NAŘÍZENÍ KOMISE (EU) č. 699/2012
ze dne 30. července 2012
o uložení prozatímního antidumpingového cla na dovoz některých potrubních tvarovek ze železa nebo oceli pocházejících z Ruska a Turecka
EVROPSKÁ KOMISE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie,
s ohledem na nařízení Rady (ES) č. 1225/2009 ze dne 30. listopadu 2009 o ochraně před dumpingovým dovozem ze zemí, které nejsou členy Evropského společenství (1) (dále jen „základní nařízení“), a zejména na článek 7 uvedeného nařízení,
po konzultaci s poradním výborem,
vzhledem k těmto důvodům:
A. POSTUP
1. Zahájení
(1)
Dne 1. listopadu 2011 informovala Evropská komise (dále jen „Komise“) prostřednictvím zveřejnění oznámení v Úředním věstníku Evropské unie (2) (dále jen „oznámení o zahájení řízení“) o zahájení antidumpingového řízení týkajícího se dovozu některých potrubních tvarovek ze železa nebo oceli pocházejících z Ruska a Turecka (dále též „dotčené země“).
(2)
Řízení bylo zahájeno na základě podnětu podaného dne 20. září 2011 Výborem na obranu výrobního odvětví Evropské unie vyrábějícího ocelové tvarovky pro svařování natupo (dále jen „žadatel“) jménem výrobců představujících významný podíl, v tomto případě více než 40 % celkové výroby některých potrubních tvarovek ze železa nebo oceli v Unii. Podnět obsahoval důkazy prima facie o dumpingu uvedeného výrobku a o podstatné újmě z něj vyplývající, což bylo považováno za dostačující pro zahájení řízení.
2. Strany dotčené řízením
(3)
Komise o zahájení řízení úředně vyrozuměla žadatele, další známé výrobce v Unii, známé vyvážející výrobce a zástupce dotčených zemí, známé dovozce a uživatele. Zúčastněné strany dostaly možnost, aby ve lhůtách stanovených v oznámení o zahájení řízení písemně sdělily svá stanoviska a požádaly o slyšení.
(4)
Všechny zúčastněné strany, které o to požádaly a které prokázaly, že mají zvláštní důvody ke slyšení, byly vyslechnuty.
a) Výběr vzorku výrobců v Unii
(5)
V souladu s článkem 17 základního nařízení a s ohledem na zjevně velký počet výrobců v Unii se v oznámení o zahájení řízení počítalo s výběrem vzorku pro účely zjištění újmy.
(6)
V oznámení o zahájení řízení Komise uvedla, že předběžně vybrala vzorek výrobců v Unii. Tento vzorek sestával ze tří společností z celkového počtu 22 výrobců v Unii, o nichž bylo známo před zahájením šetření, že vyrábí obdobný výrobek.
(7)
Vzorek byl vybrán na základě objemu prodeje a výroby, jež mohou být přiměřeně prošetřeny v daném časovém rámci. Do vzorku byli zařazeni výrobci se sídlem ve čtyřech členských státech, přičemž na ně připadá 48 % celkového prodeje všech výrobců z Unie, které se uskutečnily v Unii, a představují 64 % výrobců, kteří se přihlásili. Žádná ze zúčastněných stran nevyjádřila nesouhlas s navrženým vzorkem.
b) Výběr vzorku dovozců, kteří nejsou ve spojení
(8)
Vzhledem k potenciálně vysokému počtu dovozců, kteří nejsou ve spojení, se v souladu s článkem 17 základního nařízení v oznámení o zahájení řízení předpokládal výběr vzorku. Aby mohla Komise rozhodnout, zda je výběr vzorku nutný, a pokud ano, tak vzorek vybrat, byli všichni dovozci požádáni, aby se Komisi přihlásili a aby v souladu se zněním oznámení o zahájení řízení uvedli základní údaje týkající se jejich činností souvisejících s výrobkem, který je předmětem šetření, během období šetření (od 1. října 2010 do 30. září 2011).
(9)
Z celkem 38 dovozců, kteří nejsou ve spojení a na něž se Komise obrátila, odpovědělo ve stanovené lhůtě na dotazník pro výběr vzorku pouze pět společností. Jedna společnost se ukázala být spíše uživatelem, než dovozcem výrobku. Proto se mělo za to, že výběr vzorku není nutný, a dotazníky byly zaslány všem čtyřem dovozcům, kteří se přihlásili. Na dotazník nakonec odpověděli pouze dva dovozci, kteří při šetření plně spolupracovali.
c) Výběr vzorku vyvážejících výrobců
(10)
Vzhledem k zřejmému vysokému počtu vyvážejících výrobců se v oznámení o zahájení řízení počítalo v souladu s článkem 17 základního nařízení s výběrem vzorku pro stanovení dumpingu. Aby mohla Komise rozhodnout, zda je výběr vzorku nutný a pokud ano, tak vzorek vybrat, byli všichni vyvážející výrobci požádáni, aby se Komisi přihlásili a aby v souladu se zněním oznámení o zahájení řízení uvedli aby v souladu se zněním oznámení o zahájení uvedli základní údaje týkající se jejich činností souvisejících s výrobkem, který je předmětem šetření, během období šetření (od 1. října 2010 do 30. září 2011). Konzultovány byly rovněž orgány dotčených zemí.
(11)
Pokud jde o Rusko, při šetření nespolupracovali žádní vyvážející výrobci. Pokud jde o turecké vyvážející výrobce, přihlásily se tři společnosti, a Komise proto rozhodla, že výběr vzorku není v případě Turecka nutný. Dané tři spolupracující turecké společnosti představují většinu tureckého vývozu do Unie během období šetření.
d) Odpovědi na dotazník a ověření informací na místě
(12)
Aby mohla Komise provést svou analýzu, zaslala dotazníky všem třem spolupracujícím tureckým vyvážejícím výrobcům, jakož i výrobcům v Unii zařazeným do vzorku a spolupracujícím dovozcům a uživatelům, kteří nejsou ve spojení.
(13)
Odpovědi na dotazník přišly od všech tří spolupracujících tureckých vyvážejících výrobců, od všech výrobců v Unii zařazených do vzorku, dvou dovozců v Unii, kteří nejsou ve spojení, a čtyř uživatelů.
(14)
Komise si vyžádala a ověřila všechny informace, které považovala za nezbytné k předběžnému stanovení dumpingu, výsledné újmy a zájmu Unie. V prostorách těchto společností se uskutečnily inspekce na místě:
Vyvážející výrobci v Turecku
-
RSA Tesisat Malzemeleri San ve Ticaret AȘ, Küçükköy, Istanbul, Turecko,
-
SARDOĞAN Endüstri ve Ticaret, Kurtköy Pendik, Istanbul, Turecko,
-
UNIFIT Boru Baglanti Elemanlari Ltd. Sti, Tuzla, Istanbul, Turecko.
Výrobci v Unii
-
ERNE Fittings, Schlinz, Rakousko,
-
Virgilio CENA & Figli S.p.A., Brescia, Itálie.
3. Období šetření
(15)
Šetření dumpingu a újmy se týkalo období od 1. října 2010 do 30. září 2011 (dále jen „období šetření“ nebo „OŠ“). Zkoumání trendů významných pro posouzení újmy se týkalo období od roku 2008 do konce období šetření (dále jen „posuzované období“).
4. Platná opatření vztahující se na další třetí země
(16)
V platnosti jsou antidumpingová opatření vztahující se na některé potrubní tvarovky ze železa nebo oceli pocházející z Malajsie, Čínské lidové republiky, Korejské republiky a Thajska a v důsledku praktik obcházení rovněž na některé potrubní tvarovky ze železa nebo oceli pocházející z Čínské lidové republiky a zasílané z Indonésie, Srí Lanky, Filipín a Tchaj-wanu (s určitými výjimkami) (3). Země uvedené v předchozí větě se dále označují jako „země v režimu antidumpingových opatření“.
B. DOTČENÝ VÝROBEK A OBDOBNÝ VÝROBEK
1. Dotčený výrobek
(17)
Dotčeným výrobkem jsou potrubní tvarovky (jiné nežli lité tvarovky, příruby a tvarovky se závitem) ze železa nebo oceli (kromě korozivzdorné oceli) o největším vnějším průměru nepřesahujícím 609,6 mm, používané ke svařování natupo a jiným účelům, v současnosti kódů KN ex 7307 93 11, ex 7307 93 19 a ex 7307 99 80 („dotčený výrobek“).
(18)
V rámci výrobního procesu se pro výrobu kolen, přechodek a profilů tvaru T používají bezešvé nebo svařované ocelové trubky, zatímco pro výrobu uzávěrů se obvykle jako surovina používají ocelové plechy. Kolena a přechodky se vyrábějí řezáním a tvarováním, ohýbáním nebo krácením. Profily tvaru T se vyrábějí za použití hydrostatického tlaku a uzávěry jsou vyráběny tvarováním plechů nebo desek. Před zabalením výrobku dále obvykle dochází k srážení hran a otryskávání pískem. V určitých případech se též provádí galvanizace výrobku. Všechny typy výrobků mají stejné základní fyzikální, chemické a technické charakteristiky a stejná základní užití.
(19)
Potrubní tvarovky se používají v petrochemickém průmyslu, stavebnictví, při výrobě energie, stavbě lodí a v průmyslových zařízeních. Ve všech výše uvedených aplikacích jsou používány za účelem spojování trubek nebo rour.
2. Obdobný výrobek
(20)
Bylo zjištěno, že dotčený výrobek a některé potrubní tvarovky ze železa nebo oceli prodávané na domácím trhu v dotčených zemích a rovněž některé potrubní tvarovky ze železa nebo oceli prodávané v Unii výrobním odvětvím Unie mají stejné základní fyzické, chemické a technické vlastnosti a stejná základní užití. Předběžně se tedy považují za obdobný výrobek ve smyslu čl. 1 odst. 4 základního nařízení.
C. DUMPING
1. Rusko
(21)
Jak je uvedeno v 11. bodě odůvodnění výše, žádný ruský vyvážející výrobce při šetření nespolupracoval. Proto byly v souladu s článkem 18 základního nařízení výpočty související s dumpingem v případě Ruska byly provedeny na základě dostupných údajů, jak je vysvětleno níže.
1.1 Běžná hodnota
(22)
V důsledku neexistující spolupráce ze strany ruských vyvážejících výrobců byla běžná hodnota pro Rusko vypočtena na základě dostupných údajů.
(23)
Je třeba připomenout, že podnět obsahoval důkazy prima facie o dumpingu v souvislosti s ruským dovozem dotčeného výrobku. V důsledku chybějících podrobnějších informací byl výpočet, jenž vedl k uvedeným důkazům, založen na početně zjištěné běžné hodnotě pro Rusko. Nicméně za účelem přesnějšího stanovení běžné hodnoty Komise předběžně rozhodla, že běžná hodnota pro Rusko má být stanovena na základě informací získaných během šetření od těch tureckých vyvážejících výrobců, kteří používají ruské bezešvé trubky a roury jako vstupy pro výrobu dotčeného výrobku. Náklady na suroviny skutečně představují převážnou část celkových výrobních nákladů dotčeného výrobku, a proto byla tato metoda považována za nejvíce přiměřenou pro stanovení běžné hodnoty pro Rusko na základě dostupných skutečností.
(24)
Běžná hodnota pro Rusko byla tudíž vypočtena určením váženého průměru běžné hodnoty těch spolupracujících tureckých vyvážejících výrobců, kteří kupují část svých surovin z Ruska.
(25)
Je důležité poznamenat, že výsledná běžná hodnota byla místo všech typů dotčeného výrobku stanovena pro typ výrobku (kolena), který představuje nejvyšší objem dovozu, s cílem umožnit reprezentativní srovnání s vývozní cenou (viz následující body odůvodnění).
1.2 Vývozní cena
(26)
V důsledku chybějících podrobnějších informací o cenách byla vývozní cena pro dovoz dotčeného výrobku pocházejícího z Ruska stanovena na základě údajů Eurostatu o dovozu. Vzhledem k velké škále sortimentní skladby spadající pod určité kódy KN byla vývozní cena určena omezením využití údajů Eurostatu na typ výrobku (kolena) představující nejvyšší objem dovozu, což je považováno za reprezentativní pro všechny typy dotčeného výrobku. Vývozní cena byla proto založena na kódu KN 7307 93 11.
(27)
Výše zmíněné údaje Eurostatu o dovozu musely být upraveny s ohledem na skutečnost, že některé dovozní transakce z Ruska do Bulharska, Estonska a Litvy obsahovaly chybná celní prohlášení, s největší pravděpodobností v důsledku chybného zařazení výrobků. Tyto transakce byly určeny s využitím statistiky dovozu dostupné v databázi podle čl. 14 odst. 6 základního nařízení a byly vyňaty z výpočtu vývozní ceny s cílem vyhnout se při výpočtu dumpingu použití zkreslené vývozní ceny.
1.3 Srovnání
(28)
Dumpingové rozpětí bylo stanoveno srovnáním vývozní ceny ze závodu na základě údajů Eurostatu s běžnou hodnotou pro Rusko stanovenou, jak je uvedeno výše.
(29)
Pro účely stanovení vývozní ceny ze závodu byla vývozní cena CIF vycházející z údajů Eurostatu (s korekcí pro eliminaci zkreslení, jak je uvedeno výše) upravena o náklady na přepravu. Pro tento účel byly použity náklady na přepravu, jak jsou vypočítány v podnětu, což bylo považováno za přiměřený odhad.
1.4 Dumpingové rozpětí
(30)
Celostátní dumpingové rozpětí bylo vyjádřeno jako procentní podíl z ceny CIF na hranice Unie před proclením.
(31)
Na základě výše uvedeného celostátní prozatímní dumpingové rozpětí vyjádřené jako procentní podíl z ceny CIF na hranice Unie před proclením činí:
Společnost
Prozatímní dumpingové rozpětí
Všechny společnosti
23,8 %
2. Turecko
2.1 Běžná hodnota
(32)
V souladu s čl. 2 odst. 2 základního nařízení Komise u každého ze tří spolupracujících vyvážejících výrobců nejdříve stanovila, zda je jejich celkový domácí prodej obdobného výrobku reprezentativní, tj. zda celkový objem těchto prodejů představuje alespoň 5 % jejich celkového objemu prodeje dotčeného výrobku na vývoz do Unie. Šetření stanovilo, že domácí prodej obdobného výrobku byl u všech spolupracujících vyvážejících výrobců reprezentativní.
(33)
Komise následně určila ty typy výrobků prodávané na domácím trhu společnostmi s celkově reprezentativním domácím prodejem, které byly shodné s typy prodávanými na vývoz do Unie nebo jim byly velmi podobné.
(34)
Dále bylo pro každý typ obdobného výrobku, který prodali vyvážející výrobci na domácím trhu a který je srovnatelný s typem dotyčného výrobku, jenž je prodáván na vývoz do Unie, zjištěno, zda byl domácí prodej dostatečně reprezentativní pro účely čl. 2 odst. 2 základního nařízení. Prodej konkrétního typu výrobku na domácím trhu byl považován za dostatečně reprezentativní, pokud objem prodeje tohoto typu výrobku na domácím trhu nezávislým odběratelům v období šetření představoval přibližně 5 % celkového objemu prodeje srovnatelného typu výrobku prodávaného na vývoz do Unie. Šetřením bylo zjištěno, že v případě všech tří společností byl domácí prodej pro většinu typů výrobku reprezentativní.
(35)
Komise následně zkoumala, zda je možné prodej každého typu dotčeného výrobku na domácím trhu v reprezentativním množství považovat za prodej uskutečněný v běžném obchodním styku v souladu s čl. 2 odst. 4 základního nařízení. Tento přezkum proběhl tak, že byl pro každý typ výrobku stanoven podíl ziskového prodeje nezávislým odběratelům na domácím trhu během období šetření.
(36)
Pokud objem prodeje určitého typu výrobku prodávaného za čistou prodejní cenu nejméně ve výši vypočítaných výrobních nákladů představoval více než 80 % celkového objemu prodeje daného typu výrobku a pokud vážený průměr prodejní ceny dosahoval nejméně výše jednotkových výrobních nákladů, byla běžná hodnota podle typu výrobku vypočítána jako vážený průměr cen veškerého domácího prodeje daného typu výrobku.
(37)
Pokud objem ziskového prodeje určitého typu výrobku představoval nejvýše 80 % celkového objemu prodeje daného typu výrobku nebo pokud vážený průměr ceny daného typu výrobku nedosahoval jednotkových výrobních nákladů, vycházela běžná hodnota ze skutečné ceny na domácím trhu, která byla vypočítána jako vážený průměr ceny pouze ziskového domácího prodeje daného typu výrobku.
(38)
Šetřením bylo stanoveno, že ziskový prodej některých srovnatelných typů výrobků činil více než 80 % celkového domácího prodeje, a proto byl u tohoto prodeje pro výpočet průměrné ceny pro běžnou hodnotu použit veškerý domácí prodej. Pro ostatní typy výrobků rovněž považované za prodávané v běžném obchodním styku byl použit pouze ziskový prodej.
(39)
Pokud byly všechny typy výrobků prodány se ztrátou, mělo se za to, že nebyly prodány v běžném obchodním styku. Pro prodeje typů výrobků neuskutečněné v běžném obchodním styku, jakož i pro typy výrobků, které nebyly prodány na domácím trhu v reprezentativním množství, bylo nezbytné běžnou hodnotu stanovit početně. Všechny tři šetřené společnosti prodávaly tyto typy výrobků na vývoz do Unie, i když pouze v omezeném množství.
(40)
Pro stanovení běžné hodnoty podle čl. 2 odst. 6 základního nařízení byly vzniklé prodejní, správní a režijní náklady a vážený průměrný zisk realizovaný příslušnými spolupracujícími vyvážejícími výrobci při domácím prodeji obdobného výrobku na domácím trhu v běžném obchodním styku během období šetření přičteny k jejich průměrným výrobním nákladům během období šetření. Pro typy výrobku prodávané na domácím trhu v nereprezentativním množství byl ke stanovení běžné hodnoty použit vážený průměr zisku a prodejní, správní a režijní náklady na tento nereprezentativní prodej v běžném obchodním styku.
2.2 Vývozní cena
(41)
Ve všech případech byl dotčený výrobek vyvážen pro nezávislé odběratele v Unii, a proto byla vývozní cena stanovena v souladu s čl. 2 odst. 8 základního nařízení, tj. na základě vývozních cen skutečně zaplacených nebo vývozních cen, které je třeba zaplatit.
(42)
Jedna ze tří spolupracujících tureckých společností během období šetření uskutečnila prodej na vývoz do Unie pouze ve velmi omezeném množství. Dotyčná společnost tvrdila, že chce zvýšit svůj vývoz do Unie, avšak nebyla schopna nabízet dovozcům dostatečně nízké ceny, a požádala, aby tato skutečnost byla při analýze vzata v úvahu.
(43)
Pokud však jde o výpočet dumpingu pro tuto společnost, bylo nutné vycházet z jejího omezeného prodeje. Ačkoli byl prodej této společnosti do Unie omezený, musí být brán v potaz a použit jako jediný možný základ pro výpočet individuálního dumpingového rozpětí pro tuto společnost. V žádném případě nelze neschopnost společnosti prodat více kvůli své údajně vysoké ceně posuzovat jako faktor, který by měl ovlivnit výpočet dumpingu ve vztahu k této společnosti.
2.3 Srovnání
(44)
Běžná hodnota a vývozní ceny byly porovnány na základě ceny ze závodu. Za účelem zajištění spravedlivého porovnání běžné hodnoty a vývozní ceny byly podle čl. 2 odst. 10 základního nařízení provedeny náležité úpravy o rozdíly ovlivňující ceny a srovnatelnost cen. Příslušné úpravy byly provedeny ve všech případech, kdy to bylo považováno za přiměřené, přesné a podložené ověřenými důkazy. Zejména byla umožněna úprava zohledňující náklady na přepravu a pojištění včetně přepravy ve vyvážející zemi, slev, provizí, úvěrových nákladů a bankovních poplatků.
2.4 Dumpingová rozpětí
(45)
Prozatímní dumpingová rozpětí byla vyjádřena jako procentní podíl z ceny CIF s dodáním na hranice Unie před proclením.
a) Dumpingové rozpětí u prošetřovaných společností
(46)
Individuální dumpingové rozpětí u jednoho ze tří spolupracujících vyvážejících výrobců bylo stanoveno v souladu s čl. 2 odst. 11 a 12 základního nařízení na základě srovnání váženého průměru běžné hodnoty s váženým průměrem ceny společností za dotčený výrobek při vývozu do Unie.
(47)
Pokud však jde o zbývající dva spolupracující turecké výrobce, výpočty týkající se dumpingu v jejich případě ukázaly, že společnosti prováděly cílený dumping, a sice pokud jde o konkrétní období, jakož i konkrétní zákazníky a regiony. Ukázalo se, že jejich vývozní ceny byly jasně strukturované a lišily se pro různé zákazníky, regiony i časová období. Kromě toho výpočet dumpingu na základě srovnání váženého průměru běžné hodnoty s váženým průměrem vývozních cen neodráží plný rozsah dumpingu, kterého se dopouštěli oba dotčení výrobci.
(48)
Za účelem zohlednění plného rozsahu dumpingu prováděného oběma dotčenými společnostmi byla proto v souladu s čl. 2 odst. 11 základního nařízení běžná hodnota stanovená na základě váženého průměru v jejich případě porovnána s cenami všech jednotlivých vývozních transakcí směřujících do Unie.
b) Dumpingové rozpětí u nespolupracujících společností
(49)
Pokud jde o všechny nespolupracující turecké vyvážející výrobce, bylo stanoveno zbytkové dumpingové rozpětí. Vzhledem k tomu, že úroveň spolupráce byla považována za poměrně nízkou (objem vývozu tří spolupracujících tureckých společností představoval méně než 80 % celkového tureckého vývozu do Unie během období šetření), bylo zbytkové dumpingové rozpětí určeno na základě odpovídající metody vedoucí k rozpětí, které je vyšší než nejvyšší z individuálních rozpětí uvedených tří spolupracujících společností. Toto rozpětí bylo stanoveno na základě prodeje reprezentativních typů výrobku, který uskutečnil turecký spolupracující výrobce s nejvyšším dumpingovým rozpětím z uvedených tří spolupracujících společností.
(50)
Na základě výše uvedeného prozatímní dumpingová rozpětí vyjádřená jako procentní podíl z ceny CIF na hranice Unie před proclením činí:
Společnost
Prozatímní dumpingové rozpětí
RSA
9,6 %
Sardogan
2,9 %
Unifit
12,1 %
Všechny ostatní společnosti
16,7 %
D. ÚJMA
1. Výroba v Unii a výrobní odvětví Unie
(51)
V průběhu období šetření vyrábělo obdobný výrobek 22 výrobců v Unii. Všech 22 výrobců v Unii představuje výrobní odvětví Unie ve smyslu čl. 4 odst. 1 a čl. 5 odst. 4 základního nařízení, a bude tudíž dále souhrnně označováno jako „výrobní odvětví Unie“.
(52)
Jak je uvedeno v 7. bodě odůvodnění výše, tři výrobci v Unii vybraní do vzorku představují přibližně 50 % celkového prodeje obdobného výrobku uskutečněného výrobci z Unie.
2. Spotřeba v Unii
(53)
Spotřeba v Unii byla stanovena na základě objemů prodeje výrobního odvětví Unie na trhu Unie podle informací získaných z odpovědí společností vybraných do vzorku na dotazník, na základě odhadů uvedených v podnětu týkajících se zbývajících výrobců v Unii a na základě údajů Eurostatu o objemu dovozu.
(54)
Spotřeba v Unii mezi rokem 2008 a obdobím šetření výrazně poklesla, a sice o 40 %. V roce 2009 se snížila o 44 % a na dané úrovni se udržela i v roce 2010 a poté se v období šetření mírně zvýšila o 4 procentní body.
Tabulka 1
Spotřeba v Unii
2008
2009
2010
OŠ
Jednotky (v t)
98 197
55 172
54 878
58 706
Index (2008 = 100)
100
56
56
60
3. Dovoz z dotčených zemí
3.1 Souhrnné posouzení účinků dotčeného dovozu
(55)
Komise zjišťovala, zda by dovozy dotčeného výrobku pocházejícího z Ruska a Turecka neměly být posouzeny souhrnně v souladu s čl. 3 odst. 4 základního nařízení.
(56)
Šetření v případě obou dotčených zemí ukázalo, že dumpingová rozpětí byla nad úrovní minimální hranice určené v čl. 9 odst. 3 základního nařízení a že objem dumpingového dovozu z těchto dvou zemí nebyl zanedbatelný ve smyslu čl. 5 odst. 7 základního nařízení.
(57)
Pokud jde o podmínky hospodářské soutěže mezi dovozem z Ruska a Turecka v případě obdobného výrobku, z šetření vyplynulo, že výrobci z těchto zemí využívají stejné prodejní kanály a prodávají obdobným kategoriím odběratelů. Z šetření navíc vyplynulo, že dovoz z obou těchto zemí vykazoval v posuzovaném období stoupající trend, pokud jde o podíly na trhu.
(58)
Dva spolupracující turečtí vývozci tvrdili, že kumulace dovozu z Ruska a Turecka není v tomto případě vhodná, neboť dovoz z obou těchto zemí vykazuje různé trendy, pokud jde o objem a ceny.
(59)
V tomto ohledu je třeba poznamenat, že šetřením bylo stanoveno, že zatímco dovoz z Turecka je relativně stabilní, pokud jde o objemy, dovoz z Ruska narůstá. Vzhledem k poklesu poptávky v posuzovaném období však podíl dovozu z obou zemí na trhu roste. Zároveň se nezdá, že jejich ceny přinejmenším v období mezi rokem 2009 a obdobím šetření (vysoká průměrná cena u dovozu z Ruska v roce 2008 byla pravděpodobně důsledkem nesprávného vykazování), byly významně odlišné, přičemž průměrné ruské ceny jsou poněkud nižší, ale velmi blízké průměrným tureckým cenám.
(60)
S ohledem na výše uvedené se má předběžně za to, že všechna kritéria stanovená v čl. 3 odst. 4 základního nařízení jsou splněna a že dovoz z Ruska a Turecka by měl být posuzován souhrnně.
3.2 Objem dumpingového dovozu
(61)
Objem dumpingového dovozu dotčeného výrobku z dotčených zemí na trh Unie v posuzovaném období vzrostl o 46 %. Konkrétně se dovoz v roce 2009 snížil o 31 %, a poté se v roce 2010 prudce zvýšil o 89 procentních bodů a v období šetření mírně klesl přibližně o 12 procentních bodů. Objem dumpingového dovozu v období šetření dosáhl 2 935 tun.
Tabulka 2
Dumpingový dovoz z dotčených zemí
2008
2009
2010
OŠ
Jednotky (v t)
2 009
1 392
3 174
2 935
Index (2008 = 100)
100
69
158
146
Podíl na trhu
2 %
3 %
6 %
5 %
Zdroj: Eurostat.
3.3 Podíl dumpingového dovozu na trhu
(62)
Podíl dumpingového dovozu z dotčených zemí na trhu se v průběhu posuzovaného období více než zdvojnásobil, když vzrostl z 2 % na 5 %.
3.4 Ceny
a) Vývoj cen
(63)
Níže uvedená tabulka udává průměrnou cenu dumpingového dovozu z dotčených zemí s dodáním na hranice Unie před proclením, a to na základě údajů Eurostatu. Během posuzovaného období průměrná cena dovozu z dotčených zemí zůstala obecně na stabilní úrovni 1 961 EUR za tunu, s výjimkou roku 2010, kdy se snížila o zhruba 150 EUR.
Tabulka 3
Průměrné ceny dumpingového dovozu
2008
2009
2010
OŠ
Průměrné prodejní ceny za tunu
1 961
1 936
1 788
1 961
Index (2008 = 100)
100
99
91
100
Zdroj: Eurostat.
b) Cenové podbízení
(64)
Bylo provedeno cenové srovnání jednotlivých typů výrobku z hlediska prodejních cen spolupracujících tureckých vyvážejících výrobců a prodejních cen výrobců z Unie zařazených do vzorku. Vzhledem k tomu, že ruští vývozci při šetření nespolupracovali, byl proveden výpočet podbízení za použití průměrných cen CIF uváděných Eurostatem a průměrných prodejních cen unijních výrobců v rámci Unie. V případě potřeby byly učiněny úpravy s ohledem na obě dotčené země, aby se zohlednila úroveň obchodu a náklady vynaložené po dovozu, včetně cla v případě Ruska.
(65)
Srovnání ukázalo, že u dotčeného výrobku pocházejícího z dotčených zemí a prodávaného v Unii za dumpingové ceny docházelo během období šetření k cenovému podbízení vůči cenám výrobního odvětví Unie až o cca 30 %.
4. Situace výrobního odvětví Unie
(66)
Podle čl. 3 odst. 5 základního nařízení zahrnuje zkoumání dopadu dumpingového dovozu na výrobní odvětví Unie posouzení všech hospodářských činitelů a ukazatelů, které ovlivňovaly stav výrobního odvětví Unie v průběhu posuzovaného období.
(67)
Jak je vysvětleno výše, Komise v případě výrobců v Unii využila výběr vzorku. Pro účely analýzy újmy byly stanoveny ukazatele újmy na těchto dvou úrovních:
-
Makroekonomické prvky (výroba, výrobní kapacita, objem prodeje, podíl na trhu, růst, zaměstnanost, produktivita, ceny a velikost dumpingových rozpětí a překonání účinků dřívějšího dumpingu) byly posouzeny na úrovni celkové výroby v Unii na základě posouzení údajů od spolupracujících výrobců a v případě ostatních výrobců v Unii na základě odhadu vycházejícího z údajů z podnětu.
-
Analýza mikroekonomických prvků (zásoby, mzdy, ziskovost, návratnost investic, peněžní tok, schopnost navýšit kapitál a investice) byla provedena u výrobců zařazených do vzorku na základě jimi dodaných údajů.
4.1 Makroekonomické prvky
a) Výroba
(68)
Výroba v Unii mezi rokem 2008 a obdobím šetření klesla o 44 %. Konkrétně v roce 2009 šlo o pokles o 47 % a v roce 2010 o další 2 procentní body, načež v období šetření následoval mírný nárůst o 5 procentních bodů a výroba dosáhla hodnoty 53 653 tun.
Tabulka 4
Výroba
2008
2009
2010
OŠ
Jednotky (t)
95 079
49 917
48 017
53 653
Index (2008 = 100)
100
53
51
56
Zdroj: odpovědi na dotazník a podnět.
b) Výrobní kapacita a využití kapacity
(69)
Výrobní kapacita výrobců v Unii vykazovala v posuzovaném období stálou úroveň a dosahovala hodnoty 179 912 tun.
Tabulka 5
Výrobní kapacita a využití kapacity
2008
2009
2010
OŠ
Jednotky (t)
179 912
179 912
179 912
179 912
Index (2008 = 100)
100
100
100
100
Míra využití
53 %
28 %
27 %
30 %
Index (2008 = 100)
100
53
51
56
Zdroj: odpovědi na dotazník a podnět.
(70)
Využití kapacity v roce 2008 odpovídalo 53 %, v roce 2009 se snížilo na 28 %, v roce 2010 na 27 % a v období šetření mírně stouplo na 30 %. Vývoj míry využití jasně odráží trend výroby, neboť výrobní kapacita zůstávala stejná.
c) Objem prodeje
(71)
Objem prodeje uskutečněného výrobci v Unii odběratelům na trhu Unie, kteří nejsou ve spojení, v průběhu posuzovaného období klesl o 38 %. V roce 2009 klesl prodej o 45 %, v roce 2010 zůstal na této úrovni a v období šetření mírně stoupl o 7 procentních bodů. Během období šetření prodej výrobního odvětví Unie činil 42 379 tun.
Tabulka 6
Prodej výrobního odvětví Unie
2008
2009
2010
OŠ
Jednotky (t)
68 870
37 649
37 890
42 379
Index (2008 = 100)
100
55
55
62
Zdroj: odpovědi na dotazník a podnět.
d) Podíl na trhu
(72)
Podíl výrobců z Unie na trhu byl během posuzovaného období poměrně stálý a v období šetření dokonce narostl na 72 %. Větší podíl na trhu je odrazem skutečnosti, že se objem prodeje výrobců z Unie snížil o něco méně nežli spotřeba v daném období.
Tabulka 7
Podíl výrobců z Unie na trhu
2008
2009
2010
OŠ
Podíl na trhu
70 %
68 %
69 %
72 %
Index (2008 = 100)
100
97
98
103
Zdroj: odpovědi na dotazník, podnět a Eurostat
e) Růst
(73)
Vzhledem k tomu, že spotřeba mezi rokem 2008 a obdobím šetření klesla o 40 %, konstatuje se, že výrobci v Unii nemohli profitovat z růstu trhu.
f) Zaměstnanost
(74)
Úroveň zaměstnanosti ve výrobním odvětví Unie mezi rokem 2008 a obdobím šetření vykazuje pokles o 18 %. Konkrétně počet zaměstnaných lidí významně poklesl mezi lety 2008 a 2009 z 982 na 824 neboli o 16 % a v roce 2010 zůstal blízko této hodnoty, než došlo k dalšímu poklesu na 801 v období šetření.
Tabulka 8
Zaměstnanost
2008
2009
2010
OŠ
Jednotky (počet osob)
982
824
833
801
Index (2008 = 100)
100
84
85
82
Zdroj: odpovědi na dotazník a podnět.
g) Produktivita
(75)
Produktivita pracovních sil výrobního odvětví Unie, měřená výstupem (v tunách) na zaměstnance a rok, poklesla v průběhu posuzovaného období o 31 %. Tento pokles odráží skutečnost, že se výroba snižovala rychleji než úroveň zaměstnanosti.
Tabulka 9
Produktivita
2008
2009
2010
OŠ
Jednotky (v tunách na zaměstnance)
194
121
115
134
Index (2008 = 100)
100
63
60
69
Zdroj: odpovědi na dotazník a podnět.
h) Prodejní ceny
(76)
Roční průměrné prodejní ceny výrobců v Unii pro nezávislé odběratele na trhu Unie poklesly v průběhu posuzovaného období o více než 10 %. Konkrétně se v roce 2009 průměrné ceny nejprve zvýšily o přibližně 12 %, aby v roce 2010 prudce poklesly o 23 procentních bodů, a na této úrovni se udržely během období šetření. V období šetření průměrná cena výrobců v Unii činila 3 096 EUR za tunu.
Tabulka 10
Průměrné ceny výrobců v Unii
2008
2009
2010
OŠ
Jednotky (EUR/t)
3 489
3 911
3 116
3 096
Index (2008 = 100)
100
112
89
89
Zdroj: odpovědi na dotazník a podnět.
(77)
Jak je uvedeno výše, u prodejních cen výrobního odvětví Unie docházelo k cenovému podbízení prostřednictvím dumpingového dovozu z Ruska a Turecka.
i) Rozsah dumpingového rozpětí a překonání účinků dřívějšího dumpingu
(78)
Vzhledem k objemu, podílu na trhu a cenám dovozu z Ruska a Turecka nelze považovat dopad skutečných dumpingových rozpětí na výrobní odvětví Unie za zanedbatelný. Je důležité připomenout, že proti osmi zemím jsou uplatňována antidumpingová opatření, jak je uvedeno v 16. bodě odůvodnění výše. Vzhledem k tomu, že v období posuzovaném v tomto šetření výrobní odvětví Unie zaznamenalo pokles prodeje a ztráty, není možné zaznamenat žádné skutečné překonání účinků dřívějšího dumpingu a má se za to, že výroba Unie je nadále zranitelná vůči poškozujícímu účinku případného dumpingového dovozu na trhu Unie.
4.2 Mikroekonomické prvky
a) Stav zásob
(79)
Konečný stav zásob výrobců v Unii zařazených do vzorku poklesl mezi rokem 2008 a obdobím šetření o 18 %. Konkrétně se stav zásob v roce 2009 mírně zvýšil o 2 % a později v roce 2010 klesl o 13 procentních bodů a v období šetření o dalších 7 procentních bodů. V období šetření činil konečný stav zásob výrobců v Unii 5 338 tun.
Tabulka 11
Konečný stav zásob
Vzorek
2008
2009
2010
OŠ
Jednotka (t)
6 526
6 661
5 822
5 338
Index (2008 = 100)
100
102
89
82
Zdroj: odpovědi na dotazník.
b) Mzdy
(80)
Roční mzdové náklady mezi rokem 2008 a obdobím šetření klesly o 10 %. Konkrétně v roce 2009 mzdové náklady významně klesly, a sice o 20 % (což odpovídalo snížení zaměstnanosti), a později v roce 2010 se zvýšily o 4 procentní body a během období šetření o dalších 5 procentních bodů.
Tabulka 12
Roční mzdové náklady
Vzorek
2008
2009
2010
OŠ
Jednotky (EUR)
26 412 013
21 500 757
22 490 982
23 860 803
Index (2008 = 100)
100
81
85
90
Zdroj: odpovědi na dotazník.
c) Ziskovost a návratnost investic
(81)
Během posuzovaného období se ziskovost prodeje obdobného výrobku nezávislým odběratelům na trhu Unie, uskutečněného výrobním odvětvím Unie, vyjádřená jako procento čistých prodejů, snížila z úrovně zdravých zisků na úroveň významných ztrát. Konkrétně se zisk propadl z 9,6 % v roce 2008 na - 1,2 % v roce 2009 a v roce 2010 následoval další propad na - 7,8 %. V období šetření se situace mírně zlepšila, když ztráty dosahovaly - 7,0 %.
Tabulka 13
Ziskovost a návratnost investic
Vzorek
2008
2009
2010
OŠ
Ziskovost prodeje v Unii
9,6 %
-1,2 %
-7,8 %
-7,0 %
Index (2008=100)
100
-12
-81
-73
Návratnost investic
23,9 %
-1,7 %
-9,4 %
-10,6 %
Index (2008=100)
100
-7
-39
-44
Zdroj: odpovědi na dotazník.
(82)
Návratnost investic, vyjádřená jako zisk v procentech vztažený k čisté účetní hodnotě investic, v zásadě odpovídala vývoji ziskovosti.
d) Peněžní tok a schopnost získat kapitál
(83)
Čistý peněžní tok z provozní činnosti byl v roce 2008 kladný ve výši 9,3 milionu EUR. V roce 2009 došlo k jeho mírnému zvýšení na 9,8 milionu EUR, avšak v roce 2010 nastal pokles až na hodnotu pouze 1,5 milionu EUR, načež v období šetření dosáhl peněžní tok záporné hodnoty - 4,6 milionu EUR.
(84)
Známky toho, že by výrobní odvětví Unie mělo problémy s navyšováním kapitálu, se neobjevily, zejména z toho důvodu, že někteří výrobci jsou součástí větších skupin.
Tabulka 14
Peněžní tok
Vzorek
2008
2009
2010
OŠ
Jednotky (EUR)
9 279 264
9 851 842
1 470 524
-4 662 347
Index (2008 = 100)
100
106
16
-50
Zdroj: odpovědi na dotazník.
e) Investice
(85)
Roční investice do výroby obdobného výrobku u společností zařazených do vzorku v průběhu posuzovaného období neustále klesaly. Největší pokles o 32 % nastal v roce 2009, načež následoval pokles o 25 procentních bodů v roce 2010 a o dalších 8 procentních bodů v období šetření. Celkově roční investice poklesly z 8,3 milionu EUR v roce 2008 na 2,9 milionu EUR v období šetření.
Tabulka 15
Čisté investice
Vzorek
2008
2009
2010
OŠ
Jednotky (EUR)
8 309 731
5 658 145
3 579 323
2 946 383
Index (2008 = 100)
100
68
43
35
Zdroj: odpovědi na dotazník.
5. Závěr ohledně újmy
(86)
Z rozboru makroekonomických údajů vyplývá, že výrobci v Unii během posuzovaného období významně snížili výrobu a prodej. To se časově shodovalo s poklesem poptávky na trhu Unie, proto došlo k mírnému zvýšení podílu výrobního odvětví Unie na trhu. Využití kapacity pokleslo z již nízké hodnoty 53 % v roce 2008 až na hodnotu 30 % v období šetření. Zaměstnanost též poklesla, a to o 18 %.
(87)
Příslušné mikroekonomické ukazatele současně ukazují na jednoznačné zhoršení ekonomické situace výrobců v Unii zařazených do vzorku. Vývoj cen, ziskovost a návratnost investic ukazují velmi negativní obrázek, kdy ze zdravých hodnot dosahovaných v roce 2008 došlo k poklesu s výraznými ztrátami v období šetření. Peněžní tok též významně poklesl.
(88)
Na základě výše uvedených skutečností se vyvozuje předběžný závěr, že výrobnímu odvětví Unie byla způsobena podstatná újma ve smyslu čl. 3 odst. 5 základního nařízení.
E. PŘÍČINNÁ SOUVISLOST
1. Úvod
(89)
V souladu s čl. 3 odst. 6 a 7 základního nařízení Komise zkoumala, zda dumpingový dovoz způsobil výrobnímu odvětví Unie újmu do té míry, že ji lze označit za podstatnou. Byly přezkoumány i jiné známé činitele, které mohly vedle dumpingového dovozu výrobnímu odvětví Unie způsobovat újmu, aby bylo zajištěno, že případná újma způsobená těmito jinými činiteli nebude připsána dumpingovému dovozu.
2. Účinek dumpingového dovozu
(90)
Mezi rokem 2008 a obdobím šetření vzrostl objem dumpingového dovozu dotčeného výrobku o 46 %, a to na trhu, který se zmenšil o 40 %, což mělo za následek zvýšení jeho podílu na trhu Unie ze 2 % na 5 %.
(91)
Nárůst dumpingového dovozu dotčeného výrobku z dotčených zemí v posuzovaném období se časově shodoval s klesající tendencí všech ukazatelů újmy zaznamenaných u výrobního odvětví Unie s výjimkou podílu na trhu. Výrobní odvětví Unie přišlo o 38 % svého prodeje v Unii a prodejní ceny klesly o 11 % kvůli cenovému tlaku, který na trhu Unie působil levný dumpingový dovoz.
(92)
Významné cenové podbízení zabránilo výrobnímu odvětví Unie dále promítnout zvýšené výrobní náklady, což mělo za následek klesající a záporné hodnoty ziskovosti během období šetření.
(93)
Na základě výše uvedených skutečností se vyvozuje předběžný závěr, že levný dumpingový dovoz z Ruska a Turecka působí výrobnímu odvětví Unie podstatnou újmu.
3. Účinky jiných činitelů
3.1 Dovoz z dalších třetích zemí
(94)
Během posuzovaného období byl zaznamenán významný dovoz z dalších třetích zemí, včetně zemí v režimu antidumpingových opatření. Celkový podíl dovozu z jiných zemí než z Ruska a Turecka na trhu se mezi rokem 2008 a obdobím šetření snížil z 28 % na 23 %.
(95)
Následující tabulka, která vychází z údajů Eurostatu, ukazuje vývoj dovozních objemů, cen a podílů na trhu zemí v režimu antidumpingových opatření a dalších třetích zemí.
Tabulka 16
Dovoz z dalších třetích zemí
Země
2008
2009
2010
OŠ
Země v režimu antidumpingových opatření
Objemy (v t)
20 614
13 286
9 721
9 784
Podíl na trhu (v %)
21
24
18
17
Prům. cena (v EUR)
1 639
1 749
1 468
1 563
Ostatní třetí země
Objemy (v t)
6 705
2 844
4 093
3 608
Podíl na trhu (v %)
7
5
7
6
Prům. cena (v EUR)
2 279
2 962
2 319
2 925
Souhrn všech třetích zemí s výjimkou Ruska a Turecka
Objemy (v t)
27 319
16 131
13 814
13 392
Podíl na trhu (v %)
28
29
25
23
Prům. cena (v EUR)
1 796
1 963
1 720
1 930
(96)
Jak ukazuje tabulka výše, dovoz z daných osmi zemí v režimu antidumpingových opatření nadále pronikal na trh Unie, ačkoliv jeho podíl na trhu klesl z 21 % v roce 2008 na 17 % v období šetření. Průměrné ceny u uvedeného dovozu jsou obecně nižší než ceny u dumpingového dovozu z dotčených zemí. Výše uvedená tabulka vycházející z údajů Eurostatu samozřejmě ukazuje průměrné ceny CIF před uplatněním cla. Přesto však i v případě, kdy je antidumpingové clo zohledněno, ceny těchto dovozů nadále zůstávají na nízké úrovni srovnatelné s cenami ruského a tureckého dovozu a jsou mnohem nižší než průměrné ceny výrobců v Unii.
(97)
Uznává se však, že výrobek, který je předmětem šetření, existuje ve značném množství různých typů a porovnání celkových průměrných cen možná nemusí být relevantním ukazatelem. Současně se má se za to, že v současnosti platná antidumpingová opatření odstraňují poškozující účinek uvedeného dovozu.
(98)
Vzhledem k tomu, že tržní podíl dovozu ze zemí, které jsou předmětem opatření, se snižuje, na základě uvedených skutečností se vyvozuje předběžný závěr, že jakýkoli nepříznivý účinek tohoto levného dovozu není takový, aby narušil příčinnou souvislost mezi dumpingovým dovozem z dotčených zemí a újmou, která je působena výrobnímu odvětví Unie.
(99)
Podíl dovozu z ostatních třetích zemí na trhu během posuzovaného období mírně poklesl z 7 % v roce 2008 na 6 % v období šetření. Průměrné ceny daného dovozu jsou obecně vyšší než u dumpingového dovozu z dotčených zemí, avšak o něco nižší než průměrné ceny u výrobců v Unii.
(100)
Ačkoli porovnání celkových průměrných cen nemusí být považováno za relevantní ukazatel kvůli existenci široké škály typů výrobků, vzhledem k tomu, že uvedený dovoz vykazuje klesající trend, se předběžně konstatuje, že jakýkoli nepříznivý účinek dovozu z ostatních třetích zemí rovněž není takový, aby narušil příčinnou souvislost mezi dumpingovým dovozem z dotčených zemí a újmou působenou výrobnímu odvětví Unie.
3.2 Dopad zmenšení trhu a hospodářské krize
(101)
Finanční a hospodářská krize z období 2008/09 je se vší pravděpodobností důvodem snížení spotřeby potrubních tvarovek. Spotřeba v letech 2008 a 2009 klesla o více než 40 % a na této nízké úrovni zůstala po celý zbytek posuzovaného období (ačkoliv v období šetření došlo k jejímu mírnému zvýšení). Vzhledem k tomu, že fixní náklady představují až 40 % výrobních nákladů výrobců v Unii, vede snížení poptávky, prodeje a výroby k výrazně vyšším jednotkovým výrobním nákladům. To má samozřejmě významný dopad na ziskovost výrobního odvětví Unie.
(102)
Ačkoliv se uznává, že pokles produkce mohl mít dopad na situaci výrobního odvětví Unie, a to zejména v roce 2009 (kdy k tomuto poklesu došlo), je možné důvodně očekávat, že výrobní odvětví Unie by za normálních mohlo zvýšit své ceny alespoň ve střednědobém až dlouhodobém horizontu a zvýšení nákladů v následujících letech dále promítnout. Jak je však patrné z klesajících cen v Unii, v tomto případě tomu tak nebylo a má se za to, že důvodem bylo závažné podbízení prostřednictvím dumpingového dovozu.
(103)
Vzhledem k výše uvedeným okolnostem se vyvozuje prozatímní závěr, že jakýkoli nepříznivý účinek poklesu poptávky není takový, aby narušil příčinnou souvislost mezi újmou způsobovanou výrobnímu odvětví Unie a dumpingovým dovozem z Ruska a Turecka.
4. Závěr týkající se příčinné souvislosti
(104)
Závěrem je třeba uvést, že dumpingový dovoz z Ruska a Turecka způsobil podstatnou újmu, kterou utrpělo výrobní odvětví Unie.
(105)
Analyzovány byly rovněž jiné činitele, které mohly výrobnímu odvětví Unie způsobit újmu. V této souvislosti bylo zjištěno, že dovoz z ostatních třetích zemí, včetně zemí v režimu antidumpingových opatření, a dopad poklesu poptávky, které sice možná také přispěly k újmě, nenarušují příčinnou souvislost.
(106)
Na základě výše uvedené analýzy, v jejímž rámci byly účinky všech známých činitelů, které mají vliv na situaci výrobního odvětví Unie, náležitě rozlišeny a odděleny od poškozujícího účinku dumpingového dovozu, se vyvozuje předběžný závěr, že dumpingový dovoz z dotčených zemí způsobil výrobnímu odvětví Unie podstatnou újmu ve smyslu čl. 3 odst. 6 základního nařízení.
F. ZÁJEM UNIE
(107)
V souladu s článkem 21 základního nařízení Komise zkoumala, zda navzdory předběžnému závěru o dumpingu působícím újmu neexistují přesvědčivé důvody pro závěr, že v tomto konkrétním případě není v zájmu Unie přijímat antidumpingová opatření. Analýza zájmu Unie vycházela z posouzení všech různých relevantních zájmů, včetně zájmů výrobního odvětví Unie, dovozců a uživatelů dotčeného výrobku.
1. Zájem výrobního odvětví Unie
(108)
V případě uložení opatření se očekává, že dojde ke zmírnění poklesu cen a ztrát a že se prodejní ceny výrobního odvětví Unie začnou narovnávat, což povede k významnému zlepšení finanční situace výrobního odvětví Unie.
(109)
Pokud by na druhou stranu antidumpingová opatření uložena nebyla, s největší pravděpodobností by se situace výrobního odvětví Unie nadále zhoršovala. Při takovém vývoji by výrobní odvětví Unie mohlo přijít o další podíl na trhu, jelikož není schopno držet krok s tržními cenami určovanými dumpingovým dovozem z dotčených zemí. Pravděpodobným dopadem by bylo další nikoli nezbytné snižování nákladů a zavírání výrobních zařízení v Unii s následným značným úbytkem pracovních míst.
(110)
S přihlédnutím k výše uvedeným činitelům se vyvozuje předběžný závěr, že uložení antidumpingových opatření by bylo v zájmu výrobního odvětví Unie.
2. Zájem dovozců v Unii, kteří nejsou ve spojení
(111)
Jak je uvedeno výše, pouze dva dovozci, kteří nejsou ve spojení, při tomto šetření plně spolupracovali a poskytli odpověď na dotazník. Pouze malá část obratu těchto dvou dovozců souvisela s dalším prodejem dotčeného výrobku. Proto je pravděpodobné, že dopad opatření bude minimální.
3. Zájem uživatelů
(112)
Čtyři uživatelé spolupracovali v tomto šetření tím, že předložili odpověď na dotazník. Žádný z nich nedováží předmětný výrobek z dotčených zemí a všichni uvedli, že dopad případných opatření nebude významný.
(113)
Vzhledem k tomu, že se nepřihlásil žádný uživatel dovážející z dotčených zemí a při neexistenci jakýchkoli informací, které by naznačovaly opak, lze vyvodit předběžný závěr, že dopad opatření na ziskovost uživatelských výrobních odvětví a hospodářskou situaci bude spíše omezený.
4. Závěr ohledně zájmu Unie
(114)
Lze vyvodit závěr, že uložení opatření na dumpingový dovoz dotčeného výrobku z Ruska a Turecka umožní výrobnímu odvětví Unie podle očekávání zlepšit jeho situaci skrze vyšší objem prodeje, prodejní ceny a zisky. Ačkoliv se mohou objevit určité nepříznivé dopady v podobě vyšších nákladů pro některé dovozce, budou pravděpodobně omezené.
(115)
Dva spolupracující turečtí vývozci uvedli, že uložení opatření proti malé vyvážející zemi, jako je Turecko, by celý trh Unie prakticky ponechalo několika málo výrobcům, s výsledným negativním dopadem na konkurenční prostředí.
(116)
V této souvislosti je třeba uvést, že platí, že antidumpingové clo nemá být omezujícím prostředkem a bránit obchodním tokům ze zemí, které jsou předmětem šetření. Opatření mají zajistit narovnání podmínek pro různé účastníky na trhu. Zároveň je třeba poznamenat, že na trhu Unie je přítomno více než 20 evropských výrobců a dovoz z dalších třetích zemí je značný. Proto se jakékoli výhrady týkající se konkurenčního prostředí na trhu Unie nezdají být odůvodněné.
(117)
Na základě výše uvedených skutečností se vyvozuje předběžný závěr, že neexistují žádné přesvědčivé důvody proti uložení prozatímních opatření na dovoz dotčeného výrobku pocházejícího z Ruska a Turecka.
G. PROZATÍMNÍ ANTIDUMPINGOVÁ OPATŘENÍ
(118)
S ohledem na závěry, k nimž se dospělo v souvislosti s dumpingem, újmou, příčinnou souvislostí a zájmem Unie, je třeba uložit prozatímní opatření na dovoz dotčeného výrobku pocházejícího z Ruska a Turecka, aby se zabránilo další újmě způsobované výrobnímu odvětví Unie dumpingovým dovozem.
1. Úroveň pro odstranění újmy
(119)
Prozatímní opatření na dovoz pocházející z dotčených zemí by měla být uložena ve výši dostatečné k odstranění dumpingu, aniž by přitom přesahovala výši újmy, která je výrobnímu odvětví Unie působena dumpingovým dovozem. Při výpočtu výše cla nezbytného pro odstranění účinků dumpingu působícího újmu se má za to, že by případná opatření měla výrobnímu odvětví Unie umožnit pokrýt výrobní náklady a dosáhnout celkově zisku před zdaněním, kterého by bylo možné přiměřeně dosáhnout za běžných podmínek hospodářské soutěže, tj. bez přítomnosti dumpingového dovozu.
(120)
Vzhledem k tomu, že zjištěná rozpětí cenového podbízení jsou ve všech případech vyšší než příslušná dumpingová rozpětí a že výrobní odvětví Unie utrpělo v období šetření ztráty, byla by jakákoli vypočtená úroveň pro odstranění újmy sama o sobě vždy ještě vyšší. Proto se mělo za to, že podrobný výpočet výše újmy není nutný.
2. Prozatímní opatření
(121)
Vzhledem k výše uvedenému a v souladu s čl. 7 odst. 2 základního nařízení se usuzuje, že by mělo být uloženo prozatímní antidumpingové clo na dovoz dotčeného výrobku pocházejícího z Ruska a Turecka, a to ve výši odpovídající nižší ze zjištěných hodnot dumpingového rozpětí a úrovně pro odstranění újmy, podle pravidla nižšího cla, jímž je ve všech případech zjištěné dumpingové rozpětí.
(122)
S ohledem na to, že žádný z ruských vyvážejících výrobců nespolupracoval, bylo pro Rusko vypočteno celostátní dumpingové rozpětí, jak bylo vysvětleno výše v 21. až 31. bodě odůvodnění.
(123)
Na základě skutečnosti, že v případě Turecka byla úroveň spolupráce posouzena jako poměrně nízká, bylo zbytkové dumpingové rozpětí založeno na přiměřené metodě vedoucí ke stanovení rozpětí, které je vyšší než nejvyšší individuální dumpingové rozpětí tří spolupracujících společností, jak je vysvětleno ve 49. bodě odůvodnění výše.
(124)
Na základě výše uvedených skutečností navrhované celní sazby činí:
Země
Společnost
Prozatímní antidumpingové clo
Rusko
Všechny společnosti
23,8 %
Turecko
RSA
9,6 %
Sardogan
2,9 %
Unifit
12,1 %
Všechny ostatní společnosti
16,7 %
(125)
Individuální sazby antidumpingového cla, stanovené pro jednotlivé společnosti a uvedené v tomto nařízení, byly stanoveny na základě zjištění současného šetření. Odrážejí tedy stav týkající se těchto společností zjištěný během šetření. Tyto celní sazby (oproti celostátnímu clu použitelnému na „všechny ostatní společnosti“) jsou proto výlučně použitelné na dovoz výrobků pocházejících z dotčených zemí a vyrobených uvedenými společnostmi, tedy konkrétně uvedenými právnickými osobami. Na dovážené výrobky vyrobené jakoukoli jinou společností, jejíž název a adresa nejsou konkrétně uvedeny v normativní části tohoto nařízení, včetně subjektů ve spojení se společnostmi konkrétně uvedenými, se tyto sazby nevztahují a tyto výrobky podléhají celní sazbě vztahující se na „všechny ostatní společnosti“.
(126)
Všechny žádosti o uplatňování těchto sazeb antidumpingových cel pro jednotlivé společnosti (např. po změně názvu subjektu nebo po založení nových výrobních nebo prodejních subjektů) by měly být zaslány Komisi (4) se všemi náležitými údaji, zejména s údaji o jakýchkoli změnách činností společnosti, které se týkají výroby, domácích prodejů a prodejů na vývoz a které souvisejí např. s uvedenou změnou názvu nebo změnou výrobních a prodejních subjektů. Bude-li to vhodné, bude nařízení odpovídajícím způsobem změněno formou aktualizace seznamu společností, na něž se vztahují individuální celní sazby.
(127)
Aby bylo zajištěno řádné vymáhání antidumpingového cla, neměla by se výše cla pro všechny ostatní společnosti vztahovat jen na nespolupracující vyvážející výrobce, nýbrž rovněž na výrobce, kteří během období šetření neuskutečnili žádný vývoz do Unie.
H. ZÁVĚREČNÉ USTANOVENÍ
(128)
V zájmu řádného úředního postupu je nutno stanovit období, během kterého mohou zúčastněné strany, které se přihlásily ve lhůtě stanovené v oznámení o zahájení řízení, písemně předložit svá stanoviska a požádat o slyšení. Je třeba rovněž uvést, že zjištění týkající se uložení cel, k nimž se dospělo pro účely tohoto nařízení, jsou prozatímní a za účelem uložení případného konečného cla mohou být znovu posouzena,
PŘIJALA TOTO NAŘÍZENÍ:
Článek 1
1. Ukládá se prozatímní antidumpingové clo na dovoz potrubních tvarovek (jiných než litých tvarovek, přírub a závitových tvarovek) ze železa nebo oceli (kromě korozivzdorné oceli) s největším vnějším průměrem nejvýše 609,6 mm, druhu používaného pro svařování natupo nebo jiné účely, v současnosti kódů KN ex 7307 93 11, ex 7307 93 19 a ex 7307 99 80 (kódy TARIC 7307931191, 7307931193, 7307931194, 7307931195, 7307931199, 7307931991, 7307931993, 7307931994, 7307931995, 7307931999, 7307998092, 7307998093, 7307998094, 7307998095 a 7307998098), pocházejících z Ruska a Turecka.
2. Sazba prozatímního antidumpingového cla, která se vztahuje na čistou cenu s dodáním na hranice Unie před proclením, pro výrobek popsaný v odstavci 1 a vyrobený níže uvedenými společnostmi činí:
Země
Společnost
Prozatímní antidumpingové clo
Doplňkový kód TARIC
Rusko
Všechny společnosti
23,8 %
-
Turecko
RSA Tesisat Malzemeleri San ve Ticaret AȘ, Küçükköy, Istanbul
9,6 %
B295
SARDOĞAN Endüstri ve Ticaret, Kurtköy Pendik, Istanbul
2,9 %
B296
UNIFIT Boru Baglanti Elemanlari Ltd. Sti, Tuzla, Istanbul
12,1 %
B297
Všechny ostatní společnosti
16,7 %
B999
3. Propuštění výrobku uvedeného v odstavci 1 do volného oběhu v Unii je podmíněno složením jistoty odpovídající výši prozatímního cla.
4. Není-li stanoveno jinak, použijí se platné celní předpisy.
Článek 2
Aniž je dotčen článek 20 nařízení Rady (ES) č. 1225/2009, mohou zúčastněné strany požádat o poskytnutí informací o nejdůležitějších skutečnostech a úvahách, na jejichž základě bylo toto nařízení přijato, předložit písemně svá stanoviska a požádat o ústní slyšení před Komisí ve lhůtě jednoho měsíce ode dne vstupu tohoto nařízení v platnost.
V souladu s čl. 21 odst. 4 nařízení (ES) č. 1225/2009 se zúčastněné strany mohou vyjádřit k uplatňování tohoto nařízení ve lhůtě jednoho měsíce ode dne jeho vstupu v platnost.
Článek 3
Toto nařízení vstupuje v platnost prvním dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Článek 1 tohoto nařízení se použije po dobu šesti měsíců.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
V Bruselu dne 30. července 2012.
ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (UE) NR 699/2012
z dnia 30 lipca 2012 r.
nakładające tymczasowe cło antydumpingowe na przywóz niektórych łączników rur i przewodów rurowych z żeliwa lub ze stali pochodzących z Rosji i Turcji
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1225/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. w sprawie ochrony przed przywozem produktów po cenach dumpingowych z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej (1) („rozporządzenie podstawowe”), w szczególności jego art. 7,
po konsultacji z Komitetem Doradczym,
a także mając na uwadze, co następuje:
A. PROCEDURA
1. Wszczęcie postępowania
(1)
W dniu 1 listopada 2011 r. Komisja Europejska („Komisja”) ogłosiła w zawiadomieniu opublikowanym w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (2) („zawiadomienie o wszczęciu”) wszczęcie postępowania antydumpingowego w odniesieniu do przywozu niektórych łączników rur i przewodów rurowych z żeliwa lub ze stali pochodzących z Rosji i Turcji („państwa, których dotyczy postępowanie”).
(2)
Postępowanie wszczęto w wyniku skargi złożonej w dniu 20 września 2011 r. przez Komitet Obrony Przemysłu Stalowych Łączników Spawanych Doczołowo Unii Europejskiej (Defence Committee of the Steel Butt-Welding Fittings Industry of the European Union) („skarżący”) w imieniu producentów reprezentujących znaczącą część, w tym przypadku ponad 40 %, całkowitej unijnej produkcji niektórych łączników rur i przewodów rurowych z żeliwa lub ze stali. Skarga zawierała dowody prima facie wskazujące na istnienie dumpingu w odniesieniu do wymienionego produktu i wynikającą z niego istotną szkodę, które uznano za wystarczające, aby uzasadnić wszczęcie postępowania.
2. Strony zainteresowane postępowaniem
(3)
Komisja oficjalnie powiadomiła o wszczęciu postępowania skarżących, innych znanych producentów unijnych, znanych producentów eksportujących i przedstawicieli państw, których dotyczy postępowanie, a także znanych importerów i użytkowników. Zainteresowanym stronom dano możliwość przedstawienia uwag na piśmie oraz zgłoszenia wniosku o przesłuchanie w terminie określonym w zawiadomieniu o wszczęciu.
(4)
Wszystkie strony, które wystąpiły z wnioskiem o przesłuchanie oraz wykazały szczególne powody, dla których powinny zostać wysłuchane, uzyskały taką możliwość.
a) Kontrola wyrywkowa producentów unijnych
(5)
Ze względu na dużą liczbę producentów unijnych w zawiadomieniu o wszczęciu przewidziano możliwość zastosowania kontroli wyrywkowej w celu ustalenia szkody, zgodnie z art. 17 rozporządzenia podstawowego.
(6)
W zawiadomieniu o wszczęciu Komisja ogłosiła, że dokonała tymczasowego doboru próby producentów unijnych. Próba ta składała się z trzech przedsiębiorstw, spośród 22 producentów unijnych, o których wiedziano, że wytwarzali produkt podobny przed wszczęciem dochodzenia.
(7)
Próba została wybrana na podstawie wielkości sprzedaży i produkcji, jaka mogła zostać właściwie zbadana w dostępnym czasie. Objęci próbą producenci unijni mają siedziby w czterech państwach członkowskich i odpowiadają za 48 % łącznej sprzedaży unijnej wszystkich producentów unijnych oraz za 64 % sprzedaży producentów, którzy się zgłosili. Żadna z zainteresowanych stron nie sprzeciwiła się zaproponowanej próbie.
b) Kontrola wyrywkowa importerów niepowiązanych
(8)
Z uwagi na potencjalnie dużą liczbę importerów niepowiązanych w zawiadomieniu o wszczęciu przewidziano kontrolę wyrywkową zgodnie z art. 17 rozporządzenia podstawowego. Aby umożliwić Komisji podjęcie decyzji o kontroli wyrywkowej i, jeżeli konieczność taka zostanie stwierdzona, aby umożliwić dobór próby, wszystkich importerów poproszono o zgłoszenie się do Komisji i dostarczenie, jak określono w zawiadomieniu o wszczęciu postępowania, podstawowych informacji na temat swojej działalności związanej z produktem objętym dochodzeniem i prowadzonej w okresie objętym dochodzeniem od dnia 1 października 2010 r. do dnia 30 września 2011 r.
(9)
Spośród 38 niepowiązanych importerów, z którymi kontaktowała się Komisja, tylko pięć przedsiębiorstw odpowiedziało na pytania dotyczące kontroli wyrywkowej w wyznaczonym terminie. Jedno przedsiębiorstwo okazało się być bardziej użytkownikiem niż importerem. Dlatego też uznano, że kontrola wyrywkowa nie była konieczna, a Komisja rozesłała kwestionariusze do wszystkich czterech importerów, którzy się zgłosili. Ostatecznie tylko dwóch importerów udzieliło odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu i w pełni współpracowało podczas dochodzenia.
c) Kontrola wyrywkowa producentów eksportujących
(10)
Z uwagi na dużą liczbę producentów eksportujących, w zawiadomieniu o wszczęciu przewidziano kontrole wyrywkowe w celu stwierdzenia dumpingu, zgodnie z art. 17 rozporządzenia podstawowego. Aby umożliwić Komisji podjęcie decyzji co do konieczności kontroli wyrywkowej, a w przypadku uznania takiej kontroli za konieczną - aby umożliwić dobór próby, wszyscy producenci eksportujący zostali poproszeni o zgłoszenie się do Komisji i dostarczenie, zgodnie z zawiadomieniem o wszczęciu, podstawowych informacji dotyczących ich działalności związanej z produktem objętym dochodzeniem w okresie objętym dochodzeniem od dnia 1 października 2010 r. do dnia 30 września 2011 r. Skonsultowano się również z władzami państw, których dotyczy postępowanie.
(11)
W przypadku Rosji żaden z producentów eksportujących nie podjął współpracy w ramach dochodzenia. W przypadku tureckich producentów eksportujących zgłosiły się trzy przedsiębiorstwa, Komisja postanowiła zatem, że kontrola wyrywkowa nie jest niezbędna w odniesieniu do Turcji. Trzy współpracujące przedsiębiorstwa tureckie reprezentują większość tureckiego wywozu do Unii w okresie objętym dochodzeniem.
d) Odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu i weryfikacja
(12)
Aby przeprowadzić swoją analizę, Komisja przesłała kwestionariusze do wszystkich trzech współpracujących tureckich producentów eksportujących, a także producentów unijnych objętych próbą i współpracujących niepowiązanych importerów i użytkowników.
(13)
Odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu otrzymano od wszystkich trzech współpracujących tureckich producentów eksportujących, od wszystkich objętych próbą producentów unijnych, dwóch niepowiązanych importerów unijnych i czterech użytkowników.
(14)
Komisja zwróciła się o wszystkie informacje, które uznała za niezbędne do celu tymczasowego stwierdzenia dumpingu, powstałej szkody oraz interesu Unii, a następnie je zweryfikowała. Wizyty weryfikacyjne odbyły się na terenie następujących przedsiębiorstw:
Producenci eksportujący w Turcji
-
RSA Tesisat Malzemeleri San ve Ticaret AȘ, Küçükköy, Istanbul, Turcja,
-
SARDOĞAN Endüstri ve Ticaret, Kurtköy Pendik, Istanbul, Turcja,
-
UNIFIT Boru Baglanti Elemanlari Ltd. Sti, Tuzla, Istanbul, Turcja.
Producenci unijni
-
ERNE Fittings, Schlinz, Austria,
-
Virgilio CENA & Figli S.p.A., Brescia, Włochy.
3. Okres objęty dochodzeniem
(15)
Dochodzenie dotyczące dumpingu i szkody objęło okres od dnia 1 października 2010 r. do dnia 30 września 2011 r. („okres objęty dochodzeniem” lub „OD”). Analiza tendencji mających znaczenie dla oceny szkody objęła okres od 2008 r. do końca okresu objętego dochodzeniem („okres badany”).
4. Środki obowiązujące wobec innych państw trzecich
(16)
Środki antydumpingowe obowiązują w odniesieniu do niektórych łączników rur i przewodów rurowych z żeliwa lub ze stali pochodzących z Malezji, Chińskiej Republiki Ludowej, Republiki Korei i Tajlandii oraz w następstwie praktyk mających na celu obejście środków, również w odniesieniu do niektórych łączników rur i przewodów rurowych z żeliwa lub ze stali, pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej przywożonych z Indonezji, Sri Lanki, Filipin i Tajwanu (z pewnymi wyjątkami) (3). Państwa wymienione w poprzednim zdaniu są dalej zwane „państwami objętymi środkami antydumpingowymi”.
B. PRODUKT OBJĘTY POSTĘPOWANIEM I PRODUKT PODOBNY
1. Produkt objęty postępowaniem
(17)
Produktem objętym postępowaniem są łączniki rur i przewodów rurowych (inne niż łączniki odlewane, kołnierze i łączniki gwintowane), z żeliwa lub ze stali (z wyłączeniem stali nierdzewnej), o największej średnicy zewnętrznej nieprzekraczającej 609,6 mm, rodzaju stosowanego do spawania doczołowego lub do innych celów, obecnie objęte kodami CN ex 7307 93 11, ex 7307 93 19 i ex 7307 99 80 („produkt objęty postępowaniem”).
(18)
W procesie produkcji rury stalowe bez szwu lub spawane stosuje się do produkcji kolanek, zwężek i trójników, natomiast do wyrobu zaślepek jako surowiec służy zwykle blacha stalowa. Kolanka i zwężki wykonywane są poprzez cięcie i formowanie, gięcie lub obciskanie. Trójniki wykonywane są z wykorzystaniem pras hydraulicznych, natomiast zaślepki produkuje się, formując arkusze blachy lub płyty stalowe. Przed zapakowaniem są one zwykle fazowane i śrutowane. W niektórych przypadkach produkt poddaje się również galwanizacji. Wszystkie rodzaje produktów mają te same podstawowe właściwości fizyczne, chemiczne i techniczne i jednakowe zastosowania podstawowe.
(19)
Łączniki rur i przewodów rurowych używane są w przemyśle petrochemicznym, budownictwie, energetyce, przemyśle stoczniowym i instalacjach przemysłowych. Są one używane do łączenia ze sobą rur lub przewodów rurowych we wszystkich powyższych zastosowaniach.
2. Produkt podobny
(20)
Stwierdzono, że produkt objęty postępowaniem oraz niektóre łączniki rur i przewodów rurowych z żeliwa lub ze stali sprzedawane na rynku krajowym w państwach, których dotyczy postępowanie, jak również niektóre łączniki rur i przewodów rurowych z żeliwa lub ze stali sprzedawane w Unii przez przemysł unijny mają te same podstawowe właściwości fizyczne, chemiczne i techniczne oraz te same podstawowe zastosowania. Tymczasowo uznaje się je zatem za produkty podobne w rozumieniu art. 1 ust. 4 rozporządzenia podstawowego.
C. DUMPING
1. Rosja
(21)
Jak wspomniano w motywie 11 powyżej, żaden z rosyjskich producentów eksportujących nie współpracował w niniejszym dochodzeniu. W związku z tym, zgodnie z art. 18 rozporządzenia podstawowego, obliczeń dotyczących dumpingu w odniesieniu do Rosji dokonano na podstawie dostępnych faktów, jak wyjaśniono poniżej.
1.1. Wartość normalna
(22)
Wobec braku współpracy ze strony któregokolwiek z rosyjskich producentów eksportujących, wartość normalna dla Rosji została obliczona na podstawie dostępnych faktów.
(23)
Należy przypomnieć, że skarga zawierała dowody prima facie świadczące o istnieniu dumpingu w odniesieniu do rosyjskiego przywozu produktu objętego postępowaniem. W związku z brakiem bardziej szczegółowych informacji, obliczenia, które doprowadziły do powstania takich dowodów, opierały się na wartości normalnej konstruowanej dla Rosji. Niemniej jednak, w celu ustalenia bardziej precyzyjnej wartości normalnej, Komisja tymczasowo uznała, że wartość normalna dla Rosji zostanie skonstruowana na podstawie informacji otrzymanych w trakcie dochodzenia od tych tureckich producentów eksportujących, którzy używają rosyjskich stalowych rur i przewodów rurowych bez szwu jako wsadu do produkcji produktu objętego postępowaniem. Rzeczywiście koszt surowca stanowi większość łącznych kosztów produkcji produktu objętego postępowaniem, a zatem metoda ta została uznana za najbardziej wiarygodną do celów ustalenia wartości normalnej w odniesieniu do Rosji na podstawie dostępnych faktów.
(24)
Wartość normalna dla Rosji została zatem obliczona poprzez określenie średniej ważonej wartości normalnej tych współpracujących tureckich producentów eksportujących, którzy kupują część surowca z Rosji.
(25)
Należy zauważyć, że uzyskana wartość normalna została ustalona dla rodzaju produktu (kolanka) reprezentującego najwyższą wielkość przywozu, a nie dla wszystkich rodzajów produktu objętego postępowaniem, tak by umożliwić reprezentatywne porównanie z ceną eksportową (zob. poniższe motywy).
1.2. Cena eksportowa
(26)
Z uwagi na brak bardziej szczegółowych informacji na temat cen, cena eksportowa w odniesieniu do przywozu produktu objętego postępowaniem pochodzącego z Rosji została ustalona na podstawie danych Eurostatu dotyczących przywozu. Biorąc pod uwagę dużą różnorodność asortymentu produktów zgłoszonych w ramach niektórych kodów CN, cenę eksportową określono poprzez ograniczenie wykorzystania danych Eurostatu do rodzaju produktu (kolanka) reprezentującego najwyższą wielkość przywozu, który jest uważany za reprezentatywny dla całości produktu objętego postępowaniem. Cenę eksportową oparto więc na kodzie CN 7307 93 11.
(27)
Wspomniane wyżej dane Eurostatu dotyczące przywozu musiały zostać dostosowane z uwagi na fakt, że w niektórych transakcjach przywozowych z Rosji do Bułgarii, Estonii i na Litwę pojawiły się nieprawidłowe deklaracje, najprawdopodobniej z powodu błędnej klasyfikacji produktów. Transakcje te zidentyfikowano, stosując statystyki dotyczące przywozu udostępnione w bazie danych zgodnie z art. 14 ust. 6 rozporządzenia podstawowego i usunięto z obliczeń ceny eksportowej w celu uniknięcia wykorzystania zniekształconej ceny eksportowej przy obliczaniu dumpingu.
1.3. Porównanie
(28)
Margines dumpingu ustalono, porównując cenę eksportową ex-works opartą na danych Eurostatu z wartością normalną dla Rosji ustaloną jak wyżej.
(29)
Aby ustalić cenę eksportową ex-works, cenę eksportową CIF opartą na danych Eurostatu (i skorygowaną w celu usunięcia zniekształceń, jak określono powyżej) dostosowano o koszty transportu. W tym celu zastosowano koszt transportu obliczony w skardze, ponieważ jego oszacowanie uznano za uzasadnione.
1.4. Margines dumpingu
(30)
Ogólnokrajowy margines dumpingu wyrażono jako wartość procentową ceny CIF na granicy Unii przed ocleniem.
(31)
Na podstawie powyższego ogólnokrajowy tymczasowy margines dumpingu, wyrażony jako odsetek ceny CIF na granicy Unii przed ocleniem, przedstawia się następująco:
Przedsiębiorstwo
Tymczasowy margines dumpingu
Wszystkie przedsiębiorstwa
23,8 %
2. Turcja
2.1. Wartość normalna
(32)
Zgodnie z art. 2 ust. 2 rozporządzenia podstawowego Komisja zbadała w pierwszej kolejności, czy całkowita wielkość sprzedaży krajowej produktu podobnego dla każdego z trzech współpracujących producentów eksportujących była reprezentatywna, tzn. czy całkowita wielkość takiej sprzedaży stanowiła przynajmniej 5 % całkowitej wielkości sprzedaży eksportowej produktu objętego postępowaniem do Unii. Dochodzenie wykazało, że sprzedaż krajowa produktu podobnego była reprezentatywna w przypadku wszystkich współpracujących producentów eksportujących.
(33)
Następnie Komisja określiła, które rodzaje produktu sprzedawane na rynku krajowym przez przedsiębiorstwa odnotowujące ogólnie reprezentatywną wielkość sprzedaży krajowej były identyczne z rodzajami sprzedawanymi na wywóz do Unii lub też bardzo do nich podobne.
(34)
Ustalono, w odniesieniu do każdego rodzaju produktu podobnego sprzedawanego przez producentów eksportujących na ich rynku krajowym i porównywalnego z rodzajem produktu objętego postępowaniem sprzedawanym na wywóz do Unii, czy sprzedaż krajowa była wystarczająco reprezentatywna do celów art. 2 ust. 2 rozporządzenia podstawowego. Sprzedaż krajowa danego rodzaju produktu uznawana była za wystarczająco reprezentatywną, jeśli wielkość sprzedaży tego rodzaju produktu niezależnym klientom na rynku krajowym w OD wynosiła około 5 % całkowitej wielkości sprzedaży na wywóz do Unii porównywalnego rodzaju produktu. W toku dochodzenia ustalono, że w przypadku każdego z trzech przedsiębiorstw dla większości rodzajów produktu miała miejsce reprezentatywna sprzedaż krajowa.
(35)
Komisja zbadała następnie, czy sprzedaż krajową reprezentatywnych ilości każdego rodzaju produktu objętego postępowaniem można uznać za sprzedaż dokonaną w zwykłym obrocie handlowym zgodnie z art. 2 ust. 4 rozporządzenia podstawowego. Dokonano tego poprzez ustalenie, dla każdego rodzaju produktu, jaka część sprzedaży niezależnym odbiorcom na rynku krajowym w okresie objętym dochodzeniem przynosiła zyski.
(36)
W przypadkach gdy wielkość sprzedaży danego rodzaju produktu, sprzedawanego po cenie sprzedaży netto równej obliczonym kosztom produkcji lub wyższej od nich, przekraczała 80 % całkowitej wielkości sprzedaży danego rodzaju produktu, a średnia ważona cena sprzedaży była równa jednostkowym kosztom lub wyższa od nich, wartość normalną poszczególnych rodzajów produktu obliczono jako średnią ważoną cen sprzedaży krajowej ogółem tego rodzaju produktu.
(37)
W przypadkach gdy wielkość sprzedaży z zyskiem danego rodzaju produktu stanowiła 80 % lub mniej całkowitej wielkości sprzedaży tego rodzaju produktu lub gdy średnia ważona ceny tego rodzaju produktu była niższa niż koszty jednostkowe, wartość normalną oparto na rzeczywistej cenie krajowej, którą obliczono jako średnią ważoną ceny w krajowej sprzedaży, wyłącznie z zyskiem, danego rodzaju produktu.
(38)
Dochodzenie wykazało, że sprzedaż z zyskiem niektórych porównywalnych rodzajów produktów przekraczała 80 % sprzedaży krajowej ogółem, zatem w przypadku tej sprzedaży w celu obliczenia średniej ceny dla wartości normalnej uwzględniono całość sprzedaży krajowej. W odniesieniu do pozostałych rodzajów produktów, również uznawanych za sprzedawane w zwykłym obrocie handlowym, wykorzystano jedynie sprzedaż z zyskiem.
(39)
Jeżeli dane rodzaje produktu były sprzedawane ze stratą, uznawano, że nie były one sprzedawane w zwykłym obrocie handlowym. W odniesieniu do rodzajów produktu, które nie były sprzedawane w zwykłym obrocie handlowym, a także tych, które nie były sprzedawane w reprezentatywnych ilościach na rynku krajowym, konieczne było skonstruowanie wartości normalnej. Wszystkie trzy przedsiębiorstwa objęte dochodzeniem sprzedawały takie rodzaje produktu na wywóz do Unii, jednak w ograniczonych ilościach.
(40)
W celu skonstruowania wartości normalnej zgodnie z art. 2 ust. 6 rozporządzenia podstawowego, poniesione koszty sprzedaży, koszty ogólne i administracyjne (SG&A) oraz średni ważony zysk osiągnięty przez współpracujących producentów eksportujących objętych postępowaniem z krajowej sprzedaży produktu podobnego dokonanej w zwykłym obrocie handlowym w okresie objętym dochodzeniem dodano do średnich kosztów produkcji tych producentów eksportujących w okresie objętym dochodzeniem. W odniesieniu do rodzajów produktu sprzedawanych w niereprezentatywnej ilości na rynku krajowym, do skonstruowania wartości normalnej wykorzystano średnią ważoną zysku i SG&A w zwykłym obrocie handlowym tej niereprezentatywnej sprzedaży.
2.2. Cena eksportowa
(41)
W każdym przypadku gdy produkt objęty postępowaniem był wywożony do niezależnych klientów w Unii, cena eksportowa była ustalana zgodnie z art. 2 ust. 8 rozporządzenia podstawowego, mianowicie na podstawie faktycznie zapłaconych lub należnych cen eksportowych.
(42)
Jedno z trzech współpracujących przedsiębiorstw tureckich miało bardzo ograniczoną sprzedaż eksportową do Unii w okresie objętym dochodzeniem. Przedmiotowe przedsiębiorstwo twierdziło, że chciałoby zwiększyć wywóz do Unii, ale nie było w stanie zaoferować importerom wystarczająco niskich cen, i wnioskowało o uwzględnienie tego faktu w analizie.
(43)
Obliczenie dumpingu dla tego przedsiębiorstwa musiało się jednak opierać na jego ograniczonej sprzedaży. Nawet jeśli sprzedaż przedsiębiorstwa do Unii była ograniczona, nie może być ona pominięta i może być jedyną podstawą obliczenia indywidualnego marginesu dumpingu dla tego przedsiębiorstwa. W każdym razie niezdolność przedsiębiorstwa do zwiększenia sprzedaży z powodu jego rzekomo wysokich cen nie może być postrzegana jako czynnik wpływający na obliczenie dumpingu w odniesieniu do tego przedsiębiorstwa.
2.3. Porównanie
(44)
Wartość normalną i ceny eksportowe porównywano na podstawie ceny ex-works. Aby zapewnić obiektywne porównanie między wartością normalną a ceną eksportową, wzięto pod uwagę, w formie dostosowań, różnice wpływające na ceny i porównywalność cen zgodnie z art. 2 ust. 10 rozporządzenia podstawowego. Wprowadzono odpowiednie dostosowania we wszystkich przypadkach, w których uznano je za rozsądne, prawidłowe i poparte potwierdzonymi dowodami. W szczególności dokonano dostosowań w odniesieniu do kosztów frachtu i ubezpieczenia, w tym frachtu w państwie wywozu, rabatów, prowizji, kosztów kredytu i opłat bankowych.
2.4. Marginesy dumpingu
(45)
Tymczasowe marginesy dumpingu wyrażono jako wartość procentową ceny CIF na granicy Unii przed ocleniem.
a) Margines dumpingu dla przedsiębiorstw objętych dochodzeniem
(46)
Zgodnie z art. 2 ust. 11 i 12 rozporządzenia podstawowego, indywidualny margines dumpingu dla jednego z trzech współpracujących producentów eksportujących ustalono na podstawie porównania średniej ważonej wartości normalnej z obliczoną dla tego przedsiębiorstwa średnią ważoną ceną eksportową w wywozie do Unii produktu objętego postępowaniem.
(47)
Jednakże w odniesieniu do pozostałych dwóch współpracujących tureckich producentów, obliczenia dotyczące dumpingu w ich przypadku wykazały, że przedsiębiorstwa prowadziły ukierunkowany dumping w danym okresie, jak również w odniesieniu do określonych odbiorców i regionów. Rzeczywiście istniała wyraźna prawidłowość w zakresie ich cen eksportowych, które różniły się znacznie w zależności od nabywców, regionów, a także od okresów. Ponadto obliczenie dumpingu na podstawie porównania średniej ważonej wartości normalnej ze średnimi ważonymi cenami eksportowymi nie odzwierciedlało pełnej skali dumpingu prowadzonego przez dwóch przedmiotowych producentów.
(48)
Zatem, w celu odzwierciedlenia pełnej skali dumpingu prowadzonego przez dwa przedmiotowe przedsiębiorstwa, zgodnie z art. 2 ust. 11 rozporządzenia podstawowego, wartość normalna ustalona na bazie średniej ważonej została porównana w ich przypadku z cenami wszystkich poszczególnych transakcji wywozu do Unii.
b) Margines dumpingu dla przedsiębiorstw niewspółpracujących
(49)
W odniesieniu do wszystkich niewspółpracujących tureckich producentów eksportujących ustalono rezydualny margines dumpingu. Biorąc pod uwagę, że poziom współpracy był uważany za względnie niski (wielkość wywozu trzech współpracujących przedsiębiorstw tureckich stanowiła mniej niż 80 % całości tureckiego wywozu do Unii podczas OD), rezydualny margines dumpingu oparto na uzasadnionej metodzie prowadzącej do ustalenia marginesu, który jest wyższy niż najwyższy spośród indywidualnych marginesów dumpingu trzech współpracujących przedsiębiorstw. Margines ten został ustalony na podstawie sprzedaży reprezentatywnych rodzajów produktu przez tureckiego producenta współpracującego, mającego najwyższy margines dumpingu spośród trzech współpracujących przedsiębiorstw.
(50)
Na podstawie powyższego tymczasowe marginesy dumpingu, wyrażone jako odsetek ceny CIF na granicy Unii przed ocleniem, przedstawiają się następująco:
Przedsiębiorstwo
Tymczasowy margines dumpingu
RSA
9,6 %
Sardogan
2,9 %
Unifit
12,1 %
Wszystkie pozostałe przedsiębiorstwa
16,7 %
D. SZKODA
1. Produkcja unijna i przemysł unijny
(51)
W okresie objętym dochodzeniem produkt podobny był wytwarzany przez 22 producentów w Unii. W rozumieniu art. 4 ust. 1 i art. 5 ust. 4 rozporządzenia podstawowego wszyscy istniejący producenci unijni w liczbie 22 stanowią przemysł unijny i są dalej zwani „przemysłem unijnym”.
(52)
Jak wskazano w motywie 7 powyżej, trzech objętych próbą producentów unijnych reprezentuje ok. 50 % łącznej sprzedaży unijnej produktu podobnego.
2. Konsumpcja w Unii
(53)
Konsumpcję w Unii ustalono na podstawie wielkości sprzedaży przemysłu unijnego na rynku unijnym w oparciu o informacje pochodzące z odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu przekazane przez przedsiębiorstwa objęte próbą, z szacunków przedstawionych w skardze w odniesieniu do pozostałych unijnych producentów i z danych na temat wielkości przywozu pochodzących z Eurostatu.
(54)
Konsumpcja w Unii obniżyła się znacząco, o 40 %, między 2008 r. a OD. Zmniejszyła się o 44 % w 2009 r., pozostała na tym samym poziomie w 2010 r., a następnie wzrosła nieznacznie, o 4 punkty procentowe, w OD.
Tabela 1
Konsumpcja w Unii
2008
2009
2010
OD
Jednostki (tony)
98 197
55 172
54 878
58 706
Indeks (2008 = 100)
100
56
56
60
3. Przywóz z państw, których dotyczy postępowanie
3.1. Łączna ocena skutków przywozu objętego postępowaniem
(55)
Komisja zbadała, czy przywóz produktu objętego postępowaniem pochodzącego z Rosji i Turcji należy oceniać łącznie, zgodnie z art. 3 ust. 4 rozporządzenia podstawowego.
(56)
W przypadku obydwu państw, których dotyczy postępowanie, dochodzenie wykazało, że marginesy dumpingu przekraczają próg de minimis określony w art. 9 ust. 3 rozporządzenia podstawowego, a wielkość przywozu po cenach dumpingowych z tych dwóch państw nie była nieznaczna w rozumieniu art. 5 ust. 7 rozporządzenia podstawowego.
(57)
W odniesieniu do warunków konkurencji pomiędzy produktami przywożonymi z Rosji i Turcji a produktem podobnym dochodzenie wykazało, że producenci z obu wymienionych państw korzystają z tych samych kanałów sprzedaży i sprzedają swoje produkty podobnym grupom klientów. Dochodzenie wykazało również, że przywóz z obu tych krajów wykazywał w okresie badanym tendencję wzrostową pod względem udziału w rynku.
(58)
Dwóch współpracujących eksporterów tureckich twierdziło, że kumulacja przywozu z Rosji i Turcji jest w tym przypadku nieodpowiednia, ponieważ przywóz z tych państw wykazuje odmienne tendencje w odniesieniu do wielkości i cen.
(59)
W tej kwestii należy zauważyć, iż w dochodzeniu ustalono, że o ile przywóz z Turcji jest stosunkowo stabilny pod względem wielkości, to przywóz z Rosji jest coraz większy. Jednakże biorąc pod uwagę spadek popytu w okresie badanym, udział w rynku przywozu z obu państw jest coraz większy. Równocześnie ich ceny nie wydają się różnić znacząco, przynajmniej w okresie między 2009 r. a OD (wysoka średnia cena przywozu z Rosji w 2008 r. jest prawdopodobnie wynikiem niepoprawnej sprawozdawczości), od rosyjskich średnich cen, które są nieco niższe, choć bardzo zbliżone do średnich cen przywozu z Turcji.
(60)
W świetle powyższych ustaleń tymczasowo uznaje się, że wszystkie kryteria określone w art. 3 ust. 4 rozporządzenia podstawowego zostały spełnione i że w związku z tym przywóz z Rosji i Turcji należy poddać łącznej ocenie.
3.2. Wielkość przywozu po cenach dumpingowych
(61)
W okresie badanym wielkość przywozu po cenach dumpingowych produktu objętego postępowaniem z państw, których dotyczy postępowanie, na rynek unijny zwiększyła się o 46 %. Uściślając, przywóz spadł o 31 % w 2009 r., tuż przed tym, jak nastąpił ogromny wzrost o 89 punktów procentowych w 2010 r. Następnie w OD wystąpił lekki spadek, tj. o około 12 punktów procentowych. Wielkość przywozu po cenach dumpingowych w OD wyniosła 2 935 ton.
Tabela 2
Przywóz po cenach dumpingowych z państw, których dotyczy postępowanie
2008
2009
2010
IP
Jednostki (tony)
2 009
1 392
3 174
2 935
Indeks (2008 = 100)
100
69
158
146
Udział w rynku
2 %
3 %
6 %
5 %
Źródło: Eurostat
3.3. Udział w rynku przywozu po cenach dumpingowych
(62)
Odpowiedni udział w rynku przywozu po cenach dumpingowych z państw, których dotyczy postępowanie, wzrósł ponad dwukrotnie w okresie badanym, konkretnie z 2 % do 5 %.
3.4. Ceny
a) Zmiany cen
(63)
Poniższa tabela pokazuje średnią cenę przywozu po cenach dumpingowych z państw, których dotyczy postępowanie, na granicy Unii przed ocleniem, zgodnie z danymi Eurostatu. W okresie badanym średnia cena przywozu z państw, których dotyczy postępowanie, utrzymywała się ogólnie na stabilnym poziomie 1 961 EUR za tonę, z wyjątkiem 2010 r., kiedy nastąpił jej spadek o około 150 EUR.
Tabela 3
Średnie ceny przywozu po cenach dumpingowych
2008
2009
2010
OD
Średnie ceny sprzedaży za tonę
1 961
1 936
1 788
1 961
Indeks (2008 = 100)
100
99
91
100
Źródło: Eurostat
b) Podcięcie cenowe
(64)
Dokonano porównania cen poszczególnych rodzajów produktu między ceną sprzedaży współpracujących tureckich producentów eksportujących a ceną sprzedaży stosowaną w Unii przez objętych próbą producentów unijnych. Biorąc pod uwagę, że rosyjscy eksporterzy nie współpracowali w ramach dochodzenia, obliczenie podcięcia cenowego zostało przeprowadzone z wykorzystaniem średnich cen CIF podanych przez Eurostat oraz średnich cen sprzedaży producentów unijnych w Unii. Tam, gdzie to było konieczne, zastosowano korekty w odniesieniu do obu państw, których dotyczy postępowanie, w celu uwzględnienia poziomu handlu i kosztów poprzywozowych, w tym cła w przypadku Rosji.
(65)
Porównanie wykazało, że w OD objęty postępowaniem produkt przywożony po cenach dumpingowych, pochodzący z państw, których dotyczy postępowanie, sprzedawany w Unii, podciął ceny przemysłu unijnego nawet o ok. 30 %.
4. Sytuacja przemysłu unijnego
(66)
Zgodnie z art. 3 ust. 5 rozporządzenia podstawowego badanie wpływu przywozu towarów po cenach dumpingowych na przemysł unijny zawierało ocenę wszystkich czynników i wskaźników gospodarczych wywierających wpływ na przemysł unijny w okresie badanym.
(67)
Jak wyjaśniono powyżej, Komisja wykorzystała kontrolę wyrywkową producentów unijnych. Do celów analizy szkody ustanowiono wskaźniki szkody na następujących dwóch poziomach:
-
elementy makroekonomiczne (produkcja, moce produkcyjne, wielkość sprzedaży, udział w rynku, wzrost, zatrudnienie, wydajność, ceny, wielkość marginesów dumpingu i poprawa sytuacji po wcześniejszym dumpingu) poddano ocenie na poziomie całkowitej produkcji unijnej na podstawie informacji zebranych od współpracujących producentów, a w odniesieniu do pozostałych producentów unijnych zastosowano szacunki oparte na danych pochodzących ze skargi,
-
w odniesieniu do producentów unijnych objętych próbą przeprowadzono analizę elementów mikroekonomicznych (zapasy, wynagrodzenia, rentowność, zwrot z inwestycji, przepływy pieniężne, zdolność do pozyskiwania kapitału i inwestycje) na podstawie ich informacji.
4.1. Elementy makroekonomiczne
a) Produkcja
(68)
Produkcja unijna między rokiem 2008 a OD zmniejszyła się o 44 %. Dokładniej, zmniejszyła się o 47 % w 2009 r. i o dalsze 2 punkty procentowe w 2010 r., a następnie lekko wzrosła o 5 punktów procentowych w OD, osiągając 53 653 tony.
Tabela 4
Produkcja
2008
2009
2010
OD
Jednostki (tony)
95 079
49 917
48 017
53 653
Indeks (2008 = 100)
100
53
51
56
Źródło: odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu i skarga
b) Moce produkcyjne i wykorzystanie mocy produkcyjnych
(69)
Moce produkcyjne producentów unijnych utrzymywały się w całym okresie badanym na stałym poziomie 179 912 ton.
Tabela 5
Moce produkcyjne i wykorzystanie mocy produkcyjnych
2008
2009
2010
OD
Jednostki (tony)
179 912
179 912
179 912
179 912
Indeks (2008 = 100)
100
100
100
100
Stopień wykorzystania
53 %
28 %
27 %
30 %
Indeks (2008 = 100)
100
53
51
56
Źródło: odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu i skarga
(70)
Wykorzystanie mocy produkcyjnych wyniosło 53 % w 2008 r., spadło do 28 % w 2009 r., do 27 % w 2010 r., a następnie nieco wzrosło w OD do 30 %. Zmiany poziomu wykorzystania mocy produkcyjnych wyraźnie odzwierciedlają tendencje w produkcji, ponieważ moce produkcyjne pozostały niezmienne.
c) Wielkość sprzedaży
(71)
Wielkość sprzedaży prowadzonej przez producentów unijnych na rzecz niepowiązanych klientów na rynku unijnym w okresie badanym zmniejszyła się o 38 %. Sprzedaż spadła o 45 % w 2009 r., pozostała na tym samym poziomie w 2010 r., a następnie nieznacznie wzrosła w OD o 7 punktów procentowych. Sprzedaż unijna w OD wyniosła 42 379 ton.
Tabela 6
Sprzedaż unijna
2008
2009
2010
OD
Jednostki (tony)
68 870
37 649
37 890
42 379
Indeks (2008 = 100)
100
55
55
62
Źródło: odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu i skarga
d) Udział w rynku
(72)
Udział w rynku producentów unijnych utrzymywał się na stosunkowo stabilnym poziomie w okresie badanym, a nawet wzrósł w OD do 72 %. Wzrost udziału w rynku jest odzwierciedleniem faktu, iż wielkość sprzedaży producentów unijnych spadła nieznacznie mniej niż konsumpcja w tym okresie.
Tabela 7
Udział w rynku producentów unijnych
2008
2009
2010
OD
Udział w rynku
70 %
68 %
69 %
72 %
Indeks (2008 = 100)
100
97
98
103
Źródło:
odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu, skarga i Eurostat
e) Wzrost
(73)
Biorąc pod uwagę, że konsumpcja spadła o 40 % między 2008 r. a OD, stwierdza się, że producenci unijni nie mogli skorzystać z żadnego powiększenia rynku.
f) Zatrudnienie
(74)
Poziom zatrudnienia u producentów unijnych zmniejszył się o 18 % w okresie pomiędzy 2008 r. a OD. Uściślając, liczba osób zatrudnionych znacząco się zmniejszyła z 982 w 2008 r. do 824 w 2009 r., tj. o 16 %, i utrzymywała się na poziomie bliskim tej wielkości w 2010 r., zanim dalej spadła do 801 w OD.
Tabela 8
Zatrudnienie
2008
2009
2010
OD
Jednostki (osoby)
982
824
833
801
Indeks (2008 = 100)
100
84
85
82
Źródło: odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu i skarga
g) Wydajność
(75)
Wydajność siły roboczej producentów unijnych mierzona jako produkcja (w tonach) na osobę zatrudnioną rocznie spadła w okresie badanym o 31 %. Spadek ten odzwierciedla fakt, że produkcja zmniejszała się w szybszym tempie niż wielkość zatrudnienia.
Tabela 9
Wydajność
2008
2009
2010
OD
Jednostki (tony na osobę zatrudnioną)
194
121
115
134
Indeks (2008 = 100)
100
63
60
69
Źródło: odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu i skarga
h) Ceny sprzedaży
(76)
Średnie roczne ceny sprzedaży producentów unijnych na rynku unijnym dyktowane klientom niepowiązanym spadły w badanym okresie o ponad 10 %. Dokładniej, średnie ceny początkowo wzrosły w 2009 r. o ok. 12 %, by gwałtownie spaść w 2010 r. o 23 punkty procentowe i pozostać na tym poziomie w OD. W OD średnia cena producentów unijnych wynosiła 3 096 EUR za tonę.
Tabela 10
Średnie ceny producentów unijnych
2008
2009
2010
OD
Jednostki (EUR/tonę)
3 489
3 911
3 116
3 096
Indeks (2008 = 100)
100
112
89
89
Źródło: odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu i skarga
(77)
Jak wskazano powyżej, ceny sprzedaży przemysłu unijnego zostały podcięte przez przywóz po cenach dumpingowych z Rosji i Turcji.
i) Wielkość marginesu dumpingu i poprawa sytuacji po wcześniejszym dumpingu
(78)
Z uwagi na skalę, udział w rynku i ceny przywozu z Rosji i Turcji wpływ rzeczywistych marginesów dumpingu na przemysł unijny nie może być uważany za nieistotny. Należy przypomnieć, że jak wskazano w motywie 16 powyżej, środki antydumpingowe obowiązują w stosunku do ośmiu państw. Z uwagi na fakt, że w okresie objętym niniejszym dochodzeniem przemysł unijny stracił udział w sprzedaży i poniósł straty, nie stwierdza się poprawy sytuacji po wcześniejszym dumpingu, uznając, że produkcja unijna pozostaje wrażliwa na szkodliwy wpływ przywozu po cenach dumpingowych na rynek unijny.
4.2. Elementy mikroekonomiczne
a) Zapasy
(79)
Stan zapasów końcowych objętych próbą producentów unijnych zmniejszył się między 2008 r. a OD o 18 %. Dokładniej, zapasy zwiększyły się nieznacznie w 2009 r. o 2 %, a później zmniejszyły się o 13 punktów procentowych w 2010 r. i o dalsze 7 punktów procentowych w OD. Na koniec OD stan zapasów objętych próbą producentów unijnych wynosił 5 338 ton.
Tabela 11
Stan zapasów na koniec poszczególnych okresów
Próba
2008
2009
2010
OD
Jednostka (tony)
6 526
6 661
5 822
5 338
Indeks (2008 = 100)
100
102
89
82
Źródło: odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu
b) Płace
(80)
Roczne koszty pracy zmniejszyły się o 10 % między 2008 r. a OD. Dokładniej rzecz ujmując, koszty pracy zmniejszyły się znacząco w 2009 r. o niemal 20 % (odpowiadające redukcji zatrudnienia), a następnie wzrosły w 2010 r. o 4 punkty procentowe i o kolejne 5 punktów procentowych w OD.
Tabela 12
Roczne koszty pracy
Próba
2008
2009
2010
OD
Jednostki (EUR)
26 412 013
21 500 757
22 490 982
23 860 803
Indeks (2008 = 100)
100
81
85
90
Źródło: odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu
c) Rentowność i zwrot z inwestycji
(81)
W okresie badanym rentowność prowadzonej przez objętych próbą producentów sprzedaży produktu podobnego niepowiązanym klientom na rynku unijnym, wyrażona jako odsetek sprzedaży netto, zmniejszyła się z istotnych zysków do znaczących strat. Dokładniej rzecz ujmując, stopa zysku obniżyła się z 9,6 % w 2008 r. do -1,2 % w 2009 r., a następnie dalej, do -7,8 %, w 2010 r. Sytuacja uległa nieznacznej poprawie w OD, kiedy to straty wyniosły -7,0 %.
Tabela 13
Rentowność i zwrot z inwestycji
Próba
2008
2009
2010
OD
Rentowność sprzedaży unijnej
9,6 %
-1,2 %
-7,8 %
-7,0 %
Wskaźnik (2008 = 100)
100
-12
-81
-73
Zwrot z inwestycji
23,9 %
-1,7 %
-9,4 %
-10,6 %
Wskaźnik (2008 = 100)
100
-7
-39
-44
Źródło: odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu
(82)
Zwrot z inwestycji („ROI”), wyrażony jako procentowy stosunek zysku do wartości księgowej netto inwestycji, był zasadniczo zgodny z tendencją rentowności.
d) Przepływy pieniężne i zdolność do pozyskania kapitału
(83)
Przepływy pieniężne netto z działalności operacyjnej w 2008 r. były dodatnie i wyniosły prawie 9,3 mln EUR. W 2009 r. poprawiły się nieznacznie, do 9,8 mln EUR, ale pogorszyły się w 2010 r. i spadły do zaledwie 1,5 mln EUR, by następnie osiągnąć wartość ujemną równą -4,6 mln EUR w OD.
(84)
Nie było oznak trudności w pozyskiwaniu kapitału przez przemysł unijny, głównie z uwagi na fakt, że część producentów należy do większych grup przedsiębiorstw.
Tabela 14
Przepływy pieniężne
Próba
2008
2009
2010
OD
Jednostki (EUR)
9 279 264
9 851 842
1 470 524
-4 662 347
Indeks (2008 = 100)
100
106
16
-50
Źródło: odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu
e) Inwestycje
(85)
Roczne inwestycje przedsiębiorstw objętych próbą w produkcję produktu podobnego zmniejszały się stale w badanym okresie. Największy spadek miał miejsce w 2009 r. i wyniósł 32 %, następnie pogłębił się o 25 punktów procentowych w 2010 r. i o kolejne 8 punktów procentowych w OD. Ogólnie wartość rocznych inwestycji spadła z 8,3 mln EUR w 2008 r. do 2,9 mln EUR w OD.
Tabela 15
Inwestycje netto
Próba
2008
2009
2010
OD
Jednostki (EUR)
8 309 731
5 658 145
3 579 323
2 946 383
Indeks (2008 = 100)
100
68
43
35
Źródło: odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu
5. Wnioski dotyczące szkody
(86)
Analiza danych makroekonomicznych pokazuje, że producenci unijni w okresie badanym znacząco zmniejszyli swoją produkcję i sprzedaż. Zmniejszenie to zbiegło się w czasie ze spadkiem popytu na rynku unijnym, stąd też nieznaczny wzrost udziału przemysłu unijnego w rynku. Wykorzystanie mocy produkcyjnych obniżyło się z już niskich 53 % w 2008 r. do 30 % w OD. Poziom zatrudnienia również spadł o 18 %.
(87)
Jednocześnie odpowiednie wskaźniki mikroekonomiczne pokazują wyraźne pogorszenie sytuacji gospodarczej producentów unijnych objętych próbą. Zmiany cen, rentowność i zwrot z inwestycji wskazują na bardzo niekorzystny rozwój sytuacji, spadając z solidnych poziomów w 2008 r. do znacznych strat w OD. Przepływ środków pieniężnych również uległ znacznemu pogorszeniu.
(88)
W związku z powyższym tymczasowo uznaje się, że przemysł unijny poniósł istotną szkodę w rozumieniu art. 3 ust. 5 rozporządzenia podstawowego.
E. ZWIĄZEK PRZYCZYNOWY
1. Wprowadzenie
(89)
Zgodnie z art. 3 ust. 6 i 7 rozporządzenia podstawowego Komisja zbadała, czy przywóz po cenach dumpingowych wyrządził szkodę przemysłowi unijnemu w takim stopniu, iż można ją sklasyfikować jako istotną. Oprócz przywozu towarów po cenach dumpingowych zbadano również inne znane czynniki, które w tym samym czasie mogły działać na szkodę przemysłu unijnego, aby sprawdzić, czy nie przypisano temu przywozowi ewentualnej szkody spowodowanej innymi czynnikami.
2. Wpływ przywozu towarów po cenach dumpingowych
(90)
Pomiędzy 2008 r. a OD wielkość przywozu po cenach dumpingowych produktu objętego postępowaniem wzrosła o 46 % na rynku, który skurczył się o 40 %, co doprowadziło do wzrostu udziału tego przywozu w rynku z 2 % do 5 %.
(91)
W okresie badanym wzrostowi wielkości przywozu po cenach dumpingowych produktu objętego postępowaniem z państw, których dotyczy postępowanie, towarzyszyła ujemna tendencja w odniesieniu do wszystkich wskaźników szkody dotyczących przemysłu unijnego, z wyjątkiem udziału w rynku. Przemysł unijny stracił 38 % sprzedaży w Unii, a ceny sprzedaży spadły o 11 % z powodu presji cenowej wywieranej przez tani przywóz po cenach dumpingowych na rynek unijny.
(92)
Znaczne podcięcie cenowe uniemożliwiło przemysłowi unijnemu przełożenie zwiększonych kosztów produkcji na ceny sprzedaży, co doprowadziło do spadku rentowności i jej ujemnej wartości w OD.
(93)
W oparciu o powyższe ustalenia uznaje się tymczasowo, że tani przywóz po cenach dumpingowych z Rosji i Turcji powoduje istotną szkodę dla przemysłu unijnego.
3. Wpływ innych czynników
3.1. Przywóz z innych państw trzecich
(94)
W badanym okresie miał miejsce znaczny przywóz z innych państw trzecich, w tym z państw objętych środkami antydumpingowymi. Łączny udział w rynku przywozu z państw innych niż Rosja i Turcja zmniejszył się między 2008 r. a OD z 28 % do 23 %.
(95)
W poniższej tabeli przedstawiono zmiany wielkości przywozu, cen i udziału w rynku państw objętych środkami antydumpingowymi i innych państw trzecich, w oparciu o dane Eurostatu.
Tabela 16
Przywóz z innych państw
Państwo
2008
2009
2010
OD
Państwa objęte środkami antydumpingowymi
Wielkość (w tonach)
20 614
13 286
9 721
9 784
Udział w rynku (%)
21 %
24 %
18 %
17 %
Średnia cena (EUR)
1 639
1 749
1 468
1 563
Pozostałe państwa trzecie
Wielkość (w tonach)
6 705
2 844
4 093
3 608
Udział w rynku (%)
7 %
5 %
7 %
6 %
Średnia cena (EUR)
2 279
2 962
2 319
2 925
Wszystkie państwa trzecie łącznie, z wyjątkiem Rosji i Turcji
Wielkość (w tonach)
27 319
16 131
13 814
13 392
Udział w rynku (%)
28 %
29 %
25 %
23 %
Średnia cena (EUR)
1 796
1 963
1 720
1 930
(96)
Jak pokazano w powyższej tabeli, produkty przywożone z ośmiu państw objętych środkami antydumpingowymi w dalszym ciągu wprowadzane były na rynek unijny, chociaż ich udział w rynku zmalał z 21 % w 2008 r. do 17 % w OD. Średnie ceny tego przywozu były ogólnie niższe niż ceny przywozu po cenach dumpingowych z państw, których dotyczy postępowanie. Oczywiście powyższa tabela, stworzona w oparciu o dane Eurostatu, pokazuje średnie ceny CIF przed ocleniem. Jednak nawet gdy uwzględni się cło antydumpingowe, ceny tego przywozu pozostają niskie i porównywalne z cenami rosyjskiego i tureckiego przywozu oraz są znacznie niższe niż średnie ceny producentów unijnych.
(97)
Uznaje się jednak, że istnieje wiele różnych rodzajów produktu objętego dochodzeniem i porównanie ogólnych średnich cen może nie być miarodajnym wskaźnikiem. Równocześnie uznaje się, że obecnie obowiązujące środki antydumpingowe eliminują szkodliwe skutki tego przywozu.
(98)
W związku z tym oraz biorąc pod uwagę fakt, że udział w rynku przywozu z państw objętych środkami antydumpingowymi spada, tymczasowo stwierdza się, że jakikolwiek negatywny wpływ tego przywozu po niskich cenach nie jest na tyle istotny, by zerwać związek przyczynowy między przywozem po cenach dumpingowych z państw, których dotyczy postępowanie, a szkodą poniesioną przez przemysł unijny.
(99)
Udział w rynku przywozu z innych państw trzecich nieznacznie spadł w okresie badanym z 7 % w 2008 r. do 6 % w OD. Średnie ceny tego przywozu były ogólnie wyższe niż przywóz po cenach dumpingowych z państw, których dotyczy postępowanie, lecz nieco niższe niż średnie ceny producentów unijnych.
(100)
Nawet jeżeli porównanie ogólnych średnich cen może nie być uznane za miarodajny wskaźnik z powodu różnorodności rodzajów produktu, biorąc pod uwagę tendencję spadkową tego przywozu, tymczasowo stwierdza się, że jakikolwiek negatywny wpływ przywozu z innych państw trzecich również nie jest na tyle istotny, by zerwać związek przyczynowy między przywozem po cenach dumpingowych z państw, których dotyczy postępowanie, a szkodą poniesioną przez przemysł unijny.
3.2. Skutki skurczenia się rynku i kryzysu gospodarczego
(101)
Wszystko wskazuje na to, że przyczyną zmniejszonej konsumpcji łączników przewodów rurowych był kryzys finansowy i gospodarczy w latach 2008/2009. Konsumpcja spadła o ponad 40 % między 2008 r. a 2009 r. i utrzymała się na tym niskim poziomie przez resztę okresu badanego (choć nieznacznie wzrosła w OD). Biorąc pod uwagę, że koszty stałe stanowią do 40 % kosztów produkcji producentów unijnych, spadek popytu, sprzedaży i produkcji skutkuje znacząco wyższymi jednostkowymi kosztami wytwarzania. To oczywiście ma istotny wpływ na rentowność przemysłu unijnego.
(102)
Uznając, że spadek produkcji mógł mieć wpływ na sytuację przemysłu unijnego, zwłaszcza w 2009 r. (kiedy to spadek faktycznie miał miejsce), można się było spodziewać, że przemysł unijny będzie w stanie podnieść w normalnej sytuacji swoje ceny, przynajmniej w perspektywie średnio- i długoterminowej, i przenieść wzrost kosztów na kolejne lata. Jak wynika ze spadku cen unijnych, tak się jednak nie stało i uważa się, że nie było to możliwe ze względu na poważne podcięcie cenowe spowodowane przez przywóz po cenach dumpingowych.
(103)
W związku z powyższym tymczasowo stwierdza się, że jakikolwiek negatywny wpływ spadku popytu nie jest na tyle istotny, by zerwać związek przyczynowy pomiędzy szkodą poniesioną przez przemysł unijny a przywozem po cenach dumpingowych z Rosji i Turcji.
4. Wnioski w sprawie związku przyczynowego
(104)
Podsumowując, przywóz po cenach dumpingowych z Rosji i Turcji wyrządził przemysłowi unijnemu istotną szkodę.
(105)
Przeanalizowano także inne czynniki, które mogły wyrządzić szkodę przemysłowi unijnemu. W tym względzie stwierdzono, że przywóz z innych państw trzecich, w tym z państw objętych środkami antydumpingowymi, i wpływ spadku popytu, mimo iż prawdopodobnie przyczyniły się do szkody, nie naruszyły związku przyczynowego.
(106)
Na podstawie powyższej analizy, która we właściwy sposób wyodrębniła i oddzieliła skutki wszystkich znanych czynników mających wpływ na sytuację przemysłu unijnego od szkodliwych skutków przywozu po cenach dumpingowych, stwierdza się tymczasowo, że przywóz po cenach dumpingowych z państw, których dotyczy postępowanie, wyrządził przemysłowi unijnemu istotną szkodę w rozumieniu art. 3 ust. 6 rozporządzenia podstawowego.
F. INTERES UNII
(107)
Zgodnie z art. 21 rozporządzenia podstawowego Komisja sprawdziła, czy pomimo wstępnego stwierdzenia wystąpienia szkodliwego dumpingu istnieją przekonujące powody dla stwierdzenia, że wprowadzenie środków w tym szczególnym przypadku nie leży w interesie Unii. Analizę interesu Unii oparto na ocenie wszystkich zaangażowanych interesów, m.in. interesu przemysłu unijnego, interesu importerów oraz interesu użytkowników produktu objętego postępowaniem.
1. Interes przemysłu unijnego
(108)
Jeśli środki zostaną nałożone, należy spodziewać się zahamowania spadku cen i strat oraz poprawy sytuacji w odniesieniu do cen sprzedaży przemysłu unijnego, w wyniku czego sytuacja finansowa przemysłu unijnego znacznie się polepszy.
(109)
Z drugiej strony, jeśli środki antydumpingowe nie zostaną wprowadzone, sytuacja przemysłu unijnego najprawdopodobniej w dalszym ciągu będzie się pogarszać. W takim przypadku przemysł unijny traciłby prawdopodobnie udział w rynku, gdyż nie będzie już mógł sprostać cenom rynkowym wyznaczanym przez przywóz po cenach dumpingowych z państw, których dotyczy postępowanie. Prawdopodobnym skutkiem tego byłyby niepotrzebne cięcia kosztów i zamknięcie zakładów produkcyjnych w Unii, co doprowadziłoby do istotnej redukcji zatrudnienia.
(110)
Biorąc pod uwagę wyżej wymienione czynniki, wstępnie stwierdza się, że nałożenie środków antydumpingowych leży w interesie przemysłu unijnego.
2. Interes niepowiązanych importerów w Unii
(111)
Jak wskazano powyżej, tylko dwóch importerów niepowiązanych w pełni współpracowało w trakcie niniejszego dochodzenia, przedkładając odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu. Jedynie niewielka część obrotów tych dwóch importerów wiązała się z odsprzedażą produktu objętego postępowaniem. Co za tym idzie, wpływ środków będzie prawdopodobnie minimalny.
3. Interes użytkowników
(112)
Czterech użytkowników współpracowało w tym postępowaniu, przesyłając odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu. Żaden z nich nie dokonuje przywozu przedmiotowego produktu z państw, których dotyczy postępowanie, i wszyscy zaznaczyli, że wpływ środków, które ewentualnie by nałożono, nie miałby znaczenia.
(113)
Biorąc pod uwagę, że nie zgłosił się żaden z użytkowników dokonujących przywozu z państw, których dotyczy postępowanie, i uwzględniając brak jakichkolwiek informacji, które wskazywałyby inaczej, można tymczasowo uznać, że wpływ środków na rentowność i sytuację gospodarczą przemysłu użytkowników będzie raczej ograniczony.
4. Wnioski dotyczące interesu Unii
(114)
Można więc oczekiwać, że nałożenie środków w odniesieniu do przywozu po cenach dumpingowych produktu objętego postępowaniem z Rosji i Turcji umożliwiłoby przemysłowi unijnemu poprawę jego sytuacji dzięki zwiększeniu wielkości sprzedaży, cen sprzedaży oraz zysków. Chociaż mogą pojawić się pewne negatywne skutki w postaci wzrostu kosztów dla niektórych importerów, będą one prawdopodobnie ograniczone.
(115)
Dwóch współpracujących tureckich eksporterów twierdziło, że wprowadzenie środków przeciwko małemu państwu dokonującemu wywozu, takiemu jak Turcja, pozostawiłoby praktycznie cały rynek unijny w rękach kilku producentów, co miałoby negatywny wpływ na otoczenie konkurencyjne.
(116)
W tej kwestii należy zauważyć, że z zasady cło antydumpingowe nie ma na celu wprowadzania zakazów i blokowania przepływów handlowych z państw objętych dochodzeniem. Środki mają za zadanie zapewnienie równych warunków gry różnym uczestnikom rynku. Równocześnie należy zauważyć, że na rynku unijnym istnieje ponad 20 europejskich producentów i występuje znaczący przywóz z innych państw trzecich. W związku z tym wszelkie zastrzeżenia w odniesieniu do otoczenia konkurencyjnego na rynku unijnym nie wydają się być uzasadnione.
(117)
W związku z powyższym tymczasowo uznaje się, że nie ma istotnych argumentów przeciwko nałożeniu środków tymczasowych w odniesieniu do przywozu produktu objętego postępowaniem, pochodzącego z Rosji i Turcji.
G. TYMCZASOWE ŚRODKI ANTYDUMPINGOWE
(118)
Biorąc pod uwagę wnioski dotyczące dumpingu, szkody, związku przyczynowego i interesu Unii, należy nałożyć środki tymczasowe na przywóz produktu objętego postępowaniem, pochodzącego z Rosji i Turcji, aby zapobiec dalszemu wyrządzaniu szkody przemysłowi unijnemu przez przywóz towarów po cenach dumpingowych.
1. Poziom usuwający szkodę
(119)
Środki tymczasowe w odniesieniu do przywozu z państw, których dotyczy postępowanie, należy wprowadzić na poziomie wystarczającym do wyeliminowania dumpingu, bez wykraczania poza poziom szkody wyrządzanej przemysłowi unijnemu w wyniku przywozu po cenach dumpingowych. Przy obliczaniu poziomu opłat celnych niezbędnych do usunięcia skutków dumpingu wyrządzającego szkodę, uznaje się, że środki powinny umożliwić przemysłowi unijnemu pokrycie kosztów produkcji oraz osiągnięcie takiego łącznego zysku przed opodatkowaniem, jaki byłby możliwy w normalnych warunkach konkurencji, tj. przy braku przywozu po cenach dumpingowych.
(120)
Biorąc pod uwagę, że ustalone marginesy podcięcia cenowego są we wszystkich przypadkach wyższe niż odpowiednie marginesy dumpingu oraz że przemysł unijny poniósł straty w OD, każdy obliczony poziom usuwający szkodę byłby sam w sobie jeszcze wyższy. W związku z tym uznano, że szczegółowe obliczenie poziomów szkody nie jest konieczne.
2. Środki tymczasowe
(121)
W związku z powyższym i zgodnie z art. 7 ust. 2 rozporządzenia podstawowego uznaje się, że należy nałożyć tymczasowe cło antydumpingowe na przywóz produktu objętego postępowaniem pochodzącego z Rosji i Turcji na poziomie niższego spośród ustalonych marginesu dumpingu i poziomu usuwającego szkodę, zgodnie z zasadą niższego cła, który w każdym przypadku odpowiada marginesowi dumpingu.
(122)
W przypadku Rosji, wobec braku współpracy ze strony rosyjskich producentów eksportujących, obliczono ogólnokrajowy margines dumpingu, jak wyjaśniono w motywach 21-31 powyżej.
(123)
W przypadku Turcji, biorąc pod uwagę, że poziom współpracy był uważany za względnie niski, rezydualny margines dumpingu oparto na uzasadnionej metodzie prowadzącej do ustalenia marginesu, który jest wyższy niż najwyższy spośród indywidualnych marginesów dumpingu trzech współpracujących przedsiębiorstw, jak wyjaśniono w motywie 49 powyżej.
(124)
Na podstawie powyższych ustaleń zaproponowane stawki celne wynoszą:
Państwo
Przedsiębiorstwo
Tymczasowe cło antydumpingowe
Rosja
Wszystkie przedsiębiorstwa
23,8 %
Turcja
RSA
9,6 %
Sardogan
2,9 %
Unifit
12,1 %
Wszystkie pozostałe przedsiębiorstwa
16,7 %
(125)
Indywidualne stawki cła antydumpingowego dla poszczególnych przedsiębiorstw określone w niniejszym rozporządzeniu zostały ustanowione na podstawie ustaleń niniejszego dochodzenia. Odzwierciedlają one zatem sytuację ustaloną podczas dochodzenia, dotyczącą tych przedsiębiorstw. Wspomniane stawki celne (w odróżnieniu od ogólnokrajowego cła stosowanego do „wszystkich pozostałych przedsiębiorstw”) mają wyłączne zastosowanie do przywozu towarów pochodzących z państw, których dotyczy postępowanie, i wyprodukowanych przez dane przedsiębiorstwa, tj. przez konkretne wymienione podmioty prawne. Przywożone produkty wytworzone przez inne przedsiębiorstwa, których nazwa i adres nie zostały wymienione w części normatywnej niniejszego rozporządzenia, łącznie z podmiotami powiązanymi z przedsiębiorstwami konkretnie wymienionymi, nie mogą korzystać z tych stawek i podlegają stawce cła stosowanej względem „wszystkich pozostałych przedsiębiorstw”.
(126)
Wszelkie wnioski o zastosowanie wspomnianych indywidualnych stawek cła antydumpingowego dla przedsiębiorstw (np. po zmianie nazwy podmiotu lub po utworzeniu nowych podmiotów zajmujących się produkcją lub sprzedażą) należy kierować do Komisji (4) wraz ze wszystkimi odpowiednimi informacjami, w szczególności dotyczącymi wszelkich zmian w zakresie działalności przedsiębiorstwa związanej z produkcją, sprzedażą krajową i eksportową, wynikających np. z wyżej wspomnianej zmiany nazwy lub zmiany podmiotu zajmującego się produkcją lub sprzedażą. W razie potrzeby rozporządzenie zostanie odpowiednio zmienione poprzez aktualizację wykazu przedsiębiorstw korzystających z indywidualnych stawek cła.
(127)
Aby zapewnić prawidłowe stosowanie cła antydumpingowego, poziom cła dla wszystkich pozostałych przedsiębiorstw powinien mieć zastosowanie nie tylko do niewspółpracujących producentów eksportujących, ale również do tych producentów, którzy nie dokonywali wywozu do Unii podczas OD.
H. PRZEPISY KOŃCOWE
(128)
Aby zapewnić dobre zarządzanie, należy ustalić okres, w którym zainteresowane strony, które zgłosiły się w terminie określonym w zawiadomieniu o wszczęciu, mogłyby przedstawić swoje opinie na piśmie oraz złożyć wniosek o przesłuchanie. Ponadto należy podkreślić, iż ustalenia w sprawie nałożenia ceł dokonane na potrzeby niniejszego rozporządzenia mają charakter tymczasowy i mogą zostać ponownie rozważone przy nakładaniu wszelkich ostatecznych środków,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
1. Niniejszym nakłada się tymczasowe cło antydumpingowe na przywóz łączników rur i przewodów rurowych (innych niż łączniki odlewane, kołnierze i łączniki gwintowane), z żeliwa lub ze stali (z wyłączeniem stali nierdzewnej), o największej średnicy zewnętrznej nieprzekraczającej 609,6 mm, rodzaju stosowanego do spawania doczołowego lub do innych celów, objętych obecnie kodami CN ex 7307 93 11, ex 7307 93 19 i ex 7307 99 80 (kody TARIC 7307931191, 7307931193, 7307931194, 7307931195, 7307931199, 7307931991, 7307931993, 7307931994, 7307931995, 7307931999, 7307998092, 7307998093, 7307998094, 7307998095 i 7307998098) i pochodzących z Rosji i Turcji.
2. Stawka tymczasowego cła antydumpingowego mająca zastosowanie do ceny netto na granicy Unii, przed ocleniem, jest następująca dla produktów opisanych w ust. 1 i wytworzonych przez poniższe przedsiębiorstwa:
Państwo
Przedsiębiorstwo
Tymczasowe cło antydumpingowe
Dodatkowy kod TARIC
Rosja
Wszystkie przedsiębiorstwa
23,8 %
-
Turcja
RSA Tesisat Malzemeleri San ve Ticaret AȘ, Küçükköy, Istanbul
9,6 %
B295
SARDOĞAN Endüstri ve Ticaret, Kurtköy Pendik, Istanbul
2,9 %
B296
UNIFIT Boru Baglanti Elemanlari Ltd. Sti, Tuzla, Istanbul
12,1 %
B297
Wszystkie pozostałe przedsiębiorstwa
16,7 %
B999
3. Dopuszczenie do swobodnego obrotu na terenie Unii produktu, o którym mowa w ust. 1, uwarunkowane jest wpłaceniem zabezpieczenia w wysokości kwoty cła tymczasowego.
4. O ile nie określono inaczej, zastosowanie mają obowiązujące przepisy dotyczące należności celnych.
Artykuł 2
Nie naruszając przepisów art. 20 rozporządzenia Rady (WE) nr 1225/2009, zainteresowane strony mogą zwrócić się o ujawnienie istotnych faktów i ustaleń, na podstawie których przyjęto niniejsze rozporządzenie, przedstawić swoje opinie na piśmie i wystąpić o możliwość złożenia przed Komisją ustnych wyjaśnień w ciągu jednego miesiąca od daty wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.
Zgodnie z art. 21 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 1225/2009 zainteresowane strony mogą przedstawiać uwagi dotyczące zastosowania niniejszego rozporządzenia przez okres jednego miesiąca od daty jego wejścia w życie.
Artykuł 3
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Artykuł 1 niniejszego rozporządzenia obowiązuje przez okres sześciu miesięcy.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 30 lipca 2012 r.