PROVÁDĚCÍ NAŘÍZENÍ KOMISE (EU) č. 679/2011
ze dne 14. července 2011
o změně nařízení (ES) č. 1974/2006, kterým se stanoví podrobná pravidla pro použití nařízení Rady (ES) č. 1698/2005 o podpoře pro rozvoj venkova z Evropského zemědělského fondu pro rozvoj venkova (EZFRV)
EVROPSKÁ KOMISE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie,
s ohledem na nařízení Rady (ES) č. 1698/2005 ze dne 20. září 2005 o podpoře pro rozvoj venkova z Evropského zemědělského fondu pro rozvoj venkova (EZFRV) (1), a zejména na článek 91 uvedeného nařízení,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Nařízení (ES) č. 1698/2005 stanovilo jednotný právní rámec pro podporu rozvoje venkova v celé Unii z Evropského zemědělského fondu pro rozvoj venkova (EZFRV). Uvedený právní rámec byl doplněn prováděcími pravidly, která stanovilo nařízení Komise (ES) č. 1974/2006 (2). Na základě zkušeností získaných při provádění programů rozvoje venkova a problémů, které při tom vznikly, je nezbytné změnit některá ustanovení uvedeného nařízení a doplnit některá prováděcí pravidla.
(2)
Operace spojené s produkcí obnovitelné energie v zemědělských hospodářstvích podle článku 26 nařízení (ES) č. 1698/2005 mohou spadat mimo oblast působnosti článku 42 Smlouvy. V zájmu zajištění souladu s pravidly státní podpory v oblasti zemědělství je třeba přijmout zvláštní ustanovení pro investice do produkce obnovitelné energie v zemědělských hospodářstvích.
(3)
V čl. 27 odst. 12 nařízení (ES) č. 1974/2006 se stanoví, že agroenvironmentální závazky nebo závazky v oblasti dobrých životních podmínek zvířat mohou mít formu prodloužení trvání závazku. Aby nedocházelo k překrývání s dalším programovým obdobím, mělo by být toto přizpůsobení omezeno na konec prémiového období, k němuž se vztahuje žádost o platbu za rok 2013.
(4)
Článek 47 nařízení (ES) č. 1698/2005 stanoví, že lesnicko-environmentální závazky se přijímají zpravidla na období mezi pěti a sedmi lety. Aby se obnovené závazky nepřekrývaly s dalším programovým obdobím, měly by mít členské státy možnost dovolit prodloužení těchto závazků do konce prémiového období, k němuž se vztahuje žádost o platbu za rok 2013.
(5)
V čl. 62 odst. 1 písm. b) nařízení (ES) č. 1698/2005 se stanoví, že v místní akční skupině musí podíl hospodářských a sociálních partnerů a jiných zástupců občanské společnosti v místním partnerství na úrovni rozhodování činit alespoň 50 %. Členské státy by měly zajistit, aby místní akční skupiny splňovaly tento minimální procentní podíl také při hlasování, aby nemohl veřejný sektor převládnout při rozhodování. Dále by mělo být zajištěno, aby organizátoři projektů nemohli ovlivnit rozhodnutí o výběru projektu. Je proto třeba zavést účinné záruky, aby při posuzování a volbě návrhů projektů nemohlo dojít ke střetu zájmů. Patřičným zviditelněním by měla být také zaručena transparentnost rozhodovacího procesu.
(6)
Podle čl. 38 odst. 2 nařízení (ES) č. 1974/2006 je také možné vyplatit místním akčním skupinám zálohu na provozní náklady. Ukázalo se, že v zájmu zajištění potřeb místních akčních skupin v oblasti peněžních toků je nezbytné rozšířit možnost vyplacení záloh i na náklady spojené se získáváním dovedností a oživením daného území, jak je uvedeno v čl. 63 písm. c) nařízení (ES) č. 1698/2005.
(7)
Ustanovení čl. 44 odst. 3 nařízení (ES) č. 1974/2006 umožňuje členským státům přijmout zvláštní opatření, aby zajistily, že malé změny v situaci hospodářství nepovedou k nepřiměřeným výsledkům, pokud jde o přijaté závazky, s ohledem na povinnost příjemce zaplatit pomoc, jestliže nabyvatel části hospodářství nepřevezme závazek. V zájmu zajištění právní jistoty je třeba vymezit, co se rozumí malou změnou v případě, kdy se sníží výměra hospodářství.
(8)
Článek 46 nařízení (ES) č. 1974/2006 stanoví poskytnutí doložky o přezkumu v případě změny výchozí situace pro některá opatření. Doložka o přezkumu by měla být rovněž poskytnuta v případě, že se trvání nových agroenvironmentálních závazků, závazků v oblasti dobrých životních podmínek zvířat nebo lesnicko-environmentálních závazků přijatých na určité období mezi pěti a sedmi lety prodlouží tak, že přesáhne konec stávajícího programového období, aby nedocházelo k rozporu s právním a politickým rámcem stanoveným na období následující po tomto stávajícím programovém období.
(9)
V zájmu objasnění použití čl. 52 odst. 1 nařízení (ES) č. 1974/2006 je třeba stanovit základ pro uplatnění sazby spolufinancování v případě finančního inženýrství.
(10)
Pokud jde o záruční fondy v rámci finančního inženýrství podle kapitoly IV oddílu 1 pododdílu 3 nařízení (ES) č. 1974/2006, je třeba poskytnout podrobnější informace o způsobu výpočtu způsobilých výdajů na operace spojené s těmito intervencemi, aby bylo zajištěno účinnější využívání finančních prostředků Unie.
(11)
Ačkoli uznáváme zvláštnosti rozvoje venkova, které se týkají hlavně menšího rozsahu podporovaných operací, je třeba v zájmu maximalizace pákového účinku nástroje finančního inženýrství vyjasnit opětovné využití zdrojů navrácených do operace finančního inženýrství během programového období a rovněž vymezit rozdíl mezi ním a opětovným využitím po konečném datu způsobilosti programu rozvoje venkova.
(12)
Vezmeme-li v úvahu charakter některých investic do lesnictví a skutečnost, že platby by mohly být v některých případech vázány na plochu, mělo by být možno využít výpočet standardních nákladů jako alternativu k systému založenému na fakturách, který se používá pro stanovení míry podpory u opatření podle článku 27 nařízení (ES) č. 1698/2005. Ustanovení čl. 53 odst. 1 nařízení (ES) č. 1974/2006 by proto mělo být odpovídajícím způsobem změněno.
(13)
V čl. 54 odst. 1 nařízení (ES) č. 1974/2006 se stanoví podmínky, za jakých mohou být příspěvky ve formě věcných plnění považovány za způsobilé výdaje. Ve své současné podobě považuje čl. 54 odst. 1 příspěvky ve formě věcných plnění za způsobilé pouze u investičních opatření. Zkušenosti ukázaly, že tato podmínka je pro účinné provádění opatření příliš omezující. Je proto třeba stanovit, aby příspěvky ve formě věcného plnění mohly být způsobilé u všech druhů operací.
(14)
Článek 55 nařízení (ES) č. 1974/2006 stanoví soubor pravidel pro vymezení způsobilých výdajů na investiční operace. V zájmu zvýšení srozumitelnosti, pokud jde o provádění tohoto článku, by mělo být výslovně uvedeno, že získání platebních nároků mezi způsobilé výdaje nepatří. Je rovněž třeba vysvětlit, že vzhledem ke své povaze představují investice nahrazující potenciál zemědělské produkce po přírodních katastrofách způsobilé výdaje.
(15)
Aby se za současné finanční krize zvýšil účinek záloh a s přihlédnutím ke zvláštní úloze, kterou hrají orgány regionální správy při provádění politiky rozvoje venkova, měla by se možnost poskytnout zálohu podle článku 56 nařízení (ES) č. 1974/2006 vztahovat i na orgány regionální správy.
(16)
Aby se zjednodušilo provádění investičních projektů v době současné hospodářské a finanční krize, zvýšily se u investic v roce 2009 a 2010 maximální stropy pro zálohy na 50 %. Aby se zohlednily přetrvávající negativní účinky hospodářské a finanční krize, měl by být tento vyšší strop zachován až do konce programového období. V zájmu zajištění kontinuity při provádění programů rozvoje venkova mezi koncem roku 2010 a vstupem tohoto nařízení v platnost by se mělo příslušné ustanovení použít zpětně od 1. ledna 2011.
(17)
V zájmu zohlednění poměrně malého rozsahu projektů rozvoje venkova a obtíží, kterým tyto projekty čelí při získávání bankovních záruk na zálohy, by měla být přijata opatření, která by umožnila nahradit uvedené záruky písemnými zárukami od veřejnoprávních orgánů.
(18)
V zájmu lepšího využívání záloh by mělo být ponecháno na příslušné platební agentuře, aby stanovila, kdy se záruky uvolní.
(19)
Nařízení (ES) č. 1974/2006 by proto mělo být odpovídajícím způsobem změněno.
(20)
Opatření stanovená tímto nařízením jsou v souladu se stanoviskem Výboru pro rozvoj venkova,
PŘIJALA TOTO NAŘÍZENÍ:
Článek 1
Nařízení (ES) č. 1974/2006 se mění takto:
1)
Vkládá se nový článek 16a, který zní:
„Článek 16a
Pro účely článku 26 nařízení (ES) č. 1698/2005 jsou u investic do produkce tepelné energie a/nebo energie z obnovitelných zdrojů v zemědělských hospodářstvích zařízení na produkci obnovitelné energie způsobilá pro podporu pouze v případě, že není jejich kapacita produkce vyšší než ekvivalent kombinované průměrné roční spotřeby tepelné energie a elektřiny v zemědělském hospodářství, a to včetně domácnosti zemědělce.
Pokud jsou v zemědělských hospodářstvích uskutečněny investice do výroby biopaliva ve smyslu směrnice Evropského parlamentu a Rady 2009/28/ES (3), jsou zařízení na produkci obnovitelné energie způsobilá pro podporu pouze v případě, že není jejich kapacita produkce vyšší než ekvivalent roční průměrné spotřeby pohonných hmot v zemědělském hospodářství.
2)
V čl. 27 odst. 12 se druhý pododstavec nahrazuje tímto:
„Toto přizpůsobení může mít také formu prodloužení trvání závazku. Prodloužení nesmí přesáhnout konec období, k němuž se vztahuje žádost o platbu za rok 2013.“
3)
Vkládá se nový článek 32a, který zní:
„Článek 32a
Pro účely článku 47 nařízení (ES) č. 1698/2005 mohou členské státy povolit, aby se lesnicko-environmentální závazky prodloužily až do konce období, k němuž se vztahuje žádost o platbu za rok 2013.“
4)
V článku 37 se doplňuje odstavec, který zní:
„5. Pro účely čl. 62 odst. 4 nařízení (ES) č. 1698/2005 rozhodují rozhodovací orgány místních akčních skupin o výběru projektů hlasováním, při kterém činí podíl hospodářských a sociálních partnerů a jiných zástupců občanské společnosti podle čl. 62 odst. 1 písm. b) uvedeného nařízení alespoň 50 % hlasů. V procesu rozhodování o výběru projektů je třeba dodržet příslušné předpisy, aby se zaručila transparentnost a aby nedocházelo ke střetu zájmů.“
5)
V článku 38 se odstavec 2 nahrazuje tímto:
„2. Členské státy mohou na žádost vyplatit místním akčním skupinám zálohu. Částka zálohy nesmí překročit 20 % veřejné podpory související s náklady uvedenými v čl. 63 písm. c) nařízení (ES) č. 1698/2005 a podmínkou jejího vyplacení je poskytnutí bankovní záruky nebo rovnocenné jistoty ve výši 110 % částky zálohy. Záruka se uvolní nejpozději při ukončení strategie místního rozvoje.
Ustanovení čl. 24 odst. 6 nařízení Komise (EU) č. 65/2011 (4) se nepoužije na platbu uvedenou v prvním pododstavci.
6)
V čl. 44 odst. 3 se doplňuje pododstavec, který zní:
„Pro účely prvního pododstavce se za malou změnu považuje nejvýše 10% zmenšení výměry hospodářství, na které se vztahuje závazek.“
7)
V článku 46 se doplňuje odstavec, který zní:
„Doložka o přezkumu se poskytne od roku 2012 pro závazky přijaté na období mezi pěti a sedmi lety podle článků 39, 40 a 47 nařízení (ES) č. 1698/2005 a prodloužené tak, že přesáhnou konec stávajícího programového období, aby se mohly přizpůsobit právnímu rámci dalšího programového období. Členské státy však mohou rozhodnout o zavedení této doložky o přezkumu již v roce 2011. S ohledem na tento odstavec se použije také druhý pododstavec.“
8)
Článek 52 se nahrazuje tímto:
„Článek 52
1. Pokud jde o akce finančního inženýrství podle článku 51 tohoto nařízení, výdaje uvedené Komisi v souladu s čl. 26 odst. 3 písm. a) nařízení (ES) č. 1290/2005 jsou celkovými výdaji zaplacenými při vytváření těchto fondů nebo přispívání do nich.
Při platbě vyrovnání a uzavření programu rozvoje venkova podle článku 28 nařízení (ES) č. 1290/2005 však budou způsobilé výdaje součtem:
a)
všech plateb jako investic do podniků mimo všechny dotčené fondy, nebo všech poskytnutých záruk včetně částek poskytnutých jako záruky záručními fondy;
b)
způsobilých řídicích nákladů.
Uplatněná sazba spolufinancování musí odpovídat sazbě spolufinancování opatření, na něž fond přispívá. Pokud fond přispívá na několik opatření s rozdílnou sazbou spolufinancování, použijí se tyto sazby v poměru k příslušným způsobilým výdajům.
Rozdíl mezi příspěvky z EZFRV skutečně zaplacenými podle prvního pododstavce a způsobilými výdaji podle druhého pododstavce písm. a) nebo b) bude odstraněn v rámci účetní závěrky posledního roku provádění programu. V této závěrce budou podrobně uvedeny potřebné finanční údaje.
2. Pokud EZFRV spolufinancuje operace zahrnující záruční fondy pro návratné investice podle článku 50 tohoto nařízení, je nutné provést hodnocení ex ante očekávaných ztrát a zohlednit při něm stávající tržní praxi u podobných operací s dotyčným typem investic a trhu. Hodnocení očekávaných ztrát je možno přezkoumat, pokud je to odůvodněno následnými tržními podmínkami. Zdroje vázané na proplacení záruk musí vycházet z tohoto hodnocení.
3. Zdroje navrácené během programového období do operace z investic vložených fondy nebo zbylých po zaplacení záruky jsou fondem opětovně použity podle dohody o financování uvedené v čl. 51 odst. 6 tohoto nařízení nebo vyrovnány v rámci účetní závěrky. Po konečném datu způsobilosti programu rozvoje venkova budou zdroje navrácené do operace z investic vložených fondy nebo zbylých po zaplacení všech záruk opět použity dotčenými členskými státy ve prospěch jednotlivých podniků.
Úroky vzniklé platbami z programů rozvoje venkova do fondů budou použity podle prvního pododstavce.“
9)
V čl. 53 odst. 1 se první pododstavec nahrazuje tímto:
„Členské státy mohou případně určit míru podpory stanovené v článcích 27, 31, 37 až 41 a 43 až 49 nařízení (ES) č. 1698/2005 na základě standardních nákladů a standardního předpokladu ušlých příjmů.“
10)
V čl. 54 odst. 1 se úvodní věta prvního pododstavce nahrazuje tímto:
„Příspěvky veřejného nebo soukromého příjemce ve formě věcného plnění, totiž poskytování zboží nebo služeb, pro něž neexistuje platba v hotovosti podložená fakturami nebo podobnými dokumenty, mohou být způsobilými výdaji za předpokladu, že jsou splněny následující podmínky:“.
11)
V článku 55 se odstavec 2 nahrazuje tímto:
„2. V případě zemědělských investic není nákup zemědělských výrobních práv, platebních nároků, zvířat, jednoletých rostlin a jejich vysazování způsobilým výdajem.
Jednoduché náhradové investice nejsou způsobilým výdajem.
V případech obnovy zemědělského produkčního potenciálu poškozeného přírodními katastrofami podle čl. 20 písm. b) bodu vi) nařízení (ES) č. 1698/2005 však mohou být nákup zvířat a náhradové investice způsobilým výdajem.“
12)
Článek 56 se nahrazuje tímto:
„Článek 56
1. Odchylně od čl. 24 odst. 6 nařízení (EU) č. 65/2011 mohou členské státy na požádání vyplatit příjemcům podpory investic zálohu. Pokud jde o veřejné příjemce, lze tuto zálohu poskytnout obcím, jejich sdružením, orgánům regionální správy a veřejnoprávním subjektům.
2. Částka zálohy nesmí překročit 50 % veřejné podpory související s investicí a podmínkou jejího vyplacení je poskytnutí bankovní záruky nebo rovnocenné jistoty ve výši 110 % částky zálohy.
Za rovnocennou jistotu podle prvního pododstavce se považuje zařízení poskytnuté veřejným orgánem jako záruka za předpokladu, že se tento orgán zaváže vyplatit částku pokrytou touto zárukou, pokud není prokázán nárok na vyplacenou zálohu.
3. Jistota se může uvolnit, jakmile příslušná platební agentura zjistí, že částka skutečných výdajů na investice, která se vztahuje k veřejné podpoře, přesahuje částku zálohy.“
Článek 2
Toto nařízení vstupuje v platnost třetím dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Pokud jde o čl. 56 odst. 2 první pododstavec nařízení (ES) č. 1974/2006, použije se ustanovení čl. 1 odst. 12 od 1. ledna 2011.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
V Bruselu dne 14. července 2011.
ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 679/2011
z dnia 14 lipca 2011 r.
zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1974/2006 ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005 w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW)
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1698/2005 z dnia 20 września 2005 r. w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) (1), w szczególności jego art. 91,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
Rozporządzeniem Rady (WE) nr 1698/2005 wprowadzono jednolite ramy prawne wsparcia rozwoju obszarów wiejskich w ramach Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) w całej Unii. Ramy te uzupełniono przepisami wykonawczymi określonymi w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 1974/2006 (2). W związku ze zdobytym doświadczeniem oraz problemami powstałymi w trakcie wdrażania programów rozwoju obszarów wiejskich niezbędne jest wprowadzenie zmian do niektórych przepisów tego rozporządzenia oraz przyjęcie pewnych dodatkowych przepisów wykonawczych.
(2)
Operacje dotyczące produkcji energii odnawialnej w gospodarstwach rolnych na podstawie art. 26 rozporządzenia (WE) nr 1698/2005 mogą nie być objęte zakresem art. 42 Traktatu. W celu zapewnienia ich zgodności z zasadami pomocy państwa w rolnictwie należy wprowadzić przepis szczegółowy dotyczący inwestycji w produkcję energii odnawialnej w gospodarstwach rolnych.
(3)
Zgodnie z art. 27 ust. 12 rozporządzenia (WE) nr 1974/2006 dostosowanie zobowiązań rolnośrodowiskowych i zobowiązań dotyczących dobrostanu zwierząt może przyjąć formę wydłużenia czasu trwania zobowiązania. Aby uniknąć przedłużenia na kolejny okres programowania, dostosowania takie należy ograniczyć w czasie do końca okresu premiowego, do którego odnosi się wniosek o płatność z 2013 r.
(4)
Zgodnie z art. 47 rozporządzenia (WE) nr 1698/2005 zobowiązania leśnośrodowiskowe powinny być podejmowane z reguły na okres od pięciu do siedmiu lat. Aby uniknąć sytuacji, w której odnowione zobowiązania przejdą na kolejny okres programowania, należy wprowadzić przepis, zgodnie z którym państwa członkowskie będą zezwalać na przedłużanie takich zobowiązań do końca okresu premiowego, do którego odnosi się wniosek o płatność z 2013 r.
(5)
Zgodnie z art. 62 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 1698/2005 na poziomie podejmowania decyzji w lokalnej grupie działania partnerzy ekonomiczni i społeczni, jak również inni przedstawiciele społeczeństwa obywatelskiego, muszą stanowić przynajmniej 50 % składu partnerstwa lokalnego. Państwa członkowskie powinny zapewnić spełnienie przez lokalne grupy działania minimalnych wymagań procentowych również pod względem praw do głosowania, aby zapobiec sytuacji, w której proces decyzyjny zostaje zdominowany przez sektor publiczny. Ponadto należy dopilnować, aby promotorzy projektów nie mieli wpływu na decyzję o wyborze projektu. Należy zatem wprowadzić skuteczne mechanizmy ochronne, aby zapobiec konfliktowi interesów w trakcie oceny proponowanych projektów i głosowania nad nimi. Przejrzystość podejmowania decyzji powinna być również zagwarantowana przez zapewnienie odpowiedniej widoczności.
(6)
Zgodnie z art. 38 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1974/2006 istnieje możliwość wypłaty zaliczki na pokrycie kosztów bieżących lokalnych grup działania. Okazało się, że aby zrealizować potrzeby gotówkowe lokalnych grup działania, niezbędne jest rozszerzenie możliwości wypłaty zaliczek, tak aby pokryć koszty związane z nabywaniem umiejętności i prowadzoną na terytorium aktywizacją, o czym mowa w art. 63 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 1698/2005.
(7)
Zgodnie z art. 44 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1974/2006 państwa członkowskie mogą podjąć szczególne środki, aby drobne zmiany w sytuacji gospodarstwa nie doprowadziły do niewłaściwych skutków w odniesieniu do podjętych zobowiązań, czyli obowiązku beneficjenta do spłaty pomocy, jeżeli przejmujący część gospodarstwa nie przejąłby zobowiązania. Aby zapewnić pewność prawa, należy zdefiniować, co stanowi drobną zmianę, jeżeli powierzchnia gospodarstwa ulega zmniejszeniu.
(8)
W art. 46 rozporządzenia (WE) nr 1974/2006 wprowadza się klauzulę weryfikacji w przypadku zmian w podstawowych wymaganiach dla niektórych środków. Klauzula weryfikacji powinna zostać również wprowadzona w przypadku, gdy czas trwania nowych zobowiązań rolnośrodowiskowych, dotyczących dobrostanu zwierząt i leśnośrodowiskowych, podjętych na okres od pięciu do siedmiu lat, wykracza poza obecny okres programowania, tak aby zapobiec niespójności z ramami prawnymi i politycznymi, które zostaną określone na okres następujący po obecnym okresie programowania.
(9)
Aby wyjaśnić stosowanie art. 52 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1974/2006, należy określić podstawę stosowania stóp współfinansowania w przypadku inżynierii finansowej.
(10)
Jeśli chodzi o fundusze gwarancji w kontekście inżynierii finansowej w ramach rozdziału IV sekcja 1 podsekcja 3 rozporządzenia (WE) nr 1974/2006, konieczne jest bardziej szczegółowe określenie metod obliczania kwalifikujących się wydatków dla operacji związanej z takimi interwencjami, aby zapewnić najbardziej wydajne wykorzystanie zasobów Unii.
(11)
Uznawszy szczególny charakter rozwoju obszarów wiejskich, związany zwłaszcza z małą skalą wspieranych operacji, niezbędne jest, w celu zmaksymalizowania efektu dźwigni narzędzia inżynierii finansowej, wyjaśnienie kwestii powtórnego wykorzystania zasobów zwróconych na rzecz operacji inżynierii finansowej w trakcie okresu programowania, jak również rozróżnienie między takim powtórnym wykorzystaniem a powtórnym wykorzystaniem po dacie końcowej kwalifikowalności programu rozwoju obszarów wiejskich.
(12)
Biorąc pod uwagę charakter niektórych inwestycji w leśnictwie i fakt, że płatności w niektórych przypadkach mogą mieć charakter obszarowy, do obliczenia poziomu wsparcia dla środka, o którym mowa w art. 27 rozporządzenia (WE) nr 1698/2005, możliwe powinno być korzystanie z obliczeń standardowych kosztów jako alternatywy dla systemu opartego na fakturowaniu. Należy zatem odpowiednio dostosować art. 53 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1974/2006.
(13)
W art. 54 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1974/2006 określa się warunki, w których wkład niepieniężny można uznać za wydatki kwalifikujące się. Obecnie, zgodnie z art. 54 ust. 1, wkład niepieniężny uznaje się za kwalifikujący się wyłącznie w przypadku operacji inwestycyjnych. Z doświadczenia wynika, że warunek ten jest zbyt restrykcyjny dla skutecznego wdrażania środków. Należy zatem umożliwić kwalifikowalność wkładów niepieniężnych dla wszystkich rodzajów operacji.
(14)
W art. 55 rozporządzenia (WE) nr 1974/2006 określono szereg warunków definiujących wydatki kwalifikujące się w przypadku operacji inwestycyjnych. Aby bardziej szczegółowo wyjaśnić wdrożenie tego artykułu, należy wyraźnie wyłączyć z wydatków kwalifikujących się nabycie uprawnień do płatności. Należy również doprecyzować, że inwestycje przywracania potencjału produkcji rolnej w wyniku klęsk żywiołowych stanowią, ze względu na swój charakter, wydatki kwalifikujące się.
(15)
Aby zwiększyć znaczenie zaliczek w kontekście trwającego kryzysu finansowego, biorąc pod uwagę szczególną rolę samorządów regionalnych we wdrażaniu polityki obszarów wiejskich, możliwość płatności zaliczkowych, o której mowa w art. 56 rozporządzenia (WE) nr 1974/2006, powinna zostać otwarta również dla władz regionalnych.
(16)
Aby ułatwić realizację projektów inwestycyjnych w kontekście trwającego kryzysu gospodarczo-finansowego, górny pułap dla płatności zaliczkowych został podniesiony do 50 % w przypadku inwestycji w latach 2009 i 2010. Aby uwzględnić dalsze negatywne skutki kryzysu gospodarczo-finansowego, należy utrzymać wyższy pułap do końca okresu programowania. Aby zapewnić ciągłość w realizacji programów rozwoju obszarów wiejskich między końcem 2010 r. a wejściem w życie niniejszego rozporządzenia, przepis ten powinien być stosowany z mocą wsteczną od dnia 1 stycznia 2011 r.
(17)
Aby wziąć pod uwagę stosunkowo mały rozmiar projektów rozwoju obszarów wiejskich oraz trudności w uzyskaniu gwarancji bankowych dla płatności zaliczkowych, należy wprowadzić przepis umożliwiający zastąpienie takich gwarancji pisemnymi gwarancjami organów publicznych.
(18)
Aby najlepiej skorzystać z zaliczek, wskazanie czasu zwolnienia gwarancji powinno pozostać w kompetencji właściwej agencji płatniczej.
(19)
Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 1974/2006.
(20)
Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu ds. Rozwoju Obszarów Wiejskich,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W rozporządzeniu (WE) nr 1974/2006 wprowadza się następujące zmiany:
1)
dodaje się art. 16a w brzmieniu:
„Artykuł 16a
Do celów art. 26 rozporządzenia (WE) nr 1698/2005, w przypadku inwestycji w produkcję w gospodarstwach rolnych energii termicznej lub elektrycznej ze źródeł odnawialnych, urządzenia produkcji energii odnawialnej kwalifikują się do wsparcia, wyłącznie jeżeli ich zdolności produkcyjne nie przekraczają ekwiwalentu łącznego średniego rocznego zużycia energii termicznej i elektrycznej w danym gospodarstwie rolnym, łącznie z gospodarstwem domowym.
W przypadku inwestycji w produkcję biopaliw w gospodarstwach rolnych w rozumieniu dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/28/WE (3), urządzenia produkcji energii odnawialnej kwalifikują sie do wsparcia, wyłącznie jeżeli ich zdolności produkcyjne nie przekraczają ekwiwalentu średniego rocznego zużycia paliwa transportowego w danym gospodarstwie rolnym.
2)
art. 27 ust. 12 akapit drugi otrzymuje brzmienie:
„Dostosowania takie mogą także przyjąć formę przedłużenia czasu trwania zobowiązania. Przedłużenie takie nie może wykraczać poza koniec okresu, do którego odnosi się wniosek o płatność z 2013 r.”;
3)
dodaje się art. 32a w brzmieniu:
„Artykuł 32a
Do celów art. 47 rozporządzenia (WE) nr 1698/2005 państwa członkowskie mogą zezwolić, aby zobowiązania leśnośrodowiskowe były przedłużane do końca okresu, do którego odnosi się wniosek o płatność z 2013 r.”;
4)
w art. 37 dodaje się ustęp w brzmieniu:
„5. Do celów art. 62 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 1698/2005 decyzje w sprawie wyboru projektów podejmowane przez organ decyzyjny lokalnych grup działania są podejmowane w drodze głosowania, w którym partnerzy gospodarczy i społeczni, jak również inni przedstawiciele społeczeństwa obywatelskiego, jak przewidziano w art. 62 ust. 1 lit. b) tego rozporządzenia, muszą dysponować co najmniej 50 % głosów. W podejmowaniu decyzji dotyczących wyboru projektów przestrzega się odpowiednich zasad gwarantujących przejrzystość i umożliwiających uniknięcie sytuacji wystąpienia konfliktu interesów.”;
5)
art. 38 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„2. Państwa członkowskie mogą na żądanie wypłacić zaliczkę lokalnym grupom działania. Kwota zaliczki nie może przekraczać 20 % pomocy publicznej na pokrycie kosztów, o których mowa w art. 63 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 1698/2005, a jej wypłata wymaga ustanowienia gwarancji bankowej lub równoważnej gwarancji odpowiadającej 110 % kwoty zaliczki. Gwarancja zostaje zwolniona najpóźniej z chwilą zamknięcia lokalnej strategii rozwoju.
Artykuł 24 ust. 6 rozporządzenia Komisji (UE) nr 65/2011 (4) nie stosuje się do płatności, o której mowa w akapicie pierwszym.
6)
w art. 44 ust. 3 dodaje się akapit w brzmieniu:
„Zmniejszenie obszaru gospodarstwa o nie więcej niż 10 % względem obszaru objętego zobowiązaniem jest uznawane za niewielką zmianę do celów akapitu pierwszego.”;
7)
w art. 46 dodaje się akapit w brzmieniu:
„Klauzulę weryfikacji ustala się, począwszy od 2012 r., w odniesieniu do zobowiązań podjętych na okres od pięciu do siedmiu lat, zgodnie z art. 39, 40 i 47 rozporządzenia (WE) nr 1698/2005, które wykraczają poza koniec obecnego okresu programowania, w celu umożliwienia ich dostosowania do ram prawnych następnego okresu programowania. Państwa członkowskie mogą jednak podjąć decyzję o wprowadzeniu takiej klauzuli weryfikacji już w roku 2011. Akapit drugi stosuje się również w odniesieniu do niniejszego akapitu.”;
8)
art. 52 otrzymuje brzmienie:
„Artykuł 52
1. W odniesieniu do działań w zakresie inżynierii finansowej, o których mowa w art. 51 niniejszego rozporządzenia, wydatki zadeklarowane Komisji zgodnie z art. 26 ust. 3 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 1290/2005 stanowią całkowite wydatki poniesione na utworzenie takich funduszy lub na wniesienie do nich wkładu.
Jednakże w chwili wypłaty salda końcowego i zakończenia programu rozwoju obszarów wiejskich zgodnie z art. 28 rozporządzenia (WE) nr 1290/2005, kwalifikujące się wydatki stanowią sumę:
a)
wszelkich płatności na rzecz inwestycji w przedsiębiorstwa z każdego funduszu lub wszelkich udzielonych gwarancji w tym kwot przeznaczonych na gwarancje przez fundusze gwarancji;
b)
kwalifikujących się kosztów zarządzania.
Zastosowana stopa współfinansowania musi odpowiadać stopie współfinansowania środka, na który przeznaczony jest fundusz. Jeżeli fundusz przeznaczony jest na większą liczbę środków o różnych stopach współfinansowania, stopy te stosuje się proporcjonalnie do udziału odpowiednich wydatków kwalifikujących się.
Różnica między wkładem EFRROW faktycznie zapłaconym zgodnie z akapitem pierwszym a wydatkami kwalifikującymi się zgodnie z akapitem drugim lit. a) i b) jest rozliczana w ramach rocznego sprawozdania finansowego za ostatni rok wdrożenia programu. W sprawozdaniu tym ujmuje się niezbędne szczegółowe informacje finansowe.
2. W przypadku gdy EFRROW współfinansuje działania obejmujące fundusze gwarancji dla inwestycji podlegających zwrotowi, zgodnie z art. 50 niniejszego rozporządzenia, przeprowadza się odpowiednią ocena ex ante oczekiwanych strat, biorąc pod uwagę obecne praktyki rynkowe dla podobnych operacji dla danego rodzaju inwestycji i rynku. Ocenę spodziewanych strat można poddać przeglądowi, jeśli jest to uzasadnione późniejszymi warunkami rynkowymi. Zasoby przeznaczone na uwzględnienie gwarancji muszą odzwierciedlać taką ocenę.
3. Zasoby zwrócone na rzecz operacji w okresie programowania z inwestycji dokonanych przez fundusze lub pozostałe po uwzględnieniu gwarancji są ponownie wykorzystywane przez fundusz zgodnie z umową o finansowaniu, o której mowa w art. 51 ust. 6 niniejszego rozporządzenia, lub rozliczane w ramach rocznego sprawozdania finansowego. Po dacie końcowej kwalifikowalności programu rozwoju obszarów wiejskich zasoby zwrócone na rzecz operacji z inwestycji dokonanych przez fundusze lub pozostałych po uwzględnieniu wszystkich gwarancji zostają wykorzystane przez państwa członkowskie na rzecz indywidualnych przedsiębiorstw.
Odsetki uzyskane z tytułu płatności z programów rozwoju obszarów wiejskich do funduszy wykorzystuje się zgodnie z akapitem pierwszym.”;
9)
art. 53 ust. 1 akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:
„W stosownych przypadkach państwa członkowskie mogą wyznaczyć poziom wsparcia, o którym mowa w art. 27, 31, 37-41 i 43-49 rozporządzenia (WE) nr 1698/2005, na podstawie standardowych kosztów i standardowych założeń dotyczących utraconych dochodów.”;
10)
zdanie wprowadzające w art. 54 ust. 1 akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:
„Wkład niepieniężny beneficjentów publicznych lub prywatnych, mianowicie dostarczanie dóbr lub usług, które nie są przedmiotem żadnej płatności w gotówce popartej fakturami lub dokumentami o równoważnej wartości dowodowej, może stanowić kwalifikujące się wydatki, jeżeli spełnione są następujące warunki:”;
11)
art. 55 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„2. W przypadku inwestycji rolnych zakup praw do produkcji rolnej, uprawnień do płatności, zwierząt, roślin jednorocznych i ich sadzenie nie kwalifikują się do wsparcia na rzecz inwestycji.
Proste inwestycje odtworzeniowe nie są kwalifikującymi się wydatkami.
Jednakże w przypadkach przywracania potencjału produkcji rolnej zniszczonego w wyniku klęsk żywiołowych zgodnie z art. 20 lit. b) ppkt (vi) rozporządzenia (WE) nr 1698/2005, wydatki na zakup zwierząt oraz inwestycje odtworzeniowe mogą być wydatkami kwalifikującymi się.”;
12)
art. 56 otrzymuje brzmienie:
„Artykuł 56
1. W drodze odstępstwa od art. 24 ust. 6 rozporządzenia (UE) nr 65/2011 państwa członkowskie mogą na żądanie wypłacić zaliczkę beneficjentom środków wsparcia inwestycji. W odniesieniu do beneficjentów sektora publicznego zaliczki te mogą być wypłacane jedynie gminom i ich stowarzyszeniom, władzom regionalnym oraz podmiotom prawa publicznego.
2. Kwota zaliczek nie może przekraczać 50 % pomocy publicznej związanej z tą inwestycją, a ich wypłacenie podlega ustanowieniu gwarancji bankowej lub równoważnej gwarancji odpowiadającej 110 % kwoty zaliczki.
Instrument przedłożony jako gwarancja przez organ publiczny uznaje się za równoważny gwarancji, o której mowa w akapicie pierwszym, pod warunkiem że organ zobowiązuje się do zapłaty kwoty objętej udzieloną gwarancją w przypadku braku uprawnienia do otrzymania wypłaconej zaliczki.
3. Gwarancja może być zwolniona, jeżeli właściwa agencja płatnicza stwierdzi, że kwota rzeczywistych wydatków odpowiadających pomocy publicznej związanej z inwestycją przekracza kwotę zaliczki.”.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Artykuł 1 pkt 12, w odniesieniu do art. 56 ust. 2 akapit pierwszy rozporządzenia (WE) nr 1974/2006, stosuje się od dnia 1 stycznia 2011 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 14 lipca 2011 r.