ROZHODNUTÍ KOMISE
ze dne 22. listopadu 2011
o kritériích pro uznávání školicích středisek zapojených do školení strojvedoucích, o kritériích pro uznávání zkoušejících strojvedoucích a o kritériích pro organizaci zkoušek v souladu se směrnicí Evropského parlamentu a Rady 2007/59/ES
(oznámeno pod číslem K(2011) 7966)
(Text s významem pro EHP)
(2011/765/EU)
EVROPSKÁ KOMISE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie,
s ohledem na směrnici Evropského parlamentu a Rady 2007/59/ES ze dne 23. října 2007 o vydávání osvědčení strojvedoucím obsluhujícím hnací vozidla a vlaky v železničním systému Společenství (1), a zejména na čl. 23 odst. 3 písm. b) a čl. 25 odst. 5 uvedené směrnice,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
V zájmu dosažení odpovídající a srovnatelné úrovně kvality školení a zkoušek strojvedoucích a uchazečů o práci strojvedoucího vzhledem k vydávání jejich osvědčení ve všech členských státech je nezbytné stanovit společná kritéria na úrovni Unie týkající se jak postupů pro uznávání školicích středisek, tak zkoušejících strojvedoucích.
(2)
Školení a zkoušky se musí provádět vhodným způsobem a na přiměřené a srovnatelné úrovni kvality ve všech členských státech, aby bylo možné zkoušky vzájemně uznávat.
(3)
Školicí střediska musí být odborně způsobilá s ohledem na školení, která provádějí. Školicí střediska musí být zejména technicky i provozně způsobilá a vhodná pro organizování školicích kurzů a musí mít dostatečné vybavení, pokud jde o pracovníky i zařízení.
(4)
Je třeba stanovit zvláštní ustanovení pro školicí střediska vlastněná železničními podniky nebo provozovateli infrastruktury, kteří žádají o osvědčení o bezpečnosti nebo o schválení z hlediska bezpečnosti. Za účelem omezení administrativní zátěže by členským státům mělo být umožněno zajistit možnost spojit uznávání těchto školicích středisek s postupem udělování osvědčení o bezpečnosti nebo schvalování z hlediska bezpečnosti.
(5)
Zkoušející strojvedoucích by měli být kvalifikovaní a odborně způsobilí, pokud jde o předmět zkoušek, které mají provádět. Požadavky na odbornou způsobilost zkoušejícího by měly zahrnovat aspekty, jako jsou zkušební metody, dovednosti a pedagogické vlohy. Příslušný orgán by měl jednotlivě posoudit, zda je odborná způsobilost osoby nebo subjektu, který žádá o uznání jako zkoušející strojvedoucích, dostatečná pro účely provádění zkoušek v příslušných oborech odborné způsobilosti.
(6)
Zkoušející strojvedoucích by měli provádět zkoušky nezávisle a nestranně. Za tímto účelem musí osoba nebo subjekt žádající o uznání prokázat příslušnému orgánu, že tyto požadavky splňuje.
(7)
Opatření stanovená tímto rozhodnutím jsou v souladu se stanoviskem výboru uvedeného v článku 32 směrnice 2007/59/ES,
PŘIJALA TOTO ROZHODNUTÍ:
KAPITOLA 1
OBECNÁ USTANOVENÍ
Článek 1
Předmět a oblast působnosti
Toto rozhodnutí stanovuje kritéria pro uznávání školicích středisek poskytujících odborné školení strojvedoucích a uchazečů o práci strojvedoucího, pro uznávání zkoušejících strojvedoucích a uchazečů o práci strojvedoucího a pro organizaci zkoušek podle směrnice 2007/59/ES.
Rozhodnutí se vztahuje na
a)
školicí střediska poskytující školicí kurzy pro strojvedoucí a uchazeče o práci strojvedoucího týkající se částí školení uvedených v článku 23 směrnice 2007/59/ES;
b)
zkoušející strojvedoucích oprávněné kontrolovat odbornou způsobilost uchazečů o práci strojvedoucího nebo strojvedoucích, kteří mají získat osvědčení podle článku 25 směrnice 2007/59/ES.
Článek 2
Definice
Pro účely tohoto rozhodnutí se rozumí:
a)
„žadatelem“ subjekt nebo jednotlivá osoba, která založila společnost, žádající o uznání pro poskytování školicích kurzů týkajících se částí školení uvedených v čl. 23 odst. 5 a 6 směrnice 2007/59/ES, případně jednotlivá osoba žádající o uznání jako zkoušející podle čl. 25 odst. 1 a 2 směrnice 2007/59/ES;
b)
„školitelem“ osoba s příslušnými dovednostmi a odbornou způsobilostí k přípravě, organizaci a provádění školicích kurzů;
c)
„zkoušejícím“ osoba mající příslušné dovednosti a odbornou způsobilost, která byla uznaná pro provádění a vyhodnocování zkoušek pro účely směrnice 2007/59/ES;
d)
„zkouškou“ postup kontroly odborné způsobilosti strojvedoucího nebo uchazeče o práci strojvedoucího podle směrnice 2007/59/ES jedním nebo více způsoby, například písemným, ústním a praktickým;
e)
„zkušebním střediskem“ subjekt zřízený k provádění zkoušek strojvedoucích podle článku 25 směrnice 2007/59/ES;
f)
„uznáním“ formální prohlášení odborné způsobilosti osoby nebo subjektu provádět části školení nebo zkoušky, vydané orgánem k tomuto účelu určeným členským státem;
g)
„příslušným orgánem“ příslušný orgán podle definice v článku 3 směrnice 2007/59/ES nebo jiný orgán určený členským státem nebo pověřený úkolem uznávání školicích středisek a zkoušejících příslušným orgánem.
KAPITOLA 2
ŠKOLICÍ STŘEDISKA
Článek 3
Nezávislost a nestrannost
Školicí střediska poskytují školení nestranně všem účastníkům.
Zejména pokud školicí středisko poskytuje školení osobám zaměstnaným společností, která školicí středisko vlastní, i ostatním zájemcům, je školení prováděno nezávisle na zájmech společnosti, která školicí středisko vlastní, a je nestranné vůči všem účastníkům. Školicí středisko uplatňuje stejná pravidla na osoby zaměstnané společností, která školicí středisko vlastní, i na ostatní školené osoby. Členské státy zajistí, aby byla přijata opatření k zabezpečení této zásady.
Článek 4
Požadavky odborné způsobilosti
1. Žadatel prokazuje technickou a provozní způsobilost a vhodnost pro organizování školicích kurzů vhodných pro úkoly školení. Musí být dostatečně vybaven, pokud jde o pracovníky i zařízení, a působit v prostředí vhodném pro školení zaměřené na přípravu strojvedoucích ke zkouškám, na jejichž základě absolventi získávají nebo obnovují licence a osvědčení podle směrnice 2007/59/ES.
2. Žadatelé zejména musí:
a)
mít účinnou strukturu řízení, která zajistí, že školitelé mají dostatečnou kvalifikaci a zkušenosti pro poskytování školení podle požadavků stanovených ve směrnici 2007/59/ES;
b)
disponovat potřebnými pracovníky, zařízeními, vybavením a ubytováním přiměřeným pro nabízené školení a odhadovaný počet školených osob;
c)
zajistit, aby praktický výcvik prováděli školitelé, kteří jsou držiteli platné licence strojvedoucího a platného osvědčení zahrnujícího předmět školení nebo podobnou trať/podobná kolejová vozidla a kteří mají odbornou praxi v řízení v trvání nejméně tří let. Pokud školitel není držitelem platného osvědčení pro příslušnou infrastrukturu/příslušná kolejová vozidla, musí být v souladu s čl. 4 odst. 2 písm. e) směrnice 2007/59/ES při výcviku přítomen strojvedoucí, jež je držitelem osvědčení pro uvedenou infrastrukturu/uvedená kolejová vozidla;
d)
předložit metodiku, kterou hodlají používat k zajištění obsahu, organizace a trvání školicích kurzů, školicích plánů a programů odborné způsobilosti;
e)
zajistit systémy pro záznam školicích činností, včetně informací o účastnících, školitelích a počtu a účelu kurzů;
f)
mít zavedený systém řízení kvality nebo rovnocenné postupy pro sledování dodržování a přiměřenosti systémů a postupů zajišťujících, že poskytované školení odpovídá požadavkům stanoveným ve směrnici 2007/59/ES;
g)
zajistit řízení odborné způsobilosti, průběžné školení a opatření k udržování odborných dovedností školitelů na aktuální úrovni;
h)
předvést postupy pro zajištění aktuální úrovně školicích metod, nástrojů a zařízení, včetně výukové literatury, výukových počítačových programů, dokumentů poskytovaných provozovatelem infrastruktury, například směrnic o provozních pravidlech, signálech nebo bezpečnostních systémech.
3. Členský stát může stanovit dodatečné požadavky na školení týkající se infrastruktury zřízené na jeho území.
4. Žadatelé o školení v oblasti zvláštní komunikace a terminologie pro provoz železnic a bezpečnostní postupy předloží svou žádost příslušnému orgánu členského státu, v němž se nachází infrastruktura, jíž se komunikace a terminologie týká.
Článek 5
Školicí střediska vlastněná železničním podnikem nebo provozovatelem infrastruktury
1. Členský stát může povolit, aby žadatel, který patří k železničnímu podniku nebo provozovateli infrastruktury, poskytuje školení výhradně zaměstnancům společnosti, ke které patří, a splňuje všechny požadavky uvedené v článku 4 tohoto rozhodnutí, byl uznán zároveň s vydáním osvědčení o bezpečnosti nebo s postupem schvalování z hlediska bezpečnosti podle směrnice Evropského parlamentu a Rady 2004/49/ES (2).
2. V takovém případě může být prohlášení o uznání uvedeno na příslušném osvědčení o bezpečnosti nebo schválení z hlediska bezpečnosti.
3. Organizace a řízení práce žadatele uvedené v odstavci 1 musí být nastaveny a rozvrženy tak, aby nedošlo ke střetu zájmů.
Článek 6
Nová nebo nově vybavená trať a nově zprovozněná kolejová vozidla
Pokud jde o nové nebo nově vybavené tratě, případně nově zprovozněná kolejová vozidla, mohou členské státy stanovit podmínky, za nichž může uznané školicí středisko organizovat praktický výcvik odchylně od čl. 4 odst. 2 písm. c).
Použití této výjimky je důsledně omezeno na případ, kdy ještě není k dispozici žádný školitel, který by byl držitelem osvědčení již zahrnujícího novou nebo nově vybavenou trať, případně nová kolejová vozidla.
Školitel splňuje všechny ostatní požadavky čl. 4 odst. 2 písm. c) ohledně licence a osvědčení uvedených v článcích 14 a 15 směrnice 2007/59/ES a požadované délky odborné praxe.
KAPITOLA 3
ZKOUŠEJÍCÍ
Článek 7
Nezávislost a nestrannost
Žadatelé potvrdí, že budou provádět zkoušky nestranným a nediskriminačním způsobem, bez jakéhokoli nátlaku a pobídek, které by mohly ovlivnit posouzení výsledků zkoušky a způsob, jakým jsou zkoušky prováděny.
Za tímto účelem připraví příslušný orgán prohlášení jako součást formuláře žádosti, kterou žadatel podepíše.
Článek 8
Požadavky odborné způsobilosti
1. Žadatelé musí být odborně způsobilí a zkušení s ohledem na předmět zkoušky, kterou chtějí provádět.
Požadované zkušenosti se nabývají během odborné praxe v trvání nejméně čtyř let v období ne déle než pět let před datem žádosti.
Požadované období odborných zkušeností může zahrnovat dobu praxe na pozici vedoucího strojvedoucích, který je držitelem platné licence strojvedoucího a doplňkového osvědčení, nebo na pozici školitele pro části školení relevantní pro předloženou žádost.
2. Pokud jde o praktické zkoušky ve vlacích, musí být žadatel držitelem platné licence strojvedoucího a platného osvědčení zahrnujícího předmět zkoušky nebo podobnou trať/podobná kolejová vozidla. Pokud zkoušející není držitelem platného osvědčení pro infrastrukturu/kolejová vozidla, jež jsou předmětem zkoušky, musí být v souladu s čl. 4 odst. 2 písm. e) směrnice 2007/59/ES při zkoušce přítomen strojvedoucí, jež je držitelem osvědčení pro uvedenou infrastrukturu/uvedená kolejová vozidla.
Žadatel musí mít odbornou praxi v řízení v trvání nejméně čtyř let získanou v období ne déle než pět let před datem žádosti. Znalosti žadatele musí být v době podání žádosti na aktuální úrovni.
3. Kromě toho musí žadatelé splňovat tato minimální kritéria:
a)
musí být schopni poslechu a mluvené interakce nejméně na úrovni B2 podle Evropského rámce pro jazykové znalosti (EFLC) definovaného Radou Evropy (3), a to v jazyce zkoušky;
b)
musí mít dovednosti a pedagogické vlohy pro účely provádění zkoušek a mít důkladné znalosti příslušných zkušebních metod a zkušebních dokumentů;
c)
musí předvést, jak budou udržovat svou odbornou způsobilost v předmětech, které zkoušejí, na aktuální úrovni;
d)
musí být seznámeni s režimem vydávání osvědčení pro strojvedoucí.
4. Členský stát může stanovit dodatečné požadavky na zkoušející, kteří provádějí zkoušky týkající se jeho vlastní infrastruktury.
KAPITOLA 4
ORGANIZACE ZKOUŠEK
Článek 9
Společná kritéria pro organizaci zkoušek
Zkoušky uspořádané k hodnocení odborné způsobilosti strojvedoucích podle článku 25 směrnice 2007/59/ES musí splňovat tato kritéria:
a)
v případě zkoušek prováděných dvěma nebo více osobami, přinejmenším osoba, která zkoušku vede, musí být uznaným zkoušejícím podle ustanovení tohoto rozhodnutí;
b)
pokud se zkouška týká praktické části odborné způsobilosti strojvedoucího, musí být zkoušející držitelem licence strojvedoucího a doplňkového osvědčení povolujícího použití infrastruktury a řízení kolejových vozidel, která jsou předmětem zkoušky, nebo podobné trati/podobných kolejových vozidel. Pokud zkoušející není držitelem platného osvědčení pro infrastrukturu/kolejová vozidla, jež jsou předmětem zkoušky, musí být v souladu s čl. 4 odst. 2 písm. e) směrnice 2007/59/ES při zkoušce přítomen strojvedoucí, jež je držitelem osvědčení pro uvedenou infrastrukturu/uvedená kolejová vozidla;
c)
zkoušky musí být prováděny transparentním způsobem a musí mít přiměřenou dobu trvání, aby pomocí dostatečného zdokumentovaného důkazu prokázaly, že byly zahrnuty všechny relevantní předměty uvedené v přílohách směrnice 2007/59/ES;
d)
v případech, kdy zkoušející účastnící se zkoušky poskytl strojvedoucímu nebo uchazeči o práci strojvedoucího školení o předmětu zkoušky, provede zkoušku druhý zkoušející, který nebyl do přípravného školení zapojen;
e)
zkouška musí být připravena se zvláštní opatrností s ohledem na důvěrnost otázek, která se během zkoušek předpokládá.
Článek 10
Nové či nově vybavené trati a nově zavedená kolejová vozidla
Pokud jde o nové či nově vybavené trati nebo nově zavedená kolejová vozidla, může členský stát specifikovat podmínky, za nichž může uznaný zkoušející provádět zkoušky odchylně od článku 9.
Používání této odchylky je omezeno výlučně na případy, kdy ještě není k dispozici zkoušející, jež je držitelem osvědčení zahrnujícího novou či nově vybavenou trať či nově zavedená kolejová vozidla.
Zkoušející splňuje všechny ostatní požadavky čl. 4 odst. 2 písm. c) ohledně licence a osvědčení uvedených v článcích 14 a 15 směrnice 2007/59/ES a požadované délky odborné praxe.
KAPITOLA 5
ZÁVĚREČNÁ USTANOVENÍ
Článek 11
Přechodné období
Pokud železniční podnik nebo provozovatel infrastruktury již vybral zkoušející pro účely provádění zkoušek u svých vlastních zaměstnanců ve shodě s vnitrostátními předpisy a požadavky platnými před vstupem tohoto rozhodnutí v platnost, může členský stát rozhodnout, že tito vybraní zkoušející mohou pokračovat v provádění zkoušek při dodržení těchto podmínek:
a)
železniční podnik nebo provozovatel infrastruktury vybral zkoušejícího v rámci osvědčení o bezpečnosti nebo schválení z hlediska bezpečnosti vydaného podle směrnice 2004/49/ES, v mezích jeho působnosti stanovené příslušným orgánem a před skončením platnosti tohoto osvědčení o bezpečnosti nebo schválení z hlediska bezpečnosti;
b)
železniční podnik nebo provozovatel infrastruktury prověří plnění požadavků stanovených v tomto rozhodnutí a vztahujících se na zkoušející, které vybral, a pokud některý zkoušející požadavek nesplní, železniční podnik nebo provozovatel infrastruktury přijme vhodná opatření, aby splnění daného požadavku na zkoušející dosáhl.
Článek 12
Použití
Toto rozhodnutí se použije ode dne 15. května 2012.
V případě školicích středisek, která školicí služby poskytují již k datu používání tohoto rozhodnutí, se toto rozhodnutí použije od 1. července 2013.
Článek 13
Určení
Toto rozhodnutí je určeno členským státům.
V Bruselu dne 22. listopadu 2011.
DECYZJA KOMISJI
z dnia 22 listopada 2011 r.
w sprawie kryteriów uznawania ośrodków szkoleniowych prowadzących szkolenia zawodowe dla maszynistów, kryteriów uznawania egzaminatorów maszynistów, jak również kryteriów organizowania egzaminów zgodnie z dyrektywą 2007/59/WE Parlamentu Europejskiego i Rady
(notyfikowana jako dokument nr C(2011) 7966)
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
(2011/765/UE)
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając dyrektywę 2007/59/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 października 2007 r. w sprawie przyznawania uprawnień maszynistom prowadzącym lokomotywy i pociągi w obrębie systemu kolejowego Wspólnoty (1), w szczególności jej art. 23 ust. 3 lit. b) i art. 25 ust. 5,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
Osiągnięcie odpowiedniego i porównywalnego poziomu jakości szkoleń i egzaminów maszynistów i kandydatów na maszynistów w celach ich certyfikacji we wszystkich państwach członkowskich wymaga ustanowienia wspólnych kryteriów na szczeblu unijnym, w odniesieniu do uznawania ośrodków szkoleniowych i egzaminatorów maszynistów.
(2)
W celu umożliwienia wzajemnego uznawania egzaminów szkolenia i egzaminy we wszystkich państwach członkowskich muszą być prowadzone w odpowiedni sposób i przy zapewnieniu rozsądnego i porównywalnego poziomu jakości.
(3)
Ośrodki szkoleniowe powinny posiadać kompetencje w zakresie prowadzonych szkoleń. W szczególności każdy ośrodek szkoleniowy musi dysponować kompetencjami techniczno-operacyjnymi i gwarantować odpowiednie możliwości organizowania kursów, wraz z odpowiednią kadrą i wyposażeniem.
(4)
Należy ustanowić szczegółowe przepisy dotyczące ośrodków szkoleniowych należących do przedsiębiorstw kolejowych lub zarządców infrastruktury, ubiegających się o certyfikaty bezpieczeństwa bądź autoryzacje w zakresie bezpieczeństwa. W celach ograniczania obciążeń administracyjnych każde państwo członkowskie powinno mieć prawo umożliwiania łączenia uznawania takich ośrodków szkoleniowych z procedurą udzielania certyfikatów bezpieczeństwa bądź autoryzacji w zakresie bezpieczeństwa.
(5)
Egzaminatorzy maszynistów powinni posiadać umiejętności i kompetencje w zakresie przedmiotu prowadzonych egzaminów. Wymagania w zakresie kompetencji egzaminatorów powinny obejmować takie elementy, jak: metody egzaminacyjne, umiejętności i kwalifikacje pedagogiczne. Właściwy organ powinien weryfikować w każdym indywidualnym przypadku odpowiednie kwalifikacje osób bądź jednostek organizacyjnych ubiegających się o uznanie w charakterze egzaminatora maszynistów, stosownie do celów prowadzonych egzaminów w określonych dziedzinach kompetencji.
(6)
Egzaminatorzy maszynistów powinni egzaminować niezależnie i bezstronnie. W tym celu osoby bądź jednostki organizacyjne ubiegające się o objęcie procedurą uznania powinni wykazać właściwemu organowi spełnienie wspomnianych wymogów.
(7)
Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią komitetu określonego w art. 32 dyrektywy 2007/59/WE,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
ROZDZIAŁ 1
POSTANOWIENIA OGÓLNE
Artykuł 1
Przedmiot i zakres stosowania
Niniejsza decyzja określa kryteria uznawania ośrodków szkoleniowych oferujących szkolenia zawodowe dla maszynistów i kandydatów na maszynistów, kryteria uznawania egzaminatorów maszynistów i kandydatów na maszynistów, jak również kryteria organizowania egzaminów zgodnie z dyrektywą 2007/59/WE.
Przepisy decyzji stosuje się do:
a)
ośrodków szkoleniowych oferujących szkolenia zawodowe dla maszynistów i kandydatów na maszynistów w zakresie czynności szkoleniowych określonych w art. 23 dyrektywy 2007/59/WE;
b)
egzaminatorów maszynistów uprawnionych do weryfikowania kompetencji kandydatów na maszynistów lub maszynistów, wymagających certyfikacji zgodnie z art. 25 dyrektywy 2007/59/WE.
Artykuł 2
Definicje
Do celów niniejszej decyzji stosuje się następujące definicje:
a)
„wnioskodawca” oznacza jednostkę bądź osobę fizyczną prowadzącą działalność gospodarczą, która składa wniosek o uznanie do celów oferowania szkoleń obejmujących czynności szkoleniowe, o których mowa w art. 23 ust. 5 i 6 dyrektywy 2007/59/WE, w tym także osobę ubiegającą się o uznanie w charakterze egzaminatora, o którym mowa w art. 25 ust. 1 i 2 dyrektywy 2007/59/WE;
b)
„instruktor” oznacza osobę posiadającą stosowne umiejętności i kompetencje w zakresie przygotowania, organizowania i prowadzenia szkoleń;
c)
„egzaminator” oznacza osobę posiadającą stosowne umiejętności i kompetencje, uznaną do celów prowadzenia i oceny egzaminów do celów dyrektywy 2007/59/WE;
d)
„egzamin” oznacza procedurę weryfikacji wiedzy i umiejętności maszynisty lub kandydata na maszynistę w myśl dyrektywy 2007/59/WE za pomocą jednego lub więcej sprawdzianów pisemnych, ustnych i praktycznych;
e)
„ośrodek egzaminacyjny” oznacza jednostkę organizacyjną powołaną w celu przeprowadzania egzaminów na maszynistów zgodnie z art. 25 dyrektywy 2007/59/WE;
f)
„uznanie” oznacza urzędowe potwierdzenie kwalifikacji osoby bądź jednostki organizacyjnej w zakresie prowadzenia szkoleń i egzaminów wydane przez organ wyznaczony w tym celu przez państwo członkowskie;
g)
„właściwy organ” oznacza właściwy organ zgodnie z definicją zawartą w art. 3 dyrektywy 2007/59/WE lub każdą inną jednostkę organizacyjną wskazaną przez państwo członkowskie lub upoważnioną przez właściwy organ w drodze delegowania kompetencji do sprawowania funkcji uznawania ośrodków szkoleniowych i egzaminatorów.
ROZDZIAŁ 2
OŚRODKI SZKOLENIOWE
Artykuł 3
Niezależność i bezstronność
Ośrodki szkoleniowe prowadzą szkolenia na zasadach bezstronności w stosunku do wszystkich uczestników szkoleń.
W szczególności w przypadkach, gdy ośrodek szkoleniowy prowadzi szkolenia zarówno dla osób zatrudnionych w podmiocie będącym właścicielem tego ośrodka, jak również dla innych osób, szkolenia są prowadzone w sposób niezależny od interesów tego podmiotu, z zachowaniem bezstronnego traktowania wszystkich uczestników. Ośrodki szkoleniowe stosują takie same zasady zarówno w odniesieniu do osób zatrudnionych w podmiocie będącym właścicielem tego ośrodka, jak i dla pozostałych uczestników. Państwa członkowskie zapewniają podjęcie odpowiednich środków w celu ochrony tej zasady.
Artykuł 4
Wymagane kwalifikacje
1. Wnioskodawca wykazuje swoje kwalifikacje techniczne i operacyjne, jak również odpowiednie do czynności szkoleniowych możliwości w zakresie organizacji kursów. Musi posiadać odpowiednią kadrę i wyposażenie oraz działać w otoczeniu stosownym do celów szkoleń służących przygotowaniu maszynistów do egzaminów zwieńczonych uzyskaniem bądź zachowaniem ważności licencji maszynisty i świadectw zgodnie z dyrektywą 2007/59/WE.
2. W szczególności wnioskodawca zobowiązany jest:
a)
wykazać sprawną strukturę zarządzania, zapewniającą odpowiednie kwalifikacje i doświadczenie instruktorów w zakresie prowadzenia szkoleń zgodnie z wymogami określonymi dyrektywą 2007/59/WE;
b)
posiadać niezbędne kadry, urządzenia, wyposażenie i pomieszczenia stosowne do prowadzonych szkoleń i przewidywanej liczby adeptów;
c)
wykazać, że szkolenie praktyczne jest prowadzone przez instruktorów posiadających zarówno ważną licencję maszynisty, jak i ważne świadectwo obejmujące przedmiot szkolenia lub dotyczące podobnego typu linii lub taboru, oraz co najmniej trzyletnie doświadczenie zawodowe w prowadzeniu pojazdów kolejowych. W razie gdy instruktor nie posiada ważnego świadectwa dla odpowiedniego typu infrastruktury lub taboru, szkolenie wymaga asysty maszynisty posiadającego ważne świadectwo w zakresie odpowiedniej infrastruktury bądź taboru, zgodnie z art. 4 ust. 2 lit. e) dyrektywy 2007/59/WE;
d)
przedłożyć opracowaną metodykę nauczania, którą zamierza stosować, w celu zapewnienia treści, organizacji i czasu trwania kursu, harmonogramów szkoleń i zestawów umiejętności;
e)
wykazać zapewnienie systemów rejestracji szkoleń, w szczególności danych o uczestnikach, instruktorach, liczbie i przedmiocie zajęć;
f)
udokumentować funkcjonujący system zarządzania jakością lub równorzędne procedury monitorowania przestrzegania oraz odpowiedniego zakresu systemów i procedur gwarantujących, że szkolenia spełniają wymogi dyrektywy 2007/59/WE;
g)
udokumentować zarządzanie kompetencjami, kształcenie ustawiczne i inne środki umożliwiające instruktorom odświeżanie umiejętności zawodowych;
h)
stosować procedury służące aktualizowaniu metod szkoleniowych, narzędzi i wyposażenia, ze szczególnym uwzględnieniem podręczników, oprogramowania szkoleniowego, dokumentacji udostępnianej przez zarządcę infrastruktury w rodzaju podręczników zasad ruchu, sygnałów i systemów bezpieczeństwa.
3. Państwo członkowskie może ustalać dodatkowe wymogi do celów szkoleń w związku z konkretną infrastrukturą stosowaną na jego terytorium.
4. Wnioskodawcy pragnący prowadzić szkolenia w dziedzinach określonej komunikacji i terminologii dotyczącej prowadzenia ruchu kolejowego oraz procedur bezpieczeństwa przedkładają swoje wnioski właściwemu organowi państwa członkowskiego, w którym mieści się infrastruktura, na potrzeby której stosuje się takie zasady komunikacji i terminologię.
Artykuł 5
Ośrodki szkoleniowe należące do przedsiębiorstw kolejowych lub zarządców infrastruktury
1. Państwo członkowskie może zezwolić, by wnioskodawca będący własnością przedsiębiorstwa kolejowego lub zarządcy infrastruktury prowadzący szkolenia wyłącznie dla zatrudnionych w podmiocie będącym właścicielem tego ośrodka, pod warunkiem spełnienia przezeń wymogów określonych w art. 4 niniejszej decyzji, został uznany w ramach procedury udzielania certyfikatów bądź autoryzacji w zakresie bezpieczeństwa zgodnie z dyrektywą 2004/49/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (2).
2. W takim przypadku poświadczenie uznania może być umieszczone na odpowiednim certyfikacie lub autoryzacji w zakresie bezpieczeństwa.
3. Schemat organizacyjny oraz hierarchia zarządu wnioskodawcy, o którym mowa w ust. 1, muszą zapobiegać wszelkim konfliktom interesów.
Artykuł 6
Nowe lub nowo wyposażone linie oraz tabor nowo wprowadzany do użytku
W odniesieniu do nowych bądź nowo wyposażonych linii lub taboru nowo wprowadzanego do użytku państwo członkowskie może określić warunki, na jakich uznany ośrodek szkoleniowy organizuje szkolenia praktyczne w drodze odstępstwa od art. 4 ust. 2 lit. c).
Korzystanie ze wspomnianego odstępstwa musi być ściśle ograniczone do przypadków, gdy brak jeszcze instruktorów posiadających stosowne świadectwa dla obsługi nowych bądź nowo wyposażonych linii lub nowego taboru.
Instruktorzy muszą wypełniać wszelkie pozostałe wymogi art. 4 ust. 2 lit. c) w odniesieniu do licencji maszynisty i świadectw, w myśl art. 14 i 15 dyrektywy 2007/59/WE, oraz wykazać się doświadczeniem zawodowym w wymaganym wymiarze.
ROZDZIAŁ 3
EGZAMINATORZY
Artykuł 7
Niezależność i bezstronność
Wnioskodawca potwierdza, że będzie prowadził egzaminy z zachowaniem zasad bezstronności i zakazu dyskryminacji, nie ulegając żadnej presji czy zachęcie, która mogłaby wywierać wpływ na jego ocenę lub na wyniki egzaminów, jak również sposób ich przeprowadzania.
W tym celu właściwy organ opracowuje wzór oświadczenia włączonego do formularza wniosku podpisywanego przez wnioskodawcę.
Artykuł 8
Wymagane kwalifikacje
1. Wnioskodawcy posiadają kwalifikacje i doświadczenie w zakresie przedmiotu objętego egzaminem, który mają prowadzić.
Wymagane doświadczenie powinno być nabyte w ramach działalności zawodowej w ciągu przynajmniej czterech lat w okresie nieprzekraczającym pięciu lat przed złożeniem wniosku.
Wymagany okres doświadczenia zawodowego może obejmować okresy doświadczenia w charakterze kierownika drużyny trakcyjnej, posiadającego ważną licencję maszynisty oraz świadectwo, lub w charakterze instruktora prowadzącego szkolenia w zakresie umiejętności, których dotyczy wniosek.
2. W odniesieniu do egzaminów praktycznych w pojeździe kolejowym wnioskodawca musi legitymować się zarówno ważną licencją maszynisty, jak i ważnym świadectwem obejmującym zakres umiejętności będących przedmiotem egzaminu lub dotyczącego podobnego typu linii lub taboru. W przypadku egzaminatora, który nie legitymuje się ważnym świadectwem dotyczącym typu infrastruktury lub taboru będących przedmiotem egzaminu, egzamin wymaga asysty maszynisty posiadającego ważne świadectwo w zakresie odpowiedniej infrastruktury bądź taboru, zgodnie z art. 4 ust. 2 lit. e) dyrektywy 2007/59/WE.
Wnioskodawca musi wykazać się przynajmniej czteroletnim doświadczeniem zawodowym w prowadzeniu pojazdów kolejowych, które powinno być nabyte w okresie nieprzekraczającym pięciu lat przed złożeniem wniosku. Kwalifikacje wnioskodawcy muszą być aktualne w czasie składania wniosku.
3. Ponadto wnioskodawcy muszą spełniać następujące kryteria minimalne:
a)
posługiwać się językiem egzaminu - kompetencje na minimalnym poziomie B2 według normy ESOKJ (tj. europejskiego systemu opisu kształcenia językowego) Rady Europy (3) w zakresie interaktywnego rozumienia ze słuchu i wypowiedzi ustnej;
b)
wykazać umiejętności i kwalifikacje pedagogiczne konieczne do celów prowadzenia egzaminów, wraz z dogłębną znajomością odpowiedniej metodyki i dokumentacji egzaminacyjnej;
c)
wykazać ustawiczne doskonalenie i aktualizowanie własnych kompetencji zawodowych w dziedzinach będących przedmiotem egzaminu;
d)
znać system przyznawania uprawnień zawodowych dla maszynistów.
4. Państwo członkowskie może ustalać dodatkowe wymagania dotyczące egzaminatorów przeprowadzających egzaminy na infrastrukturze tego państwa.
ROZDZIAŁ 4
ZASADY EGZAMINÓW
Artykuł 9
Wspólne kryteria dotyczące organizacji egzaminów
Egzaminy organizowane w celu oceny umiejętności i wiedzy maszynistów zgodnie z art. 25 dyrektywy 2007/59/WE spełniają następujące kryteria:
a)
w przypadku egzaminów prowadzonych przez jedną lub dwie osoby przynajmniej jeden z prowadzących egzamin musi być uznanym egzaminatorem w myśl przepisów niniejszej decyzji;
b)
w przypadku części praktycznej egzaminu sprawdzającej umiejętność prowadzenia pojazdu kolejowego egzaminator musi legitymować się licencją maszynisty i świadectwem uprawniającym do korzystania z infrastruktury oraz prowadzenia taboru zgodnie z przedmiotem egzaminu lub dla podobnego typu linii lub taboru. W przypadku egzaminatora, który nie legitymuje się ważnym świadectwem dotyczącym typu infrastruktury lub taboru będących przedmiotem egzaminu, egzamin wymaga asysty maszynisty posiadającego ważne świadectwo w zakresie odpowiedniej infrastruktury bądź taboru, zgodnie z art. 4 ust. 2 lit. e) dyrektywy 2007/59/WE;
c)
egzaminy prowadzone są na zasadach przejrzystości i trwają odpowiednio długo, by zagwarantować odpowiednio udokumentowane pokrycie wszystkich objętych egzaminem przedmiotów ujętych w załącznikach do dyrektywy 2007/59/WE;
d)
w przypadkach gdy w egzaminie bierze udział egzaminator, który był również instruktorem prowadzącym szkolenie dla maszynistów lub kandydatów na maszynistów w zakresie przedmiotu egzaminu, egzaminatorem prowadzącym musi być drugi egzaminator, niezaangażowany w szkolenia przygotowujące;
e)
egzamin przygotowuje się ze szczególną troską o poufność pytań egzaminacyjnych.
Artykuł 10
Nowe lub nowo wyposażone linie oraz tabor nowo wprowadzany do użytku
W odniesieniu do nowych bądź nowo wyposażonych linii lub taboru nowo wprowadzanego do użytku państwo członkowskie może określić warunki, na jakich uznany egzaminator prowadzi egzaminy w drodze odstępstwa od art. 9.
Korzystanie ze wspomnianego odstępstwa musi być ściśle ograniczone do przypadków, gdy brak jeszcze egzaminatorów posiadających stosowne świadectwa dla obsługi nowych bądź nowo wyposażonych linii lub nowego taboru.
Egzaminatorzy muszą wypełniać wszelkie pozostałe wymogi art. 4 ust. 2 lit. c) w odniesieniu do licencji maszynisty i świadectw w myśl art. 14 i 15 dyrektywy 2007/59/WE oraz wykazać się doświadczeniem zawodowym w wymaganym wymiarze.
ROZDZIAŁ 5
PRZEPISY KOŃCOWE
Artykuł 11
Okres przejściowy
W przypadku przedsiębiorstwa kolejowego lub zarządcy infrastruktury, którzy dokonali wyboru egzaminatorów do celów prowadzenia egzaminów dla własnych pracowników w myśl przepisów krajowych i stosownych wymogów obowiązujących przed wejściem w życie niniejszej decyzji, państwo członkowskie może zadecydować, że egzaminatorów tych dopuszcza się do prowadzenia w dalszym ciągu egzaminów, jednak z zachowaniem następujących warunków:
a)
wybór egzaminatorów przez przedsiębiorstwo kolejowe lub zarządcę infrastruktury został dokonany w ramach procedury udzielania certyfikatów lub autoryzacji w zakresie bezpieczeństwa zgodnie z dyrektywą 2004/49/WE oraz w ramach ograniczeń zakresu określonych przez właściwy organ, a także do czasu wygaśnięcia odpowiedniego certyfikatu lub autoryzacji w zakresie bezpieczeństwa;
b)
przedsiębiorstwo kolejowe lub zarządca infrastruktury weryfikuje spełnianie wymogów ustanowionych niniejszą decyzją w odniesieniu do wybranych przez siebie egzaminatorów; w razie gdy egzaminator nie spełnia danego wymogu, przedsiębiorstwo kolejowe lub zarządca infrastruktury podejmuje odpowiednie kroki w celu zapewnienia spełnienia wymogów obowiązujących egzaminatorów.
Artykuł 12
Stosowanie
Niniejszą decyzję stosuje się od dnia 15 maja 2012 r.
W odniesieniu do ośrodków szkoleniowych prowadzących szkolenia w dniu, od którego stosuje się niniejszą decyzję, jej przepisy obowiązują od dnia 1 lipca 2013 r.
Artykuł 13
Adresaci
Niniejsza decyzja skierowana jest do państw członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 22 listopada 2011 r.