31990L0642
L 350/71
ОФИЦИАЛЕН ВЕСТНИК НА ЕВРОПЕЙСКИЯ СЪЮЗ
ДИРЕКТИВА НА СЪВЕТА
от 27 ноември 1990 година
относно определянето на максимални количества на остатъци от пестициди във и върху някои продукти от растителен произход, включително плодове и зеленчуци
(90/642/ЕИО)
СЪВЕТЪТ НА ЕВРОПЕЙСКИТЕ ОБЩНОСТИ,
като взе предвид Договора за създаване на Европейската икономическа общност, и по-специално член 43 от него,
като взе предвид предложението на Комисията (1),
като взе предвид становището на Европейския парламент (2),
като взе предвид становището на Икономическия и социален комитет (3),
като има предвид, че растениевъдството е от съществено значение за Общността;
като има предвид, че продукцията от тази дейност бива постоянно засегната от влиянието на вредни организми и плевели;
като има предвид необходимостта от защита на растенията и растителните продукти от тези организми с цел не само предотвратяване намаляване на добива или на причиняване вреда на произвежданите култури, но и повишаване на селскостопанската продуктивност;
като има предвид, че един от най-важните методи за защита на растенията и растителните продукти от влиянието на тези вредни организми е използването на химически пестициди;
като има предвид обаче, че тези пестициди оказват не само благоприятен ефект върху растениевъдството, тъй като по принцип представляват опасни вещества или препарати с опасни странични ефекти;
като има предвид, че голям брой такива пестициди и техните метаболити или разпадни продукти могат да окажат вредно въздействие върху потребителите на продукти от растителен произход; като има предвид, че тези пестициди не бива да се използват в случаи, когато това би представлявало опасност за човешкото или животинското здраве и за околната среда;
като има предвид, че Общността следва да стимулира използването на алтернативни методи като биологично земеделие;
като има предвид, че Директива 76/895/ЕИО на Съвета от 23 ноември 1976 г. относно фиксирането на максимални количества на остатъци от пестициди във и върху плодове и зеленчуци (4), последно изменена с Директива 89/186/ЕИО (5), определя максимални допустими количества за посочените остатъци и осигурява свободното движение в Общността на продукти, съдържащи количества по-малки или равни на тези максимални количества; като има предвид обаче, че горепосочената директива позволява на държавите-членки да разрешават пускането в обращение на тяхна територия на продукти, съдържащи остатъци от пестициди в по-големи количества от определените максимални такива, в случаите когато считат такова действие за оправдано;
като има предвид, че в някои случаи последната разпоредба води до продължаващи разногласия между държавите-членки по отношение на максималните допустими количества такива остатъци от пестициди, което може да допринесе за създаването на пречки в търговията и по този начин да възпрепятства свободното движение на стоки в Общността; като има предвид, че с оглед постигане на единен пазар през 1992 г., тези пречки следва да бъдат премахнати;
като има предвид, че поради тези причини следва да бъде отменено правото на държавите-членки да разрешават по-високи количества и следва да бъдат фиксирани максимални количества за някои активни вещества във и по плодовете и зеленчуците, чието спазване да бъде задължително за всички държави членки при пускането в обращение на тези продукти;
като има предвид, че с оглед осигуряване свободното движение на стоки в Общността, следва да бъдат фиксирани задължителни максимални количества за някои пестициди във и по други продукти от растителен произход;
като има предвид освен това, че спазването на максималните количества ще осигури свободното движение на продуктите и че здравето на хората и животните че бъде надлежно защитено;
като има предвид обаче, че определянето на задължителни максимални количества за остатъците от пестициди изисква продължителни технически процедури и следователно такива количества не могат да бъдат незабавно наложени върху остатъците от пестициди, уредени с Директива 76/895/ЕИО;
като има предвид, че поради тази причина е необходимо приемането на отделни правила за задължителните максимални количества с оглед постепенното прехвърляне на остатъците от пестициди от Директива 76/895/ЕИО към тези отделни правила в процеса на определяне на задължителните количества;
като има предвид съответно, че настоящата директива не засяга Директива 76/895/ЕИО, която продължава да се прилага за някои остатъци от пестициди, които не са предмет на настоящата директива;
като има предвид, че съставянето на списък с остатъци от пестициди и техните максимални количества е от компетентност на Съвета; като има предвид обаче, че този списък не бива да включва остатъци от пестициди, попадащи в приложното поле на Директива 76/895/ЕИО;
като има предвид, че е редно настоящата директива да важи за продуктите, предназначени за износ в трети страни, освен в някои случаи, когато се установява, че държавата вносител изисква специална обработка, която налага по-високи максимални количества от фиксираните за Общността съобразно настоящата директива; като има предвид обаче, че не е редно настоящата директива да се прилага за продукти, предназначени за производството на стоки, различни от храни и фуражи, или за посев или садене;
като има предвид, че за да се гарантира спазването на настоящата директива при пускане в обращение на продуктите, държавите-членки следва да вземат подходящи контролни мерки; като има предвид, че необходимите проверки следва да бъдат планирани и провеждани, а резултатите от тях - докладвани, в съответствие с Директива 89/397/ЕИО на Съвета от 14 юни 1989 г. относно официалните проверки на храните (6);
като има предвид, че следва да бъдат създадени методи на Общността за вземане на проби и провеждане на анализи, като методите за анализ следва да бъдат ползвани поне като референтни методи; като има предвид, че определянето на тези методи е предмет от техническо и научно естество и следва да бъде извършено посредством процедура, включваща тясно сътрудничество между държавите-членки и Комисията в рамките на Постоянния фитосанитарен комитет; като има предвид, че методите за анализ следва да отговарят на критериите, постановени в приложението към Директива 85/591/ЕИО на Съвета от 20 декември 1985 г. относно въвеждането на методи на Общността за вземане проби и провеждане анализи за целите на проверката на храни, предназначени за консумация от хора (7);
като има предвид, че всякакво бъдещо изменение на списъка с продукти от растителен произход, във и върху които може да има остатъци от пестициди, следва да бъде прието от Съвета;
като има предвид, че на държавите-членки следва да се разреши временно да понижат постановените количества, в случай че последните се окажат опасни за човешкото здраве или за здравето на животните; като има предвид, че в такива случаи е редно да се установява тясно сътрудничество между държавите-членки и Комисията в рамките на Постоянния фитосанитарен комитет,
ПРИЕ НАСТОЯЩАТА ДИРЕКТИВА:
Член 1
1. Настоящата директива се прилага за продуктите, спадащи към групите, посочени в първата колона на приложението, примери за които са дадени във втората колона, доколкото продуктите от тези групи или частите от тези продукти, указани в третата колона, могат да съдържат някои остатъци от пестициди.
Списъкът на остатъците от пестициди и техните максимални допустими количества се съставя от Съвета, действащ с квалифицирано мнозинство по предложение на Комисията. При условие че в Директива 76/895/ЕИО е фиксирано максимално количество за даден остатък от пестицид, той не се включва в горепосочения списък.
2. Настоящата директива се прилага, без да засяга:
а)
разпоредбите на Директива 64/54/ЕИО на Съвета от 5 ноември 1963 г. относно сближаването на законите на държавите-членки по отношение на консервантите, чиято употреба в предназначените за човешка консумация храни е разрешена (8), последно изменена с Директива 85/585/ЕИО относно бифенила (дифенил), ортофенилфенола, натриевия ортофенилов фенат и 2-(4-тиазолил)-бензимидазола (тиабендазол) (9), която продължава да регулира употребата на тези вещества, докато те и техните максимални количества бъдат включени в списъка, посочен в параграф 1;
б)
разпоредбите на Директива 74/63/ЕИО на Съвета от 17 декември 1973 г. относно нежеланите вещества и продукти при храненето на животни (10), последно изменена с Директива 87/519/ЕИО (11);
в)
разпоредбите на Директива 76/895/ЕИО;
г)
разпоредбите на Директива 86/362/ЕИО на Съвета от 24 юли 1986 г. относно фиксирането на максимални количества на остатъци от пестициди във и върху зърнените култури (12), последно изменена с Директива 88/298/ЕИО (13).
3. Настоящата директива се прилага също така и за продуктите, посочени в параграф 1, когато те са предназначени за износ в трета страна. Въпреки това постановените съобразно настоящата директива максимални количества остатъци от пестициди не се прилагат в случаите на обработени преди износ продукти, когато може да се докаже, че:
а)
третата страна по местоназначение изисква тази специфична обработка с цел предотвратяване въвеждането в нейна територия на вредни организми; или
б)
обработката е необходима за защитата на продуктите от вредни организми по време на превозването и съхранението им в третата страна по местоназначение.
4. Настоящата директива не се прилага за продуктите, посочени в параграф 1, когато може да се установи посредством подходящи доказателства, че продуктите са предназначени за:
а)
производство на продукти, различни от храни и фуражи; или
б)
посев или садене.
Член 2
По смисъла на настоящата директива:
а)
„остатъци от пестициди“ означава остатъци от пестицидите и техните метаболити, както и продуктите от разпад и реакции, включени в списъка, посочен в член 1, които са налице във или върху продуктите, посочени в същия член;
б)
„пускане в обращение“ означава предаването след прибиране на реколтата срещу или без възнаграждение на продуктите, посочени в член 1.
Член 3
1. От момента на пускането им в обращение, посочените в член 1 продукти или части от продукти не трябва да съдържат по-високи количества остатъци от пестициди от определените в списъка, посочен в член 1.
В случаите на сушени продукти, за които няма фиксирани максимални количества, се прилагат максималните количества, постановени в посочения списък в член 1, като се взима предвид концентрацията на остатъци, причинена от процеса на сушене.
2. Държавите-членки вземат необходимите мерки да осигурят най-малкото чрез вземане на проби за проверка съответствието с максималните количества, посочени в параграф 1. Необходимите проверки се извършват съобразно Директива 89/397/ЕИО, и по-специално член 4 от нея.
Член 4
1. Компетентният орган или органи на държавите-членки съставят програми, уреждащи характера и честотата на проверките, които се извършват съгласно член 3, параграф 2 през определен период.
2. До 1 август всяка година държавите-членки изпращат на Комисията цялата необходима информация относно прилагането на посочените в параграф 1 програми през предходната година, като посочват:
-
критериите, прилагани при съставянето на тези програми,
-
броя и вида на извършените проверки,
-
броя и вида на установените нарушения.
3. До 1 ноември всяка година и за първи път през 1993 г., след консултация с държавите-членки в рамките на Постоянния фитосанитарен комитет Комисията им предава препоръки за координирана програма за проверки за следващата година. При необходимост впоследствие тези препоръки могат да бъдат коригирани по време на прилагането на координираната програма.
Координираната програма урежда по-специално приоритетните критерии, които ще бъдат използвани по време на прилагането ѝ.
Информацията, предвидена в параграф 2, съдържа специална отделна част за прилагането на координираната програма.
4. Пет години след приемането на настоящата директива Комисията представя на Съвета доклад за прилагането на настоящия член, при необходимост съпътстван от подходящи предложения.
Член 5
Държавите-членки нямат право да забраняват или възпрепятстват пускането в обращение на тяхна територия на продуктите, посочени в член 1, под предлог, че съдържат остатъци от пестициди, ако количеството от такива остатъци не надвишава максималните количества, посочени в член 1.
Член 6
1. Методите за вземане на проби, необходими за извършване на постановените в член 3 проверки на плодове и зеленчуци, са същите, като предвидените в Директива 79/700/ЕИО на Комисията (14). Методите за вземане на проби, необходими за извършване на проверки на други продукти (не плодове или зеленчуци), се определят в съответствие с процедурата, уредена в член 9.
Съществуването на методи на Общността за анализ не изключва използването от страна на държавите-членки на други проверени и научно валидни методи, при условие че това не възпрепятства свободното движение на продукти, определени въз основа на методите на Общността като изпълняващи правилата, постановени в настоящата директива. В случай на разминаване в тълкуването на резултатите се зачитат онези, получени посредством методите на Общността.
2. Методите за анализ, определени в параграф 1, отговарят на критериите, постановени в приложението към Директива 85/591/ЕИО.
3. Държавите-членки информират останалите държави-членки и Комисията за другите методи, използвани съобразно параграф 1.
Член 7
Изменения към приложението в резултат на развитие в научното и техническо познание се приемат от Съвета с квалифицирано мнозинство по предложение на Комисията.
Член 8
1. В случай че в резултат на нова информация или повторна оценка на съществуваща информация една държава-членка прецени, че дадено максимално количество, фиксирано в посочения списък в член 1, застрашава човешкото или животинското здраве и по този начин налага вземането на спешни мерки, държавата-членка има правото временно да понижи количеството за своята територия. В такъв случай тя незабавно уведомява останалите държави-членки и Комисията за взетите мерки, като прилага изложение на мотивите.
2. Комисията спешно разглежда доводите, представени от държавата-членка, посочена в параграф 1, и се консултира с държавите-членки в Постоянния фитосанитарен комитет, наричан по-нататък „Постоянния комитет“; незабавно след това тя представя становището си и взима подходящи мерки. Комисията незабавно нотифицира Съвета и държавите-членки относно взетите мерки. Всяка държава-членка има право да отнесе мерките на Комисията към Съвета до 15 дни след нотификацията. Съветът, като действа с квалифицирано мнозинство, може да вземе друго решение в срок до 15 дни след датата, на която въпросът е бил отнесен към него.
3. При условие че Комисията реши, че максималните количества, фиксирани в посочения в член 1 списък, следва да бъдат променени с цел преодоляване посочените в параграф 1 трудности и гарантиране защитата на човешкото здраве, тя привежда в действие процедурата, уредена в член 10, с оглед приемане на тези изменения. В този случай, държавата-членка, взела мерки по силата на параграф 1, има право да ги прилага до вземане решение от страна на Съвета или Комисията съобразно горепосочената процедура.
Член 9
1. Когато се прави позоваване на уредената в настоящия член процедура, въпросът незабавно се отнася до Постоянния комитет от неговия председател по негова собствена инициатива или по искане на дадена държава-членка.
2. Представителят на Комисията предава на Постоянния комитет проект на мерките, които следва да бъдат взети. Постоянният комитет представя своето становище относно проекта в рамките на срока, определен от председателя, вземайки предвид спешността на случая. Становището се представя при наличие на мнозинството, определено в член 148, параграф 2 от Договора, когато Съветът приема решения по предложение на Комисията. В рамките на Постоянния комитет тежестта на гласовете на представителите на държавите-членки се определя съобразно същия член от Договора. Председателят не гласува.
3. Комисията приема предвижданите мерки, при условие че последните съответстват на становището на Постоянния комитет.
4. В случай че мерките не съответстват на становището на Постоянния комитет, или ако такова не е представено, Комисията незабавно предава на Съвета предложение за вземането на мерките. Съветът приема мерките с квалифицирано мнозинство.
5. В случай че до три месеца след датата на отнасяне на въпроса към Съвета последният не е предприел никакви действия, Комисията приема предложените мерки.
Член 10
1. Когато се прави позоваване на уредената в настоящия член процедура, въпросът незабавно се отнася до Постоянния комитет от неговия председател по негова собствена инициатива или по искане на дадена държава-членка.
2. Представителят на Комисията предава на Постоянния комитет проект на мерките, които следва да бъдат взети. Постоянният комитет представя своето становище относно проекта в рамките на срока, определен от председателя, вземайки предвид спешността на случая. Становището се представя при наличие на мнозинството, определено в член 148, параграф 2 от Договора, когато Съветът приема решения по предложение на Комисията. В рамките на Постоянния комитет тежестта на гласовете на представителите на държавите-членки се определя съобразно същия член от Договора. Председателят не гласува.
3. Комисията приема предвижданите мерки, при условие че последните съответстват на становището на Постоянния комитет.
4. В случай че мерките не съответстват на становището на Постоянния комитет, или ако такова не е представено, Комисията незабавно предава на Съвета предложение за вземането на мерките. Съветът приема мерките с квалифицирано мнозинство.
5. В случай че до 15 дни след датата на отнасяне на въпроса към Съвета последният не е предприел никакви действия, Комисията приема предложените мерки.
Член 11
1. Държавите-членки приемат необходимите мерки, за да се съобразят с настоящата директива не по-късно от 31 декември 1992 г.
2. Когато държавите-членки приемат мерките, посочени в параграф 1, в тях се съдържа позоваване на настоящата директива или то се извършва при официалното им публикуване. Условията и редът на позоваване се определят от държавите-членки.
Член 12
Адресати на настоящата директива са държавите-членки.
Съставено в Брюксел на 27 ноември 1990 година.
ΟΔΗΓΙΑ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ
της 27ης Νοεμβρίου 1990
που αφορά τον καθορισμό των ανώτατων περιεκτικοτήτων για τα κατάλοιπα φυτοφαρμάκων επάνω ή μέσα σε ορισμένα προϊόντα φυτικής προέλευσης, συμπεριλαμβανομένων των οπωροκηπευτικών
(90/642/ΕΟΚ)
ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ,
τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 43,
την πρόταση της Επιτροπής [1],
τη γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου [2],
τη γνώμη της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής [3],
Εκτιμώντας:
ότι η φυτική παραγωγή διαδραματίζει πολύ σημαντικό ρόλο στην Κοινότητα·
ότι η απόδοση της παραγωγής αυτής επηρεάζεται συνεχώς από τους επιβλαβείς οργανισμούς και τα ζιζάνια·
ότι είναι απαραίτητη η προστασία των φυτών και των φυτικών προϊόντων από τους οργανισμούς αυτούς, όχι μόνο προς αποφυγή της μείωσης της απόδοσης ή των ζημιών των προϊόντων που συγκομίζονται, αλλά και για να αυξηθεί η παραγωγικότητα στη γεωργία·
ότι η χρησιμοποίηση χημικών φυτοφαρμάκων αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα μέσα προστασίας των φυτών και των φυτικών προϊόντων από τις επιδράσεις των εν λόγω επιβλαβών οργανισμών· ότι είναι ωστόσο ευκταίο να καθοριστούν οι ανώτατες υποχρεωτικές περιεκτικότητες, στο χαμηλότερο επίπεδο που δικαιολογούν οι ορθές γεωργικές πρακτικές·
ότι, ωστόσο, η ευνοϊκή επίδρασή τους στη φυτική παραγωγή δεν είναι το μόνο αποτέλεσμα που έχουν τα εν λόγω φυτοφάρμακα, δεδομένου ότι πρόκειται, γενικά, για επικίνδυνες ουσίες ή παρασκευάσματα με επικίνδυνες δευτερογενείς συνέπειες·
ότι μεγάλος αριθμός των φυτοφαρμάκων αυτών και των προϊόντων τους που προκύπτουν από το μεταβολισμό ή την αποσύνθεσή τους μπορεί να έχει επιβλαβείς συνέπειες για τους καταναλωτές φυτικών προϊόντων· ότι τα εν λόγω φυτοφάρμακα δεν πρέπει να χρησιμοποιούνται σε περιπτώσεις που ενέχουν κινδύνους για την υγεία των ανθρώπων ή των ζώων και για το περιβάλλον·
ότι η Κοινότητα θα πρέπει να ενθαρρύνει τη χρήση εναλλακτικών μεθόδων βιολογικής καλλιέργειας·
ότι η οδηγία 76/895/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 23ης Νοεμβρίου 1976 περί του καθορισμού της μεγίστης περιεκτικότητας για τα κατάλοιπα των φυτοφαρμάκων επί και εντός των οπωροκηπευτικών [4], όπως τροποποιήθηκε τελευταία από την οδηγία 89/186/ΕΟΚ [5], καθορίζει μέγιστες περιεκτικότητες για τα εν λόγω κατάλοιπα και εξασφαλίζει την ελεύθερη κυκλοφορία, στην Κοινότητα, των προϊόντων η περιεκτικότητα των οποίων σε κατάλοιπα φυτοφαρμάκων δεν υπερβαίνει τις μέγιστες αυτές τιμές· ότι, ωστόσο, η εν λόγω οδηγία επιτρέπει στα κράτη μέλη, στις περιπτώσεις που το θεωρούν δικαιολογημένο, να εγκρίνουν την κυκλοφορία, στο έδαφός τους, προϊόντων των οποίων οι περιεκτικότητες καταλοίπων είναι υψηλότερες από τις μέγιστες·
ότι η τελευταία αυτή διάταξη συνεπάγεται, σε ορισμένες περιπτώσεις, τη διατήρηση των διαφορών που υφίστανται μεταξύ των κρατών μελών όσον αφορά τις μέγιστες επιτρεπόμενες περιεκτικότητες γι' αυτά τα κατάλοιπα φυτοφαρμάκων, γεγονός το οποίο μπορεί να αποτελέσει εμπόδιο στις συναλλαγές και, συνεπώς, να εμποδίσει την ελεύθερη κυκλοφορία των εμπορευμάτων στην Κοινότητα· ότι, για την ολοκλήρωση της ενιαίας αγοράς του 1992, τα εμπόδια αυτά πρέπει να καταργηθούν·
ότι, για τους λόγους αυτούς, θα πρέπει να καταργηθεί η δυνατότητα που έχουν τα κράτη μέλη να επιτρέπουν μεγαλύτερη περιεκτικότητα και θα πρέπει να καθοριστούν υποχρεωτικές μέγιστες περιεκτικότητες σε όλα τα κράτη μέλη για ορισμένες δραστικές ουσίες που βρίσκονται πάνω και μέσα στα οπωροκηπευτικά, οι οποίες πρέπει να τηρούνται όταν τα προϊόντα αυτά τίθενται σε κυκλοφορία·
ότι, με σκοπό πάντοτε την εξασφάλιση της ελεύθερης κυκλοφορίας των εμπορευμάτων στην Κοινότητα, πρέπει επίσης να καθοριστούν υποχρεωτικές μέγιστες περιεκτικότητες για ορισμένα φυτοφάρμακα πάνω ή μέσα σε ορισμένα άλλα προϊόντα φυτικής προέλευσης·
ότι, εξάλλου, η τήρηση των ανώτατων περιεκτικοτήτων θα εξασφαλίσει την ελεύθερη κυκλοφορία των προϊόντων αυτών, ενώ συγχρόνως θα προστατευθεί καταλλήλως η υγεία των καταναλωτών και των ζώων·
ότι, εντούτοις, για τον καθορισμό των ανώτατων υποχρεωτικών περιεκτικοτήτων για τα κατάλοιπα φυτοφαρμάκων, απαιτείται μακρά τεχνική μελέτη, ώστε οι περιεκτικότητες αυτές να μην είναι δυνατό να επιβληθούν αμέσως στα κατάλοιπα φυτοφαρμάκων που καλύπτονται από την οδηγία 76/895/ΕΟΚ·
ότι είναι, επομένως, αναγκαίο να θεσπιστεί ξεχωριστή 6.8 ότι, ωστόσο, ρύθμιση γι' αυτές τις υποχρεωτικές ανώτατες περιεκτικότητες, ώστε να μεταφερθούν προοδευτικά τα κατάλοιπα φυτοφαρμάκων από την οδηγία 76/895/ΕΟΚ σε αυτή τη ρύθμιση, με το ρυθμό που θα καθορίζονται γι' αυτά υποχρεωτικές περιεκτικότητες·
ότι, κατά συνέπεια, η παρούσα οδηγία δεν θίγει την οδηγία 76/895/ΕΟΚ, που εξακολουθεί να εφαρμόζεται σε ορισμένα κατάλοιπα φυτοφαρμάκων που δεν καλύπτονται από την παρούσα οδηγία·
ότι η κατάρτιση καταλόγου με τα κατάλοιπα φυτοφαρμάκων και τις ανώτατες περιεκτικότητές τους υπάγεται στην αρμοδιότητα του Συμβουλίου· ότι, εντούτοις, ο κατάλογος αυτός δεν πρέπει να περιλαμβάνει κατάλοιπα φυτοφαρμάκων που εξακολουθούν να εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής της οδηγίας 76/895/ΕΟΚ·
ότι ενδείκνυται να εφαρμοστεί η παρούσα οδηγία στα προϊόντα που προορίζονται για εξαγωγή σε τρίτες χώρες, εκτός από ορισμένες περιπτώσεις στις οποίες μπορεί να αποδειχθεί ότι οι χώρες-εισαγωγείς απαιτούν ιδιαίτερες επεξεργασίες για τις οποίες χρειάζονται ανώτατες περιεκτικότητες υψηλότερες από εκείνες που ορίζονται για την Κοινότητα κατ' εφαρμογή της παρούσας οδηγίας· ότι, ωστόσο, δεν ενδείκνυται να εφαρμοστεί η παρούσα οδηγία στα προϊόντα που προορίζονται για την κατασκευή προϊόντων άλλων από τα τρόφιμα ή τις ζωοτροφές ούτε σε όσα προορίζονται για σπορά ή φύτευση·
ότι για να εξασφαλιστεί η τήρηση των διατάξεων της παρούσας οδηγίας κατά τη θέση σε κυκλοφορία των προϊόντων, τα κράτη μέλη πρέπει να λάβουν τα κατάλληλα μέτρα ελέγχου· ότι πρέπει να προγραμματίζονται και να πραγματοποιούνται οι αναγκαίοι έλεγχοι και να ανακοινώνονται τα αποτελέσματά τους, σύμφωνα με την οδηγία 89/379/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 14ης Ιουνίου 1989 σχετικά με τον επίσημο έλεγχο των τροφίμων [6]·
ότι πρέπει να καθιερωθούν κοινοτικές μέθοδοι δειγματοληψίας και ανάλυσης και, στην περίπτωση των μεθόδων ανάλυσης, να χρησιμοποιούνται αυτές τουλάχιστον ως μέθοδοι αναφοράς· ότι η καθιέρωση των εν λόγω μεθόδων αποτελεί μέτρο εφαρμογής τεχνικής και επιστημονικής φύσης, το οποίο πρέπει να αποτελέσει αντικείμενο διαδικασίας η οποία συνεπάγεται στενή συνεργασία μεταξύ των κρατών μελών και της Επιτροπής στα πλαίσια της μόνιμης φυτοϋγειονομικής επιτροπής· ότι οι μέθοδοι ανάλυσης πρέπει να είναι σύμφωνες με τα κριτήρια που καθορίζονται στο παράρτημα της οδηγίας 85/591/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 20ής Δεκεμβρίου 1985 για την καθιέρωση κοινοτικών τρόπων δειγματοληψίας και μεθόδου ανάλυσης για τον έλεγχο των τροφίμων [7]·
ότι κάθε μελλοντική τροποποίηση του καταλόγου των προϊόντων φυτικής προέλευσης μέσα ή πάνω στα οποία μπορεί να υπάρχουν κατάλοιπα φυτοφαρμάκων πρέπει να θεσπίζεται από το Συμβούλιο·
ότι πρέπει να επιτρέπεται στα κράτη μέλη να μειώνουν προσωρινά τις καθορισμένες περιεκτικότητες, αν αποδειχθούν απροσδόκητα επικίνδυνες για την ανθρώπινη υγεία ή την υγεία των ζώων· ότι πρέπει επίσης, στις εν λόγω περιπτώσεις, να καθιερωθεί στενή συνεργασία μεταξύ των κρατών μελών και της Επιτροπής στα πλαίσια της Μόνιμης Φυτοϋγειονομικής Επιτροπής,
ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΟΔΗΓΙΑ:
Άρθρο 1
1. Η παρούσα οδηγία εφαρμόζεται στα προϊόντα που υπάγονται στις ομάδες που απαριθμούνται στην πρώτη στήλη του παραρτήματος, παραδείγματα των οποίων αναφέρονται στη δεύτερη στήλη, εφόσον τα προϊόντα των ομάδων αυτών ή το τμήμα των προϊόντων αυτών που περιγράφεται στη στήλη του παραρτήματος, μπορούν να περιέχουν ορισμένα κατάλοιπα φυτοφαρμάκων.
Ο κατάλογος των εν λόγω καταλοίπων φυτοφαρμάκων και οι ανώτατες περιεκτικότητές τους καθορίζονται από το Συμβούλιο, που αποφασίζει με ειδική πλειοψηφία κατόπιν προτάσεως της Επιτροπής. Κατάλοιπα φυτοφαρμάκων δεν περιλαμβάνονται στον κατάλογο, εφόσον η ανώτατη περιεκτικότητα γι' αυτά καθορίζεται από την οδηγία 76/895/ΕΟΚ.
2. Η παρούσα οδηγία εφαρμόζεται με την επιφύλαξη:
α) των διατάξεων της οδηγίας 64/54/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 5ης Νοεμβρίου 1963 περί προσεγγίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών σχετικά με τα συντηρητικά που επιτρέπονται να χρησιμοποιούνται στα τρόφιμα [8], όπως τροποποιήθηκε τελευταία από την οδηγία 85/585/ΕΟΚ [9], σχετικά με το διφαινύλιο, την ορθοφαινυλοφαινόλη, το ορθοφαινυλο-φαινολικό νάτριο και το 2-(4 θειαζολύλ) βενζινοδατόλιο (θειαπενταζόλιο), που εξακολουθούν να διέπουν τη χρήση αυτών των ουσιών μέχρις ότου αυτές και οι ανώτατες περιεκτικότητές τους συμπεριληφθούν, στον κατάλογο που αναφέρεται στην παράγραφο 1·
β) των διατάξεων της οδηγίας 74/63/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 17ης Δεκεμβρίου 1973 περί καθορισμού των ανωτάτων ορίων περιεκτικότητος για τις ανεπιθύμητες ουσίες και προϊόντα στις ζωοτροφές [10], όπως τροποποιήθηκε τελευταία από την οδηγία 87/519/ΕΟΚ [11]·
γ) των διατάξεων της οδηγίας 76/895/ΕΟΚ·
δ) των διατάξεων της οδηγίας 86/362/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 24ης Ιουλίου 1986 που αφορά των καθορισμό των ανωτάτων περιεκτικοτήτων για τα κατάλοιπα φυτοφαρμάκων μέσα και πάνω στα σιτηρά [12], όπως τροποποιήθηκε τελευταία από την οδηγία 88/298/ΕΟΚ [13].
3. Η παρούσα οδηγία εφαρμόζεται επίσης στα προϊόντα που αναφέρονται στην παράγραφο 1 και προορίζονται σε εξαγωγή σε τρίτες χώρες. Ωστόσο, οι μέγιστες περιεκτικότητες σε κατάλοιπα φυτοφαρμάκων που υπολογίζονται σύμφωνα με την παρούσα οδηγία δεν εφαρμόζονται στα προϊόντα που υφίστανται επεξεργασία πριν την εξαγωγή, εφόσον μπορεί να αποδειχθεί σε ικανοποιητικό βαθμό ότι:
α) η τρίτη χώρα προορισμού απαιτεί τη συγκεκριμένη αυτή επεξεργασία για να αποφύγει την είσοδο επιβλαβών οργανισμών στο έδαφός της ή
β) η επεξεργασία είναι απαραίτητη για την προστασία των προϊόντων από τους επιβλαβείς οργανισμούς κατά την μεταφορά τους από την τρίτη χώρα προορισμού και την αποθήκευσή του σε αυτήν.
4. Η παρούσα οδηγία δεν εφαρμόζεται στα προϊόντα που αναφέρονται στην παράγραφο 1, εφόσον μπορεί να αποδειχθεί σε ικανοποιητικό βαθμό ότι προορίζονται:
α) για την παρασκευή προϊόντων άλλων από τα τρόφιμα και τις ζωοτροφές ή
β) για σπορά ή φύτευση.
Άρθρο 2
Για τους σκοπούς της παρούσας οδηγίας, νοούνται ως:
α) κατάλοιπα φυτοφαρμάκων: τα κατάλοιπα φυτοφαρμάκων καθώς και των προϊόντων που προκύπτουν από το μεταβολισμό, την αποσύνθεση ή την αντίδρασή τους, που περιλαμβάνονται στον κατάλογο που αναφέρεται στο άρθρο 1, τα οποία βρίσκονται πάνω ή μέσα στα προϊόντα που αναφέρονται στο ίδιο άρθρο·
β) θέση στην κυκλοφορία: κάθε, επί πληρωμή ή δωρεάν, μεταβίβαση των προϊόντων που αναφέρονται στο άρθρο 1, μετά τη συγκομιδή τους.
Άρθρο 3
1. Τα προϊόντα ή, κατά περίπτωση, τα τμήματα των προϊόντων που αναφέρονται στο άρθρο 1, δεν πρέπει να παρουσιάζουν, από τη στιγμή που τίθενται σε κυκλοφορία, περιεκτικότητες καταλοίπων φυτοφαρμάκων μεγαλύτερες από αυτές που καθορίζονται στον κατάλογο που αναφέρεται στο άρθρο 1.
Στην περίπτωση των αποξηραμένων προϊόντων για τα οποία δεν έχουν καθοριστεί ειδικές ανώτατες περιεκτικότητες, ως ανώτατη εφαρμοζόμενη περιεκτικότητα θεωρείται αυτή που προβλέπεται στον κατάλογο του άρθρου 1, λαμβάνοντας υπόψη τη συγκέντρωση των καταλοίπων η οποία οφείλεται στη διαδικασία αποξήρανσης.
2. Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν, τουλάχιστον με δειγματοληπτικό έλεγχο, την τήρηση των ανωτάτων περιεκτικοτήτων που αναφέρονται στην παράγραφο 1. Οι αναγκαίοι έλεγχοι πραγματοποιούνται σύμφωνα με την οδηγία 89/397/ΕΟΚ, και ιδίως το άρθρο 4.
Άρθρο 4
1. Η(οι) αρμόδια(ες) αρχή(ες) των κρατών μελών καταρτίζει(ουν) προγράμματα στα οποία προβλέπονται το είδος και η συχνότητα των ελέγχων που πρέπει να εκτελούνται σύμφωνα με το άρθρο 3 παράγραφος 2, για μια συγκεκριμένη περίοδο.
2. Κάθε χρόνο, πριν από την 1η Αυγούστου, τα κράτη μέλη διαβιβάζουν στην Επιτροπή όλες τις χρήσιμες πληροφορίες σχετικά με την εκτέλεση, κατά τον προηγούμενο χρόνο, των προγραμμάτων της παραγράφου 1, διευκρινίζοντας:
- τα κριτήρια που πρυτάνευσαν κατά την κατάρτιση των προγραμμάτων αυτών,
- τον αριθμό και το είδος των εκτελούμενων ελέγχων,
- τον αριθμό και το είδος των διαπιστωθεισών παραβάσεων.
3. Κάθε χρόνο, πριν από την 1η Νοεμβρίου και για πρώτη φορά το 1993, η Επιτροπή απευθύνει στα κράτη μέλη, αφού διαβουλευθεί μαζί τους στα πλαίσια της μόνιμης φυτοϋγειονομικής επιτροπής, σύσταση σχετικά με ένα συντονισμένο πρόγραμμα ελέγχων για τον επόμενο χρόνο. Η σύσταση αυτή μπορεί να υποστεί μετέπειτα τροποποιήσεις, που θα καταστούν απαραίτητες κατά την εκτέλεση του συντονισμένου προγράμματος.
Το συντονισμένο πρόγραμμα υποδεικνύει, ειδικότερα, τα κριτήρια που πρέπει να επιλέγονται κατά προτεραιότητα για την εκτέλεσή του.
Οι πληροφορίες που προβλέπονται στην παράγραφο 2 περιέχουν ένα χωριστό ειδικό κεφάλαιο που αφορά την εκτέλεση του συντονισμένου προγράμματος.
4. Πέντε χρόνια μετά την έκδοση της παρούσας οδηγίας, η Επιτροπή διαβιβάζει στο Συμβούλιο έκθεση για την εφαρμογή του παρόντος άρθρου, συνοδευόμενη, εφόσον απαιτείται, από κατάλληλες προτάσεις.
Άρθρο 5
Τα κράτη μέλη δεν μπορούν να απαγορεύουν ή να παρεμποδίζουν τη θέση σε κυκλοφορία στο έδαφός τους των προϊόντων που αναφέρονται στο άρθρο 1 λόγω της παρουσίας καταλοίπων φυτοφαρμάκων, αν η ποσότητα των εν λόγω καταλοίπων επάνω ή μέσα στα προϊόντα ή στα τμήματα των προϊόντων αυτών δεν υπερβαίνει τις ανώτατες περιεκτικότητες που αναφέρονται στο άρθρο 1.
Άρθρο 6
1. Οι μέθοδοι δειγματοληψίας των οπωροκηπευτικών που απαιτούνται για την πραγματοποίηση των ελέγχων που προβλέπονται στο άρθρο 3 είναι αυτές που προβλέπονται στην οδηγία 79/700/ΕΟΚ της Επιτροπής [14]. Οι μέθοδοι δειγματοληψίας των προϊόντων, εκτός από τα οπωροκηπευτικά, και οι μέθοδοι ανάλυσης για όλα τα προϊόντα, που είναι αναγκαίες για τη διεκπεραίωση των εν λόγω ελέγχων προσδιορίζονται σύμφωνα με τη διαδικασία που ορίζεται στο άρθρο 9.
Η ύπαρξη κοινοτικών μεθόδων ανάλυσης δεν αποκλείει τη χρήση από τα κράτη μέλη άλλων ελεγμένων και επιστημονικά έγκυρων μεθόδων, εφόσον αυτό δεν παρεμποδίζει την ελεύθερη κυκλοφορία των προϊόντων τα οποία, βάσει κοινοτικών μεθόδων, έχουν κριθεί σύμφωνα με την παρούσα οδηγία. Σε περίπτωση διαφωνίας όσον αφορά την ερμηνεία των αποτελεσμάτων, ισχύουν τα αποτελέσματα που λαμβάνονται με τη χρήση των κοινοτικών μεθόδων.
2. Οι μέθοδοι ανάλυσης που προσδιορίζονται στην παράγραφο 1 πρέπει να πληρούν τα κριτήρια που καθορίζονται στο παράρτημα της οδηγίας 85/591/ΕΟΚ.
3. Τα κράτη μέλη ενημερώνουν τα υπόλοιπα κράτη μέλη και την Επιτροπή σχετικά με τις άλλες μεθόδους που χρησιμοποιούν σύμφωνα με την παράγραφο 1.
Άρθρο 7
Οι τροποποιήσεις του παραρτήματος που προκύπτουν από την εξέλιξη των επιστημονικών και τεχνικών γνώσεων εγκρίνονται από το Συμβούλιο, που αποφασίζει με ειδική πλειοψηφία κατόπιν προτάσεως της Επιτροπής.
Άρθρο 8
1. Όταν, κατόπιν νέων στοιχείων ή νέας εκτίμησης διαθέσιμων στοιχείων, ένα κράτος μέλος θεωρεί ότι μια ανώτατη περιεκτικότητα που καθορίζεται στον κατάλογο του άρθρου 1 αποτελεί κίνδυνο για την ανθρώπινη υγεία ή την υγεία των ζώων και, επομένως, απαιτείται ταχεία δράση, το εν λόγω κράτος μέλος μπορεί να μειώσει προσωρινά την εν λόγω περιεκτικότητα στο έδαφός του. Στην περίπτωση αυτή, ανακοινώνει αμελλητί στα λοιπά κράτη μέλη και την Επιτροπή τα ληφθέντα μέτρα, συνοδευόμενα από αιτιολογική έκθεση.
2. Η Επιτροπή εξετάζει ταχέως τους λόγους που προβάλλονται από το κράτος μέλος που αναφέρει η παράγραφος 1 και ζητά τη γνώμη των κρατών μελών, στα πλαίσια της μόνιμης φυτοϋγειονομικής επιτροπής, η οποία καλείται στο εξής "μόνιμη επιτροπή"· αμέσως διατυπώνει επί του θέματος γνώμη και λαμβάνει τα κατάλληλα μέτρα. Η Επιτροπή κοινοποιεί αμέσως στο Συμβούλιο και τα κράτη μέλη τα ληφθέντα μέτρα. Οποιοδήποτε κράτος μέλος μπορεί να παραπέμψει τα μέτρα της Επιτροπής στο Συμβούλιο σε προθεσμία 15 ημερών από την εν λόγω κοινοποίηση. Το Συμβούλιο, με ειδική πλειοψηφία, μπορεί να λάβει διαφορετική απόφαση σε προθεσμία 15 ημερών από την ημερομηνία κατά την οποία το θέμα αυτό παραπέμφθηκε στο Συμβούλιο.
3. Εάν η Επιτροπή κρίνει ότι οι ανώτατες περιεκτικότητες που καθορίζονται στον κατάλογο του άρθρου 1 πρέπει να τροποποιηθούν, για να επιλυθούν οι δυσκολίες που αναφέρονται στην παράγραφο 1 και να εξασφαλισθεί η προστασία της ανθρώπινης υγείας, κινεί τη διαδικασία που ορίζεται στο άρθρο 10, με σκοπό την έγκριση των εν λόγω τροποποιήσεων· το κράτος μέλος που έχει λάβει μέτρα σύμφωνα με την παράγραφο 1 μπορεί, στην περίπτωση αυτή, να τα διατηρήσει εν ισχύι, μέχρις ότου το Συμβούλιο ή η Επιτροπή λάβουν απόφαση σύμφωνα με την εν λόγω διαδικασία.
Άρθρο 9
1. Σε περίπτωση προσφυγής στη διαδικασία που καθορίζεται στο παρόν άρθρο, συγκαλείται αμελλητί η μόνιμη επιτροπή από τον πρόεδρό της, είτε με δική του πρωτοβουλία, είτε κατόπιν αιτήσεως κράτους μέλους.
2. Ο αντιπρόσωπος της Επιτροπής υποβάλλει στη μόνιμη επιτροπή σχέδιο των μέτρων που πρέπει να ληφθούν. Η μόνιμη επιτροπή διατυπώνει τη γνώμη της για το σχέδιο αυτό σε προθεσμία την οποία μπορεί να καθορίσει ο πρόεδρος, ανάλογα με τον επείγοντα χαρακτήρα του θέματος. Η γνώμη διατυπώνεται με την πλειοψηφία που καθορίζεται στο άρθρο 148 παράγραφος 2 της συνθήκης, στην περίπτωση αποφάσεων τις οποίες καλείται να λάβει το Συμβούλιο μετά από πρόταση της Επιτροπής. Οι ψήφοι των αντιπροσώπων των κρατών μελών στα πλαίσια της μόνιμης επιτροπής σταθμίζονται όπως προβλέπεται στο εν λόγω άρθρο. Ο πρόεδρος δεν λαμβάνει μέρος στην ψηφοφορία.
3. Η Επιτροπή θεσπίζει τα σχεδιαζόμενα μέτρα εφόσον είναι σύμφωνα με τη γνώμη της μόνιμης επιτροπής.
4. Εάν τα μέτρα δεν είναι σύμφωνα με τη γνώμη της μόνιμης επιτροπής ή ελλείψει γνώμης, η Επιτροπή υποβάλει αμέσως στο Συμβούλιο πρόταση για τα μέτρα που πρέπει να ληφθούν. Το Συμβούλιο θεσπίζει τα μέτρα με ειδική πλειοψηφία.
5. Εάν, μετά τη λήξη τρίμηνης προθεσμίας από την ημερομηνία κατά την οποία παραπέμφθηκε το θέμα στο Συμβούλιο, το Συμβούλιο δεν έχει θεσπίσει μέτρα, τα προτεινόμενα μέτρα θεσπίζονται από την Επιτροπή.
Άρθρο 10
1. Σε περίπτωση προσφυγής στη διαδικασία που καθορίζεται ατο παρόν άρθρο, η μόνιμη επιτροπή συγκαλείται αμελλητί από τον πρόεδρό της, είτε με δική του πρωτοβουλία είτε κατόπιν αιτήσεως κράτους μέλους.
2. Ο αντιπρόσωπος της Επιτροπής υποβάλλει στη μόνιμη επιτροπή σχέδιο των μέτρων που πρέπει να ληφθούν. Η μόνιμη επιτροπή διατυπώνει τη γνώμη της για το σχέδιο αυτό σε προθεσμία που μπορεί να καθορίσει ο πρόεδρος ανάλογα με τον επείγοντα χαρακτήρα του θέματος. Η γνώμη διατυπώνεται με την πλειοψηφία που καθορίζεται στο άρθρο 148 παράγραφος 2 της συνθήκης, στην περίπτωση αποφάσεων τις οποίες καλείται να λάβει το συμβούλιο μετά από πρόταση της Επιτροπής. Οι ψήφοι των αντιπροσώπων των κρατών μελών στα πλαίσια της μόνιμης επιτροπής σταθμίζονται όπως προβλέπεται ατο εν λόγω άρθρο. Ο πρόεδρος δεν λαμβάνει μέρος στην ψηφοφορία.
3. Η Επιτροπή θεσπίζει τα σχεδιαζόμενα μέτρα εφόσον είναι σύμφωνα με τη γνώμη της μόνιμης επιτροπής.
4. Εάν τα μέτρα δεν είναι σύμφωνα με τη γνώμη της μόνιμης επιτροπής ή ελλείψει γνώμης, η Επιτροπή υποβάλλει αμέσως στο Συμβούλιο πρόταση σχετικά με τα μέτρα που πρέπει να ληφθούν. Το Συμβούλιο θεσπίζει τα μέτρα με ειδική πλειοψηφία.
5. Εάν, μετά τη λήξη δεκαπενθήμερης προθεσμίας από την ημερομηνία κατά την οποία παραπέμφθηκε το θέμα στο Συμβούλιο, το Συμβούλιο δεν έχει θεσπίσει τα μέτρα, θεσπίζονται από την Επιτροπή.
Άρθρο 11
1. Τα κράτη μέλη λαμβάνουν τα αναγκαία μέτρα για να συμμορφωθούν με την παρούσα οδηγία το αργότερο στις 31 Δεκεμβρίου 1992.
2. Όταν τα κράτη μέλη θεσπίζουν τα μέτρα που αναφέρονται στην παράγραφο 1, τα μέτρα αυτά περιέχουν παραπομπή στην παρούσα οδηγία ή συνοδεύονται από παρόμοια παραπομπή κατά την επίσημη δημοσίευσή τους. Ο τρόπος αυτής της παραπομπής καθορίζεται από τα κράτη μέλη.
Άρθρο 12
Η παρούσα οδηγία απευθύνεται στα κράτη μέλη.
Βρυξέλλες, 27 Νοεμβρίου 1990.