NAŘÍZENÍ RADY (EU) č. 370/2011
ze dne 11. dubna 2011,
kterým se mění nařízení (ES) č. 215/2008 o finančním nařízení pro 10. Evropský rozvojový fond, pokud jde o Evropskou službu pro vnější činnost
RADA EVROPSKÉ UNIE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie, a zejména na článek 217 této smlouvy,
s ohledem na Dohodu o partnerství mezi africkými, karibskými a tichomořskými státy na jedné straně a Evropským společenstvím a jeho členskými státy na straně druhé, podepsanou v Cotonou dne 23. června 2000 (1), naposledy pozměněnou v Ouagadou dne 22. června 2010 (2),
s ohledem na Vnitřní dohodu mezi zástupci vlád členských států, zasedajících v Radě, o financování pomoci Společenství v rámci víceletého finančního rámce pro období 2008-2013 v souladu s dohodou o partnerství AKT-ES a o přídělu finanční pomoci zámořským zemím a územím, na které se vztahuje část čtvrtá Smlouvy o ES (3) (dále jen „vnitřní dohoda“), a zejména na čl. 10 odst. 2 uvedené dohody,
s ohledem na návrh Evropské komise,
s ohledem na stanovisko Účetního dvora (4),
po konzultaci s Evropskou investiční bankou,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Nařízení Rady (ES) č. 215/2008 (5) stanoví pravidla pro sestavování a plnění zdrojů 10. Evropského rozvojového fondu (dále jen „ERF“).
(2)
Lisabonská smlouva ustavuje Evropskou službu pro vnější činnost (dále jen „ESVČ“). Aby bylo zohledněno ustavení ESVČ, bylo nařízení Rady (ES, Euratom) č. 1605/2002 ze dne 25.června 2002, kterým se stanoví finanční nařízení o souhrnném rozpočtu Evropských společenství (6) (dále jen „finanční nařízení“), pozměněno nařízením (EU, Euratom) č. 1081/2010 (7). Za účelem vytvoření stabilního právního rámce pro plnění zdrojů ERF a zohlednění ustavení ESVČ a změn finančního nařízení je nutné změnit nařízení (ES) č. 215/2008.
(3)
Podle rozhodnutí Rady 2010/427/EU ze dne 26. července 2010 o organizaci a fungování Evropské služby pro vnější činnost (8) je ESVČ útvarem sui generis a měla by být pro účely finančního nařízení považována za orgán.
(4)
Smlouva o fungování Evropské unie stanoví, že delegace Komise se stanou součástí ESVČ jako delegace Unie. Je nutné zajistit kontinuitu ve fungování delegací Unie, a zejména kontinuitu a efektivitu řízení zdrojů ERF delegacemi. Proto by měla být Komise zmocněna, aby svými pravomocemi v oblasti plnění zdrojů ERF dále pověřila vedoucí delegací Unie, kteří spadají pod ESVČ jako samostatný orgán. Pověřené schvalující osoby by měly být nadále odpovědné za vymezení vnitřních systémů řízení a kontroly, zatímco vedoucí delegací Unie by měli být odpovědní za náležité nastavení a fungování vnitřních systémů řízení a kontroly a za správu finančních prostředků a operace prováděné v jejich delegacích. Za tímto účelem by měli dvakrát ročně podávat zprávu. Je vhodné umožnit zrušení těchto pověření v souladu s pravidly platnými pro Komisi.
(5)
V souladu se zásadou řádného finančního řízení by vedoucí delegací Unie, jednají-li jako dále pověřené schvalující osoby, měli uplatňovat pravidla Komise a měli by mít stejné úkoly, povinnosti a odpovědnost jako jakákoli jiná dále pověřená schvalující osoba. Rovněž by se měli v těchto věcech obracet na Komisi jako na svůj orgán.
(6)
Vzhledem k tomu, že by ESVČ měla být považována pro účely finančního nařízení za orgán, měla by v souvislosti s udělováním absolutoria plně podléhat postupu uvedenému v článcích 142, 143 a 144 nařízení (ES) č. 215/2008. ESVČ by měla plně spolupracovat s orgány zapojenými do postupu udělování absolutoria a případně poskytovat další nezbytné informace, a to i prostřednictvím účasti na zasedáních příslušných subjektů. Za plnění zdrojů ERF by měla být i nadále zodpovědná Komise v souladu s článkem 2 nařízení (ES) č. 215/2008, včetně zdrojů ERF vynaložených vedoucími delegací Unie, kteří jednají jako dále pověřené schvalující osoby. K tomu, aby mohla Komise plnit své povinnosti, by jí vedoucí delegací Unie měli poskytovat potřebné informace. Současně by měl být informován vysoký představitel Unie pro zahraniční věci a bezpečnostní politiku (dále jen „vysoký představitel“), který by měl usnadňovat spolupráci delegací Unie s útvary Komise. Vzhledem k tomu, že se jedná o zcela novou strukturu, je třeba uplatňovat přísná ustanovení o transparentnosti a odpovědnosti za finanční prostředky.
(7)
Účetní Komise by měl být nadále odpovědný za veškeré plnění zdrojů ERF, včetně účetních operací s prostředky ERF, jejichž správou jsou dále pověřeni vedoucí delegací Unie.
(8)
V zájmu jednotného přístupu a rovnosti zacházení s dále pověřenými schvalujícími osobami, které jsou zaměstnanci ESVČ, a těmi, které jsou zaměstnanci Komise, jakož i náležité informovanosti Komise by měla být specializovaná komise pro řešení finančních nesrovnalostí v rámci Komise zodpovědná rovněž za řešení nesrovnalostí v rámci ESVČ v případech, kdy Komise dále pověřila prováděcími pravomocemi vedoucí delegací Unie. Nicméně v zájmu zachování vazby mezi odpovědností za finanční řízení a disciplinárním opatřením by Komise měla být oprávněna vyzvat vysokého představitele, aby zahájil řízení, pokud tato specializovaná komise odhalí nesrovnalosti týkající se pravomocí Komise, jimiž byli dále pověřeni vedoucí delegací Unie. V takovém případě by měl vysoký představitel učinit patřičné kroky v souladu se služebním řádem.
(9)
V zájmu zajištění účinné a účelné vnitřní kontroly by měli vedoucí delegací Unie podléhat ověřovací pravomoci interního auditora Komise ohledně finančního řízení, kterým byli dále pověřeni.
(10)
V zájmu zajištění demokratické kontroly plnění zdrojů ERF by vedoucí delegací Unie měli podávat prohlášení o věrohodnosti spolu se zprávou obsahující informace o účinnosti a účelnosti vnitřních systémů řízení a kontroly ve svých delegacích a o řízení operací, kterými byli dále pověřeni. Zprávy vedoucích delegací Unie by měly být připojeny k výroční zprávě o činnosti příslušné pověřené schvalující osoby a poskytnuty Evropskému parlamentu a Radě.
(11)
Nařízení (ES) č. 215/2008 by proto mělo být odpovídajícím způsobem změněno,
PŘIJALA TOTO NAŘÍZENÍ:
Článek 1
Nařízení (ES) č. 215/2008 se mění takto:
1)
V čl. 14 odst. 3 se první pododstavec nahrazuje tímto:
„3. Komise vhodným způsobem zpřístupní informace o příjemcích finančních prostředků z ERF, které má k dispozici, pokud jsou zdroje ERF plněny centralizovaným řízením a přímo jejími útvary nebo delegacemi Unie podle čl. 17 druhého pododstavce, a informace o příjemcích finančních prostředků, které poskytly subjekty, jež byly úkoly plnění zdrojů pověřeny v rámci jiných způsobů řízení.“
2)
V článku 17 se doplňují nové pododstavce, které znějí:
„Výkonem svých pravomocí při plnění zdrojů ERF může Komise pověřit vedoucí delegací Unie. Současně o tom uvědomí vysokého představitele Unie pro zahraniční věci a bezpečnostní politiku (dále jen ‚vysoký představitel‘). Pokud vedoucí delegací Unie jednají jako dále pověřené schvalující osoby, dodržují pravidla Komise pro plnění zdrojů ERF a mají stejné úkoly, povinnosti a odpovědnost jako kterákoli jiná dále pověřená schvalující osoba.
Komise může toto pověření zrušit v souladu se svými vlastními pravidly.
Pro účely druhého pododstavce přijme vysoký představitel potřebná opatření k usnadnění spolupráce mezi delegacemi Unie a útvary Komise.
Ke zjednodušení plnění zdrojů vyhrazených na podporu výdajů spojených s ERF podle článku 6 vnitřní dohody delegacemi Unie však mohou být mezi Komisí a Evropskou službou pro vnější činnost (dále jen „ESVČ“) dohodnuta podrobná ustanovení. Tato ustanovení se nesmějí odchylovat od ustanovení tohoto nařízení.“
3)
V čl. 25 odst. 1 se první pododstavec nahrazuje tímto:
„1. Plní-li Komise plní zdroje ERF centralizovaným řízením, jsou úkoly plnění zdrojů prováděny buď přímo jejími útvary či delegacemi Unie v souladu s čl. 17 druhým pododstavcem, nebo nepřímo podle odstavců 2, 3 a 4 tohoto článku a článků 26 až 29.“
4)
V článku 32 se doplňuje nový odstavec, který zní:
„5. Pokud vedoucí delegací Unie jednají jako dále pověřené schvalující osoby podle čl. 17 druhého pododstavce, podléhají Komisi jako orgánu odpovědnému za stanovení, výkon, kontrolu a hodnocení jejich úkolů a povinností jakožto dále pověřených schvalujících osob. Současně o tom Komise uvědomí vysokého představitele.“
5)
V čl. 38 druhém pododstavci se doplňuje nová věta, která zní:
„Výroční zprávy o činnosti pověřených schvalujících osob jsou rovněž zpřístupněny Evropskému parlamentu a Radě.“
6)
Vkládá se nový článek, který zní:
„Článek 38a
1. Pokud vedoucí delegací Unie jednají jako dále pověřené schvalující osoby podle čl. 17 druhého pododstavce, spolupracují v zájmu náležitého vynakládání finančních prostředků úzce s Komisí s cílem zajistit zejména legalitu a správnost finančních operací, dodržování zásady řádného finančního řízení při správě finančních prostředků a účinnou ochranu finančních zájmů Unie.
K tomu účelu přijmou potřebná opatření, aby zamezili jakékoli situaci, která by mohla ohrozit odpovědnost Komise za plnění zdrojů ERF, kterým byli dále pověřeni, jakož i jakémukoli střetu priorit, který bude mít pravděpodobně vliv na plnění úkolů finančního řízení, kterými byli dále pověřeni.
Pokud vyvstane situace nebo střet priorit uvedené v druhém pododstavci, vedoucí delegací Unie o nich neprodleně informují příslušné generální ředitele Komise a ESVČ. Tito generální ředitelé přijmou vhodná opatření k nápravě situace.
2. Pokud se vedoucí delegací Unie ocitnou v situaci uvedené v čl. 37 odst. 4, obrátí se na spěcializovanou komisi pro řešení finančních nesrovnalostí zřízenou podle čl. 54 odst. 3. V případě jakékoli protiprávní činnosti, podvodu nebo korupce, které by mohly poškodit zájmy Unie, uvědomí orgány a subjekty určené platnými právními předpisy.
3. Pokud vedoucí delegací Unie jednají jako dále pověřené schvalující osoby podle čl. 17 druhého pododstavce, podávají zprávu své pověřené schvalující osobě, která zahrne jejich zprávy do své výroční zprávy o činnosti uvedené v článku 38. Zprávy vedoucích delegací Unie obsahují informace o účinnosti a účelnosti vnitřních systémů řízení a kontroly zavedených v jejich delegacích a o řízení operací, kterým byli dále pověřeni, a podávají prohlášení o věrohodnosti podle čl. 54 odst. 2a. Tyto zprávy jsou přiloženy k výroční zprávě o činnosti pověřené schvalující osoby a jsou zpřístupněny Evropskému parlamentu a Radě, přičemž je případně zohledněna jejich důvěrná povaha.
Vedoucí delegací Unie plně spolupracují s orgány zapojenými do postupu udělování absolutoria a případně poskytují veškeré nezbytné dodatečné informace. V rámci této spolupráce mohou být vyzváni, aby se zúčastnili zasedání příslušných subjektů a byli nápomocni příslušným pověřeným schvalujícím osobám.
4. Pokud vedoucí delegací Unie jednají jako dále pověřené schvalující osoby podle čl. 17 druhého pododstavce, vyhoví jakékoli žádosti pověřené schvalující osoby, ať už se jedná o její vlastní žádost, nebo o žádost Evropského parlamentu v rámci postupu udělování absolutoria.
5. Komise zajistí, aby k dalšímu přenesení pravomocí nedocházelo na úkor postupu udělování absolutoria podle článků 142, 143 a 144.“
7)
V čl. 39 odst. 1 se doplňuje nový pododstavec, který zní:
„Účetní Komise je nadále odpovědný za veškeré plnění zdrojů ERF, včetně účetních operací s prostředky ERF, jejichž správou jsou dále pověřeni vedoucí delegací Unie.“
8)
Článek 54 se mění takto:
a)
vkládá se nový odstavec, který zní:
„2a. V případě dalšího pověření vedoucích delegací Unie je pověřená schvalující osoba odpovědná za vymezení zavedených vnitřních systémů řízení a kontroly, jejich účinnost a účelnost. Vedoucí delegací Unie jsou odpovědní za náležité nastavení a fungování těchto systémů podle pokynů pověřené schvalující osoby a za správu finančních prostředků a operace provedené v rámci delegace Unie pod jejich vedením. Dříve než se ujmou funkcí, musí absolvovat zvláštní školení zaměřené na úkoly a povinnosti schvalujících osob a plnění zdrojů ERF v souladu s čl. 37 odst. 3.
Vedoucí delegací Unie podávají zprávu o plnění povinností, za něž jsou odpovědní podle prvního pododstavce tohoto odstavce, v souladu s čl. 38a odst. 4.
Vedoucí delegací Unie podávají pověřené schvalující osobě každý rok prohlášení o věrohodnosti vnitřních systémů řízení a kontroly zavedených v jejich delegacích a o řízení operací, kterým byli dále pověřeni, a jejich výsledcích, tak aby schvalující osoba mohla vypracovat vlastní prohlášení o věrohodnosti stanovené v článku 38.“;
b)
doplňuje se nový odstavec, který zní:
„4. Pokud vedoucí delegací Unie jednají jako dále pověřené schvalující osoby podle čl. 17 druhého pododstavce, je k rozhodování o případech, na něž se odkazuje v odstavci 3 tohoto článku, příslušná specializovaná komise pro řešení finančních nesrovnalostí zřízená Komisí podle téhož odstavce.
Pokud tato komise odhalí systémové problémy, podá schvalující osobě, vysokému představiteli, pověřené schvalující osobě, pokud není zúčastněnou osobou, a internímu auditorovi zprávu s doporučeními.
Na základě stanoviska této komise může Komise požádat vysokého představitele, aby jakožto orgán oprávněný ke jmenování zahájil vůči dále pověřeným schvalujícím osobám disciplinární řízení nebo řízení z důvodu finanční odpovědnosti, pokud se nesrovnalosti týkají pravomocí, jimiž je Komise dále pověřila. V takovém případě vysoký představitel podnikne patřičné kroky v souladu se služebním řádem za účelem uplatnění rozhodnutí o disciplinárních opatřeních nebo finanční odpovědnosti dle doporučení Komise.
Členské státy plně podporují Unii při vymáhání odpovědnosti podle článku 22 služebního řádu u dočasných zaměstnanců, na něž se vztahuje čl. 2 písm. e) pracovního řádu ostatních zaměstnanců Evropských společenství.“
9)
V článku 89 se doplňuje nový pododstavec, který zní:
„Pro účely interního auditu ESVČ podléhají vedoucí delegací Unie, pokud jednají jako dále pověřené schvalující osoby podle čl. 17 druhého pododstavce, s ohledem na finanční řízení, kterým byli dále pověřeni, ověřovací pravomoci interního auditora Komise.“
10)
Vkládá se nový článek, který zní:
„Článek 144a
ESVČ důsledně dodržuje postupy, které jsou stanoveny v článcích 142, 143 a 144. ESVČ plně spolupracuje s orgány zapojenými do postupu udělování absolutoria a případně poskytuje další nezbytné informace, a to i prostřednictvím účasti na zasedáních příslušných subjektů.“
Článek 2
Toto nařízení vstupuje v platnost třetím dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
V Lucemburku dne 11. dubna 2011.
ROZPORZĄDZENIE RADY (UE) NR 370/2011
z dnia 11 kwietnia 2011 r.
zmieniające rozporządzenie Rady (WE) nr 215/2008 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do 10. Europejskiego Funduszu Rozwoju w zakresie dotyczącym Europejskiej Służby Działań Zewnętrznych
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 217,
uwzględniając Umowę o partnerstwie między członkami Grupy Państw Afryki, Karaibów i Pacyfiku z jednej strony a Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z drugiej strony, podpisaną w Kotonu w dniu 23 czerwca 2000 r. (1), ostatnio zmienioną w Wagadugu, Burkina Faso, dnia 22 czerwca 2010 r. (2),
uwzględniając umowę wewnętrzną między przedstawicielami rządów państw członkowskich, zebranymi w Radzie, w sprawie finansowania pomocy wspólnotowej na podstawie wieloletnich ram finansowych na lata 2008-2013 zgodnie z Umową o partnerstwie AKP-WE oraz w sprawie przydzielania pomocy finansowej dla krajów i terytoriów zamorskich, do których stosuje się część czwartą Traktatu WE (3) („umowa wewnętrzna”), w szczególności jej art. 10 ust. 2,
uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
uwzględniając opinię Trybunału Obrachunkowego (4),
po konsultacji z Europejskim Bankiem Inwestycyjnym,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
Rozporządzenie Rady (WE) nr 215/2008 (5) określa zasady ustanawiania i realizacji finansowej zasobów 10. Europejskiego Funduszu Rozwoju (zwanego dalej „EFR”).
(2)
Na mocy traktatu lizbońskiego utworzona zostaje Europejska Służba Działań Zewnętrznych (zwana dalej „ESDZ”). Aby uwzględnić ustanowienie ESDZ, rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (EU, Euratom) nr 1081/2010 (6) zmieniono rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (7) (zwane dalej rozporządzeniem finansowym). Aby zapewnić stabilne ramy prawne do wykonania EFR i uwzględnić ustanowienie ESDZ i zmiany do rozporządzenia finansowego, konieczna jest zmiana rozporządzenia (WE) nr 215/2008.
(3)
Zgodnie z decyzją Rady 2010/427/UE z dnia 26 lipca 2010 r. określającą organizację i zasady funkcjonowania Europejskiej Służby Działań Zewnętrznych (8), ESDZ jest służbą swego rodzaju (sui generis) i na potrzeby rozporządzenia finansowego należy ją traktować jak instytucję.
(4)
Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej stanowi, że delegatury Komisji staną się częścią ESDZ jako delegatury Unii. Niezbędne jest zapewnienie ciągłości funkcjonowania delegatur Unii, a w szczególności ciągłości i skuteczności zarządzania przez nie zasobami EFR. Z tego względu należy upoważnić Komisję do powierzania w drodze subdelegacji uprawnień związanych z realizacją zasobów EFR szefom delegatur Unii, należących do ESDZ jako do odrębnej instytucji. Delegowani urzędnicy zatwierdzający powinni nadal ponosić odpowiedzialność za definiowanie wewnętrznych systemów zarządzania i kontroli, podczas gdy szefowie delegatur Unii powinni ponosić odpowiedzialność za stosowne uruchamianie wewnętrznych systemów zarządzania i kontroli oraz za ich funkcjonowanie, a także za zarządzenie środkami i operacje wykonywane w obrębie ich delegatur. W tym celu szefowie delegatur powinni dwa razy w roku składać sprawozdania. Właściwe jest zapewnienie możliwości wycofania takiego przekazania uprawnień zgodnie z zasadami mającymi zastosowanie wobec Komisji.
(5)
W celu zachowania zgodności z zasadą należytego zarządzania finansami szefowie delegatur Unii, pełniący funkcję subdelegowanych urzędników zatwierdzających, powinni stosować zasady Komisji oraz podlegać tym samym obowiązkom, wymogom i zasadom rozliczalności, którym podlegają wszyscy inni subdelegowani urzędnicy zatwierdzający. W tym celu powinni oni odwoływać się do Komisji jako do swojej instytucji.
(6)
W kontekście absolutorium, uwzględniając fakt, że do celów rozporządzenia finansowego ESDZ należy traktować jako instytucję, ESDZ powinna w pełni podlegać procedurom przewidzianym w art. 142, 143 i 144 rozporządzenia (WE) nr 215/2008. ESDZ powinna w pełni współpracować z instytucjami uczestniczącymi w procedurze udzielania absolutorium i w stosownych przypadkach dostarczać wszelkich niezbędnych dodatkowych informacji, w tym poprzez udział w posiedzeniach stosownych organów. Zgodnie z art. 2 rozporządzenia (WE) nr 215/2008 Komisja powinna pozostać odpowiedzialna za realizację zasobów EFR, w tym zasobów EFR realizowanych przez szefów delegatur Unii, którzy są subdelegowanymi urzędnikami zatwierdzającymi. Aby umożliwić Komisji wypełnianie swoich obowiązków, szefowie delegatur Unii powinni dostarczać jej niezbędnych informacji. Wysoki Przedstawiciel Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa (zwany dalej „Wysokim Przedstawicielem”) powinien być informowany w tym samym czasie oraz powinien ułatwiać współpracę między delegaturami Unii a służbami Komisji. Ze względu na, że jest to nowa struktura, konieczne jest zastosowanie wysokich standardów w zakresie przejrzystości i odpowiedzialności finansowej.
(7)
Księgowy Komisji powinien pozostać odpowiedzialny za całościową realizację zasobów EFR, włącznie z operacjami księgowymi dotyczącymi zasobów EFR powierzonych w drodze subdelegacji szefom delegatur Unii.
(8)
W celu zapewnienia spójności i równości traktowania subdelegowanych urzędników zatwierdzających, którzy są pracownikami ESDZ oraz tych, którzy są pracownikami Komisji, a także w celu zapewnienia odpowiedniego informowania Komisji, specjalny zespół ds. nieprawidłowości finansowych Komisji powinien być odpowiedzialny również za zajmowanie się nieprawidłowościami występującymi w ESDZ, w odniesieniu do uprawnień wykonawczych powierzonych przez Komisję w drodze subdelegacji szefom delegatur Unii. Jednak w celu zachowania powiązań między odpowiedzialnością za zarządzanie finansami a postępowaniem dyscyplinarnym, Komisja powinna być uprawniona do wezwania Wysokiego Przedstawiciela do wszczęcia postępowania, w przypadkach w których zespół stwierdził istnienie nieprawidłowości dotyczących uprawnień powierzonych przez Komisję w drodze subdelegacji szefom delegatur Unii. W takim przypadku Wysoki Przedstawiciel powinien podjąć stosowne działania zgodnie z regulaminem pracowniczym.
(9)
Aby zapewnić skuteczną i efektywną kontrolę wewnętrzną, szefowie delegatur Unii powinni podlegać uprawnieniom kontrolnym audytora wewnętrznego Komisji w odniesieniu do powierzonego im w drodze subdelegacji zarządzania finansowego.
(10)
Aby umożliwić demokratyczną kontrolę realizacji zasobów EFR, szefowie delegatur Unii powinni składać poświadczenie wiarygodności wraz ze sprawozdaniem zawierającym informacje na temat efektywności i skuteczności wewnętrznych systemów zarządzania i kontroli w swoich delegaturach oraz na temat zarządzania zadaniami powierzonymi im w drodze subdelegacji. Sprawozdania szefów delegatur Unii powinny być załączane do rocznego sprawozdania z działalności właściwego delegowanego urzędnika zatwierdzającego oraz udostępniane Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.
(11)
Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 215/2008,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W rozporządzeniu (WE) nr 215/2008 wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 14 ust. 3 akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:
„3. Komisja w odpowiedni sposób udostępnia posiadane informacje na temat beneficjentów środków finansowych pochodzących z EFR, w czasie realizacji zasobów EFR w ramach zarządzania scentralizowanego oraz prowadzonej bezpośrednio przez jej służby lub przez delegatury Unii zgodnie z art. 17 akapit drugi, jak również informacje na temat beneficjentów środków finansowych zapewnianych przez podmioty, którym powierzono zadania w zakresie realizacji finansowej przy pomocy innych metod zarządzania.”;
2)
w art. 17 dodaje się akapity w brzmieniu:
„Komisja może jednak przekazać swoje uprawnienia w zakresie realizacji zasobów EFR szefom delegatur Unii. Komisja jednocześnie informuje o tym fakcie Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa (»Wysokiego Przedstawiciela«). Szefowie delegatur Unii, działając jako subdelegowani urzędnicy zatwierdzający, stosują przepisy Komisji dotyczące realizacji zasobów EFR i podlegają tym samym obowiązkom, wymogom i zasadom rozliczalności, którym podlegają wszyscy pozostali subdelegowani urzędnicy zatwierdzający.
Komisja może wycofać takie przekazanie uprawnień zgodnie z własnymi przepisami.
Na potrzeby akapitu drugiego Wysoki Przedstawiciel podejmuje działania niezbędne dla ułatwiania współpracy między delegaturami Unii a służbami Komisji.
Komisja i Europejska Służba Działań Zewnętrznych (»ESDZ«) mogą przyjąć szczegółowe ustalenia w celu ułatwienia realizacji przez delegatury Unii zasobów przewidzianych na wydatki wspierające powiązane z EFR zgodnie z art. 6 umowy wewnętrznej. Ustalenia te nie mogą zawierać żadnych odstępstw od przepisów niniejszego rozporządzenia.”;
3)
w art. 25 ust. 1 akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:
„1. W przypadku gdy Komisja realizuje zasoby EFR na zasadzie scentralizowanej, zadania wykonawcze realizowane są bezpośrednio przez jej służby lub przez delegatury Unii, zgodnie z art. 17 akapit drugi, lub pośrednio, zgodnie z ust. 2, 3 i 4 niniejszego artykułu oraz z art. 26-29.”;
4)
w art. 32 dodaje się ust. 5 w brzmieniu:
„5. Działając jako subdelegowani urzędnicy zatwierdzający zgodnie z art. 17 akapit drugi, szefowie delegatur Unii podlegają Komisji jako instytucji odpowiedzialnej za określanie, wykonywanie, kontrolę i ocenę ich zadań i obowiązków jako subdelegowanych urzędników zatwierdzających. Komisja jednocześnie informuje o tym fakcie Wysokiego Przedstawiciela.”;
5)
w art. 38 akapit drugi dodaje się zdanie w brzmieniu:
„Roczne sprawozdania z działalności delegowanych urzędników zatwierdzających są również udostępniane Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.”;
6)
dodaje się artykuł w brzmieniu:
„Artykuł 38a
1. Działając jako subdelegowani urzędnicy zatwierdzający zgodnie z art. 17 akapit drugi, szefowie delegatur Unii ściśle współpracują z Komisją w celu właściwej realizacji środków finansowych, zwłaszcza w celu zapewnienia legalności i prawidłowości transakcji finansowych, poszanowania zasady należytego zarządzania finansami na etapie zarządzania środkami oraz skutecznej ochrony interesów finansowych Unii.
W tym celu podejmują środki niezbędne dla zapobiegania wszelkim sytuacjom, które mogłyby narazić odpowiedzialność Komisji za realizację powierzonych im w drodze subdelegacji zasobów EFR, a także wszelkim konfliktom priorytetów, które mogłyby mieć wpływ na realizację powierzonych im w drodze subdelegacji zadań związanych z zarządzaniem finansami.
Jeżeli wystąpi sytuacja lub konflikt, o których mowa w akapicie drugim, szefowie delegatur Unii bezzwłocznie informują o tym właściwych dyrektorów generalnych Komisji i ESDZ. Właściwi dyrektorzy generalni podejmują odpowiednie działania w celu zaradzenia zaistniałej sytuacji.
2. Jeżeli szefowie delegatur Unii stwierdzą, że sami znajdują się w sytuacji, o której mowa w art. 37 ust. 4, zwracają się z daną sprawą do wyspecjalizowanego zespołu ds. nieprawidłowości finansowych, powołanego na mocy art. 54 ust. 3. W przypadku jakiegokolwiek bezprawnego działania, nadużycia finansowego lub korupcji, które mogą zaszkodzić interesom Unii, informują oni władze i organy wskazane w mających zastosowanie przepisach.
3. Działając jako subdelegowani urzędnicy zatwierdzający zgodnie z art. 17 akapit drugi, szefowie delegatur Unii składają sprawozdanie swoim delegowanym urzędnikom zatwierdzającym, tak, aby ci ostatni mogli uwzględnić je w swoim rocznym sprawozdaniu z działalności, o którym mowa w art. 38. Sprawozdania szefów delegatur Unii zawierają informacje na temat efektywności i skuteczności wewnętrznych systemów zarządzania i kontroli stosowanych w ich delegaturze oraz na temat zarządzania operacjami powierzonymi im w drodze subdelegacji, a także poświadczenie wiarygodności zgodnie z art. 54 ust. 2a. Sprawozdania te załącza się do rocznego sprawozdania z działalności delegowanego urzędnika zatwierdzającego oraz udostępnia się je Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, z uwzględnieniem, w stosownych przypadkach, ich poufności.
Szefowie delegatur Unii w pełni współpracują z instytucjami uczestniczącymi w procedurze udzielenia absolutorium i w stosownych przypadkach dostarczają wszelkie niezbędne dodatkowe informacje. W związku z powyższym mogą być oni proszeni o udział w posiedzeniach stosownych organów oraz wspieranie właściwego delegowanego urzędnika zatwierdzającego.
4. Działając jako subdelegowani urzędnicy zatwierdzający zgodnie z art. 17 akapit drugi, szefowie delegatur Unii odpowiadają na wszelkie zapytania skierowane przez delegowanego urzędnika zatwierdzającego na jego własny wniosek lub, w kontekście procedury udzielania absolutorium, na wniosek Parlamentu Europejskiego.
5. Komisja zapewnia, aby subdelegowane uprawnienia nie wpływały ujemnie na procedurę udzielania absolutorium zgodnie z art. 142, 143 i 144.”;
7)
w art. 39 ust. 1 dodaje się akapit w brzmieniu:
„Księgowy Komisji pozostaje odpowiedzialny za całościową realizację zasobów EFR, włącznie z operacjami księgowymi dotyczącymi zasobów EFR powierzonych w drodze subdelegacji szefom delegatur Unii.”;
8)
w art. 54 wprowadza się następujące zmiany:
a)
dodaje się ustęp w brzmieniu:
„2a. W przypadku powierzenia uprawnień w drodze subdelegacji szefom delegatur Unii odpowiedzialność za określenie wprowadzonych wewnętrznych systemów zarządzania i kontroli, ich skuteczność i efektywność ponosi delegowany urzędnik zatwierdzający. Szefowie delegatur Unii są odpowiedzialni za stosowne uruchomienie i funkcjonowanie tych systemów zgodnie z instrukcjami delegowanego urzędnika zatwierdzającego, a także za zarządzanie środkami oraz operacje, które wykonują oni w obrębie delegatury Unii, za którą ponoszą odpowiedzialność. Przed podjęciem swoich obowiązków muszą oni ukończyć specjalne kursy szkoleniowe dotyczące zadań i obowiązków urzędników zatwierdzających oraz realizacji zasobów EFR, zgodnie z art. 37 ust. 3.
Zgodnie z art. 38a ust. 3 szefowie delegatur Unii składają sprawozdania ze swoich obowiązków na mocy akapitu pierwszego niniejszego ustępu.
Co roku szefowie delegatur Unii składają delegowanemu urzędnikowi zatwierdzającemu poświadczenie wiarygodności wewnętrznych systemów zarządzania i kontroli stosowanych w ich delegaturze oraz zarządzania zadaniami powierzonymi im w drodze subdelegacji i ich wyników, aby umożliwić urzędnikowi zatwierdzającemu sporządzenie własnego poświadczenia wiarygodności zgodnie z art. 38.”;
b)
dodaje się ustęp w brzmieniu:
„4. W przypadkach gdy szefowie delegatur Unii działają jako subdelegowani urzędnicy zatwierdzający zgodnie z art. 17 akapit drugi, w sprawach, o których mowa w ust. 3 niniejszego artykułu, właściwość posiada wyspecjalizowany zespół ds. nieprawidłowości finansowych, powołany przez Komisję na mocy ust. 3.
Jeżeli zespół rozpozna problemy systemowe, przesyła sprawozdanie wraz z zaleceniami urzędnikowi zatwierdzającemu, Wysokiemu Przedstawicielowi i delegowanemu urzędnikowi zatwierdzającemu, pod warunkiem że ten drugi nie ma z tą sprawą związku, oraz audytorowi wewnętrznemu.
Na podstawie opinii zespołu Komisja może zwrócić się do Wysokiego Przedstawiciela o to, aby - jako organ powołujący - wszczął przeciwko subdelegowanym urzędnikom zatwierdzającym postępowanie pociągające za sobą odpowiedzialność dyscyplinarną lub obowiązek zapłaty odszkodowania w przypadkach, w których nieprawidłowości dotyczą uprawnień, jakie Komisja powierzyła urzędnikom zatwierdzającym w drodze subdelegacji. W takim przypadku Wysoki Przedstawiciel podejmie stosowne działania zgodnie z regulaminem pracowniczym w celu wykonania decyzji dotyczących odpowiedzialności dyscyplinarnej lub zapłaty odszkodowania, zgodnie z zaleceniem Komisji.
Państwa członkowskie w pełni wspierają Unię w egzekwowaniu wszelkich obowiązków nałożonych na podstawie art. 22 regulaminu pracowniczego na pracowników zatrudnionych na czas określony, wobec których zastosowanie ma art. 2 lit. e) warunków zatrudnienia innych pracowników Wspólnot Europejskich.”;
9)
w art. 89 dodaje się akapit w brzmieniu:
„Na potrzeby audytu wewnętrznego ESDZ szefowie delegatur Unii, działający jako subdelegowani urzędnicy zatwierdzający zgodnie z art. 17 akapit drugi, podlegają kompetencjom kontrolnym audytora wewnętrznego Komisji w odniesieniu do powierzonego im w drodze subdelegacji zarządzania finansami.”;
10)
dodaje się artykuł w brzmieniu:
„Artykuł 144a
ESDZ podlega w pełni procedurom przewidzianym w art. 142, 143 i 144. ESDZ w pełni współpracuje z instytucjami uczestniczącymi w procedurze udzielania absolutorium i w stosownych przypadkach dostarcza wszelkie niezbędne dodatkowe informacje, w tym poprzez udział w posiedzeniach stosownych organów.”.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Luksemburgu dnia 11 kwietnia 2011 r.