31988L0361
L 178/5
ОФИЦИАЛЕН ВЕСТНИК НА ЕВРОПЕЙСКИЯ СЪЮЗ
ДИРЕКТИВА НА СЪВЕТА
от 24 юни 1988 година
за прилагане на член 67 от Договора
(88/361/ЕИО)
СЪВЕТЪТ НА ЕВРОПЕЙСКИТЕ ОБЩНОСТИ,
като взе предвид Договора за създаване на Европейската икономическа общност, и по-специално член 69 и член 70, параграф 1 от него,
като взе предвид предложението на Комисията, внесено след консултация с Паричния комитет (1),
като взе предвид становището на Европейския парламент (2),
като има предвид, че според член 8а от Договора вътрешният пазар обхваща пространство без вътрешни граници, в което е осигурено свободното движение на капитали, без да засяга другите разпоредби на Договора,
като има предвид, че държавите-членки следва да имат възможност да предприемат нужните мерки за регулиране на ликвидността на банките; като има предвид, че тези мерки следва да се ограничават само до постигането на тази конкретна цел,
като има предвид, че при нужда държавите-членки следва да имат възможност да предприемат мерки за ограничаване, временно и в рамките на подходящи процедури на Общността, краткосрочните движения на капитали, които могат сериозно да накърнят осъществяването на тяхната парична политика и политиката им по отношение на обменните курсове, дори и ако липсва видимо различие в икономическата основа,
като има предвид, че в интерес на прозрачността е целесъобразно в съответствие с тази директива да бъде посочен обхватът на преходните мерки, приети в полза на Кралство Испания и Португалската република с Акта за присъединяване от 1985 г. в областта на движенията на капитали,
като има предвид, че при условията на членове от 61 до 66 и членове от 222 до 232, съответно, от Акта за присъединяване от 1985 г. Кралство Испания и Португалската република могат да отложат либерализирането на отделни движения на капитали като изключение от задълженията, изложени в Първата директива на Съвета от 11 май 1960 г. за прилагане на член 67 от Договора (3), последно изменена с Директива 86/566/ЕИО (4); като има предвид, че Директива 86/566/ЕИО също предвижда прилагането на режим за преходни правила, които се прилагат в полза на тези две държави-членки във връзка със задълженията им да либерализират движенията на капитали; като има предвид, че е целесъобразно тези две държави-членки да имат възможност да отложат изпълнението на новите задължения за либерализиране, които произтичат от настоящата директива,
като има предвид, че Република Гърция и Ирландия са изправени, макар и до различна степен, пред трудни ситуации, свързани с платежния баланс, и високо равнище на външна задлъжнялост; като има предвид, че незабавното и пълно либерализиране на движенията на капитали от страна на тези две държави-членки ще ги затрудни да продължат прилагането на мерките, които са предприели, за да подобрят външната си позиция и да засилят способността на своите финансови системи да се приспособят към изискванията на интегрирания финансов пазар в Общността; като има предвид, че в съответствие с член 8в от Договора и с оглед на особените обстоятелства в тези две държави-членки е уместно да им бъде дадено още време, за да изпълнят задълженията, произтичащи от настоящата директива,
като има предвид, че доколкото пълното либерализиране на движенията на капитали в някои държави-членки и особено в граничните райони може да доведе до трудности на пазара за втори жилища; като има предвид, че действащото национално законодателство, което регулира тези продажби, не трябва да бъде засегнато от влизането в сила на настоящата директива;
като има предвид, че периодът за въвеждане на настоящата директива в сила следва да се използва, за да се даде възможност на Комисията да представи предложения за премахването или намаляването на рисковете от нарушаване, избягване на данъчно облагане и неплащане на данъци, които произтичат от различията в националните системи за данъчно облагане, и Съветът да има възможност да изрази становище по тези предложения,
като има предвид, че в съответствие с член 70, параграф 1 от Договора Общността полага усилия за постигане на възможно най-висока степен на либерализиране по отношение на движението на капитали между нейните граждани и тези от трети страни,
като има предвид, че големите по обем краткосрочни движения на капитали до и от трети страни сериозно могат да накърнят паричното или финансовото положение на държавите-членки или да причинят сериозни сътресения на валутните пазари; като има предвид, че такива тенденции могат да накърнят единството на Европейската парична система, доброто функциониране на вътрешния пазар и постепенното изграждане на икономическия и валутен съюз; като има предвид, че поради това е уместно да се създадат условия за съгласувани действия от страна на държавите-членки, когато това е необходимо,
като има предвид, че настоящата директива заменя Директива 72/156/ЕИО на Съвета от 21 март 1972 г. относно регулирането на международните капиталови потоци и неутрализирането на нежеланото въздействие върху вътрешната ликвидност (5); като има предвид, че Директива 72/156/ЕИО съответно трябва да бъде отменена,
ПРИЕ НАСТОЯЩАТА ДИРЕКТИВА:
Член 1
1. Без да се засягат следните разпоредби, държавите-членки премахват ограниченията относно движението на капитали между лица, които живеят в държавите-членки. За да се улесни прилагането на настоящата директива, движението на капитали се категоризира в съответствие с номенклатурата в приложение I.
2. Преводите, свързани с движения на капитали, се извършват при същите условия на обменния курс както преводите за плащания по текущите сделки.
Член 2
Държавите-членки нотифицират Комитета на управителите на централните банки, Паричния комитет и Комисията най-късно до датата на влизането им в сила за актовете за регулиране на ликвидността на банките, които имат специално отражение върху капиталовите сделки на кредитните институции с чуждестранни лица.
Тези актове се ограничават до нужното за целите на националното парично регулиране. Паричният комитет и Комитетът на управителите на централните банки представят на Комисията становищата си по този въпрос.
Член 3
1. Когато краткосрочни движения на капитали с особено голям обем създават голямо напрежение на валутните пазари и водят до сериозни сътресения при осъществяването на паричните и валутните политики на държавите-членки, които се изразяват по-конкретно в силни колебания на вътрешната ликвидност, след консултации с Паричния комитет и с Комитета на управителите на централните банки Комисията може да разреши на тази държава-членка да предприеме по отношение на движенията на капитали в приложение II защитни мерки при условия и подробности, определени от Комисията.
2. Съответната държава-членка може, ако е необходимо, в неотложни случаи сама да предприеме посочените по-горе защитни мерки. Комисията и другите държави-членки се информират за подобни мерки най-късно до датата на влизането им в сила. След консултации с Паричния комитет и с Комитета на управителите на централните банки Комисията решава дали съответната държава-членка може да продължи да прилага тези мерки, или трябва да ги измени или отмени.
3. Решенията на Комисията съгласно параграфи 1 и 2 могат да бъдат отменени или изменени от Съвета, който действа с квалифицирано мнозинство.
4. Срокът на прилагане на защитните мерки, предприети в съответствие с настоящия член, не може да бъде по-дълъг от шест месеца.
5. Съветът проучва преди 31 декември 1992 г. на основата на доклад от Комисията и след излагане на становище на Паричния комитет и Комитета на управителите на централните банки, дали разпоредбите на настоящия член все още са уместни с оглед на техните принципи и подробности и във връзка с изискванията, на които те са предназначени да отговорят.
Член 4
Настоящата директива не засяга правото на държавите-членки да предприемат всички необходими мерки, inter alia, за да предотвратят нарушаването на техните законови и подзаконови разпоредби, по-специално в областта на данъчното облагане и финансовия надзор върху финансовите институции, или да определят процедури за деклариране на движенията на капитали за нуждите на административната или статистическата информация.
Прилагането на тези мерки и процедури не може да има за последица възпрепятстването на движенията на капитали, които се извършват в съответствие с правото на Общността.
Член 5
По отношение на Кралство Испания и Португалската република в съответствие с номенклатурата на движенията на капитали в приложение I обхватът на разпоредбите на Акта за присъединяване от 1985 г. в областта на движението на капитали се определя според приложение III.
Член 6
1. Държавите-членки предприемат необходимите мерки, за да се съобразят с настоящата директива преди 1 юли 1990 г. Те незабавно информират Комисията за това. Те също оповестяват, най-късно до датата на влизането ѝ в сила, всяка нова мярка или изменение на разпоредбите, които регулират движенията на капитали, изброени в приложение I.
2. Кралство Испания и Португалската република, като за тези две държави не се засягат членове от 61 до 66 и членове от 222 до 232 от Акта за присъединяване от 1985 г., както и Република Гърция и Ирландия могат временно да продължат да прилагат ограниченията на движенията на капитали, изброени в приложение IV, при спазване на условията и сроковете, определени в същото приложение.
Ако преди изтичането на срока за либерализиране на движенията на капитали, посочени в списъци III и IV от приложение IV, Португалската република или Република Гърция счетат, че не са в състояние да продължат либерализирането, по-специално поради трудности, свързани с платежния баланс, или поради недостатъчната приспособеност на националната финансова система, Комисията, по искане на едната или другата от тези държави-членки, в сътрудничество с Паричния комитет прави преглед на икономическото и финансовото положение в съответната държава. На основата на резултатите от това проучване Комисията предлага на Съвета да удължи срока за либерализиране на всички или някои от посочените движения на капитали. Съветът действа в съответствие с процедурата, определена в член 69 от Договора.
3. Кралство Белгия и Великото херцогство Люксембург могат временно да продължат да поддържат двойния валутен пазар при условията и в сроковете, определени в приложение V.
4. Действащите национални нормативни актове, които регулират покупките на втори жилища, могат да бъдат запазени, докато Съветът приеме по-нататъшни разпоредби в тази област в съответствие с член 69 от Договора. Тази разпоредба не засяга приложимостта на други разпоредби от правото на Общността.
5. Комисията представя на Съвета до 31 декември 1988 г. предложения за премахване или намаляване на рисковете от деформации, частично плащане и неплащане на данъците, свързани с различията в националните системи за данъчно облагане на спестяванията и за контрол върху прилагането на тези системи.
Съветът приема позиция по тези предложения на Комисията до 30 юни 1989 г. Всички данъчни разпоредби с общностен характер се приемат с единодушие в съответствие с договора.
Член 7
1. При регулирането на преводи, свързани с движенията на капитали до и от трети страни, държавите-членки полагат усилия, за да постигнат същата степен на либерализация като постигнатата при операции с местни лица от други държави-членки, при спазване на другите разпоредби от настоящата директива.
Разпоредбите на предходната алинея не засягат прилагането спрямо трети страни на националните правила или на правото на Общността, по-конкретно условията на взаимност, по отношение на операции, свързани с установяване, предоставяне на финансови услуги и допускане на ценни книжа до капиталовите пазари.
2. Когато големият обем на краткосрочни движения на капитали до и от трети страни сериозно нарушава вътрешното или външното парично или финансово положение на държавите-членки или на някои от тях, или поражда сериозно напрежение във валутните отношения с Общността или между Общността и трети страни, държавите-членки се консултират помежду си за мерките, които трябва да бъдат предприети, за да се противодейства на тези трудности. Консултацията се извършва в рамките на Комитета на управителите на централните банки и в Паричния комитет по инициатива на Комисията или на която и да е държава-членка.
Член 8
Паричният комитет проучва състоянието на свободното движение на капитали, достигнато в резултат на прилагането на настоящата директива, най-малко веднъж годишно. Обект на проучването са мерките, които са свързани с националното регулиране на кредитните, финансовите и паричните пазари, и могат да окажат конкретно влияние върху международните движения на капитали, както и върху всички други аспекти на директивата. Комитетът представя на Комисията доклад за резултатите от това проучване.
Член 9
Първа директива от 11 май 1960 г. и Директива 72/156/ЕИО се отменят считано от 1 юли 1990 г.
Член 10
Адресати на настоящата директива са държавите-членки.
Съставено в Люксембург на 24 юни 1988 година.
Οδηγία του Συμβουλίου της 24ης Ιουνίου 1988 για τη θέση σε εφαρμογή του άρθρου 67 της συνθήκης (88/361/ΕΟΚ)
ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ,
Έχοντας υπόψη:
τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 69 και το άρθρο 70 παράγραφος 1,
την πρόταση της Επιτροπής, που την υπέβαλε αφού συμβουλεύτηκε τη Νομισματική Επιτροπή [1],
[1] ΕΕ αριθ. C 26 της 1. 2. 1988, σ. 1.
τη γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου [2],
[2] Γνώμη που διατυπώθηκε στις 17 Ιουνίου 1988 (δεν έχει ακόμα δημοσιευθεί στην Επίσημη Εφημερίδα).
Εκτιμώντας:
ότι, σύμφωνα με το άρθρο 8Α της συνθήκης, η εσωτερική αγορά περιλαμβάνει ένα χώρο χωρίς εσωτερικά σύνορα μέσα στον οποίο εξασφαλίζεται η ελεύθερη κυκλοφορία των κεφαλαίων, με την επιφύλαξη των λοιπών διατάξεων της συνθήκης·
ότι τα κράτη μέλη πρέπει να είναι σε θέση να λαμβάνουν τα απαραίτητα μέτρα για τη ρύθμιση της τραπεζικής ρευστότητας και ότι αυτά τα μέτρα θα πρέπει να περιορίζονται μόνο στην εξυπηρέτηση αυτού του σκοπού·
ότι τα κράτη μέλη πρέπει να είναι σε θέση να λαμβάνουν, σε περίπτωση ανάγκης, μέτρα που να εμποδίζουν, προσωρινά και στα πλαίσια των κατάλληλων κοινοτικών διαδικασιών, τις βραχυπρόθεσμες κινήσεις κεφαλαίων οι οποίες, ακόμη και αν δεν υπάρχει σημαντική απόκλιση ανάμεσα στους βασικούς οικονομικούς παράγοντες, θα ήταν δυνατόν να διαταράξουν σοβαρά την άσκηση των νομισματικών και συναλλαγματικών τους πολιτικών·
ότι, για λόγους διαφάνειας και με βάση το μηχανισμό που θεσπίζεται με την παρούσα οδηγία, πρέπει να προσδιοριστεί το πεδίο εφαρμογής των μεταβατικών μέτρων που θεσπίστηκαν στον τομέα της κίνησης κεφαλαίων υπέρ του Βασιλείου της Ισπανίας και της Πορτογαλικής Δημοκρατίας με την πράξη προσχώρησης του 1985·
ότι το Βασίλειο της Ισπανίας και η Πορτογαλική Δημοκρατία είναι δυνατόν να αναβάλουν, δυνάμει των άρθρων 61 έως 66 και 222 έως 232 αντίστοιχα της πράξης προσχώρησης του 1985, την ελευθέρωση ορισμένων κινήσεων κεφαλαίων κατά παρέκκλιση από τις υποχρεώσεις που περιλαμβάνονται στην πρώτη οδηγία της 11ης Μαΐου 1960 περί της εφαρμογής του άρθρου 67 της συνθήκης [3], όπως τροποποιήθηκε τελευταία από την οδηγία 86/566/ΕΟΚ [4]· ότι η οδηγία 86/566/ΕΟΚ προβλέπει επίσης την εφαρμογή μεταβατικού καθεστώτος υπέρ των δύο αυτών κρατών μελών ως προς τις υποχρεώσεις τους για ελευθέρωση των κινήσεων κεφαλαίων· ότι τα δύο κράτη μέλη πρέπει να είναι σε θέση να αναβάλουν, μέσα στις ίδιες προθεσμίες και για τους ίδους οικονομικούς λόγους, την εφαρμογή των νέων υποχρεώσεων ελευθέρωσης που προκύπτουν από την παρούσα οδηγία·
[3] ΕΕ αριθ. 43 της 12. 7. 1960, σ. 921/60.
[4] ΕΕ αριθ. L 332 της 26. 11. 1986, σ. 22.
ότι η Ελληνική Δημοκρατία και η Ιρλανδία αντιμετωπίζουν, μολονότι σε διαφορετικό βαθμό, μια ανησυχητική κατάσταση στο ισοζύγιο πληρωμών τους καθώς και δυσχέρειες λόγω υψηλού εξωτερικού χρέους· ότι μια άμεση και πλήρης ελευθέρωση των κινήσεων κεφαλαίων των δύο αυτών κρατών μελών θα έκανε δυσκολότερη τη συνέχιση των ενεργειών που έχουν αναλάβει για τη βελτίωση της εξωτερικής τους θέσης και την ενίσχυση της προσαρμοστικότητας του χρηματοπιστωτικού τους συστήματος στις απαιτήσεις της ολοκληρωμένης κεφαλαιαγοράς της Κοινότητας· ότι, σύμφωνα με το άρθρο 8Γ της συνθήκης, πρέπει να χορηγηθούν στα δύο αυτά κράτη μέλη επιπλέον προθεσμίες, προσαρμοσμένες στις συγκεκριμένες καταστάσεις, για να εφαρμόσουν τις υποχρεώσεις που απορρέουν από την παρούσα οδηγία·
ότι η πλήρης απελευθέρωση των κινήσεων κεφαλαίων θα μπορούσε σε μερικά κράτη μέλη, και ιδίως σε παραμεθόριες περιοχές, να δημιουργήσει δυσχέρειες στην αγορά δευτερευουσών κατοικιών· ότι οι υπάρχουσες διατάξεις της εθνικής νομοθεσίας που διέπουν τις αγορές αυτές δεν θα πρέπει να θιγούν από τη θέση σε εφαρμογή της παρούσας οδηγίας·
ότι πρέπει να χρησιμοποιηθεί η προθεσμία για τη θέση σε εφαρμογή της οδηγίας προκειμένου να μπορέσει η Επιτροπή να υποβάλει τις προτάσεις για την εξάλειψη ή μετρίαση των κινδύνων στρέβλωσης, φοροαποφυγής ή φοροδιαφυγής που είναι αλληλένδετοι με την πολυμορφία των εθνικών φορολογικών συστημάτων και για να μπορέσει το Συμβούλιο να αποφανθεί επί των προτάσεων αυτών·
ότι, σύμφωνα με το άρθρο 70 παράγραφος 1 της συνθήκης, η Κοινότητα πρέπει να καταβάλει προσπάθειες για να επιτύχει τον υψηλότερο βαθμό δυνατής ελευθέρωσης στον τομέα των κινήσεων κεφαλαίων μεταξύ των προσώπων που κατοικούν στο έδαφός της και εκείνων που κατοικούν σε τρίτες χώρες·
ότι οι βραχυπρόθεσμες κινήσεις κεφαλαίων μεγάλης έκτασης από ή προς τις τρίτες χώρες μπορούν να διαταράξουν σοβαρά τη νομισματική ή χρηματοπιστωτική κατάσταση των κρατών μελών ή να προκαλέσουν σοβαρές εντάσεις στις συναλλαγματικές αγορές· ότι τέτοιες εξελίξεις μπορούν να αποδειχθούν επιζήμιες για τη συνοχή του ευρωπαϊκού νομισματικού συστήματος, την καλή λειτουργία της εσωτερικής αγοράς και την προοδευτική υλοποίηση της οικονομικής και νομισματικής ένωσης· ότι, επομένως, πρέπει να δημιουργηθούν οι συνθήκες που απαιτούνται για μια συντονισμένη δράση των κρατών μελών, εφόσον αποδειχθεί απαραίτητη·
ότι η παρούσα οδηγία υποκαθιστά την οδηγία 72/156/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 21ης Μαρτίου 1972 περί της ρυθμίσεως των διεθνών χρηματοδοτικών ροών και της εξουδετερώσεως των ανεπιθύμητων επιπτώσεών τους επί της εσωτερικής ρευστότητας [1]· ότι, επομένως, η οδηγία 72/156/ΕΟΚ πρέπει να καταργηθεί,
[1] ΕΕ αριθ. L 91 της 18. 4. 1972, σ. 13.
ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΟΔΗΓΙΑ:
Άρθρο 1
1. Τα κράτη μέλη καταργούν τους περιορισμούς των κινήσεων κεφαλαίων που πραγματοποιούνται μεταξύ κατοίκων των κρατών μελών, με την επιφύλαξη των κατωτέρω διατάξεων. Για την ευχερέστερη εφαρμογή της παρούσας οδηγίας, οι κινήσεις κεφαλαίων ταξινομούνται σύμφωνα με την ονοματολογία του παραρτήματος Ι.
2. Οι μεταφορές που έχουν σχέση με κινήσεις κεφαλαίων πραγματοποιούνται κάτω από τις ίδιες συναλλαγματικές προϋποθέσεις με εκείνες που ισχύουν για τις πληρωμές που αφορούν τις τρέχουσες συναλλαγές.
Άρθρο 2
Τα κράτη μέλη ενημερώνουν την Επιτροπή των Διοικητών των Κεντρικών Τραπεζών, τη Νομισματική Επιτροπή καθώς και την Επιτροπή, το αργότερο κατά τη στιγμή που τίθενται σε ισχύ, για τα μέτρα ρύθμισης της τραπεζικής ρευστότητας που έχουν ειδική επίπτωση επί των πράξεων σε κεφάλαιο που πραγματοποιούνται από τα πιστωτικά ιδρύματα με μη κατοίκους.
Τα μέτρα αυτά πρέπει να περιορίζονται σε εκείνα που είναι απαραίτητα για τη ρύθμιση της εσωτερικής νομισματικής κυκλοφορίας. Η Νομισματική Επιτροπή και η Επιτροπή των Διοικητών των Κεντρικών Τραπεζών δίνουν σχετικά τη γνώμη τους προς την Επιτροπή.
Άρθρο 3
1. Σε περίπτωση που οι εξαιρετικά εκτεταμένες βραχυπρόθεσμες κινήσεις κεφαλαίων ασκούν ισχυρές πιέσεις επί των συναλλαγματικών αγορών και προκαλούν σημαντικές διαταραχές στην άσκηση της νομισματικής και συναλλαγματικής πολιτικής ενός κράτους μέλους, με αποτέλεσμα ιδίως τη δημιουργία σημαντικών διακυμάνσεων στην εσωτερική ρευστότητα, η Επιτροπή, αφού ζητήσει τη γνώμη της Νομισματικής Επιτροπής και της Επιτροπής των Διοικητών των Κεντρικών Τραπεζών, μπορεί να επιτρέπει στο εν λόγω κράτος μέλος να λάβει, όσον αφορά τις κινήσεις κεφαλαίων που απαριθμούνται στο παράρτημα ΙΙ, τα μέτρα διασφάλισης, των οποίων τους όρους και τις λεπτομέρειες εφαρμογής καθορίζει η ίδια.
2. Το ενδιαφερόμενο κράτος μέλος μπορεί να λαμβάνει το ίδιο τα προαναφερόμενα μέτρα διασφάλισης, λόγω του επείγοντος χαρακτήρα τους, στην περίπτωση που τα μέτρα αυτά αποδεικνύονται αναγκαία. Η Επιτροπή και τα άλλα κράτη μέλη πρέπει να ενημερώνονται για τα μέτρα αυτά το αργότερο κατά τη στιγμή που τίθενται σε ισχύ. Η Επιτροπή, αφού ζητήσει τη γνώμη της Νομισματικής Επιτροπής και της Επιτροπής των Διοικητών των Κεντρικών Τραπεζών, αποφασίζει εάν το ενδιαφερόμενο κράτος μέλος μπορεί να διατηρήσει ή πρέπει να τροποποιήσει ή να καταργήσει τα μέτρα αυτά.
3. Οι αποφάσεις που λαμβάνει η Επιτροπή βάσει των παραγράφων 1 και 2 μπορούν να ανακαλούνται ή να τροποποιούνται εκ μέρους του Συμβουλίου το οποίο αποφασίζει με ειδική πλειοψηφία.
4. Η διάρκεια εφαρμογής των μέτρων διασφάλισης που λαμβάνονται δυνάμει του παρόντος άρθρου δεν είναι δυνατό να υπερβαίνει τους έξι μήνες.
5. Το Συμβούλιο θα εξετάσει, πριν από τις 31 Δεκεμβρίου 1992, βάσει έκθεσης της Επιτροπής και γνώμης της Νομισματικής Επιτροπής και της Επιτροπής των Διοικητών των Κεντρικών Τραπεζών, κατά πόσον οι διατάξεις του παρόντος άρθρου είναι προσαρμοσμένες, κατ' αρχήν και όσον αφορά τις λεπτομέρειες εφαρμογής τους, στις ανάγκες για τις οποίες είχαν προβλεφθεί.
Άρθρο 4
Οι διατάξεις της παρούσας οδηγίας δεν θίγουν το δικαίωμα των κρατών μελών να λαμβάνουν τα απαραίτητα μέτρα για την αποφυγή των παραβάσεων των νόμων και των κανονιστικών τους πράξεων, ιδίως στον τομέα της φορολογίας ή της προσεκτικής εποπτείας των πιστωτικών ιδρυμάτων, και να προβλέπουν διαδικασίες δήλωσης των κινήσεων κεφαλαίων για λόγους διοικητικής ή στατιστικής ενημέρωσης.
Η εφαρμογή των μέτρων και διαδικασιών αυτών δεν μπορεί να οδηγεί σε παρεμπόδιση των κινήσεων κεφαλαίων, που πραγματοποιούνται σύμφωνα με τις διατάξεις του κοινοτικού δικαίου.
Άρθρο 5
Για το Βασίλειο της Ισπανίας και την Πορταγαλική Δημοκρατία, το πεδίο εφαρμογής, σύμφωνα με την ονοματολογία των κινήσεων κεφαλαίων που περιέχεται στο παράρτημα Ι, των διατάξεων της πράξης προσχώρησης του 1985 στον τομέα των κινήσεων κεφαλαίων νοείται όπως αναφέρεται στο παράρτημα ΙΙΙ.
Άρθρο 6
1. Τα κράτη μέλη θέτουν σε εφαρμογή τα αναγκαία μέτρα για να συμμορφωθούν με την παρούσα οδηγία το αργότερο την 1η Ιουλίου 1990. Ενημερώνουν αμέσως την Επιτροπή περί αυτού. Το κράτη μέλη γνωστοποιούν επίσης, το αργότερο κατά τη στιγμή της έναρξης ισχύος τους, κάθε νέο μέτρο ή κάθε τροποποίηση των διατάξεων που ρυθμίζουν τις κινήσεις κεφαλαίων που απαριθμούνται στο παράρτημα Ι.
2. Το Βασίλειο της Ισπανίας και η Πορτογαλική Δημοκρατία, με την επιφύλαξη, για τα δύο αυτά κράτη μέλη, των άρθρων 61 έως 66 και 222 έως 232 της πράξης προσχώρησης του 1985, καθώς και η Ελληνική Δημοκρατία και η Ιρλανδία, μπορούν να διατηρήσουν προσωρινά τους περιορισμούς στις κινήσεις κεφαλαίων που απαριθμούνται στο παράρτημα IV, υπό τις προϋποθέσεις και τις προθεσμίες που προβλέπονται στο εν λόγω παράρτημα.
Εάν, πριν από τη λήξη της προθεσμίας για την ελευθέρωση των κινήσεων κεφαλαίων που απαριθμούνται στους καταλόγους III και IV του παραρτήματος IV, η Πορτογαλική Δημοκρατία ή η Ελληνική Δημοκρατία κρίνουν ότι δεν είναι σε θέση να προβούν στην εν λόγω ελευθέρωση, ιδίως λόγω δυσχερειών στο ισοζύγιο πληρωμών ή της μικρής προσαρμοστικότητας του εθνικού χρηματοπιστωτικού συστήματος, η Επιτροπή, μετά από αίτηση του ενός ή του άλλου από αυτά τα κράτη μέλη, εξετάζει την οικονομική και χρηματοπιστωτική κατάσταση αυτού του κράτους σε συνεργασία με τη Νομισματική Επιτροπή. Με βάση τα αποτελέσματα της εξέτασης αυτής, η Επιτροπή προτείνει στο Συμβούλιο να παρατείνει, για το σύνολο ή ένα μέρος των σχετικών κινήσεων κεφαλαίων, την προθεσμία ελευθέρωσής τους. Η παράταση αυτή δεν μπορεί να υπερβαίνει τα τρία έτη. Το Συμβούλιο αποφαίνεται σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 69 της συνθήκης.
3. Τα Βασίλειο του Βελγίου και το Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου μπορούν να διατηρήσουν προσωρινά τη διπλή αγορά ισοτιμιών υπό τους όρους και τις προθεσμίες που προβλέπονται στο παράρτημα V.
4. Η ισχύουσα εθνική νομοθεσία που διέπει την αγορά δευτερεύουσας κατοικίας δύναται να διατηρηθεί μέχρις ότου εγκρίνει το Συμβούλιο περαιτέρω σχετικές διατάξεις σύμφωνα με το άρθρο 69 της συνθήκης. Η παρούσα διάταξη δεν θίγει την εφαρμογή άλλων διατάξεων του κοινοτικού δικαίου.
5. Η Επιτροπή υποβάλλει στο Συμβούλιο, μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 1988 το αργότερο, τις προτάσεις που αποσκοπούν στην εξάλειψη ή μετρίαση των κινδύνων στρέβλωσης, φοροαποφυγής και φοροδιαφυγής που είναι αλληλένδετοι με την πολυμορφία των εθνικών καθεστώτων που αφορούν τη φορολογία της αποταμίευσης και τον έλεγχο της εφαρμογής τους.
Το Συμβούλιο πρέπει να αποφανθεί για τις προτάσεις της Επιτροπής, μέχρι τις 30 Ιουνίου 1989 το αργότερο. Οποιαδήποτε φορολογική ρύθμιση κοινοτικού χαρακτήρα πρέπει να αποφασίζεται ομόφωνα, σύμφωνα με τη συνθήκη.
Άρθρο 7
1. Τα κράτη μέλη καταβάλλουν προσπάθειες για να επιτύχουν, στο καθεστώς που εφαρμόζουν στις μεταφορές που έχουν σχέση με τις κινήσεις κεφαλαίων με τις τρίτες χώρες, τον ίδιο βαθμό ελευθέρωσης με το βαθμό που ισχύει για τις συναλλαγές με τους κατοίκους των λοιπών κρατών μελών, με την επιφύλαξη των άλλων διατάξεων της παρούσας οδηγίας.
Οι διατάξεις του πρώτου εδαφίου δεν θίγουν την εφαρμογή, έναντι των τρίτων χωρών, των εθνικών ή των κοινοτικών κανόνων, και ιδίως των ενδεχόμενων όρων αμοιβαιότητας, που αφορούν τις συναλλαγές εγκατάστασης, παροχής οικονομικών υπηρεσιών και αποδοχής τίτλων στις κεφαλαιαγορές.
2. Σε περίπτωση που βραχυπρόθεσμες κινήσεις κεφαλαίων μεγάλης έκτασης από ή προς τρίτες χώρες διαταράσσουν σοβαρά την εσωτερική ή εξωτερική νομισματική ή οικονομική κατάσταση των κρατών μελών, ή πολλών από αυτά, ή προκαλούν σοβαρές εντάσεις στις συναλλαγματικές σχέσεις εντός της Κοινότητας ή μεταξύ της Κοινότητας και των τρίτων χωρών, τα κράτη μέλη διαβουλεύονται μεταξύ τους για τα μέτρα που είναι δυνατό να ληφθούν προκειμένου να αντιμετωπισθούν οι δυσχέρειες που ανακύπτουν. Η διαβούλευση αυτή γίνεται στα πλαίσια της Επιτροπής Διοικητών των Κεντρικών Τραπεζών και της Νομισματικής Επιτροπής, με πρωτοβουλία της Επιτροπής ή οιουδήποτε κράτους μέλους.
Άρθρο 8
Η Νομισματική Επιτροπή εξετάζει τουλάχιστον μια φορά το χρόνο την κατάσταση, από άποψη ελευθέρωσης κεφαλαίων, η οποία προκύπτει από την εφαρμογή της παρούσας οδηγίας. Η εξέταση έχει ως αντικείμενο τα μέτρα εσωτερικής ρύθμισης του πιστωτικού συστήματος και της χρηματαγοράς που μπρούν να έχουν ειδική επίπτωση στις διεθνείς κινήσεις κεφαλαίων καθώς και σε όλα τα άλλα στοιχεία της παρούσας οδηγίας. Η Νομισματική Επιτροπή συντάσσει έκθεση προς την Επιτροπή σχετικά με τα αποτελέσματα της εξέτασης αυτής.
Άρθρο 9
Η πρώτη οδηγία της 11ης Μαΐου 1960 και η οδηγία 72/156/ΕΟΚ καταργούνται από την 1η Ιουλίου 1990.
Άρθρο 10
Η παρούσα οδηγία απευθύνεται στα κράτη μέλη.
Λουξεμβούργο, 24 Ιουνίου 1988.