PROVÁDĚCÍ ROZHODNUTÍ KOMISE
ze dne 25. ledna 2012
o pravidlech týkajících se veterinárních kontrol živých zvířat a produktů živočišného původu dovážených do určitých francouzských zámořských departementů ze třetích zemí
(oznámeno pod číslem K(2012) 222)
(Pouze francouzské znění je závazné)
(Text s významem pro EHP)
(2012/44/EU)
EVROPSKÁ KOMISE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie,
s ohledem na směrnici Rady 91/496/EHS ze dne 15. července 1991, kterou se stanoví zásady organizace veterinárních kontrol zvířat dovážených do Společenství ze třetích zemí a kterou se mění směrnice 89/662/EHS, 90/425/EHS a 90/675/EHS (1), a zejména na článek 13 uvedené směrnice,
s ohledem na směrnici Rady 97/78/ES ze dne 18. prosince 1997, kterou se stanoví základní pravidla pro veterinární kontroly produktů ze třetích zemí dovážených do Společenství (2), a zejména na článek 18 uvedené směrnice,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Směrnice 91/496/EHS a 97/78/ES podrobně popisují specifické požadavky na veterinární kontroly každé zásilky živých zvířat a produktů živočišného původu pocházející ze třetích zemí a směřující do Unie v Unií schválených stanovištích hraniční kontroly (SHK).
(2)
Článek 13 směrnice 91/496/EHS povoluje zvláštní pravidla pro kontroly, které mají být prováděny na živých zvířatech dovážených k porážce a která jsou určena pro místní spotřebu a na plemenných nebo užitkových zvířatech určených pro použití v odlehlých oblastech členských států. Tato pravidla vyžadují, aby plány, které popisují podobu kontrol, které mají být provedeny, byly předloženy Komisi. V těchto plánech musí být uvedeny kontroly, které mají zajistit, aby zvířata dovezená do dotyčných odlehlých oblastí nebo produkty získané z těchto zvířat nebyly za žádných okolností odesílány do jiných částí území Unie.
(3)
Článek 18 směrnice 97/78/ES povoluje zvláštní pravidla pro kontroly, které mají být prováděny na produktech živočišného původu dovážených pro místní použití v odlehlých oblastech, mimo jiné v odlehlých oblastech Francouzské republiky. Tato pravidla vyžadují, aby plány, které popisují podobu kontrol, které mají být provedeny, byly předloženy Komisi. Tyto plány musí podat vysvětlení o kontrolách, kterými se má zajistit, aby produkty živočišného původu dovážené do dotyčných odlehlých oblastí nebyly odsud v žádném případě posílány na ostatní území Unie.
(4)
Nařízení Komise (ES) č. 136/2004 ze dne 22. ledna 2004, kterým se stanoví postupy veterinárních kontrol produktů dovážených ze třetích zemí na stanovištích hraniční kontroly Společenství (3), a nařízení Komise (ES) č. 282/2004 ze dne 18. února 2004, kterým se zavádí doklad pro celní prohlášení u zvířat dovážených do Společenství ze třetích zemí a pro veterinární kontroly těchto zvířat (4), podrobně popisují postupy pro oznámení a veterinární kontroly produktů živočišného původu a živých zvířat a společné veterinární vstupní doklady (SVVD), které musí být použity k dokumentaci výsledků veterinárních kontrol těchto zásilek.
(5)
Francouzské orgány předložily Komisi své plány na vytvoření určitých vstupních míst nacházejících se ve francouzských zámořských departementech Guadeloupe, Martinik a Francouzská Guyana.
(6)
Podle francouzských plánů musí být všechny dovážené zásilky živých zvířat nebo produktů živočišného původu předloženy na určených vstupních místech v departementech, ve kterých se na ně vztahují veterinární kontroly. Plány prokazují, že při jejich provádění bude posílání zásilek na ostatní území Unie, která nesplňují požadavky příslušných právních předpisů Unie, účinně zabráněno. To bude možné díky razítku v SVVD živých zvířat nebo produktů živočišného původu schválených pro dovoz do departementů, kterým bude potvrzeno, že jejich spotřeba je omezena pouze pro území příslušného departementu. Dovozci budou informováni o tom, že tato živá zvířata, produkty z nich získané nebo produkty živočišného původu není možné posílat na ostatní území Unie a příslušné orgány francouzských zámořských departementů budou sledovat tento požadavek při schvalování osvědčení pro obchod uvnitř Unie.
(7)
Francouzské plány také podrobně popisují infrastrukturu zařízení, která budou vybavena dostatečně velkými prostory umožňujícími namátkové hygienické kontroly a vybavením nezbytným k provádění veterinárních kontrol vyžadovaných k potvrzení, že jsou plněny požadavky Unie na veřejné zdraví a zdraví zvířat, pokud jde o živá zvířata i produkty živočišného původu. Kromě toho budou k dispozici prostory a chladírny pro skladování zásilek, z nichž budou odebírány vzorky, jež budou zadrženy nebo na nichž se na místě bude provádět kontrola a pro živá zvířata navíc vhodná zařízení k ustájení během čekání na výsledky jakýchkoli prováděných kontrol.
(8)
Francouzské plány podrobně popisují, že je k dispozici dostatečné množství veterinárních a technických zaměstnanců pro provádění veterinárních kontrol podle článku 4 směrnice 91/496/EHS a článku 4 směrnice 97/78/ES a v souladu s ustanoveními uvedenými v příloze I nařízení (ES) č. 136/2004 a v nařízení (ES) č. 282/2004.
(9)
Zatímco obecně musí být veterinární kontroly provedeny u všech zásilek produktů živočišného původu, článek 10 směrnice 97/78/ES umožňuje snížit četnost fyzických kontrol některých produktů živočišného původu, které jsou uvedeny spolu s příslušnou četností fyzických kontrol v přílohách I a II rozhodnutí Komise 94/360/ES ze dne 20. května 1994 o snížené četnosti fyzických kontrol zásilek některých produktů při dovozu ze třetích zemí podle směrnice Rady 90/675/EHS (5). Aby byly tyto kontroly v souladu s veterinárními kontrolami na hranicích Unie, možnosti tohoto snížení četnosti může být využito pro veterinární zásilky určené do dotyčných tří francouzských zámořských departementů.
(10)
Obchodní řídicí a expertní systém Unie (Traces) zřízený rozhodnutím Komise 2004/292/ES ze dne 30. března 2004 o zavedení systému Traces (6) stanoví, že členské státy mají zavést a začít používat systém Traces, zejména pokud jde o zásilky živých zvířat a produktů živočišného původu pocházející ze zemí, jež nejsou členy EU.
(11)
Používání systému Traces pro dovoz živých zvířat a produktů živočišného původu vyžaduje vydání SVVD pro každou příchozí zásilku. Tyto dokumenty by měly být použity, aby bylo zajištěno, že tyto dovážené zásilky živých zvířat nebo produktů živočišného původu nebyly posílány na ostatní území Unie a jsou určeny pouze pro místní použití.
(12)
V tomto rozhodnutí by tedy měla být vyjmenována vstupní místa ve francouzských zámořských departementech Guadeloupe, Martinik a Francouzská Guyana a měly by v něm být specifikovány požadavky na jejich činnost.
(13)
Opatření stanovená tímto rozhodnutím jsou v souladu se stanoviskem Stálého výboru pro potravinový řetězec a zdraví zvířat,
PŘIJALA TOTO ROZHODNUTÍ:
Článek 1
Pro účely článku 13 směrnice 91/496/EHS a článku 18 směrnice 97/78/ES jsou povolená vstupní místa do francouzských zámořských departementů Guadeloupe, Martinik a Francouzská Guyana uvedena v příloze tohoto rozhodnutí.
Článek 2
1. Za každé vstupní místo uvedené v příloze odpovídá příslušný orgán s úředními veterinárními lékaři a určenými techniky, které má k dispozici, pokud je to nezbytné.
2. Každé vstupní místo musí mít k dispozici všechna zařízení, vybavení a zaměstnance potřebné k provádění veterinárních kontrol u přijímaných zásilek živých zvířat nebo produktů živočišného původu.
Článek 3
Dovozce nebo jeho zástupce musí:
1)
uvědomit příslušný orgán odpovědný za vstupní místo před fyzickým příjezdem zásilky produktů, s použitím první části SVVD v souladu s článkem 2 nařízení (ES) č. 136/2004 a s použitím systému Traces v souladu s čl. 3 rozhodnutí 2004/292/ES;
2)
jeden pracovní den předem oznámit příslušnému orgánu v místě, kam mají být živá zvířata přivezena, počet a druh zvířat a předpokládanou dobu příjezdu, s použitím první části SVVD v souladu s článkem 1 nařízení (ES) č. 282/2004 a s použitím systému Traces v souladu s článkem 3 rozhodnutí 2004/292/ES;
3)
vést evidenci schválenou příslušným orgánem o množství produktů či dovezených zvířat a o jménu a adrese kupujícího (kupujících);
4)
informovat odběratele o tom, že dovezené produkty získané ze zvířat nebo produkty živočišného původu jsou výlučně pro místní spotřebu a pokud jde o plemenná a užitková zvířata, nesmějí být v žádném případě posílány na ostatní území Unie;
5)
informovat kupujícího (kupující), že v případě opětovného uvedení do prodeje musí kupující informovat nového (nové) kupujícího (kupující), pokud je (jsou) komerčním (komerčními) provozovatelem (provozovateli), že výrobky jsou určeny výlučně pro místní spotřebu a v případě plemenných a užitkových zvířat nesmějí být v žádném případě posílány na ostatní území Unie.
Článek 4
1. Úřední veterinární lékař za pomoci určených techniků provede kontroly na vstupních místech uvedených v příloze tohoto rozhodnutí v souladu s článkem 4 směrnice 91/496/EHS a článkem 4 směrnice 97/78/ES a v souladu s ustanoveními uvedenými v příloze I nařízení (ES) č. 136/2004 a v nařízení (ES) č. 282/2004.
2. Fyzické kontroly na určitých produktech živočišného původu mohou být prováděny v četnosti stanovené v přílohách I a II rozhodnutí 94/360/ES.
3. Úřední veterinární lékaři zajistí, že veškeré údaje obsažené v SVVD pro dovážená živá zvířata a produkty živočišného původu byly uloženy do systému Traces v souladu s čl. 3 odst. 2 rozhodnutí 2004/292/ES.
4. Úřední veterinární lékaři zajistí, že po provedení veterinárních kontrol je příslušné SVVD opatřeno razítkem, které potvrzuje, že zvířata nebo produkty živočišného původu mohou být určena pouze pro místní použití a nesmí být v žádném případě posílány na ostatní území Unie.
5. Úřední veterinární lékař provede pravidelné kontroly místa pro ustájení dovážených zvířat nebo skladování produktů živočišného původu a ověří tak, že jsou dodržovány požadavky na ochranu zdraví lidí a zvířat a zásilky nejsou posílány na ostatní území Unie.
Článek 5
Ustanovení směrnice 91/496/EHS, s výjimkou těch, která jsou uvedena v článku 6, a směrnice 97/78/ES, s výjimkou těch, která jsou uvedena v článku 6, se použijí i nadále.
Článek 6
Francouzské orgány přijmou odpovídající správní nebo trestněprávní opatření proti jakémukoli porušení tohoto rozhodnutí, kterého se dopustí fyzická nebo právnická osoba.
Článek 7
Toto rozhodnutí vstupuje v platnost dne 1. března 2012.
Článek 8
Toto rozhodnutí je určeno Francouzské republice.
V Bruselu dne 25. ledna 2012.
DECYZJA WYKONAWCZA KOMISJI
z dnia 25 stycznia 2012 r.
w sprawie przepisów mających zastosowanie do kontroli weterynaryjnych żywych zwierząt i produktów pochodzenia zwierzęcego przywożonych z państw trzecich do niektórych francuskich departamentów zamorskich
(notyfikowana jako dokument nr C(2012) 222)
(Jedynie tekst w języku francuskim jest autentyczny)
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
(2012/44/UE)
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając dyrektywę Rady 91/496/EWG z dnia 15 lipca 1991 r. ustanawiającą zasady regulujące organizację kontroli weterynaryjnych zwierząt wprowadzanych na rynek Wspólnoty z państw trzecich i zmieniającą dyrektywy 89/662/EWG, 90/425/EWG oraz 90/675/EWG (1), w szczególności jej art. 13,
uwzględniając dyrektywę Rady 97/78/WE z dnia 18 grudnia 1997 r. ustanawiającą zasady regulujące organizację kontroli weterynaryjnej produktów wprowadzanych do Wspólnoty z państw trzecich (2), w szczególności jej art. 18,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
W dyrektywach 91/496/EWG i 97/78/WE określono szczegółowe wymogi w zakresie kontroli weterynaryjnych wszelkich przesyłek żywych zwierząt lub produktów pochodzenia zwierzęcego przywożonych z państw trzecich i przeznaczonych do Unii, przeprowadzanych w zatwierdzonych przez Unię punktach kontroli granicznej.
(2)
W art. 13 dyrektywy 91/496/EWG dopuszczono przyjęcie specjalnych przepisów w zakresie kontroli żywych zwierząt przywożonych w celu uboju i przeznaczonych do spożycia lokalnego oraz zwierząt przeznaczonych do hodowli i produkcji w peryferyjnych regionach państw członkowskich. Zgodnie z tymi przepisami Komisji należy przedkładać plany zawierające opis procedur przeprowadzania kontroli. Plany te muszą określać kontrole przeprowadzane w celu niedopuszczenia w żadnym przypadku do odesłania zwierząt lub produktów pochodzenia zwierzęcego wprowadzonych do danych regionów peryferyjnych do innych części terytorium Unii.
(3)
W art. 18 dyrektywy 97/78/WE dopuszczono przyjęcie specjalnych przepisów w zakresie kontroli produktów pochodzenia zwierzęcego przywożonych w celu wykorzystania lokalnego w regionach peryferyjnych m.in. Republiki Francuskiej. Zgodnie z tymi przepisami Komisji należy przedkładać plany zawierające opis procedur przeprowadzania kontroli. Plany te muszą określać kontrole przeprowadzane w celu niedopuszczenia w żadnym przypadku do odesłania produktów pochodzenia zwierzęcego wprowadzonych do danych regionów peryferyjnych do innych części terytorium Unii.
(4)
W rozporządzeniu Komisji (WE) nr 136/2004 z dnia 22 stycznia 2004 r. ustanawiającym procedurę kontroli weterynaryjnej we wspólnotowych punktach kontroli granicznej dotyczącą produktów przywożonych z państw trzecich (3) oraz rozporządzeniu Komisji (WE) nr 282/2004 z dnia 18 lutego 2004 r. wprowadzającym dokument zgłoszenia i kontroli weterynaryjnych dotyczących zwierząt wwożonych do Wspólnoty pochodzących z krajów trzecich (4) określono procedury zgłaszania i kontroli weterynaryjnych produktów pochodzenia zwierzęcego i żywych zwierząt oraz wspólny weterynaryjny dokument wejścia, które należy stosować w celu dokumentowania wyników kontroli weterynaryjnej tego rodzaju przesyłek.
(5)
Władze Francji przedłożyły Komisji odpowiednie plany odnoszące się do niektórych punktów wejścia znajdujących się we francuskich departamentach zamorskich: Gwadelupie, Martynice i Gujanie Francuskiej.
(6)
Zgodnie z planami przedstawionymi przez Francję wszystkie przesyłki żywych zwierząt lub produktów pochodzenia zwierzęcego muszą być zgłoszone do przywozu w wyznaczonych punktach wejścia w departamentach, gdzie zostają poddane kontroli weterynaryjnej. W planach wykazano, że ich realizacja skutecznie zapobiega wysyłaniu do innych części terytorium Unii przesyłek, które nie spełniają wymogów odpowiednich przepisów unijnych. Jest to możliwe dzięki nanoszeniu na wspólne weterynaryjne dokumenty wejścia, dotyczące żywych zwierząt lub produktów pochodzenia zwierzęcego dopuszczonych do przywozu do danych departamentów, pieczęci z informacją o ograniczeniu ich wykorzystania do terytorium danego departamentu. Importerzy informowani są o zakazie przesyłania do innych części terytorium Unii przedmiotowych żywych zwierząt, pochodzących od nich produktów lub produktów pochodzenia zwierzęcego, a właściwe organy francuskich departamentów zamorskich kontrolują przestrzeganie tego wymogu przy zatwierdzaniu świadectw obowiązujących w obrocie wewnątrzunijnym.
(7)
Plany przedstawione przez Francję szczegółowo określają także infrastrukturę, która obejmuje wystarczająco obszerne pomieszczenia umożliwiające pobieranie próbek w warunkach higienicznych oraz sprzęt niezbędny do przeprowadzania wymaganych kontroli weterynaryjnych w celu stwierdzenia, czy spełnione są unijne wymogi w zakresie zdrowia publicznego oraz zdrowia zwierząt w odniesieniu do żywych zwierząt i produktów pochodzenia zwierzęcego. Dostępne są także pomieszczenia i chłodnie przeznaczone do przechowywania przesyłek, z których pobrano próbki, które zostały zatrzymane lub są badane na miejscu, a także odpowiednia infrastruktura dla przetrzymywania żywych zwierząt w oczekiwaniu na wyniki wszelkich przeprowadzonych kontroli.
(8)
Z planów przedstawionych przez Francję wynika także, że dostępna jest wystarczająca do przeprowadzania kontroli weterynaryjnych liczba lekarzy weterynarii i pracowników technicznych zgodnie z art. 4 dyrektyw 91/496/EWG i 97/78/WE oraz zgodnie z przepisami określonymi w załączniku I do rozporządzenia (WE) nr 136/2004 i w rozporządzeniu (WE) nr 282/2004.
(9)
Choć zasadniczo należy przeprowadzać kontrole weterynaryjne wszystkich przesyłek produktów pochodzenia zwierzęcego, w art. 10 dyrektywy 97/78/WE dopuszczono przeprowadzanie rzadszych kontroli fizycznych niektórych produktów pochodzenia zwierzęcego, które zostały wymienione - wraz z informacją o częstotliwości kontroli fizycznych - w załącznikach I i II do decyzji Komisji 94/360/WE z dnia 20 maja 1994 r. w sprawie zmniejszonej częstotliwości bezpośrednich kontroli przesyłek niektórych produktów sprowadzanych z państw trzecich, zgodnie z dyrektywą Rady 90/675/EWG (5). W celu zachowania spójności z kontrolami weterynaryjnymi na granicach Unii zmniejszoną częstotliwość kontroli przesyłek weterynaryjnych można zastosować do przesyłek weterynaryjnych wysyłanych do wymienionych trzech francuskich departamentów zamorskich.
(10)
W unijnym zintegrowanym skomputeryzowanym systemie weterynaryjnym (systemie TRACES) ustanowionym decyzją Komisji 2004/292/WE z dnia 30 marca 2004 r. w sprawie wprowadzenia systemu TRACES (6) zobowiązano państwa członkowskie do wprowadzenia systemu TRACES i rozpoczęcia stosowania go w szczególności do przesyłek żywych zwierząt i produktów pochodzenia zwierzęcego pochodzących z państw niebędących członkami Unii.
(11)
Stosowanie systemu TRACES w przywozie żywych zwierząt i produktów pochodzenia zwierzęcego wymaga wydania dla każdej przesyłki zgłoszonej do przywozu wspólnego weterynaryjnego dokumentu wejścia. Dokumenty te powinny służyć zapewnieniu, by tego rodzaju przywożone przesyłki żywych zwierząt lub produktów pochodzenia zwierzęcego nie były przesyłane do innych części terytorium Unii i były przeznaczone wyłącznie do wykorzystania lokalnego.
(12)
W niniejszej decyzji należy zatem określić punkty wejścia znajdujące się we francuskich departamentach zamorskich: Gwadelupie, Martynice i Gujanie Francuskiej oraz wymogi odnoszące się do ich działania.
(13)
Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
Do celów art. 13 dyrektywy 91/496/EWG i art. 18 dyrektywy 97/78/WE, w załączniku do niniejszej decyzji wymienione zostały zatwierdzone punkty wejścia znajdujące się we francuskich departamentach zamorskich: Gwadelupie, Martynice i Gujanie Francuskiej.
Artykuł 2
1. Każdy punkt wejścia wymieniony w załączniku podlega właściwemu organowi, który, w razie potrzeby, dysponuje urzędowymi lekarzami weterynarii i wyznaczonymi pracownikami technicznymi.
2. Każdy punkt wejścia dysponuje infrastrukturą, sprzętem i pracownikami niezbędnymi do przeprowadzania kontroli weterynaryjnych przesyłek żywych zwierząt lub produktów pochodzenia zwierzęcego, do których otrzymywania został wyznaczony.
Artykuł 3
Importer lub jego przedstawiciel ma obowiązek:
1)
przed przybyciem przesyłki produktów powiadomić właściwy organ, któremu podlega punkt wejścia, z użyciem pierwszej części wspólnego weterynaryjnego dokumentu wejścia zgodnie z art. 2 rozporządzenia (WE) nr 136/2004 oraz systemu TRACES zgodnie z art. 3 decyzji 2004/292/WE;
2)
powiadomić z wyprzedzeniem jednego dnia roboczego właściwy organ, któremu mają zostać przedstawione żywe zwierzęta, określając ich liczbę i rodzaj oraz przewidywany czas przybycia, z użyciem pierwszej części wspólnego weterynaryjnego dokumentu wejścia zgodnie z art. 1 rozporządzenia (WE) nr 282/2004 i systemu TRACES zgodnie z art. 3 decyzji 2004/292/WE;
3)
prowadzić zatwierdzony przez właściwy organ rejestr zawierający informacje o ilości przywożonych produktów lub zwierząt oraz o nazwie i adresie nabywcy (nabywców);
4)
poinformować nabywcę (nabywców), że produkty pochodzące od przywożonych zwierząt lub przywożone produkty pochodzenia zwierzęcego przeznaczone są wyłącznie do spożycia lokalnego, a w przypadku zwierząt przeznaczonych do hodowli i produkcji nie mogą one w żadnym przypadku być odesłane do innych części terytorium Unii;
5)
poinformować nabywcę (nabywców), że w przypadku odsprzedaży ma on obowiązek poinformować kolejnego nabywcę, o ile jest to przedsiębiorstwo komercyjne, że przedmiotowe produkty przeznaczone są wyłącznie do spożycia lokalnego, a w przypadku zwierząt przeznaczonych do hodowli i produkcji nie mogą one w żadnym przypadku być odesłane do innych części terytorium Unii.
Artykuł 4
1. Urzędowy lekarz weterynarii, ze wsparciem wyznaczonych pracowników technicznych, przeprowadza kontrole w punktach wejścia wymienionych w załączniku do niniejszej decyzji zgodnie z art. 4 dyrektywy 91/496/EWG i 97/78/WE oraz zgodnie z przepisami ustanowionymi w załączniku I do rozporządzenia (WE) nr 136/2004 i w rozporządzeniu (WE) nr 282/2004.
2. Kontrole fizyczne niektórych produktów pochodzenia zwierzęcego mogą być przeprowadzane z częstotliwością określoną w załącznikach I i II do decyzji 94/360/WE.
3. Urzędowi lekarze weterynarii dopilnowują, aby dane zawarte we wspólnym weterynaryjnym dokumencie wejścia, dotyczącym żywych zwierząt i produktów pochodzenia zwierzęcego zgłoszonych do przywozu, zostały wprowadzone do systemu TRACES zgodnie z art. 3 ust. 2 decyzji 2004/292/WE.
4. Urzędowi lekarze weterynarii dopilnowują, aby po przeprowadzeniu kontroli weterynaryjnych odpowiedni wspólny weterynaryjny dokument wejścia został opatrzony pieczęcią z informacją, iż zwierzęta lub produkty pochodzenia zwierzęcego przeznaczone są wyłącznie do wykorzystania lokalnego i nie mogą w żadnym przypadku być odesłane do innych części terytorium Unii.
5. Urzędowy lekarz weterynarii przeprowadza regularne inspekcje miejsc przetrzymywania lub przechowywania przywożonych zwierząt lub produktów pochodzenia zwierzęcego w celu sprawdzenia, czy spełnione są wymogi w zakresie zdrowia publicznego i zdrowia zwierząt oraz czy przesyłki nie są wysyłane do innych części terytorium Unii.
Artykuł 5
Nadal mają zastosowanie przepisy zawarte w dyrektywie 91/496/EWG, z wyjątkiem przepisów art. 6, oraz w dyrektywie 97/78/WE, z wyjątkiem przepisów art. 6.
Artykuł 6
Władze Francji podejmują stosowne środki administracyjne lub karne wobec wszelkich naruszeń przepisów niniejszej decyzji przez osoby fizyczne lub prawne.
Artykuł 7
Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem 1 marca 2012 r.
Artykuł 8
Niniejsza decyzja skierowana jest do Republiki Francuskiej.
Sporządzono w Brukseli dnia 25 stycznia 2012 r.