РЕШЕНИЕ НА КОМИСИЯТА
от 18 юни 2010 година
за освобождаване на Banque de France от прилагането на Регламент (ЕО) № 1060/2009 на Европейския парламент и на Съвета относно агенциите за кредитен рейтинг
(нотифицирано под номер C(2010) 3853)
(текст от значение за ЕИП)
(2010/342/ЕС)
ЕВРОПЕЙСКАТА КОМИСИЯ,
като взе предвид Договора за функционирането на Европейския съюз,
като взе предвид Регламент (ЕО) № 1060/2009 на Европейския парламент и на Съвета от 16 септември 2009 г. относно агенциите за кредитен рейтинг (1), и по-специално член 2, параграф 4 от него,
като взе предвид искането, отправено от Франция,
като има предвид, че:
(1)
На 27 ноември 2009 г. Франция отправи до Комисията искане съгласно член 2, параграф 4 от Регламент (ЕО) № 1060/2009 за освобождаване на присъдените от Banque de France кредитни рейтинги от прилагането на Регламент (ЕО) № 1060/2009.
(2)
Упражняваната от Banque de France дейност във Франция е регулирана с разпоредбите на „Code monétaire et financier“, изменен със Закон № 2008-776 от 4 август 2008 г. (2) Съгласно член L.141-6 от „Code monétaire et financier“ Banque de France има право да получава цялата необходима информация от участниците на пазара, за да може да извършва основните си функции. В „Contrat de service public entre l’Etat et la Banque de France“ (3) (наричан по-долу „Договорът“), който се подновява на всеки три години, изрично се посочва, че една от дейностите, които Banque de France се задължава да осигурява, е присъждането на кредитни рейтинги.
(3)
Banque de France е изготвила свой собствен кодекс на поведение (4) (наричан по-долу „Кодексът“), който се основава предимно на Основните правила на кодекса на поведение на агенциите за кредитен рейтинг, издаден от Международната организация на комисиите за ценни книжа (IOSCO).
(4)
Съгласно член 2, параграф 2, буква г) от Регламент (ЕО) № 1060/2009 трябва да бъдат изпълнени четири условия за освобождаването на присъдените от Banque de France кредитни рейтинги от прилагането на посочения регламент:
(5)
Първо, кредитните рейтинги не могат да се заплащат от оценяваното предприятие. В точка 1.3 от Кодекса се предвижда, че Banque de France не получава никакво възнаграждение от оценяваните предприятия за присъдения им кредитен рейтинг, за който са уведомени. В точка 2.2 от Кодекса се посочва, че потребителите (кредитни институции, клиенти на FIBEN - „Fichier Bancaire des Entreprises“) на кредитните рейтинги са тези, които заплащат за услугата съгласно публично оповестена тарифа.
(6)
Второ, кредитните рейтинги не могат да се оповестяват публично. В точка 1.5 от Кодекса се предвижда, че кредитните рейтинги не се оповестяват публично. Достъпът е правно ограничен до определени категории участници, изброени в Кодекса, които преди да получат достъп до кредитния рейтинг, трябва да бъдат идентифицирани от Banque de France.
(7)
Трето, кредитните рейтинги трябва да са присъдени в съответствие с принципите, стандартите и процедурите, гарантиращи необходимата добросъвестност и независимост на дейностите по определяне на кредитен рейтинг, както е предвидено в Регламент (ЕО) № 1060/2009. Съгласно разпоредбите на „Code monétaire et financier“, и по-специално членове L.142-9 и L.164-2 рейтинговите анализатори и служителите на Banque de France са длъжни да спазват принципа на професионалната тайна, както и правилата относно конфликтите на интереси, които са включени в правилата на професионалната етика и във финансовия етичен кодекс на Banque de France, одобрени от Министерството на икономиката, финансите и промишлеността. Освен това в правилника за служителите на Banque de France се съдържат разпоредби, които имат ясно определена цел да предпазят служителите от ситуации на конфликт на интереси. Banque de France подлежи на механизми за вътрешен контрол, които се прилагат от независим контролен орган по етиката и неговите служители, отговорни за съблюдаването на прилагането на етичния кодекс, или посредством колегиалната структура на управлението на банката. Тези механизми представляват ефикасно средство за контрол на спазването на правилата за добросъвестност и независимост. Тъй като тези изисквания са заложени в законодателството, в случай че те не бъдат спазени, могат да бъдат наложени санкции. Освен това в Кодекса са установени необходимите разпоредби относно процедурите и подходящите стандарти за гарантиране на: i) добросъвестността и качеството на процеса на присъждане на кредитен рейтинг (включително процеса на вземане на решения, проследяемостта на решенията и процедурата за контрол на качеството), ii) съответните процедури за прозрачност и комуникация (в това число и правилата за достъп до кредитни рейтинги, оповестяване на методите и развитие на дейностите по определяне на кредитен рейтинг) и iii) мерките за предотвратяване на всякакви конфликти на интереси (включително и задължителна надлежна проверка от страна на анализаторите, както и функционирането на националните и регионалните комитети за определяне на кредитни рейтинги).
(8)
Четвърто, кредитните рейтинги не трябва да се отнасят до финансови инструменти, издадени от държавата-членка, чиято е съответната централна банка. В точка 1.1 от Кодекса се предвижда, че изготвените от Banque de France кредитни рейтинги се отнасят до нефинансови дружества. Те се отнасят до дружества, установени на континенталната територия на Франция и на френските „départements d’Outre-Mer“ (отвъдморски територии), като последните попадат в обхвата на „Institut d’émission des départements d’outre-mer“ (IEDOM). В Договора се предвижда, че изготвените от Banque de France кредитни рейтинги се отнасят до дружества. Следователно Banque de France не присъжда кредитни рейтинги, които се отнасят до публично предлагани финансови инструменти, емитирани от държавните органи на Франция или от друга държава-членка.
(9)
С оглед на гореизложените съображения 2-8 условията, изброени в член 2, параграф 2, буква г) от Регламент (ЕО) № 1060/2009, могат да се смятат за изпълнени от Banque de France по отношение на присъждането на кредитни рейтинги.
(10)
Следователно Регламент (ЕО) № 1060/2009 следва да не се прилага по отношение на присъждането на кредитни рейтинги от Banque de France.
(11)
Мерките, предвидени в настоящото решение, са в съответствие със становището на Европейския комитет по ценни книжа,
ПРИЕ НАСТОЯЩОТО РЕШЕНИЕ:
Член 1
Banque de France попада в обхвата на член 2, параграф 2, буква г) от Регламент (ЕО) № 1060/2009.
Регламент (ЕО) № 1060/2009 не се прилага по отношение на присъжданите от Banque de France кредитни рейтинги.
Член 2
Адресати на настоящото решение са държавите-членки.
Съставено в Брюксел на 18 юни 2010 година.
DECISÃO DA COMISSÃO
de 18 de Junho de 2010
que isenta o Banco de França da aplicação do Regulamento (CE) n.o 1060/2009 do Parlamento Europeu e do Conselho relativo às agências de notação de risco
[notificada com o número C(2010) 3853]
(Texto relevante para efeitos do EEE)
(2010/342/UE)
A COMISSÃO EUROPEIA,
Tendo em conta o Tratado sobre o Funcionamento da União Europeia,
Tendo em conta o Regulamento (CE) n.o 1060/2009 do Parlamento Europeu e do Conselho, de 16 de Setembro de 2009, relativo às agências de notação de risco (1), nomeadamente seu artigo 2.o, n.o 4,
Tendo em conta o pedido apresentado pela França,
Considerando o seguinte:
(1)
Em 27 de Novembro de 2009, a França apresentou à Comissão um pedido nos termos do artigo 2.o, n.o 4, do Regulamento (CE) n.o 1060/2009 que visa isentar da aplicação do referido regulamento as notações de risco emitidas pelo Banco de França.
(2)
O Banco de França é regido em França pelo Código Monetário e Financeiro alterado pela Loi N.o 2008-776 de 4 de Agosto de 2008 (2). O artigo L.141-6 do referido Código autoriza o Banco de França a receber dos participantes nos mercados todas as informações pertinentes para a execução das suas funções essenciais. O «Contrat de service public entre l’Etat et la Banque de France» (3) (a seguir designado «o Contrato»), renovado de três em três anos, menciona explicitamente a emissão de notações de risco pelo Banco de França como uma das actividades obrigatórias do Banco em França.
(3)
O Banco de França estabeleceu o seu próprio código de conduta (4) (a seguir designado «o Código») essencialmente baseado no Código de Conduta das agências de notação de risco estabelecido pela Organização Internacional das Comissões de Valores Mobiliários [International Organisation of Securities Commissions (IOSCO)].
(4)
Em conformidade com o artigo 2.o, n.o 2, alínea d), do Regulamento (CE) n.o 1060/2009 têm de ser analisados quatro elementos a fim de determinar se as notações de risco emitidas pelo Banco de França podem ser isentas da aplicação do referido Regulamento.
(5)
Em primeiro lugar, as notações de risco não podem ser pagas pela entidade notada. O ponto 1.3 do Código estabelece que o Banco de França não recebe qualquer remuneração por parte das entidades notadas em contrapartida da notação de risco atribuída e da qual são informadas. O ponto 2.2 do Código especifica que são os utilizadores das notações de risco (instituições de crédito clientes da FIBEN - «Fichier Bancaire des Entreprises») que pagam pelo serviço em conformidade com uma tarifa publicada.
(6)
Em segundo lugar, as notações de risco não devem ser divulgadas ao público. O ponto 1.5 do Código estabelece que as notações de risco não são tornadas públicas. O acesso é, por lei, limitado a certas categorias de intervenientes, que constam de uma lista incluída no Código e que têm de ser identificados pelo Banco de França antes de terem acesso às notações de risco.
(7)
Em terceiro lugar, as notações de risco têm de ser emitidas de acordo com os princípios, padrões e procedimentos que asseguram a integridade e independência adequadas das actividades de notação de risco previstas no Regulamento n.o 1060/2009. As disposições do Código Monetário e Financeiro, nomeadamente os artigos L.142-9 e L.164-2 garantem que os analistas e agentes que trabalham no Banco de França estão vinculados ao princípio do segredo profissional e por regras em matéria de conflitos de interesses consagradas nos códigos deontológicos profissionais e no código de deontologia financeira do Banco de França, aprovado pelo Ministério da Economia, das Finanças e da Indústria. Além disso, o estatuto dos funcionários do Banco de França comporta disposições que proíbem explicitamente os agentes de se encontrarem ou de permanecerem numa situação de conflito de interesses. O Banco de França está sujeito a mecanismos de controlo interno, que são exercidos por um Conselheiro Independente para a Deontologia e respectivo pessoal de apoio, a quem incumbe assegurar a correcta aplicação do código deontológico ou que decorrem da estrutura colegial dos órgãos de gestão do Banco de França, que constituem um meio eficaz de garantir o respeito destas regras de integridade e independência. Além disso, o Código fixa regras processuais e normas que garantem: i) a integridade e a qualidade do procedimento de estabelecimento das notações de risco (incluindo a formalização do circuito decisório, a rastreabilidade das decisões e o procedimento de controlo de qualidade), ii) a existência de procedimentos que asseguram a transparência e a comunicação (incluindo regras de acesso às notações de risco, publicação de métodos e evolução das actividades de notação de risco) e iii) a existência de mecanismos para prevenir quaisquer conflitos de interesses (incluindo a obrigação de vigilância, que tem de ser observada pelos analistas, e as regras de funcionamento dos comités de notações nacionais e regionais).
(8)
Em quarto lugar, as notações de risco não podem estar relacionadas com instrumentos financeiros emitidos pelo Estado-Membro do banco central em causa. O ponto 1.1 do Código estabelece que as notações emitidas pelo Banco de França estão relacionadas com empresas não financeiras. Por outro lado, as notações dizem respeito a empresas estabelecidas no território metropolitano francês e nos territórios ultramarinos franceses abrangidos pelo «Institut d’émission des départements d’outre-mer» (IEDOM). O Contrato estabelece que as notações de risco emitidas pelo Banco de França estão relacionadas com empresas. Por conseguinte, o Banco de França não emite notações de risco relacionadas com emissões de instrumentos financeiros do Estado Francês nem de outros Estados-Membros destinadas ao público.
(9)
À luz dos factores analisados nos considerandos 2 a 8, pode concluir-se que o Banco de França cumpre as condições estabelecidas no artigo 2.o, n.o 2, alínea d), do Regulamento (CE) n.o 1060/2009 no que se refere à emissão das notações de risco.
(10)
Por conseguinte, o Regulamento (CE) n.o 1060/2009 não deve ser aplicado à emissão de notações de risco pelo Banco de França.
(11)
As medidas previstas na presente decisão estão em conformidade com o parecer do Comité Europeu de Valores Mobiliários,
ADOPTOU A PRESENTE DECISÃO:
Artigo 1.o
O Banco de França é abrangido pelo âmbito de aplicação do artigo 2.o, n.o 2, alínea d), do Regulamento (CE) n.o 1060/2009.
O Regulamento (CE) n.o 1060/2009 não é aplicável às notações de risco emitidas pelo Banco de França.
Artigo 2.o
Os Estados-Membros são os destinatários da presente decisão.
Feito em Bruxelas, em 18 de Junho de 2010.