NAŘÍZENÍ KOMISE (EU) č. 1121/2010
ze dne 2. prosince 2010
o zápisu názvu do rejstříku chráněných označení původu a chráněných zeměpisných označení [Edam Holland (CHZO)]
EVROPSKÁ KOMISE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie,
s ohledem na nařízení Rady (ES) č. 510/2006 ze dne 20. března 2006 o ochraně zeměpisných označení a označení původu zemědělských produktů a potravin (1), a zejména na čl. 7 odst. 5 třetí pododstavec uvedeného nařízení,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Žádost Nizozemska o zápis názvu „Edam Holland“ do rejstříku chráněných označení původu a chráněných zeměpisných označení byla podle čl. 6 odst. 2 prvního pododstavce nařízení (ES) č. 510/2006 a čl. 17 odst. 2 uvedeného nařízení zveřejněna v Úředním věstníku Evropské unie (2).
(2)
Česká republika, Finsko, Německo, Rakousko, Slovensko, vlády Austrálie, Nového Zélandu a Spojených států amerických, jakož i australský svaz mlékárenského průmyslu („Dairy Australia“), novozélandský mlékárenský svaz („Dairy Companies Association of New Zealand“) a Národní federace výrobců mléka („National Milk Producers Federation“) spolu s Radou USA pro export mléčných výrobků („U.S. Dairy Export Council“) podaly v souladu s čl. 7 odst. 1 nařízení (ES) č. 510/2006 proti zápisu námitky. Námitky byly shledány přípustnými podle čl. 7 odst. 3 uvedeného nařízení, s výjimkou námitek Austrálie a australského svazu mlékárenského průmyslu, které nebyly shledány přípustnými z důvodu jejich pozdního podání.
(3)
Námitky se týkaly nedodržení podmínek stanovených v článku 2 nařízení (ES) č. 510/2006, zejména názvu a jeho používání, specifičnosti a pověsti produktu, vymezení zeměpisné oblasti a omezení, pokud jde o původ surovin. V námitkách se rovněž uvádělo, že zápis by byl v rozporu s čl. 3 odst. 3 nařízení (ES) č. 510/2006, ohrozil by existenci názvů, ochranných známek nebo produktů, které byly v souladu s právem na trhu po dobu nejméně pěti let před datem zveřejnění námitek podle čl. 6 odst. 2, a že název navrhovaný k zápisu je druhový.
(4)
Dopisy ze dne 21. října 2008 vyzvala Komise Nizozemsko a strany, které námitky vznesly, k hledání vzájemné dohody v souladu s jejich vnitřními postupy.
(5)
Vzhledem k tomu, že se stranami, které námitky vznesly, nebylo ve stanovené lhůtě dohody dosaženo, by Komise měla postupem podle čl. 15 odst. 2 nařízení (ES) č. 510/2006 přijmout rozhodnutí.
(6)
Pokud jde o údajné nedodržení podmínek článku 2 nařízení (ES) č. 510/2006 týkajících se názvu, zeměpisné oblasti, specifičnosti produktu, souvislosti mezi vlastnostmi produktu a zeměpisnou oblastí, pověsti a omezení ohledně původu surovin, příslušné vnitrostátní orgány potvrdily, že tyto prvky jsou přítomny, a dodatečně nebyly zjištěny žádné zjevné chyby. Mělo by se zdůraznit, že označení „Holland“ (Holandsko) není názvem dotyčného členského státu a že „Edam Holland“ se považuje za tradiční zeměpisný název uvedený v čl. 2 odst. 2 nařízení (ES) č. 510/2006. Požadavky čl. 2 odst. 1 písm. b) uvedeného nařízení jsou v této souvislosti splněny, jelikož dotyčná zeměpisná oblast je vymezena v souladu s danou souvislostí a hlavními prvky specifičnosti produktu. Specifičnost sýru „Edam Holland“ vychází z kombinace faktorů souvisejících se zeměpisnou oblastí, např. kvality mléka (vysoký obsah tuku a bílkovin), aminokyselin odvozených od β-CN a γ-glutamyl-peptidu, převážně pastvy na loukách, používání telecího syřidla, přirozeného zrání a dovedností zemědělců a výrobců sýra.
(7)
Pokud jde o námitky týkající se nedodržení podmínek čl. 3 odst. 3 nařízení (ES) č. 510/2006, Nizozemsko poskytlo informace o rozdílu mezi produktem se zapsaným názvem „Noord-Hollandse Edammer“ a produktem, pro nějž se používá název „Edam Holland“. V námitkách nebyly uvedeny žádné důkazy o možném uvádění spotřebitelů v omyl či nerovném zacházení s výrobci.
(8)
Zdá se, že strany vznášející námitky při svém tvrzení, že zápis by ohrozil existenci názvů, ochranných známek či produktů a že název navrhovaný k zápisu je druhový, neodkazovaly na celý název „Edam Holland“, nýbrž jen na jednu jeho část, a to „Edam“. Chráněn je však název „Edam Holland“ jako celek. Podle čl. 13 odst. 1 druhého pododstavce nařízení (ES) č. 510/2006 se může název „Edam“ nadále používat, jsou-li dodržovány zásady a předpisy právního řádu Unie. V zájmu jasnosti byly specifikace a přehled odpovídajícím způsobem změněny.
(9)
Na základě těchto skutečností by tedy název „Edam Holland“ měl být zapsán do rejstříku chráněných označení původu a chráněných zeměpisných označení.
(10)
Opatření stanovená tímto nařízením jsou v souladu se stanoviskem Stálého výboru pro chráněná zeměpisná označení a chráněná označení původu,
PŘIJALA TOTO NAŘÍZENÍ:
Článek 1
Označení uvedené v příloze I tohoto nařízení se zapisuje do rejstříku.
Aniž je dotčen první odstavec, název „Edam“ se může nadále používat na území Unie, jsou-li dodržovány zásady a předpisy jejího právního řádu.
Článek 2
Konsolidovaný přehled obsahující hlavní údaje specifikace je uveden v příloze II tohoto nařízení.
Článek 3
Toto nařízení vstupuje v platnost dvacátým dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
V Bruselu dne 2. prosince 2010.
ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (UE) NR 1121/2010
z dnia 2 grudnia 2010 r.
rejestrujące w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych nazwę [Edam Holland (ChOG)]
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 510/2006 z dnia 20 marca 2006 r. w sprawie ochrony oznaczeń geograficznych i nazw pochodzenia produktów rolnych i środków spożywczych (1), w szczególności jego art. 7 ust. 5 akapit trzeci,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
Zgodnie z art. 6 ust. 2 akapit pierwszy rozporządzenia (WE) nr 510/2006 oraz na mocy art. 17 ust. 2 wymienionego rozporządzenia wniosek Niderlandów o rejestrację nazwy „Edam Holland” rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych został opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (2).
(2)
Republika Czeska, Niemcy, Finlandia, Austria i Słowacja, rządy Australii, Nowej Zelandii oraz Stanów Zjednoczonych Ameryki jak również Dairy Australia, Stowarzyszenie Firm Mleczarskich Nowej Zelandii, Narodowa Federacja Producentów Mleka razem z Radą Eksportu Produktów Mleczarskich Stanów Zjednoczonych przedłożyły swoje sprzeciwy wobec tej rejestracji na mocy art. 7 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 510/2006. Sprzeciwy zostały uznane za dopuszczalne zgodnie z art. 7 ust. 3 wspomnianego rozporządzenia, z wyjątkiem sprzeciwów przedłożonych przez Australię i Dairy Australia, które uznano za niedopuszczalne ze względu na ich późne dostarczenie.
(3)
Przedłożone sprzeciwy dotyczyły braku zgodności z warunkami ustanowionymi w art. 2 rozporządzenia (WE) nr 510/2006, w szczególności odnoszącymi się do nazwy i jej użycia, szczególnego charakteru i renomy produktu, wyznaczenia obszaru geograficznego jak również ograniczeń dotyczących pochodzenia surowców. W sprzeciwach dowodzono, że taka rejestracja byłaby sprzeczna z art. 3 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 510/2006 i mogłaby zagrozić istnieniu nazw, znaków towarowych lub produktów, wprowadzonych zgodnie z prawem do obrotu w okresie co najmniej pięciu lat przed terminem publikacji określonej w art. 6 ust. 2 a ponadto, że nazwa proponowana do rejestracji jest nazwą rodzajową.
(4)
Pismami z dnia 21 października 2008 r. Komisja wezwała zainteresowane państwa członkowskie, aby doszły między sobą do porozumienia zgodnie ze swoimi wewnętrznymi procedurami.
(5)
Biorąc pod uwagę, że w przewidzianym terminie strony nie osiągnęły porozumienia, Komisja powinna przyjąć decyzję zgodnie z procedurą określoną w art. 15 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 510/2006.
(6)
Jeżeli chodzi o domniemany brak zgodności z art. 2 rozporządzenia nr 510/2006 w związku z nazwą, obszarem geograficznym, szczególnym charakterem produktu, związkiem miedzy cechami charakterystycznymi produktu a obszarem geograficznym oraz renomą i ograniczeniami dotyczącymi pochodzenia surowców, właściwe organy krajowe dostarczyły dowody, że wszystkie te elementy były obecne i że nie stwierdzono rażącego błędu. Należy podkreślić, że „Holland” (Holandia) nie jest nazwą wnioskującego państwa członkowskiego oraz że nazwa „Edam Holland” jest uznana za tradycyjną nazwę geograficzną objętą zakresem art. 2 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 510/2006. Wymogi art. 2 ust. 1 lit. b) wspomnianego rozporządzenia są w ten sposób spełnione, ponieważ związany z produktem obszar geograficzny jest wyznaczony zgodnie ze związkiem i głównymi elementami szczególnego charakteru produktu. Szczególny charakter sera Edam Holland wynika z połączenia kilku czynników związanych z obszarem geograficznym, takich jak jakość mleka (wysoka zawartość tłuszczu i białka), aminokwasy pochodzące z β-CN (beta-kazeiny) oraz gamma-glutamylo-peptyd, powszechne prowadzenie wypasu na łąkach, użycie podpuszczki cielęcej, naturalne dojrzewanie sera jak również umiejętności rolników i producentów serów.
(7)
Odnośnie do sprzeciwów opartych na braku zgodności z art. 3 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 510/2006, Niderlandy przedłożyły informacje w związku z rozróżnieniem pomiędzy produktem noszącym zarejestrowaną nazwę „Noord-Hollandse Edammer” a produktem, w stosunku do którego stosuje się nazwę „Edam Holland”. W sprzeciwach nie przedstawiono dowodów, że konsumenci byliby narażeni na wprowadzenie w błąd lub że producenci byliby traktowani w niesprawiedliwy sposób.
(8)
Wydaje się, że strony zgłaszające sprzeciw nie nawiązywały do całej nazwy „Edam Holland” twierdząc, że rejestracja zagroziłaby istnieniu nazw, znaków towarowych lub produktów i że nazwa zgłoszona do rejestracji jest nazwą rodzajową, z wyjątkiem jednego jej elementu, a mianowicie „Edam”. Ochrona przyznana jest jednak nazwie „Edam Holland” jako całości. Na mocy art. 13 ust. 1 akapit drugi rozporządzenia nr 510/2006, można nadal używać określenia „Edam” pod warunkiem, że przestrzegane są przepisy obowiązujące na mocy unijnego porządku prawnego. Dla zachowania przejrzystości, specyfikacja oraz streszczenie zostały odpowiednio zmienione.
(9)
W świetle powyższego należy zatem wpisać nazwę „Edam Holland” do „Rejestru chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych”.
(10)
Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Chronionych Oznaczeń Geograficznych i Chronionych Nazw Pochodzenia,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Nazwa wymieniona w załączniku I do niniejszego rozporządzenia zostaje zarejestrowana.
Niezależnie od przepisu pierwszego akapitu, nazwy „Edam” można nadal używać na terytorium Unii, pod warunkiem, że przestrzegane są przepisy obowiązujące na mocy unijnego porządku prawnego.
Artykuł 2
Skonsolidowana wersja streszczenia zawierająca główne elementy specyfikacji znajduje się w załączniku II do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 3
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 2 grudnia 2010 r.