ROZHODNUTÍ KOMISE
ze dne 5. února 2010
o přiměřenosti příslušných orgánů určitých třetích zemí podle směrnice Evropského parlamentu a Rady 2006/43/ES
(oznámeno pod číslem K(2010) 590)
(Text s významem pro EHP)
(2010/64/EU)
EVROPSKÁ KOMISE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie,
s ohledem na směrnici Evropského parlamentu a Rady 2006/43/ES ze dne 17. května 2006 o povinném auditu ročních a konsolidovaných účetních závěrek, o změně směrnic Rady 78/660/EHS a 83/349/EHS a o zrušení směrnice Rady 84/253/EHS (1), a zejména na čl. 47 odst. 3 uvedené směrnice,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
V souladu s čl. 47 odst. 1 a článkem 53 směrnice 2006/43/ES mohou příslušné orgány členských států od 29. června 2008 umožnit předání pracovních materiálů k auditu nebo jiných dokumentů v držení statutárních auditorů nebo auditorských společností příslušným orgánům třetí země pouze za předpokladu, že tyto orgány byly Komisí prohlášeny za přiměřené a existují pracovní ujednání založená na vzájemnosti dohodnutá mezi třetími zeměmi a příslušnými orgány dotyčných členských států. Je proto třeba stanovit, které příslušné orgány třetích zemí jsou přiměřené pro účely předání pracovních materiálů k auditu nebo jiných dokumentů v držení statutárních auditorů nebo auditorských společností příslušným orgánům třetí země.
(2)
Předání pracovních materiálů k auditu nebo jiných dokumentů v držení statutárních auditorů nebo auditorských společností příslušným orgánům třetí země vyjadřuje zásadní veřejný zájem na provádění nezávislého veřejného dohledu. Proto by takové předání příslušnými orgány členských států mělo být uskutečněno výlučně pro účely výkonu pravomocí veřejného dohledu, vnějšího zajištění kvality a vyšetřování auditorů a auditorských společností příslušnými orgány dotyčné třetí země. Současní nebo bývalí zaměstnanci příslušných orgánů třetí země, které přijímají informace, podléhají povinnosti zachovávat profesní tajemství.
(3)
Na zpracování osobních údajů za použití této směrnice se vztahuje směrnice Evropského parlamentu a Rady 95/46/ES ze dne 24. října 1995 o ochraně fyzických osob v souvislosti se zpracováním osobních údajů a o volném pohybu těchto údajů (2). Pokud tedy předání pracovních materiálů k auditu nebo jiných dokumentů v držení statutárních auditorů nebo auditorských společností příslušným orgánům třetích zemí uvedených níže znamená předání osobních dat, mělo by se uskutečňovat vždy v souladu s ustanoveními směrnice 95/46/ES. Členské státy by měly pracovními ujednáními v souladu s kapitolou IV směrnice 95/46/ES mezi svými příslušnými orgány a orgány třetích zemí zajistit, aby příslušné orgány třetích zemí dále nepředávaly osobní údaje obsažené v předávaných pracovních materiálech nebo jiných dokumentech v držení statutárních auditorů nebo auditorských společností bez předchozího souhlasu příslušných orgánů dotyčných členských států. Proběhla konzultace s evropským inspektorem ochrany údajů, pokud jde o toto rozhodnutí.
(4)
Přiměřenost příslušných orgánů třetí země by se měla vyhodnotit vzhledem k požadavkům na spolupráci podle článku 36 směrnice 2006/43/ES nebo vzhledem k zásadně rovnocenným funkčním výsledkům. Zejména by měla být přiměřenost vyhodnocena s ohledem na pravomoci vykonávané příslušnými orgány třetí země, na bezpečnostní opatření proti porušení profesního tajemství a na pravidla o důvěrnosti, jež tyto orgány uplatňují, jakož i na jejich schopnost na základě svých právních a správních předpisů spolupracovat s příslušnými orgány členských států.
(5)
Vzhledem k tomu, že se na auditory a auditorské společnosti společností ze Společenství, které emitovaly cenné papíry v Kanadě, v Japonsku nebo ve Švýcarsku, nebo které jsou součástí skupiny vydávající povinnou konsolidovanou účetní závěrku v těchto zemích, vztahuje vnitrostátní právo těchto zemí, mělo by se rozhodnout, zda příslušné orgány členských států smí předat pracovní materiály k auditu nebo jiné dokumenty v držení statutárních auditorů nebo auditorských společností příslušným orgánům těchto zemí výlučně pro účely výkonu jejich pravomocí veřejného dohledu, vnějšího zajištění kvality a vyšetřování auditorů a auditorských společností.
(6)
Hodnocení přiměřenosti pro účely článku 47 směrnice 2006/43/ES byla provedena s ohledem na příslušné orgány Kanady, Japonska a Švýcarska. Rozhodnutí o přiměřenosti by měla být přijímána na základě těchto hodnocení a s ohledem na zmíněné orgány.
(7)
Kanadská rada pro veřejné účetnictví (Canadian Public Accountability Board, Conseil canadien sur la reddition de comptes) může vykonávat veřejný dohled, vnější zajištění kvality a vyšetřování auditorů a auditorských společností. Uplatňuje odpovídající bezpečnostní opatření, aby zabránila předávání důvěrných informací třetím osobám nebo orgánům ze strany jeho stávajících nebo předchozích zaměstnanců. Použila by předávané pracovní materiály k auditu nebo jiné dokumenty v držení statutárních auditorů nebo auditorských společností výlučně pro účely veřejného dohledu, vnějšího zajištění kvality a vyšetřování auditorů a auditorských společností. Podle právních a správních předpisů Kanady smí předat pracovní materiály k auditu nebo jiné dokumenty držené kanadskými auditory nebo auditorskými společnostmi příslušným orgánům jakéhokoli členského státu. Na základě těchto skutečností by měla být Kanadská rada pro veřejné účetnictví označena za přiměřenou pro účely čl. 47 odst. 1 směrnice 2006/43/ES.
(8)
Japonská agentura pro finanční služby (Financial Services Agency of Japan) a Rada pro autorizované účetní znalce a pro dohled nad auditem (Certified Public Accountants and Auditing Oversight Board) v rámci agentury mohou vykonávat veřejný dohled, vnější zajištění kvality a vyšetřování auditorů a auditorských společností. Toto rozhodnutí by se mělo týkat pouze pravomocí Agentury pro finanční služby k vyšetřování auditorů a auditorských společností. Japonská Agentura pro finanční služby a Rada pro autorizované účetní znalce a pro dohled nad auditem provádějí přiměřená bezpečnostní opatření, která zabraňují a trestají předávání důvěrných informací třetím osobám nebo orgánům ze strany jejich stávajících nebo předchozích zaměstnanců, a předané pracovní materiály k auditu nebo jiné dokumenty v držení statutárních auditorů nebo auditorských společností by používaly výlučně pro účely veřejného dohledu, vnějšího zajištění kvality a vyšetřování auditorů a auditorských společností. Podle právních a správních předpisů Japonska smí předat pracovní materiály k auditu nebo jiné dokumenty držené japonskými auditory nebo auditorskými společnostmi příslušným orgánům jakéhokoli členského státu. Na základě těchto skutečností by měly Japonská Agentura pro finanční služby a Rada pro autorizované účetní znalce pro dohled nad auditem být označeny za přiměřené pro účely čl. 47 odst. 1 směrnice 2006/43/ES.
(9)
Švýcarský konfederální úřad pro auditní dohled (Eidgenössische Revisionsaufsichtsbehörde, Autorité fédérale de surveillance en matière de révision, Autorità federale di sorveglianza dei revisori) může vykonávat veřejný dohled, vnější zajištění kvality a vyšetřování auditorů a auditorských společností. Uplatňuje odpovídající bezpečnostní opatření, která zakazují a trestají předávání důvěrných informací třetím osobám nebo orgánům ze strany jeho stávajících nebo předchozích zaměstnanců. Použil by předávané pracovní materiály k auditu nebo jiné dokumenty v držení statutárních auditorů nebo auditorských společností výlučně pro účely veřejného dohledu, vnějšího zajištění kvality a vyšetřování auditorů a auditorských společností. Podle právních a správních předpisů Švýcarska smí předat pracovní materiály k auditu nebo jiné relevantní dokumenty držené švýcarskými auditory nebo auditorskými společnostmi příslušným orgánům jakéhokoli členského státu. Na základě těchto skutečností by měl být švýcarský konfederální úřad pro auditní dohled označen za přiměřený pro účely čl. 47 odst. 1 směrnice 2006/43/ES.
(10)
Předání pracovních materiálů k auditu by mělo zahrnovat přístup orgánů, které byly prohlášeny za přiměřené podle tohoto rozhodnutí, k pracovním materiálům k auditu nebo jiným relevantním dokumentům v držení statutárních auditorů nebo auditorských společností, nebo zaslání uvedených dokumentů daným orgánům, a to po předchozím souhlasu příslušných orgánů členských zemí, a zaslání uvedených dokumentů příslušnými orgány členských států těmto orgánům nebo jejich zpřístupnění. Proto by statutární auditoři nebo auditorské firmy neměly být oprávněny poskytovat přístup nebo předávat pracovní materiály k auditu nebo jiné dokumenty v držení statutárních auditorů nebo auditorských společností těmto orgánům za jiných podmínek, než je stanoveno v tomto rozhodnutí a v článku 47 směrnice 2006/43/ES, například na základě souhlasu statutárního auditora, auditorské společnosti nebo zákaznické společnosti.
(11)
Tímto rozhodnutím by neměly být dotčeny dohody o spolupráci uvedené v čl. 25 odst. 4 směrnice Evropského parlamentu a Rady 2004/109/ES ze dne 15. prosince 2004 o harmonizaci požadavků na průhlednost týkajících se informací o emitentech, jejichž cenné papíry jsou přijaty k obchodování na regulovaném trhu, a o změně směrnice 2001/34/ES (3).
(12)
Vzhledem k tomu, že je toto rozhodnutí přijímáno v rámci přechodného období uděleného určitým auditorům a auditorským společnostem třetích zemí na základě rozhodnutí Komise 2008/627/ES ze dne 29. července 2008 týkajícího se přechodného období pro auditorské činnosti auditorů a auditorských subjektů z některých třetích zemí (4), nemělo by toto rozhodnutí předjímat žádné konečné rozhodnutí o rovnocennosti, které Komise případně přijme podle článku 46 směrnice 2006/43/ES.
(13)
Toto rozhodnutí má podporovat účinnou spolupráci mezi příslušnými orgány členských států a Kanady, Japonska a Švýcarska s cílem umožnit výkon jejich funkcí veřejného dohledu, vnějšího zajištění kvality a vyšetřování a zároveň chránit práva dotyčných stran. Členské státy by Komisi měly oznamovat pracovní ujednání uzavřená s těmito orgány, aby Komise mohla zhodnotit, zda dochází ke spolupráci v souladu s článkem 47 směrnice 2006/43/ES.
(14)
Konečným cílem spolupráce s Kanadou, s Japonskem a se Švýcarskem v oblasti dohledu nad auditem je dosažení vzájemné spolehlivosti systémů dohledu tak, aby předání pracovních materiálů k auditu bylo výjimkou. Vzájemná spolehlivost by byla založena na rovnocennosti systémů dohledu nad auditem ve Společenství a v uvedených zemí.
(15)
Opatření stanovená tímto rozhodnutím jsou v souladu se stanoviskem výboru zřízeného na základě čl. 48 odst. 1 směrnice 2006/43/ES,
PŘIJALA TOTO ROZHODNUTÍ:
Článek 1
Za přiměřené pro účely čl. 47 odst. 1 směrnice 2006/43/ES se považují tyto příslušné orgány třetích zemí:
1)
Canadian Public Accountability Board/Conseil canadien sur la reddition de comptes (Kanada);
2)
Financial Services Agency (Japonsko);
3)
Certified Public Accountants and Auditing Oversight Board (Japonsko);
4)
Eidgenössische Revisionsaufsichtsbehörde/Autorité fédérale de surveillance en matière de révision/Autorità federale di sorveglianza dei revisori (Švýcarsko).
Článek 2
1. Aniž je dotčen čl. 47 odst. 4 a v souladu s článkem 53 směrnice 2006/43/ES, jakékoli předání pracovních materiálů k auditu nebo jiných dokumentů v držení statutárních auditorů nebo auditorských společností ode dne 29. června 2008 buď podléhá předchozímu souhlasu příslušného orgánu dotyčného členského státu, nebo je předání uvedených dokumentů prováděno příslušným orgánem dotyčného členského státu.
2. Předání pracovních materiálů k auditu nebo jiných dokumentů v držení statutárních auditorů nebo auditorských společností smí sloužit pouze účelům veřejného dohledu, vnějšího zajištění kvality nebo vyšetřování auditorů a auditorských společností.
3. V případě, že jsou pracovní materiály k auditu nebo jiné dokumenty v držení výhradně statutárního auditora nebo auditorské společnosti registrované ve členském státě jiném, než je členský stát, v němž je registrován auditor skupiny a jehož příslušný orgán obdržel žádost od jakéhokoli orgánu uvedeného v článku 1, jsou uvedené materiály nebo dokumenty předány příslušnému orgánu dotyčné třetí země, pouze pokud příslušný orgán prvního členského státu vydal výslovný souhlas s předáním.
Článek 3
Toto rozhodnutí je určeno členským státům.
V Bruselu dne 5. února 2010.
DECYZJA KOMISJI
z dnia 5 lutego 2010 r.
w sprawie adekwatności właściwych organów niektórych krajów trzecich na mocy dyrektywy 2006/43/WE Parlamentu Europejskiego i Rady
(notyfikowana jako dokument nr C(2010) 590)
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
(2010/64/UE)
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając dyrektywę 2006/43/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 17 maja 2006 r. w sprawie ustawowych badań rocznych sprawozdań finansowych i skonsolidowanych sprawozdań finansowych, zmieniającą dyrektywy Rady 78/660/EWG i 83/349/EWG oraz uchylającą dyrektywę Rady 84/253/EWG (1), w szczególności jej art. 47 ust. 3 akapit pierwszy,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
Na mocy art. 47 ust. 1 i art. 53 dyrektywy 2006/43/WE, począwszy od dnia 29 czerwca 2008 r. właściwe organy państw członkowskich mogą zezwolić na przekazanie właściwym organom kraju trzeciego dokumentacji roboczej z badania lub innych dokumentów będących w posiadaniu biegłych rewidentów lub firm audytorskich jedynie pod warunkiem uznania adekwatności tych organów kraju trzeciego przez Komisję i istnienia opartych o zasadę wzajemności porozumień roboczych pomiędzy właściwymi organami kraju trzeciego a właściwymi organami danych państw członkowskich. Należy zatem określić, które właściwe organy krajów trzecich są uznawane za adekwatne do celów przekazywania dokumentacji roboczej z badania lub innych dokumentów będących w posiadaniu biegłych rewidentów lub firm audytorskich właściwym organom kraju trzeciego.
(2)
Przekazanie dokumentacji roboczej z badania lub innych dokumentów będących w posiadaniu biegłych rewidentów lub firm audytorskich właściwym organom kraju trzeciego jest istotną kwestią dotykającą interesu publicznego związaną z pełnieniem niezależnego nadzoru publicznego. Każde tego rodzaju przekazanie przez właściwe organy państw członkowskich powinno się zatem odbywać jedynie w celach związanych z wykonywaniem uprawnień nadzoru publicznego, zewnętrznym zapewnieniem jakości oraz przeprowadzaniem dochodzeń dotyczących biegłych rewidentów i firm audytorskich przez właściwe organy danego kraju trzeciego. Osoby obecnie lub w przeszłości zatrudniane przez właściwe organy kraju trzeciego, które otrzymują te informacje, są zobowiązane do zachowania tajemnicy zawodowej.
(3)
Przetwarzanie danych osobowych na mocy przywołanej dyrektywy podlega przepisom dyrektywy 95/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 24 października 1995 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w zakresie przetwarzania danych osobowych i swobodnego przepływu tych danych (2). Dlatego też w przypadku, gdy przekazanie wymienionym poniżej właściwym organom krajów trzecich dokumentacji roboczej z badania lub innych dokumentów będących w posiadaniu biegłych rewidentów lub firm audytorskich wiąże się z ujawnieniem danych osobowych, powinno się ono zawsze odbywać zgodnie z przepisami dyrektywy 95/46/WE. Państwa członkowskie powinny za pomocą porozumień roboczych zgodnych z przepisami rozdziału IV dyrektywy 95/46/WE, zawartych pomiędzy ich właściwymi organami a właściwymi organami krajów trzecich, zagwarantować, aby te ostatnie nie ujawniały dalej danych osobowych zawartych w przekazywanej dokumentacji roboczej z badania lub w innych przekazywanych dokumentach będących w posiadaniu biegłych rewidentów lub firm audytorskich, bez uprzedniej zgody właściwych organów danych państw członkowskich. Niniejsza decyzja była konsultowana z Europejskim Inspektorem Ochrony Danych.
(4)
Ocenę adekwatności właściwych organów kraju trzeciego należy przeprowadzać w oparciu o wymogi w zakresie współpracy określone w art. 36 dyrektywy 2006/43/WE lub w oparciu o zasadniczo równoważne rezultaty funkcjonalne. Ocenę adekwatności należy przeprowadzać w szczególności w oparciu o uprawnienia wykonywane przez właściwe organy danego kraju trzeciego, wdrożone przez nie zabezpieczenia przeciwko łamaniu zasad poufności i tajemnicy zawodowej oraz określoną w dotyczących ich przepisach ustawowych i wykonawczych ich zdolność do współpracy z właściwymi organami państw członkowskich.
(5)
W związku z faktem, iż biegli rewidenci i firmy audytorskie spółek wspólnotowych, które wyemitowały papiery wartościowe w Kanadzie, Japonii lub Szwajcarii, lub które wchodzą w skład grupy publikującej w tych krajach ustawowe skonsolidowane sprawozdania finansowe, podlegają ustawodawstwu krajowemu tych krajów, należy zdecydować, czy właściwe organy państw członkowskich mogą przekazywać dokumentację roboczą z badania lub inne dokumenty będące w posiadaniu biegłych rewidentów lub firm audytorskich właściwym organom tych krajów jedynie w celach związanych z wykonywaniem przez nie uprawnień nadzoru publicznego, zewnętrznym zapewnieniem jakości oraz przeprowadzaniem dochodzeń dotyczących biegłych rewidentów i firm audytorskich.
(6)
Oceny adekwatności do celów art. 47 dyrektywy 2006/43/WE przeprowadzone zostały w odniesieniu do właściwych organów Kanady, Japonii i Szwajcarii. Decyzje dotyczące adekwatności tych organów należy podjąć na podstawie tych ocen.
(7)
Kanadyjska Rada ds. Nadzoru Rewizji Finansowej (Canadian Public Accountability Board) jest organem właściwym w zakresie nadzoru publicznego, zewnętrznego zapewnienia jakości oraz dochodzeń dotyczących biegłych rewidentów i firm audytorskich. Stosuje ona odpowiednie zabezpieczenia zabraniające ujawniania informacji poufnych przez jej obecnych lub byłych pracowników jakimkolwiek organom lub osobom trzecim oraz przewidujące sankcje za takie postępowanie. Wykorzystywałaby ona przekazaną dokumentację roboczą z badania lub inne dokumenty będące w posiadaniu biegłych rewidentów lub firm audytorskich jedynie do celów związanych z nadzorem publicznym, zewnętrznym zapewnieniem jakości oraz przeprowadzaniem dochodzeń dotyczących biegłych rewidentów i firm audytorskich. Na mocy kanadyjskich przepisów ustawowych i wykonawczych może ona przekazywać właściwym organom wszystkich państw członkowskich dokumentację roboczą z badania lub inne dokumenty będące w posiadaniu kanadyjskich biegłych rewidentów lub firm audytorskich. Na tej podstawie należy uznać Kanadyjską Radę ds. Nadzoru Rewizji Finansowej za organ adekwatny w myśl art. 47 ust. 1 dyrektywy 2006/43/WE.
(8)
Japońska Agencja ds. Usług Finansowych (Financial Services Agency of Japan) i Rada ds. Nadzoru nad Biegłymi Rewidentami i Rewizją Finansową (Certified Public Accountants and Auditing Oversight Board of Japan) w ramach Japońskiej Agencji ds. Usług Finansowych są organami właściwymi w zakresie nadzoru publicznego, zewnętrznego zapewnienia jakości oraz dochodzeń dotyczących biegłych rewidentów i firm audytorskich. Zakresem niniejszej decyzji należy objąć jedynie uprawnienia Agencji ds. Usług Finansowych w zakresie dochodzeń dotyczących biegłych rewidentów i firm audytorskich. Japońska Agencja ds. Usług Finansowych i Japońska Rada ds. Nadzoru nad Biegłymi Rewidentami i Rewizją Finansową stosują odpowiednie zabezpieczenia zabraniające ujawniania informacji poufnych przez jej obecnych lub byłych pracowników jakimkolwiek organom lub osobom trzecim oraz przewidujące sankcje za takie postępowanie, a także wykorzystywałyby przekazaną dokumentację roboczą z badania lub inne dokumenty będące w posiadaniu biegłych rewidentów lub firm audytorskich jedynie do celów związanych z nadzorem publicznym, zewnętrznym zapewnieniem jakości oraz przeprowadzaniem dochodzeń dotyczących biegłych rewidentów i firm audytorskich. Na mocy japońskich przepisów ustawowych i wykonawczych mogą one przekazywać właściwym organom wszystkich państw członkowskich dokumentację roboczą z badania lub inne dokumenty będące w posiadaniu japońskich biegłych rewidentów lub firm audytorskich. Na tej podstawie należy uznać Japońską Agencję ds. Usług Finansowych oraz Japońską Radę ds. Nadzoru nad Biegłymi Rewidentami i Rewizją Finansową za organy adekwatne w myśl art. 47 ust. 1 dyrektywy 2006/43/WE.
(9)
Szwajcarski Federalny Urząd Nadzoru nad Audytem (Federal Audit Oversight Authority of Switzerland) jest organem właściwym w zakresie nadzoru publicznego, zewnętrznego zapewnienia jakości oraz dochodzeń dotyczących biegłych rewidentów i firm audytorskich. Stosuje on odpowiednie zabezpieczenia zabraniające ujawniania informacji poufnych przez jego obecnych lub byłych pracowników jakimkolwiek organom lub osobom trzecim oraz przewidujące sankcje za takie postępowanie. Wykorzystywałby on przekazaną dokumentację roboczą z badania lub inne dokumenty będące w posiadaniu biegłych rewidentów lub firm audytorskich jedynie do celów związanych z nadzorem publicznym, zewnętrznym zapewnieniem jakości oraz przeprowadzaniem dochodzeń dotyczących biegłych rewidentów i firm audytorskich. Na mocy szwajcarskich przepisów ustawowych i wykonawczych może on przekazywać właściwym organom wszystkich państw członkowskich dokumentację roboczą z badania lub inne dokumenty będące w posiadaniu szwajcarskich biegłych rewidentów lub firm audytorskich. Na tej podstawie należy uznać Szwajcarski Federalny Urząd Nadzoru nad Audytem za organ adekwatny w myśl art. 47 ust. 1 dyrektywy 2006/43/WE.
(10)
Przekazanie dokumentacji roboczej z badania powinno obejmować udostępnienie lub przekazanie dokumentacji roboczej z badania lub innych dokumentów będących w posiadaniu biegłych rewidentów lub firm audytorskich organom uznanym za adekwatne na mocy niniejszej decyzji, po uprzednim uzyskaniu zgody właściwych organów państw członkowskich, oraz udostępnienie lub przekazanie tego rodzaju dokumentacji takim organom przez właściwe organy państw członkowskich. W związku z tym biegłym rewidentom i firmom audytorskim nie należy zezwalać na udostępnianie lub przekazywanie dokumentacji roboczej z badania lub innych dokumentów będących w ich posiadaniu takim organom na warunkach innych niż określone w niniejszej decyzji i w art. 47 dyrektywy 2006/43/WE, na przykład na podstawie zgody biegłego rewidenta, firmy audytorskiej lub przedsiębiorstwa będącego ich klientem.
(11)
Niniejsza decyzja nie stanowi uszczerbku dla umów współpracy, o których mowa w art. 25 ust. 4 dyrektywy 2004/109/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 grudnia 2004 r. w sprawie harmonizacji wymogów dotyczących przejrzystości informacji o emitentach, których papiery wartościowe dopuszczane są do obrotu na rynku regulowanym oraz zmieniającej dyrektywę 2001/34/WE (3).
(12)
Ponieważ niniejszą decyzję przyjmuje się w kontekście okresu przejściowego przyznanego biegłym rewidentom i firmom audytorskim z niektórych krajów trzecich decyzją Komisji 2008/627/WE z dnia 29 lipca 2008 r. dotyczącą okresu przejściowego w odniesieniu do działalności w zakresie rewizji finansowej biegłych rewidentów i jednostek audytorskich z niektórych krajów trzecich (4), niniejsza decyzja nie powinna wykluczać żadnych ostatecznych decyzji Komisji w sprawie równoważności podejmowanych na mocy art. 46 dyrektywy 2006/43/WE.
(13)
Celem niniejszej decyzji jest ułatwienie skutecznej współpracy pomiędzy właściwymi organami państw członkowskich a właściwymi organami Kanady, Japonii i Szwajcarii, aby umożliwić im wykonywanie ich funkcji w zakresie nadzoru publicznego, zewnętrznego zapewnienia jakości oraz przeprowadzania dochodzeń, a jednocześnie chronić prawa podmiotów, których to dotyczy. Państwa członkowskie powinny powiadomić Komisję o zawartych z tymi organami porozumieniach roboczych, aby umożliwić jej dokonanie oceny, czy współpraca odbywa się zgodnie z art. 47 dyrektywy 2006/43/WE.
(14)
Ostatecznym celem współpracy z Kanadą, Japonią i Szwajcarią w zakresie nadzoru nad audytem jest osiągnięcie sytuacji wzajemnego zaufania do swoich systemów nadzoru, w której do przekazywania dokumentacji roboczej z badania dochodziłoby wyjątkowo. Wzajemne zaufanie oparte byłoby na równoważności systemów nadzoru nad audytem we Wspólnocie i w tych krajach.
(15)
Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Komitetu ustanowionego na mocy art. 48 ust. 1 dyrektywy 2006/43/WE,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
Za adekwatne w myśl art. 47 ust. 1 dyrektywy 2006/43/WE uznaje się następujące właściwe organy krajów trzecich:
1)
Kanadyjska Rada ds. Nadzoru Rewizji Finansowej (Canadian Public Accountability Board);
2)
Japońska Agencja ds. Usług Finansowych (Financial Services Agency of Japan);
3)
Japońska Rada ds. Nadzoru nad Biegłymi Rewidentami i Rewizją Finansową (Certified Public Accountants and Auditing Oversight Board of Japan);
4)
Szwajcarski Federalny Urząd Nadzoru nad Audytem (Federal Audit Oversight Authority of Switzerland).
Artykuł 2
1. Bez uszczerbku dla art. 47 ust. 4 i zgodnie z art. 53 dyrektywy 2006/43/WE, począwszy od dnia 29 czerwca 2008 r. każde przekazanie dokumentacji roboczej z badania lub innych dokumentów będących w posiadaniu biegłych rewidentów lub firm audytorskich jest uwarunkowane uprzednią zgodą właściwego organu danego państwa członkowskiego lub jest dokonywane przez właściwy organ danego państwa członkowskiego.
2. Przekazanie dokumentacji roboczej z badania lub innych dokumentów, będących w posiadaniu biegłych rewidentów lub firm audytorskich, nie służy żadnym innym celom oprócz nadzoru publicznego, zewnętrznego zapewnienia jakości lub przeprowadzania dochodzeń dotyczących biegłych rewidentów i firm audytorskich.
3. W przypadku gdy dokumentacja robocza z badania lub inne dokumenty będące w posiadaniu biegłych rewidentów lub firm audytorskich znajdują się w wyłącznym posiadaniu biegłego rewidenta lub firmy audytorskiej zarejestrowanych w państwie członkowskim innym niż państwo członkowskie rejestracji biegłego rewidenta grupy, a właściwy organ państwa członkowskiego rejestracji biegłego rewidenta grupy otrzymał wniosek o przekazanie od któregokolwiek z organów, o których mowa w art. 1, tego rodzaju dokumentacja lub dokumenty są przekazywane właściwemu organowi danego kraju trzeciego wyłącznie pod warunkiem udzielenia wyraźnej zgody na przekazanie przez właściwy organ tego pierwszego państwa członkowskiego.
Artykuł 3
Niniejsza decyzja skierowana jest do państw członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 5 lutego 2010 r.