NAŘÍZENÍ KOMISE (EU) č. 977/2011
ze dne 3. října 2011,
kterým se mění nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 810/2009 o kodexu Společenství o vízech (vízový kodex)
EVROPSKÁ KOMISE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie,
s ohledem na nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 810/2009 ze dne 13. července 2009 o kodexu Společenství o vízech (vízový kodex) (1), a zejména na článek 50 uvedeného nařízení,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
V souladu s článkem 48 nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 767/2008 ze dne 9. července 2008 o Vízovém informačním systému (VIS) a výměně údajů o krátkodobých vízech mezi členskými státy (nařízení o VIS) (2) bude provoz VIS zahajován postupně v jednotlivých regionech, které Komise určí v rozhodnutích přijatých v souladu s postupem projednávání ve výborech.
(2)
V souladu s čl. 48 odst. 1 a 3 nařízení č. 767/2008 má Komise stanovit datum zahájení provozu VIS v prvním regionu a datum, ke kterému se stane v každém dalším regionu povinným přenést do VIS všechny údaje: alfanumerické údaje, fotografie a daktyloskopické údaje. Již před tím, než se přenos všech údajů pro daný region stane povinným, mohou členské státy v kterémkoli místě shromažďovat a přenášet do VIS alfanumerické údaje a fotografie, a nepovinně i daktyloskopické údaje, jakmile sdělí Komisi, že k tomu provedly nezbytné technické a právní úpravy. Pokud jde o registraci ve VIS, mohou tak současně nastat tři situace:
(3)
V regionech, v nichž se na základě vydání rozhodnutí Komise stalo povinným shromažďovat a přenášet údaje do VIS, budou ve VIS zaregistrovány všechny údaje uvedené v čl. 5 odst. 1 nařízení o VIS, včetně otisků prstů každého žadatele, s výjimkou případů, kdy je žadatel osvobozen od povinnosti nechat si odebrat otisky prstů podle čl. 13 odst. 7 vízového kodexu. Podobně se mohou členské státy rozhodnout v místech, kde používání VIS ještě není povinné, shromažďovat a registrovat ve VIS všechny údaje každého žadatele uvedené v čl. 5 odst. 1 nařízení o VIS, včetně otisků prstů.
(4)
V těchto místech, kde se používání VIS ještě nestalo povinným, se však jeden či více členských států mohou rozhodnout prozatím neregistrovat žadatele o vízum ve VIS, přičemž jiné členské státy mohou registrovat pouze alfanumerické údaje a fotografie žadatelů o vízum.
(5)
V souladu s čl. 7 odst. 3 písm. aa) nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 562/2006 ze dne 15. března 2006, kterým se stanoví kodex Společenství o pravidlech upravujících přeshraniční pohyb osob (Schengenský hraniční kodex) (3), mají od dvacátého dne od zahájení provozu VIS v prvním regionu sestávat důkladné kontroly při vstupu z ověření totožnosti držitele víza a pravosti víza prostřednictvím VIS. V souladu s článkem 18 nařízení o VIS se má provádět vyhledávání pomocí čísla vízového štítku v kombinaci s ověřením otisků prstů držitele víza. Vyhledávání ve VIS pouze za použití čísla vízového štítku se však vždy provádí po dobu nejvýše tří let od zahájení provozu VIS v prvním regionu. Po uplynutí této doby se vyhledávání ve VIS může provádět pomocí čísla vízového štítku v kombinaci s ověřením otisků prstů, s výjimkou případů, kdy otisky prstů držitelů víz nelze použít. Odchylně od výše uvedeného je možné navíc po dobu dalších nejvýše tří let provádět vyhledávání pouze pomocí čísla vízového štítku v omezeném množství situací stanovených v čl. 7 odst. 3 písm. ab) Schengenského hraničního kodexu.
(6)
K usnadnění kontrol na vnějších hranicích by měl být na vízový štítek doplněn zvláštní kód pro označení toho, že je držitel víza registrován ve VIS. Nepřítomností tohoto kódu není dotčena povinnost členských států provádět vyhledávání ve VIS při vstupu všech držitelů víz na vnějších hranicích schengenského prostoru, jak stanoví čl. 7 odst. 3 Schengenského hraničního kodexu. Skutečnost, že na vízovém štítku není uveden žádný kód, potvrdí pohraničním orgánům, že v případech, kdy nebyly registrovány žádné údaje a tyto orgány proto dostanou z VIS negativní odpověď, není tato negativní odpověď způsobena technickým problémem (falešná negativní identifikace) nebo podvodem.
(7)
Na vízový štítek by měl být rovněž doplněn zvláštní kód pro situaci, kdy je držitel víza registrován ve VIS, ale nebyly mu odebrány otisky prstů, protože odběr otisků prstů ještě nebyl v daném regionu povinný. Přítomností tohoto kódu není dotčena povinnost členských států po uplynutí tří let od zahájení provozu v prvním regionu provádět vyhledávání ve VIS pomocí čísla vízového štítku v kombinaci s ověřením otisků prstů.
(8)
Příloha VII nařízení (ES) č. 810/2009 by měla být změněna tak, aby bylo zajištěno harmonizované používání kódů týkajících se registrace držitelů víz a jejich otisků prstů ve VIS ze strany členských států.
(9)
Vzhledem k tomu, že nařízení (ES) č. 810/2009 navazuje na schengenské aquis v souladu s článkem 5 Protokolu o postavení Dánska připojeného ke Smlouvě o Evropské unii a ke Smlouvě o založení Evropského společenství a článkem 4 Protokolu (č. 22) o postavení Dánska připojeného ke Smlouvě o Evropské unii a ke Smlouvě o založení Evropského společenství, Dánsko oznámilo provedení tohoto acquis do svého vnitrostátního právního řádu. Ve smyslu mezinárodního práva je proto toto nařízení pro Dánsko závazné.
(10)
Toto nařízení rozvíjí ustanovení schengenského acquis, kterých se neúčastní Spojené království v souladu s rozhodnutím Rady 2000/365/ES ze dne 29. května 2000 o žádosti Spojeného království Velké Británie a Severního Irska, aby se na ně vztahovala některá ustanovení schengenského acquis (4). Toto nařízení proto není pro Spojené království závazné ani použitelné.
(11)
Toto nařízení rozvíjí ustanovení schengenského acquis, kterých se neúčastní Irsko v souladu s rozhodnutím Rady 2002/192/ES ze dne 28. února 2002 o žádosti Irska, aby se na ně vztahovala některá ustanovení schengenského acquis (5). Toto nařízení proto není pro Irsko závazné ani použitelné.
(12)
Pokud jde o Island a Norsko, rozvíjí toto nařízení ta ustanovení schengenského acquis ve smyslu dohody mezi Radou Evropské unie a Islandskou republikou a Norským královstvím o přidružení těchto dvou států k provádění, uplatňování a rozvoji schengenského acquis (6), která spadají do oblasti uvedené v čl. 1 bodě B rozhodnutí Rady 1999/437/ES ze dne 17. května 1999 o některých opatřeních pro uplatňování uvedené dohody (7).
(13)
Pokud jde o Švýcarsko, rozvíjí toto nařízení ta ustanovení schengenského acquis ve smyslu dohody mezi Evropskou unií, Evropským společenstvím a Švýcarskou konfederací o přidružení Švýcarské konfederace k provádění, uplatňování a rozvoji schengenského acquis (8), která spadají do oblasti uvedené v čl. 1 bodě B rozhodnutí 1999/437/ES ve spojení s článkem 3 rozhodnutí Rady 2008/146/ES (9).
(14)
Pokud jde o Lichtenštejnsko, rozvíjí toto nařízení ta ustanovení schengenského acquis ve smyslu Protokolu mezi Evropskou unií, Evropským společenstvím, Švýcarskou konfederací a Lichtenštejnským knížectvím o přistoupení Lichtenštejnského knížectví k dohodě mezi Evropskou unií, Evropským společenstvím a Švýcarskou konfederací o přidružení Švýcarské konfederace k provádění, uplatňování a rozvoji schengenského acquis, která spadají do oblasti uvedené v čl. 1 bodu B rozhodnutí 1999/437/ES ve spojení s článkem 3 rozhodnutí Rady 2011/350/EU (10).
(15)
Pokud jde o Kypr, toto nařízení představuje ustanovení navazující na schengenské acquis nebo s ním jinak související ve smyslu čl. 3 odst. 2 aktu o přistoupení z roku 2003.
(16)
Toto nařízení je aktem navazujícím na schengenské acquis nebo s ním jinak souvisejícím ve smyslu čl. 4 odst. 2 aktu o přistoupení z roku 2005.
(17)
Opatření stanovená tímto nařízením jsou v souladu se stanoviskem Výboru pro víza,
PŘIJALA TOTO NAŘÍZENÍ:
Článek 1
V bodě 9 písm. a) přílohy VII nařízení (ES) č. 810/2009 se doplňují nové odrážky, které zní:
„-
pokud jsou všechny údaje uvedené v čl. 5 odst. 1 nařízení o VIS zaregistrovány ve Vízovém informačním systému, doplní se tato poznámka: „VIS“,
-
pokud jsou ve Vízovém informačním systému zaregistrovány pouze údaje uvedené v čl. 5 odst. 1 písm. a) a b) nařízení o VIS, ale údaje uvedené v písm. c) téhož odstavce nebyly získány, protože odběr otisků prstů nebyl v daném regionu povinný, doplní se tato poznámka: „VIS 0“;“.
Článek 2
Toto nařízení vstupuje v platnost dnem vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Použije se ode dne uvedeného v čl. 48 odst. 1 nařízení (ES) č. 767/2008.
Pozbývá platnosti dnem, kdy se shromažďování a přenos údajů uvedených v čl. 5 odst. 1 nařízení (ES) č. 767/2008 stane povinným pro všechny žadatele z posledního regionu, kde má být VIS zaveden v souladu s rozhodnutím podle čl. 48 odst. 3 nařízení o VIS.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné v zúčastněných členských státech v souladu se Smlouvami.
V Bruselu dne 3. října 2011.
ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (UE) NR 977/2011
z dnia 3 października 2011 r.
zmieniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 810/2009 ustanawiające wspólnotowy kodeks wizowy (kodeks wizowy)
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 810/2009 z dnia 13 lipca 2009 r. ustanawiające wspólnotowy kodeks wizowy („kodeks wizowy”) (1), w szczególności jego art. 50,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
Zgodnie z art. 48 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 767/2008 z dnia 9 lipca 2008 r. w sprawie wizowego systemu informacyjnego (VIS) oraz wymiany danych pomiędzy państwami członkowskimi na temat wiz krótkoterminowych (rozporządzenie w sprawie VIS) (2) VIS ma być wprowadzany stopniowo w poszczególnych regionach w kolejności określonej przez Komisję w decyzjach przyjętych zgodnie z procedurą komitetową.
(2)
Zgodnie z art. 48 ust. 1 i 3 rozporządzenia (WE) nr 767/2008 Komisja określa datę rozpoczęcia funkcjonowania VIS w regionie pierwszym oraz datę, od której przekazywanie wszystkich danych do VIS staje się obowiązkowe w kolejnych regionach. Dane te obejmują dane alfanumeryczne, zdjęcia oraz odciski palców. Zanim przekazywanie danych stanie się w danym regionie obowiązkowe, państwa członkowskie mogą gromadzić i przekazywać do VIS dane alfanumeryczne i zdjęcia, a opcjonalnie także odciski palców, w każdym miejscu po powiadomieniu Komisji o zakończeniu niezbędnych prawnych i technicznych przygotowań do gromadzenia danych i przekazywania ich do VIS. W wyniku tego w odniesieniu do rejestracji w VIS mogą współistnieć trzy różne sytuacje:
(3)
W regionach, w których gromadzenie i przekazywanie danych wizowych do VIS stało się obowiązkowe na skutek decyzji Komisji, wszystkie dane, o których mowa w art. 5 ust. 1 rozporządzenia w sprawie VIS, w tym odciski palców każdej osoby ubiegającej się o wizę, zostaną zarejestrowane w VIS, z wyjątkiem sytuacji, kiedy osoba ubiegająca się o wizę jest zwolniona z wymogu złożenia odcisków palców zgodnie z art. 13 ust. 7 kodeksu wizowego. W przypadku miejsc, w których stosowanie VIS nie jest jeszcze obowiązkowe, państwa członkowskie mogą również podjąć decyzję o gromadzeniu i rejestrowaniu w VIS wszystkich danych, o których mowa w art. 5 ust. 1 rozporządzenia w sprawie VIS, w tym odcisków palców, każdej osoby ubiegającej się o wizę.
(4)
W miejscach, w których stosowanie VIS nie jest jeszcze obowiązkowe, jedno państwo lub więcej państw członkowskich mogą jednak nie rejestrować w VIS danych dotyczących osób ubiegających się o wizę, podczas gdy inne państwa członkowskie mogą rejestrować tylko dane alfanumeryczne i zdjęcia osób ubiegających się o wizę.
(5)
Zgodnie z art. 7 ust. 3 lit. aa) rozporządzenia (WE) nr 562/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 marca 2006 r. ustanawiającego wspólnotowy kodeks zasad regulujących przepływ osób przez granice (kodeks graniczny Schengen) (3) począwszy od dwudziestego dnia od rozpoczęcia funkcjonowania VIS w regionie pierwszym szczegółowa odprawa przy wjeździe ma obejmować weryfikację tożsamości posiadacza wizy i autentyczności wizy poprzez sprawdzenie w VIS. Zgodnie z art. 18 rozporządzenia w sprawie VIS odprawę należy przeprowadzać na podstawie numeru naklejki wizowej łącznie z weryfikacją odcisków palców posiadacza wizy. Jednak w okresie najwyżej do trzech lat od daty uruchomienia systemu w regionie pierwszym przeszukiwanie VIS można też przeprowadzać z wykorzystaniem samego numeru naklejki wizowej. Po upłynięciu tego okresu przeszukiwanie VIS należy przeprowadzać na podstawie numeru naklejki wizowej w połączeniu z informacjami dotyczącymi odcisków palców, z wyjątkiem osób, od których nie można pobrać odcisków palców. Ponadto w dodatkowym okresie najwyżej trzech lat, w drodze odstępstwa, przeszukiwanie VIS może się odbywać na podstawie samego numeru naklejki wizowej w ograniczonych okolicznościach, które określono w art. 7 ust. 3 lit. ab) kodeksu granicznego Schengen.
(6)
Aby usprawnić odprawę na granicach zewnętrznych, na naklejce należy umieścić szczególny kod potwierdzający, że posiadacz wizy jest zarejestrowany w VIS. Brak takiego kodu powinien pozostać bez uszczerbku dla obowiązku przeprowadzenia przez państwa członkowskie kontroli wszystkich posiadaczy wizy przy wjeździe na granicach zewnętrznych obszaru Schengen w oparciu o VIS, jak określono w art. 7 ust. 3 kodeksu granicznego Schengen. W przypadku kiedy nie zarejestrowano żadnych danych i kiedy służby graniczne otrzymują niezmiennie negatywną odpowiedź z VIS, brak kodu na naklejce wizowej będzie potwierdzeniem faktu, że taka negatywna odpowiedź nie wynika z problemów technicznych (niepoprawna identyfikacja negatywna) lub nadużycia systemu.
(7)
Ponadto na naklejce wizowej należy dodać szczególny kod informujący, że posiadacz wizy jest zarejestrowany w VIS, lecz nie pobrano jego odcisków palców, jako że pobieranie odcisków nie było jeszcze obowiązkowe w danym regionie. Obecność takiego kodu powinna pozostać bez uszczerbku dla obowiązku przeszukiwania VIS w oparciu o numer naklejki wizowej łącznie z weryfikacją odcisków palców po upływie trzech lat od momentu uruchomienia systemu w regionie pierwszym.
(8)
W celu zapewnienia ujednoliconego stosowania przez państwa członkowskie kodów związanych z rejestrowaniem posiadaczy wiz i ich odcisków palców w VIS należy odpowiednio zmienić załącznik VII do rozporządzenia (WE) nr 810/2009.
(9)
Biorąc pod uwagę fakt, że rozporządzenie (WE) nr 810/2009 opiera się na dorobku Schengen zgodnie z art. 5 Protokołu w sprawie stanowiska Danii dołączonego do Traktatu o Unii Europejskiej oraz do Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską oraz art. 4 Protokołu (nr 22) w sprawie stanowiska Danii dołączonego do Traktatu o Unii Europejskiej oraz do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, Dania zgłosiła włączenie tego dorobku do duńskiego prawa krajowego. Tak więc Dania zobowiązana jest w świetle prawa międzynarodowego do wprowadzenia w życie niniejszego rozporządzenia.
(10)
Niniejsze rozporządzenie stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen, w którym Zjednoczone Królestwo nie uczestniczy, zgodnie z decyzją Rady 2000/365/WE z dnia 29 maja 2000 r. dotyczącą wniosku Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej o zastosowanie wobec niego niektórych przepisów dorobku Schengen (4). Zjednoczone Królestwo nie jest zatem związane przepisami niniejszego rozporządzenia ani nie podlega jego stosowaniu.
(11)
Niniejsze rozporządzenie stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen, w którym Irlandia nie uczestniczy, zgodnie z decyzją Rady 2002/192/WE z dnia 28 lutego 2002 r. dotyczącą wniosku Irlandii o zastosowanie wobec niej niektórych przepisów dorobku Schengen (5). Irlandia nie jest zatem związana przepisami niniejszego rozporządzenia ani nie podlega jego stosowaniu.
(12)
W odniesieniu do Islandii i Norwegii niniejsze rozporządzenie stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen w rozumieniu Umowy zawartej przez Radę Unii Europejskiej i Republikę Islandii oraz Królestwo Norwegii dotyczącej włączenia tych dwóch państw we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen (6), które wchodzą w zakres obszaru, o którym mowa w art. 1 pkt B decyzji Rady 1999/437/WE z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie niektórych warunków stosowania tej umowy (7).
(13)
W odniesieniu do Szwajcarii niniejsze rozporządzenie stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen w rozumieniu umowy zawartej między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską i Konfederacją Szwajcarską dotyczącej włączenia Konfederacji Szwajcarskiej we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen (8), które wchodzą w zakres obszaru, o którym mowa w art. 1 pkt B decyzji 1999/437/WE w związku z art. 3 decyzji Rady 2008/146/WE (9).
(14)
W odniesieniu do Liechtensteinu niniejsze rozporządzenie stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen w rozumieniu Protokołu między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską, Konfederacją Szwajcarską i Księstwem Liechtensteinu o przystąpieniu Księstwa Liechtensteinu do Umowy między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską i Konfederacją Szwajcarską dotyczącej włączenia Konfederacji Szwajcarskiej we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen, które wchodzą w zakres obszaru, o którym mowa w art. 1 pkt B decyzji 1999/437/WE w związku z art. 3 decyzji Rady 2011/350/UE (10).
(15)
W odniesieniu do Cypru niniejsze rozporządzenie stanowi zbiór przepisów oparty na dorobku Schengen lub w inny sposób związany z tym dorobkiem, w rozumieniu art. 3 ust. 2 Aktu przystąpienia z 2003 r.
(16)
Niniejsze rozporządzenie stanowi akt oparty na dorobku Schengen lub w inny sposób związany z tym dorobkiem, w rozumieniu art. 4 ust. 2 Aktu przystąpienia z 2005 r.
(17)
Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu ds. Wiz,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W pkt 9 lit. a) załącznika VII do rozporządzenia (WE) nr 810/2009 dodaje się tiret w następującym brzmieniu:
„-
Jeżeli wszystkie dane, o których mowa w art. 5 ust. 1 rozporządzenia w sprawie VIS są zarejestrowane w wizowym systemie informacyjnym, dodaje się uwagę: »VIS«.
-
Jeżeli jedynie dane, o których mowa w art. 5 ust. 1 lit. a) i b) rozporządzenia w sprawie VIS, są zarejestrowane w wizowym systemie informacyjnym, a dane, o których mowa w lit. c) nie zostały zarejestrowane, ponieważ pobieranie odcisków palców w danym regionie nie było obowiązkowe, dodaje się uwagę: »VIS 0«.”
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie stosuje się od daty, o której mowa w art. 48 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 767/2008.
Rozporządzenie przestaje obowiązywać w dniu, w którym gromadzenie i przekazywanie danych, o których mowa w art. 5 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 767/2008 staje się obowiązkowe w odniesieniu do wszystkich wniosków w ostatnim regionie, w którym wprowadza się VIS, zgodnie z decyzją, którą ma przyjąć Komisja, a o której mowa w art. 48 ust. 3 rozporządzenia w sprawie VIS.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane w państwach członkowskich zgodnie z Traktatami.
Sporządzono w Brukseli dnia 3 października 2011 r.