určené. Rozhodnutí o zrušení nabývá účinku prvním dnem po zveřejnění v Úředním věstníku Evropské unie nebo k pozdějšímu dni, který je v něm upřesněn. Nedotýká se platnosti již platných aktů v přenesené pravomoci.
4. Přijetí aktu v přenesené pravomoci Komise neprodleně oznámí současně Evropskému parlamentu a Radě.
5. Akt v přenesené pravomoci přijatý podle čl. 2 odst. 2, čl. 3 odst. 7, čl. 4 odst. 2, čl. 5 odst. 4, čl. 6 odst. 4, čl. 7 odst. 3, čl. 17 odst. 2, čl. 23 odst. 5 a článku 30 vstoupí v platnost, pouze pokud proti němu Evropský parlament nebo Rada nevysloví námitky ve lhůtě tří měsíců ode dne, kdy jim byl tento akt oznámen, nebo pokud Evropský parlament i Rada před uplynutím této lhůty informují Komisi o tom, že námitky nevysloví. Z podnětu Evropského parlamentu nebo Rady se tato lhůta prodlouží o tři měsíce.
Článek 43
Lhůta pro přijetí aktů v přenesené pravomoci
Komise přijme akty v přenesené pravomoci podle čl. 2 odst. 2, čl. 3 odst. 7, čl. 4 odst. 2, čl. 5 odst. 4, čl. 6 odst. 4, čl. 7 odst. 3, čl. 17 odst. 2, čl. 23 odst. 5 a článku 30 do 31. března 2012.
Komise může prodloužit lhůtu uvedenou v prvním pododstavci o šest měsíců.
KAPITOLA VIII
PROVÁDĚCÍ AKTY
Článek 44
Postup projednávání ve výboru
1. Komisi je nápomocen Evropský výbor pro cenné papíry, zřízený rozhodnutím Komise 2001/528/ES (16). Tento výbor je výborem ve smyslu nařízení (EU) č. 182/2011.
2. Odkazuje-li se na tento odstavec, použije se článek 5 nařízení (EU) č. 182/2011.
KAPITOLA IX
PŘECHODNÁ A ZÁVĚREČNÁ USTANOVENÍ
Článek 45
Přezkum a zpráva
Do 30. června 2013 předloží Komise po projednání s příslušnými orgány a orgánem pro cenné papíry a trhy Evropskému parlamentu a Radě zprávu o:
a)
vhodnosti prahových hodnot pro oznamování a zveřejňování podle článků 5, 6, 7 a 8;
b)
dopadu jednotlivých požadavků na zveřejňování podle článku 6, zejména s ohledem na efektivnost a volatilitu finančních trhů;
c)
vhodnosti přímého, centralizovaného zasílání hlášení orgánu pro cenné papíry a trhy;
d)
fungování omezení a požadavků uvedených v kapitolách II a III;
e)
vhodnosti omezení týkajících se nekrytých swapů úvěrového selhání na státní dluhopisy a vhodnosti dalších omezení či podmínky týkající se prodeje na krátko nebo swapů úvěrového selhání;
Článek 46
Přechodné ustanovení
1. Stávající opatření v oblasti působnosti tohoto nařízení, která vstoupila v platnost přede dnem 15. září 2010, mohou zůstat nadále použitelná do 1. července 2013 za podmínky, že se oznámí Komisi do 24. dubna 2012.
2. Transakce se swapy úvěrového selhání na státní dluhopisy, jejichž výsledkem je nekrytá pozice ve swapech úvěrového selhání a které byly uzavřeny přede dnem 25. března 2012 nebo během pozastavení omezení týkajících se nekrytých swapů úvěrového selhání na státní dluhopisy v souladu s čl. 14 odst. 2 mohou být drženy až do doby jejich splatnosti stanovené ve smlouvě o swapech úvěrového selhání na státní dluhopisy.
Článek 47
Zaměstnanci a zdroje orgánu pro cenné papíry a trhy
Do 31. prosince 2012 orgán pro cenné papíry a trhy posoudí své personální a finanční potřeby v souvislosti s převzetím pravomocí a povinností podle tohoto nařízení a předloží zprávu Evropskému parlamentu, Radě a Komisi.
Článek 48
Vstup v platnost
Toto nařízení vstupuje v platnost prvním dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Použije se od 1. listopadu 2012.
Čl. 2 odst. 2, čl. 3 odst. 7, čl. 4 odst. 2, čl. 7 odst. 3, čl. 9 odst. 5, čl. 11 odst. 3 a 4, čl. 12 odst. 2, čl. 13 odst. 4 a 5, čl. 16 odst. 3 a 4, čl. 17 odst. 2, čl. 23 odst. 5, 7 a 8 a články 30, 42, 43 a 44 se však použijí od 25. března 2012.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
Ve Štrasburku dne 14. března 2012.
ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY (UE) NR 236/2012
z dnia 14 marca 2012 r.
w sprawie krótkiej sprzedaży i wybranych aspektów dotyczących swapów ryzyka kredytowego
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 114,
uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego parlamentom narodowym,
uwzględniając opinię Europejskiego Banku Centralnego (1),
uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego (2),
stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą (3),
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
We wrześniu 2008 roku, u szczytu kryzysu finansowego, właściwe organy w kilku państwach członkowskich i organy nadzorcze w państwach trzecich, np. w Stanach Zjednoczonych Ameryki i Japonii, przyjęły środki nadzwyczajne w celu ograniczenia lub zakazania krótkiej sprzedaży niektórych lub wszystkich papierów wartościowych. Działanie to było spowodowane obawą, że w okresie poważnej niestabilności finansowej krótka sprzedaż może pogłębić spadkową spiralę cen akcji, zwłaszcza akcji instytucji finansowych, co mogło prowadzić nawet do bankructwa tych instytucji i powstania ryzyka systemowego. Środki przyjęte przez państwa członkowskie były niejednolite, ponieważ w Unii nie istnieją odnośne wspólne ramy regulacyjne dotyczące zagadnień związanych z krótką sprzedażą.
(2)
Aby zapewnić prawidłowe funkcjonowanie rynku wewnętrznego i poprawić warunki jego funkcjonowania, w szczególności w odniesieniu do rynków finansowych, oraz zapewnić wysoki poziom ochrony konsumentów i inwestorów, właściwe jest zatem ustanowienie wspólnych ram regulacyjnych w zakresie wymogów i uprawnień dotyczących krótkiej sprzedaży i swapów ryzyka kredytowego oraz zapewnienie większej koordynacji i spójności działań pomiędzy państwami członkowskimi w przypadku konieczności podjęcia środków w wyjątkowych okolicznościach. Konieczne jest zharmonizowanie przepisów odnoszących się do krótkiej sprzedaży i wybranych aspektów dotyczących swapów ryzyka kredytowego, aby zapobiec powstawaniu przeszkód w prawidłowym funkcjonowaniu rynku wewnętrznego, bowiem w przeciwnym razie państwa członkowskie będą z dużym prawdopodobieństwem w dalszym ciągu podejmować różne środki.
(3)
Jest właściwe i konieczne, aby przepisom tym nadano prawną formę rozporządzenia, by zapewnić w całej Unii jednolite stosowanie przepisów, które w sposób bezpośredni nakładają na podmioty prywatne obowiązki dotyczące zgłoszeń i ujawnień w sprawie pozycji krótkich netto związanych z określonymi instrumentami oraz w sprawie niepokrytej krótkiej sprzedaży. Forma rozporządzenia jest także konieczna w celu przyznania Europejskiemu Urzędowi Nadzoru (Europejskiemu Urzędowi Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych) (EUNGiPW), ustanowionemu rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1095/2010 (4), uprawnień do koordynowania działań podejmowanych przez właściwe organy lub do samodzielnego podejmowania działań.
(4)
Zakres niniejszego rozporządzenia powinien być maksymalnie szeroki, aby zapewnić prewencyjne ramy regulacyjne do stosowania w wyjątkowych okolicznościach. Ramy te powinny objąć wszystkie instrumenty finansowe, ale także określać proporcjonalne działania podejmowane w odpowiedzi na zagrożenia, jakie może stanowić krótka sprzedaż poszczególnych instrumentów. Dlatego też uprawnienia do podejmowania środków dotyczących wszystkich typów instrumentów finansowych, wykraczających poza środki o trwałym charakterze mające zastosowanie jedynie do konkretnych typów instrumentów, gdy istnieje jasno określone ryzyko, któremu należy przeciwdziałać, powinny przysługiwać właściwym organom i EUNGiPW tylko w wyjątkowych okolicznościach.
(5)
Aby zaradzić obecnej sytuacji, którą cechuje różnorodność środków przyjętych przez niektóre państwa członkowskie, oraz aby ograniczyć możliwość przyjmowania różnych środków przez właściwe organy, ważne jest zharmonizowane podejście do potencjalnych zagrożeń wynikających z krótkiej sprzedaży i swapów ryzyka kredytowego. Nakładane wymogi powinny chronić przed zidentyfikowanym ryzykiem, nie zmniejszając niepotrzebnie korzystnego oddziaływania krótkiej sprzedaży na jakość i efektywność rynków. W niektórych sytuacjach krótka sprzedaż może mieć niekorzystne skutki, jednak w normalnych warunkach rynkowych odgrywa ona istotną rolę w zapewnianiu prawidłowego funkcjonowania rynków finansowych, w szczególności w kontekście płynności rynkowej i efektywnego kształtowania się cen.
(6)
Zawarte w niniejszym rozporządzeniu odniesienia do osób fizycznych i prawnych powinny obejmować zarejestrowane stowarzyszenia przedsiębiorców nieposiadające osobowości prawnej.
(7)
Większa przejrzystość w odniesieniu do znacznych pozycji krótkich netto z tytułu określonych instrumentów finansowych przyniesie z dużym prawdopodobieństwem korzyści zarówno organom regulacyjnym, jak i uczestnikom rynku. W przypadku akcji dopuszczonych do obrotu w systemie obrotu w Unii, powinien zostać wprowadzony model dwuprogowy, zapewniający, na odpowiednim poziomie, większą przejrzystość znacznych pozycji krótkich netto z tytułu akcji. Przy niższym progu zgłoszenie pozycji odpowiednim organom regulacyjnym powinno odbywać się w sposób niepubliczny tak, aby organy te mogły monitorować i w razie potrzeby zbadać krótką sprzedaż mogącą powodować ryzyko systemowe, stanowić nadużycie lub prowadzić do zakłóceń na rynkach; przy wyższym progu pozycje powinny być publicznie ujawniane na rynku po to, by inni uczestnicy rynku mogli otrzymać użyteczne informacje na temat znacznych pojedynczych pozycji krótkich z tytułu akcji.
(8)
Należy wprowadzić wymóg zgłaszania organom regulacyjnym znacznych pozycji krótkich netto dotyczących długu państwowego w Unii, gdyż takie zgłoszenie dostarczałoby ważnych informacji pomocnych organom regulacyjnym w monitorowaniu tego, czy takie pozycje faktycznie stwarzają ryzyko systemowe lub czy są wykorzystywane do celów nadużyć. Wymóg ten powinien obejmować wyłącznie niepubliczne ujawnienie wobec organów regulacyjnych, ponieważ ogłaszanie wobec rynku informacji dotyczących tego typu instrumentów mogłoby mieć niekorzystny wpływ na rynki długu państwowego w sytuacji, gdy ich płynność jest już zaburzona.
(9)
Wymogi zgłaszania dotyczące długu państwowego powinny mieć zastosowanie do instrumentów dłużnych emitowanych przez państwo członkowskie i przez Unię, w tym Europejski Bank Inwestycyjny, agendę rządową państwa członkowskiego, agencję, spółkę celową lub międzynarodową instytucję finansową ustanowioną przez co najmniej dwa państwa członkowskie, która emituje dług w imieniu państwa członkowskiego lub w imieniu kilku państw członkowskich, taką jak Europejski Instrument Stabilności Finansowej lub przyszły europejski mechanizm stabilności. W przypadku federalnych państw członkowskich wymogi zgłaszania powinny mieć również zastosowanie do instrumentów dłużnych emitowanych przez członka federacji. Nie powinny one natomiast mieć zastosowania do innych regionalnych lub lokalnych organów lub organów quasi-publicznych w państwie członkowskim, które emitują instrumenty dłużne. Celem instrumentów dłużnych emitowanych przez Unię jest zapewnienie pomocy dla państw członkowskich w zakresie bilansów płatniczych lub wsparcia stabilności finansowej lub pomocy makrofinansowej dla państw trzecich.
(10)
W celu zapewnienia całościowej i skutecznej przejrzystości ważne jest, aby wymogi zgłaszania objęły nie tylko pozycje krótkie powstałe w wyniku obrotu akcjami lub długiem państwowym w ramach systemów obrotu, ale również pozycje krótkie powstałe w wyniku obrotu poza systemami obrotu oraz pozycje krótkie netto powstałe w wyniku stosowania instrumentów pochodnych, takich jak opcje, kontrakty terminowe futures, instrumenty powiązane z indeksami, kontrakty na różnice kursowe i kontrakty spread bet dotyczące akcji lub długu państwowego.
(11)
Aby zasady dotyczące przejrzystości były przydatne dla organów regulacyjnych i rynków, powinny one zakładać pełne i zgodne ze stanem faktycznym informacje na temat pozycji posiadanych przez daną osobę fizyczną lub prawną. Informacje dostarczane organowi regulacyjnemu lub rynkowi powinny w szczególności uwzględniać zarówno pozycje krótkie, jak i długie, tak aby dostarczać cennych informacji o posiadanych przez osobę fizyczną i prawną pozycjach krótkich netto z tytułu akcji, długu państwowego i swapów ryzyka kredytowego.
(12)
Przy obliczaniu pozycji krótkich lub długich należy uwzględnić wszelkiego rodzaju interesy gospodarcze osoby fizycznej lub prawnej w odniesieniu do wyemitowanego kapitału podstawowego spółki lub do wyemitowanego długu państwowego państwa członkowskiego lub Unii. Uwzględnione powinny być zwłaszcza interesy gospodarcze uzyskane bezpośrednio lub pośrednio poprzez stosowanie instrumentów pochodnych takich jak opcje, kontrakty terminowe futures, kontrakty na różnice kursowe i spread bets dotyczące akcji lub długu państwowego, jak również wskaźniki, koszyki papierów wartościowych i fundusze indeksowe ETF. W przypadku pozycji związanych z długiem państwowym należy uwzględnić także swapy ryzyka kredytowego dotyczące emitentów długu państwowego.
(13)
Obok zasad dotyczących przejrzystości określonych w niniejszym rozporządzeniu, Komisja powinna - w kontekście przeglądu dyrektywy 2004/39/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 21 kwietnia 2004 r. w sprawie rynków instrumentów finansowych (5) - rozważyć, czy włączenie przez przedsiębiorstwo inwestycyjne informacji o krótkiej sprzedaży do raportów z transakcji przeznaczonych dla właściwych organów stanowiłoby pożyteczne dodatkowe informacje umożliwiające właściwym organom monitorowanie poziomów krótkiej sprzedaży.
(14)
Kupno swapów ryzyka kredytowego bez posiadania pozycji długiej w bazowym długu państwowym lub jakichkolwiek aktywów, portfela aktywów, zobowiązań finansowych lub kontraktów finansowych, których wartość jest skorelowana z wartością długu państwowego, może być, z ekonomicznego punktu widzenia, równoważne z otworzeniem pozycji krótkiej na bazowym instrumencie dłużnym. Przy obliczaniu pozycji krótkiej netto dotyczącej długu państwowego należy zatem uwzględnić swapy ryzyka kredytowego dotyczące zobowiązania emitenta długu państwowego. Pozycja z tytułu swapu ryzyka kredytowego powinna być uwzględniona zarówno do celów ustalenia, czy osoba fizyczna lub prawna posiada znaczną pozycję krótką netto dotyczącą długu państwowego, która powinna zostać zgłoszona właściwemu organowi, jak i - w przypadku gdy właściwy organ zawiesi ograniczenia na niepokryte transakcje na swapach ryzyka kredytowego - do celów ustalenia znacznej niepokrytej pozycji z tytułu swapu ryzyka kredytowego dotyczącej emitenta długu państwowego, która powinna zostać zgłoszona właściwemu organowi.
(15)
Aby umożliwić stałe monitorowanie pozycji, zasady dotyczące przejrzystości powinny ponadto obejmować zgłoszenie lub ujawnienie w przypadku, gdy zmiana pozycji krótkiej netto powoduje przekroczenie określonych progów lub spadek poniżej określonych progów.
(16)
Aby zasady dotyczące przejrzystości były skuteczne, ważne jest, by miały one zastosowanie niezależnie od miejsca zamieszkania lub siedziby osoby fizycznej lub prawnej, w tym w państwie trzecim, w przypadku gdy osoba ta posiada znaczną pozycję krótką netto w spółce, której akcje są dopuszczone do obrotu w systemie obrotu w Unii lub pozycję krótką netto w długu państwowym emitowanym przez państwo członkowskie lub Unię.
(17)
Definicja krótkiej sprzedaży nie powinna obejmować umowy z udzielonym przyrzeczeniem odkupu między dwiema stronami, gdy jedna strona sprzedaje drugiej dany papier wartościowy po określonej cenie, zobowiązując się jednocześnie do odkupienia tego papieru wartościowego w późniejszym terminie po innej określonej cenie ani umowy na instrument pochodny, w której uzgodniono sprzedaż papierów wartościowych po określonej cenie w przyszłości. Definicja ta nie powinna obejmować przeniesienia papierów wartościowych na mocy umowy pożyczki papierów wartościowych.
(18)
Niepokryta krótka sprzedaż akcji i długu państwowego jest niekiedy uważana za czynnik zwiększający ryzyko niedokonania rozrachunku i zmienności na rynkach. Aby ograniczyć takie ryzyko, należy nałożyć proporcjonalne ograniczenia na niepokrytą krótką sprzedaż takich instrumentów. Konkretne ograniczenia powinny uwzględniać różnorodność rozwiązań stosowanych obecnie na potrzeby zabezpieczonej krótkiej sprzedaży. Może to być odrębna umowa z udzielonym przyrzeczeniem odkupu, na podstawie której osoba dokonująca krótkiej sprzedaży papieru wartościowego odkupuje równoważny papier wartościowy w terminie umożliwiającym rozrachunek danej transakcji krótkiej sprzedaży i która obejmuje umowę w sprawie zabezpieczenia, jeżeli przyjmujący zabezpieczenie może wykorzystać dany papier wartościowy do rozrachunku transakcji krótkiej sprzedaży. Dalsze przykłady to emisje akcji z prawem poboru (oferty) dokonywane przez spółki na rzecz aktualnych akcjonariuszy, pule pożyczkowe i transakcje z udzielonym przyrzeczeniem odkupu zapewniane np. przez systemy obrotu, systemy rozliczeniowe lub banki centralne.
(19)
Jeżeli chodzi o niepokrytą krótką sprzedaż akcji, osoba fizyczna lub prawna musi zawrzeć z osobą trzecią porozumienie, na mocy którego ta osoba trzecia potwierdziła, że dana akcja została zlokalizowana, co oznacza, że ta osoba trzecia potwierdza, że uważa, że może udostępnić tę akcję do rozrachunku w odpowiednim terminie. Aby udzielić takiego potwierdzenia, muszą zostać podjęte wobec osób trzecich środki tak, aby dana osoba fizyczna lub prawna mogła racjonalnie oczekiwać, że rozrachunek może zostać dokonany w odpowiednim terminie. Obejmuje to środki takie jak przeznaczenie przez osobę trzecią akcji na pożyczkę lub zakup, aby można było dokonać rozrachunku w odpowiednim terminie. W przypadku pokrywania krótkiej sprzedaży poprzez nabycie danej akcji w trakcie tego samego dnia, obejmuje to potwierdzenie przez osobę trzecią, że uważa daną akcję za łatwą do pożyczenia lub nabycia. Płynność akcji, w szczególności poziom obrotu oraz łatwość, z jaką można dokonać kupna, sprzedaży lub pożyczki przy minimalnych skutkach rynkowych, powinna zostać wzięta pod uwagę przez EUNGiPW przy określaniu, jakie środki są konieczne, aby można było racjonalnie oczekiwać, że rozrachunek może zostać dokonany w odpowiednim terminie.
(20)
Jeżeli chodzi o niepokrytą krótką sprzedaż długu państwowego, fakt, że krótka sprzedaż zostanie pokryta w drodze nabycia danego długu państwowego w trakcie tego samego dnia, można uznać za przykład sytuacji, w której można racjonalnie oczekiwać, że rozrachunek może zostać dokonany w odpowiednim terminie.
(21)
Swapy ryzyka kredytowego z tytułu długu państwowego powinny być oparte na zasadzie interesu w ubezpieczeniu, przy czym należy jednocześnie uznać, że mogą istnieć inne interesy związane z emitentem długu państwowego niż własność obligacji. Interesy te obejmują zabezpieczenie przed ryzykiem niewykonania zobowiązania przez emitenta długu państwowego, w przypadku gdy dana osoba fizyczna lub prawna ma pozycję długą z tytułu długu państwowego tego emitenta, lub zabezpieczenie przed ryzykiem obniżenia wartości długu państwowego, w przypadku gdy ta osoba fizyczna lub prawna posiada aktywa lub pasywa dotyczące podmiotów sektora publicznego lub prywatnego w danym państwie członkowskim, których wartość jest skorelowana z wartością tego długu państwowego. Takie aktywa powinny obejmować między innymi kontrakty finansowe, portfel aktywów lub zobowiązań finansowych, a także transakcje dotyczące stóp procentowych lub swapów walutowych, w odniesieniu do których swap ryzyka kredytowego z tytułu długu państwowego wykorzystywany jest jako narzędzie zarządzania ryzykiem kontrahenta celem zabezpieczenia ekspozycji z tytułu umów finansowych i umów w obszarze handlu zagranicznego. Żadna pozycja ani portfel pozycji wykorzystywany w kontekście zabezpieczania ekspozycji z tytułu długu państwowego nie może być uznawany za niepokrytą pozycję dotyczącą swapu ryzyka kredytowego z tytułu długu państwowego. Obejmuje to wszelkie ekspozycje wobec administracji centralnej, regionalnej i lokalnej, jednostek sektora publicznego, a także wszelkie ekspozycje gwarantowane przez dowolną wymienioną jednostkę. Ponadto należy uwzględnić ekspozycję wobec jednostek sektora prywatnego mających siedzibę w danym państwie członkowskim. W tym kontekście należy brać pod uwagę wszystkie ekspozycje, w tym pożyczki, ryzyko kredytowe kontrahenta (w tym potencjalną ekspozycję w przypadku, gdy do takiej ekspozycji wymagany jest kapitał regulacyjny), należności i gwarancje. Obejmuje to również pośrednie ekspozycje wobec dowolnej z wymienionych jednostek, uzyskane między innymi za pośrednictwem ekspozycji wobec indeksów, funduszy lub spółek celowych.
(22)
Ponieważ zawarcie umowy dotyczącej swapu ryzyka kredytowego z tytułu długu państwowego bez związanej z nim ekspozycji z tytułu ryzyka obniżenia wartości długu państwowego może mieć negatywny wpływ na stabilność rynków długu państwowego, osoby fizyczne lub prawne powinny mieć zakaz zajmowania takich niepokrytych pozycji związanych ze swapami ryzyka kredytowego. Jednak po pierwszych wstępnych oznakach, że rynek długu państwowego nie funkcjonuje prawidłowo, właściwy organ powinien mieć możliwość tymczasowego zawieszenia takiego ograniczenia. Takie zawieszenie powinno być oparte na przekonaniu właściwego organu opartym na obiektywnych podstawach, będących wynikiem analizy wskaźników określonych w niniejszym rozporządzeniu. Właściwe organy powinny mieć również możliwość korzystania z dodatkowych wskaźników.
(23)
Właściwe jest również nałożenie na partnerów centralnych obowiązków dotyczących procedur zakupu na otwartym rynku oraz grzywien za niedokonanie rozrachunku transakcji na akcjach. Procedury zakupu na otwartym rynku i wymogi dotyczące rozrachunku po terminie powinny wyznaczać podstawowe standardy w zakresie rygorystycznych warunków rozrachunku. Wymogi dotyczące procedur zakupu na otwartym rynku i wymogi dotyczące grzywien powinny być na tyle elastyczne, by partner centralny, który jest odpowiedzialny za zapewnienie wprowadzenia takich procedur, mógł zlecić innemu uczestnikowi rynku operacyjne dokonanie zakupu na otwartym rynku lub nałożenie grzywny. Niemniej jednak dla prawidłowego funkcjonowania rynków finansowych podstawowe znaczenie ma odniesienie się do szerszych aspektów warunków rozrachunku w horyzontalnym wniosku ustawodawczym.
(24)
Środki dotyczące długu państwowego i swapów ryzyka kredytowego z tytułu długu państwowego, w tym większa przejrzystość i ograniczenia dotyczące niepokrytej krótkiej sprzedaży, powinny nałożyć wymogi, które będą proporcjonalne i jednocześnie będą zapobiegać niekorzystnemu wpływowi na płynność rynków obligacji państwowych i rynków odkupu obligacji państwowych.
(25)
Akcje są coraz częściej dopuszczane do obrotu w różnych systemach obrotu, w Unii i w państwach trzecich. Akcje wielu dużych spółek mających siedzibę w państwie trzecim są dopuszczane do obrotu również w systemie obrotu w Unii. W celu zapewnienia efektywności właściwe jest, aby wyłączyć papiery wartościowe z niektórych wymogów dotyczących zgłaszania i ujawniania, w przypadku gdy główny system obrotu danymi instrumentami znajduje się w państwie trzecim.
(26)
Działalność animatora rynku odgrywa kluczową rolę w zapewnianiu płynności rynkom w Unii, a żeby móc pełnić tę funkcję, animatorzy rynku muszą otwierać pozycje krótkie. Nałożenie wymogów w odniesieniu do ich działalności mogłoby poważnie ograniczyć zdolność animatorów rynku do zapewnienia płynności i mieć poważny niekorzystny wpływ na efektywność unijnych rynków. Oprócz tego animatorzy rynku zazwyczaj otwierają znaczne pozycje krótkie jedynie na bardzo krótkie okresy. W związku z tym właściwe jest wyłączenie osób fizycznych lub prawnych prowadzących tego typu działalność spod wymogów, które mogłyby ograniczyć ich zdolność pełnienia funkcji animatora rynku, a przez to niekorzystnie wpłynąć na unijne rynki. Aby wymogi te objęły równoważne podmioty z państw trzecich, konieczna jest procedura pozwalająca ocenić równoważność rynków państw trzecich. Wspomniane wyłączenie powinno mieć zastosowanie do różnych typów działalności animatora rynku, ale nie do transakcji przeprowadzanych na własny rachunek. Właściwe jest również wyłączenie niektórych operacji na rynku pierwotnym takich jak operacje dotyczące długu państwowego i programów stabilizacji instrumentów finansowych, które stanowią ważną działalność, przyczyniając się do sprawnego funkcjonowania rynków. Właściwe organy powinny być informowane o stosowaniu wyłączeń i powinno im przysługiwać prawo do zakazania osobie fizycznej lub prawnej stosowania wyłączenia, jeżeli osoba ta nie spełnia odpowiednich kryteriów dotyczących wyłączenia. Właściwe organy powinny mieć również możliwość żądania informacji od osób fizycznych lub prawnych, aby monitorować stosowanie przez nich wyłączenia.
(27)
W przypadku wystąpienia niekorzystnych okoliczności stanowiących poważne zagrożenie dla stabilności finansowej lub zaufania do rynków w państwie członkowskim lub Unii właściwe organy powinny mieć uprawnienia interwencyjne pozwalające im żądać większej przejrzystości lub nakładać tymczasowe ograniczenia na krótką sprzedaż, transakcje na swapach ryzyka kredytowego lub inne transakcje po to, by zapobiec niekontrolowanemu spadkowi ceny instrumentu finansowego. Wprowadzenie tych środków może być konieczne ze względu na niekorzystne zdarzenia lub okoliczności o bardzo różnym charakterze, w tym nie tylko czynniki finansowe lub gospodarcze, ale także np. klęski żywiołowe lub akty terrorystyczne. Ponadto niektóre niekorzystne zdarzenia lub okoliczności powodujące konieczność wprowadzenia środków mogą wystąpić w jednym państwie członkowskim i nie mieć żadnych skutków transgranicznych. Uprawnienia takie muszą być dostatecznie elastyczne, aby umożliwić właściwym organom reagowanie na szereg różnych wyjątkowych okoliczności. Podejmując takie środki, właściwe organy powinny należycie uwzględniać zasadę proporcjonalności.
(28)
Ponieważ niniejsze rozporządzenie dotyczy jedynie ograniczeń krótkiej sprzedaży i swapów ryzyka kredytowego celem zapobieżenia niekontrolowanemu spadkowi ceny instrumentu finansowego, potrzebę innych rodzajów ograniczeń, takich jak limity pozycji lub ograniczenia dotyczące produktów, które mogą budzić poważne zaniepokojenie, jeżeli chodzi o ochronę inwestorów, należy raczej rozważyć w kontekście prowadzonego przez Komisję przeglądu dyrektywy 2004/39/WE.
(29)
Właściwe organy są zazwyczaj w stanie najlepiej monitorować warunki na rynku i wstępnie reagować na niekorzystne zdarzenia lub okoliczności, decydując, czy stanowią one poważne zagrożenie dla stabilności finansowej lub zaufania do rynków i czy w związku z tym konieczne jest podjęcie środków w celu zaradzenia takiej sytuacji, jednakże uprawnienia tych organów w tym zakresie oraz warunki i procedury ich wykonywania powinny zostać maksymalnie zharmonizowane.
(30)
W przypadku znacznego spadku ceny instrumentu finansowego w systemie obrotu właściwy organ powinien mieć również możliwość tymczasowego ograniczenia krótkiej sprzedaży tego instrumentu finansowego w danym systemie obrotu w ramach własnej jurysdykcji lub poprzez zwrócenie się do EUNGiPW o nałożenie takich ograniczeń w innych jurysdykcjach, tak aby móc szybko interweniować w odpowiednich przypadkach i w ciągu krótkiego okresu zapobiec niekontrolowanemu spadkowi ceny tego instrumentu. Ponadto należy nałożyć na właściwy organ obowiązek powiadomienia EUNGiPW o takiej decyzji, aby EUNGiPW mógł bezzwłocznie poinformować właściwe organy innych państw członkowskich, w których znajdują się systemy obrotu prowadzące handel tym samym instrumentem, skoordynować podejmowanie środków przez te państwa członkowskie oraz w razie potrzeby wspomóc je w osiągnięciu porozumienia lub podjąć decyzję samodzielnie, zgodnie z art. 19 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.
(31)
Jeżeli niekorzystne zdarzenia lub okoliczności dotyczą więcej niż jednego państwa członkowskiego lub mają inne skutki transgraniczne, na przykład, gdy dany instrument finansowy zostaje dopuszczony do obrotu w różnych systemach obrotu w kilku różnych państwach członkowskich, nieodzowne są ścisłe konsultacje i bliska współpraca pomiędzy właściwymi organami. EUNGiPW powinien pełnić kluczową rolę koordynacyjną w takiej sytuacji oraz dążyć do zapewnienia spójnego działania właściwych organów. Fakt, że w skład EUNGiPW wchodzą przedstawiciele właściwych organów, ułatwi EUNGiPW pełnienie tej roli. Ponadto właściwe organy powinny być uprawnione do podejmowania środków, gdy interwencja leży w ich interesie.
(32)
Obok koordynowania środków podejmowanych przez właściwe organy EUNGiPW powinien zapewniać, aby właściwe organy podejmowały środki tylko wówczas, gdy jest to konieczne i proporcjonalne. EUNGiPW powinien mieć możliwość wydawania opinii - kierowanych do właściwych organów - w sprawie wykonywania uprawnień interwencyjnych.
(33)
Chociaż właściwe organy będą często w stanie najlepiej monitorować i szybko reagować na niekorzystne zdarzenie lub okoliczności, EUNGiPW powinien również mieć uprawnienia do podejmowania środków w przypadku, gdy krótka sprzedaż i inne powiązane działania zagrażają prawidłowemu funkcjonowaniu i integralności rynków finansowych lub stabilności całego systemu finansowego w Unii lub jego części, w przypadku gdy istnieją skutki transgraniczne, a właściwe organy nie podjęły dostatecznych środków w celu ochrony przed tym zagrożeniem. EUNGiPW powinien konsultować się w miarę możliwości z Europejską Radą ds. Ryzyka Systemowego (ERRS), powołaną rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1092/2010 z dnia 24 listopada 2010 r. w sprawie unijnego nadzoru makroostrożnościowego nad systemem finansowym i ustanowienia Europejskiej Rady ds. Ryzyka Systemowego (6), oraz innymi odpowiednimi organami, jeżeli dany środek może mieć skutki wykraczające poza rynki finansowe, co może mieć miejsce w odniesieniu do instrumentów pochodnych dotyczących towarów, służących zabezpieczeniu fizycznych pozycji.
(34)
Uprawnienia EUNGiPW na mocy niniejszego rozporządzenia do ograniczenia w wyjątkowych okolicznościach krótkiej sprzedaży i innych powiązanych działań są zgodne z art. 9 ust. 5 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010. Uprawnienia te powinny pozostawać bez uszczerbku dla uprawnień EUNGiPW w sytuacjach nadzwyczajnych na mocy art. 18 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010. W szczególności EUNGiPW powinien mieć możliwość przyjmowania indywidualnych decyzji zobowiązujących właściwe organy do podjęcia środków lub indywidualnych decyzji skierowanych do uczestników rynku finansowego na mocy art. 18 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.
(35)
Zawarte w niniejszym rozporządzeniu odniesienia do art. 18 i 38 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010 mają charakter deklaratywny. Artykuły te mają zastosowanie nawet w braku tych odniesień.
(36)
Uprawnienia interwencyjne przysługujące właściwym organom i EUNGiPW w zakresie ograniczenia krótkiej sprzedaży, swapów ryzyka kredytowego i innych transakcji powinny mieć charakter wyłącznie tymczasowy i powinny być wykonywane jedynie przez taki okres i w takim zakresie, jakie są konieczne do wyeliminowania konkretnego zagrożenia.
(37)
Ze względu na ryzyka szczególne, które mogą powstać w związku ze stosowaniem swapów ryzyka kredytowego, transakcje te wymagają ścisłego monitorowania przez właściwe organy. Właściwe organy powinny mieć w szczególności w wyjątkowych przypadkach uprawnienie do żądania od osób fizycznych i prawnych zawierających takie transakcje informacji na temat celu tych transakcji.
(38)
EUNGiPW powinien otrzymać uprawnienie do przeprowadzenia dochodzenia dotyczącego określonej kwestii lub praktyki związanej z krótką sprzedażą lub stosowaniem swapów ryzyka kredytowego, aby ustalić, czy dana kwestia lub praktyka stanowi potencjalne zagrożenie dla stabilności finansowej lub zaufania do rynków. W przypadku przeprowadzenia takiego dochodzenia EUNGiPW powinien opublikować sprawozdanie zawierające jego ustalenia.
(39)
Ponieważ niektóre przepisy niniejszego rozporządzenia mają zastosowanie do osób fizycznych lub prawnych i działań w państwach trzecich, w określonych sytuacjach konieczna jest współpraca pomiędzy właściwymi organami a organami nadzorczymi w państwach trzecich. Właściwe organy powinny w związku z tym zawierać porozumienia z organami nadzorczymi w państwach trzecich. EUNGiPW powinien koordynować opracowywanie takich porozumień o współpracy oraz prowadzoną między właściwymi organami wymianę informacji otrzymywanych od państw trzecich.
(40)
Niniejsze rozporządzenie nie narusza praw podstawowych oraz jest zgodne z zasadami uznanymi, w szczególności, w Traktacie o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) oraz w Karcie praw podstawowych Unii Europejskiej (zwanej dalej „Kartą”), zwłaszcza z prawem do ochrony danych osobowych przewidzianym w art. 16 TFUE i art. 8 Karty. Z punktu widzenia stabilności rynku finansowego i ochrony inwestorów konieczna jest przejrzystość w odniesieniu do znacznych pozycji krótkich netto, w tym ich publiczne ujawnianie powyżej pewnego progu w przypadkach określonych w niniejszym rozporządzeniu. Przejrzystość ta umożliwi organom regulacyjnym monitorowanie stosowania krótkiej sprzedaży w związku z manipulacyjnymi strategiami oraz następstw krótkiej sprzedaży dla prawidłowego funkcjonowania rynków. Przejrzystość ta mogłaby także pomóc ograniczyć asymetrię informacyjną, zapewniając dostateczne informowanie wszystkich uczestników rynku na temat wpływu krótkiej sprzedaży na ceny. Każda wymiana lub każde przekazywanie informacji pomiędzy właściwymi organami powinny się odbywać zgodnie z zasadami przekazywania danych osobowych określonymi w dyrektywie 95/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 24 października 1995 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w zakresie przetwarzania danych osobowych i swobodnego przepływu tych danych (7). Wymiana lub przekazywanie informacji przez EUNGiPW powinny się odbywać zgodnie z przepisami dotyczącymi przekazywania danych osobowych, określonymi w rozporządzeniu (WE) nr 45/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2000 r. o ochronie osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez instytucje i organy wspólnotowe i o swobodnym przepływie takich danych (8), które powinno w pełni obowiązywać w odniesieniu do przetwarzania danych osobowych do celów niniejszego rozporządzenia.
(41)
Mając na uwadze zasady określone w komunikacie Komisji w sprawie wzmocnienia systemów sankcji w sektorze usług finansowych oraz akty prawne Unii przyjęte w następstwie tego komunikatu, państwa członkowskie powinny określić sankcje i środki administracyjne, mające zastosowanie w przypadku naruszeń przepisów niniejszego rozporządzenia i zapewnić ich wdrożenie. Takie sankcje i środki administracyjne powinny być skuteczne, proporcjonalne i odstraszające. Powinny one opierać się na wytycznych przyjętych przez EUNGiPW w celu promowania konwergencji i międzysektorowej spójności systemów sankcji w sektorze finansowym.
(42)
W celu zapewnienia jednolitych warunków wykonywania niniejszego rozporządzenia należy powierzyć Komisji uprawnienia wykonawcze. Uprawnienia te powinny być wykonywane zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 z dnia 16 lutego 2011 r. ustanawiającym przepisy i zasady ogólne dotyczące trybu kontroli przez państwa członkowskie wykonywania uprawnień wykonawczych przez Komisję (9). Komisja powinna informować na bieżąco Parlament Europejski o postępach związanych z decyzjami określającymi, czy ramy prawne i nadzorcze państw trzecich odpowiadają wymogom niniejszego rozporządzenia.
(43)
Komisji należy przekazać uprawnienia do przyjmowania aktów zgodnie z art. 290 TFUE w odniesieniu do szczegółowych ustaleń dotyczących obliczania pozycji krótkich, w przypadku gdy osoba fizyczna lub prawna posiada niepokrytą pozycję z tytułu swapu ryzyka kredytowego, progów powodujących obowiązek zgłoszenia lub ujawnienia oraz bardziej szczegółowego określenia kryteriów i czynników pozwalających ustalić przypadki, w których niekorzystne zdarzenie lub okoliczności powodują poważne zagrożenie dla stabilności finansowej lub zaufania do rynków w państwie członkowskim lub Unii. Szczególnie ważne jest, aby w czasie prac przygotowawczych Komisja prowadziła stosowne konsultacje, w tym w stosownych przypadkach z ekspertami odpowiednich instytucji, organów i agencji. Przygotowując i opracowując akty delegowane, Komisja powinna zapewnić jednoczesne, terminowe i odpowiednie przekazywanie stosownych dokumentów Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.
(44)
Komisja powinna przedstawić Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie oceniające adekwatność przewidzianych progów powodujących obowiązki zgłoszenia i publicznego ujawnienia informacji, działanie ograniczeń i wymogów dotyczących przejrzystości pozycji krótkich netto oraz celowość dalszych ograniczeń lub warunków dotyczących krótkiej sprzedaży lub swapów ryzyka kredytowego.
(45)
Ponieważ cele niniejszego rozporządzenia nie mogą zostać osiągnięte w sposób wystarczający przez państwa członkowskie - chociaż właściwe organy są w stanie lepiej monitorować sytuację na rynku i znają ją lepiej, to jednak całościowe skutki problemów związanych z krótką sprzedażą i swapami ryzyka kredytowego mogą być w pełni dostrzeżone tylko w kontekście Unii - i dlatego możliwe jest lepsze osiągnięcie tych celów na poziomie Unii, Unia może przyjąć środki zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 Traktatu o Unii Europejskiej. Zgodnie z zasadą proporcjonalności określoną w tym artykule niniejsze rozporządzenie nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tych celów.
(46)
Ponieważ niektóre państwa członkowskie wprowadziły już ograniczenia dotyczące krótkiej sprzedaży i z uwagi na fakt, że w niniejszym rozporządzeniu przewidziano akty delegowane i wiążące standardy techniczne, które powinny zostać przyjęte zanim będą one mogły zostać zastosowane w praktyce, należy przewidzieć odpowiedni okres przejściowy. Jako że niezbędne jest określenie przed dniem 1 listopada 2012 r. kluczowych elementów innych niż istotne, które ułatwią zapewnienie zgodności z niniejszym rozporządzeniem przez uczestników rynku oraz wdrażanie prawa przez właściwe organy, jest również konieczne wyposażenie Komisji w środki umożliwiające przyjęcie przed tą datą standardów technicznych i aktów delegowanych,
PRZYJMUJĄ NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
ROZDZIAŁ I
PRZEPISY OGÓLNE
Artykuł 1
Zakres stosowania
1. Niniejsze rozporządzenie ma zastosowanie do:
a)
instrumentów finansowych w rozumieniu art. 2 ust. 1 lit. a), które są dopuszczone do obrotu w systemie obrotu w Unii, w tym takich instrumentów będących przedmiotem obrotu poza systemem obrotu;
b)
instrumentów pochodnych, o których mowa w załączniku I sekcja C pkt 4-10 dyrektywy 2004/39/WE, związanych z instrumentem finansowym, o którym mowa w lit. a), lub z emitentem takiego instrumentu finansowego, w tym takich instrumentów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza systemem obrotu;
c)
instrumentów dłużnych wyemitowanych przez państwo członkowskie lub Unię i instrumentów pochodnych, o których mowa w załączniku I sekcja C pkt 4-10 dyrektywy 2004/39/WE, związanych z instrumentami dłużnymi wyemitowanymi przez państwo członkowskie lub Unię lub odnoszących się do nich.
2. Art. 18, 20 i 23-30 mają zastosowanie do wszystkich instrumentów finansowych w rozumieniu art. 2 ust. 1 lit. a).
Artykuł 2
Definicje
1. Do celów niniejszego rozporządzenia stosuje się następujące definicje:
a)
„instrument finansowy” oznacza instrument wymieniony w sekcji C załącznika I do dyrektywy 2004/39/WE;
b)
„krótka sprzedaż” akcji lub instrumentów dłużnych oznacza każdą sprzedaż akcji lub instrumentów dłużnych, które w chwili zawarcia umowy sprzedaży nie są własnością sprzedającego, w tym taką sprzedaż w sytuacji, gdy w chwili zawarcia umowy sprzedaży sprzedający pożyczył akcje lub instrumenty dłużne do celów ich dostawy przy rozrachunku lub uzgodnił ich pożyczenie, nieobejmującą:
(i)
sprzedaży przez którąkolwiek ze stron na mocy umowy z udzielonym przyrzeczeniem odkupu, w przypadku gdy jedna ze stron zgodziła się sprzedać drugiej stronie papier wartościowy po określonej cenie, a druga strona zobowiązała się do odsprzedania tego papieru wartościowego w późniejszym terminie po innej określonej cenie;
(ii)
przeniesienia papierów wartościowych na mocy umowy pożyczki papierów wartościowych; lub
(iii)
zawarcia kontraktu terminowego typu future ani innej umowy na instrumenty pochodne, w przypadku gdy uzgodniono sprzedaż papierów wartościowych po określonej cenie w późniejszym terminie;
c)
„swap ryzyka kredytowego” oznacza umowę na instrument pochodny, w ramach której jedna strona wnosi opłatę na rzecz drugiej strony w zamian za płatność lub inne świadczenie w przypadku zdarzenia kredytowego dotyczącego podmiotu referencyjnego i wszelkiej innej sytuacji niewykonania zobowiązań, w odniesieniu do tej umowy na instrument pochodny, która to sytuacja ma podobne skutki gospodarcze;
d)
„emitent długu państwowego” oznacza dowolny z poniższych podmiotów emitujących instrumenty dłużne:
(i)
Unię;
(ii)
państwo członkowskie, w tym dowolną agendę rządową, agencję lub spółkę celową danego państwa członkowskiego;
(iii)
w przypadku federalnego państwa członkowskiego, członka federacji;
(iv)
spółkę celową dla kilku państw członkowskich;
(v)
międzynarodową instytucję finansową ustanowioną przez co najmniej dwa państwa członkowskie, której celem jest pozyskiwanie środków finansowych i świadczenie pomocy finansowej z korzyścią dla jej członków, którzy doświadczają poważnych problemów finansowych lub są zagrożeni takimi problemami; lub
(vi)
Europejski Bank Inwestycyjny;
e)
„swap ryzyka kredytowego z tytułu długu państwowego” oznacza swap ryzyka kredytowego, zgodnie z którym w przypadku zdarzenia kredytowego lub niewykonania zobowiązań odnoszących się do emitenta długu państwowego zostanie dokonana płatność lub wypłacone inne świadczenie;
f)
„dług państwowy” oznacza instrument dłużny emitowany przez emitenta długu państwowego;
g)
„wyemitowany dług państwowy” oznacza całkowity dług państwowy wyemitowany przez emitenta długu państwowego, który nie został jeszcze spłacony;
h)
„wyemitowany kapitał podstawowy” w odniesieniu do spółki oznacza wszystkie akcje zwykłe i ewentualne akcje uprzywilejowane wyemitowane przez spółkę, nie obejmuje jednak zamiennych dłużnych papierów wartościowych;
i)
„rodzime państwo członkowskie” oznacza:
(i)
w odniesieniu do przedsiębiorstwa inwestycyjnego w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 1 dyrektywy 2004/39/WE lub do rynku regulowanego w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 14 dyrektywy 2004/39/WE, rodzime państwo członkowskie w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 20 dyrektywy 2004/39/WE;
(ii)
w odniesieniu do instytucji kredytowej - rodzime państwo członkowskie w rozumieniu art. 4 pkt 7 dyrektywy 2006/48/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 14 czerwca 2006 r. w sprawie podejmowania i prowadzenia działalności przez instytucje kredytowe (10);
(iii)
w odniesieniu do osoby prawnej niewymienionej w ppkt (i) lub (ii), państwo członkowskie, w którym znajduje się jej siedziba statutowa, lub w przypadku braku siedziby statutowej - państwo członkowskie, w którym znajduje się jej siedziba;
(iv)
w odniesieniu do osoby fizycznej - państwo członkowskie, w którym znajduje się jej siedziba, lub w przypadku braku siedziby - państwo członkowskie, w którym osoba ta ma miejsce zamieszkania;
j)
„odpowiedni właściwy organ” oznacza:
(i)
w odniesieniu do długu państwowego państwa członkowskiego lub, w przypadku federalnego państwa członkowskiego, w odniesieniu do długu państwowego członka federacji, lub swapu ryzyka kredytowego dotyczącego państwa członkowskiego lub członka federacji - właściwy organ tego państwa członkowskiego;
(ii)
w odniesieniu do długu państwowego Unii lub swapu ryzyka kredytowego dotyczącego Unii - właściwy organ jurysdykcji, w której znajduje się departament emitujący dług;
(iii)
w odniesieniu do długu państwowego kilku państw członkowskich działających za pośrednictwem spółki celowej lub do swapu ryzyka kredytowego dotyczącego takiej spółki celowej - właściwy organ jurysdykcji, w której dana spółka celowa ma siedzibę;
(iv)
w odniesieniu do długu państwowego międzynarodowej instytucji finansowej ustanowionej przez co najmniej dwa państwa członkowskie, której celem jest pozyskiwanie środków finansowych i świadczenie pomocy finansowej z korzyścią dla jej członków, którzy doświadczają poważnych problemów finansowych lub są zagrożeni takimi problemami - właściwy organ jurysdykcji, w której ustanowiono tę międzynarodową instytucję finansową;
(v)
w odniesieniu do instrumentu finansowego innego niż instrument, o którym mowa w ppkt (i)-(iv) - organ właściwy dla tego instrumentu finansowego, zdefiniowany w art. 2 pkt 7 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1287/2006 (11) i określony zgodnie z rozdziałem III tego rozporządzenia;
(vi)
w odniesieniu do instrumentu finansowego, który nie jest objęty przepisami ppkt (i)-(v) - właściwy organ państwa członkowskiego, w którym ten instrument finansowy został dopuszczony po raz pierwszy do obrotu w systemie obrotu;
(vii)
w odniesieniu do instrumentu dłużnego wyemitowanego przez Europejski Bank Inwestycyjny - właściwy organ państwa członkowskiego, w którym znajduje się Europejski Bank Inwestycyjny;
k)
„działalność animatora rynku” oznacza działalność przedsiębiorstwa inwestycyjnego, instytucji kredytowej, podmiotu z państwa trzeciego lub przedsiębiorstwa, o którym mowa w art. 2 ust. 1 lit. l) dyrektywy 2004/39/WE, będących uczestnikami systemu obrotu lub rynku w państwie trzecim, którego ramy prawne i nadzorcze zostały uznane za równoważne przez Komisję zgodnie z art. 17 ust. 2, w przypadku gdy wymienione podmioty w charakterze głównego uczestnika dokonują transakcji na instrumentach finansowych, niezależnie od tego, czy są one przedmiotem obrotu w systemie obrotu, czy też poza takim systemem, działając w dowolnej z poniższych sytuacji:
(i)
wystawiając ostateczne kwotowania dotyczące jednocześnie kupna i sprzedaży, o porównywalnej wielkości i po konkurencyjnych cenach, w wyniku czego rynek jest stale i regularnie zasilany płynnością;
(ii)
w ramach swojej zwykłej działalności, realizując zlecenia składane przez klientów lub zlecenia w odpowiedzi na zapotrzebowanie ze strony klientów dotyczące transakcji;
(iii)
zabezpieczając pozycje wynikające z realizacji zadań na mocy ppkt (i) oraz (ii);
l)
„system obrotu” oznacza rynek regulowany w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 14 dyrektywy 2004/39/WE lub wielostronną platformę obrotu w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 15 dyrektywy 2004/39/WE;
m)
„główny system obrotu” w odniesieniu do akcji oznacza system mający największy obrót tymi akcjami;
n)
„upoważniony główny dealer” oznacza osobę fizyczną lub prawną, która podpisała umowę z emitentem długu państwowego lub która została formalnie uznana za głównego dealera przez emitenta długu państwowego lub w jego imieniu, oraz która na mocy tej umowy lub tego uznania zobowiązała się do dokonywania transakcji w charakterze głównego uczestnika w związku z operacjami na rynku pierwotnym i wtórnym związanymi z długiem emitowanym przez danego emitenta;
o)
„partner centralny” oznacza podmiot prawny, który działa pomiędzy kontrahentami umów będących w obrocie na co najmniej jednym rynku finansowym, stając się nabywcą dla każdego sprzedawcy i sprzedawcą dla każdego nabywcy, i który jest odpowiedzialny za prowadzenie systemu rozliczeniowego;
p)
„dzień handlowy” oznacza dzień handlowy, o którym mowa w art. 4 rozporządzenia (WE) nr 1287/2006;
q)
„obrót” akcją oznacza obrót w rozumieniu art. 2 pkt 9 rozporządzenia (WE) nr 1287/2006.
2. Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 42 uściślających definicje zawarte w ust. 1 niniejszego artykułu, w szczególności precyzujące, kiedy osoba fizyczna lub prawna jest uznawana za właściciela instrumentu finansowego na potrzeby definicji krótkiej sprzedaży zawartej w ust. 1 lit. b).
Artykuł 3
Pozycje krótkie i długie
1. Do celów niniejszego rozporządzenia pozycja będąca wynikiem jednej z poniższych czynności jest uznawana za pozycję krótką dotyczącą wyemitowanego kapitału podstawowego lub wyemitowanego długu państwowego:
a)
krótka sprzedaż akcji wyemitowanej przez spółkę lub instrumentu dłużnego wyemitowanego przez emitenta długu państwowego;
b)
zawarcie transakcji, w wyniku której powstaje instrument finansowy inny niż instrumenty, o których mowa w lit. a), lub zawarcie transakcji związanej z takim innym instrumentem, gdy skutkiem lub jednym ze skutków takiej transakcji jest uzyskanie korzyści finansowej przez osobę fizyczną lub prawną zawierającą tę transakcję, w przypadku spadku ceny lub wartości danej akcji lub danego instrumentu dłużnego.
2. Do celów niniejszego rozporządzenia pozycja będąca wynikiem jednej z poniższych czynności jest uznawana za pozycję długą dotyczącą wyemitowanego kapitału podstawowego lub wyemitowanego długu państwowego:
a)
posiadanie akcji wyemitowanej przez spółkę lub instrumentu dłużnego wyemitowanego przez emitenta długu państwowego;
b)
zawarcie transakcji, w wyniku której powstaje instrument finansowy inny niż instrumenty, o których mowa w lit. a), lub zawarcie transakcji związanej z takim innym instrumentem, gdy skutkiem lub jednym ze skutków takiej transakcji jest uzyskanie korzyści finansowej przez osobę fizyczną lub prawną zawierającą tę transakcję, w przypadku wzrostu ceny lub wartości danej akcji lub danego instrumentu dłużnego.
3. Do celów ust. 1 i 2 obliczanie pozycji krótkiej lub długiej - w stosunku do każdej pozycji posiadanej pośrednio przez daną osobę, w tym za pomocą jakiegokolwiek indeksu, koszyka papierów wartościowych lub jakiegokolwiek udziału w funduszu indeksowym ETF lub podobnym podmiocie - określane jest przez daną osobę fizyczną lub prawną działającą rozsądnie przy uwzględnieniu dostępnych publicznie informacji na temat kompozycji danego indeksu lub koszyka papierów wartościowych lub udziałów posiadanych przez dany fundusz indeksowy ETF lub podobny podmiot. W procesie obliczania takiej pozycji krótkiej lub długiej żadna osoba nie jest zobowiązana do uzyskania od jakiejkolwiek osoby jakichkolwiek informacji w czasie rzeczywistym dotyczących tej kompozycji.
Do celów ust. 1 i 2 przy obliczaniu pozycji krótkiej lub długiej dotyczących długu państwowego uwzględnia się wszelkie swapy ryzyka kredytowego z tytułu długu państwowego dotyczące danego emitenta długu państwowego.
4. Do celów niniejszego rozporządzenia pozycja pozostająca po odjęciu wszelkich pozycji długich posiadanych przez osobę fizyczną lub prawną w odniesieniu do wyemitowanego kapitału podstawowego od wszelkich pozycji krótkich posiadanych przez daną osobę fizyczną lub prawną w odniesieniu do tego kapitału, jest uznawana za pozycję krótką netto dotyczącą wyemitowanego kapitału podstawowego danej spółki.
5. Do celów niniejszego rozporządzenia pozycja pozostająca po odjęciu wszelkich pozycji długich posiadanych przez osobę fizyczną lub prawną w odniesieniu do wyemitowanego długu państwowego i wszelkich pozycji długich z tytułu instrumentów dłużnych emitenta długu państwowego, których wycena jest blisko skorelowana z wyceną danego długu państwowego, od wszelkich pozycji krótkich posiadanych przez daną osobę fizyczną lub prawną w odniesieniu do tego samego długu państwowego, jest uznawana za pozycję krótką netto dotyczącą wyemitowanego długu państwowego danego emitenta długu państwowego.
6. Obliczenia długu państwowego na podstawie ust. 1-5 są dokonywane w odniesieniu do każdego emitenta długu państwowego z osobna, nawet jeżeli dług państwowy jest emitowany w imieniu danego emitenta długu państwowego przez odrębne podmioty.
7. Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 42, określających:
a)
przypadki, w których osoba fizyczna lub prawna jest uznawana za posiadacza akcji lub instrumentu dłużnego do celów ust. 2;
b)
przypadki, w których osoba fizyczna lub prawna ma pozycję krótką netto do celów ust. 4 i 5, oraz metodę obliczania takiej pozycji;
c)
metodę obliczania pozycji do celów ust. 3, 4 i 5 w przypadku gdy poszczególne podmioty wchodzące w skład grupy mają pozycje długie lub krótkie lub w odniesieniu do działalności zarządzania funduszem związanej z odrębnymi funduszami.
Do celów akapitu pierwszego lit. c) metoda obliczania uwzględnia w szczególności, czy wobec danego emitenta stosuje się różne strategie inwestycyjne za pośrednictwem więcej niż jednego odrębnego funduszu zarządzanego przez tego samego zarządzającego funduszem, czy wobec danego emitenta stosuje się tę samą strategię inwestycyjną za pośrednictwem więcej niż jednego funduszu, oraz czy więcej niż jeden portfel w ramach tej samej jednostki jest zarządzany w sposób uznaniowy zgodnie z tą samą strategią inwestycyjną w odniesieniu do danego emitenta.
Artykuł 4
Niepokryta pozycja z tytułu swapu ryzyka kredytowego z tytułu długu państwowego
1. Do celów niniejszego rozporządzenia uznaje się, że osoba fizyczna lub prawna posiada niepokrytą pozycję z tytułu swapu ryzyka kredytowego z tytułu długu państwowego, w przypadku gdy ten swap ryzyka kredytowego z tytułu długu państwowego nie służy do zabezpieczenia:
a)
ryzyka niewykonania zobowiązania przez emitenta, w przypadku gdy dana osoba fizyczna lub prawna ma pozycję długą z tytułu długu państwowego tego emitenta, do którego to długu odnosi się dany swap ryzyka kredytowego z tytułu długu państwowego; lub
b)
ryzyka obniżenia wartości długu państwowego, w przypadku gdy dana osoba fizyczna lub prawna posiada aktywa lub pasywa, w tym np. kontrakty finansowe, portfel aktywów lub zobowiązania finansowe, których wartość jest skorelowana z wartością długu państwowego.
2. Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 42 TFUE, określających, do celów ust. 1 niniejszego artykułu:
a)
przypadki, w których transakcja swapu ryzyka kredytowego z tytułu długu państwowego jest uznawana za zabezpieczenie ryzyka niewykonania zobowiązania lub ryzyka obniżenia wartości długu państwowego, oraz metodę obliczania niepokrytej pozycji z tytułu swapu ryzyka kredytowego z tytułu długu państwowego;
b)
metodę obliczania pozycji w przypadku gdy poszczególne podmioty wchodzące w skład grupy mają pozycje długie lub krótkie lub w odniesieniu do działalności zarządzania funduszem związanej z odrębnymi funduszami.
ROZDZIAŁ II
PRZEJRZYSTOŚĆ POZYCJI KRÓTKICH NETTO
Artykuł 5
Zgłaszanie właściwym organom znacznych pozycji krótkich netto z tytułu akcji
1. Osoba fizyczna lub prawna posiadająca pozycję krótką netto dotyczącą wyemitowanego kapitału podstawowego spółki, której akcje są dopuszczone do obrotu w systemie obrotu, powiadamia odpowiedni właściwy organ zgodnie z art. 9, gdy pozycja ta osiąga stosowny próg powodujący obowiązek zgłoszenia, o którym mowa w ust. 2 niniejszego artykułu, lub spada poniżej tego progu.
2. Stosowny próg powodujący obowiązek zgłoszenia określony jest procentowo i wynosi 0,2 % wyemitowanego kapitału podstawowego danej spółki oraz każde 0,1 % powyżej tej pierwszej wartości.
3. Biorąc pod uwagę rozwój sytuacji na rynkach finansowych, Europejski Urząd Nadzoru (Europejski Urząd Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych - EUNGiPW) może wydać i przekazać Komisji opinię dotyczącą dostosowania progów, o których mowa w ust. 2.
4. Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 42, zmieniających progi, o których mowa w ust. 2 niniejszego artykułu, biorąc pod uwagę rozwój sytuacji na rynkach finansowych.
Artykuł 6
Publiczne ujawnianie znacznych pozycji krótkich netto z tytułu akcji
1. Osoba fizyczna lub prawna posiadająca pozycję krótką netto dotyczącą wyemitowanego kapitału podstawowego spółki, której akcje są dopuszczone do obrotu w systemie obrotu, podaje do wiadomości publicznej szczegółowe informacje dotyczące tej pozycji zgodnie z art. 9, gdy pozycja ta osiąga stosowny próg powodujący obowiązek publikacji, o którym mowa w ust. 2 niniejszego artykułu, lub spada poniżej tego progu.
2. Stosowny próg powodujący obowiązek publikacji określony jest procentowo i wynosi 0,5 % wyemitowanego kapitału podstawowego danej spółki oraz każde 0,1 % powyżej tej pierwszej wartości.
3. Biorąc pod uwagę rozwój sytuacji na rynkach finansowych, EUNGiPW może wydać i przekazać Komisji opinię dotyczącą dostosowania progów, o których mowa w ust. 2.
4. Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 42, zmieniających progi, o których mowa w ust. 2 niniejszego artykułu, biorąc pod uwagę rozwój sytuacji na rynkach finansowych.
5. Niniejszy artykuł pozostaje bez uszczerbku dla przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych przyjętych w odniesieniu do ofert przejęcia, transakcji łączenia i innych transakcji mających wpływ na własność spółek lub ich kontrolowanie, regulowanych przez organy nadzoru wyznaczone przez państwa członkowskie na mocy art. 4 dyrektywy 2004/25/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 21 kwietnia 2004 r. w sprawie ofert przejęcia (12), które to przepisy wymagają ujawniania pozycji krótkich przekraczających wymogi niniejszego artykułu.
Artykuł 7
Zgłaszanie właściwym organom znacznych pozycji krótkich netto z tytułu długu państwowego
1. Osoba fizyczna lub prawna posiadająca pozycję krótką netto dotyczącą wyemitowanego długu państwowego powiadamia odpowiedni właściwy organ zgodnie z art. 9, gdy pozycja ta osiąga stosowne progi powodujące obowiązek zgłoszenia w odniesieniu do danego eminenta długu państwowego lub spada poniżej tych progów.
2. Stosowne progi powodujące obowiązek zgłoszenia obejmują kwotę podstawową, a następnie narastające wartości dodatkowe w odniesieniu do emitenta długu państwowego, określone w środkach przyjętych przez Komisję zgodnie z ust. 3. EUNGiPW publikuje na swojej stronie internetowej progi powodujące obowiązek zgłoszenia dla każdego państwa członkowskiego.
3. Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 42, określających kwoty i narastające wartości dodatkowe, o których mowa w ust. 2 niniejszego artykułu.
Komisja:
a)
zapewnia wyznaczenie progów na poziomach, które nie powodują obowiązku zgłaszania pozycji o minimalnej wartości;
b)
uwzględnia łączną wartość niewykupionego wyemitowanego długu państwowego dla każdego emitenta długu państwowego oraz średnią wielkość pozycji z tytułu długu państwowego tego emitenta długu państwowego, które są w posiadaniu uczestników rynku; oraz
c)
uwzględnia płynność każdego rynku obligacji państwowych.
Artykuł 8
Zgłaszanie właściwym organom niepokrytych pozycji dotyczących swapu ryzyka kredytowego z tytułu długu państwowego
W przypadku gdy właściwy organ zawiesi ograniczenia zgodnie z art. 14 ust. 2, osoba fizyczna lub prawna, która posiada niepokrytą pozycję dotyczącą swapu ryzyka kredytowego z tytułu długu państwowego, powiadamia odpowiedni właściwy organ, gdy pozycja ta osiąga stosowne progi powodujące obowiązek zgłoszenia w odniesieniu do danego emitenta długu państwowego lub spada poniżej tych progów, określonych zgodnie z art. 7.
Artykuł 9
Sposoby zgłaszania i ujawniania
1. Zgłoszenie lub ujawnienie na mocy art. 5, 6, 7 lub 8 zawiera informacje dotyczące tożsamości osoby fizycznej lub prawnej, która posiada odpowiednie pozycje, wielkości odpowiednich pozycji, emitenta związanego z posiadaną pozycją oraz daty otworzenia, zmiany lub zamknięcia odpowiedniej pozycji.
Do celów art. 5, 6, 7 i 8 osoby fizyczne i prawne posiadające znaczne pozycje krótkie netto przechowują przez okres pięciu lat dokumentację dotyczącą pozycji brutto, które składają się na znaczną pozycję krótką netto.
2. Pozycja krótka netto jest obliczana o godzinie 24.00 po zakończeniu dnia handlowego, w którym dana osoba fizyczna lub prawna posiadała stosowną pozycję. Pora ta dotyczy wszystkich transakcji, niezależnie od sposobu dokonywania obrotu, w tym transakcji dokonywanych ręcznie lub automatycznie, oraz niezależnie od tego, czy transakcji tych dokonano w normalnych godzinach handlu. Zgłoszenia lub ujawnienia dokonuje się nie później niż o godz. 15.30 następnego dnia handlowego. Terminy określone w niniejszym ustępie oblicza się zgodnie z czasem obowiązującym w państwie członkowskim odpowiedniego właściwego organu, któremu dana pozycja musi zostać zgłoszona.
3. Zgłoszenie informacji odpowiedniemu właściwemu organowi odbywa się z zapewnieniem poufności informacji; obejmuje również mechanizmy służące potwierdzeniu autentyczności źródła zgłoszenia.
4. Publiczne ujawnianie informacji, o którym mowa w art. 6, jest dokonywane w sposób zapewniający szybki i niedyskryminacyjny dostęp do informacji. Informacje te zamieszcza się na centralnej stronie internetowej prowadzonej lub nadzorowanej przez odpowiedni właściwy organ. Właściwe organy przekazują EUNGiPW adres tej strony internetowej; z kolei EUNGiPW na swojej stronie internetowej zamieszcza link do wszystkich takich centralnych stron internetowych.
5. W celu zapewnienia spójnego stosowania niniejszego artykułu EUNGiPW opracowuje projekty regulacyjnych standardów technicznych określających szczegółową treść informacji, które mają być udostępniane na potrzeby ust. 1.
EUNGiPW przedstawia Komisji te projekty regulacyjnych standardów technicznych do dnia 31 marca 2012 r.
Komisji powierza się uprawnienia do przyjmowania regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z art. 10-14 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.
6. W celu zapewnienia jednolitych warunków stosowania ust. 4 EUNGiPW opracowuje projekty wykonawczych standardów technicznych określających środki, za pomocą których informacje mogą być podawane do wiadomości publicznej.
EUNGiPW przedstawia Komisji te projekty wykonawczych standardów technicznych do dnia 31 marca 2012 r.
Komisji powierza się uprawnienia do przyjmowania wykonawczych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z art. 15 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.
Artykuł 10
Stosowanie wymogów dotyczących zgłaszania i ujawniania
Wymogi dotyczące zgłaszania i ujawniania na podstawie art. 5, 6, 7 i 8 stosują się do osób fizycznych i prawnych mających miejsce zamieszkania lub siedzibę na terytorium Unii lub w państwie trzecim.
Artykuł 11
Informacje przekazywane EUNGiPW
1. Właściwe organy przekazują EUNGiPW co kwartał, w zbiorczej formie, informacje na temat pozycji krótkich netto dotyczących wyemitowanego kapitału podstawowego i wyemitowanego długu państwowego oraz niepokrytych pozycji z tytułu swapów ryzyka kredytowego z tytułu długu państwowego, w przypadku których dany właściwy organ jest odpowiednim właściwym organem i otrzymuje zgłoszenia na podstawie art. 5, 7 i 8.
2. Aby wykonywać swoje obowiązki na mocy niniejszego rozporządzenia, EUNGiPW może w dowolnym czasie żądać od odpowiedniego właściwego organu dodatkowych informacji na temat pozycji krótkich netto dotyczących wyemitowanego kapitału podstawowego i wyemitowanego długu państwowego lub niepokrytych pozycji z tytułu swapów ryzyka kredytowego z tytułu długu państwowego.
Właściwy organ przekazuje EUNGiPW żądane informacje najpóźniej w terminie siedmiu dni kalendarzowych. W przypadku wystąpienia niekorzystnych zdarzeń lub okoliczności, które stanowią poważne zagrożenie dla stabilności finansowej lub zaufania do rynku w danym państwie członkowskim lub w innym państwie członkowskim, właściwy organ dostarcza EUNGiPW w terminie 24 godzin wszelkie dostępne informacje zgodnie z wymogami dotyczącymi zgłaszania na podstawie art. 5, 7 i 8.
3. W celu zapewnienia spójnego stosowania niniejszego artykułu EUNGiPW opracowuje projekty regulacyjnych standardów technicznych określających szczegółową treść informacji, które mają być przekazywane zgodnie z ust. 1 i 2.
EUNGiPW przedstawia Komisji te projekty regulacyjnych standardów technicznych do dnia 31 marca 2012 r.
Komisji powierza się uprawnienia do przyjmowania regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z art. 10-14 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.
4. W celu zapewnienia jednolitych warunków stosowania ust. 1 EUNGiPW opracowuje projekty wykonawczych standardów technicznych określających formę, w jakiej informacje mają być przekazywane zgodnie z ust. 1 i 2.
EUNGiPW przedstawia Komisji te projekty wykonawczych standardów technicznych do dnia 31 marca 2012 r.
Komisji powierza się uprawnienia do przyjmowania wykonawczych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z art. 15 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.
ROZDZIAŁ III
NIEPOKRYTA KRÓTKA SPRZEDAŻ
Artykuł 12
Ograniczenia dotyczące niepokrytej krótkiej sprzedaży akcji
1. Osoba fizyczna lub prawna może dokonać krótkiej sprzedaży akcji dopuszczonej do obrotu w systemie obrotu tylko wówczas, gdy spełniony jest jeden z następujących warunków:
a)
osoba fizyczna lub prawna pożyczyła daną akcję lub poczyniła inne postanowienia wywołujące podobny skutek prawny;
b)
osoba fizyczna lub prawna zawarła umowę pożyczki danej akcji lub ma inne w pełni wymagalne roszczenie na mocy umowy lub prawa rzeczowego do uzyskania prawa własności do odpowiedniej liczby papierów wartościowych tej samej kategorii, w związku z czym możliwe jest dokonanie rozrachunku w odpowiednim terminie;
c)
osoba fizyczna lub prawna zawarła z osobą trzecią porozumienie, na mocy którego ta osoba trzecia potwierdziła, że dana akcja została zlokalizowana, i podjęła względem osób trzecich środki niezbędne do tego, aby osoba fizyczna lub prawna mogła racjonalnie oczekiwać, że rozrachunek może zostać dokonany w odpowiednim terminie.
2. W celu zapewnienia jednolitych warunków stosowania ust. 1 EUNGiPW opracowuje projekty wykonawczych standardów technicznych, aby określić rodzaje umów, porozumień i środków, które w odpowiedni sposób zapewniają dostępność akcji na potrzeby rozrachunku. Określając, jakie środki są konieczne w celu zapewnienia podstaw, by racjonalnie oczekiwać, że rozrachunek może zostać dokonany w odpowiednim terminie, EUNGiPW bierze pod uwagę m.in. handel intraday i płynność akcji.
EUNGiPW przedstawia Komisji te projekty wykonawczych standardów technicznych do dnia 31 marca 2012 r.
Komisji powierza się uprawnienia do przyjmowania wykonawczych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z procedurą określoną w art. 15 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.
Artykuł 13
Ograniczenia dotyczące niepokrytej krótkiej sprzedaży długu państwowego
1. Osoba fizyczna lub prawna może dokonać krótkiej sprzedaży długu państwowego tylko wówczas, gdy spełniony jest jeden z następujących warunków:
a)
dana osoba fizyczna lub prawna pożyczyła dług państwowy lub poczyniła inne postanowienia wywołujące podobny skutek prawny;
b)
dana osoba fizyczna lub prawna zawarła umowę pożyczki długu państwowego lub ma inne w pełni wymagalne roszczenie na mocy umowy lub prawa rzeczowego do uzyskania prawa własności do odpowiedniej liczby papierów wartościowych tej samej kategorii, w związku z czym możliwe jest dokonanie rozrachunku w odpowiednim terminie;
c)
dana osoba fizyczna lub prawna zawarła z osobą trzecią porozumienie, na mocy którego ta osoba trzecia potwierdziła, że dany dług państwowy został zlokalizowany, lub może w inny sposób racjonalnie oczekiwać, że rozrachunek może zostać dokonany w odpowiednim terminie.
2. Ograniczenia, o których mowa w ust. 1, nie mają zastosowania, jeżeli dana transakcja służy do zabezpieczenia pozycji długiej z tytułu instrumentów dłużnych emitenta, których wycena jest blisko skorelowana z wyceną danego instrumentu długu państwowego.
3. W przypadku gdy płynność długu państwowego spadnie poniżej progu określonego zgodnie z metodyką, o której mowa w ust. 4, odpowiedni właściwy organ może tymczasowo zawiesić ograniczenia określone w ust. 1. Przed zawieszeniem tych ograniczeń odpowiedni właściwy organ powiadamia EUNGiPW i inne właściwe organy o proponowanym zawieszeniu.
Zawieszenie obowiązuje przez początkowy okres nieprzekraczający sześciu miesięcy od daty opublikowania stosownej informacji na stronie internetowej odpowiedniego właściwego organu. Zawieszenie może zostać przedłużone o okresy nieprzekraczające sześciu miesięcy, o ile powody, dla których wprowadzono zawieszenie, są nadal aktualne. Jeżeli zawieszenie nie zostanie przedłużone przed upływem początkowego okresu lub każdego kolejnego okresu przedłużenia, wygasa ono automatycznie.
W ciągu 24 godzin od powiadomienia przez odpowiedni właściwy organ EUNGiPW wydaje opinię w oparciu o ust. 4 na temat zawieszenia lub jego przedłużenia będących przedmiotem powiadomienia. Opinię tę publikuje się na stronie internetowej EUNGiPW.
4. Komisja przyjmuje akty delegowane zgodnie z art. 42, określając parametry i metody obliczania progu płynności, o którym mowa w ust. 3 niniejszego artykułu, w odniesieniu do wyemitowanego długu państwowego.
Parametry i metody umożliwiające państwom członkowskim obliczenie progu ustala się w taki sposób, by osiągnięcie tego progu oznaczało istotne pogorszenie względem średniego poziomu płynności w odniesieniu do danego długu państwowego.
Próg ten określa się na podstawie obiektywnych kryteriów specyficznych dla danego rynku długu państwowego, m.in. łącznej wartości niewykupionego wyemitowanego długu państwowego dla każdego emitenta długu państwowego.
5. W celu zapewnienia jednolitych warunków stosowania ust. 1 EUNGiPW może opracowywać projekty wykonawczych standardów technicznych, aby określić rodzaje umów lub porozumień, które w odpowiedni sposób zapewniają dostępność instrumentu długu państwowego na potrzeby rozrachunku. EUNGiPW uwzględnia w szczególności potrzebę utrzymania płynności rynków, w tym zwłaszcza rynków obligacji państwowych i rynków odkupu obligacji państwowych.
EUNGiPW przedstawia Komisji te projekty wykonawczych standardów technicznych do dnia 31 marca 2012 r.
Komisji powierza się uprawnienia do przyjmowania wykonawczych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z art. 15 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.
Artykuł 14
Ograniczenia dotyczące niepokrytych swapów ryzyka kredytowego z tytułu długu państwowego
1. Osoba fizyczna lub prawna może zawrzeć transakcję swapu ryzyka kredytowego z tytułu długu państwowego wyłącznie, jeżeli transakcja ta nie doprowadzi do niepokrytej pozycji z tytułu swapu ryzyka kredytowego z tytułu długu państwowego, o której mowa w art. 4.
2. Właściwy organ może tymczasowo zawiesić ograniczenia, o których mowa w ust. 1, jeżeli ma obiektywne podstawy do uznania, że rynek długu państwowego nie działa prawidłowo i że ograniczenia te mogą niekorzystnie wpłynąć na rynek swapów ryzyka kredytowego z tytułu długu państwowego, w szczególności zwiększając koszt pożyczania dla emitentów długu państwowego lub obniżając zdolność emitentów długu państwowego do emisji nowego długu. Podstawy te oparte są na następujących wskaźnikach:
a)
wysokie lub rosnące stopy procentowe w odniesieniu do długu państwowego;
b)
wzrost spreadów stóp procentowych w odniesieniu do długu państwowego w stosunku do długu państwowego innych emitentów długu państwowego;
c)
wzrost spreadów swapów ryzyka kredytowego z tytułu długu państwowego w stosunku do własnej krzywej i w porównaniu z innymi emitentami długu państwowego;
d)
odpowiedni okres powrotu ceny długu państwowego do pierwotnej równowagi po znaczącej transakcji;
e)
kwoty długu państwowego mogące stanowić przedmiot obrotu.
Właściwy organ może również skorzystać ze wskaźników innych niż te wymienione w akapicie pierwszym lit. a)-e).
Przed zawieszeniem ograniczeń określonych w niniejszym artykule odpowiedni właściwy organ powiadamia EUNGiPW i inne właściwe organy o proponowanym zawieszeniu i podstawach tego zawieszenia.
Zawieszenie obowiązuje przez początkowy okres nieprzekraczający dwunastu miesięcy od daty opublikowania stosownej informacji na stronie internetowej odpowiedniego właściwego organu. Zawieszenie może zostać przedłużone o okresy nieprzekraczające sześciu miesięcy, o ile powody, dla których wprowadzono zawieszenie, są nadal aktualne. Jeżeli zawieszenie nie zostanie przedłużone przed upływem początkowego okresu lub każdego kolejnego okresu przedłużenia, wygasa ono automatycznie.
W ciągu 24 godzin od powiadomienia przez odpowiedni właściwy organ EUNGiPW wydaje opinię na temat planowanego zawieszenia lub jego przedłużenia, niezależnie od tego, czy właściwy organ przyjął za podstawę zawieszenia wskaźniki określone w akapicie pierwszym lit. a)-e), czy też inne wskaźniki. W przypadku gdy podstawę planowanego zawieszenia lub jego przedłużenia stanowi akapit drugi, opinia ta zwiera również ocenę wskaźników, z jakich skorzystał właściwy organ. Opinię tę publikuje się na stronie internetowej EUNGiPW.
Artykuł 15
Procedury zakupu na otwartym rynku
1. Partner centralny w państwie członkowskim, który świadczy usługi rozliczeniowe w odniesieniu do akcji, zapewnia wprowadzenie procedur, które spełniają wszystkie następujące wymogi:
a)
jeżeli osoba fizyczna lub prawna sprzedająca akcje nie jest w stanie dostarczyć tych akcji do celów rozrachunku w terminie czterech dni działalności handlowej po terminie rozrachunku, uruchamiane są automatycznie procedury zakupu tych akcji na otwartym rynku, aby zapewnić ich dostarczenie do celów rozrachunku;
b)
jeżeli procedura zakupu akcji na otwartym rynku w celu ich dostarczenia nie jest możliwa, kupującemu wypłaca się określoną kwotę na podstawie wartości akcji, które miały być dostarczone w dacie dostawy, oraz dodatkową kwotę z tytułu strat poniesionych przez kupującego w wyniku niedokonania rozrachunku; oraz
c)
osoba fizyczna lub prawna, która nie dokonała rozrachunku, zwraca wszystkie kwoty zapłacone na podstawie lit. a) i b).
2. Partner centralny w państwie członkowskim, który świadczy usługi rozliczeniowe w odniesieniu do akcji, zapewnia wprowadzenie procedur, które gwarantują, że jeśli osoba fizyczna lub prawna, która sprzedaje akcje, nie wywiąże się z dostawy tych akcji do celów rozrachunku w terminie rozrachunku, musi ona wnosić dzienne płatności za każdy dzień trwania tego naruszenia.
Dzienne płatności są ustalone w takiej wysokości, by działały odstraszająco na osoby fizyczne lub prawne niewywiązujące się z rozrachunku.
ROZDZIAŁ IV
WYŁĄCZENIA
Artykuł 16
Wyłączenie w przypadku głównych systemów obrotu znajdujących się w państwie trzecim
1. Art. 5, 6, 12 i 15 nie mają zastosowania do akcji spółki dopuszczonych do obrotu w systemie obrotu w Unii, jeżeli główny system obrotu, w ramach którego prowadzony jest obrót tymi akcjami, znajduje się w państwie trzecim.
2. Odpowiedni właściwy organ dla akcji spółki znajdujących się w obrocie w systemie obrotu w Unii oraz w systemie znajdującym się w państwie trzecim ustala, co najmniej raz na dwa lata, czy główny system obrotu, w ramach którego prowadzony jest obrót tymi akcjami, znajduje się w państwie trzecim.
Odpowiedni właściwy organ powiadamia EUNGiPW o akcjach, w stosunku do których ustalono, że ich główny system obrotu znajduje się w państwie trzecim.
Co dwa lata EUNGiPW publikuje wykaz akcji, których główny system obrotu znajduje się w państwie trzecim. Wykaz ten obowiązuje przez okres dwóch lat.
3. W celu zapewnienia spójnego stosowania niniejszego artykułu EUNGiPW opracowuje projekty regulacyjnych standardów technicznych określających metodę obliczania obrotu na potrzeby ustalenia głównego systemu obrotu, w którym prowadzony jest obrót daną akcją.
EUNGiPW przedstawia Komisji te projekty regulacyjnych standardów technicznych do dnia 31 marca 2012 r.
Komisji powierza się uprawnienia do przyjmowania regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z art. 10-14 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.
4. Aby zapewnić jednolite warunki stosowania ust. 1 i 2, EUNGiPW opracowuje projekty wykonawczych standardów technicznych w celu określenia:
a)
daty, w której dokonywane są obliczenia dotyczące ustalenia głównego systemu obrotu akcją, i okresu, za który są one dokonywane;
b)
daty, do której odpowiedni właściwy organ zawiadamia EUNGiPW o akcjach, których główny system obrotu znajduje się w państwie trzecim;
c)
daty, od której wykaz opublikowany przez EUNGiPW nabiera mocy obowiązującej.
EUNGiPW przedstawia Komisji te projekty wykonawczych standardów technicznych do dnia 31 marca 2012 r.
Komisji powierza się uprawnienia do przyjmowania wykonawczych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z art. 15 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.
Artykuł 17
Wyłączenie w przypadku działalności animatora rynku oraz działalności na rynku pierwotnym
1. Art. 5, 6, 7, 12, 13 i 14 nie mają zastosowania do transakcji dokonywanych w związku z działalnością animatora rynku.
2. Komisja może, zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 44 ust. 2, przyjmować decyzje, w których stwierdza, że ramy prawne i nadzorcze danego państwa trzeciego zapewniają przestrzeganie przez rynek posiadający zezwolenie w tym państwie trzecim prawnie wiążących wymogów, które są - do celów stosowania wyłączenia przewidzianego w ust. 1 - równoważne z wymogami wynikającymi z przepisów tytułu III dyrektywy 2004/39/WE, z dyrektywy 2003/6/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 stycznia 2003 r. w sprawie wykorzystywania poufnych informacji i manipulacji na rynku (nadużyć na rynku) (13) oraz z dyrektywy 2004/109/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 grudnia 2004 r. w sprawie harmonizacji wymogów dotyczących przejrzystości informacji o emitentach, których papiery wartościowe dopuszczane są do obrotu na rynku regulowanym (14), i które to wymogi podlegają w tym państwie trzecim skutecznemu nadzorowi i egzekwowaniu.
Ramy prawne i nadzorcze państwa trzeciego można uznać za równoważne, jeżeli w tym państwie trzecim:
a)
rynki podlegają obowiązkowi posiadania zezwolenia oraz stałemu skutecznemu nadzorowi i egzekwowaniu;
b)
w odniesieniu do rynków istnieją jasne i przejrzyste przepisy dotyczące dopuszczania papierów wartościowych do obrotu, tak aby papiery wartościowe mogły być przedmiotem uczciwego, należytego i efektywnego handlu oraz aby były swobodnie zbywalne;
c)
emitenci papierów wartościowych podlegają okresowym i stałym wymogom informacyjnym zapewniającym wysoki poziom ochrony inwestorów; oraz
d)
zapewnione są przejrzystość i wiarygodność rynku przez zapobieganie nadużyciom na rynku w postaci wykorzystywania informacji wewnętrznych i manipulacji na rynku.
3. Art. 7, 13 i 14 nie mają zastosowania do działalności osoby fizycznej lub prawnej, która - działając w charakterze upoważnionego głównego dealera na mocy umowy z emitentem długu państwowego - prowadzi w charakterze głównego uczestnika transakcje na instrumentach finansowych związane z operacjami na rynku pierwotnym lub wtórnym dotyczącymi długu państwowego.
4. Art. 5, 6, 12, 13 i 14 niniejszego rozporządzenia nie mają zastosowania do osoby fizycznej lub prawnej, która dokonuje krótkiej sprzedaży papieru wartościowego lub posiada pozycję krótką netto w związku z dokonywaniem stabilizacji na mocy rozdziału III rozporządzenia Komisji (WE) nr 2273/2003 z dnia 22 grudnia 2003 r. wykonującego dyrektywę 2003/6/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do zwolnień dla programów odkupu i stabilizacji instrumentów finansowych (15).
5. Wyłączenie, o którym mowa w ust. 1, ma zastosowanie tylko wówczas, gdy dana osoba fizyczna lub prawna pisemnie powiadomiła właściwy organ rodzimego państwa członkowskiego o zamiarze skorzystania z wyłączenia. Powiadomienia tego należy dokonać nie później niż na 30 dni kalendarzowych przed pierwszym skorzystaniem z wyłączenia planowanym przez tę osobę fizyczną lub prawną.
6. Wyłączenie, o którym mowa w ust. 3, ma zastosowanie tylko wówczas, gdy upoważniony główny dealer pisemnie powiadomił odpowiedni właściwy organ w związku z danym długiem państwowym o zamiarze skorzystania z wyłączenia. Powiadomienia tego należy dokonać nie później niż na 30 dni kalendarzowych przed pierwszym skorzystaniem z wyłączenia planowanym przez tę osobę fizyczną lub prawną działającą w charakterze upoważnionego głównego dealera.
7. Właściwy organ, o którym mowa w ust. 5 i 6, może zakazać stosowania wyłączenia, jeżeli uzna, że dana osoba fizyczna lub prawna nie spełnia warunków dotyczących wyłączenia. Zakaz taki jest wydawany w terminie 30 dni kalendarzowych, o którym mowa w ust. 5 lub 6, lub później, jeżeli właściwy organ dowie się o zmianach dotyczących statusu danej osoby fizycznej lub prawnej, w związku z którymi przestała ona spełniać warunki dotyczące tego wyłączenia.
8. Podmiot z państwa trzeciego nieposiadający zezwolenia w Unii wysyła powiadomienie, o którym mowa w ust. 5 i 6, organowi właściwemu dla głównego systemu obrotu w Unii, w którym dokonuje transakcji.
9. Osoba fizyczna lub prawna, która dokonała powiadomienia na mocy ust. 5, niezwłocznie powiadamia na piśmie właściwy organ rodzimego państwa członkowskiego o wszelkich zmianach wpływających na jej prawo do korzystania z wyłączenia lub o tym, że nie chce już dłużej korzystać z tego wyłączenia.
10. Osoba fizyczna lub prawna, która dokonała powiadomienia na mocy ust. 6, niezwłocznie powiadamia na piśmie odpowiedni właściwy organ w związku z danym długiem państwowym o wszelkich zmianach wpływających na jej prawo do korzystania z wyłączenia lub o tym, że nie chce już dłużej korzystać z tego wyłączenia.
11. Właściwy organ rodzimego państwa członkowskiego może zażądać od osoby fizycznej lub prawnej stosującej wyłączenia, o których mowa w ust. 1, 3 lub 4, pisemnych informacji w sprawie posiadanych przez nią pozycji krótkich lub działalności prowadzonej w ramach wyłączenia. Osoba fizyczna lub prawna dostarcza tych informacji nie później niż w terminie czterech dni kalendarzowych od dokonania takiego żądania.
12. Właściwy organ powiadamia EUNGiPW w terminie dwóch tygodni od powiadomienia zgodnie z ust. 5 lub 9 o wszelkich animatorach rynku i zgodnie z ust. 6 lub 10 o wszelkich upoważnionych głównych dealerach, którzy korzystają z wyłączenia, oraz o wszelkich animatorach rynku i upoważnionych głównych dealerach, którzy przestali korzystać z wyłączenia.
13. EUNGiPW publikuje i aktualizuje na swoich stronach internetowych wykaz animatorów rynku i upoważnionych głównych dealerów, którzy korzystają z wyłączenia.
14. Na podstawie niniejszego artykułu dana osoba może powiadomić właściwy organ, a właściwy organ może powiadomić EUNGiPW w dowolnym momencie w terminie 60 dni kalendarzowych przed dniem 1 listopada 2012 r.
ROZDZIAŁ V
UPRAWNIENIA DO INTERWENCJI PRZYSŁUGUJĄCE WŁAŚCIWYM ORGANOM I EUNGiPW
SEKCJA 1
Uprawnienia właściwych organów
Artykuł 18
Zgłaszanie i ujawnienie informacji w wyjątkowych okolicznościach
1. Z zastrzeżeniem art. 22 właściwy organ może zażądać od osoby fizycznej lub prawnej posiadającej pozycje krótkie netto dotyczące określonego instrumentu finansowego lub kategorii instrumentów finansowych, aby zgłaszały temu organowi lub podawały do wiadomości publicznej informacje dotyczące danej pozycji, gdy osiąga ona ustalony przez właściwy organ próg powodujący obowiązek zgłoszenia lub spada poniżej tego progu, oraz jeżeli:
a)
wystąpiły niekorzystne zdarzenia lub okoliczności, które stanowią poważne zagrożenie dla stabilności finansowej lub zaufania do rynku w danym państwie członkowskim lub w co najmniej jednym innym państwie członkowskim; oraz
b)
środek ten jest konieczny do ochrony przed tym zagrożeniem i nie będzie miał niekorzystnego wpływu na efektywność rynków finansowych, co byłoby niewspółmierne do korzyści płynących z tego środka.
2. Ust. 1 niniejszego artykułu nie ma zastosowania do instrumentów finansowych, w odniesieniu do których istnieje już wymóg przejrzystości na mocy art. 5-8. Środek wprowadzony na mocy ust. 1 może mieć zastosowanie w okolicznościach, które zostały określone przez właściwy organ, lub podlegać wyjątkom przez niego określonym. Organ ten może w szczególności wskazać wyłączenia, które stosują się do działalności animatora rynku oraz działalności na rynku pierwotnym.
Artykuł 19
Zgłoszenie przez kredytodawców w wyjątkowych okolicznościach
1. Z zastrzeżeniem art. 22 właściwy organ może zastosować środek, o którym mowa w ust. 2 niniejszego artykułu, jeżeli:
a)
wystąpiły niekorzystne zdarzenia lub okoliczności, które stanowią poważne zagrożenie dla stabilności finansowej lub zaufania do rynku w danym państwie członkowskim lub w co najmniej jednym innym państwie członkowskim; oraz
b)
środek ten jest konieczny do ochrony przed tym zagrożeniem i nie będzie miał niekorzystnego wpływu na efektywność rynków finansowych, co byłoby niewspółmierne do korzyści płynących z tego środka.
2. Właściwy organ może zażądać od osób fizycznych lub prawnych zaangażowanych w kredytowanie określonych instrumentów finansowych lub kategorii instrumentów finansowych powiadamiania o wszelkich znaczących zmianach wysokości opłat pobieranych w ramach takiego kredytowania.
Artykuł 20
Ograniczenia krótkiej sprzedaży i podobnych transakcji w wyjątkowych okolicznościach
1. Z zastrzeżeniem art. 22 właściwy organ może zastosować jeden lub więcej środków, o których mowa w ust. 2 niniejszego artykułu, jeżeli:
a)
wystąpiły niekorzystne zdarzenia lub okoliczności, które stanowią poważne zagrożenie dla stabilności finansowej lub zaufania do rynku w danym państwie członkowskim lub w co najmniej jednym innym państwie członkowskim; oraz
b)
środek ten jest konieczny do ochrony przed tym zagrożeniem i nie będzie miał niekorzystnego wpływu na efektywność rynków finansowych, co byłoby niewspółmierne do korzyści płynących z tego środka.
2. Właściwy organ może nałożyć zakaz lub ograniczenia w stosunku do osób fizycznych lub prawnych, które dokonują:
a)
krótkiej sprzedaży; lub
b)
transakcji innej niż krótka sprzedaż, w wyniku której powstaje instrument finansowy lub związanej z takim instrumentem, gdy skutkiem lub jednym ze skutków takiej transakcji jest uzyskanie korzyści finansowej przez osobę fizyczną lub prawną w przypadku spadku ceny lub wartości innego instrumentu finansowego.
3. Środek wprowadzany na mocy ust. 2 może mieć zastosowanie do transakcji dotyczących wszystkich instrumentów finansowych, instrumentów finansowych określonej kategorii lub jednego określonego instrumentu finansowego. Środek ten może mieć zastosowanie w okolicznościach, które zostały określone przez właściwy organ, lub podlegać wyjątkom przez niego określonym. Organ ten może w szczególności wskazać wyłączenia, które stosują się do działalności animatora rynku oraz działalności na rynku pierwotnym.
Artykuł 21
Ograniczenia transakcji swapów ryzyka kredytowego z tytułu długu państwowego w wyjątkowych okolicznościach
1. Z zastrzeżeniem art. 22 właściwy organ może ograniczyć zdolność osób fizycznych lub prawnych do zawierania transakcji swapu ryzyka kredytowego z tytułu długu państwowego lub ograniczyć wartości pozycji dotyczących swapu ryzyka kredytowego z tytułu długu państwowego, które te osoby mają prawo otworzyć, jeżeli:
a)
wystąpiły niekorzystne zdarzenia lub okoliczności, które stanowią poważne zagrożenie dla stabilności finansowej lub zaufania do rynku w danym państwie członkowskim lub w co najmniej jednym innym państwie członkowskim; oraz
b)
środek ten jest konieczny do ochrony przed tym zagrożeniem i nie będzie miał niekorzystnego wpływu na efektywność rynków finansowych, co byłoby niewspółmierne do korzyści płynących z tego środka.
2. Środek wprowadzany na mocy ust. 1 może mieć zastosowanie do transakcji swapów ryzyka kredytowego z tytułu długu państwowego określonej kategorii lub do określonych transakcji swapów ryzyka kredytowego z tytułu długu państwowego. Środek ten może mieć zastosowanie w okolicznościach, które zostały określone przez właściwy organ, lub podlegać wyjątkom przez niego określonym. Organ ten może w szczególności wskazać wyłączenia, które stosują się do działalności animatora rynku oraz działalności na rynku pierwotnym.
Artykuł 22
Środki stosowane przez inne właściwe organy
Bez uszczerbku dla art. 26 właściwy organ może - w odniesieniu do instrumentu finansowego, względem którego organ ten nie jest odpowiednim właściwym organem - nałożyć lub przedłużyć środek na mocy art. 18, 19, 20 lub 21 wyłącznie za zgodą odpowiedniego właściwego organu.
Artykuł 23
Uprawnienie do tymczasowego ograniczenia krótkiej sprzedaży instrumentów finansowych w przypadku znacznego spadku ceny
1. Jeżeli cena instrumentu finansowego w określonym systemie obrotu znacząco spadnie w ciągu jednego dnia handlowego w stosunku do ceny zamknięcia, która została ustalona w tym systemie poprzedniego dnia handlowego, to właściwy organ w rodzimym państwie członkowskim tego systemu sprawdza, czy celowe jest nałożenie na osoby fizyczne lub prawne zakazu lub ograniczenia dotyczącego dokonywania krótkiej sprzedaży danego instrumentu finansowego w tym systemie obrotu lub ograniczenie w inny sposób transakcji na danym instrumencie finansowym dokonywanych w tym systemie obrotu po to, by zapobiec niekontrolowanemu spadkowi ceny tego instrumentu finansowego.
W przypadku gdy właściwy organ jest przekonany, zgodnie z akapitem pierwszym, że takie działanie jest celowe, nakłada - w przypadku akcji lub instrumentu dłużnego - na osoby fizyczne i prawne zakaz lub ograniczenie dotyczące dokonywania krótkiej sprzedaży w tym systemie obrotu lub - w przypadku innego typu instrumentu finansowego - ogranicza transakcje na tym instrumencie finansowym dokonywane w danym systemie obrotu po to, by zapobiec niekontrolowanemu spadkowi ceny tego instrumentu finansowego.
2. Środek wprowadzony na mocy ust. 1 obowiązuje przez okres nie dłuższy niż do końca dnia handlowego następującego po dniu handlowym, w którym nastąpił spadek ceny. Jeżeli do końca dnia handlowego następującego po dniu handlowym, w którym nastąpił spadek ceny, następuje, mimo nałożonego środka, dalszy znaczący spadek wartości instrumentu finansowego o kwotę równą co najmniej połowie kwoty określonej w ust. 5 w stosunku do ceny zamknięcia pierwszego dnia handlowego, właściwy organ może przedłużyć okres obowiązywania środka na kolejny okres nieprzekraczający dwóch dni handlowych od zakończenia drugiego dnia handlowego.
3. Środek wprowadzony na mocy ust. 1 ma zastosowanie w okolicznościach, które zostały określone przez właściwy organ, lub podlega wyjątkom przez niego określonym. Organ ten może w szczególności wskazać wyłączenia, które stosują się do działalności animatora rynku oraz działalności na rynku pierwotnym.
4. Właściwy organ rodzimego państwa członkowskiego systemu obrotu, w którym cena instrumentu finansowego spadła w ciągu jednego dnia handlowego o wartość określoną w ust. 5, powiadamia EUNGiPW o decyzji podjętej zgodnie z ust. 1 najpóźniej dwie godziny po zakończeniu tego dnia handlowego. EUNGiPW niezwłocznie informuje właściwe organy rodzimych państw członkowskich systemów obrotu prowadzących handel tym samym instrumentem finansowym.
Jeżeli właściwy organ nie zgadza się z działaniem podjętym przez inny właściwy organ w stosunku do instrumentu finansowego będącego przedmiotem obrotu w różnych systemach obrotu regulowanych przez różne właściwe organy, EUNGiPW może wspomóc te organy w osiągnięciu porozumienia zgodnie z art. 19 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.
Do postępowania pojednawczego powinno dojść przed północą po zakończeniu tego samego dnia handlowego. Jeżeli właściwe organy nie zdołają dojść do porozumienia w fazie postępowania pojednawczego, EUNGiPW może podjąć decyzję zgodnie z art. 19 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010. Decyzja zapada przed rozpoczęciem następnego dnia handlowego.
5. Spadek wartości wynosi co najmniej 10 % w przypadku akcji płynnych, zdefiniowanych w art. 22 rozporządzenia (WE) nr 1287/2006, a w przypadku akcji niepłynnych i innych kategorii instrumentów finansowych jest równy wartości określonej przez Komisję.
6. Biorąc pod uwagę rozwój sytuacji na rynkach finansowych, EUNGiPW może wydać i przekazać Komisji opinię dotyczącą dostosowania progów, o których mowa w ust. 5.
Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 42, zmieniających progi, o których mowa w ust. 5 niniejszego artykułu, biorąc pod uwagę rozwój sytuacji na rynkach finansowych.
7. Komisja przyjmuje akty delegowane zgodnie z art. 42, określając, co stanowi znaczny spadek wartości instrumentów finansowych innych niż akcje płynne, uwzględniając specyfikę każdej kategorii instrumentów finansowych i różnice w zmienności.
8. W celu zapewnienia spójnego stosowania niniejszego artykułu EUNGiPW opracowuje projekty regulacyjnych standardów technicznych określających metodę obliczania spadku cen akcji płynnych o 10 % i spadku wartości określanego przez Komisję zgodnie z ust. 7.
EUNGiPW przedstawia Komisji te projekty regulacyjnych standardów technicznych do dnia 31 marca 2012 r.
Komisji powierza się uprawnienia do przyjmowania regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z art. 10-14 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.
Artykuł 24
Okres ograniczenia
Środek nałożony na mocy art. 18, 19, 20 lub 21 obowiązuje przez początkowy okres nieprzekraczający trzech miesięcy od daty opublikowania komunikatu, o którym mowa w art. 25.
Środek ten może zostać przedłużony na kolejne okresy nieprzekraczające trzech miesięcy, jeżeli nadal aktualne są powody podjęcia tego środka. Jeżeli środek nie zostanie przedłużony przed upływem takiego trzymiesięcznego okresu, wygasa on automatycznie.
Artykuł 25
Komunikat o ograniczeniu
1. Właściwy organ publikuje na swoich stronach internetowych komunikaty o decyzjach dotyczących nałożenia lub przedłużenia środka, o którym mowa w art. 18-23.
2. Komunikat ten zawiera co najmniej informacje dotyczące:
a)
nałożonych środków, w tym instrumentów i kategorii transakcji, do których środki te mają zastosowanie, oraz okresu ich obowiązywania;
b)
powodów, dla których właściwy organ jest przekonany o konieczności nałożenia tych środków, w tym dowodów potwierdzających te powody.
3. Środek nakładany na mocy art. 18-23 wchodzi w życie z chwilą opublikowania komunikatu lub w określonym w komunikacie terminie przypadającym po dacie publikacji i ma zastosowanie wyłącznie do transakcji zawartych po wejściu środka w życie.
Artykuł 26
Powiadomienie kierowane do EUNGiPW i innych właściwych organów
1. Przed nałożeniem lub przedłużeniem środka na mocy art. 18, 19, 20 lub 21 oraz przed nałożeniem ograniczenia na mocy art. 23 właściwy organ powiadamia EUNGiPW i inne właściwe organy o proponowanym przez siebie środku.
2. Powiadomienie to zawiera informacje na temat proponowanych środków, kategorii instrumentów finansowych i transakcji, do których będą one miały zastosowanie, dowodów potwierdzających powody wprowadzenia tych środków oraz planowanego terminu ich wejścia w życie.
3. Powiadomienia o proponowanym nałożeniu lub przedłużeniu środka na mocy art. 18, 19, 20 lub 21 należy dokonać nie później niż na 24 godziny przed planowanym wejściem w życie lub przedłużeniem środka. W wyjątkowych okolicznościach właściwy organ może dokonać powiadomienia z wyprzedzeniem krótszym niż 24 godziny przed planowanym wejściem w życie środka, jeżeli dochowanie 24-godzinnego terminu jest niemożliwe. Powiadomienia o ograniczeniach na mocy art. 23 dokonuje się przed planowanym wejściem środka w życie.
4. Właściwy organ, który otrzymuje powiadomienie na mocy niniejszego artykułu, może podjąć środki zgodnie z art. 18-23 w tym państwie członkowskim, jeżeli jest przekonany, że dany środek jest konieczny w celu udzielenia pomocy właściwemu organowi, który dokonuje powiadomienia. Właściwy organ, który otrzymuje powiadomienie, również wystosowuje powiadomienie zgodnie z ust. 1-3, w przypadku gdy proponuje przyjęcie środków.
SEKCJA 2
Uprawnienia EUNGiPW
Artykuł 27
Koordynacja przez EUNGiPW
1. EUNGiPW pełni rolę mediatora i koordynatora w związku ze środkami podejmowanymi przez właściwe organy na mocy sekcji 1. EUNGiPW zapewnia w szczególności spójność podejść przyjmowanych przez właściwe organy w odniesieniu do podejmowanych środków, zwłaszcza w zakresie takich kwestii jak to, kiedy konieczne jest wykonanie uprawnień interwencyjnych, charakter wszelkich nakładanych środków oraz wejście w życie i okres obowiązywania tych środków.
2. Po otrzymaniu powiadomienia na mocy art. 26 o środku, który ma być nałożony lub przedłużony na mocy art. 18, 19, 20 lub 21, EUNGiPW wydaje w ciągu 24 godzin opinię na temat konieczności podejmowania danego środka lub proponowanego środka jako ochrony w danych wyjątkowych okolicznościach. Opinia ta zawiera informację, czy EUNGiPW jest zdania, że wystąpiły niekorzystne zdarzenia lub okoliczności stanowiące poważne zagrożenie dla stabilności finansowej lub zaufania do rynku w co najmniej jednym państwie członkowskim, czy dany środek lub proponowany środek jest odpowiedni i proporcjonalny jako ochrona przed tym zagrożeniem oraz czy proponowany okres obowiązywania każdego z takich środków jest uzasadniony. Jeżeli EUNGiPW jest zdania, że w celu ochrony przed danym zagrożeniem konieczne jest podjęcie jakiegoś środka przez inne właściwe organy, stwierdzenie to jest również umieszczane w jego opinii. Opinia jest publikowana na stronach internetowych EUNGiPW.
3. W przypadku gdy właściwy organ planuje podjęcie środków lub podejmuje środki wbrew opinii EUNGiPW wydanej na mocy ust. 2 lub też odmawia podjęcia środków wbrew opinii EUNGiPW wydanej na mocy tego ustępu, to publikuje on na swoich stronach internetowych w ciągu 24 godzin od otrzymania opinii EUNGiPW komunikat zawierający pełne wyjaśnienie powodów takiego postępowania. W takiej sytuacji EUNGiPW sprawdza, czy zostały spełnione warunki skorzystania z uprawnień interwencyjnych na mocy art. 28 oraz czy sytuacja tego wymaga.
4. EUNGiPW dokonuje regularnie, a w każdym razie nie rzadziej niż co trzy miesiące, przeglądu środków, o których mowa w niniejszym artykule. Jeżeli środek nie zostanie przedłużony przed upływem takiego trzymiesięcznego okresu, wygasa on automatycznie.
Artykuł 28
Uprawnienia interwencyjne EUNGiPW w wyjątkowych okolicznościach
1. Zgodnie z art. 9 ust. 5 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010, z zastrzeżeniem ust. 2 niniejszego artykułu, EUNGiPW:
a)
żąda od osób fizycznych lub prawnych posiadających pozycje krótkie netto związane z określonym instrumentem finansowym lub kategorią instrumentów finansowych, aby zgłaszały właściwemu organowi lub podawały do wiadomości publicznej informacje dotyczące danej pozycji; albo
b)
nakłada zakaz lub ograniczenia dotyczące dokonywania przez osoby fizyczne lub prawne krótkiej sprzedaży lub innej transakcji, w wyniku której powstaje instrument finansowy inny niż instrumenty finansowe, o których mowa w art. 1 ust. 1 lit. c), lub związanej z takim instrumentem, gdy skutkiem lub jednym ze skutków takiej transakcji jest uzyskanie korzyści finansowej przez taką osobę w przypadku spadku ceny lub wartości innego instrumentu finansowego.
Dany środek może mieć zastosowanie w szczególnych okolicznościach lub podlegać wyjątkom określonym przez EUNGiPW. Organ ten może w szczególności wskazać wyłączenia, które stosują się do działalności animatora rynku oraz działalności na rynku pierwotnym.
2. EUNGiPW podejmuje decyzję na mocy ust. 1 tylko wówczas, jeżeli:
a)
środki wymienione w ust. 1 lit. a) i b) stanowią ochronę przed zagrożeniem dla prawidłowego funkcjonowania i integralności rynków finansowych lub stabilności całego systemu finansowego Unii lub jego części, przy czym istnieją skutki transgraniczne; oraz
b)
żaden właściwy organ nie podjął środków w celu ochrony przed zagrożeniem lub jeden lub większa liczba właściwych organów podjęła środki, które nie stanowią adekwatnej ochrony przed tym zagrożeniem.
3. Podejmując środki, o których mowa w ust. 1, EUNGiPW bierze pod uwagę stopień, w jakim środek ten:
a)
stanowi znaczącą ochronę przed zagrożeniem dla prawidłowego funkcjonowania i integralności rynków finansowych lub stabilności całego systemu finansowego w Unii lub jego części lub znacznie zwiększa zdolność właściwych organów do monitorowania tego zagrożenia;
b)
nie stwarza ryzyka arbitrażu regulacyjnego;
c)
nie ma niekorzystnego wpływu na efektywność rynków finansowych, w tym nie powoduje ograniczenia płynności na tych rynkach ani niepewności wśród uczestników rynku, które byłyby niewspółmierne do korzyści płynących z tego środka.
W przypadku gdy jeden lub większa liczba właściwych organów podjęła środki na mocy art. 18, 19, 20 lub 21, EUNGiPW może podjąć dowolny ze środków, o których mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, bez potrzeby wydawania opinii przewidzianej w art. 27.
4. Przed podjęciem decyzji o nałożeniu lub przedłużeniu środka, o którym mowa w ust. 1, EUNGiPW konsultuje się z ERRS i - w stosownych przypadkach - z innymi odpowiednimi organami.
5. Przed podjęciem decyzji o nałożeniu lub przedłużeniu środka, o którym mowa w ust. 1, EUNGiPW powiadamia dane właściwe organy o środku, jaki proponuje podjąć. Powiadomienie to zawiera informacje na temat proponowanych środków, kategorii instrumentów finansowych i transakcji, do których będą one miały zastosowanie, dowodów potwierdzających powody wprowadzenia tych środków oraz planowanego terminu ich wejścia w życie.
6. Powiadomienia należy dokonać najpóźniej na 24 godziny przed planowanym wejściem w życie lub przedłużeniem środka. W wyjątkowych okolicznościach EUNGiPW może dokonać powiadomienia z wyprzedzeniem krótszym niż 24 godziny przed planowanym wejściem w życie środka, jeżeli dochowanie 24-godzinnego terminu jest niemożliwe.
7. EUNGiPW publikuje na swoich stronach internetowych komunikaty o decyzjach dotyczących nałożenia lub przedłużenia środka, o którym mowa w ust. 1. W komunikacie tym podaje się co najmniej:
a)
nałożone środki, w tym instrumenty i kategorie transakcji, do których środki te mają zastosowanie, oraz okres ich obowiązywania; oraz
b)
powody, dla których EUNGiPW jest przekonany o konieczności nałożenia środków, w tym dowody potwierdzające te powody.
8. Po podjęciu decyzji o nałożeniu lub przedłużeniu środka, o którym mowa w ust. 1, EUNGiPW niezwłocznie powiadamia właściwe organy o podjętych środkach.
9. Dany środek wchodzi w życie z chwilą opublikowania komunikatu na stronach internetowych EUNGiPW lub w określonym w komunikacie terminie przypadającym po dacie publikacji i ma zastosowanie wyłącznie do transakcji zawartych po wejściu środka w życie.
10. EUNGiPW dokonuje przeglądu środków, o których mowa w ust. 1, w odpowiednich odstępach czasu, ale nie rzadziej niż co trzy miesiące. Jeżeli środek nie zostanie przedłużony przed upływem takiego trzymiesięcznego okresu, wygasa on automatycznie. Przepisy ust. 2-9 mają zastosowanie do przedłużenia środków.
11. Środek przyjęty przez EUNGiPW na mocy niniejszego artykułu ma charakter nadrzędny wobec wszelkich wcześniejszych środków podjętych przez właściwy organ na mocy przepisów sekcji 1.
Artykuł 29
Uprawnienia EUNGiPW w sytuacjach nadzwyczajnych związanych z długiem państwowym
W razie wystąpienia sytuacji nadzwyczajnej związanej z długiem państwowym lub swapami ryzyka kredytowego z tytułu długu państwowego zastosowanie mają art. 18 i 38 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.
Artykuł 30
Szczegółowe określenie niekorzystnych zdarzeń lub okoliczności
Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 42, określających kryteria i czynniki, które właściwe organy i EUNGiPW mają wziąć pod uwagę, decydując o przypadkach, w których występują niekorzystne zdarzenia lub okoliczności, o których mowa w art. 18-21 i w art. 27, oraz zagrożenia, o których mowa w art. 28 ust. 2 lit. a).
Artykuł 31
Dochodzenia prowadzone przez EUNGiPW
Na wniosek właściwego organu lub większej ich liczby, na wniosek Parlamentu Europejskiego, Rady, Komisji lub z własnej inicjatywy, EUNGiPW może przeprowadzić dochodzenie dotyczące określonej kwestii lub praktyki związanej z krótką sprzedażą lub stosowaniem swapów ryzyka kredytowego, aby ustalić, czy ta kwestia lub praktyka stanowi potencjalne zagrożenie dla stabilności finansowej lub zaufania do rynków w Unii.
W terminie trzech miesięcy od zakończenia takiego dochodzenia EUNGiPW publikuje sprawozdanie zawierające dokonane przez ten urząd ustalenia oraz wszelkie zalecenia dotyczące danej kwestii lub praktyki.
ROZDZIAŁ VI
ROLA WŁAŚCIWYCH ORGANÓW
Artykuł 32
Właściwe organy
Każde państwo członkowskie wyznacza co najmniej jeden właściwy organ do celów niniejszego rozporządzenia.
W przypadku gdy państwo członkowskie wyznaczy więcej niż jeden właściwy organ, jednoznacznie precyzuje ono odnośne role każdego z tych organów i wyznacza organ, który odpowiada za koordynowanie współpracy i wymiany informacji z Komisją, EUNGiPW i właściwymi organami innych państw członkowskich.
Państwa członkowskie informują Komisję, EUNGiPW i właściwe organy innych państw członkowskich o wyznaczonych przez siebie organach.
Artykuł 33
Uprawnienia właściwych organów
1. Aby wypełniać swoje obowiązki na mocy niniejszego rozporządzenia, właściwe organy muszą posiadać wszelkie uprawnienia nadzorcze i dochodzeniowe niezbędne do pełnienia swoich funkcji. Właściwe organy wykonują swoje uprawnienia w dowolny z następujących sposobów:
a)
bezpośrednio;
b)
we współpracy z innymi organami;
c)
poprzez składanie wniosków do właściwych organów sądowych.
2. Aby wypełniać swoje obowiązki na mocy niniejszego rozporządzenia, właściwe organy muszą posiadać, zgodnie z prawem krajowym, uprawnienie do:
a)
uzyskania dostępu do wszelkiego rodzaju dokumentów w dowolnej formie i otrzymania lub pobrania ich kopii;
b)
żądania informacji od dowolnej osoby fizycznej lub prawnej, a w razie konieczności wezwania i przesłuchania osoby fizycznej lub prawnej w celu uzyskania informacji;
c)
przeprowadzenie zapowiedzianych lub niezapowiedzianych wcześniej kontroli na miejscu;
d)
żądania istniejących rejestrów połączeń telefonicznych i przesyłu danych;
e)
żądania zaprzestania działań sprzecznych z przepisami niniejszego rozporządzenia;
f)
żądania zamrożenia lub zajęcia aktywów.
3. Nie naruszając ust. 2 lit. a) i b), właściwe organy muszą być uprawnione w indywidualnych przypadkach do żądania od osób fizycznych lub prawnych zawierających transakcję swapu ryzyka kredytowego, aby przedstawiły:
a)
wyjaśnienie celu transakcji i czy jest ona zawierana na potrzeby zabezpieczenia przed ryzykiem czy w innym celu; oraz
b)
informacje służące sprawdzeniu ryzyka podstawowego w przypadkach gdy transakcja jest zawierana w celu zabezpieczenia.
Artykuł 34
Tajemnica służbowa
1. Obowiązek zachowania tajemnicy służbowej ma zastosowanie do wszystkich osób fizycznych lub prawnych, które pracują lub pracowały dla właściwego organu lub też dla organu albo osoby fizycznej lub prawnej, której właściwy organ przekazał zadania, w tym do audytorów i specjalistów zatrudnionych przez właściwy organ. Informacje poufne objęte tajemnicą służbową nie mogą być ujawniane innej osobie fizycznej lub prawnej ani innemu organowi, z wyjątkiem sytuacji, gdy takie ujawnienie jest niezbędne w celu prowadzenia postępowania sądowego.
2. Wszystkie informacje wymieniane między właściwymi organami na mocy niniejszego rozporządzenia, które dotyczą warunków biznesowych lub operacyjnych oraz innych kwestii gospodarczych lub osobistych, uznaje się za informacje poufne oraz podlegają one obowiązkowi zachowania tajemnicy służbowej, chyba że w momencie ich przekazania właściwy organ oświadczy, iż informacje te mogą być ujawnione lub ich ujawnienie jest niezbędne w celu prowadzenia postępowania sądowego.
Artykuł 35
Obowiązek współpracy
Właściwe organy współpracują ze sobą, gdy jest to konieczne lub wskazane do celów niniejszego rozporządzenia. W szczególności właściwe organy wymieniają między sobą, bez zbędnej zwłoki, informacje mające znaczenie w kontekście wykonywania ich obowiązków na mocy niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 36
Współpraca z EUNGiPW
Właściwe organy współpracują z EUNGiPW na potrzeby niniejszego rozporządzenia zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 1095/2010.
Właściwe organy niezwłocznie udzielają EUNGiPW wszelkich informacji niezbędnych do wypełniania jego obowiązków zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 1095/2010.
Artykuł 37
Współpraca w przypadku wniosków dotyczących kontroli na miejscu lub dochodzeń na miejscu
1. Właściwy organ państwa członkowskiego może wystąpić do właściwego organu innego państwa członkowskiego z wnioskiem o pomoc dotyczącą kontroli na miejscu lub dochodzeń na miejscu.
Właściwy organ występujący o pomoc informuje EUNGiPW o każdym wniosku, o którym mowa w akapicie pierwszym. W przypadku dochodzenia lub kontroli o wymiarze transgranicznym EUNGiPW może koordynować i - jeśli zostanie o to poproszony - koordynuje takie dochodzenie lub kontrolę.
2. Właściwy organ, który otrzymał wniosek właściwego organu innego państwa członkowskiego dotyczący przeprowadzenia kontroli na miejscu lub dochodzenia na miejscu, może:
a)
przeprowadzić kontrolę na miejscu lub dochodzenie na miejscu samodzielnie;
b)
zezwolić właściwemu organowi, który przedstawił wniosek, na uczestniczenie w kontroli na miejscu lub dochodzeniu na miejscu;
c)
zezwolić właściwemu organowi, który przedstawił wniosek, na samodzielne przeprowadzenie kontroli na miejscu lub dochodzenia na miejscu;
d)
wyznaczyć audytorów lub specjalistów do przeprowadzenia kontroli na miejscu lub dochodzenia na miejscu;
e)
podzielić się z innymi właściwymi organami określonymi zadaniami związanymi z czynnościami nadzorczymi.
3. EUNGiPW może zażądać od właściwych organów wykonania konkretnych zadań dochodzeniowych i przeprowadzenia kontroli na miejscu, jeżeli istnieją uzasadnione powody, dla których informacje te są potrzebne EUNGiPW do wykonywania uprawnień przyznanych mu jednoznacznie w niniejszym rozporządzeniu.
Artykuł 38
Współpraca z państwami trzecimi
1. W przypadku gdy jest to możliwe, właściwe organy zawierają z organami nadzorczymi państw trzecich porozumienia o współpracy dotyczące wymiany informacji z organami nadzorczymi państw trzecich, egzekwowania w państwach trzecich obowiązków wynikających z niniejszego rozporządzenia oraz podejmowania w państwach trzecich przez ich organy nadzorcze podobnych środków w celu uzupełnienia środków podjętych na mocy rozdziału V. Te porozumienia o współpracy zapewniają przynajmniej skuteczną wymianę informacji, która umożliwia właściwym organom wykonywanie ich obowiązków na mocy niniejszego rozporządzenia.
Właściwy organ informuje EUNGiPW i właściwe organy innych państw członkowskich o zamiarze zawarcia takiego porozumienia.
2. Porozumienie o współpracy zawiera postanowienia dotyczące wymiany danych i informacji niezbędnych odpowiedniemu właściwemu organowi do przestrzegania obowiązku określonego w art. 16 ust. 2.
3. EUNGiPW koordynuje opracowywanie porozumień o współpracy między właściwymi organami a odpowiednimi organami nadzorczymi państw trzecich. W tym celu EUNGiPW przygotowuje wzór dokumentu dotyczący porozumień o współpracy, który może być wykorzystywany przez właściwe organy.
EUNGiPW koordynuje również dokonywaną między właściwymi organami wymianę informacji, które zostały uzyskane od organów nadzorczych państw trzecich i które mogą mieć znaczenie w kontekście podejmowania środków na mocy rozdziału V.
4. Właściwe organy zawierają porozumienia o współpracy w zakresie wymiany informacji z organami nadzorczymi państw trzecich tylko wówczas, gdy tajemnica służbowa w odniesieniu do ujawnianych informacji jest zagwarantowana co najmniej w stopniu określonym w art. 34. Taka wymiana informacji służy tym właściwym organom do wykonywania ich zadań.
Artykuł 39
Przekazywanie i zatrzymywanie danych osobowych
W odniesieniu do przekazywania danych osobowych między państwami członkowskimi lub między państwami członkowskimi a państwem trzecim państwa członkowskie stosują dyrektywę 95/46/WE. W odniesieniu do przekazywania danych osobowych przez EUNGiPW państwom członkowskim lub państwu trzeciemu EUNGiPW stosuje rozporządzenie (WE) nr 45/2001.
Dane osobowe, o których mowa w akapicie pierwszym, są zatrzymywane przez okres nie dłuższy niż pięć lat.
Artykuł 40
Ujawnianie informacji państwom trzecim
Właściwy organ może przekazywać organowi nadzorczemu państwa trzeciego dane i analizę danych, jeżeli spełnione są warunki określone w art. 25 lub 26 dyrektywy 95/46/WE, lecz takie przekazywanie danych odbywa się jedynie w indywidualnych przypadkach. Właściwy organ musi stwierdzić, że przekazanie danych jest niezbędne do celów niniejszego rozporządzenia. Każde takie przekazanie danych odbywa się przy założeniu, że dane państwo trzecie nie przekaże odnośnych danych organowi nadzorczemu innego państwa trzeciego bez wyraźnej, pisemnej zgody właściwego organu.
Właściwy organ ujawnia organowi nadzorczemu państwa trzeciego informacje będące poufnymi zgodnie z art. 34 i otrzymane od właściwego organu innego państwa członkowskiego tylko wówczas, gdy właściwy organ uzyskał wyraźną zgodę właściwego organu, który przekazał te informacje, oraz, w stosownych przypadkach, informacje te są ujawniane wyłącznie do celów, które zaaprobował ten właściwy organ.
Artykuł 41
Sankcje
Państwa członkowskie ustanawiają przepisy dotyczące sankcji i środków administracyjnych, mających zastosowanie w przypadku naruszenia niniejszego rozporządzenia oraz podejmują wszelkie środki niezbędne do zapewnienia wdrożenia tych przepisów. Sankcje i środki administracyjne muszą być skuteczne, proporcjonalne i odstraszające.
Zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 1095/2010 EUNGiPW może przyjmować wytyczne zapewniające stosowanie spójnego podejścia w odniesieniu do sankcji i środków administracyjnych, które państwa członkowskie mają ustanowić.
Państwa członkowskie powiadamiają Komisję oraz EUNGiPW o przepisach, o których mowa w akapicie pierwszym i drugim do dnia 1 lipca 2012 r. i powiadamiają je niezwłocznie o wszelkich późniejszych zmianach tych przepisów.
EUNGiPW publikuje na swojej stronie internetowej i regularnie aktualizuje wykaz istniejących sankcji i środków administracyjnych, mających zastosowanie w każdym państwie członkowskim.
Państwa członkowskie przekazują EUNGiPW roczne zestawienia informacji dotyczących zastosowanych sankcji i środków administracyjnych. Jeżeli właściwy organ ujawnia publicznie fakt, że zastosowano sankcję lub środek administracyjny, powiadamia o tym jednocześnie EUNGiPW.
ROZDZIAŁ VII
AKTY DELEGOWANE
Artykuł 42
Wykonywanie przekazanych uprawnień
1. Powierzenie Komisji uprawnień do przyjęcia aktów delegowanych podlega warunkom określonym w niniejszym artykule.
2. Uprawnienia do przyjęcia aktów delegowanych, o których mowa w art. 2 ust. 2, art. 3 ust. 7, art. 4 ust. 2, art. 5 ust. 4, art. 6 ust. 4, art. 7 ust. 3, art. 17 ust. 2, art. 23 ust. 5 i art. 30, powierza się Komisji na czas nieokreślony.
3. Przekazanie uprawnień, o którym mowa w art. 2 ust. 2, art. 3 ust. 7, art. 4 ust. 2, art. 5 ust. 4, art. 6 ust. 4, art. 7 ust. 3, art. 17 ust. 2, art. 23 ust. 5 i art. 30, może zostać odwołane w dowolnym momencie przez Parlament Europejski lub przez Radę. Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie uprawnień określonych w tej decyzji. Decyzja o odwołaniu staje się skuteczna następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub w określonym w tej decyzji późniejszym terminie. Nie wpływa ona na ważność jakichkolwiek już obowiązujących aktów delegowanych.
4. Niezwłocznie po przyjęciu aktu delegowanego Komisja przekazuje go równocześnie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.
5. Akt delegowany przyjęty na podstawie art. 2 ust. 2, art. 3 ust. 7, art. 4 ust. 2, art. 5 ust. 4, art. 6 ust. 4, art. 7 ust. 3, art. 17 ust. 2, art. 23 ust. 5 i art. 30 wchodzi w życie wyłącznie jeżeli Parlament Europejski ani Rada nie wyraziły sprzeciwu w terminie trzech miesięcy od przekazania tego aktu Parlamentowi Europejskiemu i Radzie lub jeżeli przed upływem tego terminu zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformują Komisję, że nie wniosą sprzeciwu. Z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady termin ten jest przedłużany o trzy miesiące.
Artykuł 43
Termin przyjęcia aktów delegowanych
Komisja przyjmuje akty delegowane na mocy art. 2 ust. 2, art. 3 ust. 7, art. 4 ust. 2, art. 5 ust. 4, art. 6 ust. 4, art. 7 ust. 3, art. 17 ust. 2, art. 23 ust. 5 i art. 30 do dnia 31 marca 2012 r.
Komisja może przedłużyć o sześć miesięcy termin, o którym mowa w akapicie pierwszym.
ROZDZIAŁ VIII
AKTY WYKONAWCZE
Artykuł 44
Procedura komitetowa
1. Komisję wspomaga Europejski Komitet Papierów Wartościowych ustanowiony na mocy decyzji Komisji 2001/528/WE (16). Komitet ten jest komitetem w rozumieniu rozporządzenia (UE) nr 182/2011.
2. W przypadku odesłania do niniejszego ustępu stosuje się art. 5 rozporządzenia (UE) nr 182/2011.
ROZDZIAŁ IX
PRZEPISY PRZEJŚCIOWE I KOŃCOWE
Artykuł 45
Przegląd i sprawozdanie
Do dnia 30 czerwca 2013 r. Komisja, w świetle dyskusji z właściwymi organami i EUNGiPW, przedstawia Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie dotyczące:
a)
adekwatności progów powodujących obowiązki zgłoszenia i ujawnienia informacji na mocy art. 5, 6, 7 i 8;
b)
skutków poszczególnych wymogów dotyczących ujawniania informacji na mocy art. 6, zwłaszcza w odniesieniu do efektywności i zmienności rynków finansowych;
c)
zasadności bezpośredniej i scentralizowanej sprawozdawczości wobec EUNGiPW;
d)
działania ograniczeń i wymogów określonych w rozdziałach II i III;
e)
adekwatności ograniczeń dotyczących niepokrytych swapów ryzyka kredytowego z tytułu długu państwowego oraz celowości dalszych ograniczeń lub warunków dotyczących krótkiej sprzedaży lub swapów ryzyka kredytowego.
Artykuł 46
Przepisy przejściowe
1. Istniejące środki wchodzące w zakres niniejszego rozporządzenia, które obowiązywały przed dniem 15 września 2010 r., mogą być stosowane do dnia 1 lipca 2013 r., pod warunkiem że zostaną zgłoszone Komisji do dnia 24 kwietnia 2012 r.
2. Transakcje swapu ryzyka kredytowego skutkujące niepokrytą pozycją w odniesieniu do swapu ryzyka kredytowego z tytułu długu państwowego, które zostały zawarte przed dniem 25 marca 2012 r. lub w trakcie zawieszenia ograniczeń dotyczących niepokrytych swapów ryzyka kredytowego z tytułu długu państwowego zgodnie z art. 14 ust. 2, mogą zostać utrzymane do terminu zapadalności umowy swapu ryzyka kredytowego.
Artykuł 47
Personel i zasoby EUNGiPW
Do dnia 31 grudnia 2012 r. EUNGiPW dokona oceny swych potrzeb odnoszących się do personelu i zasobów, związanych z przejęciem przez ten organ uprawnień i obowiązków na mocy niniejszego rozporządzenia, i przedłoży sprawozdanie Parlamentowi Europejskiemu, Radzie i Komisji.
Artykuł 48
Wejście w życie
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 listopada 2012 r.
Jednakże art. 2 ust. 2, art. 3 ust. 7, art. 4 ust. 2, art. 7 ust. 3, art. 9 ust. 5, art. 11 ust. 3 i 4, art. 12 ust. 2, art. 13 ust. 4 i 5, art. 16 ust. 3 i 4, art. 17 ust. 2, art. 23 ust. 5, 7 i 8 oraz art. 30, 42, 43 i 44 stosuje się od dnia 25 marca 2012 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Strasburgu dnia 14 marca 2012 r.