PROVÁDĚCÍ ROZHODNUTÍ KOMISE
ze dne 24. června 2011
o vynětí průzkumu ropy a plynu a těžby ropy v Itálii z uplatňování směrnice Evropského parlamentu a Rady 2004/17/ES o koordinaci postupů při zadávání zakázek subjekty působícími v odvětví vodního hospodářství, energetiky, dopravy a poštovních služeb
(oznámeno pod číslem K(2011) 4253)
(Pouze italské znění je závazné)
(Text s významem pro EHP)
(2011/372/EU)
EVROPSKÁ KOMISE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie,
s ohledem na směrnici Evropského parlamentu a Rady 2004/17/ES ze dne 31. března 2004 o koordinaci postupů při zadávání zakázek subjekty působícími v odvětví vodního hospodářství, energetiky, dopravy a poštovních služeb (1), a zejména na čl. 30 odst. 5 a 6 uvedené směrnice,
vzhledem k těmto důvodům:
I. SKUTEČNOSTI
(1)
Dne 23. března 2011 předalo Italské sdružení ropného a těžebního průmyslu Assomineraria Komisi elektronickou poštou žádost podle čl. 30 odst. 5 směrnice 2004/17/ES. V souladu s čl. 30 odst. 5 prvním pododstavcem o tom Komise informovala italské orgány dopisem ze dne 1. dubna 2011, na který uvedené orgány odpověděly dne 19. dubna 2011. Žádost předložená sdružením Assomineraria se týká průzkumu ropy a plynu a těžby ropy v Itálii. V souladu s předchozími rozhodnutími Komise o spojení podniků (2) byly v žádosti popsány dvě různé činnosti:
a)
průzkum ropy a zemního plynu a
b)
těžba ropy.
(2)
V souladu s výše uvedenými rozhodnutími Komise se „těžbou“ rozumí pro účely tohoto rozhodnutí také „příprava nalezišť“, tj. zřizování vhodné infrastruktury pro budoucí těžbu (ropné plošiny, potrubí, terminály apod.). Podle zavedené praxe Komise „příprava nalezišť, těžba a prodej surové ropy „tvoří“ jeden relevantní trh s produkty“ (3). Pro účely tohoto rozhodnutí proto bude platit, že „těžba“ zahrnuje jak „přípravu nalezišť“, tak i (první) prodej ropy.
(3)
Sdružení Assomineraria je obchodní sdružení, které v této souvislosti jedná jménem hlavních podniků působících v Itálii v odvětví průzkumu a těžby uhlovodíků. Čtyřmi hlavními společnostmi patřícími do sdružení jsou ENI S.p.A., Edison S.p.A, Shell Italia E&P S.p.A a Total E&P Italia S.p.A.
II. PRÁVNÍ RÁMEC
(4)
Článek 30 směrnice 2004/17/ES stanoví, že zakázky, které mají umožnit výkon jedné z činností, na něž se směrnice 2004/17/ES vztahuje, se touto směrnicí neřídí, pokud je daná činnost v členském státě, v němž je vykonávána, přímo vystavena hospodářské soutěži na trzích, na které není omezen přístup. Přímé vystavení hospodářské soutěži se posuzuje na základě objektivních kritérií s přihlédnutím ke zvláštním rysům dotyčného odvětví. Přístup na trh se považuje za neomezený, pokud členský stát provedl a uplatňuje příslušné právní předpisy EU k otevření daného odvětví nebo jeho části.
(5)
Protože Itálie provedla a uplatňuje směrnici Evropského parlamentu a Rady 94/22/ES ze dne 30. května 1994 o podmínkách udělování a užívání povolení k vyhledávání, průzkumu a těžbě uhlovodíků (4), přístup na trh by v souladu s čl. 30 odst. 3 prvním pododstavcem směrnice 2004/17/ES měl být považován za neomezený. Přímé vystavení hospodářské soutěži na konkrétním trhu by mělo být posouzeno na základě různých kritérií, z nichž žádné není nutně a samo o sobě rozhodující.
(6)
Pro účely posouzení, zda je příslušný subjekt vystaven přímé hospodářské soutěži na trzích, jichž se toto rozhodnutí týká, se přihlíží k tržnímu podílu rozhodujících subjektů a stupni koncentrace těchto trhů. Vzhledem k tomu, že pro různé činnosti, jichž se toto rozhodnutí týká, se podmínky liší, provede se pro každou činnost a trh samostatné posouzení.
(7)
Tímto rozhodnutím není dotčeno uplatňování pravidel hospodářské soutěže.
III. POSOUZENÍ
(8)
Předchozí rozhodnutí Komise uvedená výše v 1. a 2. bodě odůvodnění určila, že obě dvě činnosti, na které se vztahuje tato žádost (průzkum ropy a zemního plynu a těžba ropy), se týkají samostatných trhů s produkty. Je proto třeba je zkoumat odděleně.
(9)
Podle praxe Komise (5) tvoří průzkum ropy a zemního plynu jeden relevantní trh s produkty, protože na začátku není možné určit, zda průzkum skončí nálezem ropy či zemního plynu. Na trhu průzkumu získávají společnosti zabývající se průzkumem povolení k průzkumu udělované „hostitelskými zeměmi“ obvykle v nabídkových řízeních (6). Na základě dlouhodobé praxe Komise bylo dále stanoveno, že uvedený trh má celosvětový zeměpisný rozsah. Jelikož se nezdá, že by se definice trhu v tomto případě lišila, bude zachována i pro účely tohoto rozhodnutí.
(10)
Tržní podíly subjektů zabývajících se průzkumem lze stanovit pomocí tří proměnných: kapitálových výdajů, prokázaných zásob a předpokládané těžby. Použití kapitálových výdajů se však pro stanovení tržních podílů subjektů na trzích průzkumu uhlovodíků ukázalo jako nevhodné, mj. vzhledem k velkým rozdílům mezi požadovanými výšemi investic, které jsou v různých zeměpisných oblastech nezbytné. Průzkum ropy a zemního plynu v Severním moři tak například vyžaduje vyšší investice než průzkum na Středním východě.
(11)
Pro posouzení tržního podílu hospodářských subjektů v tomto odvětví byly běžně používány dva další parametry, konkrétně jejich podíl na prokázaných zásobách a na předpokládané těžbě (7).
(12)
Podle dostupných informací (8) dosáhly k 31. prosinci 2009 celkové prokázané celosvětové zásoby ropy a zemního plynu 385,58 miliardy normálních krychlových metrů ekvivalentu ropy (dále jen „Sm3 oe“). K 1. lednu 2010 dosáhly celkové prokázané zásoby ropy a zemního plynu v Itálii něco přes 0,205 miliardy Sm3 oe (9), tedy o něco více než 0,05 %. Podíl jednotlivých zadavatelů působících v Itálii je proto nutně ještě menší. Podle dostupných informací existuje přímá úměra mezi prokázanými zásobami ropy a plynu a předpokládanou budoucí těžbou. Podle dostupných informací nic nenasvědčuje tomu, že by se podíl jednotlivých zadavatelů působících v Itálii na trhu podstatně lišil, pokud by byl stanoven na základě předpokládané těžby místo prokázaných rezerv. Vzhledem k závislosti mezi prokázanými zásobami a skutečnou těžbou lze tyto skutečnosti rovněž považovat za měřítko stavu hospodářské soutěže na uvedených trzích.
(13)
Trh průzkumu není vysoce koncentrovaný. Kromě státních společností trh charakterizuje přítomnost mezinárodních vertikálně integrovaných soukromých společností, tzv. „velmi významných“ společností (BP, ExxonMobil a Shell), a určitý počet tzv. „významných“ společností. Tyto prvky jsou známkou přímého vystavení hospodářské soutěži.
(14)
Podle zavedené praxe Komise (10) tvoří příprava nalezišť, těžba a prodej (surové) ropy samostatný trh, jehož zeměpisný rozsah je celosvětový. Protože se nezdá, že by se definice trhu v tomto případě lišila, bude zachována i pro účely tohoto rozhodnutí.
(15)
Podle dostupných informací (11) dosáhla v roce 2009 celková celosvětová denní těžba ropy 79,948 milionu barelů. Ve stejném roce se v Itálii vytěžilo celkem 0,095 milionu barelů denně, a její podíl na trhu tak činil 0,11 %. Podíl jednotlivých zadavatelů působících v Itálii za rok 2009 vypadá takto: při celosvětové těžbě 1 007 tisíc (12) barelů denně má ENI na celosvětové těžbě ropy podíl 1,26 %; Shell má díky celosvětové těžbě 1 581 tisíc barelů ropy denně (13) podíl na trhu ve výši 1,98 % celosvětové těžby ropy; Total denně na celém světě vytěží 1 381 tisíc barelů ropy (14), což dává podíl na trhu ve výši 1,73 % celosvětové těžby ropy, a Edison má při celosvětové těžbě 5 tisíc barelů ropy denně (15) podíl na trhu ve výši 0,006 % celosvětové těžby ropy.
(16)
Pro účely této analýzy je důležité zohlednit celkový stupeň koncentrace na příslušném trhu. Z tohoto pohledu Komise konstatuje, že trh těžby surové ropy charakterizuje přítomnost velkých státních společností a tří mezinárodních vertikálně integrovaných soukromých společností (tzv. „velmi významných“ společností: BP, ExxonMobil a Shell, jejichž podíly na těžbě ropy v roce 2009 dosáhly popořadě 3,2 %, 3,0 % a 2,0 % (16)) a určitý počet tzv. „významných“ společností (17). Z uvedených údajů vyplývá, že se trh skládá z řady subjektů, mezi nimiž lze předpokládat účinnou hospodářskou soutěž.
IV. ZÁVĚRY
(17)
Vzhledem k faktorům zkoumaným v 8. až 16. bodě odůvodnění lze mít za to, že podmínka přímého vystavení hospodářské soutěži stanovená v čl. 30 odst. 1 směrnice 2004/17/ES je v Itálii splněna, pokud jde o tyto služby:
a)
průzkum ropy a zemního plynu a
b)
těžbu ropy.
(18)
Protože se podmínka neomezeného přístupu na trh považuje za splněnou, směrnice 2004/17/ES by se neměla použít v případě, že zadavatelé zadávají zakázky, jež mají v Itálii umožnit vykonávání služeb uvedených v 17. bodě odůvodnění písm. a) a b), ani v případě, že se v uvedených zeměpisných oblastech pořádají na vykonávání takové činnosti veřejné soutěže.
(19)
Z žádosti vyplývá, že ve většině těžebních oblastí v Itálii se těží v různých podílech jak ropa, tak zemní plyn (18). Na těžbu plynu se tato žádost o vynětí nevztahuje a pro toto odvětví nadále platí ustanovení směrnice 2004/17/ES. V této souvislosti je třeba upozornit na to, že zakázky zahrnující více činností se řídí ustanoveními článku 9 směrnice 2004/17/ES. To znamená, že zadává-li zadavatel „smíšenou“ zakázku, tedy zakázku určenou k vykonávání jak činností vyňatých z oblasti působnosti směrnice 2004/17/ES, tak činností, které vyňaty nejsou, je třeba dbát na to, pro které činnosti je zakázka především zamýšlena. V případě smíšené zakázky, jejímž hlavním účelem je podpora těžby plynu, se uplatňují ustanovení směrnice 2004/17/ES. Není-li objektivně možné určit, pro kterou činnost je zakázka především zamýšlena, zadává se v souladu s pravidly uvedenými v čl. 9 odst. 2 a 3 směrnice 2004/17/ES.
(20)
Toto rozhodnutí je založeno na právním a skutkovém stavu z března 2011 až dubna 2011, jak se jeví na základě informací předložených sdružením Assomineraria a italskými orgány a na základě statistického přehledu BP týkajícího se světové energie z roku 2010. Rozhodnutí lze revidovat, pokud by v případě zásadních změn právního či skutkového stavu došlo k tomu, že by nebyly splněny podmínky pro uplatnění čl. 30 odst. 1 směrnice 2004/17/ES.
(21)
Opatření stanovená tímto rozhodnutím jsou v souladu se stanoviskem Poradního výboru pro veřejné zakázky,
PŘIJALA TOTO ROZHODNUTÍ:
Článek 1
Směrnice 2004/17/ES se nevztahuje na zakázky zadávané zadavateli, které mají v Itálii umožnit poskytování těchto služeb:
a)
průzkum ropy a zemního plynu a
b)
těžbu ropy.
Článek 2
Toto rozhodnutí je určeno Italské republice.
V Bruselu dne 24. června 2011.
DECYZJA WYKONAWCZA KOMISJI
z dnia 24 czerwca 2011 r.
wyłączająca poszukiwanie ropy naftowej i gazu oraz wydobycie ropy naftowej we Włoszech z zakresu stosowania dyrektywy 2004/17/WE Parlamentu Europejskiego i Rady koordynującej procedury udzielania zamówień przez podmioty działające w sektorach gospodarki wodnej, energetyki, transportu i usług pocztowych
(notyfikowana jako dokument nr C(2011) 4253)
(Jedynie tekst w języku włoskim jest autentyczny)
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
(2011/372/UE)
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając dyrektywę 2004/17/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 31 marca 2004 r. koordynującą procedury udzielania zamówień przez podmioty działające w sektorach gospodarki wodnej, energetyki, transportu i usług pocztowych (1), w szczególności jej art. 30 ust. 5 i 6,
a także mając na uwadze, co następuje:
I. STAN FAKTYCZNY
(1)
W dniu 23 marca 2011 r. włoskie zrzeszenie przemysłu surowców mineralnych i naftowych Assomineraria przekazało Komisji pocztą elektroniczną wniosek na podstawie art. 30 ust. 5 dyrektywy 2004/17/WE. Zgodnie z art. 30 ust. 5 akapit pierwszy Komisja poinformowała władze Włoch o fakcie otrzymania wniosku pismem z dnia 1 kwietnia 2011 r., na które władze Włoch odpowiedziały dnia 19 kwietnia 2011 r. Wniosek przedłożony przez zrzeszenie Assomineraria dotyczy poszukiwania ropy naftowej i gazu oraz wydobycia ropy naftowej we Włoszech. Zgodnie z poprzednimi decyzjami Komisji w sprawie połączeń (2) we wniosku opisano dwa odrębne rodzaje działalności:
a)
poszukiwanie ropy naftowej i gazu ziemnego; oraz
b)
produkcję ropy naftowej.
(2)
Zgodnie z wyżej wymienionymi decyzjami Komisji „produkcja” do celów niniejszej decyzji obejmuje również „rozwój”, czyli tworzenie odpowiedniej infrastruktury dla przyszłej produkcji (platformy naftowe, rurociągi, terminale itp.). Ponadto w wyniku ugruntowanej praktyki Komisji ustalono, że „rozwój, produkcja i sprzedaż ropy naftowej” stanowi „odrębny właściwy rynek produktowy” (3). W związku z tym do celów niniejszej decyzji „produkcja” obejmuje zarówno „rozwój”, jak i (pierwszą) sprzedaż ropy naftowej.
(3)
Zrzeszenie Assomineraria to zrzeszenie branżowe, które w omawianym kontekście występuje w imieniu najważniejszych przedsiębiorstw prowadzących działalność w sektorze poszukiwania i produkcji węglowodorów we Włoszech. Cztery najważniejsze przedsiębiorstwa należące do zrzeszenia to ENI S.p.A., Edison S.p.A, Shell Italia E&P S.p.A oraz Total E&P Italia S.p.A.
II. RAMY PRAWNE
(4)
Artykuł 30 dyrektywy 2004/17/WE stanowi, że zamówienia mające na celu umożliwienie prowadzenia jednego z rodzajów działalności objętych dyrektywą 2004/17/WE nie podlegają wspomnianej dyrektywie, jeżeli w państwie członkowskim, w którym ta działalność jest wykonywana, podlega ona bezpośrednio konkurencji na rynkach, do których dostęp nie jest ograniczony. Bezpośrednie podleganie konkurencji ocenia się na podstawie obiektywnych kryteriów, uwzględniając specyfikę danego sektora. Dostęp do rynku uznaje się za nieograniczony, jeżeli państwo członkowskie wdrożyło i stosuje właściwe przepisy prawa unijnego, otwierające dany sektor lub jego część.
(5)
Jako że Włochy wdrożyły i stosują dyrektywę 94/22/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 30 maja 1994 r. w sprawie warunków udzielania i korzystania z zezwoleń na poszukiwanie, badanie i produkcję węglowodorów (4), należy uznać, że dostęp do rynku nie jest ograniczony zgodnie z art. 30 ust. 3 akapit pierwszy dyrektywy 2004/17/WE. Bezpośrednie podleganie konkurencji na danym rynku należy oceniać w oparciu o różne kryteria, z których żadne samo w sobie nie musi koniecznie mieć rozstrzygającego znaczenia.
(6)
Przy ocenie, czy dane podmioty gospodarcze podlegają bezpośredniej konkurencji na rynkach, których dotyczy niniejsza decyzja, bierze się pod uwagę udział w tych rynkach głównych ich uczestników i poziom koncentracji tych rynków. Jako że warunki dla różnych rodzajów działalności objętych niniejszą decyzją są odmienne, należy dokonać osobnej oceny dla każdego rodzaju działalności/każdego rynku.
(7)
Niniejsza decyzja pozostaje bez uszczerbku dla stosowania reguł konkurencji.
III. OCENA
(8)
W poprzednich decyzjach Komisji, o których mowa w motywach 1 oraz 2 powyżej, uznano, że każdy z dwóch rodzajów działalności będących przedmiotem tego wniosku (poszukiwanie ropy naftowej i gazu ziemnego oraz produkcja ropy naftowej) stanowi oddzielny rynek produktowy. Należy je zatem zbadać osobno.
(9)
Zgodnie z praktyką Komisji (5) poszukiwanie ropy naftowej i gazu ziemnego stanowi jeden istotny rynek produktowy, ponieważ nie jest możliwe określenie na samym początku poszukiwań, czy zakończą się one znalezieniem ropy naftowej czy gazu ziemnego. Na rynku poszukiwań przedsiębiorstwa wydobywcze nabywają pozwolenia na wyszukiwanie przyznawane przez „państwa przyjmujące”, zazwyczaj za pośrednictwem aukcji (6). Co więcej, w wyniku tej samej, ugruntowanej praktyki Komisji ustalono, że zasięg geograficzny tego rynku jest ogólnoświatowy. Biorąc pod uwagę, że nic nie wskazuje na to, że w omawianym przypadku ta definicja jest odmienna, zostanie ona przyjęta do celów niniejszej decyzji.
(10)
Udział w rynku podmiotów gospodarczych prowadzących działalność w zakresie poszukiwania ropy naftowej i gazu ziemnego można ocenić na podstawie trzech zmiennych: wydatków kapitałowych, udokumentowanych zasobów i prognozowanej produkcji. Wykorzystanie wydatków kapitałowych do oceny udziału podmiotów gospodarczych w rynku poszukiwania ropy naftowej i gazu uznano jednak za niewłaściwe, m.in. ze względu na duże różnice pomiędzy wymaganymi poziomami inwestycji, które są konieczne na różnych obszarach geograficznych. Większe inwestycje są bowiem konieczne do prowadzenia poszukiwań ropy naftowej i gazu ziemnego na Morzu Północnym niż na przykład na Bliskim Wschodzie.
(11)
Pozostałe dwa wskaźniki, a mianowicie udział w udokumentowanych zasobach oraz w prognozowanej produkcji (7), są zwykle stosowane do oceny udziału w rynku podmiotów gospodarczych w obrębie tego sektora.
(12)
Według dostępnych informacji na dzień 31 grudnia 2009 r. łączne udokumentowane zasoby ropy naftowej i gazu ziemnego na świecie wynosiły 385,58 mld standardowych metrów sześciennych ekwiwalentu ropy (dalej Sm3 ekwiwalentu ropy) (8). Na dzień 1 stycznia 2010 r. połączone udokumentowane zasoby ropy naftowej i gazu we Włoszech wynosiły nieco ponad 0,205 mld Sm3 ekwiwalentu ropy (9), czyli nieco ponad 0,05 %. Udział indywidualnych podmiotów zamawiających działających we Włoszech jest oczywiście jeszcze mniejszy. Jak wynika z dostępnych informacji, istnieje bezpośredni związek pomiędzy udokumentowanymi zasobami ropy i gazu oraz prognozowaną produkcją. Dlatego dostępne informacje nie wskazują na to, by udział w rynku indywidualnych podmiotów zamawiających działających we Włoszech oceniany na podstawie prognozowanej produkcji znacznie różnił się od udziału ocenianego na podstawie udokumentowanych zasobów. Biorąc pod uwagę powiązania pomiędzy udokumentowanymi zasobami a rzeczywistą produkcją, można uznać, że fakty te wskazują również na stan konkurencji na przedmiotowym rynku.
(13)
Rynek poszukiwania ropy i gazu nie jest bardzo skoncentrowany. Oprócz spółek państwowych rynek charakteryzuje się obecnością największych międzynarodowych koncernów prywatnych skoncentrowanych pionowo (ang. super majors) (BP, ExxonMobil i Shell), a także pewnej liczby dużych koncernów (ang. majors). Te elementy wskazują na bezpośrednie podleganie konkurencji.
(14)
Zgodnie z ustaloną praktyką Komisji (10) rozwój, produkcja i sprzedaż ropy naftowej jest oddzielnym rynkiem produktowym o zasięgu ogólnoświatowym. Biorąc pod uwagę, że nic nie wskazuje na to, że w omawianym przypadku ta definicja jest odmienna, zostanie ona przyjęta do celów niniejszej decyzji.
(15)
Jak wynika z dostępnych informacji (11), łączna dzienna produkcja ropy naftowej na całym świecie w 2009 r. wyniosła 79,948 mln baryłek. W tym samym roku we Włoszech wyprodukowano łącznie 0,095 mln baryłek dziennie, co daje udział w rynku w wysokości 0,11 %. Analizując udział indywidualnych podmiotów zamawiających działających we Włoszech w 2009 r., sytuacja przedstawia się następująco: udział ENI, którego produkcja światowa wynosi 1 007 tys. (12) baryłek dziennie, w produkcji ropy naftowej na świecie sięga 1,26 %, światowa dzienna produkcja Shella w wysokości 1 581 tys. baryłek ropy naftowej (13) stanowi udział wynoszący 1,98 % światowej produkcji ropy naftowej; Total produkuje dziennie 1 381 tys. baryłek ropy naftowej w skali światowej (14), co stanowi udział wynoszący 1,73 % światowej produkcji ropy naftowej; Edison produkuje dziennie 5 tys. baryłek ropy naftowej w skali światowej (15), co stanowi udział wynoszący 0,006 % światowej produkcji ropy naftowej.
(16)
Dla celów niniejszej analizy istotne jest uwzględnienie stopnia koncentracji na przedmiotowym rynku jako całości. W tym kontekście Komisja zwraca uwagę, że rynek produkcji ropy naftowej charakteryzuje się obecnością dużych spółek państwowych i trzech największych międzynarodowych koncernów prywatnych skoncentrowanych pionowo (ang. super majors): BP, ExxonMobil i Shell, których udział w produkcji ropy wynosił w 2009 r. odpowiednio 3,2 %, 3,0 % i 2,0 % (16)), a także pewnej liczby dużych koncernów (17). Czynniki te wskazują, że rynek obejmuje pewną liczbę uczestników, pomiędzy którymi można zakładać istnienie skutecznej konkurencji.
IV. WNIOSKI
(17)
W świetle czynników przeanalizowanych w motywach 8-16 należy uznać, że warunek bezpośredniego podlegania konkurencji określony w art. 30 ust. 1 dyrektywy 2004/17/WE jest spełniony we Włoszech, w odniesieniu do następujących usług:
a)
poszukiwanie ropy naftowej i gazu ziemnego; oraz
b)
produkcja ropy naftowej.
(18)
Ponieważ warunek nieograniczonego dostępu do rynku uznaje się za spełniony, dyrektywa 2004/17/WE nie powinna mieć zastosowania w sytuacji, gdy podmioty zamawiające udzielają zamówień mających na celu umożliwienie świadczenia usług wyszczególnionych w lit. a) oraz b) motywu 17 we Włoszech, ani gdy organizowane są konkursy na prowadzenie takiej działalności na wspomnianym obszarze geograficznym.
(19)
Zgodnie z wnioskiem na większości pól wydobywczych we Włoszech produkuje się zarówno ropę naftową, jak i gaz, w różnych proporcjach (18). Produkcja gazu nie jest przedmiotem omawianego wniosku o zwolnienie, a w przypadku tego sektora nadal obowiązują przepisy dyrektywy 2004/17/WE. W związku z tym należy przypomnieć, że zamówienia obejmujące większą liczbę działań traktuje się zgodnie z art. 9 dyrektywy 2004/17/WE. Oznacza to, że jeżeli podmiot zamawiający udziela zamówień „mieszanych”, tj. zamówień służących do prowadzenia zarówno działań zwolnionych ze stosowania dyrektywy 2004/17/WE, jak i działań niezwolnionych, należy uwzględnić działania stanowiące główny przedmiot zamówienia. W przypadku takich zamówień mieszanych, jeżeli celem jest zasadniczo wsparcie produkcji gazu, stosuje się przepisy dyrektywy 2004/17/WE. Jeżeli obiektywne określenie głównego działania będącego przedmiotem zamówienia nie jest możliwe, zamówienia udziela się zgodnie z zasadami, o których mowa w art. 9 ust. 2 i 3 dyrektywy 2004/17/WE.
(20)
Niniejsza decyzja opiera się na sytuacji prawnej i faktycznej istniejącej w okresie od marca 2011 r. do kwietnia 2011 r., ustalonej na podstawie informacji przedłożonych przez zrzeszenie Assomineraria i władze Włoch oraz zawartych w raporcie „BP Statistical Review of World Energy 2010”. Decyzja ta może ulec zmianie, jeżeli nastąpią istotne zmiany stanu prawnego i faktycznego, które spowodują, że warunki stosowania art. 30 ust. 1 dyrektywy 2004/17/WE nie będą już spełnione.
(21)
Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Komitetu Doradczego ds. Zamówień Publicznych,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
Dyrektywa 2004/17/WE nie ma zastosowania w odniesieniu do zamówień udzielanych przez podmioty zamawiające mających umożliwić świadczenie następujących usług we Włoszech:
a)
poszukiwanie ropy naftowej i gazu ziemnego; oraz
b)
produkcja ropy naftowej.
Artykuł 2
Niniejsza decyzja skierowana jest do Republiki Włoskiej.
Sporządzono w Brukseli dnia 24 czerwca 2011 r.