ROZHODNUTÍ KOMISE
ze dne 28. září 2010
o zastavení antidumpingového řízení týkajícího se dovozu některých polyethylentereftalátů pocházejících z Íránu, Pákistánu a Spojených arabských emirátů a o uvolnění částek zajištěných v podobě uložených prozatímních cel
(2010/577/EU)
EVROPSKÁ KOMISE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie,
s ohledem na nařízení Rady (ES) č. 1225/2009 ze dne 30. listopadu 2009 o ochraně před dumpingovým dovozem ze zemí, které nejsou členy Evropského společenství (1) („základní nařízení“), a zejména na článek 9 uvedeného nařízení,
po konzultaci s poradním výborem,
vzhledem k těmto důvodům:
A. POSTUP
1. Prozatímní opatření
(1)
Oznámením zveřejněným v Úředním věstníku Evropské unie (2) Komise dne 3. září 2009 informovala o zahájení antidumpingového řízení, pokud jde o dovoz některých polyethylentereftalátů („PET“) pocházejících z Íránu, Pákistánu a Spojených arabských emirátů („dotčené země“) do Unie. Nařízením (EU) č. 472/2010 (3) („prozatímní nařízení“) Komise dne 1. června 2010 uložila prozatímní antidumpingové clo na dovoz některých polyethylentereftalátů pocházejících z Íránu a Spojených arabských emirátů.
(2)
Řízení bylo zahájeno v návaznosti na podnět, který podal dne 20. července 2009 Polyethylene Terephthalate Committee of Plastics Europe (Výbor pro polyethylentereftaláty při Plastics Europe) („žadatel“) jménem výrobců představujících podstatnou část, v tomto případě více než 50 %, celkové výroby některých polyethylentereftalátů v Unii.
(3)
Jak je uvedeno v 11. bodě odůvodnění prozatímního nařízení, šetření dumpingu a újmy se týkalo období od 1. července 2008 do 30. června 2009 („období šetření“). Posouzení vývojových tendencí týkajících se stanovení újmy se vztahovalo na období od 1. ledna 2006 do konce období šetření („posuzované období“).
(4)
V rámci souběžného antisubvenčního řízení bylo podle nařízení Komise (EU) č. 473/2010 (4) uloženo prozatímní vyrovnávací clo na dovoz některých polyethylentereftalátů pocházejících z Íránu a Spojených arabských emirátů.
2. Následný postup
(5)
Po poskytnutí informací o podstatných skutečnostech a úvahách, na jejichž základě bylo rozhodnuto o uložení prozatímních antidumpingových opatření („poskytnutí prozatímních informací“), se některé zúčastněné strany k prozatímním zjištěním písemně vyjádřily. Stranám, které o to požádaly, byla poskytnuta možnost slyšení.
(6)
Komise nadále shromažďovala a ověřovala veškeré informace, jež považovala za nezbytné ke konečným zjištěním. Po poskytnutí prozatímních informací byly zváženy ústní a písemné připomínky zúčastněných stran a na jejich základě byla prozatímní zjištění podle potřeby odpovídajícím způsobem upravena.
(7)
Všechny strany byly informovány o podstatných skutečnostech a úvahách, na jejichž základě byl přijat záměr doporučit zastavení řízení a uvolnit částky zajištěné v podobě uložených prozatímních cel („poskytnutí konečných informací“). Byla jim rovněž poskytnuta lhůta, během níž mohly k těmto poskytnutým informacím vznést námitky.
(8)
Byly zváženy ústní a písemné připomínky zúčastněných stran a na jejich základě byla zjištění podle potřeby odpovídajícím způsobem upravena.
3. Strany dotčené řízením
(9)
Některé zúčastněné strany tvrdily, že vzorek výrobců v EU nebyl reprezentativní a jednotný, a že tudíž analýza újmy vykazovala nedostatky. Bylo zejména tvrzeno, že výběr vzorku nebyl nezbytný, jelikož počet výrobců nebyl velký. Dále bylo také tvrzeno, že „umělým“ rozdělením skupin společností na jednotlivé právní subjekty vzorek neobsahuje některé přední společnosti na trhu (Artenius, M&G Polimeri) a že metodika výběru vzorku není jednotná, neboť vzorek rovněž zahrnoval dvě skupiny společností. Rovněž se tvrdilo, že vzorek nebyl reprezentativní, jelikož neobsahoval žádného výrobce, který v dostatečném množství prodává výrobky zpracovateli PET ve spojení. Orgány proto údajně nemohly posoudit skutečnou schopnost výrobního odvětví Unie zajistit dodávky a nevzaly v úvahu střet zájmů výrobního odvětví Unie. Navíc jelikož jedna společnost neposkytla veškeré potřebné informace a byla ze vzorku vyloučena, reprezentativnost se údajně snížila na 28 % výroby v EU. Stejné strany tvrdily, že vybraný vzorek nebyl statisticky reprezentativní.
(10)
Co se týká tvrzení, že výběr vzorku nebyl nezbytný, jelikož počet výrobců nebyl vysoký, znovu se opakuje, že za účelem výběru vzorku se přihlásilo čtrnáct výrobců v Unii, kteří patří do osmi skupin společností. Vzhledem k objektivně vysokému počtu výrobců v EU, kteří spolupracovali, tj. čtrnácti, byl v souladu s čl. 17 odst. 1 základního nařízení použit výběr vzorku na základě největšího reprezentativního objemu prodeje, který bylo možné v době, která byla k dispozici, přiměřeně přezkoumat. Vybraný vzorek zahrnoval pět jednotlivých společností (se šesti výrobními závody).
(11)
S ohledem na první tvrzení týkající se reprezentativnosti vzorku je nutno podotknout, že orgány mohou zahrnout jednotlivé společnosti, které jsou součástí skupiny společností, do vzorku, pokud jsou reprezentativní a vedou oddělené účetnictví. V opačném případě by šetření u všech čtrnácti výrobců v EU, kteří patří do osmi skupin společností, zamezilo včasnému dokončení šetření. Skutečnost, že do vzorku byly zahrnuty dvě skupiny společností, však není v rozporu s metodikou výběru vzorku, která byla v tomto případě použita, tj. největší reprezentativní objemy prodeje odběratelům v EU.
(12)
Pokud jde o skupinu Indorama, tato skupina měla v období šetření dva různé výrobní závody - jeden v Nizozemsku a jeden ve Spojeném království. Zařazení této skupiny do vzorku je v souladu s použitou metodikou výběru vzorku, jelikož tyto výrobní závody tvořily z právního a finančního hlediska jeden subjekt. Co se týká společnosti Equipolymers, která měla v období šetření dva oddělené subjekty vyrábějící PET (jeden v Itálii a jeden v Německu), společnost poskytla konsolidované údaje pro oba výrobní závody. Vzhledem ke skutečnosti, že tyto konsolidované údaje bylo možné ověřit v průběhu jedné inspekce v ústředí společnosti, bylo rozhodnuto tyto konsolidované údaje akceptovat a považovat pro účely tohoto řízení podniky společnosti Equipolymers vyrábějící PET za jeden subjekt. Pokud jde o tvrzení, že do vzorku měly být zařazeny společnosti Artenius a M&G Polimeri, protože zaujímají přední místo na trhu, podotýká se, že žádný z jejich jednotlivých subjektů nepatřil ke společnostem s nejvyšším objemem prodeje odběratelům v EU.
(13)
Co se týká tvrzení, že vzorek nebyl reprezentativní, protože nezahrnoval jednoho výrobce, který vyrábí především pro vnitřní spotřebu, je třeba poznamenat, že schopnost zajistit dodávky lze přezkoumat v rámci analýzy zájmu Unie, je-li takovéto tvrzení předloženo, a za tímto účelem lze vlastní spotřebu odečíst od objemu výroby. Není proto nutné, aby byl za účelem přezkoumání některých činitelů újmy takovýto výrobce zařazen do vzorku. Za druhé, jakýkoli dvojí zájem vyplývající z postavení společnosti jako výrobce v EU a současně zpracovatele lze rovněž posoudit v analýze zájmu Unie. Postavení určité společnosti jako výrobce v EU i jako zpracovatele nesouvisí s výkonností výrobního odvětví Unie, pokud se jako srovnávací měřítko bere prodej odběratelům v EU, kteří nejsou ve spojení. Toto tvrzení se proto zamítá.
(14)
Pokud jde o tvrzení ohledně celkové reprezentativnosti vzorku, znovu se zdůrazňuje, že omezení počtu společností zařazených do vzorku na čtyři snížilo reprezentativnost z 65 % na 47 % prodeje všech spolupracujících výrobců. Na stejné čtyři společnosti připadalo 52 % výroby v Unii. To se považuje za reprezentativní vzorek výrobců v EU, pokud jde o prodej nezávislým odběratelům v EU.
(15)
Co se týká tvrzení, že vybraný vzorek nebyl statisticky reprezentativní, uvádí se, že čl. 17 odst. 1 základního nařízení jednoznačně umožňuje, aby jako alternativa „statisticky reprezentativního“ vzorku byl vzorek založen na největším reprezentativním objemu prodeje, který může být v době, která je k dispozici, přiměřeně přezkoumán.
(16)
Jelikož nebyly vzneseny žádné další připomínky týkající se zjištění, 3. až 10. bod odůvodnění prozatímního nařízení se potvrzuje.
B. DOTČENÝ VÝROBEK A OBDOBNÝ VÝROBEK
(17)
Připomíná se, že ve 12. bodě odůvodnění prozatímního nařízení byl dotčený výrobek definován jako polyethylentereftalát s viskozitním číslem nejméně 78 ml/g, podle normy ISO 1628-5, pocházející z dotčených zemí a v současnosti kódu KN 3907 60 20.
(18)
Ve 14. bodě odůvodnění prozatímního nařízení bylo mimoto uvedeno, že šetřením bylo prokázáno, že PET vyráběné a prodávané v Unii výrobním odvětvím Unie a PET vyráběné a prodávané na domácích trzích v dotčených zemích a vyvážené do Unie představují obdobné výrobky.
(19)
Jelikož se výrobek, který byl předmětem šetření, považoval za homogenní výrobek, nebyl za účelem výpočtu dumpingového rozpětí a rozpětí újmy dále rozdělen na různé typy výrobku.
(20)
Jeden vyvážející výrobce tvrdil, že by PET měly být rozděleny na různé typy výrobku podle jejich viskozitního čísla, jelikož viskozitní číslo je zásadní pro určení různých použití vyráběných typů PET. Usuzovalo se, že by toto tvrzení mělo být uznáno, a metodika výpočtu dumpingového rozpětí a rozpětí újmy byla příslušně upravena.
C. DUMPING
(21)
Jak bylo vysvětleno výše ve 20. bodě odůvodnění, metodika pro výpočet dumpingového rozpětí byla přizpůsobena a dumpingové rozpětí je nyní vypočítáno pro každou dotčenou zemi jednotlivě pro každý typ výrobku.
1. Írán
1.1 Běžná hodnota
(22)
Vzhledem k tomu, že nebyly předloženy žádné připomínky kromě těch, které byly již zmíněny výše v 20. a 21. bodě odůvodnění, metodika vysvětlená v 16. až 18. bodě odůvodnění prozatímního nařízení se potvrzuje.
1.2 Vývozní cena
(23)
Vzhledem k tomu, že nebyly předloženy žádné připomínky kromě těch, které byly již zmíněny výše v 20. a 21. bodě odůvodnění, metodika vysvětlená v 19. bodě odůvodnění prozatímního nařízení se potvrzuje.
1.3 Srovnání
(24)
V 23. bodě odůvodnění prozatímního nařízení bylo uvedeno, že íránský vývozce nebyl schopen vyčíslit domnělý účinek sankcí vůči Íránu způsobem, který by byl podložen důkazy. Společnost ve svých připomínkách k pozatímnímu nařízení tvrdila, že zajištění spravedlivého srovnání je záležitostí orgánu provádějícího šetření a nikoliv vývozce. Podle čl. 2 odst. 10 písm. k) základního nařízení však lze provést úpravu o rozdíly v jiných činitelích, pokud se prokáže, že ovlivňují srovnatelnost cen, zejména pokud se prokáže, že na základě rozdílů v těchto činitelích platí odběratelé na domácím trhu trvale různé ceny. Neboť je věcí vyvážejícího výrobce prokázat existenci jakéhokoli dalšího činitele, toto tvrzení se zamítá a metodika vysvětlená v 20. až 23. bodě odůvodnění prozatímního nařízení se potvrzuje.
1.4 Dumpingové rozpětí
(25)
Vzhledem k tomu, že nebyly předloženy žádné připomínky kromě těch, které byly již zmíněny výše v 20. a 21. bodě odůvodnění, metodika vysvětlená ve 24. až 25. bodě odůvodnění prozatímního nařízení se potvrzuje.
(26)
Konečné dumpingové rozpětí pro Írán, vyjádřené jako procento ceny CIF s dodáním na hranice Unie před proclením, je 26,8 %.
2. Pákistán
2.1 Běžná hodnota
(27)
Vzhledem k tomu, že nebyly předloženy žádné připomínky kromě těch, které byly již zmíněny výše v 20. a 21. bodě odůvodnění, metodika vysvětlená ve 27. až 29. bodě odůvodnění prozatímního nařízení se potvrzuje.
2.2 Vývozní cena
(28)
Vzhledem k tomu, že nebyly předloženy žádné připomínky kromě těch, které byly již zmíněny výše v 20. a 21. bodě odůvodnění, metodika vysvětlená v 30. bodě odůvodnění prozatímního nařízení se potvrzuje.
2.3 Srovnání
(29)
Vzhledem k tomu, že nebyly předloženy žádné připomínky kromě těch, které byly již zmíněny výše v 20. a 21. bodě odůvodnění, metodika vysvětlená ve 31. až 32. bodě odůvodnění prozatímního nařízení se potvrzuje.
2.4 Dumpingové rozpětí
(30)
Vzhledem k tomu, že nebyly předloženy žádné připomínky kromě těch, které byly již zmíněny výše v 20. a 21. bodě odůvodnění, metodika vysvětlená v 33. bodě odůvodnění prozatímního nařízení se potvrzuje.
(31)
Konečné dumpingové rozpětí pro jediného pákistánského vyvážejícího výrobce, společnost Novatex Limited, vyjádřené jako procento ceny CIF s dodáním na hranice Unie před proclením, je 0,6 %, tj. pod minimální úrovní ve smyslu čl. 9 odst. 3 základního nařízení.
(32)
Vzhledem k tomu, že v Pákistánu neexistují další výrobci dotčeného výrobku, neměla by být uložena žádná konečná opatření.
3. Spojené arabské emiráty
3.1 Běžná hodnota
(33)
V návaznosti na změnu metodiky vysvětlenou v 20. a 21. bodě odůvodnění se výsledky posouzení běžného obchodního styku popsaného v 37. a 38. bodě odůvodnění prozatímního nařízení změnily s ohledem na některé typy výrobku. Jestliže tedy objem ziskového prodeje určitého typu výrobku představoval 80 % nebo méně z celkového objemu prodeje tohoto typu nebo byla-li vážená průměrná cena tohoto typu nižší než výrobní náklady, byla běžná hodnota stanovena na základě skutečné ceny na domácím trhu vypočtené jako vážený průměr ziskového prodeje pouze daného typu.
(34)
Pokud neexistoval ziskový prodej určitého typu výrobku, mělo se za to, že prodané množství tohoto typu výrobku nebylo dostatečné k tomu, aby domácí cena byla vhodným základem pro stanovení běžné hodnoty.
(35)
Pokud u některého typu výrobku prodávaného vyvážejícími výrobci nebylo možné pro stanovení běžné hodnoty použít ceny na domácím trhu, byla běžná hodnota určena v souladu s čl. 2 odst. 3 základního nařízení.
(36)
Při určení běžné hodnoty podle čl. 2 odst. 3 základního nařízení byly částky pro prodejní, režijní a správní náklady a pro zisk stanoveny podle čl. 2 odst. 6 základního nařízení na základě skutečných údajů, které vyvážející výrobce, který je předmětem šetření, skutečně zaznamenal při výrobě a prodeji obdobného výrobku v běžném obchodním styku.
3.2 Vývozní cena
(37)
Vzhledem k tomu, že nebyly předloženy žádné připomínky kromě těch, které byly již zmíněny výše v 20. a 21. bodě odůvodnění, metodika vysvětlená v 39. bodě odůvodnění prozatímního nařízení se potvrzuje.
3.3 Srovnání
(38)
Vzhledem k tomu, že nebyly předloženy žádné připomínky kromě těch, které byly již zmíněny výše v 20. a 21. bodě odůvodnění, metodika vysvětlená ve 40. až 41. bodě odůvodnění prozatímního nařízení se potvrzuje.
3.4 Dumpingové rozpětí
(39)
Vzhledem k tomu, že nebyly předloženy žádné připomínky kromě těch, které byly již zmíněny výše v 20. a 21. bodě odůvodnění, metodika vysvětlená v 42. bodě odůvodnění prozatímního nařízení se potvrzuje.
(40)
Konečné dumpingové rozpětí pro jediného vyvážejícího výrobce ze SAE, společnost JBF RAK LLC, vyjádřené jako procento ceny CIF s dodáním na hranice Unie před proclením, je 0,6 %, tj. pod minimální úrovní ve smyslu čl. 9 odst. 3 základního nařízení.
(41)
Vzhledem k tomu, že ve SAE neexistují další výrobci dotčeného výrobku, neměla by být uložena žádná konečná opatření.
D. ÚJMA
1. Výroba v Unii, výrobní odvětví Unie a spotřeba v Unii
(42)
S ohledem na výrobu v Unii, výrobní odvětví Unie a spotřebu v Unii nebyly obdrženy žádné připomínky. Zjištění uvedená ve 45. až 50. bodě odůvodnění prozatímního nařízení se proto potvrzují.
2. Dovoz z dotčených zemí
2.1 Souhrnné posouzení vlivů dotčeného dovozu
(43)
Znovu se opakuje, že v 52. bodě odůvodnění prozatímního nařízení se mělo za to, že dumpingové rozpětí zjištěné pro Pákistán je nepatrné, že vliv dotčeného dovozu nemůže být posuzován spolu s dovozem, u kterého byl dumping prozatímně zjištěn, z Íránu a SAE.
(44)
Vzhledem k tomu, že další šetření ukázalo, že dumpingové rozpětí pro SAE je také nepatrné, má se za to, že vliv dotčeného dovozu nemůže být posuzován spolu s dumpingovým dovozem z Íránu. Kumulativní posouzení dovozu se tudíž neprovede.
2.2 Objem dotčeného dovozu
(45)
Objem dumpingového dovozu dotčeného výrobku do EU začal v roce 2006 na poměrně nízké úrovni, ale postupně rostl až do období šetření a v období šetření dosahoval 55 500 tun. Konkrétně dovoz z Íránu se mezi rokem 2006 a 2007 více než zdvojnásobil a posléze se v roce 2008 ve srovnání s rokem 2007 dále zvýšil o více než 100 procentních bodů a mezi rokem 2008 a obdobím šetření o dalších téměř 130 procentních bodů.
Tabulka 1
2006
2007
2008
Období šetření
Objem dumpingového dovozu z Íránu (v tunách)
11 752
26 624
40 101
55 500
Index (2006 = 100)
100
227
341
472
Podíl dumpingového dovozu z Íránu na trhu
0,4 %
0,9 %
1,4 %
1,9 %
Zdroj: Eurostat.
2.3 Podíl dotčeného dovozu na trhu
(46)
Podíl na trhu, jenž připadal na dumpingový dovoz z Íránu, v roce 2006 činil 0,4 % a v průběhu posuzovaného období stabilně rostl, a to o 1,5 procentního bodu. Konkrétně vzrostl o 0,5 procentního bodu mezi rokem 2006 až 2007, o další 0,5 procentního bodu mezi rokem 2007 až 2008 a o 0,5 procentního bodu mezi rokem 2008 a obdobím šetření. V průběhu období šetření byl podíl dumpingového dovozu z Íránu na trhu 1,9 %.
2.4 Ceny
i) Vývoj cen
(47)
Průměrná dovozní cena poklesla v posuzovaném období o 11 %, přičemž k nejprudšímu poklesu došlo mezi rokem 2008 a obdobím šetření. Konkrétně průměrná cena zůstala v roce 2007 neměnná a poklesla o 2 procentní body v roce 2008, načež v období šetření klesla o dalších 9 procentních bodů.
Tabulka 2
2006
2007
2008
Období šetření
Ceny dovozu z Íránu (v EUR za tunu)
1 033
1 034
1 008
920
Index
100
100
98
89
Zdroj: Eurostat.
ii) Cenové podbízení
(48)
Po poskytnutí prozatímních informací íránský vývozce uvedl, že jeho rozpětí újmy je nadhodnoceno, jelikož zjištěná vážená průměrná jednotková prodejní cena byla kvůli nesprávnému výpočtu výše úpravy s ohledem na obchodní úroveň podhodnocena; nebylo však navrženo žádné jiné vyčíslení úpravy s ohledem na obchodní úroveň. Základem pro obchodní úroveň použitým pro prozatímní výpočet skutečně byla pevně stanovená částka za tunu, což je provize, kterou účtuje spolupracující zástupce pro dovoz a která představuje přibližně 1 % průměrné ceny CIF. Žádné další informace ohledně této úpravy nejsou k dispozici a tvrzení se proto zamítá. Stejná strana rovněž tvrdila, že se zdá, že 2 % sazba použitá u nákladů po dovozu je podhodnocená. V tomto ohledu se znovu opakuje, že při tomto šetření nespolupracoval žádný dovozce a nebylo možné ověřit skutečné náklady po dovozu. Jelikož nebyly k dispozici žádné jiné informace, byla použita stejná sazba jako v předchozích řízeních.
(49)
Na základě výše uvedeného je jednoznačně potvrzeno, že u dumpingových výrobků pocházejících z Íránu prodávaných v Unii docházelo k cenovému podbízení vůči cenám výrobního odvětví Unie o 3,2 %.
3. Stav výrobního odvětví Unie
(50)
Některé zúčastněné strany tvrdily, že újma neexistuje, neboť vzhledem k údajně nesprávnému vzorku není možné výsledky extrapolovat na celé výrobní odvětví Unie. Například bylo tvrzeno, že skutečnost, že jedna společnost (která nebyla zařazena do vzorku) uvedla, že využívala více než 100 % své kapacity, jednoznačně znamená, že k újmě nedocházelo. Podotýká se, že předložené informace jsou výtahem podání této společnosti burzovním orgánům a nebyly ověřeny. Tyto informace nejsou v souladu s informacemi obsaženými ve spisu. Navíc využití kapacity u jednoho výrobce v EU nemůže samo o sobě každopádně změnit zjištění ohledně újmy týkající se téměř všech ostatních ukazatelů újmy způsobené výrobcům v EU, kteří byli zařazeni do vzorku, a ostatním výrobcům v EU.
(51)
Vzhledem k tomu, že nebyla vznesena žádná další tvrzení či připomínky, 63. až 82. bod odůvodnění prozatímního nařízení se potvrzuje.
4. Závěr o újmě
(52)
Vzhledem k tomu, že nebyly vzneseny žádné konkrétní připomínky, závěr o újmě formulovaný v 83. až 85. bodě odůvodnění prozatímního nařízení se potvrzuje.
E. PŘÍČINNÁ SOUVISLOST
1. Dopad dumpingového dovozu
(53)
Ve stejnou dobu jako ke zhoršení hospodářské situace výrobního odvětví Unie došlo ke zvýšení objemu dumpingového dovozu z Íránu téměř pětkrát mezi rokem 2006 a obdobím šetření a tomu odpovídajícímu navýšení podílu na trhu Unie, tj. o 1,5 procentního bodu, jakož i ke zjištěnému cenovému podbízení (3,2 % v období šetření). Lze proto dospět k závěru, že dumpingový dovoz z Íránu měl vliv na zjištěnou újmu výrobního odvětví Unie.
(54)
Je důležité zdůraznit, že v rámci souběžného antisubvenčního řízení bylo zjištěno, že kumulovaný subvencovaný dovoz z Pákistánu, SAE a Íránu způsobil výrobnímu odvětví Unie podstatnou újmu.
(55)
Na druhé straně, vzhledem ke značným objemům a nízkým cenám dovozu z Koreje a Pákistánu se dále potvrzuje, že tento dovoz, jak se uvádí v 94. a 96. bodě odůvodnění prozatímního nařízení, k újmě způsobené výrobnímu odvětví Unie do určité míry přispěl.
(56)
V tomto řízení také docházelo k cenovému podbízení výrobnímu odvětví Unie u značného dovozu ze SAE (přibližně 150 000 tun).
(57)
Podíl íránského dovozu na trhu byl v roce 2006 a 2007 méně než 1 % a v období šetření představoval jen necelá 2 %, což odpovídá 55 000 tunám.
(58)
Je třeba též podotknout, že podbízení zjištěné u íránského výrobce bylo nižší než v případě nedumpingového dovozu ze SAE.
2. Závěr o příčinné souvislosti
(59)
Závěrem, zatímco výše uvedený rozbor ukázal, že dumpingový dovoz pocházející z Íránu měl určitý nepříznivý účinek na situaci ve výrobním odvětví Unie, tento účinek, je-li posuzován samostatně, neexistoval do té míry, že by mohl být považován za podstatný, jak požaduje čl. 3 odst. 6 základního nařízení.
F. ZASTAVENÍ ŘÍZENÍ
(60)
Šetření ukázalo, že dovoz dotčeného výrobku z Pákistánu a SAE nebyl prodáván za dumpingové ceny. Řízení týkající se Pákistánu a SAE by tudíž mělo být zastaveno bez uložení opatření.
(61)
Šetření ukázalo, že dovoz dotčeného výrobku z Íránu byl uskutečňován za dumpingové ceny a do určité míry přispěl k újmě způsobené výrobnímu odvětví Unie.
(62)
Jak se však uvádí v 59. bodě odůvodnění, stanovilo se, že nepříznivý účinek íránského dovozu na situaci ve výrobním odvětví Unie neexistoval do té míry, že by mohl být označen za podstatný.
(63)
Vzhledem k výše uvedenému a k neexistenci podstatné újmy způsobené dumpingovým dovozem výrobků pocházejících z Íránu se dospělo k závěru, že řízení by mělo být zastaveno bez uložení opatření, i pokud jde o Írán.
(64)
Částky zajištěné v podobě prozatímního antidumpingového cla uloženého nařízením (EU) č. 472/2010 by měly být uvolněny,
PŘIJALA TOTO ROZHODNUTÍ:
Článek 1
Antidumpingové řízení týkající se dovozu polyethylentereftalátů s viskozitním číslem nejméně 78 ml/g podle normy ISO 1628-5, v současnosti kódu KN 3907 60 20 a pocházejících z Íránu, Pákistánu a Spojených arabských emirátů se zastavuje.
Článek 2
Nařízení (EU) č. 472/2010 se zrušuje. Částky zajištěné v podobě prozatímního antidumpingového cla uloženého nařízením (EU) č. 472/2010 na dovoz polyethylentereftalátů s viskozitním číslem nejméně 78 ml/g podle normy ISO 1628-5, v současnosti kódu KN 3907 60 20 a pocházejících z Íránu a Spojených arabských emirátů se uvolní.
Článek 3
Toto rozhodnutí vstupuje v platnost prvním dnem po zveřejnění v Úředním věstníku Evropské unie.
V Bruselu dne 28. září 2010.
DECYZJA KOMISJI
z dnia 28 września 2010 r.
w sprawie zakończenia postępowania antydumpingowego dotyczącego przywozu określonego rodzaju politereftalanu etylenu pochodzącego z Iranu, Pakistanu i Zjednoczonych Emiratów Arabskich oraz zwolnienia kwot zabezpieczonych poprzez nałożenie ceł tymczasowych
(2010/577/UE)
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1225/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. w sprawie ochrony przed przywozem produktów po cenach dumpingowych z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej (1) („rozporządzenie podstawowe”), w szczególności jego art. 9,
po konsultacji z Komitetem Doradczym,
a także mając na uwadze, co następuje:
A. PROCEDURA
1. Środki tymczasowe
(1)
Dnia 3 września 2009 r. Komisja powiadomiła w zawiadomieniu opublikowanym w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (2) o wszczęciu postępowania antydumpingowego w odniesieniu do przywozu do Unii określonego rodzaju politereftalanu etylenu (PET) pochodzącego z Iranu, Pakistanu i Zjednoczonych Emiratów Arabskich („państwa, których dotyczy postępowanie”). Dnia 1 czerwca 2010 r. Komisja nałożyła, rozporządzeniem (UE) nr 472/2010 (3) („rozporządzenie w sprawie ceł tymczasowych”), tymczasowe cło antydumpingowe na przywóz określonego rodzaju politereftalanu etylenu pochodzącego z Iranu i Zjednoczonych Emiratów Arabskich.
(2)
Postępowanie wszczęto na podstawie skargi złożonej w dniu 20 lipca 2009 r. przez Komitet ds. politereftalanu etylenu stowarzyszenia Plastics Europe („skarżący”) w imieniu producentów reprezentujących większą część, w tym przypadku ponad 50 %, łącznej produkcji unijnej określonego rodzaju politereftalanu etylenu.
(3)
Jak wskazano w motywie 11 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, dochodzenie dotyczące dumpingu i powstałej szkody objęło okres od dnia 1 lipca 2008 r. do dnia 30 czerwca 2009 r. („okres objęty dochodzeniem” lub „OD”). Analiza tendencji mających znaczenie dla oceny szkody objęła okres od dnia 1 stycznia 2006 r. do końca okresu objętego dochodzeniem („okres badany”).
(4)
W wyniku równoległe prowadzonego postępowania antysubsydyjnego Komisja nałożyła, rozporządzeniem (UE) nr 472/2010 (4), tymczasowe cło wyrównawcze na przywóz określonego politereftalanu etylenu pochodzącego z Iranu i Zjednoczonych Emiratów Arabskich.
2. Dalsze postępowanie
(5)
Po ujawnieniu istotnych faktów i ustaleń, na podstawie których podjęto decyzję o wprowadzeniu tymczasowych środków antydumpingowych („ujawnienie tymczasowych ustaleń”), kilka zainteresowanych stron przedstawiło oświadczenia w formie pisemnej, zawierające stanowisko w sprawie tymczasowych ustaleń. Stronom, które wystąpiły z takim wnioskiem, umożliwiono także wypowiedzenie się w formie ustnej.
(6)
Komisja kontynuowała poszukiwanie i weryfikowanie wszelkich informacji uznanych za konieczne do sformułowania ostatecznych ustaleń. Ustne i pisemne uwagi przedstawione przez zainteresowane strony po ujawnieniu tymczasowych ustaleń zostały uwzględnione, a w stosownych przypadkach tymczasowe ustalenia zostały odpowiednio zmienione.
(7)
Wszystkie strony poinformowano o zasadniczych faktach i ustaleniach, na podstawie których zamierzano zalecić zakończenie postępowania i zwolnienie kwot zabezpieczonych poprzez nałożenie ceł tymczasowych („ujawnienie ostatecznych ustaleń”). Oprócz tego zainteresowanym stronom wyznaczono okres, w którym mogły przedstawić uwagi związane z ujawnieniem tych informacji.
(8)
Ustne i pisemne uwagi przedstawione przez zainteresowane strony zostały uwzględnione, a w stosownych przypadkach ustalenia zostały odpowiednio zmienione.
3. Strony zainteresowane postępowaniem
(9)
Niektóre z zainteresowanych stron twierdziły, że wybrana próba producentów unijnych nie jest reprezentatywna ani spójna, w związku z czym analiza szkody ma braki. W szczególności podniesiono, że z uwagi na ograniczoną liczbę producentów nie jest konieczna kontrola wyrywkowa. Strony twierdziły ponadto że w wyniku „sztucznego” podziału grup przedsiębiorstw na pojedyncze podmioty niektórzy liderzy na rynku (Artenius, M&G Polimeri) znaleźliby się poza próbą, a metodologia doboru próby jest niespójna, ponieważ w skład próby weszły także dwie grupy przedsiębiorstw. Oprócz tego padł zarzut, że próba jest niereprezentatywna, ponieważ nie obejmuje żadnego producenta dokonującego sprzedaży o wystarczającej wielkości na rzecz powiązanego zakładu przerobu PET. W rezultacie instytucje jakoby nie mogły dokonać oceny rzeczywistego potencjału podaży zapewnianej przez przemysł unijny oraz nie uwzględniły konfliktu z interesami przemysłu unijnego. Oprócz tego, ponieważ jedno przedsiębiorstwo nie dostarczyło wszystkich niezbędnych informacji i zostało wykluczone z próby, reprezentatywność miała spaść do 28 % produkcji unijnej. Te same strony twierdziły, że dobór próby nie jest prawidłowy z punktu widzenia statystyki.
(10)
Odnośnie do argumentu, że kontrola wyrywkowa nie była konieczna z uwagi na ograniczoną liczbę producentów, należy powtórzyć, że w kontroli wyrywkowej wzięło udział 14 producentów unijnych reprezentujących osiem grup przedsiębiorstw. Zważywszy na obiektywnie dużą liczbę współpracujących producentów unijnych, tj. 14, kontrolę wyrywkową przeprowadzono zgodnie z przepisem art. 17 ust. 1 rozporządzenia podstawowego, w oparciu o największą reprezentatywną wielkość sprzedaży, która może zostać właściwie zbadana w dostępnym czasie. Próba obejmowała pięć indywidualnych przedsiębiorstw (z zakładami produkcyjnymi w sześciu lokalizacjach).
(11)
Co się tyczy pierwszego zarzutu dotyczącego reprezentatywności próbki, należy zauważyć, że instytucje mogą włączyć do próby indywidualne przedsiębiorstwa wchodzące w skład grupy, o ile tylko takie indywidualne przedsiębiorstwa są reprezentatywne i prowadzą oddzielne księgi rachunkowe. W przeciwnym wypadku badanie wszystkich czternastu unijnych producentów należących do ośmiu grup przedsiębiorstw nie pozwoliłoby na ukończenie dochodzenia w terminie. Należy jednak zaznaczyć, że włączenie dwóch grup przedsiębiorstw do próby nie jest niezgodne z metodologią doboru zastosowaną w omawianym przypadku, tj. kryterium największej reprezentatywnej wielkości sprzedaży na rzecz klientów unijnych.
(12)
Grupa Indorama posiadała w OD dwa różne zakłady produkcyjne: jeden w Niderlandach, drugi - w Zjednoczonym Królestwie. Włączenie tej grupy do próby spełnia zastosowaną metodologię doboru, ponieważ z prawnego i finansowego punktu widzenia obydwa zakłady stanowiły jeden podmiot. Przedsiębiorstwo Equipolymers, posiadające dwie oddzielne jednostki produkujące PET w OD (jedną we Włoszech, drugą - w Niemczech), przedstawiło dane skonsolidowane dla obu lokalizacji. Wobec tego, że podczas jednej z wizyt w siedzibie przedsiębiorstwa możliwa była weryfikacja takich danych skonsolidowanych, postanowiono, że sprawozdawczość skonsolidowana zostanie w tym przypadku zaakceptowana, a zakłady Equipolymers produkujące PET zostaną potraktowane jako jeden podmiot do celów postępowania. W odpowiedzi na zarzut, że do próby należało włączyć Artenius i M&G Polimeri, ponieważ przedsiębiorstwa te są liderami na rynku, należy zauważyć, że żadna z należących do nich jednostek nie plasowała się wśród przedsiębiorstw o najwyższym wolumenie sprzedaży do UE.
(13)
Co do stwierdzenia, że próba była niereprezentatywna, ponieważ nie obejmowała jednego producenta produkującego głównie na potrzeby konsumpcji własnej, należy zauważyć, że potencjał podaży można rozpatrzeć w kontekście analizy interesu Unii, jeżeli podnoszony jest taki argument, oraz że do tego celu wielkość konsumpcji własnej można odliczyć od wielkości produkcji. Nie ma więc potrzeby włączenia takiego producenta do próby na potrzeby zbadania określonych czynników szkody. Po drugie, w analizie interesu Unii można określić ewentualny podwójny interes wynikający z funkcjonowania przedsiębiorstwa jednocześnie jako unijnego producenta i przetwórcy. Jednoczesne funkcjonowanie przedsiębiorstwa jako unijnego producenta i przetwórcy nie ma związku z wynikami przemysłu unijnego, w którym to przypadku za kryterium odniesienia przyjmuje się sprzedaż na rzecz niepowiązanych klientów w UE. Zarzut ten zostaje zatem odrzucony.
(14)
Co się tyczy zarzutu dotyczącego ogólnej reprezentatywności próby, należy powtórzyć, że ograniczenie próby do czterech przedsiębiorstw zmniejszyło reprezentatywność z 65 % do 47 % sprzedaży realizowanej przez wszystkich współpracujących producentów. Na owe cztery przedsiębiorstwa przypadało 52 % produkcji unijnej. Pod względem sprzedaży na rzecz niezależnych klientów w UE taką próbę producentów unijnych uważa się za reprezentatywną.
(15)
Co się natomiast tyczy zarzutu, że dobór próby nie jest prawidłowy z punktu widzenia statystyki, zwraca się uwagę, że art. 17 ust. 1 rozporządzenia podstawowego wyraźnie dopuszcza jako alternatywę dla „statystycznie reprezentatywnej próbki” oparcie próby na największej reprezentatywnej wielkości sprzedaży, która może zostać właściwie zbadana w dostępnym czasie.
(16)
Wobec braku innych uwag dotyczących ustaleń, motywy 3-10 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych zostają niniejszym potwierdzone.
B. PRODUKT OBJĘTY POSTĘPOWANIEM I PRODUKT PODOBNY
(17)
Należy przypomnieć, że produkt objęty postępowaniem zdefiniowano w motywie 12 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych jako politereftalan etylenu o wskaźniku lepkości 78 ml/g lub wyższym, zgodnie z normą ISO 1628-5, pochodzący z państw, których dotyczy postępowanie, obecnie objęty kodem CN 3907 60 20.
(18)
Oprócz tego według motywu 14 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych w toku dochodzenia wykazano, że PET produkowany i sprzedawany w Unii przez przemysł unijny oraz PET produkowany i sprzedawany na krajowych rynkach państw, których dotyczy postępowanie oraz wywożony do Unii, są produktem podobnym.
(19)
Ponieważ produkt objęty dochodzeniem uznano za produkt jednorodny, nie dzielono go już dalej na różne typy produktu w celu obliczenia marginesów dumpingu i szkody.
(20)
Jeden producent eksportujący twierdził, że PET należy podzielić na różne typy produktu stosownie do różnych wskaźników lepkości, ponieważ to właśnie wskaźnik lepkości jest zasadniczym parametrem przy określaniu zastosowań produkowanych typów PET. Uznano, że zarzut ten należy przyjąć oraz odpowiednio zmieniono metodologię obliczania marginesów dumpingu i szkody.
C. DUMPING
(21)
Metodologia obliczania marginesu dumpingu została odpowiednio dostosowana, o czym mowa w motywie 20 aktualnie margines dumpingu dla każdego państwa, którego dotyczy postępowanie oblicza się odrębnie dla każdego typu produktu.
1. Iran
1.1. Wartość normalna
(22)
Wobec braku uwag innych niż wymienione powyżej w motywach 20 i 21 zatwierdza się metodologię objaśnioną w motywach 16-18 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.
1.2. Cena eksportowa
(23)
Wobec braku uwag innych niż wymienione powyżej w motywach 20 i 21 zatwierdza się metodologię objaśnioną w motywie 19 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.
1.3. Porównanie
(24)
W motywie 23 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych wskazano, że irański eksporter nie był w stanie ilościowo określić domniemanego wpływu sankcji nałożonych na Iran i poprzeć tego twierdzenia dowodami. W uwagach do rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych przedsiębiorstwo to stwierdziło, że zapewnienie uczciwego porównania leży w gestii organu prowadzącego dochodzenie, nie zaś eksportera. Tymczasem, zgodnie z art. 2 ust. 10 lit. k) rozporządzenia podstawowego, dostosowania można również dokonać z tytułu różnic czynników, jeżeli zostanie wykazane, że wpływają one na porównywalność cen, w szczególności gdy zostanie wykazane, że klienci płacą różne ceny na rynku krajowym wskutek różnicy tych czynników. Ponieważ to producent eksportujący odpowiada za wykazanie istnienia wszelkich innych czynników, zarzut ten odrzuca się oraz zatwierdza metodologię objaśnioną w motywach 20-23 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.
1.4. Margines dumpingu
(25)
Wobec braku uwag innych niż wymienione powyżej w motywach 20 i 21 zatwierdza się metodologię objaśnioną w motywach 24-25 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.
(26)
Ostateczny margines dumpingu dla Iranu, wyrażony jako wartość procentowa ceny CIF na granicy Unii przed ocleniem, wynosi 26,8 %.
2. Pakistan
2.1. Wartość normalna
(27)
Wobec braku uwag innych niż wymienione powyżej w motywach 20 i 21 zatwierdza się metodologię objaśnioną w motywach 27-29 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.
2.2. Cena eksportowa
(28)
Wobec braku uwag innych niż wymienione powyżej w motywach 20 i 21 zatwierdza się metodologię objaśnioną w motywie 30 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.
2.3. Porównanie
(29)
Wobec braku uwag innych niż wymienione powyżej w motywach 20 i 21 zatwierdza się metodologię objaśnioną w motywach 31-32 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.
2.4. Margines dumpingu
(30)
Wobec braku uwag innych niż wymienione powyżej w motywach 20 i 21 zatwierdza się metodologię objaśnioną w motywie 33 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.
(31)
Ostateczny margines dumpingu dla jedynego producenta eksportującego z Pakistanu, Novatex Limited, wyrażony jako wartość procentowa ceny CIF na granicy Unii przed ocleniem, wynosi 0,6 % i pozostaje tym samym poniżej progu de minimis w rozumieniu art. 9 ust. 3 rozporządzenia podstawowego.
(32)
W Pakistanie nie ma innych producentów wytwarzających produkt objęty postępowaniem, w związku z czym nie należy wprowadzać środków ostatecznych.
3. Zjednoczone Emiraty Arabskie
3.1. Wartość normalna
(33)
Stosownie do zmiany w metodologii opisanej w motywach 20 i 21 zmianie uległy wyniki sprawdzenia zwykłego obrotu handlowego w odniesieniu do niektórych typów produktów, zgodnie z opisem w motywach 37 i 38 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych. W przypadkach, gdy wielkość sprzedaży z zyskiem danego typu produktu stanowiła 80 % lub mniej łącznej wielkości sprzedaży danego typu, lub gdy średnia ważona ceny danego typu była niższa niż koszty produkcji, wartość normalna oparta była na rzeczywistej cenie krajowej, obliczonej jako średnia ważona sprzedaży z zyskiem wyłącznie dla danego typu.
(34)
W przypadkach gdy sprzedaż określonego typu produktu nie została dokonana z zyskiem, uznano, że taki typ produktu sprzedany został w ilościach niewystarczających, aby cenę krajową potraktować jako podstawę do ustalenia wartości normalnej.
(35)
W każdym przypadku, gdy w celu ustalenia wartości normalnej nie można było zastosować cen krajowych określonego typu produktu sprzedawanego przez producentów eksportujących, wartość normalna została skonstruowana zgodnie z art. 2 ust. 3 rozporządzenia podstawowego.
(36)
W celu skonstruowania wartości normalnej na mocy art. 2 ust. 3 rozporządzenia podstawowego poniesione koszty sprzedaży, koszty ogólne i administracyjne oraz kwoty zysku zostały ustalone, na mocy art. 2 ust. 6 rozporządzenia podstawowego, w oparciu o faktyczne dane dotyczące produkcji i sprzedaży produktu podobnego w zwykłym obrocie handlowym przez producenta eksportującego, którego dotyczy dochodzenie.
3.2. Cena eksportowa
(37)
Wobec braku uwag innych niż wymienione powyżej w motywach 20 i 21 zatwierdza się metodologię objaśnioną w motywie 39 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.
3.3. Porównanie
(38)
Wobec braku uwag innych niż wymienione powyżej w motywach 20 i 21 zatwierdza się metodologię objaśnioną w motywach 40-41 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.
3.4. Margines dumpingu
(39)
Wobec braku uwag innych niż wymienione powyżej w motywach 20 i 21 zatwierdza się metodologię objaśnioną w motywie 42 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.
(40)
Ostateczny margines dumpingu dla jedynego producenta eksportującego ze Zjednoczonych Emiratów Arabskich, JBF RAK LLC, wyrażony jako wartość procentowa ceny CIF na granicy Unii przed ocleniem, wynosi 0,6 % i pozostaje tym samym poniżej progu de minimis w rozumieniu art. 9 ust. 3 rozporządzenia podstawowego.
(41)
Ponieważ w Zjednoczonych Emiratach Arabskich nie ma innych producentów produktu objętego postępowaniem, nie należy nakładać środków ostatecznych.
D. SZKODA
1. Produkcja unijna, przemysł unijny i konsumpcja w Unii
(42)
Nie napłynęły żadne uwagi odnośnie do produkcji unijnej, przemysłu unijnego i konsumpcji w Unii. Wobec powyższego potwierdza się niniejszym motywy 45-50 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.
2. Przywóz z państw, których dotyczy postępowanie
2.1. Ocena łączna skutków przywozu objętego postępowaniem
(43)
W motywie 52 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych stwierdzono, że skoro margines dumpingu ustalony dla Pakistanu jest na poziomie de minimis, skutki tego przywozu nie mogą być oceniane łącznie z przywozem, tymczasowo ustalonym jako dokonywany po cenach dumpingowych, z Iranu i ze Zjednoczonych Emiratów Arabskich.
(44)
Dodatkowo w toku dalszego dochodzenia ustalono, że margines dumpingu ustalony dla Zjednoczonych Emiratów Arabskich również mieści się w granicach de minimis, w związku z czym uznaje się, że skutki tego przywozu nie mogą być oceniane łącznie z przywozem po cenach dumpingowych z Iranu. Wobec powyższego nie przeprowadza się oceny łącznej przywozu.
2.2. Wielkość przywozu objętego postępowaniem
(45)
Wielkość przywozu po cenach dumpingowych do UE produktu objętego postępowaniem rosła stopniowo z relatywnie niskiego poziomu początkowego w 2006 r. do 55 500 ton w okresie objętym dochodzeniem. W ujęciu szczegółowym wielkość przywozu z Iranu wzrosła ponad dwukrotnie w latach 2006-2007, po czym - w 2008 r. - powiększyła się o ponad 100 punktów procentowych w stosunku do poziomu z 2007 r., a w okresie pomiędzy 2008 r. a OD - o kolejne 130 punktów procentowych.
Tabela 1
2006
2007
2008
OD
Wielkość przywozu po cenach dumpingowych z Iranu (w tonach)
11 752
26 624
40 101
55 500
Indeks (2006 = 100)
100
227
341
472
Udział w rynku przywozu po cenach dumpingowych z Iranu
0,4 %
0,9 %
1,4 %
1,9 %
Źródło: Eurostat.
2.3. Udział w rynku przywozu objętego postępowaniem
(46)
Udział w rynku przywozu po cenach dumpingowych z Iranu utrzymywał się na poziomie 0,4 % w ciągu 2006 r., a następnie rósł w tempie 1,5 punktu procentowego w ciągu całego okresu badanego. W ujęciu szczegółowym w latach 2006-2007 wzrósł o 0,5 punktu procentowego, w latach 2007-2008 r. o kolejne 0,5 punktu procentowego, a następnie o dalsze 0,5 punktu procentowego w okresie między 2008 r. a OD. W OD udział w rynku przywozu po cenach dumpingowych z Iranu wynosił 1,9 %.
2.4. Ceny
(i) Zmiany cen
(47)
Średnia cena importowa spadła o 11 % w okresie badanym, przy czym najbardziej gwałtowny spadek odnotowano między 2008 r. a OD. W ujęciu szczegółowym średnia cena pozostawała bez zmian w 2007 r., w 2008 r. spadła o dwa punkty procentowe, a następnie spadła o dodatkowe 9 punktów procentowych w OD.
Tabela 2
2006
2007
2008
OD
Ceny przywozu z Iranu (EUR/tona)
1 033
1 034
1 008
920
Indeks
100
100
98
89
Źródło: Eurostat.
(ii) Podcięcie cenowe
(48)
Po ujawnieniu tymczasowych ustaleń irański eksporter oznajmił, że ustalony dla niego margines dumpingu jest zawyżony, ponieważ ustalona średnia ważona jednostkowa cena sprzedaży była zaniżona, przez co wielkość dostosowania dotyczącego poziomu handlu została obliczona nieprawidłowo. Nie zaproponowano jednak alternatywnej metody ilościowego określenia dostosowania dotyczącego poziomu handlu. Za podstawę do określenia poziomu handlu we wstępnym obliczeniu wzięto stałą kwotę na tonę, stanowiącą prowizję pobieraną przez współpracującego pośrednika w przywozie; wynosi ona ok. 1 % średniej ceny CIF. Odnośnie do takiego dostosowania nie ma dostępnych innych informacji, w związku z czym zarzut ten zostaje odrzucony. Ta sama strona twierdziła ponadto że stopa 2 % przyjęta dla kosztów poniesionych po przywozie wydawała się zaniżona. Należy tu przypomnieć, że w dochodzeniu nie współpracował żaden importer, przez co nie było możliwości zweryfikowania rzeczywistych kosztów poniesionych po przywozie. Tym samym, wobec braku innych informacji, zastosowano stopę pochodzącą z poprzednich postępowań.
(49)
W świetle powyższego potwierdza się ostatecznie, że produkty przywiezione po cenach dumpingowych pochodzące z Iranu i sprzedawane w Unii podcięły ceny przemysłu unijnego o 3,2 %.
3. Sytuacja przemysłu unijnego
(50)
Niektóre z zainteresowanych stron twierdziły, że szkoda nie wystąpiła, ponieważ, zważywszy na domniemaną nieprawidłowość próby, nie było możliwości ekstrapolacji wyników na cały przemysł unijny. Podały tu jako przykład, że skoro jedno przedsiębiorstwo (spoza próby) podało, że wykorzystuje ponad 100 % swoich mocy, świadczy to wyraźnie o niewystępowaniu szkody. Należy zauważyć, że przekazana informacja to wyciąg z danych przekazanych przez to przedsiębiorstwo na ręce organów giełdowych - nie jest zweryfikowana. Informacja ta nie jest zgodna z informacjami zawartymi w dokumentacji. Należy ponadto zauważyć, że sposób wykorzystania mocy przez jednego tylko producenta unijnego nie może powodować zmiany ustaleń w zakresie szkody dotyczących niemal wszystkich pozostałych wskaźników szkody dla producentów unijnych objętych próbą oraz pozostałych producentów unijnych.
(51)
Wobec braku innych zarzutów i uwag, motywy 63-82 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych zostają niniejszym potwierdzone.
4. Wnioski dotyczące szkody
(52)
Wobec braku szczegółowych uwag, wnioski na temat szkody wskazane w motywach 83-85 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych zostają niniejszym potwierdzone.
E. ZWIĄZEK PRZYCZYNOWY
1. Wpływ przywozu towarów po cenach dumpingowych
(53)
Niemal pięciokrotny wzrost między 2006 r. a OD zarówno wielkości przywozu dumpingowego z Iranu, jak i jego udziału w rynku Unii (o 1,5 punktów procentowych), a także stwierdzone podcięcie cenowe (wynoszące 3,2 % w OD), zbiegły się z pogorszeniem sytuacji ekonomicznej przemysłu unijnego. W związku z powyższym można stwierdzić, że przywóz po cenach dumpingowych z Iranu miał wpływ na stwierdzoną szkodę dla przemysłu unijnego.
(54)
Należy tu podkreślić, że w prowadzonym równolegle postępowaniu antysubsydyjnym uznano, że łączny subsydiowany przywóz z Pakistanu, Zjednoczonych Emiratów Arabskich i Iranu spowodował istotną szkodę dla przemysłu unijnego.
(55)
Z drugiej strony, zważywszy na znaczną wielkość przywozu z Korei i Pakistanu oraz niskie ceny importowe, potwierdza się, że zgodnie z motywami 94 i 96 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, przywóz ten w pewnym stopniu przyczynił się do szkody poniesionej przez przemysł unijny.
(56)
Oprócz tego znaczna część przywozu ze Zjednoczonych Emiratów Arabskich (ok. 150 000 ton), objętego niniejszym postępowaniem, również powodowała podcięcie cen przemysłu unijnego.
(57)
Jednocześnie udział przywozu z Iranu w rynku kształtował się na poziomie poniżej 1 % w latach 2006 i 2007, a w OD zaledwie zbliżył się do poziomu 2 %, osiągając 55 000 ton.
(58)
Należy także zauważyć, że podcięcie stwierdzone w odniesieniu do producenta irańskiego było mniejsze niż w przypadku przywozu ze Zjednoczonych Emiratów Arabskich, który nie był dokonywany po cenach dumpingowych.
2. Wnioski w sprawie związku przyczynowego
(59)
Stwierdza się niniejszym, że jakkolwiek powyższa analizy potwierdza pewien niekorzystny wpływ przywozu po cenach dumpingowych z Iranu na sytuację przemysłu unijnego, wpływ ten, rozpatrywany oddzielnie, nie wystąpił w stopniu pozwalającym na uznanie go za istotny w rozumieniu art. 3 ust. 6 rozporządzenia podstawowego.
F. ZAKOŃCZENIE POSTĘPOWANIA
(60)
Dochodzenie wykazało, że sprzedaż produktu objętego postępowaniem przywożonego z Pakistanu i Zjednoczonych Emiratów Arabskich nie była dokonywana po cenach dumpingowych. W związku z tym postępowanie dotyczące Pakistanu i Zjednoczonych Emiratów Arabskich zostaje zakończone bez nałożenia środków.
(61)
Dochodzenie wykazało, że przywóz produktu objętego postępowaniem z Iranu dokonywany był po cenach dumpingowych i w pewnym stopniu przyczynił się do szkody poniesionej przez przemysł unijny.
(62)
Jak jednak zaznaczono w motywie 59, ustalono, że niekorzystny wpływ przywozu z Iranu na sytuację przemysłu unijnego nie wystąpił w stopniu pozwalającym na uznanie go za istotny.
(63)
W świetle powyższego, zważywszy na to, że przywóz po cenach dumpingowych z Iranu nie powodował istotnej szkody, uznaje się, że również w odniesieniu do Iranu postępowanie należy zakończyć bez nałożenia środków.
(64)
Kwoty zabezpieczone poprzez nałożenie rozporządzeniem (UE) nr 472/2010 tymczasowego cła antydumpingowego zostają zwolnione,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
Postępowanie antydumpingowe dotyczące przywozu politereftalanu etylenu o wskaźniku lepkości 78 ml/g lub wyższym, zgodnie z normą ISO 1628-5, obecnie objętego kodem CN 3907 60 20, pochodzącego z Iranu, Pakistanu i Zjednoczonych Emiratów Arabskich, zostaje niniejszym zakończone.
Artykuł 2
Rozporządzenie (UE) nr 472/2010 traci moc. Kwoty zabezpieczone poprzez nałożenie rozporządzeniem (UE) nr 472/2010 tymczasowego cła antydumpingowego na przywóz politereftalanu etylenu o wskaźniku lepkości 78 ml/g lub wyższym, zgodnie z normą ISO 1628-5, obecnie objętego kodem CN 3907 60 20, pochodzącego z Iranu i Zjednoczonych Emiratów Arabskich, zostają zwolnione.
Artykuł 3
Niniejsza decyzja wchodzi w życie w dniu następującym jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Sporządzono w Brukseli dnia 28 września 2010 r.