ROZHODNUTÍ KOMISE
ze dne 27. června 2012,
kterým se zastavuje antidumpingové řízení týkající se dovozu určitých výrobků z koncentrovaných sójových bílkovin pocházejících z Čínské lidové republiky
(2012/343/EU)
EVROPSKÁ KOMISE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie,
s ohledem na nařízení Rady (ES) č. 1225/2009 ze dne 30. listopadu 2009 o ochraně před dumpingovým dovozem ze zemí, které nejsou členy Evropského společenství (1) (dále jen „základní nařízení“), a zejména na článek 9 uvedeného nařízení,
po konzultaci s poradním výborem,
vzhledem k těmto důvodům:
A. POSTUP
1. ZAHÁJENÍ
(1)
Oznámením zveřejněným v Úředním věstníku Evropské unie (2) Komise dne 19. dubna 2011 informovala o zahájení antidumpingového řízení (dále jen „oznámení o zahájení“), pokud jde o dovoz určitých výrobků z koncentrovaných sójových bílkovin pocházejících z Čínské lidové republiky (dále jen „ČLR“ nebo „dotčená země“).
(2)
Řízení bylo zahájeno na základě podnětu, který dne 7. března 2011 podala společnost Solae Europe S.A. („dále jen žadatel“) představující podstatnou část, v tomto případě více než 25 %, celkové výroby určitých výrobků z koncentrovaných sójových bílkovin v Unii (3). Podnět obsahoval důkazy o dumpingu zmíněného výrobku a o výsledné podstatné újmě, které byly uznány za dostačující pro zahájení řízení.
2. STRANY DOTČENÉ ŘÍZENÍM
(3)
Komise oficiálně informovala o zahájení řízení žadatele, dalšího známého výrobce v Unii, vyvážející výrobce a představitele ČLR, dovozce, dodavatele a uživatele, o kterých bylo známo, že se jich záležitost týká, jakož i jejich sdružení. Zúčastněné strany dostaly možnost, aby ve lhůtě stanovené v oznámení o zahájení písemně sdělily svá stanoviska a požádaly o slyšení.
(4)
Všechny zúčastněné strany, které o to požádaly a které prokázaly, že mají zvláštní důvody ke slyšení, byly vyslechnuty.
(5)
Byly zváženy a ve vhodných případech zohledněny veškeré ústní a písemné připomínky zúčastněných stran.
(6)
Vzhledem ke zjevně velkému počtu vyvážejících výrobců a dovozců v Unii, kteří nejsou ve spojení, se v oznámení o zahájení v souladu s článkem 17 nařízení (ES) č. 1225/2009 uvažovalo o výběru vzorku. Aby mohla Komise rozhodnout, zda je výběr vzorku nutný, a pokud ano, vzorek vybrat, byli všichni vyvážející výrobci a dovozci v Unii, kteří nejsou ve spojení, požádáni, aby se Komisi přihlásili a aby v souladu se zněním oznámení o zahájení uvedli základní údaje o svých činnostech souvisejících s dotčeným výrobkem v období od 1. ledna 2010 do 31. prosince 2010 (dále jen „období šetření“). Ohledně výběru vzorku vyvážejících výrobců byly konzultovány i orgány ČLR.
2.1 VÝBĚR VZORKU VYVÁŽEJÍCÍCH VÝROBCŮ
(7)
Požadované informace pro výběr vzorku v příslušných lhůtách poskytlo a spolupráci nabídlo dvacet vyvážejících výrobců. Objem prodeje v EU, jejž tito vyvážející výrobci (případně jejich skupiny) oznámili, představoval přibližně 90 % dotčeného dovozu během období šetření. Spolupráce byla tudíž považována za vysokou.
(8)
Vzhledem k velkému počtu (skupin) vyvážejících výrobců, kteří projevili ochotu spolupracovat, bylo rozhodnuto, že v případě vyvážejících výrobců bude nutné provádět výběr vzorku.
(9)
Komise vybrala v souladu s článkem 17 základního nařízení vzorek na základě největšího reprezentativního objemu vývozu, který mohl být ve stanovené lhůtě přiměřeně prošetřen. Takto vybraný vzorek původně sestával ze dvou skupin společností ve spojení představujících mimo jiné pět jednotlivých výrobců a 40 % až 50 % objemu vývozu dotčeného výrobku z ČLR do EU během období šetření. Po získání určitých indicií, že tyto dvě skupiny by se možná měly považovat za jediný subjekt pro účely uložení antidumpingového cla (viz 41. bod odůvodnění), byl vzorek rozšířen zahrnutím třetí skupiny vyvážejících výrobců, což představuje 45 % až 60 % čínského dovozu. Podle čl. 17 odst. 2 základního nařízení Komise původní výběr vzorku i jeho pozdější rozšíření projednávala s dotčenými stranami a čínskými orgány. Dva vyvážející výrobci ve spojení vznesli námitky k rozšíření vzorku, přičemž tvrdili, že pokud by vzorek měl být rozšířen, pak by oni lépe splňovali podmínky na zařazení do vzorku jako třetí skupina vyvážejících výrobců. Je třeba zdůraznit, že v souladu s ustanoveními čl. 17 odst. 1 základního nařízení navrhovaný nový vzorek sestával ze tří skupin vyvážejících výrobců s největším objemem prodeje dotčeného výrobku v EU během období šetření. Kromě toho objem prodeje dotčeného výrobku v EU během období šetření od obou výrobců ve spojení, kteří tvrdili, že by měli být vybráni do třetí skupiny, byl velmi malý, přičemž představoval méně než 10 % příslušného objemu vybrané třetí skupiny. Proto bylo potvrzeno, že reprezentativnost rozšířeného vzorku byla nejlepší při rozšíření na navrhované tři skupiny. Žádné další námitky nebyly obdrženy.
2.2 VÝBĚR VZORKU DOVOZCŮ
(10)
Po přezkoumání předložených informací a vzhledem k velkému počtu dovozců, kteří projevili ochotu spolupracovat, bylo rozhodnuto, že v případě dovozců, kteří nejsou ve spojení, je třeba provést výběr vzorku.
(11)
Se zařazením do vzorku souhlasilo sedm dovozců, kteří nejsou ve spojení, podílejících se 20 % na celkovém dovozu dotčeného výrobku do Unie. Do vzorku byli vybráni tři dovozci představující přibližně 17 % celkového dovozu z ČLR a téměř 90 % dovozu spolupracujících dovozců. V souladu s čl. 17 odst. 2 základního nařízení dostaly dotčené strany možnost, aby se vyjádřily k výběru vzorku. Žádné námitky nebyly obdrženy. Jeden z dovozců zařazených do vzorku přerušil svou spolupráci a neposkytl odpověď na dotazník.
2.3 ODPOVĚDI NA DOTAZNÍK A OVĚŘOVÁNÍ
(12)
Aby bylo skupinám vyvážejících výrobců v ČLR zařazeným do vzorku, pokud o to projeví zájem, umožněno předložit žádost o zacházení jako v tržním hospodářství nebo o individuální zacházení, zaslala jim Komise za tímto účelem příslušné formuláře. V této souvislosti lze zmínit, že dvě skupiny společností zařazených do vzorku požádaly o zacházení jako v tržním hospodářství podle čl. 2 odst. 7 základního nařízení, zatímco zbývající skupina společností zařazených do vzorku požádala o individuální zacházení podle čl. 9 odst. 5 základního nařízení.
(13)
Formuláře žádostí o zacházení jako v tržním hospodářství nebo o individuální zacházení byly zaslány rovněž vyvážejícím výrobcům nezařazeným do vzorku (jejich skupinám), kteří uvedli, že mají v úmyslu žádat o individuální zjišťování v souladu s čl. 17 odst. 3 základního nařízení.
(14)
Komise rozeslala dotazníky vyvážejícím výrobcům zařazeným do vzorku, jakož i vyvážejícím výrobcům nezařazeným do vzorku, kteří uvedli, že mají v úmyslu žádat o individuální zjišťování, žadateli a dalšímu známému výrobci v Unii, dovozcům zařazeným do vzorku a všem známým uživatelům.
(15)
Po vyžádání informací od výrobců v možných srovnatelných zemích Brazílii, Izraeli a ve Spojených státech amerických (dále jen „USA“) byly zaslány dotazníky rovněž výrobcům, kteří nabídli spolupráci, v Brazílii a Izraeli pro účely stanovení běžné hodnoty pro společnosti, jimž nemohlo být přiznáno zacházení jako v tržním hospodářství (viz níže 60. až 64. bod odůvodnění).
(16)
Úplné odpovědi na dotazníky byly obdrženy od tří skupin vyvážejících výrobců zařazených do vzorku v ČLR, od jednoho brazilského výrobce, jednoho izraelského výrobce, jednoho výrobce v Unii (s jedním výrobním zařízením v Belgii a jedním v Dánsku), od dvou (ze tří) dovozců zařazených do vzorku a čtyř uživatelů v EU. Další brazilský výrobce předložil neúplnou odpověď.
(17)
Kromě toho byly obdrženy žádosti o individuální zjišťování podle čl. 17 odst. 3 základního nařízení od jednoho vyvážejícího výrobce nezařazeného do vzorku (dále jen „žadatel A“) a od jedné skupiny vyvážejících výrobců ve spojení nezařazených do vzorku (společně dále jako „žadatel B“) (4). Po analýze informací, jež předložily strany zařazené do vzorku, jakož i žádostí zahrnujících řádně vyplněné dotazníky bylo shledáno, že počet (skupin) vyvážejících výrobců, kteří mají být prošetřeni v samotném vzorku, je tak vysoký, že další individuální zjišťování by znamenalo příliš velké zatížení a bránilo by včasnému ukončení šetření. Žadatelům bylo tudíž sděleno, že jejich žádosti o individuální zjišťování byly zamítnuty.
(18)
Žadatel B zpochybnil toto rozhodnutí nezohlednit jeho žádost o individuální zjišťování. Namítal, že podle nedávného výkladu Orgánu WTO pro řešení sporů ve věci týkající se spojovacích prostředků (5) by toto zamítnutí bylo v rozporu s čl. 17 odst. 3 základního nařízení a s čl. 6 odst. 10 antidumpingové dohody. Za druhé by takové zamítnutí bylo v rozporu se základní zásadou proporcionality.
(19)
Pokud jde o první argument, čl. 17 odst. 3 základního nařízení, jakož i čl. 6 odst. 10 antidumpingové dohody výslovně připouštějí, aby prošetřující orgán nebral v úvahu žádosti o individuální zjišťování, je-li počet vývozců a/nebo výrobců tak vysoký, že by takovéto zjišťování bylo neproveditelné. Zpráva Odvolacího orgánu WTO ve věci týkající se spojovacích prostředků objasnila, že včasné žádosti o individuální zjišťování by měly být „zpravidla“ akceptovány, pokud by to neznamenalo „příliš velké zatížení“ (6). V tomto případě by ověření odpovědí na dotazníky a odpovědí na formuláře žádostí o zacházení jako v tržním hospodářství žadatelů o individuální zjišťování znamenalo šetření na místě v jedné společnosti (žadatel A) a dvou dalších společnostech (těch, které jsou součástí žadatele B). Během těchto šetření na místě by bylo třeba ověřit soulad s ustanoveními čl. 2 odst. 7 písm. c), jakož i vykazovanou strukturu, náklady (včetně výrobních nákladů a nákupů), prodej a ziskovost všech těchto subjektů. Vzhledem k velkému počtu subjektů, které již byly v rámci vzorku přezkoumány, by zahrnutí dalšího žadatele skutečně znamenalo příliš velké zatížení a vážně by ohrozilo včasné ukončení šetření. Rozhodnutí nepřijmout tyto žádosti o individuální zjišťování je proto oprávněné a není v rozporu se zásadou proporcionality.
(20)
Žadatel B poté, co byl informován, že individuální zjišťování by představovalo příliš velké zatížení, později navrhl, aby byla jeho žádost o zacházení jako v tržním hospodářství stažena, pokud bude dohodnuto její přezkoumání v rámci individuálního zacházení. Jelikož tvrdil, že během období šetření uskutečnil pouze jednu malou vývozní transakci a již nebude žádat o zacházení jako v tržním hospodářství, argumentoval, že Komise nebude muset provést inspekce na místě v ČLR ke zjištění dumpingu a že bude stačit, aby při ověřování odpovědi na dotazník žadatele v EU ověřila onu jednu vývozní transakci. Na tomto základě vývozce tvrdil, že přiznání individuálního zjišťování nebude představovat zátěž.
(21)
Pokud by však individuální zjišťování bylo přiznáno, byla by inspekce na místě u žadatele B nezbytná, protože bez inspekce na místě v ČLR u obou výrobců v této skupině by nemohla být vyloučena existence jiného prodeje do EU během období šetření. Tato inspekce by vzhledem k velikosti vzorku s třemi velkými skupinami společností byla nepřiměřeně zatěžující. Tato žádost byla proto zamítnuta.
(22)
Rozhodnutí nepřijmout žádosti o individuální zacházení bylo zachováno. S ohledem na výše uvedené důvody bylo s konečnou platností rozhodnuto, že žádostem o individuální zjišťování nelze vyhovět, jelikož by při šetření znamenaly příliš velké zatížení a bránily by včasnému ukončení šetření.
(23)
Komise si vyžádala a ověřila všechny údaje, které považovala za nezbytné ke zjištění dumpingu, výsledné újmy nebo hrozící újmy a zájmu Unie. Inspekce na místě se uskutečnily v prostorách těchto společností:
a)
Vyvážející výrobci v ČLR:
-
Gushen Biological Technology Group Co., Ltd. a společnosti ve spojení, Dezhou
-
Shandong Crown Soya Protein Co., Ltd. a společnosti ve spojení, Shenxian, Qingdao, Yucheng
-
Shandong Sinoglory Health Food Co., Ltd. a společnosti ve spojení, Liaocheng, Qingdao
b)
Výrobce v Unii:
-
Solae Europe, s výrobními zařízeními v:
-
Belgii, Ieper (Solae Belgium) a
-
Dánsku, Aarhus (Solae Denmark)
c)
Výrobci ve srovnatelné zemi:
-
Bremil Industria De Produtos Alimenticios Ltda., Arroio do Meio
-
Solae do Brasil Ind. Com. Alimentos Ltda., Esteio, Sao Paulo
3. OBDOBÍ ŠETŘENÍ
(24)
Šetření dumpingu a újmy se týkalo období od 1. ledna 2010 do 31. prosince 2010 (dále jen „období šetření“). Zkoumání trendů významných pro posouzení újmy se týkalo období od roku 2007 do konce období šetření (dále jen „posuzované období“).
4. ZJIŠTĚNÍ V PROZATÍMNÍ FÁZI
(25)
V prozatímní fázi se mělo za to, že uložení prozatímních opatření by nebylo vhodné zejména s ohledem na potřebu dále analyzovat příčinnou souvislost mezi dumpingovým dovozem určitých výrobků z koncentrovaných sójových bílkovin pocházejících z ČLR a újmou, kterou utrpělo výrobní odvětví Unie.
5. NÁSLEDNÝ POSTUP
(26)
Po zveřejnění nejdůležitějších skutečností a úvah, na jejichž základě bylo rozhodnuto o neuložení prozatímních opatření (dále jen „zveřejnění prozatímních zjištění“), předložila řada zúčastněných stran k těmto prozatímním zjištěním písemné připomínky. Strany, které o to požádaly, dostaly možnost slyšení.
(27)
Komise nadále shromažďovala veškeré informace, jež považovala za nezbytné pro konečná zjištění. Kromě inspekcí uvedených výše ve 23. bodě odůvodnění byla uskutečněna další inspekce v prostorách společnosti Kerry v Bristolu ve Spojeném království, jednoho z dovozců a uživatelů sójových bílkovin, kteří při šetření spolupracovali.
B. DOTČENÝ VÝROBEK A OBDOBNÝ VÝROBEK
1. DOTČENÝ VÝROBEK
(28)
Dotčený výrobek byl definován v oznámení o zahájení řízení jako výrobky z koncentrovaných sójových bílkovin obsahující 65 % hmotnostních nebo více bílkovin (N × 6,25), počítáno v sušině s vyloučením přidaných vitaminů, minerálů, aminokyselin a potravinářských přídatných látek pocházející z ČLR (dále jen „dotčený výrobek“), v současnosti kódů KN ex 2106 10 20, ex 2106 90 92, ex 2309 90 10, ex 2309 90 99 (ex 2309 90 96 od 1. ledna 2012) a ex 3504 00 90.
(29)
V rámci výše uvedené definice výrobku lze rozlišit dvě hlavní skupiny výrobků: i) sójové bílkovinné koncentráty (dále jen „koncentráty“, včetně jednoduchých/základních koncentrátů a dále zpracovávaných koncentrátů), u nichž činí obsah bílkovin více než 65 %, avšak méně než 90 %; a ii) izolované sójové bílkoviny („izoláty“), u nichž činí obsah bílkovin 90 % nebo více.
(30)
Bylo rovněž konstatováno, že zatímco jednoduchý koncentrát je poměrně základním produktem s nízkou přidanou hodnotou, izoláty a dále zpracovávané koncentráty vyžadují podstatně více zpracování, a proto se jedná o produkty s vyšší přidanou hodnotou.
(31)
Výše uvedená definice výrobku zahrnuje rovněž jednoduché (dále nezpracovávané) koncentráty určené pro krmiva. Ty v posuzovaném období v EU vyráběl jeden závod žadatele se sídlem ve Francii a další společnost, ADM, se sídlem v Nizozemsku.
(32)
Po zveřejnění prozatímních zjištění žadatel požádal o změnu rozsahu definice výrobku odstraněním koncentrátů používaných pro krmiva. Žadatel vznesl námitky vůči přístupu navrženému v pozatímním dokumentu a tvrdil, že vyloučení údajů vztahujících se k francouzskému závodu, jenž byl uzavřen v roce 2009 (tj. v polovině posuzovaného období), vedlo k nesouladu ve zbývajících údajích (se stále zahrnutými údaji o ADM). Údaje o prodeji a podílu výrobců výrobku, který je předmětem šetření, na trhu EU byly tudíž uměle nadsazeny.
(33)
Žadatel tvrdil, že vzhledem k poměrně stabilní poptávce převzal některé dodávky zajišťované francouzským závodem společnosti Solae před jeho uzavřením v roce 2009 jeho konkurent v EU, společnost ADM. Odhlédnutí od údajů vztahujících se k francouzskému závodu proto vedlo k zavádějícímu srovnání údajů za rok 2008, kdy společnost ADM měla pouze menší podíl na trhu s koncentráty určenými pro krmiva, s údaji za období šetření, kdy společnost AMD měla na uvedeném trhu mnohem větší podíl.
(34)
Žadatel zejména poskytl informace o technických a chemických rozdílech mezi koncentráty určenými pro krmiva na jedné straně a ostatními koncentráty a izoláty na straně druhé. Pro tyto podskupiny se rovněž používají různé distribuční kanály. Kromě toho koncentráty určené pro krmiva jsou zařazeny do jiného kódu KN než ostatní koncentráty (pro potraviny) a izoláty.
(35)
Na základě tvrzení žadatele jeden vývozce nesouhlasil s žádostí o omezení rozsahu definice výrobku. Tento vývozce si však žádost špatně vyložil a měl za to, že žádostí se měly vyloučit veškeré sójové bílkovinné koncentráty, zatímco ve skutečnosti se žádost vztahuje pouze na jednoduché sójové bílkovinné koncentráty určené pro krmiva. Vývozce navíc neuvedl žádné konkrétní důvody, proč by žádost měla být neodůvodněná.
(36)
Je třeba rovněž poznamenat, že na základě údajů shromážděných během šetření představuje dovoz sójových bílkovinných koncentrátů určených pro krmiva méně než 1 % celkového čínského dovozu výrobku, který je předmětem šetření (dle původní definice), do Unie.
(37)
Vzhledem k výše uvedeným skutečnostem a zejména k jasným technickým a chemickým rozdílům a rozdílům souvisejícím s trhem se považuje za vhodné omezit rozsah definice výrobku vyloučením jednoduchých sójových bílkovinných koncentrátů používaných k výživě zvířat. V důsledku toho jsou dotčeným výrobkem výrobky z koncentrovaných sójových bílkovin s výjimkou přípravků používaných k výživě zvířat a obsahující 65 % hmotnostních nebo více bílkovin (N × 6,25), počítáno v sušině s vyloučením přidaných vitaminů, minerálů, aminokyselin a potravinářských přídatných látek pocházející z ČLR (dále jen „dotčený výrobek“), v současnosti kódů KN ex 2106 10 20, ex 2106 90 92 a ex 3504 00 90.
(38)
Dotčený výrobek se používá hlavně v potravinářském průmyslu v masných přípravcích a v masových náhražkách. Mezi další potravinářská využití patří využití v salátových dresincích, polévkách, nápojích v prášku, energetických tyčinkách, náhražkách sušeného mléka, zmrazených dezertech, šlehaných polevách, kojenecké výživě, pečivu, snídaňových cereáliích, těstovinách atd. Vzhledem ke svým funkčním vlastnostem má dotčený výrobek také některá specifická použití při výrobě lepidel, asfaltů, pryskyřic, čisticích prostředků, kosmetiky, inkoustů, usně, nátěrů, prostředků k povrchové úpravě papíru, pesticidů/fungicidů, plastů, polyesterů a textilních vláken.
(39)
I přes některé rozdíly v možném konečném využití mají různé typy dotčeného výrobku, koncentráty a izoláty, všechny stejné základní fyzikální a chemické vlastnosti. Proto jsou považovány za jeden výrobek.
2. OBDOBNÝ VÝROBEK
(40)
Dotčený výrobek a určité výrobky z koncentrovaných sójových bílkovin vyráběné a prodávané na domácím trhu v ČLR a na domácím trhu v Brazílii, která sloužila jako srovnatelná země, jakož i určité výrobky z koncentrovaných sójových bílkovin vyráběné a prodávané v Unii výrobním odvětvím Unie mají v podstatě stejné fyzikální, chemické a technické vlastnosti a užití. Proto se tyto výrobky považují za obdobné ve smyslu čl. 1 odst. 4 základního nařízení.
C. DUMPING
1. VZTAH MEZI SKUPINOU SINOGLORY A SKUPINOU GUSHEN
(41)
Mezi vyvážející výrobce zařazené do vzorku patřily společnost Shandong Crown Soya Protein Co. Ltd. a společnosti, které jsou s ní ve spojení (dále jen „skupina Crown“), Gushen Biological Technology Group Co. a společnosti, které jsou s ní ve spojení (dále jen „skupina Gushen“), a Sinoglory Health Food Co. Ltd. a společnosti, které jsou s ní ve spojení (dále jen „skupina Sinoglory“). V rané fázi šetření se uvažovalo o tom, že skupina Gushen a skupina Sinoglory by mohly být považovány za vývozce ve spojení. V návaznosti na vysvětlení, jež poskytli dotčení vývozci, však bylo nakonec rozhodnuto, že skupina Gushen a skupina Sinoglory budou pro účely tohoto šetření považovány za samostatné subjekty.
2. ZACHÁZENÍ JAKO V TRŽNÍM HOSPODÁŘSTVÍ
(42)
Podle čl. 2 odst. 7 písm. b) základního nařízení se v rámci antidumpingového šetření dovozu z ČLR běžná hodnota určí podle odstavců 1 až 6 uvedeného článku u těch výrobců, kteří splňují kritéria stanovená v čl. 2 odst. 7 písm. c) základního nařízení.
(43)
Tato kritéria jsou ve stručné a souhrnné podobě a pouze pro orientaci uvedena níže:
1)
podnikatelská rozhodnutí a rozhodnutí o nákladech jsou přijímána na základě tržních signálů a bez podstatných zásahů státu;
2)
účetní záznamy procházejí nezávislým auditem v souladu s mezinárodními účetními standardy a používají se pro všechny účely;
3)
nedochází k podstatnému zkreslení způsobenému bývalým systémem netržního hospodářství;
4)
právní předpisy o úpadku a o vlastnictví zajišťují právní jistotu a stabilitu; a
5)
převod měn se provádí podle tržních kurzů.
(44)
O zacházení jako v tržním hospodářství žádala skupina Crown i skupina Sinoglory.
(45)
U skupiny Crown i u skupiny Sinoglory si Komise vyžádala všechny informace, které považovala za nezbytné, a v prostorách těchto společností ověřila informace předložené v jejich žádostech o zacházení jako v tržním hospodářství a všechny ostatní informace, jež pokládala za nezbytné.
(46)
Šetřením se zjistilo, že obě skupiny nesplňují požadavky kritérií stanovené v čl. 2 odst. 7 písm. c) základního nařízení pro to, aby jim mohlo být přiznáno zacházení jako v tržním hospodářství.
(47)
Společnosti z obou skupin nesplnily zejména kritéria 1, 2, a 3.
(48)
V případě jedné skupiny jeden výrobce ze skupiny nesplnil kritérium 1 z důvodu existence povinnosti prodávat všechny své výrobky na mezinárodním trhu. I když společnost tvrdila, že toto ustanovení není závazné, společnost ve skutečnosti nikdy neprodávala na domácím trhu (s výjimkou menšího prodeje v roce 2007). Pokud jde o kritérium 2, u obou výrobců ve skupině bylo zjištěno několik účetních problémů. Jedna ze společností ve skupině kromě toho nepředložila žádný formulář žádosti o zacházení jako v tržním hospodářství. Jedna ze společností ve skupině dále pronajímala část svých pozemků bez jakéhokoliv záznamu o příjmech z pronájmu ve svých účtech, neboť k těmto platbám nebyly vydány žádné faktury nebo doklady o zaplacení. Když se přestěhovala do nového výrobního závodu a část jejího zařízení přestala být užívána, nebyl uskutečněn žádný test na snížení hodnoty. A když jedna ze společností ve skupině koupila nový pozemek, obdržela vládní transfer, který se měl použít jako odškodnění pro obyvatele, kteří se museli odstěhovat. Tato platba však nebyla použita k uvedenému účelu, nýbrž ke snížení nákladů spojených s právem k užívání pozemku. Pokud jde o kritérium 3, dva výrobci ve skupině získávali výměnou suroviny od společného dodavatele bez řádné dokumentace nebo záznamů na základě velmi neformálních ujednání bez jakékoli úpravy pro rozdíly v cenách nebo poplatcích: to představuje formu barterového obchodu. Kromě toho jeden výrobce mohl využívat pozemek patřící jeho většinovému akcionáři bez jakékoli platby několik let. Podle této společnosti to bylo možné, protože související práva k užívání pozemku získala mateřská společnost za velmi nízkou cenu v rámci své privatizace.
(49)
Po zveřejnění podrobných zjištění týkajících se zacházení jako v tržním hospodářství a po zveřejnění prozatímních zjištění skupina znovu zopakovala dřívější tvrzení, podle kterého jeden ze dvou výrobců by neměl být právně považován ve spojení se zbytkem skupiny. Nicméně pokud jde o toto tvrzení, zjistilo se, že tito dva výrobci uskutečňovali koordinovanou obchodní a průmyslovou strategii společně se zbývající částí skupiny, včetně praktik barterového obchodu, jak bylo uvedeno výše ve 48. bodě odůvodnění. Toto tvrzení bylo proto odmítnuto.
(50)
Skupina rovněž tvrdila, že omezení prodeje pro jednoho z jejích výrobců bylo zmíněno pouze v jejích stanovách a nikoli v obchodní licenci nebo osvědčení o schválení. Podle společnosti proto omezení nebylo závazné. Dále se objevilo tvrzení, že společnost, která nepředložila formulář žádosti o zacházení jako v tržním hospodářství, nebyla výrobní nebo obchodní společností, ale spíše platebním zprostředkovatelem, a že skupina vyvinula maximální úsilí, aby poskytla všechny dostupné informace.
(51)
Jak bylo však uvedeno výše, dotyčný výrobce jasně splňoval kritéria omezení prodeje. Navíc stanovy jsou součástí dokumentů, které se předkládají ke schválení orgánům při založení společnosti, a proto je zřejmé, že obsah těchto dokumentů je základem skutečných operací společnosti. Pokud jde o společnost, která nepředložila formulář žádosti o zacházení jako v tržním hospodářství, zjistilo se, že tato společnost byla skutečně v určitých aspektech zapojena do prodeje dotčeného výrobku na vývoz, a proto měla předložit formulář žádosti o zacházení jako v tržním hospodářství. Obě tvrzení proto byla odmítnuta.
(52)
V případě druhé skupiny se na jednoho z vyvážejících výrobců rovněž vztahovalo omezení prodeje, přičemž 70 % jeho výroby mělo být určeno na vývoz, a proto nebylo splněno kritérium 1. Pokud jde o kritérium 2, byla zjištěna řada problémů týkajících se odpisů aktiv a změn v účetních pravidlech. Pokud jde o kritérium 3, hodnota dvou pozemků v účetnictví jedné ze společností se výrazně liší a má se za to, že nákupem pozemku za cenu zjevně nižší, než je jeho tržní hodnota, společnost obdržela skrytou dotaci. Navíc jiná společnost ve skupině měla prospěch z bezplatného pronájmu pozemku na jeden rok a nabyla práva k užívání pozemku za cenu nižší, než je tržní hodnota. Kromě toho nebyla v poznámkách k účetní závěrce uvedena řada záruk uvnitř skupiny, což je v rozporu se standardem IAS 24.
(53)
Po zveřejnění podrobných zjištění týkajících se zacházení jako v tržním hospodářství a po zveřejnění prozatímních zjištění skupina tvrdila, že prodej uskutečňovaný těmito dvěma výrobci de facto nepodléhal žádným omezením prodeje. Podle společností byla skutečnost, že příslušný objem jejich vývozu byl v souladu s omezeními v jejich stanovách, pouze důsledkem rovnováhy mezi poptávkou a nabídkou na trhu se sójovými bílkovinami. Zdůrazňovaly, že tato omezující ustanovení byla odstraněna z těchto textů krátce po uplynutí období šetření. Kromě toho, pokud jde o kritérium 2, skupina tvrdila, že nehledě na drobnější účetní chyby plně splňovala čínské obecně uznávané účetní zásady, jež je povinna uplatňovat spíše než mezinárodní účetní standard (IAS). Pokud jde o práva k užívání pozemku, skupina tvrdila, že rozdíly v hodnotě dvou pozemků byly způsobeny náklady na vyrovnání jednoho ze dvou pozemků. Rovněž bylo zdůrazněno, že bezplatný pronájem jiného pozemku byl zapříčiněn některými administrativními průtahy před tím, než bylo možné skutečně nabýt práv k užívání pozemku, a že v každém případě hodnota osvobození byla v porovnání s provozními výnosy společnosti nevýznamná.
(54)
Pokud jde o kritérium 1, stanovy jsou součástí dokumentů, které se předkládají příslušným orgánům a schvalují při založení společnosti. Má se za to, že příčinou skutečnosti, že společnost splňovala omezení prodeje, je požadavek se touto povinností řídit, a je zřejmé, že obsah těchto dokumentů je základem skutečných operací společnosti. Kromě toho je třeba zdůraznit, že odstranění omezení ze stanov proběhlo po skončení období šetření, a pro toto šetření je tudíž irelevantní. Pokud jde o kritérium 2, bylo zřejmé, že přesnost a spolehlivost záznamů nelze potvrdit. Účetní záznamy společnosti by kromě toho měly být podrobeny auditu v souladu s mezinárodními účetními standardy, což nebylo možné během inspekce potvrdit. Pokud jde o kritérium 3, v průběhu inspekce na místě nemohly být předloženy žádné důkazy, které by podložily náklady na vyrovnání dotyčného pozemku. Nezávisle na podaných vysvětleních zůstává skutečností, že jedna ze společností měla v průběhu určitého období v bezplatném nájmu své pozemky, a proto měla prospěch z dotace. Připomínky tudíž nebyly takové povahy, aby změnily zjištění týkající se zacházení jako v tržním hospodářství. Tato zjištění se potvrzují.
3. INDIVIDUÁLNÍ ZACHÁZENÍ
(55)
Podle čl. 2 odst. 7 písm. a) základního nařízení se pro země spadající pod uvedený článek případné clo ukládá s celostátní platností kromě případů, kdy jsou společnosti schopny prokázat, že splňují kritéria stanovená v čl. 9 odst. 5 základního nařízení. Tato kritéria jsou uvedena níže ve stručné a souhrnné podobě pouze pro orientaci:
-
v případě plného nebo částečného zahraničního vlastnictví daných podniků nebo společných podniků (joint ventures) mohou vývozci svobodně repatriovat základní kapitál a zisky,
-
vývozní ceny a množství a prodejní a dodací podmínky byly svobodně určeny,
-
většinu akcií nebo podílů vlastní soukromé osoby a buď jsou státní úředníci zasedající ve správní radě nebo zastávající klíčové řídící funkce v menšině, nebo je společnost dostatečně nezávislá na státních zásazích,
-
měnové přepočty se provádějí podle tržních směnných kursů a
-
státní zásahy nejsou takového rozsahu, aby umožňovaly obcházení individuálních antidumpingových opatření.
(56)
O individuální zacházení žádala pouze skupina Gushen. Tato žádost byla prošetřena a nebyl zjištěn žádný prvek naznačující, že společnost nesplňovala výše uvedená kritéria. V důsledku toho byl učiněn závěr, že skupině Gushen lze přiznat individuální zacházení.
(57)
Bylo rovněž vypracováno hodnocení pro skupiny Crown a Sinoglory, jelikož těmto společnostem nebylo uděleno zacházení jako v tržním hospodářství. V obou případech nebyl zjištěn žádný prvek naznačující, že společnosti nesplňovaly výše uvedená kritéria. V důsledku toho byl učiněn závěr, že oběma skupinám společností lze přiznat individuální zacházení.
(58)
Po poskytnutí konečných informací žadatel vyjádřil nesouhlas s přiznáním individuálního zacházení skupinám vývozců zařazeným do vzorku. Avšak vzhledem k neuložení opatření nebylo nutné další zkoumání.
4. BĚŽNÁ HODNOTA
(59)
Jak je vysvětleno v 46. bodě odůvodnění, zacházení jako v tržním hospodářství nebylo přiznáno oběma skupinám zařazeným do vzorku, které o ně požádaly. Třetí skupina zařazená do vzorku o zacházení jako v tržním hospodářství nežádala. Proto byla v souladu s čl. 2 odst. 7 základního nařízení běžná hodnota pro všechny skupiny stanovena na základě cen nebo početně zjištěné hodnoty ve srovnatelné zemi.
a) Srovnatelná země
(60)
V oznámení o zahájení řízení naznačila Komise svůj úmysl použít USA jako vhodnou srovnatelnou zemi pro účely stanovení běžné hodnoty pro ČLR a vyzvala zúčastněné strany, aby se k tomu vyjádřily.
(61)
Byla předložena řada připomínek a jako alternativa byly navrženy další země, konkrétně Brazílie a Izrael. Hlavní argument proti USA jako srovnatelné zemi byla skutečnost, že v USA by se dotčený výrobek mohl vyrábět z geneticky modifikovaných sójových bobů, zatímco v ČLR by tomu tak nebylo. Použití geneticky modifikovaných sójových bobů by potenciálně mohlo vést k tomu, že by výrobek používali různí uživatelé a/nebo odvětví zpracovatelského průmyslu. Jeden vyvážející výrobce rovněž uvedl, že dceřiná společnost žadatele v USA by měla dominantní postavení na trhu USA, což by vedlo k nadsazení prodejních cen na domácím trhu.
(62)
S ohledem na tyto připomínky se Komise snažila navázat spolupráci se všemi známými výrobci dotčeného výrobku v Brazílii, Izraeli a USA, přičemž jim položila řadu klíčových otázek týkajících se jejich výroby, prodeje a místních trhů a požádala je, zda by v případě, že by jejich země byla vybrána jako srovnatelná země, byli ochotni poskytnout podrobnější informace o svých nákladech a cenách. Odpověděli pouze jeden výrobce v USA a dva brazilští výrobci, kteří poskytli požadované informace a nabídli další spolupráci. Později předložil úplnou odpověď na dotazník rovněž jeden izraelský výrobce. Komise se rovněž snažila získat informace o výše uvedených a dalších potenciálních trzích jinými prostředky.
(63)
Takto získané informace byly pečlivě analyzovány. Bylo potvrzeno, že výrobky z USA se na rozdíl od dotčeného výrobku z ČLR, Brazílie, nebo Izraele vyrábějí převážně z geneticky modifikovaných sójových bobů. Nemohly však být vyvozeny žádné závěry, pokud jde o vliv tohoto rozdílu v hlavních surovinách na vlastnosti výrobku a jeho použití, na náklady nebo cenu. Kromě toho, ačkoli se na brazilském trhu uplatňovalo 14 % dovozní clo, byl v Brazílii zaznamenán významný objem dovozu dotčeného výrobku, který konkuroval místně vyráběnému výrobku. Ve skutečnosti na dva brazilské výrobce, kteří nabídli spolupráci, připadaly zhruba tři čtvrtiny spotřeby v Brazílii, zatímco se zdálo, že trh USA zřetelně ovládají dva velmi velcí domácí výrobci, z nichž pouze jeden nabídl spolupráci. Proto se zdálo, že i přes větší celkovou velikost trhu USA byly v Brazílii silnější podmínky hospodářské soutěže se dvěma velkými domácími výrobci a významným dovozem. Kromě toho se celkově zdálo, že objem domácího prodeje spolupracujících brazilských výrobců dosahuje řádově stejného rozsahu jako objem prodeje do EU od čínských výrobců zařazených do vzorku a srovnatelné škály výrobků. Zjistilo se též, že brazilský domácí trh je značně větší než izraelský.
(64)
Na základě výše uvedených skutečností byla Brazílie vybrána jako srovnatelná země. Tento výběr se potvrzuje.
b) Určení běžné hodnoty
(65)
Podle čl. 2 odst. 7 písm. a) základního nařízení byla běžná hodnota pro vyvážející výrobce stanovena na základě ověřených informací získaných od výrobců ve srovnatelné zemi. V případě, že jednotlivé typy výrobků na domácím trhu srovnatelné země nebyly prodány v běžném obchodním styku, nebo v případě, že nebyly prodány žádné podobné typy, byla běžná hodnota zjištěna početně podle čl. 2 odst. 3 a 6 základního nařízení.
(66)
Po zveřejnění prozatímních zjištění byly výpočty dále upraveny s cílem zohlednit rovněž připomínky předložené stranami.
5. VÝVOZNÍ CENA
(67)
Vyvážející výrobci uskutečňovali prodej na vývoz do Unie přímo nezávislým odběratelům, nebo prostřednictvím obchodních společností ve spojení se sídlem v ČLR. Vývozní cena tedy byla ve všech případech stanovena v souladu s čl. 2 odst. 8 základního nařízení, tedy na základě skutečně zaplacených nebo splatných vývozních cen.
(68)
Po zveřejnění prozatímních zjištění byly výpočty dále upraveny s cílem zohlednit rovněž připomínky předložené stranami.
6. SROVNÁNÍ
(69)
Běžná hodnota a vývozní ceny byly srovnány na základě ceny ze závodu. Za účelem zajištění spravedlivého srovnání běžné hodnoty a vývozní ceny byly podle čl. 2 odst. 10 základního nařízení provedeny náležité individuální úpravy o rozdíly ovlivňující ceny a srovnatelnost cen. Příslušné úpravy o slevy z cen, náklady na dopravu, pojištění, nakládku, manipulační a vedlejší náklady, náklady na balení, úvěrové náklady a nepřímé daně byly provedeny ve všech případech, kdy byly přiměřené, přesné a podložené ověřenými podklady.
7. DUMPINGOVÁ ROZPĚTÍ
(70)
Konečná dumpingová rozpětí byla vyjádřena jako procentní podíl z ceny CIF na hranice Unie před proclením.
(71)
Pro každou ze tří spolupracujících skupin vyvážejících výrobců zařazených do vzorku bylo v souladu s čl. 2 odst. 11 a 12 základního nařízení stanoveno dumpingové rozpětí na základě porovnání váženého průměru běžné hodnoty ve srovnatelné zemi s váženým průměrem vývozní ceny.
(72)
Pro spolupracující společnosti nezařazené do vzorku bylo dumpingové rozpětí vypočteno jako průměr tří skupin společností zařazených do vzorku.
(73)
Vzhledem k vysoké míře spolupráce při šetření (s tím, že spolupracující společnosti představovaly téměř 90 % veškerého dovozu z ČLR v období šetření) bylo celostátně použitelné dumpingové rozpětí pro jakékoli nespolupracující společnosti vypočteno na základě nejvyššího rozpětí zjištěného u skupin společností zařazených do vzorku.
(74)
Na tomto základě byla prozatímní dumpingová rozpětí stanovena takto:
Společnost
Dumpingové rozpětí
Skupina Crown
59,4 %
Skupina Gushen
55,8 %
Skupina Sinoglory
67,0 %
Spolupracující společnosti nezařazené do vzorku
61,3 %
Ostatní společnosti
67,0 %
D. ÚJMA
1. ÚVODNÍ POZNÁMKY
(75)
Po revizi definice výrobku (vyloučení koncentrátů určených pro krmiva) se jedna společnost - ADM, se sídlem v Nizozemsku, jejíž výroba je omezena na koncentráty určené pro krmiva - již nepovažuje za součást výrobního odvětví Unie. V důsledku toho během období šetření vyráběl obdobný výrobek v Unii pouze žadatel (společnost Solae). Společnost Solae má v současné době dva výrobní provozy v EU - jeden v Belgii, kde se vyrábí izolované sójové bílkoviny (izoláty), a druhý v Dánsku, kde se vyrábí sójové bílkovinné koncentráty (základní sójové bílkovinné koncentráty a dále zpracovávané koncentráty s vyšší hodnotou, pro které základní sójové bílkovinné koncentráty slouží jako meziprodukt). Další výrobní provoz společnosti Solae nacházející se ve Francii ve městě Boudreaux, který se zabýval výrobou a uváděním na trh pouze jednoduchých koncentrátů určených pro krmiva, byl uzavřen začátkem roku 2009.
(76)
Pokud jde o výrobu v EU, z šetření vyplynulo, že výrobní proces společnosti Solae je založen výhradně na dohodě o poplatcích za zpracování, kterou společnost uzavřela se svou švýcarskou mateřskou společností Solae Europe. Podle této dohody zpracovávají společnosti Solae Belgium a Solae Denmark suroviny poskytnuté společností Solae Europe za poplatek. Po celou dobu procesu společnost Solae Europe zůstává jediným vlastníkem surovin, meziproduktů a konečných výrobků.
(77)
Vzhledem k tomu, že vlastníkem surovin a konečných výrobků zůstává mateřská společnost, jsou ujednání o poplatcích za zpracování po právní stránce odlišná od jiných možných ujednání o výrobě. Ve stávajícím případě však přidaná hodnota vytvořená uvedenými společnostmi v EU dosahuje více než 50 % nákladů na výrobu. Tento podíl přidané hodnoty také odráží technologické a kapitálové investice založené v Unii. Čistá hodnota těchto investic v EU je značná a výrobní odvětví zaměstnává velký počet osob v Unii.
(78)
Je rovněž třeba poznamenat, že operace zpracování za poplatek v EU představují „poslední podstatné zpracování“ a jako takové dodávají výrobkům původ v EU.
(79)
V důsledku výše uvedených skutečností se proto dospělo k závěru, že hospodářská činnost, jako je činnost uskutečňovaná společností Solae Belgium a Solae Denmark v EU, by mohla být potenciálně ohrožena dumpingovými praktikami, a mohla by si tak zasluhovat ochranu bez ohledu na právní povahu této činnosti (ujednání o poplatcích za zpracování nebo jiné ujednání o výrobě). S ohledem na výše uvedené byl učiněn závěr, že společnosti Solae Belgium a Solae Denmark se považují za výrobce v Unii, kteří jsou součástí výrobního odvětví Unie ve smyslu čl. 4 odst. 1 a čl. 5 odst. 4 základního nařízení.
(80)
Po zveřejnění prozatímních zjištění jeden vývozce uvedl, že společnosti, jež provádějí svou činnost na základě ujednání o poplatcích za zpracování, nejsou způsobilé jako výrobci v Unii a nemají žádný vliv na antidumpingová šetření. Vývozce tvrdil, že vzhledem k tomu, že vlastníkem surovin a konečných výrobků zůstává společnost Solae Europe registrovaná ve Švýcarsku (tj. mimo EU), nelze společnosti Solae Belgium a Solae Denmark považovat za výrobce v Unii, kteří by si mohli zasluhovat ochranu před dumpingovými praktikami.
(81)
Vývozce poukázal na skutečnost, že v předchozích případech, například v případě, jenž se týkal dovozu plastových pytlů a sáčků pocházejících z ČLR (7), se orgány rozhodly vyloučit dvě čínské společnosti ze vzorku vyvážejících výrobců, neboť tyto společnosti samy nevyráběly velké množství deklarovaných vyvážených výrobků, ale ve skutečnosti je pouze zpracovávaly pro jiné vyvážející výrobce.
(82)
Je třeba poznamenat, že situace, o kterou se vývozce opírá, není srovnatelná se situací v daném případě. Za prvé, čínské společnosti ve výše uvedeném případě týkajícím se plastových pytlů a sáčků měly vlastní výrobu (bez ujednání o poplatcích za zpracování) (avšak prodej vlastních výrobků vyráběných společnostmi byl příliš malý na to, aby společnosti byly zahrnuty do vzorku), zatímco za současné situace společnosti Solae Belgium a Solae Denmark fungují výhradně na základě ujednání o poplatcích.
(83)
Kromě toho zatímco společnosti Solae Belgium a Solae Denmark jsou plně vlastněné společností Solae Europe, šetření týkající se čínských společností vyloučených ze vzorku nezjistila žádný vlastnický vztah s jinými vyvážejícími výrobci, pro které tyto společnosti zpracovávaly výrobky.
(84)
Vývozce se ve svém tvrzení rovněž odvolává na jiné minulé šetření, konkrétně na šetření, jež se týká dovozu glycinu pocházejícího z ČLR (8), ve kterém Komise považovala některé čínské společnosti za obchodníky spíš než za výrobce, jelikož činnost, kterou tyto společnosti vyvíjely, nebylo možné posuzovat jako výrobu.
(85)
V této souvislosti je třeba uvést, že případ týkající se glycinu ani nepodporuje argument vývozce, protože v uvedeném případě vyvážející čínské společnosti jednoduše uskutečňovaly některé zušlechťovací operace, kterými se neměnilo chemické složení nebo fyzikální vlastnosti posuzovaného výrobku. To je zcela odlišná situace, jež se liší od daného případu, kdy se operacemi prováděnými společnostmi v EU přeměňují sójové boby nebo sójové vločky v sójové bílkoviny, přičemž nejen že se mění chemické složení nebo fyzikální vlastnosti suroviny, ale rovněž se přidává značná hodnota konečnému výrobku.
(86)
Vývozce také tvrdil, že ve středu rozhodovacího procesu pro celou výrobu založenou na ujednání o poplatcích za zpracování v Unii je výhradně společnost mimo EU a že celý osud společností, jež provádějí svou činnost na základě ujednání o poplatcích za zpracování, závisí zcela a výlučně na jejich švýcarské mateřské společnosti. Vývozce dále uvedl, že v jiném případě, jenž se týkal dovozu vinylacetátu pocházejícího z USA (9), Komise vyloučila výrobce v EU z definice výrobního odvětví Unie kvůli jeho vztahu se společností v cílené zemi.
(87)
Jiná strana rovněž uvedla, že při analýze otázky ujednání o poplatcích za zpracování a jeho kvalifikace jako výroby by měly být analyzovány otázky, jako je umístění ústředí, střed zájmu a závazek pro trh EU podobným způsobem, jako je analýza společností ve spojení při vymezování výrobního odvětví Unie.
(88)
Solae jako skupina má totiž strukturální vazby se svou švýcarskou mateřskou společností a další podnikové vazby se společnostmi v USA. Není novinkou v antidumpingovém řízení, že společnosti se silnou přítomností v EU mají takové strukturální, kapitálové a podnikové vazby mimo EU. Tyto strukturální a podnikové vazby mimo EU však nemohou zpochybnit závěr, že žadatelé splňují podmínky jako výrobci v EU.
(89)
Je třeba poznamenat, že tyto argumenty by měly význam pro účely čl. 4 odst. 1 písm. a) základního nařízení a definici výrobního odvětví Unie pouze v případě, že Solae Europe by byla společností v cílené zemi, tj. v tomto případě ČLR. Je zřejmé, že tomu tak není, a proto argument vývozce je irelevantní.
(90)
Kromě toho je třeba zopakovat, že vlastnictví surovin a/nebo hotového výrobku není rozhodujícím kritériem pro vymezení výrobce v Unii. Zatímco ujednání o poplatcích se právně liší od jiných ujednání o výrobě, výrobní společnosti, jež provádějí svou činnost na základě ujednání o poplatcích za zpracování, mohou být považovány za výrobce v Unii.
(91)
Tento přístup je v souladu s předchozí praxí orgánů, jako například v rámci přezkumu před pozbytím platnosti týkajícím se dovozu furfurylalkoholu pocházejícího z ČLR (10).
(92)
Připomíná se, že ve stávajícím případě přidaná hodnota vytvořená společnostmi v EU dosahuje více než 50 % nákladů na výrobu. Tento podíl přidané hodnoty odráží technologické a kapitálové investice umístěné v Unii. Čistá hodnota těchto investic v EU je značná a výrobní odvětví zaměstnává velký počet osob v Unii.
(93)
Společnosti Solae Belgium a Solae Denmark se tedy považují za výrobce v Unii, kteří jsou součástí výrobního odvětví Unie ve smyslu čl. 4 odst. 1 a čl. 5 odst. 4 základního nařízení, a budou dále označovány jako „výrobní odvětví Unie“.
(94)
Celková výroba v Unii ve smyslu čl. 4 odst. 1 základního nařízení byla stanovena na základě odpovědi na dotazník poskytnuté žadatelem.
(95)
Vzhledem k tomu, že výrobní odvětví Unie tvoří pouze jeden výrobce, jsou níže uvedené údaje s ohledem na zachování důvěrnosti podle článku 19 základního nařízení uvedeny v podobě indexů.
2. SPOTŘEBA V UNII
(96)
Spotřeba v Unii byla stanovena na základě objemu prodeje výrobků vytvořených výrobním odvětvím Unie v rámci ujednání o poplatcích za zpracování určených pro trh Unie, údajů o objemu dovozu na trh Unie získaných od Eurostatu a odhadů žadatele.
(97)
Kódy KN týkající se určitých výrobků z koncentrovaných sójových bílkovin zahrnují širší škálu výrobků, a nikoli pouze výrobek, který je předmětem šetření. Na základě rozsáhlého výzkumu a znalostí o trhu žadatel předložil odhady hodnoty a objemu dovozu výrobku, který je předmětem šetření, na trh Unie. Tyto odhady byly v průběhu šetření přezkoumány a jsou považovány za spolehlivé. Útvary Komise neobdržely žádné připomínky s alternativním návrhem, který by mohl zpochybnit použití těchto odhadů pro účely tohoto šetření.
(98)
Jedna zúčastněná strana tvrdila, že metodika výpočtu dovozu nebyla dostatečně vysvětlena. Tato kritika však není dále odůvodněná. Dotčená strana kritizovala přístup Komise, aniž by však navrhla vhodnější nebo spolehlivější alternativu. Kritika se týkala zejména skutečnosti, že se daná strana neměla možnost vyjádřit. Je třeba připomenout, že nedůvěrné znění podnětu, které stanoví metodiku vyloučení, bylo k dispozici v nedůvěrném spisu již od zahájení řízení.
(99)
Je třeba připomenout, že útvary Komise zkontrolovaly údaje poskytnuté v podnětu a nezjistily nic, co by zpochybnilo přiměřenost zvolené metody. Dále vzhledem k tomu, že zúčastněné strany nenavrhly alternativní metodu vyloučení, byly jejich připomínky shledány nepodloženými.
(100)
Během posuzovaného období poptávka na trhu Unie poklesla o 8 %. Konkrétně mezi lety 2007 a 2008 zůstala spotřeba Unie stálá, v roce 2009 se snížila o 8 % a v období šetření zůstala stálá.
Tabulka 1
Spotřeba v Unii
2007
2008
2009
Období šetření
Objem (v tunách)
Důvěrné obchodní údaje
Index (2007 = 100)
100
100
92
92
Zdroj:
Odpovědi na dotazník poskytnuté výrobním odvětvím Unie a odhady žadatele vycházející z údajů Eurostatu
3. DOVOZ Z DOTČENÉ ZEMĚ
a) Objem
(101)
Objem dovozu dotčeného výrobku vzrostl během posuzovaného období o 15 % a v období šetření dosáhl 20 117 tun. Konkrétně mezi lety 2007 a 2008 zůstal dovoz z ČLR stálý před tím, než v roce 2009 vzrostl o 26 procentních bodů, kdy dosáhl svého maxima. Je třeba poznamenat, že dovoz z ČLR se v období šetření snížil přibližně o 9 procentních bodů.
Tabulka 2
2007
2008
2009
Období šetření
Objem dumpingového dovozu z dotčené země (v tunách)
17 495
17 557
22 017
20 117
Index (2007 = 100)
100
100
126
115
Podíl dumpingového dovozu z dotčené země na trhu - v podobě indexů
100
100
136
125
Zdroj:
Odhady žadatele vycházející z údajů Eurostatu
b) Podíl dotčeného dovozu na trhu
(102)
Index, který odráží vývoj podílu dumpingového dovozu z ČLR na trhu, se během posuzovaného období zvýšil o 25 %. Zůstal stálý mezi lety 2007 a 2008, avšak v roce 2009 se zvýšil o 36 %. V období šetření se snížil o 11 procentních bodů.
c) Ceny
i) Vývoj cen
(103)
Průměrná dovozní cena se za posuzované období zvýšila celkem o 37 %. Konkrétně mezi lety 2007 a 2008 původně vzrostla o 48 %, pak se v roce 2009 snížila o 11 procentních bodů a na této úrovni zůstala v období šetření. Průměrná cena dovozu z ČLR v období šetření činila 1 569 EUR za tunu.
Tabulka 3
2007
2008
2009
Období šetření
Cena CIF dovozu z ČLR (v EUR/t)
1 149
1 704
1 570
1 569
Index (2007 = 100)
100
148
137
137
Zdroj:
Odhady žadatele vycházející z údajů Eurostatu
ii) Cenové podbízení
(104)
Pro účely analýzy cenového podbízení byly porovnány vážené průměry prodejních cen výrobce v Unii pro odběratele na trhu Unie, kteří nejsou ve spojení, jež byly upraveny zejména o úvěrové náklady, dodací náklady, náklady na balení a provize na úroveň ceny ze závodu, s odpovídajícími váženými průměry cen CIF spolupracujících vývozců z ČLR pro prvního nezávislého odběratele na trhu Unie, které byly upraveny tak, aby pokrývaly veškeré příslušné náklady na celní odbavení, tj. cla a náklady po dovozu (cenu franko přístav určení).
(105)
Ze srovnání vyplynulo, že v období šetření docházelo u dovozu dotčeného výrobku k cenovému podbízení vůči cenám výrobního odvětví Unie přibližně o 12 %.
Společnost
Cenové podbízení
Skupina Crown
11,1 %
Skupina Gushen
9,6 %
Skupina Sinoglory
15,0 %
(106)
Jedna strana uvedla, že úroveň cenového podbízení byla samozřejmě vypočtena pouze pro období šetření a že předchozí úrovně cenového podbízení nejsou známy. Strana však tvrdila, že vzhledem k tomu, že mezi rokem 2007 a obdobím šetření ceny čínského dovozu vzrostly podstatně více než ceny výrobního odvětví Unie, je možné usuzovat, že cenové podbízení se snižuje.
(107)
Uznává se, že zatímco mezi rokem 2007 a obdobím šetření se čínské dovozní ceny zvýšily o 37 %, ceny výrobního odvětví Unie se zvýšily pouze o 15 % (viz níže 119. bod odůvodnění). Proto je zřejmé, že s ohledem na průměrné ceny se rozdíly mezi čínskými cenami a cenami v EU mezi rokem 2007 a obdobím šetření snížily.
4. SITUACE VE VÝROBNÍM ODVĚTVÍ UNIE
(108)
Podle čl. 3 odst. 5 základního nařízení zahrnuje přezkoumání dopadu dumpingového dovozu na výrobní odvětví Unie posouzení všech hospodářských činitelů a ukazatelů, které ovlivňovaly stav daného výrobního odvětví Unie v průběhu posuzovaného období.
(109)
Pro účely analýzy újmy byly stanoveny ukazatele újmy na základě informací získaných z řádně ověřených úplných odpovědí žadatele na dotazník.
a) Výroba
(110)
Výroba Unie se mezi rokem 2007 a obdobím šetření snížila o 14 %. Konkrétně klesla o 8 % v roce 2008 a o dalších 15 procentních bodů v roce 2009. Došlo však k jednoznačnému zlepšení mezi rokem 2009 a obdobím šetření, kdy výroba vzrostla o 9 procentních bodů.
Tabulka 4
2007
2008
2009
Období šetření
Výroba (v tunách)
Důvěrné obchodní údaje
Index (2007 = 100)
100
92
77
86
Zdroj:
odpovědi na dotazník
b) Výrobní kapacita a využití kapacity
(111)
Výrobní kapacita výrobce v Unii zůstala v posuzovaném období stálá.
Tabulka 5
2007
2008
2009
Období šetření
Výrobní kapacita (v tunách)
Důvěrné obchodní údaje
Index (2007 = 100)
100
100
100
100
Index využití kapacity
Důvěrné obchodní údaje
Index (2007 = 100)
100
92
77
86
Zdroj:
odpovědi na dotazník
(112)
Index, který odráží vývoj využití kapacity, v posuzovaném období klesl o 14 %. Mezi lety 2007 a 2008 se snížil o 8 % a v roce 2009 o dalších 15 procentních bodů. V období šetření se pak zvýšil o 9 procentních bodů. Trend míry využití vzhledem k tomu, že výrobní kapacita zůstala stálá, odráží vývoj výroby v posuzovaném období.
(113)
Je třeba poznamenat, že navzdory celkovému poklesu zůstalo využití kapacity poměrně vysoké a v období šetření bylo vyšší než 80 %.
c) Objem prodeje
(114)
Objem prodeje výrobního odvětví Unie odběratelům, kteří nejsou ve spojení, na trhu EU poklesl v průběhu posuzovaného období o 8 %. Prodej klesl o 9 % mezi lety 2007 a 2008 a o dalších 5 procentních bodů v roce 2009. Došlo však k jednoznačnému zlepšení mezi rokem 2009 a obdobím šetření, kdy prodej vzrostl přibližně o 6 procentních bodů.
Tabulka 6
2007
2008
2009
Období šetření
Prodej EU (v tunách)
Důvěrné obchodní údaje
Index (2007 = 100)
100
91
86
92
Zdroj:
odpovědi na dotazník
d) Podíl na trhu
(115)
Celkově si během posuzovaného období výrobní odvětví Unie zachovalo podíl na trhu. Konkrétně se index snížil mezi lety 2007 a 2008 o 9 %, ale již v roce 2009 se znovu zvýšil o 1 procentní bod a v období šetření vzrostl o dalších 7 procentních bodů.
Tabulka 7
2007
2008
2009
Období šetření
Podíl výrobního odvětví Unie na trhu
Důvěrné obchodní údaje
Index (2007 = 100)
100
91
92
99
Zdroj:
Odpovědi na dotazník poskytnuté výrobním odvětvím Unie a odhady žadatele založené na údajích Eurostatu
e) Růst
(116)
Mezi rokem 2007 a obdobím šetření, kdy spotřeba Unie klesla o 8 %, se objem prodeje snížil také o 8 % a podíl výrobního odvětví Unie na trhu zůstal stálý.
f) Zaměstnanost
(117)
Zaměstnanost se snížila mezi rokem 2007 a obdobím šetření o 7 %. Mezi rokem 2007 a 2008 se mírně zvýšila před prudkým 10 % poklesem v roce 2009. V období šetření však zaměstnanost opět vzrostla o 2 procentní body.
Tabulka 8
2007
2008
2009
Období šetření
Zaměstnanost (osoby)
Důvěrné obchodní údaje
Index (2007 = 100)
100
101
91
93
Zdroj:
odpovědi na dotazník
g) Produktivita
(118)
Produktivita, měřená jako objem výroby (v tunách) na jednoho zaměstnance za rok, poklesla v posuzovaném období o 7 %. Tento pokles odráží skutečnost, že výroba se snížila rychleji než zaměstnanost. Je však třeba poznamenat, že mezi rokem 2009 a obdobím šetření se produktivita zvýšila o 8 procentních bodů, což odráží ještě rychlejší zvýšení výroby než zvýšení zaměstnanosti.
Tabulka 9
2007
2008
2009
Období šetření
Produktivita (v tunách na zaměstnance)
Důvěrné obchodní údaje
Index (2007 = 100)
100
91
85
93
Zdroj:
odpovědi na dotazník
h) Činitele ovlivňující prodejní ceny
(119)
Průměrné prodejní ceny výrobců v Unii v posuzovaném období vzrostly přibližně o 15 %. Průměrná cena se v letech 2008 a 2009 zvýšila (o 8 % a 10 % v uvedeném pořadí) před tím, než v období šetření mírně poklesla o 3 procentní body. Ceny dotčeného výrobku obecně do značné míry závisí na nákladech na hlavní suroviny (tj. sójové boby nebo sójové vločky) a energii. Společně tvoří převážnou část výrobních nákladů. Je třeba poznamenat, že trh se sójovými boby je nestabilní a vyznačuje se významnými ročními nebo dokonce měsíčními výkyvy.
(120)
Vzhledem k významným rozdílům v prodejních cenách mezi různými typy výrobku, který je předmětem šetření, by se mělo na vývoj průměrných prodejních cen pohlížet opatrně, jelikož jakákoli změna průměrné ceny je značně ovlivněna jakoukoli změnou ve skladbě sortimentu.
Tabulka 10
2007
2008
2009
Období šetření
Jednotková cena pro trh EU (EUR/t)
Důvěrné obchodní údaje
Index (2007 = 100)
100
108
118
115
Zdroj:
odpovědi na dotazník
i) Velikost dumpingového rozpětí
(121)
Vzhledem k objemu, podílu na trhu a cenám dovozu z ČLR nelze považovat dopad skutečných dumpingových rozpětí na výrobní odvětví Unie za zanedbatelný.
j) Stav zásob
(122)
Úroveň konečných zásob zůstala mezi rokem 2007 a obdobím šetření celkově stálá. Je třeba uvést, že zásoby představují poměrně malou část roční produkce, a že je proto význam tohoto ukazatele pro analýzu újmy omezený.
Tabulka 11
2007
2008
2009
Období šetření
Konečný stav zásob (v tunách)
Důvěrné obchodní údaje
Index (2007 = 100)
100
90
110
99
Zdroj:
odpovědi na dotazník
k) Mzdy
(123)
Roční mzdové náklady vzrostly mezi rokem 2007 a obdobím šetření o 7 %. Mezi lety 2007 a 2008 se zvýšily o 5 %, v roce 2009 klesly o 2 procentní body a poté se v období šetření zvýšily o 4 procentní body.
Tabulka 12
2007
2008
2009
Období šetření
Roční mzdové náklady (v EUR)
Důvěrné obchodní údaje
Index (2007 = 100)
100
105
103
107
Zdroj:
odpovědi na dotazník
l) Ziskovost a návratnost investic
(124)
V průběhu posuzovaného období ziskovost prodeje obdobného výrobku na trhu EU odběratelům, kteří nejsou ve spojení, vyjádřená jako podíl čistého prodeje, značně kolísala. Zatímco v letech 2007 a 2009 výrobní odvětví Unie dosahovalo zisku, v roce 2008 a v období šetření utrpělo ztráty. Výkyvy ve výnosnosti mohou být odrazem výkyvů na trhu se sójovými boby.
Tabulka 13
2007
2008
2009
Období šetření
Ziskovost EU (% čistého prodeje)
Důvěrné obchodní údaje
Index (2007 = 100)
100
-89
10
-45
Návratnost investic (zisk v % čisté účetní hodnoty investic)
Důvěrné obchodní údaje
Index (2007 = 100)
100
- 160
-9
- 109
Zdroj:
odpovědi na dotazník
(125)
Návratnost investic, vyjádřená jako zisk v procentech vztažený k čisté účetní hodnotě investic, v zásadě sledovala uvedenou tendenci ziskovosti.
m) Peněžní tok a schopnost získat kapitál
(126)
Čistý peněžní tok z provozních činností v posuzovaném období značně kolísal. V roce 2007 začal kladnými hodnotami, v roce 2008 poklesl na negativní hodnotu, avšak v roce 2009 dosáhl opět kladné hodnoty, přičemž v období šetření poklesl znovu na negativní číslo. Celkově peněžní tok v zásadě sledoval uvedenou tendenci ziskovosti.
(127)
Nebyly zaznamenány žádné známky toho, že by se výrobní odvětví Unie potýkalo s těžkostmi při získávání kapitálu, zejména díky tomu, že je tvořeno větší skupinou.
Tabulka 14
2007
2008
2009
Období šetření
Peněžní tok (v EUR)
Důvěrné obchodní údaje
Index (2007 = 100)
100
-93
24
-7
Zdroj:
odpovědi na dotazník
n) Investice
(128)
Roční investice do výroby obdobného výrobku vzrostly mezi lety 2007 a 2008 o 4 % a v roce 2009 se zvýšily o dalších 29 procentních bodů. V období šetření mírně poklesly o 5 procentních bodů. Celkově investice v posuzovaném období vzrostly o 28 %.
Tabulka 15
2007
2008
2009
Období šetření
Čisté investice (v EUR)
Důvěrné obchodní údaje
Index (2007 = 100)
100
104
133
128
Zdroj:
odpovědi na dotazník
5. ZÁVĚR OHLEDNĚ ÚJMY
(129)
Z analýzy údajů vyplývá, že výrobní odvětví Unie během posuzovaného období celkově snížilo svou výrobu, využití kapacity, prodej, zaměstnanost a produktivitu. Rovněž vzrostly mzdové náklady.
(130)
Tento negativní obraz je současně zmírněn skutečností, že většina těchto ukazatelů zaznamenala pozitivní vývoj mezi rokem 2009 a obdobím šetření (2010). Zejména mezi roky 2009 a 2010 (období šetření) vzrostla výroba a využití kapacity o 9 procentních bodů; prodej v EU a podíl na trhu vzrostly o 6 a 7 procentních bodů (v uvedeném pořadí); zaměstnanost vzrostla o 2 procentní body, zatímco produktivita vzrostla až o 8 procentních bodů.
(131)
Rovněž podíl výrobního odvětví Unie na trhu celkově zůstal v posuzovaném období stálý. Zatímco v roce 2008 poklesl, již v roce 2009 se zvýšil. V roce 2010 dosáhl úrovně velmi podobné stavu z roku 2007.
(132)
Ziskovost, jakož i návratnost investic a peněžní tok (které úzce souvisejí se ziskovostí) podávají smíšený pohled na hospodářskou situaci výrobního odvětví Unie. Zatímco celkově (mezi rokem 2007 a obdobím šetření) vykazovaly pokles, rovněž významně kolísaly a poukazovaly na nestálou povahu trhu.
(133)
Čisté investice se jednoznačně zvýšily mezi lety 2007 a 2009 (o 33 %) a zaznamenaly pouze malý pokles (o 5 procentních bodů) v roce 2010 (období šetření).
(134)
Rovněž skutečná úroveň ztráty způsobené výrobnímu odvětví Unie v období šetření je poměrně nízká.
(135)
Vzhledem k výše uvedeným skutečnostem byl učiněn závěr, že výrobní odvětví Unie utrpělo určitou újmu. Avšak vzhledem k poměrně nevýznamné úrovni skutečných ztrát způsobených výrobnímu odvětví Unie v období šetření a ke známkám oživení na konci posuzovaného období se dospělo k závěru, že újmu nelze charakterizovat jako podstatnou ve smyslu čl. 3 odst. 5 základního nařízení.
(136)
Po zveřejnění konečných zjištění žadatel tvrdil, že újma by se v tomto případě měla považovat za podstatnou, protože v některých jiných případech vyznačujících se údajně podobnými okolnostmi (tj. s pozitivními tendencemi pozorovanými na konci posuzovaného období) (11) zjištění byla odlišná. Žadatel rovněž tvrdil, že přihlížení k pozdější části posuzovaného období a vyvozování závěrů ze známek oživení v tomto období není slučitelné s právem WTO (12).
(137)
V této souvislosti je třeba uvést, že každý případ musí být posuzován individuálně. V tomto konkrétním případě šetření nejen zjistilo jasné známky oživení výrobního odvětví Unie na konci posuzovaného období, ale také že rozsah negativních tendencí byl poměrně omezený. Například podíl výrobního odvětví Unie na trhu zůstal stálý a celkově relativně vysoký, využití kapacity sice mírně pokleslo, avšak zůstalo na úrovni vyšší než 80 % a investice se zvýšily. Oproti tomu v případě týkajícím se kyseliny šťavelové (13) došlo například ke ztrátě podílu výrobního odvětví Unie na trhu ve výši 9 % v období šetření v porovnání s prvním rokem období šetření újmy (14). V případě týkajícím se kyseliny citronové (15) došlo k podobné ztrátě podílu na trhu a k poklesu investic (16).
(138)
S ohledem na závazky v rámci WTO citovaná zpráva skupiny odborníků odkazuje na zcela odlišnou situaci, kdy orgán provádějící šetření analyzoval pouze dílčí údaje za pouhých 6 měsíců každého ze tří po sobě následujících let a svá zjištění zakládal na této neúplné analýze. Situace se v daném případě zjevně liší, jelikož analýza újmy zahrnuje údaje za celý rok za čtyři po sobě následující roky a dále je kladen určitý důraz na skutečnost, že před koncem uvedeného čtyřletého období došlo ve srovnání s rokem před obdobím šetření k pozitivnímu vývoji u mnoha z analyzovaných tendencí.
(139)
Vzhledem k výše uvedeným skutečnostem se s konečnou platností dospělo k závěru, že žádnou újmu způsobenou výrobnímu odvětví Unie nelze považovat za podstatnou ve smyslu čl. 3 odst. 5 základního nařízení.
E. PŘÍČINNÁ SOUVISLOST
1. ÚVOD
(140)
Aniž by bylo dotčeno určení s ohledem na neexistenci podstatné újmy, a na základě hypotézy, že újma způsobená výrobnímu odvětví Unie by mohla být charakterizována jako podstatná, Komise přezkoumala potenciální příčinnou souvislost.
(141)
V souladu s čl. 3 odst. 6 a 7 základního nařízení Komise přezkoumala, zda dumpingový dovoz z dotčené země způsobil výrobnímu odvětví Unie nějakou újmu. Byly přezkoumány i jiné známé činitele, které by mohly vedle dumpingového dovozu výrobnímu odvětví Unie současně způsobovat újmu, aby bylo zajištěno, že případná újma způsobená těmito jinými činiteli nebude připsána dumpingovému dovozu.
2. ÚČINKY DUMPINGOVÉHO DOVOZU
(142)
Navzdory klesající poptávce na trhu Unie se dovoz dotčeného výrobku mezi rokem 2007 a obdobím šetření zvýšil celkově o 15 % a jeho odpovídající podíl na trhu se zvýšil o 25 %. Tento vývoj se obecně časově shodoval se zhoršenou hospodářskou situací výrobního odvětví Unie. Zatímco výrobnímu odvětví Unie se podařilo udržet si svůj podíl na trhu, čínský dovoz zaznamenal nárůst o více než 5 procentních bodů.
(143)
Na tomto základě by se na první pohled mohlo zdát, že existuje příčinná souvislost mezi dovozem z ČLR a újmou způsobenou výrobnímu odvětví Unie.
(144)
Z podrobnější analýzy účinků dumpingového dovozu na situaci výrobního odvětví Unie však zjevně nevyplývá jednoznačný vzájemný vztah. Zatímco například dovoz z ČLR se v letech 2007 a 2008 (101. bod odůvodnění) jen nepatrně zvýšil a dovozní cena CIF vzrostla o 48 % (103. bod odůvodnění), výrobní odvětví Unie přesto v roce 2008 utrpělo značné ztráty a přišlo o určitý podíl na trhu. Naopak zatímco v období let 2008 a 2009 se čínský dovoz zvýšil o 26 % a dovozní cena CIF se snížila o 11 procentních bodů, výrobní odvětví Unie si udrželo svůj podíl na trhu a zotavilo se ze ztrát z roku 2008. Také mezi rokem 2009 a obdobím šetření, zatímco dovoz z ČLR se udržel na trhu Unie, situace výrobního odvětví Unie se jednoznačně zlepšila, jak je uvedeno výše v analýze újmy.
(145)
Tato neexistence vzájemného vztahu mezi dovozem z ČLR a tendencemi ukazatelů újmy výrazně naznačuje, že k újmě způsobené výrobnímu odvětví Unie přispěly jiné činitele, které ji možná i způsobily. Tato otázka bude dále zkoumána níže.
3. ÚČINKY JINÝCH ČINITELŮ
(146)
Jinými činiteli, které byly přezkoumány v kontextu příčinných souvislostí, jsou: i) pokles poptávky v Unii, který pravděpodobně částečně souvisí s finanční a hospodářskou krizí v letech 2008/2009, a ii) výkyvy na trhu se sójovými boby.
i) Pokles poptávky v Unii, který pravděpodobně částečně souvisí s finanční a hospodářskou krizí v letech 2008/2009
(147)
Srovnáme-li rok 2007 s rokem 2010 (období šetření), lze v posuzovaném období pozorovat pokles spotřeby v Unii, a to o 8 %. Mnohé činitele způsobující újmu se vyvíjely převážně v souladu s tímto činitelem. Srovnáme-li například výše uvedená dvě období, objem prodeje výrobního odvětví EU rovněž klesl o 8 %. K dalším příkladům patří zaměstnanost - v roce 2010 o 7 % nižší než v roce 2007 - a produktivita - v roce 2010 rovněž o 7 % nižší než v roce 2007. Proto je jasné, že pokles poptávky, a to bez ohledu na to, jaká je jeho příčina, byl hlavním činitelem ve vývoji stavu výrobního odvětví Unie.
(148)
Ačkoliv příčina poklesu poptávky není přímo relevantní pro analýzu příčinných souvislostí, je dost pravděpodobné, že byla přinejmenším částečně způsobena finanční a hospodářskou krizí. V této souvislosti je třeba poznamenat, že poptávka klesla zejména mezi lety 2008 a 2009. Vzhledem k této časové shodě byl pokles o 8 procentních bodů mezi lety 2008 a 2009 se vší pravděpodobností spojen s hospodářskou krizí. Proto by bylo možné tvrdit, že újma způsobená výrobnímu odvětví Unie byla zapříčiněna hospodářskou krizí a výsledným poklesem poptávky.
(149)
Rovněž je třeba poznamenat, že společnost Solae Belgium uznává ve své výroční zprávě z roku 2009, že nižší výnosy z finančních aktiv v důsledku finanční krize měly negativní dopad na finanční situaci společnosti.
(150)
Je třeba rovněž připomenout, že hospodářská situace výrobního odvětví Unie se mezi rokem 2009 a obdobím šetření zlepšila. Toto zlepšení se jasně shoduje s všeobecným hospodářským oživením.
(151)
Vzhledem k výše uvedeným skutečnostem se má za to, že pokles poptávky, pravděpodobně částečně způsobený finanční a hospodářskou krizí, byl hlavní příčinou jakékoli újmy, kterou utrpělo výrobní odvětví Unie.
(152)
Po poskytnutí konečných informací žadatel prohlásil, že újmu nezpůsobily finanční a hospodářská krize, neposkytl však v tomto ohledu žádné přesvědčivé argumenty a pouze odkázal na řadu dalších případů (17), kdy zjištění byla odlišná.
(153)
V této souvislosti je třeba připomenout, že každý případ musí být posuzován individuálně. Skutečností v tomto konkrétním případě zůstává, že zatímco neexistuje jednoznačný vzájemný vztah mezi dumpingovým dovozem a situací výrobního odvětví Unie, pokles poptávky, jenž byl pravděpodobně částečně způsobený hospodářskou krizí, přispěl ke špatné situaci výrobního odvětví Unie. To bylo totiž aspoň do určité míry výslovně uznáno ve výroční zprávě společnosti Solae Belgium z roku 2009, jak je uvedeno výše.
(154)
Lze však zaznamenat významné rozdíly mezi případy, jež zmínil žadatel, a stávajícím případem. Řada těchto rozdílů je uvedena v následujících bodech odůvodnění.
(155)
V případě týkajícím se kyseliny šťavelové (18) se i přesto, že některé ukazatele skutečně poukazovaly na významný pozitivní vývoj mezi rokem 2009 a obdobím šetření, podíl výrobního odvětví Unie na trhu snížil, zatímco v stávajícím případě se zvýšil téměř na úroveň roku 2007 (19). Případ týkající se kyseliny šťavelové mimoto nevykazuje meziroční neexistenci vzájemného vztahu mezi dumpingovým dovozem z dotčených zemí a tendencí ukazatelů újmy, což je charakteristické pro stávající případ. Vývoj ziskovosti se rovněž liší. V stávajícím případě zejména značně kolísá ziskovost. V stávajícím případě je dále velmi nestabilní trh.
(156)
V případě týkajícím se otevřených síťovin ze skleněných vláken (20) se podíl výrobního odvětví Unie na trhu každoročně snížil, a to celkem o 12 procentních bodů (21). Současně soustavně meziročně rostl podíl čínského dovozu na trhu, a to celkem o 12,4 procentních bodů (22). V stávajícím případě se podíl čínského dovozu na trhu zvyšoval až do roku 2009 a poté klesl mezi rokem 2009 a obdobím šetření. Současně již v roce 2008 klesl podíl výrobního odvětví Unie na trhu, přičemž poté se opět zvýšil téměř na úroveň roku 2007.
(157)
V případě týkajícím se skleněných vláken (23) soustavně rostl meziroční podíl dumpingového dovozu na trhu, a to celkem o 6,3 procentních bodů (24).
(158)
V případě týkajícím se keramických obkládaček (25) stabilně rostl podíl dumpingového dovozu na trhu (26). Kromě toho se značně lišil vývoj zásob. V případě týkajícím se keramických obkládaček zvýšení zásob vypovídalo o újmě (27). Mimoto šetření v případě týkajícím se keramických obkládaček ukázalo, že navzdory oživení ve stavebnictví ukazatele výrobního odvětví Unie i nadále vykazovaly sestupný trend (28).
(159)
V případě týkajícím se mastných alkoholů (29) se vývoj ukazatelů újmy mezi rokem 2009 a obdobím šetření lišil od stávajícího případu (např. se snížila zaměstnanost) (30) a objem dumpingového dovozu a jeho podíl na trhu vzrostl mezi rokem 2009 a obdobím šetření (31).
(160)
Proto toto tvrzení žadatele musí být odmítnuto.
ii) Výkyvy na trhu se sójovými boby
(161)
Výše bylo uvedeno, že ziskovost výrobního odvětví Unie značně kolísá a poukazuje na nestálou povahu trhu.
(162)
Tato nestálost je úzce spjata s výkyvy na trhu se surovinami. Promptní trh pro hlavní surovinu - sójové boby - se tradičně vyznačuje značnými měsíčními a ročními výkyvy (32), zatímco ceny konečného výrobku - dotčeného výrobku - inklinují spíše k stabilitě (jelikož jsou založeny na dlouhodobých smlouvách). Proto úroveň ziskovosti u výrobku, který je předmětem šetření, silně závisí na převládající situaci na trhu se sójovými boby.
(163)
V této souvislosti je třeba poznamenat, že v roce 2008 skutečně došlo ke značnému zvýšení cen sójových bobů, které mělo významný vliv na ziskovost a celkovou situaci výrobního odvětví Unie. Sám žadatel uznal, že zvýšení cen sójových bobů přispělo k jeho špatné situaci v roce 2008.
(164)
Vzhledem k výše uvedeným skutečnostem je zřejmé, že výkyvy na trhu se sójovými boby byly rovněž hlavní příčinou jakékoli újmy způsobené výrobnímu odvětví Unie.
(165)
Po poskytnutí konečných informací žadatel prohlásil, že výkyvy cen na trhu se sójovými boby nemohly narušit příčinnou souvislost a že se týkaly pouze ztrát v roce 2008. V tomto ohledu však nebyly předloženy žádné podložené důkazy.
(166)
Je třeba poznamenat, že značné zvýšení cen sójových bobů se shoduje se špatnými finančními výsledky výrobního odvětví Unie, a vzhledem k tomu, že vysoké ceny sójových bobů byly považovány za hlavní příčinu ztrát v roce 2008, neexistuje žádný zvláštní důvod, proč by se ke ztrátám v roce 2010, jež se shodují s dalším zvýšením cen sójových bobů, mělo přistupovat odlišně.
(167)
Proto toto tvrzení žadatele musí být odmítnuto.
4. ZÁVĚR TÝKAJÍCÍ SE PŘÍČINNÉ SOUVISLOSTI
(168)
Jiné faktory, a to zejména pokles poptávky (pravděpodobně částečně způsobený hospodářskou krizí v letech 2008/2009) a nestálá povaha trhu s hlavní surovinou byly významnými příčinami jakékoli újmy způsobené výrobnímu odvětví Unie.
(169)
Proto i za předpokladu, že výrobní odvětví Unie utrpělo podstatnou újmu, neboť tyto jiné činitele narušují příčinnou souvislost, nelze vyvodit závěr, že jakákoli újma byla způsobena dumpingovým dovozem z ČLR.
F. ZÁJEM UNIE
(170)
Vzhledem k tomu, že se zjistilo, že výrobnímu odvětví Unie není způsobována újma, kterou lze považovat za podstatnou, a že v každém případě jiné činitele narušují příčinnou souvislost mezi dumpingovým dovozem a touto újmou, zájem Unie není třeba zkoumat.
G. ZASTAVENÍ ŘÍZENÍ
(171)
Vzhledem k závěrům vyvozeným s ohledem na neexistenci podstatné újmy způsobené výrobnímu odvětví Unie a s ohledem na neexistenci příčinné souvislosti by řízení v souladu s článkem 9 základního nařízení mělo být zastaveno bez uložení opatření.
(172)
Všechny dotčené strany byly informovány o konečných zjištěních a o záměru zastavit řízení a dostaly příležitost vyjádřit své připomínky. Jejich připomínky byly vzaty v úvahu, avšak nijak nezměnily výše uvedené závěry,
PŘIJALA TOTO ROZHODNUTÍ:
Článek 1
Antidumpingové řízení týkající se dovozu určitých výrobků z koncentrovaných sójových bílkovin pocházejících z Čínské lidové republiky se zastavuje.
Článek 2
Toto rozhodnutí vstupuje v platnost prvním dnem po zveřejnění v Úředním věstníku Evropské unie.
V Bruselu dne 27. června 2012.
DECYZJA KOMISJI
z dnia 27 czerwca 2012 r.
w sprawie zakończenia postępowania antydumpingowego dotyczącego przywozu niektórych koncentratów białka sojowego pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej
(2012/343/UE)
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1225/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. w sprawie ochrony przed przywozem produktów po cenach dumpingowych z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej (1) („rozporządzenie podstawowe”), w szczególności jego art. 9,
po konsultacji z Komitetem Doradczym,
a także mając na uwadze, co następuje:
A. PROCEDURA
1. WSZCZĘCIE POSTĘPOWANIA
(1)
W dniu 19 kwietnia 2011 r. Komisja ogłosiła w zawiadomieniu opublikowanym w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (2) („zawiadomienie o wszczęciu”) wszczęcie postępowania antydumpingowego dotyczącego przywozu niektórych koncentratów białka sojowego pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej („ChRL” lub „państwo, którego dotyczy postępowanie”).
(2)
Postępowanie zostało wszczęte w następstwie skargi złożonej w dniu 7 marca 2011 r. przez Solae Europe SA („skarżący”), przedsiębiorstwo reprezentujące znaczącą część, w tym przypadku ponad 25 %, łącznej unijnej produkcji koncentratów białka sojowego (3). Wspomniana skarga zawierała dowody wskazujące na przywóz po cenach dumpingowych przedmiotowego produktu i na wynikającą z niego istotną szkodę, które uznano za wystarczające do wszczęcia postępowania.
2. STRONY ZAINTERESOWANE POSTĘPOWANIEM
(3)
Komisja oficjalnie poinformowała o wszczęciu postępowania skarżącego, innych znanych producentów unijnych, producentów eksportujących i przedstawicieli ChRL, importerów, zainteresowanych dostawców i użytkowników, a także ich stowarzyszenia. Zainteresowanym stronom dano możliwość przedstawienia uwag na piśmie oraz zgłoszenia wniosku o przesłuchanie w terminie określonym w zawiadomieniu o wszczęciu.
(4)
Wszystkie strony, które wystąpiły z wnioskiem o przesłuchanie oraz wykazały szczególne powody, dla których powinny zostać wysłuchane, uzyskały taką możliwość.
(5)
Wszystkie ustne i pisemne uwagi przedstawione przez zainteresowane strony zostały rozpatrzone i uwzględnione w stosownych przypadkach.
(6)
Ze względu na dużą liczbę producentów eksportujących i niepowiązanych importerów unijnych w zawiadomieniu o wszczęciu przewidziano kontrolę wyrywkową, zgodnie z art. 17 rozporządzenia (WE) nr 1225/2009. Aby umożliwić Komisji podjęcie decyzji co do konieczności przeprowadzenia kontroli wyrywkowej oraz - w razie stwierdzenia takiej konieczności - umożliwić dobór próby, wszyscy producenci eksportujący i niepowiązani importerzy unijni zostali poproszeni o zgłoszenie się do Komisji i dostarczenie - zgodnie ze specyfikacją zawartą w zawiadomieniu o wszczęciu - podstawowych informacji na temat ich działalności związanej z produktem objętym postępowaniem w okresie od dnia 1 stycznia 2010 r. do dnia 31 grudnia 2010 r. („okres objęty dochodzeniem” lub „OD”). W sprawie kontroli wyrywkowej producentów eksportujących konsultowano się także z władzami ChRL.
2.1. KONTROLA WYRYWKOWA PRODUCENTÓW EKSPORTUJĄCYCH
(7)
Dwudziestu producentów eksportujących dostarczyło informacje, o które zostali poproszeni w ramach kontroli wyrywkowej, i zaoferowało współpracę w przewidzianym terminie. Wielkość sprzedaży unijnej dokonywanej przez tych producentów (ich grupy) stanowiła ok. 90 % wielkości przywozu objętego postępowaniem w OD. Poziom współpracy uznano zatem za wysoki.
(8)
Biorąc pod uwagę dużą liczbę (grup) producentów eksportujących, którzy zgłosili chęć współpracy, podjęto decyzję, że konieczna jest kontrola wyrywkowa producentów eksportujących.
(9)
Zgodnie z art. 17 rozporządzenia podstawowego Komisja dokonała wyboru próby na podstawie największej reprezentatywnej wielkości wywozu, która mogła zostać właściwie zbadana w dostępnym czasie. Wybrana w ten sposób próba pierwotnie składała się z dwóch grup powiązanych przedsiębiorstw, obejmujących m.in. pięciu indywidualnych producentów i reprezentujących od 40 do 50 % wielkości wywozu w OD produktu objętego postępowaniem z ChRL do UE. Po otrzymaniu informacji, że wspomniane dwie grupy będą musiały prawdopodobnie zostać potraktowane do celów nałożenia cła antydumpingowego jako jeden podmiot (zob. motyw 41), próbę rozszerzono o trzecią grupę producentów eksportujących, tak że reprezentuje ona od 45 do 60 % wywozu z Chin. Zgodnie z art. 17 ust. 2 rozporządzenia podstawowego przeprowadzono konsultacje z zainteresowanymi stronami i władzami Chin w sprawie pierwotnego doboru próby, jak również w sprawie jej rozszerzenia. Dwóch powiązanych producentów eksportujących zaprotestowało przeciwko rozszerzeniu próby, argumentując, że w przypadku takiego rozszerzenia byliby oni lepszymi kandydatami na trzecią grupę producentów eksportujących włączoną do próby. Należy podkreślić, że zgodnie z przepisami art. 17 ust. 1 rozporządzenia podstawowego zaproponowana nowa próba składała się z trzech grup producentów eksportujących z największym udziałem sprzedaży w UE produktu objętego postępowaniem w OD. Ponadto wielkość sprzedaży unijnej produktu objętego postępowaniem w OD dokonanej przez dwóch powiązanych producentów, którzy uważali, że powinni zostać wybrani jako trzecia grupa, była bardzo mała, gdyż stanowiła mniej niż 10 % wielkości sprzedaży dokonanej przez wybraną trzecią grupę. Potwierdzono zatem, że w rozszerzonej próbie zaproponowane trzy grupy będą najbardziej reprezentatywne. Więcej zastrzeżeń nie zgłoszono.
2.2. KONTROLA WYRYWKOWA IMPORTERÓW
(10)
Po zbadaniu przedłożonych informacji i mając na uwadze dużą liczbę importerów, którzy wyrazili chęć współpracy, podjęto decyzję o konieczności przeprowadzenia kontroli wyrywkowej importerów niepowiązanych.
(11)
Na włączenie do próby zgodziło się siedmiu importerów niepowiązanych, reprezentujących 20 % łącznej wielkości przywozu do Unii produktu objętego postępowaniem. Do próby wybrano trzech importerów, reprezentujących 17 % łącznej wielkości przywozu z ChLR i prawie 90 % wielkości przywozu importerów współpracujących. Zgodnie z art. 17 ust. 2 rozporządzenia podstawowego zainteresowane strony otrzymały możliwość przedstawienia uwag na temat doboru próby. Nie zgłoszono żadnych zastrzeżeń. Jeden z importerów objętych próbą zerwał współpracę i nie dostarczył odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu.
2.3. ODPOWIEDZI NA PYTANIA ZAWARTE W KWESTIONARIUSZU I WERYFIKACJA
(12)
Aby umożliwić grupom producentów eksportujących w ChRL objętych próbą ewentualne złożenie wniosków o traktowanie na zasadach rynkowych („MET”) lub o indywidualne traktowanie („IT”), Komisja przesłała im odpowiednie formularze wniosków. W tym względzie dwie grupy przedsiębiorstw objęte próbą złożyły wnioski o MET zgodnie z art. 2 ust. 7 rozporządzenia podstawowego, a ostatnia grupa objęta próbą złożyła wniosek o IT zgodnie z art. 9 ust. 5 rozporządzenia podstawowego.
(13)
Formularze wniosków o MET/IT zostały również wysłane do (grup) producentów eksportujących nieobjętych próbą, którzy zgłosili zamiar zwrócenia się o indywidualne badanie w zastosowaniu art. 17 ust. 3 rozporządzenia podstawowego.
(14)
Komisja przesłała kwestionariusze producentom eksportującym objętym próbą, jak również nieobjętym próbą producentom eksportującym, którzy zgłosili zamiar zwrócenia się o indywidualne badanie, skarżącemu i innym znanym producentom unijnym, objętym próbą importerom oraz wszystkim znanym użytkownikom.
(15)
Po zwróceniu się do producentów z ewentualnych krajów analogicznych Brazylii, Izraela i Stanów Zjednoczonych Ameryki („USA”) o nadesłanie informacji, wysłano także kwestionariusze do producentów, którzy zaoferowali współpracę, w Brazylii i Izraelu, w celu ustalenia wartości normalnej dla przedsiębiorstw, którym nie można było przyznać MET (zob. motywy od 60 do 64 poniżej).
(16)
Pełne odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu otrzymano od trzech grup producentów eksportujących w ChRL objętych próbą, jednego producenta z Brazylii, jednego producenta z Izraela, jednego producenta unijnego (posiadającego jeden zakład produkcyjny w Belgii i drugi - w Danii), dwóch (spośród trzech) importerów objętych próbą oraz od czterech użytkowników w UE. Drugi producent z Brazylii nadesłał niekompletne odpowiedzi.
(17)
Ponadto otrzymano jeden wniosek o indywidualne badanie („IE”) zgodnie z art. 17 ust. 3 rozporządzenia podstawowego od jednego producenta eksportującego nieobjętego próbą („wnioskodawca A”) i jednej grupy powiązanych producentów eksportujących nieobjętych próbą (wspólnie „wnioskodawca B”) (4). Po przeanalizowaniu informacji dostarczonych przez strony objęte próbą, jak również wniosków zawierających prawidłowo wypełnione kwestionariusze, stwierdzono, że liczba samych (grup) producentów eksportujących, którzy mieliby zostać poddani kontroli wyrywkowej, jest tak duża, że dodatkowe indywidualne badania byłyby nadmiernie uciążliwe i uniemożliwiłyby zakończenie dochodzenia w rozsądnym terminie. Wnioskujących o indywidualne badanie poinformowano zatem o odrzuceniu ich wniosków.
(18)
Wnioskodawca B zakwestionował decyzję o odrzuceniu jego wniosku o IE. Stwierdził on, że odmowa byłaby sprzeczna z art. 17 ust. 3 rozporządzenia podstawowego oraz z art. 6.10 Porozumienia antydumpingowego WTO („ADA”) zgodnie z wykładnią Organu Rozstrzygania Sporów WTO zastosowaną niedawno w sprawie dotyczącej elementów złącznych (5). Po drugie, taka odmowa byłaby sprzeczna z podstawową zasadą proporcjonalności.
(19)
Jeśli chodzi o argument pierwszy, art. 17 ust. 3 rozporządzenia podstawowego oraz art. 6.10 ADA wyraźnie zezwalają organowi prowadzącemu dochodzenie na nieuwzględnienie wniosku o IE w przypadku, gdy liczba zainteresowanych eksporterów lub producentów jest zbyt duża, by badania takie były wykonalne w praktyce. W sprawozdaniu Organu Apelacyjnego WTO w sprawie elementów złącznych wyjaśniono, że złożone w terminie wnioski o IE powinny być „co do zasady” przyjmowane, chyba że byłoby to „nadmiernie uciążliwe” (6). W tym przypadku weryfikacja odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu oraz odpowiedzi na pytania zawarte w formularzu wniosku o MET złożonych przez wnioskujących o IE pociągałaby za sobą dochodzenie na miejscu w jednym przedsiębiorstwie (wnioskodawca A) i dwóch innych przedsiębiorstwach (stanowiących część wnioskodawcy B). Podczas tych dochodzeń na miejscu należałoby zweryfikować zgodność z przepisami art. 2 ust. 7 lit. c), a także zgłoszone dane dotyczące struktury, kosztów (w tym kosztów produkcji i zakupów), sprzedaży i rentowności. Wobec dużej liczby przedsiębiorstw już zbadanych w ramach próby dodanie dodatkowego wnioskodawcy byłoby rzeczywiście nadmiernie uciążliwe i poważnie zagroziłoby zakończeniu dochodzenia w rozsądnym terminie. Decyzja, by nie przyjmować wniosków o indywidualne badanie, jest zatem uzasadniona prawnie i nie łamie zasady proporcjonalności.
(20)
Po poinformowaniu, że indywidualne badanie byłoby zbyt uciążliwe, wnioskodawca B zaproponował wycofanie wniosku o MET, jeśli zgodzono by się na jego zbadanie pod kątem IT. Wnioskodawca stwierdził, że skoro w OD przeprowadził tylko jedną niewielką transakcję wywozu, nie będzie już wnioskował o MET, a Komisja nie musi przeprowadzać weryfikacji na miejscu w ChRL w celu stwierdzenia dumpingu i że wystarczające będzie sprawdzenie tej pojedynczej transakcji wywozu podczas weryfikacji odpowiedzi wnioskodawcy w UE na pytania zawarte w kwestionariuszu. Na tej podstawie eksporter argumentował, że przyznanie indywidualnego badania nie byłoby uciążliwe.
(21)
Jednakże jeżeli przyznano by IE, weryfikacja wnioskodawcy B na miejscu byłaby konieczna, gdyż bez weryfikacji na miejscu w ChRL obu producentów z grupy nie można by wykluczyć istnienia innej sprzedaży do UE podczas OD. Taka weryfikacja byłaby nadmiernie uciążliwa, biorąc pod uwagę wielkość próby obejmującej trzy duże grupy przedsiębiorstw. Wniosek został wobec tego odrzucony.
(22)
Utrzymano decyzję, aby nie przyjmować wniosków o indywidualne badanie. Wobec wymienionych powyżej powodów stwierdzono ostatecznie, że wnioski o indywidualne badanie nie mogą zostać rozpatrzone pozytywnie, ponieważ dochodzenie stałoby się wówczas nadmiernie uciążliwe i uniemożliwiłoby to zakończenie dochodzenia w rozsądnym terminie.
(23)
Komisja zgromadziła i zweryfikowała wszystkie informacje uznane za niezbędne do określenia dumpingu, wynikającej z niego szkody lub zagrożenia wystąpieniem szkody oraz interesu Unii. Wizyty weryfikacyjne odbyły się na terenie następujących przedsiębiorstw:
a)
producenci eksportujący w ChRL:
-
Gushen Biological Technology Group Co., Ltd. wraz z przedsiębiorstwami powiązanymi, Dezhou,
-
Shandong Crown Soya Protein Co., Ltd. wraz z przedsiębiorstwami powiązanymi, Shenxian, Qingdao, Yucheng,
-
Shandong Sinoglory Health Food Co., Ltd. wraz z przedsiębiorstwami powiązanymi, Liaocheng, Qingdao;
b)
producenci unijni:
-
Solae Europe, z zakładami produkcyjnymi w:
-
Belgii, Ieper (Solae Belgium), oraz
-
Danii, Aarhus (Solae Denmark);
c)
producenci w państwie analogicznym:
-
Bremil Industria De Produtos Alimenticios Ltda., Arroio do Meio,
-
Solae do Brasil Ind. Com. Alimentos Ltda., Esteio, Sao Paulo.
3. OKRES OBJĘTY DOCHODZENIEM
(24)
Dochodzenie dotyczące dumpingu i powstałej szkody objęło okres od dnia 1 stycznia 2010 r. do dnia 31 grudnia 2010 r. („okres objęty dochodzeniem” lub „OD”). Analiza tendencji mających znaczenie dla oceny szkody objęła okres od 2007 r. do końca okresu objętego dochodzeniem („okres badany”).
4. USTALENIA NA ETAPIE TYMCZASOWYM
(25)
Na etapie tymczasowym uznano, że wprowadzenie środków tymczasowych nie byłoby właściwe, szczególnie ze względu na potrzebę dalszej analizy związku przyczynowego między przywozem po cenach dumpingowych niektórych koncentratów białka sojowego pochodzących z ChRL a szkodą poniesioną przez przemysł unijny.
5. DALSZE POSTĘPOWANIE
(26)
Po ujawnieniu istotnych faktów i ustaleń, na podstawie których podjęto decyzję o niewprowadzeniu tymczasowych środków antydumpingowych („ujawnienie tymczasowych ustaleń”), kilka zainteresowanych stron przedłożyło oświadczenia w formie pisemnej, przedstawiające swoje opinie w sprawie tymczasowych ustaleń. Stronom, które wystąpiły z takim wnioskiem, umożliwiono wypowiedzenie się.
(27)
Komisja kontynuowała zbieranie informacji uznanych za konieczne do sformułowania ostatecznych ustaleń. Oprócz weryfikacji wspomnianych w motywie 23 powyżej przeprowadzono kolejną weryfikację w siedzibie Kerry w Bristolu (Zjednoczone Królestwo), jednego z importerów i użytkowników białka sojowego, którzy współpracowali podczas dochodzenia.
B. PRODUKT OBJĘTY POSTĘPOWANIEM I PRODUKT PODOBNY
1. PRODUKT OBJĘTY POSTĘPOWANIEM
(28)
Produkt objęty postępowaniem został zdefiniowany w zawiadomieniu o wszczęciu jako koncentraty białka sojowego zawierające 65 % lub więcej białka (N × 6,25) w przeliczeniu na suchą masę z wyłączeniem dodanych witamin, składników mineralnych, aminokwasów i dodatków do żywności, pochodzące z ChRL („produkt objęty postępowaniem”) i objęte obecnie kodami CN ex 2106 10 20, ex 2106 90 92, ex 2309 90 10, ex 2309 90 99 (ex 2309 90 96 od dnia 1 stycznia 2012 r.) oraz ex 3504 00 90.
(29)
W obrębie opisanego powyżej zakresu produktu można wyróżnić dwie główne grupy produktów. (i) koncentraty białka sojowego („koncentraty” obejmujące koncentraty proste/podstawowe oraz koncentraty dalej przetwarzane), o zawartości białka większej niż 65 %, ale mniejszej niż 90 %; oraz (ii) izolaty białka sojowego („izolaty”), o zawartości białka nie mniejszej niż 90 %.
(30)
Ustalono także, że podczas gdy prosty koncentrat jest raczej podstawowym produktem o niskiej wartości dodanej, izolaty i koncentraty dalej przetwarzane wymagają znacznie więcej przetwarzania i w rezultacie są produktami o wyższej wartości dodanej.
(31)
Zakres produktu opisany powyżej obejmuje również proste (nieprzetwarzane dalej) koncentraty przeznaczone na pasze dla zwierząt. Tego typu produkty były wytwarzane w UE w okresie badanym przez jeden zakład należący do skarżącego, znajdujący się we Francji, oraz przez inne przedsiębiorstwo, ADM, z siedzibą w Niderlandach.
(32)
Po ujawnieniu tymczasowych ustaleń skarżący zwrócił się o zmianę zakresu produktu poprzez wykluczenie koncentratów wykorzystywanych na paszę dla zwierząt. Skarżący wyraził sprzeciw wobec podejścia zaproponowanego w dokumencie przedstawiającym tymczasowe ustalenia i stwierdził, że wykluczenie danych z francuskiego zakładu, który zamknięto w 2009 r. (tj. w połowie okresu badanego) doprowadziło do niespójności pozostałych danych (nadal obejmujących dane z ADM). W związku z tym sprzedaż i udział w rynku producentów unijnych produktu objętego dochodzeniem były sztucznie zawyżone.
(33)
Skarżący stwierdził, że ze względu na stosunkowo stabilny popyt, część podaży zapewnianej przez francuski zakład Solae do momentu jego zamknięcia w 2009 r. została przejęta przez konkurencyjne przedsiębiorstwo w UE - ADM. W rezultacie pominięcie danych z francuskiego zakładu doprowadziło do mylącego porównania danych z 2008 r., kiedy ADM miało jedynie mniejszy udział w rynku koncentratów dla zwierząt, z danymi z OD, kiedy AMD miało znacznie większy udział w tym rynku.
(34)
W szczególności skarżący dostarczył informacje dotyczące technicznych i chemicznych różnic między koncentratami przeznaczonymi na paszę dla zwierząt, z jednej strony, a innymi koncentratami i izolatami, z drugiej strony. Dla takich podgrup wykorzystywane są również różne kanały dystrybucji. Ponadto koncentraty przeznaczone na paszę dla zwierząt objęte są innym kodem CN niż inne koncentraty (przeznaczone na żywność) i izolaty.
(35)
Po złożeniu skargi przez skarżącego jeden z eksporterów nie zgodził się z wnioskiem o ograniczenie zakresu produktu. Jednak eksporter ten błędnie zrozumiał wniosek i myślał, że wniosek miał na celu wyłączenie wszystkich rodzajów koncentratów białka sojowego, podczas gdy w rzeczywistości dotyczy on jedynie prostych koncentratów białka sojowego przeznaczonych na paszę dla zwierząt. Dodatkowo eksporter nie przedstawił żadnego uzasadnienia opartego na faktach, dlaczego wniosek miałby być bezpodstawny.
(36)
Należy również zauważyć, że w oparciu o informacje zgromadzone podczas dochodzenia przywóz koncentratów białka sojowego przeznaczonych na paszę dla zwierząt stanowi mniej niż 1 % łącznego chińskiego przywozu do Unii produktu objętego dochodzeniem (wg jego pierwotnej definicji).
(37)
Biorąc pod uwagę powyższe, a w szczególności ewidentne różnice związane z właściwościami technicznymi, chemicznymi oraz z rynkiem, uznaje się za stosowne ograniczenie zakresu produktu poprzez wyłączenie prostych koncentratów białka sojowego w rodzaju stosowanych do karmienia zwierząt. W rezultacie produktem objętym postępowaniem są koncentraty białka sojowego, z wyłączeniem takich produktów w rodzaju stosowanych do karmienia zwierząt, zawierające 65 % lub więcej białka (N × 6,25) w przeliczeniu na suchą masę z wyłączeniem dodanych witamin, składników mineralnych, aminokwasów i dodatków do żywności, pochodzące z ChRL („produkt objęty postępowaniem”), objęte obecnie kodami CN ex 2106 10 20, ex 2106 90 92 oraz ex 3504 00 90.
(38)
Produkt objęty postępowaniem jest stosowany głównie w przemyśle spożywczym do zastosowań w przetwórstwie mięsa i w substytutach mięsa. Inne zastosowania spożywcze obejmują sosy sałatkowe, zupy, napoje w proszku, batoniki energetyczne, niezawierające mleka zabielacze do kawy, mrożone desery, substytuty bitej śmietany, preparaty dla niemowląt, pieczywo, płatki śniadaniowe, makarony itp. Ze względu na swoje funkcje produkt objęty postępowaniem ma również pewne szczególne zastosowania np. w środkach klejących, asfaltach, żywicach, środkach czyszczących, kosmetykach, tuszach, skórach, farbach, powłokach papieru, pestycydach/fungicydach, poliestrach i włóknach tekstylnych.
(39)
Pomimo pewnych różnic w ewentualnych zastosowaniach końcowych różne rodzaje produktu objętego postępowaniem, koncentraty i izolaty mają te same podstawowe cechy fizyczne i chemiczne. Z powyższych przyczyn uznaje się, że stanowią one jeden produkt.
2. PRODUKT PODOBNY
(40)
Stwierdzono, że produkt objęty postępowaniem oraz niektóre koncentraty białka sojowego produkowane i sprzedawane na rynku krajowym ChRL i na rynku krajowym Brazylii, która posłużyła jako państwo analogiczne, jak również niektóre koncentraty białka sojowego produkowane i sprzedawane w Unii przez przemysł unijny mają te same podstawowe właściwości fizyczne, chemiczne i techniczne oraz zastosowania. W związku z powyższym produkty te uznaje się za produkty podobne w rozumieniu art. 1 ust. 4 rozporządzenia podstawowego.
C. DUMPING
1. POWIĄZANIA MIĘDZY GRUPĄ SINOGLORY I GRUPĄ GUSHEN
(41)
Wśród objętych próbą producentów eksportujących znajdowały się Shandong Crown Soya Protein Co. Ltd. wraz z przedsiębiorstwami powiązanymi („grupa Crown”), Gushen Biological Technology Group Co. Ltd. wraz z przedsiębiorstwami powiązanymi („grupa Gushen”) oraz Sinoglory Health Food Co. Ltd. wraz z przedsiębiorstwami powiązanymi („grupa Sinoglory”). Na wczesnym etapie dochodzenia uznano, że grupy Gushen i Sinoglory mogłyby być traktowane jako eksporterzy powiązani. Jednakże w następstwie wyjaśnień dostarczonych przez tych eksporterów ostatecznie zdecydowano uznać grupy Gushen i Sinoglory za odrębne podmioty do celów niniejszego dochodzenia.
2. TRAKTOWANIE NA ZASADACH RYNKOWYCH („MET”)
(42)
Zgodnie z art. 2 ust. 7 lit. b) rozporządzenia podstawowego w dochodzeniach antydumpingowych dotyczących przywozu pochodzącego z ChRL wartość normalna jest ustalana zgodnie z ust. 1-6 wspomnianego artykułu dla tych producentów, którzy, jak stwierdzono, spełniają kryteria określone w art. 2 ust. 7 lit. c) rozporządzenia podstawowego.
(43)
W skrócie i wyłącznie w celu ułatwienia wyszukiwania informacji, kryteria te są podsumowane poniżej:
1)
decyzje gospodarcze i koszty są odpowiedzią na warunki panujące na rynku i brak jest znacznej ingerencji ze strony państwa;
2)
rejestry księgowe podlegają niezależnej kontroli zgodnie z międzynarodowymi standardami księgowości i są stosowane do wszystkich celów;
3)
nie występują znaczne zniekształcenia przeniesione z poprzedniego systemu gospodarki nierynkowej;
4)
prawo upadłościowe i prawo rzeczowe gwarantują pewność i stabilność prawa; oraz
5)
przeliczanie walut odbywa się po kursie rynkowym.
(44)
Wnioski o MET złożyły grupy Crown i Sinoglory.
(45)
Zarówno dla grupy Crown, jak i Sinoglory Komisja zebrała wszystkie informacje, które uważała za niezbędne, oraz sprawdziła wszystkie dane podane we wniosku o MET, jak również wszelkie inne informacje uznane za niezbędne, na terenie danych przedsiębiorstw.
(46)
Z dochodzenia wynikało, że obie grupy przedsiębiorstw nie spełniały kryteriów ustanowionych w art. 2 ust. 7 lit. c) rozporządzenia podstawowego, nie mogły zatem otrzymać MET.
(47)
W szczególności obie grupy przedsiębiorstw nie spełniły kryteriów 1, 2 i 3.
(48)
W przypadku pierwszej grupy jeden z producentów grupy nie spełnił kryterium 1, ze względu na istnienie obowiązku sprzedaży wszystkich produktów na rynku międzynarodowym. Nawet jeśli przedsiębiorstwo twierdziło, że przepis ten nie był obowiązujący, rzeczywiście nigdy nie dokonywało ono sprzedaży na rynku krajowym (z wyjątkiem niewielkiej sprzedaży w 2007 r.). Co się tyczy kryterium 2, w przypadku obu producentów grupy stwierdzono szereg problemów księgowych. Co więcej, jedno z przedsiębiorstw grupy nie złożyło formularza wniosku o MET. Ponadto jedno z przedsiębiorstw grupy wydzierżawiło część swoich gruntów bez zapisu wpływów z dzierżawy w księgach rachunkowych, ponieważ nie wystawiono żadnych faktur lub dowodów płatności. Kiedy zakład ten został przeniesiony do nowego miejsca produkcji, a część jego wyposażenia stała się zbędna, nie przeprowadzono testu na utratę wartości. Na koniec, kiedy jedno z przedsiębiorstw grupy kupiło nową działkę gruntu, otrzymało ono transfer rządowy przeznaczony na rekompensaty dla mieszkańców wioski, którzy musieli się wyprowadzić. Płatność ta nie została jednak wykorzystana na ten cel, lecz na zmniejszenie kosztu prawa użytkowania gruntu. Co się tyczy kryterium 3, dwóch producentów grupy wymienia surowce od wspólnego dostawcy surowców bez odpowiedniej dokumentacji lub zapisów księgowych, na podstawie bardzo nieformalnych uzgodnień bez żadnych dostosowań w odniesieniu do różnic cen lub opłat: stanowi to formę handlu barterowego. Ponadto jeden producent mógł użytkować grunty, należące do jego udziałowca większościowego, bez żadnych płatności przez szereg lat. Zdaniem tego przedsiębiorstwa było to możliwe dzięki temu, że prawa do użytkowania gruntów zostały nabyte po bardzo niskiej cenie przez spółkę dominującą w kontekście prywatyzacji.
(49)
Po ujawnieniu szczegółowych ustaleń w sprawie MET, jak również po ujawnieniu tymczasowych ustaleń, grupa ponowiła wcześniejsze argumenty, że jeden z dwóch producentów nie powinien być uznany za prawnie powiązanego z resztą grupy. Jednakże jeśli chodzi o ten argument, ustalono, że dwóch wspomnianych producentów prowadziło skoordynowaną strategię handlową i przemysłową wraz z resztą grupy, w tym praktyki handlu barterowego, o których mowa w motywie 48 powyżej. Wniosek ten został wobec tego odrzucony.
(50)
Grupa stwierdziła również, że ograniczenie sprzedaży dla jednego z producentów było jedynie wspomniane w jego statucie, a nie w zezwoleniu na prowadzenie działalności lub świadectwie zatwierdzenia. Według przedsiębiorstwa ograniczenie to nie było więc wiążące. Ponadto argumentowano, że przedsiębiorstwo, które nie przedłożyło wniosku o MET, nie było przedsiębiorstwem produkcyjnym lub handlowym, a raczej pośrednikiem płatności i że grupa poczyniła wszelkie starania, aby udostępnić wszelkie dostępne informacje.
(51)
Niemniej jednak, jak wspomniano powyżej, omawiany producent wyraźnie przestrzegał ograniczenia sprzedaży. Ponadto statut spółki stanowi część dokumentów, które są przedstawiane do zatwierdzenia przez organy władzy przy tworzeniu spółki i w związku z tym oczywiste jest, że treść takich dokumentów stanowi podstawę dla rzeczywistej działalności przedsiębiorstwa. Ponadto w odniesieniu do przedsiębiorstwa, które nie przedłożyło wniosku o MET, stwierdzono, że rzeczywiście uczestniczyło ono w niektórych aspektach sprzedaży eksportowej produktu objętego postępowaniem i dlatego powinno było przedłożyć wniosek. W związku z tym oba wnioski zostały odrzucone.
(52)
W przypadku drugiej grupy jeden z producentów eksportujących również podlegał ograniczeniu sprzedaży, polegającym na tym, że 70 % jego produkcji powinno być przeznaczone na sprzedaż eksportową. Nie spełniał więc kryterium 1. Co się tyczy kryterium 2, stwierdzono szereg problemów dotyczących amortyzacji aktywów i zmian zasad rachunkowości. Co do kryterium 3, wartość przypisywana dwóm działkom gruntu w księgach rachunkowych jednego z przedsiębiorstw znacznie się waha i uznaje się, że nabywając działki gruntu po cenie znacznie poniżej wartości rynkowej, spółka otrzymała ukrytą dotację. Ponadto inne przedsiębiorstwo z grupy korzystało z bezpłatnej dzierżawy działki gruntu przez rok i nabyło prawa użytkowania gruntu po cenie niższej niż wartość rynkowa. Wreszcie szereg gwarancji wewnątrzgrupowych nie zostało ujawnionych w informacji dodatkowej do sprawozdania finansowego, z naruszeniem MSR 24.
(53)
Po ujawnieniu szczegółowych ustaleń w sprawie MET, jak również po ujawnieniu tymczasowych ustaleń, grupa stwierdziła, że de facto sprzedaż tych dwóch producentów nie podlegała żadnym ograniczeniom sprzedaży. Według tych przedsiębiorstw fakt, że ich poszczególne wielkości wywozu były zgodne z ograniczeniami w ich statutach, wynikał tylko z równowagi podaży i popytu na rynku białka sojowego. Podkreśliły one, że te restrykcyjne przepisy zostały usunięte z treści statutów wkrótce po OD. Ponadto, co się tyczy kryterium 2, grupa stwierdziła, że oprócz pomniejszych błędów w rachunkowości przedsiębiorstwo całkowicie spełniało chińskie standardy rachunkowości, które są przedkładane nad MSR. W odniesieniu do praw do użytkowania gruntu grupa stwierdziła, że różne wartości dwóch działek wynikały z kosztów niwelowania jednej z nich. Ponadto podkreślono, że nieodpłatna dzierżawa drugiej działki gruntu była spowodowana opóźnieniami administracyjnymi, zanim można było faktycznie nabyć prawa do użytkowania gruntów, oraz że w każdym przypadku wartość tego zwolnienia z opłaty była tylko nieznaczna w porównaniu z przychodami operacyjnymi spółki.
(54)
Co się tyczy kryterium 1, statut spółki jest częścią dokumentów przedkładanych władzom i zatwierdzanych przy tworzeniu przedsiębiorstwa. Uważa się, że fakt, że spółka przestrzegała ograniczenia sprzedaży, wynika z wymogu takiego ograniczenia i oczywiste jest, że treść takich dokumentów stanowi podstawę dla rzeczywistej działalności przedsiębiorstwa. Ponadto należy podkreślić, że usunięcie ograniczeń ze statusu spółki miało miejsce już po OD i jest w związku z tym bez znaczenia na potrzeby niniejszego dochodzenia. Co się tyczy kryterium 2, stwierdzono, że nie można było potwierdzić trafności i rzetelności rejestrów księgowych. Ponadto rejestry księgowe spółki powinny być poddawane audytowi zgodnie z międzynarodowymi standardami rachunkowości, czego nie można było potwierdzić podczas weryfikacji. W odniesieniu do kryterium 3 w czasie wizyty weryfikacyjnej na miejscu nie przedstawiono żadnych dowodów uzasadniających koszty niwelacji wspomnianej działki gruntu. Wreszcie, niezależnie od przedstawionych wyjaśnień, pozostaje faktem, że jedna ze spółek dzierżawiła nieodpłatnie grunt przez pewien okres i w związku z tym korzystała z dotacji. Uwagi te nie były zatem w stanie zmienić ustaleń w sprawie MET. Niniejszym potwierdza się więc wcześniejsze ustalenia.
3. INDYWIDUALNE TRAKTOWANIE („IT”)
(55)
Na podstawie art. 2 ust. 7 lit. a) rozporządzenia podstawowego, dla państw, których dotyczy ten artykuł, można ustalić ogólnokrajową stawkę celną, z wyjątkiem przedsiębiorstw, które mogą udowodnić, że spełniają wszystkie kryteria określone w art. 9 ust. 5 rozporządzenia podstawowego. W skrócie i wyłącznie w celu ułatwienia wyszukiwania informacji, kryteria te są podsumowane poniżej:
-
w przypadku przedsiębiorstw będących całkowicie lub częściowo własnością spółek zagranicznych lub spółek „joint venture” eksporterzy mają swobodę wycofywania do kraju kapitału i zysków,
-
ceny eksportowe i wywożone ilości oraz warunki sprzedaży są swobodnie ustalane,
-
większość udziałów znajduje się w posiadaniu osób prywatnych; urzędnicy państwowi znajdujący się w zarządzie lub zajmujący kluczowe stanowiska kierownicze są w mniejszości, lub należy wykazać, że spółka jest mimo to wystarczająco niezależna od interwencji państwa,
-
przeliczanie walut odbywa się po kursie rynkowym, oraz
-
interwencja państwa nie pozwala na obejście środków antydumpingowych, jeżeli indywidualni eksporterzy korzystają z różnych stawek celnych.
(56)
Grupa Gushen wnioskowała jedynie o IT. Wniosek ten zbadano i nie znaleziono żadnego elementu wskazującego, że przedsiębiorstwo nie spełnia wyżej wymienionych kryteriów. Stwierdzono zatem, że grupie Gushen można przyznać IT.
(57)
Przeprowadzono również ocenę w odniesieniu do grup Crown i Sinoglory, ponieważ MET nie został im przyznany. W obu przypadkach nie znaleziono żadnego elementu wskazującego, że przedsiębiorstwa te nie spełniają wyżej wymienionych kryteriów. Stwierdzono zatem, że obu grupom przedsiębiorstw można przyznać IT.
(58)
Po ujawnieniu ostatecznych ustaleń skarżący wyraził sprzeciw wobec przyznania IT grupom eksporterów objętym próbą. Jednakże wobec nienałożenia środków dalsze badanie tej kwestii nie było konieczne.
4. WARTOŚĆ NORMALNA
(59)
Jak wyjaśniono w motywie 46, MET nie przyznano dwóm objętym próbą grupom, które złożyły o to wniosek. Trzecia grupa objęta próbą nie złożyła wniosku o MET. W związku z tym, zgodnie z art. 2 ust. 7 rozporządzenia podstawowego, wartość normalna dla wszystkich grup została ustalona na podstawie cen lub wartości skonstruowanej w państwie analogicznym.
a) Państwo analogiczne
(60)
W zawiadomieniu o wszczęciu Komisja stwierdziła, że zamierza wykorzystać USA jako właściwe państwo analogiczne dla celów ustalenia wartości normalnej dla ChRL, a zainteresowane strony zostały zaproszone do zgłaszania uwag w tej sprawie.
(61)
Otrzymano liczne uwagi i zaproponowano jako alternatywę inne państwa, w szczególności Brazylię i Izrael. Główny argument przeciwko USA jako państwu analogicznemu dotyczył tego, że w USA produkt objęty postępowaniem wytwarza się z genetycznie zmodyfikowanej soi, podczas gdy nie mogłoby to mieć miejsca w ChRL. Z genetycznie zmodyfikowanej soi można potencjalnie uzyskać produkt, który jest stosowany przez innych użytkowników lub inne gałęzie przemysłu przetwórczego. Jeden producent eksportujący wspomniał również, że amerykańska spółka zależna skarżącego ma dominującą pozycję na rynku amerykańskim, w wyniku czego zawyża krajowe ceny sprzedaży.
(62)
W świetle otrzymanych uwag Komisja zwróciła się do wszystkich znanych producentów w Brazylii, Izraelu i USA z szeregiem podstawowych pytań dotyczących ich produkcji, sprzedaży i rynków lokalnych oraz zapytaniem, czy byliby gotowi przedstawić bardziej szczegółowe informacje na temat swoich cen i kosztów, jeśli ich kraj zostałby wybrany jako państwo analogiczne. Tylko jeden producent z USA oraz dwóch brazylijskich producentów odpowiedziało, udzielając wymaganych informacji i oferując dalszą współpracę. Na późniejszym etapie także izraelski producent nadesłał pełne odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu. Ponadto Komisja starała się uzyskać informacje na temat wyżej wymienionych oraz innych potencjalnych rynków za pomocą innych środków.
(63)
Zebrane w ten sposób informacje zostały dokładnie przeanalizowane. Potwierdzono, że w USA produkt był w większości przypadków wytwarzany z genetycznie zmodyfikowanej soi, w przeciwieństwie do produktu wytwarzanego w ChRL, Brazylii lub Izraelu. Jednakże nie można było wyciągnąć żadnych wniosków odnośnie do wpływu różnicy między podstawowymi surowcami na właściwości, zastosowania, koszty lub ceny produktu. Ponadto, mimo że na rynku brazylijskim obowiązywało cło importowe w wysokości 14 %, nadal występowały tam znaczne ilości przywożonych koncentratów białka sojowego konkurujących z produktem wytwarzanym lokalnie. W rzeczywistości dwóch brazylijskich producentów, którzy zaoferowali współpracę, reprezentowało około ¾ konsumpcji w Brazylii, podczas gdy rynek amerykański wydawał się wyraźnie zdominowany przez dwóch bardzo dużych producentów krajowych, z których tylko jeden zaoferował współpracę. W związku z tym, mimo że łączna wielkość rynku amerykańskiego jest większa, wydaje się, że w Brazylii panują lepsze warunki konkurencji, z dwoma dużymi krajowymi producentami i znacznym przywozem. Ponadto, ogólnie rzecz biorąc, wielkość sprzedaży krajowej współpracujących producentów brazylijskich jest tego samego rzędu wielkości co wielkość sprzedaży do UE dokonywanej przez chińskich producentów objętych próbą, a asortyment produktów wydaje się porównywalny. Wreszcie stwierdzono, że rynek krajowy Brazylii jest znacznie większy niż rynek izraelski.
(64)
W związku z powyższym Brazylia została wybrana jako państwo analogiczne. Wybór ten niniejszym się potwierdza.
b) Określenie wartości normalnej
(65)
Zgodnie z art. 2 ust. 7 lit. a) rozporządzenia podstawowego wartość normalną dla producentów eksportujących ustalono na podstawie zweryfikowanych informacji uzyskanych od producentów w państwie analogicznym. W przypadkach gdy dane typy produktu na rynku krajowym państwa analogicznego nie były przedmiotem zwykłego obrotu handlowego lub jeśli nie sprzedawano typów podobnych, konstruowano wartość normalną na podstawie art. 2 ust. 3 i art. 2 ust. 6 rozporządzenia podstawowego.
(66)
Po ujawnieniu ustaleń tymczasowych obliczenia były przedmiotem dalszego uszczegółowienia w celu uwzględnia uwag przedstawionych przez zainteresowane strony.
5. CENA EKSPORTOWA
(67)
Producenci eksportujący dokonywali sprzedaży eksportowej do Unii bezpośrednio niezależnym klientom lub poprzez powiązane przedsiębiorstwa handlowe z siedzibą w ChRL. Cena eksportowa była więc w każdym przypadku ustalana na podstawie art. 2 ust. 8 rozporządzenia podstawowego, tzn. na podstawie cen eksportowych faktycznie zapłaconych lub należnych.
(68)
Po ujawnieniu ustaleń tymczasowych obliczenia były przedmiotem dalszego uszczegółowienia w celu uwzględnia uwag przedstawionych przez zainteresowane strony.
6. PORÓWNANIE
(69)
Wartość normalną i ceny eksportowe porównywano na podstawie cen ex-works. Aby zapewnić rzetelne porównanie wartości normalnej z ceną eksportową, wzięto pod uwagę, w formie dostosowań, różnice wpływające na ceny i porównywalność cen zgodnie z art. 2 ust. 10 rozporządzenia podstawowego. We wszystkich przypadkach, w których uznano to za rozsądne, prawidłowe i poparte potwierdzonymi dowodami, dokonano odpowiednich korekt uwzględniających rabaty, koszty transportu, ubezpieczenia, obsługi, załadunku i koszty dodatkowe, koszty pakowania, kredytu i podatki pośrednie.
7. MARGINESY DUMPINGU
(70)
Ostateczne marginesy dumpingu zostały wyrażone jako wartość procentowa ceny CIF na granicy Unii przed ocleniem.
(71)
Dla każdego z trzech współpracujących grup producentów eksportujących objętych próbą margines dumpingu został ustalony na podstawie porównania średniej ważonej wartości normalnej w państwie analogicznym ze średnią ważoną ceną eksportową, zgodnie z art. 2 ust. 11 i 12 rozporządzenia podstawowego.
(72)
Dla współpracujących przedsiębiorstw nieobjętych próbą margines dumpingu został obliczony jako średnia trzech objętych próbą grup przedsiębiorstw.
(73)
Biorąc pod uwagę wysoki poziom współpracy w trakcie dochodzenia, przy współpracujących przedsiębiorstwach reprezentujących prawie 90 % łącznego przywozu z ChRL w OD, dla przedsiębiorstw niewspółpracujących ogólnokrajowy margines został ustalony z wykorzystaniem najwyższego marginesu ustalonego dla grup przedsiębiorstw objętych próbą.
(74)
Na tej podstawie ostateczne poziomy dumpingu zostały ustalone następująco:
Przedsiębiorstwo
Margines dumpingu
Grupa Crown
59,4 %
Grupa Gushen
55,8 %
Grupa Sinoglory
67,0 %
Nieobjęte próbą przedsiębiorstwa współpracujące
61,3 %
Inne przedsiębiorstwa
67,0 %
D. SZKODA
1. UWAGI WSTĘPNE
(75)
W następstwie zmiany zakresu produktu (wyłączenie koncentratów przeznaczonych na paszę dla zwierząt) jedno przedsiębiorstwo - ADM w Niderlandach, które produkuje wyłącznie koncentraty przeznaczone na paszę dla zwierząt, przestano uznawać za część przemysłu unijnego. W rezultacie jedynie skarżący (Solae) wytwarzał w Unii produkt podobny w okresie objętym dochodzeniem. Przedsiębiorstwo Solae posiada obecnie dwa zakłady produkcyjne w UE - jeden w Belgii, gdzie produkuje izolaty białka sojowego, a drugi w Danii, gdzie produkuje koncentraty białka sojowego (koncentraty podstawowe i dalej przetwarzane koncentraty wysokiej wartości, dla których koncentraty podstawowe służą jako produkt pośredni). Kolejny zakład Solae, znajdujący się w Boudreaux we Francji, gdzie produkowano i sprzedawano jedynie proste koncentraty przeznaczone na paszę dla zwierząt, został zamknięty na początku 2009 r.
(76)
Jeśli chodzi o produkcję w UE, dochodzenie wykazało, że stosowany przez Solae proces produkcji opiera się wyłącznie na umowie o przerób zawartej z jego szwajcarską spółką matką: Solae Europe. Na mocy tej umowy przedsiębiorstwa Solae Belgium i Solae Denmark przetwarzają surowiec dostarczany przez Solae Europe w zamian za opłatę za usługę. W czasie całego procesu przedsiębiorstwo Solae Europe pozostaje jedynym właścicielem surowców, półproduktów i wyrobów gotowych.
(77)
Biorąc pod uwagę, że surowce i produkty gotowe pozostają własnością głównego przedsiębiorstwa, umowy o przerób różnią się pod względem prawnym od innych możliwych umów dotyczących produkcji. W omawianym przypadku wartość dodana wniesiona przez te przedsiębiorstwa w UE wynosi jednak ponad 50 % kosztów produkcji. Udział wartości dodanej odzwierciedla również inwestycje technologiczne i kapitałowe w Unii. Wartość netto tych inwestycji w UE jest znaczna, a przemysł zatrudnia w Unii licznych pracowników.
(78)
Należy również zauważyć, że procesy przerobu w UE stanowiłyby „ostatnie istotne przetworzenie” i jako takie sprawiają, że miejscem pochodzenia produktów jest UE.
(79)
W związku z powyższym stwierdzono, że działalność gospodarcza wykonywana w UE przez przedsiębiorstwa Solae Belgium i Solae Denmark może być potencjalnie zagrożona w wyniku praktyk dumpingowych i w związku z tym wymaga ochrony bez względu na charakter prawny tej działalności (przerób lub inny rodzaj produkcji). W świetle powyższych ustaleń uznano Solae Belgium i Solae Denmark za producentów unijnych, którzy stanowią część przemysłu unijnego w rozumieniu art. 4 ust. 1 i art. 5 ust. 4 rozporządzenia podstawowego.
(80)
Po ujawnieniu tymczasowych ustaleń jeden eksporter stwierdził, że przedsiębiorstwa prowadzące przerób nie mogą zostać uznane za producentów unijnych i nie powinny brać udziału w dochodzeniach antydumpingowych. Eksporter twierdził, że biorąc pod uwagę, iż surowce i wyroby gotowe pozostawały własnością zarejestrowanego w Szwajcarii (czyli poza UE) przedsiębiorstwa Solae Europe, przedsiębiorstwa Solae Belgium i Solae Denmark nie mogą być uznane za producentów unijnych i nie gwarantują ochrony przed praktykami dumpingowymi.
(81)
Eksporter wskazał, że we wcześniejszych przypadkach, takich jak dotyczący przywozu worków i toreb plastikowych pochodzących z ChRL (7), instytucje postanowiły wyłączyć z próby producentów eksportujących dwa chińskie przedsiębiorstwa, ponieważ nie produkowały one same dużej ilości zadeklarowanych wywożonych produktów, ale przetwarzały je dla innych producentów eksportujących.
(82)
Należy zauważyć, że sytuacja przywołana przez eksportera nie jest porównywalna z sytuacją w niniejszym przypadku. Po pierwsze, chińskie przedsiębiorstwa, których dotyczyło wspomniane powyżej postępowanie w sprawie plastikowych worków i toreb, prowadziły własną produkcję (niebędącą przerobem), choć sprzedaż ich własnych produktów była zbyt mała, aby przedsiębiorstwa te mogły zostać uwzględnione w próbie. W obecnym przypadku natomiast przedsiębiorstwa Solae Belgium i Solae Denmark działają wyłącznie na podstawie umowy o przerób.
(83)
Ponadto Solae Belgium i Solae Denmark w całości należą do Solae Europe, podczas gdy dochodzenie dotyczące chińskich przedsiębiorstw wykluczonych z próby nie wykazało żadnego stosunku własności w odniesieniu do innych producentów eksportujących, dla których produkty były przetwarzane.
(84)
W swoim wniosku eksporter odniósł się także do innego wcześniejszego dochodzenia, a mianowicie dotyczącego przywozu glicyny pochodzącej z ChRL (8), w którym Komisja uznała niektóre chińskie przedsiębiorstwa za przedsiębiorstwa handlowe, a nie za producentów, gdyż prowadzona przez nie działalność nie została uznana za produkcję.
(85)
Należy zauważyć, że przypadek dotyczący glicyny także nie potwierdza argumentu eksportera, gdyż chińskie przedsiębiorstwa eksportujące prowadziły jedynie niektóre operacje przetwarzania, w wyniku których nie zmieniał się skład chemiczny lub właściwości fizyczne produktu objętego postępowaniem. Jest to sytuacja zupełnie inna niż w niniejszym przypadku, w którym przedsiębiorstwa unijne przetwarzają ziarna lub płatki soi w białko sojowe, czyli nie tylko zmieniają skład chemiczny lub właściwości fizyczne surowca, lecz również wnoszą znaczną wartość dodaną do produktu końcowego.
(86)
Eksporter stwierdził również, że centrum procesu decyzyjnego dotyczącego całej działalności przetwórczej w Unii znajduje się wyłącznie w przedsiębiorstwie pozaunijnym oraz że przedsiębiorstwa prowadzące przerób są całkowicie i wyłącznie uzależnione od ich szwajcarskiej spółki matki. Eksporter dodał, że w innym przypadku, dotyczącym przywozu octanu winylu pochodzącego z USA (9), Komisja wyłączyła producenta unijnego z definicji przemysłu unijnego ze względu na jego związek z przedsiębiorstwem działającym w państwie, którego dotyczyło postępowanie.
(87)
Inna strona zasugerowała również, że w ramach analizy kwestii przerobu i uznania go za proces produkcji należy przeanalizować kwestie, takie jak miejsce głównej siedziby, centrum interesów i zaangażowanie na rynku UE, w sposób analogiczny do analizy powiązanych przedsiębiorstw przeprowadzanej przy definiowaniu przemysłu unijnego.
(88)
Grupa Solae jest rzeczywiście strukturalnie powiązana ze szwajcarską spółką matką i ma także powiązania korporacyjne z przedsiębiorstwami z USA. W postępowaniach antydumpingowych występowała już sytuacja, że przedsiębiorstwa silnie obecne w UE miały tego rodzaju powiązania strukturalne, kapitałowe lub korporacyjne z przedsiębiorstwami spoza UE. Powiązania strukturalne i korporacyjne z przedsiębiorstwami spoza UE nie wpływają jednak na zmianę konkluzji, że skarżący są producentami unijnymi.
(89)
Należy zauważyć, że takie argumenty mogłyby być właściwe do celów art. 4 ust. 1 lit. a) rozporządzenia podstawowego oraz do celów zdefiniowania przemysłu unijnego, tylko gdyby Solae Europe było przedsiębiorstwem działającym w państwie, którego dotyczy postępowanie, czyli w tym przypadku w ChRL. Sytuacja taka nie zachodzi i w związku z tym argument eksportera jest bez znaczenia na potrzeby niniejszego dochodzenia.
(90)
Należy ponadto powtórzyć, że własność surowca lub produktu gotowego nie ma decydującego znaczenia w celu zdefiniowania producenta unijnego. Pomimo iż przerób prawnie różni się od innych procesów produkcji, przedsiębiorstwa prowadzące przerób mogą zostać uznane za producentów unijnych.
(91)
Podejście to jest spójne z wcześniejszą praktyką instytucji, jak np. w przeglądzie wygaśnięcia w odniesieniu do przywozu alkoholu furfurylowego pochodzącego z ChRL (10).
(92)
Należy ponownie podkreślić, że w niniejszym przypadku wartość dodana wnoszona przez przedsiębiorstwa unijne wynosi ponad 50 % kosztów produkcji. Udział wartości dodanej odzwierciedla inwestycje technologiczne i kapitałowe w Unii. Wartość netto tych inwestycji w UE jest znacząca, a przemysł zatrudnia w Unii licznych pracowników.
(93)
Podsumowując, przedsiębiorstwa Solae Belgium i Solae Denmark są uważane za producentów unijnych, którzy stanowią część przemysłu unijnego w rozumieniu art. 4 ust. 1 i art. 5 ust. 4 rozporządzenia podstawowego i będą zwane dalej „przemysłem unijnym”.
(94)
Całość produkcji unijnej, w rozumieniu art. 4 ust. 1 rozporządzenia podstawowego, została ustalona na podstawie odpowiedzi skarżącego na pytania zawarte w kwestionariuszu.
(95)
Biorąc pod uwagę, że przemysł unijny składa się z tylko jednego producenta, dane podane poniżej przedstawiono w formie zindeksowanej w celu ochrony poufności, zgodnie z art. 19 rozporządzenia podstawowego.
2. KONSUMPCJA W UNII
(96)
Konsumpcję w Unii ustalono na podstawie wielkości sprzedaży produkcji przemysłu unijnego pochodzącej z przerobu, przeznaczonej na rynek unijny, wielkości przywozu na rynek unijny na podstawie danych Eurostatu oraz szacunkowych danych podanych przez skarżącego.
(97)
Kody CN obejmujące niektóre koncentraty białka sojowego dotyczą szerszego wachlarza produktów niż produkt objęty dochodzeniem. W oparciu o szeroko zakrojone badania naukowe i znajomość rynku skarżący przedstawił szacunki dotyczące wartości i wielkości przywozu do Unii produktu objętego dochodzeniem. Owe szacowane wartości zostały zbadane w toku dochodzenia i zostały uznane za wiarygodne. Służby Komisji nie otrzymały żadnych uwag zawierających alternatywne propozycje, które mogłyby podważyć wykorzystanie tych szacunków do celów niniejszego dochodzenia.
(98)
Jedna ze stron stwierdziła, że metodyka obliczania wielkości przywozu towarów nie została dostatecznie objaśniona. Nie uzasadniono jednak tej krytycznej uwagi. Strona ta skrytykowała podejście Komisji, nie proponując jednak bardziej odpowiedniej lub wiarygodnej alternatywy. Krytyka dotyczyła głównie faktu, że strona ta nie miała możliwości wypowiedzenia się. Przypomina się, że wersja skargi nieopatrzona klauzulą poufności, określająca metodę wyłączenia, była dostępna w pliku nieopatrzonym klauzulą poufności od chwili wszczęcia postępowania.
(99)
Należy przypomnieć, że służby Komisji sprawdziły metodą krzyżową dane przekazane w skardze i nie stwierdziły niczego, co podważałoby zasadność wybranej metody. Ponadto, biorąc pod uwagę fakt, że strony nie zaproponowały alternatywnej metody wyłączenia, ich uwagi uznano za bezpodstawne.
(100)
W okresie badanym popyt na rynku unijnym spadł o 8 %. Uściślając, konsumpcja unijna pozostała na tym samym poziomie pomiędzy 2007 i 2008 r., spadła o 8 % w 2009 r. i pozostała stabilna w OD.
Tabela 1
Konsumpcja w Unii
2007
2008
2009
OD
Wielkość (w tonach)
Poufne dane handlowe
Indeks (2007 = 100)
100
100
92
92
Źródło:
Odpowiedzi przemysłu unijnego na pytania zawarte w kwestionariuszu i dane szacunkowe skarżącego oparte na danych Eurostatu.
3. PRZYWÓZ Z PAŃSTWA, KTÓREGO DOTYCZY POSTĘPOWANIE
a) Wielkość
(101)
Wielkość przywozu produktu objętego postępowaniem zwiększyła się w okresie badanym o 15 % i osiągnęła w OD 20 117 ton. Uściślając, przywóz z ChRL pozostał na tym samym poziomie w latach 2007 i 2008, po czym wzrósł o 26 punktów procentowych w 2009 r., kiedy to osiągnął najwyższy poziom. Należy zauważyć, że w OD przywóz z ChRL spadł o około 9 punktów procentowych.
Tabela 2
2007
2008
2009
OD
Wielkość przywozu po cenach dumpingowych z państwa, którego dotyczy postępowanie (w tonach)
17 495
17 557
22 017
20 117
Indeks (2007 = 100)
100
100
126
115
Udział w rynku przywozu po cenach dumpingowych z kraju, którego dotyczy postępowanie - forma zindeksowana
100
100
136
125
Źródło:
Dane szacunkowe skarżącego oparte na danych Eurostatu.
b) Udział w rynku przywozu objętego postępowaniem
(102)
Indeks odzwierciedlający zmianę udziału w rynku przywozu po cenach dumpingowych z ChRL zwiększył się w okresie badanym o 25 %. Pozostał on na tym samym poziomie pomiędzy 2007 i 2008 r., po czym wzrósł o 36 % w 2009 r. W OD spadł on o 11 punktów procentowych.
c) Ceny
(i) Zmiany cen
(103)
Średnia cena importowa wzrosła w rozpatrywanym okresie średnio o 37 %. Uściślając, wzrosła ona początkowo o 48 % między 2007 i 2008 r., a następnie spadła w 2009 r. o 11 punktów procentowych i pozostała na tym poziomie w OD. Średnia cena przywozu z ChRL w OD wynosiła 1 569 EUR za tonę.
Tabela 3
2007
2008
2009
OD
Cena CIF przywozu z ChRL (EUR/tona)
1 149
1 704
1 570
1 569
Indeks (2007 = 100)
100
148
137
137
Źródło:
Dane szacunkowe skarżącego oparte na danych Eurostatu.
(ii) Podcięcie cenowe
(104)
W celu analizy podcięcia cenowego porównano średnie ważone ceny sprzedaży producenta unijnego na rzecz niepowiązanych nabywców na rynku unijnym skorygowane do poziomu ex-works, w szczególności ze względu na koszty kredytu, dostawy, pakowania i prowizji, z odpowiadającymi im średnimi ważonymi cenami CIF współpracujących eksporterów z ChRL dla pierwszego niezależnego nabywcy na rynku unijnym, skorygowanymi tak, aby obejmowały wszystkie koszty związane z odprawą celną, tj. taryfy celne oraz koszty ponoszone po przywozie (cena wraz z kosztami wyładunku).
(105)
Porównanie to wykazało, że w trakcie OD przywóz produktu objętego postępowaniem podcinał ceny przemysłu unijnego o około 12 %.
Przedsiębiorstwo
Podcięcie cenowe
Grupa Crown
11,1 %
Grupa Gushen
9,6 %
Grupa Sinoglory
15,0 %
(106)
Jedna ze stron zwróciła uwagę, że poziom podcięcia cenowego został obliczony jedynie dla OD i że poprzednie poziomy podcięcia cenowego nie są znane. Strona ta zasugerowała jednak, że biorąc pod uwagę fakt, iż między 2007 r. a OD ceny przywozu z Chin wzrosły bardziej niż ceny przemysłu unijnego, można wnioskować, że podcięcie cenowe zmniejsza się.
(107)
Rzeczywiście, należy zauważyć, że o ile między 2007 r. a OD ceny przywozu z Chin wzrosły o 37 %, to ceny przemysłu unijnego wzrosły tylko o 15 % (zob. motyw 119 poniżej). Jest więc wobec tego jasne, że w odniesieniu do średnich cen między 2007 r. a OD różnica między cenami chińskimi a cenami w UE zmniejszyła się.
4. SYTUACJA PRZEMYSŁU UNIJNEGO
(108)
Zgodnie z art. 3 ust. 5 rozporządzenia podstawowego badanie wpływu przywozu towarów po cenach dumpingowych na przemysł unijny zawierało ocenę wszystkich czynników i wskaźników gospodarczych, które wywierają wpływ na przemysł unijny w badanym okresie.
(109)
Do celów analizy szkody ustalono wskaźniki szkody na podstawie informacji pochodzących z należycie sprawdzonych, pełnych odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu przedstawione przez skarżącego.
a) Produkcja
(110)
Produkcja unijna między rokiem 2007 a OD zmniejszyła się o 14 %. Ściślej, spadła ona o 8 % w 2008 r., po czym ponownie obniżyła się o kolejne 15 punktów procentowych w 2009 r. Odnotowano jednak wyraźną poprawę między 2009 r. a OD, kiedy to produkcja wzrosła o 9 punktów procentowych.
Tabela 4
2007
2008
2009
OD
Produkcja (w tonach)
Poufne dane handlowe
Indeks (2007 = 100)
100
92
77
86
Źródło:
Odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu.
b) Moce produkcyjne i wykorzystanie mocy produkcyjnych
(111)
Moce produkcyjne producenta unijnego utrzymywały się na stałym poziomie w całym okresie badanym.
Tabela 5
2007
2008
2009
OD
Moce produkcyjne (w tonach)
Poufne dane handlowe
Indeks (2007 = 100)
100
100
100
100
Wykorzystanie mocy produkcyjnych
Poufne dane handlowe
Indeks (2007 = 100)
100
92
77
86
Źródło:
Odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu.
(112)
Wskaźnik obrazujący zmiany wykorzystania mocy produkcyjnych zmniejszył się o 14 % w badanym okresie. Między 2007 a 2008 r. zmniejszyło się ono o 8 %, a w 2009 r. o kolejne 15 punktów procentowych. Następnie wzrosło ono w OD o 9 punktów procentowych. Zmiany stopy wykorzystania mocy produkcyjnych odzwierciedlają rozwój produkcji w badanym okresie, przy uwzględnieniu faktu, że moce produkcyjne pozostały na tym samym poziomie.
(113)
Należy zauważyć, że pomimo ogólnego zmniejszenia wykorzystania zdolności produkcyjnych pozostało ono stosunkowo wysokie i wynosiło w OD ponad 80 %.
c) Wielkość sprzedaży
(114)
Wielkość sprzedaży przemysłu unijnego na rzecz niepowiązanych klientów na rynku unijnym spadła w badanym okresie o 8 %. Sprzedaż spadła o 9 % między 2007 i 2008 r. i o kolejne 5 punktów procentowych w 2009 r. Odnotowano jednak wyraźną poprawę między 2009 r. a OD, kiedy to sprzedaż wzrosła o około 6 punktów procentowych.
Tabela 6
2007
2008
2009
OD
Sprzedaż w UE (w tonach)
Poufne dane handlowe
Indeks (2007 = 100)
100
91
86
92
Źródło:
Odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu.
d) Udział w rynku
(115)
Ogólnie rzecz biorąc, w okresie badanym przemysł unijny utrzymał swój udział w rynku. Dokładniej rzecz ujmując, wskaźnik udziału w rynku zmniejszył się o 9 % między 2007 i 2008 r., natomiast już w 2009 r. ponownie wzrósł on o 1 punkt procentowy, a następnie wzrósł w OD o 7 punktów procentowych.
Tabela 7
2007
2008
2009
OD
Udział w rynku przemysłu unijnego
Poufne dane handlowe
Indeks (2007 = 100)
100
91
92
99
Źródło:
Odpowiedzi przemysłu unijnego na pytania zawarte w kwestionariuszu i dane szacunkowe skarżącego oparte na danych Eurostatu.
e) Wzrost
(116)
Między 2007 r. a OD, gdy konsumpcja unijna spadła o 8 %, wielkość sprzedaży także zmniejszyła się o 8 %, a udział przemysłu unijnego w rynku utrzymywał się na stabilnym poziomie.
f) Zatrudnienie
(117)
Poziom zatrudnienia spadł o 7 % w okresie od 2007 r. do OD. Wzrósł on nieznacznie między 2007 a 2008 r., a następnie gwałtownie obniżył się o 10 punktów procentowych w 2009 r. Zatrudnienie wzrosło jednak ponownie o 2 punkty procentowe w OD.
Tabela 8
2007
2008
2009
OD
Zatrudnienie (liczba osób)
Poufne dane handlowe
Indeks (2007 = 100)
100
101
91
93
Źródło:
Odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu.
g) Wydajność
(118)
Wydajność, mierzona jako produkcja (w tonach) na pracownika rocznie, zmniejszyła się o 7 % w badanym okresie. Spadek ten odzwierciedla fakt, że produkcja zmniejszała się w szybszym tempie niż zatrudnienie. Należy jednak odnotować, że między 2009 r. a OD wydajność wzrosła o 8 punktów procentowych, odzwierciedlając wzrost produkcji w jeszcze większym tempie niż wzrost zatrudnienia.
Tabela 9
2007
2008
2009
OD
Wydajność (tony w przeliczeniu na pracownika)
Poufne dane handlowe
Indeks (2007 = 100)
100
91
85
93
Źródło:
Odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu.
h) Czynniki mające wpływ na ceny sprzedaży
(119)
Średnie ceny sprzedaży producentów unijnych wzrosły o około 15 % w okresie badanym. Średnia cena wzrosła w 2008 i 2009 r. (odpowiednio o 8 % i 10 punktów procentowych), po czym spadła nieznacznie w OD o 3 punkty procentowe. Ogólnie, ceny produktu objętego dochodzeniem są w znacznej mierze zależne od kosztów głównych surowców (tj. soi lub płatków soi) oraz energii. Razem stanowią one znaczną część kosztów produkcji. Należy zauważyć, że rynek soi jest zmienny i charakteryzuje się dużymi wahaniami w skali roku lub nawet miesiąca.
(120)
Biorąc pod uwagę znaczne różnice cen sprzedaży różnych typów produktu objętego dochodzeniem, zmiany średniej ceny sprzedaży powinny być traktowane ostrożnie, gdyż każda zmiana średniej ceny jest silnie uzależniona od zmian w asortymencie produktu.
Tabela 10
2007
2008
2009
OD
Cena jednostkowa na rynku UE (EUR/tonę)
Poufne dane handlowe
Indeks (2007 = 100)
100
108
118
115
Źródło:
Odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu.
(i) Wielkość marginesu dumpingu
(121)
Biorąc pod uwagę wielkość przywozu z ChRL, jego udział w rynku i ceny, wpływu rzeczywistych marginesów dumpingu na przemysł unijny nie można uznać za nieistotny.
j) Zapasy
(122)
Poziom zapasów na koniec okresu utrzymywał się na tym samym poziomie między 2007 r. a OD. Należy zauważyć, że zapasy stanowią raczej niewielką część rocznej produkcji, a zatem znaczenie tego wskaźnika dla celów analizy szkody jest ograniczone.
Tabela 11
2007
2008
2009
OD
Stan zapasów na koniec okresu (w tonach)
Poufne dane handlowe
Indeks (2007 = 100)
100
90
110
99
Źródło:
Odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu.
k) Płace
(123)
Roczne koszty pracy wzrosły o 7 % między 2007 r. a OD. Wzrosły one o 5 % między 2007 i 2008 r., następnie spadły o 2 punkty procentowe w 2009 r. i ponownie wzrosły, o 4 punkty procentowe, w OD.
Tabela 12
2007
2008
2009
OD
Roczne koszty pracy (EUR)
Poufne dane handlowe
Indeks (2007 = 100)
100
105
103
107
Źródło:
Odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu.
l) Rentowność i zwrot z inwestycji
(124)
W okresie badanym rentowność sprzedaży produktu podobnego na rynku UE na rzecz niepowiązanych klientów, wyrażona jako odsetek sprzedaży netto, znacznie się wahała. O ile w latach 2007 i 2009 r. przemysł unijny osiągał zyski, to w 2008 r. i w OD poniósł on straty. Zmienna rentowność może być spowodowana wahaniami na rynku soi.
Tabela 13
2007
2008
2009
OD
Rentowność w UE (% sprzedaży netto)
Poufne dane handlowe
Indeks (2007 = 100)
100
-89
10
-45
Zwrot z inwestycji (zysk w ujęciu procentowym wartości księgowej netto inwestycji)
Poufne dane handlowe
Indeks (2007 = 100)
100
- 160
-9
- 109
Źródło:
Odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu.
(125)
Zwrot z inwestycji („ROI”), wyrażony jako procentowy stosunek zysku do wartości księgowej netto inwestycji, był zasadniczo zgodny z tendencją rentowności.
m) Przepływy pieniężne i zdolność do pozyskania kapitału
(126)
Przepływy pieniężne netto z działalności operacyjnej w badanym okresie znacznie się wahały. Wychodząc od wartości dodatnich w 2007 r., pogorszyły się one w 2008 r., osiągając wartości ujemne, po czym ponownie poprawiły się w 2009 r., a następnie wróciły do wartości ujemnych w OD. Ogólnie rzecz biorąc, przepływ środków pieniężnych był zasadniczo zgodny z tendencją rentowności.
(127)
Nic nie wskazuje na to, by przemysł unijny napotykał trudności w pozyskiwaniu kapitału, głównie ze względu na fakt, że należał on do większej grupy.
Tabela 14
2007
2008
2009
OD
Przepływy pieniężne (EUR)
Poufne dane handlowe
Indeks (2007 = 100)
100
-93
24
-7
Źródło:
Odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu.
n) Inwestycje
(128)
Roczne inwestycje w produkcję produktu podobnego wzrosły o 4 % między 2007 i 2008 r., a następnie wzrosły ponownie o 29 punktów procentowych w 2009 r. W OD natomiast spadły nieznacznie, o 5 punktów procentowych. Ogółem w badanym okresie inwestycje wzrosły o 28 %.
Tabela 15
2007
2008
2009
OD
Inwestycje netto (EUR)
Poufne dane handlowe
Indeks (2007 = 100)
100
104
133
128
Źródło:
Odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu.
5. WNIOSKI DOTYCZĄCE SZKODY
(129)
Z analizy danych wynika, że zasadniczo przemysł unijny zmniejszył swoją produkcję, wykorzystanie mocy produkcyjnych, sprzedaż, zatrudnienie i produktywność w badanym okresie. Wzrosły natomiast koszty wynagrodzeń.
(130)
Jednocześnie ten negatywny obraz łagodzi fakt, że w odniesieniu do większości z tych wskaźników odnotowano pozytywne zmiany pomiędzy 2009 r. a OD (2010 r.). W szczególności w latach 2009 i 2010 (OD) produkcja i wykorzystanie mocy produkcyjnych wzrosły o 9 punktów procentowych; sprzedaż w UE oraz udział w rynku zwiększyły się odpowiednio o 6 i 7 punktów procentowych; zatrudnienie wzrosło o 2 punkty procentowe, a wydajność - nawet o 8 punktów procentowych.
(131)
Ponadto udział w rynku całego przemysłu unijnego w badanym okresie był stabilny. Po spadku w 2008 r. ponownie wzrósł on już w 2009 r. W 2010 r. osiągnął poziom bardzo zbliżony do poziomu z 2007 r.
(132)
Rentowność, a także zwrot z inwestycji i przepływy pieniężne (oba wskaźniki ściśle związane z rentownością), odzwierciedlają niejednorodną sytuację gospodarczą przemysłu unijnego. Choć ogólnie zmniejszyły się one w okresie między 2007 r. a OD, to wykazywały także znaczne wahania i wskazywały na zmienny charakter rynku.
(133)
Inwestycje netto wyraźnie wzrosły pomiędzy 2007 i 2009 r. (o 33 %), a w 2010 r. (OD) odnotowano jedynie niewielki spadek (o 5 punktów procentowych).
(134)
Rzeczywisty poziom strat poniesionych przez przemysł unijny w OD także jest stosunkowo umiarkowany.
(135)
W świetle powyższego stwierdza się, że przemysł unijny poniósł szkodę. Zważywszy jednak na stosunkowo nieznaczny poziom rzeczywistej straty poniesionej przez przemysł unijny w OD oraz na oznaki poprawy sytuacji pod koniec okresu badanego, szkoda ta nie może być uznana za istotną w rozumieniu art. 3 ust. 5 rozporządzenia podstawowego.
(136)
Po ujawnieniu ostatecznych ustaleń skarżący dowodził, że szkoda w tym przypadku powinna być uznana za istotną, ponieważ w niektórych innych przypadkach, rzekomo w podobnych okolicznościach (tj. gdy pod koniec okresu badanego obserwowano pozytywne tendencje) (11) ustalenia były odmienne. Skarżący twierdził również, że uwzględnienie późniejszej części okresu badanego i wyciągnięcie wniosków na podstawie oznak wzrostu w tym okresie jest niezgodne z przepisami WTO (12).
(137)
Należy zauważyć w tym względzie, że każdy przypadek musi być oceniany odrębnie. W tym szczególnym przypadku w dochodzeniu nie tylko stwierdzono wyraźne oznaki ożywienia przemysłu unijnego pod koniec okresu badanego, ale również stosunkowo niewielką skalę negatywnych tendencji. Dla przykładu, udział w rynku przemysłu unijnego pozostawał stabilny i, ogólnie rzecz biorąc, stosunkowo wysoki, wykorzystanie mocy produkcyjnych nieznacznie spadło, lecz utrzymało się na poziomie powyżej 80 %, a poziom inwestycji wzrósł. Natomiast w przypadku sprawy dotyczącej przywozu kwasu szczawiowego (13) przemysł unijny utracił w OD 9 % udziału w rynku w porównaniu z pierwszym rokiem okresu badania szkody (14). W sprawie dotyczącej przywozu kwasu cytrynowego (15) doszło do podobnej utraty udziału w rynku i zmniejszenia poziomu inwestycji (16).
(138)
W odniesieniu do zobowiązań w ramach WTO przywołane sprawozdanie panelu odnosi się do zupełnie innej sytuacji, w której organ dochodzeniowy poddał analizie jedynie częściowe dane odnoszące się do 6 miesięcy z każdego z trzech kolejnych lat i oparł swoje ustalenia na tej niekompletnej analizie. Sytuacja w przedmiotowej sprawie jest inna, ponieważ analiza szkody obejmuje dane z czterech pełnych kolejnych lat i dodatkowo podkreśla fakt, że pod koniec tego czteroletniego okresu odnotowano pozytywny kierunek wielu analizowanych tendencji w porównaniu z rokiem poprzedzającym OD.
(139)
W związku z tym stwierdza się ostatecznie, że szkoda poniesiona przez przemysł unijny nie może być uznana za istotną w rozumieniu art. 3 ust. 5 rozporządzenia podstawowego.
E. ZWIĄZEK PRZYCZYNOWY
1. WPROWADZENIE
(140)
Bez uszczerbku dla ustaleń odnoszących się do braku istotnej szkody oraz przy założeniu, że szkoda poniesiona przez przemysł unijny mogła być uznana za istotną, Komisja zbadała potencjalny związek przyczynowy.
(141)
Zgodnie z art. 3 ust. 6 i 7 rozporządzenia podstawowego Komisja zbadała, czy szkoda poniesiona przez przemysł unijny była spowodowana przywozem po cenach dumpingowych z państwa, którego dotyczy postępowanie. Ponadto zbadano również znane czynniki, inne niż przywóz po cenach dumpingowych, które mogły spowodować szkodę dla przemysłu unijnego, aby upewnić się, że żadna szkoda wynikająca z tego rodzaju innych czynników nie została przypisana przywozowi po cenach dumpingowych.
2. WPŁYW PRZYWOZU TOWARÓW PO CENACH DUMPINGOWYCH
(142)
Przywóz produktu, którego dotyczy postępowanie, wzrósł o 15 % między 2007 r. a OD, a odpowiadający mu udział w rynku wzrósł o 25 %, pomimo zmniejszającego się popytu na rynku unijnym. Zmiany te ogólnie zbiegły się w czasie z niekorzystną sytuacją gospodarczą przemysłu unijnego. W okresie, gdy przemysł unijny zdołał utrzymać swój udział w rynku, przywóz z Chin zyskał ponad 5 punktów procentowych.
(143)
Na tej podstawie na pierwszy rzut oka wydaje się, że istnieje związek przyczynowy pomiędzy przywozem z ChRL a szkodą poniesioną przez przemysł unijny.
(144)
Bardziej szczegółowe analizy wpływu przywozu po cenach dumpingowych na sytuację przemysłu unijnego nie wykazują jednak wyraźnej korelacji. Na przykład, gdy przywóz towarów z ChRL prawie w ogóle nie wzrósł między 2007 a 2008 r. (motyw 101), a cena importowa CIF wzrosła o 48 punktów procentowych (motyw 103), przemysł unijny poniósł w 2008 r. znaczne straty i zmniejszył swój udział w rynku. Natomiast gdy chiński przywóz zwiększył się o 26 % między 2008 i 2009 r., a jego cena importowa CIF spadła o 11 punktów procentowych, przemysł unijny zachował udziały w rynku i wyrównał straty poniesione w 2008 r. Również między 2009 r. a OD, gdy przywóz z ChRL zachował swoją pozycję na rynku unijnym, sytuacja przemysłu unijnego wyraźnie się poprawiła, jak wspomniano powyżej w analizie szkody.
(145)
Ten brak korelacji pomiędzy przywozem z ChRL i tendencjami wskaźników szkody wyraźnie wskazuje, że do powstania szkody poniesionej przez przemysł unijny przyczyniły się inne czynniki, a być może ją spowodowały. Kwestia ta zostanie omówiona poniżej.
3. WPŁYW INNYCH CZYNNIKÓW
(146)
W kontekście związku przyczynowego przeanalizowano następujące inne czynniki: (i) spadek popytu w Unii, prawdopodobnie częściowo związany z kryzysem finansowym i gospodarczym w latach 2008/2009; oraz (ii) wahania na rynku soi.
(i) Spadek popytu w Unii, prawdopodobnie częściowo związany z kryzysem finansowym i gospodarczym w latach 2008/2009
(147)
W okresie badanym można było zaobserwować spadek konsumpcji w Unii, który wyniósł 8 %, jeśli porównać 2007 z 2010 r. (OD). Przyczyniło się to do rozwinięcia się wielu czynników szkody. Porównując powyższe dwa okresy, wielkość sprzedaży przemysłu unijnego także spadła o 8 %. Inne przykłady dotyczą zatrudnienia, które w 2010 r. było o 7 % mniejsze niż w 2007 r., i wydajności - także o 7 % mniejszej w 2010 r. niż w 2007 r. Jest zatem oczywiste, że spadek popytu, niezależnie od jego głębokich przyczyn, był jednym z głównych czynników zmian kondycji przemysłu unijnego.
(148)
Mimo że przyczyny spadku popytu nie mają bezpośredniego zastosowania dla analizy związku przyczynowego, mógł on być spowodowany, przynajmniej częściowo, przez kryzys finansowy i gospodarczy. W tym kontekście należy zauważyć, że popyt spadł w szczególności w latach 2008 i 2009. Ze względu na zbieżność w czasie spadek o 8 punktów procentowych między 2008 a 2009 r. był najprawdopodobniej związany z kryzysem gospodarczym. W związku z tym można stwierdzić, że szkoda poniesiona przez przemysł unijny spowodowana była kryzysem gospodarczym i wynikającym z niego spadkiem popytu.
(149)
Należy również zauważyć, że Solae Belgium stwierdziło w swoim sprawozdaniu rocznym za 2009 r., że spowodowane kryzysem finansowym niższe przychody z aktywów finansowych miały negatywny wpływ na sytuację finansową przedsiębiorstwa.
(150)
Należy także powtórzyć, że przemysł unijny poprawił swoją sytuację gospodarczą między 2009 r. a OD. Poprawa ta wyraźnie zbiegła się w czasie z ogólnym ożywieniem gospodarczym.
(151)
W związku z powyższym uważa się, że główną przyczyną szkody poniesionej przez przemysł unijny był spadek popytu, prawdopodobnie częściowo spowodowany przez kryzys gospodarczy.
(152)
Po ujawnieniu ostatecznych ustaleń skarżący stwierdził, że kryzys finansowy i gospodarczy nie spowodował szkody, ale nie dostarczył żadnych przekonujących argumentów w tej kwestii, a jedynie wskazał na szereg innych przypadków (17), w których ustalenia były odmienne.
(153)
W tym zakresie należy ponownie podkreślić, że każdy przypadek musi być oceniany odrębnie. W tym szczególnym przypadku nie zmienia to faktu, że spadek popytu, prawdopodobnie częściowo spowodowany przez kryzys gospodarczy, przyczynił się do złej sytuacji przemysłu unijnego, przy jednoczesnym braku wyraźnej korelacji między przywozem po cenach dumpingowych a sytuacją przemysłu unijnego. Jak wyjaśniono powyżej, co najmniej w pewnym zakresie zostało to wyraźnie wykazane w rocznym sprawozdaniu przedsiębiorstwa Solae Belgium z 2009 r.
(154)
Niemniej jednak między sprawami przytaczanymi przez skarżącego a niniejszym przypadkiem można zauważyć wyraźne różnice. Szereg z nich przedstawiono w motywach poniżej.
(155)
W sprawie dotyczącej kwasu szczawiowego (18), mimo że niektóre wskaźniki rzeczywiście wykazywały pozytywne zmiany w okresie od 2009 r. do OD, udział przemysłu unijnego w rynku spadł. Natomiast w niniejszym przypadku udział ten wzrósł niemal do poziomu z 2007 r. (19). Ponadto w sprawie dotyczącej kwasu szczawiowego nie odnotowano braku korelacji w kolejnych latach między przywozem po cenach dumpingowych z państw, których dotyczy postępowanie, a tendencjami wskaźników szkody, co jest charakterystyczne dla niniejszego przypadku. Inne są także tendencje rentowności, a mianowicie, w niniejszym przypadku rentowność wykazuje znaczne wahania. Na koniec - w niniejszym przypadku rynek jest wysoce zmienny.
(156)
W sprawie dotyczącej tkanin siatkowych o otwartych oczkach z włókien szklanych (20) udział przemysłu unijnego w rynku spadał z roku na rok - łącznie o 12 punktów procentowych (21). Jednocześnie udział chińskiego przywozu stale rósł z roku na rok - łącznie o 12,4 punktów procentowych (22). W niniejszym przypadku udział chińskiego przywozu wzrastał aż do 2009 r., by potem zmniejszać się w okresie od 2009 r. do OD. Jednocześnie udział przemysłu unijnego w rynku spadł już w roku 2008, by powrócić niemal do poziomu z 2007 r.
(157)
W sprawie dotyczącej włókien szklanych (23) udział w rynku przywozu po cenach dumpingowych stale rósł z roku na rok - łącznie o 6,3 punktów procentowych (24).
(158)
W sprawie dotyczącej płytek ceramicznych (25) udział w rynku przywozu po cenach dumpingowych stale rósł (26). Ponadto inaczej kształtował się poziom zapasów. W sprawie dotyczącej płytek ceramicznych wzrost zapasów był znamiennym czynnikiem szkody (27). Na koniec, z dochodzenia w sprawie dotyczącej płytek ceramicznych wynika, że mimo ożywienia w sektorze budownictwa, wskaźniki dotyczące przemysłu unijnego wykazywały tendencje spadkowe (28).
(159)
Wreszcie w sprawie dotyczącej alkoholi tłuszczowych (29) zmiany wskaźników szkody w okresie między 2009 r. a OD różniły się od zmian w niniejszym przypadku (np. spadło zatrudnienie) (30), a wielkość przywozu po cenach dumpingowych i jego udział w rynku wzrosły między 2009 r. a OD (31).
(160)
W związku z tym wniosek skarżącego musi zostać odrzucony.
(ii) Zmienność rynku soi
(161)
Powyżej wykazano, że rentowność przemysłu unijnego cechują znaczne wahania, co wskazuje na zmienność rynku.
(162)
Zmienność ta jest ściśle związana z wahaniami na rynku surowców. Rynek kasowy głównego surowca - soi - tradycyjnie charakteryzuje się dużymi wahaniami w skali miesiąca i roku (32), podczas gdy ceny produktu końcowego, czyli produktu objętego dochodzeniem, raczej utrzymują się na stałym poziomie (ponieważ oparte są na długoterminowych umowach). W związku z tym poziom rentowności produktu objętego dochodzeniem jest w dużym stopniu uzależniony od sytuacji panującej na rynku soi.
(163)
W tym kontekście należy odnotować, że w 2008 r. rzeczywiście odnotowano znaczący wzrost cen soi, który miał istotny wpływ na rentowność i ogólną sytuację przemysłu unijnego. Sam skarżący przyznał, że wzrost cen soi przyczynił się do jego niekorzystnej sytuacji w 2008 r.
(164)
Biorąc powyższe pod uwagę, jest oczywiste, że zmienność na rynku soi również była ważną przyczyną szkody poniesionej przez przemysł unijny.
(165)
Po ujawnieniu ostatecznych ustaleń skarżący twierdził, że zmienność cen soi nie mogła zerwać związku przyczynowego i miała znaczenie jedynie w odniesieniu do strat poniesionych w 2008 r. Nie przedstawiono jednak żadnych dowodów w tym zakresie.
(166)
Należy zauważyć, że wzrost cen soi zbiega się ze słabymi wynikami finansowymi przemysłu unijnego i biorąc pod uwagę fakt, że wysokie ceny soi uznano za główną przyczynę strat w 2008 r., nie ma żadnego szczególnego powodu, by inaczej traktować straty poniesione w 2010 r., które także zbiegły się ze wzrostem cen soi.
(167)
W związku z tym wniosek skarżącego musi zostać odrzucony.
4. WNIOSKI W SPRAWIE ZWIĄZKU PRZYCZYNOWEGO
(168)
Inne czynniki, a w szczególności spadek popytu (prawdopodobnie częściowo spowodowany przez kryzys gospodarczy w latach 2008-2009) i zmienny rynek głównego surowca, były ważnymi przyczynami szkody dla przemysłu unijnego.
(169)
Ponieważ powyższe czynniki naruszyły związek przyczynowy nawet przy założeniu, że przemysł unijny poniósł istotną szkodę, nie można stwierdzić, że przywóz po cenach dumpingowych z ChRL spowodował jakąkolwiek szkodę.
F. INTERES UNII
(170)
Ponieważ powyżej ustalono, że przemysł unijny nie poniósł szkody, którą można zaklasyfikować jako istotną, a ponadto inne czynniki przerwały związek przyczynowy między przywozem po cenach dumpingowych a szkodą, badanie interesu Unii nie jest konieczne.
G. ZAKOŃCZENIE POSTĘPOWANIA
(171)
W świetle wniosków wyciągniętych w odniesieniu do braku istotnej szkody poniesionej przez przemysł unijny i wobec braku związku przyczynowego, zgodnie z art. 9 rozporządzenia podstawowego, postępowanie powinno zostać zakończone bez nałożenia środków.
(172)
Wszystkie zainteresowane strony zostały poinformowane o ostatecznych ustaleniach i o zamiarze zakończenia dochodzenia i miały możliwość przedstawienia uwag. Ich uwagi zostały rozpatrzone, ale nie zmieniają wniosków wyciągniętych powyżej,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
Postępowanie antydumpingowe dotyczące przywozu niektórych koncentratów białka sojowego pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej zostaje niniejszym zakończone.
Arykuł 2
Niniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Sporządzono w Brukseli dnia 27 czerwca 2012 r.