NAŘÍZENÍ EVROPSKÉHO PARLAMENTU A RADY (EU) č. 649/2012
ze dne 4. července 2012
o vývozu a dovozu nebezpečných chemických látek
(přepracované znění)
(Text s významem pro EHP)
EVROPSKÝ PARLAMENT A RADA EVROPSKÉ UNIE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie, a zejména na čl. 192 odst. 1 a článek 207 této smlouvy,
s ohledem na návrh Evropské komise,
po postoupení návrhu legislativního aktu vnitrostátním parlamentům,
s ohledem na stanovisko Evropského hospodářského a sociálního výboru (1),
po konzultaci s Výborem regionů,
v souladu s řádným legislativním postupem (2),
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 689/2008 ze dne 17. června 2008 o vývozu a dovozu nebezpečných chemických látek (3) bylo několikrát podstatně změněno. Vzhledem k tomu, že jsou nezbytné další změny, by nařízení (ES) č. 689/2008 mělo být z důvodu jasnosti přepracováno.
(2)
Nařízením (ES) č. 689/2008 se provádí Rotterdamská úmluva o postupu předchozího souhlasu pro určité nebezpečné chemické látky a pesticidy v mezinárodním obchodu (4) (dále jen „úmluva“), která vstoupila v platnost dne 24. února 2004; uvedené nařízení nahrazuje nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 304/2003 ze dne 28. ledna 2003 o vývozu a dovozu nebezpečných chemických látek (5).
(3)
Z důvodu srozumitelnosti a souladu s ostatními příslušnými právními předpisy Unie by se měly zavést nebo vysvětlit některé definice a terminologie by se měla sjednotit s terminologií použitou v nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 1907/2006 ze dne 18. prosince 2006 o registraci, hodnocení, povolování a omezování chemických látek (REACH) a o zřízení Evropské agentury pro chemické látky (6), na jedné straně a v nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 1272/2008 ze dne 16. prosince 2008 o klasifikaci, označování a balení látek a směsí (7) na straně druhé. Bylo by vhodné zajistit, aby ustanovení tohoto nařízení zohledňovala prozatímní opatření zavedená nařízením (ES) č. 1272/2008 s cílem zabránit nesrovnalostem v harmonogramech provádění těchto dvou nařízení.
(4)
Úmluva opravňuje smluvní strany k přijetí přísnějších opatření na ochranu zdraví člověka anebo životního prostředí, než jsou opatření vyžadovaná touto úmluvou, za předpokladu, že je takové opatření v souladu s ustanoveními této úmluvy a ve shodě s mezinárodním právem. Je nutné a vhodné jít v některých hlediscích nad rámec ustanovení úmluvy, aby byla zajištěna vyšší úroveň ochrany životního prostředí a veřejnosti dovážejících zemí.
(5)
Pokud se jedná o účast Unie na činnostech vyplývajících z úmluvy, je důležité, aby existovalo jediné kontaktní místo pro vzájemné vztahy Unie se sekretariátem úmluvy (dále jen „sekretariát“)a ostatními smluvními stranami úmluvy, jakož i s dalšími zeměmi. Tímto kontaktním místem by měla být Komise.
(6)
Je nutné zajistit účinnou koordinaci a řízení technických a správních hledisek tohoto nařízení na úrovni Unie. Členské státy a Evropská agentura pro chemické látky zřízená nařízením (ES) č. 1907/2006 (dále jen „agentura“) mají pravomoc k provádění právních předpisů Unie o chemických látkách a mezinárodních dohod o chemických látkách a mají v této oblasti rovněž zkušenosti. Členské státy a agentura by proto měly provádět úkoly týkající se správních, technických a vědeckých hledisek provádění úmluvy prostřednictvím tohoto nařízení, jakož i úkoly spojené s výměnou informací. Vedle toho by Komise, členské státy a agentura měly navzájem spolupracovat v zájmu účinného plnění mezinárodních závazků Unie vyplývajících z úmluvy.
(7)
Vzhledem k tomu, že některé úkoly Komise by měly být převedeny na agenturu, měla by evropskou databázi vývozu a dovozu nebezpečných chemických látek, původně vytvořenou Komisí, nadále rozvíjet a spravovat agentura.
(8)
Vývozy nebezpečných chemických látek, které jsou v Unii zakázány nebo přísně omezeny, by měly být i nadále předmětem společného postupu při podávání oznámení o vývozu. Vzhledem k tomu by nebezpečné chemické látky, ať už jako takové nebo obsažené ve směsích nebo výrobcích, které jsou v Unii zakázány nebo přísně omezeny jako přípravky na ochranu rostlin, ostatní formy pesticidů nebo průmyslové chemické látky pro použití profesionálními uživateli nebo veřejností, měly podléhat podobným pravidlům oznamování o vývozu, která se na tyto chemické látky vztahují v případech, kdy jsou zakázány nebo přísně omezeny v jedné nebo obou kategoriích použití stanovených úmluvou, totiž jako pesticidy nebo jako chemické látky pro průmyslové použití. Kromě toho by se stejná pravidla oznamování o vývozu měla vztahovat i na chemické látky, na něž se vztahuje mezinárodní postup předchozího informovaného souhlasu (PIC) (postup PIC). Tento postup oznamování o vývozu by se měl použít na vývozy z Unie do všech třetích zemí bez ohledu na to, zda jsou smluvními stranami úmluvy nebo zda se zapojují do jejích postupů. Členským státům by mělo být umožněno ukládat správní poplatky, které by pokryly náklady spojené s tímto postupem.
(9)
Vývozci a dovozci by měli mít povinnost poskytovat informace o množství chemických látek v oblasti působnosti tohoto nařízení v mezinárodním obchodu, aby mohl být sledován a posuzován dopad a účinky ustanovení tohoto nařízení.
(10)
Komise by měla předkládat sekretariátu oznámení o konečných regulačních opatřeních Unie nebo členského státu týkajících se zákazu nebo přísného omezení chemických látek za účelem zahrnutí těchto látek do mezinárodního postupu PIC v případech, kdy jsou splněna kritéria stanovená v tomto směru úmluvou. V případě potřeby by měly být vyžadovány další informace na podporu takových oznámení.
(11)
V případech, kdy konečné regulační opatření Unie nebo členského státu nejsou způsobilá pro oznámení, protože nesplňují kritéria stanovená úmluvou, by přesto měly být informace o těchto opatřeních poskytnuty sekretariátu a ostatním smluvním stranám úmluvy v zájmu výměny informací.
(12)
Je rovněž nezbytné zajistit, aby Unie přijímala rozhodnutí ohledně dovozu chemických látek, na které se vztahuje mezinárodní postup PIC, do Unie. Tato rozhodnutí by měla vycházet z příslušných právních předpisů Unie a zohledňovat zákazy a přísná omezení členských států. V odůvodněných případech by se měly připravit změny právních předpisů Unie.
(13)
Je nutné přijmout opatření, aby členské státy a vývozci byli informováni o rozhodnutích dovážejících zemí ohledně chemických látek, na které se vztahuje postup PIC, a aby vývozci tato rozhodnutí dodržovali. Kromě toho, aby se zabránilo nežádoucím vývozům, by se neměly vyvážet žádné chemické látky zakázané nebo přísně omezené v Unii, které splňují kritéria oznamování podle úmluvy nebo na něž se vztahuje postup PIC, pokud nebyl vyžádán a obdržen výslovný souhlas dotyčné dovážející země bez ohledu na to, zda je, nebo není smluvní stranou úmluvy. Zároveň je vhodné udělat výjimku z této povinnosti ve vztahu k vývozům do zemí, které jsou členy Organizace pro hospodářskou spolupráci a rozvoj (OECD) za předpokladu, že jsou splněny určité podmínky. Kromě toho je potřeba mít postup pro řešení případů, ve kterých přes veškeré přiměřené úsilí není od dovážející země obdržena odpověď, aby vývozy některých chemických látek mohly dočasně pokračovat za zvláštních podmínek. Rovněž je nutné provádět pravidelný přezkum všech těchto případů, jakož i případů, ve kterých byl výslovný souhlas obdržen.
(14)
Je rovněž důležité, aby všechny vyvážené chemické látky byly dostatečně trvanlivé, aby mohly být používány účinně a bezpečně. Pokud jde o pesticidy, a zejména pak pesticidy vyvážené do rozvojových zemí, je podstatné, aby byly poskytnuty informace o příslušných skladovacích podmínkách a aby bylo použito vhodné balení a rozměry obalů s cílem zabránit tvorbě zastaralých zásob.
(15)
Výrobky obsahující chemické látky nespadají do oblasti působnosti úmluvy. Je nicméně vhodné, aby se na výrobky podle tohoto nařízení, jež obsahují chemické látky, které by se mohly uvolňovat při používání nebo zneškodňování a které jsou v Unii zakázány nebo přísně omezeny v jedné nebo více kategoriích použití stanovených úmluvou nebo se na ně vztahuje postup PIC, rovněž vztahovala pravidla pro podávání oznámení o vývozu. Kromě toho by se některé chemické látky a výrobky obsahující zvláštní chemické látky, které nespadají do oblasti působnosti úmluvy, ale které vzbuzují zvláštní obavy, neměly vůbec vyvážet.
(16)
Informace o tranzitní přepravě chemických látek, na něž se vztahuje postup PIC, by měly být v souladu s úmluvou poskytovány smluvním stranám úmluvy, které takové informace požadují.
(17)
Pravidla Unie pro balení a označování a jiné bezpečnostní informace by se měla vztahovat na všechny chemické látky, které jsou určeny pro vývoz do smluvních stran a jiných zemí, pokud tato ustanovení nejsou v rozporu s některými zvláštními požadavky dovážejících zemí při zohlednění příslušných mezinárodních norem. Protože nařízením (ES) č. 1272/2008 byla zavedena nová ustanovení o klasifikaci, označování a balení látek a směsí, měl by se v tomto nařízení zahrnout odkaz na uvedené nařízení.
(18)
Pro zajištění účinné kontroly a prosazování by členské státy měly určit orgány, např. celní orgány, které by odpovídaly za kontrolu dovozu a vývozu chemických látek v oblasti působnosti tohoto nařízení. Komise, podporovaná agenturou, a členské státy mají klíčovou úlohu a měly by postupovat cíleně a koordinovaně. Členské státy by měly zavést vhodné sankce pro případ porušení tohoto nařízení.
(19)
Pro usnadnění celních kontrol a snížení administrativní zátěže vývozců i orgánů by měl být zaveden systém kódů, jež se mají používat v rámci vývozních prohlášení. Zvláštní kódy by se měly podle potřeby rovněž používat pro chemické látky vyvážené pro účely výzkumu nebo analýzy v množstvích, která pravděpodobně neovlivní zdraví a životní prostředí a v každém případě nepřekračují 10 kg od každého vývozce do každé dovážející země za rok.
(20)
V zájmu zajištění řádného nakládání s chemickými látkami by měla být podporována výměna informací, sdílená odpovědnost a spolupráce mezi Unií a členskými státy a třetími zeměmi, a to bez ohledu na to, zda jsou třetí země smluvními stranami úmluvy. Zejména by měla být poskytována technická pomoc rozvojovým zemím a zemím v procesu hospodářské transformace přímo ze strany Komise a členských států nebo nepřímo podporou projektů nevládních organizací, a to pomoc s cílem umožnit těmto zemím provedení úmluvy, a přispět tak k prevenci škodlivého vlivu chemických látek na lidské zdraví a životní prostředí.
(21)
Pokud mají být tyto postupy účinné, mělo by být pravidelně sledováno jejich fungování. Za tím účelem by členské státy a agentura měly pravidelně předkládat standardizované zprávy Komisi, která by měla následně pravidelně podávat zprávy Evropskému parlamentu a Radě.
(22)
S cílem pomoci určeným orgánům, včetně např. celních orgánů dohlížejících nad vývozy, dovozcům a vývozcům při uplatňování tohoto nařízení by měla agentura vypracovat technické pokyny.
(23)
Za účelem přizpůsobení tohoto nařízení technickému pokroku by měla být na Komisi přenesena pravomoc přijímat akty v souladu s článkem 290 Smlouvy o fungování Evropské unie, pokud jde o zařazení chemických látek do části 1 nebo 2 přílohy I a jiné změny této přílohy, zařazení chemických látek, do přílohy V části 1 nebo 2 a jiné změny této přílohy, a, změny příloh II, III, IV a VI a změny stávajících položek v příloze V. Je obzvláště důležité, aby Komise v rámci přípravné činnosti vedla odpovídající konzultace, a to i na odborné úrovni. Při přípravě a vypracování aktu v přenesené pravomoci by Komise měla zajistit, aby byly příslušné dokumenty předány souběžně, včas a vhodným způsobem Evropskému parlamentu a Radě.
(24)
Za účelem zajištění jednotných podmínek k provedení tohoto nařízení by měly být Komisi svěřeny prováděcí pravomoci. Tyto pravomoci by měly být vykonávány v souladu s nařízením Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 182/2011 ze dne 16. února 2011, kterým se stanoví pravidla a obecné zásady způsobu, jakým členské státy kontrolují Komisi při výkonu prováděcích pravomocí (8).
(25)
Jelikož cílů tohoto nařízení, totiž zajištění jednotného a účinného plnění závazků Unie vyplývajících z úmluvy, nemůže být uspokojivě dosaženo na úrovni členských států, a proto jich může být z důvodu rozsahu a účinků akcí financovaných v rámci programu lépe dosaženo na úrovni Unie, může Unie přijmout opatření v souladu se zásadou subsidiarity stanovenou v článku 5 Smlouvy o Evropské unii. V souladu se zásadou proporcionality stanovenou v tomtéž článku toto nařízení nepřekračuje rámec toho, co je pro dosažení uvedených cílů nezbytné.
(26)
Nařízení (ES) č. 689/2008 by mělo být zrušeno.
(27)
Je vhodné stanovit odklad použití tohoto nařízení, aby agentura měla dostatek času se na svou novou roli připravit a aby se odvětví mohlo obeznámit s novými postupy,
PŘIJALY TOTO NAŘÍZENÍ:
Článek 1
Cíle
1. Cílem tohoto nařízení je:
a)
provést Rotterdamskou úmluvu o postupu předchozího souhlasu pro určité nebezpečné chemické látky a pesticidy v mezinárodním obchodu (dále jen „úmluva“);
b)
podporovat sdílenou odpovědnost a spolupráci v mezinárodní přepravě nebezpečných chemických látek s cílem ochrany zdraví člověka a životního prostředí před potenciálním narušením;
c)
přispívat k používání nebezpečných chemických látek způsobem, který je šetrný k životnímu prostředí.
Cílů uvedených v prvním pododstavci se dosáhne usnadněním výměny informací o vlastnostech nebezpečných chemických látek, zavedením rozhodovacího procesu v rámci Unie o jejich dovozu a vývozu a rozšiřováním rozhodnutí podle potřeby smluvním stranám a jiným zemím.
2. Kromě cílů uvedených v odstavci 1 zajišťuje toto nařízení, aby se ustanovení nařízení (ES) č. 1272/2008 o klasifikaci, označování a balení vztahovala na všechny chemické látky též při jejich vývozu z členských států do jiných smluvních stran nebo jiných zemí, pokud tato ustanovení nejsou v rozporu s některými zvláštními požadavky uvedených smluvních stran nebo jiných zemí.
Článek 2
Oblast působnosti
1. Toto nařízení se vztahuje na:
a)
některé nebezpečné chemické látky, na které se vztahuje postup předchozího souhlasu v rámci úmluvy (dále jen „postup PIC“);
b)
některé nebezpečné chemické látky, které jsou v Unii nebo v některém členském státě zakázány nebo přísně omezeny;
c)
vyvážené chemické látky, pokud jde o jejich klasifikaci, označování a balení.
2. Toto nařízení se nevztahuje na:
a)
omamné a psychotropní látky, na něž se vztahuje nařízení Rady (ES) č. 111/2005 ze dne 22. prosince 2004, kterým se stanoví pravidla pro sledování obchodu s prekursory drog mezi Společenstvím a třetími zeměmi (9);
b)
radioaktivní materiály a látky, na něž se vztahuje směrnice Rady 96/29/Euratom ze dne 13. května 1996, kterou se stanoví základní bezpečnostní standardy na ochranu zdraví pracovníků a obyvatelstva před riziky vyplývajícími z ionizujícího záření (10);
c)
odpady, na něž se vztahuje směrnice Evropského parlamentu a Rady 2008/98/ES ze dne 19. listopadu 2008 o odpadech (11);
d)
chemické zbraně, na něž se vztahuje nařízení Rady (ES) č. 428/2009 ze dne 5. května 2009, kterým se zavádí režim Společenství pro kontrolu vývozu, přepravy, zprostředkování a tranzitu zboží dvojího užití (12);
e)
potraviny a potravinářské přídatné látky, na něž se vztahuje nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 882/2004 ze dne 29. dubna 2004 o úředních kontrolách za účelem ověření dodržování právních předpisů týkajících se krmiv a potravin a pravidel o zdraví zvířat a dobrých životních podmínkách zvířat (13);
f)
krmiva, na něž se vztahuje nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 178/2002 ze dne 28. ledna 2002, kterým se stanoví obecné zásady a požadavky potravinového práva, zřizuje se Evropský úřad pro bezpečnost potravin a stanoví postupy týkající se bezpečnosti potravin (14), včetně doplňkových látek, zpracovaná, částečně zpracovaná nebo nezpracovaná, určená ke krmení zvířat orální cestou;
g)
geneticky modifikované organismy podle směrnice Evropského parlamentu a Rady 2001/18/ES ze dne 12. března 2001 o záměrném uvolňování geneticky modifikovaných organismů do životního prostředí (15);
h)
s výjimkou látek uvedených v čl. 3 odst. 5) písm. b) tohoto nařízení, hromadně vyráběné léčivé přípravky a veterinární léčivé přípravky, na něž se vztahují směrnice Evropského parlamentu a Rady 2001/83/ES ze dne 6. listopadu 2011 o kodexu Společenství týkajícím se humánních léčivých přípravků (16) a směrnice Evropského parlamentu a Rady 2001/82/ES ze dne 6. listopadu 2011 o kodexu Společenství týkajícím se veterinárních léčivých přípravků (17).
3. Toto nařízení se nevztahuje na chemické látky vyvážené pro účely výzkumu nebo analýzy v množstvích, která pravděpodobně neovlivní zdraví člověka nebo životní prostředí a v každém případě nepřekračují 10 kg od každého vývozce do každé dovážející země za rok.
Aniž je dotčen první pododstavec, vývozci chemických látek zmínění v prvním pododstavci obdrží prostřednictvím databáze uvedené v čl. 6 odst. 1 písm. a) zvláštní referenční identifikační číslo, které uvedou ve svém vývozním prohlášení.
Článek 3
Definice
Pro účely tohoto nařízení se rozumí:
1)
„chemickou látkou“ látka jako taková nebo obsažená ve směsi nebo směs vyrobená nebo získaná z přírodních zdrojů, s výjimkou živých organismů, jež patří do některé z těchto kategorií:
a)
pesticidy, včetně vysoce nebezpečných pesticidních přípravků;
b)
průmyslové chemické látky;
2)
„látkou“ jakýkoli chemický prvek a jeho sloučeniny podle definice v čl. 3 bodě 1 nařízení (ES) č. 1907/2006;
3)
„směsí“ směs nebo roztok vymezený v čl. 2 bodě 8 nařízení (ES) č. 1272/2008;
4)
„výrobkem“ konečný výrobek, který zahrnuje nebo obsahuje chemickou látku, jejíž použití bylo v tomto konkrétním výrobku zakázáno nebo přísně omezeno právními předpisy Unie, nespadá-li uvedený výrobek do působnosti bodů 2 nebo 3;
5)
„pesticidy“ chemické látky v některé z těchto dvou podkategorií:
a)
pesticidy používané jako přípravky na ochranu rostlin podle nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 1107/2009 ze dne 21. října 2009 o uvádění přípravků na ochranu rostlin na trh (18);
b)
jiné pesticidy, jako jsou:
i)
biocidní přípravky podle směrnice Evropského parlamentu a Rady 98/8/ES ze dne 16. února 1998 o uvádění biocidních přípravků na trh (19) a
ii)
desinfekční prostředky, insekticidy a paraziticidy podle směrnic 2001/82/ES a 2001/83/ES;
6)
„průmyslovými chemickými látkami“ chemické látky v některé z těchto podkategorií:
a)
chemické látky pro profesionální použití;
b)
chemické látky pro použití veřejností;
7)
„chemickou látkou, na kterou se vztahuje oznámení o vývozu“, každá chemická látka, která je v Unii zakázána nebo přísně omezena v jedné nebo více kategoriích nebo podkategoriích, a každá chemická látka, na kterou se vztahuje postup PIC, uvedená v části 1 přílohy I;
8)
„chemickou látkou, která je způsobilá pro oznámení v rámci PIC“, každá chemická látka, která je v Unii nebo členském státě zakázána nebo přísně omezena v jedné nebo více kategoriích. Chemické látky, které jsou v Unii zakázány nebo přísně omezeny v jedné nebo více kategoriích, jsou uvedeny v části 2 přílohy I;
9)
„chemickou látkou, na kterou se vztahuje postup PIC“, kterákoli chemická látka uvedená v příloze III úmluvy a v části 3 přílohy I tohoto nařízení;
10)
„zakázanou chemickou látkou“ buď:
a)
chemická látka, jejíž všechna použití v jedné nebo více kategoriích nebo podkategoriích jsou zakázána konečným regulačním opatřením Unie za účelem ochrany zdraví člověka nebo životního prostředí, nebo
b)
chemická látka, jejíž první použití nebylo schváleno nebo kterou výrobci stáhli z trhu Unie nebo vyloučili z dalšího posuzování v rámci procesu oznamování, registrace nebo schvalování, pokud je prokázáno, že ohrožuje zdraví člověka nebo životní prostředí;
11)
„přísně omezenou chemickou látkou“ buď:
a)
chemická látka, jejíž prakticky všechna použití v jedné nebo více kategoriích nebo podkategoriích jsou zakázána konečným regulačním opatřením Unie za účelem ochrany zdraví člověka nebo životního prostředí, ale jejíž určitá zvláštní použití zůstávají povolena, nebo
b)
chemická látka, jejíž prakticky všechna použití nebyla schválena nebo kterou výrobci stáhli z trhu Unie nebo vyloučili z dalšího posuzování v rámci procesu oznamování, registrace nebo schvalování, pokud je prokázáno, že ohrožuje zdraví člověka nebo životní prostředí;
12)
„chemickou látkou, která je zakázána nebo přísně omezena členským státem“, každá chemická látka, která je zakázána nebo přísně omezena konečným vnitrostátním regulačním opatřením členského státu;
13)
„konečným regulačním opatřením“ právně závazný akt, jehož účelem je zakázat nebo přísně omezit chemickou látku;
14)
„vysoce nebezpečným pesticidním přípravkem“ chemická látka připravená pro použití jako pesticid, která za podmínek použití vyvolá vážné účinky na zdraví nebo na životní prostředí pozorovatelné krátce po jediné nebo opakované expozici;
15)
„celním územím Unie“ území stanovené v článku 3 nařízení Rady (EHS) č. 2913/92 ze dne 12. října 1992, kterým se vydává celní kodex Společenství (20);
16)
„vývozem“:
a)
trvalý nebo dočasný vývoz chemické látky, která splňuje podmínky čl. 28 odst. 2 Smlouvy o fungování EU;
b)
zpětný vývoz chemické látky, která nesplňuje podmínky čl. 28 odst. 2 Smlouvy o fungování EU a na kterou se vztahuje jiný celní režim než režim vnějšího tranzitu Unie pro pohyb zboží přes celní území Unie;
17)
„dovozem“ fyzické uvedení chemické látky, na kterou se vztahuje jiný celní režim než režim vnějšího tranzitu Unie pro pohyb zboží přes celní území Unie, na celní území Unie;
18)
„vývozcem“ jakákoli z těchto fyzických nebo právnických osob:
a)
osoba, jejímž jménem je vydáno vývozní prohlášení, tj. osoba, která má v době, kdy je přihlášení přijato, smlouvu s příjemcem ve smluvní straně nebo jiné zemi a je oprávněna rozhodnout o odeslání chemické látky mimo celní území Unie;
b)
v případě, že nebyla uzavřena smlouva o vývozu, nebo v případě, že smluvní strana smlouvy o vývozu nejedná svým jménem, osoba, jež je oprávněna rozhodnout o odeslání chemické látky mimo celní území Unie;
c)
v případě, že podle smlouvy, na které je vývoz založen, má právo nakládat s chemickou látkou osoba usazená mimo Unii, smluvní strana smlouvy o vývozu usazená v Unii;
19)
„dovozcem“ každá fyzická nebo právnická osoba, která je v době dovozu na celní území Unie příjemcem chemické látky;
20)
„smluvní stranou úmluvy“ nebo „smluvní stranou“ stát nebo organizace regionální hospodářské integrace, které vyjádřily souhlas být vázány úmluvou a pro které je úmluva v platnosti;
21)
„jinou zemí“ každá země, která není smluvní stranou;
22)
„agenturou“ Evropská agentura pro chemické látky zřízená nařízením (ES) č. 1907/2006;
23)
„sekretariátem“ sekretariát úmluvy, pokud toto nařízení nestanoví jinak.
Článek 4
Určené vnitrostátní orgány členských států
Každý členský stát určí orgán nebo orgány (dále jen „určený vnitrostátní orgán“ nebo „určené vnitrostátní orgány“), které vykonávají správní funkce požadované tímto nařízením, pokud již tak neučinil před vstupem tohoto nařízení v platnost.
Členský stát o takovém určení uvědomí Komisi nejpozději do 17. listopadu 2012, pokud jí tato informace nebyla poskytnuta již před vstupem tohoto nařízení v platnost, a rovněž uvědomí Komisi v případě jakékoli změny určeného vnitrostátního orgánu.
Článek 5
Účast Unie na činnostech vyplývajících z úmluvy
1. Účast na činnostech vyplývajících z úmluvy spadá do společné odpovědnosti Komise a členských států, zejména pokud jde o technickou pomoc, výměnu informací a záležitosti týkající se urovnávání sporů, zastoupení v pomocných orgánech a hlasování.
2. Komise jedná při vykonávání správních funkcí podle úmluvy v souvislosti s postupem PIC jako společný určený orgán jménem všech určených vnitrostátních orgánů v úzké spolupráci a za konzultací s určenými vnitrostátními orgány členských států.
Komise je zejména odpovědná za:
a)
předávání oznámení Unie o vývozu smluvním stranám a jiným zemím podle článku 8;
b)
předkládání oznámení o příslušných konečných regulačních opatřeních týkající se chemických látek, které jsou podle článku 11 způsobilé pro oznámení v rámci PIC, sekretariátu;
c)
předání informací o jiných konečných regulačních opatřeních týkající se chemických látek, které nejsou způsobilé pro oznámení v rámci PIC, v souladu s článkem 12;
d)
příjem informací od sekretariátu obecně.
Komise rovněž poskytne sekretariátu odpovědi Unie o dovozu pro chemické látky, na které se vztahuje postup PIC podle článku 13.
Kromě toho Komise koordinuje příspěvky Unie ke všem technickým záležitostem souvisejícím s:
a)
úmluvou;
b)
přípravou konference smluvních stran zřízenou čl. 18 odst. 1 úmluvy;
c)
Výborem pro přezkum chemických látek zřízeným v souladu s čl. 18 odst. 6 úmluvy (dále jen „Výbor pro přezkum chemických látek“);
d)
ostatními pomocnými orgány konference stran.
3. Komise a členské státy vyvinou nezbytnou iniciativu k zajištění přiměřeného zastoupení Unie v různých subjektech provádějících úmluvu.
Článek 6
Úkoly agentury
1. Agentura plní kromě úkolů, které jsou jí přiděleny podle článků 7, 8, 9, 10, 11, 13, 14, 15, 18, 19, 20, 21, 22 a 25 tyto úkoly:
a)
spravuje, dále rozvíjí a pravidelně aktualizuje databázi vývozu a dovozu nebezpečných chemických látek (dále jen „databáze“);
b)
zveřejňuje databázi na svých internetových stránkách;
c)
podle potřeby, se souhlasem Komise a po konzultaci s členskými státy poskytuje tomuto odvětví pomoc a technické a vědecké pokyny a nástroje, aby zajistila účinné uplatňování tohoto nařízení;
d)
se souhlasem Komise poskytuje určeným vnitrostátním orgánům členských států pomoc a technické a vědecké pokyny, aby zajistila účinné uplatňování tohoto nařízení;
e)
na žádost odborníků z členských států nebo Komise ve Výboru pro přezkum chemických látek zřízeném úmluvou a s využitím dostupných zdrojů poskytuje vstupní informace pro přípravu pokynů pro rozhodování uvedených v článku 7 úmluvy a dalších technických dokumentů týkajících se provádění úmluvy;
f)
na požádání poskytuje Komisi technické a vědecké informace a pomoc, aby bylo zajištěno účinné provádění tohoto nařízení;
g)
na požádání poskytuje Komisi technické a vědecké informace a pomoc při plnění její role společného určeného orgánu Unie.
2. Úkoly přidělené agentuře tímto nařízením vykonává sekretariát agentury.
Článek 7
Chemické látky, na které se vztahuje oznámení o vývozu, chemické látky, které jsou způsobilé pro oznámení v rámci PIC, a chemické látky, na které se vztahuje postup PIC
1. Chemické látky, na které se vztahuje oznámení o vývozu, chemické látky, které jsou způsobilé pro oznámení v rámci PIC a a chemické látky, na které se vztahuje postup PIC, jsou uvedeny v příloze I.
2. Chemické látky uvedené na seznamu v příloze I jsou zařazeny do jedné nebo do několika ze tří skupin chemických látek, které jsou uvedeny jako část 1, 2 a 3 této přílohy.
Na chemické látky uvedené v části 1 přílohy I se vztahuje oznámení o vývozu podle článku 8, s uvedením podrobných informací o identitě látky, o kategorii nebo podkategorii použití, na které se vztahuje omezení, o druhu omezení a v případě potřeby doplňující informace, zejména o výjimkách z požadavků na oznámení o vývozu.
Chemické látky uvedené v části 2 přílohy I jsou kromě toho, že se na ně vztahuje oznámení o vývozu podle článku 8, způsobilé pro oznámení v rámci PIC podle článku 11, s uvedením podrobných informací o identitě látky a o kategorii použití.
Na chemické látky uvedené v části 3 přílohy I se vztahuje postup PIC, s uvedením kategorie použití a v případě potřeby doplňujících informací, zejména o požadavků na oznámení o vývozu.
3. Seznamy uvedené v příloze I jsou veřejnosti zpřístupněny prostřednictvím databáze.
Článek 8
Oznámení o vývozu předaná smluvním stranám a jiným zemím
1. V případě látek uvedených v části 1 přílohy I nebo směsí obsahujících tyto látky v koncentraci, v jejímž důsledku se uplatňují povinnosti označování podle nařízení (ES) č. 1272/2008 bez ohledu na přítomnost jakýchkoli jiných látek, se použijí odstavce 2 až 8 tohoto článku bez ohledu na předpokládané použití chemické látky v dovážející smluvní straně nebo v dovážející jiné zemi.
2. Jestliže má vývozce vyvézt chemickou látku podle odstavce 1 z Unie do smluvní strany nebo do jiné země poprvé ode dne, kdy se na tuto látku začalo vztahovat toto nařízení, oznámí to určenému vnitrostátnímu orgánu členského státu, v němž je usazen (dále jen „členský stát vývozce“), a to nejpozději 35 dní před předpokládaným dnem vývozu. Následně vývozce oznámí tomuto vnitrostátnímu orgánu první vývoz chemické látky v každém kalendářním roce, a to nejpozději 35 dní před datem vývozu. Oznámení musí být v souladu s požadavky na informace stanovenými v příloze II a jsou zpřístupněna Komisi a členským státům prostřednictvím databáze.
Určený vnitrostátní orgán členského státu vývozce ověří soulad informací s přílohou II, a je-li oznámení úplné, předá jej nejpozději do 25 dní před předpokládaným vývozem agentuře.
Agentura jménem Komise předá oznámení určenému vnitrostátnímu orgánu dovážející smluvní strany nebo příslušnému orgánu dovážející jiné země a přijme opatření nezbytná k zajištění toho, aby tyto orgány uvedené oznámení obdržely nejpozději 15 dní před prvním zamýšleným vývozem chemické látky a poté do 15 dní před prvním vývozem v každém následujícím kalendářním roce.
Agentura zaregistruje každé oznámení o vývozu v databázi a přidělí mu referenční identifikační číslo. Agentura rovněž každý kalendářní rok prostřednictvím databáze zpřístupní veřejnosti a určeným vnitrostátním orgánům členských států podle potřeby aktualizovaný seznam příslušných chemických látek a dovážejících smluvních stran a jiných zemí.
3. Jestliže agentura neobdrží od dovážející smluvní strany nebo jiné země potvrzení o přijetí oznámení o prvním vývozu uskutečněném po zařazení chemické látky do části 1 přílohy I do 30 dní po odeslání oznámení, zašle jménem Komise druhé oznámení. Agentura vyvine jménem Komise přiměřené úsilí, aby zajistila, že určený vnitrostátní orgán dovážející smluvní strany nebo příslušný orgán dovážející jiné země obdrží druhé oznámení.
4. U vývozů, které se uskuteční poté, co vstoupí v platnost změny právních předpisů Unie týkajících se uvádění na trh, používání nebo označování dotčených látek, nebo kdykoli se složení příslušné směsi změní tak, že se v důsledku toho změní označení takové směsi, se vydá nové oznámení o vývozu v souladu s odstavcem 2. Nové oznámení musí být v souladu s požadavky na informace stanovenými v příloze II a uvede se v něm, že se jedná o revizi předchozího oznámení.
5. Jestliže se vývoz látky uskutečňuje v souvislosti s mimořádnou situací, kdy každé zdržení může ohrozit veřejné zdraví nebo životní prostředí v dovážející smluvní straně nebo jiné zemi, může určený vnitrostátní orgán členského státu vývozce na odůvodněnou žádost vývozce nebo dovážející smluvní strany nebo jiné země po konzultaci s Komisí, jíž je nápomocna agentura, od požadavků udělit výjimku z povinnost uvedené v odstavcích 2, 3 a 4 zcela nebo částečně. Pokud Komise do deseti dní od zaslání podrobností žádosti určeným vnitrostátním orgánem členského státu nevydá zamítavou odpověď, považuje se rozhodnutí o žádosti za přijaté, a to po konzultaci s Komisí.
6. Aniž jsou dotčeny povinnosti stanovené v čl. 19 odst. 2, zanikají povinnosti stanovené v odstavcích 2, 3 a 4 tohoto článku tehdy, pokud jsou splněny všechny tyto podmínky:
a)
na chemickou látku se začal vztahovat postup PIC;
b)
dovážející země je smluvní stranou úmluvy a předala sekretariátu v souladu s čl. 10 odst. 2 úmluvy odpověď, zda souhlasí nebo nesouhlasí s dovozem dané chemické látky; a
c)
sekretariát Komisi o odpovědi uvědomil a Komise ji předala členským státům a agentuře.
Bez ohledu na první pododstavec tohoto odstavce však povinnosti stanovené v odstavcích 2, 3 a 4 tohoto článku nezanikají, pokud dovážející země je smluvní stranou úmluvy a výslovně požaduje, například ve svém rozhodnutí o dovozu nebo jinak, aby vyvážející smluvní strany i nadále poskytovaly oznámení o vývozu.
Aniž jsou dotčeny povinnosti stanovené v čl. 19 odst. 2, zanikají povinnosti stanovené v odstavcích 2, 3 a 4 tohoto článku rovněž tehdy, pokud jsou splněny obě tyto podmínky:
a)
určený vnitrostátní orgán dovážející smluvní strany nebo příslušný orgán dovážející jiné země upustil od požadavku oznamování vývozu chemické látky a
b)
Komise tuto informaci obdržela od sekretariátu nebo od určeného vnitrostátního orgánu dovážející smluvní strany nebo od příslušného orgánu dovážející jiné země a předala ji členským státům a agentuře, která ji zpřístupnila prostřednictvím databáze.
7. Komise, příslušné určené vnitrostátní orgány členských států, agentura a vývozci poskytnou na požádání dovážejícím smluvním stranám nebo jiným zemím dostupné doplňující informace o vyvážených chemických látkách.
8. Členské státy mohou transparentním způsobem zavést systémy zavazující vývozce platit správní poplatek za každé oznámení o vývozu a za každou podanou žádost o výslovný souhlas ve výši odpovídající nákladům, které vynaloží na provádění postupů stanovených v odstavcích 2 a 4 tohoto článku a v čl. 14 odst. 6 a 7.
Článek 9
Oznámení o vývozu obdržená od smluvních stran a jiných zemí
1. Oznámení o vývozu, které agentura obdrží od určeného vnitrostátního orgánu smluvní strany nebo příslušného orgánu jiné země o vývozu chemické látky do Unie, jejíž výroba, používání, spotřeba, přeprava, prodej nebo manipulace s ní je zakázána nebo přísně omezena právními předpisy uvedené smluvní strany nebo jiné země, jsou do 15 dní ode dne, kdy agentura obdržela toto oznámení, zpřístupněna prostřednictvím databáze.
Agentura potvrdí jménem Komise příjem oznámení o prvním vývozu, které obdrží pro každou chemickou látku od každé smluvní strany nebo jiné země.
Určený vnitrostátní orgán členského státu přijímajícího vývoz obdrží do 10 dní od obdržení kopii každého oznámení došlého agentuře spolu se všemi dostupnými informacemi. Ostatní členské státy mohou na požádání obdržet kopie.
2. Jestliže Komise nebo určené vnitrostátní orgány členských států obdrží přímo nebo nepřímo od určených vnitrostátních orgánů smluvních stran nebo příslušných orgánů jiných zemí jakákoli oznámení o vývozu, neprodleně tato oznámení předají agentuře spolu se všemi dostupnými informacemi.
Článek 10
Informace o vývozu a dovozu chemických látek
1. Každý vývozce jedné nebo více z následujících položek:
a)
látek uvedených v příloze I;
b)
směsi obsahující takové látky v koncentraci, v jejímž důsledku se uplatňují povinnosti označování podle nařízení (ES) č. 1272/2008 bez ohledu na přítomnost jakýchkoli jiných látek; nebo
c)
výrobků obsahujících látky uvedené v části 2 nebo 3 přílohy I v nezreagované formě nebo směsí obsahujících takové látky v koncentraci, v jejímž důsledku se uplatňují povinnosti označování podle nařízení (ES) č. 1272/2008 bez ohledu na přítomnost jakýchkoli jiných látek,
informuje během prvního čtvrtletí každého roku určený vnitrostátní orgán členského státu vývozce o množství chemické látky (jako takové nebo obsažené ve směsích nebo ve výrobcích), kterou dodal do jakékoli smluvní strany nebo jiné země během předcházejícího roku. Spolu s těmito informacemi dodá seznam jmen a adres všech fyzických či právnických osob dovážejících chemickou látku do strany nebo jiné země, pro které se během uvedeného období uskutečnila dodávka. Tyto informace uvádějí samostatně vývozy uskutečněné podle čl. 14 odst. 7.
Každý dovozce v Unii poskytne rovnocenné informace o množstvích dovezených do Unie.
2. Na žádost Komise, jíž je nápomocna agentura, nebo určeného vnitrostátního orgánu svého členského státu poskytne vývozce nebo dovozce veškeré doplňující informace o chemické látce, které jsou nezbytné pro provedení tohoto nařízení.
3. Každý členský stát poskytne agentuře každoročně souhrnné informace v souladu s přílohou III. Agentura tyto informace shrne na úrovni Unie a informace, které nejsou důvěrné, zpřístupní prostřednictvím databáze.
Článek 11
Oznamování zakázaných nebo přísně omezených chemických látek v rámci úmluvy
1. Komise písemně oznámí sekretariátu chemické látky, jejichž seznam je uveden v části 2 přílohy I, které jsou způsobilé pro oznámení v rámci PIC.
2. Pokud jsou další chemické látky zařazeny do části 2 přílohy I podle druhého pododstavce čl. 23 odst. 2, oznámí Komise tyto chemické látky sekretariátu. Oznámení se podá co nejdříve po přijetí příslušného konečného regulačního opatření na úrovni Unie, kterým se chemická látka zakazuje nebo přísně omezuje, nejpozději 90 dní ode dne, kdy se má toto konečné regulační opatření použít.
3. Oznámení v rámci PIC poskytne všechny příslušné informace požadované v příloze IV.
4. Komise při určování priorit pro oznamování zohlední, zda je chemická látka již uvedena v části 3 přílohy I, dále rozsah, ve kterém je možno splnit požadavky na informace uvedené v příloze IV, a závažnost rizik představovaných chemickou látkou, zejména pro rozvojové země.
Pokud je chemická látka způsobilá pro oznámení v rámci PIC, ale informace nesplňují požadavky uvedené v příloze IV, zjištění vývozci nebo dovozci poskytnou na požádání Komise všechny příslušné informace, které jsou jim dostupné, včetně informací, které získají z jiných vnitrostátních nebo mezinárodních programů kontroly chemických látek, a to do 60 dní.
5. Pokud se konečné regulační opatření oznámené podle odstavce 1 nebo 2 změní, Komise to co nejdříve po přijetí nového konečného regulačního opatření oznámí písemně sekretariátu, nejpozději však do 60 dní ode dne, kdy se má nové konečné regulační opatření použít.
Komise poskytne všechny příslušné informace, které nebyly k dispozici v době, kdy bylo podáno původní oznámení podle odstavce 1 nebo 2.
6. Na žádost kterékoli smluvní strany nebo sekretariátu poskytne Komise doplňující informace o chemické látce nebo o konečném regulačním opatření, pokud je to možné.
Členské státy a agentura na požádání poskytují Komisi nezbytnou pomoc při shromažďování údajů.
7. Komise neprodleně předá členským státům a agentuře informace, které obdrží od sekretariátu, o chemických látkách oznámených jinými smluvními stranami jako zakázané nebo přísně omezené.
Komise případně v úzké spolupráci s členskými státy a agenturou zhodnotí potřebu navrhnout na úrovni Unie opatření k prevenci veškerých nepřijatelných rizik pro zdraví člověka nebo životní prostředí v Unii.
8. Pokud členský stát v souladu s platnými právními předpisy Unie přijme konečné vnitrostátní regulační opatření, kterým se zakazují nebo přísně omezují chemické látky, poskytne Komisi příslušné informace. Komise zpřístupní tyto informace členským státům. Členské státy mohou v průběhu čtyř týdnů od obdržení těchto informací zaslat Komisi a členskému státu, který oznámil konečné vnitrostátní regulační opatření, připomínky k možnému oznámení v rámci PIC, včetně zejména příslušných informací o svém vnitrostátním postoji k regulaci uvedené chemické látky. Předkládající členský stát po zvážení připomínek informuje Komisi, zda má Komise:
a)
podat sekretariátu oznámení v rámci PIC podle tohoto článku nebo
b)
poskytnout sekretariátu informace podle článku 12.
Článek 12
Informace poskytované sekretariátu o zakázaných nebo přísně omezených chemických látkách, které nejsou způsobilé pro oznámení v rámci PIC
V případě chemických látek uvedených pouze v části 1 přílohy I nebo po obdržení informací od členského státu podle čl. 11 odst. 8 písm. b), poskytne Komise sekretariátu informace o příslušných konečných regulačních opatřeních, aby mohly být tyto informace podle potřeby předávány ostatním smluvním stranám úmluvy.
Článek 13
Povinnosti týkající se dovozu chemických látek
1. Komise neprodleně předá členským státům a agentuře veškeré pokyny pro rozhodování, které obdrží od sekretariátu.
Komise prostřednictvím prováděcích aktů přijme rozhodnutí o dovozu formou konečné nebo prozatímní odpovědi o dovozu jménem Unie, týkající se budoucího dovozu dotčené chemické látky. Tento prováděcí akt se přijme poradním postupem podle čl. 27 odst. 2. Komise oznámí rozhodnutí sekretariátu co nejdříve, nejpozději však devět měsíců ode dne, kdy byly sekretariátem rozeslány pokyny pro rozhodování.
Pokud se na chemickou látku začnou vztahovat doplněná nebo pozměněná omezení podle právních předpisů Unie, přijme Komise prostřednictvím prováděcích aktů opravené rozhodnutí o dovozu. Tento prováděcí akt se přijme poradním postupem podle čl. 27 odst. 2. Komise oznámí opravené rozhodnutí o dovozu sekretariátu.
2. V případě, že je chemická látka zakázána nebo přísně omezena jedním nebo několika členskými státy, Komise na základě písemné žádosti uvedených členských států zohlední tuto informaci ve svém rozhodnutí o dovozu.
3. Rozhodnutí o dovozu podle odstavce 1 se vztahuje na kategorii nebo kategorie uvedené pro tuto chemickou látku v pokynech pro rozhodování.
4. Komise při oznamování rozhodnutí o dovozu poskytne sekretariátu popis právních a správních opatření, na kterých je toto rozhodnutí založeno.
5. Každý určený vnitrostátní orgán členského státu zpřístupní rozhodnutí o dovozu podle odstavce 1 dotčeným osobám, na které se vztahuje jeho rozhodovací pravomoc, v souladu se svými právními či správními opatřeními. Agentura zveřejní rozhodnutí o dovozu podle odstavce 1 prostřednictvím databáze.
6. Komise v úzké spolupráci s členskými státy a agenturou případně zhodnotí potřebu navrhnout na úrovni Unie opatření k prevenci jakýchkoli nepřijatelných rizik pro zdraví člověka nebo životní prostředí v Unii, přičemž zohlední informace obsažené v pokynech pro rozhodnutí.
Článek 14
Jiné povinnosti týkající se vývozů chemických látek než jsou požadavky na oznámení o vývozu
1. Komise neprodleně předá členským státům, agentuře a evropským průmyslovým svazům informace, které obdrží od sekretariátu například ve formě oběžníků a které se týkají chemických látek, na něž se vztahuje postup PIC, a rozhodnutí dovážejících smluvních stran o podmínkách dovozu těchto chemických látek. Neprodleně předá členským státům a agentuře rovněž informace o každém případu neposkytnutí odpovědi v souladu s čl. 10 odst. 2 úmluvy. Agentura přidělí každému rozhodnutí o dovozu referenční identifikační číslo a uchovává všechny informace týkající se takových rozhodnutí přístupné pro veřejnost prostřednictvím databáze, a na požádání tyto informace každému poskytne.
2. Komise přiřadí každé chemické látce uvedené v příloze I klasifikační kód podle kombinované nomenklatury Evropské unie. Tyto klasifikační kódy se revidují podle potřeby na základě změn provedených v nomenklatuře harmonizovaného systému Světové celní organizace nebo v kombinované nomenklatuře Evropské unie týkající se příslušných chemických látek.
3. Každý členský stát sdělí informace a rozhodnutí předané Komisí podle odstavce 1 dotčeným osobám, které jsou v jeho jurisdikci.
4. Vývozci dosáhnou souladu s rozhodnutími o každé odpovědi o dovozu do šesti měsíců ode dne, kdy sekretariát poprvé informoval Komisi o takovém rozhodnutí podle odstavce 1.
5. Komise, jíž je nápomocna agentura, a členské státy na požádání podle potřeby poskytují rady a pomáhají dovážejícím smluvním stranám získat další informace potřebné pro přípravu odpovědi určené sekretariátu o dovozu uvedené chemické látky.
6. Látky uvedené v části 2 nebo 3 přílohy I nebo směsi obsahující tyto látky v koncentraci, v jejímž důsledku se uplatňují povinnosti označování podle nařízení (ES) č. 1272/2008 bez ohledu na přítomnost jakýchkoli jiných látek a na předpokládané použití těchto látek v dovážející smluvní straně nebo jiné zemi, je možno vyvážet, pouze pokud je splněna jedna z těchto podmínek:
a)
vývozce si vyžádal a obdržel výslovný souhlas s dovozem prostřednictvím určeného vnitrostátního orgánu členského státu vývozce po konzultaci s Komisí, jíž je nápomocna agentura, a s určeným vnitrostátním orgánem dovážející smluvní strany nebo příslušným orgánem dovážející jiné země;
b)
v případě chemických látek uvedených v části 3 přílohy I se v posledním oběžníku vydaném sekretariátem podle odstavce 1 uvede, že dovážející smluvní strana dala souhlas k dovozu.
V případě chemických látek uvedených v části 2 přílohy I, které mají být vyvezeny do zemí OECD, smí určený vnitrostátní orgán členského státu vývozce na jeho žádost po konzultaci s Komisí a případ od případu rozhodnout, že se výslovný souhlas nepožaduje, pokud byla v době dovozu do dotyčné země OECD na chemickou látku vydána licence, chemická látka je registrována nebo povolena v této zemi OECD.
Byl-li podle písmene a) prvního pododstavce vyžádán výslovný souhlas a agentura neobdržela odpověď na žádost do 30 dní, zašle agentura jménem Komise upomínku, pokud odpověď neobdržela Komise nebo určený vnitrostátní orgán členského státu vývozce, které ji agentuře předaly. Pokud během dalších 30 dní stále není odpověď poskytnuta, může agentura podle potřeby zaslat další upomínky.
7. V případě chemických látek uvedených v částech 2 a 3 přílohy I, smí určený vnitrostátní orgán členského státu vývozce po konzultaci s Komisí, jíž je nápomocna agentura, a případ od případu a na základě druhého pododstavce rozhodnout, že se vývoz může uskutečnit, pokud neexistují žádné důkazy z úředních zdrojů o tom, že dovážející smluvní strana nebo jiná země přijala konečné regulační opatření zakazující nebo přísně omezující použití dané chemické látky a pokud po vynaložení veškerého přiměřeného úsilí nebyla obdržena odpověď na žádost o výslovný souhlas podle odst. 6 písm. a) do 60 dní a pokud je splněna alespoň jedna z následujících podmínek:
a)
existují důkazy z úředních zdrojů dovážející smluvní strany nebo dovážející jiné země o tom, že na chemickou látku je vydána licence, je registrována nebo povolena; nebo
b)
předpokládané použití uvedené v oznámení o vývozu a písemně potvrzené fyzickou či právnickou osobou dovážející chemickou látku do smluvní strany či jiné země není v kategorii, pro niž je chemická látka uvedena v částech 2 a 3 přílohy I a existují důkazy z úředních zdrojů o tom, že daná chemická látka byla v průběhu předcházejících pěti let používána v dovážející smluvní straně nebo jiné dotčené zemi nebo do ní dovážena.
V případě chemických látek uvedených v části 3 přílohy I, vývoz na základě splnění podmínek podle písmene b) se nemůže uskutečnit, byla-li chemická látka klasifikována v souladu s nařízením (ES) č. 1272/2008 jako karcinogenní kategorie 1 A nebo 1B, mutagenní kategorie 1 A nebo 1B, nebo jako toxická pro reprodukci kategorie 1 A nebo 1B, nebo odpovídá-li chemická látka kritériím uvedeným v příloze XIII nařízení (ES) č. 1907/2006, která vymezují perzistentní, bioakumulativní a toxické nebo velmi perzistentní a velmi bioakumulativní látky.
Při rozhodování o vývozu chemických látek uvedených v části 3 přílohy I posoudí určený vnitrostátní orgán členského státu vývozce po konzultaci s Komisí, jíž je nápomocna agentura, možný dopad používání chemické látky v dovážející smluvní straně nebo jiné zemi na zdraví člověka a životní prostředí a předloží příslušnou dokumentaci agentuře, aby byla zveřejněna prostřednictvím databáze.
8. Platnost každého výslovného souhlasu obdrženého podle odst. 6 písm. a) nebo rozhodnutí pokračovat s vývozem, pokud chybí výslovný souhlas podle odstavce 7 podléhá pravidelnému přezkumu Komise po konzultaci s dotčenými členskými státy takto:
a)
v případě každého výslovného souhlasu obdrženého podle odst. 6 písm. a) se nový výslovný souhlas požaduje do konce třetího kalendářního roku poté, co byl souhlas udělen, pokud podmínky tohoto souhlasu nestanoví jinak;
b)
pokud nebyla mezitím obdržena odpověď na žádost, rozhodnutí pokračovat s vývozem, pokud chybí výslovný souhlas podle odstavce 7 platí maximálně po dobu dvanácti měsíců a po jejím uplynutí se požaduje výslovný souhlas.
V případech uvedených v prvním pododstavci písm. a) smějí nicméně vývozy pokračovat i po uplynutí příslušného období do obdržení odpovědi na novou žádost o výslovný souhlas po dobu dodatečných dvanácti měsíců.
9. Agentura registruje v databázi veškeré žádosti o výslovný souhlas, obdržené odpovědi a rozhodnutí pokračovat s vývozem, pokud chybí výslovný souhlas, včetně dokumentace uvedené v odst. 7 třetím pododstavci. Každému obdrženému výslovnému souhlasu nebo rozhodnutí pokračovat s vývozem, pokud chybí výslovný souhlas, se přidělí referenční identifikační číslo a zapíší se na seznam se všemi příslušnými informacemi o jakýchkoli dodatečných podmínkách, např. dobách platnosti. Informace, které nejsou důvěrné, se zpřístupní prostřednictvím databáze.
10. Žádná chemická látka se nevyveze později než šest měsíců před datem ukončení své použitelnosti, pokud takové datum existuje nebo může být odvozeno z data výroby a pokud tomu nebrání vnitřní vlastnosti chemické látky. Zejména v případě pesticidů vývozci zajistí, aby byly rozměry a balení nádob na pesticidy optimalizovány s cílem snížit riziko vytváření zastaralých zásob.
11. Při vývozu pesticidů vývozci zajistí, aby označení obsahovalo zvláštní informace o podmínkách skladování a stabilitě při skladování v klimatických podmínkách dovážející smluvní strany nebo jiné země. Kromě toho zajistí, aby byly vyvážené pesticidy v souladu s normami čistoty stanovenými v právních předpisech Unie.
Článek 15
Vývoz některých chemických látek a výrobků
1. Na výrobky se vztahuje postup oznámení o vývozu podle článku 8, obsahují-li:
a)
látky uvedené v části 2 nebo 3 přílohy I v nezreagované formě;
b)
směsi obsahující takové látky v koncentraci, v jejímž důsledku se uplatňují povinnosti označování podle nařízení (ES) č. 1272/2008 bez ohledu na přítomnost jakýchkoli jiných látek.
2. Chemické látky a výrobky, jejichž používání je v Unii zakázáno z důvodů ochrany zdraví člověka nebo životního prostředí, a jež jsou uvedeny v příloze V, se nesmějí vyvážet.
Článek 16
Informace o tranzitní přepravě
1. Smluvní strany úmluvy, které požadují informace o tranzitní přepravě chemických látek, na které se vztahuje postup PIC, jsou spolu s informacemi požadovanými každou smluvní stranou prostřednictvím sekretariátu uvedeny v příloze VI.
2. Jestliže je chemická látka uvedená v části 3 přílohy I přepravována přes území smluvní strany úmluvy uvedené v příloze VI, poskytne vývozce, pokud je to možné, určenému vnitrostátnímu orgánu členského státu vývozce informace požadované dotyčnou smluvní stranou úmluvy v souladu s přílohou VI nejpozději 30 dní před tím, než se uskuteční první tranzitní přeprava, a nejpozději osm dní před každou následující tranzitní přepravou.
3. Určený vnitrostátní orgán členského státu vývozce předá Komisi a v kopii agentuře informace získané od vývozce podle odstavce 2, spolu se všemi dostupnými doplňujícími informacemi.
4. Komise předá informace obdržené podle odstavce 3 určeným vnitrostátním orgánům smluvních stran úmluvy, které tyto informace požadovaly, spolu se všemi dostupnými doplňujícími informacemi nejpozději 15 dní před první tranzitní přepravou a před každou následující tranzitní přepravou.
Článek 17
Informace, které musí být přiloženy k vyváženým chemickým látkám
1. Pro chemické látky, které jsou určeny pro vývoz, platí ustanovení pro balení a označování stanovené nebo uvedené v nařízení (ES) č. 1107/2009, ve směrnici 98/8/ES a v nařízení (ES) č. 1272/2008 nebo v jakémkoli jiném příslušném právním předpisu Unie.
První pododstavec platí, pokud tato ustanovení nejsou v rozporu se zvláštními požadavky dovážející smluvní strany nebo jiné země.
2. V případě potřeby se na štítku uvede datum ukončení použitelnosti a datum výroby chemických látek uvedených v odstavci 1 nebo v příloze I a případně se uvede datum ukončení použitelnosti pro různé klimatické oblasti.
3. Bezpečnostní list podle nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 1907/2006 se přikládá při vývozu chemických látek uvedených v odstavci 1. Vývozce zašle bezpečnostní list každé fyzické či právnické osobě dovážející chemickou látku do smluvní strany nebo jiné země.
4. Informace na štítku a v bezpečnostním listu se uvádějí, pokud je to možné, v úředních jazycích nebo v jednom či více hlavních jazycích země určení nebo oblasti předpokládaného použití.
Článek 18
Povinnosti orgánů členských států při kontrole dovozu a vývozu
1. Každý členský stát určí orgány, jako např. celní orgány odpovědné za kontrolu dovozu a vývozu chemických látek uvedených v příloze I, pokud tak již neučinil před vstupem tohoto nařízení v platnost.
Komise, za podpory agentury, a členské státy postupují cíleně a koordinovaně při kontrole dodržování tohoto nařízení ze strany vývozců.
2. Síť orgánů členských států odpovědných za prosazování tohoto nařízení koordinuje fórum pro výměnu informací o prosazování zřízené nařízením (ES) č. 1907/2006.
3. Každý členský stát zahrne do svých pravidelných zpráv o fungování postupů podle čl. 22 odst. 1 podrobnosti o činnostech těchto svých orgánů v tomto ohledu.
Článek 19
Další povinnosti vývozců
1. Vývozci chemických látek, na něž se vztahují povinnosti stanovené v čl. 8 odst. 2 a 4, uvedou příslušná referenční identifikační čísla ve svých vývozních prohlášeních (kolonka 44 jednotných správních dokladů nebo odpovídající údaj v elektronickém vývozním prohlášení) podle čl. 161 odst. 5 nařízení Rady (EHS) č. 2913/92.
2. Vývozci chemických látek osvobození podle čl. 8 odst. 5 od povinností stanovených v odstavcích 2 a 4 uvedeného článku nebo chemických látek, pro které tato povinnost přestala platit v souladu s čl. 8 odst. 6, obdrží prostřednictvím databáze zvláštní referenční identifikační číslo a toto číslo uvedou ve svém vývozním prohlášení.
3. Pokud o to agentura požádá, využijí vývozci databázi pro předložení informací nezbytných pro plnění svých povinností v rámci tohoto nařízení prostřednictvím databáze agentury.
Článek 20
Výměna informací
1. Komise, jíž je nápomocna agentura, a členské státy podle potřeby usnadní poskytování vědeckých, technických, ekonomických a právních informací o chemických látkách v oblasti působnosti tohoto nařízení, včetně informací toxikologických, ekotoxikologických a bezpečnostních.
Komise s podporou členských států a agentury, pokud to je nezbytné, případně zajistí následující:
a)
poskytování veřejně dostupných informací o regulačních opatřeních týkajících se cílů úmluvy;
b)
poskytování informací smluvním stranám a jiným zemím, ať již přímo, nebo prostřednictvím sekretariátu, o takových opatřeních, která podstatně omezují jeden nebo více způsobů používání chemické látky.
2. Komise, členské státy a agentura podle vzájemné dohody chrání veškeré důvěrné informace získané od smluvní strany nebo jiné země.
3. Pokud jde o předávání informací podle tohoto nařízení a aniž je dotčena směrnice Evropského parlamentu a Rady 2003/4/ES (21), nepovažují se za důvěrné alespoň tyto údaje:
a)
informace uvedené v příloze II a příloze IV;
b)
informace obsažené v bezpečnostních listech podle čl. 17 odst. 3;
c)
datum ukončení použitelnosti chemické látky;
d)
datum výroby chemické látky;
e)
informace o preventivních opatřeních, včetně klasifikace nebezpečnosti, povahy rizika a příslušných bezpečnostních pokynů;
f)
souhrn výsledků toxikologických a ekotoxikologických zkoušek;
g)
informace o nakládání s obaly po odstranění chemických látek.
4. Agentura připravuje každé dva roky shrnutí dodaných informací.
Článek 21
Technická pomoc
Komise, určené vnitrostátní orgány členských států a agentura, při zohlednění zejména potřeb rozvojových zemí a zemí v procesu hospodářské transformace, spolupracují na podpoře technické pomoci, včetně odborné přípravy, pro rozvoj infrastruktury, kapacit a odborných znalostí nezbytných pro správné nakládání s chemickými látkami během celé doby jejich životnosti.
Technická pomoc se zaměří, s cílem umožnit těmto zemím provádět úmluvu, zejména na poskytování technických informací o chemických látkách, na podporu výměny odborníků, na podporu zřizování a zachování určených vnitrostátních orgánů a na poskytování odborných technických znalostí nezbytných pro identifikaci nebezpečných pesticidních přípravků a pro přípravu oznámení pro sekretariát.
Komise a členské státy se aktivně podílí na mezinárodních činnostech vytváření kapacit v oblasti nakládání s chemickými látkami prostřednictvím poskytování informací o projektech, které podporují nebo financují, za účelem zlepšení nakládání s chemickými látkami v rozvojových zemích a zemích v procesu hospodářské transformace. Komise a členské státy zváží rovněž poskytování podpory nevládním organizacím.
Článek 22
Sledování a podávání zpráv
1. Členské státy a agentura předkládají každé tři roky Komisi informace o fungování postupů uvedených v tomto nařízení, včetně případných celních kontrol, protiprávních jednání, sankcí a nápravných opatření. Komise přijme prováděcí akt, kterým předem stanoví společnou formu předkládaných zpráv. Tento prováděcí akt se přijme poradním postupem podle čl. 27 odst. 2.
2. Komise zpracovává každé tři roky zprávu o provádění činností uvedených v tomto nařízení, za něž je odpovědná, a zahrne ji do souhrnné zprávy, do níž začlení informace poskytnuté členskými státy a agenturou podle odstavce 1. Stručný obsah zprávy, který se zveřejní na internetu, se předá Evropskému parlamentu a Radě.
3. Pokud jde o informace poskytnuté podle odstavců 1 a 2, dodrží Komise, členské státy a agentura příslušné povinnosti týkající se ochrany důvěrnosti údajů a vlastnických práv k nim.
Článek 23
Aktualizace příloh
1. Komise přezkoumá nejméně jednou za rok na základě vývoje právních předpisů Unie a úmluvy seznam chemických látek v příloze I.
2. Při určování toho, zda konečné regulační opatření na úrovni Unie znamená zákaz nebo přísné omezení, se účinek opatření posuzuje na úrovni podkategorií v rámci kategorií „pesticidy“ a „průmyslové chemické látky“. Jestliže regulační opatření zakazuje nebo přísně omezuje chemickou látku ve kterékoli z těchto podkategorií, zahrne se do části 1 přílohy I.
Při určování toho, zda konečné regulační opatření na úrovni Unie znamená zákaz nebo přísné omezení, a tato chemická látka je tedy způsobilá pro oznámení v rámci PIC podle článku 11, se účinek opatření posuzuje na úrovni kategorií „pesticidy“ a „průmyslové chemické látky“. Jestliže regulační opatření zakazuje nebo přísně omezuje použití chemické látky v kterékoli z těchto kategorií, zahrne se rovněž do části 2 přílohy I.
3. Rozhodnutí o zahrnutí chemických látek do přílohy I, případně o změně jejich záznamů bude přijato bez zbytečného odkladu.
4. Za účelem přizpůsobení tohoto nařízení technickému pokroku je Komise oprávněna přijímat akty v přenesené pravomoci podle článku 26 pro tato opatření:
a)
zahrnutí chemické látky do části 1 nebo 2 přílohy I podle odstavce 2 tohoto článku po přijetí konečného regulačního opatření na úrovni Unie a jiných změn přílohy I, včetně změn stávajících záznamů;
b)
zahrnutí chemické látky, na kterou se vztahuje nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 850/2004 ze dne 29. dubna 2004 o perzistentních organických znečišťujících látkách (22), do části 1 přílohy V;
c)
zahrnutí chemické látky, jež na úrovni Unie již podléhá zákazu vývozu, do části 2 přílohy V;
d)
změny stávajících záznamů v příloze V;
e)
změny příloh II, III, IV a VI.
Článek 24
Rozpočet agentury
1. Pro účely tohoto nařízení sestávají příjmy agentury z:
a)
dotace Unie ze souhrnného rozpočtu Evropské unie (oddíl Komise);
b)
jakýchkoli dobrovolných příspěvků členských států.
2. Příjmy a výdaje za činnosti v rámci tohoto nařízení a příjmy a výdaje za činnosti v rámci jiných nařízení jsou vedeny odděleně prostřednictvím různých oddílů rozpočtu agentury.
Příjmy agentury uvedené v odstavci 1 se použijí na provádění jejích úkolů v rámci tohoto nařízení.
3. Komise do 1. března 2014 přezkoumá, zda je vhodné, aby agentura účtovala poplatky za služby poskytované vývozcům, a v případě nutnosti předloží příslušný návrh.
Článek 25
Formáty a programové vybavení pro předkládání informací agentuře
Agentura specifikuje formáty a programové vybavení pro předkládání informací agentuře a bezplatně je zpřístupní na svých internetových stránkách. Členské státy a ostatní smluvní strany, na něž se toto nařízení vztahuje, používají uvedené formáty a programové vybavení pro předkládání informací agentuře podle tohoto nařízení.
Článek 26
Výkon přenesené pravomoci
1. Pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci je svěřena Komisi za podmínek stanovených v tomto článku.
2. Pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci uvedené v čl. 23 odst. 4 je svěřena Komisi na dobu pěti let od 1. března 2014. Komise vypracuje zprávu o přenesení pravomoci nejpozději devět měsíců před koncem tohoto pětiletého období. Přenesení pravomoci se automaticky prodlužuje o stejně dlouhá období, pokud Evropský parlament nebo Rada nevysloví proti tomuto prodloužení námitku nejpozději tři měsíce před koncem každého z těchto období.
3. Evropský parlament nebo Rada mohou přenesení pravomoci uvedené v čl. 23 odst. 4 kdykoli zrušit. Toto rozhodnutí o zrušení ukončí přenesení pravomoci uvedené v tomto rozhodnutí. Rozhodnutí nabývá účinku dnem následujícím po jeho zveřejnění v Úředním věstníku Evropské unie nebo k pozdějšímu dni, který je v něm upřesněn. Nedotýká se platnosti již platných aktů v přenesené pravomoci.
4. Přijetí aktu v přenesené pravomoci Komise neprodleně oznámí současně Evropskému parlamentu a Radě.
5. Akt v přenesené pravomoci přijatý podle čl. 23 odst. 4 vstoupí v platnost, pouze pokud proti němu Evropský parlament nebo Rada nevysloví námitky ve lhůtě dvou měsíců ode dne, kdy jim byl tento akt oznámen, nebo pokud Evropský parlament i Rada před uplynutím této lhůty informují Komisi o tom, že námitky nevysloví. Z podnětu Evropského parlamentu nebo Rady se tato lhůta prodlouží o dva měsíce.
Článek 27
Postup projednávání ve výboru
1. Komisi je nápomocen výbor zřízený článkem 133 nařízení (ES) č. 1907/2006. Uvedený výbor je výborem ve smyslu nařízení (EU) č. 182/2011.
2. Odkazuje-li se na tento odstavec, použije se článek 4 nařízení (EU) č. 182/2011.
Článek 28
Sankce
Členské státy stanoví pravidla pro ukládání sankcí za porušení ustanovení tohoto nařízení a přijmou veškerá opatření nezbytná pro zajištění správného provádění těchto ustanovení. Stanovené sankce musí být účinné, přiměřené a odrazující. Pokud tak již neučinily před vstupem tohoto nařízení v platnost, oznámí členské státy tato ustanovení Komisi nejpozději do 1. března 2014 a sdělí jí neprodleně všechny následné změny, které se jich týkají.
Článek 29
Přechodné období pro klasifikaci, označování a balení chemických látek
Odkazy, které v tomto nařízení poukazují na nařízení (ES) č. 1272/2008 se podle potřeby chápou jako odkazy na právní předpisy Unie, které se uplatňují na základě článku 61 uvedeného nařízení a v souladu s časovým harmonogramem v něm stanoveným.
Článek 30
Zrušení
Nařízení (ES) č. 689/2008 se zrušuje s účinkem od 1. března 2014.
Odkazy na nařízení (ES) č. 689/2008 se považují za odkazy na toto nařízení v souladu se srovnávací tabulkou uvedenou v příloze VII.
Článek 31
Vstup v platnost
Toto nařízení vstupuje v platnost dvacátým dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Použije se od 1. března 2014.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
Ve Štrasburku dne 4. července 2012.
ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY (UE) NR 649/2012
z dnia 4 lipca 2012 r.
dotyczące wywozu i przywozu niebezpiecznych chemikaliów
(wersja przekształcona)
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 192 ust. 1 i art. 207,
uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego parlamentom narodowym,
uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego (1),
po konsultacji z Komitetem Regionów,
stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą (2),
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
Do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 689/2008 z dnia 17 czerwca 2008 r. dotyczącego wywozu i przywozu niebezpiecznych chemikaliów (3) wprowadzono kilkakrotnie istotne zmiany. Mając na uwadze wprowadzenie dalszych zmian, rozporządzenie (WE) nr 689/2008 powinno zostać przekształcone dla zachowania przejrzystości.
(2)
Rozporządzenie (WE) nr 689/2008 wdraża Konwencję rotterdamską w sprawie procedury zgody po uprzednim poinformowaniu w międzynarodowym handlu niektórymi niebezpiecznymi substancjami chemicznymi i pestycydami (4) (zwaną dalej „konwencją”), która weszła w życie dnia 24 lutego 2004 r., i zastępuje rozporządzenie (WE) nr 304/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 stycznia 2003 r. dotyczące wywozu i przywozu niebezpiecznych chemikaliów (5).
(3)
Dla zapewnienia przejrzystości i spójności z właściwymi przepisami Unii należy wprowadzić lub wyjaśnić niektóre definicje, a terminologię należy ujednolicić zarówno z terminologią stosowaną w rozporządzeniu (WE) nr 1907/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2006 r. w sprawie rejestracji, oceny, udzielania zezwoleń i stosowanych ograniczeń w zakresie chemikaliów (REACH), utworzenia Europejskiej Agencji Chemikaliów (6), jak i w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1272/2008 z dnia 16 grudnia 2008 r. sprawie klasyfikacji, oznakowania i pakowania substancji i mieszanin (7). Niniejsze rozporządzenie powinno odzwierciedlać przepisy przejściowe rozporządzenia (WE) nr 1272/2008, w celu uniknięcia ewentualnych rozbieżności pomiędzy harmonogramem stosowania wymienionego rozporządzenia oraz niniejszego rozporządzenia.
(4)
Konwencja przyznaje Stronom uprawnienie do podejmowania działań, które w bardziej surowy sposób zapewniają ochronę zdrowia ludzkiego i środowiska niż wymagane w konwencji, pod warunkiem że takie działania są zgodne z jej postanowieniami i z prawem międzynarodowym. Aby zapewnić wyższy poziom ochrony środowiska i społeczeństw państw dokonujących przywozu, niezbędne i stosowne jest pójście o krok dalej niż przepisy konwencji w niektórych aspektach.
(5)
W odniesieniu do uczestnictwa Unii w konwencji istotne jest istnienie jednego punktu kontaktowego dla współdziałania Unii z Sekretariatem konwencji (zwanym dalej „Sekretariatem”) oraz innymi Stronami konwencji, jak również z innymi państwami. Komisja powinna działać jako taki punkt kontaktowy.
(6)
Konieczne jest zapewnienie skutecznej koordynacji i zarządzania technicznymi i administracyjnymi aspektami niniejszego rozporządzenia na szczeblu Unii. Państwa członkowskie oraz Europejska Agencja Chemikaliów utworzona na podstawie rozporządzenia (WE) nr 1907/2006 (zwana dalej „Agencją”) mają kompetencje i doświadczenie w zakresie wdrażania przepisów unijnych dotyczących chemikaliów i międzynarodowych umów w sprawie chemikaliów. Państwa członkowskie oraz Agencja powinny zatem realizować zadania dotyczące administracyjnych, technicznych i naukowych aspektów wdrożenia konwencji za pośrednictwem niniejszego rozporządzenia, a także wymiany informacji. Ponadto Komisja, państwa członkowskie i Agencja powinny współpracować w celu skutecznej realizacji międzynarodowych zobowiązań Unii wynikających z konwencji.
(7)
Biorąc pod uwagę, że niektóre zadania Komisji powinny zostać przekazane Agencji, Europejska baza danych dotyczących wywozu i przywozu niebezpiecznych chemikaliów pierwotnie ustanowiona przez Komisję powinna być dalej rozwijana i prowadzona przez Agencję.
(8)
Wywóz niebezpiecznych chemikaliów, które są zakazane lub podlegają surowym ograniczeniom w Unii, powinien dalej podlegać wspólnej procedurze powiadomienia o wywozie. Odpowiednio, niebezpieczne chemikalia, w formie substancji lub mieszanin, lub zawarte w wyrobie, które są zakazane lub podlegają surowym ograniczeniom w Unii jako środki ochrony roślin, jako pozostałe formy pestycydów lub jako chemikalia przemysłowe do profesjonalnego lub ogólnego zastosowania, powinny podlegać zasadom powiadomienia o wywozie podobnym do tych stosowanych do chemikaliów, które są zakazane lub podlegają surowym ograniczeniom w ramach jednej lub obu kategorii zastosowania ustanowionych w konwencji, a mianowicie jako pestycydy lub przemysłowe chemikalia. Dodatkowo chemikalia podlegające międzynarodowej procedurze zgody po uprzednim poinformowaniu (PIC) (zwanej dalej „procedurą PIC”) powinny również podlegać tym samym zasadom powiadomienia o wywozie. Ta wspólna procedura powiadomienia o wywozie powinna mieć zastosowanie do wywozów z Unii do wszystkich państw trzecich, bez względu na to, czy są Stronami konwencji i czy podlegają jej procedurom. Państwa członkowskie powinny mieć prawo do nakładania opłat administracyjnych w celu pokrycia swoich kosztów wynikających z niniejszej procedury.
(9)
Eksporterzy oraz importerzy powinni być zobowiązani do przekazywania informacji o ilościach chemikaliów w handlu międzynarodowym, objętych niniejszym rozporządzeniem, w celu umożliwienia monitorowania i oceny wpływu i skuteczności uzgodnień zawartych w niniejszym rozporządzeniu.
(10)
Powiadomienia Sekretariatu dotyczące podejmowanych przez Unię lub państwo członkowskie ostatecznych działań regulacyjnych, zakazujących lub nakładających surowe ograniczenia na chemikalia w celu ich włączenia do procedury PIC, powinny być przedkładane przez Komisję w przypadkach, gdy spełnione są kryteria ustanowione w konwencji w tym zakresie. W miarę potrzeby należy zwracać się o dodatkowe informacje w celu poparcia takich powiadomień.
(11)
W przypadkach gdy ostateczne działania regulacyjne podejmowane przez Unię lub państwo członkowskie nie kwalifikują się, aby o nich powiadamiać, ponieważ nie spełniają kryteriów określonych w konwencji, informacja na temat tych działań powinna jednak zostać przekazana Sekretariatowi oraz pozostałym Stronom konwencji celem zapewnienia wymiany informacji.
(12)
Niezbędne jest również zapewnienie, aby Unia podejmowała decyzje w sprawie przywozu do Unii chemikaliów podlegających procedurze PIC. Decyzje te powinny być oparte na mających zastosowanie przepisach Unii oraz uwzględniać zakazy lub surowe ograniczenia nakładane przez państwa członkowskie. W uzasadnionych przypadkach należy przedstawić propozycje zmian w przepisach Unii.
(13)
Potrzebne są uzgodnienia zapewniające, by państwa członkowskie oraz eksporterzy byli świadomi decyzji państw przywozu w odniesieniu do chemikaliów, które podlegają procedurze PIC, oraz by tacy eksporterzy stosowali się do tych decyzji. Ponadto aby zapobiec niepożądanemu wywozowi, żadne chemikalia zakazane lub podlegające surowym ograniczeniom w Unii, które spełniają kryteria dotyczące powiadamiania określone w konwencji lub które podlegają procedurze PIC, nie powinny być wywożone bez zwrócenia się do państwa przywozu i uzyskania jego wyraźnej zgody bez względu na to, czy to państwo jest Stroną konwencji. Jednocześnie stosowne jest zwolnienie z tego obowiązku wywozu niektórych chemikaliów do krajów będących członkami Organizacji Współpracy Gospodarczej i Rozwoju (OECD) pod warunkiem spełnienia określonych warunków. Ponadto niezbędna jest procedura przewidująca tymczasową możliwość dokonywania wywozu pewnych chemikaliów w ściśle określonych warunkach, w przypadku gdy mimo wszelkich starań nie można uzyskać odpowiedzi od państwa przywozu. Należy również przewidzieć okresowy przegląd wszystkich takich przypadków oraz przypadków, w których uzyskano wyraźną zgodę.
(14)
Ważne jest również, aby wszystkie wywożone chemikalia miały odpowiednie warunki i czas przechowywania, tak aby mogły być skutecznie i bezpiecznie stosowane. W odniesieniu do pestycydów, a w szczególności do pestycydów wywożonych do krajów rozwijających się, istotne jest, aby przekazana została informacja o prawidłowych warunkach magazynowania oraz aby stosowane były właściwe opakowania zbiorcze oraz rozmiar pojemników, tak aby uniknąć gromadzenia przestarzałych zapasów.
(15)
Wyroby zawierające chemikalia nie wchodzą w zakres konwencji. Niemniej jednak wydaje się właściwe, aby zdefiniowane w niniejszym rozporządzeniu wyroby zawierające chemikalia, które mogą być uwolnione do środowiska przy zachowaniu pewnych warunków ich stosowania lub ich unieszkodliwiania, a które są zakazane lub podlegają surowym ograniczeniom w Unii w ramach jednej lub więcej kategorii zastosowania ustanowionych w konwencji lub podlegają procedurze PIC, podlegały również zasadom powiadomienia o wywozie. Ponadto niektóre chemikalia oraz wyroby zawierające określone chemikalia nieobjęte zakresem konwencji, jakkolwiek dające powód do szczególnego niepokoju, nie powinny być w ogóle wywożone.
(16)
Zgodnie z konwencją informacje w sprawie przewozów tranzytowych chemikaliów podlegających procedurze PIC powinny być przedstawione Stronom konwencji żądającym tych informacji.
(17)
Przepisy Unii dotyczące pakowania i oznakowania oraz pozostałych informacji dotyczących bezpieczeństwa powinny mieć zastosowanie do wszystkich chemikaliów przeznaczonych do wywozu do państw będących Stronami konwencji oraz do państw trzecich, chyba że przepisy te stałyby w sprzeczności z jakimikolwiek szczególnymi wymaganiami tych państw, uwzględniając odpowiednie normy międzynarodowe. Ponieważ rozporządzenie (WE) nr 1272/2008 ustanowiło nowe przepisy w sprawie klasyfikacji, oznakowania i pakowania substancji i mieszanin, w niniejszym rozporządzeniu należy umieścić odesłanie do powyższego rozporządzenia.
(18)
W celu zapewnienia skutecznej kontroli oraz skutecznego wprowadzania w życie przepisów państwa członkowskie powinny wyznaczyć organy, takie jak organy celne, które powinny być odpowiedzialne za kontrolowanie przywozu i wywozu chemikaliów objętych niniejszym rozporządzeniem. Komisja, wspierana przez Agencję, oraz państwa członkowskie odgrywają kluczową rolę i powinny działać w sposób celowy oraz skoordynowany. Państwa członkowskie powinny przewidzieć odpowiednie kary w przypadku naruszeń.
(19)
W celu ułatwienia kontroli celnej oraz zmniejszenia obciążenia administracyjnego zarówno dla eksporterów, jak i organów, powinien zostać wprowadzony system kodów stosowanych w zgłoszeniach wywozowych. Specjalne kody powinny również być stosowane, w odpowiednich przypadkach, w odniesieniu do chemikaliów wywożonych do celów badawczych lub analitycznych w ilościach prawdopodobnie pozostających bez wpływu na zdrowie ludzkie lub środowisko, a w każdym przypadku nieprzekraczających 10 kg od każdego eksportera do każdego państwa przywozu w roku kalendarzowym.
(20)
Wymiana informacji, wspólna odpowiedzialność oraz współpraca między Unią a państwami członkowskimi i państwami trzecimi powinny być wspierane w celu zapewnienia rzetelnego zarządzania chemikaliami bez względu na to, czy te państwa trzecie są Stronami konwencji. W szczególności pomoc techniczna dla krajów rozwijających się oraz krajów w okresie transformacji gospodarczej powinna być udzielana bezpośrednio przez Komisję oraz państwa członkowskie lub pośrednio przez wsparcie projektów organizacji pozarządowych, w szczególności poprzez wsparcie zmierzające do umożliwienia tym krajom wdrożenia konwencji, tym samym przyczyniając się do zapobiegania negatywnemu wpływowi chemikaliów na zdrowie ludzkie i środowisko.
(21)
Monitorowanie funkcjonowania procedur powinno odbywać się regularnie, jeżeli mają być one skuteczne. W tym celu państwa członkowskie i Agencja powinny regularnie przedkładać sprawozdania w ujednoliconej formie Komisji, która z kolei powinna składać regularne sprawozdania Parlamentowi Europejskiemu oraz Radzie.
(22)
Agencja powinna sporządzić wskazówki techniczne, aby pomóc wyznaczonym organom, włącznie z organami takimi, jak organy celne kontrolujące wywóz, oraz eksporterom i importerom w stosowaniu niniejszego rozporządzenia.
(23)
W celu dostosowania niniejszego rozporządzenia do postępu technicznego, Komisji należy przekazać uprawnienia do przyjęcia aktów zgodnie z art. 290 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej („TFUE”) w odniesieniu do włączenia chemikaliów do części 1 lub 2 załącznika I i innych zmian tego załącznika, włączenia chemikaliów do części 1 lub 2 załącznika V i innych zmian tego załącznika oraz zmian załączników II, III, IV i VI. Szczególnie ważne jest, aby w czasie prac przygotowawczych Komisja prowadziła stosowne konsultacje, w tym na poziomie ekspertów. Przygotowując i opracowując akty delegowane, Komisja powinna zapewnić jednoczesne, terminowe i odpowiednie przekazywanie stosownych dokumentów Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.
(24)
W celu zapewnienia jednolitych warunków wykonywania niniejszego rozporządzenia należy przekazać Komisji uprawnienia wykonawcze. Uprawnienia te powinny być wykonywane zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 z dnia 16 lutego 2011 r. ustanawiającym przepisy i zasady ogólne dotyczące trybu kontroli przez państwa członkowskie wykonywania uprawnień wykonawczych przez Komisję (8).
(25)
Ponieważ cele niniejszego rozporządzenia, mianowicie zapewnienie spójnego i skutecznego wdrożenia zobowiązań Unii wynikających z konwencji, nie mogą zostać osiągnięte w sposób wystarczający przez państwa członkowskie, natomiast - ze względu na konieczność zharmonizowania przepisów dotyczących wywozu i przywozu niebezpiecznych chemikaliów - możliwe jest ich lepsze osiągnięcie na poziomie Unii, Unia może przyjąć środki zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 Traktatu o Unii Europejskiej. Zgodnie z zasadą proporcjonalności, określoną w tym artykule, niniejsze rozporządzenie nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tych celów.
(26)
Należy uchylić rozporządzenie (WE) nr 689/2008.
(27)
Należy przewidzieć odroczenie rozpoczęcia stosowania niniejszego rozporządzenia, aby zapewnić Agencji wystarczającą ilość czasu na przygotowanie się do swojej nowej roli i umożliwić przemysłowi zapoznanie się z nowymi procedurami,
PRZYJMUJĄ NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Cele
1. Celami niniejszego rozporządzenie są:
a)
wdrożenie Konwencji rotterdamskiej w sprawie procedury zgody po uprzednim poinformowaniu w międzynarodowym handlu niektórymi niebezpiecznymi substancjami chemicznymi i pestycydami (zwanej dalej „konwencją”);
b)
wspieranie wspólnej odpowiedzialności oraz współpracy w dziedzinie międzynarodowego przepływu niebezpiecznych chemikaliów w celu ochrony zdrowia ludzkiego oraz środowiska przed potencjalnym szkodliwym działaniem;
c)
przyczynianie się do stosowania niebezpiecznych chemikaliów w sposób bezpieczny dla środowiska.
Cele określone w akapicie pierwszym osiąga się, ułatwiając wymianę informacji na temat charakterystyki niebezpiecznych chemikaliów, ustanawiając w ramach Unii proces decyzyjny w sprawie ich przywozu i wywozu oraz rozpowszechniając, odpowiednio, wśród Stron konwencji i innych państw podjęte decyzje.
2. Poza celami określonymi w ust. 1 niniejsze rozporządzenie zapewnia, aby przepisy rozporządzenia (WE) nr 1272/2008 odnoszące się do klasyfikacji, oznakowania i pakowania miały zastosowanie do wszystkich chemikaliów w przypadku, gdy są one wywożone z państw członkowskich do innych Stron lub innych państw, chyba że przepisy te stałyby w sprzeczności z jakimikolwiek szczególnymi wymaganiami tych Stron lub innych państw.
Artykuł 2
Zakres
1. Niniejsze rozporządzenie ma zastosowanie do:
a)
niektórych niebezpiecznych chemikaliów, które podlegają procedurze zgody po uprzednim poinformowaniu na podstawie konwencji (zwanej dalej „procedurą PIC”);
b)
niektórych niebezpiecznych chemikaliów, które są zakazane lub podlegają surowym ograniczeniom w Unii lub w państwie członkowskim;
c)
wywożonych chemikaliów w odniesieniu do ich klasyfikacji, oznakowania i pakowania.
2. Niniejsze rozporządzenie nie ma zastosowania do:
a)
środków odurzających oraz substancji psychotropowych objętych rozporządzeniem Rady (WE) nr 111/2005 z dnia 22 grudnia 2004 r. określającym zasady nadzorowania handlu prekursorami narkotyków pomiędzy Wspólnotą a państwami trzecimi (9);
b)
materiałów radioaktywnych oraz substancji objętych dyrektywą Rady 96/29/Euratom z dnia 13 maja 1996 r. ustanawiającą podstawowe normy bezpieczeństwa w zakresie ochrony zdrowia pracowników i ogółu społeczeństwa przed zagrożeniami wynikającymi z promieniowania jonizującego (10);
c)
odpadów objętych dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/98/WE z dnia 19 listopada 2008 r. w sprawie odpadów (11);
d)
broni chemicznej objętej rozporządzeniem Rady (WE) nr 428/2009 z dnia 5 maja 2009 r. ustanawiającym wspólnotowy system kontroli wywozu, transferu, pośrednictwa i tranzytu w odniesieniu do produktów podwójnego zastosowania (12);
e)
środków spożywczych oraz dodatków do środków spożywczych objętych rozporządzeniem (WE) nr 882/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie kontroli urzędowych przeprowadzanych w celu sprawdzenia zgodności z prawem paszowym i żywnościowym oraz regułami dotyczącymi zdrowia zwierząt i dobrostanu zwierząt (13);
f)
materiałów paszowych objętych rozporządzeniem (WE) nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 stycznia 2002 r. ustanawiającym ogólne zasady i wymagania prawa żywnościowego, powołującym Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności oraz ustanawiającym procedury w zakresie bezpieczeństwa żywności (14), w tym dodatków, przetworzonych, częściowo przetworzonych lub nieprzetworzonych, przeznaczonych do karmienia zwierząt;
g)
organizmów zmodyfikowanych genetycznie objętych dyrektywą 2001/18/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 12 marca 2001 r. w sprawie zamierzonego uwalniania do środowiska organizmów zmodyfikowanych genetycznie (15);
h)
z zastrzeżeniem zakresu objętego art. 3 ust. 5 lit. b) niniejszego rozporządzenia - leków gotowych oraz weterynaryjnych produktów leczniczych objętych, odpowiednio, dyrektywą 2001/83/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 6 listopada 2001 r. w sprawie wspólnotowego kodeksu odnoszącego się do produktów leczniczych stosowanych u ludzi (16) oraz dyrektywą 2001/82/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 6 listopada 2001 r. w sprawie wspólnotowego kodeksu odnoszącego się do weterynaryjnych produktów leczniczych (17).
3. Niniejsze rozporządzenie nie ma zastosowania do chemikaliów wywożonych do celów badawczych lub analitycznych w ilościach prawdopodobnie pozostających bez wpływu na zdrowie ludzkie lub środowisko, a w każdym przypadku nieprzekraczających 10 kg od każdego eksportera do każdego państwa przywozu w roku kalendarzowym.
Niezależnie od akapitu pierwszego, eksporterzy chemikaliów, o których mowa w tym akapicie, otrzymują specjalny identyfikacyjny numer referencyjny, korzystając z bazy danych, o której mowa w art. 6 ust. 1 lit. a), oraz podają ten identyfikacyjny numer referencyjny w swoim zgłoszeniu wywozowym.
Artykuł 3
Definicje
Na potrzeby niniejszego rozporządzenia zastosowanie mają następujące definicje:
1)
„chemikalia” oznaczają substancję zarówno samą w sobie, jak i wchodzącą w skład mieszaniny, lub mieszaninę, uzyskaną za pomocą procesu produkcyjnego lub pozyskaną z przyrody, lecz niezawierającą organizmów żywych, należącą do jednej z poniższych kategorii:
a)
pestycydów, w tym szczególnie niebezpiecznych form użytkowych pestycydów;
b)
chemikaliów przemysłowych;
2)
„substancja” oznacza pierwiastek chemiczny lub jego związki zgodnie z definicją zawartą w art. 3 pkt 1 rozporządzenia (WE) nr 1907/2006;
3)
„mieszanina” oznacza mieszaninę lub roztwór zgodnie z definicją zawartą w art. 2 pkt 8 rozporządzenia (WE) nr 1272/2008;
4)
„wyrób” oznacza produkt gotowy zawierający chemikalia, których zastosowanie w tym szczególnym produkcie zostało zakazane lub surowo ograniczone przez prawodawstwo Unii, jeśli produkt ten nie wchodzi w zakres definicji zawartych w pkt 2 lub 3;
5)
„pestycydy” oznaczają chemikalia jednej z następujących podkategorii:
a)
pestycydy stosowane jako środki ochrony roślin, objęte rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 z dnia 21 października 2009 r. dotyczącym wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin (18);
b)
inne pestycydy, takie jak:
(i)
produkty biobójcze objęte dyrektywą 98/8/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 lutego 1998 r. dotyczącą wprowadzania do obroty produktów biobójczych (19); oraz
(ii)
środki odkażające, środki owadobójcze oraz środki niszczące pasożyty objęte dyrektywami 2001/82/WE i 2001/83/WE;
6)
„chemikalia przemysłowe” oznaczają chemikalia jednej z następujących podkategorii:
a)
chemikalia do profesjonalnego zastosowania;
b)
chemikalia do ogólnego zastosowania;
7)
„chemikalia podlegające powiadomieniu o wywozie” oznaczają wszystkie chemikalia, które są zakazane lub podlegają surowym ograniczeniom w Unii w ramach jednej lub więcej kategorii lub podkategorii, oraz wszystkie chemikalia wymienione w części 1 załącznika I, które podlegają procedurze PIC;
8)
„chemikalia kwalifikujące się do zgłoszenia do objęcia procedurą PIC” oznaczają wszystkie chemikalia, które są zakazane lub podlegają surowym ograniczeniom w Unii lub w państwie członkowskim w ramach jednej lub więcej kategorii. Chemikalia zakazane lub podlegające surowym ograniczeniom w Unii w ramach jednej lub więcej kategorii wymienione są w części 2 załącznika I;
9)
„chemikalia podlegające procedurze PIC” oznaczają wszystkie chemikalia wymienione w załączniku III do konwencji lub w części 3 załącznika I do niniejszego rozporządzenia;
10)
„chemikalia zakazane” oznaczają jedno z następujących:
a)
chemikalia, których każde zastosowanie w ramach jednej lub więcej kategorii lub podkategorii zostało zakazane przez ostateczne działanie regulacyjne Unii w celu ochrony zdrowia ludzkiego lub środowiska;
b)
chemikalia, których nie zatwierdzono do ich pierwszego zastosowania lub które zostały wycofane przez przemysł z rynku Unii lub z dalszego rozpatrywania w procesie powiadamiania, rejestracji lub zatwierdzania oraz w przypadku, gdy istnieje dowód, że te chemikalia stwarzają zagrożenie dla zdrowia ludzkiego lub dla środowiska;
11)
„chemikalia surowo ograniczone” oznaczają jedno z następujących:
a)
chemikalia, w przypadku których w celu ochrony zdrowia ludzkiego lub środowiska, praktycznie każde zastosowanie w ramach jednej lub więcej kategorii lub podkategorii zostało zakazane przez ostateczne działanie regulacyjne Unii, jakkolwiek niektóre ich zastosowania są nadal dozwolone;
b)
chemikalia, których nie zatwierdzono do praktycznie żadnych zastosowań lub które zostały wycofane przez przemysł z rynku Unii lub z dalszego rozpatrywania w procesie powiadamiania, rejestracji lub zatwierdzania oraz w przypadku, gdy istnieje dowód, że te chemikalia stwarzają zagrożenie dla zdrowia ludzkiego lub dla środowiska;
12)
„chemikalia zakazane lub surowo ograniczone przez państwo członkowskie” oznaczają wszystkie chemikalia, których stosowanie jest zakazane lub surowo ograniczone przez ostateczne działanie regulacyjne państwa członkowskiego;
13)
„ostateczne działanie regulacyjne” oznacza prawnie wiążący akt, którego celem jest zakaz lub surowe ograniczenie stosowania chemikaliów;
14)
„szczególnie niebezpieczna forma użytkowa pestycydu” oznacza chemikalia przygotowane do stosowania jako pestycydy, które mają istotny wpływ na zdrowie ludzkie lub środowisko, możliwy do zaobserwowania w krótkim czasie po jedno- lub wielokrotnym narażeniu, zgodnie z warunkami zastosowania;
15)
„obszar celny Unii” oznacza obszar określony w art. 3 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (20);
16)
„wywóz” oznacza:
a)
ostateczny lub czasowy wywóz chemikaliów spełniających warunki art. 28 ust. 2 TFUE;
b)
powrotny wywóz chemikaliów niespełniających warunków określonych w art. 28 ust. 2 TFUE, które objęte są procedurą celną inną niż zewnętrzna procedura tranzytu unijnego dla przepływu towarów przez obszar celny Unii;
17)
„przywóz” oznacza fizyczne wprowadzenie na obszar celny Unii chemikaliów objętych procedurą celną inną niż zewnętrzna procedura tranzytu unijnego dla przepływu towarów przez obszar celny Unii;
18)
„eksporter” oznacza jedną z poniższych osób, fizyczną lub prawną:
a)
osobę, w imieniu której dokonywane jest zgłoszenie wywozowe, to znaczy osobę, która w czasie, gdy zgłoszenie jest przyjmowane, ma umowę z odbiorcą w państwie będącym Stroną lub w innym państwie i jest uprawniona do decydowania o wysłaniu tych chemikaliów poza obszar celny Unii;
b)
w przypadku gdy nie zawarto umowy wywozowej lub gdy podmiot związany umową nie działa we własnym imieniu - osobę, która jest uprawniona do decydowania o wysłaniu chemikaliów poza obszar celny Unii;
c)
w przypadku gdy zgodnie z umową, na której opiera się wywóz, prawa dysponowania tymi chemikaliami ma podmiot posiadający siedzibę poza Unią - stronę umowy mającą siedzibę w Unii;
19)
„importer” oznacza każdą osobę fizyczną lub prawną, która w czasie przywozu na obszar celny Unii jest odbiorcą tych chemikaliów;
20)
„Strona konwencji” lub „Strona” oznacza państwo lub regionalną organizację integracji gospodarczej, które wyraziły zgodę na związanie się konwencją oraz w stosunku do których konwencja weszła w życie;
21)
„inne państwo” oznacza każde państwo niebędące Stroną;
22)
„Agencja” oznacza Europejską Agencję Chemikaliów utworzoną rozporządzeniem (WE) nr 1907/2006;
23)
„Sekretariat” oznacza Sekretariat konwencji, chyba że w niniejszym rozporządzeniu określono inaczej.
Artykuł 4
Wyznaczone organy krajowe państw członkowskich
Każde państwo członkowskie wyznacza organ lub organy („wyznaczony organ krajowy” lub „wyznaczone organy krajowe”) w celu pełnienia funkcji administracyjnych wymaganych przez niniejsze rozporządzenie, chyba że organy te zostały już wyznaczone przed wejściem w życie niniejszego rozporządzenia.
Każde państwo członkowskie powiadamia Komisję o wyznaczeniu organu lub organów w terminie do dnia 17 listopada 2012 r., chyba że informacje te zostały już dostarczone przed wejściem w życie niniejszego rozporządzenia, oraz o każdej zmianie wyznaczonego organu krajowego.
Artykuł 5
Udział Unii w konwencji
1. Za udział w konwencji odpowiadają wspólnie Komisja i państwa członkowskie, w szczególności jeżeli chodzi o pomoc techniczną, wymianę informacji oraz kwestie dotyczące rozstrzygania sporów, uczestnictwa w organach pomocniczych i głosowania.
2. Komisja działa jako wspólny wyznaczony organ w imieniu wszystkich wyznaczonych organów krajowych państw członkowskich w trybie bliskiej współpracy i konsultacji z nimi w zakresie funkcji administracyjnych wynikających z konwencji w odniesieniu do procedury PIC.
Komisja w szczególności odpowiada za:
a)
przekazywanie Stronom i innym państwom unijnych powiadomień o wywozie na mocy art. 8;
b)
przedkładanie Sekretariatowi powiadomień o właściwych ostatecznych działaniach regulacyjnych dotyczących chemikaliów kwalifikujących się do zgłoszenia do objęcia procedurą PIC na mocy art. 11;
c)
przekazywanie informacji na temat innych ostatecznych działań regulacyjnych dotyczących chemikaliów niekwalifikujących się do zgłoszenia do objęcia procedurą PIC zgodnie z art. 12;
d)
otrzymywanie informacji z Sekretariatu w ogólnym rozumieniu.
Komisja dostarcza również Sekretariatowi unijne decyzje o przywozie w odniesieniu do chemikaliów podlegających procedurze PIC na podstawie art. 13.
Ponadto Komisja koordynuje wkład Unii we wszystkie sprawy techniczne związane z poniższymi kwestiami:
a)
konwencją;
b)
przygotowywaniem Konferencji Stron ustanowionej w art. 18 ust. 1 konwencji;
c)
Komitetem Kontroli Chemicznej ustanowionym zgodnie z art. 18 ust. 6 konwencji (zwanym dalej „Komitetem Kontroli Chemicznej”);
d)
innymi organami pomocniczymi Konferencji Stron.
3. Komisja oraz państwa członkowskie podejmują wszelkie konieczne inicjatywy w celu zapewnienia właściwej reprezentacji Unii w różnych organach wykonawczych konwencji.
Artykuł 6
Zadania Agencji
1. Oprócz zadań powierzonych jej na mocy art. 7, 8, 9, 10, 11, 13, 14, 15, 18, 19, 20, 21, 22 i 25 Agencja wykonuje następujące zadania:
a)
prowadzenie, dalsze rozwijanie i regularne uaktualnianie bazy danych dotyczących wywozu i przywozu niebezpiecznych chemikaliów (zwanej dalej „bazą danych”);
b)
publiczne udostępnienie bazy danych na swej stronie internetowej;
c)
w stosownych przypadkach, za zgodą Komisji i po konsultacjach z państwami członkowskimi, zapewnienie pomocy oraz wytycznych technicznych i naukowych oraz narzędzi dla przemysłu w celu zagwarantowania skutecznego stosowania niniejszego rozporządzenia;
d)
za zgodą Komisji zapewnienie wyznaczonym organom krajowym państw członkowskich pomocy oraz wytycznych technicznych i naukowych w celu zapewnienia skutecznego stosowania niniejszego rozporządzenia;
e)
na wniosek ekspertów państw członkowskich lub Komisji z Komitetu Kontroli Chemicznej i w ramach dostępnych środków, wnoszenie wkładu w przygotowywanie wytycznych dla decyzji, o których mowa w art. 7 konwencji, i innych technicznych dokumentów związanych z wdrażaniem konwencji;
f)
dostarczanie Komisji na wniosek technicznego i naukowego wkładu oraz wspieranie jej w celu zapewnienia skutecznego wykonywania niniejszego rozporządzenia;
g)
dostarczanie Komisji, na wniosek, technicznego i naukowego wkładu oraz wspieranie jej w pełnieniu funkcji wspólnego wyznaczonego organu Unii.
2. Sekretariat Agencji wykonuje zadania przydzielone Agencji na podstawie niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 7
Chemikalia podlegające powiadomieniu o wywozie, chemikalia kwalifikujące się do zgłoszenia do objęcia procedurą PIC oraz chemikalia podlegające procedurze PIC
1. Chemikalia podlegające powiadomieniu o wywozie, chemikalia kwalifikujące się do zgłoszenia do objęcia procedurą PIC oraz chemikalia podlegające procedurze PIC, wymienione są w załączniku I.
2. Chemikalia wymienione w załączniku I są przypisane do jednej lub kilku z trzech grup chemikaliów stanowiących część 1, 2 i 3 tego załącznika.
Chemikalia wymienione w części 1 załącznika I podlegają procedurze powiadomienia o wywozie, ustanowionej w art. 8, wraz z podaniem szczegółowych informacji dotyczących tożsamości substancji, kategorii lub podkategorii zastosowania objętej ograniczeniami, rodzaju ograniczeń oraz, w stosownych przypadkach, dodatkowych informacji, w szczególności dotyczących zwolnienia z wymagań w zakresie powiadomienia o wywozie.
Chemikalia wymienione w części 2 załącznika I, poza podleganiem procedurze powiadomienia o wywozie ustanowionej w art. 8, kwalifikują się dodatkowo do procedury zgłoszenia do objęcia procedurą PIC przewidzianej w art. 11, wraz ze szczegółowymi informacjami w odniesieniu do tożsamości substancji oraz kategorii zastosowania.
Chemikalia wymienione w części 3 załącznika I podlegają procedurze PIC wraz z podaniem kategorii zastosowania oraz, w stosownych przypadkach, dodatkowych informacji w szczególności dotyczących wszystkich wymagań w zakresie powiadomienia o wywozie.
3. Wykazy zawarte w załączniku I są udostępniane publicznie za pomocą bazy danych.
Artykuł 8
Powiadomienia o wywozie przekazane Stronom oraz innym państwom
1. W przypadku substancji wymienionych w części 1 załącznika I lub mieszanin zawierających takie substancje w stężeniu skutkującym obowiązkiem oznakowania na podstawie rozporządzenia (WE) nr 1272/2008 niezależnie od zawartości innych substancji zastosowanie mają ust. 2-8 niniejszego artykułu bez względu na zamierzone zastosowanie tych chemikaliów przez Stronę przywozu lub inne państwo przywozu.
2. W przypadku gdy eksporter, po raz pierwszy od daty, od której zaczął podlegać niniejszemu rozporządzeniu, zamierza dokonać wywozu chemikaliów, o których mowa w ust. 1, z Unii do Strony lub innego państwa, powiadamia on o wywozie wyznaczony organ krajowy państwa członkowskiego, w którym prowadzi działalność (zwanego dalej „państwem członkowskim eksportera”), nie później niż 35 dni przed przewidywaną datą wywozu. Następnie eksporter powiadamia ten wyznaczony organ krajowy o pierwszym wywozie chemikaliów w każdym roku kalendarzowym nie później niż 35 dni przed jego dokonaniem. Powiadomienie dokonywane jest zgodnie z wymaganiami dotyczącymi informowania określonymi w załączniku II i jest udostępniane Komisji i państwom członkowskim za pomocą bazy danych.
Wyznaczony organ krajowy państwa członkowskiego eksportera sprawdza zgodność informacji z załącznikiem II i - jeżeli powiadomienie jest kompletne - przesyła je Agencji nie później niż 25 dni przed przewidywaną datą wywozu.
Agencja, w imieniu Komisji, przekazuje powiadomienie wyznaczonemu organowi krajowemu Strony przywozu lub odpowiedniemu organowi innego państwa przywozu i przyjmuje środki niezbędne do zapewnienia, by otrzymały one to powiadomienie nie później niż 15 dni przed pierwszym przewidywanym wywozem tych chemikaliów, a następnie 15 dni przed pierwszym wywozem w każdym następnym roku kalendarzowym.
Agencja rejestruje każde powiadomienie o wywozie i przypisuje mu identyfikacyjny numer referencyjny w bazie danych. Agencja udostępnia również publicznie oraz, odpowiednio, wyznaczonym organom krajowym państw członkowskich, uaktualniony wykaz przedmiotowych chemikaliów, Stron przywozu i innych państw przywozu na każdy rok kalendarzowy za pomocą bazy danych.
3. W przypadku gdy Agencja nie otrzyma od Strony przywozu lub innego państwa przywozu potwierdzenia odbioru pierwszego powiadomienia o wywozie dokonanego po umieszczeniu tych chemikaliów w części 1 załącznika I w terminie 30 dni od wysłania takiego powiadomienia, przekazuje ona, w imieniu Komisji, drugie powiadomienie. Agencja, w imieniu Komisji, dokłada odpowiednich starań, aby zapewnić, by wyznaczony organ krajowy Strony przywozu lub odpowiedni organ innego państwa przywozu otrzymał drugie powiadomienie.
4. Nowe powiadomienie o wywozie jest dokonywane zgodnie z ust. 2 dla wywozu, który ma miejsce po wejściu w życie zmian w prawodawstwie Unii dotyczącym obrotu, stosowania lub oznakowania przedmiotowych substancji lub w każdym przypadku, gdy zmiana składu danej mieszaniny pociąga za sobą zmianę jej oznakowania. Nowe powiadomienie jest zgodne z wymaganiami dotyczącymi informacji określonymi w załączniku II oraz wskazuje, że jest poprawioną wersją poprzedniego powiadomienia.
5. W przypadku gdy wywóz chemikaliów odnosi się do sytuacji nadzwyczajnych, w których opóźnienie może zagrozić bezpieczeństwu zdrowia publicznego lub środowisku Strony przywozu lub innego państwa przywozu, można - na uzasadniony wniosek eksportera lub Strony przywozu lub innego państwa przywozu oraz w porozumieniu z Komisją, wspieraną przez Agencję - przyznać całkowite lub częściowe zwolnienie z obowiązków określonych w ust. 2, 3 i 4 według uznania wyznaczonego organu krajowego państwa członkowskiego eksportera. Decyzję w sprawie wniosku uważa się za podjętą w porozumieniu z Komisją, jeżeli w terminie 10 dni od przesłania jej przez wyznaczony organ krajowy państwa członkowskiego szczegółów dotyczących wniosku Komisja nie udzieli odpowiedzi odmiennej od odpowiedzi tego wyznaczonego organu krajowego.
6. Bez uszczerbku dla obowiązków określonych w art. 19 ust. 2, obowiązki wymienione w ust. 2, 3 i 4 niniejszego artykułu wygasają, gdy spełnione zostaną wszystkie poniższe warunki:
a)
chemikalia te stały się chemikaliami podlegającymi procedurze PIC;
b)
państwo przywozu jest Stroną konwencji i przedstawiło Sekretariatowi odpowiedź zgodnie z art. 10 ust. 2 konwencji świadczącą o zgodzie lub jej braku na przywóz tych chemikaliów; oraz
c)
Sekretariat poinformował Komisję o tej odpowiedzi i Komisja przekazała tę informację państwom członkowskim i Agencji.
Niezależnie od akapitu pierwszego niniejszego ustępu, obowiązki wymienione w ust. 2, 3 i 4 niniejszego artykułu nie wygasają w przypadku, gdy państwo przywozu jest Stroną konwencji i wyraźnie żąda od Stron wywozu kontynuowania powiadamiania o wywozie, na przykład wydając decyzję dotyczącą przywozu lub w inny sposób.
Bez uszczerbku dla obowiązków określonych w art. 19 ust. 2 obowiązki wymienione w ust. 2, 3 i 4 niniejszego artykułu wygasają również, gdy spełnione zostaną oba poniższe warunki:
a)
wyznaczony organ krajowy Strony przywozu lub odpowiedni organ innego państwa przywozu odstąpił od wymogu powiadomienia przed wywozem chemikaliów; oraz
b)
Komisja otrzymała informacje z Sekretariatu lub od wyznaczonego organu krajowego Strony przywozu lub odpowiedniego organu innego państwa przywozu oraz przekazała je państwom członkowskim i Agencji, która udostępniła je za pomocą bazy danych.
7. Komisja, odpowiednie wyznaczone organy krajowe państw członkowskich, Agencja oraz eksporterzy na wniosek dostarczają Stronom przywozu oraz innym państwom przywozu dostępne dodatkowe informacje dotyczące wywożonych chemikaliów.
8. Państwa członkowskie mogą ustanowić w przejrzysty sposób systemy zobowiązujące eksporterów do uiszczania opłat administracyjnych za każde dokonane powiadomienie o wywozie oraz za każdy złożony wniosek o wyraźną zgodę, odpowiadające ponoszonym przez nie kosztom w związku z wykonywaniem procedur ustanowionych w ust. 2 i 4 niniejszego artykułu oraz w art. 14 ust. 6 i 7.
Artykuł 9
Powiadomienia o wywozie otrzymywane od Stron oraz innych państw
1. Powiadomienia o wywozie, otrzymane przez Agencję od wyznaczonych organów krajowych Stron lub odpowiednich organów innych państw, dotyczące wywozu do Unii chemikaliów, których produkcja, stosowanie, konsumpcja, transport i sprzedaż oraz obchodzenie się z którymi są zakazane lub podlegają surowym ograniczeniom przez prawodawstwo Strony lub innego państwa, są udostępniane za pomocą bazy danych w terminie 15 dni od otrzymania przez Agencję powiadomienia.
Agencja, w imieniu Komisji, potwierdza otrzymanie pierwszego powiadomienia o wywozie, otrzymanego dla każdego rodzaju chemikaliów od każdej Strony lub innego państwa.
Wyznaczony organ krajowy państwa członkowskiego otrzymującego taki przywóz otrzymuje kopię każdego powiadomienia otrzymanego przez Agencję w terminie 10 dni od jego otrzymania, wraz ze wszystkimi dostępnymi informacjami. Inne państwa członkowskie są uprawnione do otrzymania kopii na wniosek.
2. Jeżeli Komisja lub wyznaczone organy krajowe państw członkowskich otrzymują jakiekolwiek powiadomienia o wywozie bezpośrednio lub pośrednio od wyznaczonych organów krajowych Stron lub odpowiednich organów innych państw, niezwłocznie przekazują takie powiadomienia Agencji wraz ze wszystkimi dostępnymi informacjami.
Artykuł 10
Informacje dotyczące wywozu i przywozu chemikaliów
1. Każdy eksporter co najmniej jednej z następujących pozycji:
a)
substancji wymienionych w załączniku I;
b)
mieszanin zawierających takie substancje w stężeniu skutkującym obowiązkiem oznakowania na postawie rozporządzenia (WE) nr 1272/2008 niezależnie od zawartości innych substancji; lub
c)
wyrobów zawierających substancje wymienione w części 2 lub 3 załącznika I w formie nieprzereagowanej lub mieszanin zawierających takie substancje w stężeniu skutkującym obowiązkiem oznakowywania na podstawie rozporządzenia (WE) nr 1272/2008 niezależnie od zawartości innych substancji;
informuje, w pierwszym kwartale każdego roku, wyznaczony organ krajowy państwa członkowskiego eksportera o ilości chemikaliów, w postaci substancji oraz zawartych w mieszaninach lub wyrobach, wysłanych do każdej Strony lub innego państwa w poprzednim roku. Takie informacje przekazuje się razem z listą nazw (nazwisk) i adresów każdej osoby fizycznej lub prawnej dokonującej przywozu chemikaliów do Strony lub innego państwa, do którego dokonano wysyłki towaru w tym okresie. Informacje te oddzielnie wymieniają przypadki wywozu na mocy art. 14 ust. 7.
Każdy importer w Unii przekazuje równoważne informacje w odniesieniu do ilości chemikaliów przywożonych do Unii.
2. Eksporter lub importer na wniosek Komisji, wspieranej przez Agencję, lub wyznaczonego organu krajowego jego państwa członkowskiego, dostarcza wszelkich dodatkowych informacji dotyczących chemikaliów, niezbędnych do wdrożenia niniejszego rozporządzenia.
3. Każde państwo członkowskie co roku przekazuje Agencji zbiorcze informacje zgodnie z załącznikiem III. Agencja dokonuje podsumowania tych informacji na szczeblu Unii oraz udostępnia publicznie informacje, które nie są poufne, za pomocą bazy danych.
Artykuł 11
Powiadomienie o chemikaliach zakazanych lub podlegających surowym ograniczeniom na podstawie konwencji
1. Komisja powiadamia Sekretariat na piśmie o chemikaliach wymienionych w części 2 załącznika I, które kwalifikują się do zgłoszenia do objęcia procedurą PIC.
2. Za każdym razem, gdy kolejne chemikalia zostaną dodane do części 2 załącznika I, zgodnie z art. 23 ust. 2 akapit drugi, Komisja powiadamia Sekretariat o tych chemikaliach. Zgłoszenie do objęcia procedurą PIC jest przedkładane bezzwłocznie po przyjęciu odpowiednich ostatecznych działań regulacyjnych na szczeblu Unii zakazujących lub surowo ograniczających stosowanie tych chemikaliów, oraz nie później niż 90 dni po dacie, kiedy ostateczne działania regulacyjne mają zostać zastosowane.
3. Zgłoszenie do objęcia procedurą PIC zawiera wszystkie istotne informacje wymagane w załączniku IV.
4. Podczas określania priorytetów dla powiadomień Komisja bierze pod uwagę fakt, czy dane chemikalia są już wymienione w części 3 załącznika I, zakres, w jakim mogą być spełnione wymagania w odniesieniu do informacji, ustanowione w załączniku IV, oraz poziom ryzyka powodowanego przez chemikalia, w szczególności dla krajów rozwijających się.
W przypadku gdy chemikalia kwalifikują się do zgłoszenia do objęcia procedurą PIC, lecz informacje są niewystarczające, aby spełnić wymagania załącznika IV, zidentyfikowani eksporterzy lub importerzy przedkładają, na wniosek Komisji, w terminie 60 dni od wystosowania wniosku, wszystkie dostępne im istotne informacje, włącznie z informacjami pochodzącymi z innych krajowych lub międzynarodowych programów przeciwdziałania skutkom chemikaliów.
5. Komisja powiadamia Sekretariat na piśmie o zmianach ostatecznych działań regulacyjnych zgłoszonych zgodnie z ust. 1 lub 2 niezwłocznie po przyjęciu nowych ostatecznych działań regulacyjnych i nie później niż 60 dni po dacie, kiedy nowe ostateczne działania regulacyjne mają zostać zastosowane.
Komisja przekazuje wszystkie istotne informacje, które nie były dostępne w czasie, kiedy dokonano pierwszego powiadomienia, zgodnie, odpowiednio, z ust. 1 lub 2.
6. Na wniosek Strony lub Sekretariatu Komisja przedkłada dodatkowe informacje w sprawie tych chemikaliów lub ostatecznych działań regulacyjnych na tyle, na ile jest to możliwe.
Na wniosek Komisji państwa członkowskie i Agencja wspierają ją w niezbędnym zakresie w gromadzeniu tych informacji.
7. Komisja niezwłocznie przesyła państwom członkowskim i Agencji informacje otrzymywane z Sekretariatu, dotyczące chemikaliów, które inne Strony zgłosiły jako zakazane lub surowo ograniczone.
W stosownych przypadkach Komisja ocenia, w ścisłej współpracy z państwami członkowskimi i Agencją, potrzebę zaproponowania środków na szczeblu Unii mających na celu zapobieganie niedopuszczalnemu ryzyku dla zdrowia ludzkiego lub dla środowiska w Unii.
8. W przypadku gdy państwo członkowskie przyjmuje ostateczne działania regulacyjne zgodnie z odpowiednim prawodawstwem Unii, mające na celu zakazanie lub surowe ograniczenie chemikaliów, przedkłada Komisji istotne informacje. Komisja udostępnia te informacje państwom członkowskim. Państwa członkowskie mogą, w terminie czterech tygodni od udostępnienia tych informacji, przesłać uwagi dotyczące możliwego zgłoszenia do objęcia procedurą PIC, włączając w szczególności istotne informacje o swoich regulacjach prawnych w zakresie tych chemikaliów, do Komisji oraz do państwa członkowskiego, które przedłożyło krajowe ostateczne działania regulacyjne. Po rozważeniu uwag państwo członkowskie przedkładające ostateczne działania regulacyjne informuje Komisję, czy ma ona:
a)
powiadomić Sekretariat o zgłoszeniu do objęcia procedurą PIC zgodnie z niniejszym artykułem; lub
b)
przekazać informacje Sekretariatowi zgodnie z art. 12.
Artykuł 12
Informacje, jakie mają być przekazywane do Sekretariatu o chemikaliach zakazanych lub surowo ograniczonych niekwalifikujących się do zgłoszenia do objęcia procedurą PIC
W przypadku chemikaliów wymienionych jedynie w części 1 załącznika I lub po otrzymaniu informacji od państwa członkowskiego zgodnie z art. 11 ust. 8 lit. b) Komisja przekazuje Sekretariatowi informacje o odpowiednich ostatecznych działaniach regulacyjnych, tak aby te informacje mogły być, w stosownych przypadkach, przekazane innym Stronom konwencji.
Artykuł 13
Zobowiązania w odniesieniu do przywozu chemikaliów
1. Komisja niezwłocznie przesyła państwom członkowskim i Agencji wytyczne dla decyzji, które otrzymuje z Sekretariatu.
Komisja przyjmuje, w drodze aktu wykonawczego, decyzję w sprawie przywozu, stanowiącą ostateczną lub tymczasową odpowiedź w sprawie przywozu w imieniu Unii, dotyczącą przyszłego przywozu przedmiotowych chemikaliów. Ten akt wykonawczy przyjmuje się zgodnie z procedurą doradczą, o której mowa w art. 27 ust. 2. Komisja przekazuje decyzję do Sekretariatu bezzwłocznie i nie później niż dziewięć miesięcy po dacie wysłania wytycznych dla decyzji przez Sekretariat.
W przypadku gdy chemikalia stają się przedmiotem dodatkowych lub zmienionych ograniczeń zgodnie z prawodawstwem Unii, Komisja przyjmuje, w drodze aktu wykonawczego, zmienioną decyzję w sprawie przywozu. Ten akt wykonawczy przyjmuje się zgodnie z procedurą doradczą, o której mowa w art. 27 ust. 2. Komisja powiadamia Sekretariat o zmienionej decyzji w sprawie przywozu.
2. W przypadku gdy chemikalia są zakazane lub surowo ograniczone przez jedno lub więcej państw członkowskich, Komisja na pisemny wniosek zainteresowanych państw członkowskich uwzględnia te informacje w swojej decyzji w sprawie przywozu.
3. Decyzja w sprawie przywozu przyjęta na podstawie ust. 1 odnosi się do jednej lub więcej kategorii określonych dla chemikaliów w wytycznych dla decyzji.
4. Powiadamiając Sekretariat o decyzji w sprawie przywozu, Komisja przedstawia opis środków prawnych lub administracyjnych, na których oparta jest decyzja.
5. Każdy wyznaczony organ krajowy państw członkowskich udostępnia decyzje w sprawie przywozu przyjęte na podstawie ust. 1 osobom zainteresowanym w ramach swoich kompetencji, zgodnie ze swoimi przepisami ustawodawczymi lub administracyjnymi. Agencja udostępnia publicznie za pomocą bazy danych decyzje w sprawie przywozu przyjęte na podstawie ust. 1.
6. Jeżeli sytuacja tego wymaga, Komisja ocenia, w ścisłej współpracy z państwami członkowskimi i Agencją, potrzebę zaproponowania środków na szczeblu Unii w celu zapobiegania wszelkim niedopuszczalnym zagrożeniom dla zdrowia ludzkiego lub dla środowiska w Unii, biorąc pod uwagę informacje zawarte w wytycznych dla decyzji.
Artykuł 14
Zobowiązania w odniesieniu do wywozu chemikaliów inne niż wymagania dotyczące powiadomienia o wywozie
1. Komisja niezwłocznie przesyła państwom członkowskim, Agencji oraz europejskim stowarzyszeniom branżowym, w formie okólników lub w inny sposób, informacje, które otrzymuje z Sekretariatu, dotyczące chemikaliów podlegających procedurze PIC oraz decyzje Stron przywozu dotyczące warunków przywozu tych chemikaliów. Niezwłocznie przesyła również państwom członkowskim i Agencji informacje odnoszące się do wszystkich przypadków niepowodzenia w przekazaniu odpowiedzi zgodnie z art. 10 ust. 2 konwencji. Agencja przypisuje każdej decyzji w sprawie przywozu identyfikacyjny numer referencyjny i przechowuje wszystkie informacje dotyczące takich decyzji, w publicznie dostępnej bazie danych, oraz na wniosek przekazuje każdemu te informacje.
2. Komisja przypisuje wszystkim chemikaliom wymienionym w załączniku I klasyfikację w Nomenklaturze scalonej Unii Europejskiej. Te klasyfikacje są poddawane przeglądowi, gdy jest to niezbędne, w świetle wszelkich zmian dokonywanych w nomenklaturze Zharmonizowanego Systemu Światowej Organizacji Celnej lub Nomenklaturze scalonej Unii Europejskiej w odniesieniu do przedmiotowych chemikaliów.
3. Każde państwo członkowskie przekazuje informacje i decyzje przesłane przez Komisję zgodnie z ust. 1 zainteresowanym osobom w ramach swoich kompetencji.
4. Eksporterzy stosują się do decyzji zawartych w każdej odpowiedzi dotyczącej przywozu nie później niż sześć miesięcy po pierwszym poinformowaniu Komisji przez Sekretariat o takich decyzjach zgodnie z ust. 1.
5. Komisja, wspierana przez Agencję, oraz państwa członkowskie udzielają porad i wspierają Strony przywozu w uzyskiwaniu, na ich prośbę lub w innych stosownych przypadkach, dodatkowych informacji koniecznych do przygotowania odpowiedzi do Sekretariatu w sprawie przywozu przedmiotowych chemikaliów.
6. Nie dokonuje się wywozu substancji wymienionych w części 2 lub 3 załącznika I ani mieszanin zawierających takie substancje w stężeniu skutkującym obowiązkiem oznakowania na postawie rozporządzenia (WE) nr 1272/2008, niezależnie od zawartości innych substancji, bez względu na ich zamierzone zastosowanie przez Stronę przywozu lub inne państwo przywozu, chyba że spełniony jest jeden z poniższych warunków:
a)
eksporter, poprzez wyznaczone organy krajowe państwa członkowskiego eksportera, w porozumieniu z Komisją, wspieraną przez Agencję, oraz wyznaczonymi organami krajowymi Strony przywozu lub odpowiednimi organami innego państwa przywozu, zwrócił się o wyraźną zgodę na przywóz i uzyskał ją;
b)
w przypadku chemikaliów wymienionych w części 3 załącznika I ostatni okólnik wydany przez Sekretariat na mocy ust. 1 wskazuje, że Strona przywozu wyraziła zgodę na przywóz.
W przypadku chemikaliów wymienionych w części 2 załącznika I, wywożonych do krajów OECD, wyznaczone organy krajowe państwa członkowskiego eksportera, na wniosek eksportera, po konsultacji z Komisją i na podstawie indywidualnej oceny każdego przypadku mogą zdecydować, że nie ma potrzeby uzyskiwania wyraźnej zgody, jeżeli chemikalia w chwili ich przywozu do danego kraju OECD są w nim certyfikowane, zarejestrowane lub dozwolone.
W przypadku gdy zwrócono się o wyraźną zgodę na mocy akapitu pierwszego lit. a), jeżeli Agencja nie otrzymała odpowiedzi na złożony wniosek w terminie 30 dni, Agencja w imieniu Komisji przesyła przypomnienie, chyba że Komisja lub wyznaczony organ krajowy państwa członkowskiego eksportera otrzymały odpowiedź i przekazały ją Agencji. W stosownych przypadkach, w razie braku odpowiedzi w terminie kolejnych 30 dni, Agencja może wysyłać ponowne przypomnienia, gdy są one konieczne.
7. W przypadku chemikaliów wymienionych w części 2 lub 3 załącznika I wyznaczony organ krajowy państwa członkowskiego eksportera, po konsultacji z Komisją wspieraną przez Agencję, może w indywidualnych przypadkach i z zastrzeżeniem akapitu drugiego, zdecydować, że wywóz może być dokonany, jeżeli nie istnieją dowody z oficjalnych źródeł o podjęciu przez Stronę przywozu lub inne państwo przywozu ostatecznego działania regulacyjnego mającego na celu wprowadzenia zakazu lub ścisłego ograniczenia stosowania tych chemikaliów oraz jeżeli, mimo wszelkich odpowiednich starań, nie otrzymano odpowiedzi na wniosek o wyraźną zgodę na mocy ust. 6 lit. a) w terminie 60 dni, a także po spełnieniu jednego z następujących warunków:
a)
istnieją dowody z oficjalnych źródeł Strony przywozu lub innego państwa przywozu, że chemikalia zostały certyfikowane, zarejestrowane lub dozwolone; lub
b)
zamierzone zastosowanie wskazane w powiadomieniu w sprawie wywozu i potwierdzone na piśmie przez osobę fizyczną lub prawną dokonującą przywozu chemikaliów do Strony lub innego państwa, nie należy do kategorii, w której chemikalia te znalazły się w wykazie w części 2 lub 3 załącznika I, oraz istnieją dowody z oficjalnych źródeł, że w ciągu ostatnich pięciu lat chemikalia te były stosowane lub przywiezione do danej Strony przywozu lub innego państwa przywozu.
W przypadku chemikaliów wymienionych w części 3 załącznika I wywóz w oparciu o spełnienie warunku określonego w lit. b) nie może nastąpić, jeżeli chemikalia te zostały sklasyfikowane zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1272/2008 jako substancje rakotwórcze kategorii 1 A lub 1B lub substancje działające mutagennie kategorii 1 A lub 1B, lub substancje działające szkodliwie na rozrodczość kategorii 1 A lub 1B, lub chemikalia te spełniają kryteria określone w załączniku XIII do rozporządzenia (WE) nr 1907/2006 jako substancje trwałe, wykazujące zdolność do biokumulacji i toksyczne lub substancje bardzo trwałe i wykazujące dużą zdolność do bioakumulacji.
Przy podejmowaniu decyzji o wywozie chemikaliów wymienionych w części 3 załącznika I wyznaczony organ krajowy państwa członkowskiego eksportera w porozumieniu z Komisją wspieraną przez Agencję bierze pod uwagę ewentualny wpływ stosowania tych chemikaliów na zdrowie ludzkie lub środowisko Strony przywozu lub innego państwa przywozu i przedkłada Agencji właściwą dokumentację w celu udostępnienia jej za pomocą bazy danych.
8. Termin ważności każdej wyraźnej zgody otrzymanej na mocy ust. 6 lit. a) lub decyzji o dokonaniu wywozu przy braku wyraźnej zgody na mocy ust. 7 podlega okresowemu przeglądowi, którego dokonuje Komisja, konsultując to z zainteresowanymi państwami członkowskimi w następujący sposób:
a)
w odniesieniu do każdej wyraźnej zgody otrzymanej na mocy ust. 6 lit. a) potrzebne jest uzyskanie nowej wyraźnej zgody do końca trzeciego roku kalendarzowego po wydaniu pierwszej zgody, chyba że warunki zgody przewidują inaczej;
b)
jeżeli w międzyczasie nie otrzymano odpowiedzi na wniosek o zgodę, każda decyzja o dokonaniu wywozu bez wyraźnej zgody na mocy ust. 7 obowiązuje przez okres maksymalnie 12 miesięcy, po upływie których wymagane jest uzyskanie wyraźnej zgody.
W przypadkach, o których mowa w akapicie pierwszym lit. a), po upływie odpowiednich terminów można jednak kontynuować wywóz przez dodatkowy okres 12 miesięcy w oczekiwaniu na odpowiedź na nowy wniosek o wyraźną zgodę.
9. Agencja rejestruje w bazie danych wszystkie wnioski o wyraźną zgodę, otrzymane odpowiedzi i decyzje o dokonaniu wywozu bez wyraźnej zgody, w tym dokumentację, o której mowa w ust. 7 akapit trzeci. Każdej otrzymanej wyraźnej zgodzie lub decyzji o dokonaniu wywozu bez wyraźnej zgody przypisuje się identyfikacyjny numer referencyjny i sporządza się ich wykaz wraz ze wszystkimi istotnymi informacjami na temat związanych z nimi warunków, takich jak daty ważności. Informacje, które nie są poufne, są publicznie udostępniane za pomocą bazy danych.
10. Nie wywozi się żadnych chemikaliów później niż sześć miesięcy przed upływem ich daty ważności, jeżeli taka data istnieje lub może być wywnioskowana na podstawie daty produkcji, chyba że istotne właściwości chemikaliów czynią to niewykonalnym. W szczególności w przypadku pestycydów eksporterzy zapewniają, by rozmiar oraz opakowanie zbiorcze pojemników były zoptymalizowane tak, aby zminimalizować zagrożenie stworzenia przestarzałych zapasów.
11. W przypadku wywozu pestycydów eksporterzy zapewniają umieszczenie na etykiecie szczegółowych informacji o warunkach przechowywania i trwałości w warunkach klimatycznych Strony przywozu lub innego państwa przywozu. Dodatkowo eksporterzy zapewniają zgodność wywożonych pestycydów ze specyfikacją czystości ustanowioną przez prawodawstwo Unii.
Artykuł 15
Wywóz niektórych chemikaliów oraz wyrobów
1. Wyroby podlegają procedurze powiadamiania o wywozie przewidzianej w art. 8, jeśli zawierają jedno z następujących:
a)
substancje wymienione w części 2 lub 3 załącznika I w formie nieprzereagowanej;
b)
mieszaniny zawierające takie substancje w stężeniu skutkującym obowiązkiem oznakowania na postawie rozporządzenia (WE) nr 1272/2008 niezależnie od zawartości innych substancji.
2. Chemikalia i wyroby, których stosowanie jest zakazane w Unii dla ochrony zdrowia ludzkiego lub środowiska, wymienione w załączniku V, nie mogą być wywożone.
Artykuł 16
Informacje dotyczące przewozów tranzytowych
1. Strony konwencji żądające informacji odnośnie do przewozów tranzytowych chemikaliów podlegających procedurze PIC, wraz z informacjami wymaganymi przez każdą Stronę konwencji za pośrednictwem Sekretariatu, wymienione są w załączniku VI.
2. W przypadku gdy chemikalia wymienione w części 3 załącznika I są transportowane przez terytorium Strony konwencji wymienionej w załączniku VI, eksporter, w takim zakresie, w jakim jest to możliwe, przekazuje wyznaczonemu organowi krajowemu państwa członkowskiego eksportera informacje wymagane przez Stronę konwencji zgodnie z załącznikiem VI, nie później niż 30 dni przed pierwszym przewozem tranzytowym oraz nie później niż 8 dni przed każdym następnym przewozem tranzytowym.
3. Wyznaczony organ krajowy państwa członkowskiego eksportera przesyła Komisji, wraz z kopią dla Agencji, informacje otrzymane od eksportera zgodnie z ust. 2 razem ze wszystkimi dostępnymi informacjami dodatkowymi.
4. Komisja przesyła informacje otrzymane zgodnie z ust. 3 do wyznaczonych organów krajowych Stron konwencji, które zażądały takich informacji, wraz ze wszystkimi dostępnymi informacjami dodatkowymi, nie później niż 15 dni przed pierwszym przewozem tranzytowym, a następnie przed każdym kolejnym przewozem tranzytowym.
Artykuł 17
Informacje dołączane do wywożonych chemikaliów
1. Chemikalia przeznaczone do wywozu podlegają przepisom w sprawie pakowania i oznakowania ustanowionym w rozporządzeniu (WE) nr 1107/2009, dyrektywie 98/8/WE i w rozporządzeniu (WE) nr 1272/2008 lub w innym odpowiednim prawodawstwie Unii, lub na ich mocy.
Akapit pierwszy stosuje się, chyba że przepisy te stałyby w sprzeczności z jakimikolwiek szczególnymi wymogami Stron przywozu lub innych państw przywozu.
2. W stosownych przypadkach data ważności oraz data produkcji chemikaliów, o których mowa w ust. 1, lub wymienionych w załączniku I są wskazane na etykiecie oraz, jeżeli konieczne, takie daty ważności podaje się dla różnych stref klimatycznych.
3. W przypadku wywozu chemikaliów, o których mowa w ust. 1, dołączona jest do nich karta charakterystyki zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1907/2006. Eksporter wysyła taką kartę charakterystyki do każdej osoby fizycznej lub prawnej dokonującej przywozu chemikaliów do Strony lub innego państwa.
4. Informacje na oznakowaniu oraz w karcie charakterystyki podawane są, w takim zakresie, w jakim jest to możliwe, w językach urzędowych lub co najmniej jednym głównym języku kraju przeznaczenia lub obszaru zamierzonego stosowania.
Artykuł 18
Zobowiązania organów państw członkowskich w odniesieniu do kontroli przywozu i wywozu
1. Każde państwo członkowskie wyznacza organy, takie jak organy celne, które są odpowiedzialne za kontrolowanie przywozu oraz wywozu chemikaliów wymienionych w załączniku I, chyba że organy te zostały już wyznaczone przed wejściem w życie niniejszego rozporządzenia.
Komisja, wspierana przez Agencję, oraz państwa członkowskie działają w sposób celowy oraz skoordynowany, monitorując przestrzeganie przez eksporterów niniejszego rozporządzenia.
2. Forum wymiany informacji o egzekwowaniu przepisów ustanowione rozporządzeniem (WE) nr 1907/2006 wykorzystywane jest do koordynowania sieci organów państw członkowskich odpowiedzialnych za egzekwowanie przepisów niniejszego rozporządzenia.
3. W okresowych sprawozdaniach, przygotowanych na podstawie art. 22 ust. 1 dotyczących funkcjonowania procedur, każde państwo członkowskie zamieszcza szczegóły działań swoich wyznaczonych organów w tym zakresie.
Artykuł 19
Dodatkowe obowiązki eksporterów
1. Eksporterzy chemikaliów podlegający obowiązkom określonym w art. 8 ust. 2 i 4 zaznaczają w swym zgłoszeniu wywozowym właściwe identyfikacyjne numery referencyjne (pole 44 jednolitego dokumentu administracyjnego lub odpowiadający mu element danych elektronicznego zgłoszenia wywozowego), zgodnie z art. 161 ust. 5 rozporządzenia (EWG) nr 2913/92.
2. Eksporterzy chemikaliów podlegający, na podstawie art. 8 ust. 5, zwolnieniu z obowiązków określonych w ust. 2 i 4 tego artykułu lub chemikaliów, dla których obowiązki te wygasły zgodnie z art. 8 ust. 6, otrzymują specjalny identyfikacyjny numer referencyjny, korzystając z bazy danych, oraz podają ten identyfikacyjny numer referencyjny w swoim zgłoszeniu wywozowym.
3. Na wniosek Agencji eksporterzy korzystają z bazy danych do przedkładania informacji niezbędnych do wypełnienia ich obowiązków wynikających z niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 20
Wymiana informacji
1. Komisja, wspierana przez Agencję, oraz państwa członkowskie, w stosownych przypadkach ułatwiają dostarczanie informacji naukowych, technicznych, ekonomicznych oraz prawnych, dotyczących chemikaliów podlegających niniejszemu rozporządzeniu, włącznie z informacjami toksykologicznymi, ekotoksylogicznymi oraz informacjami dotyczącymi bezpieczeństwa.
Komisja, w razie konieczności przy wsparciu ze strony państw członkowskich i Agencji, w stosownych przypadkach zapewnia:
a)
dostarczanie ogólnie dostępnych informacji na temat działań regulacyjnych związanych z celami konwencji;
b)
dostarczanie informacji Stronom oraz innym państwom bezpośrednio lub za pośrednictwem Sekretariatu na temat tych działań, które znacznie ograniczają jedno lub więcej zastosowań chemikaliów.
2. Komisja, państwa członkowskie i Agencja chronią wszystkie poufne informacje otrzymane od Strony lub innego państwa w drodze wzajemnego porozumienia.
3. W odniesieniu do przekazywania informacji na podstawie niniejszego rozporządzenia i bez uszczerbku dla dyrektywy 2003/4/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 stycznia 2003 r. w sprawie publicznego dostępu do informacji dotyczących środowiska (21) przynajmniej następujące informacje nie są traktowane jako poufne:
a)
informacje określone w załączniku II oraz załączniku IV;
b)
informacje zawarte w kartach charakterystyki, o których mowa w art. 17 ust. 3;
c)
termin ważności chemikaliów;
d)
data produkcji chemikaliów;
e)
informacje dotyczące środków ostrożności, włączając w to klasę zagrożenia, rodzaj ryzyka i odpowiednie warunki bezpiecznego stosowania;
f)
podsumowanie wyników badań toksykologicznych i ekotoksykologicznych;
g)
informacje dotyczące obchodzenia się z opakowaniem po usunięciu chemikaliów.
4. Agencja co dwa lata przygotowuje zestawienie przekazywanych informacji.
Artykuł 21
Pomoc techniczna
Komisja, wyznaczone organy krajowe państw członkowskich i Agencja, biorąc pod uwagę w szczególności potrzeby krajów rozwijających się oraz krajów w okresie transformacji gospodarczej, współpracują w promowaniu pomocy technicznej, włączając szkolenia, na rzecz rozwoju infrastruktury, zdolności i ekspertyz niezbędnych do właściwego zarządzania chemikaliami podczas ich cyklu istnienia.
W szczególności, i w celu umożliwienia tym krajom wdrożenia konwencji, pomoc techniczną wspiera się przez dostarczanie informacji technicznych dotyczących chemikaliów, wspieranie wymiany ekspertów, udzielanie wsparcia przy ustanawianiu lub utrzymywaniu wyznaczonych organów krajowych oraz przez dostarczanie ekspertyz technicznych w celu identyfikacji niebezpiecznych form użytkowych pestycydów oraz przygotowywania powiadomień dla Sekretariatu.
Komisja i państwa członkowskie aktywnie uczestniczą w międzynarodowych działaniach mających na celu zwiększanie zdolności do zarządzania chemikaliami przez przekazywanie informacji na temat projektów, które wspierają lub finansują w celu poprawy zarządzania chemikaliami w krajach rozwijających się oraz w krajach w okresie transformacji gospodarczej. Komisja i państwa członkowskie rozważają również udzielenie wsparcia organizacjom pozarządowym.
Artykuł 22
Monitorowanie i sprawozdawczość
1. Państwa członkowskie i Agencja co trzy lata przesyłają Komisji informacje dotyczące funkcjonowania procedur przewidzianych w niniejszym rozporządzeniu, włącznie z kontrolą celną, naruszeniami, karami oraz czynnościami zaradczymi, w stosownych przypadkach. Komisja przyjmuje akt wykonawczy określający z wyprzedzeniem wspólny format do celów sprawozdawczości. Ten akt wykonawczy przyjmuje się zgodnie z procedurą doradczą, o której mowa w art. 27 ust. 2.
2. Komisja sporządza co trzy lata sprawozdanie dotyczące wykonywania funkcji przewidzianych w niniejszym rozporządzeniu, za które jest odpowiedzialna, oraz włącza to sprawozdanie do zbiorczego sprawozdania podsumowującego wraz z informacjami przekazanymi przez państwa członkowskie i Agencję na podstawie ust. 1. Podsumowanie sprawozdania, które jest publikowane w Internecie, jest przekazywane Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.
3. W odniesieniu do informacji dostarczanych na podstawie ust. 1 i 2 Komisja, państwa członkowskie i Agencja wypełniają odpowiednie zobowiązania w celu ochrony poufności i własności danych.
Artykuł 23
Uaktualnianie załączników
1. Wykaz chemikaliów w załączniku I jest poddawany przeglądowi przez Komisję co najmniej raz w roku, na podstawie zmian w prawie Unii oraz w konwencji.
2. Określając, czy ostateczne działanie regulacyjne na szczeblu Unii stanowi zakaz lub surowe ograniczenie, skutek takiego działania oceniany jest na poziomie podkategorii w ramach kategorii „pestycydy” oraz „chemikalia przemysłowe”. Jeżeli ostateczne działanie regulacyjne zakazuje lub surowo ogranicza stosowanie chemikaliów w którejkolwiek z podkategorii, chemikalia te włącza się do części 1 załącznika I.
Określając, czy ostateczne działanie regulacyjne na szczeblu Unii stanowi zakaz lub surowe ograniczenie powodujące, że przedmiotowe chemikalia kwalifikują się do zgłoszenia do objęcia procedurą PIC zgodnie z art. 11, skutek takiego działania oceniany jest na poziomie kategorii „pestycydy” oraz „chemikalia przemysłowe”. Jeżeli ostateczne działanie regulacyjne zakazuje lub surowo ogranicza zastosowanie chemikaliów w ramach którejkolwiek z kategorii, chemikalia te włącza się również do części 2 załącznika I.
3. Decyzję o włączeniu chemikaliów do załącznika I lub, w stosownych przypadkach, o dokonaniu zmian wpisów podejmuje się bez zbędnej zwłoki.
4. W celu dostosowania niniejszego rozporządzenia do postępu technicznego Komisja jest uprawniona do przyjęcia aktów delegowanych zgodnie z art. 26 dotyczących następujących środków:
a)
włączenie chemikaliów do części 1 lub 2 załącznika I zgodnie z ust. 2 niniejszego artykułu na skutek ostatecznych działań regulacyjnych na szczeblu Unii oraz inne zmiany załącznika I, w tym zmiany istniejących wpisów;
b)
włączenie chemikaliów podlegających rozporządzeniu (WE) nr 850/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. dotyczącemu trwałych zanieczyszczeń organicznych (22) do części 1 załącznika V;
c)
włączenie do części 2 załącznika V chemikaliów już objętych zakazem wywozu na szczeblu Unii;
d)
zmiany istniejących wpisów w załączniku V;
e)
zmiany załączników II, III, IV i VI.
Artykuł 24
Budżet Agencji
1. Do celów niniejszego rozporządzenia na przychody Agencji składają się:
a)
dotacja unijna zapisana w budżecie ogólnym Unii (sekcja „Komisja”);
b)
wszelkie dobrowolne wkłady państw członkowskich.
2. Przychody i wydatki na działania w ramach niniejszego rozporządzenia oraz dotyczące działań w ramach innych rozporządzeń są traktowane oddzielnie za pomocą różnych sekcji w budżecie Agencji.
Przychody Agencji, o których mowa w ust. 1, są wykorzystywane na wykonywanie jej zadań na podstawie niniejszego rozporządzenia.
3. Komisja zbada, czy właściwe jest, aby Agencja pobierała opłatę za usługi świadczone dla eksporterów w ciągu pięciu lat od dnia 1 marca 2014 r. oraz, w stosownych przypadkach, przedłoży odpowiedni wniosek.
Artykuł 25
Formaty i oprogramowanie służące do przedkładania informacji Agencji
Agencja określa i udostępnia nieodpłatnie na swojej stronie internetowej formaty oraz pakiety oprogramowania służące do przedkładania Agencji informacji. Państwa członkowskie i inne podmioty podlegające niniejszemu rozporządzeniu korzystają z tych formatów i pakietów podczas przedkładania Agencji informacji na mocy niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 26
Wykonywanie przekazanych uprawnień
1. Przekazanie Komisji uprawnień do przyjęcia aktów delegowanych podlega warunkom określonym w niniejszym artykule.
2. Uprawnienia do przyjęcia aktów delegowanych, o których mowa w art. 23 ust. 4, przekazuje się Komisji na okres pięciu lat od dnia 1 marca 2014 r. Komisja sporządza sprawozdanie dotyczące przekazania uprawnień nie później niż dziewięć miesięcy przed końcem okresu pięciu lat. Przekazanie uprawnień zostaje automatycznie przedłużone na takie same okresy, chyba że Parlament Europejski lub Rada sprzeciwią się takiemu przedłużeniu nie później niż trzy miesiące przed końcem każdego okresu.
3. Przekazanie uprawnień, o którym mowa w art. 23 ust. 4, może zostać w dowolnym momencie odwołane przez Parlament Europejski lub przez Radę. Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie określonych w niej uprawnień. Decyzja o odwołaniu staje się skuteczna od następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub w określonym w tej decyzji późniejszym terminie. Nie wpływa ona na ważność jakichkolwiek już obowiązujących aktów delegowanych.
4. Niezwłocznie po przyjęciu aktu delegowanego Komisja przekazuje go równocześnie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.
5. Akt delegowany przyjęty na podstawie art. 23 ust. 4 wchodzi w życie tylko wówczas, gdy Parlament Europejski albo Rada nie wyraziły sprzeciwu w terminie dwóch miesięcy od przekazania tego aktu Parlamentowi Europejskiemu i Radzie lub gdy przed upływem tego terminu zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformowały Komisję, że nie wniosą sprzeciwu. Termin ten przedłuża się o dwa miesiące z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady.
Artykuł 27
Procedura komitetowa
1. Komisję wspomaga komitet ustanowiony na mocy art. 133 rozporządzenia (WE) 1907/2006. Komitet ten jest komitetem w rozumieniu rozporządzenia (UE) nr 182/2011.
2. W przypadku odesłania do niniejszego ustępu stosuje się art. 4 rozporządzenia (UE) nr 182/2011.
Artykuł 28
Kary
Państwa członkowskie określają zasady dotyczące kar stosowanych w przypadku naruszeń przepisów niniejszego rozporządzenia oraz podejmują wszelkie środki konieczne do zapewnienia prawidłowego wykonania tych przepisów. Kary te muszą być skuteczne, proporcjonalne i odstraszające. Jeżeli państwa członkowskie nie powiadomiły Komisji o tych środkach przed wejściem w życie niniejszego rozporządzenia, powiadamiają o nich Komisję do dnia 1 marca 2014 r. oraz powiadamiają ją bezzwłocznie o wszelkich późniejszych zmianach mających na nie wpływ.
Artykuł 29
Okres przejściowy dotyczący klasyfikacji, oznakowania i pakowania chemikaliów
Zawarte w niniejszym rozporządzeniu odesłania do rozporządzenia (WE) nr 1272/2008 traktuje się, w stosownych przypadkach, jako odesłania do przepisów Unii, które stosuje się na mocy art. 61 wspomnianego rozporządzenia i zgodnie z określonym w nim harmonogramem.
Artykuł 30
Uchylenie
Rozporządzenie (WE) nr 689/2008 traci moc ze skutkiem od dnia 1 marca 2014 r.
Odesłania do rozporządzenia (WE) nr 689/2008 traktuje się jako odesłania do niniejszego rozporządzenia i odczytuje zgodnie z tabelą korelacji zawartą w załączniku VII.
Artykuł 31
Wejście w życie
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 marca 2014 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Strasburgu dnia 4 lipca 2012 r.