NAŘÍZENÍ KOMISE (EU) č. 206/2012
ze dne 6. března 2012,
kterým se provádí směrnice Evropského parlamentu a Rady 2009/125/ES, pokud jde o požadavky na ekodesign klimatizátorů vzduchu a komfortních ventilátorů
(Text s významem pro EHP)
EVROPSKÁ KOMISE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie,
s ohledem na směrnici Evropského parlamentu a Rady 2009/125/ES ze dne 21. října 2009 o stanovení rámce pro určení požadavků na ekodesign výrobků spojených se spotřebou energie (1), a zejména na čl. 15 odst. 1 uvedené směrnice,
po poradě s konzultačním fórem o ekodesignu,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Podle směrnice 2009/125/ES by měla Komise stanovit požadavky na ekodesign výrobků spojených se spotřebou energie, které mají významný objem prodeje, významný dopad na životní prostředí a významný potenciál ke zlepšení dopadu na životní prostředí prostřednictvím lepšího konstrukčního návrhu bez nepřiměřeně vysokých nákladů.
(2)
Ustanovení čl. 16 odst. 2 písm. a) směrnice 2009/125/ES stanoví, že v souladu s postupem podle čl. 19 odst. 3, s kritérii stanovenými v čl. 15 odst. 2 a po poradě s konzultačním fórem o ekodesignu zavede Komise ve vhodných případech prováděcí opatření pro výrobky s vysokým potenciálem pro nákladově efektivní snížení emisí skleníkových plynů, což zahrnuje výrobky topných, ventilačních a klimatizačních systémů.
(3)
Komise vypracovala přípravnou studii s cílem analyzovat technické, environmentální a hospodářské aspekty klimatizátorů vzduchu a komfortních ventilátorů, které se obvykle používají v domácnostech a malých obchodních provozovnách. Studie byla zpracována ve spolupráci se zúčastněnými a dotčenými stranami z EU i ze třetích zemí a její výsledky byly zveřejněny.
(4)
Hlavními environmentálními aspekty uvedených výrobků, které jsou považovány za významné pro účely tohoto nařízení, jsou spotřeba energie ve fázi jejího používání a hladina akustického výkonu. Přípravná studie rovněž označila za významný environmentální aspekt v podobě přímých emisí skleníkových plynů možný únik chladiva, který představuje v průměru 10-20 % z celkových přímých i nepřímých emisí skleníkových plynů.
(5)
Podle přípravné studie jsou informace o účinnosti komfortních ventilátorů nedostatečné, což bylo potvrzeno během posouzení dopadů. Nicméně s cílem poskytnout orgánům dohledu nad trhem důležité informace a umožnit účinné sledování trhu za účelem budoucího stanovení minimálních požadavků na energetickou účinnost, zajistí požadavky na informace o výrobku týkající se komfortních ventilátorů, aby byla účinnost zařízení a použitá metoda měření na výrobku dobře viditelná. Dále jsou v případě komfortních ventilátorů stanoveny požadavky pro pohotovostní režim a vypnutý stav.
(6)
Roční spotřeba elektrické energie výrobků v EU podléhajících tomuto nařízení byla za rok 2005 odhadnuta na 30 TWh. Pokud nebudou přijata konkrétní opatření, předpokládá se, že v roce 2020 dosáhne roční spotřeba elektrické energie 74 TWh. Přípravná studie ukazuje, že spotřebu elektrické energie lze u výrobků podléhajících tomuto nařízení podstatně snížit.
(7)
Přípravná studie ukazuje, že požadavky týkající se jiných parametrů ekodesignu uvedených v části 1 přílohy I směrnice 2009/125/ES nejsou potřebné, protože spotřeba elektrické energie a hladina akustického výkonu klimatizátorů vzduchu představuje ve fázi jejich používání zdaleka nejdůležitější environmentální aspekty.
(8)
Vzhledem k tomu, že chladiva jsou ošetřena v rámci nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 842/2006 ze dne 17. května 2006 o některých fluorovaných skleníkových plynech (2), nejsou v tomto nařízení stanoveny žádné zvláštní požadavky týkající se chladiv. V rámci požadavků na ekodesign je však navržen bonus s cílem motivovat trh k používání chladiv s nižším škodlivým vlivem na životní prostředí. Tento bonus povede ke snížení minimálních požadavků na energetickou účinnost u zařízení používajících chladiva s nízkým potenciálem globálního oteplování (GWP).
(9)
Klimatizátory vzduchu mohou být součástí systémů instalovaných v budovách. Vnitrostátní právní předpisy opírající se mimo jiné o směrnici 2010/31/EU Evropského parlamentu a Rady ze dne 19. května 2010 o energetické náročnosti budov (3) mohou ohledně těchto klimatizačních systémů stanovit nové přísnější požadavky, přičemž využijí metody výpočtu a měření definované v tomto nařízení, pokud jde o účinnost klimatizátoru vzduchu.
(10)
Funkce pohotovostního režimu a vypnutého stavu mohou být odpovědné za významnou část celkové spotřeby energie těchto zařízení. U klimatizátorů vzduchu s výjimkou dvoukanálových a jednokanálových klimatizátorů vzduchu je spotřeba energie těchto funkcí součástí minimálních požadavků na energetickou účinnost a metody měření sezónní účinnosti. Požadavky na pohotovostní režim a vypnutý stav u dvoukanálových a jednokanálových klimatizátorů vzduchu jsou stanoveny na základě požadavků na ekodesign podle nařízení Komise (ES) č. 1275/2008 (4).
(11)
Předpokládá se, že kombinovaný účinek požadavků na ekodesign uvedený v tomto nařízení a v nařízení (EU) Komise č. 626/2011 ze dne 4. května 2011 v přenesené pravomoci, kterým se doplňuje směrnice Evropského parlamentu a Rady 2010/30/EU, pokud jde o uvádění spotřeby energie na energetických štítcích klimatizátorů vzduchu (5), povede ve srovnání se situací bez přijetí zvláštních opatření k ročním úsporám elektrické energie do roku 2020 ve výši 11 TWh.
(12)
Výrobky podléhající tomuto nařízení je nutno energeticky zefektivnit použitím stávajících nechráněných nákladově efektivních technologií, které mohou snížit celkové náklady na nákup a provoz těchto výrobků.
(13)
Požadavky na ekodesign by neměly ovlivnit funkčnost výrobku z hlediska konečného uživatele nebo nepříznivě ovlivňovat zdraví, bezpečnost a životní prostředí. Zejména by pak přínosy ze snížení spotřeby elektrické energie během používání výrobku měly převýšit další možné dopady na životní prostředí během jeho výroby.
(14)
Požadavky na ekodesign by měly být zaváděny postupně, aby výrobci měli dostatek času na potřebné změny konstrukce výrobků podléhajících tomuto nařízení. Časový průběh by měl být takový, aby se zabránilo nepříznivým dopadům na funkčnost zařízení na trhu a aby byly zohledněny dopady na náklady pro konečné uživatele a výrobce, zejména pak na malé a střední podniky, a aby bylo zároveň zajištěno včasné dosažení cílů tohoto nařízení.
(15)
Měření příslušných parametrů výrobků je nutno provádět za použití spolehlivých, přesných a opakovatelných metod měření, které zohledňují uznávané nejmodernější metody měření včetně - pokud jsou k dispozici - harmonizovaných norem přijatých evropskými orgány pro normalizaci uvedených v příloze I směrnice Evropského parlamentu a Rady 98/48/ES ze dne 20. července 1998, kterou se mění směrnice 98/34/ES o postupu při poskytování informací v oblasti norem a technických předpisů (6).
(16)
V souladu s článkem 8 směrnice 2009/125/ES určuje toto nařízení postupy použitelné pro posuzování shody.
(17)
Pro usnadnění kontrol shody by výrobci měli v technické dokumentaci uvádět informace podle příloh IV a V směrnice 2009/125/ES, pokud se tyto informace týkají požadavků stanovených tímto nařízením.
(18)
Kromě právně závazných požadavků stanovených tímto nařízením by měly být určeny orientační referenční hodnoty nejlepších dostupných technologií, aby byla zajištěna široká dostupnost a snadná přístupnost informací o vlivu výrobků podléhajících tomuto nařízení na životní prostředí během jejich celého životního cyklu.
(19)
Opatření stanovená tímto nařízením jsou v souladu se stanoviskem výboru zřízeného čl. 19 odst. 1 směrnice 2009/125/ES,
PŘIJALA TOTO NAŘÍZENÍ:
Článek 1
Předmět a oblast působnosti
1. Toto nařízení stanoví požadavky na ekodesign pro uvádění na trh klimatizátorů vzduchu napájených z elektrické sítě se jmenovitým výkonem ≤ 12 kW určených k chlazení nebo vytápění v případě, že výrobek nemá funkci chlazení, a komfortních ventilátorů s elektrickým příkonem ventilátoru ≤ 125 W.
2. Toto nařízení se nevztahuje na:
a)
zařízení, která používají jiné než elektrické zdroje energie;
b)
klimatizátory vzduchu, které nepoužívají na straně kondenzátoru nebo výparníku, nebo ani na jedné z těchto stran vzduch jako teplonosnou látku.
Článek 2
Definice
Pro účely tohoto nařízení se použijí definice v článku 2 směrnice 2009/125/ES.
Použijí se rovněž tyto definice:
1.
„klimatizátorem vzduchu“ se rozumí zařízení určené k chlazení nebo ohřevu vzduchu (nebo obojímu) v uzavřeném prostoru pomocí parního kompresního cyklu poháněného elektrickým kompresorem, včetně klimatizátorů vzduchu, které mají další funkce, jako je vysoušení, čištění vzduchu, větrání nebo doplňkový ohřev vzduchu prostřednictvím elektrického odporového vytápění, a zařízení, která mohou používat vodu (buď kondenzát, který se tvoří na straně výparníku, nebo externě přidanou vodu) pro odpařování na kondenzátoru za předpokladu, že zařízení je schopno fungovat i bez použití přidané vody (pouze za použití vzduchu);
2.
„dvoukanálovým klimatizátorem vzduchu“ se rozumí klimatizátor, v němž je během chlazení nebo vytápění nasáván vzduch pro kondenzátor (nebo výparník) do jednotky vzduchovodem z venkovního prostředí a je z ní vyfukován druhým vzduchovodem do venkovního prostředí, přičemž tento klimatizátor je v klimatizovaném prostoru těsně u stěny;
3.
„jednokanálovým klimatizátorem vzduchu“ se rozumí klimatizátor, v němž je během chlazení nebo vytápění vzduch pro kondenzátor (nebo výparník) nasáván z prostoru obsahujícího klimatizační jednotku a vyfukován mimo tento prostor;
4.
„jmenovitým výkonem“ (Prated) se rozumí chladicí nebo topný výkon parního kompresního cyklu jednotky měřený za standardních jmenovitých podmínek;
5.
„komfortním ventilátorem“ se rozumí zařízení primárně navržené pro vytváření cirkulace vzduchu v okolí lidského těla nebo na jeho části pro uspokojení osobních požadavků na ochlazení, včetně komfortních ventilátorů, které mohou provádět další funkce jako např. osvětlení;
6.
„příkonem ventilátoru“ (PF) se rozumí elektrický příkon komfortního ventilátoru vyjádřený ve wattech, který je provozován při deklarovaném maximálním průtoku ventilátoru; měřeno za chodu oscilačního mechanismu (použije-li se).
Pro účely příloh jsou další definice stanovené v příloze I.
Článek 3
Požadavky na ekodesign a harmonogram
1. Požadavky na ekodesign klimatizátorů vzduchu a komfortních ventilátorů jsou stanoveny v příloze I.
2. Požadavky na ekodesign se začnou uplatňovat podle tohoto harmonogramu:
Od 1. ledna 2013:
jednokanálové a dvoukanálové klimatizátory vzduchu musí splňovat požadavky uvedené v bodě 2 písm. a) přílohy I.
Od 1. ledna 2013:
a)
klimatizátory vzduchu kromě jednokanálových a dvoukanálových klimatizátorů vzduchu musí splňovat požadavky uvedené v bodě 2 písm. b) a v bodě 3 písm. a), b) a c) přílohy I.
b)
jednokanálové a dvoukanálové klimatizátory vzduchu musí splňovat požadavky uvedené v bodě 3 písm. a), b) a d) přílohy I;
c)
komfortní ventilátory musí splňovat požadavky uvedené v bodě 3 písm. a), b) a e) přílohy I.
Od 1. ledna 2014:
a)
klimatizátory vzduchu musí splňovat požadavky na ekodesign uvedené v bodě 2 písm. c) přílohy I;
b)
jednokanálové a dvoukanálové klimatizátory vzduchu musí splňovat požadavky uvedené v bodě 2 písm. d) přílohy I.
3. Splnění požadavků na ekodesign bude měřeno a vypočteno podle požadavků stanovených v příloze II.
Článek 4
Posuzování shody
1. Postupem posuzování shody uvedeným v článku 8 směrnice 2009/125/ES se rozumí systém interní kontroly designu stanovený v příloze IV uvedené směrnice nebo systém řízení stanovený v příloze V uvedené směrnice.
2. Pro účely posuzování shody podle článku 8 směrnice 2009/125/ES musí technická dokumentace obsahovat výsledky výpočtu stanoveného v příloze II tohoto nařízení.
Článek 5
Postup ověřování pro účely dohledu nad trhem
Členské státy použijí za účelem splnění požadavků stanovených v příloze I tohoto nařízení při provádění kontrol v rámci dohledu nad trhem podle čl. 3 odst. 2 směrnice 2009/125/ES postup ověřování popsaný v příloze III tohoto nařízení.
Článek 6
Referenční hodnoty
Orientační referenční hodnoty klimatizátorů vzduchu s nejlepšími výkonnostními parametry dostupných na trhu v době, kdy toto nařízení vstupuje v platnost, jsou uvedeny v příloze IV.
Článek 7
Revize
Komise přezkoumá toto nařízení s ohledem na technický pokrok a výsledek tohoto přezkumu předloží konzultačnímu fóru o ekodesignu nejpozději pět let po vstupu tohoto nařízení v platnost. Přezkum posoudí zejména požadavky na účinnost a hladinu akustického výkonu, přístup k podpoře využití chladiv s nízkým potenciálem globálního oteplování (GWP) a oblast působnosti nařízení, pokud jde o klimatizátory vzduchu a případné změny v podílu na trhu u typů zařízení, včetně klimatizátorů vzduchu s jmenovitým výstupním výkonem nad 12 kW. Přezkum rovněž posoudí vhodnost požadavků pro pohotovostní režim a vypnutý stav, sezónní metody výpočtu a měření a zváží vývoj případné sezónní metody výpočtu a měření pro všechny klimatizátory vzduchu, pokud jde o chladicí a otopná období.
Článek 8
Vstup v platnost a použitelnost
1. Toto nařízení vstupuje v platnost dvacátým dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
2. Použije se ode dne 1. ledna 2013.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
V Bruselu dne 6. března 2012.
ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (UE) NR 206/2012
z dnia 6 marca 2012 r.
w sprawie wykonania dyrektywy 2009/125/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do wymogów dotyczących ekoprojektu dla klimatyzatorów i wentylatorów przenośnych
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/125/WE z dnia 21 października 2009 r. ustanawiającą ogólne zasady ustalania wymogów dotyczących ekoprojektu dla produktów związanych z energią (1), w szczególności jej art. 15 ust. 1,
po konsultacji z Forum Konsultacyjnym ds. Ekoprojektu,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
Zgodnie z dyrektywą 2009/125/WE wymogi dotyczące ekoprojektu powinny być określane przez Komisję dla produktów związanych z energią, których wielkość sprzedaży we Wspólnocie jest znacząca, które mają znaczące oddziaływanie na środowisko naturalne i które wykazują znaczący potencjał w zakresie poprawy ich oddziaływania na środowisko poprzez odpowiednie zaprojektowanie, bez powodowania nadmiernych kosztów.
(2)
Artykuł 16 ust. 2 lit. a) dyrektywy 2009/125/WE stanowi, że zgodnie z procedurą określoną w art. 19 ust. 3 i z uwzględnieniem kryteriów określonych w art. 15 ust. 2 oraz po konsultacji z Forum Konsultacyjnym ds. Ekoprojektu Komisja wprowadza odpowiednio środki wykonawcze dla produktów posiadających duży potencjał redukcji emisji gazów cieplarnianych w sposób oszczędny, takich jak produkty należące do systemów ogrzewania, wentylacji i klimatyzacji.
(3)
Służby Komisji wykonały badanie przygotowawcze w celu dokonania analizy aspektów technicznych, środowiskowych i ekonomicznych dotyczących klimatyzatorów i wentylatorów przenośnych, które są zwykle używane w gospodarstwach domowych i niewielkich placówkach handlowych. Badanie przeprowadzono przy udziale zainteresowanych stron z UE i państw trzecich, a jego wyniki zostały podane do publicznej wiadomości.
(4)
Podstawowe aspekty środowiskowe produktów objętych rozporządzeniem, określone jako istotne dla celów niniejszego rozporządzenia, to: zużycie energii w fazie użytkowania i poziom mocy akustycznej. W badaniu przygotowawczym określono również potencjalny wyciek czynnika chłodniczego jako istotny aspekt środowiskowy w postaci bezpośrednich emisji gazów cieplarnianych, stanowiący średnio 10-20 % bezpośrednich i pośrednich emisji gazów cieplarnianych.
(5)
Jak wskazano w badaniu przygotowawczym i potwierdzono w trakcie oceny skutków, brakuje informacji o efektywności wentylatorów przenośnych. Jednakże w celu zapewnienia istotnych informacji organom nadzoru rynku i umożliwienia skutecznego monitorowania rynku na potrzeby ustalenia minimalnych wymogów w zakresie efektywności energetycznej w przyszłości, wymogi określone dla wentylatorów przenośnych, a dotyczące informacji o produkcie, nakazywać będą umieszczenie w widocznym miejscu na produkcie informacji o efektywności produktu i o metodzie jej pomiaru. Określono ponadto wymogi dotyczące trybów czuwania i wyłączenia dla wentylatorów przenośnych.
(6)
Oszacowano, iż roczne zużycie energii elektrycznej przez produkty, których dotyczy niniejsze rozporządzenie, wyniosło w UE 30 TWh w 2005 r. Przewiduje się, że jeżeli nie zostaną podjęte żadne szczególne środki, roczne zużycie energii wzrośnie w 2020 r. do 74 TWh. Z przeprowadzonego badania przygotowawczego wynika, że zużycie energii elektrycznej przez produkty, których dotyczy niniejsze rozporządzenie, można znacznie zmniejszyć.
(7)
Badanie przygotowawcze wykazało, że spełnienie wymogów dotyczących innych parametrów ekoprojektu, o których mowa w części 1 załącznika I do dyrektywy 2009/125/WE, nie jest konieczne, jako że zużycie energii elektrycznej i poziom mocy akustycznej w fazie użytkowania stanowią najistotniejsze aspekty środowiskowe.
(8)
Ponieważ czynniki chłodnicze zostały uwzględnione w ramach rozporządzenia (WE) nr 842/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 17 maja 2006 r. w sprawie niektórych fluorowanych gazów cieplarnianych (2), w niniejszym rozporządzeniu nie określono żadnych specjalnych wymogów dotyczących czynników chłodniczych. W ramach wymogów dotyczących ekoprojektu proponuje się premię w celu ukierunkowania rynku na wykorzystanie czynników chłodniczych o mniejszej uciążliwości oddziaływania. Premia będzie skutkowała obniżeniem minimalnych wymogów dotyczących efektywności energetycznej dla urządzeń, w których stosuje się czynniki chłodnicze o niskim współczynniku ocieplenia globalnego.
(9)
Klimatyzatory mogą stanowić część systemów instalowanych w budynkach. W przepisach krajowych opierających się między innymi na dyrektywie Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/31/UE z dnia 19 maja 2010 r. w sprawie charakterystyki energetycznej budynków (3) można określać bardziej rygorystyczne wymogi dotyczące takich systemów klimatyzacji, z wykorzystaniem metod obliczeniowych i pomiarowych określonych w niniejszym rozporządzeniu odnośnie do efektywności klimatyzatora.
(10)
Funkcje trybu czuwania i wyłączenia mogą odpowiadać za znaczną część całkowitego poboru mocy przez takie urządzenia. W przypadku klimatyzatorów, z wyjątkiem klimatyzatorów dwu- i jednokanałowych, pobór mocy w tych trybach pracy jest jednym z wymogów dotyczących minimalnej efektywności energetycznej i elementem metody pomiaru sezonowej efektywności. Wymogi dotyczące trybów czuwania i wyłączenia dla klimatyzatorów jedno- i dwukanałowych określono na podstawie wymogów dotyczących ekoprojektu określonych w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 1275/2008/WE (4).
(11)
Oczekuje się, że łączne efekty wymogów dotyczących ekoprojektu, określonych w niniejszym rozporządzeniu i rozporządzeniu delegowanym Komisji (UE) nr 626/2011 z dnia 4 maja 2011 r. uzupełniającym dyrektywę 2010/30/UE Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do etykiet efektywności energetycznej dla klimatyzatorów (5), przyniosą do 2020 r. oszczędności energii elektrycznej wynoszące 11 TWh rocznie w porównaniu ze scenariuszem zakładającym niepodejmowanie żadnych działań.
(12)
Należy zwiększyć efektywność energetyczną produktów objętych niniejszym rozporządzeniem przez zastosowanie istniejących niezastrzeżonych i opłacalnych technologii, które mogą doprowadzić do zmniejszenia łącznych kosztów zakupu i eksploatacji tych produktów.
(13)
Wymogi dotyczące ekoprojektu nie powinny mieć wpływu na funkcjonalność z perspektywy użytkownika i nie powinny mieć negatywnego wpływu na zdrowie, bezpieczeństwo lub środowisko. W szczególności korzyści płynące z ograniczenia zużycia energii elektrycznej podczas fazy użytkowania powinny z nadwyżką skompensować ewentualne dodatkowe negatywne oddziaływanie na środowisko w fazie produkcji.
(14)
Wymogi dotyczące ekoprojektu należy wprowadzać stopniowo w celu zapewnienia producentom wystarczających ram czasowych na wprowadzenie zmian konstrukcyjnych w produktach objętych niniejszym rozporządzeniem. Harmonogram powinien umożliwiać uniknięcie negatywnych skutków dla funkcjonalności urządzeń znajdujących się na rynku i uwzględnienie wpływu na koszty ponoszone przez użytkowników i producentów, w szczególności przez małe i średnie przedsiębiorstwa, przy jednoczesnym zapewnieniu terminowej realizacji celów niniejszego rozporządzenia.
(15)
Pomiary odpowiednich parametrów produktu należy przeprowadzać przy zastosowaniu wiarygodnych, dokładnych i powtarzalnych procedur pomiarowych, uwzględniających powszechnie uznane najnowsze osiągnięcia w tej dziedzinie, w tym, jeżeli są dostępne, zharmonizowane normy przyjęte przez europejskie organy normalizacyjne wymienione w załączniku I do dyrektywy 98/48/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 lipca 1998 r. zmieniającej dyrektywę 98/34/WE ustanawiającą procedurę udzielania informacji w zakresie norm i przepisów technicznych (6).
(16)
Zgodnie z art. 8 dyrektywy 2009/125/WE w niniejszym rozporządzeniu określa się stosowne procedury oceny zgodności.
(17)
Aby ułatwić przeprowadzanie kontroli zgodności, producenci powinni przekazywać informacje w postaci dokumentacji technicznej określonej w załącznikach IV i V do dyrektywy 2009/125/WE, w zakresie, w jakim dotyczą one wymogów określonych w niniejszym rozporządzeniu.
(18)
Oprócz prawnie wiążących wymogów określonych w niniejszym rozporządzeniu należy określić orientacyjne kryteria odniesienia dla najlepszych dostępnych technologii w celu zapewnienia szerokiego i łatwego dostępu do informacji dotyczących ekologiczności w cyklu życia produktów objętych niniejszym rozporządzeniem.
(19)
Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią komitetu powołanego na podstawie art. 19 ust. 1 dyrektywy 2009/125/WE,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Przedmiot i zakres zastosowania
1. Niniejszym rozporządzeniem ustanawia się wymogi dotyczące ekoprojektu w zakresie wprowadzania do obrotu zasilanych z sieci zasilania elektrycznego klimatyzatorów o znamionowej wydajności chłodniczej lub - w przypadku gdy produkt nie posiada funkcji chłodzenia - grzewczej ≤ 12 kW oraz wentylatorów przenośnych wyposażonych w wentylatory elektryczne o poborze mocy ≤ 125 W.
2. Niniejsze rozporządzenie nie ma zastosowania do:
a)
urządzeń zasilanych energią inną niż energia elektryczna;
b)
klimatyzatorów, w których powietrze nie jest wykorzystywane jako czynnik przekazujący ciepło po stronie skraplacza lub parowacza, bądź po żadnej z tych stron.
Artykuł 2
Definicje
Na potrzeby niniejszego rozporządzenia stosuje się definicje zawarte w art. 2 dyrektywy 2009/125/WE.
Stosuje się ponadto następujące definicje:
1)
„klimatyzator” oznacza urządzenie, które może chłodzić lub ogrzewać powietrze w pomieszczeniach, bądź spełniać obie wymienione funkcje, przy wykorzystaniu cyklu sprężania par za pomocą sprężarki z napędem elektrycznym; termin ten obejmuje klimatyzatory spełniające dodatkowe funkcje, takie jak osuszanie, filtrowanie powietrza, wentylacja lub dodatkowe podgrzewanie powietrza za pomocą elektrycznego ogrzewania oporowego, oraz urządzenia, które mogą wykorzystywać wodę (zarówno wodę z kondensatu powstającego w parowaczu, jak i doprowadzoną z zewnątrz) celem odparowania w skraplaczu, pod warunkiem że urządzenie takie może również działać bez dodatku wody, wykorzystując wyłącznie powietrze;
2)
„klimatyzator dwukanałowy” oznacza klimatyzator, w którym podczas chłodzenia lub ogrzewania powietrze wlotowe skraplacza (lub parowacza) jest wprowadzane do urządzenia z zewnątrz jednym kanałem i odprowadzane na zewnątrz drugim kanałem i który jest w całości zamontowany wewnątrz klimatyzowanego pomieszczenia przy ścianie;
3)
„klimatyzator jednokanałowy” oznacza klimatyzator, w którym podczas chłodzenia lub ogrzewania powietrze wlotowe skraplacza (lub parowacza) jest wprowadzane z pomieszczenia, w którym znajduje się urządzenie, i odprowadzane na zewnątrz tego pomieszczenia;
4)
„wydajność znamionowa” (Prated) oznacza wydajność chłodniczą lub grzewczą cyklu sprężania par urządzenia w warunkach znamionowych znormalizowanych;
5)
„wentylator przenośny” oznacza urządzenie, którego podstawowym zastosowaniem jest wytwarzanie ruchu powietrza wokół ludzkiego ciała lub jego części, celem zapewnienia danej osobie komfortu cieplnego, w tym wentylatory przenośne, które mogą spełniać dodatkowe funkcje, takie jak oświetlenie;
6)
„pobór mocy wentylatora” (PF) oznacza wyrażony w watach pobór mocy wentylatora przenośnego przy deklarowanym maksymalnym natężeniu przepływu wentylatora mierzonym przy włączonym mechanizmie oscylacyjnym (jeśli ma zastosowanie).
Na potrzeby załączników dodatkowe definicje określono w załączniku I.
Artykuł 3
Wymogi i harmonogram dotyczące ekoprojektu
1. Wymogi dotyczące ekoprojektu dla klimatyzatorów i wentylatorów przenośnych określono w załączniku I.
2. Poszczególne wymogi dotyczące ekoprojektu mają zastosowanie zgodnie z następującym harmonogramem:
Od dnia 1 stycznia 2013 r.:
klimatyzatory jedno- i dwukanałowe muszą spełniać wymogi określone w pkt 2 lit. a) załącznika I.
Od dnia 1 stycznia 2013 r.:
a)
klimatyzatory, z wyjątkiem klimatyzatorów jedno- i dwukanałowych, muszą spełniać wymogi określone w pkt 2 lit. b), pkt 3 lit. a), b) i c) załącznika I;
b)
klimatyzatory jedno- i dwukanałowe muszą spełniać wymogi określone w pkt 3 lit. a), b) i d) załącznika I;
c)
wentylatory przenośne muszą spełniać wymogi określone w pkt 3 lit. a), b) i e) załącznika I.
Od dnia 1 stycznia 2014 r.:
a)
klimatyzatory muszą spełniać wymogi dotyczące ekoprojektu określone w pkt 2 lit. c) załącznika I;
b)
klimatyzatory jedno- i dwukanałowe muszą spełniać wymogi określone w pkt 2 lit. d) załącznika I.
3. Ocenę zgodności z wymogami dotyczącymi ekoprojektu należy przeprowadzić na podstawie wymogów określonych w załączniku II, wykonując stosowne pomiary i obliczenia.
Artykuł 4
Ocena zgodności
1. Procedurę oceny zgodności, o której mowa w art. 8 dyrektywy 2009/125/WE, stanowi wewnętrzna kontrola projektu określona w załączniku IV do tej dyrektywy lub system zarządzania określony w załączniku V do niej.
2. Na potrzeby oceny zgodności zgodnie z art. 8 dyrektywy 2009/125/WE do dokumentacji technicznej dołącza się wyniki obliczeń określonych w załączniku II do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 5
Procedura weryfikacji na potrzeby nadzoru rynku
Podczas przeprowadzania kontroli w ramach nadzoru rynku, o których mowa w art. 3 ust. 2 dyrektywy 2009/125/WE, w odniesieniu do wymogów określonych w załączniku I do niniejszego rozporządzenia, państwa członkowskie stosują procedurę weryfikacji określoną w załączniku III do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 6
Kryteria odniesienia
Orientacyjne kryteria odniesienia dla najbardziej energooszczędnych klimatyzatorów dostępnych na rynku w momencie wejścia w życie niniejszego rozporządzenia określono w załączniku IV.
Artykuł 7
Zmiany
Przed upływem pięciu lat od daty wejścia w życie niniejszego rozporządzenia Komisja dokona jego przeglądu w kontekście postępu technicznego i przedstawi wyniki tego przeglądu Forum Konsultacyjnemu ds. Ekoprojektu. W przeglądzie zostaną poddane ocenie w szczególności wymogi dotyczące efektywności i poziomu mocy akustycznej, podejście do promowania wykorzystania czynników chłodniczych o niskim współczynniku ocieplenia globalnego (GWP) oraz zakres rozporządzenia odnoszący się do klimatyzatorów, jak również potencjalne zmiany udziałów rynkowych poszczególnych rodzajów urządzeń, w tym klimatyzatorów o mocy znamionowej przekraczającej 12 kW. W ramach przeglądu zostanie również wykonana ocena adekwatności wymogów dotyczących trybów czuwania i wyłączenia, obliczeń sezonowych i metody pomiaru, z uwzględnieniem aspektów opracowania potencjalnych sezonowych obliczeń i metody pomiaru dla wszystkich klimatyzatorów w zakresie sezonów chłodniczych i ogrzewczych.
Artykuł 8
Wejście w życie i stosowanie
1. Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
2. Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 stycznia 2013 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 6 marca 2012 r.