NAŘÍZENÍ KOMISE (EU) č. 737/2010
ze dne 10. srpna 2010,
kterým se stanoví prováděcí pravidla k nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 1007/2009 o obchodování s produkty z tuleňů
(Text s významem pro EHP)
EVROPSKÁ KOMISE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie,
s ohledem na nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 1007/2009 ze dne 16. září 2009 o obchodování s produkty z tuleňů (1), a zejména na čl. 3 odst. 4 uvedeného nařízení,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Nařízení (ES) č. 1007/2009 povoluje uvádět na trh Unie produkty z tuleňů získávané při tradičních lovech tuleňů pořádaných inuitskými a jinými původními společenstvími, které přispívají k jejich živobytí. Povoluje rovněž uvádět na trh produkty z tuleňů v případě, že se lov pořádal čistě za účelem udržitelného řízení mořských zdrojů, a v případě občasného dovozu produktů z tuleňů výlučně pro osobní potřebu cestujících a jejich rodin.
(2)
Je proto nutné stanovit podrobné podmínky pro dovoz takových produktů z tuleňů a jejich uvádění na trh Unie za účelem jednotného používání nařízení (ES) č. 1007/2009.
(3)
Mělo by být povoleno uvádět na trh produkty z tuleňů získávané při tradičních lovech tuleňů pořádaných inuitskými a jinými původními společenstvími, které přispívají k jejich živobytí, pokud jsou tyto lovy součástí kulturního dědictví společenství a produkty z tuleňů se alespoň zčásti používají, spotřebovávají nebo zpracovávají v rámci těchto společenství v souladu s jejich tradicemi.
(4)
Měly by být rovněž stanoveny podmínky, za kterých lze uvádět na trh produkty z tuleňů získané jako vedlejší produkt lovu pořádaného čistě za účelem udržitelného řízení mořských zdrojů, a podmínky dovozu produktů z tuleňů pro osobní potřebu cestujících nebo jejich rodin.
(5)
V rámci těchto výjimečných opatření by měl být zaveden účinný mechanismus k zajištění odpovídajícího ověření souladu s těmito požadavky. Uvedený mechanismus by neměl omezovat obchod více, než je to nutné.
(6)
Jinými způsoby by těchto cílů nebylo možno dosáhnout. Proto by měl existovat mechanismus, na jehož základě by uznané orgány vydávaly potvrzení osvědčující, že produkty z tuleňů splňují požadavky stanovené v nařízení (ES) č. 1007/2009, pokud dovoz není pro osobní potřebu cestujících nebo jejich rodin.
(7)
Je vhodné zajistit, aby subjekty, které splňují určité požadavky, byly zařazeny do seznamu uznaných orgánů vydávajících tato potvrzení.
(8)
Měly by být stanoveny vzory pro potvrzení a jejich kopie, aby se usnadnila správa a ověřování potvrzení.
(9)
Měly by se stanovit postupy pro kontrolu potvrzení. Tyto postupy by měly být co nejjednodušší a nejpraktičtější, aniž by se snížila důvěryhodnost a soudržnost systému.
(10)
Mělo by se povolit používání elektronických systémů, aby se usnadnila výměna údajů mezi příslušnými orgány, Komisí a uznanými orgány.
(11)
Zpracování osobních údajů pro účely tohoto nařízení, zejména pokud jde o zpracování osobních údajů obsažených v potvrzeních, by mělo být v souladu se směrnicí Evropského parlamentu a Rady 95/46/ES ze dne 24. října 1995 o ochraně fyzických osob v souvislosti se zpracováním osobních údajů a o volném pohybu těchto údajů (2) a nařízením Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 45/2001 ze dne 18. prosince 2000 o ochraně fyzických osob v souvislosti se zpracováním osobních údajů orgány a institucemi Společenství a o volném pohybu těchto údajů (3).
(12)
Jelikož toto nařízení stanoví prováděcí pravidla k článku 3 nařízení (ES) č. 1007/2009, které se použije od 20. srpna 2010, mělo by bezodkladně vstoupit v platnost.
(13)
Opatření stanovená v tomto nařízení jsou v souladu se stanoviskem Výboru pro ochranu druhů volně žijících živočichů a planě rostoucích rostlin regulováním obchodu s nimi, který byl zřízen podle čl. 18 odst. 1 nařízení Rady (ES) č. 338/97 (4),
PŘIJALA TOTO NAŘÍZENÍ:
Článek 1
Toto nařízení stanoví podrobná pravidla pro uvádění produktů z tuleňů na trh podle článku 3 nařízení (ES) č. 1007/2009.
Článek 2
Pro účely tohoto nařízení se použijí tyto definice:
1)
„jinými původními společenstvími“ se rozumí společenství v nezávislých zemích považovaná za původní na základě toho, že jsou potomky obyvatel, kteří obývali zemi nebo zeměpisnou oblast, do níž země patří, v době jejího podmanění nebo kolonizace či v době vytyčení současných hranic státu, a která si bez ohledu na své právní postavení udržují některé nebo všechny své sociální, ekonomické, kulturní a politické instituce.
2)
„uváděním na trh na neziskovém základě“ se rozumí uvádění na trh za cenu rovnající se náhradě nákladů vzniklých lovci po odečtení částky všech subvencí obdržených v souvislosti s lovem nebo za cenu nižší.
Článek 3
1. Produkty z tuleňů získané při lovech pořádaných inuitskými nebo jinými původními společenstvími lze uvádět na trh, pouze pokud je možné určit, že pocházejí z lovů tuleňů, které splňují všechny tyto podmínky:
a)
lovy tuleňů pořádané inuitskými nebo jinými původními společenstvími, která mají tradici lovu tuleňů ve společenství a v zeměpisné oblasti;
b)
lovy tuleňů, jejichž produkty se alespoň zčásti používají, spotřebovávají nebo zpracovávají v rámci společenství v souladu s jejich tradicemi;
c)
lovy tuleňů, které přispívají k živobytí společenství.
2. V době uvádění na trh musí mít produkt z tuleňů potvrzení uvedené v čl. 7 odst. 1.
Článek 4
Produkty z tuleňů pro osobní potřebu cestujících nebo jejich rodin lze dovážet, pouze pokud jsou splněny tyto požadavky:
1)
cestující přijíždějící ze třetích zemí buď nosí produkty z tuleňů na sobě, nebo je vezou či nesou v osobních zavazadlech;
2)
produkty jsou součástí osobního majetku fyzické osoby, která mění místo svého obvyklého bydliště ze třetí země do Unie;
3)
produkty z tuleňů cestující získali na místě ve třetí zemi a později je dovezli, a to pod podmínkou, že při příjezdu na území Unie tito cestující předloží celním orgánům dotčeného členského státu tyto dokumenty:
a)
písemné oznámení dovozu;
b)
dokument s důkazem, že produkty byly získány v dotčené třetí zemi.
Pro účely bodu 3 musí písemné oznámení a dokument celní orgány schválit a vrátit cestujícím. Při dovozu musí být oznámení a dokument předloženy celním orgánům spolu s celním prohlášením pro příslušný produkt.
Článek 5
1. Produkty z tuleňů získané v rámci řízení mořských zdrojů lze uvádět na trh, pouze pokud je možné určit, že pocházejí z lovů tuleňů, které splňují všechny tyto podmínky:
a)
lovy tuleňů pořádané podle vnitrostátního nebo regionálního plánu řízení přírodních zdrojů, který používá vědecké populační modely mořských zdrojů a uplatňuje ekosystémový přístup;
b)
lovy tuleňů, které nepřekračují celkovou přípustnou kvótu odlovu stanovenou v souladu s plánem uvedeným v písmenu a);
c)
lovy tuleňů, jejichž vedlejší produkty jsou uváděny na trh nesystematicky a na neziskovém základě.
2. V době uvádění na trh musí mít produkt z tuleňů potvrzení uvedené v čl. 7 odst. 1.
Článek 6
1. Subjekt je zařazen do seznamu uznaných orgánů, pokud prokáže, že splňuje tyto požadavky:
a)
má právní subjektivitu;
b)
je schopen ověřit, že požadavky článku 3 nebo článku 5 jsou splněny;
c)
je způsobilý vydávat a spravovat potvrzení uvedená v čl. 7 odst. 1, jakož i zpracovávat a vést záznamy;
d)
je schopen vykonávat své funkce tak, aby nedocházelo ke střetům zájmů;
e)
je schopen sledovat dodržování požadavků stanovených v článcích 3 a 5;
f)
je způsobilý odejmout potvrzení uvedená v čl. 7 odst. 1 nebo pozastavit jejich platnost v případě, že požadavky tohoto nařízení nejsou plněny, a učinit opatření za účelem informování příslušných orgánů a celních orgánů členských států o této skutečnosti;
g)
podléhá auditu prováděnému nezávislou třetí stranou;
h)
působí na celostátní nebo na regionální úrovni.
2. Aby byl subjekt zařazen do seznamu uvedeného v odstavci 1, musí Komisi předložit žádost a připojit k ní dokumenty, které prokazují, že splňuje požadavky stanovené v odstavci 1.
3. Na konci každého ohlašovacího období předloží uznaný orgán Komisi zprávu o auditu, kterou zpracuje nezávislá třetí strana uvedená v odst. 1 písm. g).
Článek 7
1. Jsou-li splněny požadavky pro uvedení na trh stanovené v čl. 3 odst. 1 nebo čl. 5 odst. 1, uznaný orgán vydá na základě žádosti potvrzení podle vzoru uvedeného v příloze.
2. Uznaný orgán doručí potvrzení žadateli a jeho kopii uchová po dobu tří let pro účely vedení záznamů.
3. S výhradou čl. 8 odst. 2 se originál potvrzení doručí s produktem z tuleňů v době jeho uvedení na trh. Žadatel si může ponechat jeho kopii.
4. Na každé další faktuře se uvede odkaz na číslo potvrzení.
5. Produkt z tuleňů spolu s potvrzením vydaným podle odstavce 1 se považuje za produkt, který je v souladu s čl. 3 odst. 1 nebo čl. 5 odst. 1.
6. Přijetí celního prohlášení s návrhem na propuštění produktu z tuleňů do volného oběhu podle článku 79 nařízení Rady (EHS) č. 2913/92 (5) podléhá předložení potvrzení vydaného v souladu s odstavcem 1 tohoto článku. Aniž je dotčen čl. 77 odst. 2 nařízení (EHS) č. 2913/92, celní orgány si ponechají kopii potvrzení ve svých záznamech.
7. V případě pochybností o věrohodnosti nebo správnosti potvrzení vydaného v souladu s odstavcem 1, a rovněž je-li potřeba další konzultace, se celní orgány a další úředníci vymáhacích orgánů spojí s příslušnými orgány, které určí dotčený členský stát v souladu s článkem 9. Příslušné orgány rozhodnou o tom, jaká opatření je třeba přijmout.
Článek 8
1. Potvrzení uvedená v čl. 7 odst. 1 jsou v papírové nebo elektronické podobě.
2. V případě elektronického potvrzení musí být k produktu z tuleňů v době jeho uvádění na trh připojena tištěná kopie potvrzení.
3. Používáním potvrzení nejsou dotčeny žádné další formality týkající se uvádění na trh.
4. Příslušný orgán určený podle článku 9 může požádat, aby potvrzení bylo přeloženo do úředního jazyka členského státu, v němž se produkt má uvést na trh.
Článek 9
1. Každý členské stát určí jeden nebo několik příslušných orgánů odpovědných za tyto úkoly:
a)
ověřování potvrzení pro produkty z tuleňů dovezené ze třetích zemí prováděné na žádost celních orgánů podle čl. 7 odst. 7;
b)
kontrola vydávání potvrzení uznaným orgánem zřízeným a činným v tomto členském státě;
c)
uchovávání kopie potvrzení vydaného pro produkty z tuleňů získaných lovem tuleňů v tomto členském státě.
2. Členský stát oznámí příslušné orgány určené podle odstavce 1 Komisi.
3. Komise zpřístupní seznam příslušných orgánů určených podle odstavce 1 na své internetové stránce. Seznam je pravidelně aktualizován.
Článek 10
1. Příslušné orgány mohou pro výměnu a záznam údajů obsažených v potvrzeních používat elektronické systémy.
2. Členské státy vezmou v úvahu komplementaritu, kompatibilitu a interoperabilitu elektronických systémů uvedených v odstavci 1.
Článek 11
Tímto nařízením není dotčena úroveň ochrany fyzických osob v souvislosti se zpracováním osobních údajů podle právních předpisů Unie a jednotlivých členských států, a zejména se jím nemění povinnosti a práva stanovená ve směrnici 95/46/ES a v nařízení (ES) č. 45/2001. Ochrana fyzických osob v souvislosti se zpracováním osobních údajů je zajištěna, zejména pokud jde o jakékoli zveřejnění nebo sdělení osobních údajů obsažených v potvrzení.
Článek 12
Toto nařízení vstupuje v platnost třetím dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
V Bruselu dne 10. srpna 2010.
ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (UE) NR 737/2010
z dnia 10 sierpnia 2010 r.
ustanawiające szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1007/2009 w sprawie handlu produktami z fok
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1007/2009 z dnia 16 września 2009 r. w sprawie handlu produktami z fok (1), w szczególności jego art. 3 ust. 4,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
W rozporządzeniu (WE) nr 1007/2009 zezwolono na wprowadzanie do obrotu produktów z fok pochodzących z polowań prowadzonych tradycyjnie przez Eskimosów oraz inne społeczności autochtoniczne i przyczyniających się do ich utrzymania. Zezwolono w nim także na wprowadzanie do obrotu produktów z fok w sytuacjach, gdy polowanie było przeprowadzane jedynie w celu zrównoważonego gospodarowania zasobami morskimi i gdy przywóz produktów z fok ma charakter sporadyczny i składa się wyłącznie z towarów przeznaczonych do użytku osobistego podróżnych lub ich rodzin.
(2)
Dlatego też, aby zapewnić jednolite stosowanie przepisów rozporządzenia (WE) nr 1007/2009, należy określić szczegółowe wymagania w zakresie przywozu i wprowadzania tych produktów z fok do obrotu na terenie Unii.
(3)
Należy zezwolić na wprowadzanie do obrotu produktów z fok pochodzących z polowań prowadzonych tradycyjnie przez Eskimosów oraz inne społeczności autochtoniczne i przyczyniających się do ich utrzymania, jeżeli tego rodzaju polowania są częścią kulturowego dziedzictwa społeczności oraz jeżeli produkty z fok są przynajmniej częściowo wykorzystywane, konsumowane lub przetwarzane przez te społeczności zgodnie z ich tradycją.
(4)
Należy również określić warunki wprowadzania do obrotu produktów pochodzących z produktów ubocznych polowań, które przeprowadzane są jedynie w celu zrównoważonego gospodarowania zasobami morskimi, oraz przywozu produktów z fok przeznaczonych do użytku osobistego podróżnych lub ich rodzin.
(5)
W ramach tych wyjątkowych uwarunkowań należy wprowadzić skuteczny mechanizm, który zapewni odpowiedni stopień weryfikacji przestrzegania tych wymogów. Mechanizm ten nie powinien ograniczać wymiany handlowej bardziej, niż to konieczne.
(6)
Inne rozważane rozwiązania byłyby niewystarczające do realizacji powyższych celów. Z tego względu należy stworzyć mechanizm, w ramach którego uznane organy wydawałyby świadectwa potwierdzające zgodność produktów z fok z wymogami ustanowionymi rozporządzeniem (WE) nr 1007/2009, z wyjątkiem przywozu przeznaczonego do użytku osobistego podróżnych lub ich rodzin.
(7)
Należy ustanowić przepisy, na mocy których podmioty spełniające określone wymogi powinny być zamieszczane w wykazie uznanych organów wydających takie świadectwa.
(8)
Należy opracować modele świadectw i ich kopii w celu ułatwienia zarządzania świadectwami i ich weryfikacji.
(9)
Należy ustanowić procedury kontroli świadectw. Procedury te powinny być jak najprostsze i jak najłatwiejsze w realizacji, nie naruszając jednak wiarygodności i spójności systemu.
(10)
Należy zezwolić na wykorzystywanie systemów elektronicznych w celu ułatwienia wymiany danych pomiędzy właściwymi organami, Komisją i uznanymi organami.
(11)
Przetwarzanie danych osobowych do celów niniejszego rozporządzenia, w szczególności przetwarzanie danych osobowych zawartych w świadectwach, powinno być zgodne z dyrektywą 95/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 24 października 1995 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w zakresie przetwarzania danych osobowych i swobodnego przepływu tych danych (2) oraz rozporządzeniem (WE) nr 45/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2000 r. o ochronie osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez instytucje i organy wspólnotowe i o swobodnym przepływie takich danych (3).
(12)
Jako że niniejsze rozporządzenie ustanawia szczegółowe zasady wykonania art. 3 rozporządzenia (WE) nr 1007/2009, który stosuje się od 20 sierpnia 2010 r., powinno ono wejść w życie w trybie pilnym.
(13)
Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu utworzonego na mocy art. 18 ust. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 338/97 (4),
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Niniejsze rozporządzenie ustanawia szczegółowe zasady wprowadzania do obrotu produktów z fok na mocy art. 3 rozporządzenia (WE) nr 1007/2009.
Artykuł 2
Do celów niniejszego rozporządzenia stosuje się następujące definicje:
1)
„inne społeczności autochtoniczne” oznaczają społeczności w niezależnych państwach, które uznawane są za autochtoniczne z uwagi na fakt, że pochodzą od ludów, które zamieszkiwały państwo lub obszar geograficzny, do którego zalicza się dane państwo, w okresie podboju lub kolonizacji lub wyznaczania obecnych granic państwowych, oraz które niezależnie od ich statusu prawnego zachowują niektóre lub wszystkie specyficzne dla nich instytucje społeczne, gospodarcze, kulturalne i polityczne;
2)
„wprowadzanie do obrotu w celach niedochodowych” oznacza wprowadzanie do obrotu po cenie nie wyższej od kosztów poniesionych przez myśliwego pomniejszonych o kwotę ewentualnego wsparcia, jaką otrzymał on w związku z polowaniem.
Artykuł 3
1. Produkty z fok pochodzące z polowań prowadzonych przez Eskimosów lub inne społeczności autochtoniczne mogą być wprowadzane do obrotu jedynie wówczas, gdy można udowodnić, że pozyskano je w wyniku polowań na foki, które spełniają wszystkie następujące warunki:
a)
są polowaniami na foki prowadzonymi przez Eskimosów lub inne społeczności autochtoniczne tradycyjnie polujące na foki w danej społeczności oraz na danym obszarze geograficznym;
b)
produkty z fok pozyskane w wyniku tych polowań są przynajmniej częściowo wykorzystywane, konsumowane lub przetwarzane przez te społeczności zgodnie z ich tradycjami;
c)
są polowaniami przyczyniającymi się do utrzymania społeczności.
2. W momencie wprowadzania do obrotu produktowi z fok towarzyszy świadectwo, o którym mowa w art. 7 ust. 1.
Artykuł 4
Zezwala się na przywóz produktów z fok przeznaczonych do użytku osobistego podróżnych lub ich rodzin jedynie wówczas, gdy spełniony jest jeden z następujących warunków:
1)
produkty z fok stanowią część ubioru podróżnych, są przez nich niesione lub znajdują się w ich bagażu osobistym;
2)
produkty z fok stanowią część własności prywatnej osoby fizycznej przenoszącej swoje miejsce zwykłego pobytu z państwa trzeciego na obszar Unii;
3)
produkty z fok zostały nabyte przez podróżnych na miejscu w państwie trzecim i są przez nich przywożone w terminie późniejszym, pod warunkiem że podróżni ci przedstawią organom celnym danego państwa członkowskiego w chwili przybycia na terytorium Unii następujące dokumenty:
a)
pisemne oświadczenie o przywozie;
b)
dokument poświadczający, że produkty zostały nabyte w danym państwie trzecim.
Do celów pkt 3 pisemne oświadczenie oraz dokument są zatwierdzane przez organy celne i zwracane podróżnym. W momencie przywozu oświadczenie i dokument przedstawia się organom celnym razem ze zgłoszeniem celnym obejmującym dane produkty.
Artykuł 5
1. Produkty z fok pochodzące z polowań prowadzonych w celu gospodarowania zasobami morskimi mogą być wprowadzane do obrotu jedynie wówczas, gdy można udowodnić, że pozyskano je w wyniku polowań na foki, które spełniają wszystkie następujące warunki:
a)
są polowaniami na foki przeprowadzonymi w ramach krajowego lub regionalnego planu gospodarowania zasobami naturalnymi, który wykorzystuje naukowe modele populacji zasobów morskich i opiera się na podejściu ekosystemowym;
b)
są polowaniami na foki, które nie przekraczają kwoty całkowitego dopuszczalnego połowu ustalonej zgodnie z planem, o którym mowa w lit. a);
c)
są polowaniami na foki, których produkty uboczne są wprowadzane do obrotu w celach niedochodowych w sposób nieregularny.
2. W momencie wprowadzania do obrotu produktowi z fok towarzyszy świadectwo, o którym mowa w art. 7 ust. 1.
Artykuł 6
1. Podmiot zostaje zamieszczony w wykazie uznanych organów wówczas, gdy udowodniono, że spełnia on następujące wymogi:
a)
posiada osobowość prawną;
b)
jest w stanie zapewnić realizację wymogów art. 3 i 5;
c)
jest w stanie wydawać świadectwa, o których mowa w art. 7 ust. 1, i zarządzać nimi oraz przetwarzać i przechowywać dane;
d)
może wykonywać swoje zadania w sposób pozwalający na uniknięcie konfliktów interesów;
e)
może monitorować zgodność z wymogami określonymi w art. 3 i 5;
f)
jest w stanie wycofać świadectwa, o których mowa w art. 7 ust. 1, lub zawiesić ich ważność w przypadku nieprzestrzegania wymogów niniejszego rozporządzenia oraz powiadomić o tym właściwe organy i organy celne państw członkowskich;
g)
podlega audytowi przeprowadzanemu przez niezależną stronę trzecią;
h)
prowadzi działalność na poziomie krajowym lub regionalnym.
2. Aby zostać włączonym do wykazu, o którym mowa w ust. 1, podmiot przedkłada Komisji wniosek razem z dokumentami wykazującymi spełnienie przez niego wymogów określonych w ust. 1.
3. Uznany organ przedstawia Komisji sprawozdania z audytów przygotowane przez niezależną stronę trzecią, o której mowa w ust. 1 lit. g), na koniec każdego okresu sprawozdawczego.
Artykuł 7
1. Uznany organ wydaje świadectwo zgodne z modelami zamieszczonymi w załączniku na wniosek, w przypadku gdy wymogi w zakresie wprowadzania do obrotu określone w art. 3 ust. 1 i art. 5 ust. 1 zostały spełnione.
2. Uznany organ przekazuje świadectwo wnioskodawcy i przechowuje jego kopię przez okres trzech lat dla celów ewidencji.
3. Z zastrzeżeniem art. 8 ust. 2, kiedy produkt z fok wprowadzany jest do obrotu, oryginał świadectwa zostaje przekazany wraz z produktem z fok w momencie wprowadzenia tego produktu do obrotu. Wnioskodawca może zatrzymać kopię świadectwa.
4. Na wszystkich kolejnych fakturach zamieszcza się odesłanie do numeru świadectwa.
5. Produkt z fok, któremu towarzyszy świadectwo wydane zgodnie z ust. 1, uznaje się za produkt spełniający wymogi art. 3 ust. 1 lub art. 5 ust. 1.
6. Przyjęcie zgłoszenia celnego o dopuszczenie produktu z fok do swobodnego obrotu na mocy art. 79 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 (5) jest uzależnione od okazania świadectwa wydanego zgodnie z przepisami ust. 1 niniejszego artykułu. Nie naruszając przepisów art. 77 ust. 2 rozporządzenia (EWG) nr 2913/92, organy celne przechowują kopię świadectwa w swojej ewidencji.
7. W przypadku wątpliwości dotyczących autentyczności lub prawidłowości świadectwa wydanego zgodnie z ust. 1 oraz wówczas, gdy konieczne są dodatkowe informacje, organy celne i inne służby egzekwujące prawo kontaktują się z właściwymi organami wyznaczonymi przez dane państwo członkowskie zgodnie z art. 9. Właściwe organy podejmują decyzję dotyczącą środków, które należy podjąć.
Artykuł 8
1. Świadectwa, o których mowa w art. 7 ust. 1, mają formę papierową lub elektroniczną.
2. W przypadku świadectwa w formie elektronicznej jego wydrukowana kopia towarzyszy produktowi z fok w momencie wprowadzania do obrotu.
3. Korzystanie ze świadectwa pozostaje bez uszczerbku dla innych formalności dotyczących wprowadzania do obrotu.
4. Właściwy organ wyznaczony zgodnie z art. 9 może zażądać przetłumaczenia świadectwa na język urzędowy państwa członkowskiego, w którym produkt ma zostać wprowadzony do obrotu.
Artykuł 9
1. Każde państwo członkowskie wyznacza właściwy organ lub kilka właściwych organów odpowiedzialnych za wykonywanie następujących zadań:
a)
weryfikowanie świadectw dotyczących przywożonych produktów z fok, na wniosek organów celnych złożony na mocy art. 7 ust. 7;
b)
kontrolowanie wydawania świadectw przez uznane organy mające siedzibę i działające na terenie danego państwa członkowskiego;
c)
przechowywanie kopii świadectw wystawionych dla produktów z fok pochodzących z polowań na foki przeprowadzonych w tym państwie członkowskim.
2. Państwa członkowskie informują Komisje o właściwych organach wyznaczonych zgodnie z przepisami ust. 1.
3. Komisja sporządza wykaz właściwych organów wyznaczonych zgodnie z przepisami ust. 1 i udostępnia go na swojej stronie internetowej. Wykaz ten jest regularnie aktualizowany.
Artykuł 10
1. Do wymiany i zapisu danych zawartych w świadectwach właściwe organy mogą wykorzystywać systemy elektroniczne.
2. Państwa członkowskie uwzględniają komplementarność, kompatybilność oraz interoperacyjność systemów elektronicznych, o których mowa w ust. 1.
Artykuł 11
Niniejsze rozporządzenie pozostaje bez uszczerbku dla poziomu ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych na mocy przepisów prawa Unii i krajowego, w szczególności nie zmienia zobowiązań i praw określonych w dyrektywie 95/46/WE oraz rozporządzeniu (WE) nr 45/2001. Ochronę osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych zapewnia się w szczególności w odniesieniu do ujawniania lub przekazywania danych osobowych zawartych w świadectwie.
Artykuł 12
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 10 sierpnia 2010 r.