PROVÁDĚCÍ ROZHODNUTÍ KOMISE
ze dne 23. února 2012,
kterým se stanoví seznam kritických fází rozhodování pro hodnocení provádění programu Galileo, pokud jde o pozemní střediska a stanice, které mají být zřízeny v rámci fáze vývoje a zaváděcí fáze programu
(2012/117/EU)
EVROPSKÁ KOMISE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie,
s ohledem na nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 683/2008 ze dne 9. července 2008 o dalším provádění evropských programů družicové navigace (EGNOS a Galileo) (1), a zejména na čl. 12 odst. 3 uvedeného nařízení,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Finanční a právní rámec programu Galileo byl stanoven nařízením (ES) č. 683/2008. Podle tohoto nařízení je Evropská unie vlastníkem veškerého hmotného i nehmotného majetku vytvořeného nebo vyvinutého v rámci programů a systém vytvořený v rámci programu Galileo sestává z konstelace družic a sítě pozemních stanic.
(2)
V rámci integrovaného řízení rizik pro hodnocení provádění programu Galileo je třeba, aby správce programu včas učinil kritická rozhodnutí, tedy rozhodnutí, jež mají zásadní dopad na náklady, časový rozvrh, výkonnost a/nebo rizika, a aby, pokud jde o kritická rozhodnutí, jež mají být přijata, a provádění těchto rozhodnutí, jednal transparentním způsobem. Ke kritickým rozhodnutím se řadí zřízení pozemních infrastruktur v rámci fáze vývoje a ověřování a zaváděcí fáze programu.
(3)
Celosvětová síť pozemních stanic systému vytvořeného v rámci programu Galileo zahrnuje na jedné straně šest středisek a jednu stanici a na straně druhé čtyři série tzv. vzdálených stanic.
(4)
Šest pozemních středisek a stanice zahrnuje: dvě vzájemně redundantní střediska kontrolující provoz celého systému (dále jen „kontrolní střediska“ nebo „GCC“); bezpečnostní středisko systému Galileo uvedené v článku 16 nařízení č. 683/2008, které dohlíží na bezpečnost systému a poskytovaných služeb a které je z důvodů kontinuity služby zdvojeno (dále jen „bezpečnostní středisko Galileo“ nebo „GSMC“); středisko služeb, které zajišťuje propojení mezi systémem a uživateli otevřené služby, obchodní služby a služby pro zajištění bezpečnosti života (dále jen „středisko služeb GNSS“ nebo „GSC“); středisko, které řídí generování informací nezbytných pro fungování služby pomoci a záchrany a které zajišťuje propojení mezi systémem a Cospas-Sarsat (dále jen „středisko pro služby SaR“); středisko, které jménem správce programu a nezávisle na uživateli hodnotí kvalitu poskytovaných služeb a sděluje uživatelům informace o časových a geodetických rámcích (dále jen „výkonnostní středisko Galileo“); stanice, která umožňuje ověřit kvalitu signálů vysílaných družicemi na oběžné dráze bezprostředně po jejich vypuštění (dále jen „testovací stanice na oběžné dráze“).
(5)
Při volbě umístění těchto středisek a stanic musí být zvážena případná přítomnost existujícího zařízení a vybavení vyhovujícího pro dané úkoly, dodržení bezpečnostních požadavků jednotlivých středisek a stanic a technická a rozpočtová omezení a požadavky jednotlivých členských států na národní bezpečnost.
(6)
Ke čtyřem sériím tzv. vzdálených stanic patří: stanice pro dálkové ovládání a telemetrii, které zajišťují propojení mezi družicemi a oběma kontrolními středisky (dále jen „stanice TTC“); měřicí stanice Galileo, které pomocí měření pseudovzdáleností a přijímání signálů vysílaných družicemi dohlížejí na kvalitu poskytované služby (dále jen „GSS stanice“); stanice zajišťující odesílání dat družicím a předávající údaje nezbytné pro poskytování služeb (dále jen „stanice ULS“); stanice, které zajišťují sběr dat nezbytných pro provoz služby pomoci a záchrany (dále jen „stanice SaR“).
(7)
Při volbě počtu a umístění vzdálených stanic musí být zvážena případná geografická a technická omezení související s optimálním rozmístěním po planetě, případná přítomnost existujícího zařízení a vybavení, které je vyhovující pro dané úkoly, dodržení bezpečnostních požadavků jednotlivých stanic a požadavků jednotlivých členských států na národní bezpečnost. Vzhledem k tomu, že se tato volba může měnit v závislosti na stavu programů, jejich potřebách a vývoji logistických nebo politických požadavků, lze počet a umístění vzdálených stanic, které mají být zřízeny, uvést pouze pro informaci.
(8)
Je proto třeba stanovit kritické fáze rozhodování pro hodnocení provádění prvků celosvětové sítě pozemních stanic systému vytvořeného v rámci programu Galileo.
(9)
Opatření tohoto rozhodnutí jsou v souladu se stanoviskem výboru zřízeného čl. 19 odst. 1 nařízení (ES) č. 683/2008,
PŘIJALA TOTO ROZHODNUTÍ:
Článek 1
Kritické fáze rozhodování pro hodnocení provádění programu Galileo, pokud jde o pozemní střediska a stanice, které mají být zřízeny v rámci fáze vývoje a zaváděcí fáze programu uvedených v čl. 3 písm. b) a c) nařízení (ES) č. 683/2008, jsou uvedeny v příloze tohoto rozhodnutí.
Článek 2
Toto rozhodnutí vstupuje v platnost prvním dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
V Bruselu dne 23. února 2012.
DECYZJA WYKONAWCZA KOMISJI
z dnia 23 lutego 2012 r.
w sprawie stworzenia wykazu ważnych momentów decyzyjnych do celów oceny realizacji programu Galileo w odniesieniu do centrów i stacji naziemnych, które mają powstać w ramach fazy rozwoju i fazy rozmieszczania programu
(2012/117/UE)
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 683/2008 z dnia 9 lipca 2008 r. w sprawie dalszej realizacji europejskich programów nawigacji satelitarnej (EGNOS i Galileo) (1), w szczególności jego art. 12 ust. 3,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
Rozporządzeniem (WE) nr 683/2008 utworzono ramy finansowe i prawne programu Galileo. Zgodnie z tym rozporządzeniem Unia Europejska jest właścicielem wszelkich materialnych i niematerialnych składników majątku stworzonych lub rozbudowanych w wyniku programów, a system tworzony na podstawie programu Galileo obejmuje konstelację satelitów i światową sieć stacji naziemnych.
(2)
Zintegrowane zarządzanie ryzykiem w odniesieniu do oceny realizacji programu Galileo wymaga, by podmiot zarządzający programem podjął we właściwym czasie ważne decyzje, tj. decyzje mające poważny wpływ na koszty, harmonogram, wykonanie lub ryzyko, oraz by działał w sposób przejrzysty w odniesieniu do ważnych decyzji, które należy podjąć, i ich wykonania. Wśród tych decyzji znajdują się decyzje odnoszące się do stworzenia infrastruktury naziemnej w ramach przewidzianej w programie fazy rozwoju i walidacji oraz fazy rozmieszczania.
(3)
Światowa sieć stacji naziemnych systemu tworzonego na podstawie programu Galileo obejmuje, z jednej strony, sześć centrów i jedną stację, a z drugiej - cztery serie tzw. stacji „oddalonych”.
(4)
Naziemne sześć centrów i stacja obejmują: dwa centra, mogące działać wymiennie, kontrolujące ogólne działanie systemu (zwane dalej „centrami kontrolnymi” lub „GCC”); centrum monitorowania bezpieczeństwa systemu Galileo wymienione w art. 16 rozporządzenia (WE) nr 683/2008, które nadzoruje bezpieczeństwo systemu oraz świadczonych usług i które jest podzielone na dwie części ze względu na ciągłość usługi (zwane dalej „centrum monitorowania bezpieczeństwa systemu Galileo” lub „GSMC”); centrum usługowe, które stanowi element umożliwiający komunikację między, z jednej strony, systemem, a z drugiej - użytkownikami usługi otwartej, usługi komercyjnej i usługi bezpieczeństwa życia (zwane dalej „centrum usług GNSS” lub „GSC”); centrum kontrolujące generowanie informacji niezbędnych do działania usługi poszukiwawczo-ratowniczej, które stanowi element umożliwiający komunikację między systemem a systemem Cospas-Sarsat (zwane dalej „centrum usługowym SaR”); centrum, które w imieniu podmiotu zarządzającego programem i w sposób niezależny od operatora ocenia jakość świadczonych usług i przekazuje grupom użytkowników informacje dotyczące czasu i informacje geodezyjne (zwane dalej „centrum działania systemu Galileo”); stację umożliwiającą weryfikację jakości sygnałów emitowanych przez satelity na orbicie natychmiast po ich wystrzeleniu (zwaną dalej „stacją testów orbitalnych”).
(5)
Przy wyborze lokalizacji tych centrów i stacji bierze się pod uwagę ewentualne istnienie wcześniejszych instalacji i urządzeń przystosowanych do realizacji wyznaczonych zadań, przestrzega wymogów bezpieczeństwa właściwych dla każdego centrum i stacji oraz uwzględnia ograniczenia techniczne i budżetowe związane z ich funkcjonowaniem i wymogi bezpieczeństwa narodowego każdego państwa członkowskiego.
(6)
Cztery serie tzw. stacji oddalonych obejmują: stacje zdalnego sterowania i telemetrii, które dzięki dwukierunkowym połączeniom pełnią rolę przekaźników między satelitami a dwoma centrami kontrolnymi (zwane dalej „stacjami TTC”); stacje śledzące systemu Galileo, które celem umożliwienia świadczenia usług dokonują pomiarów pseudoodległości, jak również gromadzą sygnały wysyłane przez satelity w celu monitorowania ich jakości (zwane dalej „stacjami GSS”); stacje przekazywania danych satelitom, przesyłające satelitom dane niezbędne do świadczenia usług (zwane dalej „stacjami ULS”); stacje zapewniające gromadzenie danych niezbędnych do działania usługi poszukiwawczo-ratowniczej (zwane dalej „stacjami SaR”).
(7)
Przy wyborze liczby i lokalizacji stacji oddalonych bierze się pod uwagę ograniczenia geograficzne i techniczne związane z ich optymalnym rozmieszczeniem na całej Ziemi oraz ewentualne istnienie wcześniejszych instalacji i urządzeń przystosowanych do realizacji wyznaczonych zadań, a także przestrzega wymogów bezpieczeństwa właściwych dla każdej stacji i wymogów bezpieczeństwa narodowego każdego państwa członkowskiego. Ponieważ wybór ten podlega zmianom zależnie od stanu zaawansowania programów, potrzeb wynikających z programów oraz rozwoju wymogów logistycznych lub politycznych, liczbę i lokalizację stacji oddalonych, które dopiero mają powstać, można podać jedynie orientacyjnie.
(8)
Należy zatem ustalić ważne momenty decyzyjne do celów oceny realizacji elementów światowej sieci stacji naziemnych należących do systemu tworzonego na podstawie programu Galileo.
(9)
Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią komitetu powołanego na mocy art. 19 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 683/2008,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
Załącznik do niniejszej decyzji zawiera wykaz ważnych momentów decyzyjnych do celów oceny realizacji programu Galileo w odniesieniu do centrów i stacji naziemnych, które mają powstać w ramach przewidzianych w programie faz rozwoju i rozmieszczania, o których mowa w art. 3 lit. b) i c) rozporządzenia (WE) nr 683/2008.
Artykuł 2
Niniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Sporządzono w Brukseli dnia 23 lutego 2012 r.