PROVÁDĚCÍ NAŘÍZENÍ RADY (EU) č. 443/2011
ze dne 5. května 2011,
kterým se konečné vyrovnávací clo uložené nařízením Rady (ES) č. 598/2009 na dovoz bionafty pocházející ze Spojených států amerických rozšiřuje na dovoz bionafty zasílané z Kanady, bez ohledu na to, zda je u ní deklarován původ z Kanady, kterým se konečné vyrovnávací clo uložené nařízením (ES) č. 598/2009 rozšiřuje na dovoz bionafty ve formě směsi obsahující 20 % hmotnostních nebo méně bionafty pocházející ze Spojených států amerických a kterým se ukončuje šetření týkající se dovozu bionafty zasílané ze Singapuru
RADA EVROPSKÉ UNIE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie,
s ohledem na nařízení Rady (ES) č. 597/2009 ze dne 11. června 2009 o ochraně před dovozem subvencovaných výrobků ze zemí, které nejsou členy Evropského společenství (1) (dále jen „základní nařízení“), a zejména na čl. 23 odst. 4 uvedeného nařízení,
s ohledem na návrh předložený Evropskou komisí po konzultaci s poradním výborem,
vzhledem k těmto důvodům:
1. POSTUP
1.1 Stávající opatření
(1)
Nařízením (ES) č. 194/2009 (2) uložila Komise prozatímní vyrovnávací clo na dovoz bionafty pocházející ze Spojených států amerických (dále jen „USA“).
(2)
Nařízením (ES) č. 598/2009 (3) (dále jen „konečné nařízení“) Rada uložila konečné vyrovnávací clo v rozsahu od 211,2 EUR do 237 EUR na tunu dovážené bionafty vymezené v čl. 1 odst. 1 uvedeného nařízení (dále jen „dotčený výrobek“) pocházející z USA (dále jen „stávající opatření“). Na šetření, které vedlo k přijetí konečného nařízení, se zde dále odkazuje jako na „původní šetření“.
(3)
Je třeba rovněž poznamenat, že nařízením (ES) č. 599/2009 (4) Rada uložila konečné antidumpingové clo v rozsahu od 0 EUR do 198 EUR na tunu dováženého dotčeného výrobku.
1.2 Žádost
(4)
Dne 30. června 2010 obdržela Komise žádost podle čl. 23 odst. 4 základního nařízení, aby prošetřila možné obcházení vyrovnávacích opatření uložených na dovoz dotčeného výrobku. Žádost podala organizace European Biodiesel Board (dále jen „EBB“) jménem výrobců bionafty v Unii.
(5)
Žádost uváděla, že vyrovnávací opatření na dovoz dotčeného výrobku jsou obcházena překládkou v Kanadě a Singapuru a vývozem bionafty ve formě směsi obsahující 20 % hmotnostních nebo méně bionafty.
(6)
Žádost uváděla, že po uložení opatření na dotčený výrobek došlo k významné změně obchodních toků týkajících se vývozu z USA, Kanady a Singapuru a že pro tuto změnu neexistuje žádné dostatečné opodstatnění nebo hospodářský důvod mimo uložení cla. Tuto změnu obchodních toků údajně způsobila překládka dotčeného výrobku v Kanadě a Singapuru.
(7)
V žádosti bylo rovněž uvedeno, že po uložení uvedených opatření začala být z USA do Unie dovážena bionafta ve formě směsi obsahující 20 % hmotnostních nebo méně bionafty, přičemž se údajně využívá hranice pro obsah bionafty stanovená v popise dotčeného výrobku.
(8)
Žádost dále uváděla, že jsou mařeny vyrovnávací účinky stávajících vyrovnávacích opatření uložených na dotčený výrobek, pokud se jedná o ceny i množství. Žádost uváděla, že dovoz dotčeného výrobku byl nahrazen dovozem značného objemu bionafty v čisté formě nebo ve formě směsi obsahující více než 20 % hmotnostních bionafty z Kanady a Singapuru a dovozem bionafty ve formě směsi obsahující 20 % hmotnostních nebo méně bionafty. Navíc existovaly dostatečné důkazy, že ceny u tohoto zvýšeného objemu dovozu byly značně nižší než ceny, které nepůsobí újmu, stanovené v rámci šetření, které vedlo ke stávajícím opatřením.
(9)
Žádost rovněž uváděla, že ceny dotčeného výrobku jsou i nadále subvencovány, jak bylo stanoveno dříve.
1.3 Zahájení řízení
(10)
Poté, co bylo po konzultaci s poradním výborem shledáno, že existují dostatečné zjevné důkazy pro zahájení šetření podle článku 23 základního nařízení, zahájila Komise šetření nařízením (EU) č. 721/2010 (5) (dále jen „zahajovací nařízení“). Podle čl. 24 odst. 5 základního nařízení Komise zahajovacím nařízením také vyzvala celní orgány, aby přijaly vhodná opatření k zavedení celní evidence dovozu výrobků zasílaných z Kanady a Singapuru a také dovozu bionafty ve formě směsi obsahující 20 % hmotnostních nebo méně monoalkylesterů mastných kyselin a/nebo parafínovaného plynového oleje ze syntézy a/nebo hydrotermální úpravy, nefosilního původu, pocházející z USA.
(11)
Nařízením (EU) č. 720/2010 (6) Komise rovněž zahájila souběžné šetření možného obcházení antidumpingových opatření uložených na dovoz bionafty pocházející z USA prostřednictvím dovozu bionafty zasílané z Kanady a Singapuru a prostřednictvím dovozu bionafty ve formě směsi obsahující 20 % hmotnostních nebo méně bionafty pocházející z USA.
1.4 Šetření
(12)
Komise oficiálně vyrozuměla orgány USA, Kanady a Singapuru. Známým výrobcům/vývozcům v USA, Kanadě a Singapuru byly zaslány dotazníky. Zúčastněné strany dostaly příležitost předložit písemně svá stanoviska a požádat o slyšení ve lhůtě stanovené v zahajovacím nařízení.
(13)
Následující společnosti poskytly odpovědi na dotazník a následně byly v jejich prostorách provedeny ověřovací návštěvy:
Výrobci/vývozci v Kanadě
-
BIOX Corporation
-
Rothsay Biodiesel
Obchodníci v Singapuru
-
Trafigura Pte Ltd.
-
Wilmar Trading Pte Ltd.
Výrobci/vývozci v USA:
-
Archer Daniels Midland Company
-
BP Products North America Inc
-
Louis Dreyfus Corporation
Dovozci ve spojení
-
BP Oil International Limited
-
Cargill BV
(14)
Kromě toho proběhly návštěvy příslušných orgánů vlád Kanady a Singapuru.
1.5 Období šetření
(15)
Šetření se vztahovalo na období od 1. dubna 2009 do 30. června 2010 (dále jen „období šetření“). Pro prošetření údajné změny obchodních toků byly shromážděny údaje za období od roku 2008 do konce období šetření.
2. VÝROBEK, KTERÝ JE PŘEDMĚTEM ŠETŘENÍ OHLEDNĚ OBCHÁZENÍ PŘEDPISŮ
(16)
Výrobkem, jehož se možné obcházení týká, tj. výrobek, o který jde v původním šetření, jsou monoalkylestery mastných kyselin a/nebo parafínovaný plynový olej ze syntézy a/nebo hydrotermální úpravy, nefosilního původu, obecně „bionafta“, buď v čisté formě nebo ve formě směsi obsahující více než 20 % hmotnostních monoalkylesterů mastných kyselin a/nebo parafínovaného plynového oleje ze syntézy a/nebo hydrotermální úpravy, nefosilního původu, v současnosti kódů KN ex 1516 20 98, ex 1518 00 91, ex 1518 00 99, ex 2710 19 41, 3824 90 91, ex 3824 90 97, pocházející z USA.
(17)
Výrobek, který je předmětem šetření ohledně obcházení, má dvojí podobu. Pokud jde o údajnou překládku v Kanadě a Singapuru, shoduje se s výrobkem, o nějž jde v původním šetření, popsaným v předchozím odstavci. Pokud jde o dodávky přímo z USA, je výrobkem, který je předmětem šetření, bionafta ve formě směsi obsahující 20 % hmotnostních nebo méně monoalkylesterů mastných kyselin a/nebo parafínovaného plynového oleje ze syntézy a/nebo hydrotermální úpravy, nefosilního původu, pocházející z USA.
3. DOVOZ BIONAFTY DO UNIE VE SROVNÁNÍ S VÝVOZEM Z USA
(18)
Po uložení prozatímních vyrovnávacích opatření v březnu 2009 dovoz dotčeného výrobku prakticky ustal. Situaci shrnuje následující tabulka:
Dovoz bionafty a některých směsí bionafty do evropské unie
pod kódem KN 3824 90 91 (v tunách)
2008
podíl
2009
podíl
období šetření
podíl
USA
1 487 790
83,62 %
381 227
22,29 %
24
0,00 %
Kanada
1 725
0,10 %
140 043
8,19 %
197 772
9,28 %
Singapur
179
0,01 %
20 486
1,20 %
32 078
1,50 %
Zdroj: Eurostat
(19)
Uvedené údaje Eurostatu zahrnují veškerou bionaftu obsahující 96,5 % nebo více esterů.
(20)
Ve srovnání s tím USA uvádí vývoz bionafty a směsí bionafty pod kódem HTS 3824 90 40 00 (směsi živočišných nebo rostlinných tuků) takto:
Vývoz bionafty a směsí bionafty z USA
pod kódem HTS 3824 90 40 00 (v tunách)
2008
2009
období šetření
Evropská unie
2 241 473
335 577
358 291
Kanada
967
128 233
161 841
Singapur
311
42 056
27 415
2 242 751
505 866
547 547
Zdroj: US Department of Commerce
(21)
Srovnání dvou uvedených tabulek vede k závěru, že 358 291 tun vyvezených do Unie v průběhu období šetření jsou směsi obsahující 96,5 % a méně bionafty.
4. KANADA
4.1 Obecné úvahy
(22)
Výrobci/vývozci v Kanadě intenzivně spolupracovali. Dva výrobci představující přibližně 90 % kanadské výroby bionafty poskytli odpovědi na dotazník a plně spolupracovali při šetření. Při šetření navíc spolupracovaly Canadian Renewable Fuels Association a příslušné orgány kanadské vlády.
(23)
V souladu s čl. 23 odst. 3 základního nařízení by měla být existence obcházení posouzena prostřednictvím postupné analýzy, jejímž účelem je zjistit, zda dochází ke změně obchodních toků mezi USA, Kanadou a Unií, zda je tato změna způsobena praktikami, postupy nebo pracemi, pro něž mimo uložení cla neexistuje dostatečné opodstatnění nebo hospodářský důvod, zda existují důkazy o újmě nebo o tom, že vyrovnávací účinky cla jsou mařeny cenami a/nebo množstvím obdobného výrobku, a zda je dovážený podobný výrobek stále subvencován.
4.2 Změna obchodních toků
4.2.1 Dovoz do Unie
(24)
Dovoz bionafty z USA klesl z 1 487 790 tun v roce 2008 na 381 227 tun v roce 2009 a téměř na nulu v období šetření.
(25)
Na druhou stranu podle údajů Eurostatu celkový dovoz bionafty z Kanady do Unie mezi rokem 2008 a obdobím šetření výrazně vzrostl, a to z 1 725 tun v roce 2008 na 140 043 tun v roce 2009 a 197 772 tun v období šetření.
4.2.2 Vývoz bionafty z USA do Kanady
(26)
Na prodej bionafty mezi USA a Kanadou se nevztahují žádná cla ani žádná jiná dovozní omezení.
(27)
Podle statistik USA vzrostl vývoz bionafty z USA do Kanady z 967 tun v roce 2008 na 128 233 tun v roce 2009 a na 161 841 tun v období šetření.
(28)
Srovnání vývozních statistik poskytnutých orgány USA se statistikami poskytnutými na místě kanadskými orgány vykazovalo měsíčně značné nesrovnalosti. Podle kanadských statistik vzrostl dovoz bionafty z USA z 11 757 tun v roce 2008 na 18 673 tun v roce 2009 a na 174 574 tun v období šetření.
(29)
Podle kanadských orgánů neexistuje pro deklarování bionafty žádný zvláštní kód. Kanadské orgány poznamenaly, že Kanada a USA si vzájemně vyměňují údaje o dovozu za účelem jejich použití jako odpovídajících údajů o vývozu. Na úrovni šestimístného číselného kódu by se kanadské údaje o dovozu měly shodovat s údaji USA o vývozu a také se do značné míry shodují v rámci kódu HTS 38.24.90. Při dalším členění šestimístného číselného kódu však každá ze zemí má svůj vlastní systém klasifikace. Rovněž je třeba poznamenat, že kanadské statistiky zahrnují pouze dovoz, který byl celně odbaven v Kanadě, a nikoli překládané zboží.
(30)
Navzdory nesrovnalostem mezi těmito dvěma zdroji údajů je tedy zřejmé, že vývoz bionafty z USA do Kanady od roku 2008 do období šetření vzrostl, a to zejména po uložení vyrovnávacích opatření. Kanadský trh s bionaftou není v současné době schopen absorbovat taková množství bionafty. Výrobci původní kanadské bionafty se ve skutečnosti zaměřují na vývoz.
4.2.3 Výroba v Kanadě a prodej původní kanadské bionafty do Unie
(31)
Dva spolupracující výrobci v Kanadě nezakoupili v průběhu šetření žádnou bionaftu z USA ani z jiných zdrojů.
(32)
Výroba bionafty v Kanadě je vznikající průmyslové odvětví. V průběhu období šetření existovalo asi šest výrobních zařízení, avšak samotná dvě zařízení na východě Kanady, která ve skutečnosti vlastní a provozují dva spolupracující výrobci, představují přibližně 90 % celkové výroby.
(33)
Z vyrobeného objemu prodaného spolupracujícími výrobci byl stanoven objem prodeje, jehož koneční zákazníci byli určitě v Severní Americe, tj. v USA nebo Kanadě. Zbývající množství prodaného zboží zakoupili zákazníci, kteří buď obchodovali se zbožím, a/nebo míchali zboží s jinou bionaftou. Tyto dvě společnosti nevěděly, zda zákazníci prodávali výrobky do Unie jako kanadskou bionaftu, zda ji míchali nebo zda byla bionafta prodávána konečným zákazníkům v USA nebo v Kanadě.
(34)
I kdyby se v krajním případě předpokládalo, že veškerá „původní“ kanadská bionafta skončila v Unii, jednalo by se pouze o 20 % celkového dovozu do Unie v průběhu šetření.
4.3 Závěr týkající se změny obchodních toků
(35)
Srovnání statistik s údaji získanými od spolupracujících výrobců ukázalo, že kanadští výrobci nemohli vyrobit objem, který byl vyvezen z Kanady do Unie. Tato skutečnost proto naznačuje, že prudký růst dovozu z Kanady na trh Unie souvisí s vývozem bionafty pocházející z USA a zasílané z Kanady.
(36)
Celkový pokles vývozu z USA do Unie od roku 2008 a souběžné zvýšení vývozu z Kanady do Unie a vývozu z USA do Kanady po uložení původních opatření lze proto považovat za změnu obchodních toků.
4.4 Nedostatečné opodstatnění nebo hospodářský důvod mimo uložení vyrovnávacího cla
(37)
Během šetření nevyšlo najevo žádné dostatečné opodstatnění nebo hospodářský důvod překládky mimo snahu vyhnout se zaplacení platného vyrovnávacího cla z bionafty pocházející z USA.
4.5 Maření vyrovnávacího účinku vyrovnávacího cla
(38)
K posouzení, zda dovážené výrobky z hlediska množství mařily vyrovnávací účinky platných vyrovnávacích opatření na dovoz bionafty z USA, byly použity údaje Eurostatu. Množství a ceny zboží vyváženého z Kanady byly porovnány s úrovní pro odstranění újmy stanovenou při původním šetření.
(39)
Jak je uvedeno výše, dovoz z Kanady do Unie se zvýšil z 1 725 tun v roce 2008 na 197 772 tun v období šetření, přičemž toto množství představuje 9,2 % podíl na dovozu. Zvýšení dovozu z Kanady nebylo možno považovat za nepodstatné s ohledem na velikost trhu Unie stanovenou při původním šetření. Vzhledem k úrovni ceny, která nezpůsobuje újmu, stanovené při původním šetření, vykazoval kanadský dovoz do Unie prodej pod cenou přibližně 50 %, přičemž ceny byly nižší než prodejní ceny výrobců v Unii přibližně o 40 %.
(40)
Z toho důvodu byl vyvozen závěr, že opatření jsou mařena z hlediska množství a cen.
4.6 Důkaz subvencování
(41)
Pokud jde o subvencování, je třeba poznamenat, že daňový dobropis pro bionaftu v USA, hlavní program subvencí zjištěný při původním šetření, byl obnoven se zpětnou působností v prosinci 2010. Na tomto základě byl učiněn závěr, že na dovážený obdobný výrobek byly v období šetření stále poskytovány subvence.
4.7 Závěr
(42)
Šetření dospělo k závěru, že konečná vyrovnávací cla na dovoz bionafty pocházející z USA byla obcházena překládkou v Kanadě podle článku 23 základního nařízení.
5. SINGAPUR
(43)
Při šetření spolupracovali dva obchodníci v Singapuru. Kromě toho také spolupracovaly příslušné orgány singapurské vlády.
(44)
Kritéria pro posouzení existence obcházení jsou popsána v 23. bodě odůvodnění.
(45)
Podle údajů Eurostatu vzrostl celkový vývoz bionafty ze Singapuru do Unie ze 179 tun v roce 2008 na 20 486 tun v roce 2009 a na 32 078 tun v období šetření. Vývoz z USA do Singapuru se ve stejném období také zvýšil.
(46)
Příslušné orgány singapurské vlády uvedly, že se bionafta vyrobená v Singapuru prodává především v Singapuru, aby byla uspokojena domácí poptávka. Pozorují však v Singapuru růst tohoto odvětví, jelikož byla nedávno vybudována nová výrobní zařízení.
(47)
Objem vývozu ze Singapuru je tradičně nízký. Dovoz bionafty do Unie byl důkladně zkoumán v databázi podle čl. 14 odst. 6 a zkontrolován u příslušných vnitrostátních celních orgánů. Zdá se, že dovoz několikrát zaznamenal prudký nárůst. Z analýzy vyplývá, že většina tohoto dováženého zboží pocházela skutečně ze Singapuru. Nebylo však možno objasnit veškerý dovoz.
(48)
Ve srovnání se spotřebou Unie stanovenou v původním šetření byly objemy dovezené ze Singapuru do Unie, které nebylo možné objasnit, velmi malé. Vzhledem ke značnému zvýšení spotřeby v Unii od původního šetření, které odhadovala organizace EBB, by navíc jejich podíl na spotřebě Unie byl zanedbatelný.
(49)
Vzhledem k výše uvedeným skutečnostem lze dospět k závěru, že vyrovnávací účinky vyrovnávacích opatření nejsou mařeny, pokud jde o množství zasílaná ze Singapuru.
(50)
Co se týče překládky, je známo, že Singapur je velkým přepravním uzlem v Asii a že tam připlouvají lodě z tohoto regionu a vykládají zde zboží, jež se později nakládá na lodě, které plují mimo jiné do Evropy. V tomto šetření jeden ze spolupracujících obchodníků překládal bionaftu pocházející z Malajsie nebo Indonésie v Singapuru, přičemž konečným místem určení byla Unie. V průběhu šetření tento obchodník sám vyvezl do Unie značné množství bionafty prostřednictvím překládky v Singapuru, přičemž tato bionafta byla v Unii celně odbavena jako zboží pocházející z Malajsie nebo Indonésie. Ověření neodhalilo žádné náznaky, které by zpochybňovaly původ z Indonésie nebo Malajsie.
(51)
Vzhledem k výše uvedeným skutečnostem by šetření týkající se možného obcházení vyrovnávacích opatření dovozem bionafty zasílané ze Singapuru mělo být ukončeno.
6. USA
6.1 Předběžné poznámky
(52)
Při šetření spolupracovalo pět výrobců bionafty nebo směsí bionafty v USA, přičemž do vzorku v původním šetření byli zahrnuti tři z nich. Vláda USA spolupracovala poskytnutím vývozních statistik a vlastní interpretace statistik.
(53)
Všichni tři výrobci, kteří byli zahrnuti ve vzorku v původním šetření, po uložení konečných opatření přestali bionaftu vyvážet.
(54)
Pouze jedna z pěti spolupracujících společností, BP North America, která při původním šetření nespolupracovala, vyvážela v období šetření do Unie směsi bionafty obsahující 20 % hmotnostních nebo méně bionafty (dále jen „B20 a méně“).
(55)
Organizace National Biodiesel Board (dále jen „NBB“), která zastupuje odvětví bionafty v USA, uvedla, že výrobek, který se podle ní výslovně nacházel mimo oblast výrobků, na něž se vztahovala stávající opatření, se nemůže stát předmětem vyrovnávacích opatření bez nového antisubvenčního šetření. NBB uvedla, že konečné nařízení výslovně definuje „dotčený výrobek“ a „obdobný výrobek“ jako bionaftu nebo směsi obsahující více než 20 % bionafty. Podle NBB to nebyla umělá mezní hranice, nýbrž hranice odpovídající tržní realitě zjištěné při původním šetření. Bylo například zjištěno, že hranice 20 % umožňuje jasně rozlišovat mezi různými druhy směsí, které jsou k dispozici na trhu USA.
(56)
Podle názoru NBB a ostatních zúčastněných stran může šetření zaměřené na obcházení předpisů rozšířit vyrovnávací opatření pouze na dotčený výrobek a obdobný výrobek, který je ve srovnání s dotčeným výrobkem pouze mírně změněný. NBB znovu uvedla, že sama Rada ve svém konečném nařízení stanoví, že bionafta ve směsích obsahujících 20 % nebo méně bionafty není obdobným výrobkem. Proto podle NBB není ve struktuře ustanovení základního nařízení jiná možnost než zahájit nové šetření s cílem stanovit, zda by se předmětem opatření měly stát i tyto směsi.
(57)
V reakci na tyto argumenty je nejprve třeba poznamenat, že účelem ustanovení o obcházení v článku 23 základního nařízení je čelit údajným pokusům o obcházení platných opatření. Pokud existují dostatečné zjevné důkazy, že dochází k obcházení ve smyslu čl. 23 odst. 3 základního nařízení, zahájí Komise šetření s cílem zjistit, zda k obcházení skutečně dochází. V souladu s čl. 23 odst. 3 základního nařízení by měla být existence obcházení posouzena například prostřednictvím postupné analýzy, jejímž účelem je zjistit, zda došlo ke změně obchodních toků mezi USA a Unií, zda tato změna byla způsobena praktikami, zpracovatelskými postupy nebo pracemi, pro něž mimo uložení cla neexistuje dostatečné opodstatnění nebo hospodářský důvod, a zda existují důkazy o újmě nebo o tom, že vyrovnávací účinky cla jsou mařeny z hlediska cen a/nebo množství.
(58)
Je rovněž třeba připomenout, že šetření zaměřené na obcházení není přezkumem výrobku podle článku 19 základního nařízení a nemění definici dotčeného výrobku a obdobného výrobku. Článek 23 základního nařízení poskytuje příslušný právní základ pro šetření, zda dochází k obcházení u výrobku, který je předmětem opatření.
(59)
V tomto ohledu bylo v žádosti obdržené Komisí podle čl. 23 odst. 4 základního nařízení rovněž uvedeno, že po uložení uvedených opatření začala být z USA do Unie vyvážena bionafta ve formě směsi obsahující 20 % hmotnostních nebo méně bionafty, přičemž se údajně využívá hranice pro obsah bionafty stanovená v popisu dotčeného výrobku a obdobného výrobku. Šetření zkoumalo, zda lze tuto praxi považovat za obcházení podle článku 23 základního nařízení. Závěrem je třeba poznamenat, že údajné obcházení lze zkoumat pouze podle článku 23 základního nařízení.
6.2 Vývoz B20 a méně z USA do Unie
(60)
Jak uvádí 20. bod odůvodnění, kód USA HTS 3824 90 40 00 obsahuje také směsi obsahující 96,5 % a méně bionafty. Podle vývozních statistik USA bylo do Unie v období šetření vyvezeno celkové množství 358 291 tun tohoto druhu směsi.
(61)
Společnost BP Products North America (dále jen „BPNA“) vyvezla v období šetření značný podíl výše uvedeného množství.
(62)
BPNA se neúčastnila původního šetření, jelikož zahájila svou činnost v odvětví bionafty až počátkem roku 2009, přičemž očekávala budoucí růst trhu s bionaftou v reakci na vládní mandát v USA i v zahraničí. BPNA začala vyvážet do Unie v prosinci 2009. V tomto ohledu se připomíná, že konečná opatření byla uložena v červenci 2009.
(63)
Společnost BP v Unii prodávala bionaftu ve formě směsi obsahující 15 % hmotnostních nebo méně bionafty (dále jen „B15“) pocházející z USA ve Spojeném království, Francii a Nizozemsku. Ve všech případech je výrobek dále míchán, aby vyhovoval příslušným právním předpisům platným v některých členských státech, jejichž cílem je podporovat spotřebu biopaliv u čerpacích stanic, jelikož jsou v současné době považována za ekologicky udržitelná.
(64)
BPNA uvedla, že směsi obsahující 15 % nebo méně nejsou pro dotčený výrobek obdobným výrobkem. Vlastnosti a tržní realita jsou velmi odlišné. Logistika (včetně přepravních omezení) spojená s výrobou a dovozem směsí s nižším obsahem se velmi liší od logistiky u vyšších stupňů. Podle BPNA jsou při přepravě směsí s obsahem nižším než 15 % tyto výrobky klasifikovány jako ropné produkty a ne jako chemické výrobky, v důsledku čehož je přeprava méně nákladná. BPNA rovněž uvedla, že mezi výkonností vyšších a nižších stupňů směsí bionafty jsou při použití v naftových motorech rozdíly.
(65)
Cílem šetření ohledně obcházení je stanovit, zda bionafta ve směsi obsahující 20 % hmotnostních nebo méně bionafty obcházela platná opatření. Může být pravdou, že směsi s nižším obsahem vedou k nižším nákladům na přepravu. Je však třeba poznamenat, že směs B20 a méně má ve srovnání s postupem výroby bionafty ve směsi s obsahem nad B20 ve skutečnosti pouze jiné složení. Změna složení směsi je jednoduchý postup. Existence směsi B20 a méně je považována pouze za mírnou změnu dotčeného výrobku, přičemž jediným rozdílem je podíl bionafty ve směsi. Je třeba rovněž poznamenat, že dotčený výrobek i směsi B20 a méně jsou nakonec určeny ke stejnému použití v Unii. Bionafta ve směsích B20 a méně a bionafta ve směsích nad B20 mají navíc stejné základní vlastnosti.
6.3 Změna obchodních toků
(66)
Dovoz dotčeného výrobku z USA klesl z 1 487 790 tun v roce 2008 na 381 227 tun v roce 2009 a téměř na nulu v období šetření.
(67)
V tomto ohledu je třeba poznamenat, že navzdory povinnému míchání např. B5 v Unii v průběhu původního šetření začaly být směsi B20 a méně vyváženy z USA do Unie až po uložení konečných opatření. Podle údajů získaných od spolupracujících vyvážejících výrobců zařazených do vzorku byla při původním šetření vyvážena do Unie především B99,9. Bylo tomu tak z důvodu, že tento postup maximalizoval subvence na vyvážené zboží (daňový dobropis ve výši 1 USD na galon bionafty).
(68)
Proto lze těžko vidět jiný hospodářský důvod k zahájení vývozu směsi B20 a méně mimo snahu vyhnout se platným vyrovnávacím opatřením.
(69)
Podíl bionafty ve směsi je stále subvencován a dovozce se vyhýbá zaplacení dlužného vyrovnávacího cla. V tomto ohledu je třeba poznamenat, že vyrovnávací clo na směsi se použije proporcionálně na podíl bionafty ve směsi, tj. v případě dovozu směsi B15 by nezaplacené vyrovnávací clo činilo až 35 EUR na tunu.
6.4 Nedostatečné opodstatnění nebo hospodářský důvod mimo uložení vyrovnávacího cla
(70)
Podle BNPA nebyla směs obsahující méně bionafty než B15 vytvořena zvlášť za účelem vyhýbání se clu. Společnost uvedla, že se neúčastnila původního šetření, jelikož zahájila svou činnost v odvětví bionafty počátkem roku 2009, přičemž očekávala budoucí aktivní trh s bionaftou v reakci na vládní mandát v USA i v zahraničí. Vzhledem ke specifické struktuře společnosti, její činnosti v oblasti zpracování ropy a k existenci jejích logistických zařízení v USA je výroba směsí v USA a vývoz do Unie logickým obchodním rozhodnutím. Vyváženou směsí byla vždy B15 a méně, a to z důvodu méně přísných bezpečnostních opatření: směsi do hodnoty B15 nejsou podle námořních předpisů považovány za chemické výrobky.
(71)
Poznamenává se, že činnost této společnosti, pokud jde o vývoz do Unie, začala až po uložení opatření. Má se za to, že neexistuje dostatečné opodstatnění nebo hospodářský důvod mimo snahu vyhnout se zaplacení platného vyrovnávacího cla na bionaftu pocházející z USA.
6.5 Maření vyrovnávacího účinku vyrovnávacího cla
(72)
Vzhledem k úrovni ceny, která nezpůsobuje újmu, stanovené při původním šetření vykazoval dovoz směsi B20 a méně z USA do Unie v průběhu období šetření cenové podbízení i prodej pod cenou. Směs B20 a méně se začala dovážet až po uložení konečných opatření a její množství nejsou nevýznamná.
(73)
Z toho důvodu byl vyvozen závěr, že opatření jsou mařena z hlediska množství a cen.
6.6 Důkaz subvencování
(74)
Pokud jde o subvencování, je třeba poznamenat, že daňový dobropis pro bionaftu v USA, hlavní program zjištěný při původním šetření, byl obnoven se zpětnou působností v prosinci 2010. Na tom základě byl učiněn závěr, že na dovážený obdobný výrobek byly v období šetření stále poskytovány subvence.
6.7 Závěr
(75)
Šetření dospělo k závěru, že konečná vyrovnávací cla na dovoz bionafty pocházející z USA byla obcházena dovozem bionafty ve formě směsi obsahující 20 % hmotnostních nebo méně bionafty do Unie.
(76)
Byl učiněn závěr, že hospodářským důvodem pro vývoz směsí B20 a méně bylo pouze subvencování v USA a snaha vyhnout se platbě jakýchkoliv vyrovnávacích cel při dovozu do Unie.
(77)
BPNA požádala o osvobození od možných rozšířených opatření. Jelikož však šetření jasně prokázalo, že k dovozu B20 a méně docházelo pouze s cílem obcházet platná opatření, nelze toto osvobození udělit. Podle čl. 23 odst. 6 základního nařízení lze osvobození udělit výrobcům dotčeného výrobku, jež jsou schopni prokázat, že nejsou ve spojení s žádnými výrobci, kteří podléhají opatřením, a že se nepodílejí na praktikách obcházení. V tomto šetření bylo zjištěno, že BPNA prováděla praktiky obcházení tím, že začala vyvážet směs B20 a méně po uložení antidumpingových a vyrovnávacích opatření bez dostatečného opodstatnění nebo hospodářského důvodu mimo uložení opatření. Kromě toho existují důkazy, že jsou účinky opatření mařeny z hlediska cen a množství a že je dovážený výrobek stále subvencován.
(78)
Někteří výrobci spolupracující při původním šetření požádali o osvobození od veškerých rozšířených opatření v důsledku obcházení. Bylo zjištěno, že tito výrobci v USA nevyráběli ani neprodávali bionaftu B20 a méně. Podle čl. 23 odst. 6 základního nařízení může být žádost o osvobození zvážena pouze v průběhu šetření zaměřeného na obcházení. Je však třeba poznamenat, že článek 23 základního nařízení obsahuje ustanovení o nových subjektech.
7. OPATŘENÍ
7.1 Kanada
(79)
Vzhledem k výše uvedeným skutečnostem byl učiněn závěr, že konečné vyrovnávací clo na dovoz bionafty pocházející z USA bylo obcházeno překládkou v Kanadě podle článku 23 základního nařízení.
(80)
V souladu s čl. 23 odst. 1 první větou základního nařízení by proto platná opatření na dovoz dotčeného výrobku pocházejícího z USA měla být rozšířena na dovoz téhož výrobku zasílaného z Kanady, bez ohledu na to, zda je u něj deklarován původ z Kanady.
(81)
S cílem zabránit vyhýbání se clu neověřitelnými tvrzeními, že výrobek překládaný v Kanadě byl vyroben společností podléhající individuální sazbě v konečném nařízení by opatřením, které bude rozšířeno, mělo být opatření stanovené pro „Všechny ostatní společnosti“ v čl. 1 odst. 2 nařízení (ES) č. 598/2009, což je konečné vyrovnávací clo ve výši 237 EUR za tunu.
(82)
Vyrovnávací clo pro směsi se použije úměrně celkovému hmotnostnímu obsahu monoalkylesterů mastných kyselin nebo parafínovaného plynového oleje ze syntézy nebo hydrotermální úpravy nefosilního původu (tj. obsahu bionafty) ve směsi.
(83)
V souladu s čl. 23 odst. 4 a čl. 24 odst. 5 základního nařízení, které stanoví, že by se každé rozšířené opatření mělo vztahovat na dovoz výrobků, které vstoupily do Unie na základě celní evidence zavedené zahajovacím nařízením, by měla být z těchto evidovaných případů dovozu bionafty zasílané z Kanady vybráno clo.
7.2 USA
(84)
Vzhledem k výše uvedeným skutečnostem byl učiněn závěr, že konečné vyrovnávací clo na dovoz bionafty pocházející z USA bylo obcházeno dovozem B20 a méně do Unie podle článku 23 základního nařízení.
(85)
V souladu s čl. 23 odst. 1 první větou základního nařízení by proto platná opatření na dovoz dotčeného výrobku pocházejícího z USA měla být rozšířena na dovoz B20 a méně.
(86)
Opatřeními, která budou rozšířena, by měla být opatření stanovená v čl. 1 odst. 2 nařízení (ES) č. 598/2009.
(87)
Rozšířené vyrovnávací clo pro směsi se použije úměrně celkovému hmotnostnímu obsahu monoalkylesterů mastných kyselin nebo parafínovaného plynového oleje ze syntézy a/nebo hydrotermální úpravy nefosilního původu (tj. obsahu bionafty) ve směsi.
(88)
V souladu s čl. 23 odst. 4 a čl. 24 odst. 5 základního nařízení, které stanoví, že by se každé rozšířené opatření mělo vztahovat na dovoz výrobků, které vstoupily do Unie na základě celní evidence zavedené zahajovacím nařízením, by měla být z těchto evidovaných případů dovozu B20 a méně pocházející z USA vybráno clo.
8. UKONČENÍ ŠETŘENÍ PROTI SINGAPURU
(89)
S ohledem na zjištění týkající se Singapuru by mělo být šetření možného obcházení vyrovnávacích opatření dovozem bionafty zasílané ze Singapuru ukončeno a měla by být zastavena celní evidence dovozu bionafty zasílané ze Singapuru, která byla zavedena zahajovacím nařízením.
9. ŽÁDOST O OSVOBOZENÍ
(90)
Dvě spolupracující společnosti v Kanadě, které poskytly odpověď na dotazníky, požádaly v souladu s čl. 23 odst. 6 základního nařízení o osvobození od možných rozšířených opatření.
(91)
Bylo zjištěno, že dva spolupracující kanadští výrobci se nepodíleli na praktikách obcházení, které byly předmětem tohoto šetření. Tito výrobci byli navíc schopni prokázat, že nejsou ve spojení s žádnými výrobci/vývozci bionafty v USA. Proto lze jejich žádostem o osvobození vyhovět.
(92)
Má se za to, že je v tomto případě zapotřebí zvláštních opatření, aby bylo zajištěno řádné provádění těchto osvobození. Tato zvláštní opatření spočívají v předložení celním orgánům členských států platné obchodní faktury, která vyhovuje požadavkům uvedeným v příloze tohoto nařízení. Na dovoz, k němuž taková faktura přiložena není, se vztahuje rozšířené vyrovnávací clo.
(93)
Jedna spolupracující strana v USA, která poskytla odpověď na dotazník, také požádala v souladu s čl. 23 odst. 6 základního nařízení o osvobození od možných rozšířených opatření.
(94)
Jak je vysvětleno v 77. bodě odůvodnění, šetření však jasně prokázalo, že se tato strana podílela na praktikách obcházení vyrovnávacích opatření prostřednictvím dovozu směsi B20 a méně. V důsledku toho nelze toto osvobození udělit.
(95)
Nicméně je třeba zdůraznit, že pokud již vyvážející výrobci subvencování nevyužívají, mohou tyto strany požádat o přezkum podle článku 19 základního nařízení.
10. POSKYTNUTÍ INFORMACÍ
(96)
Všem zúčastněným stranám byly sděleny podstatné skutečnosti a úvahy, které vedly k výše uvedeným závěrům, a bylo jim umožněno, aby se k nim vyjádřily. Ústní a písemné připomínky předložené stranami byly zváženy,
PŘIJALA TOTO NAŘÍZENÍ:
Článek 1
1. Konečné vyrovnávací clo uložené nařízením (ES) č. 598/2009 na dovoz monoalkylesterů mastných kyselin a/nebo parafínovaného plynového oleje ze syntézy a/nebo hydrotermální úpravy nefosilního původu, obecně „bionafta“, buď v čisté formě nebo ve formě směsi obsahující více než 20 % hmotnostních monoalkylesterů mastných kyselin a/nebo parafínovaného plynového oleje ze syntézy a/nebo hydrotermální úpravy nefosilního původu, pocházejících ze Spojených států amerických, se rozšiřuje na dovoz monoalkylesterů mastných kyselin a/nebo parafínovaného plynového oleje ze syntézy a/nebo hydrotermální úpravy nefosilního původu, obecně „bionafta“, buď v čisté formě nebo ve formě směsi obsahující více než 20 % hmotnostních monoalkylesterů mastných kyselin a/nebo parafínovaného plynového oleje ze syntézy a/nebo hydrotermální úpravy nefosilního původu zasílaných z Kanady, bez ohledu na to, zda je u nich deklarován původ z Kanady, v současnosti kódů KN ex 1516 20 98 (kód TARIC 1516209821), ex 1518 00 91 (kód TARIC 1518009121), ex 1518 00 99 (kód TARIC 1518009921), ex 2710 19 41 (kód TARIC 2710194121), ex 3824 90 91 (kód TARIC 3824909110) a ex 3824 90 97 (kód TARIC 3824909701), do Unie, s výjimkou těch, které vyrábějí níže uvedené společnosti:
Země
Společnost
Doplňkový kód TARIC
Kanada
BIOX Corporation, Oakville, Ontario, Kanada
B107
Kanada
Rothsay Biodiesel, Guelph, Ontario, Kanada
B108
Clem, které se rozšiřuje, je clo stanovené pro „Všechny ostatní společnosti“ v čl. 1 odst. 2 nařízení (ES) č. 598/2009, což je konečné vyrovnávací clo ve výši 237 EUR/t netto.
Vyrovnávací clo pro směsi se použije úměrně celkovému hmotnostnímu obsahu monoalkylesterů mastných kyselin a parafínovaného plynového oleje ze syntézy a/nebo hydrotermální úpravy nefosilního původu (tj. obsahu bionafty) ve směsi.
2. Uplatnění osvobození udělených společnostem uvedeným v odstavci 1 nebo schváleným Komisí v souladu s čl. 4 odst. 2 je podmíněno předložením platné obchodní faktury, která vyhovuje požadavkům stanoveným v příloze, celním orgánům členských států. Není-li takováto faktura předložena, použije se vyrovnávací clo uložené v odstavci 1.
3. Clo rozšířené odstavcem 1 tohoto článku se vybere z dovozu zasílaného z Kanady bez ohledu na to, zda je u něj deklarován původ z Kanady, celně evidovaného v souladu s článkem 2 nařízení (EU) č. 721/2010 a čl. 23 odst. 4 a čl. 24 odst. 5 nařízení (ES) č. 597/2009, s výjimkou výrobků vyrobených společnostmi, které jsou uvedeny v odstavci 1.
4. Použijí se platné celní předpisy.
Článek 2
1. Konečné vyrovnávací clo uložené nařízením (ES) č. 598/2009 na dovoz monoalkylesterů mastných kyselin a/nebo parafínovaného plynového oleje ze syntézy a/nebo hydrotermální úpravy nefosilního původu, obecně „bionafta“, buď v čisté formě nebo ve formě směsi obsahující více než 20 % hmotnostních monoalkylesterů mastných kyselin a/nebo parafínovaného plynového oleje ze syntézy a/nebo hydrotermální úpravy nefosilního původu, pocházejících ze Spojených států amerických, se rozšiřuje na dovoz bionafty ve formě směsi obsahující více než 20 % hmotnostních monoalkylesterů mastných kyselin a/nebo parafínovaného plynového oleje ze syntézy a/nebo hydrotermální úpravy nefosilního původu, pocházející ze Spojených států amerických, v současnosti kódů KN ex 1516 20 98 (kód TARIC 1516209830), ex 1518 00 91 (kód TARIC 1518009130), ex 1518 00 99 (kód TARIC 1518009930), ex 2710 19 41 (kód TARIC 2710194130) a ex 3824 90 97 (kód TARIC 3824909704), do Unie.
Clem, které se rozšiřuje, je clo stanovené v čl. 1 odst. 2 nařízení (ES) č. 598/2009.
Vyrovnávací clo pro směsi se použije úměrně celkovému hmotnostnímu obsahu monoalkylesterů mastných kyselin a parafínovaného plynového oleje ze syntézy a/nebo hydrotermální úpravy nefosilního původu (tj. obsahu bionafty) ve směsi.
2. Cla rozšířená odstavcem 1 tohoto článku se vyberou z dovozu pocházejícího ze Spojených států amerických evidovaného podle článku 2 nařízení (EU) č. 721/2010 a čl. 23 odst. 4 a čl. 24 odst. 5 nařízení (ES) č. 597/2009.
3. Použijí se platné celní předpisy.
Článek 3
Šetření zahájené nařízením (EU) č. 721/2010 o možném obcházení vyrovnávacích opatření uložených nařízením (ES) č. 598/2009 na dovoz bionafty pocházející ze Spojených států amerických prostřednictvím dovozu bionafty zasílané ze Singapuru, bez ohledu na to, zda je u ní deklarován původ ze Singapuru, a o zavedení celní evidence tohoto dovozu se ukončuje.
Článek 4
1. Žádosti o osvobození od cla rozšířeného podle čl. 1 odst. 1 a čl. 2 odst. 1 se podávají písemně v jednom z úředních jazyků Evropské unie a musí být podepsány osobou oprávněnou k zastupování subjektu žádajícího o osvobození. Žádost musí být zaslána na adresu Evropské komise, generálního ředitelství pro obchod, ředitelství H:
European Commission
Directorate General for Trade
Directorate H
Office: N-105 04/92
1049 Bruxelles
BELGIUM
Fax: + 32 22956505
2. V souladu s čl. 23 odst. 6 nařízení (ES) č. 597/2009 může Komise po konzultaci s poradním výborem rozhodnutím udělit dovozu od společností, jež neobcházejí vyrovnávací opatření uložená nařízením (ES) č. 598/2009, osvobození od cla rozšířeného podle čl. 1 odst. 1 a čl. 2 odst. 1.
Článek 5
Celní orgány se vyzývají, aby ukončily evidenci dovozu zavedenou v souladu s článkem 2 nařízení (EU) č. 721/2010.
Článek 6
Toto nařízení vstupuje v platnost prvním dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
V Bruselu dne 5. května 2011.
ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE RADY (UE) NR 443/2011
z dnia 5 maja 2011 r.
rozszerzające ostateczne cło wyrównawcze nałożone rozporządzeniem (WE) nr 598/2009 na przywóz biodiesla pochodzącego ze Stanów Zjednoczonych Ameryki, na przywóz biodiesla wysyłanego z Kanady, zgłoszonego lub niezgłoszonego jako pochodzący z Kanady, oraz rozszerzające ostateczne cło wyrównawcze nałożone rozporządzeniem (WE) nr 598/2009 na przywóz biodiesla w postaci mieszanki zawierającej wagowo maksymalnie 20 % biodiesla pochodzącego ze Stanów Zjednoczonych Ameryki, oraz kończące dochodzenie w odniesieniu do przywozu wysyłanego z Singapuru
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 597/2009 z dnia 11 czerwca 2009 r. w sprawie ochrony przed przywozem towarów subsydiowanych z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej (1) („rozporządzenie podstawowe”), w szczególności jego art. 23 ust. 4,
uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej przedstawiony po konsultacji z Komitetem Doradczym,
a także mając na uwadze, co następuje:
1. PROCEDURA
1.1. Obowiązujące środki
(1)
Komisja nałożyła rozporządzeniem (WE) nr 194/2009 (2) tymczasowe cło wyrównawcze na przywóz biodiesla pochodzącego ze Stanów Zjednoczonych Ameryki (USA).
(2)
Rozporządzeniem (WE) nr 598/2009 (3) („rozporządzenie w sprawie ceł ostatecznych”) Rada nałożyła na przywóz biodiesla określonego w art. 1 ust. 1 wymienionego rozporządzenia („produkt objęty postępowaniem”), pochodzącego z USA, ostateczne cło wyrównawcze wynoszące od 211,2 EUR do 237 EUR na tonę („obowiązujące środki”). Dochodzenie, które doprowadziło do przyjęcia rozporządzenia w sprawie ceł ostatecznych, zwane jest dalej „dochodzeniem pierwotnym”.
(3)
Należy także zaznaczyć, że rozporządzeniem (WE) nr 599/2009 (4) Rada nałożyła na przywóz produktu objętego postępowaniem ostateczne cło antydumpingowe wynoszące od 0 EUR do 198 EUR na tonę.
1.2. Wniosek
(4)
W dniu 30 czerwca 2010 r. do Komisji wpłynął wniosek na podstawie art. 23 ust. 4 rozporządzenia podstawowego o przeprowadzenie dochodzenia w sprawie możliwego obchodzenia środków wyrównawczych nałożonych na przywóz produktu objętego postępowaniem. Wniosek został złożony przez Europejską Radę Biodiesla („EBB”) w imieniu unijnych producentów biodiesla.
(5)
We wniosku twierdzono, że środki wyrównawcze względem przywozu produktu objętego postępowaniem były obchodzone poprzez przeładunek w Kanadzie i Singapurze oraz wywóz biodiesla w postaci mieszanki zawierającej maksymalnie 20 % biodiesla.
(6)
We wniosku twierdzono, że po wprowadzeniu środków względem produktu objętego postępowaniem zaszła istotna zmiana w strukturze handlu obejmującego wywóz z USA, Kanady i Singapuru oraz że nie ma innej wystarczającej racjonalnej przyczyny lub uzasadnienia tej zmiany niż nałożenie cła. Ta zmiana w strukturze handlu miała wynikać z przeładunku produktu objętego postępowaniem w Kanadzie i Singapurze.
(7)
We wniosku twierdzono ponadto, że po wprowadzeniu środków rozpoczął się wywóz do Unii biodiesla w postaci mieszanki zawierającej maksymalnie 20 % biodiesla z USA, w którym, jak się domniemywa, wykorzystywano próg zawartości biodiesla ustalony w opisie produktu objętego postępowaniem.
(8)
Ponadto we wniosku twierdzono, że skutki naprawcze środków wyrównawczych obowiązujących względem produktu objętego postępowaniem zostały osłabione zarówno w pod względem ilości, jak i ceny. Utrzymywano, że znaczące ilości przywozu biodiesla w formie czystej lub w postaci mieszanki zawierającej wagowo ponad 20 % biodiesla z Kanady i Singapuru, oraz biodiesla w postaci mieszanki zawierającej wagowo maksymalnie 20 % biodiesla okazały się zastępować przywóz produktu objętego postępowaniem. Ponadto istniały wystarczające dowody potwierdzające, iż przedmiotowy zwiększony przywóz był dokonywany po cenach dużo niższych od niewyrządzajacej szkody ceny ustalonej w dochodzeniu, które doprowadziło do wprowadzenia obowiązujących środków.
(9)
We wniosku twierdzono wreszcie, że ceny produktu objętego postępowaniem są nadal subsydiowane, jak wcześniej ustalono.
1.3. Wszczęcie postępowania
(10)
Ustaliwszy, po konsultacji z Komitetem Doradczym, że istnieją wystarczające dowody prima facie pozwalające na wszczęcie dochodzenia zgodnie z art. 23 rozporządzenia podstawowego, Komisja wszczęła dochodzenie rozporządzeniem (WE) nr 721/2010 (5) („rozporządzenie wszczynające”). Na podstawie art. 24 ust. 5 rozporządzenia podstawowego Komisja rozporządzeniem wszczynającym poleciła organom celnym rejestrowanie przywozu wysyłanego z Kanady i Singapuru, a także przywozu pochodzącego z USA biodiesla w postaci mieszanki zawierającej wagowo maksymalnie 20 % monoalkilowych estrów kwasów tłuszczowych lub parafinowych olejów napędowych będących produktem syntezy lub hydrorafinacji, o pochodzeniu niekopalnym.
(11)
Rozporządzeniem (UE) nr 720/2010 (6) Komisja wszczęła także równoległe dochodzenie dotyczące możliwego obchodzenia środków antydumpingowych względem przywozu biodiesla pochodzącego z USA poprzez przywóz biodiesla wysyłanego z Kanady i Singapuru oraz poprzez przywóz biodiesla w postaci mieszanki zawierającej wagowo maksymalnie 20 % biodiesla pochodzącego z USA.
1.4. Dochodzenie
(12)
Komisja oficjalnie powiadomiła władze USA, Kanady i Singapuru. Znanym Komisji producentom/eksporterom w USA, Kanadzie i Singapurze wysłano kwestionariusze. Zainteresowanym stronom dano możliwość przedstawienia uwag na piśmie oraz zgłoszenia wniosku o przesłuchanie w terminie określonym w rozporządzeniu wszczynającym.
(13)
Następujące przedsiębiorstwa przedstawiły odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu, a w ich siedzibach przeprowadzono następnie wizyty weryfikacyjne:
Producenci/eksporterzy w Kanadzie:
-
BIOX Corporation,
-
Rothsay Biodiesel.
Przedsiębiorstwa handlowe w Singapurze:
-
Trafigura Pte Ltd.,
-
Wilmar Trading Pte Ltd.
Producenci/eksporterzy w USA:
-
Archer Daniels Midland Company,
-
BP Products North America Inc.,
-
Louis Dreyfus Corporation.
Powiązani importerzy:
-
BP Oil International Ltd.,
-
Cargill BV.
(14)
Ponadto złożono wizyty w stosownych właściwych organach rządu Kanady i rządu Singapuru.
1.5. Okres objęty dochodzeniem
(15)
Dochodzenie objęło okres od dnia 1 kwietnia 2009 r. do dnia 30 czerwca 2010 r. („OD”). Dane zgromadzono za okres od 2008 r. do końca OD w celu zbadania domniemanej zmiany w strukturze handlu.
2. PRODUKT BĘDĄCY PRZEDMIOTEM DOCHODZENIA W SPRAWIE OBCHODZENIA CEŁ
(16)
Produktem, którego dotyczy możliwe obchodzenie środków, tj. produktem będącym przedmiotem dochodzenia pierwotnego, są monoalkilowe estry kwasów tłuszczowych lub parafinowe oleje napędowe będące produktem syntezy lub hydrorafinacji o pochodzeniu niekopalnym, powszechnie nazywane „biodieslem”, w formie czystej lub w postaci mieszanki zawierającej wagowo ponad 20 % monoalkilowych estrów kwasów tłuszczowych lub parafinowych olejów napędowych będących produktem syntezy lub hydrorafinacji, o pochodzeniu niekopalnym, objęte obecnie kodami CN ex 1516 20 98, ex 1518 00 91, ex 1518 00 99, ex 2710 19 41, 3824 90 91, ex 3824 90 97 oraz pochodzące z USA.
(17)
Produkt będący przedmiotem obchodzenia ceł jest dwojaki. Po pierwsze, w odniesieniu do domniemanego przeładunku przez Kanadę i Singapur, jest to produkt identyczny z produktem będącym przedmiotem dochodzenia pierwotnego, zgodnie z opisem w poprzednim ustępie. W odniesieniu do przywozu bezpośrednio z USA produktem objętym dochodzeniem jest biodiesel w postaci mieszanki zawierający wagowo maksymalnie 20 % monoalkilowych estrów kwasów tłuszczowych lub parafinowych olejów napędowych będących produktem syntezy lub hydrorafinacji o pochodzeniu niekopalnym, pochodzący z USA.
3. PRZYWÓZ BIODIESLA DO UNII WOBEC WYWOZU Z USA
(18)
W następstwie nałożenia tymczasowych środków wyrównawczych w marcu 2009 r. praktycznie zaprzestano przywozu produktu objętego postępowaniem. Poniższa tabela przedstawia w skrócie tę sytuację:
Przywóz biodiesla oraz niektórych mieszanek biodiesla do Unii Europejskiej
objęty kodem CN 3824 90 91 (w tonach)
2008
udział
2009
udział
OD
udział
USA
1 487 790
83,62 %
381 227
22,29 %
24
0,00 %
Kanada
1 725
0,10 %
140 043
8,19 %
197 772
9,28 %
Singapur
179
0,01 %
20 486
1,20 %
32 078
1,50 %
Źródło: Eurostat
(19)
Powyższe dane Eurostatu obejmują wszystkie rodzaje biodiesla zawierającego co najmniej 96,5 % estrów.
(20)
Dla porównania USA podają następujące dane na temat wywozu biodiesla i mieszanek biodiesla objętego kodem HTS 3824 90 40 00 (mieszanek substancji tłuszczowych pochodzenia zwierzęcego lub roślinnego):
Wywóz biodiesla i mieszanek biodiesla z USA
objęty kodem HTS 3824 90 40 00 (w tonach)
2008
2009
OD
Unia Europejska
2 241 473
335 577
358 291
Kanada
967
128 233
161 841
Singapur
311
42 056
27 415
2 242 751
505 866
547 547
Źródło: Departament Handlu Stanów Zjednoczonych
(21)
Porównanie dwóch powyższych tabel prowadzi do wniosku, iż 358 291 ton wywozu do Unii podczas OD stanowią mieszanki o maksymalnie 96,5 % zawartości biodiesla.
4. KANADA
4.1. Uwagi ogólne
(22)
Poziom współpracy producentów/eksporterów w Kanadzie był wysoki. Dwóch producentów reprezentujących około 90 % kanadyjskiej produkcji biodiesla przedstawiło odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu i w pełni współpracowało podczas dochodzenia. Ponadto Canadian Renewable Fuels Association oraz właściwe organy rządu Kanady także współpracowali podczas dochodzenia.
(23)
Zgodnie z art. 23 ust. 3 rozporządzenia podstawowego ocena, czy ma miejsce obchodzenie środków, powinna być przeprowadzona poprzez analizę kolejno następujących kwestii: czy doszło do zmiany w strukturze handlu między USA, Kanadą a Unią, czy zmiana ta wynikała z praktyki, procesu lub prac, dla których nie ma wystarczającej racjonalnej przyczyny ani ekonomicznego uzasadnienia, poza nałożonym cłem, czy istnieją dowody szkody lub osłabienia skutków naprawczych cła w odniesieniu do cen lub ilości produktu podobnego oraz czy przywożony produkt podobny nadal korzysta z subsydiów.
4.2. Zmiana w strukturze handlu
4.2.1. Przywóz do Unii
(24)
Przywóz biodiesla z USA zmniejszył się z 1 487 790 ton w 2008 r. do 381 227 ton w 2009 r. oraz do blisko zera w OD.
(25)
Z drugiej strony, według danych Eurostatu całkowity przywóz biodiesla z Kanady do Unii zwiększył się znacząco między 2008 r. a OD z 1 725 ton w 2008 r. do 140 043 ton w 2009 r. i 197 772 ton w OD.
4.2.2. Wywóz biodiesla z USA do Kanady
(26)
Sprzedaż biodiesla między USA a Kanadą nie podlega cłom, ani żadnym innym rodzajom ograniczeń przywozowych.
(27)
Według statystyk USA wywóz biodiesla z USA do Kanady zwiększył się z 967 ton w 2008 r. do 128 233 ton w 2009 r. i do 161 841 ton w OD.
(28)
Porównanie statystyk wywozu przedstawionych przez władze USA ze statystykami przywozu przedstawionymi na miejscu przez władze Kanady pokazało istotne rozbieżności w skali miesięcznej. Według statystyk kanadyjskich przywóz biodiesla z USA zwiększył się z 11 757 ton w 2008 r. do 18 673 ton w 2009 r. i do 174 574 ton w OD.
(29)
Według władz Kanady nie używa się specjalnego kodu do zgłaszania biodiesla. Zaznaczono, że Kanada i USA wymieniają dane dotyczące przywozu w celu ich wykorzystania jako odpowiednich danych dotyczących wywozu. Na poziomie sześciocyfrowym dane dotyczące przywozu do Kanady i dane dotyczące wywozu z USA powinny się więc zgadzać i tak jest istotnie w przypadku HTS 38.24.90. Poza poziomem sześciocyfrowym każde z tych państw ma jednak własny system klasyfikacji. Należy także zaznaczyć, że statystyki kanadyjskie obejmują jedynie przywóz poddany odprawie celnej w Kanadzie, a nie towary przeładowywane.
(30)
Podsumowując, pomimo rozbieżności między tymi dwoma źródłami danych oczywiste jest, że wywóz biodiesla z USA do Kanady zwiększył się od 2008 r. do OD, w szczególności w następstwie nałożenia środków wyrównawczych. Kanadyjski rynek biodiesla nie jest obecnie zdolny do wchłonięcia takich ilości biodiesla. Producenci oryginalnego kanadyjskiego biodiesla są w istocie ukierunkowani na wywóz.
4.2.3. Produkcja w Kanadzie i sprzedaż oryginalnego kanadyjskiego biodiesla w Unii
(31)
Dwaj współpracujący producenci w Kanadzie nie kupowali żadnego biodiesla z USA, ani z żadnych innych źródeł podczas OD.
(32)
Produkcja biodiesla w Kanadzie jest nową gałęzią przemysłu. W OD działało sześć zakładów produkcyjnych, ale produkcja w dwóch zakładach położonych we wschodniej Kanadzie, należących do dwóch współpracujących producentów i przez nich zarządzanych, stanowiła około 90 % łącznej produkcji.
(33)
Z wielkości produkcji sprzedawanej przez współpracujących producentów wyodrębniono sprzedaż, której klienci końcowi bez wątpienia znajdowali się w Ameryce Północnej, tzn. w USA lub Kanadzie. Pozostała sprzedaż trafiała do klientów, którzy odsprzedawali towar lub mieszali go z innymi rodzajami biodiesla. Dwa współpracujące przedsiębiorstwa nie wiedziały, czy klienci sprzedawali te produkty w Unii jako biodiesel kanadyjski, czy mieszali go, bądź sprzedawali klientom końcowym w USA lub Kanadzie.
(34)
Nawet przy założeniu w skrajnym przypadku, że cała „oryginalna” kanadyjska produkcja biodiesla trafiła do Unii, stanowiłaby ona zaledwie 20 % całkowitego przywozu do Unii z Kanady w OD.
4.3. Wniosek dotyczący zmiany w strukturze handlu
(35)
Uzgodnienie statystyk z danymi otrzymanymi od współpracujących producentów pokazało, że kanadyjscy producenci biodiesla nie mogli wyprodukować ilości odpowiadającej wielkości wywozu z Kanady do Unii. Z tego wynika, że wzrost przywozu z Kanady do Unii ma związek z wywozem biodiesla z USA wysyłanego z Kanady.
(36)
Ogólne zmniejszenie wywozu z USA do Unii, począwszy od 2008 r., oraz równoległe zwiększenie wywozu z Kanady do Unii i wywozu z USA do Kanady po nałożeniu pierwotnych środków może być zatem uważane za zmianę w strukturze handlu.
4.4. Niewystarczająca racjonalna przyczyna lub ekonomiczne uzasadnienie inne niż nałożenie cła wyrównawczego
(37)
W ramach dochodzenia nie znaleziono żadnej innej racjonalnej przyczyny lub ekonomicznego uzasadnienia dla przeładunku poza unikaniem płacenia cła wyrównawczego obowiązującego w odniesieniu do biodiesla pochodzącego z USA.
4.5. Osłabianie skutków naprawczych cła wyrównawczego
(38)
Do stwierdzenia, czy przywożone produkty osłabiły pod względem ilości skutki naprawcze środków wyrównawczych obowiązujących względem przywozu biodiesla z USA, wykorzystano dane Eurostatu. Ilości i ceny wywozu z Kanady porównano z poziomem usuwającym szkodę określonym w dochodzeniu pierwotnym.
(39)
Jak wspomniano powyżej, przywóz z Kanady do Unii zwiększył się z 1 725 ton w 2008 r. do 197 772 ton (co stanowiło 9,2 % udziału w przywozie) podczas OD. Wzrost przywozu z Kanady nie może być uznany za nieistotny, biorąc pod uwagę rozmiary unijnego rynku ustalone w dochodzeniu pierwotnym. Uwzględniając niewyrządzający szkody poziom cen określony w dochodzeniu pierwotnym, przywóz z Kanady do Unii podczas OD wykazywał się 50 % zaniżaniem cen w regionie, podcinając ceny sprzedaży producentów unijnych o około 40 %.
(40)
Stwierdzono zatem, że środki ulegają osłabieniu pod względem ilości i cen.
4.6. Dowody na istnienie subsydiowania
(41)
Jeśli chodzi o subsydiowanie, należy zaznaczyć, że ulgę podatkową dotyczącą biodiesla w USA, która w dochodzeniu pierwotnym została uznana za główny mechanizm subsydiowania, wprowadzono ponownie z mocą wsteczną w grudniu 2010 r. Na tej podstawie stwierdza się, że przywożony produkt podobny nadal korzystał z subsydiów podczas OD.
4.7. Wniosek
(42)
W dochodzeniu stwierdzono, że ostateczne cła wyrównawcze nałożone na przywóz biodiesla pochodzącego z USA były obchodzone poprzez przeładunek w Kanadzie, zgodnie z art. 23 rozporządzenia podstawowego.
5. SINGAPUR
(43)
Dwa przedsiębiorstwa handlowe mające swoje siedziby w Singapurze współpracowały podczas dochodzenia. Ponadto współpracowały właściwe organy rządu Singapuru.
(44)
Kryteria oceny, czy ma miejsce obchodzenie środków, zostały opisane w motywie 23 powyżej.
(45)
Według danych Eurostatu całkowity wywóz biodiesla z Singapuru do Unii wzrósł z 179 ton w 2008 r. do 20 486 ton w 2009 r. i do 32 078 ton w OD. Wywóz z USA do Singapuru także wzrósł w tym samym okresie.
(46)
Według właściwych organów rządu Singapuru biodiesel produkowany lokalnie jest sprzedawany głównie w na terenie Singapuru w celu zaspokajania popytu krajowego. Władze zauważają jednak, że ta gałąź przemysłu w Singapurze się rozwija, biorąc pod uwagę niedawną budowę nowych zakładów produkcyjnych.
(47)
Wywóz z Singapuru był zwykle niski. Przywóz biodiesla do Unii został dokładnie zbadany w bazie danych, o której mowa w art. 14 ust. 6, i sprawdzony z właściwymi krajowymi organami celnymi. Wydaje się, że przywóz ten nastąpił w kilku nagłych skokach. Analiza wykazała, że większość tego przywozu rzeczywiście pochodziła z Singapuru. Nie można jednak zaliczyć tu całkowitego przywozu.
(48)
Porównując do konsumpcji Unii ustalonej w dochodzeniu pierwotnym, wykazano, że wielkości przywozu z Singapuru do Unii, których nie można zaliczyć jako pochodzących z Singapuru, są bardzo niskie. Ponadto, biorąc pod uwagę dane szacunkowe EBB dotyczące znacznego wzrostu konsumpcji Unii od czasu dochodzenia pierwotnego, ich udział w konsumpcji Unii byłby nieistotny.
(49)
W związku z powyższym można stwierdzić, że skutki naprawcze środków wyrównawczych nie były osłabiane pod względem ilości pochodzących z Singapuru.
(50)
Jeśli chodzi o przeładunek, to powszechnie wiadomo, że Singapur jest ogromnym węzłem w Azji, gdzie statki regionalne przypływają i gdzie następuje rozładunek towarów, które są następnie ponownie ładowane na statki płynące między innymi do Europy. W dochodzeniu ujawniono, że jedno ze współpracujących przedsiębiorstw handlowych dokonywało przeładunku biodiesla pochodzącego z Malezji lub Indonezji w Singapurze, a jego miejscem przeznaczenia była Unia. Podczas OD tylko to jedno przedsiębiorstwo handlowe dokonywało wywozu znacznej ilości biodiesla do Unii poprzez przeładunek w Singapurze i poddawało biodiesel odprawie celnej w Unii jako pochodzący z Malezji lub Indonezji. Weryfikacja nie wykazała przesłanek do podania w wątpliwość deklarowanego pochodzenia z Indonezji lub Malezji.
(51)
W świetle powyższego należy zakończyć dochodzenie dotyczące możliwego obchodzenia środków wyrównawczych poprzez przywóz biodiesla wysyłanego z Singapuru.
6. USA
6.1. Uwagi wstępne
(52)
Pięciu producentów biodiesla lub mieszanek biodiesla z USA współpracowało w dochodzeniu, przy czym trzech z nich objęto próbą w dochodzeniu pierwotnym. Rząd USA współpracował poprzez zapewnienie statystyk dotyczących wywozu oraz ich interpretację.
(53)
Wszyscy trzej producenci, których objęto próbą w dochodzeniu pierwotnym, zaprzestali wywozu biodiesla po wprowadzeniu środków ostatecznych.
(54)
Tylko jedno z pięciu współpracujących przedsiębiorstw, BP North America, które nie współpracowało w dochodzeniu pierwotnym, dokonywało w OD wywozu do Unii mieszanek biodiesla zawierających wagowo maksymalnie 20 % biodiesla („B20 i poniżej”).
(55)
Krajowa Rada Biodiesla (National Biodiesel Board - „NBB”), która reprezentuje przemysł biodiesla w USA, twierdziła, że produkt, który według niej wyraźnie znajduje się poza zakresem produktu objętego obowiązującymi środkami, nie może być przedmiotem stosowania środków wyrównawczych bez wszczynania de novo dochodzenia antysubsydyjnego. NBB twierdziła, że w rozporządzeniu w sprawie ceł ostatecznych wyraźnie wskazano „produkt objęty postępowaniem” i „produkt podobny” na poziomie biodiesla lub biodiesla w postaci mieszanki zawierającej ponad 20 % biodiesla. Według NBB nie był to sztuczny próg, lecz odpowiadał on realiom rynkowym ustalonym w dochodzeniu pierwotnym. Ustalono na przykład, że próg 20 % jest właściwy, aby umożliwić jasne rozróżnienie między różnymi rodzajami mieszanek, które są dostępne na rynku USA.
(56)
W opinii NBB i innych zainteresowanych stron dochodzenie dotyczące obchodzenia środków może rozszerzyć środki wyrównawcze względem produktu objętego postępowaniem na produkt podobny, który jest jedynie nieznacznie zmieniony w porównaniu do produktu objętego postępowaniem. Ponownie NBB twierdziła, że sama Rada ustanowiła w rozporządzeniu w sprawie ceł ostatecznych, że biodiesel w postaci mieszanki zawierającej maksymalnie 20 % biodiesla nie jest produktem podobnym. Z tego względu według NBB struktura przepisów rozporządzenia podstawowego nie daje innej opcji poza wszczęciem nowego dochodzenia w celu ustalenia, czy te mieszanki powinny zostać objęte środkami.
(57)
W odpowiedzi na te argumenty należy przede wszystkim zauważyć, że celem przepisów przeciwdziałających obchodzeniu środków w art. 23 rozporządzenia podstawowego jest przeciwdziałanie domniemanym próbom unikania obowiązujących środków. Jeżeli istnieją wystarczające dowody prima facie wskazujące, że ma miejsce obchodzenie środków w rozumieniu art. 23 ust. 3 rozporządzenia podstawowego, Komisja dokona wszczęcia dochodzenia w celu ustalenia, czy ma miejsce obchodzenie środków. Zgodnie z art. 23 ust. 3 rozporządzenia podstawowego ocena, czy ma miejsce obchodzenie środków, powinna być przeprowadzona np. poprzez analizę kolejno następujących kwestii: czy doszło do zmiany w strukturze handlu między USA a Unią, czy zmiana ta wynika z praktyki, procesu lub prac, dla których nie ma wystarczającej racjonalnej przyczyny ani ekonomicznego uzasadnienia, poza nałożonym cłem, oraz czy istnieją dowody szkody lub osłabienia skutków naprawczych cła w odniesieniu do cen lub ilości.
(58)
Należy przypomnieć, że dochodzenie dotyczące obchodzenia środków nie stanowi przeglądu zakresu produktu na podstawie art. 19 rozporządzenia podstawowego i nie zmienia definicji produktu objętego postępowaniem i produktu podobnego. W przepisach art. 23 rozporządzenia podstawowego przewiduje się odpowiednią podstawę prawną dla dochodzenia, czy występuje obchodzenie środków w odniesieniu do produktu, wobec którego się je stosuje.
(59)
W tym względzie we wniosku, który Komisja otrzymała zgodnie z art. 23 ust. 4 rozporządzenia podstawowego, stwierdzono, że po wprowadzeniu środków rozpoczął się wywóz do Unii biodiesla w postaci mieszanek zawierających maksymalnie 20 % biodiesla z USA, w którym, jak się domniemywa, wykorzystywano próg zawartości biodiesla ustalony w opisie produktu objętego postępowaniem i produktu podobnego. W dochodzeniu zbadano, czy taką praktykę można uznać za obchodzenie środków w rozumieniu przepisów art. 23 rozporządzenia podstawowego. Należy wreszcie zauważyć, że domniemane praktyki obchodzenia środków mogą być zbadane jedynie na mocy art. 23 rozporządzenia podstawowego.
6.2. Wywóz B20 i poniżej z USA do Unii
(60)
Jak wspomniano w motywie 20, kod USA HTS 3824 90 40 00 obejmuje także mieszanki o maksymalnie 96,5 % zawartości biodiesla. Według statystyk wywozu USA całkowita ilość tego typu mieszanki wywiezionej do Unii w OD wyniosła 358 291 ton.
(61)
W OD BP Products North America („BPNA”) dokonał wywozu znacznej części powyżej wymienionej ilości.
(62)
Przedsiębiorstwo BPNA nie uczestniczyło w dochodzeniu pierwotnym, ponieważ oczekując wzrostu rynku biodiesla w przyszłości, rozpoczęło ono swoją działalność w dziedzinie biodiesla dopiero na początku 2009 r. w odpowiedzi na mandaty udzielone mu zarówno przez rząd w USA, jak i za granicą. BPNA rozpoczęło wywóz do Unii w grudniu 2009 r. Przypomina się, że środki ostateczne zostały wprowadzone w lipcu 2009 r.
(63)
W Unii BP sprzedawało pochodzącą z USA mieszankę biodiesla zawierającą wagowo maksymalnie 15 % biodiesla („B15”) w Zjednoczonym Królestwie, Francji i Niderlandach. We wszystkich przypadkach produkt poddawany był dalszemu mieszaniu w celu przestrzegania odpowiednich przepisów obowiązujących w niektórych państwach członkowskich, służących promocji tankowania biopaliw, ponieważ są one obecnie uważane za przyjazne dla środowiska.
(64)
BPNA argumentowało, że mieszanki zawierające mniej niż 15 % nie są produktem podobnym dla produktu objętego postępowaniem. Właściwości produktów i rzeczywistość rynkowa są bardzo odmienne. Logistyka (w tym ograniczenia dotyczące transportu morskiego) związana z produkcją i przywozem mieszanek o niższej zawartości jest bardzo różna od tej przy wyższych poziomach zawartości. Według BPNA w transporcie mieszanek o zawartości niższej niż 15 % produkty te klasyfikowane są jako produkty naftowe, a nie produkty chemiczne, co sprawia, że transport morski jest mniej kosztowny. BPNA twierdziło także, że mieszanki o wyższej i niższej zawartości biodiesla dają różne wyniki w przypadku ich stosowania w silnikach diesla.
(65)
Celem dochodzenia dotyczącego obchodzenia środków jest ustalenie, czy w przypadku biodiesla w mieszance zawierającej wagowo maksymalnie 20 % biodiesla obchodzono obowiązujące środki. Możliwe, że mieszanki o niższej zawartości wiążą się z niższymi kosztami transportu morskiego. Należy jednak zaznaczyć, że w porównaniu z procesem produkcji biodiesla w postaci mieszanki powyżej B20 mieszanka B20 i poniżej charakteryzuje się w rzeczywistości jedynie innym składem mieszanki. Zmiana składu mieszanki jest bardzo prostym procesem. Produkcja B20 i poniżej jest uznawana za jedynie niewielką zmianę produktu objętego postępowaniem, a różnica polega wyłącznie na innej proporcji biodiesla w mieszance. Należy także zaznaczyć, że produkt objęty postępowaniem oraz B20 i poniżej są ostatecznie przeznaczone w Unii do tych samych zastosowań. Co więcej, biodiesel w postaci mieszanki B20 i poniżej oraz biodiesel w postaci mieszanki powyżej B20 posiadają te same podstawowe cechy charakterystyczne.
6.3. Zmiana w strukturze handlu
(66)
Przywóz produktu objętego postępowaniem z USA zmniejszył się z 1 487 790 ton w 2008 r. do 381 227 ton w 2009 r. oraz do blisko zera w OD.
(67)
W tym względzie należy zaznaczyć, iż pomimo obowiązkowego wymogu dotyczącego mieszania np. B5 obowiązującego w Unii podczas dochodzenia pierwotnego, wywóz B20 i poniżej z USA do Unii rozpoczął się dopiero po wprowadzeniu środków ostatecznych. Według danych otrzymanych od współpracujących producentów eksportujących objętych próbą, podczas dochodzenia pierwotnego dokonywano przywozu głównie B99,9 do Unii. Powodem tego był fakt, że osiągano w ten sposób maksymalne dotacje do wywożonych towarów (ulga podatkowa dotycząca biodiesla w wysokości 1 USD za galon).
(68)
Trudno jest zatem dostrzec ekonomiczne uzasadnienie rozpoczęcia wywozu B20 i poniżej inne niż unikanie obowiązujących środków wyrównawczych.
(69)
Proporcja biodiesla w mieszance jest nadal subsydiowana, a importer unika płacenia należnego cła wyrównawczego. W tym względzie należy zauważyć, że cło wyrównawcze nakładane na mieszanki jest stosowane proporcjonalnie do zawartości biodiesla w mieszance, tj. w przypadku przywozu B15 niezapłacone cło wyrównawcze wynosiłoby maksymalnie około 35 EUR za tonę.
6.4. Niewystarczająca racjonalna przyczyna lub ekonomiczne uzasadnienie inne niż nałożenie cła wyrównawczego
(70)
Według BNPA biodiesel o zawartości mniejszej niż B15 nie został stworzony specjalnie dla uniknięcia ceł. Przedsiębiorstwo argumentowało, że nie uczestniczyło w dochodzeniu pierwotnym, ponieważ rozpoczęło swoją działalność w dziedzinie biodiesla dopiero na początku 2009 r. w oczekiwaniu na aktywny rynek biodiesla w przyszłości w związku z rządowymi mandatami, zarówno w USA, jak i za granicą. Specyficzna struktura przedsiębiorstwa, jego działalność jako przedsiębiorstwa paliwowego oraz logistyczna obecność w USA spowodowały, że wytwarzanie mieszanek w USA i ich wywóz do Unii stały się logiczną decyzją handlową. Wywożona mieszanka zawsze była mieszanką B15 i poniżej, ze względu na mniej surowe środki bezpieczeństwa: do B15 mieszanka nie jest uznawana za produkt chemiczny w rozumieniu przepisów żeglugi morskiej.
(71)
Należy zaznaczyć, że przedsiębiorstwo rozpoczęło wywóz do Unii dopiero po nałożeniu środków. Uważa się, że nie ma wystarczającej racjonalnej przyczyny lub ekonomicznego uzasadnienia poza unikaniem obowiązującego cła wyrównawczego na biodiesel pochodzący z USA.
6.5. Osłabianie skutków naprawczych cła wyrównawczego
(72)
Uwzględniając niewyrządzający szkody poziom cen określony w dochodzeniu pierwotnym, przywóz z USA B20 i poniżej do Unii podczas OD wykazywał się zarówno podcięciem cenowym, jak i zaniżaniem cen. Przywóz B20 i poniżej pojawił się dopiero po wprowadzeniu środków ostatecznych, a związane z nim ilości nie są nieistotne.
(73)
Stwierdzono zatem, że środki ulegają osłabieniu pod względem ilości i cen.
6.6. Dowody na istnienie subsydiowania
(74)
Jeśli chodzi o subsydiowanie, należy zaznaczyć, że ulgę podatkową dotyczącą biodiesla w USA, która w dochodzeniu pierwotnym została uznana za główny mechanizm subsydiowania, wprowadzono ponownie z mocą wsteczną w grudniu 2010 r. Na tej podstawie stwierdza się, że przywożony produkt podobny nadal korzystał z subsydiów podczas OD.
6.7. Wnioski
(75)
W dochodzeniu stwierdzono, że ostateczne cła wyrównawcze nałożone na przywóz biodiesla pochodzącego z USA były obchodzone poprzez przywóz do Unii biodiesla w postaci mieszanki zawierającej wagowo maksymalnie 20 % biodiesla.
(76)
Stwierdzono, że jedynym ekonomicznym uzasadnieniem wywozu mieszanek B20 i poniżej było z jednej strony wsparcie w postaci subsydiów w USA, a z drugiej strony unikanie płacenia ceł wyrównawczych przy przywozie do Unii.
(77)
Przedsiębiorstwo BPNA złożyło wniosek o zwolnienie z możliwych rozszerzonych środków. Jednakże ze względu na fakt, że dochodzenie wyraźnie wykazało, że przywozu B20 i poniżej dokonywano w celu obchodzenia obowiązujących środków, takie zwolnienie nie może zostać przyznane. Zgodnie z przepisami art. 23 ust. 6 rozporządzenia podstawowego zwolnienia mogą zostać przyznane producentom produktu objętego postępowaniem, którzy wykażą, że nie są związani z żadnym z producentów objętych środkiem oraz że uznano, iż nie biorą udziału w praktyce omijania środków. W dochodzeniach wykazano, że BPNA bierze udział w praktykach obchodzenia środków poprzez rozpoczęcie wywozu B20 i poniżej po wprowadzeniu środków antydumpingowych i wyrównawczych bez wystarczającej racjonalnej przyczyny lub ekonomicznego uzasadnienia innych niż wprowadzenie środków. Ponadto istnieją dowody, że środki ulegają osłabieniu pod względem cen i ilości, a przywożony produkt jest nadal subsydiowany.
(78)
Niektórzy producenci biodiesla współpracujący w dochodzeniu pierwotnym wystąpili o zwolnienie ze wszelkich środków rozszerzonych z powodu obchodzenia środków. Ustalono, że ci producenci z USA nie produkowali ani nie sprzedawali B20 i poniżej. Zgodnie z art. 23 ust. 6 rozporządzenia podstawowego podczas dochodzenia dotyczącego obchodzenia środków uwzględnione mogą zostać tylko wnioski o zwolnienie przedłożone przez producentów. Należy jednak zaznaczyć, że art. 23 rozporządzenia podstawowego zawiera przepisy dotyczące nowych przedsiębiorstw na rynku.
7. ŚRODKI
7.1. Kanada
(79)
Z powyższych względów stwierdzono, że ostateczne cło wyrównawcze nałożone na przywóz biodiesla pochodzącego z USA było obchodzone poprzez przeładunek w Kanadzie, zgodnie z art. 23 rozporządzenia podstawowego.
(80)
Zgodnie z art. 23 ust. 1 zdanie pierwsze rozporządzenia podstawowego obowiązujące środki mające zastosowanie do przywozu produktu objętego postępowaniem pochodzącego z USA powinny zatem zostać rozszerzone na przywóz tego samego produktu wysyłanego z Kanady, niezależnie od tego, czy zostały one zgłoszone jako pochodzące z Kanady, czy też nie.
(81)
Aby zapobiec unikaniu ceł przez nieweryfikowalne zarzuty, iż produkt poddawany przeładunkowi w Kanadzie został wyprodukowany przez przedsiębiorstwo podlegające indywidualnej stawce cła w rozporządzeniu w sprawie ceł ostatecznych, środkami podlegającymi rozszerzeniu powinny być środki ustanowione dla „wszystkich pozostałych przedsiębiorstw” w art. 1 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 598/2009, które są ostatecznym cłem wyrównawczym w wysokości 237 EUR na tonę.
(82)
Cło wyrównawcze nałożone na mieszanki obowiązuje, w stosunku wagowym, do łącznej zawartości monoalkilowych estrów kwasów tłuszczowych lub parafinowych olejów napędowych będących produktem syntezy lub hydrorafinacji o pochodzeniu niekopalnym (zawartości biodiesla) w mieszance.
(83)
Zgodnie z art. 23 ust. 4 i art. 24 ust. 5 rozporządzenia podstawowego, które stanowią, że wszelkie rozszerzone środki stosuje się do przywozu produktów wprowadzonych do Unii z zastrzeżeniem rejestracji wymaganej rozporządzeniem podstawowym, cło należy pobierać od zarejestrowanego przywozu biodiesla wysyłanego z Kanady.
7.2. Stany Zjednoczone
(84)
W związku z powyższym stwierdzono, że ostateczne cło wyrównawcze nałożone na przywóz biodiesla pochodzącego z USA było obchodzone poprzez przywóz do Unii B20 i poniżej, zgodnie z art. 23 rozporządzenia podstawowego.
(85)
Zgodnie z art. 23 ust. 1 zdanie pierwsze rozporządzenia podstawowego należy zatem rozszerzyć środki obowiązujące względem przywozu produktu objętego postępowaniem pochodzącego z USA na przywóz B20 i poniżej.
(86)
Środkami podlegającymi rozszerzeniu powinny być środki ustanowione w art. 1 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 598/2009.
(87)
Rozszerzone cło wyrównawcze nałożone na mieszanki obowiązuje w stosunku wagowym do łącznej zawartości monoalkilowych estrów kwasów tłuszczowych lub parafinowych olejów napędowych będących produktem syntezy lub hydrorafinacji o pochodzeniu niekopalnym (zawartości biodiesla) w mieszance.
(88)
Zgodnie z art. 23 ust. 4 i art. 24 ust. 5 rozporządzenia podstawowego, które stanowią, że wszelkie rozszerzone środki należy stosować do przywozu produktów wprowadzonych do Unii z zastrzeżeniem rejestracji wymaganej rozporządzeniem podstawowym, cła należy pobierać od zarejestrowanego przywozu B20 i poniżej pochodzącego z USA.
8. ZAKOŃCZENIE DOCHODZENIA PRZECIWKO SINGAPUROWI
(89)
W świetle ustaleń dotyczących Singapuru należy zakończyć dochodzenie dotyczące możliwego obchodzenia środków wyrównawczych poprzez przywóz biodiesla wysyłanego z Singapuru oraz zaprzestać rejestracji przywozu biodiesla wysyłanego z Singapuru, które wprowadzono rozporządzeniem wszczynającym.
9. WNIOSEK O ZWOLNIENIE
(90)
Dwa współpracujące przedsiębiorstwa z Kanady, które przedstawiły odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu, złożyły wnioski o przyznanie zwolnienia z możliwych rozszerzonych środków zgodnie z art. 23 ust. 6 rozporządzenia podstawowego.
(91)
Stwierdzono, że dwaj współpracujący producenci kanadyjscy nie biorą udziału w praktykach obchodzenia środków, które są przedmiotem niniejszego dochodzenia. Ponadto ci producenci potrafili wykazać, że nie są powiązani z żadnym producentem/eksporterem biodiesla w USA. Z tego względu można przyznać im zwolnienie.
(92)
Uznaje się, że w tym przypadku konieczne jest wprowadzenie specjalnych środków w celu zapewnienia właściwego stosowania takich zwolnień. Środki specjalne polegają na przedstawianiu organom celnym państw członkowskich ważnej faktury handlowej, która jest zgodna z wymogami określonymi w załączniku do niniejszego rozporządzenia. Przywóz, któremu nie towarzyszy taka faktura, podlega rozszerzonemu cłu wyrównawczemu.
(93)
Jeden współpracujący podmiot w USA, który przedstawił odpowiedź na pytania zawarte w kwestionariuszu, także wnioskował o przyznanie zwolnienia z możliwych rozszerzonych środków zgodnie z art. 23 ust. 6 rozporządzenia podstawowego.
(94)
Zgodnie z wyjaśnieniem w motywie 77 powyżej dochodzenie wyraźnie wykazało, że podmiot ten brał udział w praktykach obchodzenia środków poprzez przywóz B20 i poniżej. W rezultacie takie zwolnienie nie może zostać przyznane.
(95)
Należy jednak podkreślić, że gdyby któryś z producentów eksportujących, których to dotyczy, przestał korzystać z subsydiowania, może on zwrócić się z wnioskiem o dokonanie przeglądu na podstawie art. 19 rozporządzenia podstawowego.
10. UJAWNIANE INFORMACJE
(96)
Zainteresowane strony zostały poinformowane o najważniejszych faktach i względach prowadzących do powyższych wniosków oraz zaproszone do przedstawienia swoich uwag. Uwagi przedstawione przez strony ustnie lub na piśmie zostały rozpatrzone,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
1. Ostateczne cło wyrównawcze nałożone rozporządzeniem (WE) nr 598/2009 na przywóz monoalkilowych estrów kwasów tłuszczowych lub parafinowych olejów napędowych będących produktem syntezy lub hydrorafinacji o pochodzeniu niekopalnym powszechnie nazywane „biodieslem”, w formie czystej lub w postaci mieszanki zawierającej wagowo ponad 20 % monoalkilowych estrów kwasów tłuszczowych lub parafinowych olejów napędowych będących produktem syntezy lub hydrorafinacji o pochodzeniu niekopalnym, pochodzących z USA, zostaje niniejszym rozszerzone na przywóz do Unii monoalkilowych estrów kwasów tłuszczowych lub parafinowych olejów napędowych będących produktem syntezy lub hydrorafinacji o pochodzeniu niekopalnym, powszechnie nazywanych „biodieslem”, w formie czystej lub w postaci mieszanki zawierającej wagowo ponad 20 % monoalkilowych estrów kwasów tłuszczowych lub parafinowych olejów napędowych będących produktem syntezy lub hydrorafinacji o pochodzeniu niekopalnym, wysyłanych z Kanady, zgłoszonych lub niezgłoszonych jako pochodzące z Kanady, obecnie objętych kodami CN ex 1516 20 98 (kod TARIC 1516209821), ex 1518 00 91 (kod TARIC 1518009121), ex 1518 00 99 (kod TARIC 1518009921), ex 2710 19 41 (kod TARIC 2710194121), ex 3824 90 91 (kod TARIC 3824909110) i ex 3824 90 97 (kod TARIC 3824909701), z wyjątkiem tych produkowanych przez przedsiębiorstwa wymienione poniżej:
Państwo
Przedsiębiorstwo
Dodatkowy kod TARIC
Kanada
BIOX Corporation, Oakville, Ontario, Kanada
B107
Kanada
Rothsay Biodiesel, Guelph, Ontario, Kanada
B108
Cłem, które ma podlegać rozszerzeniu, jest cło ustanowione dla „wszystkich pozostałych przedsiębiorstw” w art. 1 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 598/2009, które jest ostatecznym cłem wyrównawczym w wysokości 237 EUR na tonę netto.
Cło wyrównawcze nałożone na mieszanki ma zastosowanie, w stosunku wagowym, do łącznej zawartości monoalkilowych estrów kwasów tłuszczowych lub parafinowych olejów napędowych będących produktem syntezy lub hydrorafinacji o pochodzeniu niekopalnym (zawartości biodiesla) w mieszance.
2. Stosowanie zwolnień przyznanych przedsiębiorstwom wymienionym w ust. 1 lub upoważnionym przez Komisję zgodnie z art. 4 ust. 2 jest uwarunkowane przedstawieniem organom celnym państwa członkowskiego ważnej faktury handlowej, która jest zgodna z wymogami określonymi w załączniku. W przypadku nieprzedstawienia takiej faktury stosuje się cło wyrównawcze nałożone na mocy ust. 1.
3. Cło rozszerzone na mocy ust. 1 niniejszego artykułu pobierane jest od przywozu produktów wysyłanych z Kanady, zgłoszonych lub niezgłoszonych jako pochodzące z Kanady, zarejestrowanych zgodnie z art. 2 rozporządzenia (UE) nr 721/2010 oraz art. 23 ust. 4 i art. 24 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 597/2009, z wyjątkiem tych produkowanych przez przedsiębiorstwa wymienione w ust. 1.
4. Stosuje się obowiązujące przepisy dotyczące ceł.
Artykuł 2
1. Ostateczne cło wyrównawcze nałożone rozporządzeniem (WE) nr 598/2009 na przywóz monoalkilowych estrów kwasów tłuszczowych lub parafinowych olejów napędowych będących produktem syntezy lub hydrorafinacji o pochodzeniu niekopalnym powszechnie nazywanych „biodieslem”, w formie czystej lub w postaci mieszanki zawierającej wagowo ponad 20 % monoalkilowych estrów kwasów tłuszczowych lub parafinowych olejów napędowych będących produktem syntezy lub hydrorafinacji o pochodzeniu niekopalnym, pochodzących z USA, zostaje niniejszym rozszerzone na przywóz do Unii biodiesla w postaci mieszanki zawierającej wagowo maksymalnie 20 % monoalkilowych estrów kwasów tłuszczowych lub parafinowych olejów napędowych będących produktem syntezy lub hydrorafinacji o pochodzeniu niekopalnym, pochodzącego z USA i obecnie objętego kodami CN ex 1516 20 98 (kod TARIC 1516209830), ex 1518 00 91 (kod TARIC 1518009130), ex 1518 00 99 (kod TARIC 1518009930), ex 2710 19 41 (kod TARIC 2710194130) i ex 3824 90 97 (kod TARIC 3824909704).
Cłem, które ma podlegać rozszerzeniu, jest cło ustanowione w art. 1 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 598/2009.
Cło wyrównawcze nałożone na mieszanki ma zastosowanie, w stosunku wagowym, do łącznej zawartości monoalkilowych estrów kwasów tłuszczowych lub parafinowych olejów napędowych będących produktem syntezy lub hydrorafinacji o pochodzeniu niekopalnym (zawartości biodiesla) w mieszance.
2. Cło rozszerzone na mocy ust. 1 niniejszego artykułu jest pobierane od przywozu pochodzącego z USA, zarejestrowanego zgodnie z art. 2 rozporządzenia (UE) nr 721/2010 oraz art. 23 ust. 4 i art. 24 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 597/2009.
3. Stosuje się obowiązujące przepisy dotyczące ceł.
Artykuł 3
Dochodzenie wszczęte rozporządzeniem (WE) nr 721/2010 dotyczące możliwego obchodzenia środków wyrównawczych wprowadzonych na mocy rozporządzenia Rady (WE) nr 598/2009 na przywóz biodiesla pochodzącego z USA poprzez przywóz biodiesla wysyłanego z Singapuru, zgłoszonego lub niezgłoszonego jako pochodzący z Singapuru, oraz poddające ten przywóz rejestracji, zostaje niniejszym zakończone.
Artykuł 4
1. Wnioski o zwolnienie z cła rozszerzonego na mocy art. 1 ust. 1 i art. 2 ust. 1 składa się na piśmie w jednym z języków urzędowych Unii Europejskiej; wnioski muszą być podpisane przez osobę upoważnioną do reprezentowania podmiotu wnoszącego o zwolnienie. Wnioski przesyła się na adres:
European Commission
Directorate-General for Trade
Directorate H
Office: N-105 04/92
1049 Brussels
BELGIA
Faks: +32 22956505
2. Zgodnie z art. 23 ust. 6 rozporządzenia (WE) nr 597/2009 Komisja, po konsultacji z Komitetem Doradczym, może zezwolić, na mocy decyzji, na wyłączenie przywozu przedsiębiorstw, co do których zostanie wykazane, że nie obchodzą środków wyrównawczych nałożonych rozporządzeniem (WE) nr 598/2009, z cła rozszerzonego na mocy art. 1 ust. 1 i art. 2 ust. 1.
Artykuł 5
Organom celnym poleca się niniejszym zaprzestanie rejestracji przywozu, ustanowionej zgodnie z art. 2 rozporządzenia (UE) nr 721/2010.
Artykuł 6
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 5 maja 2011 r.