PROVÁDĚCÍ ROZHODNUTÍ RADY
ze dne 20. června 2011,
kterým se v souladu s článkem 19 směrnice 2003/96/ES Švédsku povoluje uplatňovat sníženou sazbu daně na elektřinu dodávanou přímo plavidlům v kotvištích přístavů („pobřežní elektřina“)
(2011/384/EU)
RADA EVROPSKÉ UNIE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie,
s ohledem na směrnici Rady 2003/96/ES ze dne 27. října 2003, kterou se mění struktura rámcových předpisů Společenství o zdanění energetických produktů a elektřiny (1), a zejména na článek 19 uvedené směrnice,
s ohledem na návrh Evropské komise,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Dopisem ze dne 4. března 2010 požádalo Švédsko podle článku 19 směrnice 2003/96/ES o povolení uplatňovat sníženou sazbu daně na elektřinu dodávanou přímo plavidlům v kotvištích přístavů (dále jen „pobřežní elektřina“).
(2)
Cílem snížené daně, kterou Švédsko zamýšlí uplatňovat, je podporovat větší využívání pobřežní elektřiny jako způsobu uspokojování energetických potřeb lodí v kotvištích přístavů, který je v porovnání se spalováním lodních paliv na palubě plavidel méně škodlivý pro životní prostředí.
(3)
Jelikož používání pobřežní elektřiny zamezuje emisím látek znečišťujících ovzduší spojených se spalováním lodních paliv na palubě plavidel v kotvištích, přispívá k zlepšení kvality místního ovzduší v přístavních městech. Na základě zvláštních podmínek struktury výroby elektřiny v dotyčném regionu, tj. na severském trhu s elektřinou zahrnujícím Švédsko, Dánsko, Finsko a Norsko, se mimoto očekává, že používání elektřiny z pobřežní rozvodné sítě místo elektřiny vyráběné spalováním lodních paliv na palubě zamezí emisím CO2. Předpokládá se proto, že opatření přispěje k cílům politik Unie v oblasti ochrany životního prostředí, zdraví a klimatu.
(4)
Udělení povolení Švédsku, aby na pobřežní elektřinu uplatňovalo sníženou sazbu daně, nepřekračuje rámec toho, co je nezbytné k dosažení výše uvedeného cíle, jelikož výroba elektřiny na palubě bude ve většině případů i nadále konkurenceschopnější alternativou. Z téhož důvodu a vzhledem k stávající poměrně nízké míře proniknutí této technologie na trh opatření během své doby platnosti pravděpodobně nepovede k významnému narušení hospodářské soutěže, a nebude mít tudíž nepříznivý dopad na řádné fungování vnitřního trhu.
(5)
Z ustanovení čl. 19 odst. 2 směrnice 2003/96/ES vyplývá, že každé povolení udělené na základě uvedeného ustanovení má být přesně časově omezené. Vzhledem k tomu, že tato doba musí být dostatečně dlouhá, aby provozovatele přístavů neodrazovala od uskutečnění potřebných investic, avšak nesmí narušit budoucí vývoj stávajícího právního rámce, je vhodné udělit požadované povolení na dobu tří let, avšak s výhradou vstupu obecných ustanovení v této záležitosti v platnost k dřívějšímu okamžiku, než je předpokládané skončení platnosti tohoto povolení,
PŘIJALA TOTO ROZHODNUTÍ:
Článek 1
Švédsku se povoluje uplatňovat sníženou sazbu daně na elektřinu dodávanou přímo plavidlům zakotveným v přístavech kromě soukromých rekreačních plavidel (dále jen „pobřežní elektřina“) za předpokladu, že jsou zachovány minimální úrovně zdanění podle článku 10 směrnice 2003/96/ES.
Článek 2
Toto rozhodnutí nabývá účinku dnem oznámení.
Pozbývá platnosti dnem 25. června 2014.
Pokud by však Rada na základě článku 113 Smlouvy stanovila obecná pravidla pro daňové zvýhodnění pobřežní elektřiny, pozbývá toto rozhodnutí platnosti dnem, k němuž tato obecná pravidla vstoupí v platnost.
Článek 3
Toto rozhodnutí je určeno Švédskému království.
V Lucemburku dne 20. června 2011.
DECYZJA WYKONAWCZA RADY
z dnia 20 czerwca 2011 r.
upoważniająca Szwecję do stosowania obniżonej stawki podatku od energii elektrycznej w odniesieniu do energii elektrycznej dostarczanej bezpośrednio na statki zacumowane w porcie („energia elektryczna pobierana z lądu”) zgodnie z art. 19 dyrektywy 2003/96/WE
(2011/384/UE)
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając dyrektywę Rady 2003/96/WE z dnia 27 października 2003 r. w sprawie restrukturyzacji wspólnotowych przepisów ramowych dotyczących opodatkowania produktów energetycznych i energii elektrycznej (1), w szczególności jej art. 19,
uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
Pismem z dnia 4 marca 2010 r. Szwecja zwróciła się o upoważnienie do stosowania obniżonej stawki podatku od energii elektrycznej w odniesieniu do energii elektrycznej dostarczanej bezpośrednio na statki zacumowane w porcie („energia elektryczna pobierana z lądu”) zgodnie z art. 19 dyrektywy 2003/96/WE.
(2)
Poprzez zastosowanie obniżonej stawki podatku Szwecja zamierza wesprzeć powszechniejsze wykorzystanie energii elektrycznej pobieranej z lądu jako mniej szkodliwy dla środowiska sposób zaopatrzenia w energię elektryczną statków zacumowanych w portach w porównaniu ze spalaniem na statku paliw płynnych.
(3)
Ponieważ wykorzystanie energii elektrycznej pobieranej z lądu zapobiega emisji substancji zanieczyszczających powietrze w wyniku spalania paliw płynnych na pokładzie statków zacumowanych w portach, przyczynia się ono do polepszenia lokalnej jakości powietrza w miastach portowych. Przy uwzględnieniu szczególnych warunków struktury wytwarzania energii elektrycznej w danym regionie, tj. na skandynawskim rynku energetycznym obejmującym Szwecję, Danię, Finlandię i Norwegię, korzystanie z energii elektrycznej pochodzącej z sieci lądowej zamiast z energii elektrycznej wytwarzanej poprzez spalanie paliw płynnych na statkach powinno ponadto ograniczyć emisję CO2. Oczekuje się zatem, że środek ten przyczyni się do osiągnięcia celów polityki Unii w dziedzinie ochrony środowiska i zdrowia oraz przeciwdziałania zmianie klimatu.
(4)
Upoważnienie Szwecji do stosowania obniżonej stawki podatku od energii elektrycznej w odniesieniu do energii elektrycznej pobieranej z lądu nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia wspomnianego celu, ponieważ w większości przypadków wytwarzanie energii elektrycznej na pokładzie statku pozostanie bardziej konkurencyjną alternatywą. Z tego samego powodu oraz ze względu na obecny stosunkowo niski stopień rozpowszechnienia na rynku tej technologii środek ten nie spowoduje prawdopodobnie, w okresie jego obowiązywania, istotnych zakłóceń konkurencji, a zatem nie będzie miał negatywnego wpływu na prawidłowe funkcjonowanie rynku wewnętrznego.
(5)
Z art. 19 ust. 2 dyrektywy 2003/96/WE wynika, że każde upoważnienie przyznawane na podstawie tego artykułu należy ściśle ograniczyć w czasie. Uwzględniając fakt, że okres, na który udziela się upoważnienia do stosowania środka, powinien być na tyle długi, by nie zniechęcać operatorów portów do dokonania niezbędnych inwestycji, a jednocześnie warunek, że planowany środek nie może kolidować z niezbędnymi przyszłymi zmianami obowiązujących ram prawnych, upoważnienia należy udzielić na okres trzech lat, chyba że przed przewidzianą datą jego wygaśnięcia zaczną obowiązywać ogólne przepisy w tym zakresie,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
Niniejszym upoważnia się Szwecję do stosowania obniżonej stawki podatku od energii elektrycznej w odniesieniu do energii elektrycznej dostarczanej bezpośrednio na statki zacumowane w portach („energia elektryczna pobierana z lądu”), z wyłączeniem prywatnej żeglugi niehandlowej, pod warunkiem zachowania minimalnych poziomów opodatkowania określonych w art. 10 dyrektywy 2003/96/WE.
Artykuł 2
Niniejsza decyzja staje się skuteczna z dniem jej notyfikacji.
Niniejsza decyzja traci moc z dniem 25 czerwca 2014 r.
Jednakże w przypadku gdy Rada, stanowiąc na podstawie art. 113 Traktatu, wprowadzi ogólne przepisy dotyczące ulg podatkowych w odniesieniu do energii elektrycznej pobieranej z lądu, niniejsza decyzja traci moc z dniem rozpoczęcia stosowania tych ogólnych przepisów.
Artykuł 3
Niniejsza decyzja skierowana jest do Królestwa Szwecji.
Sporządzono w Luksemburgu dnia 20 czerwca 2011 r.