ROZHODNUTÍ RADY 2012/237/SZBP
ze dne 3. května 2012
o omezujících opatřeních namířených proti některým osobám, subjektům a orgánům, které ohrožují mír, bezpečnost nebo stabilitu v Republice Guinea-Bissau
RADA EVROPSKÉ UNIE,
s ohledem na Smlouvu o Evropské unii, a zejména na článek 29 této smlouvy,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Vzhledem k závažnosti situace, která v současné době panuje v Republice Guinea-Bissau, považuje Rada za nezbytné přijmout opatření vůči osobám, které se snaží překazit nebo zablokovat mírový politický proces, či osobám, které podnikají kroky narušující stabilitu Republiky Guinea-Bissau, a zejména vůči těm, které stály v čele vzpoury dne 1. dubna 2010 a ve státním převratu dne 12. dubna 2012 a které svou činností usilují o narušení právního státu a omezení vlády civilní moci a napomáhají beztrestnosti a nestabilitě v zemi.
(2)
K provedení některých opatření je nezbytná další činnost Unie,
PŘIJALA TOTO ROZHODNUTÍ:
Článek 1
1. Členské státy přijmou nezbytná opatření, aby osobám, jež se podílejí na jednání, které ohrožuje mír, bezpečnost nebo stabilitu Republiky Guinea-Bissau, nebo takovému jednání poskytují podporu, a jejichž seznam je uveden v příloze, zabránily ve vstupu na své území nebo jejich průjezdu přes něj.
2. Odstavec 1 nezavazuje členské státy k odmítnutí vstupu svých státních příslušníků na své území.
3. Odstavcem 1 nejsou dotčeny případy, kdy je členský stát vázán povinností podle mezinárodního práva, zejména:
a)
jako hostitelská země mezinárodní mezivládní organizace,
b)
jako hostitelská země mezinárodní konference svolané OSN nebo konané pod její záštitou,
c)
podle mnohostranné dohody o výsadách a imunitách, nebo
d)
podle smlouvy o smíru z roku 1929 (Lateránský pakt) uzavřené mezi Svatým stolcem (Vatikánským městským státem) a Itálií.
4. Odstavec 3 se vztahuje také na případy, kdy je členský stát hostitelskou zemí Organizace pro bezpečnost a spolupráci v Evropě (OBSE).
5. Rada musí být řádně informována o všech případech, kdy členský stát udělí výjimku podle odstavce 3 nebo 4.
6. Členské státy mohou udělit výjimky z opatření uložených podle odstavce 1, pokud je cesta odůvodněná na základě naléhavé humanitární potřeby nebo na základě účasti na mezivládních setkáních, včetně setkání podporovaných Unií, nebo těch, jejichž hostitelem je členský stát vykonávající předsednictví OBSE, je-li politický dialog veden tak, že přímo podporuje demokracii, lidská práva a právní stát v Republice Guinea-Bissau.
7. Členský stát, který si přeje udělit výjimky podle odstavce 6, tuto skutečnost písemně oznámí Radě. Výjimka se pokládá za udělenou, pokud jeden nebo více členů Rady nevznese písemně námitku do dvou pracovních dnů od obdržení oznámení o navrhované výjimce. Pokud jeden nebo více členů Rady vznese námitku, může o udělení navrhované výjimky rozhodnout Rada kvalifikovanou většinou.
8. Pokud členský stát podle odstavců 3, 4, 6 a 7 povolí osobám uvedeným v příloze vstup na své území nebo průjezd přes ně, je povolení omezeno na účel, pro který bylo uděleno, a na osoby, kterých se týká.
Článek 2
1. Zmrazují se veškeré finanční prostředky a hospodářské zdroje, které náleží nebo jsou vlastněny, drženy či ovládány fyzickými nebo právnickými osobami, subjekty nebo orgány, jež se podílejí na jednání, které ohrožuje mír, bezpečnost nebo stabilitu Republiky Guinea-Bissau, nebo takovému jednání poskytují podporu, a fyzickými nebo právnickými osobami, subjekty nebo orgány s nimi spojenými, jejichž seznam je uveden v příloze.
2. Žádné finanční prostředky a hospodářské zdroje se přímo či nepřímo nezpřístupní fyzickým nebo právnickým osobám, subjektům nebo orgánům uvedeným v příloze nebo v jejich prospěch.
3. Příslušné orgány členských států mohou povolit uvolnění určitých zmrazených finančních prostředků nebo hospodářských zdrojů nebo zpřístupnění některých zmrazených finančních prostředků nebo hospodářských zdrojů za podmínek, které považují za vhodné, pokud rozhodnou, že dotyčné finanční prostředky nebo hospodářské zdroje jsou:
a)
nezbytné pro uspokojení základních potřeb osob uvedených v příloze a na nich závislých rodinných příslušníků, včetně úhrad za potraviny, nájemného nebo hypotéky, plateb za léky a lékařskou péči, daní, pojistného a poplatků za veřejné služby,
b)
určeny výlučně k úhradě přiměřených poplatků za odborné výkony a k náhradě výdajů vzniklých v souvislosti s poskytováním právních služeb,
c)
určené výlučně k úhradě poplatků nebo nákladů na běžné vedení nebo správu zmrazených finančních prostředků nebo hospodářských zdrojů;
d)
nezbytné pro úhradu mimořádných výdajů, pokud příslušný orgán oznámí ostatním příslušným orgánům a Komisi alespoň dva týdny před udělením povolení důvody, proč se domnívá, že by mělo být konkrétní povolení uděleno.
Členské státy informuje ostatní členské státy a Komisi o každém povolení uděleném podle tohoto odstavce.
4. Odchylně od odstavce 1 mohou příslušné orgány členského státu povolit uvolnění některých zmrazených finančních prostředků nebo hospodářských zdrojů, jsou-li splněny tyto podmínky:
a)
dotčené finanční prostředky nebo hospodářské zdroje jsou předmětem soudcovského, správního nebo rozhodčího zástavního práva, které vzniklo přede dnem, kdy byly fyzické nebo právnické osoby, subjekty nebo orgány uvedené v odstavci 1 zařazeny do přílohy, nebo se na ně vztahuje soudní nebo správní rozhodnutí či rozhodčí nález vynesené před tímto dnem,
b)
finanční prostředky nebo hospodářské zdroje budou použity výlučně k uspokojení pohledávek zajištěných takovým zástavním právem nebo uznaných jako platné takovým rozhodnutím či nálezem, a to v mezích stanovených příslušnými právními předpisy, jimiž se řídí práva osob uplatňujících takové nároky,
c)
zástavní právo nebo rozhodnutí či nález není ve prospěch osoby, subjektu nebo orgánu uvedeného v příloze;
d)
uznání zástavního práva nebo rozhodnutí či nálezu není v rozporu s veřejným pořádkem v daném členském státě.
Členské státy informují ostatní členské státy a Komisi o každém povolení uděleném podle tohoto článku.
5. Odstavec 2 se nepoužije na připsání k zmrazeným účtům:
a)
úroků nebo jiných výnosů z těchto účtů nebo
b)
plateb splatných podle smluv, dohod nebo závazků, které byly uzavřeny nebo vznikly přede dnem, od nějž se na tyto účty vztahují ustanovení tohoto rozhodnutí,
pokud se na takové úroky, jiné výnosy a platby nadále vztahuje odstavec 1.
Článek 3
1. Rada na návrh členského státu nebo vysokého představitele Unie pro zahraniční věci a bezpečnostní politiku přijme podle potřeby změny seznamu uvedeného v příloze.
2. Rada sdělí dotčené fyzické nebo právnické osobě, subjektu nebo orgánu své rozhodnutí včetně důvodů jejich zařazení na seznam, a to buď přímo, je-li známa jejich adresa, nebo zveřejněním oznámení, a tím umožní těmto fyzickým nebo právnickým osobám, subjektům či orgánům se k záležitosti vyjádřit.
3. Jsou-li předloženy připomínky nebo nové podstatné důkazy, Rada své rozhodnutí přezkoumá a dotčenou fyzickou nebo právnickou osobu, subjekt nebo orgán o této skutečnosti informuje.
Článek 4
Pro dosažení co největšího účinku opatření stanovených v tomto rozhodnutí Unie vybízí třetí státy, aby přijaly omezující opatření zmíněným opatřením podobná.
Článek 5
Toto rozhodnutí vstupuje v platnost dnem vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Toto rozhodnutí se použije do 5. května 2013. Je průběžně přezkoumáváno. Pokud bude mít Rada za to, že jeho cílů nebylo dosaženo, odpovídajícím způsobem se prodlouží nebo změní.
V Bruselu dne 3. května 2012.
DECYZJA RADY 2012/237/WPZiB
z dnia 3 maja 2012 r.
w sprawie środków ograniczających wobec osób, podmiotów i organów zagrażających pokojowi, bezpieczeństwu lub stabilności Republiki Gwinei Bissau
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 29,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
Z uwagi powagę sytuacji w Republice Gwinei Bissau, Rada uważa za konieczne przyjęcie środków wobec osób, które usiłują zakłócić lub zablokować pokojowy proces polityczny oraz wobec osób, które podejmują działania w celu zaburzenia stabilności w Republice Gwinei Bissau, w szczególności osób, które odgrywały przewodnią rolę w buncie z dnia 1 kwietnia 2010 r. oraz zamachu stanu z 12 kwietnia 2012 r., i w swoich działaniach dążą do podważenia praworządności, ograniczenia nadrzędności władzy cywilnej oraz szerzenia bezkarności i niestabilności w kraju.
(2)
Potrzebne są dalsze działania Unii w celu wdrożenia pewnych środków,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
1. Państwa członkowskie podejmują niezbędne środki, aby uniemożliwić wjazd na swoje terytoria lub przejazd przez nie wymienionym w załączniku osobom biorącym udział w działaniach zagrażających pokojowi, bezpieczeństwu lub stabilności w Republice Gwinei Bissau lub osobom wspierającym takie działania a także osobom z nimi powiązanym.
2. ust. 1 nie zobowiązuje państw członkowskich do odmowy wjazdu własnym obywatelom na swoje terytorium.
3. ust. 1 pozostaje bez uszczerbku dla przypadków, w których państwo członkowskie jest związane następującymi zobowiązaniami prawa międzynarodowego:
a)
państwo to jest państwem przyjmującym międzynarodową organizację międzyrządową;
b)
państwo to jest państwem przyjmującym międzynarodowej konferencji zwołanej przez Organizację Narodów Zjednoczonych lub pod jej auspicjami;
c)
zastosowanie ma umowa wielostronna przyznająca przywileje i immunitety; lub
d)
zastosowanie ma traktat pojednawczy z 1929 roku (traktat laterański) zawarty między Stolicą Apostolską (Państwem Watykańskim) a Włochami.
4. Uznaje się, że ust. 3 ma zastosowanie również w przypadkach, gdy dane państwo członkowskie jest państwem przyjmującym Organizację Bezpieczeństwa i Współpracy w Europie (OBWE).
5. Rada jest należycie informowana o wszystkich przypadkach przyznania przez państwo członkowskie wyłączenia na mocy ust. 3 lub 4.
6. Państwa członkowskie mogą przyznawać zwolnienia ze środków nałożonych na mocy ust. 1 w przypadkach, gdy podróż jest uzasadniona pilną potrzebą humanitarną lub uczestnictwem w spotkaniu międzyrządowym, włącznie ze spotkaniami wspieranymi przez Unię lub spotkaniami, których gospodarzem jest państwo członkowskie sprawujące przewodnictwo w OBWE i na których prowadzony jest dialog polityczny bezpośrednio wspierający demokrację, prawa człowieka i praworządność w Republice Gwinei Bissau.
7. Państwo członkowskie zamierzające zastosować zwolnienia, o których mowa w ust. 6, powiadamia o tym Radę na piśmie. Zwolnienie uznaje się za przyznane, o ile jeden lub więcej członków Rady nie wniesie sprzeciwu na piśmie w terminie dwóch dni roboczych od otrzymania informacji o proponowanym zwolnieniu. W przypadku gdy co najmniej jeden członek Rady zgłosi sprzeciw, Rada, stanowiąc większością kwalifikowaną, może postanowić o przyznaniu proponowanego zwolnienia.
8. W przypadkach gdy zgodnie z ust. 3, 4, 6 i 7 państwo członkowskie zezwala na wjazd na swoje terytorium lub przejazd przez nie osób wymienionych w załączniku, zezwolenie to zostaje ograniczone do celów, do których zostało udzielone, i do osób, których dotyczy.
Artykuł 2
1. Zamrożone zostają wszelkie środki finansowe i zasoby gospodarcze stanowiące własność lub będące w posiadaniu lub pod kontrolą wymienionych w załączniku osób fizycznych lub prawnych, podmiotów lub organów biorących udział w działaniach zagrażających pokojowi, bezpieczeństwu lub stabilności w Republice Gwinei Bissau lub osób fizycznych lub prawnych, podmiotów lub organów wspierających takie działania a także osób fizycznych lub prawnych, podmiotów lub organów z nimi powiązanych.
2. Nie udostępnia się - bezpośrednio ani pośrednio - osobom fizycznym lub prawnym, podmiotom lub organom wymienionym w załączniku, ani też na ich rzecz, żadnych środków finansowych ani zasobów gospodarczych.
3. Właściwy organ państwa członkowskiego może zezwolić na odblokowanie niektórych zamrożonych środków finansowych lub zasobów gospodarczych lub na udostępnienie niektórych środków finansowych lub zasobów gospodarczych na warunkach, jakie uznaje za stosowne, po ustaleniu, że środki finansowe lub zasoby gospodarcze, o których mowa, są:
a)
konieczne, aby zaspokoić podstawowe potrzeby osób wymienionych w załączniku i członków ich rodzin pozostających na ich utrzymaniu, między innymi na pokrycie płatności związanych z żywnością, czynszem lub kredytem hipotecznym, lekarstwami i leczeniem, podatkami, składkami ubezpieczeniowymi i opłatami za usługi użyteczności publicznej;
b)
przeznaczone wyłącznie na pokrycie uzasadnionych kosztów honorariów oraz zwrotu poniesionych wydatków związanych ze świadczeniem usług prawnych;
c)
przeznaczone wyłącznie na pokrycie należności lub opłat za obsługę w odniesieniu do rutynowego utrzymywania lub przechowywania zamrożonych środków finansowych lub zasobów gospodarczych;
d)
niezbędne do pokrycia wydatków nadzwyczajnych, pod warunkiem że właściwy organ poinformował pozostałe właściwe organy oraz Komisję co najmniej dwa tygodnie przed udzieleniem zezwolenia, dlaczego uważa, że specjalne zezwolenie powinno zostać przyznane.
Państwa członkowskie informują pozostałe państwa członkowskie oraz Komisję o wszelkich zezwoleniach przyznanych na podstawie niniejszego ustępu.
4. Na zasadzie odstępstwa od ust. 1 właściwe organy państwa członkowskiego mogą zezwolić na odblokowanie niektórych zamrożonych środków finansowych lub zasobów gospodarczych, jeżeli spełnione są następujące warunki:
a)
dane środki finansowe lub zasoby gospodarcze są przedmiotem zastawu sądowego, administracyjnego lub arbitrażowego ustanowionego przed dniem, w którym osoba, podmiot lub organ, o których mowa w ust. 1, zostali umieszczeni w wykazie lub są przedmiotem orzeczenia sądowego, administracyjnego lub arbitrażowego wydanego przed tym dniem;
b)
środki finansowe lub zasoby gospodarcze zostaną wykorzystane wyłącznie zaspokojenia roszczeń zabezpieczonych takim zastawem lub uznanych za zasadne w takim orzeczeniu, w granicach określonych w mających zastosowanie przepisach i zasadach regulujących prawa osób, którym przysługują takie roszczenia;
c)
zastaw lub orzeczenie nie zostały ustanowione na rzecz wymienionych w załączniku osób fizycznych lub prawnych, podmiotów lub organów;
d)
uznanie przedmiotowego zastawu lub orzeczenia nie jest sprzeczne z porządkiem publicznym w danym państwie członkowskim.
Państwa członkowskie informują pozostałe państwa członkowskie oraz Komisję o wszelkich zezwoleniach przyznanych na podstawie niniejszego ustępu.
5. ust. 2 nie stosuje się do środków powiększających saldo zamrożonych funduszy, będących:
a)
odsetkami lub innymi dochodami z tych rachunków; lub
b)
płatnościami należnymi z tytułu umów, porozumień lub zobowiązań, które zostały zawarte lub powstały przed datą objęcia tych rachunków przepisami niniejszej decyzji,
pod warunkiem że wszystkie takie odsetki, inne dochody i płatności nadal podlegają ust. 1.
Artykuł 3
1. Rada, stanowiąc na wniosek państwa członkowskiego lub Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa, w stosownych przypadkach przyjmuje zmiany do wykazu znajdującego się w załączniku.
2. Rada powiadamia o swojej decyzji i uzasadnieniu umieszczenia w wykazie daną osobę fizyczną lub prawną, podmiot lub organ bezpośrednio - gdy adres jest znany - albo w drodze opublikowania ogłoszenia, umożliwiając danej osobie fizycznej lub prawnej, podmiotowi lub organowi przedstawienie uwag.
3. W przypadku gdy zostaną zgłoszone uwagi lub przedstawione istotne nowe dowody, Rada dokonuje przeglądu swojej decyzji i odpowiednio informuje daną osobę fizyczną lub prawną, podmiot lub organ.
Artykuł 4
W celu maksymalizacji oddziaływania środków, przewidzianych w niniejszej decyzji, Unia zachęca państwa trzecie do przyjmowania środków ograniczających podobnych do tych zawartych w niniejszej decyzji.
Artykuł 5
Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejszą decyzję stosuje się do 5 maja 2013 r. Niniejsza decyzja jest przedmiotem ciągłego przeglądu. Przedłuża się jej okres obowiązywania lub jest ona odpowiednio lub zmieniana, jeżeli Rada uzna, że jej cele nie zostały osiągnięte.
Sporządzono w Brukseli dnia 3 maja 2012 r.