PROVÁDĚCÍ NAŘÍZENÍ RADY (EU) č. 451/2011
ze dne 6. května 2011
o uložení konečného antidumpingového cla a o konečném výběru prozatímně uloženého cla na dovoz bezdřevého natíraného papíru pocházejícího z Čínské lidové republiky
RADA EVROPSKÉ UNIE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie,
s ohledem na nařízení Rady (ES) č. 1225/2009 ze dne 30. listopadu 2009 o ochraně před dumpingovým dovozem ze zemí, které nejsou členy Evropského společenství (1) (dále jen „základní nařízení“), a zejména na článek 9 a čl. 14 odst. 1 uvedeného nařízení,
s ohledem na návrh předložený Evropskou komisí (dále jen „Komise“) po konzultaci s poradním výborem,
vzhledem k těmto důvodům:
1. PROZATÍMNÍ OPATŘENÍ
(1)
Nařízením (EU) č. 1042/2010 (2) (dále jen „prozatímní nařízení“) uložila Komise prozatímní antidumpingové clo (dále jen „prozatímní opatření“) z dovozu bezdřevého natíraného papíru pocházejícího z Čínské lidové republiky (dále jen „ČLR“).
(2)
Řízení bylo zahájeno na základě podnětu, který dne 4. ledna 2010 podala Evropská asociace výrobců bezdřevého papíru CEPIFINE (dále jen „žadatel“) jménem výrobců představujících významný podíl, v tomto případě více než 25 %, celkové výroby bezdřevého natíraného papíru v Unii. Podnět obsahoval skutečnosti nasvědčující dumpingu uvedeného výrobku a podstatné újmě z něj vyplývající, což bylo považováno za dostačující pro zahájení řízení.
2. NÁSLEDNÝ POSTUP
(3)
Po zveřejnění základních skutečností a úvah, na jejichž základě bylo rozhodnuto o uložení prozatímních antidumpingových opatření (dále jen „zveřejnění prozatímních zjištění“), předložilo několik zúčastněných stran k těmto prozatímním zjištěním písemné připomínky. Strany, které o to požádaly, dostaly možnost slyšení.
(4)
Komise nadále shromažďovala a ověřovala veškeré informace, jež považovala za nezbytné pro konečná zjištění.
(5)
Jedna skupina spolupracujících čínských vyvážejících výrobců (dále jen „vyvážející výrobce“) uvedla, že před uložením prozatímních opatření měla být vyslechnuta, jelikož podle této skupiny je prozatímní nařízení individuálním opatřením ve smyslu článku 41 Listiny základních práv Evropské unie (3) (dále jen „Listina“).
(6)
Co se týká výše uvedeného tvrzení, je třeba zdůraznit tyto body. Práva stran v rámci antidumpingových řízení stanoví základní nařízení, přičemž procesní úkony pro uložení prozatímních opatření jsou stanoveny v článku 7. V článku 7 základního nařízení se mimo jiné uvádí, že případná prozatímní opatření mohou být uložena do devíti měsíců po zahájení řízení. V tomto řízení Komise provedla šetření v souladu s článkem 6 základního nařízení a uložila prozatímní opatření podle článku 7 základního nařízení, přičemž všechny zúčastněné strany, které o to požádaly, byly vyslechnuty a měly přiměřenou možnost poskytnout informace a podat své připomínky. Podle ustálené judikatury Soudního dvora platí, že „i když … zásada práva na slyšení vyžaduje, aby byli vývozci informováni o nejdůležitějších skutečnostech a úvahách, na jejichž základě se zamýšlí uložit prozatímní cla, nemůže mít nedodržení tohoto práva samo o sobě za následek neplatnost nařízení o uložení konečných cel, pokud byl v průběhu řízení k přijetí zmíněného nařízení nedostatek způsobující neplatnost řízení k přijetí příslušného nařízení o uložení prozatímních cel napraven“ (4). V tomto případě Komise splnila své povinnosti týkající se poskytnutí informací vyplývající ze základního nařízení a v řízení vedoucím k přijetí tohoto nařízení bylo dodrženo právo vyvážejícího výrobce na nestranné vyslechnutí.
(7)
Prozatímní povaha opatření přijatých podle článku 7 základního nařízení se odráží mimo jiné v maximální šestiměsíční lhůtě, po kterou mohou být opatření uložena, a rovněž ve skutečnosti, že každé prozatímní clo je zajištěno pouze složením jistoty. Komise mimoto nikdy žádné straně nebránila v tom, aby před uplynutím devítiměsíční lhůty stanovené v právních předpisech pro uložení prozatímních opatření podala žádost o konání více slyšení, pokud se domnívá, že je nutné, aby byla vyslechnuta v této fázi.
(8)
Vyvážející výrobce požádal o přístup k použitým údajům jediné společnosti ve Spojených státech amerických (dále jen „USA“), která v souladu s čl. 2 odst. 7 písm. a) poskytla informace pro stanovení běžné hodnoty. Uvádělo se, že v opačném případě by bylo vyvážejícímu výrobci zabráněno v přístupu k důkazům, na jejichž základě byla uložena prozatímní opatření, a že to by porušilo jeho práva na obhajobu a bylo by v rozporu se zásadou řádné správy. Vyvážející výrobce tvrdil, že by důvěrné údaje týkající se konkrétních stran mohly být poskytnuty právním zástupcům vyvážejícího výrobce. Právní zástupci by se zavázali, že zaručí mlčenlivost, pokud jde o obchodní tajemství společností. Toto tvrzení bylo podpořeno odkazem na systémy USA a Kanady a na rozsudek Soudního dvora Evropské unie ve věci G.J. Dokter a další v. minister van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit.
(9)
Tyto žádosti bylo nutno odmítnout. Žádost vyvážejícího výrobce se týkala přístupu k důvěrným údajům o cenách, které poskytla výše uvedená společnost v USA. Komise nemohla umožnit přístup k takovýmto podrobným důvěrným obchodním informacím. Umožnění přístupu k těmto údajům by bylo v rozporu s právem Unie, zejména s článkem 19 základního nařízení, jelikož by vedlo k neoprávněnému sdělení omezených a citlivých obchodních údajů společnosti v USA. Pokud jde o navrhovaný způsob sdělení obchodního tajemství společnosti právním zástupcům ostatních zúčastněných stran, není na rozdíl od systémů USA a Kanady v základním nařízení takovýto postup stanoven. Jednoznačně tudíž nespadá do stanoveného právního rámce Unie pro antidumpingová řízení. Výše uvedený případ projednávaný Soudním dvorem v žádném případě nepodporuje tvrzení týkající se přístupu k důvěrným informacím. Rozsudek odkazuje rovněž na určitá omezení zásady práva na obhajobu.
(10)
Vyvážející výrobce požádal o přístup k důkazům týkajícím se kotoučů používaných v kotoučových tiskařských strojích vyráběných výrobci v Unii, podrobných informací o právním postavení jednoho reprezentativního výrobce v Unii, činnosti a finančních údajů vybraných papíren, podrobných údajů o výrobních nákladech výrobního odvětví Unie a kontrolních číslech výrobků reprezentativních výrobců v Unii. Některé požadované informace byly mimo rozsah tohoto šetření, jelikož se týkaly výrobků, na něž se šetření nevztahovalo, nebo činnosti výrobců v Unii, která nezahrnuje výrobu bezdřevého natíraného papíru. Co se týká ostatních požadovaných informací, nemohla Komise umožnit přístup k těmto údajům, jelikož podle článku 19 základního nařízení by to představovalo neoprávněné sdělení důvěrných obchodních tajemství.
(11)
Vyvážející výrobce požadoval rovněž zveřejnění názvů společností, které vznesly námitky vůči šetření a nepožádaly o důvěrný způsob zacházení. Poskytnutí těchto informací by odhalilo totožnost a postoj výrobců, kteří požádali o důvěrný způsob zacházení; tyto informace nebylo proto možno poskytnout.
(12)
Poskytnutá prozatímní zjištění byla co nejpodrobnější, aniž by byly zveřejněny důvěrné informace, a nepředstavovala proto porušení základních práv vyvážejícího výrobce, jeho práv na obhajobu ani zásady řádné správy.
(13)
Analýzy újmy, které byly provedeny v tomto antidumpingovém a souběžném antisubvenčním šetření, jsou totožné, jelikož definice výrobního odvětví Unie, reprezentativní výrobci v Unii a období šetření byly v obou šetřeních stejné. Z tohoto důvodu byly připomínky týkající se aspektů újmy předložené v kterémkoli z těchto řízení zohledněny v obou řízeních.
2.1. Období šetření
(14)
Připomíná se, že (jak je stanoveno v 13. bodě odůvodnění prozatímního nařízení) se šetření dumpingu a újmy týkalo období od 1. ledna 2009 do 31. prosince 2009 (dále jen „období šetření“). Zkoumání tendencí významných pro posouzení újmy se týkalo období od 1. ledna 2006 do konce období šetření (dále jen „posuzované období“).
3. DOTČENÝ VÝROBEK A OBDOBNÝ VÝROBEK
3.1. Dotčený výrobek
(15)
Po uložení prozatímních opatření vyvážející výrobce a žadatel předložili další připomínky týkající se definice výrobku. Některé z těchto připomínek představovaly zopakování připomínek, jimiž se již zabývalo prozatímní nařízení.
(16)
Vyvážející výrobce zopakoval, že neexistuje významný rozdíl, pokud jde o základní vlastnosti bezdřevého natíraného papíru v arších a kotoučích vhodných pro použití v archových tiskařských strojích (dotčený výrobek) a v kotoučích určených pro použití v kotoučových tiskařských strojích, a že by proto bezdřevý natíraný papír určený pro kotoučové tiskařské stroje neměl být z definice výrobku vyloučen. Tato strana rovněž tvrdila, že nebylo doloženo zjištění Komise, že tyto výrobky nejsou vzájemně zaměnitelné.
(17)
Připomíná se, že šetřením bylo zjištěno, že bezdřevý natíraný papír používaný v kotoučových tiskařských strojích a archových tiskařských strojích představuje odlišné skupiny výrobků a že tyto výrobky nejsou vzájemně zaměnitelné, jak je popsáno v 18. a 20. bodě odůvodnění prozatímního nařízení. I samotný vyvážející výrobce uznal, že tyto výrobky nejsou zcela zaměnitelné.
(18)
Je třeba rovněž zmínit, že v průběhu posuzovaného období nebyly z ČLR dováženy žádné kotouče pro použití v kotoučových tiskařských strojích. Lze proto považovat za nepravděpodobné, že tyto výrobky budou dováženy v budoucnu, jelikož pořizování těchto výrobků na velkou vzdálenost není z důvodů uvedených v 20. bodě odůvodnění prozatímního nařízení z ekonomického hlediska rentabilní.
(19)
Vyvážející vývozce dále uvedl, že kritéria stanovená v 16. bodě odůvodnění prozatímního nařízení, a to technická vlastnost týkající se pevnosti v tahu, nejsou vhodná pro rozlišování mezi bezdřevým natíraným papírem vhodným pro použití v kotoučových tiskařských strojích na straně jedné a bezdřevým natíraným papírem používaným v archových kotoučových strojích na straně druhé. Bylo rovněž uvedeno, že vyloučení kotoučů pro kotoučové stroje bylo provedeno svévolně a že kotouče pro kotoučové tiskařské stroje vyráběné výrobci v Unii údajně nesplňují kritéria stanovená v 16. bodě odůvodnění prozatímního nařízení, pokud jde o pevnost v tahu.
(20)
Vyvážející výrobce rovněž tvrdil, že Komise nedostála své povinnosti přezkoumat objektivně důkazy, které tento vyvážející výrobce předložil útvarům Komise před přijetím prozatímního nařízení, konkrétně výsledky zkoušky provedené v jeho vlastní laboratoři, která se týkala se měření pevnosti v tahu u kotoučů pro kotoučové stroje, jež vyrábějí výrobci v Unii.
(21)
Výsledky zkoušky předložené vyvážejícím výrobcem spočívaly ve shrnutí výsledků zkoušky provedené v jeho vlastní laboratoři. Zásadní je, že výsledky nebyly poskytnuty ke kontrole a podání připomínek ostatními zúčastněnými stranami, zejména výrobním odvětvím Unie, a vyvážející výrobce navzdory opakovaným upomínkám nepředložil ani smysluplné shrnutí těchto výsledků bez důvěrných údajů.
(22)
Připomíná se, že v prozatímní fázi Komise dospěla k závěru, že objektivita a spolehlivost zkoušky nepostačují k tomu, aby na nich bylo možno založit příslušné závěry. Vyvážející výrobce neposkytl žádné další podrobné informace, jež by mohly pomoci blíže posoudit spolehlivost zkoušky. Jelikož nebyla poskytnuta verze zprávy o této zkoušce neobsahující důvěrné údaje, nemohly společnosti, jejichž kotouče pro kotoučové stroje byly údajně testovány, na závěry zkoušky reagovat. Komise tudíž nemohla objektivně ověřit, zda jsou předložené výsledky zkoušky spolehlivé a správné a zda je možno z nich vycházet pro účely šetření. Na základě skutečností, které měla Komise k dispozici, nemohly být závěry ohledně objektivity a spolehlivosti zkoušky, jichž bylo dosaženo v prozatímní fázi, přehodnoceny, jelikož informace poskytnuté jako důvěrné nemohly být překontrolovány pomocí spolehlivých zdrojů.
(23)
Po uložení prozatímních opatření vyvážející výrobce předložil výsledky další zkoušky, kterou jeho jménem provedla externí zkušební laboratoř, a znovu zopakoval, že bezdřevý natíraný papír používaný v kotoučových tiskařských strojích byl z rozsahu šetření svévolně vyloučen. Ve zkušebních protokolech bylo uvedeno, že pevnost v tahu byla měřena u 25 vzorků kotoučů pro kotoučové stroje, které vyvážející výrobce poskytl laboratoři a identifikoval jako vzorky papíru vyráběného výrobci v Unii. Podle tohoto protokolu žádný papír nesplnil obě kritéria stanovená v 16. bodě odůvodnění prozatímního nařízení.
(24)
Při posuzování zkušebního protokolu vyšlo najevo, že se za prvé zkušební protokol vypracovaný externí laboratoří týkal většinou výrobků, pro něž nebyly tyto výsledky podstatné, jelikož většinu testovaných vzorků ve skutečnosti netvořily kotouče pro kotoučové stroje; za druhé, zkušební protokol se týkal výrobků, které nebyly dostatečně identifikovány, jelikož ze zkušebního protokolu nebylo možno zjistit, zda byl testovaný papír určen pro archové tiskařské stroje nebo pro kotoučové tiskařské stroje, jelikož značka papíru uvedená v protokolu existovala v obou formátech. Zkušební protokol mimoto neposkytoval žádnou záruku, že uvedené kotouče zařazené do vzorku byly skutečně kotouči, jež byly testovány.
(25)
V reakci na zkušební protokol vypracovaný externí laboratoří poskytl žadatel výsledky zkoušky, kterou provedl jeden z výrobců v Unii u téhož vzorku kotoučů pro kotoučové tiskařské stroje, jež byly údajně testovány externí laboratoří. Tato zkouška vykázala odlišné výsledky. Žadatel přičetl rozdíly možným odlišným podmínkám při provádění zkoušky, a tudíž případnému nedodržení normy ISO 3783:2006, tj. normy, podle níž by měla být měřena pevnost v tahu stanovená v 16. bodě odůvodnění prozatímního nařízení.
(26)
Po zveřejnění konečných zjištění zpochybnil vyvážející výrobce objektivitu Komise při odmítnutí výsledků zkoušky provedené externí laboratoří. Uvedl, že zkouška byla provedena naslepo nezávislým odborníkem a v souladu s příslušnou normou ISO. S cílem dokázat nezávislost, správnost a reprezentativnost zkoušky poskytl čestné prohlášení vedoucího pracovníka, ve kterém byl vysvětlen postup výběru zdroje vzorků použitých při zkoušce.
(27)
Objektivitu zkušebního protokolu externí laboratoře Komise nikdy nezpochybnila a v tomto ohledu není relevantní, že byla zkouška provedena naslepo. Byly však vyjádřeny pochybnosti týkající se záruk ohledně výběru a původu zkoušených vzorků a nikoli samotné zkoušky. Argumenty vyvážejícího výrobce tyto obavy neodstranily, jelikož nebyly ucelené a byly v několika ohledech nejasné, například zahrnutí výrobků jiných než kotoučů pro kotoučové stroje bylo údajně způsobeno administrativními chybami nebo chybami dodavatelů, kteří poskytli nesprávné vzorky.
(28)
Jelikož nebyl zřejmý zdroj a rovněž vzorky údajně testovaných výrobků a výsledky zkoušek provedených různými stranami byly protichůdné, usuzovalo se, že předložený zkušební protokol externí laboratoře jednající jménem vyvážejícího výrobce nemůže nevyvratitelně prokázat, že zkouška týkající se pevnosti v tahu není vhodná k rozlišování mezi bezdřevým natíraným papírem určeným pro používání v kotoučových tiskařských strojích na straně jedné a bezdřevým natíraným papírem používaným v archových tiskařských strojích na straně druhé. Zkušební protokol proto neprokázal, že bezdřevý natíraný papír používaný v kotoučových tiskařských strojích byl svévolně vyloučen z rozsahu šetření.
(29)
Co se týká významu pevnosti v tahu jako rozlišujícího kritéria pro kotouče vhodné pro použití v kotoučových tiskařských strojích, připomíná se, že v definici výrobku byly vzájemně odlišeny dvě skupiny výrobků, kromě jiného na základě použití výrobků, tj. zda je výrobek vhodný pro použití v kotoučových nebo archových tiskařských strojích na základě požadavků na lisy, na kterých se používají, což se odráží mimo jiné na pevnosti v tahu. Dále se podotýká, že pevnost v tahu je pouze jednou z vlastností, které odlišují bezdřevý natíraný papír vhodný pro použití v kotoučových tiskařských strojích od bezdřevého natíraného papíru používaného v archových tiskařských strojích; v 16. a 18. bodě odůvodnění prozatímního nařízení jsou stanovena další kritéria, která vyvážející výrobce nezpochybnil. Vyvážející výrobce uvedl, že vlhkost definovaná v 18. bodě odůvodnění prozatímního nařízení není rozdílnou základní vlastností pro rozlišení výrobků. V průběhu šetření však ostatní strany v tomto ohledu uvedly odlišná tvrzení. V každém případě bylo zjištěno, že nejdůležitějšími faktory jsou tuhost a odolnost v tahu.
(30)
Ve svém dalším podání, které reagovalo na tyto skutečnosti, žadatel potvrdil, že mohou existovat kotouče, které nesplňují zcela všechna kritéria pro pevnost v tahu stanovená v prozatímním nařízení, lze je však přesto použít v kotoučových tiskařských strojích. Trval však na svém názoru, že zkouška pevnosti v tahu je jediná zkouška, která může s jistotou určit, zda je kotouč skutečně vhodný pro kotoučové tiskařské stroje, tj. pokud kotouč splňuje kritéria týkající se pevnosti v tahu uvedená v 16. bodě odůvodnění prozatímního nařízení, jedná se jistě o kotouč pro kotoučové stroje.
(31)
Na podporu výše uvedených tvrzení týkajících se pevnosti v tahu poukázal vyvážející výrobce na argumenty předložené jedním ze žádajících výrobců v Unii při antidumpingovém a antisubvenčním šetření v USA, v němž výrobce v Unii údajně tvrdil, že kotouče pro kotoučové stroje nelze rozlišovat na základě zkoušky pevnosti v tahu či jiného měření.
(32)
Žadatel tato tvrzení vyvážejícího výrobce zpochybnil a uvedl, že v rozporu s tím, co bylo uvedeno, z řízení v USA vyplývá, že existuje jednoznačná dělicí čára odlišující kotouče pro kotoučové stroje od bezdřevého natíraného papíru.
(33)
Za prvé je třeba uvést, že tvrzení, na něž poukazoval vyvážející výrobce, byla předložena při šetřeních v rámci jiných jurisdikcí a jinými stranami, než jsou strany, jež jsou účastníky tohoto řízení, a nejsou tudíž relevantní. Za druhé, orgány USA v uvedených šetřeních dospěly k závěru, že mezi bezdřevým natíraným papírem používaným v archových tiskařských strojích na straně jedné a kotouči vhodnými pro použití v kotoučových tiskařských strojích na straně druhé existuje jednoznačný rozdíl. Kotouče určené k rozřezání byly pokládány za polotovary, zatímco kotouče vhodné pro kotoučové tiskařské stroje se nepovažovaly za dotčený výrobek. Orgány USA ve své definici výrobku nevymezily výslovně kotouče pro kotoučové tiskařské stroje. Z tohoto důvodu nebylo ve zmíněných šetřeních při definici výrobku důležité kritérium týkající se pevnosti v tahu.
(34)
Na základě výše uvedených předložených připomínek bylo potvrzeno, že technická vlastnost „pevnost v tahu“ je spolehlivou vlastností pro popis bezdřevého natíraného papíru vhodného pro použití v kotoučových tiskařských strojích.
(35)
Z předložených připomínek však bylo rovněž zjištěno, že existují kotouče pro kotoučové stroje, které lze použít v kotoučových tiskařských strojích, i když nesplňují zcela všechna kritéria týkající se pevnosti v tahu. Z tohoto důvodu se pokládalo za nezbytné dále upřesnit definici kotoučů vhodných pro kotoučové tiskařské stroje.
(36)
Za účelem poskytnutí dalšího kritéria k odlišení kotoučů pro kotoučové stroje, které nesplňují zcela všechna kritéria pevnosti v tahu, žadatel navrhl, aby se kotouč, který nevyhověl zcela zkoušce na pevnost v tahu, avšak má vnitřní jádro o velikosti menší než 80 mm, považoval za kotouč pro kotoučové stroje.
(37)
Vláda ČLR a vyvážející výrobce uvedli, že přidání velikosti vnitřního jádra jakožto nového prvku do definice výrobku je revizí definice kotoučů pro kotoučové stroje a tedy i dotčeného výrobku. Uvedli rovněž, že velikost vnitřního jádra není vhodným kritériem, jelikož existují kotouče pro kotoučové stroje s velikostí vnitřního jádra větší než 80 mm a kotouče určené k rozřezání s velikostí vnitřního jádra menší než 80 mm.
(38)
Komise usilovala o další zpřesnění definice kotoučů vhodných pro použití v kotoučových strojích a o další vyjasnění, aby se ještě jasněji rozlišovalo mezi dotčeným výrobkem a jinými výrobky, také s cílem minimalizovat možnost obcházení opatření. Předložené důkazy ohledně vhodnosti velikosti jádra jakožto alternativního kritéria v definici však ukázaly, že by toto kritérium vedlo k možnému vyloučení dotčeného výrobku, tj. kotoučů pro kotoučové stroje s velikostí vnitřního jádra menší než 80 mm, z opatření. Proto bylo toto kritérium pro definici kotoučů vhodných pro použití v kotoučových strojích opuštěno.
(39)
Výše uvedenými skutečnostmi není dotčena spolehlivost metody, na jejímž základě byly kotouče vhodné pro použití v kotoučových tiskařských strojích vyloučeny z rozsahu šetření, jak tvrdila čínská skupina vyvážejících výrobců.
(40)
Nebyly obdrženy žádné další připomínky týkající se vyloučení vícevrstvého papíru z definice výrobku v rámci tohoto šetření.
(41)
Na základě výše uvedených skutečností se potvrzují 14. až 26. bod odůvodnění prozatímního nařízení.
3.2. Obdobný výrobek
(42)
Jelikož nebyly obdrženy žádné připomínky, pokud jde o závěry uvedené v 27. bodě odůvodnění prozatímního nařízení, potvrzují se prozatímní zjištění týkající se obdobného výrobku.
4. VÝBĚR VZORKŮ
(43)
Jelikož k výběru vzorku nebyly podány žádné připomínky, potvrzují se 28. až 30. bod odůvodnění prozatímního nařízení.
(44)
Na čtyři výrobce uvedené ve 29. bodě odůvodnění prozatímního nařízení, kteří byli považováni za reprezentativní pro výrobní odvětví Unie definované v 77. bodě odůvodnění prozatímního nařízení, se dále odkazuje jako na „reprezentativní výrobce v Unii“.
5. DUMPING
(45)
Po uložení prozatímních opatření podala připomínky týkající se dumpingu pouze jedna čínská spolupracující skupina (APP, vyvážející výrobce).
5.1. Zacházení jako v tržním hospodářství
(46)
Co se týká kritéria č. 1, skupina APP tvrdila, že se tvrzení Komise zakládala výhradně na údajné nemožnosti ověřit platbu. Bylo proto uvedeno, že metody používané dotyčnou stranou jsou v souladu s mezinárodními účetními standardy (dále jen „IAS“).
(47)
To bylo nutno odmítnout. V tomto ohledu se podotýká, že šetření ukázalo, že nebylo možné zjistit existenci plateb, pokud jde o převod akcií společností a náklady na pořízení hlavních surovinových vstupů. Co se týká používaných účetních metod, uvádí se, že používané metody nebyly v souladu s IAS (vzájemné započítávání a zveřejnění údajů o spřízněných stranách).
(48)
Pokud jde o kritérium č. 1 a 2, skupina APP uvedla, že Komise celkově odmítla stanovisko známé společnosti účetních poradců z toho důvodu, že není relevantní. Takovéto odmítnutí údajně představuje nepřípustné zamítnutí prohlášení nezávislého svědka, čímž bylo porušeno právo společnosti APP na spravedlivý proces. Skupina APP tvrdila, že její účetní poradci pokládali analýzu Komise týkající se účetních postupů a zásad za chybnou, přičemž některé body, které Komise zjistila, nebyly podle těchto poradců podstatné.
(49)
Tvrzení skupiny APP nebyla doložena žádnými důkazy a musela být odmítnuta. V této souvislosti se uvádí, že účetní poradci, na něž se odkazuje ve výše uvedeném bodě odůvodnění, nezpochybňují (jak se zdá) konkrétní skutečnosti zjištěné v tomto šetření, nýbrž se spíše pokoušejí předložit analýzu některých základních účetních zásad, zejména zásady obezřetnosti, akruálního principu, zásady přesného zachycení transakcí a zásady významnosti. Je nutno zmínit, že tito účetní poradci nebyli přítomni při inspekci na místě, kterou Komise uskutečnila v ČLR a při níž získala přímé poznatky o skutečných postupech APP, které jsou důležité pro posouzení žádosti o zacházení jako v tržním hospodářství. Komise dotyčné straně podrobně vysvětlila písemně zaznamenané nedostatky a jejich souvislost s účetními zásadami IAS. Výklad těchto zásad účetní společností nebyl dostatečně odůvodněn ani doložen důkazy a rovněž jej nebylo možno uvést do souladu se zjištěnými konkrétními skutečnostmi. Důkazy obsažené ve spisu ve skutečnosti potvrdily, že výše uvedené účetní zásady nebyly dodržovány.
(50)
Skupina APP uvedla, že byla porušena její základní práva. Tvrdila, že Komise při šetření týkajícím se žádosti o zacházení jako v tržním hospodářství uložila straně nepřiměřené důkazní břemeno.
(51)
Toto tvrzení bylo nutno odmítnout. V této souvislosti se uvádí, že Komise skupinu APP plně informovala o druhu požadovaných informací s ohledem na žádost o zacházení jako v tržním hospodářství a v každé fázi řízení se snažila ověřit veškeré informace, které tato strana poskytla. Skutečnost, že informace předložené dotyčnou stranou nepotvrzují shodu jejích účetních metod s IAS, neznamená existenci nepřiměřeného důkazního břemene. Zacházení jako v tržním hospodářství představuje výjimku z běžného režimu pro společnosti usazené v zemích bez tržního hospodářství a strany jsou v těchto případech jednoduše vyzvány, aby prokázaly, že dodržují pravidla stanovená v čl. 2 odst. 7 písm. c) základního nařízení, přičemž nesplnění jednoho kritéria postačuje k odůvodnění odmítnutí přiznat zacházení jako v tržním hospodářství. V tomto konkrétním řízení bylo šetřením zjištěno, že se skupině APP nepodařilo prokázat dodržení požadavků kritéria č. 2.
(52)
Skupina APP rovněž tvrdila, že posouzení žádosti o zacházení jako v tržním hospodářství nebylo dostatečně objektivní. Skupina uvedla, že rozhodnutí o zacházení jako v tržním hospodářství mohlo být ovlivněno povědomím Komise o dopadu odmítnutí přiznat toto zacházení na dumpingové rozpětí skupiny.
(53)
Tato tvrzení navíc nebyla doložena důkazy, a musela být tudíž odmítnuta. Neexistuje žádný náznak, že rozhodnutí o zacházení jako v tržním hospodářství bylo ovlivněno povědomím Komise o dopadu odmítnutí přiznat toto zacházení na dumpingové rozpětí skupiny. Analýza týkající se zacházení jako v tržním hospodářství je technickou analýzou splnění pěti jednoznačných kritérií stanovených v čl. 2 odst. 7 písm. c) základního nařízení a analýza týkající se zacházení jako v tržním hospodářství, kterou předložila Komise, byla provedena na základě kritérií pro toto zacházení, aniž by se bral v potaz dopad výsledku této analýzy na případné dumpingové rozpětí vyvážejícího výrobce. V této souvislosti se připomíná, že naplánování jednotlivých částí inspekcí na místě a rozdíl v kalendářích (formuláře žádosti o zacházení jako v tržním hospodářství, antidumpingové dotazníky, údaje srovnatelné země, vývoz prostřednictvím stran ve spojení v Unii) spolu s lhůtami, v nichž strany poskytly odpovědi na dotazník a provedly následné změny svých podání, prokazuje, že v době poskytnutí informací týkajících se zacházení jako v tržním hospodářství nemohla Komise zjistit možný dopad rozhodnutí o přiznání tohoto zacházení na případný dumping dotyčné strany. Skupina APP mimoto poskytla nové informace a nahradila informace, které již byly obsaženy ve spisu, až v pozdní fázi, nelze tudíž tvrdit, že Komise mohla vypočítat dumpingová rozpětí na základě informací, které neměla k dispozici.
(54)
Skupina APP rovněž uvedla, že Komise nemusela ověřit zcela odpovědi strany na dotazník, aby si utvořila podrobný obraz o údajích obsažených v odpovědi strany na antidumpingový dotazník, a že existuje podezření, že Komise měla všechny potřebné údaje pro výpočet antidumpingového rozpětí.
(55)
Toto tvrzení bylo třeba odmítnout. V této souvislosti se poznamenává, že podle článku 16 základního nařízení ověřila Komise veškeré informace, které předložily zúčastněné strany, s cílem dospět k reprezentativnímu zjištění. Zjištění šetření vycházela ze skutečností ověřovaných v období trvajícím čtyři měsíce, a nikoli z pouhého podezření či jiného druhu neověřených prohlášení nebo tvrzení.
(56)
Skupina APP uvedla, že kritéria pro zacházení jako v tržním hospodářství je nutno vzít v úvahu na základě jejich cíle, kterým je zajistit, aby byly ceny výsledkem běžných tržních sil. V tomto ohledu se uvádí, že účel kritérií pro zacházení jako v tržním hospodářství je jednoznačně stanoven v čl. 2 odst. 7 základního nařízení a že s ohledem na skupinu APP uplatnila Komise tato jednoznačně stanovená kritéria při analýze její žádosti o zacházení jako v tržním hospodářství.
(57)
Skupina APP rovněž tvrdila, že posouzení žádosti o zacházení jako v tržním hospodářství vykazovalo nedostatky, jelikož ověření odpovědi na antidumpingový dotazník zjistilo „spolehlivé“ výrobní náklady, zatímco posouzení žádosti o zacházení jako v tržním hospodářství poukazuje na nemožnost zjistit platby za vstupy.
(58)
Tento výklad zjištění je třeba odmítnout jako chybný. Připomíná se, že v základním nařízení je přiznání zacházení jako v tržním hospodářství, a tudíž spolehlivost a použití vlastních údajů vyvážejícího výrobce o cenách a nákladech za účelem stanovení běžné hodnoty, výslovně podmíněno tím, že společnost úspěšně prokáže, že splňuje požadavky stanovené v čl. 2 odst. 7 písm. c). Pokud by bylo přijato výše uvedené tvrzení skupiny APP, „obcházelo“ by to jednoduše zjištění vyplývající z posouzení žádosti o zacházení jako v tržním hospodářství a čl. 2 odst. 7 písm. c) použitím jiného druhu informací shromážděných k jiným účelům. To není v souladu s ustanoveními základního nařízení.
(59)
Připomíná se, že v případě skupiny APP bylo u dvou ze čtyř vyvážejících výrobců ve spojení zjištěno, že vyrábějí pouze vícevrstvý kartón a lepenku. Vzhledem ke skutečnosti, že vícevrstvý kartón a lepenka jsou z definice výrobku vyloučeny, jak bylo potvrzeno v (37). a (41). bodě odůvodnění, vyvozuje se závěr, že zjištění týkající se zacházení jako v tržním hospodářství s ohledem na dva vyvážející výrobce ve spojení v rámci skupiny APP, kteří vyrábějí pouze vícevrstvý kartón a lepenku, nejsou pro toto řízení podstatná.
(60)
Jelikož nebyly podány žádné jiné připomínky týkající se zacházení jako v tržním hospodářství, potvrzují se 31. až 51. bod odůvodnění prozatímního nařízení.
5.2. Individuální zacházení
(61)
Jelikož k individuálnímu zacházení nebyly podány žádné připomínky, potvrzují se 52. až 55. bod odůvodnění prozatímního nařízení.
5.3. Běžná hodnota
5.3.1. Srovnatelná země
(62)
Žádná ze stran nezpochybnila výběr USA jako srovnatelné země za účelem konečného určení.
(63)
Jelikož nebyly podány žádné připomínky týkající se výběru srovnatelné země, potvrzují se 56. až 63. bod odůvodnění prozatímního nařízení.
5.3.2. Určení běžné hodnoty
(64)
Připomíná se, že běžná hodnota byla vypočítána na základě údajů, které poskytl jediný spolupracující výrobce ve srovnatelné zemi (tj. USA). Běžná hodnota byla tudíž stanovena na základě cen při prodeji na domácím trhu jednoho amerického výrobce obdobného výrobku vyráběného v USA. Během období šetření tento výrobce vyráběl a prodával na trhu USA převážnou většinu jednotlivých druhů obdobného výrobku.
(65)
Skupina APP uvedla, že Komise neposkytla potřebné informace týkající se běžné hodnoty ve srovnatelné zemi, jako je srovnatelnost výrobků, reprezentativnost, struktura nákladů, mechanismy spravedlivého srovnání a úpravy.
(66)
Tato tvrzení bylo nutno odmítnout. V této souvislosti se podotýká, že, jak bylo vysvětleno v 9. bodě odůvodnění, Komise poskytla této straně všechny důležité informace týkající se údajů použitých k výpočtu běžné hodnoty, jež mohly být uvolněny, aniž by byl porušen článek 19 základního nařízení, tj. při současném zajištění, aby bylo s případnými důvěrnými údaji, které poskytl jediný výrobce v USA, zacházeno jako s takovými a aby nebyly poskytnuty ostatním stranám. Informace poskytnuté vyvážejícímu výrobci byly smysluplné a umožnily mu pochopit použitou metodiku v souladu s článkem 2 základního nařízení.
(67)
Jelikož nebyly předloženy žádné jiné připomínky, potvrzují se 64. až 67. bod odůvodnění prozatímního nařízení.
5.4. Vývozní cena
(68)
Skupina APP tvrdila, že při výpočtu dumpingového rozpětí neměl být vynechán vývoz jedné z jejích společností, které při šetření spolupracovaly, i když neexistovaly odpovídající výrobky. Tato skupina rovněž uvedla, že objem vývozu této společnosti nebyl malý, nýbrž významný.
(69)
S ohledem na tato tvrzení se podotýká, že při stanovení vývozních cen byly uváženy prodejní hodnoty dotyčných obchodů, u těchto obchodů však nebylo možno stanovit běžnou hodnotu, jelikož ve srovnatelné zemi neexistovaly srovnatelné druhy výrobků, a nebylo tudíž možno provést srovnání. Pokud jde o objem vývozu této konkrétní společnosti, poznamenává se, že představoval pouze menší část celkového vývozu skupiny APP a že se jeho cenové úrovně zdály být v souladu s celkovými úrovněmi vývozních cen skupiny APP. Je třeba rovněž uvést, že za účelem určení, zda je vývoz dumpingový či nikoli, byla použita velká většina vývozních obchodů, tj. obchody, u nichž existovala naprostá shoda s běžnou hodnotou stanovenou ve srovnatelné zemi. Tvrzení skupiny APP s ohledem na vývozní cenu bylo proto nutno odmítnout, jelikož nemohou zpochybnit zjištění týkající se dumpingu působícího újmu, poněvadž základ pro výpočet je jednoznačně reprezentativní. Toto zjištění nutně zohledňuje skutečnost, že ve srovnatelné zemi neexistuje pro každý vývozní obchod nutně odpovídající běžná hodnota.
(70)
Skupina APP rovněž uvedla, že se výše uvedený vývoz měl použít ve výpočtech dumpingového rozpětí, jelikož orgán provádějící šetření mohl určit podobné druhy výrobků použité pro výpočet běžné hodnoty, přizpůsobit vývozní cenu běžné hodnotě nebo běžnou hodnotu určit početně za účelem srovnání s výše zmíněným vývozem.
(71)
Tato tvrzení musela být odmítnuta, jelikož ve srovnatelné zemi neexistovaly žádné druhy výrobků, které by se dostatečně blížily vyváženým výrobkům, aby bylo možno provést úpravu o rozdíly ve fyzických vlastnostech. Stejně tak nebylo možné určit pro takovéto druhy výrobků běžnou hodnotu početně. Nebylo rovněž možné stanovit podobné druhy výrobků v ostatních obchodech s běžnou hodnotou, ani nebyl k dispozici základ pro provedení úprav či početní určení běžné hodnoty pomocí předpokladů týkajících se prodejních, správních a režijních nákladů a zisku.
(72)
Skupina APP požádala o vysvětlení s ohledem na přiměřené ziskové rozpětí použité při početním určení vývozní ceny podle čl. 2 odst. 9 základního nařízení.
(73)
V této souvislosti se uvádí, že na základě nového vývoje Komise tento bod revidovala. Připomíná se, že (jak bylo objasněno v 71. bodě odůvodnění prozatímního nařízení) byla použita přiměřená míra zisku, která byla mnohem nižší, než je cílový zisk pro výrobní odvětví Unie. Komise přezkoumala dostupné údaje a ziskové rozpětí použité pro početní určení vývozní ceny snížila na míru rovnající se vážené průměrné míře, kterou udala řada dovozců dotčeného výrobku v Unii, kteří nejsou ve spojení, tj. 4,5 %.
(74)
Jelikož nebyly předloženy žádné jiné připomínky, s výše uvedenou změnou se potvrzují 68. až 71. bod odůvodnění.
5.5. Srovnání
(75)
Skupina APP uvedla, že nechápe základ pro výpočet některých úprav s ohledem na běžnou hodnotu (konkrétně druh úprav a jejich dopad na běžnou hodnotu) a vývozní cenu (konkrétně použitou metodiku a výpočty provedené za účelem dosažení několika poměrů).
(76)
Co se týká úpravy běžné hodnoty, jak bylo vysvětleno v 9. a 62. bodě odůvodnění, poskytla Komise skupině APP všechny relevantní údaje, které bylo možno uvést s přihlédnutím k ustanovením základního nařízení týkajícím se důvěrnosti. Komise u spolupracující strany ve srovnatelné zemi ověřila, zda je v zájmu větší transparentnosti možno zveřejnit další informace týkající se úprav. Po získání souhlasu výrobce ve srovnatelné zemi byly po zveřejnění prozatímních zjištění skupině APP skutečně poskytnuty podrobnější informace, které dále rozváděly úpravy běžné hodnoty.
(77)
Co se týká úprav vývozní ceny, podotýká se, že skupina APP obdržela veškeré údaje. Na základě žádosti skupiny APP jí byla po zveřejnění prozatímních zjištění podána vysvětlení, která podrobněji rozváděla úpravy vývozní ceny.
(78)
Jelikož nebyly podány žádné další připomínky, potvrzují se 72. a 73. bod odůvodnění prozatímního nařízení.
5.6. Dumpingové rozpětí
(79)
K dumpingovému rozpětí nebyly předloženy žádné relevantní připomínky. Vzhledem k neexistenci jiných připomínek se potvrzuje 74. bod odůvodnění prozatímního nařízení.
(80)
Vzhledem k revidované míře ziskového rozpětí použité k početnímu určení vývozní ceny pro skupinu APP a podle metodiky objasněné v 31. až 73. bodě odůvodnění prozatímního nařízení jsou konečná dumpingová rozpětí vyjádřená jako procentní podíl z ceny CIF na hranice Unie před proclením toto:
Vyvážející výrobce
Dumpingové rozpětí
Gold East Paper (Jiangsu) Co., Ltd, město Čen-tiang, provincie Ťiang-su, ČLR
43,5 %
Gold Huasheng Paper (Suzhou Industrial Park) Co., Ltd, město Su-čou, provincie Ťiang-su, ČLR
43,5 %
Shangdong Chenming Paper Holdings Limited, město Šou-kuang, provincie Šan-tung, ČLR
63 %
Shouguang Chenming Art Paper Co., Ltd, město Šou-kuang, provincie Šan-tung, ČLR
63 %
(81)
Na základě skutečností uvedených v 76. bodě odůvodnění prozatímního nařízení bylo konečné celostátní dumpingové rozpětí pro ČLR stanoveno za použití konečného dumpingového rozpětí zjištěného u spolupracujících společností s nejvyšší individuální celní sazbou, tj. 63 %. Jelikož nebyly podány žádné jiné připomínky, potvrzuje se 76. bod odůvodnění prozatímního nařízení.
6. VÝROBCI V UNII
(82)
Vláda ČLR uvedla, že jeden z reprezentativních výrobců je údajně ve spojení s jednou čínskou společností, a měl být tudíž vyloučen z definice výrobního odvětví Unie. Šetřením však bylo zjištěno, že výrobky, které vyrábí zmíněná čínská společnost, nejsou dotčeným výrobkem. Tento vztah neměl proto žádný dopad na analýzu újmy ani na zařazení tohoto výrobce v Unii do definice výrobního odvětví Unie.
(83)
Jelikož k výrobě v Unii nebyly podány žádné jiné připomínky, potvrzují se 77. až 79. bod odůvodnění prozatímního nařízení.
7. ÚJMA
7.1. Spotřeba v Unii
(84)
Jelikož ke spotřebě v Unii nebyly podány žádné připomínky, potvrzují se 80. až 82. bod odůvodnění prozatímního nařízení.
7.2. Dovoz do Unie z ČLR
(85)
Jelikož k výši dovozu do Unie z ČLR nebyly podány žádné připomínky, potvrzují se 83. a 84. bod odůvodnění prozatímního nařízení.
7.2.1. Cenové podbízení
(86)
Aby bylo zajištěno použití jednotného přístupu při výpočtech dumpingu a cenového podbízení a prodeje pod cenou a z důvodů uvedených v 64. až 67. bodě odůvodnění, byl výpočet cenového podbízení revidován s cílem vyloučit vývoz společnosti jednoho spolupracujícího vyvážejícího výrobce ve skupině.
(87)
Na základě pozměněného souboru údajů pro výpočet a rovněž vzhledem k menší opravě výpočtu byla míra cenového podbízení v 87. bodě odůvodnění mírně revidována. V období šetření byly ceny dumpingového dovozu v průměru o 7,6 % nižší než prodejní ceny výrobců v Unii.
7.3. Hospodářská situace výrobního odvětví Unie a reprezentativních výrobců v Unii
7.3.1. Předběžné poznámky
(88)
Jeden ze spolupracujících čínských vyvážejících výrobců (APP) uvedl, že analýza újmy měla být provedena na úrovni náležitě vymezeného výrobního odvětví Unie, jež mělo být omezeno na výrobce v Unii, kteří podpořili podnět a spolupracovali při šetření. Tento výrobce předpokládal, že by se závěry týkající se podstatné újmy změnily, pokud by byly některé ukazatele, například podíl na trhu, stanoveny na úrovni takovéhoto „náležitě vymezeného“ výrobního odvětví Unie. Vláda ČLR uvedla, že při analýze újmy nebyly u žadatelů a celého výrobního odvětví Unie jednotně a zevrubně analyzovány všechny ukazatele újmy.
(89)
Za prvé se podotýká, že tvrzení tohoto výrobce byla (jak se zdá) odvozena z ukazatelů vypočítaných pomocí jiných souborů údajů a informací, než které byly zjištěny při šetření a které jsou uvedeny níže a v prozatímním nařízení. Tyto závěry jsou proto věcně nesprávné, a nejsou tudíž podstatné.
(90)
Za druhé, je zavedenou praxí Komise posoudit pro údaj týkající se újmy způsobené na úrovni celého výrobního odvětví Unie makroekonomické činitele, jak bylo objasněno v 89. bodě odůvodnění prozatímního nařízení. V tomto šetření bylo výrobní odvětví Unie vymezeno na úrovni výrobců v Unii, na něž připadá celková výroba v Unii (77. bod odůvodnění prozatímního nařízení), bez ohledu na to, zda výrobci podpořili podnět nebo spolupracovali při šetření. Vzhledem k této široké definici se odmítá tvrzení vyvážejícího výrobce, že výrobní odvětví Unie nebylo „náležitě“ vymezeno.
(91)
Mikroekonomické činitele jsou analyzovány na úrovni reprezentativních výrobců v Unii bez ohledu na skutečnost, zda podporují podnět, či nikoli. Na reprezentativní výrobce připadalo 58 % výroby v Unii. Žádný z ostatních výrobců v Unii neuvedl, že závěry Komise týkající se mikroekonomických činitelů jsou nespolehlivé či neopodstatněné. Neexistuje proto důvod pro zpochybnění zjištění založených na informacích, které poskytli pouze reprezentativní výrobci v Unii.
(92)
Byly obdrženy další připomínky týkající se úrovně spolupráce jednoho reprezentativního výrobce v Unii.
(93)
Uvádělo se, že jeden z reprezentativních výrobců v Unii spolupracoval pouze částečně, jelikož byl údajně ve spojení s jiným výrobcem, který při šetření nespolupracoval. Společnosti byly údajně ve spojení v důsledku přechodných dohod uzavřených v době získání obchodního segmentu druhého výrobce, který se týkal bezdřevého natíraného papíru, spolupracujícím výrobcem v Unii. Uvádělo se, že prostřednictvím těchto prozatímních dohod kontroluje spolupracující výrobce v Unii některé z papíren, které zůstaly ve vlastnictví částečně nabytého výrobce. Na podporu tohoto tvrzení poukázal vyvážející výrobce na rozhodnutí Komise (5), které v době akvizice zkoumalo, zda je nutno transakci považovat za získání ve smyslu nařízení Rady (ES) č. 139/2004 ze dne 20. ledna 2004 o kontrole spojování podniků (Nařízení ES o spojování) (6).
(94)
Tímto tvrzením se již zabýval 91. bod odůvodnění prozatímního nařízení. Připomíná se, že zmíněné přechodné dohody neprokazují, že by mezi společnostmi existoval vztah překračující běžný obchodní vztah mezi kupujícím a prodávajícím. Cílem podmínek prozatímních dohod je řízení prodeje natíraného papíru během přechodného období a podle těchto podmínek má výrobce v Unii během přechodného období pouze funkce, jež jsou srovnatelné s obchodním zástupcem. V konsolidované účetní závěrce ověřené auditory a ve své odpovědi na dotazník tento výrobce mimoto uvedl příjmy z provizí plynoucí z jeho působení jakožto zástupce dotyčných papíren; výrobce v Unii nevykázal u těchto papíren vlastnictví, a tudíž ani žádné náklady.
(95)
Podle výše uvedeného rozhodnutí Komise se transakce mezi společnostmi pokládala za získání části podniku jiné společnosti výrobcem v Unii, nikoli za převzetí společnosti jako takové. Z rozhodnutí nevyplývá, že by po akvizici měly být společnosti pokládány za jeden subjekt; společnosti zejména nezaložily společný podnik. Podotýká se rovněž, že zeměpisná oblast, která byla zkoumána ve výše uvedeném rozhodnutí, zahrnuje celý Evropský hospodářský prostor, a nikoli Unii. Je třeba rovněž uvést, že v dotyčném rozhodnutí Komise neanalyzovala vztah mezi dotyčnými společnostmi ve smyslu článku 143 prováděcího nařízení k celnímu kodexu Společenství (7).
(96)
V tomto ohledu proto neexistují důvody pro přehodnocení prozatímních závěrů, tj. že obě společnosti nejsou ve spojení ve smyslu článku 143 nařízení (EHS) č. 2454/93 a že dotyčný výrobce v Unii při šetření plně spolupracoval.
(97)
Vyvážející výrobce rovněž uvedl, že by každá přidružená společnost výrobců v Unii měla poskytnout zvláštní odpověď na dotazník, jelikož se jedná o samostatné právní subjekty. Vyvážející výrobce poukazoval na diskriminaci, jelikož se požadovalo, aby pro každý subjekt ve skupině podal zvláštní žádost o zacházení jako v tržním hospodářství.
(98)
Podotýká se, že v případě žádostí o zacházení jako v tržním hospodářství nese důkazní břemeno skupina společností a musí prokázat, že všechny společnosti ve skupině splňují kritéria pro zacházení jako v tržním hospodářství, jelikož se rozhodnutí, zda by mělo být přiznáno zacházení jako v tržním hospodářství, či nikoli, týká celé skupiny. V případě dotazníků pro výrobce v Unii je účelem určit, zda v období šetření existovala podstatná újma způsobená (celému) výrobnímu odvětví Unie. Tvrzení týkající se diskriminace nebere v potaz jednoznačný rozdíl mezi cíli šetření týkajícího se újmy a rozhodnutí o přiznání zacházení jako v tržním hospodářství.
(99)
V případě dotyčného výrobce v Unii se v každém případě usuzovalo, že pro smysluplnou odpověď a analýzu aspektů újmy postačuje jedna odpověď na dotazník. Odpověď zejména obsahovala podrobný rozpis informací na úrovni jednotlivých papíren a během inspekcí na místě bylo možno ověřit veškeré potřebné údaje týkající se všech výrobců/prodejců obdobného výrobku, kteří jsou ve spojení.
(100)
V následně poskytnutých informacích vyvážející výrobce také uvedl, že táž společnost plně nespolupracovala, jelikož vyplnila svůj formulář jménem neexistujícího subjektu, a že auditované účetnictví společnosti neodpovídá údajům poskytnutým v její odpovědi na dotazník. Závěry uvedené v předchozím bodě odůvodnění jsou relevantní i v tomto ohledu.
(101)
Závěry uvedené v 88. až 91. bodě odůvodnění se proto nemění.
7.3.2. Údaje týkající se výrobního odvětví Unie (makroekonomické ukazatele)
(102)
Vláda ČLR uvedla, že makroekonomické údaje použité při analýze nejsou úplné a přesné, nemohou být proto použity jako jednoznačné důkazy o podstatné újmě.
(103)
Při inspekci na místě u žadatele bylo potvrzeno, že údaje použité ke stanovení makroekonomických ukazatelů byly shromážděny přímo od výrobců v Unii, na něž připadá přibližně 98 % celkové výroby v Unii, a jsou dostatečně podrobné, aby bylo možno získat informace o dotčeném výrobku. Použité předpoklady nebo odhady byly provedeny na přiměřeném a opodstatněném základě; například kotouče určené k rozřezání nebyly vzaty v úvahu z důvodu jejich jasně nevýznamných objemů, což je patrné z jejich podílu na celkovém objemu prodeje reprezentativních výrobců v Unii. Toto tvrzení bylo proto třeba odmítnout.
(104)
Vyvážející výrobce tvrdil, že by podíl výrobců v Unii na trhu měl zahrnovat rovněž dovoz ze Švýcarska, jelikož ten pochází z papírny, kterou vlastní jeden z reprezentativních výrobců v Unii.
(105)
Zeměpisná působnost antidumpingových šetření se týká Evropské unie. Toto tvrzení muselo být proto odmítnuto.
(106)
Uvádělo se rovněž, že se podíl žadatele na trhu v posuzovaném období pozoruhodně zvýšil.
(107)
Podíl na trhu je makroekonomickým ukazatelem, který je analyzován na úrovni celého výrobního odvětví Unie, a nikoli na úrovni žadatelů. Kromě toho je tvrzení týkající se podílu žadatelů na trhu věcně nesprávné.
(108)
Jelikož v této souvislosti nebyly podány žádné další připomínky, potvrzují se prozatímní zjištění uvedená v 92. až 98. bodě odůvodnění prozatímního nařízení.
7.3.3. Údaje týkající se reprezentativních výrobců v Unii (mikroekonomické ukazatele)
(109)
Vyvážející výrobce uvedl, že analýza újmy je chybná kvůli skutečnosti, že do analýzy mikroekonomických ukazatelů pro roky 2006-2008 nebyly zahrnuty informace o papírnách, které získal výrobce v Unii uvedený v 89. bodě odůvodnění.
(110)
Podle tvrzení předložených vyvážejícím výrobcem byly mikroekonomické ukazatele upraveny tak, aby představovaly zcela srovnatelnou tendenci v průběhu let s vyloučením informací o získaných papírnách pro všechny posuzované roky.
(111)
Na základě pozměněného rozsahu údajů použitých při analýze hospodářské situace reprezentativních výrobců v Unii, jak bylo objasněno v předchozím bodě odůvodnění, jsou mikroekonomické ukazatele s konečnou platností stanoveny takto:
7.3.3.1. Průměrné jednotkové ceny reprezentativních výrobců v Unii
(112)
Navzdory mírně pozměněným údajům se potvrzují základní tendence a zjištění uvedená v 99. bodě odůvodnění prozatímního nařízení se závěrem, že ceny bezdřevého natíraného papíru byly v průběhu let stálé.
Tabulka 5
Ceny výrobců v Unii
Ceny výrobců v Unii
2006
2007
2008
2009/ období šetření
Průměrná cena (EUR/t)
692
717
691
699
Index
100
104
100
101
Zdroj: ověřené odpovědi na dotazník.
7.3.3.2. Stav zásob
(113)
Zásoby v období šetření představovaly asi 10 % objemu výroby. Stav zásob reprezentativních výrobců v Unii se během posuzovaného období zvýšil o 10 %, a to zejména mezi léty 2006 a 2007 a později mezi rokem 2008 a obdobím šetření. Toto zvyšování se pozoruhodně časově shodovalo s prudkým nárůstem levného dumpingového dovozu z ČLR.
Tabulka 6
Stav zásob
Stav zásob
2006
2007
2008
2009/ období šetření
Zásoby (v tunách)
278 265
298 547
296 387
306 588
Index
100
107
107
110
Zdroj: ověřené odpovědi na dotazník.
7.3.3.3. Zaměstnanost, mzdy a produktivita
Tabulka 7
Zaměstnanost
Zaměstnanost
2006
2007
2008
2009/ období šetření
Zaměstnanost v ekvivalentech plného pracovního úvazku (FTE)
7 756
7 487
7 207
6 197
Index
100
97
93
80
Mzdové náklady (EUR/FTE)
54 053
54 948
57 026
58 485
Index
100
102
105
108
Produktivita (v jednotkách/FTE)
453
478
486
484
Index
100
106
107
107
Zdroj: ověřené odpovědi na dotazník.
(114)
V důsledku uzavření některých papíren a konsolidace reprezentativních výrobců v Unii se během posuzovaného období počet zaměstnanců výrazně snížil, a to o 20 % (téměř 1 600 pracovních míst). Nárůstu efektivity bylo dosaženo zvýšením a udržením vysokého výkonu na jednoho zaměstnance, dokonce i v době značného propouštění. Mzdové náklady trvale rostly, přičemž se za posuzované období zvýšily celkem o 8 %.
(115)
Potvrzují se proto závěry uvedené v 102. bodě odůvodnění prozatímního nařízení s mírně pozměněnými údaji.
7.3.3.4. Ziskovost, peněžní tok, investice, návratnost investic
Tabulka 8
Ziskovost
2006
2007
2008
2009/ období šetření
Ziskovost
-1,08 %
-0,20 %
-2,49 %
2,88 %
Změna (100=2006)
+0,88 %
-1,41 %
+3,95 %
Peněžní tok (v tisících EUR)
260 047
211 036
172 570
336 753
Index
100
81
66
129
Investice (v tisících EUR)
151 900
151 027
127 845
87 875
Index
100
99
84
58
Návratnost investic
-0,73 %
-0,54 %
-2,73 %
0,39 %
Změna (100=2006)
+0,19 %
-2,00 %
+1,12 %
Zdroj: ověřené odpovědi na dotazník.
(116)
Míra ziskovosti v posuzovaném období byla upravena, aby přesněji zohledňovala úroveň ziskovosti. Touto změnou však není dotčena základní tendence týkající se ziskovosti. Reprezentativní výrobci v Unii utrpěli v letech 2006 až 2008 ztráty a finanční situace se začala zlepšovat teprve v roce 2009, kdy světová cena buničiny, která je hlavní surovinou, výrazně klesla v důsledku hospodářského útlumu. Snížení cen buničiny (-19 %) bylo považováno za mimořádně velký pokles, který přímo přispěl k zlepšení finanční situace v období šetření. Je nutno zmínit, že od období šetření se ceny buničiny vrátily na úrovně před obdobím šetření.
(117)
S výhradou mírně pozměněných údajů se potvrzují zjištění týkající se peněžního toku, investic a návratnosti investic, která byla uvedena v 104. a 105. bodě odůvodnění prozatímního nařízení.
(118)
Vyvážející výrobce uvedl, že by se zlepšení ziskovosti nemělo považovat za omezený případ vycházející z mimořádného poklesu nákladů na surovinu, jak bylo objasněno v 107. bodě odůvodnění prozatímního nařízení. Pokles nákladů přinesl prospěch všem místním i čínským výrobcům, nejen žadatelům. Obrat v ziskovosti nebyl proto založen výhradně na snížení nákladů, nýbrž byl spíše výsledkem změny cenové politiky žadatelů.
(119)
Vyvážejí výrobce dále uvedl, že ziskovost je ovlivňována spíše cenami bezdřevého natíraného papíru než cenou buničiny. Bylo však zjištěno, že zatímco ceny buničiny v roce 2009 prudce poklesly, ceny bezdřevého natíraného papíru zůstaly stabilní a v důsledku toho vzrostl zisk. Vzhledem ke stabilním cenám proto v tomto konkrétním období nelze vyvozovat vzájemný vztah mezi cenami a ziskovostí.
(120)
Míra ziskovosti je ukazatelem, který je analyzován na úrovni reprezentativních výrobců v Unii, nikoli na úrovni žadatele, jak naznačovala dotyčná strana. Analýza shromážděných informací prokázala přímou souvislost mezi mimořádným poklesem cen buničiny, která je hlavní surovinou, a vyšší ziskovostí; přičemž při zlepšení ziskovosti skutečně hrály roli stálé ceny hotových výrobků. Ačkoliv to pravděpodobně platilo i pro ostatní výrobce na trhu, nemění to závěr, že toto dočasné zlepšení ziskovosti je způsobeno mimořádným poklesem cen suroviny v období šetření.
7.3.3.5. Schopnost získávat kapitál
(121)
Potvrzují se zjištění týkající se schopnosti reprezentativních výrobců získávat kapitál, jak bylo uvedeno v 106. bodě odůvodnění prozatímního nařízení.
7.4. Závěr o újmě
(122)
Jeden vyvážející výrobce a vláda ČLR uvedli, že neexistují jednoznačné důkazy, že žádající výrobci v Unii utrpěli podstatnou újmu. Naopak, žadatelé vykázali v období šetření celkově stabilní hospodářské výsledky a vyšší ziskovost.
(123)
Za prvé, stav výrobního odvětví Unie je analyzován na úrovni reprezentativních výrobců v Unii, a nikoli na úrovni žadatelů, jak naznačovaly zmíněné strany.
(124)
Za druhé, jak již bylo uvedeno v 85. a 102. bodě odůvodnění, zdá se, že závěry těchto stran byly odvozeny z ukazatelů vypočítaných podle jiných souborů údajů a informací, než které byly zjištěny během šetření a představeny výše a v prozatímním nařízení. Tyto závěry jsou proto věcně nesprávné. Analýza stran nebyla mimoto konzistentní s ohledem na použití dvou různých souborů údajů pro makroekonomické a mikroekonomické ukazatele.
(125)
Dále bylo uvedeno, že zlepšení ziskovosti je nutno považovat rovněž za výsledek restrukturalizačního úsilí výrobního odvětví, včetně snížení výroby a zaměstnanosti a zvýšení produktivity. V tomto případě nelze posledně uvedené faktory pokládat za jediné ukazatele újmy, nýbrž všechny ukazatele újmy je nutno posoudit společně.
(126)
V čl. 3 odst. 5 základního nařízení je uveden výčet hospodářských činitelů a ukazatelů, jež je nutno vyhodnotit při zkoumání dopadu dumpingového dovozu na výrobní odvětví Unie. V čl. 3 odst. 5 se výslovně uvádí, že výčet těchto činitelů není vyčerpávající a žádné z uvedených kritérií nemusí být rozhodující. Ačkoliv je nutno ukazatele posoudit jednotlivě, závěry by měly být vyvozeny pomocí analýzy všech činitelů.
(127)
Výše uvedená tvrzení vyážejícího výrobce a vlády ČLR celkově neovlivňují závěr, jehož bylo dosaženo v prozatímní fázi, a který se proto potvrzuje, tj. že výrobní odvětví Unie utrpělo podstatnou újmu ve smyslu čl. 3 odst. 5 základního nařízení.
(128)
Strany se opakovaně vyjádřily rovněž k hrozbě možné další podstatné újmy s ohledem na obrovský nárůst kapacity čínských výrobců podporovaný politikou a subvencemi státu. Šetření se zabývalo existencí podstatné újmy, a nikoli hrozbou další podstatné újmy. Tyto připomínky nemohly proto ovlivnit zjištění a je nutno je odmítnout.
(129)
Na základě výše uvedených skutečností se potvrzují prozatímní zjištění uvedená v 107. až 111. bodě odůvodnění prozatímního nařízení.
8. PŘÍČINNÁ SOUVISLOST
(130)
Komise obdržela řadu připomínek k prozatímním zjištěním týkajícím se příčinné souvislosti mezi dumpingem a újmou.
8.1. Účinek dumpingového dovozu
(131)
Řada stran zpochybnila prozatímní zjištění týkající se účinku dumpingového dovozu. Hlavním předloženým tvrzením bylo to, že čínský dovoz neměl z hlediska objemu a cen významný dopad. Uvádělo se, že nedošlo k prudkému nárůstu čínského dovozu, nýbrž že se tento v průběhu let zvyšoval postupně, a jeho dopad byl proto poměrně omezený a pro účely zjištění újmy by se neměl zveličovat. Dále se uvádělo, že čínské ceny byly sice nižší než ceny výrobců v Unii, neměly však dopad na relativně stálé ceny výrobního odvětví Unie. Jeden spolupracující čínský vyvážející výrobce zpochybnil zjištění Komise, že čínské ceny zapříčinily stlačení cen. Poukázal na skutečnost, že v roce 2009, kdy se čínské ceny dále snížily, zaznamenaly ceny výrobního odvětví Unie nejen růst, nýbrž ve skutečnosti umožnily výrobnímu odvětví Unie dosáhnout zisku.
(132)
Vývoj čínského dovozu byl podrobně analyzován v 84. a 114. bodě odůvodnění prozatímního nařízení. Bylo zjištěno, že se dovoz v posuzovaném období téměř ztrojnásobil, zejména od roku 2006 do roku 2007 (+118 %) a od roku 2008 do období šetření (+81 %). Nárůst objemu proto nelze pokládat za nevýznamný.
(133)
Pokud jde o ceny, ceny čínského dovozu byly o 7,6 % nižší než ceny reprezentativních výrobců v Unii, což se pokládalo za významné na trhu, na němž je transparentnost cen vysoká. Jak bylo popsáno v 112. bodě odůvodnění, ceny reprezentativních výrobců v Unii byly v posuzovaném období stálé s výjimkou mimořádného zvýšení v roce 2007, což je rok, v němž čínský vývoz nerostl. V roce 2009 se výrobcům v Unii podařilo udržet ceny stabilní za cenu dalšího úbytku podílu na trhu a ztráty ziskovosti způsobené spolupůsobením těchto stálých cen a snižujících se nákladů na surovinu.
(134)
Čínský vyvážející výrobce uvedl, že dovoz bezdřevého natíraného papíru z Číny nemá dopad na ceny v odvětví v Unii, jelikož není srovnatelný s bezdřevým natíraným papírem vyráběným a prodávaným reprezentativními výrobci v Unii, protože při určení cenového podbízení a úrovně ceny, která nepůsobí újmu, bylo porovnáno pouze 10 % prodeje reprezentativních výrobců v Unii. Poznamenává se, že se tato určení provádějí na základě zcela srovnatelných výrobků, které se přímo shodují ve všech vlastnostech, aby bylo zajištěno spravedlivé srovnání. Bezdřevý natíraný papír vyráběný čínskými výrobci a výrobci v Unii jsou však obecně srovnatelné výrobky, jak uvádí 42. bod odůvodnění, a proto spolu přímo soutěží na trhu Unie.
(135)
Dále bylo namítáno, že zjištění, že trh s bezdřevým natíraným papírem je komoditním trhem, který se vyznačuje vysokým stupněm transparentnosti, je nesprávné, jelikož výrobci v Unii prodávají přibližně polovinu svých výrobků přímo koncovým uživatelům. V rozporu s tímto tvrzením prodávali reprezentativní výrobci v Unii většinu svých výrobků prostřednictvím obchodníků přímo nebo nepřímo (jednalo se o takzvaný indentní prodej, při němž jsou výrobky zasílány přímo zákazníkovi, avšak objednávání a fakturace probíhají prostřednictvím obchodníků). Obchodníci sehrávají klíčovou úlohu jak při zásobování výrobky, tak při zajišťování cenové transparentnosti na trhu.
(136)
Na základě výše uvedených skutečností se potvrzují prozatímní zjištění uvedená v 113. až 117. bodě odůvodnění prozatímního nařízení.
8.2. Vliv dalších činitelů
8.2.1. Vývoj spotřeby na trhu Unie a hospodářská krize
(137)
Jeden spolupracující čínský vyvážející výrobce a vláda ČLR uvedli, že snížení výroby v Unii bylo důsledkem světové finanční krize a prudkého poklesu spotřeby na trhu Unie, jak dokládají negativní tendence zaznamenané u výrobců v Unii s ohledem na prodej na domácím trhu, využití kapacity, zaměstnanost a stav zásob, a neměly by být přičteny čínskému dovozu.
(138)
K doložení svého tvrzení citovala vláda ČLR prohlášení týkající se konkurenceschopnosti a zaměstnanosti, které v červnu 2009 zveřejnil papírenský a celulózový průmysl (dále jen „prohlášení“). Tento dokument se vztahuje na celý papírenský a celulózový průmysl a je určen pro účely obecné politiky. Na základě informací uvedených v tomto dokumentu nelze vyvodit zvláštní závěry pro výrobu a prodej dotčeného výrobku. Nelze proto dospět k závěru, zda se tvrzení nebo zjištění uvedená v prohlášení skutečně vztahují jednoznačně na dotčený výrobek. Jelikož při šetření nebyla zjištěna významná souvislost mezi finanční krizí a podstatnou újmou, která byla způsobena výrobnímu odvětví Unie, bylo nutno toto tvrzení odmítnout.
8.2.2. Ceny surovin
(139)
Nebyla předložena žádná nová tvrzení, jež by vedla k přehodnocení závěrů uvedených v 120. až 122. bodě odůvodnění prozatímního nařízení a v 113. bodě odůvodnění tohoto nařízení.
8.2.3. Vývozní výkonnost reprezentativních výrobců v Unii
(140)
Revize mikroekonomického ukazatele vysvětlená ve 110. bodě odůvodnění měla dopad na analýzu vývozní výkonnosti reprezentativních výrobců v Unii do té míry, že snížení jejich prodeje na vývoz v posuzovaném období činilo 16 %. Prodej na vývoz těchto společností stranám, které nejsou ve spojení, představoval 26 % jejich celkového prodeje.
(141)
Na rozdíl od tvrzení jednoho vyvážejícího výrobce se prozatímní nařízení v 123. a 124. bodě odůvodnění zabývalo vývojem vývozu dotčeného výrobku reprezentativními výrobci v Unii. Výše uvedená revize neovlivňuje tyto závěry učiněné v prozatímní fázi.
(142)
Předložené tvrzení a důkazy o vlivu vývozní výkonnosti výrobního odvětví Unie tedy nevedly ke změně závěrů učiněných v prozatímní fázi.
8.2.4. Dovoz z jiných třetích zemí
(143)
Předloženými tvrzeními o účinku dovozu z jiných třetích zemí se již zabývaly 125. až 127. bod odůvodnění prozatímního nařízení.
8.2.5. Strukturální nadbytek kapacity
(144)
Uvádělo se, že újmu, která byla způsobena výrobcům v Unii, způsobil strukturální nadbytek kapacity. Tento činitel byl již analyzován v 128. bodě odůvodnění prozatímního nařízení.
(145)
Hlavním argumentem předloženým v této souvislosti bylo to, že restrukturalizační úsilí výrobního odvětví Unie bylo v roce 2009 završeno konsolidací dvou velkých výrobců, která vedla k okamžitému zlepšení situace výrobního odvětví Unie. Jak bylo popsáno v 93. bodě odůvodnění prozatímního nařízení, probíhala restrukturalizace od roku 2000 až do období šetření. Kladný dopad zmíněné konsolidace se měl odrazit v lepším využití kapacity a přinejmenším ve stálém objemu prodeje, oba tyto ukazatele se však v období šetření zhoršily. Na druhou stranu bylo zjištěno, že lepší ziskovost výrobního odvětví Unie v období šetření způsobil především a přímo mimořádný jednorázový pokles cen buničiny. Zůstávají proto zachovány závěry uvedené v 128. bodě odůvodnění prozatímního nařízení, že restrukturalizační úsilí výrobního odvětví bylo narušeno dumpingovým dovozem.
8.3. Závěr o příčinné souvislosti
(146)
Na základě výše uvedených skutečností jsou zachována prozatímní zjištění uvedená v 129. až 132. bodě odůvodnění prozatímního nařízení, že dumpingový dovoz z ČLR způsobil výrobnímu odvětví Unie podstatnou újmu ve smyslu čl. 3 odst. 6 základního nařízení. Potvrzují se rovněž prozatímní zjištění týkající se vlivu ostatních známých činitelů, které mohly způsobit újmu výrobnímu odvětví Unie: tyto činitele nejsou takové, aby narušily příčinnou souvislost zjištěnou mezi dumpingovým dovozem z ČLR a újmou, kterou výrobní odvětví Unie utrpělo.
9. ZÁJEM UNIE
9.1. Výrobní odvětví Unie
(147)
Nebyly obdrženy žádné další připomínky nebo informace ohledně zájmu výrobců v Unii a dovozců a obchodníků. Potvrzují se proto prozatímní zjištění ohledně zájmu těchto skupin uvedená v 134. až 138. bodě odůvodnění prozatímního nařízení.
9.2. Dovozci a obchodníci
(148)
Nebyly obdrženy žádné další připomínky ani informace o zájmu dovozců a obchodníků. Potvrzují se proto prozatímní zjištění ohledně zájmu těchto skupin uvedená v 139. až 143. bodě odůvodnění prozatímního nařízení.
9.3. Uživatelé
(149)
Po zveřejnění prozatímních opatření se přihlásily další tři tiskárny a sdružení evropských tiskáren a vydavatelů. Tito tvrdili, že opatření budou mít nepříznivý dopad na navazující odvětví, jelikož by růst cen mohl vést k přemístění tiskařského průmyslu, což by mělo za následek vyšší dovoz navazujících tiskovin. Toto tvrzení bylo doloženo skutečností, že se dovoz tiskovin z ČLR v posledních letech rychle zvyšoval a v rámci evropské spotřeby všech tiskovin zjevně zaujímal značný podíl na trhu.
(150)
Uvádělo se rovněž, že by opatření mohla způsobit nedostatek dodávek na trhu a delší dodací lhůty pro uživatele.
(151)
Většina těchto tvrzení se netýkala konkrétních společností a podobala se tvrzením, která již byla předložena v prozatímní fázi šetření a jimiž se zabývaly 146. a 150. bod odůvodnění prozatímního nařízení. Připomíná se, že spolupráce tiskáren byla omezená a z omezených kvantitativních údajů, které byly obdrženy, byl vyvozen závěr, že vzhledem k úrovni ziskovosti a podílu bezdřevého natíraného papíru na jejich nákladech jsou tiskárny skutečně citlivé na růst cen. Většina tiskáren však v období šetření čínský papír nenakupovala nebo byl tento přímý nákup jen velmi omezený a množství čínského papíru je celkově nízké, přímý dopad cla by byl proto zanedbatelný. Většina tiskáren rovněž uváděla, že vzhledem k nutnosti krátkých dodacích lhůt zůstal podíl dodávek přímo ze třetích zemí omezený.
(152)
Pokud jde o tvrzení týkající se navazujících tiskovin z ČLR, je třeba uvést, že statistiky dovozu tiskovin zahrnují širokou škálu výrobků, k nimž patří hotové tiskoviny, které nejsou vytištěny na bezdřevém natíraném papíru. Na základě dostupných informací nebylo možno posoudit, jaká část výrobků dovážených z ČLR je vytištěna na dotčeném výrobku a jaká část je vytištěna na jiných druzích papíru. Z poskytnutých informací je však známo, že tiskoviny pocházející z ČLR většinou zahrnují některé zvláštní kategorie knih, knih pro děti, kalendářů, obalů a pohlednic. Výrobky, které jsou „časově citlivější“, jako jsou týdenní/měsíční časopisy a jiné noviny, jsou vzhledem k době potřebné pro přepravu k dovozu z ČLR méně náchylné. Ačkoliv tisk některých tištěných výrobků může být náchylnější k přemístění, na druhou stranu existují druhy výrobků, u nichž jsou zásadní blízkost a služby, a proto nejsou ovlivněny zahraniční hospodářskou soutěží. Přestože je papír pro odvětví tisku důležitým prvkem nákladů, je toto odvětví navíc rovněž náročné na práci, a proto mohou být náklady práce významnější hnací silou vývoje, pokud jde o přemístění. Nelze tedy vyloučit, že se zvýší dovoz tištěných výrobků, které jsou vytištěny na bezdřevém natíraném papíru, avšak s žádnou přesností nelze odhadnout úroveň nárůstu a míru ovlivnění konkurenceschopnosti výrobců v oblasti tisku, a tedy přímý dopad případného zvýšení cen na navazující odvětví tisku v Unii.
(153)
Z předložených informací je rovněž známo, že tiskařský průmysl trpí strukturálním nadbytkem kapacity, který vede k pokračující restrukturalizaci tohoto výrobního odvětví. Jednou z hnacích sil restrukturalizace byla rovněž konsolidace výrobců papíru v hodnotovém řetězci. Mělo se za to, že problémy tiskařského průmyslu se zvýšením cen působí spíše strukturální nadbytek kapacit v samotném tiskařském průmyslu.
(154)
Zúčastněné strany, které poukazovaly na možný nedostatek dodávek, tento možný dodatek nevyčíslily, ani neposkytly příslušný odhad. V každém případě se tato tvrzení nezdají být doložena mírou využití kapacity výrobců v Unii, která v období šetření činila 83 %, což znamená volnou kapacitu přibližně jeden milion tun. Na základě těchto skutečností není pravděpodobné, že dojde k nedostatku dodávek.
9.4. Závěr týkající se zájmu Unie
(155)
Vzhledem k výše uvedeným skutečnostem se potvrzují prozatímní zjištění týkající se zájmu Unie, tj. že neexistují přesvědčivé důvody proti uložení konečných opatření na dovoz bezdřevého natíraného papíru pocházejícího z ČLR.
10. KONEČNÁ ANTIDUMPINGOVÁ OPATŘENÍ
10.1. Úroveň pro odstranění újmy
(156)
Jedna skupina čínských vyvážejících výrobců si vyžádala další informace o metodě použité při výpočtu cílového zisku ve výši 8 %, který byl použit pro výpočet ceny nepůsobící újmu. Skupina odkázala na podnět, v němž byl navrhovaný cílový zisk nižší.
(157)
Žadatel na druhou stranu požadoval, aby byl cílový zisk stanoven na úrovni minimálně 10 %, přičemž vycházel z očekávaného ziskového rozpětí, které ve své metodice klasifikace používají nezávislé ratingové agentury, a ze ziskovosti, jíž dosáhl výrobce činný v jiném segmentu výroby papíru, který není ovlivněn čínským dovozem.
(158)
Je nutno objasnit, že cílový zisk navrhovaný v podnětu byl posouzen na základě odpovědí na dotazník a inspekcí na místě u reprezentativních výrobců v Unii. Konkrétně byly zvažovány náklady investic do strojního zařízení. Bylo zjištěno, že cílový zisk stanovený na posledně uvedeném základě odráží nutnost vysokých počátečních investic a riziko spojené s tímto kapitálově náročným výrobním odvětvím v případě neexistence dumpingového nebo subvencovaného dovozu. Proto je cílový zisk 8 % považován za úroveň, které by mohlo odvětví dosáhnout, pokud by nedocházelo k dumpingovému dovozu. Jak bylo uvedeno v 86. bodě odůvodnění, byl v zájmu zajištění jednotného přístupu při výpočtu dumpingu a cenového podbízení a prodeje pod cenou a z důvodů uvedených v 68. až 71. bodě odůvodnění výpočet úrovně pro odstranění újmy revidován s cílem vyloučit vývoz společnosti spolupracujících čínských vyvážejících výrobců ve skupině.
(159)
Ve všech ostatních ohledech se potvrzují 153. až 161. bod odůvodnění prozatímního nařízení.
10.2. Konečná opatření
(160)
Na základě závěrů, jichž bylo dosaženo s ohledem na dumping, újmu, příčinnou souvislost a zájem Unie, by v souladu s čl. 9 odst. 4 základního nařízení mělo být uloženo konečné antidumpingové clo na dovoz bezdřevého natíraného papíru pocházejícího z ČLR na úrovni nižší z hodnot odpovídajících dumpingovému rozpětí a rozpětí újmy, podle pravidla nižšího cla. V tomto případě by v souladu s tímto pravidlem měla být celní sazba stanovena na úrovni zjištěných rozpětí újmy.
(161)
Podotýká se, že souběžně s antidumpingovým řízením týkajícím se dovozu bezdřevého natíraného papíru pocházejícího z ČLR probíhalo antisubvenční řízení. Jelikož podle čl. 14 odst. 1 základního nařízení a čl. 24 odst. 1 druhého pododstavce nařízení Rady (ES) č. 597/2009 ze dne 11. června 2009 o ochraně před dovozem subvencovaných výrobků ze zemí, které nejsou členy Evropského společenství (8), (dále jen „základní antisubvenční nařízení“) nesmí být na žádný výrobek současně uloženo antidumpingové i vyrovnávací clo, aby se napravila táž situace, která vzniká jak dumpingem, tak poskytnutím vývozní subvence, pokládalo se za nezbytné určit, zda a do jaké míry částka subvencí a dumpingové rozpětí vyplývají ze stejné situace.
(162)
Pokud jde o subvenční programy, které představovaly vývozní subvence ve smyslu čl. 4 odst. 4 písm. a) základního antisubvenčního nařízení, je konečné antidumpingové rozpětí zjištěné u dvou čínských vyvážejících výrobců způsobeno částečně (tj. 0,05 %) existencí napadnutelných vývozních subvencí. U ostatních subvenčních programů se vzhledem k použití pravidla nižšího cla v tomto případě a zjištěné výši subvence v souběžném antisubvenčním řízení nepovažovalo za nutné dále zkoumat, zda a do jaké míry jsou stejné subvence vyrovnány dvakrát, je-li na stejný dovážený výrobek uloženo současně antidumpingové i vyrovnávací clo.
(163)
Co se týká konečné celostátní úrovně dumpingu a subvence, připomíná se, že tato úroveň byla zjištěna pomocí konečného dumpingového rozpětí a konečného rozpětí subvence zjištěného u spolupracujících čínkých vyvážejících výrobců s nejvyšší individuální celní sazbou, tj. 63 % v případě konečného dumpingového rozpětí a 16 % v případě konečného rozpětí subvence.
(164)
Připomíná se, že pro antidumpingové i antisubvenční šetření platí stejná úroveň pro odstranění újmy. V této souvislosti se uvádí, že úroveň pro odstranění újmy je nižší než konečná dumpingová rozpětí, avšak vyšší než konečná rozpětí subvence. Považovalo se za vhodné uložit konečné vyrovnávací clo na úrovni zjištěných konečných rozpětí subvence a poté uložit konečné antidumpingové clo do příslušné úrovně pro odstranění újmy.
(165)
Na základě výše uvedených skutečností a s přihlédnutím k zjištěním uvedeným v prováděcím nařízení Rady (EU) č. 452/2011 ze dne 6. května 2011 o uložení konečného vyrovnávacího cla a o konečném výběru prozatímního cla na dovoz bezdřevého natíraného papíru pocházejícího z Čínské lidové republiky (9) a s ohledem čl. 14 odst. 1 poslední větu základního nařízení, podle níž clo nebude uloženo do míry nezbytné ke splnění pravidla stanoveného v uvedené větě, je sazba konečného antidumpingového cla pro ČLR a sazba cel, která budou uložena, následující:
Společnost
Celkové rozpětí subvence
Z toho vývozní subvence
Dumpinové rozpětí
Rozpětí újmy
Sazba konečného vyrovná-vacího cla
Sazba konečného antidumpingového cla
Sazba konečného antidumpingového cla, které má být uloženo
Gold East Paper (Jiangsu) Co., Ltd, město Čen-tiang, provincie Ťiang-su, ČLR; Gold Huasheng Paper (Suzhou Industrial Park) Co., Ltd, město Su-čou, provincie Ťiang-su, ČLR
12 %
0,05 %
43,5 %
20 %
12 %
20 %
8 %
Shangdong Chenming Paper Holdings Limited, město Šou-kuang, provincie Šan-tung, ČLR; Shouguang Chenming Art Paper Co., Ltd, město Šou-kuang, provincie Šan-tung, ČLR
4 %
0 %
63 %
39,1 %
4 %
39,1 %
35,1 %
Všechny ostatní společnosti
12 %
0,05 %
63 %
39,1 %
12 %
39,1 %
27,1 %
11. KONEČNÝ VÝBĚR PROZATÍMNÍHO CLA
(166)
Vzhledem k rozsahu zjištěného dumpingového rozpětí a k úrovni újmy způsobené výrobnímu odvětví Unie se s přihlédnutím ke skutečnosti, že v souběžném antisubvenčním řízení nebyla uložena žádná prozatímní opatření, považovalo za nezbytné, aby se částky zajištěné prostřednictvím prozatímního antidumpingového cla uloženého prozatímním nařízením vybraly s konečnou platností v rozsahu prozatímních uložených cel.
(167)
Jeden ze spolupracujících čínských vyvážejících výrobců uvedl, že konečný výběr prozatímního cla v sazbách stanovených v čl. 1 odst. 2 nařízení (EU) č. 1042/2010 by byl v rozporu s čl. 10 odst. 3 druhou větou základního nařízení. Jak je však vysvětleno v tomto nařízení, a zejména v jeho čl. 1 odst. 2, konečné clo uložené tímto nařízením je ve skutečnosti vyšší než uložené prozatímní clo. Za těchto okolností by prozatímní clo v sazbách stanovených v čl. 1 odst. 2 nařízení (EU) č. 1042/2010 mělo být s konečnou platností vybráno,
PŘIJALA TOTO NAŘÍZENÍ:
Článek 1
1. Ukládá se konečné antidumpingové clo na bezdřevý natíraný papír, což je papír, kartón nebo lepenka, natíraný na jedné nebo na obou stranách (nikoli papír, kartón nebo lepenka kraft), v listech (arších) nebo kotoučích, o plošné hmotnosti nejméně 70 g/m2, avšak nejvýše 400 g/m2, a bělosti vyšší než 84 (měřeno podle normy ISO 2470-1), v současnosti kódů KN ex 4810 13 20, ex 4810 13 80, ex 4810 14 20, ex 4810 14 80, ex 4810 19 10, ex 4810 19 90, ex 4810 22 10, ex 4810 22 90, ex 4810 29 30, ex 4810 29 80, ex 4810 99 10, ex 4810 99 30 a ex 4810 99 90 (kódy TARIC 4810132020, 4810138020, 4810142020, 4810148020, 4810191020, 4810199020, 4810221020, 4810229020, 4810293020, 4810298020, 4810991020, 4810993020 a 4810999020), pocházející z Čínské lidové republiky.
Konečné antidumpingové clo se nevztahuje na kotouče vhodné pro použití v kotoučových tiskařských strojích. Kotouče vhodné pro použití v kotoučových strojích jsou definovány jako kotouče, které při zkoušce ISO podle normy ISO 3783:2006 na určení pevnosti v tahu metodou vzrůstající rychlosti za použití zkušebního přístroje IGT (elektrického modelu) vykáží výsledek nižší než 30 N/m v příčném směru (cross-direction, CD) a výsledek nižší než 50 N/m v podélném směru výroby na stroji (machine direction, MD). Konečné antidumpingové clo se nevztahuje rovněž na vícevrstvý papír a vícevrstvý kartón a lepenku.
2. Sazba konečného antidumpingového cla je tato:
Společnost
Sazba antidumpingového cla
Gold East Paper (Jiangsu) Co., Ltd, město Čen-tiang, provincie Ťiang-su, ČLR; Gold Huasheng Paper (Suzhou Industrial Park) Co., Ltd, město Su-čou, provincie Ťiang-su, ČLR
20 %
Shangdong Chenming Paper Holdings Limited, město Šou-kuang, provincie Šan-tung, ČLR; Shouguang Chenming Art Paper Co., Ltd, město Šou-kuang, provincie Šan-tung, ČLR
39,1 %
Všechny ostatní společnosti
39,1 %
3. Pokud jde o antidumpingové clo stanovené v čl. 1 odst. 2, 12 % se nevybere u společností Gold East Paper (Jiangsu) Co. a Gold Huasheng Paper (Suzhou Industrial Park) Co., 4 % u společností Shangdong Chenming Paper Holdings Limited a Shouguang Chenming Art Paper Co., Ltd a 12 % u všech ostatních společností, pokud je odpovídající částka vybrána podle nařízení (EU) č. 452/2011.
4. S ohledem na čl. 1 odst. 2 a 3 je sazba konečného antidumpingového cla použitelná na čistou cenu s dodáním na hranice Unie před proclením pro výrobky popsané v odstavci 1 a vyrobené níže uvedenými společnostmi stanovena takto:
Společnost
Sazba antidumpingového cla
Doplňkový kód TARIC
Gold East Paper (Jiangsu) Co., Ltd, město Čen-tiang, provincie Ťiang-su, ČLR; Gold Huasheng Paper (Suzhou Industrial Park) Co., Ltd, město Su-čou, provincie Ťiang-su, ČLR
8 %
B001
Shangdong Chenming Paper Holdings Limited, město Šou-kuang, provincie Šan-tung, ČLR; Shouguang Chenming Art Paper Co., Ltd, město Šou-kuang, provincie Šan-tung, ČLR
35,1 %
B013
Všechny ostatní společnosti
27,1 %
B999
5. Není-li stanoveno jinak, použijí se platné celní předpisy.
Článek 2
Částky zajištěné prostřednictvím prozatímního antidumpingového cla podle nařízení (EU) č. 1042/2010 se s konečnou platností vybírají v sazbě stanovené v článku 1 uvedeného nařízení.
Článek 3
Toto nařízení vstupuje v platnost prvním dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
V Bruselu dne 6. května 2011.
ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE RADY (UE) NR 451/2011
z dnia 6 maja 2011 r.
nakładające ostateczne cło antydumpingowe i stanowiące o ostatecznym pobraniu cła tymczasowego nałożonego na przywóz cienkiego papieru powleczonego pochodzącego z Chińskiej Republiki Ludowej
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1225/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. w sprawie ochrony przed przywozem produktów po cenach dumpingowych z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej (1) („rozporządzenie podstawowe”), w szczególności jego art. 9 i art. 14 ust. 1,
uwzględniając wniosek przedstawiony przez Komisję Europejską („Komisja”) po konsultacji z Komitetem Doradczym,
a także mając na uwadze, co następuje:
1. ŚRODKI TYMCZASOWE
(1)
Komisja, rozporządzeniem (UE) nr 1042/2010 (2) („rozporządzenie w sprawie ceł tymczasowych”), nałożyła tymczasowe cło antydumpingowe („środki tymczasowe”) na przywóz cienkiego papieru powleczonego pochodzącego z Chińskiej Republiki Ludowej („ChRL”).
(2)
Postępowanie zostało wszczęte w wyniku skargi złożonej w dniu 4 stycznia 2010 r. przez Europejskie Stowarzyszenie Producentów Cienkiego Papieru (CEPIFINE) („skarżący”) w imieniu producentów reprezentujących znaczącą część, w tym przypadku ponad 25 %, łącznej unijnej produkcji cienkiego papieru powleczonego. Skarga zawierała dowody prima facie wskazujące na dumping produktu objętego postępowaniem i wynikającą z tego znaczącą szkodę, które uznano za wystarczające, aby uzasadnić wszczęcie postępowania.
2. DALSZE POSTĘPOWANIE
(3)
Po powiadomieniu o istotnych faktach i wnioskach, na podstawie których podjęto decyzję o wprowadzeniu tymczasowych środków antydumpingowych („ujawnienie tymczasowych ustaleń”), kilka zainteresowanych stron przedłożyło oświadczenia w formie pisemnej, przedstawiające ich opinie w sprawie tymczasowych ustaleń. Stronom, które wystąpiły z takim wnioskiem, umożliwiono wypowiedzenie się.
(4)
Komisja kontynuowała poszukiwanie i weryfikowanie wszelkich informacji uznanych za konieczne do sformułowania ostatecznych ustaleń.
(5)
Jedna grupa współpracujących chińskich producentów eksportujących („producent eksportujący”) stwierdziła, że powinna była zostać wysłuchana przed wprowadzeniem tymczasowych środków, biorąc pod uwagę fakt, że, według grupy, rozporządzenie tymczasowe jest środkiem indywidualnym w rozumieniu art. 41 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej (3).
(6)
W odniesieniu do powyższego stwierdzenia należy podkreślić następujące kwestie. W rozporządzeniu podstawowym nakreśla się prawa stron w ramach postępowań antydumpingowych, a w tej konkretnej sprawie w art. 7 określa się kroki proceduralne, które należy podjąć w celu wprowadzenia środków tymczasowych. W art. 7 rozporządzenia podstawowego stanowi się, między innymi, że środki tymczasowe, jeśli takie istnieją, mogą zostać wprowadzone w przeciągu dziewięciu miesięcy od momentu wszczęcia postępowania. W obecnym postępowaniu Komisja przeprowadziła dochodzenie zgodnie z przepisami art. 6 rozporządzenia podstawowego oraz wprowadziła środki tymczasowe zgodnie z przepisami art. 7 rozporządzenia podstawowego, zaś wszystkie zainteresowane strony, które o to wnioskowały, zostały wysłuchane i wszystkim umożliwiono przedstawienie informacji i uwag. Zgodnie z ustalonym orzecznictwem Trybunału Sprawiedliwości,„nawet jeśli […] zasada prawa do wysłuchania wymaga, aby eksporterzy byli poinformowani o podstawowych faktach i ustaleniach, na podstawie których zmierza się do wprowadzenia ceł tymczasowych, nieprzestrzeganie tego prawa nie może samo w sobie unieważniać rozporządzenia nakładającego cła ostateczne, gdy, w trakcie procedury przyjęcia tego rozporządzenia, usunięto defekt unieważniający procedurę przyjęcia odpowiedniego rozporządzenia nakładającego cła tymczasowe” (4). W obecnym postępowaniu Komisja wypełniła swoje zobowiązania co do ujawniania zgodnie z rozporządzeniem podstawowym, a prawo do sprawiedliwego wysłuchania producenta eksportującego zostało zachowane podczas procedury prowadzącej do przyjęcia niniejszego rozporządzenia.
(7)
Tymczasowy charakter przyjętych środków zgodnie z art. 7 rozporządzenia podstawowego odzwierciedla się między innymi w maksymalnym okresie sześciu miesięcy, na który mogą one zostać wprowadzone, jak i fakt, że jakiekolwiek cła tymczasowe są zabezpieczane jedynie gwarancją. Komisja nigdy nie przeszkodziła którejkolwiek ze stron w zgłaszaniu wniosków o przeprowadzenie większej liczby przesłuchań przed wynikającym z przepisów prawa terminem dziewięciu miesięcy na wprowadzenie środków tymczasowych, o ile strony te uważałyby, że istniała potrzeba wysłuchania ich na tym etapie.
(8)
Producent eksportujący wnioskował o dostęp do danych pochodzących od jedynego przedsiębiorstwa w Stanach Zjednoczonych Ameryki (USA), które dostarczyło informacji zgodnie z przepisami art. 2 ust. 7 lit. a) do ustalenia wartości normalnej. Twierdzono, że w przeciwnym wypadku stronie nie umożliwiono dostępu do dowodów, na podstawie których wprowadzono środki tymczasowe i że narusza to prawa strony do obrony oraz jest niezgodne z zasadą dobrej administracji. Ta sama strona twierdziła, że ujawnienie poufnych danych dotyczących konkretnych stron mogłoby być udostępnione przedstawicielom prawnym grupy producentów eksportujących. Przedstawiciele prawni zobowiązaliby się zagwarantować poufność wobec tajemnic handlowych przedsiębiorstw. Na poparcie wniosku przywołano odniesienie do systemów USA i Kanady oraz odwołanie do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w sprawie G.J. Dokter i in. przeciwko Minister van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit.
(9)
Wnioski te należało odrzucić. Wniosek producenta eksportującego odnosił się do dostępu do poufnych danych dotyczących cen, przekazanych przez wyżej wspomniane przedsiębiorstwo z USA. Komisja nie mogła zapewnić dostępu do tego typu szczegółowych poufnych informacji handlowych. Udostępnienie tego typu danych byłoby niezgodne z prawem Unii, zwłaszcza z art. 19 rozporządzenia podstawowego, jako że doprowadziłoby do nieuprawnionego ujawnienia ograniczonych i wrażliwych danych handlowych amerykańskiego przedsiębiorstwa. Jeśli chodzi o proponowaną metodykę ujawniania tajemnic handlowych przedsiębiorstw przedstawicielom prawnym innych zainteresowanych stron, w przeciwieństwie do systemów USA i Kanady, procedura taka nie jest możliwa na podstawie rozporządzenia podstawowego. Istniejący system prawny UE dotyczący postępowania antydumpingowego wyraźnie jej nie przewiduje. W każdym razie w sprawie Trybunału cytowanej powyżej nie ma żadnych elementów, które pozwoliłyby uzasadnić wniosek o dostęp do poufnych informacji. Wyrok odwołuje się również do niektórych naturalnych ograniczeń zasady prawa do obrony.
(10)
Producent eksportujący zwrócił się również o dostęp do dowodów dotyczących: zwojów stosowanych w druku zwojowym, produkowanych przez producentów unijnych, szczegółowych informacji dotyczących statusu prawnego jednego z reprezentatywnych unijnych producentów, działalności i danych finansowych wybranych fabryk papieru, szczegółowych danych związanych z kosztami produkcji przemysłu unijnego oraz danych liczbowych kontroli produkcji produktów reprezentatywnych producentów unijnych. Niektóre z informacji, o które wnioskowano, wykraczały poza zakres dochodzenia, jako że odnosiły się do produktów nieobjętych dochodzeniem lub działalność producentów unijnych nie obejmowała produkcji cienkiego papieru powleczonego. W odniesieniu do innych wymaganych informacji Komisja nie była w stanie zapewnić dostępu do nich, jako że, zgodnie z art. 19 rozporządzenia podstawowego, stanowiłoby to nieuprawnione ujawnienie tajemnic handlowych.
(11)
Producent eksportujący wnioskował również o ujawnienie nazw przedsiębiorstw, które sprzeciwiły się dochodzeniu i nie wnioskowały o poufne traktowanie. Tego typu informacje ujawniłyby tożsamość i pozycję producentów, którzy wnioskowali o poufność; dlatego nie było możliwe ujawnienie tej informacji.
(12)
Ujawnienie tymczasowych ustaleń było tak szczegółowe, jak to możliwe, bez ujawniania poufnych informacji, nie naruszyło więc podstawowych praw producenta eksportującego, jego praw do obrony ani zasady dobrej administracji.
(13)
Analizy szkody przeprowadzone w ramach niniejszego dochodzenia antydumpingowego i w ramach równoległego dochodzenia antysubsydyjnego są identyczne, ponieważ definicje przemysłu unijnego, reprezentatywnych producentów unijnych i okresu objętego dochodzeniem są takie same dla obu dochodzeń. Dlatego też uwagi na temat aspektów szkody przedłożone w ramach jednego z postępowań były uwzględniane w ramach obydwu postępowań.
2.1. Okres objęty dochodzeniem
(14)
Należy przypomnieć, że zgodnie z motywem 13 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych dochodzenie dotyczące dumpingu i szkody obejmowało okres od dnia 1 stycznia 2009 r. do dnia 31 grudnia 2009 r. („okres objęty dochodzeniem” lub „OD”). Analiza tendencji mających znaczenie dla oceny szkody objęła okres od dnia 1 stycznia 2006 r. do końca OD („okres badany”).
3. PRODUKT OBJĘTY POSTĘPOWANIEM I PRODUKT PODOBNY
3.1. Produkt objęty postępowaniem
(15)
Po wprowadzeniu środków tymczasowych producent eksportujący i skarżący przedłożyli dalsze uwagi dotyczące definicji produktu. Niektóre z tych uwag były powtórzeniem uwag, do których odniesiono się już w rozporządzeniu w sprawie ceł tymczasowych.
(16)
Producent eksportujący powtórzył, że nie ma istotnej różnicy dotyczącej podstawowych cech charakterystycznych pomiędzy cienkim papierem powleczonym w arkuszach i w zwojach nadających się do stosowania w arkuszowych maszynach drukarskich („produkt objęty postępowaniem)” a cienkim papierem powleczonym w zwojach nadających się do stosowania w prasach zwojowych - dlatego cienki papier powleczony stosowany w druku zwojowym nie powinien być wykluczony z zakresu produktów. Strona ta twierdziła również, że ustalenia Komisji, mówiące o tym, że produktów tych nie można stosować zamiennie, nie są w żaden sposób poparte.
(17)
Przypomina się, że w trakcie dochodzenia stwierdzono, że cienki papier powleczony stosowany w procesie druku zwojowego a cienki papier powleczony stosowany w druku arkuszowym to odrębna grupa produktów i nie jest stosowany zamiennie, jak opisano w motywach 18 i 20 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych. Producent eksportujący również przyznał, że produkty te nie są w pełni zamiennie stosowane.
(18)
Należy także zaznaczyć, że w okresie badanym z ChRL nie przywożono zwojów stosowanych w prasach zwojowych. Można także uznać, że przywóz tych produktów w przyszłości jest mało prawdopodobny, ponieważ zaopatrywanie się w nie w odległych źródłach nie jest opłacalne z przyczyn wymienionych w motywie 20 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.
(19)
Producent eksportujący twierdził ponadto, że kryterium zdefiniowane w motywie 16 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, mianowicie odporność na skubanie, nie jest odpowiednią cechą charakterystyczną dla odróżnienia cienkiego papieru powleczonego nadającego się do stosowania w druku zwojowym od cienkiego papieru powleczonego stosowanego w druku arkuszowym. Twierdziła ona również, że wyłączenia zwojów do pras zwojowych dokonano w sposób arbitralny, utrzymując, że zwoje do pras zwojowych produkowane przez producentów unijnych nie spełniają kryteriów określonych w motywie 16 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, jeśli chodzi o odporność na skubanie.
(20)
Producent eksportujący twierdził też, że Komisja naruszyła ciążący na niej obowiązek obiektywnego zbadania dowodów przedstawionych służbom Komisji przez tego producenta eksportującego przed przyjęciem rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, mianowicie wyników testu przeprowadzonego w jego własnym laboratorium, mierzącego odporność na skubanie zwojów do pras zwojowych produkowanych przez producentów unijnych.
(21)
Wyniki testu przedstawione przez producenta eksportującego były streszczeniem wyników testu przeprowadzonego w jego własnym laboratorium. Zasadnicze znaczenie ma fakt, że wyników nie udostępniono pozostałym zainteresowanym stronom, w szczególności przemysłowi unijnemu, w celu kontroli i przedstawienia uwag oraz to, że producent eksportujący nie przedstawił ich niepoufnego streszczenia mimo wielokrotnych upomnień.
(22)
Przypomina się, że na etapie wprowadzania środków tymczasowych Komisja stwierdziła, że obiektywność i wiarygodność testu była niewystarczająca, aby oprzeć na niej wnioski. Producent eksportujący nie przedłożył dalszych szczegółowych informacji, które mogłyby pomóc w ocenie wiarygodności testu. Ponieważ nie dostarczono niepoufnej wersji testu, przedsiębiorstwa, których zwoje do pras zwojowych miały rzekomo być testowane, nie mogły ustosunkować się do wyników testu. Komisja nie mogła zatem sprawdzić w sposób obiektywny, czy przedłożone wyniki testu są wiarygodne i poprawne oraz czy mogą zostać uwzględnione w ramach dochodzenia. Na podstawie dostępnych Komisji faktów wnioski wyciągnięte na etapie wprowadzania środków tymczasowych dotyczące obiektywności i wiarygodności testu nie mogły zostać ponownie wzięte pod uwagę, gdyż informacje przedłożone w sposób poufny nie mogą być potwierdzone przez wiarygodne źródła.
(23)
Po wprowadzeniu środków tymczasowych producent eksportujący przedstawił wyniki kolejnego testu, przeprowadzonego w jego imieniu przez zewnętrzne laboratorium badawcze, i ponownie stwierdził, że w sposób arbitralny wyłączono z zakresu dochodzenia cienki papier powleczony stosowany w druku zwojowym. Zgodnie ze sprawozdaniami z testu odporność na skubanie określono na 25 próbkach zwojów stosowanych w prasach zwojowych, dostarczonych przez producenta eksportującego do laboratorium jako próbki papieru wyprodukowanego przez producentów unijnych. Według sprawozdania żadna z próbek papieru nie spełniła kryteriów określonych w motywie 16 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.
(24)
Ocena sprawozdania z testu ujawniła przede wszystkim, że sprawozdanie z testu przeprowadzonego przez laboratorium zewnętrzne dotyczy w głównej mierze produktów, dla których wyniki te są nieistotne, ponieważ większość poddanych testowi próbek nie była w rzeczywistości zwojami do pras zwojowych; po drugie, sprawozdanie z testu dotyczyło produktów, których tożsamości nie określono w wystarczającym stopniu, ponieważ w oparciu o sprawozdanie z testu nie można było ustalić, czy badany papier był przeznaczony do druku arkuszowego, czy do druku zwojowego, ponieważ marka papieru wymieniona w sprawozdaniu z testu jest dostępna w obu formatach. Ponadto sprawozdanie z testu nie dawało pewności, że wymienione próbki zwojów były tymi, które rzeczywiście zbadano.
(25)
W odpowiedzi na sprawozdanie zewnętrznego laboratorium skarżący przedstawił wyniki testu przeprowadzonego przez jednego z producentów unijnych na tych samych próbkach zwojów do pras zwojowych, które miały zostać zbadane przez laboratorium zewnętrzne. Wyniki tego testu były inne. Skarżący przypisał rozbieżności możliwym różnicom w warunkach testu, a co za tym idzie możliwej niezgodności z normą ISO 3783:2006, tj. normą, według której należy mierzyć odporność na skubanie, o której mowa w motywie 16 rozporządzenia w sprawie cła tymczasowego.
(26)
Po ujawnieniu ostatecznych ustaleń producent eksportujący zakwestionował obiektywność Komisji w odrzuceniu wyników testu przeprowadzonego przez zewnętrzne laboratorium. Twierdził on, że test był testem „na ślepo”, wykonanym przez niezależnego eksperta i zgodnie z odpowiednią normą ISO. Dostarczył on przyrzeczenie swojego menadżera, wyjaśniające pochodzenie próbek użytych w teście, aby potwierdzić niezależność, prawidłowość i reprezentacyjność testu.
(27)
Po pierwsze, obiektywny charakter sprawozdania z badań zewnętrznego laboratorium nie został nigdy zakwestionowany przez Komisję, i w tym względzie nie jest istotne, czy test został wykonany „na ślepo”. Z drugiej strony, pojawiły się wątpliwości co do pewności selekcji i pochodzenia próbek poddanych testowi, a nie dotyczące samego testu. Argumenty przedstawione przez producenta eksportującego nie rozwiały tych wątpliwości, jako że nie były kompleksowe i były niejasne pod wieloma względami, na przykład twierdzono, że włączenie produktów innych niż zwoje do pras zwojowych było spowodowane błędami administracyjnymi lub obarczano winą dostawców za dostarczenie ewentualnie złych próbek.
(28)
Ponieważ nie było jasności co do źródła oraz próbek produktów, które miały zostać przetestowane, a wyniki testów przeprowadzonych przez różne strony były sprzeczne, uznano, że w przedłożonym sprawozdaniu z testu laboratorium zewnętrznego działającego w imieniu producenta eksportującego nie wykazano ostatecznie, że test odporności na skubanie nie był odpowiedni do rozróżnienia pomiędzy cienkim papierem powleczonym nadającym się do stosowania w druku zwojowym a cienkim papierem powleczonym stosowanym w druku arkuszowym. W związku z powyższym w sprawozdaniu z testu nie wykazano, że cienki papier powleczony stosowany w druku zwojowym został arbitralnie wyłączony z zakresu dochodzenia.
(29)
W odniesieniu do tego, czy odporność na skubanie jest istotnym kryterium pozwalającym na odróżnienie zwojów stosowanych w druku zwojowym, należy przypomnieć, że w definicji produktu rozróżnienie pomiędzy dwiema grupami produktów oparto między innymi na zastosowaniu końcowym produktu, tj. tym, czy produkt jest nadaje się do stosowania w druku zwojowym, czy w druku arkuszowym, jak określono w wymogach pras, w których jest on stosowany, co określa między innymi jego odporność na skubanie. Ponadto należy zauważyć, że odporność na skubanie jest tylko jedną z cech odróżniających cienki papier powleczony nadający się do stosowania w druku zwojowym od cienkiego papieru powleczonego stosowanego w druku arkuszowym. W motywach 16 i 18 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych określono dodatkowe kryteria, które nie zostały zakwestionowane przez producenta eksportującego. Producent eksportujący twierdził, że wilgotność, określona w motywie 18 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, nie jest istotną cechą charakterystyczną rozróżniającą produkty. Podczas dochodzenia inne strony miały jednak w tej kwestii inne zdanie. W każdym razie uznano, że sztywność i odporność na skubanie były najbardziej istotnymi czynnikami.
(30)
W swojej odpowiedzi skarżący przyznał, że mogą istnieć zwoje, które nie w pełni spełniają wszystkie kryteria dotyczące odporności na skubanie określone w rozporządzeniu w sprawie ceł tymczasowych, ale mogą być stosowane w druku zwojowym. Podtrzymał jednak swoje stanowisko, zgodnie z którym odporność na skubanie jest jedynym testem, który pozwala uzyskać pewność co do tego, że zwój rzeczywiście nadaje się do stosowania w druku zwojowym; innymi słowy, jeśli zwój spełnia kryteria odporności na skubanie zawarte w motywie 16 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, jest z pewnością zwojem do pras zwojowych.
(31)
Na poparcie powyższych twierdzeń dotyczących odporności na skubanie producent eksportujący nawiązał do argumentów wysuniętych przez jednego ze skarżących producentów unijnych w ramach dochodzenia antydumpingowego i dochodzenia antysubsydyjnego w USA, w których producent unijny miał przyznać, że zwojów do pras zwojowych nie można odróżnić na podstawie testu odporności na skubanie ani za pomocą żadnego innego pomiaru.
(32)
Skarżący zakwestionował wspomniane oświadczenia producenta eksportującego, utrzymując, że, wbrew wyżej wspomnianym twierdzeniom, z postępowań w USA wynika, że istnieje wyraźna granica pozwalająca na odróżnienie zwojów do pras zwojowych od cienkiego papieru powleczonego.
(33)
Po pierwsze, należy zaznaczyć, że oświadczenia, do których nawiązał producent eksportujący, przedstawiono w ramach dochodzeń prowadzonych w innych jurysdykcjach i przez inne strony niż te uczestniczące w obecnym postępowaniu, dlatego nie są one istotne. Po drugie, we wspomnianych dochodzeniach władze USA stwierdziły, że istnieje jasne rozróżnienie pomiędzy cienkim papierem powleczonym stosowanym w druku arkuszowym a zwojami nadającymi się do stosowania w druku zwojowym. Zwoje przeznaczone do cięcia potraktowano jako półprodukt, a zwojów stosowanych w druku zwojowym nie uznano za produkt objęty postępowaniem. Określając zakres produktu, władze USA nie zdefiniowały wyraźnie zwojów do pras zwojowych. Z tego względu kryterium odporności na skubanie nie było istotne dla określenia zakresu produktu we wspomnianych dochodzeniach.
(34)
W oparciu o powyższe uwagi potwierdzono, że cecha techniczna, jaką jest „odporność na skubanie”, jest wiarygodną cechą pozwalającą na opisywanie cienkiego papieru powleczonego nadającego się do stosowania w druku zwojowym.
(35)
Z przedłożonych uwag wynikło jednak także, że istnieją zwoje stosowane w druku zwojowym, które mogą być stosowane w druku tego rodzaju, mimo że nie spełniają do końca wszystkich kryteriów dotyczących odporności na skubanie. Z tego powodu uznano za konieczne dalsze uszczególnienie definicji zwojów nadających się do stosowania w druku zwojowym.
(36)
Aby zapewnić dodatkowe kryterium pozwalające odróżnić zwoje do pras zwojowych, które nie spełniają do końca wszystkich kryteriów odporności na skubanie, skarżący zaproponował, aby zwój, który nie przechodzi w pełni testu odporności na skubanie, ale posiada średnicę rdzenia mniejszą niż 80 mm, uznać za zwój do pras zwojowych.
(37)
Rząd ChRL i producent eksportujący twierdzili, że dodanie wielkości średnicy rdzenia jako nowego elementu do definicji produktu stanowi rewizję definicji zwojów do pras zwojowych i w związku z tym produktu objętego postępowaniem. Twierdzili oni również, że wielkość średnicy rdzenia nie jest odpowiednim kryterium, jako że istnieją zwoje do pras zwojowych o średnicy rdzenia większej niż 80 mm oraz zwoje przeznaczone do cięcia o średnicy mniejszej niż 80 mm.
(38)
Komisja podjęła starania o dalsze uszczegółowienie definicji zwojów nadających się do stosowania w druku zwojowym oraz o dalsze jej wyjaśnienie, aby różnica między produktem objętym postępowaniem i innymi produktami była jeszcze bardziej wyraźna, również dlatego, aby zmniejszyć możliwość obejścia środków. Dowody dotyczące odpowiedniego charakteru wielkości średnicy rdzenia, przedstawione jako alternatywne kryterium w definicji potwierdziły jednak, że kryterium to doprowadziłoby do możliwego wyłączenia produktu objętego postępowaniem, tj. zwojów przeznaczonych do cięcia o średnicy rdzenia mniejszej niż 80 mm. W związku z tym kryterium to, przedstawione do celów definicji zwojów nadających się do stosowania w druku zwojowym, zostało odrzucone.
(39)
Powyższe nie wpływa jednak na wiarygodność metody, na podstawie której z zakresu dochodzenia wyłączono zwoje nadające się do stosowania w druku zwojowym, o co wnioskowała grupa chińskich producentów eksportujących.
(40)
Nie otrzymano dalszych uwag dotyczących wyłączenia papieru wielowarstwowego z zakresu produktu objętego dochodzeniem.
(41)
Na podstawie powyższego potwierdza się niniejszym motywy od 14 do 26 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.
3.2. Produkt podobny
(42)
Jako że nie otrzymano żadnych uwag w odniesieniu do wniosków, o których mowa w motywie 27 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, ustalenia tymczasowe w odniesieniu do produktu podobnego są niniejszym potwierdzone.
4. KONTROLA WYRYWKOWA
(43)
Przy braku jakichkolwiek innych uwag dotyczących kontroli wyrywkowej, niniejszym potwierdza się motywy 28 - 30 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.
(44)
Czterej producenci, o których mowa w motywie 29 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, uważani za reprezentatywnych dla przemysłu unijnego jak określono w motywie 77 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, są nadal określani jako „reprezentatywni producenci unijni”.
5. DUMPING
(45)
Tylko jedna chińska grupa współpracująca (APP, producent eksportujący) przedstawiła uwagi dotyczące dumpingu w następstwie wprowadzenia środków tymczasowych.
5.1. Traktowanie na zasadach rynkowych (MET)
(46)
W odniesieniu do kryterium 1, grupa APP twierdziła, że argumenty Komisji opierały się jedynie na domniemanej niemożności sprawdzenia płatności. Argumentowano również konsekwentnie, że metody zastosowane przez stronę są zgodne z Międzynarodowymi Standardami Rachunkowości (MSR).
(47)
Argumenty te należało odrzucić. W tym względzie zauważa się, że dochodzenie wskazało, że nie było możliwe ustalenie istnienia płatności dokonanych z tytułu przeniesienia udziałów przedsiębiorstw ani dowodów dotyczących kosztów nakładów najważniejszego surowca. W odniesieniu do stosowanych praktyk księgowych zauważa się, że stosowane metody nie były zgodne z MSR (kompensacje i ujawnianie informacji na temat podmiotów powiązanych).
(48)
W odniesieniu do kryteriów 1 i 2 grupa APP stwierdziła, że Komisja odrzuciła w sposób ogólnikowy opinię renomowanej firmy doradztwa księgowego jako nieistotną. Doprowadziło to do niedopuszczalnego odrzucenia niezależnej opinii świadków, a więc do naruszenia prawa APP do sprawiedliwego procesu. APP argumentowała, że w opinii jej doradców księgowych, analiza Komisji dotycząca praktyk i zasad księgowych zawiera błędy i że niektóre z poruszanych przez Komisję kwestii nie były istotne.
(49)
Zarzuty APP nie były poparte żadnymi dowodami i musiały zostać odrzucone. W tej kwestii należy zauważyć, że doradcy księgowi, o których mowa w powyższym motywie, nie wydają się polemizować z faktami stwierdzonymi w niniejszym dochodzeniu, lecz raczej starali się przedstawić analizę niektórych podstawowych zasad księgowych, mianowicie zasadę ostrożności, zasadę rachunkowości memoriałowej, zasadę wiernego odzwierciedlenia oraz zasadę istotności. Należy zauważyć, że doradcy ci byli nieobecni w czasie weryfikacji na miejscu przeprowadzonej przez Komisję w ChRL, podczas której Komisja uzyskała wiedzę z pierwszej ręki o obecnych praktykach APP istotnych dla oceny MET. Komisja wyjaśniła stronie szczegółowo i na piśmie zauważone niedociągnięcia oraz ich związek z międzynarodowymi standardami rachunkowości. Interpretacja tych zasad, przedstawiona przez firmę doradczą, nie była wystarczająco uzasadniona ani poparta dowodami; nie zgadzała się również z ustalonymi faktami. Dowody w tej sprawie potwierdziły rzeczywiście, że wyżej wymienione zasady księgowości nie były respektowane.
(50)
APP stwierdziła, że jej prawa podstawowe zostały naruszone. Argumentowano, że ciężar dowodu, spoczywający na stronie podczas dochodzenia dotyczącego MET i wymagany przez Komisję był za duży.
(51)
Argumenty te należało odrzucić. W kwestii tej należy zauważyć, że Komisja przekazała APP pełne informacje dotyczące rodzaju informacji wymaganych w przypadku przyznania MET i starała się o weryfikację na każdym etapie procedury wszelkich informacji przedkładanych przez stronę. Fakt, iż informacja dostarczona przez stronę nie potwierdza zgodności jej metod księgowości z MSR nie implikuje istnienia zbyt dużego ciężaru dowodu. MET jest wyjątkiem od normalnego reżimu dla przedsiębiorstw mających swą siedzibę w państwach, których gospodarka nie jest gospodarką rynkową, i w takich wypadkach strony są proszone o zwyczajne wykazanie zgodności z wymogami określonymi w art. 2 ust. 7 lit. c) rozporządzenia podstawowego. Niespełnienie jednego z kryteriów wystarcza, aby usprawiedliwić odmowę przyznania MET. W tym konkretnym postępowaniu dochodzenie wykazało, że APP nie była w stanie wykazać, że spełniła wymogi zawarte w kryterium 2.
(52)
APP twierdziła również, że ocena dotycząca przyznania MET nie była obiektywna. Twierdziła również, że na decyzję o przyznaniu MET mogła wpłynąć wiedza Komisji o wpływie odmowy MET na margines dumpingu grupy.
(53)
Ponadto twierdzenia te są bezpodstawne i dlatego musiały zostać odrzucone. Nie ma również wskazań, że na decyzję dotyczącą MET miała wpływ wiedza Komisji o wpływie odmowy MET na margines dumpingu grupy. Analiza dotycząca MET jest analizą techniczną spełnienia pięciu wyraźnych kryteriów określonych w art. 2 ust. 7 lit. c) rozporządzenia podstawowego i analiza dotycząca MET przedstawiona przez Komisję została przeprowadzona na podstawie kryteriów MET i bez brania pod uwagę wpływu wyników tej analizy na możliwy margines dumpingu producenta eksportującego. W odnisieniu do tej kwestii należy przypomnieć, że harmonogram różnych etapów weryfikacji na miejscu oraz różnice w harmonogramie (formularze wniosku o MET, kwestionariusze antydumpingowe, dane państwa analogicznego, sprzedaż eksportowa poprzez unijne podmioty powiązane) wraz z okresami, podczas których strony udzielały odpowiedzi na pytania i kolejno zmieniały swoje późniejsze oświadczenia wykazuje, że Komisja nie była w stanie ustalić, jakie skutki dla ewentualnego dumpingu strony w czasie ujawnienia MET będzie miała decyzja dotycząca MET. APP do ostatniej chwili oczekiwała ze złożeniem nowych informacji i zmianą informacji już znajdujących się w dokumentacji, więc nie można zakładać, że Komisja byłaby w stanie obliczyć marginesu dumpingu na podstawie informacji, których nie posiadała.
(54)
APP argumentowała również, że Komisja nie musiała w pełni zweryfikować odpowiedzi strony, aby otrzymać szczegółowy obraz danych włączonych do odpowiedzi strony na kwestionariusz dotyczący antydumpingu i że istnieją podejrzenia, że Komisja dysponowała wszystkimi danymi, koniecznymi do obliczenia marginesu dumpingu.
(55)
Argument ten musiał zostać odrzucony. Należy zauważyć w tym względzie, że zgodnie z przepisami art. 16 rozporządzenia podstawowego, Komisja zweryfikowała wszystkie informacje przedłożone przez zainteresowane strony, aby otrzymać reprezentatywne ustalenia. Ustalenia powstałe w wyniku dochodzenia były oparte na zweryfikowanych faktach podczas pewnego okresu, rozciągającego się na cztery miesiące, a nie na czystych podejrzeniach lub jakichkolwiek niezweryfikowanych stwierdzeniach czy domniemaniach.
(56)
APP twierdziła, że kryteria przyznania MET powinny być interpretowane w świetle ich celu, mianowicie zapewnienia, że ceny są wynikiem normalnych sił rynkowych. Należy zauważyć w tym względzie, że cel kryteriów przyznania MET jest wyraźnie określony w art. 2 ust. 7 rozporządzenia podstawowego i że Komisja zastosowała te jasno określone reguły wobec APP, analizując jej wniosek o przyznanie MET.
(57)
APP twierdziła również, że w ocenie dotyczącej MET były niedociągnięcia, biorąc pod uwagę to, że weryfikacja odpowiedzi na kwestionariusz antydumpingowy doprowadziła do ustalenia „wiarygodnego” kosztu produkcji, zaś punkty oceny dotyczącej MET do braku możności ustalenia płatności za nakłady.
(58)
Ta interpretacja ustaleń musi zostać odrzucona jako błędna. Przypomina się, że w rozporządzeniu podstawowym istnieje wyraźny warunek, iż aby otrzymać MET, i, w związku z tym, zdobyć wiarygodność i stosować dane przekazane przez producenta eksportującego dotyczące cen i kosztów celem ustalenia wartości normalnej, przedsiębiorstwo musi w sposób satysfakcjonujący wykazać, że spełnia kryteria zdefiniowane w art. 2 ust. 7 lit. c). Gdyby wyżej wymieniony wniosek APP został przyjęty, sprowadziłoby się to do pominięcia ustaleń oceny dotyczącej MET oraz przepisów art. 2 ust. 7 lit. c), poprzez wykorzystanie innego rodzaju informacji zebranych do innego celu. Nie jest to zgodne z przepisami rozporządzenia podstawowego.
(59)
Przypomina się, że w przypadku APP ustalono, że dwóch z czterech powiązanych producentów eksportujących produkuje jedynie tekturę wielowarstwową. Biorąc pod uwagę fakt, że papier wielowarstwowy jest wyłączony z zakresu produktu, jak potwierdzono w motywach 40 i 41 powyżej, stwierdza się, że ustalenia dotyczące MET w odniesieniu do dwóch powiązanych producentów eksportujących produkujących jedynie wielowarstwową tekturę w ramach grupy APP nie są istotne dla niniejszego postępowania.
(60)
Wobec braku innych uwag dotyczących MET, motywy od 31 do 51 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych zostają niniejszym potwierdzone.
5.2. Indywidualne traktowanie (IT)
(61)
Przy braku jakichkolwiek innych uwag w sprawie IT niniejszym potwierdza się motywy od 52 do 55 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.
5.3. Wartość normalna
5.3.1. Państwo analogiczne
(62)
Żadna ze stron nie zakwestionowała wyboru USA jako państwa analogicznego do poczynienia ostatecznych ustaleń.
(63)
Przy braku jakichkolwiek uwag w sprawie wyboru państwa analogicznego niniejszym potwierdza się motywy 56 - 63 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.
5.3.2. Określenie wartości normalnej
(64)
Należy przypomnieć, że wartość normalną obliczono na podstawie danych przekazanych przez jedynego współpracującego producenta z państwa analogicznego (tj. z USA). Wartość normalna została więc określona na podstawie cen sprzedaży krajowej jednego producenta produktu podobnego z USA. W OD producent ten wyprodukował i sprzedał na rynku USA znaczącą większość rodzajów produktu podobnego.
(65)
APP stwierdziła, że Komisja nie przedłożyła koniecznych informacji związanych z wartością normalną w państwie analogicznym, takich jak porównywalność produktów, reprezentatywność, struktura kosztów, sprawiedliwe mechanizmy porównań i dostosowania.
(66)
Twierdzenia te musiały zostać odrzucone. W odniesieniu powyższego należy zauważyć, że, jak wyjaśniono w motywie 9 powyżej, Komisja dostarczyła stronie wszystkich istotnych informacji dotyczących danych wykorzystanych do obliczenia wartości normalnej, które mogły zostać ujawnione bez naruszenia przepisów art. 19 rozporządzenia podstawowego, tj. zapewniając jednocześnie, że wszelkie poufne dane przedłożone przez jedynego producenta z USA są traktowane jako dane poufne i nie są ujawniane innym stronom. Informacja przedłożona producentowi eksportującemu miała znaczenie i dała mu możliwość zrozumienia metodyki wykorzystanej zgodnie z przepisami art. 2 rozporządzenia podstawowego.
(67)
Przy braku jakichkolwiek innych uwag niniejszym potwierdza się motywy od 64 do 67 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.
5.4. Cena eksportowa
(68)
APP argumentowała, że sprzedaż eksportowa jednego z jej przedsiębiorstw współpracującego przy dochodzeniu nie powinna była zostać pominięta przy obliczaniu marginesu dumpingu, nawet jeśli nie ma odpowiadających produktów. Argumentowała również, że wielkość eksportu tego przedsiębiorstwa nie była mała lecz istotna.
(69)
W odniesieniu do tych twierdzeń należy zauważyć, że uwzględniono wartość sprzedaży w odniesieniu do przedmiotowych transakcji przy ustalaniu cen eksportowych, lecz nie można było ustalić wartości normalnej dla tych transakcji, gdyż nie było porównywalnych typów produktu w państwie analogicznym i nie można było dokonać porównania. W odniesieniu do wielkości wywozu tego konkretnego przedsiębiorstwa zauważa się, że przedstawia ona jedynie niewielką część łącznej wielkości sprzedaży eksportowej APP i poziom jej cen okazał się zgodny z ogólnym poziomem cen eksportowych APP. Należy w końcu zauważyć, że duża większość transakcji eksportowych została wykorzystana do celów ustalenia czy wywóz odbywał się po cenach dumpingowych czy nie, tj. tych transakcji, które oferowały całkowitą zgodność z wartością normalną ustaloną w państwie analogicznym. Twierdzenia APP, dotyczące ceny eksportowej, musiały zostać odrzucone, jako że nie mogą zakwestionować ustalenia szkodliwego dumpingu, gdyż podstawa obliczenia jest wyraźnie reprezentatywna. Fakt, iż odpowiednia wartość normalna w państwie analogicznym niekoniecznie istnieje dla każdej transakcji eksportowej, jest nierozłącznie związany z takim ustaleniem.
(70)
APP stwierdziła również, że wyżej wymieniona sprzedaż eksportowa powinna była zostać wykorzystana do obliczenia marginesu dumpingu, jako że organ prowadzący dochodzenie ma możliwość określenia podobnych typów produktu wykorzystanych do obliczenia wartości normalnej, dopasowania cen eksportowych do wartości normalnej lub skonstruowania wartości normalnej celem porównania z wyżej wymienioną sprzedażą eksportową.
(71)
Twierdzenia te musiały zostać odrzucone, jako że w państwach analogicznych nie istniały typy produktu, które byłyby wystarczająco podobne do produktów eksportowanych, aby pokryć różnice dostosowaniem z tytułu różnic w charakterystycznych cechach fizycznych. Nie było również możliwe skonstruowanie wartości normalnej dla takich typów produktu. Nie było możliwe określenie podobnych typów produktu w innych transakcjach zrealizowanych przy wartościach normalnych, ani nie istniała żadna podstawa do wykonania dostosowań lub skonstruowania wartości normalnej w inny sposób przy wykorzystaniu sprzedaży, ogólnych wydatków na administrację i założeń zysku.
(72)
APP wniosła o wyjaśnienia dotyczące uzasadnionej marży zysku wykorzystanej do skonstruowania ceny eksportowej zgodnie z art. 2 ust. 9 rozporządzenia podstawowego.
(73)
W odniesieniu do powyższego zauważa się, że Komisja przyjrzała się ponownie tej kwestii po uzyskaniu nowych informacji. Przypomina się, że jak wyjaśniono w motywie 71 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, wykorzystano racjonalną wartość zysku, o wiele niższą niż docelowy zysk przemysłu unijnego. Komisja przejrzała dostępne dane i zmniejszyła wartość marży zysku wykorzystaną przy konstruowaniu ceny eksportowej do wartości równej średniej ważonej wartości zgłoszonej przez wielu niepowiązanych importerów unijnych produktu objętego postępowaniem, tj. 4,5 %.
(74)
Wobec braku innych uwag, motywy od 68 do 71 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, w postaci zmienionej powyżej, zostają niniejszym potwierdzone.
5.5. Porównanie
(75)
APP twierdziła, że nie rozumie podstawy obliczeń niektórych dostosowań w odniesieniu do wartości normalnej (mianowicie typu dostosowań i ich wpływu na wartość normalną) i ceny eksportowej (mianowicie zastosowanej metodyki i przeprowadzonych obliczeń, które umożliwiły otrzymanie pewnych proporcji).
(76)
W odniesieniu do dostosowań wartości normalnych, jak wyjaśniono w motywach 9 i 66 powyżej, Komisja udostępniła APP wszystkie istotne dane, które mogły zostać udostępnione, uwzględniając przepisy dotyczące poufności zawarte w rozporządzeniu podstawowym. Komisja zapytała również stronę współpracującą w państwie analogicznym, czy istnieje możliwość ujawnienia dalszych informacji dotyczących dostosowań, tak aby zwiększyć przejrzystość. Po otrzymaniu zgody od producenta w państwie analogicznym, po ujawnieniu tymczasowych ustaleń, APP otrzymała bardziej szczegółowe informacje związane z dostosowaniem wartości normalnej.
(77)
W odniesieniu do dostosowań cen eksportowych wszystkie elementy zostały przekazane APP. W następstwie wniosku APP strona otrzymała wyjaśnienia dotyczące dostosowania ceny eksportowej po ujawnieniu tymczasowych ustaleń.
(78)
Przy braku jakichkolwiek innych uwag niniejszym potwierdza się motywy 72 i 73 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.
5.6. Margines dumpingu
(79)
Nie przedstawiono żadnych istotnych uwag dotyczących marginesu dumpingu. Wobec braku innych uwag, motyw 74 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych zostaje niniejszym potwierdzony.
(80)
Uwzględniając zmienioną wartość marży zysku wykorzystaną przy konstruowaniu ceny eksportowej dla APP i na podstawie metodyki określonej w motywach 31 do 73 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, ostateczny margines dumpingu, wyrażony jako wartość procentowa ceny CIF na granicy Unii przed ocleniem wynosi:
Producent eksportujący
Margines dumpingu
Gold East Paper (Jiangsu) Co., Ltd, miasto Zhenjiang, prowincja Jiangsu, ChRL
43,5 %
Gold Huasheng Paper (Suzhou Industrial Park) Co., Ltd, miasto Suzhou, prowincja Jiangsu, ChRL
43,5 %
Shangdong Chenming Paper Holdings Limited, miasto Shouguang, prowincja Szantung, ChRL
63 %
Shouguang Chenming Art Paper Co., Ltd, miasto Shouguang, prowincja Szantung, ChRL
63 %
(81)
Na podstawie faktów określonych w motywie 76 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych ustalono ogólnokrajowy ostateczny margines dumpingu dla ChRL przy zastosowaniu ostatecznego marginesu dumpingu ustalonego w odniesieniu do współpracujących przedsiębiorstw posiadających najwyższą indywidualną stawkę cła, tj. 63 %. Wobec braku innych uwag, motyw 76 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych zostaje niniejszym potwierdzony.
6. PRODUCENCI UNIJNI
(82)
Rząd ChRL twierdził, iż istnieje domniemanie, że jeden z reprezentatywnych producentów jest powiązany z chińskim przedsiębiorstwem i w związku z tym powinien zostać wyłączony z definicji przemysłu unijnego. Dochodzenie wykazało jednak, że produkty produkowane przez chińskie przedsiębiorstwo, o którym mowa, nie są produktem objętym postępowaniem. Związek ten nie ma zatem żadnego wpływu na analizę szkody ani na włączenie tego producenta unijnego do definicji przemysłu unijnego.
(83)
Wobec braku dalszych uwag dotyczących produkcji unijnej, motywy 77 do 79 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych zostają niniejszym potwierdzone.
7. SZKODA
7.1. Konsumpcja w Unii
(84)
Wobec braku uwag dotyczących konsumpcji w Unii, motywy od 80 do 82 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych zostają niniejszym potwierdzone.
7.2. Przywóz do Unii z ChRL
(85)
Wobec braku uwag dotyczących przywozu do Unii z ChRL, motywy od 83 do 84 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych zostają niniejszym potwierdzone.
7.2.1. Podcięcie cenowe
(86)
Aby zapewnić spójność podejścia do obliczania dumpingu, podcięcia cenowego i zaniżania cen oraz z powodów wymienionych w motywach od 68 do 71, skorygowano obliczenie podcięcia cenowego, aby wykluczyć sprzedaż eksportową przedsiębiorstwa w ramach grupy jednego ze współpracujących producentów eksportujących.
(87)
Na podstawie zmienionego zbioru danych użytych do obliczeń oraz z powodu niewielkiej korekty obliczeń, stawka podcięcia cenowego w motywie 87 została nieznacznie skorygowana. Przywóz po cenach dumpingowych doprowadził do podcięcia cen producentów unijnych średnio o 7,6 % w OD.
7.3. Sytuacja gospodarcza przemysłu unijnego i reprezentatywnych producentów unijnych
7.3.1. Uwagi wstępne
(88)
Jeden ze współpracujących chińskich producentów eksportujących (APP) twierdził, że analiza szkody powinna zostać przeprowadzona na poziomie odpowiednio zdefiniowanego przemysłu unijnego, który powinien zostać ograniczony do producentów unijnych, którzy wspierają skarżącego i współpracują przy dochodzeniu. Producent ten sugeruje, że wnioski dotyczące istotnej szkody byłyby inne, gdyby niektóre wskaźniki, takie jak udział w rynku, były ustalone na poziomie tego przemysłu unijnego „zdefiniowanego w odpowiedni sposób”. Rząd ChRL skomentował, że analiza szkody nie została przeprowadzona w sposób spójny i wyczerpujący dla wszystkich wskaźników szkody dotyczących skarżącego i całości przemysłu unijnego.
(89)
Po pierwsze, należy zauważyć, że oświadczenia tego producenta wydają się być sporządzone na podstawie wskaźników obliczonych na podstawie zestawów danych i informacji różniących się od tych ustanowionych podczas dochodzenia i przedstawionych poniżej oraz w rozporządzeniu w sprawie ceł tymczasowych. Wnioski te oparte są zatem na błędnych faktach, więc nie mają znaczenia.
(90)
Po drugie, Komisja ma w zwyczaju dokonywać oceny wskaźników makroekonomicznych umożliwiających określenie szkody poniesionej na poziomie przemysłu unijnego jako całości, jak wyjaśniono to w motywie 89 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych. W niniejszym dochodzeniu przemysł unijny został zdefiniowany na poziomie producentów unijnych, których produkcja stanowi całość produkcji unijnej (motyw 77 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych), niezależnie od tego, czy popierają oni skargę i czy współpracowali podczas dochodzenia. Uwzględniając tę szeroką definicję, twierdzenie producenta eksportującego o „nieodpowiednim” zdefiniowaniu przemysłu unijnego zostaje odrzucone.
(91)
Wskaźniki mikroekonomiczne analizowane są na poziomie reprezentatywnych producentów unijnych niezależnie od tego, czy popierają oni wniosek. Reprezentatywni producenci stanowili 58 % produkcji unijnej. Żaden inny producent unijny nie wystąpił z twierdzeniem, że wnioski Komisji dotyczące wskaźników mikroekonomicznych byłyby niewiarygodne lub nieuzasadnione. W związku z tym nie ma powodu, aby kwestionować ustalenia dokonane na podstawie informacji przedstawionych jedynie przez reprezentatywnych producentów unijnych.
(92)
Otrzymano dalsze uwagi dotyczące poziomu współpracy jednego z reprezentatywnych producentów unijnych.
(93)
Twierdzono, że jeden z reprezentatywnych producentów unijnych współpracował jedynie częściowo, jako że istniało domniemanie, że był powiązany z innym producentem, który nie współpracował przy dochodzeniu. W odniesieniu do tych przedsiębiorstw istniało domniemanie, że są one powiązane poprzez umowy przejściowe zawarte podczas nabycia przez współpracującego producenta unijnego segmentu branżowego cienkiego papieru powleczonego od drugiego producenta. Domniemywa się, że w konsekwencji umów przejściowych współpracujący producent unijny kontroluje niektóre z fabryk papieru, które pozostały własnością częściowo nabytego producenta. W celu wsparcia wysuniętego przez siebie twierdzenia producent eksportujący odniósł się do decyzji Komisji (5), w której w czasie dokonywania przejęcia badano, czy transakcja powinna zostać uznana za przejęcie w rozumieniu przepisów rozporządzenia Rady (WE) nr 139/2004 z dnia 20 stycznia 2004 r. w sprawie kontroli koncentracji przedsiębiorstw (6).
(94)
Wniosek ten został już omówiony w motywie 91 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych. Przypomina się, że w umowach przejściowych, o których mowa, nie wykazano istnienia żadnego związku między przedsiębiorstwami, mogącego wykraczać poza normalne relacje biznesowe między nabywcą i sprzedawcą. W szczególności warunki umów przejściowych mają na celu zarządzanie sprzedażą papieru powleczonego w okresie przejściowym. Zgodnie z tymi warunkami producent unijny pełni jedynie funkcje podobne do tych pełnionych przez przedstawiciela handlowego w okresie przejściowym. Ponadto w swoich skonsolidowanych, zbadanych sprawozdaniach finansowych oraz w przedstawionych przez siebie odpowiedziach na pytania zawarte w kwestionariuszu producent ten zgłosił przychód z prowizji uzyskany w czasie, w którym działał jako przedstawiciel przedmiotowych fabryk papieru; producent unijny nie przyznał się do żadnego tytułu własności, a w związku z tym żadnych kosztów, związanych z tymi fabrykami papieru.
(95)
Zgodnie ze wspomnianą wyżej decyzją Komisji transakcję między przedsiębiorstwami uznano za przejęcie przez producenta unijnego części działalności prowadzonej przez inne przedsiębiorstwo, nie zaś za przejęcie samego przedsiębiorstwa. W decyzji nie wskazano, że przedsiębiorstwa powinny być uznawane za jeden podmiot po dokonaniu przejęcia; w szczególności nie powstała spółka joint venture między tymi przedsiębiorstwami. Należy również zauważyć, że zakres geograficzny zbadany we wspomnianej wyżej decyzji obejmował EOG, a nie UE. Warto zwrócić również uwagę na fakt, że w decyzji Komisji nie zbadano kwestii powiązania między przedmiotowymi przedsiębiorstwami w rozumieniu przepisów art. 143 przepisów wykonawczych do Wspólnotowego kodeksu celnego (7).
(96)
W odniesieniu do tej kwestii nie istnieją zatem żadne powody do ponownego rozważenia tymczasowych wniosków, tj. że wspomniane dwa przedsiębiorstwa nie są ze sobą powiązane w rozumieniu przepisów art. 143 przepisów wykonawczych do Wspólnotowego kodeksu celnego, i że przedmiotowy producent unijny współpracował w pełni w ramach dochodzenia.
(97)
Producent eksportujący twierdził również, że każde z powiązanych przedsiębiorstw producentów unijnych powinno było wypełnić oddzielnie odpowiedź na kwestionariusz, jako że są oddzielnymi podmiotami prawnymi. Producent eksportujący wysunął zarzut dyskryminacji ponieważ wymagano od niego dostarczenia oddzielnego wniosku o przyznanie MET dla każdego podmiotu wewnątrz grupy.
(98)
Zauważa się, że w przypadku wniosków o przyznanie MET na grupie przedsiębiorstw spoczywa ciężar dowodu wykazania, że wszystkie przedsiębiorstwa grupy spełniają kryteria przyznania MET, jako że określenie, czy MET powinien zostać przyznany, zależy od grupy. W przypadku kwestionariuszy dla producentów unijnych celem jest określenie, czy istotna szkoda ponoszona przez przemysł unijny (jako całość) istnieje podczas OD. Zarzut dyskryminacji nie uwzględnia wyraźnej różnicy istniejącej między celem dochodzenia w sprawie szkody a celem ustalenia MET.
(99)
W każdym razie w przypadku przedmiotowego producenta unijnego uznano, że jedna odpowiedź na kwestionariusz wystarczy, aby umożliwić istotną analizę aspektów szkody. W odpowiedzi zawarto szczegółowy podział informacji na jednostkowe fabryki papieru, a wszystkie konieczne dane związane ze wszystkimi powiązanymi producentami/sprzedawcami produktu podobnego mogły zostać zweryfikowane podczas wizyt weryfikacyjnych.
(100)
W późniejszym oświadczeniu producent eksportujący twierdził również, że to samo przedsiębiorstwo nie współpracowało w pełni, jako że wypełniło swój kwestionariusz w imieniu nieistniejącego podmiotu i że zbadane sprawozdania finansowe przedsiębiorstwa nie odzwierciedlają danych przekazanych w odpowiedzi na kwestionariusz. Wnioski zawarte w poprzednim motywie są również istotne w tym względzie.
(101)
Dlatego wnioski w motywach od 88 do 91 nie ulegają zmianie.
7.3.2. Dane dotyczące przemysłu unijnego (wskaźniki makroekonomiczne)
(102)
Rząd ChRL argumentował, że dane makroekonomiczne wykorzystane do analizy są niepełne i niedokładne, więc nie mogą zostać wykorzystane jako konkretny dowód zaistnienia istotnej szkody.
(103)
Weryfikacja przeprowadzona na miejscu w siedzibie skarżącego potwierdziła, że dane wykorzystane do ustalenia wskaźników makroekonomicznych były bezpośrednio zebrane od producentów unijnych stanowiących około 98 % całości produkcji unijnej i są wystarczająco szczegółowe, aby określić informacje o produkcie objętym postępowaniem. Wykorzystane hipotezy lub szacunki zostały poczynione na podstawie uzasadnionych i słusznych metod, tj. zwoje przeznaczone do cięcia nie zostały uwzględnione z powodu ich wyraźnie nieznacznych ilości, potwierdzonych w ich proporcji w całkowitej wartości sprzedaży reprezentatywnych producentów unijnych. Twierdzenie to musiało więc zostać odrzucone.
(104)
Producent eksportujący twierdził, że udział w rynku producentów unijnych powinien również obejmować przywóz pochodzący ze Szwajcarii, jako że pochodzi on z fabryki papieru będącej własnością jednego z reprezentatywnych producentów unijnych.
(105)
Dochodzenia antydumpingowe obejmują swoim zakresem Unię Europejską. Dlatego też zarzut ten musiał zostać odrzucony.
(106)
Twierdzono też, że udział w rynku skarżącego istotnie wzrósł w okresie badanym.
(107)
Udział w rynku jest makrowskaźnikiem analizowanym na poziomie całego przemysłu unijnego, a nie na poziomie skarżących. Po drugie, oświadczenie dotyczące udziałów w rynku skarżącego oparte jest na błędnych faktach.
(108)
Wobec braku dalszych uwag w tym względzie tymczasowe ustalenia w motywach od 92 do 98 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych zostają niniejszym potwierdzone.
7.3.3. Dane dotyczące reprezentatywnych producentów unijnych (wskaźniki mikroekonomiczne)
(109)
Producent eksportujący oświadczył, że analiza szkody jest nieprawidłowa z powodu faktu, że informacja o fabrykach papieru, które zostały nabyte przez producenta unijnego, o którym mowa w motywie 93, nie była włączona do analizy wskaźników mikroekonomicznych na lata 2006-2008.
(110)
Zgodnie z argumentami przedstawionymi przez tę stronę wskaźniki mikroekonomiczne zostały dopasowane, aby umożliwić pełne porównanie tendencji w tym okresie, wyłączywszy informacje o nabytych fabrykach papieru w okresie poddanym badaniu.
(111)
Zgodnie ze zmienionym zakresem danych wykorzystanych do analizy sytuacji ekonomicznej reprezentatywnych producentów unijnych, jak wyjaśniono w uprzednim motywie, wskaźniki mikroekonomiczne są ostatecznie ustanowione w sposób następujący:
7.3.3.1. Średnie ceny jednostkowe reprezentatywnych producentów unijnych
(112)
Pomimo nieznacznie zmienionych liczb podstawowa tendencja i ustalenia zawarte w motywie 99 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych stwierdzające, że ceny cienkiego papieru powleczonego pozostały na niezmienionym poziomie przez lata, zostają potwierdzone.
Tabela 5
Ceny producentów unijnych
Ceny producentów unijnych
2006
2007
2008
2009/OD
Średnia cena (EUR/tona)
692
717
691
699
Wskaźnik
100
104
100
101
Źródło: zweryfikowane odpowiedzi na kwestionariusz.
7.3.3.2. Zapasy
(113)
Zapasy stanowiły około 10 % wielkości produkcji w OD. W okresie badanym, zwłaszcza w latach 2006 i 2007, a później od 2008 r. do OD, reprezentatywni producenci unijni zwiększyli swój poziom zapasów o 10 %. Szczególnie zbiegło się to z gwałtownym wzrostem taniego przywozu po cenach dumpingowych z ChRL.
Tabela 6
Zapasy
Zapasy
2006
2007
2008
2009/OD
Zapasy (tony)
278 265
298 547
296 387
306 588
Wskaźnik
100
107
107
110
Źródło: zweryfikowane odpowiedzi na kwestionariusz.
7.3.3.3. Zatrudnienie, wynagrodzenie i wydajność
Tabela 7
Zatrudnienie
Zatrudnienie
2006
2007
2008
2009/OD
Zatrudnienie - ekwiwalent pełnego czasu pracy (EPC)
7 756
7 487
7 207
6 197
Wskaźnik
100
97
93
80
Koszty pracy (EUR/EPC)
54 053
54 948
57 026
58 485
Wskaźnik
100
102
105
108
Wydajność (jednostka/EPC)
453
478
486
484
Wskaźnik
100
106
107
107
Źródło: zweryfikowane odpowiedzi na kwestionariusz.
(114)
Ze względu na zamykanie fabryk papieru i konsolidację reprezentatywnych producentów unijnych liczba zatrudnionych w okresie badanym uległa znacznemu zmniejszeniu - o 20 % (prawie 1 600 miejsc pracy). Przyrost wydajności osiągnięto poprzez podniesienie i utrzymanie wysokiej produkcji na pracownika, nawet w czasie licznych zwolnień. Koszty pracy rosły równomiernie: w okresie badanym łączny wzrost wyniósł 8 %.
(115)
Wnioski przedstawione w motywie 102 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych są więc nadal poparte nieznacznie zmienionymi liczbami.
7.3.3.4. Rentowność, przepływy środków pieniężnych, inwestycje, zwrot z inwestycji
Tabela 8
Rentowność
2006
2007
2008
2009/OD
Rentowność
-1,08 %
-0,20 %
-2,49 %
2,88 %
Zmiana (100=2006)
+0,88 %
-1,41 %
+3,95 %
Przepływy środków pieniężnych (w tys. EUR)
260 047
211 036
172 570
336 753
Wskaźnik
100
81
66
129
Inwestycje (w tys. EUR)
151 900
151 027
127 845
87 875
Wskaźnik
100
99
84
58
Zwrot z inwestycji
-0,73 %
-0,54 %
-2,73 %
0,39 %
Zmiana (100=2006)
+0,19 %
-2,00 %
+1,12 %
Źródło: zweryfikowane odpowiedzi na kwestionariusz.
(116)
Wskaźnik rentowności w okresie badanym został poprawiony, aby dokładniej odzwierciedlać poziom rentowności. Zmiana nie miała jednak wpływu na podstawową tendencję dotyczącą rentowności. W latach 2006-2008 reprezentatywni producenci unijni ponieśli straty, a sytuacja finansowa zmieniła się na lepsze dopiero w 2009 r., kiedy światowa cena pulpy, będącej głównym surowcem, wyjątkowo uległa znacznemu spadkowi w wyniku pogorszenia koniunktury gospodarczej. Spadek cen pulpy (o - 19 %) uznano za nienaturalnie wysoki spadek, który przyczynił się bezpośrednio do poprawy sytuacji finansowej w OD. Należy zauważyć, że od OD ceny pulpy powróciły do poziomów sprzed OD.
(117)
Pomimo nieznacznej modyfikacji kwot, ustalenia dotyczące przepływów środków pieniężnych, inwestycji i zwrotu z inwestycji, przedstawione w motywach 104 i 105 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, zostają niniejszym potwierdzone.
(118)
Producent eksportujący twierdził, że poprawa rentowności nie powinna być uważana za tymczasową sytuację spowodowaną nadzwyczajnym spadkiem kosztów surowców, jak wyjaśniono w motywie 107 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych. Na spadku kosztów skorzystali: wszyscy producenci lokalni i producenci chińscy, nie tylko skarżący, i dlatego postępy w rentowności nie były wyłącznie spowodowane spadkiem kosztów, lecz były raczej wynikiem zmiany polityki cenowej skarżących.
(119)
Producent eksportujący twierdził ponadto, że rentowność powodowana jest cenami cienkiego papieru powlekanego, a nie ceną pulpy. Stwierdzono zresztą, że kiedy ceny pulpy drastycznie spadły w 2009 r., ceny cienkiego papieru powlekanego utrzymały się na tym samym poziomie, a w konsekwencji wzrosły zyski. Dlatego biorąc pod uwagę, że poziom cen pozostał niezmieniony, nie można porównać cen i rentowności w tym określonym okresie.
(120)
Wskaźnik rentowności jest analizowany na poziomie reprezentatywnych producentów unijnych, a nie na poziomie skarżących, jak sugerowała strona. Analiza zebranych informacji wykazała bezpośredni związek między nadzwyczajnym spadkiem cen pulpy, głównego surowca oraz zwiększoną rentownością, do której przyczyniła się stabilność cen produktów gotowych. Nawet jeśli było tak w przypadku innych producentów na rynku, nie wpływa to na fakt, iż ta tymczasowa poprawa rentowności spowodowana jest nadzwyczajnym spadkiem cen surowców w OD.
7.3.3.5. Zdolność do pozyskiwania kapitału
(121)
Ustalenia dotyczące zdolności reprezentatywnych producentów do pozyskiwania kapitału przedstawione w motywie 106 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych zostały niniejszym potwierdzone.
7.4. Wnioski dotyczące szkody
(122)
Jeden producent eksportujący i rząd ChRL stwierdzili, że nie było konkretnych dowodów na to, iż skarżący producenci unijni ponieśli istotną szkodę. Przeciwnie, skarżący wykazali wszędzie stabilne wyniki gospodarcze i zwiększoną rentowność w OD.
(123)
Po pierwsze, stan przemysłu unijnego jest analizowany na poziomie reprezentatywnych producentów unijnych a nie na poziomie skarżących, jak sugerowały te strony.
(124)
Po drugie, jak zauważono już w motywach 89 i 107 powyżej, oświadczenia tych stron wydają się być sporządzone na podstawie wskaźników obliczonych na podstawie zestawów danych i informacji różniących się od tych ustanowionych podczas dochodzenia i przedstawionych powyżej oraz w rozporządzeniu w sprawie ceł tymczasowych. W związku z tym wnioski te są oparte na fałszywych faktach. Ponadto analiza stron nie była spójna, gdyż wykorzystano dwa różne zestawy danych dla wskaźników makro- i mikroekonomicznych.
(125)
Ponadto twierdzono również, że poprawa rentowności powinna być uznana również za konsekwencję wysiłków restrukturyzacyjnych przemysłu, łącznie z redukcją produkcji, zatrudnienia i zwiększoną wydajnością. W takim przypadku te ostatnie czynniki nie mogą zostać uznane za jedyne wskaźniki szkody, lecz wszystkie wskaźniki szkody powinny być rozważane jako całość.
(126)
W art. 3 ust. 5 rozporządzenia podstawowego znajduje się wykaz czynników ekonomicznych i wskaźników, które należy przeanalizować w ramach oceny wpływu przywozu po cenach dumpingowych na przemysł unijny. W art. 3 ust. 5 wyraźnie zaznaczono, że wykaz czynników nie jest wyczerpujący, a żaden z tych czynników brany pod uwagę osobno lub łącznie nie musi stanowić decydującej wskazówki. Jako że czynniki te muszą być ocenione pojedynczo, wnioski należy wyciągnąć z analizy wszystkich czynników.
(127)
Ogólnie wnioski producenta eksportującego i rządu ChRL przedstawione powyżej nie mają wpływu na wniosek wyciągnięty na etapie wprowadzania środków tymczasowych, który jest niniejszym potwierdzony, tj. że przemysł unijny odniósł istotną szkodę w rozumieniu art. 3 ust. 5 rozporządzenia podstawowego.
(128)
Strony wielokrotnie wyraziły również opinię o możliwym zagrożeniu dalszą istotną szkodą w obliczu ogromnej rozbudowy potencjału przez chińskich producentów wspieranych polityką państwa i subsydiami. Zakres dochodzenia obejmował istnienie istotnej szkody, a nie zagrożenie dalszą istotną szkodą. Uwagi te nie mogą więc wpłynąć na ustalenia i musiały zostać odrzucone.
(129)
Biorąc pod uwagę powyższe, tymczasowe ustalenia zawarte w motywach 107 - 111 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych zostają niniejszym potwierdzone.
8. ZWIĄZEK PRZYCZYNOWY
(130)
Komisja otrzymała wiele uwag w sprawie ustaleń tymczasowych dotyczących związku przyczynowego między dumpingiem i szkodą.
8.1. Wpływ przywozu towarów po cenach dumpingowych
(131)
Ustalenia tymczasowe dotyczące wpływu przywozu po cenach dumpingowych zostały podważone przez kilka zainteresowanych stron. Głównym przytaczanym argumentem było to, że chiński przywóz nie wywarł znaczącego wpływu, jeżeli chodzi o wielkość i ceny. Argumentowano, że nie nastąpił gwałtowny wzrost przywozu z Chin, ale że wielkość tego przywozu wzrastała raczej stopniowo na przestrzeni lat i w związku z tym jego wpływ był stosunkowo ograniczony; nie należy go zatem wyolbrzymiać przy ustalaniu szkody. Argumentowano również, że ceny chińskie, nawet jeśli były niższe od tych stosowanych przez przemysł unijny, nie miały żadnego wpływu na w miarę stabilne ceny przemysłu unijnego. Jeden ze współpracujących chińskich producentów eksportujących zakwestionował ustalenia Komisji, jakoby zaistniało tłumienie cen spowodowane chińskimi cenami. Wskazał on na fakt, że w 2009 r., kiedy chińskie ceny wciąż spadały, ceny przemysłu unijnego nie tylko odnotowały wzrost, lecz również umożliwiły przemysłowi unijnemu wygenerowanie zysku.
(132)
Kształtowanie się przywozu z Chin zostało szczegółowo przeanalizowane w motywach 84 i 114 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych. Ustalono, że przywóz zwiększył się prawie trzykrotnie w okresie badanym, zwłaszcza w latach 2006-2007 (o +118 %) i od 2008 r. do OD (o +81 %). Wzrost wielkości nie może wobec tego zostać uznany za nieistotny.
(133)
Jeśli chodzi o ceny, przywóz z Chin przyczynił się do podcięcia cenowego reprezentatywnych producentów unijnych o 7,6 %, co uznane jest za znaczną wielkość na rynku, na którym przejrzystość cenowa jest wysoka. Jak odnotowano w motywie 112 powyżej, ceny reprezentatywnych producentów unijnych były rzeczywiście stabilne w okresie badanym, z wyjątkiem niezwykłego wzrostu w 2007 r., w którym to wywóz z Chin nie wzrósł. W 2009 r. producenci unijni mogli utrzymać ceny na stałym poziomie kosztem straty dalszych udziałów w rynku, a ich rentowność była efektem kombinacji stałych cen i zmniejszonych kosztów surowców.
(134)
Producent eksportujący twierdził, że przywóz cienkiego papieru powlekanego z ChRL nie ma wpływu na ceny przemysłu unijnego, gdyż nie jest on porównywalny z cienkim papierem powlekanym produkowanym i sprzedawanym przez reprezentatywnych producentów unijnych, jako że tylko 10 % sprzedaży reprezentacyjnych producentów unijnych zostało porównane celem określenia podcięcia i poziomu ceny niewyrządzającego szkody. Należy zauważyć, że określenia tego dokonuje się na podstawie w pełni porównywalnych produktów, których wszystkie cechy charakterystyczne są bezpośrednio porównywalne, tak aby zapewnić sprawiedliwe porównanie. Cienki papier powlekany produkowany przez chińskich i unijnych producentów jest jednak ogólnie produktem porównywalnym, jak stwierdzono w motywie 42, i konkuruje więc z sobą bezpośrednio na rynku unijnym.
(135)
Twierdzono ponadto, że ustalenie, iż rynek cienkiego papieru powlekanego jest rynkiem towarowym, który charakteryzuje wysoki stopień przejrzystości, jest nieprawdziwe, jako że producenci unijni sprzedają około połowę swoich produktów bezpośrednio użytkownikom końcowym. Niezgodnie z tym twierdzeniem reprezentatywni producenci unijni sprzedali większość swoich produktów poprzez sprzedawców, bezpośrednio lub pośrednio (tzw. sprzedaż na zamówienie, kiedy produkty są bezpośrednio wysyłane do klienta, lecz proces zamówień i wystawiania rachunków odbywa się przez sprzedawcę). Rzeczywiście, sprzedawcy odgrywają główną rolę zarówno w magazynowaniu produktów jak i w zapewnianiu przejrzystości cenowej na rynku.
(136)
Biorąc pod uwagę powyższe, tymczasowe ustalenia zawarte w motywach 113 - 117 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych zostają niniejszym potwierdzone.
8.2. Wpływ innych czynników
8.2.1. Rozwój konsumpcji na rynku unijnym i kryzys gospodarczy
(137)
Jeden ze współpracujących chińskich producentów eksportujących oraz rząd ChRL twierdzili, że spadek produkcji unijnej był konsekwencją globalnego kryzysu finansowego oraz ostrego spadku konsumpcji na rynku unijnym, o czym świadczyły negatywne tendencje wykazane przez sprzedaż krajową producentów unijnych, wykorzystanie mocy produkcyjnych, zatrudnienie i poziom zapasów i nie powinien być on przypisany przywozowi z Chin.
(138)
Na poparcie swojego twierdzenia rząd ChRL zacytował treść manifestu w sprawie konkurencyjności i zatrudnienia wydanego przez przemysł papierniczy i celulozowy w czerwcu 2009 r. („manifest”). Dokument ten dotyczy całego sektora przemysłu papierniczego oraz celulozowego i służy celom ogólnej polityki. Na podstawie informacji zawartych w tym dokumencie nie można wyciągnąć oddzielnych wniosków dotyczących produkcji i sprzedaży produktu objętego postępowaniem. Nie jest w związku z tym możliwe stwierdzenie, czy oświadczenia lub ustalenia zawarte w manifeście rzeczywiście w pełni odnoszą się do produktu objętego postępowaniem. Ponadto w związku z tym, że w dochodzeniu nie stwierdzono istnienia silnego związku między kryzysem finansowym a istotną szkodą poniesioną przez przemysł unijny, argument ten należało odrzucić.
8.2.2. Ceny surowców
(139)
Nie przedstawiono żadnych nowych argumentów na rzecz ponownego rozpatrzenia wniosków przedstawionych w motywach od 120 do 122 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych i w motywie 118 niniejszego rozporządzenia.
8.2.3. Wyniki reprezentatywnych producentów unijnych w zakresie wywozu
(140)
Zmiana wskaźnika mikroekonomicznego, jak wyjaśniono w motywie 110, wpłynęła na analizę wyników reprezentatywnych producentów unijnych w zakresie wywozu, powodując zmniejszenie ich sprzedaży eksportowej w badanym okresie o 16 %. Sprzedaż eksportowa stronom niepowiązanym, dokonana przez te przedsiębiorstwa, stanowiła 26 % całości ich sprzedaży.
(141)
W przeciwieństwie do twierdzenia jednego producenta eksportującego kształtowanie się wywozu produktu objętego postępowaniem przez reprezentatywnych producentów unijnych zostało już omówione w rozporządzeniu w sprawie ceł tymczasowych w motywach 123 do 124. Zmiana, o której mowa powyżej, nie wpływa na te wnioski, wyciągnięte na etapie wprowadzania środków tymczasowych.
(142)
Przedstawione argumenty i dowody dotyczące wpływu wyników przemysłu unijnego w zakresie wywozu nie przyczyniły się do zmiany wniosków wyciągniętych na etapie wprowadzania tymczasowych środków.
8.2.4. Przywóz z innych państw trzecich
(143)
Argumenty przedstawione w kwestii wpływu przywozu z innych państw trzecich zostały już omówione w motywach od 125 do 127 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.
8.2.5. Strukturalna nadwyżka mocy produkcyjnych
(144)
Twierdzono, że istotna szkoda poniesiona przez producentów unijnych spowodowana jest strukturalną nadwyżką mocy produkcyjnych. Czynnik ten został już omówiony w motywie 128 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.
(145)
Głównym argumentem przedstawionym w tym względzie jest to, że działania przemysłu unijnego w zakresie restrukturyzacji zakończyły się w 2009 r. konsolidacją dwóch dużych producentów, której natychmiastowym skutkiem była poprawa sytuacji przemysłu unijnego. Jak opisano w motywie 93 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych działania restrukturyzacyjne trwały od 2000 r. do OD. Pozytywny wpływ wspomnianej konsolidacji powinien był znaleźć odzwierciedlenie w lepszym wykorzystaniu mocy produkcyjnych, a przynajmniej stabilnej wielkości sprzedaży, lecz oba te wskaźniki uległy pogorszeniu w OD. Z drugiej strony ustalono, że poprawa rentowności przemysłu unijnego w OD wynikała głównie i bezpośrednio z wyjątkowego jednorazowego spadku cen pulpy. Wnioski zawarte w motywie 128 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, mówiące o tym, że wysiłki restrukturyzacyjne przemysłu zostały osłabione przywozem po cenach dumpingowych, są utrzymane.
8.3. Wnioski w sprawie związku przyczynowego
(146)
Na podstawie powyższego tymczasowe ustalenia, zawarte w motywach od 129 do 132 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, dotyczące tego, że przywóz po cenach dumpingowych z ChRL wyrządził istotną szkodę przemysłowi unijnemu w rozumieniu art. 3 ust. 6 rozporządzenia podstawowego, są utrzymane. Tymczasowe ustalenia dotyczące wpływu innych znanych czynników, które mogły były wyrządzić szkodę przemysłowi unijnemu, zostały również potwierdzone: czynniki te nie doprowadzają do zerwania związku przyczynowego ustanowionego między przywozem po cenach dumpingowych z ChRL a szkodą poniesioną przez przemysł unijny.
9. INTERES UNII
9.1. Przemysł unijny
(147)
Nie przedstawiono żadnych dalszych uwag ani informacji dotyczących interesu unijnych producentów, importerów i przedsiębiorstw handlowych. W związku z tym, ustalenia tymczasowe zawarte w motywach od 134 do 138 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych dotyczące interesu tych grup zostają niniejszym potwierdzone.
9.2. Importerzy i przedsiębiorstwa handlowe
(148)
Nie przedstawiono dalszych uwag ani informacji dotyczących interesu importerów i przedsiębiorstw handlowych. W związku z tym, ustalenia tymczasowe zawarte w motywach od 139 do 143 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych dotyczące interesu tych grup zostają niniejszym potwierdzone.
9.3. Użytkownicy
(149)
Po publikacji środków tymczasowych ujawniły się trzy kolejne drukarnie oraz stowarzyszenie europejskich drukarni i wydawców. Twierdzili oni, że środki te mogą mieć negatywny wpływ na sektory niższego szczebla, ponieważ wzrost cen mógłby doprowadzić do przeniesienia produkcji sektora drukarskiego, co spowoduje wzrost przywozu materiałów drukowanych należących do rynku niższego szczebla. Na poparcie twierdzenia wskazano, że przywóz materiałów drukowanych należących do rynku niższego szczebla pochodzących z ChRL wzrósł szybko w ostatnich latach i najwyraźniej objął znaczną część rynku konsumpcji europejskiej wszystkich materiałów drukowanych.
(150)
Twierdzono również, że wprowadzenie takich środków spowoduje niedobór dostaw na rynku i wydłużony czas dostawy dla użytkowników.
(151)
Większość tych wniosków nie dotyczyła poszczególnych przedsiębiorstw i była podobna do uwag wyrażonych w dochodzeniu z etapu wprowadzania środków tymczasowych - zostały już one omówione w motywach 146 i 15) rozporządzenia w sprawie środków tymczasowych. Przypomina się, że współpraca drukarzy była ograniczona i na podstawie otrzymanych ograniczonych ilościowo informacji stwierdzono, że z powodu ich poziomu rentowności i udziału cienkiego papieru powleczonego w ich kosztach, wzrost cen może rzeczywiście dotknąć drukarnie. Większość drukarni jednak nie nabywała wcale lub nabywała w sposób ograniczony bezpośrednio papier chiński w OD, a ilość chińskiego papieru używanego przez drukarnie jest ogólnie niska, stąd bezpośredni wpływ ceł byłby nieznaczny. Większość drukarni stwierdziła, że ze względu na ich potrzeby w zakresie krótkiego czasu dostawy udział dostaw pochodzących bezpośrednio z państw trzecich pozostaje ograniczony.
(152)
W odniesieniu do twierdzeń dotyczących materiałów drukowanych należących do rynku niższego szczebla pochodzących z CRL należy zauważyć, że statystyki dotyczące przywozu materiałów drukowanych obejmują szeroki zakres produktów, między innymi końcowe materiały drukowane, które nie są drukowane na cienkim papierze powleczonym. Na podstawie dostępnych informacji nie można było ocenić, która część produktów przywożonych z CRL jest drukowana na produkcie objętym postępowaniem, a która na innym rodzaju papieru. Z przedłożonych informacji wynika jednak, że materiały drukowane pochodzące z CRL obejmują głównie niektóre szczególne kategorie książek, książek dla dzieci, kalendarzy, opakowań i kartek okolicznościowych. Produkty zależne od terminowości, takie jak tygodniki lub miesięczniki oraz inny papier gazetowy, mogą być przywożone z CRL w bardziej ograniczonym stopniu z powodu czasu potrzebnego do ich transportu. Chociaż druk niektórych produktów drukowanych może bardziej sprzyjać przeniesieniu produkcji, istnieją rodzaje produktów, dla których bliskość i usługi maja podstawowe znaczenie, w związku z czym nie będą dotknięte zagraniczną konkurencją. Ponadto, nawet jeśli papier jest ważnym elementem kosztów dla przemysłu drukarskiego, jest to również przemysł wymagający dużego nakładu pracy - koszty siły roboczej mogą być nawet ważniejszym bodźcem dla tendencji do przenoszenia produkcji. Podsumowując, nie można wykluczyć, że przywóz produktów drukowanych na cienkim papierze powlekanym wzrośnie, ale nie jest możliwe oszacowanie z jakąkolwiek dokładnością poziomu wzrostu ani jego roli w konkurencji producentów drukujących, a zatem bezpośredniego wpływu wzrostu cen na unijny przemysł drukarski niższego szczebla.
(153)
Z przedstawionych informacji wynika, że przemysł drukarski cierpi z powodu strukturalnej nadwyżki mocy produkcyjnych, która prowadzi do ciągłej restrukturyzacji sektora. Jedną z głównych sił napędowych restrukturyzacji była również konsolidacja producentów papieru w ramach łańcucha wartości. Ponadto uznaje się, że trudności przemysłu drukarskiego w podnoszeniu cen wynikają raczej głównie ze strukturalnej nadwyżki mocy produkcyjnych w ramach samego sektora drukarskiego.
(154)
Zainteresowane strony zapewniające o możliwych niedoborach dostaw nie podały żadnych szacunkowych danych ani danych ilościowych ewentualnych niedoborów. Wydaje się jednak, że twierdzenia te nie znajdują potwierdzenia w stopniu wykorzystania mocy produkcyjnych producentów Unii, który w OD wynosił 83 %, pozostawiając milion ton wolnych mocy produkcyjnych. Z tego względu wystąpienie niedoboru dostaw wydaje się mało prawdopodobne.
9.4. Wnioski dotyczące interesu Unii
(155)
W związku z powyższym tymczasowe ustalenia dotyczące interesu Unii są potwierdzone, tj. nie ma decydujących przesłanek przemawiających przeciwko wprowadzeniu tymczasowych środków na przywóz cienkiego papieru powleczonego pochodzącego z ChRL.
10. OSTATECZNE ŚRODKI ANTYDUMPINGOWE
10.1. Poziom usuwający szkodę
(156)
Jedna grupa chińskich producentów eksportujących zwróciła się z wnioskiem o dalsze szczegóły dotyczące metody zastosowanej do obliczenia docelowej wartości zysku w wysokości 8 %, wykorzystanego do obliczenia ceny niewyrządzającej szkody. Odnosiła się ona do skargi, w której sugerowana docelowa wartość zysku była niższa.
(157)
Z jednej strony skarżący wnioskował, aby docelowa wartość zysku została ustalona w wysokości minimum 10 %, opierając swoje argumenty na oczekiwanym marginesie zysku wykorzystanym przez niezależne agencje ratingowe w ich metodyce klasyfikacji oraz rentowności osiągniętej przez producenta prowadzącego działalność w innej branży produkcji papieru, niedotkniętej przywozem z Chin.
(158)
Należałoby wyjaśnić, że docelowa wysokość zysku wskazana w skardze została zbadana w oparciu o odpowiedzi udzielone na pytania zawarte w kwestionariuszu i wyniki wizyt weryfikacyjnych na terenie przedsiębiorstw reprezentatywnych producentów unijnych. Pod uwagę wzięto bardziej szczegółowo koszt inwestycji w urządzenia. Uznano, że wysokość docelowego zysku ustalona na podstawie tego ostatniego powinna odzwierciedlać konieczność poniesienia wysokich kosztów wstępnych inwestycji oraz ryzyko związane z tego rodzaju kapitałochłonnym przemysłem w sytuacji braku przywozu towarów po cenach dumpingowych lub przywozu subsydiowanego. W związku z tym docelowy zysk w wysokości 8 % uznaje się za poziom, który przemysł może osiągnąć w sytuacji braku przywozu towarów po cenach dumpingowych. Jak stwierdzono w motywie 86, aby zapewnić spójność podejścia do obliczania dumpingu, podcięcia cenowego i zaniżania cen oraz z powodów wymienionych w motywach od 68 do 71, skorygowano obliczenie poziomu usuwającego szkodę, aby wykluczyć sprzedaż eksportową przedsiębiorstwa w ramach grupy jednego ze współpracujących chińskich producentów eksportujących.
(159)
We wszystkich pozostałych aspektach motywy 153 do 161 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych zostają niniejszym potwierdzone.
10.2. Środki ostateczne
(160)
W świetle osiągniętych wniosków dotyczących dumpingu, szkody, związku przyczynowego i interesu Unii oraz zgodnie z art. 9 ust. 4 rozporządzenia podstawowego należy nałożyć ostateczne cło antydumpingowe w odniesieniu do przywozu cienkiego papieru powlekanego pochodzącego z ChRL na poziomie niższego z marginesów dumpingu i szkody, zgodnie z zasadą niższego cła. W tym przypadku stawka cła powinna zostać określona odpowiednio na poziomie ustalonej szkody.
(161)
Należy zauważyć, że równolegle z postępowaniem antydumpingowym dotyczącym przywozu cienkiego papieru powlekanego pochodzącego z ChRL prowadzono postępowanie antysubsydyjne. Jako że, zgodnie z art. 14 ust. 1 rozporządzenia podstawowego oraz art. 24 ust. 1 akapit drugi rozporządzenia Rady (WE) nr 597/2009 z dnia 11 czerwca 2009 r. w sprawie ochrony przed przywozem towarów subsydiowanych z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej (8) („podstawowe rozporządzenie antysubsydyjne”), żaden produkt nie może być objęty jednocześnie cłem antydumpingowym i wyrównawczym w celu usunięcia tych samych skutków powstałych z tytułu dumpingu lub subsydiowania wywozu, uznano za konieczne określenie, czy i w jakim stopniu kwoty subsydium i margines dumpingu powstały z tytułu tej samej sytuacji.
(162)
Jeśli chodzi o programy subsydiowania, które stanowiły subsydia wywozowe w rozumieniu art. 4 ust. 4 lit. a) podstawowego rozporządzenia antysubsydyjnego, ostateczny margines dumpingu ustalony dla dwóch chińskich producentów eksportujących wynika częściowo (tj. 0,05 %) z istnienia wyrównawczych subsydiów wywozowych. W odniesieniu do pozostałych programów subsydiowania, wobec stosowania zasady niższego cła w tej sprawie oraz kwoty subsydiów ustalonej w postępowaniu antysubsydyjnym prowadzonym jednocześnie, nie uznano za słuszne dalszego zbadania czy te same subsydia są równoważone dwukrotnie i w jakim stopniu, w przypadku jednoczesnego nałożenia ceł antydumpingowych i wyrównawczych na ten sam produkt będący przedmiotem przywozu.
(163)
W odniesieniu do ogólnokrajowych poziomów dumpingu i subsydiowania przypomina się, że zostały one ustalone przy zastosowaniu ostatecznego marginesu dumpingu oraz ostatecznego marginesu subsydiowania ustalonych w odniesieniu do współpracujących chińskich producentów eksportujących posiadających najwyższą indywidualną stawkę cła, tj. 63 % dla ostatecznego marginesu dumpingu oraz 16 % dla ostatecznego marginesu subsydiowania.
(164)
Przypomina się również, że ten sam poziom usuwający szkodę ma zastosowanie zarówno w ramach dochodzenia antydumpingowego, jak i dochodzenia antysubsydyjnego. W tym względzie zauważa się, że poziom usuwający szkodę jest niższy od ostatecznego marginesu dumpingu lecz wyższy od ostatecznego marginesu subsydiowania. Uważa się zatem za słuszne nałożenie ostatecznego cła wyrównawczego na poziomie ustalonego ostatecznego marginesu subsydyjnego, a następnie nałożenie ostatecznego cła antydumpingowego do wysokości odpowiedniego poziomu usuwającego szkodę.
(165)
Na podstawie powyższego oraz uwzględniając ustalenia określone w rozporządzeniu Rady (UE) nr 452/2011 z dnia 6 maja 2011 r. nakładającym ostateczne cło wyrównawcze na przywóz cienkiego papieru powleczonego pochodzącego z Chińskiej Republiki Ludowej (9) oraz w świetle art. 14 ust. 1 ostatnie zdanie rozporządzenia podstawowego, cło antydumpingowe nie zostanie nałożone w wysokości koniecznej do zapewnienia zgodności z zasadą ustanowioną w tym zdaniu; stawkę ostatecznego cła antydumpingowego dla ChRL oraz wysokość stawki, w jakiej cła te zostaną nałożone, określa się następująco:
Przedsiębiorstwo
Łączny margines subsydiowania
Z czego subsydium wywozowe
Margines dumpingu
Margines szkody
Stawka ostatecznego cła wyrównawczego
Stawka ostatecznego cła antydumpingowego
Stawka ostatecznego cła antydumpingowego, które należy nałożyć
Gold East Paper (Jiangsu) Co., Ltd, miasto Zhenjiang, prowincja Jiangsu, ChRL Gold Huasheng Paper (Suzhou Industrial Park) Co., Ltd, miasto Suzhou, prowincja Jiangsu, ChRL
12 %
0,05 %
43,5 %
20 %
12 %
20 %
8 %
Shangdong Chenming Paper Holdings Limited, miasto Shouguang, prowincja Szantung, ChRL; Shouguang Chenming Art Paper Co., Ltd, miasto Shouguang, prowincja Szantung, ChRL
4 %
0 %
63 %
39,1 %
4 %
39,1 %
35,1 %
Wszystkie inne przedsiębiorstwa
12 %
0,05 %
63 %
39,1 %
12 %
39,1 %
27,1 %
11. OSTATECZNE POBRANIE CŁA TYMCZASOWEGO
(166)
W świetle ustalonych wielkości marginesów dumpingu oraz poziomu szkody wyrządzonej przemysłowi unijnemu oraz uwzględniając fakt, że nie wprowadzono żadnych środków tymczasowych w równoległym dochodzeniu antysubsydyjnym, uznaje się za konieczne dokonanie ostatecznego poboru, do wysokości tymczasowo nałożonego cła, kwot zabezpieczonych w formie tymczasowego cła antydumpingowego nałożonego rozporządzeniem w sprawie ceł tymczasowych.
(167)
Jeden ze współpracujących producentów eksportujących twierdził, że ostateczne pobranie ceł tymczasowych w wysokości określonej w art. 1 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1042/2010 byłoby sprzeczne z art. 10 ust. 3 zdanie drugie rozporządzenia podstawowego. Jak wyjaśniono jednak w niniejszym rozporządzeniu, zwłaszcza w jego art. 1 ust. 2 ostateczne cło nałożone niniejszym rozporządzeniem jest w rzeczywistości wyższe niż nałożone cło tymczasowe. W tych okolicznościach cło tymczasowe w wysokości określonej w art. 1 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1042/2010 powinno zostać ostatecznie pobrane,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
1. Niniejszym nakłada się ostateczne cło antydumpingowe na przywóz cienkiego papieru powleczonego, tj. papieru lub tektury powleczonych jednostronnie lub obustronnie (z wyłączeniem papieru siarczanowego i tektury siarczanowej) w arkuszach lub w zwojach o gramaturze 70 g/m2 lub większej, ale nieprzekraczającej 400 g/m2 i jasności większej niż 84 (mierzonej zgodnie z ISO 2470-1), obecnie objętego kodami CN ex 4810 13 20, ex 4810 13 80, ex 4810 14 20, ex 4810 14 80, ex 4810 19 10, ex 4810 19 90, ex 4810 22 10, ex 4810 22 90, ex 4810 29 30, ex 4810 29 80, ex 4810 99 10, ex 4810 99 30 i ex 4810 99 90 (kody TARIC 4810132020, 4810138020, 4810142020, 4810148020, 4810191020, 4810199020, 4810221020, 4810229020, 4810293020, 4810298020, 4810991020, 4810993020 i 4810999020), pochodzącego z Chińskiej Republiki Ludowej.
Stawka ostatecznego cła antydumpingowego nie dotyczy zwojów nadających się do stosowania w prasach zwojowych. Zwoje nadające się do stosowania w prasach zwojowych definiuje się jako zwoje, które zgodnie z badaniem standardowym ISO 3783:2006 dotyczącym określenia odporności na skubanie - metodą wyższej prędkości z zastosowaniem testera IGT (model elektryczny) - dają wynik mniejszy niż 30 N/m przy pomiarze w kierunku poprzecznym w stosunku do papieru (CD) oraz wynik mniejszy niż 50 N/m przy pomiarze zgodnie z kierunkiem pracy maszyny (MD). Stawka ostatecznego cła antydumpingowego nie dotyczy również wielowarstwowego papieru i wielowarstwowej tektury.
2. Stawka ostatecznego cła antydumpingowego kształtuje się następująco:
Przedsiębiorstwo
Stawka cła antydumpingowego
Gold East Paper (Jiangsu) Co., Ltd, miasto Zhenjiang, prowincja Jiangsu, ChRL Gold Huasheng Paper (Suzhou Industrial Park) Co., Ltd, miasto Suzhou, prowincja Jiangsu, ChRL
20 %
Shangdong Chenming Paper Holdings Limited, miasto Shouguang, prowincja Szantung, ChRL; Shouguang Chenming Art Paper Co., Ltd, miasto Shouguang, prowincja Szantung, ChRL
39,1 %
Wszystkie inne przedsiębiorstwa
39,1 %
3. W odniesieniu do cła antydumpingowego przewidzianego w art. 1 ust. 2, 12 % nie zostanie pobrane w przypadku Gold East Paper (Jiangsu) Co. i Gold Huasheng Paper (Suzhou Industrial Park) Co., 4 % w przypadku Shangdong Chenming Paper Holdings Limited i Shouguang Chenming Art Paper Co., Ltd oraz 12 % w przypadku wszystkich pozostałych przedsiębiorstw, gdyż odpowiednia suma pobrana jest zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 452/2011.
4. W świetle art. 1 ust. 2 i art. 1 ust. 3 powyżej stawka ostatecznego cła antydumpingowego stosowana do cen netto na granicy Unii, przed ocleniem, produktów opisanych w ust. 1 i wytwarzanych przez niżej wymienione przedsiębiorstwa jest następująca:
Przedsiębiorstwo
Stawka cła antydumpingowego
Dodatkowy kod TARIC
Gold East Paper (Jiangsu) Co., Ltd, miasto Zhenjiang, prowincja Jiangsu, ChRL Gold Huasheng Paper (Suzhou Industrial Park) Co., Ltd, miasto Suzhou, prowincja Jiangsu, ChRL
8 %
B001
Shangdong Chenming Paper Holdings Limited, miasto Shouguang, prowincja Szantung, ChRL; Shouguang Chenming Art Paper Co., Ltd, miasto Shouguang, prowincja Szantung, ChRL
35,1 %
B013
Wszystkie inne przedsiębiorstwa
27,1 %
B999
5. O ile nie określono inaczej, zastosowanie mają obowiązujące przepisy dotyczące należności celnych.
Artykuł 2
Kwoty zabezpieczone tymczasowym cłem antydumpingowym zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 1042/2010 zostają ostatecznie pobrane według stawki określonej w art. 1 tego rozporządzenia.
Artykuł 3
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 6 maja 2011 r.