PROVÁDĚCÍ ROZHODNUTÍ RADY
ze dne 27. září 2010,
kterým se Polské republice povoluje zavést zvláštní opatření odchylující se od čl. 26 odst. 1 písm. a) a článku 168 směrnice 2006/112/ES o společném systému daně z přidané hodnoty
(2010/581/EU)
RADA EVROPSKÉ UNIE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie, a zejména na čl. 291 odst. 2 této smlouvy,
s ohledem na směrnici Rady 2006/112/ES ze dne 28. listopadu 2006 o společném systému daně z přidané hodnoty (1), a zejména na čl. 395 odst. 1 uvedené směrnice,
s ohledem na návrh Evropské komise,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Polsko požádalo dopisem, který generální sekretariát Komise zaevidoval dne 16. listopadu 2009, o povolení zavést zvláštní opatření odchylující se od ustanovení směrnice 2006/112/ES upravujících právo odečíst daň z některých motorových vozidel na vstupu (dále jen „zvlášřní opatření“).
(2)
V souladu s čl. 395 odst. 2 druhým pododstavcem směrnice 2006/112/ES uvědomila Komise o žádosti Polska ostatní členské státy dopisem ze dne 14. prosince 2009. Dopisem ze dne 17. prosince 2009 oznámila Komise Polsku, že má k dispozici všechny údaje, které jsou podle jejího názoru k posouzení žádosti potřebné.
(3)
Polsko u osobních vozidel omezuje právo na odpočet DPH. Některá motorová vozidla jiná než osobní jsou však svou konstrukcí vhodná k použití pro osobní i pro služební účely.
(4)
Hodlá-li v současnosti osoba povinná k dani použít k soukromým účelům jiné než osobní vozidlo, u kterého při nákupu provedla úplný či částečný odpočet daně na vstupu, je pro uvedené použití povinna vykázat daň na výstupu. Pro osobu povinnou k dani je však obtížné přesně určit rozsah soukromého použití a rovněž daňové orgány je mohou jen obtížně sledovat.
(5)
Pro zjednodušení postupu při vybírání daně z přidané hodnoty (DPH) a za účelem zabránění daňovým únikům či vyhýbání se daním proto Polsko žádá o odchylku, která by omezila právo na odpočet DHP u vozidel, které lze používat jak pro služební, tak i pro osobní účely, na 60 % DPH zaplacené v souvislosti s jejich nákupem, pořízením uvnitř Společenství, dovozem, pronájmem či leasingem nepřesahující částku 6 000 PLN s cílem zabránit nadměrnému odpočtu DPH u luxusních vozidel, u kterých je pravděpodobnější, že se budou používat spíše k soukromým účelům. Osoba povinná k dani by tudíž již nemusela při používání vozidla k soukromým účelům vykazovat daň na výstupu.
(6)
Zvláštní opatření by měla platit pouze u motorových vozidel jiných než osobních s maximální nosností přesahující 500 kg a maximální hmotností 3,5 tuny. Na vozidla určená pro výkon zvláštních funkcí, jako například vozidla silničních asistenčních služeb, pohřební vozidla a nakladače, a vozidla určená pro další prodej či pronájem by se uvedená odchylka vztahovat neměla.
(7)
Uvedené povolení by mělo platit po omezenou dobu, a jeho platnost by tudíž měla skončit dnem 31. prosince 2013. S ohledem na zkušenosti získané k uvedenému dni bude posouzeno, zda je odchylka i nadále opodstatněná.
(8)
Uvedená odchylka nemá nepříznivé dopady na vlastní zdroje Unie pocházející z daně z přidané hodnoty,
PŘIJALA TOTO ROZHODNUTÍ:
Článek 1
Odchylně od článku 168 směrnice 2006/112/ES se Polské republice povoluje omezit právo na odpočet DPH v souvislosti s nákupem, pořízením uvnitř Společenství, dovozem, pronájmem či leasingem motorových vozidel jiných než osobních na 60 % a na nejvýše 6 000 PLN.
Toto omezení platí pouze pro motorová vozidla jiná než osobní s maximální povolenou nosností přesahující 500 kg a maximální hmotností 3,5 tun.
Článek 2
Článek 1 se nevztahuje na tyto kategorie vozidel:
a)
vozidla zakoupená pro účely dalšího prodeje, pronájmu či leasingu;
b)
vozidla, která lze v souladu s kritérii stanovenými daňovými předpisy považovat za vozidla určená převážně pro přepravu zboží;
c)
vozidla určená k výkonu zvláštních funkcí;
d)
vozidla určená pro přepravu alespoň deseti osob včetně řidiče.
Článek 3
Odchylně od čl. 26 odst. 1 písm. a) směrnice 2006/112/ES se Polské republice povoluje nepovažovat za poskytnutí služby za úplatu používání vozidla, na které se vztahuje omezení uvedené v článku 1 tohoto rozhodnutí, k soukromým účelům osobou povinnou k dani či jejími zaměstnanci nebo obecněji pro účely jiné než účely jejího podnikání.
Článek 4
Toto rozhodnutí nabývá účinku dnem oznámení.
Pozbývá platnosti dnem 31. prosince 2013.
Článek 5
Toto rozhodnutí je určeno Polské republice.
V Bruselu dne 27. září 2010.
DECYZJA WYKONAWCZA RADY
z dnia 27 września 2010 r.
upoważniająca Rzeczpospolitą Polską do wprowadzenia szczególnego środka stanowiącego odstępstwo od art. 26 ust. 1 lit. a) i art. 168 dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej
(2010/581/UE)
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 291 ust. 2,
uwzględniając dyrektywę Rady 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (1), w szczególności jej art. 395 ust. 1,
uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
W piśmie, które wpłynęło do Sekretariatu Generalnego Komisji w dniu 16 listopada 2009 r., Polska wystąpiła z wnioskiem o upoważnienie do wprowadzenia szczególnego środka stanowiącego odstępstwo od przepisów dyrektywy 2006/112/WE regulujących prawo do odliczenia naliczonego podatku („szczególny środek”).
(2)
Zgodnie z art. 395 ust. 2 akapit drugi dyrektywy 2006/112/WE Komisja poinformowała pozostałe państwa członkowskie pismem z dnia 14 grudnia 2009 r. o wniosku złożonym przez Polskę. Pismem z dnia 17 grudnia 2009 r. Komisja zawiadomiła Polskę, że posiada wszystkie informacje, które uważa za konieczne do rozpatrzenia wniosku.
(3)
Polska stosuje ograniczenie odliczenia podatku VAT na pojazdy osobowe. Jednakże niektóre pojazdy silnikowe, inne niż pojazdy osobowe, mogą być również, ze względu na swoją konstrukcję, wykorzystywane zarówno do celów prywatnych, jak i do celów prowadzonej działalności.
(4)
W chwili obecnej, jeżeli podatnik zamierza używać do celów prywatnych pojazd, inny niż pojazd osobowy, w przypadku którego odliczył całość lub część podatku naliczonego przy zakupie, wewnątrzwspólnotowym nabyciu, przywozie, wynajmie lub leasingu, ma on obowiązek naliczenia należnego podatku z tytułu tego wykorzystania. Podatnikowi jest jednakże trudno dokładnie określić zakres wykorzystania do celów prywatnych, a organom podatkowym trudno jest to kontrolować.
(5)
W celu uproszczenia procedury poboru podatku od wartości dodanej (VAT) oraz zapobiegania uchylania się od opodatkowania lub jego unikania Polska ubiega się o odstępstwo, tak aby ograniczyć w przypadku pojazdów wykorzystywanych zarówno do celów prowadzonej działalności, jak i do celów prywatnych prawo do odliczenia podatku VAT do 60 % podatku VAT należnego z tytułu zakupu, wewnątrzwspólnotowego nabycia, przywozu, wynajmu lub leasingu, w stosunku do samochodów luksusowych, co do których istnieje większe prawodopodobieństwo, że mogą być używane do celów prywatnych do maksymalnej wysokości 6 000 PLN, mającej na celu zapobieżenie zbyt wysokim odliczeniom podatku VAT. W następstwie tego podatnik nie miałby już obowiązku naliczania podatku VAT z tytułu wykorzystania pojazdu do celów prywatnych.
(6)
Szczególny środek powinien mieć zastosowanie jedynie do pojazdów silnikowych innych niż pojazdy osobowe o dopuszczalnej ładowności powyżej 500 kg i dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony. Pojazdy przeznaczone do wykonywania określonych funkcji, takie jak pojazdy pomocy drogowej, pojazdy pogrzebowe i ładowarki kołowe, a także pojazdy przeznaczone do odsprzedaży lub wynajmu nie powinny być objęte tym odstępstwem.
(7)
Upoważnienie powinno obowiązywać przez czas określony i powinno zatem wygasnąć w dniu 31 grudnia 2013 r. W świetle zdobytych w tym okresie doświadczeń można będzie dokonać oceny, czy utrzymanie odstępstwa jest uzasadnione.
(8)
Odstępstwo nie ma żadnego negatywnego wpływu na zasoby własne Unii pochodzące z podatku od wartości dodanej,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
W ramach odstępstwa od art. 168 dyrektywy 2006/112/WE Rzeczpospolita Polska zostaje niniejszym uprawniona do ograniczenia do 60 % prawa do odliczenia podatku VAT należnego z tytułu zakupu, wewnątrzwspólnotowego nabycia, przywozu, wynajmu lub leasingu pojazdów silnikowych innych niż pojazdy osobowe, do maksymalnej kwoty 6 000 PLN.
Ograniczenie to ma zastosowanie wyłącznie do pojazdów silnikowych, innych niż pojazdy osobowe o dopuszczalnej ładowności powyżej 500 kg i dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony.
Artykuł 2
Artykuł 1 nie ma zastosowania do następujących kategorii pojazdów:
a)
pojazdów zakupionych w celu odsprzedaży, wynajmu lub leasingu;
b)
pojazdów, które zgodnie z kryteriami ustanowionymi w przepisach podatkowych uważa się za pojazdy przeznaczone głównie do przewozu towarów;
c)
pojazdów przeznaczonych do wykonywania specjalnych funkcji;
d)
pojazdów, które konstrukcyjnie przeznaczone są do przewozu co najmniej 10 osób łącznie z kierowcą.
Artykuł 3
W ramach odstępstwa od art. 26 ust. 1 lit. a) dyrektywy 2006/112/WE Rzeczpospolita Polska zostaje uprawniona do nietraktowania jako świadczenia usług za wynagrodzeniem prywatnego wykorzystania przez podatnika lub jego pracowników, lub bardziej ogólnie, do celów innych niż prowadzona przez podatnika działalność, pojazdu, do którego stosuje się ograniczenie, o którym mowa w art. 1 niniejszej decyzji.
Artykuł 4
Niniejsza decyzja staje się skuteczna w dniu jej notyfikacji.
Niniejsza decyzja wygasa w dniu 31 grudnia 2013 r.
Artykuł 5
Niniejsza decyzja skierowana jest do Rzeczypospolitej Polskiej.
Sporządzono w Brukseli dnia 27 września 2010 r.