PROVÁDĚCÍ NAŘÍZENÍ RADY (EU) č. 805/2010
ze dne 13. září 2010
o opětovném uložení konečného antidumpingového cla na dovoz žehlicích prken pocházejících z Čínské lidové republiky, vyráběných společností Foshan Shunde Yongjian Housewares and Hardware Co. Ltd., Foshan
RADA EVROPSKÉ UNIE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie,
s ohledem na nařízení Rady (ES) č. 1225/2009 ze dne 30. listopadu 2009 o ochraně před dumpingovým dovozem ze zemí, které nejsou členy Evropského společenství (1) (dále jen „základní nařízení“), a zejména na článek 9 uvedeného nařízení,
s ohledem na návrh předložený Evropskou komisí po konzultaci s poradním výborem,
vzhledem k těmto důvodům:
A. POSTUP
(1)
Rada uložila nařízením (ES) č. 452/2007 (2) (dále jen „napadené nařízení“) konečná antidumpingová cla v rozsahu od 9,9 % do 38,1 % na dovoz žehlicích prken, též opěrných či samostatně stojících, s vyvíječem páry či bez něj a/nebo s vyhřívanou a odsávanou deskou, včetně rukávníků, a jejich základních součástí, tj. podpěr, desek a ramp na žehličku, pocházejících z Čínské lidové republiky (dále jen „ČLR“) a Ukrajiny.
(2)
Dne 12. června 2007 podal jeden spolupracující čínský vyvážející výrobce, konkrétně společnost Foshan Shunde Yongjian Housewares and Hardware Co. Ltd. (dále jen „Foshan Shunde“), u Tribunálu (Soudu prvního stupně před vstupem Lisabonské smlouvy v platnost) návrh, v němž se domáhá zrušení nařízení (ES) č. 452/2007, pokud jde o jeho použití na navrhovatele (3).
(3)
Dne 29. ledna 2008 Tribunál návrh společnosti Foshan Shunde zamítl.
(4)
Dne 3. dubna 2008 podala společnost Foshan Shunde u Soudního dvora kasační opravný prostředek, v němž žádá, aby Soudní dvůr zrušil rozsudek Tribunálu, a domáhá se zrušení nařízení (ES) č. 452/2007, pokud jde o jeho použití na navrhovatele.
(5)
Dne 1. října 2009 Soudní dvůr ve svém rozsudku ve věci C-141/08 P (dále jen „rozsudek Soudního dvora“) zrušil rozsudek Tribunálu ze dne 29. ledna 2008. Ve svém rozsudku Soudní dvůr rozhodl, že porušením čl. 20 odst. 5 základního nařízení došlo k zásahu do práva společnosti Foshan Shunde na obhajobu. Soudní dvůr proto zrušil napadené nařízení v rozsahu, ve kterém uvedené nařízení zavádí antidumpingové clo na dovoz žehlicích prken vyráběných společností Foshan Shunde.
(6)
Tribunál ve věci T-2/95 (4) (dále jen „věc IPS“) uznal, že v případech, kdy řízení sestává z několika administrativních kroků, neznamená zrušení jednoho z těchto kroků zrušení celého řízení. Antidumpingové řízení je příkladem takového řízení sestávajícího z více kroků. Proto ze zrušení napadeného nařízení ve vztahu k jedné straně neplyne zrušení celého postupu provedeného před přijetím uvedeného nařízení. V souladu s článkem 266 Smlouvy o fungování Evropské unie jsou kromě toho orgány Unie povinny přijmout rozsudek Soudního dvora ze dne 1. října 2009. Z toho rovněž plyne možnost opravit ty prvky napadeného nařízení, které vedly k jeho zrušení, přičemž části, jež nebyly napadeny a jež nejsou dotčené rozsudkem Soudního dvora, se ponechají beze změn, jak bylo stanoveno ve věci C-458/98 P (5) (dále jen „odvolací věc IPS“). Je třeba poznamenat, že kromě zjištění o porušení čl. 20 odst. 5 základního nařízení zůstávají veškerá další zjištění učiněná v souvislosti s napadeným nařízením automaticky v platnosti v rozsahu, v jakém Soudní dvůr zamítl všechna tvrzení, která byla v této souvislosti učiněna.
(7)
Na základě rozsudku Soudního dvora ze dne 1. října 2009 bylo zveřejněno oznámení (6) o částečném opětovném zahájení antidumpingového šetření týkajícím se dovozu žehlicích prken pocházejících mimo jiné z ČLR. Opětovné zahájení bylo omezeno na provedení rozsudku Soudního dvora, pokud jde o společnost Foshan Shunde.
(8)
Komise o částečném opětovném zahájení šetření oficiálně vyrozuměla vyvážející výrobce, dovozce a uživatele, o nichž je známo, že se jich záležitost týká, zástupce země vývozu a výrobní odvětví Unie. Zúčastněné strany měly možnost se písemně vyjádřit a ve lhůtě uvedené v oznámení požádat o slyšení.
(9)
Všechny strany, které o to ve výše uvedené lhůtě požádaly a prokázaly, že existují zvláštní důvody, aby byly vyslechnuty, dostaly k vyslechnutí příležitost.
(10)
Svá stanoviska předložili dva vyvážející výrobci v ČLR (jedním z nich je přímo dotčená strana, tj. společnost Foshan Shunde), výrobní odvětví Unie a dva dovozci, kteří nejsou ve spojení.
(11)
Všechny dotčené strany byly informovány o základních skutečnostech a úvahách, z nichž vycházel záměr doporučit uložení konečných antidumpingových cel pro společnost Foshan Shunde. Byla jim poskytnuta lhůta, během níž mohly v reakci na tyto informace předložit svá stanoviska. Připomínky stran byly zváženy a v příslušných případech byla zjištění odpovídajícím způsobem upravena.
B. PROVEDENÍ ROZSUDKU SOUDNÍHO DVORA
1. Předběžná poznámka
(12)
Připomíná se, že důvodem pro zrušení napadeného nařízení byla skutečnost, že Komise zaslala svůj návrh na uložení konečného antidumpingového cla Radě před uplynutím povinné desetidenní lhůty, stanovené v čl. 20 odst. 5 základního nařízení, pro obdržení stanovisek po poskytnutí konečných informací zúčastněným stranám.
2. Připomínky zúčastněných stran
(13)
Společnost Foshan Shunde uvedla, že rozsudek Soudního dvora nevyžaduje prováděcí opatření. Podle této společnosti je opětovné zahájení protiprávní, jelikož v základním nařízení není žádné konkrétní ustanovení, které takový přístup umožňuje, a protože by takové opětovné zahájení bylo v rozporu s patnáctiměsíční lhůtou pro dokončení šetření, stanovenou v čl. 6 odst. 9 základního nařízení, a s osmnáctiměsíční lhůtou stanovenou v čl. 5 odst. 10 antidumpingové dohody WTO. Společnost Foshan Shunde uvedla, že rozsudek ve věci IPS nemůže sloužit jako precedens, protože vycházel z nařízení Rady (EHS) č. 2423/88 ze dne 11. července 1988 o ochraně před dumpingovými nebo subvencovanými dovozy ze zemí, které nejsou členy Evropského hospodářského společenství (7) (dále jen „staré základní nařízení“), v rámci něhož se povinné lhůty ještě neuplatňovaly. Společnost Foshan Shunde dále argumentovala, že pokud se Komise rozhodne provést rozsudek Soudního dvora, měla by tak učinit na základě svého konečného informačního dokumentu ze dne 20. února 2007 (kde bylo této straně přiznáno zacházení jako v tržním hospodářství a nebyl u ní zjištěn dumping), a nikoli na základě opravených znění konečného informačního dokumentu ze dne 23. března 2007 (kde Komise potvrdila svá předběžná zjištění o nepřiznání zacházení jako v tržním hospodářství a o dumpingovém rozpětí 18,1 % pro společnost Foshan Shunde).
(14)
Druhý čínský vyvážející výrobce, společnost Zheijiang Harmonic Hardware Products Co. Ltd. (dále jen „Zheijiang Harmonic“) předložil řadu argumentů, které byly v zásadě shodné s argumenty společnosti Foshan Shunde, a sice že pro opětovné zahájení řízení neexistuje právní základ a že po uplynutí lhůt stanovených v základním nařízení a antidumpingové dohodě WTO není opětovné uložení antidumpingových cel podle zákona možné. Výrobce dále uvedl, že opětovné vydání opravených znění informačního dokumentu a přiznání lhůty na odpověď v souladu s čl. 20 odst. 5 základního nařízení nemůže napravit porušení práva na obhajobu společnosti Zheijiang Harmonic a nezákonné uložení cel. Výrobce závěrem zdůraznil, že Komise nemůže opětovně uložit antidumpingová opatření, která vycházejí z informací vztahujících se k roku 2005, tedy období více než čtyři roky před částečným opětovným zahájením šetření, jelikož by to nebylo v souladu s čl. 6 odst. 1 základního nařízení. Společnost Zheijiang Harmonic ještě uvedla, že Komise nemůže šetření opětovně zahájit, protože pozbyla své objektivity a nestrannosti, jelikož napadené nařízení navržené Komisí bylo Soudním dvorem částečně zrušeno.
(15)
Dva dovozci/výrobci z Unie, kteří nejsou ve spojení, nepředložili žádné informace a údaje o právní podstatě opětovného šetření, ale spíše zdůrazňovali svoji roli aktérů na trhu Unie s žehlicími prkny. Jeden z nich rovněž upozornil na dopad rozsudku Soudního dvora a následného částečného opětovného zahájení šetření na svou obchodní činnost.
(16)
Výrobní odvětví Unie uvedlo, že výrobci v Unii doplácejí na nesrovnalost zjištěnou Soudním dvorem, jelikož nejsou chráněni před dovozem, který byl shledán dumpingovým a působícím újmu. Výrobní odvětví Unie navrhlo, aby řízení pokračovalo od bodu, kde byla zjištěna nesrovnalost na straně Komise, tedy v době, kdy čínská společnost měla předložit své připomínky ohledně opravených znění konečného informačního dokumentu Komise ze dne 23. března 2007, aby byly připomínky čínské strany posouzeny a aby byl Radě zaslán nový návrh týkající se pouze společnosti Foshan Shunde, jehož cílem bude opětovné stanovení antidumpingového cla na dovoz žehlicích prken vyráběných společností Foshan Shunde. Výrobní odvětví Unie rovněž uvedlo, že podobný přístup byl použit v minulosti (tj. rozsudky ve věci IPS, v odvolací věci IPS a v nařízení Rady (ES) č. 235/2004 (8) přijatém na základě rozsudku Soudního dvora ve věci C-76/00 P Petrotub SA a Republica SA v. Rada). Tato strana dále tvrdí, že patnáctiměsíční lhůta stanovená v základním nařízení se nevztahuje na změnu nařízení, kterým se ukládají antidumpingová cla s cílem provést rozsudek Soudního dvora Evropské unie.
3. Analýza připomínek
(17)
Připomíná se, že Soudní dvůr zamítl všechny věcné argumenty společnosti Foshan Shunde s odkazem na podstatu věci. Povinnost orgánů Unie se tudíž týká opravy té části administrativního postupu, kde v průběhu původního šetření došlo k nesrovnalosti.
(18)
Tvrzení, že zavedení lhůt v délce 15 a 18 měsíců na dokončení antidumpingových šetření nedovoluje Komisi uplatnit přístup použitý ve věci IPS, bylo shledáno neopodstatněným. Komise se domnívá, že v případě provedení rozsudku Soudního dvora Evropské unie není tato lhůta relevantní. Tato lhůta musí být dodržena pouze v případě dokončení původního šetření od data jeho zahájení k datu konečného opatření a nevztahuje se na žádné další opatření, které může být zavedeno například v důsledku soudního přezkumu. Dále se poznamenává, že jakýkoli jiný výklad by znamenal, že úspěšná žaloba ze strany výrobního odvětví Unie by neměla pro tuto stranu žádný praktický účinek, jestliže by se akceptovalo tvrzení, že uplynutí lhůty na dokončení původního šetření by neumožňovalo provést rozsudek Soudního dvora Evropské unie. To by bylo v rozporu se zásadou, že všechny strany by měly mít možnost využít účinného soudního přezkumu.
(19)
Dále se připomíná, že Tribunál ve svém rozsudku ve spojených věcech T-163/94 a T-165/94 (9) uvedl, že ani flexibilní lhůtu použitelnou podle starého základního nařízení nelze prodlužovat nad rozumnou míru a shledal, že šetření trvající více než tři roky je příliš dlouhé. To je v kontrastu s věcí IPS, kde k provedení rozsudku Soudního dvora došlo sedm let po zahájení původního šetření a rozhodnutí Soudního dvora nenaznačuje, že by lhůty představovaly problém.
(20)
Proto byl učiněn závěr, že se čl. 6 odst. 9 základního nařízení použije pouze na zahájení řízení a ukončení šetření zahájeného podle čl. 5 odst. 9 základního nařízení, a nikoli na částečné opětovné zahájení šetření, jehož cílem je provést rozhodnutí Soudního dvora Evropské unie.
(21)
Tento závěr je v souladu s přístupem použitým při provádění zpráv rozhodčích panelů WTO a odvolacího orgánu, kde je akceptováno, že orgány mohou napravit nedostatky v nařízení, kterým se ukládají antidumpingová cla, s cílem řídit se zprávami orgánu pro řešení sporů, včetně případů týkajících se Unie (10). Aby bylo možné provést zprávy rozhodčího panelu WTO a odvolacího orgánu, bylo v těchto případech považováno za nutné přijmout zvláštní postupy, jelikož takové zprávy nemají v právním řádu Unie přímou použitelnost, na rozdíl od rozsudků vynesených Soudním dvorem, která přímo použitelná jsou.
(22)
Co se týče tvrzení předložených v souvislosti s použitím čl. 6 odst. 1 základního nařízení, poznamenává se, že porušení čl. 6 odst. 1 základního nařízení nebylo konstatováno, jelikož Komise nezahájila nové řízení, ale opětovně zahájila šetření původní s cílem provést rozsudek Soudního dvora.
(23)
Pokud jde o tvrzení, že společnost Foshan Shunde měla obdržet informační dokument ze dne 20. února 2007 a nikoli opravená znění informačního dokumentu ze dne 23. března 2007, poznamenává se, že v souladu s rozsudkem Soudního dvora by Komise měla tuto nesrovnalost v administrativním postupu napravit. Tato administrativní nesrovnalost spočívá pouze v tom, že společnost Foshan Shunde měla méně než deset dní na předložení připomínek k opraveným znění informačního dokumentu. Platnost předcházejících kroků původního šetření tudíž není rozsudkem Soudního dvora dotčena, a není proto třeba ji podrobit přezkumu v souvislosti se stávajícím částečným opětovným zahájením.
4. Závěr
(24)
S ohledem na připomínky předložené stranami a jejich analýzu byl učiněn závěr, že provedení rozsudku Soudního dvora by mělo mít podobu opětovného zaslání společnosti Foshan Shunde a všem dalším zúčastněným stranám opravených znění konečného informačního dokumentu ze dne 23. března 2007, na jehož základě bylo navrženo opětovné uložení konečného antidumpingového cla na dovoz žehlicích prken vyráběných společností Foshan Shunde napadeným nařízením.
(25)
Na základě výše uvedeného byl rovněž učiněn závěr, že by měla Komise společnosti Foshan Shunde a všem dalším zúčastněným stranám poskytnout dostatek času na předložení připomínek k opraveným zněním konečného informačního dokumentu ze dne 23. března 2007 a poté jejich připomínky vyhodnotit s cílem rozhodnout, zda má Radě předložit návrh na opětovné uložení antidumpingového cla na dovoz žehlicích prken vyráběných společností Foshan Shunde na základě skutečností vztahujících se k původnímu období šetření.
C. POSKYTNUTÍ INFORMACÍ
(26)
Zainteresované strany byly informovány o základních skutečnostech a úvahách, z nichž vycházel záměr provést rozsudek Soudního dvora.
(27)
Všem zainteresovaným stranám byla poskytnuta příležitost předložit připomínky (v desetidenní lhůtě stanovené v čl. 20 odst. 5 základního nařízení). Jejich připomínky byly zváženy a v příslušných případech vzaty v úvahu, nebyly však takové, aby vedly ke změně výše uvedených závěrů.
(28)
Společnost Foshan Shunde a všechny další zúčastněné strany obdržely opravená znění konečného informačního dokumentu ze dne 23. března 2007, na jehož základě bylo navrženo opětovně uložit antidumpingové clo na dovoz žehlicích prken vyráběných společností Foshan Shunde na základě skutečností vztahujících se k původnímu období šetření.
(29)
Společnost Foshan Shunde a všechny další zúčastněné strany měly možnost k těmto opraveným zněním konečného informačního dokumentu předložit připomínky. Ústní i písemné argumenty, které strany poskytly, byly zváženy a v příslušných případech k nim bylo přihlédnuto. S ohledem na předložené připomínky lze konstatovat následující skutečnosti: Přístup, z něhož vychází toto nařízení, je založen na skutečnosti, že Soudní dvůr ve svém rozsudku zdůraznil, že čl. 2 odst. 7 písm. c) základního nařízení nelze vykládat tak, že zavazuje Komisi k tomu, aby Radě navrhovala konečná opatření, která by byla natrvalo stižena vadou, která vznikla při původním posuzování dotčených věcných kritérií uvedeného ustanovení (11). Ačkoli Soudní dvůr učinil tuto připomínku v souvislosti s vadou, která byla v této věci v neprospěch žalobce, je zřejmé, že uvedený výklad by měl být použit spravedlivým způsobem, z čehož vyplývá, že ani výrobní odvětví Unie nemůže být natrvalo stiženo vadou, která by byla v jeho neprospěch. Jak uvádí opravená znění konečného informačního dokumentu ze dne 23. března 2007, opravená znění zvláštního informačního dokumentu stejného data a dřívější dopisy Komise žalobci, na nichž se uvedené dokumenty zakládají, nelze společnosti Foshan Shunde přiznat status tržního hospodářství, jelikož její účetní postupy měly různé závažné nedostatky, a nebyly tudíž v souladu s mezinárodními účetními standardy. Toto porušení druhého kritéria čl. 2 odst. 7 nelze napravit statistikou, na níž se odkazuje v poslední větě bodu 12 rozsudku Soudního dvora. Přístup, který byl původně uvedený v konečném informačním dokumentu ze dne 20. února 2007, by proto měl být považován za chybu, kterou je třeba napravit. V zájmu ochrany výrobního odvětví Unie proti dumpingu by výsledné antidumpingové clo mělo být žalobci opětovně uloženo co nejdříve.
(30)
Po oznámení základních skutečností a úvah, na jejichž základě mělo být opětovné uložení konečných antidumpingových opatření doporučeno, navrhl jeden čínský vyvážející výrobce v souladu s čl. 8 odst. 1 základního nařízení cenový závazek. Nabídka tohoto závazku však nezajistila nápravu problémů již uvedených v 68. bodě odůvodnění napadaného nařízení, zejména nutnost stanovit smysluplné minimální dovozní ceny jednotlivých typů výrobku, které by mohly být Komisí náležitě sledovány a nebyly by doprovázeny vážným rizikem obcházení. Nabídka cenového závazku navíc zahrnovala buď jednu průměrnou minimální cenu, která se vztahovala pouze na jeden typ výrobku vyváženého do Unie, nebo několik minimálních dovozních cen založených opět na váženém průměru cen kombinací některých výrobků. Kromě toho byly všechny navrhované kombinace minimální dovozní ceny výrazně nižší než nejvyšší stanovené vývozní ceny. Na základě výše uvedených skutečností byl přijat závěr, že takový závazek není praktický, a proto jej nelze přijmout. Dotčená strana byla řádně informována a byla jí poskytnuta možnost vznést připomínky. Její připomínky však výše uvedený závěr nezměnily.
D. DOBA TRVÁNÍ OPATŘENÍ
(31)
Tento postup nemá vliv na datum, kdy opatření uložená napadeným nařízením pozbudou platnosti na základě čl. 11 odst. 2 základního nařízení,
PŘIJALA TOTO NAŘÍZENÍ:
Článek 1
1. Opětovně se ukládá konečné antidumpingové clo na dovoz žehlicích prken, též opěrných či samostatně stojících, s vyvíječem páry či bez něj nebo s vyhřívanou a odsávanou deskou, včetně rukávníků, a jejich základních součástí, tj. podpěr, desek a ramp na žehličku, pocházejících z Čínské lidové republiky, v současnosti kódů KN ex 3924 90 00, ex 4421 90 98, ex 7323 93 90, ex 7323 99 91, ex 7323 99 99, ex 8516 79 70 a ex 8516 90 00 (kódy TARIC 3924900010, 4421909810, 7323939010, 7323999110, 7323999910, 8516797010 a 8516900051), a vyráběných společností Foshan Shunde Yongjian Housewares and Hardware Co. Ltd., Foshan (doplňkový kód TARIC A785).
2. Sazba konečného antidumpingového cla, která se použije na čistou cenu s dodáním na hranice Unie před proclením, se stanoví na 18,1 %.
3. Není-li stanoveno jinak, použijí se platné celní předpisy.
Článek 2
Toto nařízení vstupuje v platnost prvním dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
V Bruselu dne 13. září 2010.
ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE RADY (UE) NR 805/2010
z dnia 13 września 2010 r.
nakładające ponownie ostateczne cło antydumpingowe na przywóz desek do prasowania pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej, produkowanych przez Foshan Shunde Yongjian Housewares and Hardware Co. Ltd., Foshan
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1225/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. w sprawie ochrony przed przywozem produktów po cenach dumpingowych z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej (1) („rozporządzenie podstawowe”), w szczególności jego art. 9,
uwzględniając wniosek przedstawiony przez Komisję Europejską po konsultacji z Komitetem Doradczym,
a także mając na uwadze, co następuje:
A. PROCEDURA
(1)
Rozporządzeniem (WE) nr 452/2007 (2) („zaskarżone rozporządzenie”) Rada nałożyła ostateczne cło antydumpingowe wynoszące od 9,9 % do 38,1 % na przywóz desek do prasowania, wolno stojących lub nie, z blatem wyposażonym w odsysanie pary lub ogrzewanie lub nadmuch lub bez tych funkcji, w tym również rękawniki, a także podstawowe części tych desek, tj. nogi, blaty i podstawy do żelazka, pochodzące z Chińskiej Republiki Ludowej („ChRL”) i Ukrainy.
(2)
W dniu 12 czerwca 2007 r. jeden ze współpracujących chińskich producentów eksportujących, a mianowicie Foshan Shunde Yongjian Housewares and Hardware Co. Ltd. („Foshan Shunde”), złożył wniosek do Sądu (przed wejściem w życie Traktatu z Lizbony „Sąd Pierwszej Instancji”) o unieważnienie rozporządzenia (WE) nr 452/2007 w zakresie, w jakim dotyczy ono wnoszącego odwołanie (3).
(3)
W dniu 29 stycznia 2008 r. Sąd odrzucił wniosek Foshan Shunde.
(4)
W dniu 3 kwietnia 2008 r. Foshan Shunde wniósł odwołanie do Trybunału Sprawiedliwości, wnosząc, aby Trybunał uchylił wyrok Sądu oraz stwierdził nieważność rozporządzenia (WE) nr 452/2007 w zakresie, w jakim dotyczy ono wnoszącego odwołanie.
(5)
W dniu 1 października 2009 r. Trybunał Sprawiedliwości w wyroku w sprawie C-141/08 P („wyrok Trybunału Sprawiedliwości”) uchylił wcześniejszy wyrok Sądu z dnia 29 stycznia 2008 r. W swoim wyroku Trybunał Sprawiedliwości stwierdził, że na prawa Foshan Shunde do obrony niekorzystny wpływ miało naruszenie art. 20 ust. 5 rozporządzenia podstawowego. Z tego względu Trybunał Sprawiedliwości unieważnił zaskarżone rozporządzenie w zakresie, w jakim nakłada ono cło antydumpingowe na przywóz desek do prasowania produkowanych przez Foshan Shunde.
(6)
Sąd w sprawie T-2/95 (4) („sprawa IPS”) uznał, że w sprawach, gdy postępowanie składa się z kilku etapów administracyjnych, unieważnienie jednego z tych etapów nie unieważnia całości postępowania. Postępowanie antydumpingowe stanowi przykład takiego postępowania wieloetapowego. W rezultacie, unieważnienie zaskarżonego rozporządzenia w odniesieniu do jednej strony nie pociąga za sobą unieważnienia całej procedury przeprowadzonej przed przyjęciem tego rozporządzenia. Ponadto, zgodnie z art. 266 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, instytucje Unii są zobowiązane do wykonania wyroku Trybunału Sprawiedliwości z dnia 1 października 2009 r. Oznacza to również możliwość skorygowania tych aspektów zaskarżonego rozporządzenia, które doprowadziły do jego unieważnienia, pozostawiając niezmienioną treść części niepodlegających zaskarżeniu, które nie zostały objęte wyrokiem Trybunału Sprawiedliwości - tak jak przyjęto w sprawie C-458/98 P (5) („odwołanie IPS”). Należy zauważyć, że oprócz ustalenia naruszenia art. 20 ust. 5 rozporządzenia podstawowego, wszystkie inne ustalenia poczynione w zaskarżonym rozporządzeniu automatycznie pozostają w mocy w zakresie, w jakim Trybunał Sprawiedliwości odrzucił wszystkie wnioski w tym zakresie.
(7)
W następstwie wyroku Trybunału Sprawiedliwości z dnia 1 października 2009 r. opublikowano zawiadomienie (6) dotyczące częściowego wznowienia dochodzenia antydumpingowego w sprawie przywozu desek do prasowania pochodzących między innymi z ChRL. Zakres ponownie wszczętego dochodzenia był ograniczony do wykonaniu wyroku Trybunału Sprawiedliwości w odniesieniu do Foshan Shunde.
(8)
Komisja oficjalnie powiadomiła o częściowym wznowieniu dochodzenia producentów eksportujących, importerów oraz użytkowników, co do których wiadomo, że są zainteresowani, przedstawicieli kraju wywozu oraz przemysł unijny. Zainteresowanym stronom umożliwiono przedstawienie opinii na piśmie oraz złożenie wniosku o przesłuchanie w terminie określonym w zawiadomieniu.
(9)
Wszystkie strony, które wystąpiły z wnioskiem we wskazanym terminie oraz wykazały szczególne powody, dla których powinny zostać wysłuchane, uzyskały taką możliwość.
(10)
Otrzymano oświadczenia od dwóch producentów eksportujących w ChRL (z których jeden jest bezpośrednio zainteresowaną stroną, tj. Foshan Shunde), przemysłu unijnego oraz dwóch importerów niepowiązanych.
(11)
Wszystkie zainteresowane strony zostały poinformowane o istotnych faktach i względach, na podstawie których zamierzano zalecić nałożenie ostatecznego cła antydumpingowego na Foshan Shunde. Wyznaczono również termin, w którym strony miały możliwość przedstawienia uwag dotyczących ujawnionych informacji. Uwagi przedstawione przez strony zostały rozpatrzone, a w stosownych przypadkach ustalenia zostały odpowiednio zmienione.
B. WYKONANIE WYROKU TRYBUNAŁU SPRAWIEDLIWOŚCI
1. Uwaga wstępna
(12)
Należy przypomnieć, że powodem unieważnienia zaskarżonego rozporządzenia był fakt, że Komisja wysłała swój wniosek o nałożenie ostatecznego cła antydumpingowego do Rady przed upływem 10-dniowego obowiązkowego terminu na otrzymanie uwag określonego w art. 20 ust. 5 rozporządzenia podstawowego, po wysłaniu zainteresowanym stronom dokumentu dotyczącego ujawnienia ostatecznych ustaleń.
2. Uwagi zainteresowanych stron
(13)
Foshan Shunde stwierdził, że wyrok Trybunału Sprawiedliwości nie wymaga żadnych środków wykonawczych. Według spółki wznowienie postępowania jest nielegalne, gdyż nie ma żadnego konkretnego przepisu w rozporządzeniu podstawowym zezwalającego na takie podejście, i takie wznowienie stałoby w sprzeczności z określonym przepisami 15-miesięcznym terminem zakończenia dochodzenia wskazanym w art. 6 ust. 9 rozporządzenia podstawowego oraz 18-miesięcznym terminem określonym w art. 5.10 Porozumienia antydumpingowego WTO. Foshan Shunde stwierdził, że sprawa IPS nie może służyć jako precedens, ponieważ została oparta na rozporządzeniu Rady (EWG) nr 2423/88 z dnia 11 lipca 1988 r. w sprawie ochrony przed przywozem towarów po cenach dumpingowych lub subsydiowanym z państw niebędących członkami Europejskiej Wspólnoty Gospodarczej (7) („stare rozporządzenie podstawowe”), zgodnie z którym obowiązkowe terminy nie miały jeszcze zastosowania. Foshan Shunde argumentował także, że jeżeli Komisja zdecydowała się na wykonanie wyroku Trybunału Sprawiedliwości, powinno to się odbyć na podstawie dokumentu Komisji dotyczącego ujawnienia ostatecznych ustaleń z dnia 20 lutego 2007 r., w którym stronie przyznano status podmiotu traktowanego na zasadach rynkowych („MET”) i stwierdzono, że spółka nie stosuje dumpingu, a nie na podstawie zmienionego dokumentu dotyczącego ujawnienia ostatecznych ustaleń z dnia 23 marca 2007 r., w którym Komisja potwierdziła swoje ustalenia tymczasowe w sprawie Foshan Shunde o nieprzyznaniu MET i marginesie dumpingu w wysokości 18,1 %.
(14)
Drugi chiński producent eksportujący - Zheijiang Harmonic Hardware Products Co. Ltd. („Zheijiang Harmonic”) - przedstawił szereg argumentów, które były zasadniczo identyczne z argumentami Foshan Shunde, tj. że nie ma podstawy prawnej do wznowienia postępowania i że prawnie nie jest możliwe ponowne nałożenia cła antydumpingowego po terminie określonym w rozporządzeniu podstawowym i Porozumieniu antydumpingowym WTO. Utrzymywał on także, że ponowne wydanie zmienionego dokumentu dotyczącego ujawnienia ustaleń i przyznanie okresu na odpowiedź zgodnie z art. 20 ust. 5 rozporządzenia podstawowego nie może skorygować naruszenia prawa Zheijiang Harmonic do obrony i nielegalnego nałożenia cła. Wreszcie producent zwrócił uwagę, że Komisja nie może ponownie wprowadzić środków antydumpingowych na podstawie informacji dotyczących roku 2005, tj. okresu poprzedzającego o ponad cztery lata częściowe wznowienie dochodzenia, gdyż byłoby to niezgodne z art. 6 ust. 1 rozporządzenia podstawowego. Ponadto Zheijang Harmonic argumentował, że Komisja nie może wznowić sprawy, ponieważ straciła swój obiektywizm i bezstronność w momencie, gdy zaproponowane przez Komisję zaskarżone rozporządzenie zostało częściowo unieważnione przez Trybunał Sprawiedliwości.
(15)
Dwóch unijnych importerów/producentów niepowiązanych nie przedstawiło żadnych informacji ani danych co do aspektów prawnych ponownego dochodzenia, ale podkreśliło raczej swoją rolę uczestników unijnego rynku desek do prasowania. Jeden z nich zwrócił także uwagę na skutki unieważnienia rozporządzenia przez Trybunał Sprawiedliwości i wynikającego z niego częściowego wznowienia dochodzenia w ich sprawie.
(16)
Przemysł unijny argumentował, że producenci unijni płacą cenę za nieprawidłowość stwierdzoną przez Trybunał Sprawiedliwości, gdyż pozostali oni bez ochrony przed przywozem, co do którego stwierdzono, że odbywa się po cenach dumpingowych i powoduje szkodę. Przemysł unijny zaproponował, aby wszcząć ponownie procedurę na etapie, na którym Komisja popełniła nieprawidłowości, tj. w czasie gdy chińska spółka miała przedstawić swoje uwagi na temat dokumentu Komisji dotyczącego ujawnienia ostatecznych ustaleń z dnia 23 marca 2007 r., podejmując decyzję z uwzględnieniem uwag tej strony i wysyłając do Rady nowy wniosek ograniczony do sytuacji Foshan Shunde w celu przywrócenia cła antydumpingowego nałożonego na przywóz desek do prasowania produkowanych przez Foshan Shunde. Przemysł unijny także stwierdził, że w przeszłości stosowano podobne podejście (tj. w wyrokach w sprawie IPS, w odwołaniu IPS oraz w rozporządzeniu Rady (WE) nr 235/2004 (8) przyjętym w następstwie wyroku Trybunału Sprawiedliwości w sprawie C-76/00 P Petrotub SA and Republica SA przeciwko Radzie). Ponadto, według tej strony, termin 15 miesięcy określony w rozporządzeniu podstawowym nie ma zastosowania do zmiany rozporządzenia nakładającego cło antydumpingowe w celu wykonania wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej.
3. Analiza uwag
(17)
Należy przypomnieć, że Trybunał Sprawiedliwości odrzucił wszystkie istotne argumenty Foshan Shunde dotyczące meritum sprawy. Z tego względu instytucje Unii są głównie zobowiązane do skorygowania części procedury administracyjnej, w której wystąpiły nieprawidłowości we wstępnym dochodzeniu.
(18)
Argument, zgodnie z którym wprowadzenie terminów, odpowiednio 15 miesięcy i 18 miesięcy, na zakończenie dochodzeń antydumpingowych nie pozwala Komisji na stosowanie podejścia, jakie przyjęto w sprawie IPS, uznano za nieuzasadniony. Uznaje się, że termin ten nie jest istotny w przypadku wykonywania wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Rzeczywiście taki termin dotyczy tylko zakończenia pierwotnego dochodzenia od momentu wszczęcia do daty ostatecznych działań i nie dotyczy żadnych kolejnych działań, które należałoby podjąć np. w wyniku postępowania sądowego. Ponadto należy zauważyć, że każda inna interpretacja oznaczałaby, że skuteczne działania sądowe podejmowane przez przemysł unijny nie miałyby żadnego praktycznego wpływu na tę stronę, jeżeli przyjmuje się, że upłynięcie terminu zakończenia pierwotnego dochodzenia nie pozwoliłoby na wykonanie wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Byłoby to wbrew zasadzie, zgodnie z którą wszystkie strony powinny mieć możliwość skorzystania ze skutecznego przeglądu sądowego.
(19)
Należy także przypomnieć, że Sąd w swoim wyroku w sprawach połączonych T-163/94 i T-165/94 (9) orzekł, że nawet „miękkie” terminy obowiązujące na mocy starego rozporządzenia podstawowego nie mogły zostać przesunięte ponad rozsądne granice, i stwierdził, że dochodzenie trwające ponad trzy lata to za długo. Kontrastuje to ze sprawą IPS, w przypadku której wykonanie wyroku Trybunału Sprawiedliwości nastąpiło siedem lat po wszczęciu pierwotnego dochodzenia, a wyrok Trybunału Sprawiedliwości nie zawierał żadnych wskazań, że terminy stanowiły problem.
(20)
Z tego względu stwierdza się, że art. 6 ust. 9 rozporządzenia podstawowego ma zastosowanie jedynie do wszczęcia postępowania i zakończenia dochodzenia wszczętego na mocy art. 5 ust. 9 rozporządzenia podstawowego, a nie do częściowego wznowienia dochodzenia w celu wykonania wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej.
(21)
Wniosek ten jest zgodny z podejściem przyjmowanym w celu wykonania sprawozdań panelów i Organu Apelacyjnego WTO, gdzie przyjmuje się, że instytucje mogą skorygować braki w rozporządzeniu nakładającym cło antydumpingowe w celu zastosowania się do sprawozdań organu rozstrzygania sporów, łącznie ze sprawami dotyczącymi Unii (10). W takich przypadkach uznano za konieczne przyjęcie specjalnych procedur w celu wykonania sprawozdań panelu i Organu Apelacyjnego WTO z powodu braku możliwości bezpośredniego zastosowania takich sprawozdań w porządku prawnym Unii, w przeciwieństwie do wyroków Trybunału Sprawiedliwości, które są bezpośrednio stosowane.
(22)
W odniesieniu do argumentów w sprawie zastosowania art. 6 ust. 1 rozporządzenia podstawowego należy zauważyć, że nie można było stwierdzić żadnego naruszenie art. 6 ust. 1 rozporządzenia podstawowego, gdyż Komisja nie wszczęła nowego postępowania, ale wznowiła pierwotne dochodzenie w celu wykonania wyroku Trybunału Sprawiedliwości.
(23)
W odniesieniu do argumentu, zgodnie z którym Foshan Shunde powinien otrzymać dokument dotyczący ujawnienia ustaleń z dnia 20 lutego 2007 r., a nie zmieniony dokument dotyczący ujawnienia ustaleń z dnia 23 marca 2007 r., należy zauważyć, że zgodnie z wyrokiem Trybunału Sprawiedliwości Komisja powinna skorygować nieprawidłowość proceduralną. Ta administracyjna nieprawidłowość miała miejsce dopiero wtedy, gdy Foshan Shunde otrzymał mniej niż 10 dni na przesłanie uwag na temat zmienionego dokumentu dotyczącego ujawnienia ustaleń. Z tego względu wyrok Trybunału Sprawiedliwości nie miał wpływu na ważność wcześniejszych etapów pierwotnego dochodzenia; nie ma zatem potrzeby rozpatrywania tej ważności w kontekście obecnego częściowego wznowienia dochodzenia.
4. Wniosek
(24)
Uwzględniając uwagi poczynione przez strony i ich analizę, stwierdzono, że wykonanie wyroku Trybunału Sprawiedliwości powinno przyjąć formę ponownego przedstawienia spółce Foshan Shunde oraz wszystkim innym zainteresowanym stronom zmienionego dokumentu dotyczącego ujawnienia ostatecznych ustaleń z dnia 23 marca 2007 r., na podstawie którego wnioskowano o ponowne nałożenie cła antydumpingowego na przywóz desek do prasowania produkowanych przez Foshan Shunde, w drodze zaskarżonego rozporządzenia.
(25)
Na podstawie powyższego stwierdzono także, że Komisja powinna dać Foshan Shunde oraz wszystkim innym zainteresowanym stronom wystarczająco dużo czasu na przedstawienie uwag na temat zmienionego dokumentu dotyczącego ujawnienia ostatecznych ustaleń z dnia 23 marca 2007 r., a następnie ocenić te uwagi w celu określenia, czy należy złożyć wniosek do Rady o ponowne nałożenie cła antydumpingowego na przywóz desek do prasowania produkowanych przez Foshan Shunde na podstawie faktów odnoszących się do okresu objętego pierwotnym dochodzeniem.
C. UJAWNIENIE USTALEŃ
(26)
Wszystkie zainteresowane strony poinformowano o podstawowych faktach i ustaleniach, na podstawie których zamierzano wykonać wyrok Trybunału Sprawiedliwości.
(27)
Wszystkie zainteresowane strony miały możliwość przedstawienia swoich uwag, przy zastosowaniu terminu 10 dni określonego w art. 20 ust. 5 rozporządzenia podstawowego. Ich opinie zostały rozpatrzone i uwzględnione, w stosownych przypadkach, lecz nie stanowiły one podstawy do zmiany powyższych wniosków.
(28)
Foshan Shunde i wszystkie inne zainteresowane strony otrzymały zmieniony dokument dotyczący ujawnienia ostatecznych ustaleń z dnia 23 marca 2007 r., na podstawie którego wnioskowano o ponowne nałożenie cła antydumpingowego na przywóz desek do prasowania produkowanych przez Foshan Shunde w oparciu o fakty odnoszące się do okresu objętego pierwotnym dochodzeniem.
(29)
Foshan Shunde i wszystkie inne zainteresowane strony miały możliwość przedstawienia swoich uwag dotyczących zmienionego dokumentu dotyczącego ujawnienia ustaleń. Przedstawione argumenty ustne i pisemne zostały rozpatrzone i w stosownych przypadkach uwzględnione. W świetle poczynionych uwag, zaobserwowano, co następuje. Działania przewidziane w niniejszym rozporządzeniu oparte są na fakcie, że Trybunał Sprawiedliwości podkreślił w swoim wyroku, iż art. 2 ust. 7 lit. c) rozporządzenia podstawowego nie można interpretować w ten sposób, że zobowiązuje on Komisję do przedstawienia Radzie wniosku dotyczącego środków ostatecznych, który utrwalałby błąd popełniony w pierwotnej ocenie kryteriów materialnych wymienionego przepisu (11). Mimo że Trybunał Sprawiedliwości poczynił tę uwagę w odniesieniu do błędu na niekorzyść wnioskodawcy w tej sprawie, jasne jest, że wskazaną interpretację należy stosować w sposób wyważony, co oznacza także, że nie można utrwalać błędu na niekorzyść przemysłu unijnego. Jak przedstawiono w zmienionym dokumencie dotyczącym ujawnienia ostatecznych ustaleń z dnia 23 marca 2007 r. i w zmienionym dokumencie dotyczącym ujawnienia szczególnych ustaleń z tego samego dnia oraz we wcześniejszych pismach Komisji do wnioskodawcy, na podstawie których sporządzono te dokumenty, należy odmówić Foshan Shunde przyznania statusu podmiotu traktowanego na zasadach rynkowych z powodu praktyk księgowych spółki, które wiązały się z różnymi poważnymi uchybieniami i były niezgodne z Międzynarodowymi Standardami Rachunkowości. To naruszenie drugiego kryterium art. 2 ust. 7 nie może zostać zrekompensowane statystykami, o których mowa w pkt 12 ostatnie zdanie wyroku Trybunału Sprawiedliwości. Podejście, które pierwotnie rozważano w dokumencie dotyczącym ujawnienia ostatecznych ustaleń z dnia 20 lutego 2007 r., należy zatem zakwalifikować jako błąd, który powinien zostać skorygowany. W celu ochrony przemysłu unijnego przed dumpingiem na wnioskodawcę należy jak najszybciej ponownie nałożyć cło antydumpingowe.
(30)
Po ujawnieniu zasadniczych faktów i ustaleń, na podstawie których zamierzano zalecić ponowne wprowadzenie ostatecznych środków antydumpingowych, jeden chiński producent eksportujący zaproponował zobowiązanie cenowe zgodnie z art. 8 ust. 1 rozporządzenia podstawowego. Wskazana oferta zobowiązania nie stanowiła jednak rozwiązania dla problemów wymienionych w motywie 68 zaskarżonego rozporządzenia, zwłaszcza w odniesieniu do potrzeby określenia rozsądnej minimalnej ceny importowej dla każdego z wielu rodzajów produktu, która mogłaby być monitorowana przez Komisję bez poważnego zagrożenia związanego z obejściem ceł. Ponadto oferta zobowiązania cenowego wskazywała jedną średnią cenę importową dotyczącą wyłącznie jednego rodzaju produktu objętego wywozem do Unii albo kilka minimalnych cen importowych, które obliczono na podstawie średnich ważonych cen dla kombinacji kilku produktów. Co więcej, wszystkie proponowane kombinacje minimalnej ceny importowej były znacznie niższe od najwyższej ustalonej ceny eksportowej. W związku z powyższym stwierdzono, iż takie zobowiązanie jest nierealne i nie może być przyjęte. Zainteresowana strona została poinformowana o tej decyzji i miała możliwość przedstawienia uwag. Jednak jej uwagi nie miały wpływu na powyższe wnioski.
D. CZAS OBOWIĄZYWANIA ŚRODKÓW
(31)
Niniejsza procedura nie ma wpływu na datę, z upływem której wygasną środki wprowadzone zaskarżonym rozporządzeniem zgodnie z art. 11 ust. 2 rozporządzenia podstawowego,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
1. Niniejszym nakłada się ostateczne cło antydumpingowe na przywóz desek do prasowania, wolno stojących lub nie, z blatem wyposażonym w odsysanie pary lub ogrzewanie lub nadmuch lub bez tych funkcji, w tym również rękawników, a także podstawowych części tych desek, tj. nóg, blatów i podstaw do żelazka, pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej, zgłaszanych obecnie w ramach kodów CN ex 3924 90 00, ex 4421 90 98, ex 7323 93 90, ex 7323 99 91, ex 7323 99 99, ex 8516 79 70 i ex 8516 90 00 (kody TARIC 3924900010, 4421909810, 7323939010, 7323999110, 7323999910, 8516797010 i 8516900051) i produkowanych przez Foshan Shunde Yongjian Housewares and Hardware Co. Ltd., Foshan (dodatkowy kod TARIC A785).
2. Stawka ostatecznego cła antydumpingowego mającego zastosowanie do ceny netto na granicy Unii, przed ocleniem, wynosi 18,1 %.
3. O ile nie określono inaczej, zastosowanie mają obowiązujące przepisy dotyczące należności celnych.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 13 września 2010 r.