ROZHODNUTÍ EVROPSKÉ RADY,
ze dne 25. března 2011,
kterým se mění článek 136 Smlouvy o fungování Evropské unie, pokud jde o mechanismus stability pro členské státy, jejichž měnou je euro
(2011/199/EU)
EVROPSKÁ RADA,
s ohledem na Smlouvu o Evropské unii, a zejména na čl. 48 odst. 6 této smlouvy,
s ohledem na návrh na změnu článku 136 Smlouvy o fungování Evropské unie, který Evropské radě na zasedání dne 16. prosince 2010 předložila belgická vláda,
s ohledem na stanovisko Evropského parlamentu (1),
s ohledem na stanovisko Evropské komise (2),
po obdržení stanoviska Evropské centrální banky (3),
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Podle čl. 48 odst. 6 Smlouvy o Evropské unii může Evropská rada jednomyslně po konzultaci s Evropským parlamentem a Komisí a v určitých případech s Evropskou centrální bankou přijmout rozhodnutí o změně všech nebo části ustanovení části třetí Smlouvy o fungování Evropské unie. Takové rozhodnutí nesmí rozšířit pravomoci svěřené Unii Smlouvami a jeho vstup v platnost je podmíněn následným schválením členskými státy v souladu s jejich ústavními předpisy.
(2)
Na zasedání Evropské rady ve dnech 28. a 29. října 2010 se hlavy států a předsedové vlád shodli na tom, že je potřeba, aby členské státy zavedly stálý krizový mechanismus pro zajištění finanční stability eurozóny jako celku, a vyzvali předsedu Evropské rady, aby se členy Evropské rady konzultoval omezenou úpravu Smlouvy, kterou bude za tím účelem nezbytné provést.
(3)
Dne 16. prosince 2010 předložila belgická vláda v souladu s čl. 48 odst. 6 prvním pododstavcem Smlouvy o EU návrh na změnu článku 136 Smlouvy o fungování EU spočívající v doplnění odstavce, podle kterého by členské státy, jejichž měnou je euro, mohly zavést mechanismus stability, který by byl aktivován v případech, kdy by to bylo nezbytné k zajištění finanční stability eurozóny jako celku, a podle kterého by poskytnutí jakékoli požadované finanční pomoci v rámci tohoto mechanismu podléhalo přísné podmíněnosti. Evropská rada zároveň přijala závěry o budoucím mechanismu stability (body 1 až 4).
(4)
Mechanismus stability poskytne nezbytný nástroj k řešení takových situací, kdy je ohrožena finanční stabilita eurozóny jako celku, jako tomu bylo v roce 2010, a pomůže tak zachovat hospodářskou a finanční stabilitu Unie samotné. Na zasedání ve dnech 16. a 17. prosince 2010 se Evropská rada shodla na tom, že tento mechanismus má zajistit finanční stabilitu eurozóny jako celku, a proto již k tomuto účelu nebude třeba čl. 122 odst. 2 Smlouvy o fungování EU. Hlavy států a předsedové vlád se proto dohodli, že by k tomuto účelu již neměl být používán.
(5)
Na zasedání dne 16. prosince 2010 se Evropská rada rozhodla, že v souladu s čl. 48 odst. 6 druhým pododstavcem Smlouvy o EU povede k návrhu konzultace s Evropským parlamentem a Komisí. Rozhodla se konzultovat rovněž Evropskou centrální banku. Evropský parlament (1), Komise (2) a Evropská centrální banka (3) přijaly k návrhu stanoviska.
(6)
Změna se týká ustanovení obsaženého v části třetí Smlouvy o fungování EU a nerozšiřuje pravomoci svěřené Unii Smlouvami,
PŘIJALA TOTO ROZHODNUTÍ:
Článek 1
V článku 136 Smlouvy o fungování Evropské unie se doplňuje nový odstavec, který zní:
„3. Členské státy, jejichž měnou je euro, mohou zavést mechanismus stability, který bude aktivován v případech, kdy to bude nezbytné k zajištění stability eurozóny jako celku. Poskytnutí jakékoli požadované finanční pomoci v rámci tohoto mechanismu bude podléhat přísné podmíněnosti.“
Článek 2
Členské státy generálnímu tajemníkovi Rady neprodleně oznámí dokončení postupů pro schválení tohoto rozhodnutí v souladu se svými ústavními předpisy.
Toto rozhodnutí vstupuje v platnost dnem 1. ledna 2013 za předpokladu, že budou obdržena všechna oznámení podle prvního pododstavce, nebo nestane-li se tak, prvním dnem měsíce následujícího po obdržení posledního oznámení podle prvního pododstavce.
Článek 3
Toto rozhodnutí bude zveřejněno v Úředním věstníku Evropské unie.
V Bruselu dne 25. března 2011.
DECYZJA RADY EUROPEJSKIEJ
z dnia 25 marca 2011 r.
w sprawie zmiany art. 136 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej w odniesieniu do mechanizmu stabilności dla państw członkowskich, których walutą jest euro
(2011/199/UE)
RADA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 48 ust. 6,
uwzględniając wniosek dotyczący zmiany art. 136 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej przedłożony Radzie Europejskiej przez rząd Belgii w dniu 16 grudnia 2010 r.,
uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego (1),
uwzględniając opinię Komisji Europejskiej (2),
po uzyskaniu opinii Europejskiego Banku Centralnego (3),
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
Artykuł 48 ust. 6 Traktatu o Unii Europejskiej (TUE) zezwala Radzie Europejskiej, stanowiącej jednomyślnie po konsultacji z Parlamentem Europejskim, Komisją i, w niektórych przypadkach, Europejskim Bankiem Centralnym, przyjąć decyzję zmieniającą wszystkie lub niektóre postanowienia części trzeciej Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE). Decyzja taka nie może zwiększać kompetencji przyznanych Unii w Traktatach, a jej wejście w życie jest uzależnione od późniejszego jej zatwierdzenia przez państwa członkowskie zgodnie z ich odpowiednimi wymogami konstytucyjnymi.
(2)
Na posiedzeniu Rady Europejskiej w dniach 28-29 października 2010 r. szefowie państw lub rządów zgodzili się co do tego, że państwa członkowskie powinny ustanowić stały mechanizm kryzysowy służący ochronie stabilności finansowej strefy euro jako całości, i zwrócili się do przewodniczącego Rady Europejskiej o podjęcie konsultacji z członkami Rady Europejskiej w sprawie nieznacznej zmiany Traktatu, która byłaby w tym celu niezbędna.
(3)
W dniu 16 grudnia 2010 r. rząd Belgii przedłożył - zgodnie z art. 48 ust. 6 akapit pierwszy TUE - wniosek dotyczący zmiany art. 136 TFUE polegającej na dodaniu ustępu umożliwiającego państwom członkowskim, których walutą jest euro, ustanowienie mechanizmu stabilności, który będzie uruchamiany, jeżeli okaże się to niezbędne do ochrony stabilności strefy euro jako całości, i stanowiącego, że udzielenie wszelkiej niezbędnej pomocy finansowej w ramach tego mechanizmu będzie podlegało rygorystycznym warunkom. Jednocześnie Rada Europejska przyjęła konkluzje w sprawie przyszłego mechanizmu stabilności (punkty 1-4).
(4)
Mechanizm stabilności zapewni narzędzie niezbędne do przeciwdziałania takim przypadkom zagrożeń dla stabilności finansowej strefy euro jako całości, jakie odnotowano w roku 2010, i dzięki temu przyczyni się do utrzymania stabilności gospodarczej i finansowej w samej Unii. Na posiedzeniu w dniach 16 i 17 grudnia 2010 r. Rada Europejska uzgodniła, iż w związku z tym, że mechanizm ten ma służyć ochronie stabilności finansowej strefy euro jako całości, art. 122 ust. 2 TFUE nie będzie już do tego celu potrzebny. Szefowie państw lub rządów uzgodnili zatem, że artykuł ten nie powinien być wykorzystywany do tego celu.
(5)
W dniu 16 grudnia 2010 r. Rada Europejska - zgodnie z art. 48 ust. 6 akapit drugi TUE - postanowiła skonsultować się w sprawie przedmiotowego wniosku z Parlamentem Europejskim i Komisją. Postanowiła również skonsultować się z Europejskim Bankiem Centralnym. Parlament Europejski (1), Komisja (2) i Europejski Bank Centralny (3) przyjęły opinie w sprawie wniosku.
(6)
Zmiana dotyczy jednego z postanowień zawartych w części trzeciej TFUE i nie zwiększa kompetencji przyznanych Unii w Traktatach,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
W art. 136 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej dodaje się ustęp w brzmieniu:
„3. Państwa Członkowskie, których walutą jest euro, mogą ustanowić mechanizm stabilności uruchamiany, jeżeli będzie to niezbędne do ochrony stabilności strefy euro jako całości. Udzielenie wszelkiej niezbędnej pomocy finansowej w ramach takiego mechanizmu będzie podlegało rygorystycznym warunkom.”.
Artykuł 2
Państwa członkowskie niezwłocznie notyfikują Sekretarzowi Generalnemu Rady zakończenie procedur służących zatwierdzeniu niniejszej decyzji zgodnie ze swoimi odpowiednimi wymogami konstytucyjnymi.
Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2013 r., pod warunkiem otrzymania przed tą datą wszystkich notyfikacji, o których mowa w akapicie pierwszym, lub - w przeciwnym wypadku - pierwszego dnia miesiąca następującego po otrzymaniu ostatniej z notyfikacji, o których mowa w akapicie pierwszym.
Artykuł 3
Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Sporządzono w Brukseli dnia 25 marca 2011 r.