ROZHODNUTÍ RADY 2011/235/SZBP
ze dne 12. dubna 2011
o omezujících opatřeních vůči některým osobám a subjektům s ohledem na situaci v Íránu
RADA EVROPSKÉ UNIE,
s ohledem na Smlouvu o Evropské unii, a zejména na článek 29 této smlouvy,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Dne 21. března 2011 Rada opětovně vyjádřila hluboké obavy nad zhoršováním situace v oblasti lidských práv v Íránu.
(2)
Rada poukázala zejména na dramatický nárůst poprav v nedávných měsících a systematické represe iránských občanů, kteří čelí pronásledování a zatýkání proto, že uplatňují své legitimní právo na svobodu projevu a pokojného shromažďování. Unie také zopakovala, že důrazně odsuzuje používání mučení a jiného krutého, nelidského a ponižujícího zacházení.
(3)
V této souvislosti Rada potvrdila, že bude i nadále reagovat na porušování lidských práv v Íránu, a prohlásila, že je připravena zavést omezující opatření namířená proti osobám odpovědným za závažná porušení lidských práv v Íránu.
(4)
Omezující opatření by měla být zaměřena na osoby, které se podílejí na závažných porušeních lidských práv nebo jsou odpovědné za příkazy k takovým závažným porušením či za jejich provádění během represí vůči pokojným demonstrantům, novinářům, obráncům lidských práv, studentům nebo jiným osobám, jež veřejně vystupují na obranu svých legitimních práv, včetně svobody projevu, a dále na osoby, které se podílejí na závažných porušeních práva na spravedlivý proces, podílejí se na mučení a jiném krutém, nelidském a ponižujícím zacházení nebo na nepřiměřeném, nadměrném a stále častějším udělování trestu smrti, včetně veřejných poprav, kamenování, poprav oběšením nebo poprav mladistvých pachatelů v rozporu se závazky Íránu vyplývajícími z mezinárodních lidských práv, nebo na osoby odpovědné za příkazy k takovým závažným porušením či za jejich provádění.
(5)
K provedení některých opatření je nezbytná další činnost Unie,
PŘIJALA TOTO ROZHODNUTÍ:
Článek 1
1. Členské státy přijmou nezbytná opatření, aby osobám odpovědným za závažná porušení lidských práv v Íránu a osobám s nimi spojenými, jak jsou uvedeny v příloze, zabránily ve vstupu na svá území nebo průjezdu přes ně.
2. Odstavec 1 nezavazuje členské státy k odmítnutí vstupu svých státních příslušníků na své území.
3. Odstavcem 1 nejsou dotčeny případy, kdy členský stát plní závazky mezinárodního práva, zejména:
a)
jako hostitelská země mezinárodní mezivládní organizace;
b)
jako hostitelská země mezinárodní konference svolané Organizací spojených národů nebo konané pod její záštitou;
c)
podle mnohostranné dohody o výsadách a imunitách, nebo
d)
podle smlouvy o smíru z roku 1929 (Lateránský pakt) uzavřené mezi Svatým stolcem (Vatikánským městským státem) a Itálií.
4. Odstavec 3 se vztahuje také na případy, kdy je členský stát hostitelskou zemí Organizace pro bezpečnost a spolupráci v Evropě (OBSE).
5. Rada musí být řádně informována o všech případech, kdy členský stát udělí výjimku podle odstavce 3 nebo 4.
6. Členské státy mohou udělit výjimky z opatření uložených podle odstavce 1, pokud je cesta dotyčné osoby odůvodněna naléhavými humanitární potřebami nebo účastí na mezivládních zasedáních, včetně zasedání podporovaných Unií nebo zasedání, kdy je hostitelem členský stát vykonávající předsednictví úřadu OBSE, je-li politický dialog veden tak, že přímo podporuje demokracii, lidská práva a právní stát v Íránu.
7. Členský stát, který si přeje udělit výjimky podle odstavce 6, tuto skutečnost písemně oznámí Radě. Výjimka se pokládá za udělenou, pokud jeden nebo více členů Rady nevznese písemně námitku do dvou pracovních dnů od obdržení oznámení o navrhované výjimce. Pokud jeden nebo více členů Rady vznese námitku, může o udělení navrhované výjimky přesto rozhodnout Rada kvalifikovanou většinou.
8. Pokud členský stát na základě odstavců 3, 4, 6 a 7 povolí pro své území vstup nebo průjezd osobám uvedeným v příloze, je povolení omezeno na účel, pro který je vydáno, a na osoby, kterých se týká.
Článek 2
1. Zmrazují se veškeré finanční prostředky a hospodářské zdroje, které náleží osobám odpovědným za závažná porušení lidských práv v Íránu nebo které tyto osoby vlastní, držení či ovládají, a veškeré finanční prostředky a hospodářské zdroje, které náleží osobám a subjektům spojeným s uvedenými osobami nebo které tyto osoby a subjekty vlastní, drží či ovládají, jak jsou uvedeny v příloze.
2. Žádné finanční prostředky ani hospodářské zdroje nesmějí být poskytnuty osobám a subjektům uvedeným v příloze, a to přímo, ani nepřímo, ani v jejich prospěch.
3. Příslušné orgány členských států mohou povolit uvolnění určitých zmrazených finančních prostředků nebo hospodářských zdrojů nebo zpřístupnění některých finančních prostředků nebo hospodářských zdrojů za podmínek, které považují za vhodné, pokud zjistí, že tyto finanční prostředky nebo hospodářské zdroje jsou:
a)
nezbytné pro uspokojení základních potřeb osob uvedených v příloze a na nich závislých rodinných příslušníků, včetně úhrad za potraviny, plateb nájemného nebo splácení hypotéky, plateb za léky a lékařskou péči, daní, pojistného a poplatků za veřejné služby;
b)
určené výlučně k úhradě přiměřených honorářů za odborné výkony a k náhradě výdajů vzniklých v souvislosti s poskytováním právních služeb;
c)
určené výlučně k úhradě poplatků nebo nákladů na běžné vedení nebo správu zmrazených finančních prostředků nebo hospodářských zdrojů, nebo
d)
nezbytné pro úhradu mimořádných výdajů, pokud příslušný orgán oznámí příslušným orgánům ostatních členských států a Komisi alespoň dva týdny před udělením povolení důvody, proč se domnívá, že by mělo být konkrétní povolení uděleno.
Dotčený členský stát uvědomí ostatní členské státy a Komisi o každém povolení uděleném podle tohoto odstavce.
4. Odchylně od odstavce 1 mohou příslušné orgány členského státu povolit uvolnění některých zmrazených finančních prostředků nebo hospodářských zdrojů, pokud jsou splněny tyto podmínky:
a)
finanční prostředky nebo hospodářské zdroje jsou předmětem soudcovského, správního nebo rozhodčího zástavního práva, které vzniklo přede dnem, kdy byla osoba uvedená v odstavci 1 zařazena na seznam v příloze, nebo se na ně vztahuje soudní, správní nebo rozhodčí rozhodnutí vydané před tímto dnem,
b)
finanční prostředky nebo hospodářské zdroje budou použity výlučně k uspokojení pohledávek, které takové zástavní právo zajišťuje nebo které takové rozhodnutí uznává za platné, a to v mezích stanovených platnými právními předpisy, jimiž se řídí práva osob majících takové nároky,
c)
zástavní právo nebo rozhodnutí není ve prospěch osoby nebo subjektu uvedeného v příloze a
d)
uznání zástavního práva nebo rozhodnutí není v rozporu s veřejným pořádkem v daném členském státě.
Dotčený členský stát uvědomí ostatní členské státy a Komisi o každém povolení uděleném podle tohoto odstavce.
5. Odstavec 1 nebrání osobě nebo subjektu uvedeným na seznamu provést platbu vyplývající ze smlouvy, jež byla uzavřena před zápisem této osoby nebo subjektu na seznam obsažený v příloze, za předpokladu, že dotčený členský stát určil, že tuto platbu přímo ani nepřímo neobdrží osoba nebo subjekt uvedené v odstavci 1.
6. Odstavec 2 se nepoužije na připisování na zmrazené účty:
a)
úroků nebo jiných výnosů z těchto účtů nebo
b)
plateb splatných podle smluv, dohod nebo závazků uzavřených nebo vzniklých přede dnem, od nějž se na tyto účty vztahují opatření podle odstavců 1 a 2,
pokud se na veškeré takové úroky, jiné výnosy a platby nadále vztahují opatření stanovená podle odstavce 1.
Článek 3
1. Rada na návrh členského státu nebo vysokého představitele Unie pro zahraniční věci a bezpečnostní politiku sestavuje a mění seznam obsažený v příloze.
2. Rada své rozhodnutí, včetně důvodů zařazení na seznam, sdělí dotčené osobě či subjektu, a to buď přímo, je-li známa adresa, nebo zveřejněním oznámení, a tím jim umožní se k této záležitosti vyjádřit.
3. Jsou-li předloženy připomínky nebo nové podstatné důkazy, Rada své rozhodnutí přezkoumá a dotčenou osobu či subjekt o této skutečnosti informuje.
Článek 4
1. V příloze jsou uvedeny důvody pro zařazení dotčených osob a subjektů na seznam.
2. V příloze jsou rovněž uvedeny případné dostupné informace nezbytné k identifikaci dotčených osob nebo subjektů. Pokud jde o osoby, mohou tyto informace zahrnovat jména, včetně přezdívek, datum a místo narození, státní příslušnost, číslo pasu a číslo průkazu totožnosti, pohlaví, adresu, je-li známa, a funkci nebo povolání. Pokud jde o subjekty, mohou tyto informace zahrnovat názvy, místo a datum registrace, registrační číslo a místo podnikání.
Článek 5
Pro dosažení co největšího účinku opatření stanovených v tomto rozhodnutí vybízí Unie třetí státy, aby přijaly obdobná omezující opatření.
Článek 6
Toto rozhodnutí vstupuje v platnost dnem přijetí.
Toto rozhodnutí se použije do 13. dubna 2012. Je průběžně přezkoumáváno. Pokud bude mít Rada za to, že jeho cílů nebylo dosaženo, odpovídajícím způsobem prodlouží jeho použitelnost nebo je změní.
V Lucemburku dne 12. dubna 2011.
DECYZJA RADY 2011/235/WPZiB
z dnia 12 kwietnia 2011 r.
dotycząca środków ograniczających skierowanych przeciwko niektórym osobom i podmiotom w związku z sytuacją w Iranie
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 29,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
W dniu 21 marca 2011 r. Rada ponownie wyraziła głębokie zaniepokojenie pogarszaniem się sytuacji w zakresie praw człowieka w Iranie.
(2)
Rada w szczególności podkreśliła gwałtowny wzrost liczby egzekucji w ostatnich miesiącach oraz ciągłe represje wobec obywateli irańskich, którzy narażeni są na prześladowanie i aresztowania za korzystanie z przysługującego im prawa do wolności wypowiedzi i prawa do pokojowych zgromadzeń. Unia ponownie stanowczo potępiła także stosowanie tortur i innych form okrutnego, nieludzkiego i poniżającego traktowania.
(3)
W związku z tym Rada ponownie zapewniła o swojej determinacji w dalszym zajmowaniu się kwestią łamania praw człowieka w Iranie i oświadczyła o swojej gotowości do wprowadzenia środków ograniczających wobec osób odpowiedzialnych za poważne naruszenia praw człowieka w Iranie.
(4)
Środki ograniczające powinny być wymierzone w osoby zamieszane w kierowanie poważnym naruszaniem praw człowieka - lub w popełnianie takich czynów - polegającym na stosowaniu represji wobec uczestników pokojowych demonstracji, dziennikarzy, obrońców praw człowieka, studentów lub innych osób, które otwarcie domagają się respektowania swoich praw, w tym wolności wypowiedzi, lub w osoby odpowiedzialne za takie postępowanie; środki takie powinny również być wymierzone w osoby zamieszane w kierowanie poważnym naruszaniem prawa do rzetelnego procesu sądowego, stosowaniem tortur, okrutnym, nieludzkim i poniżającym traktowaniem, lub masowym, nadmiernym i coraz szerszym stosowaniem kary śmierci, w tym publicznymi egzekucjami, kamienowaniem, wieszaniem lub egzekucjami młodocianych przestępców wbrew międzynarodowym zobowiązaniom Iranu w zakresie praw człowieka - lub w osoby zamieszane w popełnianie takich czynów lub odpowiedzialne za takie postępowanie.
(5)
Wdrożenie niektórych środków wymaga dalszych działań Unii,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
1. Państwa członkowskie podejmują niezbędne środki, aby uniemożliwić wjazd na swoje terytorium lub przejazd przez nie osobom odpowiedzialnym za poważne naruszenia praw człowieka w Iranie i osobom z nimi powiązanym, wymienionym w załączniku.
2. Ustęp 1 nie zobowiązuje państwa członkowskiego do odmowy wjazdu na swoje terytorium swoim własnym obywatelom.
3. Ustęp 1 pozostaje bez uszczerbku dla przypadków, w których państwo członkowskie jest związane następującymi zobowiązaniami wynikającymi z prawa międzynarodowego:
a)
państwo to jest państwem przyjmującym międzynarodową organizację międzyrządową;
b)
państwo to jest państwem przyjmującym międzynarodową konferencję zwołaną przez Organizację Narodów Zjednoczonych lub pod jej auspicjami;
c)
zastosowanie ma wielostronna umowa przyznająca przywileje i immunitety; lub
d)
zastosowanie ma traktat pojednawczy z 1929 roku (traktat laterański) zawarty między Stolicą Apostolską (Państwem Watykańskim) a Włochami.
4. Uznaje się, że ust. 3 ma również zastosowanie w przypadkach, gdy państwo członkowskie jest państwem przyjmującym Organizację Bezpieczeństwa i Współpracy w Europie (OBWE).
5. Rada jest należycie informowana o wszystkich przypadkach przyznania przez państwo członkowskie zwolnienia na mocy ust. 3 lub 4.
6. Państwa członkowskie mogą przyznawać zwolnienia ze środków nałożonych na mocy ust. 1 w przypadkach, gdy podróż jest uzasadniona pilną potrzebą humanitarną lub uczestnictwem w posiedzeniach międzyrządowych, włącznie z posiedzeniami promowanymi przez Unię lub posiedzeniami, których gospodarzem jest państwo członkowskie sprawujące przewodnictwo w OBWE i na których prowadzony jest dialog polityczny bezpośrednio wspierający demokrację, prawa człowieka i praworządność w Iranie.
7. Państwo członkowskie zamierzające przyznać zwolnienia, o których mowa w ust. 6, powiadamia o tym Radę na piśmie. Zwolnienie uważa się za przyznane, chyba że jeden lub więcej członków Rady wniesie sprzeciw na piśmie w terminie dwóch dni roboczych od otrzymania powiadomienia o proponowanym zwolnieniu. W przypadku gdy co najmniej jeden członek Rady zgłosi sprzeciw, Rada, stanowiąc większością kwalifikowaną, może jednak postanowić o przyznaniu proponowanego zwolnienia.
8. W przypadkach gdy zgodnie z ust. 3, 4, 6 lub 7 państwo członkowskie zezwala na wjazd na swoje terytorium lub przejazd przez nie osób wymienionych w załączniku, zezwolenie to ograniczone jest do celów, do których zostało udzielone, i do osób, których dotyczy.
Artykuł 2
1. Zamrożone zostają wszystkie środki finansowe i zasoby gospodarcze należące do wymienionych w załączniku osób odpowiedzialnych za poważne naruszenia praw człowieka w Iranie, będące w ich posiadaniu, dyspozycji lub pod ich kontrolą oraz wszystkie środki finansowe i zasoby gospodarcze należące do wymienionych w załączniku osób i podmiotów powiązanych z tymi osobami, będące w ich posiadaniu, dyspozycji lub pod ich kontrolą.
2. Żadne środki finansowe ani zasoby gospodarcze nie są udostępniane, bezpośrednio ani pośrednio, osobom i podmiotom wymienionym w załączniku ani na ich rzecz.
3. Właściwy organ państwa członkowskiego może zezwolić na odblokowanie niektórych zamrożonych środków finansowych lub zasobów gospodarczych lub na udostępnienie niektórych środków finansowych lub zasobów gospodarczych na warunkach, jakie uznaje za stosowne, po ustaleniu, że środki finansowe lub zasoby gospodarcze, o których mowa, są:
a)
niezbędne do pokrycia wydatków na podstawowe potrzeby osób wymienionych w załączniku i członków ich rodzin pozostających na ich utrzymaniu, w tym opłat za środki spożywcze, najem lub kredyt hipoteczny, leki i leczenie, podatki, składki ubezpieczeniowe oraz opłat za usługi użyteczności publicznej;
b)
przeznaczone wyłącznie na pokrycie uzasadnionych kosztów honorariów oraz zwrotu poniesionych wydatków związanych z usługami prawniczymi;
c)
przeznaczone wyłącznie na pokrycie kosztów opłat lub usług związanych z rutynowym prowadzeniem lub utrzymaniem zamrożonych środków finansowych lub zasobów gospodarczych; lub
d)
niezbędne do pokrycia wydatków nadzwyczajnych, pod warunkiem że właściwy organ poinformował właściwe organy pozostałych państw członkowskich oraz Komisję co najmniej dwa tygodnie przed wydaniem zezwolenia o powodach stwierdzenia, że specjalne zezwolenie powinno zostać wydane.
Dane państwo członkowskie informuje pozostałe państwa członkowskie oraz Komisję o wszelkich zezwoleniach wydanych na podstawie niniejszego ustępu.
4. W drodze odstępstwa od ust. 1 właściwe organy państwa członkowskiego mogą zezwolić na odblokowanie niektórych zamrożonych środków finansowych lub zasobów gospodarczych, o ile spełnione są następujące warunki:
a)
środki finansowe lub zasoby gospodarcze są przedmiotem zastawu sądowego, administracyjnego lub arbitrażowego ustanowionego przed datą umieszczenia w załączniku osoby lub podmiotu, o których mowa w ust. 1, lub są przedmiotem orzeczenia sądowego, administracyjnego lub arbitrażowego wydanego przed tą datą;
b)
środki finansowe lub zasoby gospodarcze zostaną wykorzystane wyłącznie do zaspokojenia roszczeń zabezpieczonych takim zastawem lub uznanych za uzasadnione w takim orzeczeniu, w granicach określonych w mających zastosowanie przepisach ustawowych i wykonawczych regulujących prawa osób posiadających takie roszczenia;
c)
zastaw nie został ustanowiony ani orzeczenie wydane na rzecz osoby lub podmiotu wymienionego w załączniku; oraz
d)
uznanie zastawu lub orzeczenia nie jest sprzeczne z porządkiem publicznym danego państwa członkowskiego.
Dane państwo członkowskie informuje pozostałe państwa członkowskie oraz Komisję o wszelkich zezwoleniach wydanych na podstawie niniejszego ustępu.
5. Ustęp 1 nie uniemożliwia osobie lub podmiotowi umieszczonym w wykazie dokonania płatności należnej na mocy umowy zawartej przed datą umieszczenia w załączniku takiej osoby lub podmiotu, o ile dane państwo członkowskie ustaliło, że płatność ta nie jest przeznaczona pośrednio ani bezpośrednio dla osoby lub podmiotu, o których mowa w ust. 1.
6. Ustęp 2 nie ma zastosowania do kwot dodatkowych na zamrożonych rachunkach z tytułu:
a)
odsetek lub innych dochodów z tych rachunków; lub
b)
płatności należnych z tytułu umów, porozumień lub zobowiązań, które zostały zawarte lub powstały przed datą, z którą rachunki te zaczęły podlegać środkom przewidzianym w ust. 1 i 2;
pod warunkiem że wszelkie takie odsetki, inne dochody oraz płatności nadal podlegają środkom przewidzianym w ust. 1.
Artykuł 3
1. Rada, stanowiąc na wniosek państwa członkowskiego lub Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa, sporządza i zmienia wykaz znajdujący się w załączniku.
2. Rada powiadamia o swojej decyzji, w tym o uzasadnieniu umieszczenia w wykazie, daną osobę lub podmiot bezpośrednio - gdy adres jest znany - albo w drodze opublikowania ogłoszenia, umożliwiając takiej osobie lub podmiotowi zgłoszenie uwag.
3. W przypadku gdy zostaną zgłoszone uwagi lub przedstawione istotne nowe dowody, Rada dokonuje przeglądu swojej decyzji i odpowiednio informuje daną osobę lub podmiot.
Artykuł 4
1. Załącznik zawiera uzasadnienie umieszczenia w wykazie danych osób i podmiotów.
2. W załączniku podaje się również, jeśli są dostępne, informacje niezbędne do zidentyfikowania danych osób lub podmiotów. W odniesieniu do osób informacje takie mogą obejmować imiona i nazwiska, w tym pseudonimy, datę i miejsce urodzenia, obywatelstwo, numery paszportu i dowodu tożsamości, płeć, adres - o ile jest znany - oraz funkcję lub zawód. W odniesieniu do podmiotów informacje takie mogą obejmować nazwy, miejsce i datę rejestracji, numer rejestracji i miejsce prowadzenia działalności.
Artykuł 5
W celu maksymalizacji oddziaływania środków przewidzianych w niniejszej decyzji, Unia zachęca państwa trzecie do przyjmowania podobnych środków ograniczających.
Artykuł 6
Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.
Niniejszą decyzję stosuje się do dnia 13 kwietnia 2012 r. Jest ona przedmiotem stałej weryfikacji. Jest odnawiana lub zmieniana, w stosownych przypadkach, jeżeli Rada uzna, że cele niniejszej decyzji nie zostały osiągnięte.
Sporządzono w Luksemburgu dnia 12 kwietnia 2011 r.