SMĚRNICE EVROPSKÉHO PARLAMENTU A RADY 2010/78/EU
ze dne 24. listopadu 2010,
kterou se mění směrnice 98/26/ES, 2002/87/ES, 2003/6/ES, 2003/41/ES, 2003/71/ES, 2004/39/ES, 2004/109/ES, 2005/60/ES, 2006/48/ES, 2006/49/ES a 2009/65/ES s ohledem na pravomoci Evropského orgánu dohledu (Evropského orgánu pro bankovnictví), Evropského orgánu dohledu (Evropského orgánu pro pojišťovnictví a zaměstnanecké penzijní pojištění) a Evropského orgánu dohledu (Evropského orgánu pro cenné papíry a trhy)
(Text s významem pro EHP)
EVROPSKÝ PARLAMENT A RADA EVROPSKÉ UNIE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie, a zejména na článek 50, čl. 53 odst. 1 a články 62 a 114 této smlouvy,
s ohledem na návrh Evropské komise,
s ohledem na stanovisko Evropské centrální banky (1),
s ohledem na stanovisko Evropského hospodářského a sociálního výboru (2),
v souladu s řádným legislativním postupem (3),
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Finanční krize v letech 2007 a 2008 odhalila závažné nedostatky v dohledu nad finančním trhem jak v konkrétních případech, tak ve vztahu k finančnímu systému jako celku. Modely dohledu na úrovni jednotlivých členských států pokulhávají za finanční globalizací a realitou integrovaných a vzájemně propojených evropských finančních trhů, na kterých mnoho finančních institucí působí přeshraničně. Krize odhalila nedostatky v oblastech spolupráce, koordinace, jednotného uplatňování práva Unie a důvěry mezi vnitrostátními orgány dohledu.
(2)
Evropský parlament vyzýval v řadě usnesení přijatých před finanční krizí i v jejím průběhu k přechodu k integrovanějšímu evropskému dohledu, aby byly zajištěny skutečně rovné podmínky pro všechny zúčastněné subjekty na úrovni Unie a zohlednila se rostoucí integrace finančních trhů v Unii (a to v usnesení ze dne 13. dubna 2000 o sdělení Komise o provádění rámce pro finanční trhy: akční plán; usnesení ze dne 21. listopadu 2002 o pravidlech obezřetnostního dohledu v Evropské unii; usnesení ze dne 11. července 2007 o politice finančních služeb (2005-2010) - bílá kniha; usnesení ze dne 23. září 2008 obsahující doporučení Komisi o zajišťovacích fondech a soukromých kapitálových fondech a usnesení ze dne 9. října 2008 s doporučeními Komisi ohledně opatření navazujících na Lamfalussyho proces: budoucí struktura dohledu, a v postoji ze dne 22. dubna 2009 k pozměněnému návrhu směrnice Evropského parlamentu a Rady o přístupu k pojišťovací a zajišťovací činnosti a jejím výkonu (Solventnost II) a ze dne 23.dubna 2009 k návrhu nařízení Evropského parlamentu a Rady o ratingových agenturách).
(3)
V listopadu 2008 Komise zmocnila skupinu odborníků na vysoké úrovni vedenou Jacquesem de Larosièrem, aby učinila doporučení, jakým způsobem mají být posíleny požadavky na dohled za účelem lepší ochrany občanů a obnovení důvěry ve finanční systém. Ve své závěrečné zprávě předložené dne 25. února 2009 (dále jen „de Larosièrova zpráva“) doporučila skupina odborníků na vysoké úrovni posílit rámec dohledu, aby se snížilo riziko a závažnost budoucích finančních krizí. Skupina odborníků na vysoké úrovni doporučila dalekosáhlé reformy struktury dohledu nad finančním odvětvím v Unii. De Larosièrova zpráva dále doporučila, aby byl vytvořen Evropský systém orgánů dohledu nad finančním trhem (dále jen „ESFS“), který by se skládal ze tří evropských orgánů dohledu, jednoho pro bankovnictví, jednoho pro cenné papíry a jednoho pro pojišťovnictví a zaměstnanecké penzijní pojištění, a aby byla zřízena Evropská rada pro systémová rizika.
(4)
Komise ve svém sdělení ze dne 4. března 2009 nazvaném „Urychlit oživení evropské ekonomiky“ navrhla předložení legislativních návrhů týkajících se zřízení ESFS a ve sdělení ze dne 27. května 2009 nazvaném „Evropský dohled nad finančním trhem“ uvedla podrobnější informace o možné architektuře tohoto nového rámce dohledu.
(5)
Evropská rada ve svých závěrech ze zasedání, které se konalo ve dnech 18. a 19. června 2009, doporučila zřízení Evropského systému orgánů dohledu nad finančním trhem, který by se měl skládat ze tří nových evropských orgánů dohledu. Systém by se měl zaměřit na zvýšení kvality a jednoty vnitrostátního dohledu, posílení kontroly nad skupinami s přeshraniční působností a vytvoření jednotného evropského soboru pravidel, který by se vztahoval na všechny finanční instituce na vnitřním trhu. Evropská rada zdůraznila, že evropské orgány dohledu by také měly mít pravomoc dohledu nad ratingovými agenturami, a vyzvala Komisi, aby připravila konkrétní návrhy pro zajištění stěžejní úlohy ESFS v krizových situacích.
(6)
Dne 23. září 2009 přijala Komise návrhy tří nařízení zřizujících ESFS, zahrnující zřízení tří evropských orgánů dohledu.
(7)
Má-li ESFS fungovat efektivně, je nutné pozměnit právní předpisy Unie v oblasti působnosti zmíněných tří evropských orgánů dohledu. Tyto změny se týkají vymezení rozsahu některých pravomocí evropských orgánů dohledu, začlenění některých pravomocí stanovených právními předpisy Unie a změn k zajištění řádného a efektivního fungování evropských orgánů dohledu v rámci ESFS.
(8)
Zřízení tří evropských orgánů dohledu by mělo být doprovázeno vytvořením jednotného souboru pravidel, aby se zajistila důsledná harmonizace a jednotné uplatňování, a tím se přispělo k účinnějšímu fungování vnitřního trhu.
(9)
Nařízení, kterými se zřizuje ESFS, stanoví, že evropské orgány dohledu mohou v oblastech konkrétně stanovených příslušnými právními předpisy vypracovávat návrhy technických norem, které se předkládají Komisi ke schválení v souladu s články 290 a 291 Smlouvy o fungování Evropské unie prostřednictvím aktů v přenesené pravomoci nebo prováděcích aktů. Tato směrnice by měla určit první soubor takových oblastí a nemělo by jí být dotčeno rozšíření těchto oblastí v budoucnu.
(10)
Příslušné právní předpisy by měly definovat oblasti, v nichž mají evropské orgány dohledu pravomoc vypracovávat návrhy technických norem, a způsob jejich schvalování. Příslušné právní předpisy by měly stanovit prvky, podmínky a specifikace týkající se aktů v přenesené pravomoci, jak je podrobně uvedeno v článku 290 Smlouvy o fungování EU.
(11)
V rámci identifikace oblastí technických norem by se měla nalézt přiměřená rovnováha při vytváření jednotného souboru harmonizovaných pravidel a předejít zbytečně komplikované regulaci a vymáhání. Měly by být vybrány pouze takové oblasti, v nichž konzistentní technická pravidla významně a efektivně přispějí k dosažení cílů příslušných právních předpisů, přičemž musí být zajištěno, aby politická rozhodnutí přijímaly svými obvyklými postupy Evropský parlament, Rada a Komise.
(12)
Problematika, která je předmětem technických norem, by měla být skutečně technická, takže jejich příprava bude vyžadovat odborné znalosti odborníků v oblasti dohledu. Technické normy přijaté jako akty v přenesené pravomoci by měly dále rozvíjet, upřesňovat a určovat podmínky důsledné harmonizace a jednotného uplatňování pravidel obsažených v základních nástrojích přijímaných Evropským parlamentem a Radou a doplňovat nebo měnit jiné než podstatné prvky legislativního aktu. Technické normy přijaté jako prováděcí předpisy by měly stanovit podmínky pro jednotné uplatňování právně závazných aktů Unie. Technické normy by neměly být politické povahy.
(13)
V případě regulačních technických norem je vhodné zavést postup stanovený v článcích 10 až 14 nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 1093/2010 o zřízení Evropského orgánu dohledu (Evropského orgánu pro bankovnictví) (4), nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 1094/2010 o zřízení Evropského orgánu dohledu (Evropského orgánu pro pro pojišťovnictví a zaměstnanecké penzijní pojištění) (5) a nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 1095/2010 o zřízení Evropského orgánu dohledu (Evropského orgánu pro cenné papíry a trhy) (6). Prováděcí technické normy by měly být přijímány postupem podle článku 15 nařízení (EU) č. 1093/2010, nařízení (EU) č. 1094/2010 a nařízení (EU) č. 1095/2010. Evropská rada schválila tzv. Lamfalussyho čtyřúrovňový přístup, aby se postup při vypracování právních předpisů Unie ve finanční oblasti stal efektivnější a transparentnější. Komise je zmocněna k přijetí opatření úrovně 2 v mnoha oblastech, přičemž velký počet nařízení a směrnic úrovně 2 je v platnosti. V případě, že regulační technické normy mají dále rozpracovat, upřesnit nebo určit podmínky uplatňování těchto opatření úrovně 2, měly by být přijaty až poté, co je příslušné opatření úrovně 2 přijato, a měly by být slučitelné s tímto opatřením úrovně 2.
(14)
Závazné technické normy přispívají k jednotnému souboru pravidel v oblasti finančních služeb, jak potvrdila Evropská rada ve svých závěrech z června roku 2009. V souladu se zásadou obezřetnosti v oblasti dohledu by vytváření a upřesňování závazných technických norem, specifikace nebo určování podmínek uplatňování těchto požadavků nemělo bránit členským státům, aby požadovaly, pokud nejsou některé požadavky legislativních aktů Unie plně harmonizovány, dodatečné informace nebo stanovily přísnější požadavky. Technické normy by proto měly umožňovat členským státům, aby tak v konkrétních oblastech činily, pokud tyto legislativní akty takovou možnost rozhodování připouštějí.
(15)
Jak je stanoveno v nařízeních, kterými se zřizuje ESFS, měly by evropské orgány dohledu před předložením technických norem Komisi v případě potřeby vést otevřené veřejné konzultace týkající se těchto technický norem a provést analýzu potenciálních souvisejících nákladů a přínosů.
(16)
Mělo by být umožněno, aby technické normy stanovily přechodná opatření s odpovídajícími lhůtami, pokud by náklady okamžitého provádění byly nepřiměřeně vysoké v poměru k jejich přínosům.
(17)
Nařízení, kterými se zřizuje ESFS, stanoví mechanismus pro urovnávání sporů mezi příslušnými vnitrostátními orgány dohledu. V případě, že příslušný orgán nesouhlasí s postupem nebo obsahem opatření či nečinností jiného příslušného orgánu v oblastech uvedených v právních aktech Unie podle nařízení (EU) č. 1093/2010, nařízení (EU) č. 1094/2010 nebo nařízení (EU) č. 1095/2010, ve kterých příslušné právní předpisy vyžadují spolupráci, koordinaci nebo společné rozhodování příslušných vnitrostátních orgánů z více než jednoho členského státu, by mělo být evropským orgánům dohledu umožněno poskytnout na žádost dotčeného příslušného orgánu pomoc příslušným vnitrostátním orgánům dospět k dohodě ve lhůtě stanovené evropskými orgány dohledu, která by měla zohlednit veškeré relevantní lhůty v příslušných právních předpisech a naléhavost a složitost sporu. Pokud takový spor přetrvává, měly by být evropské orgány dohledu oprávněny záležitost urovnat.
(18)
Nařízení, kterými se zřizuje ESFS, požadují, aby případy, v nichž může být použit mechanismus pro urovnávání sporů mezi vnitrostátními příslušnými orgány, byly konkrétně uvedeny v odvětvových právních předpisech. Tato směrnice by měla identifikovat první soubor těchto případů a neměla by mít vliv na doplnění dalších případů v budoucnosti. Neměla by bránit evropským orgánům dohledu v tom, aby jednaly v souladu s dalšími pravomocemi nebo plnily úkoly stanovené ve zřizovacích nařízeních, včetně nezávazného zprostředkování a přispívání k důslednému, účinnému a efektivnímu uplatňování právních předpisů Unie. Navíc v těch oblastech, v nichž již příslušné právní předpisy zavedly určitou formu nezávazného zprostředkování nebo v nichž existují lhůty k přijetí společných rozhodnutí jedním či více příslušnými vnitrostátními orgány, jsou zapotřebí změny s cílem zajistit jednak jasnost a minimální zasahování do procesu společného rozhodování, a jednak to, aby v případě potřeby mohly evropské orgány dohledu vyřešit spory. Závazný postup pro urovnávání sporů má řešit situace, kdy příslušné vnitrostátní orgány dohledu nemohou mezi sebou vyřešit procedurální či věcné otázky týkající se souladu s právními předpisy Unie.
(19)
Tato směrnice by tudíž měla určit situace, ve kterých může vznikat potřeba řešit procedurální nebo věcnou otázku týkající se souladu s právem Unie a orgány dohledu přitom nejsou schopny danou záležitost vyřešit samy. V takových situacích by měl některý z vnitrostátních orgánů dohledu předložit záležitost příslušnému evropskému orgánu dohledu. Tento evropský orgán dohledu by měl jednat v souladu s postupem stanoveným ve zřizovacím nařízení a v této směrnici. Měl by mít možnost požadovat od dotčených příslušných orgánů, aby za účelem urovnání dané záležitosti a zajištění souladu s právem Unie přijaly určitá opatření nebo od nich upustily, a to se závaznou platností pro tyto příslušné orgány. V případě, že příslušné právní předpisy Unie ponechávají členským státům možnost rozhodnout podle vlastního uvážení, by neměla rozhodnutí evropského orgánu dohledu nahrazovat rozhodnutí příslušného orgánu přijatá podle práva Unie.
(20)
Směrnice Evropského parlamentu a Rady 2006/48/ES ze dne 14. června 2006 o přístupu k činnosti úvěrových institucí a o jejím výkonu (7) upravuje zprostředkování nebo společná rozhodnutí, pokud jde o určení významných poboček pro účely členství v kolegiu dohledu, validaci modelu a hodnocení rizika skupiny. Ve všech těchto oblastech by měly změny příslušných ustanovení jasně stanovit, že v případě sporu může Evropský orgán dohledu (Evropský orgán pro bankovnictví) spor ve stanovené lhůtě vyřešit postupem podle nařízení (EU) č. 1093/2010. Tento přístup ozřejmuje, že i když by orgán Evropský orgán dohledu (Evropský orgán pro bankovnictví) neměl nahradit rozhodování příslušných orgánů dohledu podle práva Unie, mělo by být možné, aby spory byly řešeny a spolupráce posílena dříve, než je učiněno či zveřejněno konečné rozhodnutí ve vztahu k instituci.
(21)
Aby se zajistil hladký přechod stávajících úkolů Evropského výboru orgánů bankovního dohledu, Evropského výboru orgánů dozoru nad pojišťovnictvím a zaměstnaneckým penzijním pojištěním a Evropského výboru regulátorů trhů s cennými papíry na nové evropské orgány dohledu, měly by být odkazy na tyto výbory nahrazeny ve všech příslušných právních předpisech odkazy na Evropský orgán dohledu (Evropský orgán pro bankovnictví), Evropský orgán dohledu (Evropský orgán pro pojišťovnictví a zaměstnanecké penzijní pojištění) a na Evropský orgán dohledu (Evropský orgán pro cenné papíry a trhy).
(22)
K zajištění plné účinnosti nového rámce stanoveného ve Smlouvě o fungování EU je nezbytné upravit a nahradit prováděcí pravomoci podle článku 202 Smlouvy o založení Evropského společenství (Smlouvy o ES) odpovídajícími ustanoveními podle článků 290 a 291 Smlouvy o fungování EU. Tento přezkum by měl být dokončen do tří let ode dne vstupu Lisabonské smlouvy v platnost a k uvedenému dni by se rovněž měly přestat uplatňovat zbývající prováděcí pravomoci podle článku 202 Smlouvy o ES.
(23)
Uvedení postupu projednávání ve výborech do souladu se Smlouvou o fungování EU, zejména s jejími články 290 a 291, by mělo proběhnout individuálně. Za účelem zohlednění technického vývoje na finančních trzích a upřesnění požadavků stanovených ve směrnicích pozměněných touto směrnicí, by Komise měla mít pravomoc přijímat opatření prostřednictvím aktů v přenesené pravomoci v souladu s článkem 290 Smlouvy o fungování EU.
(24)
Evropský parlament a Rada by měly mít možnost vyslovit proti aktu v přenesené pravomoci námitky ve lhůtě tří měsíců ode dne oznámení. Z podnětu Evropského parlamentu nebo Rady by mělo být možné prodloužit tuto lhůtu o tři měsíce v případě, že se jedná o oblasti důležitého zájmu. Evropskému parlamentu a Radě by mělo být umožněno informovat ostatní orgány o svém záměru námitky nevyslovit. Takové rychlé schválení aktů v přenesené pravomoci je obzvláště vhodné, jestliže je třeba dodržet lhůty, například v případě harmonogramů stanovených v základním aktu, podle nichž má Komise přijímat akty v přenesené pravomoci.
(25)
V prohlášení (č. 39) k článku 290 Smlouvy o fungování EU připojeném k závěrečnému aktu mezivládní konference, která přijala Lisabonskou smlouvu podepsanou dne 13. prosince 2007, vzala tato konference na vědomí záměr Komise pokračovat při vypracovávání návrhů aktů v přenesené pravomoci v oblasti finančních služeb v konzultacích s odborníky jmenovanými členskými státy, a to v souladu se svými zavedenými postupy.
(26)
Nová architektura dohledu zřízená ESFS bude vyžadovat, aby vnitrostátní orgány dohledu úzce spolupracovaly s evropskými orgány dohledu. Změny příslušných právních předpisů by měly zajistit, že povinnosti sdílet informace podle nařízení, kterými se evropské orgány dohledu zřizují, nebrání žádné právní překážky.
(27)
Důvěrné informace vyměňované mezi příslušnými orgány a evropskými orgány dohledu nebo Evropskou radou pro systémová rizika nebo těmto orgánům předané by měly podléhat povinnosti zachovávat služební tajemství, která platí pro osoby zaměstnané nebo dříve zaměstnané u příslušných orgánů, které informace získají.
(28)
Nařízení, kterými se zřizují evropské orgány dohledu, stanoví, že evropské orgány dohledu mohou navazovat kontakty s orgány dohledu ze třetích zemí a napomáhat při přípravě rozhodnutí o rovnocennosti týkajících se režimů dohledu ve třetích zemích. Směrnice Evropského parlamentu a Rady 2004/39/ES ze dne 21. dubna 2004 o trzích finančních nástrojů (8) a směrnice 2006/48/ES by měly být změněny, aby se evropským orgánům dohledu umožnilo uzavřít dohody o spolupráci s třetími zeměmi a vyměňovat informace v případech, kdy uvedené třetí země mohou zaručit ochranu služebního tajemství.
(29)
Existence jediného konsolidovaného seznamu či rejstříku pro každou kategorii finančních institucí v Unii, což je nyní úkol všech příslušných vnitrostátních orgánů, zlepší transparentnost a je vhodnější v kontextu jednotného finančního trhu. Úkolem evropských orgánů dohledu by mělo být zřídit, zveřejňovat a pravidelně aktualizovat rejstříky a seznamy finančních subjektů v rámci Unie. To se týká seznamu povolení udělených úvěrovým institucím příslušnými vnitrostátními orgány dohledu, rejstříku všech investičních podniků a seznamu regulovaných trhů podle směrnice 2004/39/ES. Podobně by mělo být úkolem Evropského orgánu dohledu (Evropského orgánu pro cenné papíry a trhy) zřídit, zveřejnit a pravidelně aktualizovat seznamy schválených prospektů a osvědčení o schválení podle směrnice Evropského parlamentu a Rady 2003/71/ES ze dne 4. listopadu 2003 o prospektu, který má být zveřejněn při veřejné nabídce nebo přijetí cenných papírů k obchodování (9).
(30)
V těch oblastech, v nichž mají evropské orgány dohledu povinnost vypracovat návrhy technických norem, by uvedené návrhy měly být předloženy Komisi do tří let od zřízení evropských orgánů dohledu, nebyla-li příslušným právním předpisem stanovena jiná lhůta.
(31)
Úkoly Evropského orgánu dohledu (Evropského orgánu pro cenné papíry a trhy) v souvislosti se směrnicí Evropského parlamentu a Rady 98/26/ES ze dne 19. května 1998 o neodvolatelnosti zúčtování v platebních systémech a v systémech vypořádání obchodů s cennými papíry (10) by neměla být dotčena pravomoc Evropského systému centrálních bank podporovat plynulé fungování platebních systémů v souladu s čl. 127 odst. 2 čtvrtou odrážkou Smlouvy o fungování EU.
(32)
Technickými normami, jejichž návrhy má vypracovat Evropský orgán dohledu (Evropský orgán pro pojišťovnictví a zaměstnanecké penzijní pojištění) v souladu s touto směrnicí a v souvislosti se směrnicí Evropského parlamentu a Rady 2003/41/ES ze dne 3. června 2003 o činnostech institucí zaměstnaneckého penzijního pojištění a dohledu nad nimi (11) by neměly být dotčeny pravomoci členských států, pokud jde o obezřetnostní požadavky na tyto instituce podle směrnice 2003/41/ES.
(33)
Podle čl. 13 odst. 5 směrnice 2003/71/ES může příslušný orgán domovského členského státu přenést schvalování prospektu na příslušný orgán jiného členského státu, pokud s tím tento příslušný orgán souhlasí. Ustanovení čl. 28 odst. 4 nařízení (EU) č. 1095/2010 požaduje, aby takové dohody o delegování byly Evropskému orgánu dohledu (Evropskému orgánu pro cenné papíry a trhy) oznámeny nejméně jeden měsíc před nabytím jejich účinnosti. S ohledem na zkušenosti s přenášením schválení podle směrnice 2003/71/ES, která stanoví kratší lhůty, je nicméně vhodné čl. 28 odst. 4 nařízení (EU) č. 1095/2010 na tuto situaci neuplatnit.
(34)
V současnosti není třeba, aby evropské orgány dohledu vypracovávaly návrhy technických norem týkající se stávajících požadavků na to, aby osoby, které skutečně řídí činnost investičních podniků, úvěrových institucí, SKIPCP a jejich správcovských společností, měly dostatečně dobrou pověst a dostatečné množství zkušeností, aby se zajistilo řádné a obezřetné řízení z jejich strany. S ohledem na důležitost těchto požadavků by však evropské orgány dohledu měly dát přednost tomu, aby v obecných pokynech určily osvědčené postupy a zajistily postupné sbližování dohledových a obezřetnostních postupů s těmito osvědčenými postupy. Měly by činit totéž, i pokud jde o obezřetnostní požadavky týkající se sídla takových subjektů.
(35)
Jednotný evropský soubor pravidel pro všechny finanční instituce na vnitřním trhu, by měl zajistit vhodnou harmonizaci kritérií a metod, které budou příslušné orgány používat při posuzování rizika úvěrových institucí. Účelem vypracovávání návrhů technických norem v souvislosti s přístupem založeným na interním ratingu, pokročilým přístupem k měření a na přístupech zohledňujících vnitřní model tržního rizika, jak je uvedeno v této směrnici, by mělo být zejména zajištění kvality a důkladnosti takových přístupů, jakož i důslednost jejich přezkoumávání ze strany příslušných orgánů. Tyto technické normy by měly příslušným orgánům umožňovat, aby finančním institucím povolily vyvíjet rozdílné přístupy založené na jejich zkušenostech a zvláštních podmínkách v souladu s požadavky směrnice 2006/48/ES a směrnice Evropského parlamentu a Rady 2006/49/ES ze dne 14. června 2006 o kapitálové přiměřenosti investičních podniků a úvěrových institucí (12) a za splnění požadavků příslušných technických norem.
(36)
Jelikož cílů této směrnice, totiž zlepšení fungování vnitřního trhu prostřednictvím zajištění vysoké, efektivní a jednotné úrovně obezřetnostní regulace a dohledu, ochrany vkladatelů, investorů a oprávněných osob, a tím podniků a spotřebitelů, ochrany integrity, účinnosti a řádného fungování finančních trhů, zachovávání stability a udržitelnosti finančního systému, udržování reálné ekonomiky, zajišťování veřejných financí a posilování mezinárodní koordinace dohledu, nemůže být uspokojivě dosaženo na úrovni členských států, a proto ji může být lépe dosaženo na úrovni Unie z důvodu rozsahu těchto cílů, může Unie přijmout opatření v souladu se zásadou subsidiarity stanovenou v článku 5 Smlouvy o Evropské unii. V souladu se zásadou proporcionality stanovenou v uvedeném článku nepřekračuje tato směrnice rámec toho, co je nezbytné pro dosažení uvedených cílů.
(37)
Komise by měla do 1. ledna 2014 podat Evropskému parlamentu a Radě zprávu o tom, zda evropské orgány dohledu předložily návrh technických norem uvedených v této směrnici, a měla by předložit vhodné návrhy.
(38)
Směrnice Evropského parlamentu a Rady 98/26/ES ze dne 19. května 1998 o neodvolatelnosti zúčtování v platebních systémech a v systémech vypořádání obchodů s cennými papíry (13), směrnice Evropského parlamentu a Rady 2002/87/ES ze dne 16. prosince 2002 o doplňkovém dozoru nad úvěrovými institucemi, pojišťovnami a investičními podniky ve finančním konglomerátu (14), směrnice Evropského parlamentu a Rady 2003/6/ES ze dne 28. ledna 2003 o obchodování zasvěcených osob a manipulaci s trhem (zneužívání trhu) (15), směrnice 2003/41/ES, směrnice 2003/71/ES, směrnice 2004/39/ES, směrnice Evropského parlamentu a Rady 2004/109/ES ze dne15. prosince 2004 o harmonizaci požadavků na průhlednost týkajících se informací o emitentech, jejichž cenné papíry jsou přijaty k obchodování na regulovaném trhu (16), směrnice Evropského parlamentu a Rady 2005/60/ES ze dne 26. října 2005 o předcházení zneužití finančního systému k praní peněz a financování terorismu (17), směrnice 2006/48/ES, směrnice Evropského parlamentu a Rady 2006/49/ES a směrnice Evropského parlamentu a Rady 2009/65/ES ze dne 13. července 2009 o koordinaci právních a správních předpisů týkajících se subjektů kolektivního investování do převoditelných cenných papírů (SKIPCP) (18) by proto měly být odpovídajícím způsobem změněny,
PŘIJALY TUTO SMĚRNICI:
Článek 1
Změny směrnice 98/26/ES
Směrnice 98/26/ES se mění takto:
1)
V článku 6 se odstavec 3 nahrazuje tímto:
„3. Členský stát uvedený v odstavci 2 okamžitě uvědomí Evropskou radu pro systémová rizika, ostatní členské státy a Evropský orgán dohledu (Evropský orgán pro cenné papíry a trhy) zřízený nařízením Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 1095/2010 (19).
2)
V čl. 10 odst. 1 se první pododstavec nahrazuje tímto:
„1. Členské státy určí systémy a příslušné provozovatele systémů, kteří spadají do oblasti působnosti této směrnice, oznámí je Evropskému orgánu dohledu (Evropskému orgánu pro cenné papíry a trhy) a sdělí mu, které orgány byly určeny v souladu s čl. 6 odst. 2. Evropský orgán dohledu (Evropský orgán pro cenné papíry a trhy) zveřejní tyto informace na svých internetových stránkách.“
3)
Vkládá se článek, který zní:
„Článek 10a
1. Příslušné orgány pro účely této směrnice spolupracují s Evropským orgánem dohledu (Evropským orgánem pro cenné papíry a trhy) v souladu s nařízením (EU) č. 1095/2010.
2. Příslušné orgány neprodleně poskytnou Evropskému orgánu dohledu (Evropskému orgánu pro cenné papíry a trhy) veškeré informace nezbytné k tomu, aby mohl tento orgán plnit své povinnosti podle článku 35 nařízení (EU) č. 1095/2010.“
Článek 2
Změny směrnice 2002/87/ES
Směrnice 2002/87/ES se mění takto:
1)
Článek 4 se mění takto:
a)
odstavec 2 se nahrazuje tímto:
„2. Koordinátor určený v souladu s článkem 10 informuje mateřský podnik v čele skupiny, nebo pokud mateřský podnik neexistuje, informuje regulovaný podnik s nejvyšší bilanční sumou v nejvýznamnějším finančním sektoru ve skupině o tom, že skupina byla určena za finanční konglomerát, a o určení koordinátora.
Koordinátor rovněž informuje příslušné orgány, které povolily regulované podniky ve skupině, a příslušné orgány členského státu, ve kterém má sídlo smíšená finanční holdingová společnost, a Společný výbor evropských orgánů dohledu zřízený článkem 54 nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 1093/2010 o zřízení Evropského orgánu dohledu (Evropského orgánu pro bankovnictví) (20), nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 1094/2010 (21) o zřízení Evropského orgánu dohledu (Evropského orgánu pro pojišťovnictví a zaměstnanecké penzijní pojištění) a nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 1095/2010 (22) o zřízení Evropského orgánu dohledu (Evropského orgánu pro cenné papíry a trhy) (dále jen ‚společný výbor‘).
b)
doplňuje se odstavec, který zní:
„3. Společný výbor zveřejní na své internetové stránce seznam určených finančních konglomerátů a provádí jeho aktualizace. Tyto informace jsou dostupné pomocí hypertextového odkazu na internetových stránkách každého z evropských orgánů dohledu.“.
2)
V čl. 9 odst. 2 se doplňuje písmeno, které zní:
„d)
zavedení mechanismů, které přispívají ke vhodným ozdravným postupům a plánům, postupům a plánům pro řešení úpadků a v případě potřeby je rozvíjejí. Tyto mechanismy jsou pravidelně aktualizovány.“.
3)
Název oddílu 3 se nahrazuje tímto:
4)
V oddílu 3 se vkládá tento článek:
„Článek 9a
Úloha společného výboru
Společný výbor v souladu s článkem 56 nařízení (EU) č. 1093/2010, nařízení (EU) č. 1094/2010 a nařízení (EU) č. 1095/2010 zajistí ve všech odvětvích i státech dohled nad dodržováním právních předpisů Unie.“
5)
V článku 10 se odstavec 1 nahrazuje tímto:
„1. Pro zajištění vhodného doplňkového dozoru nad regulovanými podniky ve finančním konglomerátu je jmenován jediný koordinátor příslušný pro koordinaci a výkon doplňkového dozoru z řad příslušných orgánů dotčených členských států, včetně orgánů členského státu, ve kterém má sídlo smíšená finanční holdingová společnost. Na internetových stránkách společného výboru se zveřejní jméno či název koordinátora.“.
6)
V čl. 11 odst. 1 se druhý pododstavec nahrazuje tímto:
„V zájmu usnadnění doplňkového dozoru a jeho vybudování na širokém právním základě uzavřou koordinátor a další dotyčné příslušné orgány a v případě potřeby i další dotyčné příslušné orgány koordinační dohody. Koordinační dohody mohou koordinátorovi svěřovat další úkoly a mohou upřesňovat postupy pro dotyčné příslušné orgány při rozhodování podle článků 3 a 4, čl. 5 odst. 4, článku 6, čl. 12 odst. 2 a článků 16 a 18 a pro spolupráci s jinými příslušnými orgány.
V souladu s článkem 8 a s postupem stanoveným v článku 56 nařízení (EU) č. 1093/2010, nařízení (EU) č. 1094/2010 nebo nařízení (EU) č. 1095/2010 evropské orgány dohledu v rámci společného výboru vypracují obecné pokyny zaměřené na sbližování praxe dohledu s ohledem na konzistenci koordinačních dohod o dohledu v souladu s článkem 131a směrnice 2006/48/ES a čl. 248 odst. 4 směrnice 2009/138/ES.“
7)
V čl. 12 odst. 1 se třetí pododstavec nahrazuje tímto:
„Příslušné orgány si mohou rovněž vyměňovat informace, které mohou potřebovat k plnění svých úkolů, o regulovaných podnicích ve finančním konglomerátu v souladu se sektorovými předpisy s těmito orgány: centrálními bankami, Evropským systémem centrálních bank, Evropskou centrální bankou a Evropskou radou pro systémová rizika v souladu s článkem 15 nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 1092/2010 ze dne 24. listopadu 2010 o makroobezřetnostním dohledu nad finančním systémem na úrovni Evropské unie a o zřízení Evropské rady pro systémová rizika (23).
8)
Vkládá se článek, který zní:
„Článek 12a
Spolupráce a výměna informací se společným výborem
1. Příslušné orgány spolupracují pro účely této směrnice se společným výborem v souladu s nařízením (EU) č. 1093/2010, nařízením (EU) č. 1094/2010 nebo nařízením (EU) č. 1095/2010.
2. Příslušné orgány bezodkladně poskytnou společnému výboru veškeré informace nezbytné k tomu, aby tyto orgány mohly plnit své povinnosti podle článku 35 nařízení (EU) č. 1093/2010, nařízení (EU) č. 1094/2010 nebo nařízení (EU) č. 1095/2010.“
9)
V článku 14 se odstavec 1 nahrazuje tímto:
„1. Členské státy zajistí, aby na jejich území neexistovaly žádné právní překážky, které by bránily fyzickým a právnickým osobám zahrnutým do doplňkového dozoru, bez ohledu na to, zda se jedná o regulované podniky či nikoli, vyměňovat si mezi sebou informace, které mohou být významné pro účely doplňkového dozoru, a vyměňovat si informace v souladu s touto směrnicí a s evropskými orgány dohledu podle článku 35 nařízení (EU) č. 1093/2010, nařízení (EU) č. 1094/2010 a nařízení (EU) č. 1095/2010, v případě potřeby prostřednictvím společného výboru.“
10)
V článku 16 se druhý pododstavec nahrazuje tímto:
„Aniž je dotčen čl. 17 odst. 2, mohou členské státy určit, jaká opatření mohou příslušné orgány přijmout ohledně smíšených finančních holdingových společností. V souladu s postupem podle článku 16 a 56 nařízení (EU) č. 1093/2010, nařízení (EU) č. 1094/2010 nebo nařízení (EU) č. 1095/2010 mohou evropské orgány dohledu v rámci společného výboru vypracovat obecné pokyny pro opatření vztahující se k smíšeným finančním holdingovým společnostem.“.
11)
Článek 18 se mění takto:
a)
odstavec 1 se nahrazuje tímto:
„1. Aniž jsou dotčeny sektorové předpisy, ověřují příslušné orgány v případě, že se použije čl. 5 odst. 3, zda regulované podniky, jejichž mateřský podnik má sídlo ve třetí zemi, podléhají dozoru ze strany příslušného orgánu třetí země, který je rovnocenný dozoru stanovenému touto směrnicí pro doplňkový dozor nad regulovanými podniky uvedenými v čl. 5 odst. 2. Ověření provádí příslušný orgán, který by byl koordinátorem, kdyby se měla použít kritéria stanovená v čl. 10 odst. 2, na žádost mateřského podniku nebo kteréhokoli z regulovaných podniků povolených v Unii nebo z vlastního podnětu.
Tento příslušný orgán konzultuje ostatní dotyčné příslušné orgány a vyvine veškeré úsilí, aby byly dodrženy obecné pokyny vypracované v rámci společného výboru v souladu s články 16 a 56 nařízení (EU) č. 1093/2010, nařízení (EU) č. 1094/2010 nebo nařízení (EU) č. 1095/2010.“;
b)
za odstavec 1 se vkládá nový odstavec, který zní:
„1a. Nesouhlasí-li příslušný orgán s rozhodnutím jiného příslušného orgánu podle tohoto odstavce, použije se článek 19 nařízení (EU) č. 1093/2010, nařízení (EU) č. 1094/2010 nebo nařízení (EU) č. 1095/2010.“
12)
V článku 19 se odstavec 2 nahrazuje tímto:
„2. Aniž je dotčen čl. 218 odst. 1 a 2 Smlouvy o fungování Evropské unie, Komise, jíž je nápomocen společný výbor, Evropský výbor pro bankovnictví, Evropský výbor pro pojišťovnictví a zaměstnanecké penzijní pojištění a Výbor pro finanční konglomeráty, přezkoumá výsledky jednání uvedených v odstavci 1 a výsledný stav.“.
13)
V čl. 20 odst. 1 se doplňuje pododstavec, který zní:
„Tato opatření se nemohou týkat oblastí, v nichž byly pravomoci přeneseny na Komisi nebo jí byly svěřeny, pokud jde o položky uvedené v článku 21a.“.
14)
Článek 21 se mění takto:
a)
odstavec 4 se nahrazuje tímto:
„4. Evropské orgány dohledu mohou prostřednictvím společného výboru poskytovat obecné pokyny ohledně toho, zda je pravděpodobné, že ujednání o doplňkovém dozoru příslušných orgánů ve třetích zemích dosahují cílů doplňkového dozoru, jak jsou vymezeny v této směrnici, ve vztahu k regulovaným podnikům ve finančním konglomerátu, v jehož čele stojí podnik se sídlem ve třetí zemi. Společný výbor tyto obecné pokyny průběžně přezkoumává a přihlíží ke všem změnám doplňkového dozoru prováděného příslušnými orgány třetích zemí.“;
b)
odstavec 5 se nahrazuje tímto:
„5. Do 1. prosince 2011 Komise přezkoumá článek 20 a předloží veškeré vhodné legislativní návrhy, aby bylo možné v souvislosti s touto směrnicí plně uplatňovat akty v přenesené pravomoci podle článku 290 Smlouvy o fungování EU a prováděcí akty podle článku 291 Smlouvy o fungování EU. Aniž jsou dotčena již přijatá prováděcí opatření, pravomoci přijímat prováděcí opatření, které byly Komisi svěřeny v článku 21 a které přetrvávají i po vstupu Lisabonské smlouvy v platnost, se přestanou uplatňovat dne 1. prosince 2012.“.
15)
Vkládá se článek, který zní:
„Článek 21a
Technické normy
1. Za účelem zajištění důsledné harmonizace této směrnice mohou evropské orgány dohledu v souladu s článkem 56 nařízení (EU) č. 1093/2010, nařízení (EU) č. 1094/2010 nebo nařízení (EU) č. 1095/2010 vypracovat návrhy regulačních technických norem, pokud jde o:
a)
čl. 2 bod 11 pro upřesnění uplatňování článku 17 směrnice Rady 78/660/EHS v souvislosti s touto směrnicí;
b)
čl. 2 bod 17 pro stanovení postupů nebo upřesnění kritérií pro určení ‚dotyčných příslušných orgánů‘;
c)
čl. 3 odst. 5 pro upřesnění alternativních parametrů pro určení finančního konglomerátu.
Na Komisi je přenesena pravomoc přijímat regulační technické normy uvedené v prvním pododstavci postupem podle článků 10 až 14 nařízení (EU) č. 1093/2010, nařízení (EU) č. 1094/2010 nebo nařízení (EU) č. 1095/2010.
2. Za účelem jednotného uplatňování této směrnice mohou evropské orgány dohledu v souladu s článkem 56 nařízení (EU) č. 1093/2010, nařízení (EU) č. 1094/2010 nebo nařízení (EU) č. 1095/2010 vypracovat návrhy prováděcích technických norem, pokud jde o:
a)
čl. 6 odst. 2 k zajištění jednotných podmínek uplatňování této směrnice a upřesnění metod výpočtu uvedených v příloze I části II, avšak aniž je dotčen čl. 6 odst. 4;
b)
čl. 7 odst. 2 k zajištění jednotných podmínek uplatňování postupů zahrnutí položek do rozsahu definice ‚koncentrací rizik‘ v rámci obezřetnostního dohledu uvedeného v čl. 7 odst. 2 druhém pododstavci;
c)
čl. 8 odst. 2 k zajištění jednotných podmínek uplatňování postupů pro zahrnutí položek do rozsahu definice ‚transakcí uvnitř skupiny‘ v rámci obezřetnostního dohledu uvedeného v čl. 8 odst. 2 třetím pododstavci.
Komisi je svěřena pravomoc přijímat prováděcí technické normy uvedené v prvním pododstavci postupem podle článku 15 nařízení (EU) č. 1093/2010, nařízení (EU) č. 1094/2010 nebo nařízení (EU) č. 1095/2010.“
Článek 3
Změny směrnice 2003/6/ES
Směrnice 2003/6/ES se mění takto:
1)
V čl. 1 bodu 5 se doplňuje pododstavce, který znějí:
„Evropský orgán dohledu (Evropský orgán pro cenné papíry a trhy) zřízený nařízením Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 1095/2010 (24) může vypracovat návrhy prováděcích technických norem za účelem zajištění jednotných podmínek uplatňování aktů přijatých Komisí v souladu s tímto článkem ve vztahu k uznávaným tržním postupům.
Komisi je svěřena pravomoc přijímat prováděcí technické normy uvedené v druhém pododstavci postupem podle článku 15 nařízení (EU) č. 1095/2010.
2)
V článku 6 se doplňuje odstavec, který zní:
„11. Za účelem zajištění jednotných podmínek uplatňování aktů přijatých Komisí v souladu s odst. 10 prvním pododstavcem šestou odrážkou může Evropský orgán dohledu (Evropský orgán pro cenné papíry a trhy) vypracovat návrhy prováděcích technických norem.
Komisi je svěřena pravomoc přijímat prováděcí technické normy uvedené v prvním pododstavci postupem podle článku 15 nařízení (EU) č. 1095/2010.“
3)
Článek 8 se mění takto:
a)
dosavadní znění se označuje jako odstavec 1;
b)
doplňuje se odstavec, který zní:
„2. Za účelem zajištění jednotných podmínek uplatňování aktů přijatých Komisí v souladu odstavcem 1 může Evropský orgán dohledu (Evropský orgán pro cenné papíry a trhy) vypracovat návrhy prováděcích technických norem.
Komisi je svěřena pravomoc přijímat návrhy prováděcích technických norem uvedených v prvním pododstavci postupem podle článku 15 nařízení (EU) č. 1095/2010.“
4)
V článku 14 se doplňuje odstavec 5, který zní:
„5. Členské státy poskytnou každoročně Evropskému orgánu dohledu (Evropskému orgánu pro cenné papíry a trhy) souhrnné informace týkající se všech správních opatření a sankcí uložených v souladu s odstavci 1 a 2.
V případě, že příslušný orgán zveřejnil správní opatření nebo sankci, oznámí tuto skutečnost současně Evropskému orgánu dohledu (Evropskému orgánu pro cenné papíry a trhy).
V případě, že se zveřejněná sankce týká investičního podniku povoleného v souladu se směrnicí 2004/39/ES, Evropský orgán dohledu (Evropský orgán pro cenné papíry a trhy) připojí odkaz na zveřejněnou sankci v rejstříku investičních podniků vytvořeném podle čl. 5 odst. 3 směrnice 2004/39/ES.“.
5)
Za článek 15 se vkládá nový článek, který zní:
„Článek 15a
1. Příslušné orgány pro účely této směrnice spolupracují s Evropským orgánem dohledu (Evropským orgánem pro cenné papíry a trhy) v souladu s nařízením (EU) č. 1095/2010.
2. Příslušné orgány neprodleně poskytnou Evropskému orgánu dohledu (Evropskému orgánu pro cenné papíry a trhy) veškeré informace nezbytné k tomu, aby mohl tento orgán plnit své povinnosti, v souladu s článkem 35 nařízení (EU) č. 1095/2010.“
6)
Článek 16 se mění takto:
a)
v odstavci 2 se čtvrtý pododstavec nahrazuje tímto:
„Aniž je dotčen článek 258 Smlouvy o fungování Evropské unie, může příslušný orgán, jehož žádosti o informace nebylo v přiměřené lhůtě vyhověno nebo jehož žádost o informace byla zamítnuta, na toto zamítnutí nebo nevyhovění v přiměřené lhůtě upozornit Evropský orgán dohledu (Evropský orgán pro cenné papíry a trhy). V takovém případě Evropský orgán dohledu (Evropský orgán pro cenné papíry a trhy) může jednat v souladu s článkem 19 nařízení (EU) č. 1095/2010, aniž jsou dotčeny možnosti odmítnout vyhovět žádosti o informace stanovené v druhém pododstavci tohoto odstavce a možnost Evropského orgánu dohledu (Evropského orgánu pro cenné papíry a trhy) jednat v souladu s článkem 17 nařízení (EU) č. 1095/2010.“;
b)
v odstavci 4 se pátý pododstavec nahrazuje tímto:
„Aniž je dotčen článek 258 Smlouvy o fungování Evropské unie, může příslušný orgán, jehož žádosti o zahájení vyšetřování nebo žádosti o povolení pro jeho zaměstnance, aby mohli doprovázet své protějšky v příslušných orgánech jiného členského státu, není vyhověno v přiměřené lhůtě nebo jehož žádost je zamítnuta, na toto zamítnutí nebo nevyhovění v přiměřené lhůtě upozornit Evropský orgán dohledu (Evropský orgán pro cenné papíry a trhy). V takovém případě může Evropský orgán dohledu (Evropský orgán pro cenné papíry a trhy) jednat v souladu s článkem 19 nařízení (EU) č. 1095/2010, aniž jsou dotčeny možnosti odmítnout vyhovět žádosti o informace uvedené ve čtvrtém pododstavci tohoto odstavce a možnost Evropského orgánu dohledu (Evropského orgánu pro cenné papíry a trhy) jednat v souladu s článkem 17 nařízení (EU) č. 1095/2010.“;
c)
odstavec 5 se nahrazuje tímto:
„5. Za účelem zajištění jednotných podmínek uplatňování odstavců 2 a 4 může Evropský orgán dohledu (Evropský orgán pro cenné papíry a trhy) vypracovat návrhy prováděcích technických norem pro postupy a formy týkající se výměny informací a přeshraniční kontroly, jak jsou uvedeny v tomto článku.
Komisi je svěřena pravomoc přijímat návrhy prováděcích technických norem uvedených v prvním pododstavci postupem podle článku 15 nařízení (EU) č. 1095/2010.“
7)
Za článek 17 se vkládá článek, který zní:
„Článek 17a
Do 1. prosince 2011 Komise přezkoumá články 1, 6, 8, 14, a 16 a předloží veškeré vhodné legislativní návrhy, aby bylo možno v souvislosti s touto směrnicí plně uplatňovat akty v přenesené pravomoci podle článku 290 Smlouvy o fungování Evropské unie a prováděcí akty podle článku 291 Smlouvy o fungování Evropské unie. Aniž jsou dotčena již přijatá prováděcí opatření, pravomoci přijímat prováděcí opatření, které byly Komisi svěřeny v článku 17 a které se uplatňují i po vstupu Lisabonské smlouvy v platnost, se přestanou uplatňovat dne 1. prosince 2012.“.
Článek 4
Změny směrnice 2003/41/ES
Směrnice 2003/41/ES se mění takto:
1)
Článek 9 se mění takto:
a)
v odstavci 1 se písmeno a) nahrazuje tímto:
„a)
instituce byla zapsána příslušným dozorovým orgánem ve vnitrostátním rejstříku nebo byla povolena; v případě přeshraničních činností uvedených v článku 20 se v rejstříku uvádějí také členské státy, ve kterých instituce působí; tyto informace jsou sděleny Evropskému orgánu dohledu (Evropského orgánu pro pojišťovnictví a zaměstnanecké penzijní pojištění) zřízenému nařízením Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 1094/2010 (25), který je zveřejní na svých internetových stránkách;
b)
odstavec 5 se nahrazuje tímto:
„5. V případě přeshraniční činnosti uvedené v článku 20 podléhají podmínky provozování instituce předchozímu povolení příslušnými orgány domovského členského státu. Při udělení tohoto povolení členské státy okamžitě informují Evropský orgán dohledu (Evropský orgán pro pojišťovnictví a zaměstnanecké penzijní pojištění).“
2)
Článek 13 se mění takto:
a)
dosavadní text se označuje jako odstavec 1;
b)
doplňuje se odstavec, který zní:
„2. Evropský orgán dohledu (Evropský orgán pro pojišťovnictví a zaměstnanecké penzijní pojištění) může vypracovat návrhy prováděcích technických norem pro formy a formáty dokumentů uvedených v odst. 1 písm. c) bodech i) až vi).
Komisi je svěřena pravomoc přijímat prováděcí technické normy uvedené v prvním pododstavci postupem podle článku 15 nařízení (EU) č. 1094/2010.“
3)
V čl. 14 odst. 4 se druhý pododstavec nahrazuje tímto:
„Každé rozhodnutí zakázat činnost instituce musí obsahovat přesné odůvodnění a být oznámeno dané instituci. Musí být také oznámeno Evropskému orgánu dohledu (Evropskému orgánu pro pojišťovnictví a zaměstnanecké penzijní pojištění).“.
4)
V čl. 15 odst. 6 se první pododstavec nahrazuje tímto:
„6. Za účelem další harmonizace pravidel výpočtu technických rezerv, která může být odůvodněná zejména u úrokových sazeb a dalších předpokladů ovlivňujících úroveň technických rezerv, vydá Komise po poradě s Evropským orgánem dohledu (Evropským orgánem pro pojišťovnictví a zaměstnanecké penzijní pojištění) každé dva roky nebo na žádost členského státu zprávu o situaci ohledně vývoje přeshraničních činností.“.
5)
V článku 20 se doplňuje odstavec, který zní:
„11. Členské státy podají zprávu Evropskému orgánu dohledu (Evropskému orgánu pro pojišťovnictví a zaměstnanecké penzijní pojištění) o svých vnitrostátních předpisech týkajících se obezřetnostních požadavků v oblasti plánů zaměstnaneckého penzijního pojištění, na něž se nevztahuje odkaz v odstavci 1 na vnitrostátní sociální a pracovněprávní předpisy.
Členské státy aktualizují tyto informace pravidelně a nejméně jednou za dva roky a Evropský orgán dohledu (Evropský orgán pro pojišťovnictví a zaměstnanecké penzijní pojištění) zpřístupní tyto informace na svých internetových stránkách.
Za účelem zajištění jednotných podmínek uplatňování tohoto odstavce vypracuje Evropský orgán dohledu (Evropský orgán pro pojišťovnictví a zaměstnanecké penzijní pojištění) návrhy prováděcích technických norem pro postupy, formáty a šablony, jež mají být používány příslušnými orgány při předávání a aktualizaci příslušných informací pro Evropský orgán dohledu (Evropský orgán pro pojišťovnictví a zaměstnanecké penzijní pojištění). Evropský orgán dohledu (Evropský orgán pro pojišťovnictví a zaměstnanecké penzijní pojištění) uvedené návrhy prováděcích technických norem předloží Komisi do 1. ledna 2014.
Komisi je svěřena pravomoc přijímat prováděcích technické normy uvedené ve třetím pododstavci postupem podle článku 15 nařízení (EU) č. 1094/2010.“
6)
Článek 21 se mění takto:
a)
název se nahrazuje tímto:
b)
vkládá se odstavec, který zní:
„2a. Příslušné orgány pro účely této směrnice spolupracují s Evropským orgánem dohledu (Evropským orgánem pro pojišťovnictví a zaměstnanecké penzijní pojištění) v souladu s nařízením (EU) č. 1094/2010.
Příslušné orgány neprodleně poskytnou Evropskému orgánu dohledu (Evropskému orgánu pro pojišťovnictví a zaměstnanecké penzijní pojištění) veškeré informace nezbytné k tomu, aby mohl tento orgán plnit své povinnosti podle této směrnice a podle nařízení (EU) č. 1094/2010, v souladu s článkem 35 uvedeného nařízení.“;
c)
odstavec 3 se nahrazuje tímto:
„3. Každý členský stát informuje Komisi a Evropský orgán dohledu (Evropský orgán pro pojišťovnictví a zaměstnanecké penzijní pojištění) o hlavních problémech, které se vyskytnou při uplatňování této směrnice.
Komise, Evropský orgán dohledu (Evropský orgán pro pojišťovnictví a zaměstnanecké penzijní pojištění) a příslušné orgány členských států prošetří tyto problémy co nejdříve, aby nalezly vhodné řešení.“.
Článek 5
Změny směrnice 2003/71/ES
Směrnice 2003/71/ES se mění takto:
1)
V článku 4 se odstavec 3 nahrazuje tímto:
„3. Za účelem zajištění důsledné harmonizace této směrnice může Evropský orgán dohledu (Evropský orgánu pro cenné papíry a trhy) zřízený nařízením Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 1095/2010 (26) vypracovat návrhy regulačních technických norem pro určení výjimek týkajících odst. 1 písm. a) až e) a odst. 2 písm. a) až h).
Na Komisi je přenesena pravomoc přijímat regulační technické normy uvedené v prvním pododstavci postupem podle článků 10 až 14 nařízení (EU) č. 1095/2010.
2)
V čl. 5 odst. 2 se doplňují nové pododstavce, které znějí:
„Za účelem zajištění jednotných podmínek uplatňování této směrnice a aktů v přenesené pravomoci přijatých Komisí v souladu s odstavcem 5 vypracuje Evropský orgán dohledu (Evropský orgán pro cenné papíry a trhy) návrhy prováděcích technických norem za účelem zajištění jednotných podmínek uplatňování aktů v přenesené pravomoci přijatých Komisí v souladu s odstavcem 5, pokud jde o jednotnou šablonu pro prezentaci souhrnu a aby se investorům umožnilo porovnat příslušný cenný papír s dalšími relevantními produkty.
Komisi je svěřena pravomoc přijímat prováděcí technické normy uvedené v prvním pododstavci postupem podle článku 15 nařízení (EU) č. 1095/2010.“
3)
V článku 7 se doplňuje odstavec, který zní:
„4. Za účelem zajištění jednotných podmínek uplatňování aktů v přenesené pravomoci přijatých Komisí v souladu odstavcem 1 může Evropský orgán dohledu (Evropský orgán pro cenné papíry a trhy) vypracovat návrhy prováděcích technických norem.
Komisi je svěřena pravomoc přijímat prováděcí technické normy uvedené v prvním pododstavci postupem podle článku 15 nařízení (EU) č. 1095/2010.“
4)
V článku 8 se doplňuje nový odstavec, který zní:
„5. Za účelem zajištění jednotných podmínek uplatňování aktů v přenesené pravomoci přijatých Komisí v souladu s odstavcem 4 může Evropský orgán dohledu (Evropský orgán pro cenné papíry a trhy) vypracovat návrhy prováděcích technických norem.
Komisi je svěřena pravomoc přijímat návrhy provádění technických norem uvedených v prvním pododstavci postupem podle článku 15 nařízení (EU) č. 1095/2010.“
5)
Článek 13 se mění takto:
a)
V odstavci 2 se doplňuje pododstavec, který zní:
„Příslušný orgán oznámí Evropskému orgánu dohledu (Evropskému orgánu pro cenné papíry a trhy) schválení prospektu a jakéhokoli dodatku k tomuto prospektu v témže okamžiku, kdy je toto schválení oznámeno emitentovi, předkladateli nabídky nebo osobě, která žádá o přijetí k obchodování na regulovaném trhu. Příslušné orgány současně poskytnou Evropskému orgánu dohledu (Evropskému orgánu pro cenné papíry a trhy) kopii prospektu a jakéhokoli dodatku k tomuto prospektu.“;
b)
Odstavec 5 se nahrazuje tímto:
„5. Příslušný orgán domovského členského státu může přenést schvalování prospektu na příslušný orgán jiného členského státu po předchozím oznámení Evropskému orgánu dohledu (Evropskému orgánu pro cenné papíry a trhy) a po dohodě s příslušným orgánem. Takové přenesení se oznámí emitentovi, předkladateli nabídky nebo osobě, která žádá o přijetí k obchodování na regulovaném trhu, do tří pracovních dnů ode dne rozhodnutí, které přijme příslušný orgán domovského členského státu. Lhůta uvedená v odstavci 2 začne běžet od uvedeného dne. Ustanovení čl. 28 odst. 4 nařízení (EU) č. 1095/2010 se nepoužije na přenesení schvalování prospektu podle tohoto odstavce.
Pro zajištění jednotných podmínek uplatňování této směrnice a pro usnadnění komunikace mezi příslušnými orgány navzájem a mezi příslušnými orgány a Evropským orgánem dohledu (Evropským orgánem pro cenné papíry a trhy) může Evropský orgán dohledu (Evropský orgán pro cenné papíry a trhy) vypracovat návrhy prováděcích technických norem pro standardní formuláře, šablony a postupy pro oznamování uvedené v tomto odstavci.
Komisi je svěřena pravomoc přijímat návrhy prováděcích technických norem uvedených v druhém pododstavci postupem podle článku 15 nařízení (EU) č. 1095/2010.“
6)
Článek 14 se mění takto:
a)
odstavec 1 se nahrazuje tímto:
„1. Jakmile je prospekt schválen, uloží jej emitent, předkladatel nabídky nebo osoba, která žádá o přijetí k obchodování na regulovaném trhu, u příslušného orgánu domovského členského státu, který jej zpřístupní Evropskému orgánu dohledu (Evropskému orgánu pro cenné papíry a trhy), a zveřejní jej co nejdříve, v každém případě přiměřenou dobu před veřejnou nabídkou dotyčných cenných papírů nebo jejich přijetím k obchodování, nejpozději na počátku této nabídky či obchodování. Kromě toho v případě počáteční veřejné nabídky třídy akcií dosud nepřijaté k obchodování na regulovaném trhu, která má být poprvé přijata k obchodování, bude prospekt k dispozici nejméně šest pracovních dnů před koncem nabídky.“;
b)
vkládá se odstavec, který zní:
„4a. Evropský orgán dohledu (Evropský orgán pro cenné papíry a trhy) na svých internetových stránkách zveřejní seznam prospektů schválených v souladu s článkem 13, případně včetně hypertextového odkazu na prospekty zveřejněné na internetových stránkách příslušného orgánu domovského členského státu, na internetových stránkách emitenta nebo na internetových stránkách regulovaného trhu. Zveřejněný seznam je aktualizován a každá položka seznamu zůstává na internetových stránkách po dobu nejméně 12 měsíců.“.
7)
V článku 16 se doplňuje odstavec, který zní:
„3. Za účelem zajištění důsledné harmonizace, upřesnění požadavků podle tohoto článku a zohlednění technického vývoje na finančních trzích vypracuje Evropský orgán dohledu (Evropský orgán pro cenné papíry a trhy) návrhy regulačních technických norem k upřesnění situací, kdy významná nová skutečnost, podstatná chyba nebo nepřesnost týkající se údajů uvedených v prospektu vyžadují zveřejnění dodatku k prospektu. Evropský orgán dohledu (Evropský orgán pro cenné papíry a trhy) předloží tyto návrhy regulačních technických norem Komisi do dne 1. ledna 2014.
Na Komisi je přenesena pravomoc přijímat návrhy regulačních technických norem uvedených v prvním pododstavci postupem podle článků 10 až 14 nařízení (EU) č. 1095/2010.“
8)
Článek 17 se mění takto:
a)
odstavec 1 se nahrazuje tímto:
„1. Aniž je dotčen článek 23, jestliže se veřejná nabídka nebo přijetí k obchodování na regulovaném trhu provádí v jednom členském státě nebo více členských státech nebo v členském státě jiném nežli domovském členském státu, je prospekt schválený domovským členským státem s veškerými dodatky platný pro veřejnou nabídku nebo přijetí k obchodování v jakémkoli počtu hostitelských členských států za předpokladu, že Evropský orgán dohledu (Evropský orgán pro cenné papíry a trhy) a příslušný orgán každého hostitelského členského státu obdrží oznámení v souladu s článkem 18. Příslušné orgány hostitelských členských států neprovádějí žádné schvalovací nebo správní řízení týkající se prospektů.“;
b)
odstavec 2 se nahrazuje tímto:
„2. Pokud po schválení prospektu vyvstanou významné nové skutečnosti, podstatné chyby nebo nepřesnosti uvedené v článku 16, požaduje příslušný orgán domovského členského státu zveřejnění dodatku, který musí být schválen v souladu s čl. 13 odst. 1. Evropský orgán dohledu (Evropský orgán pro cenné papíry a trhy) a příslušný orgán hostitelského členského státu mohou příslušný orgán domovského členského státu informovat o potřebě nových údajů.“.
9)
V článku 18 se doplňují odstavce, které znějí:
„3. Příslušný orgán domovského členského státu oznámí Evropskému orgánu dohledu (Evropskému orgánu pro cenné papíry a trhy) osvědčení o schválení prospektu v témže okamžiku jako příslušnému orgánu hostitelského členského státu.
Evropský orgán dohledu (Evropský orgán pro cenné papíry a trhy) a příslušný orgán hostitelského členského státu na svých internetových stránkách zveřejní seznam osvědčení o schválení prospektů a jakýchkoli dodatků k těmto prospektům oznámených v souladu s tímto článkem, případně včetně hypertextového odkazu na tyto dokumenty zveřejněné na internetových stránkách příslušného orgánu domovského členského státu, na internetových stránkách emitenta nebo na internetových stránkách regulovaného trhu. Zveřejněný seznam je aktualizován a každá položka seznamu zůstává na internetových stránkách po dobu nejméně 12 měsíců.
4. Za účelem zajištění jednotných podmínek uplatňování této směrnice a zohlednění technického vývoje na finančních trzích, může Evropský orgán dohledu (Evropský orgán pro cenné papíry a trhy) vypracovat návrhy prováděcích technických norem pro standardní formuláře, šablony a postupy pro oznamování osvědčení o schválení, kopie prospektů, dodatku k prospektu a překladu souhrnu.
Komisi je svěřena pravomoc přijímat prováděcí technické normy uvedené v prvním pododstavci postupem podle článku 15 nařízení (EU) č. 1095/2010.“
10)
Článek 21 se mění takto:
a)
Vkládají se odstavce, které znějí:
„1a. Příslušné orgány pro účely této směrnice spolupracují s Evropským orgánem dohledu (Evropským orgánem pro cenné papíry a trhy) v souladu s nařízením (EU) č. 1095/2010.
1b. Příslušné orgány neprodleně poskytnou Evropskému orgánu dohledu (Evropskému orgánu pro cenné papíry a trhy) veškeré informace nezbytné k tomu, aby mohl tento orgán plnit své úkoly podle článku 35 nařízení (EU) č. 1095/2010.“;
b)
v odstavci 2 se třetí pododstavec nahrazuje tímto:
„Členské státy uvědomí Komisi, Evropský orgán dohledu (Evropský orgán pro cenné papíry a trhy) a příslušné orgány ostatních členských států o všech ujednáních uzavřených v souvislosti s přenesením úkolů, včetně přesných podmínek tohoto přenesení.“;
c)
v odstavci 4 se doplňuje pododstavec, který zní:
„V souladu s článkem 21 nařízení (EU) č. 1095/2010 má Evropský orgán dohledu (Evropský orgán pro cenné papíry a trhy) právo účastnit se kontrol na místě uvedených v písmeni d), v případě, že jsou prováděné společně dvěma či více příslušnými orgány.“.
11)
Článek 22 se mění takto:
a)
v odstavci 2 se doplňuje pododstavec, který zní:
„Příslušné orgány mohou upozornit Evropský orgán dohledu (Evropský orgán pro cenné papíry a trhy) na případy, kdy byla žádost o spolupráci, zejména pokud jde o výměnu informací, zamítnuta nebo jí nebylo v přiměřené lhůtě vyhověno. Aniž je dotčen článek 258 Smlouvy o fungování Evropské unie, může Evropský orgán dohledu (Evropský orgán pro cenné papíry a trhy) v případech uvedených v první větě postupovat v souladu s pravomocemi, které mu byly svěřeny podle článku 19 nařízení EU č. 1095/2010.“;
b)
odstavec 3 se nahrazuje tímto:
„3. Odstavec 1 nebrání příslušným orgánům ve výměně důvěrných informací či v předávání důvěrných informací Evropskému orgánu dohledu (Evropskému orgánu pro cenné papíry a trhy) nebo Evropské radě pro systémová rizika, s výhradou omezení, která se týkají informací o konkrétních podnicích a o dopadu na třetí země, jak je stanoveno v nařízení (EU) č. 1095/2010 a nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 1092/2010 ze dne 24. listopadu 2010 o makroobezřetnostním dohledu nad finančním systémem na úrovni Evropské unie a o zřízení Evropské rady pro systémová rizika (27). Na informace vyměněné mezi příslušnými orgány a Evropským orgánem dohledu (Evropským orgánem pro cenné papíry a trhy) nebo Evropskou radou pro systémová rizika se vztahuje povinnost zachování profesního tajemství osob zaměstnaných nebo dříve zaměstnaných u příslušných orgánů, které informace získají.
c)
doplňuje se nový odstavec, který zní:
„4. Za účelem zajištění důsledné harmonizace podle tohoto článku a zohlednění technického vývoje na finančních trzích vypracuje Evropský orgán dohledu (Evropský orgán pro cenné papíry a trhy) návrhy regulačních technických norem k upřesnění informací požadovaných podle odstavce 2.
Na Komisi je přenesena pravomoc přijímat regulační technické normy uvedené v prvním pododstavci postupem podle článků 10 až 14 nařízení (EU) č. 1095/2010.
Za účelem zajištění jednotných podmínek uplatňování odstavce 2 a zohlednění technického vývoje na finančních trzích, může Evropský orgán dohledu (Evropský orgán pro cenné papíry a trhy) vypracovat návrhy prováděcích technických norem pro standardní formuláře, šablony a postupy spolupráce a výměny informací mezi příslušnými orgány.
Komisi je svěřena pravomoc přijímat prováděcí technické normy uvedené ve třetím pododstavci postupem podle článku 15 nařízení (EU) č. 1095/2010.“
12)
Článek 23 se nahrazuje tímto:
„Článek 23
Bezpečnostní opatření
1. Jestliže příslušný orgán hostitelského členského státu zjistí, že se emitent nebo finanční instituce pověřené veřejnou nabídkou dopustili protiprávního činu nebo že došlo k porušení povinností emitenta z důvodu skutečnosti, že cenné papíry jsou přijaty k obchodování na regulovaném trhu, sdělí svá zjištění příslušnému orgánu domovského členského státu a Evropskému orgánu dohledu (Evropskému orgánu pro cenné papíry a trhy).
2. Pokud i přes opatření přijatá příslušným orgánem domovského členského státu nebo z důvodu toho, že se tato opatření ukážou jako nedostatečná, emitent nebo finanční instituce pověřená veřejnou nabídkou nadále porušuje příslušné právní předpisy, příslušný orgán hostitelského členského státu po informování příslušného orgánu domovského členského státu a Evropského orgánu dohledu (Evropského orgánu pro cenné papíry a trhy) přijme veškerá vhodná opatření k ochraně investorů a co nejdříve o tom informuje Komisi a Evropský orgán dohledu (Evropský orgán pro cenné papíry a trhy).“.
Článek 6
Změny směrnice 2004/39/ES
Směrnice 2004/39/ES se mění takto:
1)
V článku 5 se odstavec 3 nahrazuje tímto:
„3. Členské státy vytvoří rejstřík všech investičních podniků. Rejstřík je veřejně přístupný a obsahuje údaje o službách nebo činnostech, pro něž má investiční podnik povolení. Rejstřík se pravidelně aktualizuje. Každé vydané povolení musí být oznámeno Evropskému orgánu dohledu (Evropskému orgánu pro cenné papíry a trhy) zřízenému nařízením Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 1095/2010 (28).
Evropský orgán dohledu (Evropský orgán pro cenné papíry a trhy) vytvoří seznam všech investičních podniků v Unii. Seznam obsahuje údaje o službách nebo činnostech, pro něž má investiční podnik povolení, a je pravidelně aktualizován. Evropský orgán dohledu (Evropský orgán pro cenné papíry a trhy) zveřejňuje tento seznam na svých internetových stránkách a aktualizuje jej.
Pokud příslušný orgán v souladu s čl. 8 písm. b) až d) povolení odejme, informace o tomto odejmutí se v seznamu zveřejní po dobu pěti let.
2)
V článku 7 se doplňuje odstavec, který zní:
„4. Za účelem zajištění důsledné harmonizace tohoto článku a čl. 9 odst. 2 až 4, čl. 10 odst. 1 a 2 a článku 12 může Evropský orgán dohledu (Evropský orgán pro cenné papíry a trhy) vypracovat návrhy regulačních technických norem k upřesnění:
a)
údajů, které mají být poskytnuty příslušným orgánům podle čl. 7 odst. 2, včetně plánu činností;
b)
požadavků na vedení investičních podniků podle čl. 9 odst. 4 a informací pro oznamování podle čl. 9 odst. 2;
c)
požadavky na akcionáře a členy s kvalifikovanou účastí a překážky, jež mohou bránit účinnému výkonu dohledu ze strany příslušného orgánu podle čl. 10 odst. 1 a 2.
Na Komisi je přenesena pravomoc přijímat regulační technické normy uvedené v prvním pododstavci postupem podle článků 10 až 14 nařízení (EU) č. 1095/2010.
Za účelem zajištění jednotných podmínek uplatňování čl. 7 odst. 2 a čl. 9 odst. 2 vypracuje Evropský orgán dohledu (Evropský orgán pro cenné papíry a trhy) návrhy prováděcích technických norem pro standardní formuláře, šablony a postupy pro oznamování či poskytování informací podle těchto článků.
Komisi je svěřena pravomoc přijímat prováděcí technické normy uvedených ve třetím pododstavci postupem podle článku 15 nařízení (EU) č. 1095/2010.“
3)
V článku 8 se doplňuje odstavec, který zní:
„Každé odejmutí povolení se oznamuje Evropskému orgánu dohledu (Evropskému orgánu pro cenné papíry a trhy).“.
4)
V článku 10a se doplňuje odstavec, který zní:
„8. Za účelem zajištění důsledné harmonizace tohoto článku vypracuje Evropský orgán dohledu (Evropský orgán pro cenné papíry a trhy) návrhy regulačních technických norem ke stanovení seznamu všech informací uvedených v odstavci 4, jež musí navrhovaní nabyvatelé zahrnout do svého oznámení, aniž je dotčen odstavec 2.
Evropský orgán dohledu (Evropský orgán pro cenné papíry a trhy) předloží Komisi tyto návrhy regulačních technických norem do 1. ledna 2014.
Na Komisi je přenesena pravomoc přijímat regulační technické normy uvedené v prvním pododstavci postupem podle článků 10 až 14 nařízení (EU) č. 1095/2010.
Za účelem zajištění jednotných podmínek uplatňování článků 10, 10a a 10b vypracuje Evropský orgán dohledu (Evropský orgán pro cenné papíry a trhy) návrhy prováděcích technických norem pro standardní formuláře, šablony a postupy pro konzultační proces mezi příslušnými orgány podle čl. 10 odst. 4.
Evropský orgán dohledu (Evropský orgán pro cenné papíry a trhy) předloží Komisi tyto návrhy prováděcích technických norem do 1. ledna 2014.
Komisi je svěřena pravomoc přijímat prováděcí technické normy uvedené ve čtvrtém pododstavci postupem podle článku 15 nařízení (EU) č. 1095/2010.“
5)
Článek 15 se mění takto:
a)
odstavec 1 se nahrazuje tímto:
„1. Členské státy uvědomí Komisi a Evropský orgán dohledu (Evropský orgán pro cenné papíry a trhy) o veškerých problémech obecné povahy, s nimiž se jejich investiční podniky potýkají při svém usazování nebo poskytování investičních služeb nebo provádění investičních činností ve třetích zemích.“;
b)
odstavec 2 se nahrazuje tímto:
„2. Pokud Komise na základě informací, které jí byly předány podle odstavce 1, shledá, že určitá třetí země neumožňuje investičním podnikům z Unie skutečný přístup na trh srovnatelný s přístupem, který Unie umožňuje investičním podnikům dotyčné třetí země, předloží Radě návrhy zohledňující obecné pokyny vydané Evropským orgánem dohledu (Evropským orgánem pro cenné papíry a trhy) a požadující, aby jí bylo uděleno odpovídající zmocnění pro jednání za účelem získání srovnatelných podmínek hospodářské soutěže pro investiční podniky z Unie. Rada rozhoduje kvalifikovanou většinou.
V souladu s článkem 217 Smlouvy o fungování Evropské unie je Evropský parlament neprodleně a plně informován ve všech stádiích tohoto postupu.
Pro účely tohoto článku je Komisi nápomocen Evropský orgán dohledu (Evropský orgán pro cenné papíry a trhy).“.
6)
V čl. 16 odst. 2 se doplňuje nový pododstavec, který zní:
„Evropský orgán dohledu (Evropský orgán pro cenné papíry a trhy) může vypracovat obecné pokyny pro metody sledování uvedené v tomto odstavci.“
7)
V čl. 19 odst. 6 se první odrážka nahrazuje tímto:
„-
služby uvedené v návětí tohoto odstavce se týkají akcií přijatých k obchodování na regulovaném trhu nebo na rovnocenném trhu třetí země, nástrojů peněžního trhu, dluhopisů nebo jiných forem dluhových cenných papírů (kromě dluhopisů nebo cenných papírů zahrnujících derivátový nástroj), SKIPCP a jiných nekomplexních finančních nástrojů. Trh třetí země se považuje za rovnocenný regulovanému trhu, pokud splňuje požadavky rovnocenné požadavkům stanoveným v hlavě III. Komise a Evropský orgán dohledu (Evropský orgán pro cenné papíry a trhy) zveřejní na svých internetových stránkách seznam trhů, které jsou považovány za rovnocenné. Tento seznam se pravidelně aktualizuje. Evropský orgán dohledu (Evropský orgán pro cenné papíry a trhy) napomáhá Komisi v hodnocení trhů třetích zemí.“.
8)
V čl. 23 odst. 3 se první pododstavec nahrazuje tímto:
„3. Členské státy, které rozhodnou, že investičním podnikům povolí využívat smluvní zástupce, zřídí veřejný rejstřík. Smluvní zástupci se zapisují do veřejného rejstříku v členském státě, v němž jsou usazeni. Evropský orgán dohledu (Evropský orgán pro cenné papíry a trhy) zveřejní na svých internetových stránkách odkazy nebo hypertextové odkazy na veřejné rejstříky zřízené na základě tohoto článku členskými státy, které rozhodly, že investičním podnikům povolí využívat smluvní zástupce.“.
9)
Článek 25 se mění takto:
a)
odstavec 1 se nahrazuje tímto:
„1. Aniž je dotčeno rozdělení odpovědnosti za kontrolu dodržování směrnice Evropského parlamentu a Rady 2003/6/ES ze dne 28. ledna 2003 o obchodování zasvěcených osob a manipulaci s trhem (zneužívání trhu) (29), zajistí členské státy, které v souladu s článkem 31 nařízení (EU) č. 1095/2010 koordinuje Evropský orgán dohledu (Evropský orgán pro cenné papíry a trhy), přijetí vhodných opatření umožňujících příslušnému orgánu sledovat činnosti investičních podniků k zajištění toho, aby jednaly čestně, spravedlivě, profesionálně a způsobem podporujícím integritu trhu.
b)
odstavec 2 se nahrazuje tímto:
„2. Členské státy vyžadují, aby investiční podniky uchovávaly nejméně po dobu pěti let pro příslušný orgán relevantní údaje týkající se všech transakcí s finančními nástroji, které provedly na vlastní účet nebo jménem klienta. V případě transakcí provedených jménem klientů obsahují záznamy všechny informace o totožnosti klienta a informace požadované podle směrnice Rady 2005/60/ES.
Evropský orgán dohledu (Evropský orgán pro cenné papíry a trhy) může požádat o přístup k těmto údajům v souladu s postupem a podmínkami stanovenými v článku 35 nařízení (EU) č. 1095/2010.“
10)
V článku 27 se odstavec 2 nahrazuje tímto:
„2. Orgán příslušný pro trh nejrelevantnější z hlediska likvidity ve smyslu článku 25 stanoví nejméně jednou ročně na základě aritmetického průměru hodnot příkazů provedených na trhu pro danou akcii třídu akcií, ke které daná akcie přísluší. Tyto informace se zpřístupňují všem účastníkům trhu a předávají se Evropskému orgánu dohledu (Evropskému orgánu pro cenné papíry a trhy), který je zveřejní na svých internetových stránkách.“
11)
Článek 31 se mění takto:
a)
v odstavci 2 se druhý pododstavec nahrazuje tímto:
„Pokud investiční podnik hodlá využívat smluvní zástupce, sdělí příslušný orgán domovského členského státu investičního podniku na žádost příslušného orgánu hostitelského členského státu a v přiměřené lhůtě totožnost smluvních zástupců, které hodlá investiční podnik v tomto členském státě využívat. Hostitelský členský stát může tyto informace zveřejnit. Evropský orgán dohledu (Evropský orgán pro cenné papíry a trhy) může požádat o přístup k těmto údajům v souladu s postupem a podmínkami stanovenými v článku 35 nařízení (EU) č. 1095/2010.“;
b)
doplňuje se odstavec, který zní:
„7. Za účelem zajištění důsledné harmonizace tohoto článku může Evropský orgán dohledu (Evropský orgán pro cenné papíry a trhy) vypracovat návrhy regulačních technických norem k upřesnění informací, jež mají být oznamovány, v souladu s odstavci 2, 4 a 6.
Na Komisi je přenesena pravomoc přijímat regulační technické normy uvedené v prvním pododstavci postupem podle článků 10 až 14 nařízení (EU) č. 1095/2010.
Za účelem zajištění jednotných podmínek uplatňování tohoto článku může Evropský orgán dohledu (Evropský orgán pro cenné papíry a trhy) vypracovat návrhy technických norem pro standardní formuláře, šablony a postupy pro předávání informací v souladu s odstavci 3, 4 a 6.
Komisi je svěřena pravomoc přijímat prováděcí technické normy uvedené ve třetím pododstavci postupem podle článku 15 nařízení (EU) č. 1095/2010.“
12)
V článku 32 se doplňuje nový odstavec, který zní:
„10. Za účelem zajištění důsledné harmonizace tohoto článku může Evropský orgán dohledu (Evropský orgán pro cenné papíry a trhy) vypracovat návrh regulačních technických norem k upřesnění informací, jež mají být oznamovány, v souladu s odstavci 2, 4 a 9.
Na Komisi je přenesena pravomoc přijímat regulační technické normy uvedené v prvním pododstavci postupem podle článků 10 až 14 nařízení (EU) č. 1095/2010.
Za účelem zajištění jednotných podmínek uplatňování tohoto článku může Evropský orgán dohledu (Evropský orgán pro cenné papíry a trhy) vypracovat návrhy prováděcích technických norem pro standardní formuláře, šablony a postupy pro předávání informací v souladu s odstavci 3 a 9.
Komisi je svěřena pravomoc přijímat prováděcí technické normy uvedené ve třetím pododstavci postupem podle článku 15 nařízení (EU) č. 1095/2010.“
13)
V článku 36 se doplňuje odstavec, který zní:
„6. Každé odejmutí povolení se oznamuje Evropskému orgánu dohledu (Evropskému orgánu pro cenné papíry a trhy).“.
14)
V článku 41 se odstavec 2 nahrazuje tímto:
„2. Příslušný orgán, který požaduje pozastavení obchodování s finančním nástrojem nebo stažení finančního nástroje z obchodování na jednom nebo více regulovaných trzích, své rozhodnutí ihned zveřejní a uvědomí o něm Evropský orgán dohledu (Evropský orgán pro cenné papíry a trhy) a příslušné orgány ostatních členských států. S výjimkou případů, kdy by to mohlo závažně poškodit zájmy investorů nebo řádné fungování trhu, požádají příslušné orgány ostatních členských států o pozastavení obchodování s tímto finančním nástrojem nebo stažení tohoto finančního nástroje z obchodování na regulovaných trzích a MTF, jež jsou provozovány pod jejich dohledem.“.
15)
V čl. 42 odst. 6 se druhý pododstavec nahrazuje tímto:
„Regulovaný trh sdělí příslušnému orgánu svého domovského členského státu, ve kterém členském státě hodlá takové systémy vytvořit. Příslušný orgán domovského členského státu tuto informaci sdělí do jednoho měsíce členskému státu, ve kterém daný regulovaný trh hodlá takové systémy vytvořit. Evropský orgán dohledu (Evropský orgán pro cenné papíry a trhy) může požádat o přístup k těmto údajům v souladu s postupem a podmínkami stanovenými v článku 35 nařízení (EU) č. 1095/2010.“
16)
Článek 47 se nahrazuje tímto:
„Článek 47
Seznam regulovaných trhů
Každý členský stát vypracuje seznam regulovaných trhů, pro které je domovským členským státem, a předá tento seznam ostatním členským státům a Evropskému orgánu dohledu (Evropskému orgánu pro cenné papíry a trhy). Podobné sdělení se uskuteční při každé změně uvedeného seznamu. Evropský orgán dohledu (Evropský orgán pro cenné papíry a trhy) seznam všech regulovaných trhů zveřejňuje na svých internetových stránkách a aktualizuje jej.“.
17)
Článek 48 se mění takto:
a)
odstavec 1 se nahrazuje tímto:
„1. Každý členský stát určí příslušné orgány pověřené plněním jednotlivých úkolů stanovených touto směrnicí. Členské státy sdělí Komisi, Evropskému orgánu dohledu (Evropskému orgánu pro cenné papíry a trhy) a příslušným orgánům ostatních členských států, které příslušné orgány jsou pověřené plněním těchto úkolů a případné rozdělení těchto úkolů.“;
b)
v odstavci 2 se třetí pododstavec nahrazuje tímto:
„Členské státy uvědomí Komisi, Evropský orgán dohledu (Evropský orgán pro cenné papíry a trhy) a příslušné orgány ostatních členských států o všech ujednáních uzavřených v souvislosti s přenesením úkolů, včetně přesných podmínek tohoto přenesení.“;
c)
odstavec 3 se nahrazuje tímto:
„3. Evropský orgán dohledu (Evropský orgán pro cenné papíry a trhy) zveřejní seznam všech příslušných orgánů podle odstavců 1 a 2 na svých internetových stránkách a aktualizuje jej.“.
18)
V článku 51 se doplňují odstavce, které znějí:
„4. Členské státy poskytnou každoročně Evropskému orgánu dohledu (Evropskému orgánu pro cenné papíry a trhy) souhrnné informace týkající se všech správních opatření a sankcí uložených v souladu s odstavci 1 a 2.
5. Pokud příslušný orgán zveřejnil správní opatření nebo sankci, oznámí tuto skutečnost současně Evropskému orgánu dohledu (Evropskému orgánu pro cenné papíry a trhy).
6. V případě, že se zveřejněná sankce týká investičního podniku povoleného v souladu s touto směrnicí, připojí Evropský orgán dohledu (Evropský orgán pro cenné papíry a trhy) odkaz na zveřejněnou sankci v rejstříku investičních podniků zřízenému podle čl. 5 odst. 3.“.
19)
V článku 53 se doplňuje nový odstavec, který zní:
„3. Příslušné orgány oznámí Evropskému orgánu dohledu (Evropskému orgánu pro cenné papíry a trhy) postupy pro vyřizování stížností a zjednávání nápravy podle odstavce 1, které jsou dostupné v rámci jejich působnosti.
Evropský orgán dohledu (Evropský orgán pro cenné papíry a trhy) zveřejní seznam všech mimosoudních mechanismů na svých internetových stránkách a aktualizuje jej.“.
20)
Název kapitoly II se nahrazuje tímto:
21)
Článek 56 se mění takto:
a)
v odstavci 1 se třetí pododstavec nahrazuje tímto:
„K usnadnění a urychlení spolupráce, a zejména výměny informací, určí členské státy jediný příslušný orgán jako kontaktní místo pro účely této směrnice. Členské státy sdělí Komisi, Evropskému orgánu dohledu (Evropskému orgánu pro cenné papíry a trhy) a ostatním členským státům názvy orgánů, které určí k přijímání žádostí o výměnu informací nebo o spolupráci podle tohoto odstavce. Evropský orgán dohledu (Evropský orgán pro cenné papíry a trhy) zveřejní seznam těchto orgánů na svých internetových stránkách a aktualizuje jej.“;
b)
odstavec 4 se nahrazuje tímto:
„4. Pokud má příslušný orgán závažné důvody se domnívat, že subjekty, které nespadají pod jeho dohled, jednají nebo jednaly na území jiného členského státu v rozporu s touto směrnicí, oznámí to v co nejpodrobnějším rozsahu příslušnému orgánu jiného členského státu a Evropskému orgánu dohledu (Evropskému orgánu pro cenné papíry a trhy). Příslušný orgán, který obdržel takové oznámení, přijme vhodná opatření. Vyrozumí rovněž příslušný orgán, který provedl oznámení, a Evropský orgán dohledu (Evropský orgán pro cenné papíry a trhy) o výsledku opatření a v rámci možností o zásadním vývoji, k němuž došlo v mezidobí. Tímto odstavcem není dotčena pravomoc příslušného orgánu, který provedl oznámení.“;
c)
doplňuje se odstavec, který zní:
„6. Za účelem zajištění jednotných podmínek uplatňování tohoto článku může Evropský orgán dohledu (Evropský orgán pro cenné papíry a trhy) vypracovat návrhy prováděcích technických norem pro standardní formuláře, šablony a postupy pro dohody o spolupráci uvedené v odstavci 2.
Komisi je svěřena pravomoc přijímat prováděcí technické normy uvedené v prvním pododstavci postupem podle článku 15 nařízení (EU) č. 1095/2010.“.
22)
Článek 57 se mění takto:
a)
stávající text se označuje jako odstavec 1;
b)
doplňují se odstavce, které znějí:
„2. S cílem sblížit postupy dohledu se může Evropský orgán dohledu (Evropský orgán pro cenné papíry a trhy) podílet na činnosti kolegií orgánů dohledu, včetně kontroly nebo vyšetřování na místě, které společně provádí dva nebo více příslušných orgánů v souladu s článkem 21 nařízení (EU) č. 1095/2010.
3. Za účelem zajištění důsledné harmonizace odstavce 1 může Evropský orgán dohledu (Evropský orgán pro cenné papíry a trhy) vypracovat návrhy regulačních technických norem k upřesnění údajů, které si příslušné orgány vyměňují v rámci své spolupráce při dohledu, kontrole na místě a vyšetřování.
Na Komisi je přenesena pravomoc přijímat regulační technické normy uvedené v prvním pododstavci postupem podle článků 10 až 14 nařízení (EU) č. 1095/2010.
Za účelem zajištění jednotných podmínek uplatňování odstavce 1 může Evropský orgán dohledu (Evropský orgán pro cenné papíry a trhy) vypracovat návrhy prováděcích technických norem pro standardní formuláře, šablony a postupy pro spolupráci příslušných orgánů při dohledu, kontrole na místě a vyšetřování.
Komisi je svěřena pravomoc přijímat prováděcí technické normy uvedené ve třetím pododstavci postupem podle článku 15 nařízení (EU) č. 1095/2010.“
23)
Článek 58 se mění takto:
a)
odstavec 4 se nahrazuje tímto:
„4. Za účelem zajištění jednotných podmínek uplatňování odstavců 1 a 2 může Evropský orgán dohledu (Evropský orgán pro cenné papíry a trhy) vypracovat návrhy prováděcích technických norem pro standardní formuláře, šablony a postupy pro výměnu informací.
Komisi je svěřena pravomoc přijímat prováděcí technické normy uvedené v prvním pododstavci postupem podle článku 15 nařízení (EU) č. 1095/2010.“;
b)
odstavec 5 se nahrazuje tímto:
„5. Tento článek, ani články 54 a 63 nebrání příslušnému orgánu, aby předával Evropskému orgánu dohledu (Evropskému orgánu pro cenné papíry a trhy), Evropské radě pro systémová rizika, centrálním bankám, Evropskému systému centrálních bank a Evropské centrální bance jako měnovým orgánům a případně jiným orgánům veřejné moci příslušným pro dohled nad platebními systémy a systémy vypořádání důvěrné informace určené k plnění jejich úkolů; podobně mohou tyto orgány nebo instituce předávat příslušným orgánům informace, které mohou příslušné orgány potřebovat pro účely plnění svých funkcí podle této směrnice.“.
24)
Vkládá se článek, který zní:
„Článek 58a
Závazné zprostředkování
Příslušné orgány mohou Evropskému orgánu dohledu (Evropskému orgánu pro cenné papíry a trhy) oznámit případy, v nichž byly následující žádosti zamítnuty nebo jim nebylo v přiměřené lhůtě vyhověno:
a)
žádost o provedení určité činnosti dohledu, kontroly na místě nebo vyšetřování podle článku 57; nebo
b)
žádost o výměnu informací podle článku 58.
V situacích uvedených v prvním pododstavci může Evropský orgán dohledu (Evropský orgán pro cenné papíry a trhy) jednat v souladu s článkem 19 nařízení (EU) č. 1095/2010, aniž jsou dotčeny možnosti odmítnout vyhovět žádosti o informace uvedené v článku 59a a možnost Evropského orgánu dohledu (Evropského orgánu pro cenné papíry a trhy) jednat v souladu s článkem 17 nařízení (EU) č. 1095/2010.“
25)
V článku 59 se druhý pododstavec nahrazuje tímto:
„V případě takového odmítnutí o něm příslušný orgán vyrozumí dožadující orgán a Evropský orgán dohledu (Evropský orgán pro cenné papíry a trhy) a poskytne co nejpodrobnější informace.“.
26)
V článku 60 se doplňuje nový odstavec, který zní:
„4. Za účelem zajištění jednotných podmínek uplatňování odstavců 1 a 2 může Evropský orgán dohledu (Evropský orgán pro cenné papíry a trhy) vypracovat návrhy prováděcích technických norem pro standardní formuláře, šablony a postupy pro konzultace dalších příslušných orgánů před udělením povolení.
Komisi je svěřena pravomoc přijímat prováděcí technické normy uvedené v prvním pododstavci postupem podle článku 15 nařízení (EU) č. 1095/2010.“
27)
Článek 62 se mění takto:
a)
v odstavci 1 se druhý pododstavec nahrazuje tímto:
„Pokud i přes opatření přijatá příslušným orgánem domovského členského státu nebo proto, že se tato opatření ukáží jako nepřiměřená, jedná investiční podnik i nadále způsobem, který jasně poškozuje zájmy investorů hostitelského členského státu nebo řádné fungování trhů, použije se toto:
a)
příslušný orgán hostitelského členského státu poté, co uvědomí příslušný orgán domovského členského státu, přijme veškerá vhodná opatření nezbytná k ochraně investorů a k řádnému fungování trhů. To zahrnuje možnost zabránit investičním podnikům, které se chovají protiprávně, v zahájení jakékoli další transakce na jeho území. Komise a Evropský orgán dohledu (Evropský orgán pro cenné papíry a trhy) jsou o těchto opatřeních neprodleně informovány;
b)
kromě toho může příslušný orgán hostitelského členského státu na tuto záležitost upozornit Evropský orgán dohledu (Evropský orgán pro cenné papíry a trhy), který může jednat v souladu s pravomocemi, které jsou mu svěřeny podle článku 19 nařízení (EU) č. 1095/2010.“;
b)
v odstavci 2 se třetí pododstavec nahrazuje tímto:
„Pokud i přes opatření přijatá hostitelským členským státem investiční podnik nadále porušuje právní nebo správní předpisy uvedené v prvním pododstavci platné v hostitelském členském státě, použije se toto:
a)
příslušný orgán hostitelského členského státu po informování příslušného orgánu domovského členského státu přijme veškerá vhodná opatření k ochraně investorů a řádného fungování trhů. Komise a Evropský orgán dohledu (Evropský orgán pro cenné papíry a trhy) jsou o těchto opatřeních neprodleně informovány;
b)
kromě toho může příslušný orgán hostitelského členského státu na tuto záležitost upozornit Evropský orgán dohledu (Evropský orgán pro cenné papíry a trhy), který může jednat v souladu s pravomocemi, které jsou mu svěřeny podle článku 19 nařízení (EU) č. 1095/2010.“;
c)
v odstavci 3 se druhý pododstavec nahrazuje tímto:
„Pokud i přes opatření přijatá příslušným orgánem domovského členského státu nebo proto, že se taková opatření ukáží jako nepřiměřená, jedná dotyčný regulovaný trh nebo MTF i nadále způsobem, který jasně poškozuje zájmy investorů hostitelského členského státu nebo řádné fungování trhů, použije se toto:
a)
příslušný orgán hostitelského členského státu po informování příslušného orgánu domovského členského státu přijme veškerá vhodná opatření k ochraně investorů a řádného fungování trhů, což zahrnuje možnost zabránit dotyčnému regulovanému trhu nebo MTF ve zpřístupnění jejich mechanismů dálkovým členům nebo účastníkům usazeným v hostitelském členském státě. Komise a Evropský orgán dohledu (Evropský orgán pro cenné papíry a trhy) jsou o těchto opatřeních neprodleně informovány;
b)
kromě toho může příslušný orgán hostitelského členského státu na tuto záležitost upozornit Evropský orgán dohledu (Evropský orgán pro cenné papíry a trhy), který může jednat v souladu s pravomocemi, které jsou mu svěřeny podle článku 19 nařízení (EU) č. 1095/2010.“
28)
Vkládá se nový článek, který zní:
„Článek 62a
Spolupráce a výměna informací s Evropským orgánem dohledu (Evropským orgánem pro cenné papíry a trhy)
1. Příslušné orgány pro účely této směrnice spolupracují s Evropským orgánem dohledu (Evropskému orgán pro cenné papíry a trhy) v souladu s nařízením (EU) č. 1095/2010.
2. Příslušné orgány neprodleně poskytnou Evropskému orgánu dohledu (Evropskému orgánu pro cenné papíry a trhy) veškeré informace nezbytné k tomu, aby mohl tento orgán plnit své povinnosti podle této směrnice a v souladu s článkem 35 nařízení (EU) č. 1095/2010.“
29)
V článku 63 se odstavec 1 nahrazuje tímto:
„1. Členské státy a Evropský orgán dohledu (Evropský orgán pro cenné papíry a trhy) mohou v souladu s článkem 33 nařízení (EU) č. 1095/2010 uzavírat s příslušnými orgány třetích zemí dohody o spolupráci upravující výměnu informací pouze tehdy, pokud je s ohledem na sdělované informace zaručena ochrana služebního tajemství alespoň na stejné úrovni jako podle článku 54. Tato výměna informací musí být určena k plnění úkolů těchto příslušných orgánů.
Členské státy a Evropský orgán dohledu (Evropský orgán pro cenné papíry a trhy) mohou do třetí země předávat osobní údaje v souladu s kapitolou IV směrnice 95/46/ES.
Členské státy a Evropský orgán dohledu (Evropský orgán pro cenné papíry a trhy) mohou dohody o spolupráci upravující výměnu informací uzavírat rovněž s orgány, subjekty a fyzickými nebo právnickými osobami třetích zemí příslušnými pro jeden nebo několik z následujících úkolů:
a)
dohled nad úvěrovými institucemi, jinými finančními institucemi, pojišťovnami a finančními trhy;
b)
likvidaci a konkurs investičních podniků a jiná podobná řízení;
c)
provádění povinných auditů účetnictví investičních podniků a jiných finančních institucí, úvěrových institucí a pojišťoven při výkonu dohledu nebo při plnění jejich úkolů v oblasti správy systémů odškodnění;
d)
dozor nad orgány, které se účastní likvidace a konkursu investičních podniků a podobných řízení;
e)
dozor nad osobami pověřenými výkonem povinných auditů pojišťoven, úvěrových institucí, investičních podniků a jiných finančních institucí.
Dohody o spolupráci uvedené ve třetím pododstavci mohou být uzavírány pouze tehdy, pokud je s ohledem na sdělované informace zaručena ochrana služebního tajemství alespoň na stejné úrovni jako podle článku 54. Výměna informací je určena k plnění úkolů uvedených orgánů či subjektů nebo fyzických či právnických osob.“.
30)
Vkládá se článek, který zní:
„Článek 64a
Ustanovení o skončení platnosti
Do 1. prosince 2011 Komise přezkoumá články 2, 4, 10b, 13, 15, 18, 19, 21, 22, článek 24 a 25, článek 27 až 30 a články 40, 44, 45, 56 a 58 a předloží veškeré vhodné legislativní návrhy, aby bylo možno v souvislosti s touto směrnicí plně uplatňovat akty v přenesené pravomoci podle článku 290 Smlouvy o fungování EU a prováděcí akty podle článku 291 Smlouvy o fungování EU. Aniž jsou dotčena již přijatá prováděcí opatření, pravomoci přijímat prováděcí opatření, které byly Komisi svěřeny v článku 64 a které se uplatňují i po vstupu Lisabonské smlouvy v platnost, se přestanou uplatňovat dne 1. prosince 2012.“.
Článek 7
Změny směrnice 2004/109/ES
Směrnice 2004/109/ES se mění takto:
1)
V článku 2 se odstavec 3 se mění takto:
a)
první pododstavec se nahrazuje tímto:
„3. Za účelem zohlednění technického vývoje na finančních trzích, upřesnění požadavků a zajištění jednotného uplatňování odstavce 1, přijme Komise v souladu s v čl. 27 odst. 2a, 2b a 2c a za podmínek stanovených v článcích 27a a 27b opatření týkající se definic uvedených v odstavci 1.“;
b)
třetí pododstavec se nahrazuje tímto:
„Opatření uvedená v písm. a) a b) druhého pododstavce se stanoví prostřednictvím aktů v přenesené pravomoci v souladu s čl. 27 odst. 2a, 2b a 2c a za podmínek stanovených v článcích 27a a 27b.“.
2)
V článku 5 se odstavec 6 mění takto:
a)
první pododstavec se nahrazuje tímto:
„6. Za účelem zohlednění technického vývoje na finančních trzích, upřesnění požadavků a zajištění jednotného uplatňování odstavců 1 až 5 tohoto článku, přijme Komise v souladu s čl. 27 odst. 2a, 2b a 2c příslušná opatření.“;
b)
třetí pododstavec se nahrazuje tímto:
„Opatření uvedená v písmenu a) se přijímají regulativním postupem uvedeným v čl. 27 odst. 2. Opatření uvedená v písm. b) a c) se stanoví prostřednictvím aktů v přenesené pravomoci v souladu s čl. 27 odst. 2a, 2b a 2c a za podmínek stanovených v článcích 27a a 27b.“;
c)
čtvrtý pododstavec se nahrazuje tímto:
„V případě potřeby může Komise rovněž upravit dobu pěti let uvedenou v odstavci 1 prostřednictvím aktu v přenesené pravomoci v souladu s čl. 27 odst. 2a, 2b a 2c a za podmínek stanovených v článcích 27a a 27b.“.
3)
V článku 9 se odstavec 7 se mění takto:
a)
první pododstavec se nahrazuje tímto:
„7. Za účelem zohlednění technického vývoje na finančních trzích a upřesnění požadavků stanovených v odstavcích 2, 4 a 5 přijme Komise prostřednictvím aktů v přenesené pravomoci v souladu s čl. 27 odst. 2a, 2b a 2c a za podmínek stanovených v článcích 27a a 27b příslušná opatření.“;
b)
druhý pododstavec se nahrazuje tímto:
„Komise prostřednictvím aktů v přenesené pravomoci v souladu s čl. 27 odst. 2a, 2b a 2c a za podmínek stanovených v článcích 27a a 27b stanoví maximální délku ‚krátkého vypořádacího cyklu‘ uvedeného v odstavci 4 tohoto článku, jakož i vhodné kontrolní mechanismy příslušného orgánu domovského členského státu.“.
4)
Článek 12 se mění takto:
a)
v odstavci 8:
i)
se návětí prvního pododstavce nahrazuje tímto:
„8. Za účelem zohlednění technického vývoje na finančních trzích a upřesnění požadavků stanovených v odstavcích 1, 2, 4, 5 a 6 tohoto článku přijme Komise v souladu s čl. 27 odst. 2a, 2b a 2c a za podmínek stanovených v článcích 27a a 27b opatření:“;
ii)
se písmeno a) zrušuje;
iii)
se druhý pododstavec zrušuje;
b)
doplňuje se nový odstavec, který zní:
„9. Za účelem zajištění jednotných podmínek podmínky uplatňování tohoto článku a zohlednění technického vývoje na finančních trzích může Evropský orgán dohledu (Evropský orgán pro cenné papíry a trhy) zřízený nařízením Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 1095/2010 (30) vypracovat návrhy prováděcích technických norem pro standardní formuláře, šablony a postupy, které se použijí pro oznamování požadovaných informací emitentovi podle odstavce 1 nebo při podávání informací podle čl. 19 odst. 3.
Komisi je svěřena pravomoc přijímat prováděcí technické normy uvedené v prvním pododstavci postupem podle článku 15 nařízení (EU) č. 1095/2010.
5)
Článek 13 se mění takto:
a)
v odstavci 2:
i)
se první pododstavec nahrazuje tímto:
„2. Za účelem zohlednění technického vývoje na finančních trzích a upřesnění požadavků stanovených v odstavci 1 přijme Komise prostřednictvím aktů v přenesené pravomoci v souladu s čl. 27 odst. 2a, 2b a 2c a za podmínek stanovených v článcích 27a a 27b příslušná opatření. Zejména určí:“;
ii)
se písmeno c) nahrazuje tímto:
„c)
obsah oznámení, které má být provedeno;“
iii)
se druhý pododstavec zrušuje;
b)
doplňuje se nový odstavec, který zní:
„3. Za účelem zajištění jednotných podmínek uplatňování odstavce 1 tohoto článku a zohlednění technického vývoje na finančních trzích, může Evropský orgán dohledu (Evropský orgán pro cenné papíry a trhy) vypracovat návrhy prováděcích technických norem pro standardní formuláře, šablony a postupy, které se použijí pro oznamování požadovaných informací emitentovi podle odstavce 1 tohoto článku nebo při podávání informací podle čl. 19 odst. 3.
Komisi je svěřena pravomoc přijímat prováděcí technické normy uvedené v prvním pododstavci postupem podle článku 15 nařízení (EU) č. 1095/2010.“
6)
V článku 14 se odstavec 2 nahrazuje tímto:
„2. Za účelem zohlednění technického vývoje na finančních trzích a upřesnění požadavků stanovených v odstavci 1 přijme Komise prostřednictvím aktů v přenesené pravomoci v souladu s čl. 27 odst. 2a, 2b a 2c a za podmínek stanovených v článcích 27a a 27b příslušná opatření.“.
7)
V článku 17 se odstavec 4 nahrazuje tímto:
„4. Za účelem zohlednění technického vývoje na finančních trzích a vývoje informačních a komunikačních technologií a upřesnění požadavků stanovených v odstavcích 1, 2 a 3 přijme Komise prostřednictvím aktů v přenesené pravomoci v souladu s čl. 27 odst. 2a, 2b a 2c a za podmínek stanovených v článcích 27a a 27b příslušná opatření. Komise zejména stanoví druhy finančních institucí, jejichž prostřednictvím může akcionář vykonávat finanční práva podle odst. 2 písm. c).“.
8)
V článku 18 se odstavec 5 nahrazuje tímto:
„5. Za účelem zohlednění technického vývoje na finančních trzích a vývoje informačních a komunikačních technologií a upřesnění požadavků stanovených v odstavcích 1 až 4 přijme Komise prostřednictvím aktů v přenesené pravomoci v souladu s čl. 27 odst. 2a, 2b a 2c a za podmínek stanovených v článcích 27a a 27b příslušná opatření. Komise zejména stanoví druhy finančních institucí, jejichž prostřednictvím může držitel dluhového cenného papíru vykonávat finanční práva stanovená v odst. 2 písm. c).“.
9)
V článku 19 se odstavec 4 nahrazuje tímto:
„4. Za účelem upřesnění požadavků stanovených v odstavcích 1, 2 a 3 přijme Komise prostřednictvím aktů v přenesené pravomoci v souladu s článkem 27 odst. 2a, 2b a 2c a za podmínek stanovených v článcích 27a a 27b příslušná opatření.
Komise zejména stanoví postup, kterým emitent, držitel akcií či jiných finančních nástrojů nebo osoba či subjekt uvedení v článku 10 musí podat informace u příslušného orgánu domovského členského státu podle odstavce 1 nebo 3, aby bylo možné podání elektronickými prostředky v domovském členském státě.“.
10)
V článku 21 se odstavec 4 nahrazuje tímto:
„4. Za účelem zohlednění technického vývoje na finančních trzích a vývoje informačních a komunikačních technologií a upřesnění požadavků stanovených v odstavcích 1, 2 a 3 přijme Komise prostřednictvím aktů v přenesené pravomoci v souladu s čl. 27 odst. 2a, 2b a 2c a za podmínek stanovených v článcích 27a a 27b příslušná opatření.
Komise stanoví zejména:
a)
minimální standardy pro šíření regulovaných informací podle odstavce 1;
b)
minimální standardy pro mechanismus centrálního ukládání podle odstavce 2.
Komise může rovněž stanovit a aktualizovat seznam médií pro šíření informací k veřejnosti.“.
11)
V čl. 22 odst. 1 se první pododstavec nahrazuje tímto:
„1. Evropský orgán dohledu (Evropský orgán pro cenné papíry a trhy) vypracuje obecné pokyny v souladu s článkem 16 nařízení (EU) č1095/2010 pro další usnadnění přístupu veřejnosti k informacím zveřejňovaným podle směrnice 2003/6/ES, směrnice 2003/71/ES a podle této směrnice.“
12)
Článek 23 se mění takto:
a)
odstavec 1 se nahrazuje tímto:
„1. Pokud se sídlo emitenta nachází ve třetí zemi, může příslušný orgán domovského členského státu osvobodit emitenta od povinností podle článků 4 až 7, čl. 12 odst. 6 a článků 14, 15 a 16 až 18 za předpokladu, že právní předpisy dané třetí země stanoví rovnocenné požadavky nebo takový emitent splní požadavky právních předpisů třetí země, které příslušný orgán domovského členského státu považuje za rovnocenné.
Příslušný orgán poté informuje Evropský orgán dohledu (Evropský orgán pro cenné papíry a trhy) o udělené výjimce.“;
b)
odstavec 4 se nahrazuje tímto:
„4. Za účelem zajištění jednotných podmínek uplatňování odstavce 1 přijme Komise postupem stanoveným v čl. 27 odst. 2 prováděcí opatření, jimiž stanoví:
i)
mechanismus zajišťující rovnocennost požadavků na informace podle této směrnice, včetně účetní závěrky, a informací, vyžadovaných podle právních a správních předpisů třetí země;
ii)
že třetí země, ve které je emitent registrován, na základě svých právních a správních předpisů nebo praxe a postupů založených na mezinárodních standardech stanovených mezinárodními organizacemi, zajišťuje rovnocennost požadavků na informace stanovených v této směrnici.
V souvislosti s prvním pododstavcem bodem ii) rovněž Komise přijímá prostřednictvím aktů v přenesené pravomoci v souladu s čl. 27 odst. 2a, 2b a 2c a za podmínek stanovených v článcích 27a a 27b opatření týkající se hodnocení standardů platných pro emitenty z více než jedné země.
Komise postupem stanoveným v čl. 27 odst. 2 přijme nutná rozhodnutí o rovnocennosti účetních standardů užívaných emitenty ze třetí země za podmínek stanovených v čl. 30 odst. 3. Pokud Komise rozhodne, že účetní standardy třetí země nejsou rovnocenné, může dotčeným emitentům povolit, aby po vhodné přechodné období tyto účetní standardy nadále používali.
V souvislosti s třetím pododstavcem Komise rovněž přijímá prostřednictvím aktů v přenesené pravomoci v souladu s čl. 27 odst. 2a, 2b a 2c a za podmínek stanovených v článcích 27a a 27b opatření ke stanovení obecných kritérií rovnocennosti pro účetní standardy platné pro emitenty z více než jedné země.“.
c)
odstavec 5 se nahrazuje tímto:
„5. Za účelem upřesnění požadavků stanovených v odstavci 2 může Komise přijmout prostřednictvím aktů v přenesené pravomoci v souladu s čl. 27 odst. 2a, 2b a 2c a za podmínek stanovených v článcích 27a a 27b opatření, jimiž stanoví druh informací zveřejňovaných ve třetí zemi, který je důležitý pro veřejnost v Unii.“;
d)
v odstavci 7 se druhý pododstavec nahrazuje tímto:
„Komise rovněž přijme prostřednictvím aktů v přenesené pravomoci v souladu s čl. 27 odst. 2a, 2b a 2c a za podmínek stanovených v článcích 27a a 27b opatření na zavedení obecných kritérií pro posouzení rovnocennosti pro účely prvního pododstavce.“;
e)
doplňuje se odstavec, který zní:
„8. Evropský orgán dohledu (Evropský orgán pro cenné papíry a trhy) je nápomocen Komisi při provádění úkolů podle tohoto článku v souladu s článkem 33 nařízení (EU) č. 1095/2010.“
13)
Článek 24 se mění takto:
a)
V odstavci 1 se první pododstavec nahrazuje tímto:
„1. Každý členský stát určí ústřední orgán uvedený v čl. 21 odst. 1 směrnice 2003/71/ES jako příslušný ústřední správní orgán, který plní povinnosti stanovené v této směrnici a zajišťuje uplatňování ustanovení přijatých podle této směrnice. Členské státy o tom odpovídajícím způsobem uvědomí Komisi a Evropský orgán dohledu (Evropský orgán pro cenné papíry a trhy).“;
b)
odstavec 3 se nahrazuje tímto:
„3. Členské státy uvědomí Komisi, Evropský orgán dohledu (Evropský orgán pro cenné papíry a trhy) v souladu s čl. 28 odst. 4 nařízení (EU) č. 1095/2010 a příslušné orgány jiných členských států o jakékoli přijaté úpravě týkající se přenesení úkolů, včetně přesných podmínek upravujících toto přenesení.“.
14)
Článek 25 se mění takto:
a)
vkládají se odstavce, které znějí:
„2a. Příslušné orgány mohou upozornit Evropský orgán dohledu (Evropský orgán pro cenné papíry a trhy) na situace, kdy byla žádost o spolupráci zamítnuta nebo jí nebylo v přiměřené lhůtě vyhověno. Aniž je dotčen článek 258 Smlouvy o fungování Evropské unie, může Evropský orgán dohledu (Evropský orgán pro cenné papíry a trhy) v těchto případech jednat v souladu s pravomocemi, které jsou mu svěřeny podle článku 19 nařízení (EU) č. 1095/2010.
2b. Příslušné orgány pro účely této směrnice spolupracují s Evropským orgánem dohledu (Evropským orgánem pro cenné papíry a trhy) v souladu s nařízením (EU) č. 1095/2010.
2c. Příslušné orgány neprodleně poskytnou Evropskému orgánu dohledu (Evropskému orgánu pro cenné papíry a trhy) veškeré informace nezbytné k tomu, aby mohl tento orgán plnit své povinnosti podle této směrnice a podle nařízení (EU) č. 1095/2010, v souladu s článkem 35 uvedeného nařízení.“;
b)
v odstavci 3 se první věta nahrazuje tímto:
„3. Odstavec 1 nebrání příslušným orgánům, aby si vyměňovaly důvěrné informace s jinými příslušnými orgány, Evropským orgánem dohledu (Evropským orgánem pro cenné papíry a trhy) a Evropskou radou pro systémová rizika zřízenou nařízením Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 1092/2010 ze dne 24. listopadu 2010 o makroobezřetnostním dohledu nad finančním systémem na úrovni Evropské unie a o zřízení Evropské rady pro systémová rizika (31) nebo je těmto orgánům předávaly.
c)
odstavec 4 se nahrazuje tímto:
„4. Členské státy a Evropský orgán dohledu (Evropský orgán pro cenné papíry a trhy) podle článku 33 nařízení (EU) č. 1095/2010 mohou uzavírat dohody o spolupráci stanovící výměnu informací s příslušnými orgány nebo subjekty třetích zemí, kterým jejich příslušné právní předpisy povolují plnit jakýkoliv z úkolů podle této směrnice v souladu s článkem 24. V případě, že členské státy uzavřou dohody o spolupráci, uvědomí o tom Evropský orgán dohledu (Evropský orgán pro cenné papíry a trhy). Tato výměna informací podléhá zárukám úředního tajemství nejméně na úrovni uvedené v tomto článku. Cílem takové výměny informací je výkon funkce dohledu uvedených orgánů nebo subjektů. Pocházejí-li informace z jiného členského státu, nesmějí být sděleny bez výslovného souhlasu příslušných orgánů, které je poskytly, a případně výhradně pro účely, ke kterým tyto orgány daly souhlas.“
15)
Článek 26 se nahrazuje tímto:
„Článek 26
Bezpečnostní opatření
1. Jestliže příslušný orgán hostitelského členského státu zjistí, že se emitent nebo držitel akcií či jiných finančních nástrojů nebo osoba uvedená v článku 10 dopustili protiprávního činu nebo porušili své povinnosti, sdělí svá zjištění příslušnému orgánu domovského členského státu a Evropskému orgánu dohledu (Evropskému orgánu pro cenné papíry a trhy).
2. Pokud i přes opatření přijatá příslušným orgánem domovského členského státu nebo z důvodu toho, že se tato opatření projeví jako nedostatečná, emitent nebo držitel cenných papírů nadále porušuje příslušné právní předpisy, příslušný orgán hostitelského členského státu po informování příslušného orgánu domovského členského státu přijme v souladu s čl. 3 odst. 2 veškerá vhodná opatření k ochraně investorů a co nejdříve o tom informuje Komisi a Evropský orgán dohledu (Evropský orgán pro cenné papíry a trhy).“.
16)
Název kapitoly VI se nahrazuje tímto:
17)
Článek 27 se mění takto:
a)
odstavec 2a se nahrazuje tímto:
„2a. Pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci uvedené v čl. 2 odst. 3, čl. 5 odst. 6, čl. 9 odst. 7, čl. 12 odst. 8, čl. 13 odst. 2, čl. 14 odst. 2, čl. 17 odst. 4, čl. 18 odst. 5, čl. 19 odst. 4, čl. 21 odst. 4, čl. 23 odst. 4, čl. 23 odst. 5 a čl. 23 odst. 7 je Komisi svěřena na dobu čtyř let ode dne 4. ledna 2011. Komise vypracuje zprávu o přenesené pravomoci nejpozději šest měsíců před koncem tohoto čtyřletého období. Přenesení pravomoci se automaticky prodlužuje o stejně dlouhá období, pokud je Evropský parlament nebo Rada nezruší v souladu s článkem 27a.“.
b)
vkládají se nové odstavce, které znějí:
„2b. Přijetí aktu v přenesené pravomoci Komise neprodleně oznámí současně Evropskému parlamentu a Radě.
2c. Pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci je svěřena Komisi za podmínek stanovených v článcích 27a a 27b.“.
18)
Vkládají se nové články, které znějí:
„Článek 27a
Zrušení přenesení pravomoci
1. Evropský parlament nebo Rada mohou přenesení pravomoci podle čl. 2 odst. 3, čl. 5 odst. 6, čl. 9 odst. 7, čl. 12 odst. 8, čl. 13 odst. 2, čl. 14 odst. 2, čl. 17 odst. 4, čl. 18 odst. 5, čl. 19 odst. 4, čl. 21 odst. 4, čl. 23 odst. 4, čl. 23 odst. 5 a čl. 23 odst. 7 kdykoliv zrušit.
2. Orgán, který zahájí vnitřní postup s cílem rozhodnout, zda zrušit přenesení pravomoci, uvědomí v přiměřené lhůtě před přijetím konečného rozhodnutí druhý orgán a Komisi a uvede pravomoc, jejíž přenesení by mohlo být zrušeno.
3. Rozhodnutím o zrušení se ukončuje přenesení pravomocí v něm blíže určených. Rozhodnutí nabývá účinku okamžitě nebo k pozdějšímu dni, který je v něm upřesněn. Nedotýká se platnosti již platných aktů v přenesené pravomoci. Bude zveřejněno v Úředním věstníku Evropské unie.
Článek 27b
Námitky k aktům v přenesené pravomoci
1. Evropský parlament nebo Rada mohou vznést námitku proti aktu v přenesené pravomoci ve lhůtě tří měsíců od oznámení. Z podnětu Evropského parlamentu nebo Rady se tato lhůta prodlouží o tři měsíce.
2. Pokud Evropský parlament ani Rada ve lhůtě uvedené v odstavci 1 námitku proti aktu v přenesené pravomoci nevysloví, je akt v přenesené pravomoci zveřejněn v Úředním věstníku Evropské unie a vstupuje v platnost dnem, který je v něm uveden.
Akt v přenesené pravomoci může být zveřejněn v Úředním věstníku Evropské unie a vstoupit v platnost před uplynutím tohoto období, pokud Evropský parlament, i Rada uvědomí Komisi o svém záměru námitky nevyslovit.
3. Akt v přenesené pravomoci nevstoupí v platnost, pokud proti němu Evropský parlament nebo Rada vysloví námitku ve lhůtě uvedené v odstavci 1. Orgán, který vyslovuje námitky proti aktu v přenesené pravomoci, je v souladu s článkem 296 Smlouvy o fungování Evropské unie odůvodní.“.
Článek 8
Změny směrnice 2005/60/ES
Směrnice 2005/60/ES se mění takto:
1)
V článku 11 se odstavec 4 nahrazuje tímto:
„4. Členské státy informují sebe navzájem, Evropský orgán dohledu (Evropský orgán pro bankovnictví) zřízený nařízením Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 1093/2010 (32), Evropský orgán dohledu (Evropský orgán pro pojišťovnictví a zaměstnanecké penzijní pojištění) zřízený nařízením Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 1094/2010 (33) a Evropský orgán dohledu (Evropský orgán pro cenné papíry a trhy) zřízený nařízením Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 1095/2010 (34) (společně dále jen ‚evropské orgány dohledu‘) v rozsahu odpovídajícím účelům této směrnice a v souladu s příslušnými ustanoveními nařízení (EU) č. 1093/2010, nařízení (EU) č. 1094/2010 nebo nařízení (EU) č. 1095/2010 a Komisi o případech, v nichž mají za to, že třetí země splňuje podmínky stanovené v odstavcích 1 a 2, nebo o jiných situacích, v nichž jsou splněna technická kritéria stanovená v souladu s čl. 40 odst. 1 písm. b).
2)
V článku 16 se odstavec 2 nahrazuje tímto:
„2. Členské státy informují sebe navzájem, evropské orgány dohledu v rozsahu odpovídajícím účelům této směrnice a v souladu s příslušnými ustanoveními nařízení (EU) č. 1093/2010, nařízení (EU) č. 1094/2010 nebo nařízení (EU) č. 1095/2010 a Komisi o případech, v nichž mají za to, že třetí země splňuje podmínky stanovené v odst. 1 písm. b).“
3)
V článku 28 se odstavec 7 nahrazuje tímto:
„7. Členské státy informují sebe navzájem, evropské orgány dohledu v rozsahu odpovídajícím účelům této směrnice a v souladu s příslušnými ustanoveními nařízení (EU) č. 1093/2010, nařízení (EU) č. 1094/2010 nebo nařízení (EU) č. 1095/2010 a Komisi o případech, v nichž mají za to, že třetí země splňuje podmínky stanovené v odstavcích 3, 4 nebo 5.“
4)
Článek 31 se mění takto:
a)
odstavec 2 se nahrazuje tímto:
„2. Členské státy, evropské orgány dohledu v rozsahu odpovídajícím účelům této směrnice a v souladu s příslušnými ustanoveními nařízení (EU) č. 1093/2010, nařízení (EU) č. 1094/2010 nebo nařízení (EU) č. 1095/2010 a Komise informují sebe navzájem o případech, v nichž právní předpisy třetí země neumožňují uplatňovat opatření požadovaná v odst. 1 prvním pododstavci, a mohou být podniknuty koordinované kroky k nalezení řešení.“;
b)
doplňuje se odstavec, který zní:
„4. Za účelem zajištění důsledné harmonizace tohoto článku a zohlednění technického vývoje v oblasti boje proti praní peněz a financování terorismu mohou evropské orgány dohledu s přihlédnutím ke stávajícímu rámci a ve vhodných případech za spolupráce s dalšími příslušnými orgány Unie v této oblasti vypracovávat návrhy regulačních technických norem v souladu s článkem 42 nařízení (EU) č. 1093/2010, nařízení (EU) č. 1094/2010 nebo nařízení (EU) č. 1095/2010 k upřesnění typu doplňkových opatření uvedených v odstavci 3 tohoto článku a minimálních opatření, která mají úvěrové a finanční instituce přijmout v případě, kdy právní předpisy třetí země nedovolují uplatňování opatření požadovaných podle odst. 1 prvního pododstavce tohoto článku.
Na Komisi je přenesena pravomoc přijímat regulační technické normy uvedené v prvním pododstavci postupem podle článků 10 až 14 nařízení (EU) č. 1093/2010.“
5)
V článku 34 se doplňuje nový odstavec, který zní:
„3. Za účelem zajištění důsledné harmonizace a zohlednění technického vývoje v oblasti boje proti praní peněz a financování terorismu mohou evropské orgány dohledu s přihlédnutím ke stávajícímu rámci a ve vhodných případech za spolupráce s dalšími příslušnými orgány Unie v této oblasti vypracovat návrhy regulačních technických norem v souladu s článkem 56 nařízení (EU) č. 1093/2010, nařízení (EU) č. 1094/2010 nebo nařízení (EU) č. 1095/2010 k upřesnění minimálního obsahu sdělení uvedeného v odstavci 2.
Na Komisi je přenesena pravomoc přijímat regulační technické normy uvedené v prvním pododstavci postupem podle článků 10až 14 nařízení (EU) č. 1093/2010.“
6)
Vkládá se článek, který zní:
„Článek 37a
1. Příslušné orgány spolupracují pro účely této směrnice s evropskými orgány dohledu v souladu s nařízením (EU) č. 1093/2010, nařízením (EU) č. 1094/2010 nebo nařízením (EU) č. 1095/2010.
2. Příslušné orgány poskytnou evropským orgánům dohledu veškeré informace nezbytné k tomu, aby tyto orgány mohly plnit své povinnosti podle této směrnice a podle nařízení (EU) č. 1093/2010, nařízení (EU) č. 1094/2010 nebo nařízení (EU) č. 1095/2010.“
7)
Název kapitoly VI se nahrazuje tímto:
8)
Článek 40 se mění takto:
a)
v odstavci 1:
i)
v první pododstavci se návětí nahrazuje tímto:
„1. Za účelem zohlednění technického vývoje při boji proti praní peněz a financování terorismu a upřesnění požadavků stanovených v této směrnici může Komise přijmout tato opatření:“;
ii)
druhý pododstavec se nahrazuje tímto:
„Tato opatření se přijímají prostřednictvím aktů v přenesené pravomoci v souladu s čl. 41 odst. 2a, 2b a 2c a za podmínek stanovených v článcích 41a a 41b.“.
b)
V odstavci 3 se druhý pododstavec nahrazuje tímto:
„Tato opatření se přijímají prostřednictvím aktů v přenesené pravomoci v souladu s čl. 41odst. 2a, 2b a 2c a za podmínek stanovených v článcích 41a a 41b.“.
9)
Článek 41 se mění takto:
a)
V odstavci 2 se první pododstavec nahrazuje tímto:
„2. Odkazuje-li se na tento odstavec, použijí se články 5 a 7 rozhodnutí 1999/468/ES s ohledem na článek 8 tohoto rozhodnutí, a to za předpokladu, že se opatřeními přijatými uvedeným postupem nemění podstatná ustanovení této směrnice.“;
b)
odstavec 2a se nahrazuje tímto:
„2a. Pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci uvedená v článku 40 je svěřena Komisi na období čtyř let ode dne 4. ledna 2011. Komise vypracuje zprávu o přenesené pravomoci nejpozději šest měsíců před koncem tohoto čtyřletého období. Přenesení pravomoci se automaticky prodlužuje o stejně dlouhá období, pokud je Evropský parlament nebo Rada nezruší v souladu s článkem 41a.“;
c)
vkládají se nové odstavce, které znějí:
„2b. Přijetí aktu v přenesené pravomoci Komise neprodleně oznámí současně Evropskému parlamentu a Radě.
2c. Pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci se svěřuje Komisi za podmínek stanoveným v článcích 41a a 41b.“;
d)
odstavec 3 se zrušuje.
10)
Vkládají se nové články, které znějí:
„Článek 41a
Zrušení přenesení pravomoci
1. Evropský parlament nebo Rada mohou přenesení pravomoci uvedené v článku 40 kdykoli zrušit.
2. Orgán, který zahájí vnitřní postup s cílem rozhodnout, zda zrušit přenesení pravomoci, uvědomí v přiměřené lhůtě před přijetím konečného rozhodnutí druhý orgán a Komisi a uvede pravomoc, jejíž přenesení by mohlo být zrušeno.
3. Rozhodnutím o zrušení se ukončuje přenesení pravomocí v něm blíže určených. Rozhodnutí nabývá účinku okamžitě, nebo k pozdějšímu dni, který je v něm upřesněn. Nedotýká se platnosti již platných aktů v přenesené pravomoci. Bude zveřejněno v Úředním věstníku Evropské unie.
Článek 41b
Námitky proti aktům v přenesené pravomoci
1. Evropský parlament nebo Rada mohou proti aktu v přenesené pravomoci vyslovit námitky ve lhůtě tří měsíců od oznámení. Z podnětu Evropského parlamentu nebo Rady se tato lhůta prodlouží o tři měsíce.
2. Pokud Evropský parlament ani Rada ve lhůtě uvedené v odstavci 1 námitky proti aktu v přenesené pravomoci nevysloví, je akt v přenesené pravomoci zveřejněn v Úředním věstníku Evropské unie a vstupuje v platnost dnem v něm stanoveným.
Akt v přenesené pravomoci může být zveřejněn v Úředním věstníku Evropské unie a vstoupit v platnost před uplynutím této lhůty, pokud Evropský parlament i Rada sdělí Komisi svůj úmysl námitky nevyslovit.
3. Pokud Evropský parlament nebo Rada vysloví ve lhůtě uvedené v odstavci 1 námitky proti aktu v přenesené pravomoci, tento akt nevstoupí v platnost. Orgán, který vyslovil námitku proti aktu v přenesené pravomoci, ji v souladu s článkem 296 Smlouvy o fungování Evropské unie odůvodní.“.
Článek 9
Změny směrnice 2006/48/ES
Směrnice 2006/48/ES se mění takto:
1)
Článek 6 se mění takto:
a)
stávající znění se nahrazuje tímto:
„1. Členské státy stanoví, že úvěrové instituce musí před zahájením své činnosti získat povolení. Aniž jsou dotčeny články 7 až 12, stanoví požadavky na toto povolení a sdělí je Komisi a Evropskému orgánu dohledu (Evropskému orgánu pro bankovnictví) zřízenému nařízením Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 1093/2010 (35).
b)
doplňují se nové odstavce, které znějí:
„2. Za účelem zajištění důsledné harmonizace tohoto článku může Evropský orgán dohledu (Evropský orgán pro bankovnictví) vypracovat návrhy regulačních technických norem:
a)
o informacích poskytovaných příslušným orgánům při žádostech o povolení úvěrových institucí, včetně plánu činností uvedeného v článku 7;
b)
ke stanovení podmínek pro splnění požadavků uvedených v článku 8;
c)
ke stanovení požadavků na akcionáře a společníky s kvalifikovanou účastí a k upřesnění překážek, jež mohou bránit účinnému výkonu dohledu ze strany příslušného orgánu podle článku 12.
Na Komisi je přenesena pravomoc přijímat regulační technické normy uvedené v prvním pododstavci písm. a), b), a d) postupem podle článků 10 až 14 nařízení (EU) č. 1093/2010.
3. Za účelem zajištění jednotných podmínek uplatňování tohoto článku může Evropský orgán dohledu (Evropský orgán pro bankovnictví) vypracovat návrhy prováděcích technických norem pro standardní formuláře, šablony a postupy uvedeného poskytování informací.
Komisi je svěřena pravomoc přijímat prováděcí technické normy uvedené v prvním pododstavci postupem podle článku 15 nařízení (EU) č. 1093/2010.“
2)
V čl. 9 odst. 2 se písmeno b) nahrazuje tímto:
„b)
dotyčné členské státy sdělí Komisi a Evropskému orgánu dohledu (Evropskému orgánu pro bankovnictví) důvody využití této možnosti; a“.
3)
Článek 14 se nahrazuje tímto:
„Článek 14
Každé vydání povolení musí být oznámeno Evropskému orgánu dohledu (Evropskému orgánu pro bankovnictví).
Název každé úvěrové instituce, které bylo vydáno povolení, se zapíše do seznamu. Evropský orgán dohledu (Evropský orgán pro bankovnictví) zveřejní tento seznam na svých internetových stránkách a aktualizuje jej.“.
4)
V článku 17 se odstavec 2 nahrazuje tímto:
„2. Odnětí povolení se oznámí Komisi a Evropskému orgánu dohledu (Evropskému orgánu pro bankovnictví) a musí být odůvodněno. Osoby, kterých se týká, jsou o těchto důvodech vyrozuměny.“.
5)
V článku 19 se doplňuje nový odstavec, který zní:
„9. Za účelem zajištění důsledné harmonizace této směrnice může Evropský orgán dohledu (Evropský orgán pro bankovnictví) vypracovat návrhy regulačních technických norem ke stanovení seznamu všech informací uvedených v čl. 19a odst. 4, jež musí navrhovaní nabyvatelé zahrnout do svého oznámení, aniž je dotčen čl. 19 odst. 3.
Na Komisi je přenesena pravomoc přijímat regulační technické normy uvedené v prvním pododstavci postupem podle článků 10 až 14 nařízení (EU) č. 1093/2010.
Za účelem zajištění jednotných podmínek uplatňování této směrnice může Evropský orgán dohledu (Evropský orgán pro bankovnictví) vypracovat návrhy prováděcích technických norem pro společné postupy, formuláře a šablony ke konzultačnímu procesu mezi příslušnými orgány uvedenými v článku 19b.
Komisi je svěřena pravomoc přijímat prováděcí technické normy uvedené ve čtvrtém pododstavci postupem podle článku 15 nařízení (EU) č. 1093/2010.“
6)
V článku 22 se doplňuje odstavec, který zní:
„3. Evropský orgán dohledu (Evropský orgán pro bankovnictví) může za účelem upřesnění požadavků stanovených v tomto článku a zajištění sbližování postupů dohledu vypracovat návrhy regulačních technických norem pro specifikaci systémů, postupů a mechanismů uvedených v odstavci 1 při dodržování zásad přiměřenosti a úplnosti zmíněných v odstavci 2.
Na Komisi je přenesena pravomoc přijímat regulační technické normy uvedené v prvním pododstavci postupem podle článků 10 až 14 nařízení (EU) č. 1093/2010.“
7)
V článku 25 se doplňuje odstavec, který zní:
„5. Za účelem zajištění důsledné harmonizace tohoto článku vypracuje Evropský orgán dohledu (Evropský orgán pro bankovnictví) návrhy regulačních technických norem k upřesnění informací, které mají být oznamovány podle tohoto článku.
Za účelem zajištění jednotných podmínek uplatňování tohoto článku vypracuje Evropský orgán dohledu (Evropský orgán pro bankovnictví) návrhy prováděcích technických norem pro standardní formuláře, šablony a postupy pro toto oznamování.
Evropský orgán dohledu (Evropský orgán pro bankovnictví) předloží Komisi uvedené návrhy technických norem do 1. ledna 2014.
Na Komisi je přenesena pravomoc přijímat regulační technické normy uvedené v prvním pododstavci postupem podle článků 10 až 14 nařízení (EU) č. 1093/2010.
Komisi je dále svěřena pravomoc přijímat prováděcí technické normy uvedené v druhém pododstavci postupem podle článku 15 nařízení (EU) č. 1093/2010.“
8)
V článku 26 se doplňuje nový odstavec, který zní:
„5. Za účelem zajištění důsledné harmonizace tohoto článku vypracuje Evropský orgán dohledu (Evropský orgán pro bankovnictví) návrhy regulačních technických norem k upřesnění informací předávaných podle tohoto článku.
Za účelem zajištění jednotných podmínek uplatňování tohoto článku vypracuje Evropský orgán dohledu (Evropský orgán pro bankovnictví) návrhy prováděcích technických norem pro standardní formuláře, šablony a postupy pro toto předávání.
Evropský orgán dohledu (Evropský orgán pro bankovnictví) předloží Komisi tyto návrhy technických norem do 1. ledna 2014.
Na Komisi je přenesena pravomoc přijímat regulační technické normy uvedené v prvním pododstavci postupem podle článků 10 až 14 nařízení (EU) č. 1093/2010.
Komisi je rovněž svěřena pravomoc přijímat prováděcí technické normy uvedené v druhém pododstavci postupem podle článku 15 nařízení (EU) č. 1093/2010.“
9)
V článku 28 se doplňuje nový odstavec, který zní:
„4. Za účelem zajištění důsledné harmonizace tohoto článku vypracuje Evropský orgán dohledu (Evropský orgán pro cenné papíry a trhy) návrhy regulačních technických norem k upřesnění informací předávaných podle tohoto článku.
Za účelem zajištění jednotných podmínek uplatňování tohoto článku vypracuje Evropský orgán dohledu (Evropský orgán pro bankovnictví) návrhy prováděcích technických norem pro standardní formuláře, šablony a postupy pro toto předávání.
Do 1. ledna 2014 předloží Evropský orgán dohledu (Evropský orgán pro bankovnictví) tyto návrhy prováděcích norem Komisi.
Na Komisi je přenesena pravomoc přijímat regulační technické normy uvedené v prvním pododstavci postupem podle článků 10 až 14 nařízení (EU) č. 1093/2010.
Komisi je rovněž svěřena pravomoc přijímat prováděcí technické normy uvedené v druhém pododstavci postupem podle článku 15 nařízení (EU) č. 1093/2010.
Evropský orgán dohledu (Evropský orgán pro bankovnictví) předloží Komisi tyto návrhy technických norem do 1. ledna 2014.“
10)
V článku 33 se první pododstavec nahrazuje tímto:
„Dříve než zahájí postup podle článku 30, mohou příslušné orgány hostitelského členského státu v naléhavých případech učinit předběžná opatření nezbytná pro ochranu vkladatelů, investorů a dalších osob, jimž jsou služby poskytovány. O takových opatřeních neprodleně uvědomí Komisi, Evropský orgán dohledu (Evropský orgán pro bankovnictví) a příslušné orgány ostatních dotčených členských států.“.
11)
Článek 36 se nahrazuje tímto:
„Článek 36
Členské státy sdělí Komisi a Evropskému orgánu dohledu (Evropskému orgánu pro bankovnictví) počet a povahu případů, v nichž došlo k zamítnutí podle článku 25 a čl. 26 odst. 1 až 3 nebo k přijetí opatření podle čl. 30 odst. 3.“.
12)
V článku 38 se odstavec 2 nahrazuje tímto:
„2. Příslušné orgány oznámí Komisi, Evropskému orgánu dohledu (Evropskému orgánu pro bankovnictví) a Evropskému bankovnímu výboru veškerá povolení vydaná úvěrovým institucím se sídlem ve třetí zemi pro jejich pobočky.“.
13)
Článek 39 se mění takto:
a)
v odstavci 2 se doplňuje písmeno, které zní:
„c)
Evropský orgán dohledu (Evropský orgán pro bankovnictví) mohl získávat informace od příslušných orgánů členských států obdržené od vnitrostátních orgánů třetích zemí podle článku 35 nařízení (EU) č. 1093/2010;“;
b)
doplňuje se odstavec, který zní:
„4. Evropský orgán dohledu (Evropský orgán pro bankovnictví) je nápomocen Komisi při provádění úkolů podle tohoto článku v souladu s článkem 33 nařízení (EU) č. 1093/2010.“
14)
V článku 42 se doplňují pododstavce, které znějí:
„Příslušné orgány mohou upozornit Evropský orgán dohledu (Evropský orgán pro bankovnictví) na případy, v nichž byla žádost o spolupráci, zejména o výměnu informací zamítnuta nebo jí nebylo v přiměřené lhůtě vyhověno. Aniž je dotčen článek 258 Smlouvy o fungování Evropské Unie, může Evropský orgán dohledu (Evropský orgán pro bankovnictví) v případech uvedených v první větě postupovat v souladu s pravomocemi, které jsou mu svěřeny podle článku 19 nařízení (EU) č. 1093/2010.
Za účelem zajištění důsledné harmonizace tohoto článku vypracuje Evropský orgán dohledu (Evropský orgán pro bankovnictví) návrhy regulačních technických norem k upřesnění informací podle tohoto článku.
Za účelem zajištění jednotných podmínek uplatňování tohoto článku vypracuje Evropský orgán dohledu (Evropský orgán pro bankovnictví) návrh prováděcích technických norem pro standardní formuláře, šablony a postupy pro žádosti o sdílení informací, které pravděpodobně usnadní dohled nad úvěrovými institucemi.
Evropský orgán dohledu (Evropský orgán pro bankovnictví) předloží Komisi tyto návrhy technických norem do 1. ledna 2014.
Na Komisi je přenesena pravomoc přijímat regulační technické normy uvedené ve třetím pododstavci postupem podle článků 10 až 14 nařízení (EU) č. 1093/2010.
Komisi je rovněž svěřena pravomoc přijímat prováděcí technické normy uvedené ve čtvrtém pododstavci postupem podle článku 15 nařízení (EU) č. 1093/2010.“
15)
Článek 42a se mění takto:
a)
v odstavci 1 se za čtvrtý pododstavce vkládá pododstavec, který zní:
„Pokud na konci původního dvouměsíčního období kterýkoli z dotčených příslušných orgánů postoupil záležitost Evropskému orgánu dohledu (Evropskému orgánu pro bankovnictví) v souladu s článkem 19 nařízení (EU) č. 1093/2010, příslušné orgány hostitelského členského státu odloží přijetí svého rozhodnutí a vyčkají rozhodnutí, které Evropský orgán dohledu (Evropský orgán pro bankovnictví) může přijmout podle čl. 19 odst. 3 uvedeného nařízení. Příslušné orgány hostitelského členského státu přijmou své rozhodnutí v souladu s rozhodnutím Evropského orgánu dohledu (Evropského orgánu pro bankovnictví). Dvouměsíční lhůta se považuje za lhůtu pro smírné urovnání sporu ve smyslu článku 19 uvedeného nařízení. Evropský orgán dohledu (Evropský orgán pro bankovnictví) přijme své rozhodnutí do jednoho měsíce. Záležitost nelze Evropskému orgánu dohledu (Evropskému orgánu pro bankovnictví) postoupit po skončení původního dvouměsíčního období nebo po dosažení společného rozhodnutí.“;
b)
v odstavci 3 se doplňují pododstavce, které znějí:
„Za účelem zajištění důsledné harmonizace tohoto článku může Evropský orgán dohledu (Evropský orgán pro bankovnictví) vypracovat návrhy regulačních technických norem k upřesnění obecných podmínek pro činnost kolegií orgánů dohledu.
Na Komisi je přenesena pravomoc přijímat regulační technické normy uvedené v čtvrtém pododstavci postupem podle článků 10 až 14 nařízení (EU) č. 1093/2010.
Za účelem zajištění jednotných podmínek uplatňování tohoto článku může Evropský orgán dohledu (Evropský orgán pro bankovnictví) vypracovat návrhy prováděcích technických norem s cílem upravit běžné fungování kolegií orgánů dohledu.
Komisi je svěřena pravomoc přijímat prováděcí technické normy uvedené v šestém pododstavci postupem podle článku 15 nařízení (EU) č. 1093/2010.“
16)
Článek 42b se mění takto:
a)
odstavec 1 se nahrazuje tímto:
„1. Při výkonu svých povinností vezmou příslušné orgány v úvahu sbližování v oblasti nástrojů dohledu a postupů dohledu při uplatňování požadavků právních a správních předpisů přijatých podle této směrnice. Pro tento účel členské státy zajistí:
a)
aby se příslušné orgány podílely na činnosti Evropského orgánu dohledu (Evropského orgánu pro bankovnictví);
b)
aby se příslušné orgány řídily obecnými pokyny a doporučeními Evropského orgánu dohledu (Evropského orgánu pro bankovnictví) a aby případně uvedly, z jakého důvodu tak nečiní;
c)
aby vnitrostátní mandáty příslušných orgánů nebránily těmto orgánům v plnění povinností plynoucích z členství v Evropském orgánu dohledu (Evropském orgánu pro bankovnictví) nebo podle této směrnice.“;
b)
odstavec 2 se zrušuje.
17)
V článku 44 se odstavec 2 nahrazuje tímto:
„2. Odstavec 1 nebrání výměně informací mezi příslušnými orgány jednotlivých členských států nebo předávání informací Evropskému orgánu dohledu (Evropskému orgánu pro bankovnictví) v souladu s touto směrnicí a ostatními směrnicemi vztahujícími se na úvěrové instituce i v souladu s články 31 a 35 nařízení (EU) č. 1093/2010. Na tyto informace se vztahují podmínky týkající se profesního tajemství podle odstavce 1.“
18)
Článek 46 se nahrazuje tímto:
„Článek 46
Členské státy a Evropský orgán dohledu (Evropský orgán pro bankovnictví) mohou v souladu s článkem 33 nařízení (EU) č. 1093/2010 s příslušnými orgány třetích zemí nebo s orgány či subjekty třetích zemí, jak jsou vymezeny v článku 47 a čl. 48 odst. 1 této směrnice, uzavírat dohody o spolupráci upravující výměnu informací pouze tehdy, pokud jsou sdělené informace chráněny profesním tajemstvím alespoň v míře stanovené v čl. 44 odst. 1 této směrnice. Účelem této výměny informací je plnění dohlížecích úkolů zmíněných orgánů nebo subjektů.
Pocházejí-li informace z jiného členského státu, nelze je předávat bez výslovného souhlasu orgánů, které je poskytly, a případně pouze pro účely, ke kterým tyto orgány udělily souhlas.“.
19)
Článek 49 se mění takto:
a)
první odstavec se nahrazuje tímto:
„Tento oddíl nebrání příslušnému orgánu v tom, aby sděloval následujícím orgánům či subjektům informace určené k plnění jejich úkolů:
a)
centrálním bankám Evropského systému centrálních bank a jiným subjektům s obdobnými úkoly, které jednají jako měnové orgány, mají-li tyto informace význam pro výkon jejich úkolů stanovených právními předpisy, včetně provádění měnové politiky a souvisejícího zajištění likvidity, dohledu nad platebními a zúčtovacími systémy a systémy vypořádání obchodů s cennými papíry a ochrany stability finančního systému;
b)
případně jiným orgánům veřejné moci odpovědným za dohled nad platebními systémy;
c)
Evropské radě pro systémová rizika v případě, že mají tyto informace význam pro plnění jejích úkolů stanovených nařízením Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 1092/2010 ze dne 24. listopadu 2010 o makroobezřetnostním dohledu nad finančním systémem na úrovni Evropské unie a o zřízení Evropské rady pro systémová rizika (36).
Tento oddíl nebrání těmto orgánům nebo subjektům uvedeným v prvním pododstavci sdělovat příslušným orgánům informace, které pro ně jsou nezbytné pro účely článku 45.
b)
čtvrtý pododstavec se nahrazuje tímto:
„V naléhavé situaci podle čl. 130 odst. 1 umožní členské státy příslušným orgánům neprodleně sdělit informaci centrálním bankám v Evropském systému centrálních bank, pokud má tato informace význam pro plnění jejich úkolů stanovených právními předpisy včetně provádění měnové politiky a souvisejícího zajištění likvidity, dohledu nad platebními a zúčtovacími systémy a systémy vypořádání obchodů s cennými papíry a ochrany stability finančního systému, a Evropské radě pro systémová rizika podle nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 1092/2010, pokud má tato informace význam pro výkon jejích úkolů stanovených právními předpisy.“
20)
Článek 63a se mění takto:
a)
odstavec 4 se nahrazuje tímto:
„4. Ustanovení, jimiž se nástroj řídí, stanoví jistinu, nezaplacený úrok nebo dividendu tak, aby absorbovaly ztráty a nebránily rekapitalizaci úvěrové instituce prostřednictvím vhodných mechanismů, vypracovaných Evropským orgánem dohledu (Evropským orgánem pro bankovnictví) podle odstavce 6.“;
b)
odstavec 6 se nahrazuje tímto:
„6. Za účelem zajištění důsledné harmonizace a sbližování postupů dohledu vypracuje Evropský orgán dohledu (Evropský orgán pro bankovnictví) návrhy regulačních technických norem pro požadavky vztahující se na nástroje uvedené v odstavci 1 tohoto článku. Evropský orgán dohledu (Evropský orgán pro bankovnictví) předloží tyto návrhy regulačních technických norem Komisi do 1. ledna 2014. Na Komisi je přenesena pravomoc přijímat regulační technické normy uvedené v předchozím pododstavci postupem podle článků 10 až 14 nařízení (EU) č. 1093/2010.
Evropský orgán dohledu (Evropský orgán pro bankovnictví) rovněž vydá obecné pokyny týkající se nástrojů uvedených v čl. 57 prvním pododstavci písm. a).
Evropský orgán dohledu (Evropský orgán pro bankovnictví) sleduje uplatňování těchto obecných pokynů.“
21)
V čl. 74 odst. 2 se druhý pododstavec nahrazuje tímto:
„Za účelem zajištění jednotných podmínek uplatňování této směrnice uplatní příslušné orgány od 31. prosince 2012 pro sdělování těchto výpočtů úvěrovými institucemi jednotný formát, jednotnou četnost a jednotné lhůty podávání zpráv. Za účelem zajištění jednotných podmínek uplatňování této směrnice, vypracuje Evropský orgán dohledu (Evropský orgán pro bankovnictví) návrhy prováděcích technických norem pro zavedení jednotného formátu (se souvisejícími specifikacemi), jednotné četnosti a jednotné lhůty podávání zpráv v rámci Evropské unie před 1. lednem 2012. Formáty podávání zpráv musí být přiměřené povaze, rozsahu a komplexnosti činností úvěrových institucí.
Za účelem zajištění jednotných podmínek uplatňování této směrnice vypracuje Evropský orgán dohledu (Evropský orgán pro bankovnictví) rovněž návrhy prováděcích technických norem, pokud jde o řešení v oblasti informačních technologií, která mají být u tohoto podávání zpráv použita.
Komisi je svěřena pravomoc přijímat prováděcí technické normy uvedené ve druhém a třetím pododstavci postupem podle článku 15 nařízení (EU) č. 1093/2010.“
22)
V čl. 81 odst. 2 se doplňují pododstavce, které znějí:
„Za účelem zajištění důsledné harmonizace tohoto článku vypracuje Evropský orgán dohledu (Evropský orgán pro bankovnictví) po konzultaci s Evropským orgánem dohledu (Evropským orgánem pro cenné papíry a trhy) zřízeným nařízením Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 1095/2010 (37) návrhy regulačních technických norem k upřesnění metody hodnocení, pokud jde o úvěrová hodnocení. Evropský orgán dohledu (Evropský orgán pro bankovnictví) předloží Komisi tyto návrhy technických norem do 1. ledna 2014.
Na Komisi je přenesena pravomoc přijímat regulační technické normy uvedené v druhém pododstavci postupem podle článků 10 až 14 nařízení (EU) č. 1093/2010.
23)
V čl. 84 odst. 2 se doplňují nové pododstavce, které znějí:
„Za účelem zajištění důsledné harmonizace tohoto článku může Evropský orgán dohledu (Evropský orgán pro bankovnictví) po konzultaci s Evropským orgánem dohledu (Evropský orgán pro cenné papíry a trhy) vypracovat návrhy regulačních norem k upřesnění metod hodnocení, podle nichž příslušné orgány povolují úvěrovým institucím používat přístup založený na interním ratingu.
Na Komisi je přenesena pravomoc přijímat regulační technické normy uvedené v písm. a) prvního pododstavce postupem podle článků 10 až 14 nařízení (EU) č. 1093/2010.“
24)
V čl. 97 odst. 2 se doplňují nové pododstavce, které znějí:
„Za účelem zajištění důsledné harmonizace tohoto článku vypracuje Evropský orgán dohledu (Evropský orgán pro bankovnictví) po konzultaci s Evropským orgánem dohledu (Evropský orgán pro cenné papíry a trhy) návrhy regulačních technických norem k upřesnění metody hodnocení, pokud jde o úvěrová hodnocení. Evropský orgán dohledu (Evropský orgán pro bankovnictví) předloží Komisi tyto návrhy technických norem do 1. ledna 2014.
Na Komisi je přenesena pravomoc přijímat regulační technické normy uvedené v druhém pododstavci postupem podle článků 10 až 14 nařízení (EU) č. 1093/2010.“
25)
V čl. 105 odst. 1 se doplňují nové pododstavce, které znějí:
„Za účelem zajištění důsledné harmonizace tohoto článku může Evropský orgán dohledu (Evropský orgán pro bankovnictví) vypracovat návrhy regulačních technických norem pro upřesnění metod hodnocení, podle nichž příslušné orgány povolují úvěrovým institucím používat pokročilé přístupy k měření.
Na Komisi je přenesena pravomoc přijímat regulační technické normy uvedené ve druhém pododstavci postupem podle článků 10 až 14 nařízení (EU) č. 1093/2010.“
26)
V čl. 106 odst. 2 se druhý pododstavec nahrazuje tímto:
„Za účelem zajištění důsledné harmonizace tohoto odstavce vypracuje Evropský orgán dohledu (Evropský orgán pro bankovnictví) návrhy regulačních norem k upřesnění výjimek podle písmen c) a d) a k upřesnění podmínek, jež se používají k určení ekonomicky spjaté skupiny klientů, jak je uvedeno v odstavci 3. Evropský orgán dohledu (Evropský orgán pro bankovnictví) předloží Komisi tyto návrhy technických norem do 1. ledna 2014.
Na Komisi je přenesena pravomoc přijímat regulační technické normy uvedené ve druhém pododstavci postupem podle článků 10 až 14 nařízení (EU) č. 1093/2010.“
27)
V článku 110 se odstavec 2 nahrazuje tímto:
„2. Členské státy stanoví, že ohlášení se provádí alespoň dvakrát ročně. Příslušné orgány uplatní od 31. prosince 2012 jednotný formát, četnost a lhůty pro podávání zpráv. Za účelem zajištění jednotných podmínek uplatňování této směrnice vypracuje Evropský orgán dohledu (Evropský orgán pro bankovnictví) návrhy prováděcích technických norem pro zavedení jednotného formátu (se souvisejícími specifikacemi), jednotné četnosti a jednotné lhůty podávání zpráv v rámci Evropské unie před 1. ledna 2012. Formáty podávání zpráv musí být přiměřené povaze, rozsahu a komplexnosti činností úvěrových institucí.
Za účelem zajištění uplatňování této směrnice vypracuje Evropský orgán dohledu (Evropský orgán pro bankovnictví) rovněž návrhy prováděcích technických norem, pokud jde o řešení v oblasti informačních technologií, která mají být u tohoto podávání zpráv použita.
Komisi je svěřena pravomoc přijímat návrhy prováděcích technických norem uvedené v prvním a druhém pododstavci postupem podle článku 15 nařízení (EU) č. 1093/2010.“
28)
V čl. 111 odst. 1 se čtvrtý pododstavec nahrazuje tímto:
„Členské státy mohou stanovit nižší limit než 150 milionů EUR a informují o tom Evropský orgán dohledu (Evropský orgán pro bankovnictví) a Komisi.“.
29)
V článku 122a se odstavec 10 nahrazuje tímto:
„10. Evropský orgán dohledu (Evropský orgán pro bankovnictví) každoročně podá Komisi zprávu o dodržování tohoto článku příslušnými orgány.
Za účelem zajištění důsledné harmonizace tohoto článku vypracuje Evropský orgán dohledu (Evropský orgán pro bankovnictví) návrhy regulačních technických norem pro sbližování postupů dohledu s ohledem na tento článek, včetně opatření přijatých v případě porušení povinností týkajících se hloubkové kontroly a řízení rizik. Evropský orgán dohledu (Evropský orgán pro bankovnictví) předloží Komisi tyto návrhy regulačních technických norem do 1. ledna 2014.
Na Komisi je přenesena pravomoc přijímat regulační technické normy uvedené v druhém pododstavci postupem podle článků 10 až 14 nařízení (EU) č. 1093/2010.“
30)
V článku 124 se doplňuje nový odstavec, který zní:
„6. Za účelem zajištění důsledné harmonizace tohoto článku může Evropský orgán dohledu (Evropský orgán pro bankovnictví) vypracovat návrhy regulačních technických norem pro upřesnění tohoto článku a společného postupu a metodiky hodnocení rizika.
Na Komisi je přenesena pravomoc přijímat regulační technické normy uvedené v prvním pododstavci postupem podle článků 10 až 14 řízení (EU) č. 1093/2010.“
31)
V článku 126 se odstavec 4 nahrazuje tímto:
„4. Příslušné orgány oznámí Komisi a Evropskému orgánu dohledu (Evropskému orgánu pro bankovnictví) veškeré dohody, na něž se vztahuje odstavec 3.“
32)
Článek 129 se mění takto:
a)
v odstavci 1 se za první pododstavec vkládá pododstavec, který zní:
„Pokud orgán vykonávající dohled na konsolidovaném základě neplní úkoly uvedené v prvním pododstavci nebo pokud příslušné orgány v dostatečné míře nespolupracují s orgánem vykonávajícím dohled na konsolidovaném základě při plnění úkolů uvedených v prvním pododstavci, může jakýkoli z příslušných orgánů předložit záležitost Evropskému orgánu dohledu (Evropskému orgán pro bankovnictví), který může jednat v souladu s článkem 19 nařízení (EU) č. 1093/2010.“
b)
v odstavci 2 se do pátého pododstavce doplňuje toto:
„Pokud na konci šestiměsíčního období kterýkoli z dotčených příslušných orgánů předloží záležitost Evropskému orgánu dohledu (Evropskému orgánu pro bankovnictví) v souladu s článkem 19 nařízení (EU) č. 1093/2010, orgán vykonávající dohled na konsolidovaném základě odloží své rozhodnutí a vyčká na rozhodnutí, které může Evropský orgán dohledu (Evropský orgán pro bankovnictví) ve vztahu k jeho rozhodnutí přijmout podle čl. 19 odst. 3 uvedeného nařízení, a rozhodne v souladu s rozhodnutím Evropského orgánu dohledu (Evropského orgánu pro bankovnictví). Šestiměsíční lhůta se považuje za lhůtu pro smírné urovnání sporu ve smyslu uvedeného nařízení. Evropský orgán dohledu (Evropský orgán pro bankovnictví) přijme své rozhodnutí do jednoho měsíce. Záležitost nelze Evropskému orgánu dohledu (Evropskému orgánu pro bankovnictví) postoupit po skončení šestiměsíčního období nebo po dosažení společného rozhodnutí.“;
c)
v odstavci 2 se doplňuje pododstavec, který zní:
„Evropský orgán dohledu (Evropský orgán pro bankovnictví) může vypracovat návrhy prováděcích technických norem pro zajištění jednotných podmínek uplatňování postupu společného rozhodování uvedeného v tomto odstavci, pokud jde o žádosti o povolení uvedené v čl. 84 odst. 1, čl. 87 odst. 9 a článku 105 a příloze III části 6, s cílem usnadnit přijímání společných rozhodnutí.
Komisi je svěřena pravomoc přijímat návrhy provádění technických norem uvedených v šestém a sedmém pododstavci postupem podle článku 15 nařízení (EU) č. 1093/2010.“;
d)
odstavec 3 se mění takto:
i)
ve třetím pododstavci se slova „Evropský výbor orgánů bankovního dohledu“ nahrazuje slovy „Evropský orgán dohledu (Evropský orgán pro bankovnictví)“;
ii)
čtvrtý pododstavec se nahrazuje tímto:
„V případě, že příslušné orgány nedosáhnou takového společného rozhodnutí do čtyř měsíců, rozhodne o použití článků 123 a 124 a čl. 136 odst. 2 na konsolidovaném základě orgán vykonávající dohled na konsolidovaném základě po řádném zohlednění posouzení rizik dceřiných podniků, které vypracovaly příslušné odpovědné orgány. Pokud na konci čtyřměsíčního období kterýkoli z dotčených příslušných orgánů předloží záležitost Evropskému orgánu dohledu (Evropskému orgánu pro bankovnictví) v souladu s článkem 19 nařízení (EU) č. 1093/2010, orgán vykonávající dohled na konsolidovaném základě odloží své rozhodnutí a vyčká na rozhodnutí, které může Evropský orgán dohledu (Evropský orgán pro bankovnictví) vydat podle čl. 19 odst. 4 uvedeného nařízení, a rozhodne v souladu s rozhodnutím Evropského orgánu dohledu (Evropského orgánu pro bankovnictví). Čtyřměsíční lhůta se považuje za lhůtu pro smírné urovnání sporu ve smyslu uvedeného nařízení. Evropský orgán dohledu (Evropský orgán pro bankovnictví) přijme své rozhodnutí do jednoho měsíce. Záležitost nelze Evropskému orgánu dohledu (Evropskému orgánu pro bankovnictví) postoupit po skončení čtyřměsíčního období nebo po dosažení společného rozhodnutí.“;
iii)
pátý pododstavec se nahrazuje tímto:
„Příslušné orgány pověřené dohledem nad dceřinými podniky mateřských úvěrových institucí Unie nebo mateřských finančních holdingových společností Unie rozhodnou o použití článků 123 a 124 a čl. 136 odst. 2 na individuálním nebo subkonsolidovaném základě po náležitém zohlednění názorů a výhrad vyjádřených orgánem vykonávajícím dohled na konsolidovaném základě. Pokud na konci čtyřměsíčního období kterýkoli z dotčených příslušných orgánů postoupí záležitost Evropskému orgánu dohledu (Evropskému orgánu pro bankovnictví) v souladu s článkem 19 nařízení (EU) č. 1093/2010, odloží orgány vykonávající dohled na konsolidovaném základě své rozhodnutí a vyčkají na rozhodnutí, které Evropský orgán dohledu (Evropský orgán pro bankovnictví) přijme podle čl. 19 odst. 4 uvedeného nařízení, a rozhodne v souladu s rozhodnutím Evropského orgánu dohledu (Evropský orgán pro bankovnictví). Čtyřměsíční lhůta se považuje za lhůtu pro smírné urovnání sporu ve smyslu uvedeného nařízení. Evropský orgán dohledu (Evropský orgán pro bankovnictví) přijme své rozhodnutí do jednoho měsíce. Záležitost nelze Evropskému orgánu dohledu (Evropskému orgánu pro bankovnictví) postoupit po skončení tohoto čtyřměsíčního období nebo po dosažení společného rozhodnutí.“;
iv)
sedmý pododstavec se nahrazuje tímto:
„Pokud byl konzultován Evropský orgán dohledu (Evropský orgán pro bankovnictví), všechny příslušné orgány jeho stanovisko zváží a podají vysvětlení ohledně všech významných odchylek od tohoto stanoviska.“;
v)
desátý pododstavec se nahrazuje tímto:
„Evropský orgán dohledu (Evropský orgán pro bankovnictví) může vypracovat návrhy prováděcích technických norem pro zajištění jednotných podmínek uplatňování postupu společného rozhodování uvedeného v tomto odstavci, pokud jde o použití článků 123 a 124 a čl. 136 odst. 2, s cílem usnadnit přijímání společných rozhodnutí.
Komisi je svěřena pravomoc přijímat prováděcí technické normy uvedené v desátém pododstavci postupem podle článku 15 nařízení (EU) č. 1093/2010.“
33)
V čl. 130 odst. 1 se první a druhý pododstavec nahrazují tímto:
„1. Nastane-li naléhavá situace, včetně situace uvedené v článku 18 nařízení (EU) č. 1093/2010 nebo situace nepříznivého vývoje na trzích, která by mohla ohrozit likviditu trhu a stabilitu finančního systému v jakémkoli členském státě, v němž byly povoleny subjekty skupiny nebo v němž jsou usazeny významné pobočky uvedené v článku 42a, orgán vykonávající dohled na konsolidovaném základě uvědomí, jakmile je to možné, s výhradou kapitoly 1 oddílu 2, Evropský orgán dohledu (Evropský orgán pro bankovnictví), Evropskou radu pro systémová rizika a orgány uvedené v čl. 49 čtvrtém pododstavci a v článku 50 a sdělí veškeré informace nezbytné k plnění jejich úkolů. Tyto povinnosti se vztahují na všechny příslušné orgány uvedené v článku 125 a 126 a v návětí čl. 129 odst. 1.
Pokud orgán uvedený v čl. 49 čtvrtém pododstavci zjistí situaci popsanou v prvním pododstavci tohoto odstavce, uvědomí, jakmile je to možné, příslušné orgány uvedené v článcích 125 a 126 a Evropský orgán dohledu (Evropský orgán pro bankovnictví).“.
34)
V článku 131 se třetí pododstavec nahrazuje tímto:
„Orgány příslušné k vydání povolení dceřiným podnikům úvěrových institucí mohou dvoustrannou dohodou, v souladu s článkem 28 nařízení (EU) č. 1093/2010, přenést svou dohlížecí pravomoc na příslušné orgány, které vydaly povolení mateřskému podniku a vykonávají nad ním dohled, aby na sebe převzaly odpovědnost za dohled nad dceřiným podnikem v souladu s touto směrnicí. O existenci a obsahu takových dohod se uvědomí Evropský orgán dohledu (Evropský orgán pro bankovnictví). Tyto informace předá příslušným orgánům ostatních členských států a Evropskému bankovnímu výboru.“.
35)
Článek 131a se mění takto:
a)
odstavec 1 se nahrazuje tímto:
„1. Orgán vykonávající dohled na konsolidovaném základě zřizuje kolegia orgánů dohledu s cílem usnadnit provádění úkolů uvedených v článku 129 a čl. 130 odst. 1 a v souladu s požadavky důvěrnosti uvedenými v odstavci 2 tohoto článku a s právními předpisy Unie případně zajišťuje vhodnou koordinaci a spolupráci s příslušnými orgány třetích zemí.
Evropský orgán dohledu (Evropský orgán pro bankovnictví) přispívá k podpoře účinného, efektivního a systematického fungování kolegií orgánů dohledu uvedených v tomto článku a toto fungování sleduje, v souladu s článkem 21 nařízení (EU) č. 1093/2010. Za tímto účelem se Evropský orgán dohledu (Evropský orgán pro bankovnictví) účastní těchto činností způsobem, jaký považuje za vhodný, a je v tomto ohledu považován za příslušný orgán.
Kolegia orgánů dohledu poskytnou orgánu vykonávajícímu dohled na konsolidovaném základě, Evropskému orgánu dohledu (Evropskému orgán pro bankovnictví) a ostatním dotčeným příslušným orgánům rámec pro provádění těchto úkolů:
a)
výměna informací mezi sebou a s Evropským orgánem dohledu (Evropským orgánem pro bankovnictví) v souladu s článkem 21 nařízení (EU) č. 1093/2010;
b)
uzavírání dohod o dobrovolném svěření úkolů a případně o dobrovolném přenesení pravomocí;
c)
stanovení programů dohledových šetření založených na hodnocení rizika skupiny v souladu s článkem 124;
d)
zvýšení účinnosti dohledu vyloučením nadbytečného zdvojování požadavků dohledu také ve vztahu k požadavkům na informace podle čl. 130 odst. 2 a čl. 132 odst. 2;
e)
důsledné uplatňování obezřetnostních požadavků podle této směrnice na všechny subjekty v rámci bankovní skupiny, aniž jsou dotčeny možnosti a diskreční pravomoci, jež stanoví právní předpisy Unie;
f)
použití čl. 129 odst. 1 písm. c) s ohledem na činnost ostatních fór případně zřízených v této oblasti.
Příslušné orgány zúčastněné v kolegiích orgánů dohledu a Evropský orgán dohledu (Evropský orgán pro bankovnictví) mezi sebou úzce spolupracují. Požadavky důvěrnosti podle kapitoly 1 oddílu 2 nebrání příslušným orgánům ve výměně informací důvěrné povahy v rámci kolegií orgánů dohledu. Zřízením a činností kolegií orgánů dohledu nejsou dotčena práva a povinnosti příslušných orgánů podle této směrnice.“;
b)
odstavec 2 se mění takto:
i)
druhý pododstavec se nahrazuje tímto:
„Za účelem zajištění důsledné harmonizace tohoto článku může Evropský orgán dohledu (Evropský orgán pro bankovnictví) vypracovat návrhy regulačních technických norem k upřesnění obecných podmínek činnosti kolegií orgánů dohledu.
Na Komisi je přenesena pravomoc přijímat regulační technické normy uvedené ve druhém pododstavci postupem podle článků 10 až 14 nařízení (EU) č. 1093/2010.
Za účelem zajištění jednotných podmínek uplatňování tohoto článku může Evropský orgán dohledu (Evropský orgán pro bankovnictví) vypracovat návrhy prováděcích technických norem týkajících se činnosti kolegií orgánů dohledu.
Komisi je svěřena pravomoc přijímat prováděcí technické normy uvedené ve třetím pododstavci postupem podle článku 15 nařízení (EU) č. 1093/2010.“;
ii)
šestý pododstavec se nahrazuje tímto:
„S výhradou požadavků důvěrnosti podle kapitoly 1 oddílu 2 orgán vykonávající dohled na konsolidovaném základě informuje Evropský orgán dohledu (Evropský orgán pro bankovnictví) o činnostech kolegia orgánů dohledu, a to i v průběhu naléhavých situací, a sdělí mu veškeré informace, které mají zvláštní význam pro účely sbližování dohledu.“
36)
Článek 132 se mění takto:
a)
v odstavci 1 se za první pododstavec vkládají pododstavce, které znějí:
„Příslušné orgány pro účely této směrnice spolupracují s Evropským orgánem dohledu (Evropským orgánem pro bankovnictví) v souladu s nařízením (EU) č. 1093/2010.
Příslušné orgány poskytnou Evropskému orgánu dohledu (Evropskému orgánu pro bankovnictví) veškeré informace nezbytné k tomu, aby mohl tento orgán plnit své povinnosti podle této směrnice a podle nařízení (EU) č. 1093/2010, v souladu s článkem 35 uvedeného nařízení.“.
b)
doplňuje se pododstavec, který zní:
„Příslušné orgány mohou upozornit Evropský orgán dohledu (Evropský orgán pro bankovnictví) na tyto případy:
a)
některý příslušný orgán nesdělil informace zásadního významu, nebo
b)
žádost o spolupráci, zejména o výměnu informací byla zamítnuta nebo jí nebylo v přiměřené lhůtě vyhověno.
Aniž je dotčen článek 258 Smlouvy o fungování Evropské unie, může Evropský orgán dohledu (Evropský orgán pro bankovnictví) v případech uvedených v sedmém pododstavci postupovat v souladu s pravomocemi, které mu jsou svěřeny podle článku 19 nařízení (EU) č. 1093/2010.“
37)
V článku 140 se třetí pododstavec nahrazuje tímto:
„3. Orgány příslušné k dohledu na konsolidovaném základě sestaví seznamy finančních holdingových společností uvedených v čl. 71 odst. 2. Tyto seznamy předávají příslušným orgánům ostatních členských států, Evropskému orgánu dohledu (Evropskému orgánu pro bankovnictví) a Komisi.“.
38)
Článek143 se mění takto:
a)
odstavec 2 se mění takto:
i)
na konci prvního pododstavce se doplňuje věta, která zní:
„Evropský orgán dohledu (Evropský orgán pro bankovnictví) je Komisi a Evropskému bankovnímu výboru nápomocen při plnění uvedených úkolů, včetně toho, zda by takové obecné pokyny měly být aktualizovány.“;
ii)
druhý pododstavec se nahrazuje tímto:
„Příslušný orgán, který provádí ověření uvedená v odst. 1 prvním pododstavci, k těmto obecným pokynům přihlíží. Pro tento účel příslušný orgán konzultuje Evropský orgán dohledu (Evropský orgán pro bankovnictví) před přijetím rozhodnutí.“;
b)
v odstavci 3 se čtvrtý pododstavec nahrazuje tímto:
„Techniky dohledu se zaměří na dosažení cílů dohledu na konsolidovaném základě, jak jsou vymezeny v této kapitole, a oznámí se ostatním dotčeným příslušným orgánům, Evropskému orgánu dohledu (Evropskému orgánu pro bankovnictví) a Komisi.“.
39)
V článku 144 se doplňují pododstavce, které znějí:
„Za účelem zajištění jednotných podmínek uplatňování tohoto článku vypracuje Evropský orgán dohledu (Evropský orgán pro bankovnictví) návrhy prováděcích technických norem pro určení formátu, struktury, obsahu a data každoročního zveřejnění údajů podle tohoto článku. Evropský orgán dohledu (Evropský orgán pro bankovnictví) předloží Komisi tyto návrhy prováděcích technických norem do 1. ledna 2014.
Komisi je svěřena pravomoc přijímat prováděcí technické normy uvedené ve třetím pododstavci postupem podle článku 15 nařízení (EU) č. 1093/2010.“
40)
V článku 150 se doplňuje odstavec, který zní:
„3. Za účelem zajištění jednotných podmínek uplatňování této směrnice vypracuje Evropský orgán dohledu (Evropský orgán pro bankovnictví) návrhy prováděcích technických norem pro podmínky uplatňování:
a)
přílohy V bodů 15 až 17;
b)
přílohy V bodu 23 písm. l), pokud jde o stanovení kritéria pro určení vhodného poměru mezi pevnou a pohyblivou složkou celkové odměny, a přílohy V bodu 23 písm. o) podbodu ii) s cílem upřesnit třídy nástrojů splňujících podmínky zde stanovené;
c)
přílohy VI části 2, pokud jde o stanovení kvantitativních faktorů uvedených v bodě 12, kvalitativních faktorů uvedených v bodě 13 a srovnávacích standardů uvedených v bodě 14;
Evropský orgán dohledu (Evropský orgán pro bankovnictví) předloží Komisi tyto návrhy prováděcích technických norem do 1. ledna 2014.
Komisi je svěřena pravomoc přijímat prováděcí technické normy uvedené v prvním pododstavci postupem podle článku 15 nařízení (EU) č. 1093/2010.“
41)
Článek 156 se mění takto:
a)
slova „Evropský výbor orgánů bankovního dohledu“ v příslušném mluvnickém tvaru se nahrazují slovy „Evropský orgán dohledu (Evropský orgán pro bankovnictví)“ v příslušném mluvnickém tvaru;
b)
první pododstavec se nahrazuje tímto:
„Komise ve spolupráci s Evropským orgánem dohledu (Evropským orgánem pro bankovnictví) a členskými státy a se zřetelem k příspěvku Evropské centrální banky pravidelně kontroluje, zda tato směrnice, spolu se směrnicí 2006/49/ES, má významný dopad na hospodářský cyklus, a v návaznosti na tuto kontrolu zváží, zda existuje důvod k přijetí jakýchkoli nápravných opatření.“.
Článek 10
Změny směrnice 2006/49/ES
Směrnice 2006/49/ES se mění takto:
1)
V článku 18 se doplňuje nový odstavec, který zní:
„5. Evropský orgán dohledu (Evropský orgán pro bankovnictví) zřízený nařízením Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 1093/2010 (38) může vypracovat návrhy regulačních technických norem k upřesnění metod hodnocení, za nichž příslušné orgány povolují institucím používat interní modely pro účely výpočtu kapitálových požadavků podle této směrnice.
Na Komisi je přenesena pravomoc přijímat regulační technické normy uvedené v prvním pododstavci postupem podle článků 10 až 14 nařízení (EU) č. 1093/2010.
2)
V čl. 22 odst. 1 se doplňuje pododstavec, který zní:
„Pokud příslušné orgány nevyžadují uplatňování kapitálových požadavků na konsolidovaném základě, oznámí tuto skutečnost Komisi a Evropskému orgánu dohledu (Evropskému orgánu pro bankovnictví).“
3)
Ustanovení čl. 32 odst. 1 se mění takto:
a)
druhý pododstavec se nahrazuje tímto:
„Příslušné orgány oznámí uvedené postupy Evropskému orgánu dohledu (Evropskému orgánu pro bankovnictví), Radě a Komisi.“;
b)
doplňuje se pododstavec, který zní:
„Evropský orgán dohledu (Evropský orgán pro bankovnictví) vydá obecné pokyny týkající se postupů uvedených v tomto odstavci.“.
4)
V článku 36 se odstavec 1 nahrazuje tímto:
„1. Členské státy určí orgány, které jsou příslušné vykonávat povinnosti uvedené v této směrnici. Uvědomí o tom Evropský orgán dohledu (Evropský orgán pro bankovnictví) a Komisi, přičemž uvedou veškeré rozdělení působnosti.“.
5)
V čl. 38 odst. 1 se doplňují pododstavce, které znějí:
„Příslušné orgány pro účely této směrnice spolupracují s Evropským orgánem dohledu (Evropským orgánem pro bankovnictví) v souladu s nařízením (EU) č. 1093/2010.
Příslušné orgány poskytnou neprodleně Evropskému orgánu dohledu (Evropskému orgánu pro bankovnictví) veškeré informace nezbytné k tomu, aby mohl tento orgán plnit své povinnosti podle této směrnice a podle nařízení (EU) č. 1093/2010, v souladu s článkem 35 uvedeného nařízení.“.
Článek 11
Změny směrnice 2009/65/ES
Směrnice 2009/65/ES se mění takto:
1)
V článku 5 se doplňuje nový odstavec, který zní:
„8. Za účelem zajištění důsledné harmonizace tohoto článku může Evropský orgán dohledu (Evropský orgán pro cenné papíry a trhy) zřízený nařízením Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 1095/2010 (39) vypracovat návrhy regulačních technických norem k upřesnění informací, které mají být příslušným orgánům poskytnuty v žádosti o povolení SKIPCP.
Na Komisi je přenesena pravomoc přijímat regulační technické normy uvedené v prvním pododstavci postupem podle článků 10 až 14 nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 1095/2010.
2)
V čl. 6 odst. 1 se doplňuje pododstavec, který zní:
„Veškerá udělená povolení se oznamují Evropskému orgánu dohledu (Evropskému orgánu pro cenné papíry a trhy), jenž na svých internetových stránkách zveřejní a aktualizuje seznam správcovských společností, jimž bylo vydáno povolení.“.
3)
V článku 7 se doplňuje odstavec, který zní:
„6. Za účelem zajištění důsledné harmonizace tohoto článku může Evropský orgán dohledu (Evropský orgán pro cenné papíry a trhy) vypracovat návrhy regulačních technických norem k upřesnění:
a)
informací, které jsou příslušným orgánům poskytovány v žádosti o povolení správcovské společnosti, včetně programu činností;
b)
požadavků na správcovskou společnost podle čl. 7 odst. 2 a informací pro oznamování stanovených v odstavci 3;
c)
požadavků na akcionáře a společníky s kvalifikovanou účastí a upřesnění překážek, jež mohou bránit účinnému výkonu dohledu ze strany příslušného orgánu ve smyslu čl. 8 odst. 1 této směrnice a čl. 10 odst. 1 až 2 směrnice 2004/39/ES v souladu s článkem 11 této směrnice.
Na Komisi je přenesena pravomoc přijímat regulační technické normy uvedené v prvním pododstavci postupem podle článků 10 až 14 nařízení (EU) č. 1095/2010.
Za účelem zajištění jednotných podmínek uplatňování tohoto článku může Evropský orgán dohledu (Evropský orgán pro cenné papíry a trhy) vypracovat návrh prováděcích technických norem pro standardní formuláře, šablony a postupy pro oznamování či poskytování informací podle písmen a) a b) prvního pododstavce.
Komisi je svěřena pravomoc přijímat prováděcí technické normy uvedené ve třetím pododstavci postupem podle článku 15 nařízení (EU) č. 1095/2010.“
4)
V článku 9 se odstavec 2 nahrazuje tímto:
„2. Členské státy informují Evropský orgán dohledu (Evropský orgán pro cenné papíry a trhy) a Komisi o všech obecných obtížích, kterým musí SKIPCP čelit při uvádění svých podílových jednotek na trh v třetí zemi.
Komise tyto obtíže co nejdříve prošetří v zájmu nalezení vhodného řešení. Evropský orgán dohledu (Evropský orgán pro cenné papíry a trhy) jí bude při plnění tohoto úkolu nápomocen.“.
5)
V článku 11 se doplňuje nový odstavec, který zní:
„3. Za účelem zajištění důsledné harmonizace této směrnice může Evropský orgán dohledu (Evropský orgán pro cenné papíry a trhy) vypracovat návrhy regulačních technických norem pro stanovení seznamu všech informací uvedených v tomto článku, s odkazem na čl. 10b odst. 4 směrnice 2004/39/ES, jež musí navrhovaní nabyvatelé zahrnout do svého oznámení, aniž je dotčen čl. 10a odst. 2 uvedené směrnice.
Na Komisi je přenesena pravomoc přijímat regulační technické normy uvedené v prvním pododstavci postupem podle článků 10 až 14 nařízení (EU) č. 1095/2010.
Za účelem zajištění jednotných podmínek uplatňování tohoto článku může Evropský orgán dohledu (Evropský orgán pro cenné papíry a trhy) vypracovat návrh prováděcích technických norem pro standardní formuláře, šablony a postupy ke konzultačnímu procesu mezi příslušnými orgány uvedenými v tomto článku, s odkazem na čl. 10 odst. 4 směrnice 2004/39/ES.
Komisi je svěřena pravomoc přijímat prováděcí technické normy uvedené ve třetím pododstavci postupem podle článku 15 nařízení (EU) č. 1095/2010.“
6)
Článek 12 se mění takto:
a)
odstavec 3 se mění takto:
i)
první pododstavec se nahrazuje tímto:
„3. Aniž je dotčen článek 116, přijme Komise prostřednictvím aktů v přenesené pravomoci v souladu s čl. 112 odst. 2, 3 a 4 a za podmínek stanovených v článcích 112a a 112b opatření, jimiž stanoví postupy a opatření uvedené v odst. 1 druhém pododstavci písm. a), a požadavky na strukturu a organizaci, jimiž se zajistí minimalizace střetu zájmů v souladu s odst. 1 druhým pododstavcem písm. b).“;
ii)
druhý pododstavec se zrušuje;
b)
doplňuje se odstavec, který zní:
„4. Za účelem zajištění jednotných podmínek uplatňování tohoto článku může Evropský orgán dohledu (Evropský orgán pro cenné papíry a trhy) vypracovat návrhy prováděcích technických norem k upřesnění podmínek pro uplatňování aktů v přenesené pravomoci přijatých Komisí týkajících se postupů, opatření, struktur a organizačních požadavků uvedených v odstavci 3.
Komisi je svěřena pravomoc přijímat návrhy provádění technických norem uvedených v prvním pododstavci postupem podle článku 15 nařízení (EU) č. 1095/2010.“
7)
Článek 14 se mění takto:
a)
odstavec 2 se mění takto:
i)
v prvním pododstavci se návětí nahrazuje tímto:
„2. Aniž je dotčen článek 116, přijme Komise prostřednictvím aktů v přenesené pravomoci v souladu s čl. 112 odst. 2, 3 a 4 a za podmínek stanovených v článcích 112a a 112b opatření, jimiž zajistí, aby správcovská společnost dodržovala povinnosti stanovené v odstavci 1, přičemž zejména:“;
ii)
druhý pododstavec se zrušuje;
b)
doplňuje odstavec, který zní:
„3. Za účelem zajištění jednotných podmínek uplatňování tohoto článku může Evropský orgán dohledu (Evropský orgán pro cenné papíry a trhy) vypracovat návrhy prováděcích technických norem k určení aktů v přenesené pravomoci přijatých Komisí týkajících se kritérií, zásad a opatření uvedených v odst. 2.
Komisi je svěřena pravomoc přijímat prováděcí technické normy uvedené v prvním pododstavci postupem podle článku 15 nařízení (EU) č. 1095/2010.“
8)
V článku 17 se doplňuje nový odstavec, který zní:
„10. Za účelem zajištění důsledné harmonizace tohoto článku může Evropský orgán dohledu (Evropský orgán pro cenné papíry a trhy) vypracovat návrh regulačních technických norem k upřesnění informací, jež mají být oznamovány v souladu s odstavci 1, 2, 3, 8 a 9.
Na Komisi je přenesena pravomoc přijímat regulační technické normy uvedené v prvním pododstavci postupem podle článků 10 až 14 nařízení (EU) č. 1095/2010.
Za účelem zajištění jednotných podmínek uplatňování tohoto článku může Evropský orgán dohledu (Evropský orgán pro cenné papíry a trhy) vypracovat návrhy prováděcích technických norem pro standardní formuláře, šablony a postupy pro předávání informací v souladu s odstavci 3 a 9.
Komisi je svěřena pravomoc přijímat prováděcí technické normy uvedené ve třetím pododstavci postupem podle článku 15 nařízení (EU) č. 1095/2010.“
9)
V článku 18 se doplňuje pododstavec, který zní:
„5. Za účelem zajištění důsledné harmonizace tohoto článku může Evropský orgán dohledu (Evropský orgán pro cenné papíry a trhy) vypracovat návrhy regulačních technických norem k upřesnění informací, jež mají být oznamovány, v souladu s odstavci 1, 2 a 4.
Na Komisi je přenesena pravomoc přijímat regulační technické normy uvedené v prvním pododstavci postupem podle článků 10 až 14 nařízení (EU) č. 1095/2010.
Za účelem zajištění jednotných podmínek uplatňování tohoto článku může Evropský orgán dohledu (Evropský orgán pro cenné papíry a trhy) vypracovat návrhy prováděcích technických norem pro standardní formuláře, šablony a postupy pro předávání informací v souladu s odstavci 2 a 4.
Komisi je svěřena pravomoc přijímat prováděcí technické normy uvedené ve třetím pododstavci postupem podle článku 15 nařízení (EU) č. 1095/2010.“
10)
V článku 20 se doplňuje odstavec, který zní:
„5. Za účelem zajištění důsledné harmonizace tohoto článku může Evropský orgán dohledu (Evropský orgán pro cenné papíry a trhy) vypracovat návrhy regulačních technických norem pro stanovení informací, které se poskytují příslušným orgánům spolu se žádostí o správu SKIPCP zřízeného v jiném členském státě.
Komise může přijmout regulační technické normy uvedené v prvním pododstavci postupem podle článků 10 až 14 nařízení (EU) č. 1095/2010.
Za účelem zajištění jednotných podmínek uplatňování tohoto článku může Evropský orgán dohledu (Evropský orgán pro cenné papíry a trhy) vypracovat návrhy prováděcích technických norem pro standardní formuláře, šablony a postupy pro poskytování informací.
Komisi je svěřena pravomoc přijímat prováděcí technické normy uvedené ve třetím pododstavci postupem podle článku 15 nařízení (EU) č. 1095/2010.“
11)
Článek 21 se mění takto:
a)
odstavec 5 se nahrazuje tímto:
„5. Pokud i přes opatření přijatá příslušnými orgány domovského členského státu správcovské společnosti, nebo proto, že se tato opatření ukážou v daném členském státě jako nedostatečná nebo neproveditelná, správcovská společnost i nadále odmítá poskytovat informace požadované hostitelským členským státem správcovské společnosti podle odstavce 2 nebo nadále porušuje právní nebo správní předpisy uvedené v tomtéž odstavci, platné v hostitelském členském státě správcovské společnosti, mohou příslušné orgány hostitelského členského státu správcovské společnosti přijmout kterékoli z následujících opatření:
a)
poté, co informují příslušné orgány domovského členského státu správcovské společnosti, přijmout příslušná opatření k zabránění nebo postižení dalšího porušování, mimo jiné i podle článků 98 a 99, a pokud je to nutné, k zabránění správcovské společnosti uskutečnit další transakce na svém území. Členské státy zajistí, aby na jejich území mohly být správcovským společnostem doručeny právní dokumenty nezbytné k těmto opatřením. Pokud je službou poskytovanou v hostitelském členském státě správcovské společnosti správa SKIPCP, může hostitelský členský stát správcovské společnosti požadovat, aby správcovská společnost od správy tohoto SKIPCP odstoupila; nebo
b)
usoudí-li, že příslušný orgán domovského členského státu správcovské společnosti nepřijal odpovídající opatření, upozornit na záležitost Evropský orgán dohledu (Evropský orgán pro cenné papíry a trhy), jenž může jednat v souladu s pravomocemi, které mu jsou svěřeny podle článku 19 nařízení (EU) č. 1095/2010.“;
b)
v odstavci 7 se první a druhý pododstavec nahrazují tímto:
„7. V naléhavých případech mohou příslušné orgány hostitelského členského státu správcovské společnosti před zahájením postupu podle odstavců 3, 4 nebo 5 učinit předběžná opatření nezbytná k ochraně zájmů investorů a dalších osob, kterým jsou služby poskytovány. Komise, Evropský orgán dohledu (Evropský orgán pro cenné papíry a trhy) a příslušné orgány ostatních dotčených členských států jsou o těchto opatřeních co nejdříve informovány.
Po konzultaci s příslušnými orgány dotyčných členských států může Komise rozhodnout, že dotčený členský stát musí tato opatření pozměnit či zrušit, aniž jsou dotčeny pravomoci Evropského orgánu dohledu (Evropského orgánu pro cenné papíry a trhy) podle článku 17 nařízení (EU) č. 1095/2010.“
c)
v odstavci. 9 se první pododstavec nahrazuje tímto:
„9. Členské státy informují Evropský orgán dohledu (Evropský orgán pro cenné papíry a trhy) a Komisi o počtu a druhu případů, v nichž neudělily povolení podle článku 17 nebo zamítly žádost podle článku 20, a o opatřeních přijatých v souladu s odstavcem 5 tohoto článku.“.
12)
Ustanovení čl. 23 odst. 6 se mění takto:
a)
první pododstavec se nahrazuje tímto:
„6. Komise může prostřednictvím aktů v přenesené pravomoci v souladu s čl. 112 odst. 2, 3 a 4 a za podmínek stanovených v článcích 112a a 112b přijmout opatření týkající se opatření, která má přijmout depozitář za účelem plnění svých povinností, pokud jde o SKIPCP spravovaný správcovskou společností usazenou v jiném členském státě, včetně podrobností, které je nutné zahrnout do standardní smlouvy, již má používat depozitář a správcovská společnost v souladu s odstavcem 5.“;
b)
druhý pododstavec se zrušuje.
13)
V článku 29 se doplňují nové odstavce, které znějí:
„5. Za účelem zajištění důsledné harmonizace této směrnice může Evropský orgán dohledu (Evropský orgán pro cenné papíry a trhy) vypracovat návrhy regulačních technických norem k upřesnění:
a)
informací, které jsou příslušným orgánům poskytovány v žádosti o povolení investiční společnosti, včetně programu činností, a
b)
překážek, které mohou bránit účinnému výkonu dohledu ze strany příslušného orgánu, jak je uvedeno v odst. 1 písm. c).
Na Komisi je přenesena pravomoc přijímat regulační technické normy uvedené v prvním pododstavci postupem podle článků 10 až 14 nařízení (EU) č. 1095/2010.
6. Za účelem zajištění jednotných podmínek uplatňování tohoto článku může Evropský orgán dohledu (Evropský orgán pro cenné papíry a trhy) vypracovat návrhy prováděcích technických norem pro standardní formuláře, šablony a postupy pro poskytování informací uvedených v odst. 5 prvním pododstavci písm. a).
Komisi je svěřena pravomoc přijímat návrhy prováděcích technických norem uvedených v prvním pododstavci postupem podle článku 15 nařízení (EU) č. 1095/2010.“
14)
V článku 32 se odstavec 6 nahrazuje tímto:
„6. Členské státy sdělí Evropskému orgánu dohledu (Evropskému orgánu pro cenné papíry a trhy) a Komisi totožnost investičních společností, na které se vztahují zvláštní ustanovení odstavců 4 a 5.“.
15)
Ustanovení čl. 33 odst. 6 se mění takto:
a)
první pododstavec se nahrazuje tímto:
„6. Komise může prostřednictvím aktů v přenesené pravomoci v souladu s čl. 112 odst. 2, 3 a 4 a za podmínek stanovených v článcích 112a a 112b přijmout opatření týkající se opatření, která má přijmout depozitář za účelem plnění svých povinností, pokud jde o SKIPCP spravovaný správcovskou společností usazenou v jiném členském státě, včetně podrobností, které je nutné zahrnout do standardní smlouvy, již má používat depozitář a správcovská společnost v souladu s odstavcem 5.“;
b)
druhý pododstavec se zrušuje.
16)
Článek 43 se mění takto:
a)
v odstavci 5 se:
i)
první pododstavec nahrazuje tímto:
„5. Komise může prostřednictvím aktů v přenesené pravomoci podle čl. 112 odst. 2, 3 a 4 a za podmínek stanovených v článcích 112a a 112b přijmout opatření, která stanoví podrobný obsah, formu a způsob poskytnutí informací uvedených v odstavcích 1 a 3.“;
ii)
druhý pododstavec zrušuje;
b)
doplňuje se odstavec, který zní:
„6. Za účelem zajištění jednotných podmínek uplatňování tohoto článku může Evropský orgán dohledu (Evropský orgán pro cenné papíry a trhy) vypracovat návrhy prováděcích technických norem k určení podmínek uplatňování aktů v přenesené pravomoci přijatých Komisí týkajících se obsahu, formátu a způsobu, jakým mají být poskytovány informace uvedené v odstavcích 1 a 3 tohoto článku.
Komisi je svěřena pravomoc přijímat prováděcí technické normy uvedené v prvním pododstavci postupem podle článku 15 nařízení (EU) č. 1095/2010.“
17)
V článku 50 se doplňuje nový odstavec, který zní:
„4. Za účelem zajištění důsledné harmonizace tohoto článku může Evropský orgán dohledu (Evropský orgán pro cenné papíry a trhy) vypracovat návrhy prováděcích technických norem k upřesnění ustanovení týkajících se kategorií aktiv, do nichž SKIPCP mohou investovat v souladu s tímto článkem a s akty v přenesené pravomoci, které přijímá Komise a které se týkají těchto ustanovení.
Na Komisi je přenesena pravomoc přijímat regulační technické normy uvedené v prvním pododstavci postupem podle článků 10 až 14 nařízení (EU) č. 1095/2010.“
18)
Článek 51 se mění takto:
a)
v odstavci 1 se doplňuje pododstavec, který zní:
„Příslušné orgány zajistí, aby k veškerým informacím obdrženým podle třetího odstavce, které se týkají všech správcovských a investičních společností, na něž dohlížejí, měl přístup Evropský orgán dohledu (Evropský orgán pro cenné papíry a trhy) v souladu s článkem 35 nařízení (EU) č. 1095/2010 a Evropská rada pro systémová rizika zřízená nařízením Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 1092/2010 ze dne 24. listopadu 2010 o makroobezřetnostním dohledu nad finančním systémem na úrovni Evropské unie a o zřízení Evropské rady pro systémová rizika (40) v souladu s článkem 15 uvedeného nařízení za účelem sledování systémových rizik na úrovni Unie.
b)
čtvrtý pododstavec se nahrazuje tímto:
„4. Aniž je dotčen článek 116, Komise přijme prostřednictvím aktů v přenesené pravomoci podle čl. 112 odst. 2, 3 a 4 a za podmínek stanovených v článcích 112a a 112b opatření, která podrobněji stanoví:
a)
kritéria pro posouzení přiměřenosti postupů pro řízení rizik uplatňovaných správcovskou společností v souladu s odst. 1 prvním pododstavcem;
b)
podrobná pravidla pro přesný a nezávislý odhad hodnoty OTC derivátů; a
c)
podrobná pravidla pro obsah a způsob sdělování informací uvedených v odst. 1 třetím pododstavci příslušným orgánům domovského členského státu správcovské společnosti.“;
c)
doplňuje se odstavec, který zní:
„5. Za účelem zajištění jednotných podmínek uplatňování tohoto článku může Evropský orgán dohledu (Evropský orgán pro cenné papíry a trhy) vypracovat návrhy prováděcích technických norem k určení podmínek uplatňování aktů v přenesené pravomoci přijatých Komisí týkajících se kritérií a pravidel uvedených v odstavci 4.
Komisi je svěřena pravomoc přijímat prováděcí technické normy uvedené v prvním pododstavci postupem podle článku 15 nařízení (EU) č. 1095/2010.“
19)
V čl. 52 odst. 4 se třetí pododstavec nahrazuje tímto:
„Členské státy zašlou Evropskému orgánu dohledu (Evropskému orgánu pro cenné papíry a trhy) a Evropské komisi seznam kategorií dluhopisů uvedených v prvním pododstavci a emitentů, kteří jsou v souladu s právními předpisy a předpisy o dohledu podle uvedeného pododstavce oprávněni emitovat dluhopisy splňující kritéria stanovená v tomto článku. K těmto seznamům připojí oznámení o statusu nabízených záruk. Komise a Evropský orgán dohledu (Evropský orgán pro cenné papíry a trhy) tyto informace společně s případnými poznámkami předají neprodleně ostatním členským státům a zveřejní je na svých internetových stránkách. Tato sdělení mohou být předmětem výměny názorů v rámci Evropského výboru pro cenné papíry uvedeného v čl. 112 odst. 1.“.
20)
Článek 60 se mění takto:
a)
v odstavci 6:
i)
se v prvním pododstavci návětí nahrazuje tímto:
„6. Komise může přijmout prostřednictvím aktů v přenesené pravomoci v souladu s čl. 112 odst. 2, 3 a 4 a za podmínek stanovených v článcích 112a a 112b opatření, kterými stanoví:“;
ii)
se druhý pododstavec zrušuje;
b)
se doplňuje odstavec, který zní:
„7. Za účelem zajištění jednotných podmínek uplatňování tohoto článku, může Evropský orgán dohledu (Evropský orgán pro cenné papíry a trhy) vypracovat návrhy prováděcích technických norem k určení podmínek uplatňování aktů v přenesené pravomoci přijatých Komisí týkajících se smlouvy, jakož i opatření a postupů uvedených v odstavci 6.
Komisi je svěřena pravomoc přijímat prováděcí technické normy uvedené v prvním pododstavci postupem podle článku 15 nařízení (EU) č. 1095/2010.“
21)
Článek 61 se mění takto:
a)
odstavec 3 se nahrazuje tímto:
„3. Komise může přijmout prostřednictvím aktů v přenesené pravomoci v souladu s čl. 112 odst. 2, 3 a 4 a za podmínek stanovených v článcích 112a a 112b opatření, která podrobněji stanoví:
a)
informace, které mají být uvedeny ve smlouvě podle odstavce 1; a
b)
druhy nesrovnalostí podle odstavce 2, které se považují za nesrovnalosti s nepříznivým dopadem na ‚feeder‘ SKIPCP.“;
b)
doplňuje se nový odstavec, který zní:
„4. Za účelem zajištění jednotných podmínek uplatňování tohoto článku může Evropský orgán dohledu (Evropský orgán pro cenné papíry a trhy) vypracovat návrhy prováděcích technických norem k určení podmínek uplatňování aktů v přenesené pravomoci přijatých Komisí týkajících se smluv, opatření a druhů nesrovnalostí uvedených v odstavci 3.
Komisi je svěřena pravomoc přijímat prováděcí technické normy uvedené v prvním pododstavci postupem podle článku 15 nařízení (EU) č. 1095/2010.“
22)
V článku 62 se odstavec 4 nahrazuje tímto:
„4. Komise může prostřednictvím aktů v přenesené pravomoci v souladu s čl. 112 odst. 2, 3 a 4 a za podmínek stanovených v článcích 112a a 112b přijmout opatření, kterými se podrobněji stanoví obsah smlouvy podle odst. 1 prvního pododstavce.“.
23)
Článek 64 se mění takto:
a)
odstavec 4 nahrazuje tímto:
„4. Komise může přijmout prostřednictvím aktů v přenesené pravomoci v souladu s čl. 112 odst. 2, 3 a 4 a za podmínek stanovených v článcích 112a a 112b opatření, kterými podrobněji stanoví:
a)
formu a způsob poskytnutí informací podle odstavce 1 nebo
b)
pro případ, že ‚feeder‘ SKIPCP převádí všechna svá aktiva nebo část svých aktiv na ‚master‘ SKIPCP výměnou za podílové jednotky, postup ocenění a auditu takového majetkového vkladu a úlohu depozitáře ‚feeder‘ SKIPCP v tomto procesu.“.
b)
doplňuje se odstavec, který zní:
„5. Za účelem zajištění jednotných podmínek, za kterých jsou informace poskytovány, může Evropský orgán dohledu (Evropský orgán pro cenné papíry a trhy) vypracovat návrhy prováděcích technických norem k určení podmínek uplatňování aktů v přenesené pravomoci přijatých Komisí týkajících se formátu a způsobu jejich poskytování a postupu uvedených v odstavci 4.
Komisi je svěřena pravomoc přijímat prováděcí technické normy uvedené v prvním pododstavci postupem podle článku 15 nařízení (EU) č. 1095/2010.“
24)
V článku 69 se doplňuje nový odstavec, který zní:
„5. Za účelem zajištění důsledné harmonizace tohoto článku může Evropský orgán dohledu (Evropský orgán pro cenné papíry a trhy) vypracovat návrhy regulačních technických norem k upřesnění ustanovení týkajících se obsahu prospektu, výroční a pololetní zprávy, jak je stanoveno v příloze I, a formátu těchto dokumentů.
Na Komisi je přenesena pravomoc přijímat regulační technické normy uvedené v prvním pododstavci postupem podle článků 10 až 14 nařízení (EU) č. 1095/2010.“
25)
V článku 75 se odstavec 4 nahrazuje tímto:
„4. Komise může prostřednictvím aktů v přenesené pravomoci v souladu s čl. 112 odst. 2, 3 a 4 a za podmínek stanovených v článcích 112a a 112b přijmout opatření, kterými se stanoví konkrétní podmínky, jež musí být splněny při poskytnutí prospektu na jiném než papírovém nosiči trvalého charakteru nebo prostřednictvím internetových stránek, které nejsou nosičem trvalého charakteru.“.
26)
Článek 78 se mění takto:
a)
odstavec 7 nahrazuje tímto:
„7. Komise přijme prostřednictvím aktů v přenesené pravomoci v souladu s čl. 112 odst. 2, 3 a 4 a za podmínek stanovených v článcích 112a a 112b opatření, kterými se stanoví:
a)
podrobný a vyčerpávající obsah klíčových informací pro investory poskytovaných investorům podle odstavců 2, 3 a 4;
b)
podrobný a vyčerpávající obsah klíčových informací pro investory poskytovaných investorům v těchto specifických případech:
i)
v případě SKIPCP tvořených více podfondy obsah klíčových informací pro investory poskytovaných investorům upisujícím určitý podfond včetně informace, jak přejít z jednoho podfondu do druhého a jaké náklady jsou s tím spojeny,
ii)
v případě SKIPCP s různými třídami akcií obsah klíčových informací pro investory poskytovaných investorům upisujícím konkrétní třídu akcií,
iii)
v případě fondu fondů obsah klíčových informací pro investory poskytovaných investorům upisujícím SKIPCP, který sám investuje do jiného SKIPCP nebo jiného subjektu kolektivního investování uvedeného v čl. 50 odst. 1 písm. e),
iv)
v případě ‚master-feeder‘ struktur obsah klíčových údajů pro investory poskytovaných investorům upisujícím ‚feeder‘ SKIPCP a
v)
v případě strukturovaných SKIPCP, SKIPCP s ochranou kapitálu nebo jiných srovnatelných SKIPCP obsah klíčových informací pro investory poskytovaných investorům, pokud jde o zvláštní charakteristiku těchto SKIPCP; a
c)
podrobnosti o formátu a prezentování klíčových informací pro investory poskytovaných investorům podle odstavce 5.“;
b)
doplňuje se odstavec, který zní:
„8. Za účelem zajištění jednotných podmínek uplatňování tohoto článku může Evropský orgán dohledu (Evropský orgán pro cenné papíry a trhy) vypracovat návrhy prováděcích technických norem k určení podmínek uplatňování aktů v přenesené pravomoci přijatých Komisí v souladu s odstavcem 7 týkajících se informací uvedených v odstavci 3.
Komisi je svěřena pravomoc přijímat prováděcí technické normy uvedené v prvním pododstavci postupem podle článku 15 nařízení (EU) č. 1095/2010.“
27)
V článku 81 se odstavec 2 nahrazuje tímto:
„2. Komise může prostřednictvím aktů v přenesené pravomoci v souladu s čl. 112 odst. 2, 3 a 4 a za podmínek stanovených v článcích 112a a 112b přijmout opatření stanovující konkrétní podmínky, jež musí být splněny při poskytnutí klíčových informací pro investory na jiném než papírovém trvalém nosiči nebo prostřednictvím internetových stránek, které nejsou trvalým nosičem.“.
28)
V článku 83 se doplňuje nový odstavec, který zní:
„3. Za účelem zajištění důsledné harmonizace tohoto článku může Evropský orgán dohledu (Evropský orgán pro cenné papíry a trhy) vypracovat návrhy regulačních technických norem k upřesnění požadavků tohoto článku týkajících se půjček.
Na Komisi je přenesena pravomoc přijímat regulační technické normy uvedené v prvním pododstavci postupem podle článků 10 až 14 nařízení (EU) č. 1095/2010.“
29)
V článku 84 se doplňuje nový odstavec, který zní:
„4. Za účelem zajištění důsledné harmonizace tohoto článku může Evropský orgán dohledu (Evropský orgán pro cenné papíry a trhy) vypracovat návrhy regulačních technických norem k upřesnění podmínek, které SKIPCP musí splnit po přijetí dočasného pozastavení odkupu nebo vyplácení podílových jednotek SKIPCP uvedené v odst. 2 písm. a), pokud bylo přijato rozhodnutí o pozastavení.
Na Komisi je přenesena pravomoc přijímat regulační technické normy uvedené v prvním pododstavci postupem podle článků 10 až 14 nařízení (EU) č. 1095/2010.“
30)
Článek 95 se nahrazuje tímto:
„Článek 95
1. Komise může přijmout prostřednictvím aktů v přenesené pravomoci v souladu s čl. 112 odst. 2, 3 a 4 a za podmínek stanovených v článcích 112a a 112b opatření, kterými stanoví:
a)
rozsah informací podle čl. 91 odst. 3;
b)
umožnění přístupu příslušných orgánů hostitelského členského státu SKIPCP k informacím nebo dokumentům podle čl. 93 odst. 1, 2 a 3, v souladu s čl. 93 odst. 7.
2. Za účelem zajištění jednotných podmínek uplatňování článku 93 může Evropský orgán dohledu (Evropský orgán pro cenné papíry a trhy) vypracovat návrhy prováděcích technických norem k upřesnění:
a)
formy a obsahu standardního vzorového oznámení, které použije SKIPCP pro účely oznámení podle čl. 93 odst. 1, včetně informace o tom, k jakým dokumentům se překlady vztahují;
b)
formy a obsahu standardního vzorového osvědčení, které použijí příslušné orgány členských států podle čl. 93 odst. 3;
c)
postupu pro výměnu informací a používání elektronické komunikace mezi příslušnými orgány pro účely oznamování podle článku 93.
Komisi je svěřena pravomoc přijímat prováděcí technické normy uvedené v prvním pododstavci postupem podle článku 15 nařízení (EU) č. 1095/2010.“
31)
V článku 97 se odstavec 1 nahrazuje tímto:
„1. Členské státy určí příslušné orgány příslušné k plnění úkolů stanovených v této směrnici. Uvědomí o tom Evropský orgán dohledu (Evropský orgán pro cenné papíry a trhy) a Komisi, přičemž uvedou případné rozdělení jejich působnosti.“.
32)
Článek 101 se mění takto:
a)
vkládá se odstavec, který zní:
„2a. Příslušné orgány pro účely této směrnice spolupracují s Evropským orgánem dohledu (Evropským orgánem pro cenné papíry a trhy) v souladu s nařízením (EU) č. 1095/2010.
Příslušné orgány neprodleně poskytnou Evropskému orgánu dohledu (Evropskému orgánu pro cenné papíry a trhy) veškeré informace nezbytné k tomu, aby mohl tento orgán plnit své úkoly podle článku 35 nařízení (EU) č. 1095/2010.“
b)
odstavce 8 a 9 se nahrazují tímto:
„8. Příslušné orgány mohou upozornit Evropský orgán dohledu (Evropský orgán pro cenné papíry a trhy) na tyto případy:
a)
žádost o výměnu informací podle článku 109 byla zamítnuta nebo jí nebylo v přiměřené lhůtě vyhověno;
b)
žádost o provedení šetření nebo ověření na místě podle článku 110 byla zamítnuta nebo jí nebylo v přiměřené lhůtě vyhověno; nebo
c)
žádost o povolení, aby vlastní pracovníci mohli doprovázet pracovníky příslušného orgánu druhého členského státu, byla zamítnuta nebo jí nebylo vyhověno v přiměřené lhůtě.
Aniž je dotčen článek 258 Smlouvy o fungování Evropské unie, může Evropský orgán dohledu (Evropský orgán pro cenné papíry a trhy) v případech uvedených v prvním pododstavci jednat v souladu s pravomocemi, které mu jsou svěřeny podle článku 19 nařízení (EU) č. 1095/2010, aniž jsou dotčeny možnosti odmítnout vyhovět žádosti o informace či šetření podle odstavce 6 tohoto článku a možnost Evropského orgánu dohledu (Evropského orgánu pro cenné papíry a trhy) jednat v těchto případech v souladu s článkem 17 uvedeného nařízení.
9. Za účelem zajištění jednotných podmínek uplatňování tohoto článku může Evropský orgán dohledu (Evropský orgán pro cenné papíry a trhy) vypracovat návrhy prováděcích technických norem pro vytvoření jednotných postupů pro spolupráci příslušných orgánů při provádění ověřování na místě a šetření uvedených v odstavcích 4 a 5.
Komisi je svěřena pravomoc přijímat prováděcí technické normy uvedené v prvním pododstavci postupem podle článku 15 nařízení (EU) č. 1095/2010.“
33)
Článek 102 se mění takto:
a)
v odstavci 2 se první pododstavec nahrazuje tímto:
„2. Odstavec 1 nebrání příslušným orgánům členských států ve výměně informací podle této směrnice nebo jiných právních předpisů Unie o SKIPCP nebo podnicích podílejících se na činnosti SKIPCP nebo v předávání informací Evropskému orgánu dohledu (Evropskému orgán pro cenné papíry a trhy) v souladu s nařízením (EU) č. 1095/2010 nebo Evropské radě pro systémová rizika. Na tyto informace se vztahuje profesní tajemství podle odstavce 1.“;
b)
v odstavci 5 se doplňuje nové písmeno, které zní:
„d)
Evropským orgánem dohledu (Evropským orgánem pro cenné papíry a trhy), Evropským orgánem dohledu (Evropským orgánem pro bankovnictví) zřízeným nařízením Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 1093/2010 (41), Evropským orgánem dohledu (Evropským orgánem pro pojišťovnictví a zaměstnanecké penzijní pojištění) zřízeným nařízením Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 1094/2010 (42) a Evropskou radou pro systémová rizika.
34)
Článek 103 se mění takto:
a)
odstavec 3 se nahrazuje tímto:
„3. Členské státy oznámí Evropskému orgánu dohledu (Evropskému orgánu pro cenné papíry a trhy), Komisi a ostatním členským státům názvy orgánů, které mohou obdržet informace podle odstavce 1.“;
b)
odstavec 7 se nahrazuje tímto:
„7. Členské státy oznámí Evropskému orgánu dohledu (Evropskému orgánu pro cenné papíry a trhy), Komisi a ostatním členským státům názvy orgánů nebo subjektů, které mohou obdržet informace podle odstavce 4.“.
35)
Článek 105 se nahrazuje tímto:
„Článek 105
Za účelem zajištění jednotných podmínek uplatňování ustanovení této směrnice týkající se výměny informací může Evropský orgán dohledu (Evropský orgán pro cenné papíry a trhy) vypracovat návrhy prováděcích technických norem k určení podmínek uplatňování postupů pro výměnu informací mezi příslušnými orgány a mezi příslušnými orgány a Evropským orgánem dohledu (Evropským orgánem pro cenné papíry a trhy).
Komisi je svěřena pravomoc přijímat prováděcí technické normy uvedené v prvním pododstavci postupem podle článku 15 nařízení (EU) č. 1095/2010.“
36)
Ustanovení čl. 108 odst. 5 se mění takto:
a)
v prvním pododstavci se písmeno b) nahrazuje tímto:
„b)
pokud je to nezbytné, upozornit Evropský orgán dohledu (Evropský orgán pro cenné papíry a trhy), který může jednat v souladu s pravomocemi, které jsou mu svěřeny podle článku 19 nařízení (EU) č. 1095/2010“;
b)
druhý pododstavec se nahrazuje tímto:
„Komisi a Evropskému orgánu dohledu (Evropskému orgánu pro cenné papíry a trhy) se bezodkladně oznámí každé opatření přijaté podle prvního pododstavce písm. a).“.
37)
Název kapitoly XIII se nahrazuje tímto:
38)
Článek 111 se nahrazuje tímto:
„Článek 111
Komise může přijímat technické změny této směrnice v těchto oblastech:
a)
objasnění definic s cílem zajistit důslednou harmonizaci a jednotné používání této směrnice v celé Unii; nebo
b)
přizpůsobení terminologie a vypracování definic v souladu s následnými právními akty týkajícími se SKIPCP a souvisejících otázek.
Opatření uvedená v prvním pododstavci se přijímají prostřednictvím aktů v přenesené pravomoci v souladu s čl. 112 odst. 2, 3 a 4 a za podmínek stanovených v článcích 112a a 112b.“.
39)
Článek 112 se nahrazuje tímto:
„Článek 112
1. Komisi je nápomocen Evropský výbor pro cenné papíry, zřízený rozhodnutím Komise 2001/528/ES.
2. Pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci uvedené v článcích 12, 14, 23, 33, 43, 51, 60, 61, 62, 64, 75, 78, 81, 95 a 111 je svěřena Komisi na období čtyř let od 4. ledna 2011. Komise vypracuje zprávu o přenesené pravomoci nejpozději šest měsíců před koncem tohoto čtyřletého období. Přenesení pravomoci se automaticky prodlužuje o stejně dlouhá období, pokud je Evropský parlament nebo Rada nezruší v souladu s článkem 112a.
3. Přijetí aktu v přenesené pravomoci Komise neprodleně oznámí současně Evropskému parlamentu a Radě.
4. Pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci se Komisi svěřuje za podmínek stanovených v článcích 112a a 112b.“.
40)
Vkládají se články, které znějí:
„Článek 112a
Zrušení přenesení pravomoci
1. Přenesení pravomoci podle článků 12, 14, 23, 33, 43, 51, 60, 61, 62, 64, 75, 78, 81, 95 a 111 může Evropský parlament nebo Rada kdykoli zrušit.
2. Orgán, který zahájí vnitřní postup s cílem rozhodnout, zda zrušit přenesení pravomoci, uvědomí v přiměřené lhůtě před přijetím konečného rozhodnutí druhý orgán a Komisi a uvede pravomoc, jejíž přenesení by mohlo být zrušeno.
3. Rozhodnutím o zrušení se ukončuje přenesení pravomocí v něm blíže určených. Rozhodnutí nabývá účinku okamžitě nebo k pozdějšímu dni, který je v něm upřesněn. Nedotýká se platnosti již platných aktů v přenesené pravomoci. Bude zveřejněno v Úředním věstníku Evropské unie.
Článek 112b
Námitky proti aktům v přenesené pravomoci
1. Evropský parlament nebo Rada mohou proti aktu v přenesené pravomoci vyslovit námitky ve lhůtě tří měsíců ode dne oznámení. Z podnětu Evropského parlamentu nebo Rady může být tato lhůta prodloužena o tři měsíce.
2. Pokud Evropský parlament ani Rada ve lhůtě uvedené v odstavci 1 námitky proti aktu v přenesené pravomoci nevysloví, je akt v přenesené pravomoci zveřejněn v Úředním věstníku Evropské unie a vstupuje v platnost dnem v něm stanoveným.
Akt v přenesené pravomoci může být zveřejněn v Úředním věstníku Evropské unie a vstoupit v platnost před uplynutím uvedené lhůty, pokud Evropský parlament i Rada sdělí Komisi svůj úmysl námitky nevyslovit.
3. Akt v přenesené pravomoci nevstoupí v platnost, pokud proti němu Evropský parlament nebo Rada vysloví námitky ve lhůtě uvedené v odstavci 1. Orgán, který vyslovuje námitky proti aktu v přenesené pravomoci, je v souladu s článkem 296 Smlouvy o fungování Evropské unie odůvodní.“.
Článek 12
Přezkum
Komise do 1. ledna 2014 předloží Evropskému parlamentu a Radě zprávu o tom, zda evropské orgány dohledu předložily návrhy technických norem stanovených v této směrnici, zda je toto předložení povinné či dobrovolné, a příslušné návrhy.
Článek 13
Provedení
1. Členské státy uvedou v účinnost právní a správní předpisy nezbytné pro dosažení souladu s čl. 1 bodem. 1 a 2, čl. 2 bodem 1 písm. a), čl. 2 bodem 2, 5, 7 a 9, čl. 2 bodem 11 písm. b), čl. 3 bodem 4, čl. 3 bodem 6 písm. a) a b), čl. 4 bodem 1 písm. a), čl. 4 bodem 3, čl. 5 bodem 5 písm. a), čl. 5 bodem 5 písm. b) prvním pododstavcem, čl. 5 bodem 6,8, 9 (ve vztahu k čl. 18 odst. 3 směrnice 2003/71/ES), čl. 5 bodem 10, čl. 5 bodem 11 písm. a) a b), čl. 5 bodem 12, čl. 6 bodem 1 (ve vztahu k čl. 5 odst. 3 prvnímu pododstavci směrnice 2004/39/ES), čl. 6 bodem 3, čl. 6 bodem 5 písm. a), čl. 6 bodem 10, 13, 14 a 16, čl. 6 bodem 17 písm. a) a b), čl. 6 bodem 18 a 19 (ve vztahu k čl. 53 odst. 3 směrnice 2004/39/ES), čl. 6 bodem 21 písm. a) a b), čl. 6 bodem 23 písm. b), čl. 6 bodem 24, 25 a 27, čl. 7 bodem 12 písm. a), čl. 7 bodem 13, 14, 15 a 16, čl. 9 bodem 1 písm. a), čl. 9 bodem 2, 3, 4, 10, 11, 12, 15, 16, 17, 18, 20, 29 a 32, čl. 9 bodem 33 písm. a) a b), čl. 9 bodem 33 písm. d) bodem ii) až iv), čl. 9 bodem 34 a 35, čl. 9 bodem 36 písm. b) bod ii), čl. 9 bodem 37 písm. b), čl. 9 bodem 38 a 39, čl. 10 bodem 2, čl. 10 bodem 3 písm. a), čl. 10 bodem 4, čl. 11 bodem 2, 4, 11, 14, 19 a 31, čl. 11 bodem 32 písm. b) (ve vztahu k čl. 101 odst. 8 směrnice 2009/65/ES) a čl. 11 bodem 33, 34 a 36 této směrnice do 31. prosince 2011. Neprodleně sdělí Komisi jejich znění a srovnávací tabulku mezi těmito předpisy a touto směrnicí.
Tyto předpisy přijaté členskými státy musí obsahovat odkaz na tuto směrnici nebo musí být takový odkaz učiněn při jejich úředním vyhlášení. Způsob odkazu si stanoví členské státy.
2. Členské státy sdělí Komisi znění hlavních ustanovení vnitrostátních právních předpisů, které přijmou v oblasti působnosti této směrnice.
Článek 14
Vstup v platnost
Tato směrnice vstupuje v platnost dvacátým dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Článek 15
Určení
Tato směrnice je určena členským státům.
Ve Štrasburku dne 24. listopadu 2010.
DYREKTYWA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY 2010/78/UE
z dnia 24 listopada 2010 r.
w sprawie zmiany dyrektyw 98/26/WE, 2002/87/WE, 2003/6/WE, 2003/41/WE, 2003/71/WE, 2004/39/WE, 2004/109/WE, 2005/60/WE, 2006/48/WE, 2006/49/WE i 2009/65/WE w odniesieniu do uprawnień Europejskiego Urzędu Nadzoru (Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego), Europejskiego Urzędu Nadzoru (Europejskiego Urzędu Nadzoru Ubezpieczeń i Pracowniczych Programów Emerytalnych) oraz Europejskiego Urzędu Nadzoru (Europejskiego Urzędu Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych)
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 50, art. 53 ust. 1, art. 62 i 114,
uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
uwzględniając opinię Europejskiego Banku Centralnego (1)
uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego (2),
stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą (3),
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
Kryzys finansowy w latach 2007 i 2008 ujawnił istotne braki w nadzorze finansowym, zarówno w poszczególnych przypadkach, jak i w całym systemie finansowym. Nadzór oparty na modelach krajowych nie nadąża za globalizacją finansową i rzeczywistością, w której europejskie rynki finansowe są zintegrowane i połączone, a liczne instytucje finansowe działają na szczeblu transgranicznym. Kryzys ujawnił braki w zakresie współpracy, koordynacji, spójnego stosowania przepisów Unii i zaufania pomiędzy właściwymi organami krajowymi.
(2)
Przed kryzysem i w jego trakcie Parlament Europejski w kilku rezolucjach wezwał do podjęcia działań mających na celu zwiększenie integracji nadzoru w Europie, aby zapewnić faktycznie równe warunki uczestnictwa w rynku dla wszystkich podmiotów na szczeblu unijnym i odzwierciedlić coraz większą integrację rynków finansowych w Unii (w swoich rezolucjach z dnia 13 kwietnia 2000 r. w sprawie komunikatu Komisji dotyczącego wprowadzania ram dla rynków finansowych: plan działania, z dnia 21 listopada 2002 r. w sprawie zasad nadzoru ostrożnościowego w Unii Europejskiej, z dnia 11 lipca 2007 r. w sprawie polityki usług finansowych (2005-2010) - białej księgi, z dnia 23 września 2008 r. z zaleceniami dla Komisji w sprawie funduszy hedgingowych i niepublicznego rynku kapitałowego i z dnia 9 października 2008 r. z zaleceniami dla Komisji w sprawie działań następczych w związku ze sprawozdaniem Lamfalussy’ego: przyszła struktura nadzoru oraz w swych stanowiskach z dnia 22 kwietnia 2009 r. w sprawie zmienionego wniosku w sprawie dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie podejmowania i prowadzenia działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej (Solvency II) i z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie agencji ratingowych).
(3)
W listopadzie 2008 r. Komisja utworzyła grupę wysokiego szczebla pod przewodnictwem Jacques’a de Larosière’a w celu zalecenia sposobu wzmocnienia ram nadzorczych dla lepszej ochrony obywateli i zbudowania zaufania do systemu finansowego. W swoim sprawozdaniu końcowym przedstawionym w dniu 25 lutego 2009 r. (zwanym dalej „sprawozdaniem grupy de Larosière'a”) grupa wysokiego szczebla zaleciła wzmocnienie ram nadzorczych, aby zmniejszyć groźbę wystąpienia w przyszłości kryzysów finansowych i ograniczyć ich skutki. Zaleciła ona daleko idące reformy struktury nadzoru nad sektorem finansowym w Unii. W sprawozdaniu grupy de Larosière’a wyrażono również opinię, że należy stworzyć Europejski System Nadzoru Finansowego (ESNF) złożony z trzech Europejskich Urzędów Nadzoru, z których każdy byłby odpowiedzialny za jeden sektor: bankowości, papierów wartościowych oraz ubezpieczeń i pracowniczych programów emerytalnych, a także że należy powołać Europejską Radę ds. Ryzyka Systemowego.
(4)
W swoim komunikacie z dnia 4 marca 2009 r. zatytułowanym „Realizacja europejskiego planu naprawy” Komisja zaproponowała przedstawienie wniosku legislacyjnego w sprawie utworzenia ESNF, natomiast w komunikacie z dnia 27 maja 2009 r. zatytułowanym „Europejski nadzór finansowy” przedstawiła więcej informacji dotyczących możliwej struktury nowych ram nadzorczych.
(5)
W konkluzjach po posiedzeniu w dniach 18 i 19 czerwca 2009 r. Rada Europejska zaleciła utworzenie Europejskiego Systemu Nadzoru Finansowego złożonego z trzech nowych Europejskich Urzędów Nadzoru. System ten powinien mieć na celu podniesienie jakości i zwiększenie spójności nadzoru krajowego, wzmocnienie nadzoru nad grupami transgranicznymi oraz opracowanie jednolitego europejskiego zbioru przepisów obowiązującego wszystkie instytucje finansowe na rynku wewnętrznym. Rada Europejska podkreśliła, że Europejskie Urzędy Nadzoru powinny również mieć uprawnienia nadzorcze w stosunku do agencji ratingowych oraz zwróciła się do Komisji o przygotowanie konkretnych wniosków legislacyjnych dotyczących możliwości odgrywania przez ESNF istotnej roli w sytuacjach kryzysowych.
(6)
W dniu 23 września 2009 r. Komisja przyjęła wnioski legislacyjne w sprawie trzech rozporządzeń ustanawiających ESNF, w tym utworzenie trzech Europejskich Urzędów Nadzoru.
(7)
Aby ESNF mógł działać efektywnie, konieczne są zmiany w aktach prawnych Unii w obszarach objętych zakresem działania trzech Europejskich Urzędów Nadzoru. Zmiany takie dotyczą określenia zakresu niektórych uprawnień Europejskich Urzędów Nadzoru, włączenia niektórych ich uprawnień ustanowionych w aktach prawnych Unii oraz poprawek mających na celu zapewnienie ich sprawnego i skutecznego funkcjonowania w ramach ESNF.
(8)
Powołaniu trzech Europejskich Urzędów Nadzoru towarzyszyć powinno opracowanie jednolitego zbioru przepisów, który zapewni spójną harmonizację i jednakowe stosowanie prawodawstwa, a tym samym przyczyni się do bardziej efektywnego działania rynku wewnętrznego.
(9)
Rozporządzenia ustanawiające ESNF przewidują możliwość opracowywania przez Europejskie Urzędy Nadzoru projektów standardów technicznych w obszarach ściśle określonych w odpowiednich przepisach, które to projekty będą przedstawiane Komisji do przyjęcia zgodnie z art. 290 i 291 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) w drodze aktów delegowanych lub wykonawczych. Niniejsza dyrektywa powinna określać pierwszy zbiór takich obszarów i nie ogranicza możliwości włączania w przyszłości innych obszarów.
(10)
Odpowiednie przepisy powinny określać obszary, w których Europejskie Urzędy Nadzoru są uprawnione do opracowywania projektów standardów technicznych, jak również sposób przyjmowania tych projektów. W przypadku aktów delegowanych odpowiednie prawodawstwo powinno określać elementy, warunki i wymogi wyszczególnione w art. 290 TFUE.
(11)
Wyznaczając obszary, dla których opracowywane będą standardy techniczne, należy zachować odpowiednią równowagę między potrzebą opracowania jednolitego zbioru zharmonizowanych przepisów a dążeniem do uniknięcia nadmiernie skomplikowanych uregulowań i ich zbyt skomplikowanego egzekwowania. Należy wybrać tylko te obszary, w przypadku których spójne przepisy techniczne przyczynią się istotnie i skutecznie do osiągnięcia celów odnośnych przepisów przy jednoczesnym zagwarantowaniu, że decyzje o charakterze wyborów właściwej polityki będą podejmowane przez Parlament Europejski, Radę i Komisję przy zachowaniu zwykłych procedur.
(12)
Kwestie, w zakresie których wydawane będą standardy techniczne, powinny być rzeczywiście kwestiami jedynie technicznymi, wymagającymi do ich opracowania wiedzy specjalistycznej ekspertów w dziedzinie nadzoru. Standardy techniczne przyjęte jako akty delegowane powinny dalej rozwijać, definiować i określać warunki dla spójnej harmonizacji przepisów zawartych w aktach prawnych będących podstawą ich wydania przyjętych przez Parlament Europejski i Radę, uzupełniających lub zmieniających niektóre inne niż istotne elementy aktu ustawodawczego. Standardy techniczne przyjęte jako akty wykonawcze powinny określać warunki jednolitego stosowania prawnie wiążących aktów Unii. Opracowywanie standardów technicznych nie powinno się wiązać z dokonywaniem wyborów w zakresie polityki.
(13)
W przypadku regulacyjnych standardów technicznych właściwe jest wprowadzenie procedury przewidzianej w art. 10-14 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1093/2010 z dnia 24 listopada 2010 r. w sprawie ustanowienia Europejskiego Urzędu Nadzoru (Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego) (4), w art. 10-14 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1094/2010 z dnia 24 listopada 2010 r. w sprawie ustanowienia Europejskiego Urzędu Nadzoru (Europejskiego Urzędu Nadzoru Ubezpieczeń i Pracowniczych Programów Emerytalnych) (5) i w art. 10-14 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1095/2010 z dnia 24 listopada 2010 r. w sprawie ustanowienia Europejskiego Urzędu Nadzoru (Europejskiego Urzędu Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych) (6) Wykonawcze standardy techniczne powinny być przyjmowane zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 15 rozporządzenia (UE) nr 1093/2010, w art. 15 rozporządzenia (UE) nr 1094/2010i w art. 15 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010. Rada Europejska zatwierdziła czteropoziomową procedurę Lamfalussy'ego, aby proces przyjmowania przepisów unijnych w dziedzinie finansów uczynić efektywniejszym i bardziej przejrzystym. Komisja w wielu obszarach jest uprawniona do przyjmowania środków poziomu drugiego i obecnie obowiązują liczne rozporządzenia i dyrektywy poziomu drugiego opracowywane przez Komisję. W przypadku gdy regulacyjne standardy techniczne są sporządzane w celu dalszego rozwoju, doprecyzowywania lub określania warunków stosowania takich środków poziomu drugiego, powinny być one przyjmowane dopiero po przyjęciu właściwych środków poziomu drugiego i powinny być zgodne z treścią danego środka poziomu drugiego.
(14)
Wiążące standardy techniczne przyczyniają się do opracowania jednolitego zbioru przepisów dotyczących prawodawstwa w dziedzinie usług finansowych, co zostało wskazane przez Radę Europejską w konkluzjach z czerwca 2009 roku. Jako że pewne wymogi zawarte w aktach ustawodawczych Unii nie są w pełni zharmonizowane, oraz zgodnie z zasadą ostrożności w zakresie nadzoru, wiążące standardy techniczne rozwijające, doprecyzowujące lub określające warunki stosowania tych wymogów nie powinny uniemożliwiać państwom członkowskim wymagania dodatkowych informacji ani nakładania ostrzejszych wymogów. Standardy techniczne powinny zatem umożliwiać państwom członkowskim takie działanie w konkretnych obszarach, jeżeli taka uznaniowość jest przewidziana w tych aktach ustawodawczych.
(15)
Zgodnie z rozporządzeniami ustanawiającymi ESNF, przed przedstawieniem standardów technicznych Komisji Europejskie Urzędy Nadzoru powinny przeprowadzić, w stosownych przypadkach, otwarte konsultacje publiczne dotyczące tych standardów oraz dokonać analizy ewentualnych kosztów i korzyści z nimi związanych.
(16)
Standardy techniczne powinny dopuszczać stosowanie środków przejściowych w ramach odpowiednich terminów, jeżeli koszty natychmiastowego wdrożenia byłyby zbyt wysokie w porównaniu z korzyściami, które mogłoby to przynieść.
(17)
Rozporządzenia ustanawiające ESNF przewidują mechanizm rozstrzygania sporów między właściwymi organami krajowymi. W przypadku gdy właściwy organ nie zgadza się ze stosowaniem procedury, działaniem lub niepodjęciem działań przez inny właściwy organ w dziedzinach określonych w aktach prawnych Unii zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 1093/2010, rozporządzeniem (UE) nr 1094/2010i rozporządzeniem (UE) nr 1095/2010, w których zgodnie z odpowiednimi przepisami wymagana jest współpraca, koordynacja lub wspólny proces decyzyjny ze strony właściwych organów krajowych więcej niż jednego państwa członkowskiego, Europejskie Urzędy Nadzoru na wniosek jednego z zainteresowanych właściwych organów powinny mieć możliwość podjęcie działań mających na celu umożliwienie tym organom wypracowania porozumienia w terminie określonym przez Europejski Urząd Nadzoru, który powinien uwzględniać odpowiednie terminy określone we właściwym prawodawstwie, jak również pilność i złożoność sporu. Jeśli spór będzie trwał nadal, Europejskie Urzędy Nadzoru powinny mieć możliwość rozstrzygnięcia sprawy.
(18)
Rozporządzenia ustanawiające Europejskie Urzędy Nadzoru wymagają, aby sytuacje, w których zastosować można mechanizm rozstrzygania sporów między właściwymi organami krajowymi, zostały określone w przepisach sektorowych. Niniejsza dyrektywa powinna określić początkowy wykaz takich sytuacji i nie powinna ograniczać możliwości dopisania kolejnych sytuacji w przyszłości. Niniejsza dyrektywa nie powinna uniemożliwiać Europejskim Urzędom Nadzoru działania zgodnie z innymi uprawnieniami ani wypełniania zadań określonych w rozporządzeniach je ustanawiających, w tym również przeprowadzania niewiążącej mediacji oraz dążenia do konsekwentnego, wydajnego i skutecznego stosowania aktów prawnych Unii. Ponadto w obszarach, w których odpowiedni akt prawny przewiduje już pewną formę niewiążącej mediacji lub w których istnieją terminy na podejmowanie wspólnych decyzji przez jeden lub więcej właściwych organów krajowych, zmiany są konieczne dla zapewnienia jasności i zminimalizowania zakłóceń w procesie podejmowania wspólnych decyzji, lecz również po to, by w razie konieczności spór mogły rozstrzygnąć Europejskie Urzędy Nadzoru. Wiążąca procedura rozstrzygania sporów została opracowana w celu rozwiązywania sytuacji, w których właściwe organy krajowe nie są w stanie porozumieć się między sobą w kwestiach proceduralnych lub materialnych dotyczących zgodności z aktami prawnymi Unii.
(19)
W związku z tym niniejsza dyrektywa powinna określać sytuacje, w których zachodzi potrzeba rozstrzygnięcia kwestii proceduralnych lub materialnych w zakresie zgodności z prawem Unii oraz w których właściwe organy krajowe nie są w stanie rozstrzygnąć danej kwestii we własnym zakresie. W takiej sytuacji jeden z zaangażowanych w spór właściwych organów krajowych powinien móc zgłosić daną kwestię odpowiedniemu Europejskiemu Urzędowi Nadzoru. Europejski Urząd Nadzoru powinien działać zgodnie z rozporządzeniem ustanawiającym ten Urząd oraz niniejszą dyrektywą. Odpowiedni Europejski Urząd Nadzoru powinien móc wymagać, ze skutkiem wiążącym, od właściwych organów podjęcia konkretnych działań lub zrezygnowania z nich w celu rozstrzygnięcia danej sprawy oraz zapewnienia zgodności z prawem Unii. W przypadkach gdy odnośne akty prawne Unii przyznają państwom członkowskim uprawnienia dyskrecjonalne, decyzje podjęte przez Europejski Urząd Nadzoru nie powinny zastępować wykonywania, zgodnie z prawem Unii, tych uprawnień dyskrecjonalnych przez właściwe organy.
(20)
Dyrektywa 2006/48/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 14 czerwca 2006 r. w sprawie podejmowania i prowadzenia działalności przez instytucje kredytowe (7) przewiduje mechanizmy mediacji lub wspólnego podejmowania decyzji w zakresie określania oddziałów istotnych do celów członkostwa w kolegiach organów nadzoru, zatwierdzania modeli i oceny ryzyka grupy. We wszystkich tych obszarach zmiany powinny jasno określać, że w razie zaistnienia sporu, Europejski Urząd Nadzoru (Europejski Urząd Nadzoru Bankowego), w określonym przedziale czasowym, może rozstrzygnąć spór, wykorzystując procedurę opisaną w rozporządzeniu (UE) nr 1093/2010. Takie podejście precyzuje, że o ile Europejski Urząd Nadzoru (Europejski Urząd Nadzoru Bankowego) nie powinien zastępować wykonywania uprawnień dyskrecjonalnych przez właściwe organy zgodnie z prawem Unii, to rozstrzygnięcie sporów i wzmacnianie współpracy powinno być możliwe przed podjęciem ostatecznej decyzji lub wydaniem decyzji wobec instytucji.
(21)
Aby zapewnić płynne przekazanie nowym Europejskim Urzędom Nadzoru obecnych zadań Komitetu Europejskich Organów Nadzoru Bankowego, Komitetu Europejskich Organów Nadzoru ds. Ubezpieczeń i Pracowniczych Programów Emerytalnych oraz Komitetu Europejskich Organów Nadzoru nad Rynkiem Papierów Wartościowych, odniesienia do tych komitetów należy zastąpić w stosownym prawodawstwie odniesieniami odpowiednio do: Europejskiego Urzędu Nadzoru (Europejski Urząd Nadzoru Bankowego), Europejskiego Urzędu Nadzoru (Europejski Urząd Nadzoru Ubezpieczeń i Pracowniczych Programów Emerytalnych) oraz Europejskiego Urzędu Nadzoru (Europejski Urząd Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych).
(22)
Aby ramy, o których mowa w TFUE, były w pełni skuteczne, należy dostosować i zastąpić uprawnienia wykonawcze przewidziane w art. 202 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską (Traktat WE) odpowiednimi postanowieniami zgodnie z art. 290 i 291 TFUE. Przeglądu tego należy dokonać w ciągu trzech lat od wejścia w życie Traktatu z Lizbony, a pozostałe uprawnienia przyznane na mocy art. 202 Traktatu WE powinny z tym dniem przestać obowiązywać.
(23)
Dostosowanie procedur komitetowych do TFUE, a zwłaszcza do jego art. 290 i 291, powinno przebiegać w sposób odpowiedni do każdego przypadku. W celu uwzględnienia technicznego rozwoju rynków finansowych oraz określenia wymogów ustanowionych w dyrektywach zmienionych niniejszą dyrektywą Komisja powinna być uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 290 TFUE.
(24)
Parlament Europejski i Rada powinny dysponować trzymiesięcznym okresem od daty powiadomienia na zgłoszenie sprzeciwu wobec aktu delegowanego. Z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady powinno być możliwe przedłużenie tego okresu o trzy miesiące w zakresie obszarów budzących duże zaniepokojenie. Parlament Europejski i Rada powinny mieć również możliwość informowania pozostałych instytucji, że nie zamierzają zgłaszać sprzeciwu. Takie wczesne zatwierdzanie aktów delegowanych jest szczególnie wskazane w razie konieczności przestrzegania terminów, np. w przypadku gdy w akcie podstawowym określono harmonogramy dotyczące przyjmowania przez Komisję aktów delegowanych.
(25)
W deklaracji (nr 39) dotyczącej art. 290 TFUE, dołączonej do aktu końcowego konferencji międzyrządowej, która przyjęła Traktat z Lizbony, uczestnicy konferencji odnotowali wyrażony przez Komisję zamiar dalszego konsultowania się z ekspertami powołanymi przez państwa członkowskie podczas przygotowywania projektów aktów delegowanych w dziedzinie usług finansowych zgodnie z ustaloną praktyką.
(26)
Nowa struktura nadzoru ustanowiona w ramach ESNF będzie wymagać ścisłej współpracy pomiędzy właściwymi organami krajowymi a Europejskimi Urzędami Nadzoru. Zmiany w odpowiednim prawodawstwie powinny zapewnić wyeliminowanie przeszkód prawnych utrudniających wykonywanie obowiązków w zakresie wymiany informacji przewidzianej w rozporządzeniach ustanawiających Europejskie Urzędy Nadzoru.
(27)
Informacje przekazywane lub wymieniane pomiędzy właściwymi organami a Europejskimi Urzędami Nadzoru lub ERRS, powinny podlegać obowiązkowi zachowania tajemnicy służbowej, jakiemu podlegają osoby obecnie lub w przeszłości zatrudnione przez właściwe organy otrzymujące informacje.
(28)
Rozporządzenia ustanawiające ESNF przewidują, że Europejskie Urzędy Nadzoru mogą nawiązywać kontakty z organami nadzoru z państw trzecich i zapewniać pomoc w przygotowywaniu decyzji w sprawie równoważności systemów nadzoru w państwach trzecich. Należy zatem zmienić dyrektywę 2004/39/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 21 kwietnia 2004 r. w sprawie rynków instrumentów finansowych (8) oraz dyrektywę 2006/48/WE, aby umożliwić Europejskim Urzędom Nadzoru zawieranie umów o współpracy z państwami trzecimi oraz wymianę informacji w sytuacjach, gdy wspomniane państwa trzecie mogą zagwarantować ochronę tajemnicy zawodowej.
(29)
Stworzenie jednolitego skonsolidowanego wykazu lub rejestru dla każdej kategorii instytucji finansowych w Unii, będące obecnie obowiązkiem każdego właściwego organu krajowego, przyczyni się do poprawy przejrzystości i będzie bardziej odpowiednie w kontekście sytuacji na jednolitym rynku finansowym. Europejskim Urzędom Nadzoru należy powierzyć zadanie sporządzania, publikacji i regularnej aktualizacji rejestrów i wykazów instytucji finansowych w Unii. Te wykazy i rejestry dotyczą wykazów zezwoleń na wykonywanie działalności wydawanych instytucjom kredytowym przez właściwe organy krajowe, rejestrów wszystkich przedsiębiorstw inwestycyjnych i wykazów rynków regulowanych na mocy dyrektywy 2004/39/WE. Podobnie Europejskiemu Urzędowi Nadzoru (Europejskiemu Urzędowi Nadzoru nad Giełdami i Papierami Wartościowymi) należy powierzyć zadanie sporządzania, publikacji i regularnej aktualizacji wykazu zatwierdzonych prospektów emisyjnych i świadectw zatwierdzenia na mocy dyrektywy 2003/71/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 4 listopada 2003 r. w sprawie prospektu emisyjnego publikowanego w związku z publiczną ofertą lub dopuszczeniem do obrotu papierów wartościowych (9).
(30)
W obszarach, w których Europejskie Urzędy Nadzoru są zobligowane do opracowywania projektów standardów technicznych, standardy te powinny zostać przedstawione Komisji w terminie trzech lat od powołania Europejskich Urzędów Nadzoru, o ile w odnośnym akcie ustawodawczym nie przewidziano innego terminu.
(31)
Zadania Europejskiego Urzędu Nadzoru (Europejski Urząd Nadzoru nad Giełdami i Papierami Wartościowymi) w odniesieniu do dyrektywy 98/26/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 19 maja 1998 r. w sprawie zamknięcia rozliczeń w systemach płatności i rozrachunku papierów wartościowych (10) powinny pozostawać bez uszczerbku dla kompetencji Europejskiego Systemu Banków Centralnych w zakresie wspierania należytego funkcjonowania systemów płatniczych zgodnie z art. 127 ust. 2 tiret czwarte TFUE.
(32)
Standardy techniczne, które ma opracować Europejski Urząd Nadzoru (Europejski Urząd Nadzoru nad Ubezpieczeniami i Pracowniczymi Programami Emerytalnymi) zgodnie z niniejszą dyrektywą i w odniesieniu do dyrektywy 2003/41/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 3 czerwca 2003 r. w sprawie działalności instytucji pracowniczych programów emerytalnych oraz nadzoru nad takimi instytucjami (11) powinna pozostawać bez uszczerbku dla kompetencji państw członkowskich w zakresie wymogów ostrożnościowych dotyczących takich instytucji, zgodnie z dyrektywą 2003/41/WE.
(33)
Zgodnie z art. 13 ust. 5 dyrektywy 2003/71/WE właściwy organ macierzystego państwa członkowskiego może delegować zatwierdzenie prospektu emisyjnego właściwemu organowi innego państwa członkowskiego, z zastrzeżeniem uzyskania zgody tego właściwego organu. Zgodnie z art. 28 ust. 4 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010 należy powiadamiać Europejski Urząd Nadzoru (Europejski Urząd Nadzoru nad Giełdami i Papierami Wartościowymi) o takich porozumieniach w sprawie delegowania co najmniej miesiąc przed ich wejściem w życie. Zważywszy jednak na doświadczenie związane z delegowaniem zatwierdzenia na mocy dyrektywy 2003/71/WE, która przewiduje krótsze terminy, właściwe jest niestosowanie do tego delegowania art. 28 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.
(34)
Nie jest obecnie konieczne, aby Europejskie Urzędy Nadzoru opracowywał projekt standardów technicznych dotyczących obowiązujących wymogów, zgodnie z którymi osoby, które faktycznie kierują działalnością przedsiębiorstw inwestycyjnych, instytucji kredytowych, UCITS i ich spółek zarządzających, cieszą się wystarczająco nieposzlakowaną opinią i mają wystarczające doświadczenie do zapewnienia należytego i ostrożnego zarządzania tymi podmiotami. Z uwagi na znaczenie tych wymogów Europejskie Urzędy Nadzoru powinny jednak traktować priorytetowo określanie w wytycznych najlepszych praktyk oraz zapewnianie dostosowania praktyk nadzorczych i ostrożnościowych do tych najlepszych praktyk. Europejskie Urzędy Nadzoru powinny analogicznie określać najlepsze praktyki i zapewniać zbieżność w odniesieniu do wymogów ostrożnościowych dotyczących siedzib zarządów tych instytucji.
(35)
Jednolity zbiór przepisów UE mający zastosowanie do wszystkich instytucji finansowych na rynku wewnętrznym powinien zapewnić odpowiednią harmonizację kryteriów i metod stosowanych przez właściwe organy do oceny ryzyka instytucji kredytowych. W szczególności celem opracowania projektu standardów technicznych w odniesieniu do metody ratingów wewnętrznych, zaawansowanej metody pomiaru oraz wewnętrznych metod dotyczących ryzyka rynkowego, zgodnie z niniejszą dyrektywą, powinno być zapewnienie jakości i pewności takich metod, a także spójności ich przeglądów dokonywanych przez właściwe organy. Te standardy techniczne powinny umożliwiać właściwym organom, aby zezwalały instytucjom finansowym na opracowywanie różnych podejść na podstawie ich doświadczeń i specyficznych potrzeb, zgodnie z wymogami określonymi w dyrektywie 2006/48/WE i dyrektywie 2006/49/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 14 czerwca 2006 r. w sprawie adekwatności kapitałowej firm inwestycyjnych i instytucji kredytowych (12) oraz z zastrzeżeniem spełnienia wymogów wynikających z właściwych standardów technicznych.
(36)
Ponieważ cele niniejszej dyrektywy, a mianowicie usprawnienie funkcjonowania rynku wewnętrznego poprzez zapewnienie powszechnej, skutecznej i spójnej regulacji ostrożnościowej, ochronę deponentów, inwestorów i beneficjentów, a - co za tym idzie - przedsiębiorstw i konsumentów, ochronę integralności, wydajności i sprawnego działania rynków finansowych, utrzymanie stabilności i trwałości systemu finansowego, utrzymanie gospodarki realnej, ochrona finansów publicznych i wzmocnienie międzynarodowej koordynacji nadzoru finansowego, nie mogą być osiągnięte w sposób wystarczający przez państwa członkowskie, natomiast z uwagi na zakres działania możliwe jest lepsze ich osiągnięcie na poziomie Unii, Unia może przyjąć środki zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 Traktatu o Unii Europejskiej. Zgodnie z zasadą proporcjonalności określoną w tym artykule niniejsza dyrektywa nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia wyżej opisanych celów.
(37)
Do dnia 1 stycznia 2014 r. Komisja powinna zdać Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie dotyczące przedkładania przez Europejskie Urzędy Nadzoru projektów standardów technicznych przewidzianego w niniejszej dyrektywie oraz przedstawić wszelkie stosowne wnioski.
(38)
Należy zatem odpowiednio zmienić dyrektywę 98/26/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 19 maja 1998 r. w sprawie zamknięcia rozliczeń w systemach płatności i rozrachunku papierów wartościowych (13), dyrektywę 2002/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 grudnia 2002 r. w sprawie dodatkowego nadzoru nad instytucjami kredytowymi, zakładami ubezpieczeń oraz przedsiębiorstwami inwestycyjnymi konglomeratu finansowego (14), dyrektywę 2003/6/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 stycznia 2003 r. w sprawie wykorzystywania poufnych informacji i manipulacji na rynku (nadużyć na rynku) (15), dyrektywę 2003/41/WE, dyrektywę 2003/71/WE, dyrektywę 2004/39/WE, dyrektywę 2004/109/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 grudnia 2004 r. w sprawie harmonizacji wymogów dotyczących przejrzystości informacji o emitentach, których papiery wartościowe dopuszczane są do obrotu na rynku regulowanym (16), dyrektywę 2005/60/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 26 października 2005 r. w sprawie przeciwdziałania korzystaniu z systemu finansowego w celu prania pieniędzy oraz finansowania terroryzmu (17), dyrektywę 2006/48/WE, dyrektywę 2006/49/WE 2009/65/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 lipca 2009 r. w sprawie koordynacji przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych odnoszących się do przedsiębiorstw zbiorowego inwestowania w zbywalne papiery wartościowe (UCITS) (18),
PRZYJMUJĄ NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:
Artykuł 1
Zmiany w dyrektywie 98/26/WE
W dyrektywie 98/26/WE wprowadza się następujące zmiany:
1)
art. 6 ust. 3 otrzymuje brzmienie:
„3. Państwo członkowskie, o którym mowa w ust. 2, natychmiast informuje Europejską Radę ds. Ryzyka Systemowego, pozostałe państwa członkowskie i Europejski Urząd Nadzoru (Europejski Urząd Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych) (zwany dalej »EUNGiPW«), ustanowiony rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1095/2010 (19).
2)
w art. 10 ust. 1 akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:
„1. Państwa członkowskie określają systemy, które mają zostać objęte zakresem stosowania niniejszej dyrektywy, oraz odpowiednich operatorów systemów, którzy mają zostać objęci zakresem stosowania niniejszej dyrektywy, a także zgłaszają dane systemy i operatorów EUNGiPW i informują go o władzach wyznaczonych zgodnie z art. 6 ust. 2. EUNGiPW publikuje te informacje na swojej stronie internetowej”;
3)
dodaje się artykuł w brzmieniu:
„Artykuł 10a
1. Właściwe władze współpracują z EUNGiPW do celów niniejszej dyrektywy zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 1095/2010.
2. Właściwe władze niezwłocznie udzielają EUNGiPW wszelkich informacji niezbędnych mu do wypełniania jego obowiązków zgodnie z art. 35 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010”.
Artykuł 2
Zmiany w dyrektywie 2002/87/WE
W dyrektywie 2002/87/WE wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 4 wprowadza się następujące zmiany:
a)
ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„2. Koordynator wyznaczony zgodnie z art. 10 informuje przedsiębiorstwo dominujące stojące na czele grupy lub, w przypadku braku przedsiębiorstwa dominującego, podmiot objęty regulacją, o najwyższej sumie bilansowej w najważniejszym sektorze finansowym w grupie, o tym, że grupa została zidentyfikowana jako konglomerat finansowy oraz że wyznaczono koordynatora.
Koordynator informuje również właściwe władze, które udzieliły zezwolenia objętym regulacją podmiotom należącym do grupy, oraz właściwe władze państwa członkowskiego, w którym mieści się siedziba zarządu finansowej spółki holdingowej o działalności mieszanej, jak również Wspólny Komitet Europejskich Urzędów Nadzoru ustanowiony art. 54 odpowiednio rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1093/2010 z dnia 24 listopada 2010 r. w sprawie ustanowienia Europejskiego Urzędu Nadzoru (Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego) (20), rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1094/2010 z dnia 24 listopada 2010 r. w sprawie ustanowienia Europejskiego Urzędu Nadzoru (Europejskiego Urzędu Nadzoru Ubezpieczeń i Pracowniczych Programów Emerytalnych) (21) oraz rozporządzenia (UE) nr 1095/2010 z dnia 24 listopada 2010 r. w sprawie ustanowienia Europejskiego Urzędu Nadzoru (Europejskiego Urzędu Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych) (22) (zwany dalej »Wspólnym Komitetem«).
b)
dodaje się ustęp w brzmieniu:
„3. Wspólny Komitet publikuje na swojej stronie internetowej wykaz zidentyfikowanych konglomeratów finansowych i aktualizuje go. Informacje te są dostępne poprzez hiperłącze na stronie internetowej każdego z Europejskich Urzędów Nadzoru.”;
2)
w art. 9 ust. 2 dodaje się literę w brzmieniu:
„d)
uzgodnienia dotyczące wnoszenia wkładu na rzecz i tworzenia, w razie potrzeby, odpowiednich ustaleń i planów naprawczych. Takie uzgodnienia są systematycznie aktualizowane.”;
3)
tytuł sekcji 3 otrzymuje brzmienie:
4)
w sekcji 3 dodaje się artykuł w brzmieniu:
„Artykuł 9a
Rola Wspólnego Komitetu
Zgodnie z art. 56 odpowiednio rozporządzenia (UE) nr 1093/2010, z art. 56 rozporządzenia (UE) nr 1094/2010 oraz z art. 56 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010 Wspólny Komitet zapewnia spójny międzysektorowy i transgraniczny nadzór oraz zgodność z przepisami unijnymi.”;
5)
art. 10 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„1. W celu zapewnienia właściwego dodatkowego nadzoru nad objętymi regulacją podmiotami należącymi do konglomeratu finansowego koordynator indywidualny, odpowiedzialny za koordynację i sprawowanie dodatkowego nadzoru, jest wyznaczany spośród właściwych władz danych państw członkowskich, włącznie z państwem członkowskim, w którym znajduje się siedziba zarządu finansowej spółki holdingowej o działalności mieszanej. Dane identyfikacyjne koordynatora są publikowane na stronie internetowej Wspólnego Komitetu.”;
6)
w art. 11 ust. 1 akapit drugi zastępuje się akapitami w brzmieniu:
„W celu uproszczenia i ustanowienia dodatkowego nadzoru, opierając się na szerokiej podstawie prawnej, koordynator oraz inne odpowiednie właściwe władze i, w razie potrzeby, inne zaangażowane właściwe władze wprowadzają ustalenia koordynacyjne. Ustalenia koordynacyjne mogą obejmować powierzenie dodatkowych zadań koordynatorowi i wyszczególnienie procedur dotyczących procesu podejmowania decyzji między odpowiednimi właściwymi władzami, jak określono w art. 3 i 4, art. 5 ust. 4, art. 6, art. 12 ust. 2, art. 16 i 18, jak również dotyczące współpracy z innymi właściwymi władzami.
Zgodnie z art. 8 oraz procedurami ustalonymi w art. 56 odpowiednio rozporządzenia (UE) nr 1093/2010, art. 56 rozporządzenia (UE) nr 1094/2010 oraz w art. 56 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010 Europejskie Urzędy Nadzoru za pośrednictwem Wspólnego Komitetu opracowują wytyczne mające na celu osiągnięcie zbieżności praktyk nadzoru pod względem spójności ustaleń koordynacyjnych w zakresie nadzoru zgodnie z art. 131a dyrektywy 2006/48/WE oraz art. 248 ust. 4 dyrektywy 2009/138/WE.”;
7)
w art. 12 ust. 1 akapit trzeci otrzymuje brzmienie:
„Właściwe władze mogą również wymieniać informacje, które mogą być potrzebne do celów wykonania powierzonych im zadań dotyczących objętych regulacją podmiotów należących do konglomeratu finansowego, zgodnie z zasadami sektorowymi, z następującymi organami: bankami centralnymi, Europejskim Systemem Banków Centralnych, Europejskim Bankiem Centralnym oraz Europejską Radą ds. Ryzyka Systemowego zgodnie z art. 15 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1092/2010 z dnia 24 listopada 2010 r. w sprawie wspólnotowego nadzoru makroostrożnościowego nad systemem finansowym i ustanowienia Europejskiej Rady ds. Ryzyka Systemowego (23).
8)
dodaje się artykuł w brzmieniu:
„Artykuł 12a
Współpraca i wymiana informacji ze Wspólnym Komitetem
1. Właściwe władze współpracują ze Wspólnym Komitetem dla celów niniejszej dyrektywy zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 1093/2010, rozporządzeniem (UE) nr 1094/2010oraz rozporządzeniem (UE) nr 1095/2010.
2. Właściwe władze przekazują niezwłocznie Wspólnemu Komitetowi wszelkie informacje niezbędne mu do wypełniania obowiązków zgodnie z art. 35 odpowiednio rozporządzenia (UE) nr 1093/2010, art. 35 rozporządzenia (UE) nr 1094/2010 oraz art. 35 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.”;
9)
art. 14 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„1. Państwa członkowskie zapewniają, by nie istniały żadne przeszkody prawne w ramach ich jurysdykcji zabraniające osobom fizycznym i prawnym objętym zakresem dodatkowego nadzoru wymiany między sobą wszelkich informacji właściwych do celów dodatkowego nadzoru, bez względu na to, czy są one podmiotem objętym regulacją, oraz wymiany informacji zgodnie z niniejszą dyrektywą, a także z Europejskimi Urzędami Nadzoru zgodnie z art. 35 rozporządzenia (UE) nr 1093/2010, art. 35 rozporządzenia (UE) nr 1094/2010 oraz art. 35 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010, w razie konieczności za pośrednictwem Wspólnego Komitetu.”;
10)
w art. 16 akapit drugi otrzymuje brzmienie:
„Bez uszczerbku dla art. 17 ust. 2 państwa członkowskie mogą ustalić, jakie środki mogą podejmować właściwe władze w odniesieniu do holdingowych spółek finansowych o działalności mieszanej. Zgodnie z procedurą określoną w art. 16 oraz 56 odpowiednio rozporządzenia (UE) nr 1093/2010, rozporządzenia (UE) nr 1094/2010 oraz rozporządzenia (UE) nr 1095/2010 Europejskie Urzędy Nadzoru za pośrednictwem Wspólnego Komitetu mogą opracować wytyczne dotyczące środków w zakresie holdingowych spółek finansowych o działalności mieszanej.”;
11)
w art. 18 wprowadza się następujące zmiany:
a)
ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„1. Bez uszczerbku dla przepisów sektorowych, w przypadku gdy stosuje się art. 5 ust. 3, właściwe władze weryfikują, czy podmioty objęte regulacją, których przedsiębiorstwo dominujące posiada siedzibę zarządu w państwie trzecim, podlegają nadzorowi właściwych władz tego państwa trzeciego, który to nadzór jest równoważny nadzorowi przewidzianemu w niniejszej dyrektywie w sprawie dodatkowego nadzoru nad podmiotami objętymi regulacją, określonymi w art. 5 ust. 2. Weryfikację przeprowadzają właściwe władze, które pełniłby funkcję koordynatora, gdyby miały zostać zastosowane kryteria określone w art. 10 ust. 2, na wniosek przedsiębiorstwa dominującego lub jakiegokolwiek podmiotu objętego regulacją, który otrzymał zezwolenie w Unii, lub z własnej inicjatywy.
Takie właściwe władze zasięgają opinii innych odpowiednich właściwych władz oraz dokłada wszelkich starań, aby uwzględnić wszelkie stosowane wytyczne przygotowane przez Wspólny Komitet zgodnie z art. 16 i 56 odpowiednio rozporządzenia (UE) nr 1093/2010, rozporządzenia (UE) nr 1094/2010 oraz rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.”;
b)
dodaje się ustęp w brzmieniu:
„1a. Jeżeli właściwe władze nie zgadzają się z decyzją innych odnośnych właściwych władz, zgodnie z ust. 1, zastosowanie ma art. 19 odpowiednio rozporządzenia (UE) nr 1093/2010, rozporządzenia (UE) nr 1094/2010 oraz rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.”;
12)
art. 19 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„2. Bez uszczerbku dla art. 218 ust. 1 i 2 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE), Komisja, wspierana przez Wspólny Komitet, Europejski Komitet Bankowy, Europejski Komitet ds. Ubezpieczeń i Emerytur Pracowniczych oraz Komitet ds. Konglomeratów Finansowych bada wyniki negocjacji określonych w ust. 1 oraz powstałą sytuację.”;
13)
w art. 20 ust. 1 dodaje się akapit w brzmieniu:
„Środki te nie obejmują przedmiotu uprawnienia przekazanego i powierzonego Komisji w odniesieniu do pozycji wymienionych w art. 21a.”;
14)
w art. 21 wprowadza się następujące zmiany:
a)
ust. 4 otrzymuje brzmienie:
„4. Europejskie Urzędy Nadzoru za pośrednictwem Wspólnego Komitetu mogą wydawać ogólne wytyczne dotyczące tego, czy dodatkowy system nadzoru właściwych władz w państwach trzecich pozwala osiągnąć cele dodatkowego nadzoru określonego w niniejszej dyrektywie, w odniesieniu do objętych regulacją podmiotów należących do konglomeratu finansowego, na którego czele stoi podmiot, którego siedziba zarządu znajduje się w państwie trzecim. Wspólny Komitet poddaje takie wytyczne rewizji i uwzględnia wszelkie zmiany dodatkowego nadzoru sprawowanego przez takie właściwe władze.”;
b)
ust. 5 otrzymuje brzmienie:
„5. Do dnia 1 grudnia 2011 r. Komisja dokona przeglądu art. 20 i przedstawi stosowne wnioski ustawodawcze, aby umożliwić pełne stosowanie aktów delegowanych zgodnie z art. 290 TFUE i aktów wykonawczych zgodnie z art. 291 TFUE w odniesieniu do niniejszej dyrektywy. Bez uszczerbku dla już przyjętych środków wykonawczych przyznane Komisji w art. 21 uprawnienia do przyjmowania środków wykonawczych pozostające w mocy po wejściu w życie Traktatu z Lizbony wygasają z dniem 1 grudnia 2012 r.”;
15)
dodaje się artykuł w brzmieniu:
„Artykuł 21a
Standardy techniczne
1. W celu zapewnienia spójności harmonizacji niniejszej dyrektywy, zgodnie z art. 56 odpowiednio rozporządzenia (UE) nr 1093/2010, art. 56 rozporządzenia (UE) nr 1094/2010 i art. 56 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010, Europejskie Urzędy Nadzoru mogą opracowywać projekty standardów technicznych w odniesieniu do:
a)
art. 2 ust. 11 celem określania stosowania art. 17 dyrektywy Rady 78/660/EWG w kontekście niniejszej dyrektywy;
b)
art. 2 ust. 17 w celu ustanowienia procedur lub określenia kryteriów ustalania »odpowiednich właściwych władz«;
c)
art. 3 ust. 5 celem określania alternatywnych parametrów identyfikacji konglomeratów finansowych.
Komisja jest uprawniona do przyjmowania regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym zgodnie z procedurą określoną w art. 10-14 odpowiednio rozporządzenia (UE) nr 1093/2010, rozporządzenia (UE) nr 1094/2010 i rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.
2. Aby zapewnić jednolite stosowanie niniejszej dyrektywy, Europejskie Urzędy Nadzoru zgodnie z art. 56 odpowiednio rozporządzenia UE nr 1093/2010, rozporządzenia (UE) nr 1094/2010 i rozporządzenia (UE) nr 1095/2010 mogą opracowywać projekty wykonawczych standardów technicznych w odniesieniu do:
a)
art. 6 ust. 2 celem zapewnienia jednolitych warunków stosowania metod obliczania wymienionych w załączniku I część II, lecz bez uszczerbku dla art. 6 ust. 4;
b)
art. 7 ust. 2 celem zapewnienia jednolitych warunków stosowania procedur objęcia danego elementu wchodzącego w zakres definicji »koncentracji ryzyka« kontrolą nadzorczą, o której mowa w art. 7 ust. 2 akapit drugi;
c)
art. 8 ust. 2 celem zapewnienia jednolitych warunków stosowania procedur objęcia danego elementu wchodzącego w zakres definicji »transakcji dokonywanych między przedsiębiorstwami należącymi do tej samej grupy« kontrolą nadzorczą, o której mowa w art. 8 ust. 2 akapit trzeci.
Komisja jest uprawniona do przyjmowania wykonawczych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z art. 15 odpowiednio rozporządzenia (UE) nr 1093/2010, rozporządzenia (UE) nr 1094/2010 i rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.”.
Artykuł 3
Zmiany w dyrektywie 2003/6/WE
W dyrektywie 2003/6/WE wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 1 ust. 5 dodaje się akapity w brzmieniu:
„Europejski Urząd Nadzoru (Europejski Urząd Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych) (zwany dalej »EUNGiPW«) ustanowiony rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1095/2010 (24) może opracowywać projekty wykonawczych standardów technicznych, aby zapewnić jednolite warunki stosowania aktów przyjętych przez Komisję, zgodnie z niniejszym artykułem w odniesieniu do przyjętych praktyk rynkowych.
Komisja jest uprawniona do przyjmowania wykonawczych standardów technicznych, o których mowa w akapicie drugim, zgodnie z art. 15 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.
2)
w art. 6 dodaje się ustęp w brzmieniu:
„11. EUNGiPW może opracowywać projekty wykonawczych standardów technicznych, aby zapewnić konsekwentną harmonizację i jednolite warunki stosowania aktów prawnych Unii przyjmowanych przez Komisję zgodnie z ust. 10 akapit pierwszy tiret szóste.
Komisja jest uprawniona do przyjmowania wykonawczych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z art. 15 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.”;
3)
w art. 8 wprowadza się następujące zmiany:
a)
istniejący tekst otrzymuje oznaczenie ust. 1;
b)
dodaje się ustęp w brzmieniu:
„2. EUNGiPW może opracowywać projekty wykonawczych standardów technicznych w celu zapewnienia jednolitych warunków stosowania aktów przyjętych przez Komisję zgodnie z ust. 1.
Komisja jest uprawniona do przyjmowania wykonawczych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z art. 15 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.”;
4)
w art. 14 dodaje się ustęp w brzmieniu:
„5. Państwa członkowskie przedstawiają EUNGiPW co roku zbiorczą informację o wszystkich środkach administracyjnych i sankcjach zastosowanych zgodnie z ust. 1 i 2.
Jeżeli właściwy organ ujawni publicznie środek administracyjny lub sankcję, powiadamia o tym jednocześnie EUNGiPW.
W przypadku gdy upubliczniona sankcja dotyczy przedsiębiorstwa inwestycyjnego, które otrzymało zezwolenie zgodnie z dyrektywą 2004/39/WE, EUNGiPW dodaje odniesienie do upublicznionej sankcji w rejestrze przedsiębiorstw inwestycyjnych zgodnie z art. 5 ust. 3 dyrektywy 2004/39/WE.”;
5)
dodaje się artykuł w brzmieniu:
„Artykuł 15a
1. Właściwe organy współpracują z EUNGiPW na potrzeby niniejszej dyrektywy zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 1095/2010.
2. Właściwe organy niezwłocznie udzielają EUNGiPW wszelkich informacji niezbędnych mu do wypełniania jego obowiązków, zgodnie z art. 35 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.”;
6)
w art. 16 wprowadza się następujące zmiany:
a)
w ust. 2 akapit czwarty otrzymuje brzmienie:
„Bez uszczerbku dla art. 258 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) właściwy organ, którego wniosek o udzielenie informacji pozostał bez odpowiedzi w rozsądnym terminie lub którego wniosek o udzielenie informacji został odrzucony, może w rozsądnym terminie przekazać EUNGiPW informację o odmowie lub niepodjęciu działania. W przypadkach, o których mowa w zdaniu pierwszym, EUNGiPW może podjąć działania zgodnie z art. 19 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010, bez uszczerbku dla możliwości odmowy działania na wniosek o udzielenie informacji przewidziany w akapicie drugim niniejszego ustępu oraz możliwości podjęcia działania przez EUNGiPW w tych przypadkach zgodnie z art. 17 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.”;
b)
w ust. 4 akapit piąty otrzymuje brzmienie:
„Bez uszczerbku dla art. 258 TFUE właściwy organ, którego wniosek o rozpoczęcie dochodzenia lub wniosek o zezwolenie na towarzyszenie jego pracowników pracownikom właściwego organu innego państwa członkowskiego pozostał bez odpowiedzi w rozsądnym terminie lub został odrzucony, może w rozsądnym terminie przekazać EUNGiPW informację o odmowie lub niepodjęciu działania. W przypadkach, o których mowa w ostatnim zdaniu, EUNGiPW może podjąć działania zgodnie z art. 19 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010, bez uszczerbku dla możliwości odmowy działania na wniosek o udzielenie informacji przewidziany w akapicie czwartym niniejszego ustępu oraz możliwości podjęcia działania przez EUNGiPW w tych przypadkach zgodnie z art. 17 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.”;
c)
ust. 5 otrzymuje brzmienie:
„5. W celu zapewnienia jednolitych warunków stosowania ust. 2 i 4 EUNGiPW może opracowywać projekty wykonawczych standardów technicznych dotyczących procedur i form wymiany informacji i kontroli transgranicznych zgodnie z niniejszym artykułem.
Komisja jest uprawniona do przyjmowania wykonawczych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z art. 15 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.”;
7)
po art. 17 dodaje się artykuł w brzmieniu:
„Artykuł 17a
Do dnia 1 grudnia 2011 r. Komisja dokona przeglądu art. 1, 6, 8, 14 i 16 i przedstawi właściwe wnioski ustawodawcze, aby umożliwić pełne stosowanie aktów delegowanych zgodnie z art. 290 TFUE i aktów wykonawczych zgodnie z art. 291 TFUE w odniesieniu do niniejszej dyrektywy. Bez uszczerbku dla już przyjętych środków wykonawczych przyznane Komisji w art. 17 uprawnienia do przyjmowania środków wykonawczych pozostające w mocy po wejściu w życie Traktatu z Lizbony wygasają z dniem 1 grudnia 2012 r.”.
Artykuł 4
Zmiany w dyrektywie 2003/41/WE
W dyrektywie 2003/41/WE wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 9 wprowadza się następujące zmiany:
a)
ust. 1 lit. a) otrzymuje brzmienie:
„a)
instytucja jest zarejestrowana w krajowym rejestrze przez właściwy organ nadzorczy lub zatwierdzona; w przypadku działalności transgranicznej, określonej w art. 20, rejestr wskazuje również państwa członkowskie, w których działa dana instytucja; informacje te są przekazywane Europejskiemu Urzędowi Nadzoru (Europejski Urząd Nadzoru Ubezpieczeń i Pracowniczych Programów Emerytalnych) (zwany dalej »EUNUiPPE«) ustanowionemu rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1094/2010 (25), który publikuje je na swojej stronie internetowej;
b)
ust. 5 otrzymuje brzmienie:
„5. W przypadku działalności transgranicznej określonej w art. 20, warunki działania instytucji podlegają obowiązkowi uprzedniego uzyskania zezwolenia właściwego organu rodzimego państwa członkowskiego. Udzielając takiego zezwolenia, państwa członkowskie niezwłocznie zawiadamiają EUNUiPPE.”;
2)
w art. 13 wprowadza się następujące zmiany:
a)
istniejący tekst otrzymuje oznaczenie ust. 1;
b)
dodaje się ustęp w brzmieniu:
„2. EUNUiPPE może opracowywać projekty wykonawczych standardów technicznych określających wzory i formaty dokumentów, o których mowa w ust. 1 lit. c) ppkt (i)-(vi).
Komisja jest uprawniona do przyjmowania wykonawczych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z procedurą określoną w art. 15 rozporządzenia (UE) nr 1094/2010.”;
3)
w art. 14 ust. 4 akapit drugi otrzymuje brzmienie:
„Każda decyzja o zabronieniu działalności instytucji poparta jest szczegółowym uzasadnieniem i przekazywana do wiadomości zainteresowanej instytucji. O decyzji powiadamiany jest również EUNUiPPE.”;
4)
art. 15 ust. 6 akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:
„6. W związku z dalszą harmonizacją przepisów dotyczących wyliczania rezerw technicznych, które mogą być uzasadnione - zwłaszcza stopy procentowe i inne założenia wywierające wpływ na poziom rezerw technicznych - Komisja, korzystając z porad EUNUiPPE, wydaje co dwa lata lub na żądanie państwa członkowskiego sprawozdanie o sytuacji dotyczącej rozwoju działalności transgranicznej.”;
5)
w art. 20 dodaje się ustęp w brzmieniu:
„11. Państwa członkowskie przekazują EUNUiPPE sprawozdania dotyczące krajowych przepisów o charakterze ostrożnościowym dotyczących obszaru pracowniczych programów emerytalnych nieobjętych odniesieniem do krajowego prawa socjalnego i prawa pracy zawartym w ust. 1.
Państwa członkowskie regularnie, przynajmniej co dwa lata, uaktualniają te informacje, a EUNUiPPE udostępnia je na swojej stronie internetowej.
W celu zapewnienia jednolitego stosowania niniejszego ustępu EUNUiPPE opracowuje projekty wykonawczych standardów technicznych określających procedury, które właściwe organy powinny realizować, oraz formaty i szablony, które powinny one stosować podczas przekazywania EUNUiPPE istotnych informacji i ich uaktualniania. EUNUiPPE) przedstawi Komisji te projekty wykonawczych standardów technicznych do dnia 1 stycznia 2014 r.
Komisja jest uprawniona do przyjmowania wykonawczych standardów technicznych, o których mowa w akapicie trzecim, zgodnie z procedurą określoną w art. 15 rozporządzenia (UE) nr 1094/2010.”;
6)
w art. 21 wprowadza się następujące zmiany:
a)
tytuł otrzymuje brzmienie:
b)
dodaje się ustęp w brzmieniu:
„2a. Właściwe organy współpracują z EUNUiPPE na potrzeby niniejszej dyrektywy zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 1094/2010.
Właściwe organy niezwłocznie udzielają EUNUiPPE wszelkich informacji niezbędnych mu do wypełniania jego obowiązków wynikających z niniejszej dyrektywy i z rozporządzenia (UE) nr 1094/2010, zgodnie z art. 35 tego rozporządzenia.”;
c)
ust. 3 otrzymuje brzmienie:
„3. Każde państwo członkowskie powiadamia Komisję i EUNUiPPE o wszelkich poważniejszych trudnościach, jakie mogą powstać w związku ze stosowaniem niniejszej dyrektywy.
Komisja, EUNUiPPE i właściwe organy zainteresowanych państw członkowskich zbadają takie trudności tak szybko, jak to możliwe, w celu znalezienia właściwego rozwiązania.”.
Artykuł 5
Zmiany w dyrektywie 2003/71/WE
W dyrektywie 2003/71/WE wprowadza się następujące zmiany:
1)
art. 4 ust. 3 otrzymuje brzmienie:
„3. W celu zapewnienia spójności harmonizacji niniejszej dyrektywy Europejski Urząd Nadzoru (Europejski Urząd Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych) (zwany dalej »EUNGiPW«) ustanowiony rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1095/2010 (26) może opracowywać projekty regulacyjnych standardów technicznych w celu określenia warunków stosowania wyłączeń dotyczących ust. 1 lit. a)-e) oraz ust. 2 lit. a)-h).
Komisja jest uprawniona do przyjmowania regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z art. 10-14 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.
2)
w art. 5 ust. 2 dodaje się akapity w brzmieniu:
„W celu zapewnienia jednolitych warunków stosowania niniejszej dyrektywy i aktów delegowanych przyjętych przez Komisję zgodnie z ust. 5 EUNGiPW opracowuje projekty wykonawczych standardów technicznych w celu zapewnienia jednolitych warunków stosowania aktów delegowanych przyjętych przez Komisję zgodnie z ust. 5 w odniesieniu do jednolitego szablonu prezentacji podsumowania oraz stworzenia inwestorom możliwości porównania danego papieru wartościowego z innymi stosownymi produktami.
Komisja jest uprawniona do przyjmowania wykonawczych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z art. 15 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.”;
3)
w art. 7 dodaje się ustęp w brzmieniu:
„4. EUNGiPW może opracowywać projekty wykonawczych standardów technicznych w celu zapewnienia jednolitych warunków stosowania aktów delegowanych przyjętych przez Komisję zgodnie z ust. 1.
Komisja jest uprawniona do przyjmowania wykonawczych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z art. 15 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.”;
4)
w art. 8 dodaje się ustęp w brzmieniu:
„5. EUNGiPW może opracowywać projekty wykonawczych standardów technicznych w celu zapewnienia jednolitych warunków stosowania aktów delegowanych przyjętych przez Komisję zgodnie z ust. 4.
Komisja jest uprawniona do przyjmowania wykonawczych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z art. 15 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.”;
5)
w art. 13 wprowadza się następujące zmiany:
a)
w ust. 2 dodaje się akapit w brzmieniu:
„Właściwy organ zawiadamia EUNGiPW o zatwierdzeniu prospektu emisyjnego i każdego suplementu do niego w tym samym czasie, w którym informacja na temat tego zatwierdzenia przekazywana jest, odpowiednio, emitentowi, oferującemu lub osobie wnioskującej o dopuszczenie do obrotu na rynku regulowanym. Właściwe organy w tym samym czasie dostarczają EUNGiPW.”;
b)
ust. 5 otrzymuje brzmienie:
„5. Właściwy organ macierzystego państwa członkowskiego może delegować zatwierdzenie prospektu emisyjnego właściwemu organowi innego państwa członkowskiego, z zastrzeżeniem uprzedniego zawiadomienia EUNGiPW oraz zgody właściwego organu. O takiej delegacji powiadamia się emitenta, oferującego lub osobę wnioskującą o dopuszczenie do obrotu na rynku regulowanym w terminie trzech dni roboczych od dnia wydania decyzji przez właściwy organ macierzystego państwa członkowskiego. Termin określony w ust. 2 stosuje się od tej daty. Artykuł 28 ust. 4 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010 nie ma zastosowania do delegowania zatwierdzenia prospektu emisyjnego zgodnie z niniejszym ustępem.
W celu zapewnienia jednolitych warunków stosowania niniejszej dyrektywy i ułatwienia komunikacji między właściwymi organami i między właściwymi organami a EUNGiPW, EUNGiPW może opracowywać projekty wykonawczych standardów technicznych, by ustanawiać standardowe formularze, szablony i procedury dotyczące zawiadomień przewidzianych w niniejszym ustępie.
Komisja jest uprawniona do przyjmowania wykonawczych standardów technicznych, o których mowa w akapicie drugim, zgodnie z art. 15 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.”;
6)
w art. 14 wprowadza się następujące zmiany:
a)
ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„1. Emitent, oferujący lub osoba wnioskująca o dopuszczenie do obrotu na rynku regulowanym przekazuje po zatwierdzeniu prospekt emisyjny właściwemu organowi macierzystego państwa członkowskiego, za pośrednictwem właściwego organu udostępnia go EUNGiPW i podaje go do publicznej wiadomości, niezwłocznie, a w każdym przypadku z odpowiednim wyprzedzeniem, i najpóźniej w momencie rozpoczęcia publicznej oferty lub dopuszczenia do obrotu przedmiotowych papierów wartościowych. Ponadto w przypadku pierwszej publicznej oferty kategorii akcji niedopuszczonych jeszcze do obrotu na rynku regulowanym, która po raz pierwszy ma zostać dopuszczona do obrotu na rynku regulowanym, prospekt emisyjny udostępnia się co najmniej sześć dni roboczych przed zakończeniem oferty.”;
b)
po ust. 4 dodaje się ustęp w brzmieniu:
„4a. EUNGiPW publikuje na swojej stronie internetowej wykaz prospektów emisyjnych zatwierdzonych zgodnie z art. 13, w stosownych przypadkach wraz z hiperłączem do prospektu emisyjnego opublikowanego na stronie internetowej właściwego organu macierzystego państwa członkowskiego lub na stronie internetowej emitenta lub na stronie internetowej rynku regulowanego. Opublikowany wykaz jest aktualizowany, a każdy element pozostaje na stronie internetowej przez okres co najmniej 12 miesięcy.”;
7)
w art. 16 dodaje się ustęp w brzmieniu:
„3. W celu zapewnienia spójności harmonizacji, uściślenia wymogów określonych w niniejszym artykule i uwzględnienia technicznego rozwoju rynków finansowych EUNGiPW opracowuje projekty regulacyjnych standardów technicznych mających na celu określenie sytuacji, w których nowy znaczący czynnik, istotny błąd lub niedokładność odnosząca się do informacji zawartych w prospekcie emisyjnym wymaga opublikowania suplementu do prospektu. EUNGiPW przedstawi te projekty regulacyjnych standardów technicznych Komisji do 1 stycznia 2014 r.
Komisja jest uprawniona do przyjmowania regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z procedurą określoną w art. 10-14 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.”;
8)
w art. 17 wprowadza się następujące zmiany:.
a)
ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„1. Bez uszczerbku dla art. 23, w przypadku gdy publiczna oferta lub dopuszczenie do obrotu na rynku regulowanym ma miejsce w jednym (lub więcej) państwie członkowskim lub w państwie członkowskim innym niż macierzyste państwo członkowskie, prospekt emisyjny, i wszelkie suplementy do niego, zatwierdzony w macierzystym państwie członkowskim ważny jest do celów publicznej oferty lub dopuszczenia do obrotu w dowolnej liczbie przyjmujących państw członkowskich, pod warunkiem że EUNGiPW oraz właściwy organ każdego przyjmującego państwa członkowskiego zostały powiadomione zgodnie z art. 18. Właściwe organy przyjmujących państw członkowskich nie prowadzą żadnego postępowania zatwierdzającego ani administracyjnego odnoszącego się do prospektów emisyjnych.”;
b)
ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„2. Jeżeli po zatwierdzeniu prospektu emisyjnego ujawnione zostaną nowe znaczące czynniki, istotne błędy lub niedokładności określone w art. 16, właściwy organ macierzystego państwa członkowskiego wymaga publikacji suplementu zatwierdzonego zgodnie z art. 13 ust. 1. EUNGiPW i właściwy organ przyjmującego państwa członkowskiego mogą poinformować właściwy organ macierzystego państwa członkowskiego o potrzebie uzyskania nowych informacji.”;
9)
w art. 18 dodaje się ustępy w brzmieniu:
„3. Właściwy organ macierzystego państwa członkowskiego powiadamia EUNGiPW o zaświadczeniu stwierdzającym zatwierdzenie prospektu emisyjnego w tym samym czasie, w którym o zaświadczeniu powiadamiany jest właściwy organ przyjmującego państwa członkowskiego.
EUNGiPW i właściwy organ przyjmującego państwa członkowskiego publikują na swoich stronach internetowych wykaz zaświadczeń stwierdzających zatwierdzenie prospektów emisyjnych i wszelkich suplementów do nich, o których zostały powiadomione zgodnie z niniejszym artykułem, w tym, w stosownych przypadkach, wraz z hiperłączem do tych dokumentów opublikowanych na stronie internetowej właściwego organu macierzystego państwa członkowskiego, na stronie internetowej emitenta lub na stronie internetowej rynku regulowanego. Opublikowany wykaz jest aktualizowany, a każdy element pozostaje na stronie internetowej przez okres co najmniej 12 miesięcy.
4. W celu zapewnienia jednolitych warunków stosowania niniejszej dyrektywy i uwzględnienia technicznego rozwoju rynków finansowych EUNGiPW może opracowywać projekty wykonawczych standardów technicznych w celu tworzenia standardowych formularzy, szablonów i procedur dotyczących powiadamiania o zaświadczeniach stwierdzających zatwierdzenie, przekazywania egzemplarza prospektu, suplementu do prospektu i tłumaczenia podsumowania.
Komisja jest uprawniona do przyjmowania wykonawczych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z art. 15 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.”;
10)
w art. 21 wprowadza się następujące zmiany:
a)
dodaje się ustępy w brzmieniu:
„1a. Właściwe organy współpracują z EUNGiPW na potrzeby niniejszej dyrektywy zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 1095/2010.
1b. Właściwe organy niezwłocznie udzielają EUNGiPW wszelkich informacji niezbędnych mu do wypełniania jego obowiązków, zgodnie z art. 35 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.”;
b)
w ust. 2 akapit trzeci otrzymuje brzmienie:
„Państwa członkowskie powiadamiają Komisję, EUNGiPW i właściwe organy innych państw członkowskich o wszelkich uzgodnieniach zawartych w odniesieniu do delegacji zadań, w tym o dokładnych warunkach regulujących taką delegację.”;
c)
w ust. 4 dodaje się akapit w brzmieniu:
„Zgodnie z art. 21 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010, EUNGiPW może brać udział w kontrolach na miejscu, o których mowa w lit. d), przeprowadzanych wspólnie przez co najmniej dwa właściwe organy.”;
11)
w art. 22 wprowadza się następujące zmiany:
a)
w ust. 2 dodaje się akapit w brzmieniu:
„Właściwe organy mogą zgłaszać EUNGiPW sytuacje, w których wniosek o współpracę, w szczególności dotyczący wymiany informacji, został rozpatrzony odmownie, lub w których nie podjęto w sprawie tego wniosku żadnych działań w odpowiednim terminie. Bez uszczerbku dla art. 258 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE), w sytuacjach o których mowa w zdaniu pierwszym, EUNGiPW może skorzystać z uprawnienia przysługującego mu na mocy art. 19 rozporządzenia UE nr 1095/2010.”;
b)
ust. 3 otrzymuje brzmienie:
„3. Ustęp 1 nie stanowi przeszkody dla właściwych organów w wymianie informacji poufnych ani w przekazywaniu informacji poufnych Europejskiemu EUNGiPW lub Europejskiej Radzie ds. Ryzyka Systemowego (zwanej dalej »ERRS«), z zastrzeżeniem ograniczeń związanych z informacjami dotyczącymi poszczególnych przedsiębiorstw i konsekwencji dla państw trzecich, zgodnie z przepisami odpowiednio rozporządzenia (UE) nr 1095/2010 i rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1092/2010 z dnia 24 listopada 2010 r. w sprawie wspólnotowego nadzoru makroostrożnościowego nad systemem finansowym i ustanowienia Europejskiej Rady ds. Ryzyka Systemowego (27). Informacje wymieniane pomiędzy właściwymi organami a EUNGiPW lub ERRS podlegają obowiązkowi zachowania tajemnicy służbowej, jakiemu podlegają osoby obecnie lub w przeszłości zatrudnione przez właściwe organy otrzymujące informacje.
c)
dodaje się ustęp w brzmieniu:
„4. W celu zapewnienia spójności harmonizacji niniejszego artykułu i uwzględnienia technicznego rozwoju rynków finansowych EUNGiPW opracowuje projekty regulacyjnych standardów technicznych, aby uściślić informacje wymagane na mocy ust. 2.
Komisja jest uprawniona do przyjmowania regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z art. 10-14 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.
W celu zapewnienia jednolitych warunków stosowania ust. 2 i uwzględnienia technicznego rozwoju rynków finansowych EUNGiPW może opracowywać projekty standardów technicznych, by ustanawiać standardowe formularze, szablony i procedury do celów współpracy i wymiany informacji pomiędzy właściwymi organami.
Komisja jest uprawniona do przyjmowania wykonawczych standardów technicznych, o których mowa w akapicie trzecim, zgodnie z procedurą określoną w art. 15 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.”;
12)
art. 23 otrzymuje brzmienie:
„Artykuł 23
Środki zapobiegawcze
1. Jeśli właściwy organ przyjmującego państwa członkowskiego stwierdzi nieprawidłowości w działaniu emitenta lub instytucji finansowej odpowiedzialnych za przebieg publicznej oferty lub naruszenie obowiązków spoczywających na emitencie z tytułu dopuszczenia papierów wartościowych do obrotu na rynku regulowanym, organ ten przekazuje swoje ustalenia właściwemu organowi macierzystego państwa członkowskiego i EUNGiPW.
2. Jeżeli mimo podjęcia środków przez właściwy organ macierzystego państwa członkowskiego lub z powodu nieadekwatności takich środków, emitent lub instytucja finansowa odpowiedzialna za przebieg publicznej oferty nie zaprzestaje naruszania odpowiednich przepisów ustawowych lub wykonawczych, właściwy organ przyjmującego państwa członkowskiego, po powiadomieniu właściwego organu macierzystego państwa członkowskiego i EUNGiPW podejmuje wszelkie właściwe środki w celu ochrony inwestorów oraz przy najbliższej okazji powiadamia o nich Komisję i EUNGiPW.”.
Artykuł 6
Zmiany w dyrektywie 2004/39/WE
W dyrektywie 2004/39/WE wprowadza się następujące zmiany:
1)
art. 5 ust. 3 otrzymuje brzmienie:
„3. Państwa członkowskie rejestrują wszystkie przedsiębiorstwa inwestycyjne. Rejestr jest ogólnie dostępny i zawiera informacje w sprawie usług lub działalności, do których świadczenia i prowadzenia przedsiębiorstwo inwestycyjne jest uprawnione. Rejestry te uaktualnia się na bieżąco. O każdym udzielonym zezwoleniu powiadamiany jest Europejski Urząd Nadzoru (Europejski Urząd Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych) (zwany dalej »EUNGiPW«) ustanowiony rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1095/2010 (28).
EUNGiPW ustanawia wykaz wszystkich przedsiębiorstw inwestycyjnych w Unii. Wykaz ten zawiera informacje na temat usług lub działalności, do których świadczenia i prowadzenia przedsiębiorstwo inwestycyjne jest uprawnione, i jest on na bieżąco uaktualniany. EUNGiPW publikuje ten wykaz na swojej stronie internetowej i aktualizuje go.
Jeżeli właściwy organ cofnął zezwolenie zgodnie z art. 8 lit. b)-d), informacja o tym fakcie jest zamieszczana w wykazie na okres pięciu lat.
2)
w art. 7 dodaje się ustęp w brzmieniu:
„4. W celu zapewnienia spójności harmonizacji niniejszego artykułu oraz art. 9 ust. 2-4, art. 10 ust. 1 i 2, EUNGiPW może opracowywać projekty regulacyjnych standardów technicznych w celu uściślenia:
a)
informacji, jakie należy przekazać właściwemu organowi na mocy art. 7 ust. 2, w tym programu działania;
b)
wymogów, jakie mają zastosowanie do zarządzania przedsiębiorstwem inwestycyjnym zgodnie z art. 9 ust. 4, oraz informacji dotyczących powiadomienia zgodnie z art. 9 ust. 2;
c)
wymogów mających zastosowanie do akcjonariuszy i wspólników posiadających znaczne pakiety akcji, jak również przeszkód, które mogą uniemożliwiać właściwemu organowi skuteczne wykonywanie funkcji nadzorczych zgodnie z art. 10 ust. 1 i 2.
Komisja jest uprawniona do przyjmowania regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z art. 10-14 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.
W celu zapewnienia jednolitych warunków stosowania art. 7 ust. 2 i art. 9 ust. 2, EUNGiPW może opracowywać projekty wykonawczych standardów technicznych w celu określenia standardowych formularzy, szablonów i procedur dotyczących powiadomień lub przekazywania informacji przewidzianych w tych artykułach.
Komisja jest uprawniona do przyjmowania wykonawczych standardów technicznych, o których mowa w akapicie trzecim, zgodnie z art. 15 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.”;
3)
w art. 8 dodaje się ustęp w brzmieniu:
„EUNGiPW powiadamiany jest o każdym przypadku cofnięcia zezwolenia.”;
4)
w art. 10a dodaje się ustęp w brzmieniu:
„8. W celu zapewnienia spójności harmonizacji niniejszego artykułu EUNGiPW opracowuje projekty regulacyjnych standardów technicznych, aby sporządzić wyczerpujący wykaz informacji, o których mowa w ust. 4 i które potencjalni nabywcy muszą umieścić w swoich powiadomieniach, bez uszczerbku dla ust. 2.
EUNGiPW przedstawi Komisji te projekty regulacyjnych standardów technicznych do dnia 1 stycznia 2014 r.
Komisja jest uprawniona do przyjmowania regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z art. 10-14 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.
W celu zapewnienia jednolitych warunków stosowania art. 10, 10a i 10b EUNGiPW opracowuje projekty wykonawczych standardów technicznych, aby ustanowić standardowe formularze, szablony i procedury dla procesu konsultacji między odpowiednimi właściwymi organami, o którym mowa w art. 10 ust. 4.
EUNGiPW przedstawi Komisji te projekty wykonawczych standardów technicznych do dnia 1 stycznia 2014 r.
Komisja jest uprawniona do przyjmowania wykonawczych standardów technicznych, o których mowa w akapicie czwartym, zgodnie z procedurą określoną w art. 15 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.”;
5)
w art. 15 wprowadza się następujące zmiany:
a)
ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„1. Państwa członkowskie powiadamiają Komisję i EUNGiPW o wszelkich ogólnych przeszkodach napotykanych przez przedsiębiorstwa inwestycyjne tych państw przy podejmowaniu działalności lub świadczeniu usług inwestycyjnych lub prowadzeniu działalności inwestycyjnej w jakimkolwiek państwie trzecim.”;
b)
ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„2. W przypadku gdy na podstawie informacji otrzymywanych zgodnie z ust. 1 Komisja dochodzi do wniosku, że państwo trzecie nie zapewnia unijnym przedsiębiorstwom inwestycyjnym skutecznego dostępu do rynku, porównywalnego z dostępem przyznanym przez Unię przedsiębiorstwom inwestycyjnym z tego państwa trzeciego, Komisja przedkłada Radzie, z uwzględnieniem wytycznych EUNGiPW, wnioski o stosowny mandat do podjęcia negocjacji celem uzyskania porównywalnych możliwości konkurowania unijnych przedsiębiorstw inwestycyjnych. Rada stanowi większością kwalifikowaną.
Parlament Europejski jest niezwłocznie i w pełni informowany na wszystkich etapach procedury zgodnie z art. 217 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE).
EUNGiPW wspiera Komisję na potrzeby niniejszego artykułu.”;
6)
w art. 16 ust. 2 dodaje się akapit w brzmieniu:
„EUNGiPW może opracowywać wytyczne w zakresie metod monitorowania, o których mowa w niniejszym ustępie.”;
7)
w art. 19 ust. 6, tiret pierwsze otrzymuje brzmienie:
„-
usługi, o których mowa we wprowadzeniu, dotyczą akcji dopuszczonych do obrotu na rynku regulowanym lub równorzędnym rynku państwa trzeciego, instrumentów rynku pieniężnego, obligacji lub innych form zabezpieczenia zadłużenia w papierach wartościowych (z wyłączeniem obligacji lub zadłużenia zabezpieczonego w papierach wartościowych obejmujących instrumenty pochodne), przedsiębiorstw zbiorowego inwestowania w zbywalne papiery wartościowe oraz innych niekompleksowych instrumentów finansowych. Rynek państwa trzeciego uznaje się za równorzędny do rynku regulowanego, jeżeli wypełnia wymogi równorzędne do ustanowionych na podstawie tytułu III. Komisja i EUNGiPW publikują na swoich stronach internetowych wykaz rynków uznawanych za równorzędne. Wykaz ten uaktualnia się okresowo. EUNGiPW wspomaga Komisję w tej ocenie rynków państw trzecich.”;
8)
w art. 23 ust. 3 akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:
„3. Państwa członkowskie, które podejmą decyzję o zezwoleniu przedsiębiorstwom inwestycyjnym na wyznaczenie przedstawicieli, ustanawiają rejestr publiczny. Przedstawicieli rejestruje się w rejestrze publicznym państwa członkowskiego, w którym ich ustanowiono. EUNGiPW publikuje na swojej stronie odniesienia lub hiperłącza do rejestrów publicznych ustanowionych zgodnie z niniejszym artykułem przez państwa członkowskie, które podejmą decyzję o zezwoleniu przedsiębiorstwom inwestycyjnym na wyznaczenie przedstawicieli.”;
9)
w art. 25 wprowadza się następujące zmiany:
a)
ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„1. Bez uszczerbku dla rozdziału obowiązków dotyczących wprowadzania w życie dyrektywy 2003/6/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 stycznia 2003 r. w sprawie wykorzystywania poufnych informacji i manipulacji na rynku (nadużyć na rynku) (29) państwa członkowskie koordynowane przez EUNGiPW, zgodnie z art. 31 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010, zapewniają wprowadzenie odpowiednich środków umożliwiających właściwemu organowi monitorowanie działalności przedsiębiorstw inwestycyjnych w celu zapewnienia ich uczciwego, rzetelnego i profesjonalnego działania w sposób promujący integralność rynku.
b)
ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„2. Państwa członkowskie wymagają, aby przedsiębiorstwa inwestycyjne przechowywały do dyspozycji właściwego organu, przez przynajmniej pięć lat, właściwe dane odnoszące się do wszystkich transakcji na instrumentach finansowych, które realizują na własny rachunek, czy też w imieniu klienta. W przypadku transakcji zawieranych w imieniu klientów, zapisy obejmują wszelkie informacje i szczegółowe dane dotyczące tożsamości klienta oraz informacje wymagane zgodnie z dyrektywą 2005/60/WE.
EUNGiPW może zwrócić się o dostęp do tych informacji zgodnie z procedurą i warunkami określonymi w art. 35 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.”;
10)
art. 27 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„2. Właściwy organ rynku najbardziej odpowiedniego z punktu widzenia płynności określonej w art. 25 w zakresie danych kategorii akcji, przynajmniej raz w roku i w oparciu o średnią wartość arytmetyczną zleceń realizowanych na rynku w odniesieniu do tych akcji, ustalają kategorię, do której akcje te należą. Informacje te udostępnia się wszystkim udziałowcom rynku i przekazuje EUNGiPW, który publikuje je na swojej stronie internetowej.”;
11)
w art. 31 wprowadza się następujące zmiany:
a)
w ust. 2 akapit drugi otrzymuje brzmienie:
„W przypadkach gdy przedsiębiorstwo inwestycyjne zamierza korzystać z usług przedstawicieli, na wniosek właściwego organu przyjmującego państwa członkowskiego oraz we właściwym czasie, właściwy organ rodzimego państwa członkowskiego przedsiębiorstwa inwestycyjnego przekazują tożsamość przedstawicieli, z których usług przedsiębiorstwo inwestycyjne zamierza korzystać w tym państwie członkowskim. Przyjmujące państwo członkowskie może podawać takie informacje do publicznej wiadomości. EUNGiPW może zwrócić się o dostęp do tych informacji zgodnie z procedurą i warunkami określonymi w art. 35 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.”;
b)
dodaje się ustęp w brzmieniu:
„7. W celu zapewnienia spójności harmonizacji niniejszego artykułu, EUNGiPW może opracowywać projekty regulacyjnych standardów technicznych w celu określenia informacji, które należy udostępnić zgodnie z ust. 2, 4 i 6.
Komisja jest uprawniona do przyjmowania regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z art. 10-14 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.
W celu zapewnienia jednolitych warunków stosowania niniejszego artykułu EUNGiPW może opracowywać projekty wykonawczych standardów technicznych, by ustanawiać standardowe formularze, szablony i procedury dotyczące przekazywania informacji zgodnie z ust. 3, 4 i 6.
Komisja jest uprawniona do przyjmowania wykonawczych standardów technicznych, o których mowa w akapicie trzecim, zgodnie z procedurą określoną w art. 15 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.”;
12)
w art. 32 dodaje się ustęp w brzmieniu:
„10. W celu zapewnienia spójności harmonizacji niniejszego artykułu EUNGiPW może opracowywać projekty regulacyjnych standardów technicznych w celu określenia informacji, które należy udostępnić zgodnie z ust. 2, 4 i 9.
Komisja jest uprawniona do przyjmowania regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z art. 10-14 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.
W celu zapewnienia jednolitych warunków stosowania niniejszego artykułu EUNGiPW może opracowywać projekty wykonawczych standardów technicznych, by ustanawiać standardowe formularze, wzory i procedury do celów przekazywania informacji zgodnie z ust. 3 i 9.
Komisja jest uprawniona do przyjmowania wykonawczych standardów technicznych, o których mowa w akapicie trzecim, zgodnie z art. 15 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.”;
13)
w art. 36 dodaje się ustęp w brzmieniu:
„6. O każdym cofnięciu zezwolenia powiadamia się EUNGiPW.”;
14)
art. 41 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„2. Właściwy organ, który domaga się zawieszenia lub wycofania instrumentu finansowego z obrotu na jednym lub na większej liczbie rynków regulowanych, bezzwłocznie podaje swoją decyzję do publicznej wiadomości i powiadamia EUNGiPW oraz właściwe organy innych państw członkowskich. Z wyjątkiem przypadków, gdy powyższe może spowodować znaczną szkodę dla interesów inwestorów lub należytego funkcjonowania rynku wewnętrznego, właściwe organy innych państw członkowskich zwracają się o zawieszenie lub usunięcie tego instrumentu finansowego z obrotu na rynkach regulowanych i MTF, które są prowadzone pod ich nadzorem.”;
15)
w art. 42 ust. 6 akapit drugi otrzymuje brzmienie:
„Rynek regulowany przekazuje właściwemu organowi rodzimego państwa członkowskiego informacje dotyczące państwa członkowskiego, w którym zamierza wprowadzić takie uzgodnienia. Właściwy organ rodzimego państwa członkowskiego w terminie jednego miesiąca przekazuje te informacje państwu członkowskiemu, w którym rynek regulowany zamierza wprowadzić takie uzgodnienia. EUNGiPW może zwrócić się o dostęp do tych informacji zgodnie z procedurą i warunkami określonymi w art. 35 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.”;
16)
art. 47 otrzymuje brzmienie:
„Artykuł 47
Wykaz rynków regulowanych
Każde państwo członkowskie opracowuje wykaz rynków regulowanych, dla których jest rodzimym państwem członkowskim, i przesyła ten wykaz innym państwom członkowskim i EUNGiPW. Przekazywanie podobnych informacji ma miejsce w odniesieniu do każdej zmiany w tym wykazie. EUNGiPW publikuje wykaz wszystkich rynków regulowanych na swojej stronie internetowej i aktualizuje go.”;
17)
w art. 48 wprowadza się następujące zmiany:
a)
ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„1. Każde państwo członkowskie wyznacza właściwy organ, który wykonuje obowiązki przewidziane w niniejszej dyrektywie. Państwa członkowskie powiadamiają Komisję, EUNGiPW i właściwe organy innych państw członkowskich o właściwych organach odpowiedzialnych za wykonywanie każdego z obowiązków i o ewentualnym podziale tych obowiązków.”;
b)
w ust. 2 akapit trzeci otrzymuje brzmienie:
„Państwa członkowskie powiadamiają Komisję, EUNGiPW i właściwe organy innych państw członkowskich o wszelkich uzgodnieniach wprowadzonych w odniesieniu do powierzania zadań, w tym o dokładnych warunkach regulujących takie powierzanie zadań.”;
c)
ust. 3 otrzymuje brzmienie:
„3. EUNGiPW publikuje wykaz właściwych organów, o których mowa w ust. 1 i 2, i uaktualnia go za pośrednictwem swojej strony internetowej.”;
18)
w art. 51 dodaje się ustępy w brzmieniu:
„4. Państwa członkowskie przedstawiają EUNGiPW co roku zbiorcze informacje o wszystkich środkach administracyjnych i sankcjach zastosowanych zgodnie z ust. 1 i 2.
5. Jeżeli właściwy organ ujawni opinii publicznej środek administracyjny lub sankcję, powiadamia o tym jednocześnie EUNGiPW.
6. Jeżeli podana do wiadomości publicznej sankcja dotyczy przedsiębiorstwa inwestycyjnego posiadającego zezwolenie zgodnie z niniejszą dyrektywą, EUNGiPW dodaje odniesienie do opublikowanej sankcji do rejestru przedsiębiorstw inwestycyjnych ustanowionego zgodnie z art. 5 ust. 3.”;
19)
w art. 53 dodaje się ustęp w brzmieniu:
„3. Właściwe organy powiadamiają EUNGiPW o przewidzianych w ramach ich jurysdykcji procedurach wnoszenia skarg i procedurach odszkodowawczych, o których mowa w ust. 1.
EUNGiPW publikuje wykaz wszystkich pozasądowych mechanizmów i aktualizuje go za pośrednictwem swojej strony internetowej.”;
20)
tytuł rozdziału II otrzymuje brzmienie:
21)
w art. 56 wprowadza się następujące zmiany:
a)
w ust. 1 akapit trzeci otrzymuje brzmienie:
„Aby ułatwić i przyspieszyć współpracę, a w szczególności wymianę informacji, państwa członkowskie wyznaczają właściwy organ pełniący rolę punktu kontaktowego do celów niniejszej dyrektywy. Państwa członkowskie przekazują Komisji, EUNGiPW i pozostałym państwom członkowskim nazwy organów wyznaczonych do otrzymywania wniosków o wymianę informacji lub współpracę na mocy niniejszego ustępu. EUNGiPW publikuje wykaz tych organów i aktualizuje go za pośrednictwem swojej strony internetowej.”;
b)
ust. 4 otrzymuje brzmienie:
„4. Jeżeli właściwy organ ma uzasadnione powody do przypuszczenia, że działania sprzeczne z przepisami niniejszej dyrektywy, prowadzone przez podmioty niepodlegające ich nadzorowi, są lub były realizowane na terytorium innego państwa członkowskiego, powiadamiają o tym jak najbardziej szczegółowo właściwy organ innego państwa członkowskiego i EUNGiPW. Powiadomiony właściwy organ podejmuje stosowne działania. Informuje on właściwy organ, który dokonał powiadomienia, i EUNGiPW o wynikach działań, a także, o ile to możliwe, o istotnych skutkach przejściowych. Ustęp ten stosuje się bez uszczerbku dla uprawnień właściwego organu, który dokonał powiadomienia.”;
c)
dodaje się ustęp w brzmieniu:
„6. W celu zapewnienia jednolitych warunków stosowania niniejszego artykułu EUNGiPW może opracowywać projekty wykonawczych standardów technicznych, by ustanawiać standardowe formularze, szablony i procedury do celów realizacji uzgodnień dotyczących współpracy zgodnie z ust. 2.
Komisja jest uprawniona do przyjmowania wykonawczych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z procedurą określoną w art. 15 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.”;
22)
w art. 57 wprowadza się następujące zmiany:
a)
istniejący tekst otrzymuje oznaczenie ust. 1;
b)
dodaje się ustępy w brzmieniu:
„2. W celu zapewnienia konwergencji praktyk nadzorczych EUNGiPW może brać udział w pracach kolegiów organów nadzorczych, w tym w weryfikacjach lub dochodzeniach przeprowadzanych na miejscu wspólnie przez dwa lub więcej właściwych organów zgodnie z art. 21 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.
3. W celu zapewnienia spójności harmonizacji ust. 1, EUNGiPW może opracowywać projekty regulacyjnych standardów technicznych w celu określenia informacji podlegających wymianie między właściwymi organami podczas współpracy w zakresie działalności nadzorczej, weryfikacji na miejscu i dochodzeń.
Komisja jest uprawniona do przyjmowania regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z art. 10-14 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.
W celu zapewnienia jednolitych warunków stosowania ust. 1 EUNGiPW może opracowywać projekty wykonawczych standardów technicznych, by ustanawiać standardowe formularze, szablony i procedury dla właściwych organów do celów współpracy w zakresie działalności nadzorczej, weryfikacji na miejscu i dochodzeń.
Komisja jest uprawniona do przyjmowania wykonawczych standardów technicznych, o których mowa w akapicie trzecim, zgodnie z art. 15 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.”;
23)
w art. 58 wprowadza się następujące zmiany:
a)
ust. 4 otrzymuje brzmienie:
„4. W celu zapewnienia jednolitych warunków stosowania ust. 1 i 2 EUNGiPW może opracowywać projekty wykonawczych standardów technicznych, by ustanawiać standardowe formularze, szablony i procedury do celów wymiany informacji.
Komisja jest uprawniona do przyjmowania wykonawczych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z art. 15 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.”;
b)
ust. 5 otrzymuje brzmienie:
„5. Ani niniejszy artykuł ani art. 54 lub 63 nie stanowią przeszkody dla właściwego organu do przekazywania EUNGiPW, Europejskiej Radzie ds. Ryzyka Systemowego (zwanej dalej »ERRS«), bankom centralnym, Europejskiemu Systemowi Banków Centralnych oraz Europejskiemu Bankowi Centralnemu, w ramach ich kompetencji jako władz monetarnych oraz, w stosownych przypadkach, innym organom publicznym odpowiedzialnym za nadzorowanie systemów płatniczych i rozliczeniowych, informacji poufnych na potrzeby wykonania ich zadań; podobnie takie organy lub podmioty nie są powstrzymywane przed przekazywaniem właściwym organom informacji, których mogą one potrzebować do celów wykonywania funkcji przewidzianych w niniejszej dyrektywie.”;
24)
dodaje się artykuł w brzmieniu:
„Artykuł 58a
Wiążąca mediacja
Właściwe organy mogą powiadamiać EUNGiPW o sytuacjach, w których wniosek dotyczący następujących kwestii rozpatrzony odmownie lub nie podjęto w sprawie tego wniosku żadnych działań w odpowiednim terminie:
a)
o przeprowadzenie działań nadzorczych, kontroli na miejscu lub dochodzenia, o czym mowa w art. 57; lub
b)
o wymianę informacji, o czym mowa w art. 58.
W takim przypadkach, o których mowa w akapicie pierwszym, EUNGiPW może działać zgodnie z art. 19 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010, bez uszczerbku dla możliwości odmowy podjęcia działań w sprawie wniosku o informacje przewidzianym w art. 59a i dla możliwości podjęcia przez EUNGiPW działań zgodnie z art. 17 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.”;
25)
art. 59 akapit drugi otrzymuje brzmienie:
„W przypadku takiej odmowy właściwy organ powiadamia właściwy organ, który się o to zwraca, oraz EUNGiPW, przedstawiając możliwie najbardziej szczegółowe informacje.”;
26)
w art. 60 dodaje się ustęp w brzmieniu:
„4. W celu zapewnienia jednolitych warunków stosowania ust. 1 i 2 EUNGiPW może opracowywać projekty wykonawczych standardów technicznych, by ustanawiać standardowe formularze, szablony i procedury do celów prowadzenia konsultacji z innymi właściwymi organami przed udzieleniem zezwolenia.
Komisja jest uprawniona do przyjmowania wykonawczych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z art. 15 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.”;
27)
w art. 62 wprowadza się następujące zmiany:
a)
w ust. 1 akapit drugi otrzymuje brzmienie:
„Jeżeli mimo środków podjętych przez właściwy organ rodzimego państwa członkowskiego - lub jeśli takie środki okażą się niewystarczające - firma inwestycyjna nadal postępuje w sposób, który niewątpliwie szkodzi interesom przyjmującego państwa członkowskiego lub inwestorów albo prawidłowemu funkcjonowaniu rynków, zastosowanie mają następujące przepisy:
a)
po powiadomieniu właściwego organu rodzimego państwa członkowskiego właściwy organ przyjmującego państwa członkowskiego podejmuje wszelkie właściwe środki niezbędne do ochrony inwestorów i odpowiedniego funkcjonowania rynków, które obejmują możliwość uniemożliwienia firmom inwestycyjnym, które są winne naruszenia, przeprowadzania jakichkolwiek dalszych transakcji na terytorium tych państw. Komisję i EUNGiPW niezwłocznie informuje się o takich środkach;
b)
ponadto właściwy organ przyjmującego państwa członkowskiego może o tej sprawie powiadomić EUNGiPW, który może skorzystać z uprawnień przyznanych mu na mocy art. 19 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.”;
b)
w ust. 2 akapit trzeci otrzymuje brzmienie:
„Jeżeli mimo środków podjętych przez przyjmujące państwo członkowskie firma inwestycyjna nadal narusza przepisy prawne lub regulacyjne, o których mowa w akapicie pierwszym, obowiązujące w przyjmującym państwie członkowskim, zastosowanie mają następujące przepisy:
a)
po powiadomieniu właściwego organu rodzimego państwa członkowskiego właściwy organ przyjmującego państwa członkowskiego podejmuje wszelkie właściwe środki niezbędne do ochrony inwestorów i odpowiedniego funkcjonowania rynków. Komisję i EUNGiPW niezwłocznie informuje się o takich środkach;
b)
ponadto właściwy organ przyjmującego państwa członkowskiego może o tej sprawie powiadomić EUNGiPW, który może skorzystać z uprawnień przyznanych mu na mocy art. 19 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.”;
c)
w ust. 3 akapit drugi otrzymuje brzmienie:
„Jeżeli mimo środków podjętych przez właściwy organ rodzimego państwa członkowskiego - lub jeśli takie środki okażą się niewystarczające - rynek regulowany lub MTF nadal postępuje w sposób, który niewątpliwie szkodzi interesom przyjmującego państwa członkowskiego lub inwestorów albo prawidłowemu funkcjonowaniu rynków, zastosowanie mają następujące przepisy:
a)
po powiadomieniu właściwego organu rodzimego państwa członkowskiego właściwy organ przyjmującego państwa członkowskiego podejmuje wszelkie właściwe środki niezbędne do ochrony inwestorów i odpowiedniego funkcjonowania rynków, które obejmuje również możliwość uniemożliwienia wspomnianemu rynkowi regulowanemu lub MTF udostępniania ich usług członkom lub uczestnikom zaocznym mającym siedzibę w rodzimym państwie członkowskim. Komisję i EUNGiPW niezwłocznie informuje się o takich środkach;
b)
ponadto właściwy organ przyjmującego państwa członkowskiego może o tej sprawie powiadomić EUNGiPW, który może skorzystać z uprawnień przyznanych mu na mocy art. 19 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.”;
28)
dodaje się artykuł w brzmieniu:
„Artykuł 62a
Współpraca i wymiana informacji z EUNGiPW
1. Właściwe organy współpracują z EUNGiPW na potrzeby niniejszej dyrektywy, zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 1095/2010.
2. Właściwe organy niezwłocznie udzielają EUNGiPW wszelkich informacji niezbędnych mu do wypełniania jego obowiązków wynikających z niniejszej dyrektywy i zgodnie z art. 35 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.”;
29)
art. 63 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„1. Państwa członkowskie i, zgodnie z art. 33 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010*, EUNGiPW mogą zawrzeć porozumienia o współpracy przewidujące wymianę informacji z właściwymi organami państw trzecich, wyłącznie jeżeli ujawniane informacje podlegają gwarancji zachowania tajemnicy zawodowej przynajmniej równorzędnej do tej wymaganej na mocy art. 54. Taka wymiana informacji musi mieć na celu wykonywanie zadań tych właściwych organów.
Państwa członkowskie i EUNGiPW mogą przekazywać państwom trzecim dane osobowe zgodnie z rozdziałem IV dyrektywy 95/46/WE.
Państwa członkowskie i EUNGiPW mogą również zawierać porozumienia o współpracy przewidujące wymianę informacji z władzami, organami i osobami fizycznymi lub prawnymi państw trzecich, odpowiedzialnymi za jedną lub więcej następujących kwestii:
a)
nadzorowanie instytucji kredytowych, innych instytucji finansowych, zakładów ubezpieczeń i rynków finansowych;
b)
prowadzenie postępowania w sprawie likwidacji i upadłości przedsiębiorstw inwestycyjnych i postępowania w innych, podobnych sprawach;
c)
prowadzenie ustawowych kontroli sprawozdań finansowych przedsiębiorstw inwestycyjnych i innych instytucji finansowych, instytucji kredytowych i zakładów ubezpieczeń w wykonywaniu funkcji nadzorczych lub które zarządzają planami rekompensat w wykonywaniu powierzonych im funkcji;
d)
nadzorowanie organów zaangażowanych w likwidację i upadłość przedsiębiorstw inwestycyjnych i postępowanie w innych, podobnych sprawach;
e)
nadzorowanie osób zobowiązanych do wykonywania ustawowej kontroli sprawozdań finansowych zakładów ubezpieczeń, instytucji kredytowych, przedsiębiorstw inwestycyjnych i innych instytucji finansowych.
Porozumienia o współpracy, o których mowa w akapicie trzecim, mogą być zawierane wyłącznie, jeżeli ujawniane informacje podlegają gwarancji zachowania tajemnicy zawodowej przynajmniej równorzędnej do wymaganej na mocy art. 54. Taka wymiana informacji ma na celu wykonywanie zadań powierzonych tym władzom lub organom lub osobom fizycznym lub prawnym.”;
30)
dodaje się artykuł w brzmieniu:
„Artykuł 64a
Klauzula wygaśnięcia
Do dnia 1 grudnia 2011 r. Komisja dokona przeglądu art. 2, 4, 10b, 13, 15, 18, 19, 21, 22, 24 i 25, art. 27-30 i art. 40, 44, 45, 56 oraz 58 oraz przedstawi wszelkie właściwe wnioski ustawodawcze, aby umożliwić pełne stosowanie aktów delegowanych zgodnie z art. 290 TFUE i aktów wykonawczych zgodnie z art. 291 TFUE w odniesieniu do niniejszej dyrektywy. Bez uszczerbku dla już przyjętych środków wykonawczych przyznane Komisji w art. 64 uprawnienia do przyjmowania środków wykonawczych pozostające w mocy po wejściu w życie Traktatu z Lizbony w dniu 1 grudnia 2009 r. wygasają z dniem 1 grudnia 2012 r.”.
Artykuł 7
Zmiany w dyrektywie 2004/109/WE
W dyrektywie 2004/109/WE wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 2 ust. 3 wprowadza się następujące zmiany:
a)
akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:
„3. Zgodnie z art. 27 ust. 2a, 2b i 2c i z zastrzeżeniem warunków art. 27a i 27c, Komisja przyjmuje środki w odniesieniu do definicji określonych w ust. 1, dążąc do uwzględnienia postępu technicznego na rynkach finansowych, uściślenia wymogów oraz zapewnienia jednolitego stosowania ust. 1.”;
b)
akapit trzeci otrzymuje brzmienie:
„Środki, o których mowa w akapicie drugim lit. a) i b), są określane w formie aktów delegowanych, zgodnie z art. 27 ust. 2a, 2b i 2c i z zastrzeżeniem warunków art. 27a i 27b.”;
2)
w art. 5 ust. 6 wprowadza się następujące zmiany:
a)
akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:
„6. Zgodnie z art. 27 ust. 2 lub art. 27 ust. 2a, 2b i 2c, Komisja przyjmuje środki, dążąc do uwzględnienia postępu technicznego na rynkach finansowych, uściślenia wymogów i zapewnienia jednolitego stosowania ust. 1-5 niniejszego artykułu.”;
b)
akapit trzeci otrzymuje brzmienie:
„Środki, o których mowa w lit. a), przyjmowane są zgodnie z procedurą regulacyjną, o której mowa w art. 27 ust. 2. Środki, o których mowa w lit. b) i c), są wprowadzane w formie aktów delegowanych, zgodnie z postanowieniami art. 27 ust. 2a, 2b i 2c i z zastrzeżeniem warunków art. 27a i 27b.”;
c)
akapit czwarty otrzymuje brzmienie:
„W stosownych przypadkach Komisja może również dostosować pięcioletni okres, o którym mowa w ust. 1, w formie aktu delegowanego, zgodnie z art. 27 ust. 2a, 2b i 2c i z zastrzeżeniem warunków art. 27a i 27b.”;
3)
w art. 9 ust. 7 wprowadza się następujące zmiany:
a)
akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:
„7. Zgodnie z art. 27 ust. 2a, 2b i 2c i z zastrzeżeniem warunków art. 27a i 27b Komisja przyjmuje w formie aktów delegowanych środki, dążąc do uwzględnienia postępu technicznego na rynkach finansowych i uściślenia wymogów ustanowionych w ust. 2, 4 i 5.”;
b)
akapit drugi otrzymuje brzmienie:
„Komisja - zgodnie z art. 27 ust. 2a, 2b i 2c i z zastrzeżeniem warunków art. 27a i 27b - określa, w formie aktów delegowanych, maksymalną długość »krótkiego cyklu rozliczeniowego«, o którym mowa w ust. 4 niniejszego artykułu, a także odpowiednie mechanizmy sprawowania kontroli przez właściwy organ macierzystego państwa członkowskiego.”;
4)
w art. 12 wprowadza się następujące zmiany:
a)
w ust. 8:
(i)
w akapicie pierwszym część wprowadzająca otrzymuje brzmienie:
„8. W celu uwzględnienia postępu technicznego na rynkach finansowych i uściślenia wymogów ustanowionych w ust. 1, 2, 4, 5 i 6 niniejszego artykułu Komisja zgodnie z art. 27 ust. 2a, 2b i 2c i z zastrzeżeniem warunków art. 27a i 27b, przyjmuje środki:”;
(ii)
uchyla się lit. a);
(iii)
uchyla się akapit drugi;
b)
dodaje się ustęp w brzmieniu:
„9. W celu zapewnienia jednolitych warunków stosowania niniejszego artykułu i uwzględnienia technicznego rozwoju na rynkach finansowych, Europejski Urząd Nadzoru (Europejski Urząd Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych) (zwany dalej »EUNGiPW«), ustanowiony rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1095/2010 (30) może opracowywać projekty wykonawczych standardów technicznych, by ustanawiać standardowe formularze, szablony i procedury służące przekazywaniu wymaganych informacji emitentowi zgodnie z ust. 1 niniejszego artykułu lub w celu przekazywania informacji na mocy art. 19 ust. 3.
Komisja jest uprawniona do przyjmowania wykonawczych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z procedurą określoną w art. 15 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.
5)
w art. 13 wprowadza się następujące zmiany:
a)
w ust. 2:
(i)
akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:
„2. Zgodnie z art. 27 ust. 2a, 2b i 2c i z zastrzeżeniem warunków art. 27a i 27b Komisja przyjmuje w formie aktów delegowanych środki, dążąc do uwzględnienia postępu technicznego na rynkach finansowych i uściślenia wymogów ustanowionych w ust. 1. W szczególności określa ona:”;
(ii)
lit. c) otrzymuje brzmienie:
„c)
treść zawiadomienia, jakiego należy dokonać;”,
(iii)
uchyla się akapit drugi;
b)
dodaje się ustęp w brzmieniu:
„3. W celu zapewnienia jednolitych warunków stosowania ust. 1 niniejszego artykułu i uwzględnienia technicznego rozwoju rynków finansowych, EUNGiPW może opracowywać projekty wykonawczych standardów technicznych, by ustanawiać standardowe formularze, szablony i procedury służące przekazywaniu wymaganych informacji emitentowi zgodnie z ust. 1 niniejszego artykułu lub w celu przekazywania informacji na mocy art. 19 ust. 3.
Komisja jest uprawniona do przyjmowania wykonawczych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z art. 15 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.”;
6)
art. 14 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„2. Zgodnie z art. 27 ust. 2a, 2b i 2c i z zastrzeżeniem warunków art. 27a i 27b Komisja przyjmuje w formie aktów delegowanych środki, dążąc do uwzględnienia postępu technicznego na rynkach finansowych i uściślenia wymogów ustanowionych w ust. 1.”;
7)
art. 17 ust. 4 otrzymuje brzmienie:
„4. Zgodnie z art. 27 ust. 2a, 2b i 2c i z zastrzeżeniem warunków art. 27a i 27b Komisja przyjmuje w formie aktów delegowanych środki, dążąc do uwzględnienia postępu technicznego na rynkach finansowych oraz postępu w dziedzinie technik informacyjnych i komunikacyjnych i uściślenia wymogów ustanowionych w ust. 1, 2 i 3. W szczególności określa ona rodzaje instytucji finansowych, za pośrednictwem których akcjonariusz może korzystać ze swoich praw finansowych, przewidzianych w przepisach ust. 2 lit. c).”;
8)
art. 18 ust. 5 otrzymuje brzmienie:
„5. Zgodnie z art. 27 ust. 2a, 2b i 2c i z zastrzeżeniem warunków art. 27a i 27b Komisja przyjmuje w formie aktów delegowanych środki, dążąc do uwzględnienia postępu technicznego na rynkach finansowych oraz postępu w dziedzinie technik informacyjnych i komunikacyjnych oraz, aby uściślić wymogi ustanowione w ust. 1-4. W szczególności określa ona rodzaje instytucji finansowych, za pośrednictwem których posiadacz dłużnych papierów wartościowych może wykonywać swoje prawa finansowe, o których mowa w ust. 2 lit. c).”;
9)
art. 19 ust. 4 otrzymuje brzmienie:
„4. Zgodnie z art. 27 ust. 2a, 2b i 2c i z zastrzeżeniem warunków art. 27a i 27b Komisja przyjmuje w formie aktów delegowanych środki, dążąc do uściślenia wymogów ustanowionych w ust. 1, 2 i 3.
W szczególności Komisja określa procedurę, zgodnie z którą emitent, akcjonariusz lub posiadacz innych instrumentów finansowych lub osoba, o której mowa w art. 10, ma przekazywać informacje właściwemu organowi macierzystego państwa członkowskiego, odpowiednio na podstawie ust. 1 lub 3, aby umożliwić zgłaszanie takich informacji drogą elektroniczną w macierzystym państwie członkowskim;”;
10)
art. 21 ust. 4 otrzymuje brzmienie:
„4. Zgodnie z art. 27 ust. 2a, 2b i 2c i z zastrzeżeniem warunków art. 27a i 27b Komisja przyjmuje w formie aktów delegowanych środki, dążąc do uwzględnienia postępu technicznego na rynkach finansowych oraz postępu w dziedzinie technik informacyjnych i komunikacyjnych, a także uściślenia wymogów ustanowionych w ust. 1, 2 i 3.
Komisja określa w szczególności:
a)
standardy minimalne rozpowszechniania informacji regulowanych, o których mowa w ust. 1;
b)
standardy minimalne scentralizowanego systemu gromadzenia informacji, o którym mowa w ust. 2.
Komisja może także określić i aktualizować wykaz środków przekazu służących do publicznego rozpowszechniania informacji.”;
11)
art. 22 ust. 1 akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:
„1. EUNGiPW opracowuje wytyczne, zgodnie z art. 16 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010, celem dalszego ułatwiania publicznego dostępu do informacji podlegających ujawnieniu na mocy przepisów dyrektywy 2003/6/WE, dyrektywy 2003/71/WE oraz niniejszej dyrektywy.”;
12)
w art. 23 wprowadza się następujące zmiany:
a)
ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„1. W przypadku gdy statutowa siedziba emitenta znajduje się w państwie trzecim, właściwy organ macierzystego państwa członkowskiego może zwolnić emitenta z obowiązku spełnienia wymagań określonych w art. 4-7, art. 12 ust. 6 i art. 14-18, pod warunkiem że w przepisach prawa danego państwa trzeciego określono analogiczne wymagania lub emitent ten spełnia wymagania określone w przepisach prawa państwa trzeciego, które właściwy organ macierzystego państwa członkowskiego uznaje za równoważne.
Właściwy organ powiadamia następnie EUNGiPW o przyznanym zwolnieniu.”;
b)
ust. 4 otrzymuje brzmienie:
„4. Zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 27 ust. 2, dążąc do zapewnienia jednolitych warunków stosowania ust. 1, Komisja przyjmuje następujące środki wykonawcze:
(i)
uruchomienie mechanizmu zapewniającego równoważność informacji wymaganych na mocy niniejszej dyrektywy, w tym także sprawozdań finansowych oraz informacji, wymaganych zgodnie z przepisami ustawowymi, wykonawczymi lub administracyjnymi państwa trzeciego;
(ii)
stwierdzające, że z uwagi na krajowe przepisy ustawowe, wykonawcze lub administracyjne lub też praktyki bądź procedury oparte na międzynarodowych standardach wyznaczonych przez organizacje międzynarodowe, państwo trzecie, w którym zarejestrowany jest emitent, zapewnia równoważność wymagań informacyjnych, o których mowa w niniejszej dyrektywie.
W związku z akapitem pierwszym ppkt ii) Komisja przyjmuje, w formie aktów delegowanych i zgodnie z postanowieniami art. 27 ust. 2a, 2b i 2c i z zastrzeżeniem warunków art. 27a i 27b, środki związane z oceną standardów, które dotyczą emitentów z więcej niż jednego kraju.
Zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 27 ust. 2, Komisja podejmuje niezbędne decyzje w sprawie równoważności standardów rachunkowości wykorzystywanych przez emitentów z państw trzecich zgodnie z warunkami określonymi w art. 30 ust. 3. Jeżeli Komisja zadecyduje, iż standardy rachunkowości państwa trzeciego nie są równoważne, może ona pozwolić emitentom na dalsze stosowanie tych standardów przez odpowiedni okres przejściowy.
W związku z akapitem trzecim Komisja przyjmuje również, w formie aktów delegowanych i zgodnie z art. 27 ust. 2a, 2b i 2c i z zastrzeżeniem warunków art. 27a i 27b, środki mające na celu ustanowienie ogólnych kryteriów równoważności w odniesieniu do standardów rachunkowości, które dotyczą emitentów z więcej niż jednego kraju.”;
c)
ust. 5 otrzymuje brzmienie:
„5. W celu określenia wymogów ustanowionych w ust. 2 Komisja może, w formie aktów delegowanych zgodnie z art. 27 ust. 2a, 2b i 2c i z zastrzeżeniem warunków art. 27a i 27b, przyjmować środki określające rodzaj informacji ujawnianych w państwie trzecim, które mają znaczenie dla opinii publicznej w Unii.”;
d)
ust. 7 akapit drugi otrzymuje brzmienie:
„Do celów akapitu pierwszego Komisja przyjmuje również, w formie aktów delegowanych i zgodnie z postanowieniami art. 27 ust. 2a, 2b i 2c i z zastrzeżeniem warunków art. 27a i 27b, środki mające na celu ustanowienie ogólnych kryteriów równoważności.”;
e)
dodaje się ustęp w brzmieniu:
„8. EUNGiPW wspiera Komisję w realizacji zadań wynikających z niniejszego artykułu zgodnie z art. 33 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.”;
13)
w art. 24 wprowadza się następujące zmiany:
a)
ust. 1 akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:
„1. Każde państwo członkowskie wyznacza organ centralny, o którym mowa w art. 21 ust. 1 dyrektywy 2003/71/WE, jako centralny właściwy organ administracyjny odpowiedzialny za wykonywanie obowiązków, o których mowa w niniejszej dyrektywie, i za zapewnienie stosowania przepisów przyjętych zgodnie z niniejszą dyrektywą. Państwa członkowskie informują o tym odpowiednio Komisję i EUNGiPW.”;
b)
ust. 3 otrzymuje brzmienie:
„3. Państwa członkowskie informują Komisję, EUNGiPW, zgodnie z art. 28 ust. 4 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010, i właściwe organy pozostałych państw członkowskich o wszelkich uzgodnieniach zawartych w odniesieniu do delegacji zadań, w tym także o dokładnych warunkach takiej delegacji.”;
14)
w art. 25 wprowadza się następujące zmiany:
a)
dodaje się ustępy w brzmieniu:
„2a. Właściwe organy mogą powiadamiać EUNGiPW o sytuacjach, w których wniosek o współpracę został rozpatrzony odmownie lub w których nie podjęto w sprawie tego wniosku żadnych działań w odpowiednim terminie. Bez uszczerbku dla art. 258 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) w przypadkach, o których mowa w zdaniu pierwszym, EUNGiPW może skorzystać z uprawnień przysługujących mu na mocy art. 19 rozporządzenia UE nr 1095/2010.
2b. Właściwe organy współpracują z EUNGiPW do celów niniejszej dyrektywy zgodnie z rozporządzeniem UE nr 1095/2010.
2c. Właściwe organy udzielają EUNGiPW niezwłocznie wszelkich informacji niezbędnych mu do wypełniania jego obowiązków wynikających z niniejszej dyrektywy i rozporządzenia (UE) nr 1095/2010, zgodnie z art. 35 tego rozporządzenia.”;
b)
ust. 3 zdanie pierwsze otrzymuje brzmienie:
„3. ust. 1 nie uniemożliwia właściwym organom wymiany informacji poufnych ani ich przekazywania EUNGiPW i Europejskiej Radzie ds. Ryzyka Systemowego (ERRS) ustanowionej rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1092/2010 z dnia 24 listopada 2010 r. w sprawie wspólnotowego nadzoru makroostrożnościowego nad systemem finansowym i ustanowienia Europejskiej Rady ds. Ryzyka Systemowego (31).
c)
ust. 4 otrzymuje brzmienie:
„4. Państwa członkowskie i EUNGiPW, zgodnie z art. 33 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010, mogą zawierać umowy o współpracy przewidujące wymianę informacji z właściwymi organami lub instytucjami państw trzecich upoważnionymi w odpowiednim prawie krajowym do wykonywania wszelkich zadań na mocy niniejszej dyrektywy, zgodnie z art. 24. Państwa członkowskie informują EUNGiPW o zawarciu umów o współpracy. Taka wymiana informacji objęta jest obowiązkiem przestrzegania tajemnicy zawodowej w stopniu nie mniejszym niż określony w niniejszym artykule. Ta wymiana informacji ma na celu wykonywanie zadań związanych z nadzorem przez wspomniane właściwe organy lub instytucje. W przypadku gdy informacje pochodzą z innego państwa członkowskiego, nie mogą one zostać ujawnione bez wyraźnej zgody właściwych organów, które je ujawniły, oraz służą w stosownych przypadkach wyłącznie do tych celów, na które organy te wyraziły swoją zgodę.”;
15)
art. 26 otrzymuje brzmienie:
„Artykuł 26
Środki zapobiegawcze
1. W przypadku gdy właściwy organ przyjmującego państwa członkowskiego uzna, że emitent lub posiadacz akcji albo innych instrumentów finansowych lub osoba lub podmiot, o których mowa w art. 10, dopuściła się nieprawidłowości lub naruszyła swoje obowiązki, przekazuje swoje ustalenia właściwemu organowi macierzystego państwa członkowskiego i EUNGiPW.
2. Jeżeli, mimo środków zastosowanych przez właściwy organ macierzystego państwa członkowskiego, emitent lub posiadacz papierów wartościowych nadal narusza właściwe przepisy prawa bądź postanowienia w zakresie nadzoru, lub jeżeli środki te okazały się nieodpowiednie, właściwy organ przyjmującego państwa członkowskiego, po powiadomieniu właściwego organu macierzystego państwa członkowskiego, stosuje zgodnie z art. 3 ust. 2 wszystkie właściwe środki w celu ochrony inwestorów, informując o tym jak najszybciej Komisję i EUNGiPW.”;
16)
tytuł rozdziału VI otrzymuje brzmienie:
17)
w art. 27 wprowadza się następujące zmiany:
a)
ust. 2a otrzymuje brzmienie:
„2a. Uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych, o których mowa w art. 2 ust. 3, art. 5 ust. 6, art. 9 ust. 7, art. 12 ust. 8, art. 13 ust. 2, art. 14 ust. 2, art. 17 ust. 4, art. 18 ust. 5, art. 19 ust. 4, art. 21 ust. 4, art. 23 ust. 4, 5 i 7, przyznaje się Komisji na okres czterech lat od dnia 4 stycznia 2011 r. Komisja sporządza sprawozdanie dotyczące przekazanego uprawnienia w terminie najpóźniej sześciu miesięcy przed zakończeniem okresu czterech lat. Przekazanie uprawnienia jest automatycznie przedłużane na taki sam okres, chyba że Parlament Europejski lub Rada odwołają je zgodnie z art. 27a.”;
b)
dodaje się ustępy w brzmieniu:
„2b. Niezwłocznie po przyjęciu aktu delegowanego Komisja powiadamia o tym równocześnie Parlament Europejski i Radę.
2c. Uprawnienie do przyjmowania aktów delegowanych przyznaje się Komisji z zastrzeżeniem warunków określonych w art. 27a i 27b.”;
18)
dodaje się artykuły w brzmieniu:
„Artykuł 27a
Odwołanie przekazanych uprawnień
1. Przekazanie uprawnień, o którym mowa w art. 2 ust. 3, art. 5 ust. 6, art. 9 ust. 7, art. 12 ust. 8, art. 13 ust. 2, art. 14 ust. 2, art. 17 ust. 4, art. 18 ust. 5, art. 19 ust. 4, art. 21 ust. 4, art. 23 ust. 4, 5 i 7, może zostać odwołane w dowolnym czasie przez Parlament Europejski lub Radę.
2. Instytucja, która rozpoczęła wewnętrzną procedurę w celu podjęcia decyzji, czy odwołać przekazanie uprawnienia, dokłada starań, aby poinformować drugą instytucję i Komisję odpowiednio wcześnie przed podjęciem ostatecznej decyzji, wskazując przekazane uprawnienie, które mogłoby zostać odwołane.
3. Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie uprawnienia określonego w tej decyzji. Staje się ona skuteczna natychmiast lub od późniejszej daty, która jest w niej określona. Nie wpływa ona na ważność już obowiązujących aktów delegowanych. Jest ona publikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Artykuł 27b
Sprzeciw wobec aktów delegowanych
1. Parlament Europejski lub Rada mogą wnieść sprzeciw wobec aktu delegowanego w terminie trzech miesięcy od daty notyfikacji. Z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady termin ten zostaje przedłużony o trzy miesiące.
2. Jeżeli przed upływem okresu, o którym mowa w ust. 1, ani Parlament Europejski, ani Rada nie wyrażą sprzeciwu wobec aktu delegowanego, akt ten publikowany jest w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej i wchodzi w życie z dniem w nim określonym.
Akt delegowany może zostać opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej oraz może wejść w życie przed upływem tego terminu, jeżeli zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformują Komisję o swoim zamiarze niewyrażania sprzeciwu.
3. W przypadku sprzeciwu wobec aktu delegowanego ze strony Parlamentu Europejskiego lub Rady wyrażonego w terminie, o którym mowa w ust. 1, akt delegowany nie wchodzi w życie. Zgodnie z art. 296 TFUE instytucja, która wyraziła sprzeciw, wskazuje powody swego sprzeciwu wobec aktu delegowanego.”.
Artykuł 8
Zmiany w dyrektywie 2005/60/WE
W dyrektywie 2005/60/WE wprowadza się następujące zmiany:
1)
art. 11 ust. 4 otrzymuje brzmienie:
„4. Państwa członkowskie informują siebie wzajemnie oraz Europejski Urząd Nadzoru (Europejski Urząd Nadzoru Bankowego) (zwany dalej »EUNB«), ustanowiony rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1093/2010 (32), Europejski Urząd Nadzoru (Europejski Urząd Nadzoru Ubezpieczeń i Pracowniczych Programów Emerytalnych) (zwany dalej »EUNUiPPE«) ustanowiony rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1094/2010 (33) oraz Europejski Urząd Nadzoru (Europejski Urząd Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych) (zwany dalej »EUNGiPW«) ustanowiony rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1095/2010 (34) w zakresie odpowiadającym celom niniejszej dyrektywy oraz zgodnie z właściwymi przepisami rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1093/2010, rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1094/2010, oraz rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1095/2010, a także informują Komisję o przypadkach, w których ich zdaniem państwo trzecie spełnia warunki ustanowione w ust. 1 lub 2, lub w innych sytuacjach, w których spełnione są kryteria techniczne ustanowione zgodnie z art. 40 ust. 1 lit. b).
2)
art. 16 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„2. Państwa członkowskie informują się wzajemnie oraz informują Europejskie Urzędy Nadzoru, w zakresie odpowiadającym celom niniejszej dyrektywy oraz zgodnie z właściwymi przepisami rozporządzenia (UE) nr 1093/2010, rozporządzenia (UE) nr 1094/2010, oraz rozporządzenia (UE) nr 1095/2010, a także informują Komisję o przypadkach, w których ich zdaniem państwo trzecie spełnia warunki ustanowione w ust. 1 lit. b).”;
3)
art. 28 ust. 7 otrzymuje brzmienie:
„7. Państwa członkowskie informują się wzajemnie oraz informują Europejskie Urzędy Nadzoru, w zakresie odpowiadającym celom niniejszej dyrektywy oraz zgodnie z właściwymi przepisami rozporządzenia (UE) nr 1093/2010, rozporządzenia (UE) nr 1094/2010, oraz rozporządzenia (UE) nr 1095/2010, a także informują Komisję o przypadkach, w których ich zdaniem państwo trzecie spełnia warunki ustanowione w ust. 3, 4 lub 5.”;
4)
w art. 31 wprowadza się następujące zmiany:
a)
ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„2. Państwa członkowskie informują się wzajemnie oraz informują Europejskie Urzędy Nadzoru, w zakresie odpowiadającym celom niniejszej dyrektywy oraz zgodnie z właściwymi przepisami rozporządzenia (UE) nr 1093/2010, rozporządzenia (UE) nr 1094/2010 oraz rozporządzenia (UE) nr 1095/2010, a Komisja informuje każde z nich o przypadkach, w których przepisy państwa trzeciego nie pozwalają na stosowanie środków wymaganych w ust. 1 akapit pierwszy i można podjąć skoordynowane działania w celu znalezienia rozwiązania.”;
b)
dodaje się ustęp w brzmieniu:
„4. W celu spójnej harmonizacji niniejszego artykułu i uwzględnienia technicznego rozwoju w zakresie zwalczania prania pieniędzy oraz finansowania terroryzmu Europejskie Urzędy Nadzoru, uwzględniając istniejące ramy i współdziałając w stosownych przypadkach z innymi właściwymi organami Unii działającymi w tej dziedzinie, mogą opracowywać projekty regulacyjnych standardów technicznych zgodnie z art. 56 odpowiednio rozporządzenia (UE) nr 1093/2010, rozporządzeniem (UE) nr 1094/2010 i rozporządzenia (UE) nr 1095/2010, w celu określenia rodzaju dodatkowych środków, o których mowa w ust. 3 niniejszego artykułu, oraz minimalnego zakresu działań, które powinny podjąć instytucje kredytowe i finansowe, w przypadku gdy ustawodawstwo państwa trzeciego nie pozwala na stosowanie środków wymaganych na mocy ust. 1 akapit pierwszy niniejszego artykułu.
Komisja jest uprawniona do przyjmowania regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z art. 10-14 rozporządzenia (UE) nr 1093/2010.”;
5)
w art. 34 dodaje się ustęp w brzmieniu:
„3. W celu zapewnienia spójności harmonizacji i uwzględnienia technicznego rozwoju w zakresie zwalczania prania pieniędzy lub finansowania terroryzmu Europejskie Urzędy Nadzoru, uwzględniając istniejące ramy i współdziałając w stosownych przypadkach z innymi stosownymi organami Unii działającymi w tej dziedzinie, mogą opracowywać projekty regulacyjnych standardów technicznych zgodnie z art. 56 odpowiednio rozporządzenia (UE) nr 1093/2010, art. 56 rozporządzenia (UE) nr 1094/2010 i art. 56 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010 w celu określenia minimalnej treści komunikacji, o której mowa w ust. 2.
Komisja jest uprawniona do przyjmowania regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z art. 10-14 rozporządzenia (UE) nr 1093/2010.”;
6)
dodaje się artykuł w brzmieniu:
„Artykuł 37a
1. Właściwe organy współpracują z Europejskimi Urzędami Nadzoru na potrzeby niniejszej dyrektywy zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 1093/2010, rozporządzeniem (UE) nr 1094/2010 oraz rozporządzeniem (UE) nr 1095/2010.
2. Właściwe organy przedstawiają Europejskim Urzędom Nadzoru wszelkie informacje niezbędne do wypełniania ich zadań zgodnie z niniejszą dyrektywą i odpowiednio rozporządzeniem (UE) nr 1093/2010, rozporządzeniem (UE) nr 1094/2010 oraz rozporządzeniem (UE) nr 1095/2010.”;
7)
tytuł rozdziału VI otrzymuje brzmienie:
8)
w art. 40 wprowadza się następujące zmiany:
a)
w ust. 1:
(i)
akapit pierwszy część wprowadzająca otrzymuje brzmienie:
„1. W celu uwzględnienia rozwoju technicznego w zakresie zwalczania prania pieniędzy lub finansowania terroryzmu oraz w celu uściślenia wymogów ustanowionych w niniejszej dyrektywie Komisja może przyjąć następujące środki:”;
(ii)
akapit drugi otrzymuje brzmienie:
„Środki te przyjmowane są w drodze aktów delegowanych zgodnie z art. 41 ust. 2a, 2b i 2c i z zastrzeżeniem warunków art. 41a i 41b.”;
b)
w ust. 3 akapit drugi otrzymuje brzmienie:
„Środki te przyjmowane są w drodze aktów delegowanych zgodnie z art. 41 ust. 2a, 2b i 2c i z zastrzeżeniem warunków art. 41a i 41b.”;
9)
w art. 41 wprowadza się następujące zmiany:
a)
ust. 2 akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:
„2. W przypadku odesłania do niniejszego ustępu stosuje się art. 5 i 7 decyzji 1999/468/WE, uwzględniając jej art. 8 i pod warunkiem że środki przyjęte zgodnie z procedurą określoną w tych artykułach nie zmieniają podstawowych przepisów niniejszej dyrektywy.”;
b)
ust. 2a otrzymuje brzmienie:
„2a. Uprawnienia do przyjęcia aktów delegowanych, o których mowa w art. 40, powierza się Komisji na okres czterech lat od dnia 4 stycznia 2011 r. Komisja sporządza sprawozdanie dotyczące przekazanego uprawnienia w terminie najpóźniej sześciu miesięcy przed zakończeniem okresu czterech lat. Przekazanie uprawnienia jest automatycznie przedłużane na taki sam okres, chyba że Parlament Europejski lub Rada odwołają je zgodnie z art. 41a.”;
c)
dodaje się ustępy w brzmieniu:
„2b. Niezwłocznie po przyjęciu aktu delegowanego Komisja powiadamia o tym równocześnie Parlament Europejski i Radę.
2c. Uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych są przyznawane Komisji z zastrzeżeniem warunków określonych w art. 41a i 41b.”;
d)
uchyla się ust. 3;
10)
dodaje się artykuły w brzmieniu:
„Artykuł 41a
Odwołanie przekazanych uprawnień
1. Przekazane uprawnienie określone w art. 40 może zostać w każdej chwili odwołane przez Parlament Europejski lub Radę.
2. Instytucja, która rozpoczęła wewnętrzną procedurę w celu podjęcia decyzji, czy odwołać przekazanie uprawnienia, dokłada starań, aby poinformować drugą instytucję i Komisję odpowiednio wcześnie przed podjęciem ostatecznej decyzji, wskazując przekazane uprawnienie, które mogłoby zostać odwołane.
3. Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie uprawnienia określonego w tej decyzji. Staje się ona skuteczna natychmiast lub od późniejszej daty, która jest w niej określona. Nie wpływa ona na ważność aktów delegowanych już obowiązujących. Zostaje ona opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Artykuł 41b
Sprzeciw wobec aktów delegowanych
1. Parlament Europejski lub Rada mogą wnieść sprzeciw wobec aktu delegowanego w terminie trzech miesięcy od daty notyfikacji. Z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady termin ten zostaje przedłużony o trzy miesiące.
2. Jeżeli przed upływem okresu, o którym mowa w ust. 1, ani Parlament Europejski, ani Rada nie wyrażą sprzeciwu wobec aktu delegowanego, akt ten zostaje opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej i wchodzi w życie z dniem w nim określonym.
Akt delegowany może zostać opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej i wejść w życie przed upływem tego terminu, jeżeli zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformują Komisję o swoim zamiarze niewyrażania sprzeciwu.
3. W przypadku sprzeciwu wobec aktu delegowanego ze strony Parlamentu Europejskiego lub Rady wyrażonego w terminie, o którym mowa w ust. 1, akt delegowany nie wchodzi w życie. Zgodnie z art. 296 TFUE instytucja, która wyraziła sprzeciw, wskazuje powody swego sprzeciwu wobec aktu delegowanego.”.
Artykuł 9
Zmiany w dyrektywie 2006/48/WE
W dyrektywie 2006/48/WE wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 6 wprowadza się następujące zmiany:
a)
obecny ustęp otrzymuje brzmienie:
„1. Państwa członkowskie wymagają od instytucji kredytowych uzyskania zezwolenia przed rozpoczęciem działalności. Bez uszczerbku dla art. 7-12, ustanawiają one wymogi udzielenia takiego zezwolenia i informują o nich Komisję oraz Europejski Urząd Nadzoru (Europejski Urząd Nadzoru Bankowego) (zwany dalej »EUNB«) ustanowiony rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1093/2010 (35).
b)
dodaje się ustępy w brzmieniu:
„2. W celu zapewnienia spójnej harmonizacji niniejszego artykułu EUNB może opracowywać projekty regulacyjnych standardów technicznych:
a)
w zakresie informacji, które należy przekazać właściwym organom we wniosku o zezwolenie dla instytucji kredytowej, w tym program działalności, o którym mowa w art. 7;
b)
określające warunki spełnienia wymogów ustanowionych w art. 8;
c)
określające wymogi mające zastosowanie do akcjonariuszy i udziałowców posiadających znaczne pakiety akcji, jak również przeszkody, które mogą uniemożliwiać właściwym organom skuteczne wykonywanie funkcji nadzorczych, zgodnie z art. 12.
Komisja jest uprawniona do przyjmowania regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa w lit. a), b) i c) akapitu pierwszego, zgodnie z procedurą określoną w art. 10-14 rozporządzenia (UE) nr 1093/2010.
3. Aby zapewnić jednolite warunki stosowania niniejszego artykułu EUNB może opracowywać projekty wykonawczych standardów technicznych w zakresie standardowych formularzy, szablonów i procedur służących dostarczaniu takich informacji.
Komisja jest uprawniona do przyjmowania wykonawczych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z procedurą określoną w art. 15 rozporządzenia (UE) nr 1093/2010.”;
2)
art. 9 ust. 2 lit. b) otrzymuje brzmienie:
„b)
zainteresowane państwa członkowskie powiadamiają Komisję i EUNB o powodach, którymi się kierują przy korzystaniu z tej możliwości; natomiast”;
3)
art. 14 otrzymuje brzmienie:
„Artykuł 14
EUNB jest powiadamiany o każdym udzielonym zezwoleniu.
Nazwę każdej instytucji kredytowej, której udzielono zezwolenia, umieszcza się w wykazie. EUNB publikuje ten wykaz na swojej stronie internetowej i aktualizuje go.”;
4)
art. 17 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„2. Należy poinformować Komisję i EUNB o cofnięciu zezwolenia i jego powodach. O tych powodach powiadamiane są również osoby zainteresowane.”;
5)
w art. 19 dodaje się ustęp w brzmieniu:
„9. W celu zapewnienia spójnej harmonizacji niniejszego artykułu, EUNB może opracowywać projekty regulacyjnych standardów technicznych, aby sporządzić wyczerpujący wykaz informacji, o których mowa w art. 19a ust. 4 i które potencjalni nabywcy muszą umieścić w swoich powiadomieniach, bez uszczerbku dla ust. 3 niniejszego artykułu.
Komisja jest uprawniona do przyjmowania regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa w pierwszym akapicie, zgodnie z procedurą określoną w art. 10-14 rozporządzenia (UE) nr 1093/2010.
W celu zapewnienia jednolitych warunków stosowania niniejszej dyrektywy EUNB może opracowywać projekty wykonawczych standardów technicznych, aby ustanowić wspólne procedury, formularze i szablony na potrzeby procesu konsultacji między odpowiednimi właściwymi organami, o którym mowa w art. 19b.
Komisja jest uprawniona do przyjmowania wykonawczych standardów technicznych, o których mowa w akapicie trzecim, zgodnie z art. 15 rozporządzenia (UE) nr 1093/2010.”;
6)
w art. 22 dodaje się ustęp w brzmieniu:
„3. W celu określenia wymogów ustanowionych w niniejszym artykule i zapewnienia konwergencji praktyk nadzorczych EUNB może opracowywać projekty regulacyjnych standardów technicznych, by określić zasady, procesy i mechanizmy, o których mowa w ust. 1, zgodnie z zasadami proporcjonalności i kompleksowości określonymi w ust. 2.
Komisja jest uprawniona do przyjmowania regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa w pierwszym akapicie, zgodnie z procedurą określoną w art. 10-14 rozporządzenia (UE) nr 1093/2010.”;
7)
w art. 25 dodaje się ustęp w brzmieniu:
„5. W celu zapewnienia spójnej harmonizacji niniejszego artykułu EUNB opracowuje projekty regulacyjnych standardów technicznych w celu określenia informacji, które należy przedstawić zgodnie z niniejszym artykułem.
Aby zapewnić jednolite warunki stosowania niniejszego artykułu, EUNB opracowuje projekty wykonawczych standardów technicznych w celu stworzenia standardowych formularzy, szablonów i procedur takiego powiadomienia.
EUNB przedstawi Komisji te projekty standardów technicznych do dnia 1 stycznia 2014 r.
Komisja jest uprawniona do przyjmowania regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z procedurą określoną w art. 10-14 rozporządzenia (UE) nr 1093/2010.
Komisja jest także uprawniona do przyjmowania wykonawczych standardów technicznych, o których mowa w akapicie drugim, zgodnie z art. 15 rozporządzenia (UE) nr 1093/2010.”;
8)
w art. 26 dodaje się ustęp w brzmieniu:
„5. W celu zapewnienia spójnej harmonizacji niniejszego artykułu EUNB opracowuje projekty regulacyjnych standardów technicznych w celu określenia informacji, które należy przedstawić zgodnie z niniejszym artykułem.
Aby zapewnić jednolite warunki stosowania niniejszego artykułu, EUNB opracowuje projekty wykonawczych standardów technicznych w celu ustanowienia standardowych formularzy, szablonów i procedury takiego powiadomienia.
EUNB przedstawi Komisji te projekty standardów technicznych do dnia 1 stycznia 2014 r.
Komisja jest uprawniona do przyjmowania regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z procedurą określoną w art. 10-14 rozporządzenia (UE) nr 1093/2010.
Komisja jest także uprawniona do przyjmowania wykonawczych standardów technicznych, o których mowa w akapicie drugim, zgodnie z w art. 15 rozporządzenia (UE) nr 1093/2010.”;
9)
w art. 28 dodaje się ustęp w brzmieniu:
„4. W celu zapewnienia spójnej harmonizacji niniejszego artykułu EUNB opracowuje projekty regulacyjnych standardów technicznych w celu określenia informacji, które należy przedstawić zgodnie z niniejszym artykułem.
Aby zapewnić jednolitych warunków stosowania niniejszego artykułu, EUNB opracowuje projekty wykonawczych standardów technicznych w celu ustanowienia standardowych formularzy, szablonów i procedury takiego powiadomienia.
EUNB przedstawi Komisji te projekty standardów technicznych do dnia 1 stycznia 2014 r.
Komisja jest uprawniona do przyjmowania regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z procedurą określoną w art. 10-14 rozporządzenia (UE) nr 1093/2010.
Komisja jest także uprawniona do przyjmowania wykonawczych standardów technicznych, o których mowa w akapicie drugim, zgodnie z art. 15 rozporządzenia. (UE) nr 1093/2010.”;
10)
w art. 33 akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:
„W nagłych przypadkach właściwe organy przyjmującego państwa członkowskiego mogą przed zastosowaniem procedur przewidzianych w art. 30 podjąć wszelkie środki ostrożności niezbędne do ochrony interesów deponentów, inwestorów i innych osób, na rzecz których świadczone są usługi. Komisja, EUNB i właściwe organy innych zainteresowanych państw członkowskich są niezwłocznie powiadamiane o takich środkach.”;
11)
art. 36 otrzymuje brzmienie:
„Artykuł 36
Państwa członkowskie powiadamiają Komisję i EUNB o liczbie i charakterze przypadków odmowy na podstawie art. 25 i art. 26 ust. 1, 2 i 3 lub podjęciu środków zgodnie z art. 30 ust. 3.”;
12)
art. 38 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„2. Właściwe organy powiadamiają Komisję, EUNB i Europejski Komitet Bankowy o wszystkich zezwoleniach udzielonych oddziałom instytucji kredytowych mających swoją siedzibę zarządu w państwie trzecim.”;
13)
w art. 39 wprowadza się następujące zmiany:
a)
w ust. 2 dodaje się literę w brzmieniu:
„c)
że EUNB jest w stanie uzyskać od właściwych organów państw członkowskich informacje otrzymane od krajowych organów państw trzecich zgodnie z art. 35 rozporządzenia (UE) nr 1093/2010;”;
b)
dodaje się ustęp w brzmieniu:
„4. EUNB wspiera Komisję na potrzeby niniejszego artykułu zgodnie z art. 33 rozporządzenia (UE) nr 1093/2010.”;
14)
w art. 42 dodaje się ustępy w brzmieniu:
„Właściwe organy mogą powiadamiać EUNB o sytuacjach, w których wniosek o współpracę, w szczególności dotyczący wymiany informacji, został rozpatrzony odmownie lub w których nie podjęto w sprawie tego wniosku żadnych działań w odpowiednim terminie. Bez uszczerbku dla art. 258 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) w przypadkach, o których mowa w zdaniu pierwszym, EUNB może skorzystać z uprawnień przysługujących mu na mocy art. 19 rozporządzenia UE nr 1093/2010.
W celu zapewnienia spójnej harmonizacji niniejszego artykułu EUNB opracowuje projekty regulacyjnych standardów technicznych w celu określenia informacji zawartych w niniejszym artykule.
W celu zapewnienia jednolitych warunków stosowania niniejszego artykułu EUNB opracowuje projekty wykonawczych standardów technicznych służących ustanowieniu standardowych formularzy, szablonów i procedur do celów wymiany informacji, które mogą ułatwić monitorowanie instytucji kredytowych.
EUNB przedstawi Komisji te projekty standardów technicznych do dnia 1 stycznia 2014 r.
Komisja jest uprawniona do przyjmowania regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa w akapicie trzecim, zgodnie z procedurą określoną w art. 10-14 rozporządzenia (UE) nr 1093/2010.
Komisja jest także uprawniona do przyjmowania wykonawczych standardów technicznych, o których mowa w akapicie czwartym, zgodnie z art. 15 rozporządzenia (UE) nr 1093/2010.”;
15)
w art. 42a wprowadza się następujące zmiany:
a)
w ust. 1 po akapicie czwartym dodaje się akapit w brzmieniu:
„Jeżeli pod koniec początkowego terminu dwóch miesięcy dowolny z zainteresowanych właściwych organów skierował sprawę do EUNB zgodnie z art. 19 rozporządzenia (UE) nr 1093/2010, właściwe organy przyjmującego państwa członkowskiego odraczają podjęcie decyzji i czekają na decyzję, EUNB może podjąć zgodnie z art. 19 ust. 3 tego rozporządzenia. Właściwe organy przyjmującego państwa członkowskiego podejmują decyzję zgodną z decyzją EUNB. Termin dwóch miesięcy uznaje się za termin zakończenia postępowania pojednawczego w rozumieniu tego rozporządzenia. EUNB podejmuje decyzję w terminie jednego miesiąca. Sprawy nie kieruje się do EUNB, jeśli początkowy termin dwóch miesięcy upłynął lub jeśli podjęto wspólną decyzję.”;
b)
w ust. 3 dodaje się akapity w brzmieniu:
„Aby zapewnić spójną harmonizację niniejszego artykułu EUNB może opracowywać projekty regulacyjnych standardów technicznych w celu określania ogólnych warunków funkcjonowania kolegiów organów nadzoru.
Komisja jest uprawniona do przyjmowania regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa w akapicie czwartym, zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 10-14 rozporządzenia (UE) nr 1093/2010.
Aby zapewnić jednolite warunki stosowania niniejszego artykułu, EUNB może opracowywać projekty wykonawczych standardów technicznych w celu określania zasad operacyjnego funkcjonowania kolegiów organów nadzoru.
Komisja jest uprawniona do przyjmowania wykonawczych standardów technicznych, o których mowa w akapicie szóstym, zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 15 rozporządzenia (UE) nr 1093/2010.”;
16)
w art. 42b wprowadza się następujące zmiany:
a)
ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„1. Podczas wykonywania swoich obowiązków właściwe organy uwzględniają konwergencję w odniesieniu do instrumentów nadzoru i praktyk nadzorczych w zastosowaniu przepisów ustawowych, wykonawczych i wymogów administracyjnych przyjętych na mocy niniejszej dyrektywy. W tym celu państwa członkowskie zapewniają, aby:
a)
właściwe organy uczestniczyły w działaniach EUNB;
b)
właściwe organy przestrzegały wytycznych i zaleceń EUNB, a w przypadku ich nieprzestrzegania podawały powody takiej sytuacji;
c)
zakres kompetencji powierzonych właściwym organom na poziomie krajowym nie ograniczał wykonywania przez nie ich obowiązków wynikających z członkostwa w EUNB lub z niniejszej dyrektywy.”;
b)
uchyla się ust. 2;
17)
art. 44 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„2. Ustęp 1 nie stanowi przeszkody dla wymiany informacji między właściwymi organami różnych państw członkowskich ani dla przekazywania informacji EUNB przez właściwe organy zgodnie z niniejszą dyrektywą i innymi dyrektywami mającymi zastosowanie do instytucji kredytowych, jak również zgodnie z art. 31 i 35 rozporządzenia (UE) nr 1093/2010. Informacje te podlegają warunkom odnoszącym się do tajemnicy zawodowej określonym w ust. 1.”;
18)
art. 46 otrzymuje brzmienie:
„Artykuł 46
Zgodnie z art. 33 rozporządzenia (UE) nr 1093/2010 państwa członkowskie i EUNB mogą zawierać umowy o współpracy umożliwiające wymianę informacji z właściwymi organami państw trzecich lub z organami bądź instytucjami państw trzecich w rozumieniu art. 47 i art. 48 ust. 1 niniejszej dyrektywy jedynie wówczas, gdy ujawniane informacje objęte są gwarancjami tajemnicy zawodowej co najmniej równoważnymi określonym w art. 44 ust. 1 niniejszej dyrektywy. Taka wymiana informacji służy wykonywaniu zadań nadzoru przez te organy lub instytucje.
W przypadku gdy informacje pochodzą z innego państwa członkowskiego, nie mogą być ujawnione bez wyraźnej zgody organów, które je ujawniły, a w stosownych przypadkach, wyłącznie do celów, na które organy te wyraziły zgodę.”;
19)
w art. 49 wprowadza się następujące zmiany:
a)
akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:
„Przepisy niniejszej sekcji nie stanowią przeszkody w przekazywaniu przez właściwe organy informacji następującym podmiotom do celów wykonywania ich zadań:
a)
bankom centralnym w Europejskim Systemie Banków Centralnych i innym organom pełniącym podobną funkcję w zakresie ich kompetencji jako organów monetarnych, w przypadku gdy informacje te są istotne w kontekście wykonywania ich zadań ustawowych, w tym prowadzenia polityki monetarnej i zapewniania związanej z tym płynności, nadzoru nad systemami płatności, rozliczeń i rozrachunku oraz zabezpieczenia stabilności systemu finansowego;
b)
w stosownych przypadkach, innym organom publicznym odpowiedzialnym za nadzorowanie systemów płatniczych;
c)
Europejskiej Radzie ds. Ryzyka Systemowego (zwanej dalej »ERRS«), w sytuacji gdy informacje te są istotne dla wykonywania jej zadań ustawowych na mocy rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1092/2010 z dnia 24 listopada 2010 r. w sprawie wspólnotowego nadzoru makroostrożnościowego nad systemem finansowym i ustanowienia Europejskiej Rady ds. Ryzyka Systemowego (36).
Przepisy niniejszej sekcji nie stanowią przeszkody dla organów lub podmiotów, o których mowa w akapicie pierwszym, w przekazywaniu właściwym organom informacji, które mogą im być potrzebne do celów określonych w art. 45.
b)
akapit czwarty otrzymuje brzmienie:
„W sytuacji kryzysowej, o której mowa w art. 130 ust. 1, państwa członkowskie zezwalają właściwym organom na niezwłoczne przekazywanie informacji bankom centralnym w Europejskim Systemie Banków Centralnych, w przypadku gdy takie informacje są istotne dla wykonywania ich zadań ustawowych, w tym prowadzenia polityki monetarnej i zapewniania związanej z tym płynności, nadzoru nad systemami płatności, rozliczeń i rozrachunku papierów wartościowych oraz zabezpieczenia stabilności systemu finansowego oraz na przekazywanie informacji ERRS zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1092/2010, w przypadku gdy takie informacje są istotne dla wykonywania jej zadań ustawowych.”;
20)
w art. 63a wprowadza się następujące zmiany:
a)
ust. 4 otrzymuje brzmienie:
„4. Przepisy regulujące dany instrument określają taką wartość kapitału, niespłaconych odsetek lub dywidend, która pokrywa straty i nie utrudnia dokapitalizowania instytucji kredytowej poprzez odpowiednie mechanizmy opracowane przez EUNB na mocy ust. 6.”;
b)
ust. 6 otrzymuje brzmienie:
„6. W celu zapewnienia spójnej harmonizacji oraz konwergencji praktyk nadzorczych EUNB opracowuje projekty regulacyjnych standardów technicznych w celu określenia wymogów mających zastosowanie do instrumentów, o których mowa w ust. 1 niniejszego artykułu. EUNB przedstawi Komisji te projekty regulacyjnych standardów technicznych do dnia 1 stycznia 2014 r. Komisja jest uprawniona do przyjmowania regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z procedurą określoną w art. 10-14 rozporządzenia (UE) nr 1093/2010.
EUNB wydaje również wytyczne w odniesieniu do instrumentów, o których mowa w art. 57 akapit pierwszy lit. a).
EUNB monitoruje stosowanie tych wytycznych.”;
21)
w art. 74 ust. 2 akapit drugi otrzymuje następujące brzmienie:
„W celu zapewnienia jednolitych warunków stosowania niniejszej dyrektywy, od dnia 31 grudnia 2012 r. właściwe organy stosują jednolite formaty, częstotliwości i terminy przedkładania sprawozdań na potrzeby przekazywania tych obliczeń przez instytucje kredytowe. W celu zapewnienia jednolitych warunków stosowania niniejszej dyrektywy EUNB opracowuje projekty wykonawczych standardów technicznych, by wprowadzić w Unii jednolite formaty (wraz ze stosownymi specyfikacjami), częstotliwości i terminy przedkładania sprawozdań przed dniem 1 stycznia 2012 r. Format sprawozdań jest proporcjonalny do charakteru, zakresu i stopnia złożoności działalności instytucji kredytowych.
W celu zapewnienia jednolitych warunków stosowania niniejszej dyrektywy EUNB opracowuje również projekty wykonawczych standardów technicznych w zakresie rozwiązań IT, które będą mieć zastosowanie do tych sprawozdań.
Komisja jest uprawniona do przyjmowania wykonawczych standardów technicznych, o których mowa w akapicie drugim i trzecim, zgodnie z art. 15 rozporządzenia (UE) nr 1093/2010.”;
22)
w art. 81 ust. 2 dodaje się akapity w brzmieniu:
„W celu zapewnienia spójnej harmonizacji niniejszego artykułu EUNB, konsultując się z Europejskim Urzędem Nadzoru (Europejski Urząd Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych) (zwanym dalej »EUNGiPW«), ustanowionym rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1095/2010 (37) opracowuje projekty regulacyjnych standardów technicznych w celu określenia metod oceny dotyczących ustalania zdolności kredytowej. EUNB przedstawi Komisji te projekty regulacyjnych standardów technicznych do dnia 1 stycznia 2014 r.
Komisja jest uprawniona do przyjmowania regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa w lit. a) akapitu drugiego, zgodnie z procedurą określoną w art. 10-14 rozporządzenia (UE) nr 1093/2010.
23)
w art. 84 ust. 2 dodaje się akapity w brzmieniu:
„W celu zapewnienia spójnej harmonizacji niniejszego EUNB, konsultując się z EUNGiPW, może opracowywać projekty regulacyjnych standardów technicznych w celu określenia metod oceny, na podstawie której właściwe organy zezwalają instytucjom kredytowym na stosowanie metody IRB.
Komisja jest uprawniona do przyjmowania regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa w lit. a) akapitu pierwszego, zgodnie z procedurą określoną w art. 10-14 rozporządzenia (UE) nr 1093/2010.”;
24)
w art. 97 ust. 2 dodaje się akapity w brzmieniu:
„W celu zapewnienia spójnej harmonizacji niniejszego artykułu EUNB, po konsultacji z EUNGiPW, opracowuje projekty regulacyjnych standardów technicznych w celu określenia metod oceny dotyczących ustalania zdolności kredytowej. Europejski Urząd Nadzoru (Europejski Urząd Nadzoru Bankowego) przedstawi Komisji te projekty regulacyjnych standardów technicznych do dnia 1 stycznia 2014 r.
Komisja jest uprawniona do przyjmowania regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa w akapicie drugim, zgodnie z procedurą określoną w art. 10-14 rozporządzenia (UE) nr 1093/2010.”;
25)
w art. 105 ust. 1 dodaje się akapity w brzmieniu:
„W celu zapewnienia spójnej harmonizacji niniejszego artykułu, EUNB może opracowywać projekty regulacyjnych standardów technicznych w celu określenia metodologii oceny, zgodnie z którymi właściwe organy zezwalają instytucjom na stosowanie zaawansowanych metod pomiaru.
Komisja jest uprawniona do przyjmowania regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa akapicie drugim, zgodnie z procedurą określoną w art. 10-14 rozporządzenia (UE) nr 1093/2010.”;
26)
art. 106 ust. 2 akapit drugi otrzymuje brzmienie:
„W celu zapewnienia spójnej harmonizacji niniejszego artykułu, EUNB opracowuje projekty regulacyjnych standardów technicznych w celu określenia warunków stosowania wyłączeń, o których mowa w lit. c) i d), oraz określenia warunków wykorzystywanych do stwierdzenia istnienia grupy powiązanych klientów, o której mowa w ust. 3. Europejski Urząd Nadzoru (Europejski Urząd Nadzoru Bankowego) przedstawi Komisji te projekty regulacyjnych standardów technicznych do dnia 1 stycznia 2014 r.
Komisja jest uprawniona do przyjmowania regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa w akapicie drugim, zgodnie z art. 10-14 rozporządzenia (UE) nr 1093/2010.”;
27)
art. 110 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„2. Państwa członkowskie zapewniają sporządzanie sprawozdań przynajmniej dwa razy w roku. Od dnia 31 grudnia 2012 r. właściwe organy stosują jednolite formaty, częstotliwości i terminy przedkładania sprawozdań. W celu zapewnienia jednolitych warunków stosowania niniejszej dyrektywy EUNB opracowuje projekty wykonawczych standardów technicznych, by wprowadzić w Unii jednolite formaty (wraz ze stosownymi specyfikacjami), częstotliwości i terminy przedkładania sprawozdań przed dniem 1 stycznia 2012 r. Format sprawozdań jest proporcjonalny do charakteru, zakresu i stopnia złożoności działalności instytucji kredytowych.
W celu zapewnienia jednolitych warunków stosowania niniejszej dyrektywy EUNB opracowuje również projekty standardów wykonawczych w zakresie rozwiązań opartych na technologiach informacyjnych, które będą mieć zastosowanie do tych sprawozdań.
Komisja jest uprawniona do przyjmowania wykonawczych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym i drugim, zgodnie z procedurą określoną w art. 15 rozporządzenia (UE) nr 1093/2010.”;
28)
w art. 111 ust. 1 akapit czwarty otrzymuje brzmienie:
„Państwa członkowskie mogą ustalić niższy limit niż 150 mln EUR i informują o tym EUNB i Komisję.”;
29)
art. 122a ust. 10 otrzymuje brzmienie:
„10. EUNB przedstawia Komisji coroczne sprawozdanie dotyczące przestrzegania przez właściwe organy przepisów niniejszego artykułu.
W celu zapewnienia spójnej harmonizacji niniejszego artykułu EUNB opracowuje projekty regulacyjnych standardów technicznych dotyczących konwergencji praktyk nadzorczych w odniesieniu do niniejszego artykułu, w tym środki podejmowane w przypadku naruszenia zasad należytej staranności i obowiązków związanych z zarządzaniem ryzykiem. EUNB przedstawi Komisji te projekty regulacyjnych standardów technicznych do dnia 1 stycznia 2014 r.
Komisja jest uprawniona do przyjmowania regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa w akapicie drugim, zgodnie z procedurą określoną w art. 10-14 rozporządzenia (UE) nr 1093/2010.”;
30)
w art. 124 dodaje się ustęp w brzmieniu:
„6. W celu zapewnienia spójnej harmonizacji niniejszego artykułu, EUNB może opracowywać projekty regulacyjnych standardów technicznych w celu określenia warunków stosowania niniejszego artykułu oraz wspólnej procedury i metodologii oceny ryzyka.
Komisja jest uprawniona do przyjmowania regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z procedurą określoną w art. 10-14 rozporządzenia (UE) nr 1093/2010.”;
31)
art. 126 ust. 4 otrzymuje brzmienie:
„4. Właściwe organy powiadamiają Komisję i EUNB, jeżeli zawarto porozumienie, o którym mowa w ust. 3.”;
32)
w art. 129 wprowadza się następujące zmiany:
a)
w ust. 1 po akapicie pierwszym dodaje się akapit w brzmieniu:
„Jeżeli organ odpowiedzialny za nadzór konsolidujący nie wypełni zadań, o których mowa w akapicie pierwszym, lub jeżeli organy krajowe nie współpracują z Urzędem odpowiedzialnym za nadzór konsolidujący w stopniu wymaganym do realizacji zadań wyszczególnionych w akapicie pierwszym, każdy zainteresowany właściwy organ może powiadomić o tej sprawie EUNB, który może podjąć działanie zgodnie z art. 19 rozporządzenia 1093/2010.”;
b)
w ust. 2 akapit piąty dodaje się tekst w brzmieniu:
„Jeśli pod koniec terminu sześciu miesięcy dowolny zainteresowany właściwy organ skierował sprawę do EUNB zgodnie z art. 19 rozporządzenia (UE) nr 1093/2010, organ odpowiedzialny za nadzór skonsolidowany odracza swoją decyzję i czeka na decyzję, którą EUNB może podjąć w sprawie jego decyzji zgodnie z art. 19 ust. 3 tego rozporządzenia, oraz podejmuje swoją decyzję zgodnie z decyzją EUNB. Termin sześciu miesięcy uznaje się za termin zakończenia postępowania pojednawczego w rozumieniu tego rozporządzenia. EUNB podejmuje decyzję w ciągu jednego miesiąca. Sprawy nie kieruje się do EUNB, jeśli termin sześciu miesięcy upłynął lub jeśli podjęto wspólną decyzję.”;
c)
w ust. 2 dodaje się akapit w brzmieniu:
„EUNB może opracowywać projekty wykonawczych standardów technicznych w celu zapewnienia jednolitych warunków stosowania systemu wspólnych decyzji, o którym mowa w niniejszym ustępie, w odniesieniu do wniosków o zezwolenie, o których mowa w art. 84 ust. 1, art. 87 ust. 9, art. 105 i w części 6 załącznika III, w celu ułatwienia podejmowania wspólnych decyzji.
Komisja jest uprawniona do przyjmowania wykonawczych standardów technicznych, o których mowa w akapicie szóstym i siódmym, zgodnie z procedurą określoną w art. 15 rozporządzenia (UE) nr 1093/2010.”;
d)
w ust. 3 wprowadza się następujące zmiany:
(i)
w akapicie trzecim wyrażenie „Komitet Europejskich Organów Nadzoru Bankowego” zastępuje się wyrażeniem „EUNB”;
(ii)
akapit czwarty otrzymuje brzmienie:
„W przypadku gdy właściwe organy nie podejmą takiej wspólnej decyzji w terminie czterech miesięcy, decyzję o zastosowaniu art. 123, 124 i art. 136 ust. 2 podejmuje w ujęciu skonsolidowanym organ odpowiedzialny za nadzór skonsolidowany po należytym uwzględnieniu oceny ryzyka przedsiębiorstw zależnych przeprowadzonej przez właściwe organy. Jeżeli pod koniec okresu czterech miesięcy dowolny z zainteresowanych właściwych organów skieruje sprawę do EUNB zgodnie z art. 19 rozporządzenia (UE) nr 1093/2010, organ odpowiedzialny za nadzór skonsolidowany odracza podjęcie decyzji i czeka na decyzję, którą EUNB może podjąć zgodnie z art. 19 ust. 3 tego rozporządzenia, oraz podejmuje decyzję zgodnie z decyzją EUNB. Termin czterech miesięcy uznaje się za termin zakończenia postępowania pojednawczego w rozumieniu tego rozporządzenia. EUNB podejmuje decyzję w ciągu jednego miesiąca. Sprawy nie kieruje się do EUNB, jeśli termin czterech miesięcy upłynął lub jeśli wspólna decyzja została podjęta.”;
(iii)
akapit piąty otrzymuje brzmienie:
„Decyzję o zastosowaniu art. 123, 124 i art. 136 ust. 2 podejmują odpowiednie właściwe organy odpowiedzialne za nadzorowanie przedsiębiorstw zależnych dominującej instytucji kredytowej w Unii lub dominującej finansowej spółki holdingowej w Unii w ujęciu indywidualnym lub subskonsolidowanym, po należytym rozpatrzeniu opinii i zastrzeżeń wyrażonych przez organ odpowiedzialny za nadzór skonsolidowany. Jeżeli pod koniec okresu czterech miesięcy dowolny z zainteresowanych właściwych organów skieruje sprawę do EUNB zgodnie z art. 19 rozporządzenia (UE) nr 1093/2010, właściwe organy odraczają podjęcie decyzji i czekają na decyzję, którą EUNB podejmuje zgodnie z art. 19 ust. 4 tego rozporządzenia, oraz podejmują swoją decyzję zgodnie z decyzją EUNB. Termin czterech miesięcy uznaje się za termin zakończenia postępowania pojednawczego w rozumieniu tego rozporządzenia. EUNB podejmuje decyzję w ciągu jednego miesiąca. Sprawy nie kieruje się do EUNB, jeśli termin czterech miesięcy upłynął lub jeśli wspólna decyzja została podjęta.”;
(iv)
akapit siódmy otrzymuje brzmienie:
„W przypadku gdy przeprowadzano konsultacje z EUNB, wszystkie właściwe organy biorą pod uwagę jego zalecenia i wyjaśniają wszelkie istotne odstępstwa od nich.”;
(v)
akapit dziesiąty otrzymuje brzmienie:
„EUNB może opracowywać projekty wykonawczych standardów technicznych w celu zapewnienia jednolitych warunków stosowania procesu podejmowania wspólnej decyzji, o którym mowa w niniejszym ustępie, w odniesieniu do zastosowania art. 123 i 124 oraz art. 136 ust. 2 oraz w celu ułatwienia podejmowania wspólnych decyzji.
Komisja jest uprawniona do przyjmowania wykonawczych standardów technicznych, o których mowa w akapicie dziesiątym, zgodnie z procedurą określoną w art. 15 rozporządzenia (UE) nr 1093/2010.”;
33)
w art. 130 ust. 1 akapit pierwszy i drugi otrzymują brzmienie:
„1. W przypadku wystąpienia sytuacji kryzysowej, w tym w sytuacji określonej w art. 18 rozporządzenia (UE) nr 1093/2010, lub w sytuacji niekorzystnych zmian na rynkach, która to sytuacja potencjalnie zagraża płynności na rynku i stabilności systemu finansowego w którymkolwiek z państw członkowskich, w którym grupa otrzymała zezwolenie na działalność lub w którym umiejscowione są ważne oddziały, o których mowa w art. 42a, organ odpowiedzialny za nadzór skonsolidowany, zgodnie z rozdziałem 1 sekcją 2, zawiadamia tak szybko, jak to możliwe, EUNB, ERRS oraz organy, o których mowa w akapicie czwartym art. 49 i 50, oraz przekazuje im wszystkie informacje kluczowe dla realizacji ich zadań. Obowiązki te mają zastosowanie w stosunku do wszystkich właściwych organów, o których mowa w art. 125 i 126 oraz do właściwego organu określonego w art. 129 ust. 1.
Jeżeli organ, o którym mowa w art. 49 akapit czwarty, poweźmie wiadomość o sytuacji opisanej w akapicie pierwszym, zawiadamia o tym w najkrótszym możliwym terminie właściwe organy określone w art. 125 i 126 oraz EUNB.”;
34)
w art. 131 akapit trzeci otrzymuje brzmienie:
„Właściwe organy odpowiedzialne za udzielenie zezwolenia przedsiębiorstwu zależnemu przedsiębiorstwa dominującego będącego instytucją kredytową mogą, na mocy dwustronnego porozumienia i zgodnie z art. 28 rozporządzenia (UE) nr 1093/2010, przekazać swoje kompetencje w zakresie nadzoru właściwym organom, które udzieliły zezwolenia przedsiębiorstwu dominującemu i sprawują nad nim nadzór, tak aby organy te mogły przejąć odpowiedzialność za nadzór nad tym przedsiębiorstwem zależnym zgodnie z niniejszą dyrektywą. EUNB jest powiadamiany o istnieniu i treści takich porozumień. Przesyła on te informacje właściwym organom pozostałych państw członkowskich oraz Europejskiemu Komitetowi Bankowemu.”;
35)
w art. 131a wprowadza się następujące zmiany:
a)
ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„1. Organ odpowiedzialny za nadzór konsolidujący ustanawia kolegia organów nadzoru w celu ułatwienia realizacji zadań, o których mowa w art. 129 i art. 130 ust. 1, oraz, w oparciu o wymogi poufności, o których mowa w ust. 2 niniejszego artykułu, oraz zgodnie z prawem Unii, gwarantuje, w odpowiednich przypadkach, odpowiednią koordynację i współpracę z właściwymi organami państw trzecich.
EUNB przyczynia się do wspierania wydajnego, skutecznego i konsekwentnego funkcjonowania kolegiów organów nadzoru, o których mowa w niniejszym artykule, oraz monitoruje takie ich funkcjonowanie, zgodnie z art. 21 rozporządzenia (UE) nr 1093/2010. EUNB, jeżeli uzna to za stosowne, uczestniczy w tym procesie i jest uznawana za właściwy organ dla tego celu.
Kolegia organów nadzoru zapewniają ramy umożliwiające organowi odpowiedzialnemu za nadzór konsolidujący, EUNB i pozostałym zainteresowanym właściwym organom realizację następujących zadań:
a)
wymiany informacji między nimi i z Europejskim Urzędem Nadzoru (Europejski Urząd Nadzoru Bankowego) zgodnie z art. 21 rozporządzenia (UE) nr 1093/2010;
b)
akceptacji, w odpowiednich przypadkach, powierzania zadań na zasadzie dobrowolności i delegowania obowiązków na zasadzie dobrowolności;
c)
określania programów nadzoru na podstawie oceny ryzyka grupy zgodnie z art. 124;
d)
zwiększenia efektywności nadzoru poprzez wyeliminowanie powielających się wymogów nadzorczych, włącznie z tymi, które dotyczą wniosków o dostarczenie informacji, o których mowa w art. 130 ust. 2 i art. 132 ust.2;
e)
konsekwentnego stosowania wymogów ostrożnościowych na mocy niniejszej dyrektywy w stosunku do wszystkich podmiotów w ramach grupy bankowej, bez uszczerbku dla opcji i swobody działania przewidzianych w przepisach unijnych;
f)
stosowania art. 129 ust. 1 lit. c) z uwzględnieniem pracy wykonywanej przez inne fora utworzone w tym obszarze.
Właściwe organy i wchodzące w skład kolegiów organów nadzoru oraz EUNB ściśle ze sobą współpracują. Wymogi poufności wynikające z rozdziału 1 sekcja 2 nie zakazują właściwym organom wymiany informacji poufnych w ramach kolegiów organów nadzoru. Ustanawianie i funkcjonowanie kolegiów organów nadzoru nie wpływa na prawa i obowiązki właściwych organów na mocy niniejszej dyrektywy.”;
b)
w ust. 2:
(i)
akapit drugi otrzymuje brzmienie:
„W celu zapewnienia spójnej harmonizacji niniejszego artykułu EUNB może opracowywać projekty regulacyjnych standardów technicznych pod kątem określenia ogólnych warunków funkcjonowania kolegiów organów nadzoru.
Komisja jest uprawniona do przyjmowania regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa w akapicie drugim, zgodnie z procedurą określoną w z art. 10-14 rozporządzenia (UE) nr 1093/2010.
W celu zapewnienia jednolitych warunków stosowania niniejszego artykułu, EUNB może opracowywać projekty wykonawczych standardów technicznych pod kątem ustalenia zasad operacyjnego funkcjonowania kolegiów organów nadzoru.
Komisja jest uprawniona do przyjmowania wykonawczych standardów technicznych, o których mowa w akapicie czwartym, zgodnie z procedurą określoną w art. 15 rozporządzenia (UE) nr 1093/2010.”;
(ii)
akapit szósty otrzymuje brzmienie:
„Z zastrzeżeniem wymogów poufności wynikających z rozdziału 1 sekcja 2 organ odpowiedzialny za nadzór skonsolidowany informuje EUNB o działaniach kolegium organów nadzoru, w tym o sytuacjach kryzysowych, oraz przekazuje EUNB wszystkie informacje, które są szczególnie istotne w kontekście konwergencji w zakresie nadzoru.”;
36)
w art. 132 ust. 1 wprowadza się następujące zmiany:
a)
po akapicie pierwszym dodaje się akapity w brzmieniu:
„Właściwe organy współpracują z EUNB na potrzeby niniejszej dyrektywy, zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 1093/2010.
Właściwe organy udzielają EUNB niezwłocznie wszelkich informacji niezbędnych mu do wypełniania jego obowiązków wynikających z niniejszej dyrektywy i rozporządzenia (UE) nr 1093/2010, zgodnie z art. 35 tego rozporządzenia.”;
b)
dodaje się akapit w brzmieniu:
„Właściwe organy mogą powiadamiać EUNB o sytuacjach, w których:
a)
właściwy organ nie przekazał istotnych informacji; lub
b)
wniosek o współpracę, w szczególności dotyczący wymiany stosownych informacji, został rozpatrzony odmownie, lub w których nie podjęto w sprawie tego wniosku żadnych działań w odpowiednim terminie.
Bez uszczerbku dla art. 258 TFUE w takich przypadkach EUNB może, w sytuacjach, o których mowa w akapicie siódmym, skorzystać z uprawnień przysługujących mu na mocy art. 19 rozporządzenia UE nr 1093/2010.”;
37)
w art. 140 ust. 3 otrzymuje brzmienie:
„3. Właściwe organy odpowiedzialne za nadzór skonsolidowany sporządzają wykazy finansowych spółek holdingowych określonych w art. 71 ust. 2. Wykazy te są przekazywane właściwym organom pozostałych państw członkowskich, EUNB i Komisji.”;
38)
w art. 143 wprowadza się następujące zmiany:
a)
w ust. 2 wprowadza się następujące zmiany:
(i)
na końcu akapitu pierwszego dodaje się zdanie w brzmieniu:
„EUNB pomaga Komisji i Europejskiemu Komitetowi Bankowemu w wypełnianiu tych zadań, w tym określając, czy tego rodzaju wytyczne powinny podlegać aktualizacji.”;
(ii)
akapit drugi otrzymuje brzmienie:
„Właściwy organ przeprowadzający weryfikację, o której mowa w ust. 1 akapit pierwszy, uwzględnia takie wytyczne. Do tego celu przed podjęciem decyzji właściwy organ zasięga opinii EUNB.”;
b)
w ust. 3 akapit czwarty otrzymuje brzmienie:
„Opracowywane są techniki nadzoru umożliwiające osiągnięcie celów skonsolidowanego nadzoru określonych w niniejszym rozdziale, o czym informowane są pozostałe zaangażowane właściwe organy, EUNB i Komisja.”;
39)
w art. 144 dodaje się akapity w brzmieniu:
„W celu zapewnienia jednolitych warunków stosowania niniejszego artykułu, EUNB opracowuje projekty wykonawczych standardów technicznych w celu określenia formatu, struktury, spisu treści i daty corocznej publikacji ujawnień, o których mowa w niniejszym artykule. EUNB przedstawi Komisji te projekty wykonawczych standardów technicznych do dnia 1 stycznia 2014 r.
Komisja jest uprawniona do przyjmowania wykonawczych standardów technicznych, o których mowa w akapicie trzecim, zgodnie z art. 15 rozporządzenia (UE) nr 1093/2010.”;
40)
w art. 150 dodaje się ustęp w brzmieniu:
„3. EUNB opracowuje projekty wykonawczych standardów technicznych w celu zapewnienia jednolitych warunków stosowania niniejszej dyrektywy w odniesieniu do warunków stosowania:
a)
pkt 15-17 załącznika V;
b)
pkt 23 lit. l załącznika V w odniesieniu do ustanawiania kryteriów ustalania właściwego stosunku między stałym a zmiennym składnikiem całkowitego wynagrodzenia oraz pkt 23 lit. o) ppkt (ii) załącznika V w odniesieniu do określania klas instrumentów spełniających warunki określone w tym punkcie;
c)
części 2 załącznika VI w odniesieniu do ustanawiania czynników ilościowych, o których mowa w pkt 12, czynników jakościowych, o których mowa w pkt 13, i wzorca, o którym mowa w pkt 14;
EUNB przedstawi Komisji te projekty wykonawczych standardów technicznych do dnia 1 stycznia 2014 r.
Komisja jest uprawniona do przyjmowania wykonawczych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z procedurą określoną w art. 15 rozporządzenia (UE) nr 1093/2010.”;
41)
w art. 156 wprowadza się następujące zmiany:
a)
wyrażenie „Komitet Europejskich Organów Nadzoru Bankowego” we wszelkich formach gramatycznych zastępuje się wyrażeniem „EUNB”;
b)
akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:
„Komisja, we współpracy z EUNB i państwami członkowskimi, oraz uwzględniając wkład Europejskiego Banku Centralnego, monitoruje okresowo, czy niniejsza dyrektywa, wraz z dyrektywą 2006/49/WE, ma znaczący wpływ na cykl gospodarczy i w świetle tej analizy rozważa, czy uzasadnione byłoby podjęcie środków naprawczych.”.
Artykuł 10
Zmiany w dyrektywie 2006/49/WE
W dyrektywie 2006/49/WE wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 18 dodaje się akapit w brzmieniu:
„5. Europejski Urząd Nadzoru (Europejski Urząd Nadzoru Bankowego) (zwany dalej »EUNB«) ustanowiony rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1093/2010 (38) może opracowywać projekty regulacyjnych standardów technicznych w celu określenia metod oceny, zgodnie z którymi właściwe organy wykorzystują do wyliczania wymogów kapitałowych zgodnie z niniejszą dyrektywą.
Komisja jest uprawniona do przyjmowania regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z procedurą określoną w art. 10-14 rozporządzenia (UE) nr 1093/2010.
2)
w art. 22 ust. 1 dodaje się akapit w brzmieniu:
„W przypadku gdy właściwe organy odstępują od obowiązku stosowania wymogów kapitałowych w ujęciu skonsolidowanym, o których mowa w niniejszym artykule, powiadamiają o tym Komisję i EUNB.”;
3)
w art. 32 ust. 1 wprowadza się następujące zmiany:
a)
akapit drugi otrzymuje brzmienie:
„Właściwe organy powiadamiają o tych procedurach EUNB, Radę i Komisję.”;
b)
dodaje się akapit w brzmieniu:
„EUNB wydaje wytyczne związane z procedurami, o których mowa w niniejszym ustępie.”;
4)
art. 36 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„1. Państwa członkowskie wyznaczają właściwe organy mające zadanie wykonywania obowiązków przewidzianych niniejszą dyrektywą. Powiadamiają one o tym EUNB i Komisję, zaznaczając podział obowiązków.”;
5)
w art. 38 ust. 1 dodaje się akapity w brzmieniu:
„Właściwe organy współpracują z EUNB na potrzeby niniejszej dyrektywy zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 1093/2010.
Właściwe organy udzielają EUNB niezwłocznie wszelkich informacji niezbędnych mu do wypełniania jego obowiązków wynikających z niniejszej dyrektywy i rozporządzenia (UE) nr 1093/2010 zgodnie z art. 35 tego rozporządzenia.”.
Artykuł 11
Zmiany w dyrektywie 2009/65/WE
W dyrektywie 2009/65/WE wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 5 dodaje się ustęp w brzmieniu:
„8. W celu zapewnienia spójnej harmonizacji niniejszego artykułu, Europejski Urząd Nadzoru (Europejski Urząd Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych) (zwany dalej »EUNGiPW«) ustanowiony rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1095/2010 (39) może opracowywać projekty regulacyjnych standardów technicznych w celu określenia informacji, które należy udostępnić właściwym organom we wniosku o zezwolenie na prowadzenie działalności przez UCITS.
Komisja jest uprawniona do przyjmowania regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z procedurą określoną w art. 10-14 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.
2)
w art. 6 ust. 1 dodaje się akapit w brzmieniu:
„EUNGiPW powiadamiany jest o każdym udzielonym zezwoleniu i zamieszcza na swojej stronie internetowej aktualną listę spółek zarządzających, które otrzymały zezwolenie.”;
3)
w art. 7 dodaje się ustęp w brzmieniu:
„6. W celu zapewnienia spójnej harmonizacji niniejszego artykułu EUNGiPW może opracowywać projekty regulacyjnych standardów technicznych w celu określenia:
a)
informacji, jakich należy udzielić właściwym organom we wniosku spółki zarządzającej o wydanie zezwolenia, w tym programu działalności;
b)
wymogów, jakie mają zastosowanie do spółki zarządzającej zgodnie z ust. 2, oraz informacji dotyczących powiadomienia przewidzianych w ust. 3;
c)
wymogów mających zastosowanie do akcjonariuszy i uczestników posiadających znaczne pakiety akcji, jak również przeszkód, które mogą uniemożliwiać właściwym organom skuteczne wykonywanie funkcji nadzorczych przewidzianych w art. 8 ust. 1 niniejszej dyrektywy i art. 10 ust. 1-2 dyrektywy 2004/39/WE, zgodnie z art. 11 niniejszej dyrektywy.
Komisja jest uprawniona do przyjmowania regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z art. 10-14 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.
W celu zapewnienia jednolitych warunków stosowania niniejszego artykułu EUNGiPW może opracowywać projekty wykonawczych standardów technicznych w celu określenia warunków stosowania standardowych formularzy, wzorów i procedur dotyczących powiadomień lub przekazywania informacji przewidzianych w lit. a) i b) akapitu pierwszego.
Komisja jest uprawniona do przyjmowania wykonawczych standardów technicznych, o których mowa w akapicie trzecim, zgodnie z art. 15 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.”;
4)
art. 9 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„2. Państwa członkowskie informują EUNGiPW oraz Komisję o wszelkich ogólnych trudnościach, jakie UCITS napotykają przy wprowadzaniu do obrotu swoich jednostek uczestnictwa w państwach trzecich.
Komisja analizuje niezwłocznie te trudności w celu znalezienia odpowiedniego rozwiązania. EUNGiPW wspomaga Komisję w wykonywaniu tego zadania.”;
5)
w art. 11 dodaje się ustęp w brzmieniu:
„3. W celu zapewnienia spójnej harmonizacji niniejszej dyrektywy EUNGiPW, w oparciu o niniejszy artykuł, może opracowywać projekty regulacyjnych standardów technicznych, aby sporządzić wyczerpujący wykaz informacji dotyczących art. 10b ust. 4 dyrektywy 2004/39/WE, które potencjalni nabywcy muszą umieścić w swoich powiadomieniach, bez uszczerbku dla art. 10a ust. 2 tej dyrektywy.
Komisja jest uprawniona do przyjmowania regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z art. 10-14 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.
W celu zapewnienia jednolitych warunków stosowania niniejszego artykułu EUNGiPW, w oparciu o niniejszy artykuł, może opracowywać projekty wykonawczych standardów technicznych w celu stworzenia standardowych formularzy, wzorów i procedur dotyczących warunków procesu konsultacji między odpowiednimi właściwymi organami, dotyczących art. 10 ust. 4 dyrektywy 2004/39/WE.
Komisja jest uprawniona do przyjmowania wykonawczych standardów technicznych, o których mowa w akapicie trzecim, zgodnie z procedurą określoną w art. 15 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.”;
6)
w art. 12 wprowadza się następujące zmiany:
a)
w ust. 3 wprowadza się następujące zmiany:
(i)
akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:
„3. Bez uszczerbku dla art. 116, Komisja przyjmie, w formie aktów delegowanych zgodnie z art. 112 ust. 2, 3 i 4 i z zastrzeżeniem warunków art. 112a i 112 b, środki określające procedury i ustalenia, o których mowa w ust. 1 akapit drugi lit. a), oraz struktury i wymogi organizacyjne w celu zminimalizowania konfliktów interesów, o których mowa w ust. 1 akapit drugi lit. b).”;
(ii)
skreśla się akapit drugi;
b)
dodaje się ustęp w brzmieniu:
„4. W celu zapewnienia jednolitych warunków stosowania niniejszego artykułu EUNGiPW może opracowywać projekty wykonawczych standardów technicznych w celu ustalenia warunków stosowania aktów delegowanych przyjmowanych przez Komisję w zakresie procedur, ustaleń, struktur i wymogów organizacyjnych, o których mowa w ust. 3.
Komisja jest uprawniona do przyjmowania wykonawczych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z art. 15 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.”;
7)
w art. 14 wprowadza się następujące zmiany:
a)
w ust. 2 wprowadza się następujące zmiany:
(i)
w akapicie pierwszym zdanie wprowadzające otrzymuje brzmienie:
„2. Bez uszczerbku dla art. 116 Komisja przyjmuje, w formie aktów delegowanych zgodnie z art. 112 ust. 2, 3 i 4 i z zastrzeżeniem warunków art. 112a i 112b, środki mające na celu zapewnienie, że spółka zarządzająca wywiązuje się z obowiązków określonych w ust. 1, a zwłaszcza w celu:”;
(ii)
uchyla się akapit drugi;
b)
dodaje się ustęp w brzmieniu:
„3. W celu zapewnienia jednolitych warunków stosowania niniejszego artykułu EUNGiPW może opracowywać projekty wykonawczych standardów technicznych w celu określenia przyjmowanych przez Komisję aktów delegowanych dotyczących kryteriów, zasad i kroków, o których mowa w ust. 2.
Komisja jest uprawniona do przyjmowania wykonawczych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z procedurą określoną w art. 15 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.”;
8)
w art. 17 dodaje się ustęp w brzmieniu:
„10. W celu zapewnienia spójnej harmonizacji niniejszego artykułu EUNGiPW może opracowywać projekty regulacyjnych standardów technicznych w celu określenia informacji, które należy udostępnić zgodnie z ust. 1, 2, 3, 8 i 9.
Komisja jest uprawniona do przyjmowania regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z art. 10-14 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.
W celu zapewnienia jednolitych warunków stosowania niniejszego artykułu EUNGiPW może opracowywać projekty wykonawczych standardów technicznych, by ustanawiać standardowe formularze, wzory i procedury do celów przekazywania informacji zgodnie z ust. 3 i 9.
Komisja jest uprawniona do przyjmowania wykonawczych standardów technicznych, o których mowa w akapicie trzecim, zgodnie z procedurą określoną w art. 15 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.”;
9)
w art. 18 dodaje się ustęp w brzmieniu:
„4a. W celu zapewnienia spójnej harmonizacji niniejszego artykułu EUNGiPW może opracowywać projekty regulacyjnych standardów technicznych w celu określenia informacji, które należy udostępnić zgodnie z ust. 1, 2 i 4.
Komisja jest uprawniona do przyjmowania regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z art. 10-14 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.
W celu zapewnienia jednolitych warunków stosowania niniejszego artykułu EUNGiPW może opracowywać projekty wykonawczych standardów technicznych, by ustanawiać standardowe formularze, wzory i procedury do celów przekazywania informacji zgodnie z ust. 2 i 4.
Komisja jest uprawniona do przyjmowania wykonawczych standardów technicznych, o których mowa w akapicie trzecim, zgodnie z procedurą określoną w art. 15 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.”;
10)
w art. 20 dodaje się ustęp w brzmieniu:
„5. W celu zapewnienia spójnej harmonizacji niniejszego artykułu EUNGiPW może opracowywać projekty regulacyjnych standardów technicznych w celu określenia informacji, które należy przekazać właściwym organom we wniosku dotyczącym zarządzania UCTIS mającego siedzibę w innym państwie członkowskim.
Komisja może przyjmować regulacyjne standardy techniczne, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z procedurą określoną w art. 10-14 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.
W celu zapewnienia jednolitych warunków stosowania niniejszego artykułu EUNGiPW może opracowywać projekty wykonawczych standardów technicznych, by ustanawiać standardowe formularze, wzory i procedury do celów wymiany informacji.
Komisja jest uprawniona do przyjmowania wykonawczych standardów technicznych, o których mowa w akapicie trzecim, zgodnie z procedurą określoną w art. 15 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.”;
11)
w art. 21 wprowadza się następujące zmiany:
a)
ust. 5 otrzymuje brzmienie:
„5. Jeżeli mimo środków podjętych przez właściwe organy macierzystego państwa członkowskiego spółki zarządzającej - lub jeśli te środki okazały się niewystarczające albo są one niedostępne w danym państwie członkowskim - spółka zarządzająca nadal odmawia przedstawienia informacji, o które wystąpiło państwo członkowskie goszczące spółkę zarządzającą zgodnie z ust. 2 lub nadal narusza przepisy prawne lub wykonawcze, o których mowa w tym samym akapicie, obowiązujące w państwie członkowskim goszczącym spółkę zarządzającą, właściwe organy państwa członkowskiego goszczącego spółkę zarządzającą mogą podjąć następujące działania:
a)
po powiadomieniu właściwych organów macierzystego państwa członkowskiego spółki zarządzającej, przedsięwziąć stosowne środki, w tym środki wynikające z art. 98 i 99, w celu niedopuszczenia do dalszych naruszeń albo zastosowania kary w odpowiedzi na dalsze naruszenia, oraz - w razie potrzeby - pozbawienia tej spółki zarządzającej możliwości wykonywania dalszych transakcji na swoim terytorium. Państwa członkowskie zapewniają, aby na ich terytoriach możliwe było doręczanie dokumentów prawnych niezbędnych do podjęcia tych środków wobec spółek zarządzających. Jeżeli usługą świadczoną w państwie członkowskim goszczącym spółkę zarządzającą jest zarządzanie UCITS, państwo członkowskie goszczące spółkę zarządzającą może zażądać, aby spółka zarządzająca zaprzestała zarządzania UCITS; lub
b)
jeżeli uznają, że właściwy organ macierzystego państwa członkowskiego spółki zarządzającej nie podjął wystarczających kroków, mogą powiadomić o tej sprawie EUNGiPW, który może skorzystać z uprawnień przysługujących mu na mocy art. 19 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.”;
b)
w ust. 7 akapity pierwszy i drugi otrzymują brzmienie:
„7. Przed zastosowaniem procedury ustanowionej w ust. 3, 4 lub 5 właściwe organy państwa członkowskiego goszczącego spółkę zarządzającą mogą, w nagłych przypadkach, zastosować wszelkie środki ostrożności niezbędne w celu ochrony interesów inwestorów i innych osób, na rzecz których świadczone są usługi. Komisja, EUNGiPW i właściwe organy innych zainteresowanych państw członkowskich są jak najszybciej informowane o takich środkach.
Po konsultacjach z właściwymi organami zainteresowanych państw członkowskich Komisja może zdecydować, że dane państwo członkowskie musi zmienić lub uchylić te środki, bez uszczerbku dla uprawnień EUNGiPW określonych w art. 17 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.”;
c)
w ust. 9 akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:
„9. Państwa członkowskie informują EUNGiPW oraz Komisję o liczbie i charakterze przypadków odmowy wydania zezwolenia na podstawie art. 17 lub odrzucenia wniosku na podstawie art. 20 oraz o zastosowaniu wszelkich środków na podstawie ust. 5 niniejszego artykułu.”;
12)
w art. 23 ust. 6 wprowadza się następujące zmiany:
a)
akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:
„6. Komisja może przyjmować, w formie aktów delegowanych zgodnie z art. 112 ust. 2, 3 i 4 i z zastrzeżeniem warunków art. 112a i 112b, środki odnośnie do środków, jakie powinien podjąć depozytariusz, aby wywiązać się z obowiązków wobec UCITS, którym zarządza spółka zarządzająca prowadząca przedsiębiorstwo w innym państwie członkowskim, łącznie z danymi, które należy włączyć do umowy standardowej zawieranej przez depozytariusza i spółkę zarządzającą zgodnie z ust. 5.”;
b)
uchyla się akapit drugi;
13)
w art. 29 dodaje się ustępy w brzmieniu:
„5. W celu zapewnienia spójnej harmonizacji niniejszej dyrektywy EUNGiPW może opracowywać projekty regulacyjnych standardów technicznych w celu określenia:
a)
informacji, jakich należy udzielić właściwym organom we wniosku spółki inwestycyjnej o wydanie zezwolenia, w tym programu działań; oraz
b)
przeszkód, które mogą uniemożliwiać właściwym organom skuteczne sprawowanie funkcji nadzorczych, zgodnie z ust. 1 lit. c).
Komisja jest uprawniona do przyjmowania regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z art. 10-14 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.
6. W celu zapewnienia jednolitych warunków stosowania niniejszego artykułu EUNGiPW może opracowywać projekty wykonawczych standardów technicznych, by ustanawiać standardowe formularze, wzory i procedury do celów przekazywania, o których mowa w ust. 5 akapit pierwszy lit. a).
Komisja jest uprawniona do przyjmowania wykonawczych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z procedurą określoną w art. 15 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.”;
14)
art. 32 ust. 6 otrzymuje brzmienie:
„6. Państwa członkowskie informują EUNGiPW oraz Komisję o tym, które spółki inwestycyjne korzystają z odstępstw przewidzianych w ust. 4 i 5.”;
15)
w art. 33 ust. 6 wprowadza się następujące zmiany:
a)
akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:
„6. Komisja może przyjmować, w formie aktów delegowanych zgodnie z art. 112 ust. 2, 3 i 4 i z zastrzeżeniem warunków art. 112a i 112b, środki odnośnie do środków, jakie powinien podjąć depozytariusz, aby wywiązać się z obowiązków wobec UCITS, którym zarządza spółka zarządzająca prowadząca przedsiębiorstwo w innym państwie członkowskim, łącznie z danymi, które należy włączyć do umowy standardowej zawieranej przez depozytariusza i spółkę zarządzającą zgodnie z ust. 5.”;
b)
uchyla się akapit drugi;
16)
w art. 43 wprowadza się następujące zmiany:
a)
w ust. 5:
(i)
akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:
„5. Komisja może przyjmować, w formie aktów delegowanych zgodnie z art. 112 ust. 2, 3 i 4 i z zastrzeżeniem warunków art. 112a i 112b, środki określające szczegółową zawartość, format i sposób udostępnienia informacji, o których mowa w ust. 1 i 3.”;
(ii)
uchyla się akapit drugi;
b)
dodaje się ustęp w brzmieniu:
„6. W celu zapewnienia jednolitych warunków stosowania niniejszego artykułu EUNGiPW może opracowywać projekty wykonawczych standardów technicznych w celu określenia warunków stosowania przyjmowanych przez Komisję aktów delegowanych dotyczących zawartości, formatu i sposobu udostępniania informacji, o których mowa w ust. 1 i 3 niniejszego artykułu.
Komisja jest uprawniona do przyjmowania wykonawczych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z procedurą określoną w art. 15 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.”;
17)
w art. 50 dodaje się ustęp w brzmieniu:
„4. W celu zapewnienia spójnej harmonizacji niniejszego artykułu EUNGiPW może opracowywać projekty regulacyjnych standardów technicznych w celu określenia warunków stosowania przepisów dotyczących kategorii aktywów, w które mogą inwestować UCITS zgodnie z niniejszym artykułem i z przyjętymi przez Komisję aktami delegowanymi dotyczącymi takich przepisów.
Komisja jest uprawniona do przyjmowania regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z art. 10-14 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.”;
18)
w art. 51 wprowadza się następujące zmiany:
a)
w ust. 1 dodaje się akapit w brzmieniu:
„Właściwe organy zapewniają udostępnianie EUNGiPW, zgodnie z art. 35 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010, oraz Europejskiej Radzie ds. Ryzyka Systemowego (»ERRS«), ustanowionej rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1092/2010 z dnia 24 listopada 2010 r. w sprawie wspólnotowego nadzoru makroostrożnościowego nad systemem finansowym i ustanowienia Europejskiej Rady ds. Ryzyka Systemowego (40) zgodnie z art. 15 tego rozporządzenia, wszelkich informacji otrzymanych na mocy akapitu trzeciego, zagregowanych w odniesieniu do wszystkich spółek zarządzających lub inwestycyjnych, które podlegają ich nadzorowi, w celu monitorowania ryzyka systemowego na szczeblu Unii.
b)
ust. 4 otrzymuje brzmienie:
„4. Bez uszczerbku dla art. 116 Komisja przyjmuje, w formie aktów delegowanych zgodnie z art. 112 ust. 2, 3 i 4 i z zastrzeżeniem warunków art. 112a i 112b, środki określające:
a)
kryteria oceny adekwatności procesu zarządzania ryzykiem stosowanego przez spółkę zarządzającą zgodnie z ust. 1 akapit pierwszy;
b)
szczegółowe przepisy dotyczące odpowiedniej i niezależnej wyceny wartości instrumentów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym; oraz
c)
szczegółowe przepisy dotyczące treści informacji i procedury, jaką należy zastosować w celu przekazania informacji, o których mowa w ust. 1 akapit trzeci, właściwym organom macierzystego państwa członkowskiego spółki zarządzającej.”;
c)
dodaje się ustęp w brzmieniu:
„5. W celu zapewnienia jednolitych warunków stosowania niniejszego artykułu EUNGiPW może opracowywać projekty wykonawczych standardów technicznych w celu określenia warunków stosowania przyjmowanych przez Komisję aktów delegowanych dotyczących kryteriów i zasad, o których mowa w ust. 4.
Komisja jest uprawniona do przyjmowania wykonawczych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z art. 15 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.”;
19)
art. 52 ust. 4 akapit trzeci otrzymuje brzmienie:
„Państwa członkowskie przesyłają EUNGiPW i Komisji wykaz kategorii obligacji, o których mowa w akapicie pierwszym, wraz z kategoriami upoważnionych do emitowania obligacji emitentów, zgodnie z przepisami i uzgodnieniami w zakresie nadzoru wymienionymi w tym akapicie, odpowiadających kryteriom określonym w niniejszym artykule. Zawiadomienie określające status oferowanych gwarancji jest załączone do tych wykazów. Komisja i EUNGiPW niezwłocznie przekazują te informacje pozostałym państwom członkowskim wraz z uwagami, które uznają za stosowne, a także udostępniają te informacje opinii publicznej na swojej stronie internetowej. Takie informacje mogą być przedmiotem wymiany poglądów w ramach Europejskiego Komitetu Papierów Wartościowych, o którym mowa w art. 112 ust. 1.”;
20)
w art. 60 wprowadza się następujące zmiany:
a)
w ust. 6:
(i)
w akapicie pierwszym część wprowadzająca otrzymuje brzmienie:
„6. Komisja może przyjmować, w formie aktów delegowanych zgodnie z art. 112 ust. 2, 3 i 4 i z zastrzeżeniem warunków art. 112a i 112b, środki określające:”;
(ii)
uchyla się akapit drugi;
b)
dodaje się ustęp w brzmieniu:
„7. W celu zapewnienia jednolitych warunków stosowania niniejszego artykułu EUNGiPW może opracowywać projekty wykonawczych standardów technicznych w celu określenia warunków stosowania przyjmowanych przez Komisję aktów delegowanych dotyczących umowy, środków i procedur, o których mowa w ust. 6.
Komisja jest uprawniona do przyjmowania wykonawczych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z procedurą określoną w art. 15 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.”;
21)
w art. 61 wprowadza się następujące zmiany:
a)
ust. 3 otrzymuje brzmienie:
„3. Komisja może przyjmować, w formie aktów delegowanych zgodnie z art. 112 ust. 2, 3 i 4 i z zastrzeżeniem warunków art. 112a i 112b, środki określające dokładniej:
a)
szczegółowe kwestie, które muszą zostać włączone do umowy, o której mowa w ust. 1; oraz
b)
rodzaje nieprawidłowości wspomnianych w ust. 2, które uznaje się za mające negatywny wpływ na UCITS powiązane.”;
b)
dodaje się ustęp w brzmieniu:
„4. W celu zapewnienia jednolitych warunków stosowania niniejszego artykułu EUNGiPW może opracowywać projekty wykonawczych standardów technicznych w celu określenia warunków stosowania przyjmowanych przez Komisję aktów delegowanych dotyczących umowy, środków i rodzajów nieprawidłowości, o których mowa w ust. 3.
Komisja jest uprawniona do przyjmowania wykonawczych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z art. 15 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.”;
22)
w art. 62 ust. 4 otrzymuje brzmienie:
„4. Komisja może przyjmować, w formie aktów delegowanych zgodnie z art. 112 ust. 2, 3 i 4 i z zastrzeżeniem warunków art. 112a i 112b, środki określające treść umowy, o której mowa w ust. 1 akapit pierwszy.”;
23)
w art. 64 wprowadza się następujące zmiany:
a)
ust. 4 otrzymuje brzmienie:
„4. Komisja może przyjmować, w formie aktów delegowanych zgodnie z art. 112 ust. 2, 3 i 4 i z zastrzeżeniem warunków art. 112a i 112b, środki określające:
a)
format i sposób udostępniania informacji, o których mowa w ust. 1; lub
b)
jeżeli UCITS powiązane przekazuje całość lub część swoich aktywów UCITS podstawowemu w zamian za jego jednostki, procedurę wyceny i audytu takiego wkładu rzeczowego oraz rolę w tym procesie depozytariusza UCITS powiązanego.”;
b)
dodaje się ustęp w brzmieniu:
„5. W celu zapewnienia jednolitych warunków stosowania dotyczących przekazywania informacji EUNGiPW może opracowywać projekty wykonawczych standardów technicznych w celu określenia warunków stosowania przyjmowanych przez Komisję aktów delegowanych dotyczących formatu i sposobu udostępniania informacji oraz procedury, o których mowa w ust. 4.
Komisja jest uprawniona do przyjmowania wykonawczych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z art. 15 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.”;
24)
w art. 69 dodaje się ustęp w brzmieniu:
„5. W celu zapewnienia spójnej harmonizacji niniejszego artykułu EUNGiPW może opracowywać projekty regulacyjnych standardów technicznych w celu określenia przepisów dotyczących zawartości prospektu emisyjnego, sprawozdania rocznego oraz sprawozdania półrocznego, określonej w załączniku I, jak również formatu tych dokumentów.
Komisja jest uprawniona do przyjmowania regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z art. 10-14 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.”;
25)
w art. 75 ust. 4 otrzymuje brzmienie:
„4. Komisja może przyjmować, w formie aktów delegowanych zgodnie z art. 112 ust. 2, 3 i 4 i z zastrzeżeniem warunków art. 112a i 112b, środki określające konkretne warunki, które muszą zostać spełnione w przypadku udostępniania prospektu emisyjnego na trwałym nośniku innym niż papier lub za pośrednictwem strony internetowej, która nie stanowi trwałego nośnika informacji.”;
26)
w art. 78 wprowadza się następujące zmiany:
a)
ust. 7 otrzymuje brzmienie:
„7. Komisja przyjmuje, w formie aktów delegowanych zgodnie z art. 112 ust. 2, 3 i 4 i z zastrzeżeniem warunków art. 112a i 112b, środki określające:
a)
szczegółową i wyczerpującą zawartość kluczowych informacji dla inwestorów, o których mowa w ust. 2, 3 i 4 i które muszą być udostępniane inwestorom;
b)
szczegółową i wyczerpującą zawartość kluczowych informacji dla inwestorów, które muszą być udostępniane inwestorom w następujących przypadkach szczególnych:
(i)
w przypadku UCITS posiadających różne subfundusze, kluczowe informacje dla inwestorów, które muszą być udostępniane inwestorom nabywającym jednostki poszczególnych subfunduszy, w tym na temat sposobu zmiany jednego subfunduszu na drugi oraz kosztów z tym związanych;
(ii)
w przypadku UCITS oferujących różne kategorie jednostek - kluczowe informacje dla inwestorów, które muszą być udostępniane inwestorom nabywającym poszczególne kategorie jednostek;
(iii)
w przypadku modeli typu fundusz funduszy, kluczowe informacje dla inwestorów, które muszą być udostępniane inwestorom nabywającym jednostki UCITS inwestującego w inne UCITS lub inne przedsiębiorstwa zbiorowego inwestowania, o których mowa w art. 50 ust. 1 lit. e);
(iv)
w przypadku modeli funduszy podstawowych i powiązanych, kluczowe informacje dla inwestorów, które muszą być udostępniane inwestorom nabywającym jednostki UCITS powiązanego; oraz
(v)
w przypadku UCITS strukturyzowanych, UCITS z ochroną kapitału lub innych podobnych UCITS, kluczowe informacje dla inwestorów, które muszą być udostępniane inwestorom w związku ze szczególnymi cechami takich UCITS; oraz
c)
szczególne informacje o określonych w ust. 5 formacie i sposobie przedstawiania kluczowych informacji dla inwestorów, które muszą być udostępniane inwestorom.”;
b)
dodaje się ustęp w brzmieniu:
„8. W celu zapewnienia jednolitych warunków stosowania niniejszego artykułu EUNGiPW może opracowywać projekty wykonawczych standardów technicznych w celu określenia warunków stosowania przyjmowanych przez Komisję zgodnie z ust. 7 aktów delegowanych dotyczących informacji, o których mowa w ust. 3.
Komisja jest uprawniona do przyjmowania wykonawczych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z procedurą określoną w art. 15 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.”;
27)
art. 81 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„2. Komisja może przyjmować, w formie aktów delegowanych zgodnie z art. 112 ust. 2, 3 i 4 i z zastrzeżeniem warunków art. 112a i 112b, środki określające konkretne warunki, które muszą zostać spełnione w przypadku dostarczania kluczowych informacji dla inwestorów na trwałym nośniku innym niż papier lub za pośrednictwem strony internetowej, która nie stanowi trwałego nośnika.”;
28)
w art. 83 dodaje się ustęp w brzmieniu:
„3. W celu zapewnienia spójnej harmonizacji niniejszego artykułu EUNGiPW może opracowywać projekty regulacyjnych standardów technicznych w celu określenia wymogów wynikających z niniejszego artykułu dotyczących zaciągania pożyczek.
Komisja jest uprawniona do przyjmowania regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z art. 10-14 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.”;
29)
w art. 84 dodaje się ustęp w brzmieniu:
„4. W celu zapewnienia spójnej harmonizacji niniejszego artykułu EUNGiPW może opracowywać projekty regulacyjnych standardów technicznych w celu określenia warunków, jakie musi spełnić UCITS po przyjęciu czasowego zawieszenia odkupu lub umorzenia jednostek UCITS, o którym mowa w ust. 2 lit. a), po podjęciu decyzji o zawieszeniu.
Komisja jest uprawniona do przyjmowania regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z art. 10-14 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.”;
30)
art. 95 otrzymuje brzmienie:
„Artykuł 95
1. Komisja może przyjmować, w formie aktów delegowanych zgodnie z art. 112 ust. 2, 3 i 4 i z zastrzeżeniem warunków art. 112a i 112b, środki określające:
a)
zakres informacji, o których mowa w art. 91 ust. 3;
b)
ułatwienie właściwym organom państwa członkowskiego goszczącego UCITS dostępu do informacji lub dokumentów, o których mowa w art. 93 ust. 1, 2 i 3 zgodnie z art. 93 ust. 7.
2. W celu zapewnienia jednolitych warunków stosowania art. 93 EUNGiPW może opracowywać projekty wykonawczych standardów technicznych w celu określenia:
a)
formatu i treści standardowego modelu powiadomienia w formie pisemnej stosowanego przez UCITS do celów powiadomienia, o którym mowa w art. 93 ust. 1 łącznie ze wskazaniem, do których dokumentów odnosi się tłumaczenie;
b)
formy i treści standardowego modelu zaświadczenia stosowanego przez właściwe organy państw członkowskich, przewidzianego w art. 93 ust. 3;
c)
procedury wymiany informacji oraz wykorzystywania łączności elektronicznej przez właściwe organy do celów powiadamiania zgodnie z art. 93.
Komisja jest uprawniona do przyjmowania wykonawczych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z procedurą określoną w art. 15 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.”;
31)
art. 97 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„1. Państwa członkowskie wyznaczają właściwe organy, które wykonują funkcje przewidziane w niniejszej dyrektywie. Powiadamiają one o tym EUNGiPW i Komisję, określając podział obowiązków.”;
32)
w art. 101 wprowadza się następujące zmiany:
a)
dodaje się ustęp w brzmieniu:
„2a. Właściwe organy współpracują z EUNGiPW na potrzeby niniejszej dyrektywy zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 1095/2010.
Właściwe organy niezwłocznie udzielają EUNGiPW wszelkich informacji niezbędnych mu do wypełniania jego obowiązków, zgodnie z art. 35 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.”;
b)
ust. 8 i 9 otrzymują brzmienie:
„8. Właściwe organy mogą powiadomić EUNGiPW o sytuacjach, w których wniosek:
a)
o wymianę informacji przewidziany w art. 109 nie został rozpatrzony w odpowiednim terminie lub został odrzucony;
b)
o przeprowadzenie dochodzenia lub kontroli na miejscu przewidziany w art. 110 został odrzucony lub nie został rozpatrzony w odpowiednim terminie; lub
c)
o udzielenie zezwolenia na to, by urzędnicy tego organu towarzyszyli urzędnikom właściwego organu innego państwa członkowskiego, został odrzucony lub nie został rozpatrzony w odpowiednim terminie.
Nie naruszając art. 258 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE), EUNGiPW może, w sytuacjach, o których mowa w akapicie pierwszym, skorzystać z uprawnień przysługujących mu na mocy art. 19 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010, bez uszczerbku dla możliwości odmowy działania na wniosek o udzielenie informacji lub o przeprowadzenie dochodzenia przewidziany w ust. 6 niniejszego artykułu oraz dla możliwości podjęcia działania EUNGiPW w tych przypadkach zgodnie z art. 17 tego rozporządzenia.
9. W celu zapewnienia jednolitych warunków stosowania niniejszego artykułu EUNGiPW może opracowywać projekty wykonawczych standardów technicznych w celu opracowywania wspólnych procedur dotyczących współpracy między właściwymi organami w zakresie kontroli na miejscu i dochodzeń, o których mowa w ust. 4 i 5.
Komisja jest uprawniona do przyjmowania wykonawczych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z procedurą określoną w art. 15 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.”;
33)
w art. 102 wprowadza się następujące zmiany:
a)
ust. 2 akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:
„2. Ustęp 1 nie stanowi przeszkody dla właściwych organów państw członkowskich w wymianie informacji zgodnie z niniejszą dyrektywą albo innym prawem Unii mającym zastosowanie do UCITS lub do przedsiębiorstw wnoszących wkład do ich działalności. Nie stanowi też przeszkody dla przekazywania tych informacji przez właściwe organy EUNGiPW zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 1095/2010 lub ERRS. Informacje te podlegają warunkom zachowania tajemnicy zawodowej określonym w ust. 1.”;
b)
w ust. 5 dodaje się literę w brzmieniu:
„d)
EUNGiPW ustanowionym rozporządzeniem (UE) nr 1093/2010, Europejskim Urzędem Nadzoru (Europejski Urząd Nadzoru Bankowego) ustanowionym rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1094/2010 (41), Europejskim Urzędem Nadzoru (Europejski Urząd Nadzoru nad Ubezpieczeniami i Pracowniczymi Programami Emerytalnymi) ustanowionym na mocy rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 000/2010 (42) oraz ERRS.
34)
w art. 103 wprowadza się następujące zmiany:
a)
ust. 3 otrzymuje brzmienie:
„3. Państwa członkowskie przekazują EUNGiPW, Komisji oraz pozostałym państwom członkowskim nazwy organów, które mogą otrzymywać informacje na mocy ust. 1.”;
b)
ust. 7 otrzymuje brzmienie:
„7. Państwa członkowskie przekazują EUNGiPW, Komisji oraz pozostałym państwom członkowskim nazwy organów, które mogą otrzymywać informacje na mocy ust. 4.”;
35)
art. 105 otrzymuje brzmienie:
„Artykuł 105
W celu zapewnienia jednolitych warunków stosowania przepisów niniejszej dyrektywy dotyczących wymiany informacji, EUNGiPW może opracowywać projekty wykonawczych standardów technicznych w celu określenia warunków stosowania dotyczących procedur wymiany informacji między właściwymi organami oraz między właściwymi organami a EUNGiPW.
Komisja jest uprawniona do przyjmowania wykonawczych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z procedurą określoną w art. 15 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.”;
36)
w art. 108 ust. 5 wprowadza się następujące zmiany:
a)
akapit pierwszy lit. b) otrzymuje brzmienie:
„b)
jeżeli to konieczne, przekazują sprawę EUNGiPW, który może podjąć działanie zgodnie z uprawnieniami przyznanymi mu na mocy art. 19 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.”;
b)
akapit drugi otrzymuje brzmienie:
„Komisja oraz EUNGiPW są niezwłocznie powiadamiane o wszelkich środkach podjętych na mocy akapitu pierwszego lit. a).”;
37)
tytuł rozdziału XIII otrzymuje brzmienie:
38)
art. 111 otrzymuje brzmienie:
„Artykuł 111
Komisja może przyjąć zmiany techniczne do niniejszej dyrektywy w następujących obszarach:
a)
wyjaśnianie definicji w celu zapewnienia spójnej harmonizacji i jednolitego stosowania niniejszej dyrektywy w całej Unii; lub
b)
dostosowywanie terminologii i formułowanie definicji stosownie do kolejnych aktów dotyczących UCITS i spraw pokrewnych.
Środki, o których mowa w akapicie pierwszym, przyjmowane są w drodze aktów delegowanych zgodnie z art. 112 ust. 2, 3 i 4 i z zastrzeżeniem warunków art. 112a i 112b.”;
39)
art. 112 otrzymuje brzmienie:
„Artykuł 112
1. Komisję wspomaga Europejski Komitet Papierów Wartościowych ustanowiony na mocy decyzji Komisji 2001/528/WE.
2. Uprawnienia do przyjęcia aktów delegowanych, o których mowa w art. 12, 14, 23, 33, 43, 51, 60, 61, 62, 64, 75, 78, 81, 95 i 111, powierza się Komisji na okres czterech lat od dnia 4 stycznia 2011 r. Komisja sporządza sprawozdanie dotyczące przekazanych uprawnień w terminie najpóźniej sześciu miesięcy przed zakończeniem okresu czterech lat. Przekazanie uprawnienia jest automatycznie przedłużane na taki sam okres, chyba że Parlament Europejski lub Rada odwołają je zgodnie z art. 112a.
3. Niezwłocznie po przyjęciu aktu delegowanego Komisja powiadamia o tym równocześnie Parlament Europejski i Radę.
4. Uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych przekazywane są Komisji z zastrzeżeniem warunków określonych w art. 112a i 112b.”;
40)
dodaje się artykuły w brzmieniu:
„Artykuł 112a
Odwołanie przekazanych uprawnień
1. Przekazanie uprawnień, o których mowa w art. 12, 14, 23, 33, 43, 51, 60, 61, 62, 64, 75, 78, 81, 95 i 111, może zostać w dowolnym momencie odwołane przez Parlament Europejski lub Radę.
2. Instytucja, która rozpoczęła wewnętrzną procedurę w celu podjęcia decyzji, czy odwołać przekazanie uprawnienia, dokłada starań, aby poinformować drugą instytucję i Komisję odpowiednio wcześnie przed podjęciem ostatecznej decyzji, wskazując przekazane uprawnienie, które mogłoby zostać odwołane.
3. Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie uprawnienia określonego w tej decyzji. Staje się ona skuteczna natychmiast lub od późniejszej daty, która jest w niej określona. Nie wpływa ona na ważność aktów delegowanych już obowiązujących. Jest ona publikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Artykuł 112b
Sprzeciw wobec aktów delegowanych
1. Parlament Europejski lub Rada mogą wnieść sprzeciw wobec aktu delegowanego w terminie trzech miesięcy od daty notyfikacji. Z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady termin ten może zostać przedłużony o trzy miesiące.
2. Jeżeli przed upływem terminu, o którym mowa w ust. 1, ani Parlament Europejski, ani Rada nie wyrażą sprzeciwu wobec aktu delegowanego, akt ten publikowany jest w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej i wchodzi w życie z dniem w nim określonym.
Akt delegowany może zostać opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej i wejść w życie przed upływem tego terminu, jeżeli zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformują Komisję o swoim zamiarze niewyrażania sprzeciwu.
3. W przypadku sprzeciwu wobec aktu delegowanego ze strony Parlamentu Europejskiego lub Rady wyrażonego w terminie, o którym mowa w ust. 1, akt delegowany nie wchodzi w życie. Zgodnie z art. 296 TFUE instytucja, która wyraziła sprzeciw, wskazuje powody swego sprzeciwu wobec aktu delegowanego.”.
Artykuł 12
Przegląd
Do dnia 1 stycznia 2014 r. Komisja przedstawi Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie, w którym określa, czy Europejskie Urzędy Nadzoru przedłożyły projekty regulacyjnych standardów technicznych i projekty wykonawczych standardów technicznych przewidziane w niniejszej dyrektywie, niezależnie od tego, czy ich przedłożenie jest obowiązkowe lub opcjonalne, oraz wszelkie odpowiednie wnioski.
Artykuł 13
Transpozycja
1. Państwa członkowskie wprowadzą w życie przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do spełnienia wymogów art. 1 pkt 1 i 2, art. 2 pkt 1 lit. a), art. 2 pkt 2, 5, 7 i 9, art. 2 pkt 11 lit. b), art. 3 pkt 4, art. 3 pkt 6 lit. a) i b), art. 4 pkt 1) lit. a), art. 4 pkt 3, art. 5 pkt 5 lit. a), art. 5 pkt 5 lit. b) akapit pierwszy, art. 5 pkt 6, 8, 9 (w odniesieniu do art. 18 ust. 3 dyrektywy 2003/71/WE), art. 5 pkt 10, art. 5 pkt 11 lit. a) i b), art. 5 pkt12, art. 6 pkt 1 (w odniesieniu do art. 5 ust. 3 akapit pierwszy dyrektywy 2004/39/WE), art. 6 pkt 3, art. 6 pkt 5 lit. a), art. 6 pkt 10, 13, 14 i 16, art. 6 pkt 17 lit. a) i b), art. 6 pkt 18 i 19 (w odniesieniu do art. 53 ust. 3 akapit pierwszy dyrektywy 2004/39/WE), art. 6 pkt 21 lit. a) i b), art. 6 pkt 23 lit. b), art. 6 pkt 24, 25 i 27, art. 7 pkt 12 lit. a), art. 7 pkt 13, 14, 15 i 16, art. 9 pkt 1 lit. a), art. 9 pkt 2, 3, 4, 10, 11, 12, 15, 16, 17, 18, 20, 29 i 32, art. 9 pkt 33 lit. d) ppkt (ii)-(iv), art. 9 pkt 34 i 35, art. 9 pkt 36 lit. b) ppkt (ii), art. 9 pkt 37 lit. b), art. 9 pkt 38 i 39, art. 10 pkt 2, art. 10 pkt 3 lit. a), art. 10 pkt 4, art. 11 pkt 2, 4, 11, 14, 19 i 31, art. 11 pkt 32 lit. b) w odniesieniu do art. 101 ust. 8 dyrektywy 2009/65/WE oraz art. 11 pkt 33, 34 i 36 niniejszej dyrektywy do 31 grudnia 2011 r. Niezwłocznie przekażą Komisji tekst tych przepisów oraz tabelę korelacji pomiędzy tymi przepisami a niniejszą dyrektywą.
Przepisy przyjęte przez państwa członkowskie zawierają odniesienie do niniejszej dyrektywy lub odniesienie takie towarzyszy ich urzędowej publikacji. Metody dokonywania takiego odniesienia określane są przez państwa członkowskie.
2. Państwa członkowskie przekazują Komisji teksty podstawowych przepisów prawa krajowego przyjętych w dziedzinie objętej niniejszą dyrektywą.
Artykuł 14
Wejście w życie
Niniejsza dyrektywa wchodzi w życie dwudziestego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Artykuł 15
Adresaci
Niniejsza dyrektywa skierowana jest do państw członkowskich.
Sporządzono w Strasburgu dnia 24 listopada 2010 r.