NAŘÍZENÍ RADY (EU) č. 973/2010
ze dne 25. října 2010
o dočasném pozastavení všeobecných cel společného celního sazebníku na dovoz některých průmyslových výrobků do autonomních oblastí Azor a Madeiry
RADA EVROPSKÉ UNIE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie, a zejména na článek 349 této smlouvy,
s ohledem na návrh Evropské komise,
s ohledem na stanovisko Evropského parlamentu (1),
s ohledem na stanovisko Evropského hospodářského a sociálního výboru (2),
po konzultaci s Výborem regionů,
v souladu se zvláštním legislativním postupem,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
V srpnu a prosinci roku 2007 požádaly regionální orgány Azor a Madeiry s podporou portugalské vlády o pozastavení všeobecných cel společného celního sazebníku pro řadu výrobků v souladu s čl. 299 odst. 2 Smlouvy o založení Evropského společenství. Svou žádost odůvodnily tím, že hospodářské subjekty na Azorách a Madeiře čelí v důsledku odlehlé polohy těchto ostrovů značným obchodním nevýhodám, které mají nepříznivý dopad na demografický vývoj, zaměstnanost a sociální a hospodářský rozvoj.
(2)
Místní hospodářství Azor a Madeiry jsou do značné míry závislá na vnitrostátním a mezinárodním cestovním ruchu, cože je poměrně nestálý hospodářský zdroj, pro který jsou určující činitele, na které nemají místní orgány ani portugalská vláda téměř žádný vliv. Důsledkem je, že hospodářský rozvoj Azor a Madeiry je vážně omezen. Za těchto okolností je nezbytné podpořit hospodářská odvětví, která na průmyslu cestovního ruchu závisí méně, a tím vyrovnat výkyvy odvětví cestovního ruchu a stabilizovat tak místní zaměstnanost.
(3)
Nařízení Rady (EHS) č. 1657/93 ze dne 24. června 1993, kterým se dočasně pozastavují všeobecné sazby společného celního sazebníku pro některé průmyslové výrobky určené k vybavení svobodných pásem Azor a Madeiry (3), nemělo v posledních letech před uplynutím doby platnosti dne 31. prosince 2008 žádoucí účinek. Důvodem je velmi pravděpodobně skutečnost, že se pozastavení cel stanovená uvedeným nařízením omezovala na svobodná pásma Azor a Madeiry, a v posledních letech před uplynutím platnosti se proto již nepoužívala. Je proto vhodné stanovit nová pozastavení cel, která se neomezí jen na odvětví umístěná ve svobodných pásmech, nýbrž prospějí všem druhům hospodářských subjektů nacházejících se na území těchto regionů. Podnikatelská odvětví, pro která bude pozastavení cel platit, by proto měla zahrnovat rybolov, zemědělství, průmysl a služby.
(4)
K zajištění toho, aby měla pozastavení cel stanovená tímto nařízením skutečný hospodářský účinek, je vhodné rozšířit škálu výrobků, které jsou předmětem pozastavení cel, na konečné výrobky pro zemědělské, obchodní nebo průmyslové využití a na suroviny, části a součásti používané k zemědělským účelům a pro průmyslovou přeměnu a údržbu.
(5)
S cílem umožnit investorům dlouhodobé plánování a hospodářským subjektům dosáhnout takové úrovně průmyslových a obchodních činností, která stabilizuje hospodářské a sociální prostředí v dotyčných regionech, je vhodné na dobu deseti let ode dne 1. listopadu 2010 zcela pozastavit cla společného celního sazebníku pro určité zboží.
(6)
Aby bylo zajištěno, že výhod těchto celních opatření budou využívat pouze hospodářské subjekty nacházející se na území Azor a Madeiry, mělo by být pozastavení cel podmíněno konečným použitím výrobků v souladu s nařízením Rady (EHS) č. 2913/92 ze dne 12. října 1992, kterým se vydává celní kodex Společenství (4), a s nařízením Komise (EHS) č. 2454/93 ze dne 2. července 1993, kterým se provádí nařízení Rady (EHS) č. 2913/93, kterým se vydává celní kodex Společenství (5).
(7)
V zájmu účinného fungování pozastavení cel by měly orgány Azor a Madeiry přijmout nezbytná prováděcí opatření a informovat o nich Komisi.
(8)
Komise by měla mít možnost případně schválit dočasná opatření, která by do doby, než Rada přijme konečné rozhodnutí, bránila spekulativním pohybům zaměřeným na odklon obchodu.
(9)
Změny v kombinované nomenklatuře nesmějí způsobit podstatné změny, které by se týkaly povahy pozastavení cel. Komise by proto měla být zmocněna k přijetí aktů v přenesené pravomoci v souladu s článkem 290 Smlouvy o fungování Evropské unie za účelem provedení nezbytných změn a technických úprav v seznamu zboží, na které se pozastavení cel vztahuje,
PŘIJALA TOTO NAŘÍZENÍ:
Článek 1
Od 1. listopadu 2010 do 2. listopadu 2020 se zcela pozastavují cla společného celního sazebníku na dovoz konečných výrobků pro zemědělské, obchodní a průmyslové využití uvedených v příloze I do autonomních oblastí Azor a Madeiry.
Toto zboží musí být využíváno v souladu s nařízeními (EHS) č. 2913/92 a (EHS) č. 2454/93 po dobu nejméně dvaceti čtyř měsíců poté, co je hospodářské subjekty nacházející se v autonomních oblastech Azor a Madeiry propustí do volného oběhu.
Článek 2
Od 1. listopadu 2010 do 2. listopadu 2020 se zcela pozastavují cla společného celního sazebníku na dovoz surovin, částí a součástí uvedených v příloze II do autonomních oblastí Azor a Madeiry a využívaných v autonomních oblastech Azor a Madeiry k zemědělským účelům a pro průmyslovou přeměnu a údržbu.
Článek 3
Příslušné orgány Azor a Madeiry přijmou opatření nezbytná k zajištění souladu s články 1 a 2.
Uvedené orgány uvědomí Komisi o těchto opatřeních do 30. dubna 2011.
Článek 4
Pozastavení cel uvedené v článcích 1 a 2 je podmíněno konečným použitím podle článků 21 a 82 nařízení (EHS) č. 2913/92 a kontrolami podle článků 291 až 300 nařízení (ES) č. 2454/93.
Článek 5
1. Má-li Komise důvod domnívat se, že pozastavení cel zavedené tímto nařízením způsobilo odklon obchodu s určitým výrobkem, může postupem podle čl. 11 odst. 2 dočasně zrušit pozastavení cel na dobu až dvanácti měsíců. Dovozní cla u výrobků, pro něž bylo pozastavení cel dočasně zrušeno, se zajišťují jistotou a propuštění dotyčných výrobků do volného oběhu v autonomních oblastech Azor a Madeiry je podmíněno složením této jistoty.
2. Pokud se Rada na návrh Komise během uvedených dvanácti měsíců rozhodne, že pozastavení cel je třeba definitivně zrušit, vyberou se cla zajištěná jistotami s konečnou platností.
3. Není-li během uvedených dvanácti měsíců přijato žádné konečné rozhodnutí podle odstavce 2, jistoty se uvolní.
Článek 6
V případě potřeby může Komise prostřednictvím aktů v přenesené pravomoci podle článku 7 a s výhradou splnění podmínek článků 8 a 9 přijmout takové změny a technické úpravy příloh I a II, které jsou nezbytné v důsledku změn kombinované nomenklatury.
Článek 7
1. Pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci uvedené v článku 6 je svěřena Komisi na dobu neurčitou.
2. Přijetí aktu v přenesené pravomoci Komise neprodleně oznámí Radě.
3. Pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci svěřená Komisi podléhá podmínkám stanoveným v článcích 8 a 9.
Článek 8
1. Rada může přenesení pravomoci uvedené v článku 6 zrušit.
2. Pokud Rada zahájila vnitřní postup s cílem rozhodnout, zda zrušit přenesení pravomoci, vynasnaží se v přiměřené lhůtě před přijetím konečného rozhodnutí uvědomit Komisi a uvede pravomoci, jejichž přenesení by mohlo být zrušeno, a možné důvody tohoto zrušení.
3. Rozhodnutím o zrušení se ukončuje přenesení pravomocí v něm blíže určených. Rozhodnutí nabývá účinku okamžitě nebo k pozdějšímu dni, který v něm je upřesněn. Nedotýká se platnosti již platných aktů v přenesené pravomoci. Bude zveřejněno v Úředním věstníku Evropské unie.
Článek 9
1. Rada může proti aktu v přenesené pravomoci vyslovit námitky ve lhůtě tří měsíců ode dne oznámení.
2. Pokud Rada v uvedené lhůtě námitky proti aktu v přenesené pravomoci nevysloví nebo pokud před uplynutím této lhůty Rada uvědomí Komisi o svém rozhodnutí námitky nevyslovit, akt v přenesené pravomoci se zveřejní v Úředním věstníku Evropské unie a vstupuje v platnost dnem v něm stanoveným.
3. Pokud Rada vysloví námitky k aktu v přenesené pravomoci, tento akt nevstoupí v platnost. Rada své námitky k aktu v přenesené pravomoci odůvodní.
Článek 10
Evropský parlament je informován o přijetí aktů v přenesené pravomoci Komisí, o námitkách k nim vyslovených a o zrušení přenesení pravomoci Radou.
Článek 11
1. Komisi je nápomocen Výbor pro celní kodex.
2. Odkazuje-li se na tento odstavec, použijí se články 4 a 7 rozhodnutí Rady 1999/468/ES ze dne 28. června 1999 o postupech pro výkon prováděcích pravomocí svěřených Komisi (6).
Doba uvedená v čl. 4 odst. 3 rozhodnutí 1999/468/ES je tři měsíce.
Článek 12
Toto nařízení vstupuje v platnost třetím dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Použije se ode dne 1. listopadu 2010, s výjimkou článků 6 až 10, které se použijí ode dne vstupu tohoto nařízení v platnost.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
V Lucemburku dne 25. října 2010.
ROZPORZĄDZENIE RADY (UE) NR 973/2010
z dnia 25 października 2010 r.
czasowo zawieszające cła autonomiczne Wspólnej taryfy celnej na przywóz niektórych produktów przemysłowych do regionów autonomicznych Azorów i Madery
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 349,
uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego (1),
uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego (2),
po konsultacji z Komitetem Regionów,
stanowiąc zgodnie ze specjalną procedurą ustawodawczą,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
W sierpniu i grudniu 2007 r. władze regionalne Azorów i Madery, przy wsparciu rządu Portugalii, wystąpiły o wprowadzenie autonomicznego zawieszenia ceł Wspólnej taryfy celnej w odniesieniu do szeregu produktów zgodnie z art. 299 ust. 2 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską. Swoje wnioski uzasadniły tym, że ze względu na oddalenie powyższych wysp podmioty gospodarcze na Azorach i na Maderze znajdują się w niekorzystnej sytuacji handlowej, która negatywnie wpływa na tendencje demograficzne, zatrudnienie i rozwój społeczno-gospodarczy.
(2)
Lokalne gospodarki Azorów i Madery są w dużym stopniu uzależnione od krajowej i międzynarodowej turystyki, która stanowi dość niestabilne źródło dochodów, co zależy od czynników, na które władze lokalne i rząd Portugalii nie mają jakiegokolwiek większego wpływu. W efekcie rozwój gospodarczy Azorów i Madery jest poważnie ograniczony. W tej sytuacji zachodzi konieczność wsparcia tych sektorów gospodarki, które są mniej uzależnione od przemysłu turystycznego, by zrównoważyć niestabilności sektora turystyki i ustabilizować lokalne zatrudnienie.
(3)
Rozporządzenie Rady (EWG) nr 1657/93 z dnia 24 czerwca 1993 r. w sprawie czasowego zawieszenia przewidzianych we Wspólnej taryfie celnej stawek celnych autonomicznych na niektóre produkty przemysłowe przeznaczone na wyposażenie stref wolnocłowych Azorów i Madery (3) nie przyniosło pożądanego efektu w ostatnich latach przed jego wygaśnięciem w dniu 31 grudnia 2008 r. Spowodowane jest to najprawdopodobniej faktem, że zawieszenia ustanowione w tym rozporządzeniu ograniczono do wolnych obszarów celnych Azorów i Madery, wskutek czego w ostatnich latach poprzedzających ich wygaśnięcie nie były one już stosowane. Należy zatem przewidzieć nowe zawieszenia, które nie będą ograniczone jedynie do przedsiębiorstw zlokalizowanych w wolnych obszarach celnych, ale przyniosą korzyści wszystkim podmiotom gospodarczym zlokalizowanym na terytorium tych regionów. Wśród sektorów rynku odnoszących korzyści z zawieszeń powinny znaleźć się zatem: rybołówstwo, rolnictwo, przemysł i usługi.
(4)
Aby zapewnić gospodarcze oddziaływanie zawieszeń ustanowionych w niniejszym rozporządzeniu, należy rozszerzyć zakres produktów korzystających z zawieszeń na wyroby gotowe przeznaczone do zastosowania w celach rolniczych, handlowych lub przemysłowych, jak również na surowce, części i składniki wykorzystywane do celów rolniczych, przetwórstwa przemysłowego lub konserwacji.
(5)
W celu zapewnienia inwestorom długoterminowych perspektyw i umożliwienia podmiotom gospodarczym osiągnięcia poziomu działalności przemysłowej i handlowej, który przyczyniłby się do stabilizacji środowiska społeczno-gospodarczego w odnośnych regionach, należy całkowicie zawiesić cła Wspólnej taryfy celnej na niektóre towary na okres 10 lat, począwszy od dnia 1 listopada 2010 r.
(6)
W celu zapewnienia, aby jedynie podmioty gospodarcze zlokalizowane na terytorium Azorów i Madery korzystały z tych środków taryfowych, zawieszenia powinny być uzależnione od końcowego przeznaczenia produktów zgodnie z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającym Wspólnotowy kodeks celny (4) oraz rozporządzeniem Komisji (EWG) nr 2454/93 z dnia 2 lipca 1993 r. ustanawiającym przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy kodeks celny (5).
(7)
W celu umożliwienia skutecznego funkcjonowania zawieszeń władze Azorów i Madery powinny podjąć niezbędne środki wykonawcze i poinformować o nich Komisję.
(8)
W razie konieczności należy umożliwić Komisji przyjęcie tymczasowych środków pozwalających zapobiec wszelkim spekulacyjnym przepływom prowadzącym do zakłóceń w handlu do czasu przyjęcia przez Radę ostatecznego rozwiązania dotyczącego tych przepływów.
(9)
Zmiany w Nomenklaturze scalonej nie mogą stanowić podstawy żadnych istotnych zmian charakteru zawieszenia ceł. Komisja powinna zatem zostać uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 290 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej w celu dokonania niezbędnych zmian oraz technicznych dostosowań wykazu towarów, do których ma zastosowanie zawieszenie,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Od dnia 1 listopada 2010 r. do dnia 2 listopada 2020 r. zawiesza się całkowicie cła Wspólnej taryfy celnej mające zastosowanie do przywozu do regionów autonomicznych Azorów i Madery wyrobów gotowych przeznaczonych do zastosowania w celach rolniczych, handlowych lub przemysłowych, wymienionych w załączniku I.
Wyroby te muszą być wykorzystywane zgodnie z rozporządzeniem (EWG) nr 2913/92 oraz z rozporządzeniem (EWG) nr 2454/93 przez okres co najmniej 24 miesięcy po dopuszczeniu tych wyrobów do swobodnego obrotu przez podmioty gospodarcze zlokalizowane na terytorium regionów autonomicznych Azorów i Madery.
Artykuł 2
Od dnia 1 listopada 2010 r. do dnia 2 listopada 2020 r. zawiesza się całkowicie cła Wspólnej taryfy celnej mające zastosowanie do przywozu do regionów autonomicznych Azorów i Madery surowców, części i składników wymienionych w załączniku II i wykorzystywanych do celów rolniczych, przetwórstwa przemysłowego lub konserwacji w regionach autonomicznych Azorów i Madery.
Artykuł 3
Właściwe organy Azorów i Madery podejmują konieczne środki w celu zapewnienia zgodności z art. 1 i 2.
Organy te informują Komisję o tych środkach przed dniem 30 kwietnia 2011 r.
Artykuł 4
Zawieszenie ceł, o którym mowa w art. 1 i 2, uzależnione jest od końcowego przeznaczenia zgodnie z art. 21 i 82 rozporządzenia (EWG) nr 2913/92 i podlega kontrolom przewidzianym w art. 291-300 rozporządzenia (EWG) nr 2454/93.
Artykuł 5
1. W przypadku gdy Komisja ma powody, aby sądzić, że zawieszenie ustanowione w niniejszym rozporządzeniu doprowadziło do zakłóceń w handlu określonym produktem, może - zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 11 ust. 2 - czasowo wycofać to zawieszenie na okres nie dłuższy niż 12 miesięcy. Cła przywozowe na produkty, dla których zawieszenie zostało tymczasowo wycofane, zostają zabezpieczone gwarancją, a warunkiem wprowadzenia odnośnych produktów do swobodnego obrotu w regionach autonomicznych Azorów i Madery jest dostarczenie takiej gwarancji.
2. Jeżeli Rada, na wniosek Komisji, w terminie 12 miesięcy zdecyduje, że zawieszenie należy definitywnie wycofać, kwoty ceł objęte zabezpieczeniem zostają ostatecznie pobrane.
3. Jeżeli w terminie 12 miesięcy nie podjęto ostatecznej decyzji zgodnie z ust. 2, zabezpieczenie zostaje zwolnione.
Artykuł 6
W razie konieczności Komisja może przyjąć za pomocą aktów delegowanych, zgodnie art. 7 i z zastrzeżeniem warunków, o których mowa w art. 8 i 9, takie zmiany i techniczne dostosowania w załącznikach I i II, jakie są konieczne w następstwie zmian w Nomenklaturze scalonej.
Artykuł 7
1. Uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych, o których mowa w art. 6, przyznaje się Komisji na czas nieokreślony.
2. Niezwłocznie po przyjęciu aktu delegowanego Komisja powiadamia o tym Radę.
3. Uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych przyznaje się Komisji z zastrzeżeniem warunków określonych w art. 8 i 9.
Artykuł 8
1. Przekazanie uprawnień, o których mowa w art. 6, może zostać odwołane przez Radę.
2. W przypadku gdy Rada wszczęła procedurę wewnętrzną mającą na celu podjęcie decyzji o ewentualnym odwołaniu przekazania uprawnień, dokłada starań, aby poinformować Komisję w rozsądnym terminie przed podjęciem ostatecznej decyzji, wskazując, które przekazane uprawnienia mogłyby zostać odwołane oraz ewentualne przyczyny odwołania.
3. Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie uprawnień określonych w tej decyzji. Staje się ona skuteczna natychmiast lub w terminie późniejszym, który jest w niej określony. Nie wpływa ona na ważność obowiązujących już aktów delegowanych. Decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Artykuł 9
1. Rada może wyrazić sprzeciw wobec aktów delegowanych w terminie trzech miesięcy od daty powiadomienia.
2. Jeżeli przed upływem tego okresu Rada nie wyraziła sprzeciwu wobec aktu delegowanego lub jeżeli przed tym terminem Rada informuje Komisję, że postanowiła nie wyrażać sprzeciwu, akt delegowany zostaje opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej i wchodzi w życie w dniu w nim określonym.
3. Jeżeli Rada wyraża sprzeciw wobec przyjętego aktu delegowanego, akt ten nie wchodzi w życie. Rada wskazuje powody swego sprzeciwu wobec aktu delegowanego.
Artykuł 10
Komisja informuje Parlament Europejski o przyjęciu aktów delegowanych, o wszelkich sprzeciwach wobec nich oraz o odwołaniu przekazania uprawnień przez Radę.
Artykuł 11
1. Komisję wspiera Komitet Kodeksu Celnego.
2. W przypadku odesłania do niniejszego ustępu stosuje się art. 4 i 7 decyzji Rady 1999/468/WE dnia 28 czerwca 1999 r. ustanawiającej warunki wykonywania uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji (6).
Okres przewidziany w art. 4 ust. 3 decyzji 1999/468/WE ustala się na trzy miesiące.
Artykuł 12
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 listopada 2010 r., z wyjątkiem art. 6-10, które stosuje się od daty wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Luksemburgu dnia 25 października 2010 r.