31995L0070
L 332/33
ОФИЦИАЛЕН ВЕСТНИК НА ЕВРОПЕЙСКИЯ СЪЮЗ
ДИРЕКТИВА 95/70/ЕО НА СЪВЕТА
от 22 декември 1995 година
относно въвеждане на минимални общностни мерки за контрол на някои болести по двучерупчестите мекотели
СЪВЕТЪТ НА ЕВРОПЕЙСКИЯ СЪЮЗ,
като взе предвид Договора за създаване на Европейската общност, и по-специално член 43 от него,
като взе предвид предложението на Комисията (1),
като взе предвид становището на Европейския парламент (2),
като има предвид, че мекотелите са изброени в приложение II към договора; като има предвид, че търговията с мекотели представлява важен източник на приходи за сектор на аквакултурите;
като има предвид, че болестите по мекотелите, посочени в списък II от приложение А към Директива 91/67/ЕИО на Съвета от 28 януари 1991 г. относно ветеринарно-санитарните изисквания при пускането на пазара на аквакултури и продукти от тях (3), сериозно засягат индустрията за отглеждане на черупести мекотели; като има предвид, че други болести с подобен ефект се срещат в трети страни; като има предвид, че следва да се състави списък с такива болести и следва да се даде на Комисията възможност да коригира този списък в светлината на развитието във ветеринарно-санитарната област;
като има предвид, че огнищата на такива болести могат бързо да добият епизоотични размери, причинявайки смъртност и смущения в мащаб, който може значително да намали доходността при отглеждането на черупчести мекотели;
като има предвид, че следователно е необходимо да се установят мерки на общностно равнище, които следва да се приемат в случай на огнище на болестта, за да се осигури рационално развитие на сектора за отглеждане на черупчести мекотели и да се допринесе за защита на здравето на животните в Общността;
като има предвид, че държавите-членки следва да докладват на Комисията и другите държави-членки за всички случаи на наблюдавана повишена смъртност при двучерупчести мекотели;
като има предвид, че в такива случаи следва да се вземат мерки с цел предотвратяване на разпространението на болестта, и по-специално във връзка с отстраняване на живите двучерупчести мекотели от съответните ферми и зони;
като има предвид, че пълното епизоотично проучване е от изключителна важност за определяне произхода на болестта и за предотвратяване на по-нататъшно разпространение;
като има предвид, че за да се осигури ефективна система на контрол, диагностицирането на болестите трябва да се хармонизира и да се осъществява под контрола на отговорни лаборатории, чиято координация може да се осигури от референтна лаборатория, определена от Общността;
като има предвид, че за да се осигури еднообразно прилагане на настоящата директива, следва да се създаде процедура за проверки в Общността;
като има предвид, че общите мерки за контрол на болестите създават минимална база за поддържане на единен стандарт за здравето на животните;
като има предвид, че задачата за приемане на необходимите за изпълнението мерки следва да се повери на Комисията,
ПРИЕ НАСТОЯЩАТА ДИРЕКТИВА:
Член 1
Настоящата директива установява минимални общностни мерки за контрол на болестите по двучерупчестите мекотели, посочени в настоящата директива.
Член 2
1. За целите на настоящата директива при необходимост се прилагат определенията, определени в член 2 от Директива 91/67/ЕИО и член 2 от Директива 91/492/ЕИО (4).
2. В допълнение „наблюдавана повишена смъртност“ е внезапна смъртност, която засяга приблизително 15 % от колониите и настъпва през краткия период между две проверки (потвърдени в рамките на 15 дни). Смъртността в люпилнята се счита за повишена, когато фермерът не може да излюпи ларви през даден период, който включва последователно хвърляне на хайвер от различни родители. В обектите за отглеждане на ларви, смъртността се счита за повишена, когато за кратко време настъпва внезапна и със значителни размери смъртност, обхващайки няколко люпилни.
Член 3
Държавите-членки гарантират, че всички ферми, които отглеждат двучерупчести мекотели:
1.
са регистрирани от официалната служба; тази регистрация трябва постоянно да се актуализира;
2.
водят регистър за:
а)
живите двучерупчести мекотели, които постъпват във фермата, като документират цялата информация във връзка с тяхната доставка, брой или тегло, размер и произход;
б)
двучерупчестите мекотели, които напускат фермата за повторно потапяне, като документират цялата информация във връзка с тяхното изпращане, брой или тегло, размер и местоназначение;
в)
наблюдаваната повишена смъртност.
Този регистър, който е на разположение по всяко време за проверка от официалната служба при поискване, се актуализира редовно и се съхранява в продължение на четири години.
Член 4
1. Държавите-членки осигуряват прилагането на програми за надзор и за вземане на проби във фермите за двучерупчести мекотели, районите на изкуствено отглеждане и местата за естествен добив, за да се наблюдава дали няма повишена смъртност и да се следи здравната ситуация при колониите.
В допълнение официалната служба може да приложи горната програма в центровете за пречистване и цистерните за съхранение, които изпускат вода в морето.
По време на прилагането на тази програма, ако се забележи някаква повишена смъртност или ако официалната служба има информация, която дава основание за съмнение за наличие на болести, тогава се вземат следните мерки:
-
съставя се списък на местата, където са налице болестите, посочени в списък II от приложение А към Директива 91/67/ЕИО, при условие че такива болести не са предмет на програма, одобрена съгласно горепосочената директива,
-
съставя се списък на местата, при които е наблюдавана повишена смъртност в резултат на наличие на посочените в приложение Г болести или за които официалната служба има информация, даваща основание за съмнение за наличието на болести,
-
извършва се проверка на развитието и географското разпространение на посочените в първо и второ тире болести.
2. Подробните правила за изпълнение на този член и inter alia правилата, които следва да се прилагат при създаване на посочената в параграф 1 програма, по-специално по отношение на честотата и графика на проверките, процедурите за вземане на проби (статистически представителен обем) и методите за диагностициране, се приемат в съответствие с предвидената в член 10 процедура.
Член 5
1. При съмнение за наличие на някоя от посочените в член 4 болести и при наблюдавана повишена смъртност при двучерупчестите мекотели във фермите, районите на изкуствено отглеждане или в местата за естествен добив, в центровете за пречистване или цистерните за съхранение, които изпускат вода в морето, държавите-членки осигуряват възможно най-бързо уведомяване на официалната служба от страна на фермерите, отглеждащи черупчести мекотели, или от което и да е друго лице, извършило такова наблюдение.
2. В случаите, посочени в параграф 1, официалната служба в държавите-членки осигурява:
а)
вземането на проби за изследване в одобрена лаборатория;
б)
докато се изчаква резултатът от посоченото в буква а) изследване, не се допуска мекотелите да напускат съответната ферма, района на изкуствено отглеждане или местата за естествен добив, центровете за пречистване или цистерните за съхранение, които изпускат вода в морето, с цел повторно полагане или повторно потапяне в друга ферма или във водната среда, освен с разрешение от официалната служба.
3. Ако посоченото в параграф 2, буква а) изследване не покаже наличие на патогени, ограниченията, посочени в параграф 2, буква б) отпадат.
4. Ако посоченото в параграф 2 изследване покаже наличие на патоген, причиняващ наблюдаваната повишена смъртност или който може да бъде причината за тази смъртност, или наличие на патоген на една от посочените в член 4 болести, официалната служба трябва да извърши епизоотично проучване, за да определи възможните начини на заразяване и да провери дали през периода, предхождащ наблюдаването на повишената смъртност, мекотелите не са напуснали фермата, района на изкуствено отглеждане или местата за естествен добив с цел повторно полагане или повторно потапяне някъде другаде.
Ако епизоотичното проучване покаже, че болестта е била въведена в една или повече ферми, райони на изкуствено отглеждане или места за естествен добив в резултат inter alia на преместени мекотели, тогава се прилагат разпоредбите на параграф 2.
Чрез дерогация от член 3, параграф 1, буква в) от Директива 91/67/ЕИО обаче официалната служба може, в рамките на своята територия, да разреши преместване на живите двучерупчести мекотели в други ферми, райони на изкуствено отглеждане или места за естествен добив, които са заразени със същата болест.
Ако е необходимо, може да се вземе решение за по-нататъшни подходящи мерки в съответствие с процедурата в член 10.
5. Официалната служба осигурява незабавно информиране на Комисията и другите държави-членки в съответствие с действащите процедури на Общността за всеки случай на наблюдавана повишена смъртност свързана с патогени, за всякакви взети мерки за анализиране и контрол на ситуацията и за причината за смъртността.
Член 6
1. Вземането на проби и лабораторното изследване за определяне на причината за повишена смъртност при двучерупчестите мекотели се извършват, като се използват методите, установени в съответствие с посочената в член 10 процедура.
2. Държавите-членки осигуряват определяне на национална референтна лаборатория с оборудване и експертен персонал, които да ѝ позволяват да извършва посоченото в параграф 1 изследване.
3. Чрез дерогация от параграф 2 държавите-членки, които нямат национална лаборатория, компетентна в областта, може да използват услугите на национална лаборатория със съответната компетенция на друга държава-членка.
4. Списъкът на националните референтни лаборатории за болести по двучерупчестите мекотели се съдържа в приложение В.
5. Националните референтни лаборатории си сътрудничат с посочената в член 7 референтна лаборатория на Общността.
Член 7
1. Референтната лаборатория на Общността за болести по двучерупчестите мекотели е посочена в приложение А.
2. Без да се засяга Решение 90/424/ЕИО от 26 юни 1990 г. (5) относно разходите във ветеринарната област, и по-специално член 28 от него, функциите и задълженията на посочената в параграф 1 лаборатория са тези, установени в приложение Б.
Член 8
1. Експерти на Комисията могат, доколкото това е необходимо за осигуряване на единното прилагане на настоящата директива, да извършват проверки на място. По този начин те могат да извършват проверки на случаен и недискриминационен принцип, за да се уверят, че компетентният орган контролира спазването на изискванията на настоящата директива.
Комисията информира държавите-членки за резултатите от тези проверки.
2. Посочените в параграф 1 проверки се извършват в сътрудничество с компетентния орган.
3. Държавата-членка, на чиято територия се извършват проверките, осигурява всякакво поискано от експертите съдействие във връзка с изпълнение на тяхната задача.
4. Подробните правила за прилагането на този член се приемат в съответствие с посочената в член 10 процедура.
Член 9
Съветът изменя приложение А, когато е необходимо, като се произнася с квалифицирано мнозинство по предложение на Комисията.
Когато е необходимо, приложения Б, В и Г могат да се изменят в съответствие с посочената в член 10 процедура.
Член 10
1. Когато трябва да се следва посочената в този член процедура, въпросите незабавно се отнасят до Постоянния ветеринарен комитет (наричан по-долу „Комитета“), създаден с Решение 68/361/ЕИО (6), от неговия председател, по негова собствена инициатива или по искане на държавата-членка.
2. Представителят на Комисията представя на Комитета проект за мерките, които трябва да се вземат. Комитетът представя своето становище по проекта в рамките на срок, който може да бъде посочен от председателя съобразно спешността на въпроса. Становището се формира с посоченото в член 148, параграф 2 от Договора мнозинство, в случай на решения, които Съветът приема по предложение на Комисията. Гласовете на представителите на държавите-членки в Комитета се претеглят по установения в същия член начин. Председателят не гласува.
3.
а)
Комисията приема предвидените мерки, ако те са в съответствие със становището на Комитета.
б)
Ако предвидените мерки не са в съответствие със становището на Комитета или ако не е представено становище, Комисията незабавно представя на Съвета предложение във връзка с мерките, които трябва да се вземат. Съветът се произнася с квалифицирано мнозинство.
Ако, при изтичане на период от три месеца от датата, на която Съветът е сезиран, същият не се е произнесъл, предложените мерки се приемат от Комисията, освен ако Съветът не е взел решение срещу тези мерки с обикновено мнозинство.
Член 11
Най-късно до 31 декември 1999 г. Комисията представя на Съвета доклад, изготвен, ако е необходимо, след консултации с Научния ветеринарен комитет, като се взема предвид придобитият при прилагането на настоящата директива опит и техническото и научно развитие, и който е придружен от предложения за изменения, когато това е уместно.
Съветът се произнася с квалифицирано мнозинство по всяко такова предложение.
Член 12
1. Държавите-членки въвеждат в сила законовите, подзаконовите и административните разпоредби, необходими, за да се съобразят с настоящата директива преди 1 юни 1997 г. Те незабавно информират Комисията за това.
Когато държавите-членки приемат тези мерки, в тях се съдържа позоваване на настоящата директива или то се извършва при официалното им публикуване. Условията и редът на позоваване се определят от държавите-членки.
2. Въпреки това, от посочената в параграф 1 дата държавите-членки могат, при спазване на общите правила на Договора, да поддържат или прилагат спрямо тяхното производство разпоредби, по-стриктни от посочените в настоящата директива. Те информират Комисията за това.
3. Държавите-членки съобщават на Комисията текста на основните разпоредби от националното си законодателство, които те приемат в областта, уредена с настоящата директива.
Член 13
Настоящата директива влиза в сила на 20-ия ден след публикуването ѝ в Официален вестник на Европейските общности.
Член 14
Адресати на настоящата директива са държавите-членки.
Съставено в Брюксел на 22 декември 1995 година.
ΟΔΗΓΙΑ 95/70/ΕΚ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ
της 22ας Δεκεμβρίου 1995
για τη θέσπιση στοιχειωδών κοινοτικών μέτρων ελέγχου των ασθενειών των δίθυρων μαλακίων
ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,
Έχοντας υπόψη:
τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 43,
την πρόταση της Επιτροπής (1),
τη γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου (2),
Εκτιμώντας:
ότι τα μαλάκια έχουν περιληφθεί στο παράρτημα II της συνθήκης 7 ότι η εμπορία τους αποτελεί σημαντική πηγή εσόδων για τον τομέα της υδατοκαλλιέργειας 7
ότι οι ασθένειες μαλακίων οι οποίες περιλαμβάνονται στο παράρτημα Α κατάλογος II της οδηγίας 91/67/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 28ης Απριλίου 1991 σχετικά με τους όρους υγειονομικού ελέγχου που διέπουν τη διάθεση στην αγορά ζώων και προϊόντων υδατοκαλλιέργειας (3), έχουν σοβαρότατες επιπτώσεις για την οστρακοκαλλιέργεια 7 ότι άλλες ασθένειες με παρόμοιες επιπτώσεις εκδηλώνονται σε τρίτες χώρες και ότι είναι σκόπιμο να καταρτιστεί κατάλογος των ασθενειών αυτών και να δοθεί στην Επιτροπή η δυνατότητα προσαρμογής του εν λόγω καταλόγου ανάλογα με την εξέλιξη της υγειονομικής κατάστασης του κλάδου 7
ότι η εκδήλωση των ασθενειών αυτών μπορεί μέσα σε σύντομο χρόνο να πάρει διαστάσεις επιζωοτίας, με αποτέλεσμα θνησιμότητα και διαταράξεις που μπορούν να μειώσουν σημαντικά την αποδοτικότητα της οστρακοκαλλιέργειας 7
ότι πρέπει συνεπώς να θεπιστούν, σε κοινοτικό επίπεδο, μέτρα ελέγχου για περιπτώσεις εκδήλωσης ασθενειών, ώστε να εξασφαλισθεί η ορθολογική ανάπτυξη του τομέα της οστρακοκαλλιέρειας και να προαχθεί η ενδοκοινοτική προστασία της υγείας των ζώων 7
ότι τα κράτη μέλη πρέπει να ενημερώνουν την Επιτροπή και τα άλλα κράτη μέλη για κάθε κρούσμα μη φυσιολογικής θνησιμότητας δίθυρων μαλακίων 7
ότι, στην περίπτωση αυτή, πρέπει να λαμβάνονται μέτρα ώστε να αποτρέπεται η εξάπλωση της ασθένειας, ιδίως όσον αφορά την έξοδο των ζώντων διθύρων μαλακίων από τις συγκεκριμένες εκμεταλλεύσεις ή ζώνες 7
ότι, για να εντοπίζεται η προέλευση της ασθένειας και να αποτρέπεται η εξάπλωσή της, πρέπει να διεξάγεται ενδελεχής επιδημιολογική έρευνα 7
ότι, για να εξασφαλισθεί ένα αποτελεσματικό σύστημα καταπολέμησης, η διάγνωση των ασθενειών αυτών πρέπει να εναρμονισθεί και να γίνεται με την ευθύνη αρμόδιων εργαστηρίων, ο συντονισμός των οποίων μπορεί να ανατεθεί σε εργαστήριο αναφοράς που ορίζει η Κοινότητα 7
ότι, για να εξασφαλισθεί η ομοιόμορφη εφαρμογή της παρούσας οδηγίας, απαιτείται κοινοτική διαδικασία επιθεωρήσεων 7
ότι τα κοινά μέτρα καταπολέμησης των ασθενειών αποτελούν τη βάση για τη διατήρηση ομοιόμορφου επιπέδου υγείας των ζώων 7
ότι η έγκριση των αναγκαίων εκτελεστικών μέτρων πρέπει να ανατεθεί στην Επιτροπή,
ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΟΔΗΓΙΑ:
Άρθρο 1
Με την παρούσα οδηγία ορίζονται τα στοιχειώδη κοινοτικά μέτρα καταπολέμησης των ασθενειών των δίθυρων μαλακίων που προβλέπονται στην παρούσα οδηγία.
Άρθρο 2
1. Για τους σκοπούς της παρούσας οδηγίας, εφαρμόζονται, όπου δει, οι ορισμοί του άρθρου 2 της οδηγίας 91/67/ΕΟΚ και του άρθρου 2 της οδηγίας 91/492/ΕΟΚ (4).
2. Εξάλλου, ως «μη φυσιολογική θνησιμότητα» νοείται: η αιφνίδια θνησιμότητα που αφορά περίπου το 15 % των αποθεμάτων και παρατηρείται στη σύντομη χρονική περίοδο, μεσολαβεί μεταξύ δύο ελέγχων (με επιβεβαίωση εντός 15 ημερών). Σε ένα εκκολαπτήριο, θεωρείται ως μη φυσιολογική η θνησιμότητα όταν ο καλλιεργητής δεν λαμβάνει νύμφες κατά τη διάρκεια περιόδου στην οποία έγιναν διαδοχικές ωοτοκίες από διαφορετικές γενέες. Σε ένα εκτροφείο γόνου, ως μη φυσιολογική θνησιμότητα θεωρείται μια αιφνίδια σημαντική θνησιμότητα εμφανιζομένη σε σύντομο χρονικό διάστημα σε πολλούς σωλήνες.
Άρθρο 3
Τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε όλες οι εκμεταλλεύσεις εκτροφής δίθυρων μαλακίων:
1. να καταχωρούνται σε μητρώα της επίσημης υπηρεσίας 7 τα μητρώα αυτά πρέπει να ενημερώνονται τακτικά,
2. να τηρούν αρχείο:
α) των ζώντων μαλακίων που εισάγονται στην εκμετάλλευση, με όλα τα στοιχεία που αφορούν την παράδοση, τον αριθμό ή το βάρος, το μέγεθος και την καταγωγή τους 7
β) των δίθυρων μαλακίων που εξέρχονται από την εκμετάλλευση και προορίζονται για επανεμβάπτιση, με όλα τα στοιχεία που αφορούν την αποστολή, τον αριθμό ή το βάρος, το μέγεθος και τον προορισμό τους 7
γ) της τυχόν μη φυσιολογικής θνησιμότητας.
Το αρχείο αυτό, το οποίο μπορεί να εξετασθεί ανά πάσα στιγμή από την επίσημη αρχή, κατόπιν αιτήσεώς της, ενημερώνεται τακτικά και διατηρείται επί τέσσερα έτη.
Άρθρο 4
1. Τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε στις εκμεταλλεύσεις, τις ζώνες εκτροφής και τις φυσικές κοίτες εκμετάλλευσης δίθυρων μαλακίων, να εφαρμόζεται πρόγραμμα παρακολούθησης και δειγματοληψίας, ώστε να εξασφαλίζεται η παρακολούθηση της υγειονομικής κατάστασης των ζωικών κεφαλαίων και να διαπιστώνεται η μη φυσιολογική θνησιμότητα.
Εξάλλου, η επίσημη υπηρεσία μπορεί να εφαρμόζει το προαναφερόμενο πρόγραμμα στα κέντρα καθαρισμού και στις εγκαταστάσεις αποθήκευσης που απορρίπτουν ύδατα στη θάλασσα.
Εάν, κατά την εφαρμογή του εν λόγω προγράμματος, διαπιστωθεί μη φυσιολογική θνησιμότητα, πρέπει:
- να καταρτίζεται κατάλογος των σημείων όπου εκδηλώνονται οι ασθένειες του παραρτήματος Α κατάλογος II της οδηγίας 91/67/ΕΟΚ, εφόσον οι ασθένειες αυτές δεν υπάγονται σε πρόγραμμα που έχει εγκριθεί βάσει της εν λόγω οδηγίας,
- να καταρτίζεται κατάλογος των σημείων όπου διαπιστώνεται μη φυσιολογική θνησιμότητα συνδεόμενη με την παρουσία ασθενειών του παραρτήματος Δ, ή των σημείων για τα οποία οι αρχές έχουν πληροφορίες που δημιουργούν υπόνοιες παρουσίας ασθενειών,
- να ελέγχεται η εξέλιξη και η γεωγραφική κατανομή των ασθενειών που αναφέρονται στις δύο προηγούμενες περιπτώσεις.
2. Οι λεπτομερείς κανόνες εφαρμογής του παρόντος άρθρου και ιδίως οι κανόνες για την κατάρτιση του προγράμματος το οποίο αναφέρεται στην παράγραφο 1, ιδιαίτερα όσον αφορά τη συχνότητα και το χρονοδιάγραμμα των ελέγχων, τις πρακτικές λεπτομέρειες δειγματοληψίας (αντιπροσωπευτικός από στατιστική άποψη όγκος) και τις μεθόδους διάγνωσης, θεσπίζονται με τη διαδικασία του άρθρου 10.
Άρθρο 5
1. Τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε κάθε υποψία παρουσίας ασθενειών που αναφέρονται στο άρθρο 4 καθώς και κάθε διαπιστωνόμενη μη φυσιολογική θνησιμότητα δίθυρων μαλακίων σε εκμεταλλεύσεις, ζώνες εκτροφής ή φυσικές κοίτες εκμετάλλευσης, καθώς και σε κέντρα καθαρισμού ή σε εγκαταστάσεις αποθήκευσης που απορρίπτουν ύδατα στη θάλασσα, να κοινοποιείται το ταχύτερο δυνατόν στην επίσημη υπηρεσία από τους οστρακοκαλλιεργητές ή οποιοδήποτε πρόσωπο τις διαπιστώνει.
2. Στις περιπτώσεις που προβλέπονται στην παράγραφο 1, η επίσημη υπηρεσία μεριμνά ώστε:
α) να λαμβάνονται δείγματα για να εξεταστούν σε εγκεκριμένο εργαστήριο 7
β) μέχρις ότου γίνουν γνωστά τα αποτελέσματα της εξέτασης που προβλέπεται στο στοιχείο α), να απαγορεύεται η έξοδος μαλακίων από την εκμετάλλευση, τη ζώνη εκτροφής ή τις φυσικές κοίτες εκμετάλλευσης, καθώς και από τα κέντρα καθαρισμού ή τις προσβεβλημένες εγκαταστάσεις αποθήκευσης που απορρίπτουν ύδατα στη θάλλασσα με σκοπό τη μετεγκατάσταση ή την εκ νέου βύθιση σε άλλη εκμετάλλευση ή στο υδάτινο περιβάλλον, εκτός εάν υπάρχει άδεια της επίσημης υπηρεσίας.
3. Εάν, από την εξέταση που προβλέπεται στην παράγραφο 2 στοιχείο α), δεν αποδειχθεί η παρουσία παθογόνου παράγοντα αίρονται οι περιοριστικοί όροι που προβλέπονται στην παράγραφο 2 στοιχείο β).
4. Εάν, από την εξέταση που προβλέπεται στην παράγραφο 2, αποδειχθεί η παρουσία παθογόνου παράγοντα, η επίσημη υπηρεσία πρέπει να διεξάγει επιζωοτική έρευνα για να εξακριβώσει τους πιθανούς τρόπους μόλυνσης και για να διαπιστώσει εάν μαλάκια από την εκμετάλλευση, τη ζώνη εκτροφής ή τις φυσικές κοίτες εκμετάλλευσης μεταφέρθηκαν αλλού με σκοπό τη μετεγκατάσταση ή την εκ νέου βύθιση πριν τη διαπίστωση της μη φυσιολογικής θνησιμότητας.
Εάν, από την επιζωοτική έρευνα, προκύψει ότι η ασθένεια εισήχθη σε μία ή περισσότερες εκμεταλλεύσεις, ζώνες εκτροφής ή φυσικές κοίτες εκμετάλλευσης λόγω μεταφοράς μαλακίων, εφαρμόζονται οι διατάξεις που προβλέπονται ανωτέρω στην παράγραφο 2.
Ωστόσο, κατά παρέκκλιση από τις διατάξεις του άρθρου 3 σημείο 1 στοιχείο γ) της οδηγίας 91/67/ΕΟΚ, η επίσημη υπηρεσία μπορεί να επιτρέπει, εντός του χώρου αρμοδιότητός της, τη μεταφορά ζώντων δίθυρων μαλακίων προς άλλες εκμεταλλεύσεις, ζώνες, εκτροφής ή φυσικές κοίτες εκμετάλλευσης που έχουν προσβληθεί από την ίδια ασθένεια.
Εάν χρειάζεται, λαμβάνονται κατάλληλα συμπληρωματικά μέτρα με τη διαδικασία του άρθρου 10.
5. Η επίσημη υπηρεσία μεριμνά ώστε η Επιτροπή και τα κράτη μέλη να ενημερώνοναι αμέσως σύμφωνα με τις ισχύουσες κοινοτικές διαδικασίες για τις περιπτώσεις μη φυσιολογικής θνησιμότητας λόγω παθογόνου παράγοντα, για τα μέτρα που αποσκοπούν στην ανάλυση και τον έλεγχο της κατάστασης, καθώς και για τα αίτια της θνησιμότητας.
Άρθρο 6
1. Η λήψη και η εργαστηριακή εξέταση των δειγμάτων για διερεύνηση των αιτίων της μη φυσιολογικής θνησιμότητας των δίθυρων μαλακίων διενεργούνται βάσει των μεθόδων που ορίζονται με τη διαδικασία του άρθρου 10 της παρούσας οδηγίας.
2. Τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε σε κάθε κράτος μέλος να ορίζεται ένα εθνικό εργαστήριο αναφοράς το οποίο να διαθέτει εγκαταστάσεις και ειδικευμένο προσωπικό που του επιτρέπουν να πραγματοποιεί τις αναλύσεις της παραγράφου 1.
3. Κατά παρέκκλιση από την παράγραφο 2, τα κράτη μέλη που δεν διαθέτουν αρμόδιο εθνικό εργαστήριο, μπορούν να προσφεύγουν στις υπηρεσίες του αρμόδιου εθνικού εργαστηρίου άλλου κράτους μέλους.
4. Ο κατάλογος των εθνικών εργαστηρίων αναφοράς για τις νόσους των δίθυρων μαλακίων περιέχεται στο παράρτημα Γ.
5. Τα εθνικά εργαστήρια αναφοράς συνεργάζονται με το κοινοτικό εργαστήριο αναφοράς που αναφέρεται στο άρθρο 7.
Άρθρο 7
1. Το κοινοτικό εργαστήριο αναφοράς για τις ασθένειες των δίθυρων μαλακίων αναφέρεται στο παράρτημα Α.
2. Με την επιφύλαξη των διατάξεων της απόφασης 90/424/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 26ης Ιουνίου 1990 σχετικά με ορισμένες δαπάνες στον κτηνιατρικό τομέα (1), και ιδίως του άρθρου 28, οι αρμοδιότητες του εργαστηρίου που αναφέρεται στην παράγραφο 1 καθορίζονται στο παράρτημα Β.
Άρθρο 8
1. Εμπειρογνώμονες της Επιτροπής μπορούν, εφόσον είναι αναγκαίο για την ενιαία εφαρμογή της παρούσας οδηγίας, να διενεργούν επιτόπιους ελέγχους. Για το σκοπό αυτό, οι εμπειρογνώμονες μπορούν, δειγματοληπτικά και αμερόληπτα, να εξακριβώνουν κατά πόσον η αρμόδια αρχή ελέγχει την τήρηση των απαιτήσεων της παρούσας οδηγίας.
Η Επιτροπή ενημερώνει τα κράτη μέλη για τα πορίσματα των ελέγχων.
2. Οι έλεγχοι που προβλέπονται στην παράγραφο 1 διενεργούνται σε συνεργασία με την αρμόδια αρχή.
3. Το κράτος μέλος, όπου διενεργείται έλεγχος, παρέχει στους εμπειρογνώμονες κάθε απαραίτητη βοήθεια για την εκτέλεση των καθηκόντων τους.
4. Οι λεπτομέρειες εφαρμογής του παρόντος άρθρου ορίζονται με τη διαδικασία του άρθρου 10.
Άρθρο 9
Το παράρτημα Α τροποποιείται, εφόσον χρειάζεται, από το Συμβούλιο, το οποίο αποφασίζει με ειδική πλειοψηφία κατόπιν προτάσεως της Επιτροπής.
Τα παραρτήματα Β, Γ και Δ μπορούν, εφόσον χρειάζεται, να τροποποιούνται με τη διαδικασία του άρθρου 10.
Άρθρο 10
1. Σε περίπτωση αναφοράς στη διαδικασία του παρόντος άρθρου, η μόνιμη κτηνιατρική επιτροπή, η οποία έχει συσταθεί με την απόφαση 68/361/ΕΟΚ (2), στο εξής καλούμενη «επιτροπή», συγκαλείται αμέσως από τον πρόεδρό της, είτε με δική του πρωτοβουλία είτε με αίτηση ενός κράτους μέλους.
2. Ο αντιπρόσωπος της επιτροπής υποβάλλει στην επιτροπή σχέδιο των ληπτέων μέτρων. Η επιτροπή διατυπώνει τη γνώμη της για το σχέδιο αυτό εντός προθεσμίας που ορίζεται από τον πρόεδρο, σε συνάρτηση με τον επείγοντα χαρακτήρα του θέματος. Η γνώμη διατυπώνεται με την πλειοψηφία που προβλέπεται στο άρθρο 148 παράγραφος 2 της συνθήκης για την έκδοση των αποφάσεων τις οποίες το Συμβούλιο καλείται να λάβει μετά από πρόταση της Επιτροπής. Κατά την ψηφοφορία στο πλαίσιο της επιτροπής, οι ψήφοι των αντιπροσώπων των κρατών μελών σταθμίζονται σύμφωνα με το προαναφερόμενο άρθρο. Ο πρόεδρος δεν ψηφίζει.
3. α) Η Επιτροπή θεσπίζει τα προτεινόμενα μέτρα όταν είναι σύμφωνα με τη γνώμη της επιτροπής.
β) Όταν τα προτεινόμενα μέτρα δεν είναι σύμφωνα με τη γνώμη της επιτροπής ή όταν δεν έχει διατυπωθεί γνώμη, η Επιτροπή υποβάλλει αμέσως στο Συμβούλιο πρόταση σχετικά με τα ληπτέα μέτρα. Το Συμβούλιο αποφασίζει με ειδική πλειοψηφία.
Αν το Συμβούλιο δεν αποφασίσει εντός τριών μηνών από την υποβολή της πρότασης, η Επιτροπή θεσπίζει τα προτεινόμενα μέτρα, εκτός εάν το Συμβούλιο αποφασίσει με απλή πλειοψηφία κατά των εν λόγω μέτρων.
Άρθρο 11
Πριν από τις 31 Δεκεμβρίου 1999, η Επιτροπή υποβάλλει στο Συμβούλιο έκθεση την οποία καταρτίζει, εάν χρειάζεται, κατόπιν γνώμης της επιστημονικής κτηνιατρικής επιτροπής, λαμβάνοντας υπόψη την κτηθείσα κατά την εφαρμογή της παρούσας οδηγίας πείρα καθώς και την τεχνική και επιστημονική πρόοδο. Η έκθεση, ενδεχομένως, συνοδεύεται από προτάσεις τροποποίησης.
Το Συμβούλιο αποφασίζει με ειδική πλειοψηφία για τις εν λόγω ενδεχόμενες προτάσεις.
Άρθρο 12
1. Το αργότερο έως την 1η Ιουνίου 1997, τα κράτη μέλη θέτουν σε ισχύ τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που είναι αναγκαίες για συμμόρφωση προς την παρούσα οδηγία, ενημερώνουν δε αμέσως σχετικά την Επιτροπή.
Οι διατάξεις αυτές, όταν θεσπίζονται από τα κράτη μέλη, αναφέρονται στην παρούσα οδηγία ή συνοδεύονται από παρόμοια αναφορά κατά την επίσημη δημοσίευσή τους. Οι λεπτομερείς διατάξεις για την αναφορά αυτή καθορίζονται από τα κράτη μέλη.
2. Ωστόσο, από την ημερομνία που αναφέρεται στην παράγραφο 1, τα κράτη μέλη μπορούν, τηρώντας τους γενικούς κανόνες της συνθήκης, να διατηρούν ή να εφαρμόζουν, στην επικράτειά τους, διατάξεις αυστηρότερες από αυτές της παρούσας οδηγίας και ενημερώνουν την Επιτροπή για κάθε σχετικό μέτρο.
3. Τα κράτη μέλη κοινοποιούν στην Επιτροπή τα κείμενα των κυριοτέρων διατάξεων εθνικού δικαίου που θεσπίζουν στον τομέα που διέπεται από την παρούσα οδηγία.
Άρθρο 13
Η παρούσα οδηγία τίθεται σε ισχύ 20 ημέρες μετά τη δημοσίευσή της στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
Άρθρο 14
Η παρούσα οδηγία απευθύνεται στα κράτη μέλη.
Βρυξέλλες, 22 Δεκεμβρίου 1995.