31998R2679
L 337/8
ОФИЦИАЛЕН ВЕСТНИК НА ЕВРОПЕЙСКИЯ СЪЮЗ
РЕГЛАМЕНТ (ЕО) № 2679/98 НА СЪВЕТА
от 7 декември 1998 година
относно функционирането на вътрешния пазар по отношение на свободното движение на стоки между държавите-членки
СЪВЕТЪТ НА ЕВРОПЕЙСКИЯ СЪЮЗ,
като взе предвид Договора за създаване на Европейската общност, и по-специално член 235 от него,
като взе предвид предложението на Комисията (1).
като взе предвид становището на Европейския парламент (2),
като взе предвид становището на Икономическия и социален комитет (3).
(1)
като има предвид, че съгласно член 7а от Договора, вътрешният пазар представлява пространство без вътрешни граници, в което е осигурено, по-специално, свободното движение на стоки в съответствие с членове от 30 до 36 от Договора;
(2)
като има предвид, че всяко нарушаване на този принцип, например когато в някоя държава-членка свободното движение на стоки е възпрепятствано от действия на частни лица, може сериозно да попречи на доброто функциониране на вътрешния пазар и да причини сериозни вреди на засегнатите частни лица;
(3)
като има предвид, че за да изпълнят задълженията, които са им наложени по силата на Договора, и по-специално за да осигурят доброто функциониране на вътрешния пазар, държавите-членки следва, от една страна, да не приемат актове или поведение, които биха могли да представляват пречки за обмена и, от друга страна, да вземат всички необходими и съответстващи мерки, за да улеснят свободното движение на стоки на тяхна територия;
(4)
като има предвид, че тези мерки не трябва да пречат на упражняването на основните права, в това число правото или свободата на стачка;
(5)
като има предвид, че настоящият регламент не представлява пречка за действия, които в определени случаи биха могли да се окажат необходими на общностно равнище, за да дадат разрешение на проблемите при функционирането на вътрешния пазар, като се вземе предвид, когато е подходящо, прилагането на настоящия регламент;
(6)
като има предвид, че единствено държавите-членки са компетентни да поддържат обществения ред и да опазват вътрешната сигурност, както и да определят дали и в кой случай са необходими и съответстващи мерки за улесняване на свободното движение на стоки на тяхната територия при определени обстоятелства и да решават какви са евентуално необходимите мерки;
(7)
като има предвид, че трябва да съществува бърз и подходящ информационен обмен между държавите-членки и Комисията относно пречките за свободното движение на стоки;
(8)
като има предвид, че държавата-членка, на чиято територия са налице пречки за свободното движение на стоки, трябва да вземе всички необходими и съответстващи мерки, за да възстанови възможно най-бързо свободното движение на стоки на нейна територия, за да премахне всеки риск от продължаване, разширяване или влошаване на нарушаването или на въпросната вреда и на всякакъв риск от прекъсване на обмена и на договорните отношения, на които той се основава; като има предвид, че същата държава-членка следва да уведоми Комисията и при поискване - и останалите държави-членки, за мерките, които е взела или възнамерява да вземе по този повод;
(9)
като има предвид, че Комисията, при изпълнение на задължението, произтичащо от Договора, трябва да уведоми заинтересованата държава-членка, че тя смята, че е имало нарушение на правилата и че последната трябва да се съобрази с това уведомяване;
(10)
като има предвид, че за приемането на настоящия регламент Договорът не предвижда други правомощия за действие, освен тези, посочени в член 235 от него,
ПРИЕ НАСТОЯЩИЯ РЕГЛАМЕНТ:
Член 1
По смисъла на настоящия регламент:
1.
понятието „пречка“ е пречка за свободното движение на стоки между държавите-членки, за която може да бъде привлечена да отговаря държава-членка поради действие или бездействие, което може да съставлява нарушение на членове от 30 до 36 от Договора, и която:
а)
предизвиква сериозно нарушаване на свободното движение на стоки като препятства, забавя или отклонява физически или по друг начин вноса или транзитното преминаване на стоки в държава-членка или износа на същите от тази държава-членка;
б)
причинява сериозни вреди на увредените частни лица; и
в)
изисква незабавно действие с оглед избягване на продължаването, разширяването или влошаването на нарушаването или на въпросните вреди;
2.
понятието „бездействие“ обхваща случаите, когато компетентните органи на една държава-членка при наличие на пречка, предизвикана от действия, предприети от частни лица, не вземат всички необходими и съответстващи мерки, които са от тяхната компетентност, с оглед премахването на пречката и осигуряването на свободното движение на стоки на територията на тази държава-членка.
Член 2
Настоящият регламент не може да бъде тълкуван като засягащ по какъвто и да е начин упражняването на основните права, както са признати в държавите-членки, включително правото или свободата на стачка. Тези права могат също да включват правото или свободата да се предприемат и други действия, произтичащи от специфичните системи на трудови отношения, присъщи на всяка държава-членка.
Член 3
1. Когато възникне пречка или има риск от поява на такава:
а)
всяка държава-членка (независимо дали става въпрос за засегнатата държава-членка, или не), която разполага със съответни сведения, незабавно ги съобщава на Комисията; и
б)
Комисията съобщава незабавно на държавите-членки тези сведения, както и всяко друго сведение, независимо от неговия произход, ако прецени, че е подходящо.
2. Съответната държава-членка отговаря в най-кратък срок на исканията за информация, отправени от Комисията и от другите държави-членки, относно характера на пречката или на риска от такава пречка и относно мерките, които тя е взела или възнамерява да вземе. Сведенията, които обменят държавите-членки, се изпращат също така и на Комисията.
Член 4
1. При наличие на пречка и при спазване на разпоредбите на член 2, засегнатата държава-членка следва да
а)
вземе всички необходими и съответстващи мерки по такъв начин, че да осигури свободното движение на стоки на своята територия съгласно Договора, и
б)
уведоми Комисията за мерките, които нейните компетентни органи са взели или възнамеряват да вземат.
2. Комисията съобщава незабавно получените сведения съгласно параграф 1, буква б) на другите държави-членки.
Член 5
1. Когато Комисията прецени, че е налице пречка в държава-членка, тя уведомява засегнатата държава-членка за причините, поради които е стигнала до това заключение и изисква от държавата-членка да вземе всички необходими и съответстващи мерки за премахване на посочената пречка в срок, който тя определя в зависимост от спешността на съответния въпрос.
2. В рамките на своите заключения, Комисията се съобразява с член 2.
3. Комисията може да публикува в Официален вестник на Европейските общности текста на нотификацията, която е изпратила на засегнатата държава-членка, и незабавно изпраща текста на страната, която поиска това.
4. В срок от пет работни дни от получаването на текста, засегнатата държава-членка или:
-
информира Комисията за инициативите, които е предприела или възнамерява да предприеме, за да приведе в действие параграф 1, или
-
изпраща мотивиран документ, в който се обяснява защо няма пречка, представляваща нарушение на членове от 30 до 36 от Договора.
5. По изключение Комисията може да разреши удължаване на срока, посочен в параграф 4, когато държавата-членка представи мотивирана молба в този смисъл и когато причините за това изглеждат основателни.
Настоящият регламент е задължителен в своята цялост и се прилага пряко във всички държави-членки.
Съставено в Брюксел на 7 декември 1998 година.
ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ (ΕΚ) αριθ. 2679/98 ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ της 7ης Δεκεμβρίου 1998 για τη λειτουργία της εσωτερικής αγοράς σε σχέση με την ελεύθερη κυκλοφορία των εμπορευμάτων μεταξύ των κρατών μελών
ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,
Έχοντας υπόψη:
τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 235,
την πρόταση της Επιτροπής (1),
τη γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου (2),
τη γνώμη της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής (3),
Εκτιμώντας:
(1) ότι σύμφωνα με το άρθρο 7α της συνθήκης, η εσωτερική αγορά περιλαμβάνει ένα χώρο χωρίς εσωτερικά σύνορα στον οποίο, ειδικότερα, διασφαλίζεται η ελεύθερη κυκλοφορία των εμπορευμάτων βάσει των άρθρων 30 ως 36 συνθήκης 7
(2) ότι οι παραβιάσεις αυτής της αρχής, όπως όταν σε ένα συγκεκριμένο κράτος μέλος η ελεύθερη κυκλοφορία των εμπορευμάτων εμποδίζεται από δράσεις ιδιωτών, μπορούν να διαταράξουν σοβαρά την καλή λειτουργία της εσωτερικής αγοράς και να προκαλέσουν σοβαρές ζημίες στους θιγόμενους ιδιώτες 7
(3) ότι προκειμένου να εξασφαλισθεί η εκτέλεση των υποχρεώσεων που απορρέουν από τη συνθήκη, και, ειδικότερα, να διασφαλισθεί η σωστή λειτουργία της εσωτερικής αγοράς, τα κράτη μέλη θα πρέπει, αφενός, να απέχουν από την υιοθέτηση μέτρων ή συμπεριφορές που ενδέχεται να αποτελέσουν εμπόδιο στις συναλλαγές, και, αφετέρου, να λαμβάνουν όλα τα αναγκαία και ανάλογα μέτρα προκειμένου να διευκολύνεται η ελεύθερη κυκλοφορία εμπορευμάτων στην επικράτειά τους 7
(4) ότι τα μέτρα αυτά δεν πρέπει να θίγουν την άσκηση θεμελιωδών δικαιωμάτων, συμπεριλαμβανομένου του δικαιώματος ή της ελευθερίας της απεργίας 7
(5) ότι ο παρών κανονισμός δεν εμποδίζει την ανάληψη δράσεων που σε μερικές περιπτώσεις ενδέχεται να είναι αναγκαίες σε κοινοτικό επίπεδο για την αντιμετώπιση ορισμένων προβλημάτων στη λειτουργία της εσωτερικής αγοράς, λαμβανομένης υπόψη, ανάλογα με την περίπτωση, της εφαρμογής του παρόντος κανονισμού 7
(6) ότι τα κράτη μέλη έχουν αποκλειστική αρμοδιότητα όσον αφορά τη δημόσια τάξη και την εσωτερική ασφάλεια καθώς και όσον αφορά τον καθορισμό του εάν, πότε και ποια μέτρα είναι αναγκαία και ανάλογα προκειμένου να διευκολυνθεί η ελεύθερη κυκλοφορία των εμπορευμάτων στην επικράτειά τους σε μία συγκεκριμένη περίπτωση 7
(7) ότι πρέπει να υπάρχει επαρκής και ταχεία ανταλλαγή πληροφοριών μεταξύ των κρατών μελών και της Επιτροπής σχετικά με τα εμπόδια στην ελεύθερη κυκλοφορία των εμπορευμάτων 7
(8) ότι ένα κράτος μέλος στην επικράτεια του οποίου εμφανίζονται εμπόδια στην ελεύθερη κυκλοφορία των εμπορευμάτων θα πρέπει να λαμβάνει όλα τα αναγκαία και ανάλογα μέτρα προκειμένου να αποκατασταθεί το ταχύτερο δυνατό η ελεύθερη κυκλοφορία των εμπορευμάτων στην επικράτειά του ώστε να αποφευχθεί ο κίνδυνος οι εν λόγω διαταραχές ή ζημίες να συνεχισθούν, να αυξηθούν ή να γίνουν εντονότερες καθώς και ο κίνδυνος διατάραξης του εμπορίου και των συμβατικών σχέσεων επί των οποίων βασίζεται 7 ότι το οικείο κράτος μέλος θα πρέπει να ενημερώνει την Επιτροπή και εφόσον ζητηθεί τα άλλα κράτη μέλη σχετικά με τα μέτρα που έχει λάβει ή προτίθεται να λάβει για την επίτευξη του στόχου αυτού 7
(9) ότι η Επιτροπή, εκτελώντας τα καθήκοντά της δυνάμει της συνθήκης, θα πρέπει να γνωστοποιεί στο συγκεκριμένο κράτος μέλος ότι κατά τη γνώμη της υπάρχει παραβίαση και το κράτος μέλος θα πρέπει να απαντά 7
(10) ότι η συνθήκη, εκτός από τις προβλεπόμενες στο άρθρο 235 της συνθήκης, δεν προβλέπει άλλες εξουσίες για την έκδοση του παρόντος κανονισμού,
ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:
Άρθρο 1
Για το σκοπό του παρόντος κανονισμού:
1. ο όρος «εμπόδιο» σημαίνει εμπόδιο στην ελεύθερη κυκλοφορία των εμπορευμάτων μεταξύ των κρατών μελών το οποίο αποδίδεται σε ένα κράτος μέλος, είτε λόγω ενέργειας είτε λόγω αδράνειάς του, και μπορεί να συνιστά παραβίαση των άρθρων 30 έως 36 της συνθήκης, το οποίο:
α) οδηγεί σε σοβαρές διαταραχές της ελεύθερης κυκλοφορίας των εμπορευμάτων μέσω φυσικής ή άλλης παρεμπόδισης, καθυστέρησης ή εκτροπής της εισαγωγής τους σε ένα κράτος μέλος, της εξαγωγής τους ή της δι' αυτού μεταφοράς τους 7
β) προκαλεί σοβαρές ζημίες στους θιγόμενους ιδιώτες και
γ) απαιτεί άμεση δράση προκειμένου να προληφθεί η συνέχιση, η αύξηση ή η ένταση των εν λόγω διαταραχών ή ζημιών 7
2. ο όρος «αδράνεια» καλύπτει την περίπτωση κατά την οποία οι αρμόδιες αρχές ενός κράτους μέλους, αν και υφίσταται εμπόδιο που προκαλείται από δράσεις ιδιωτών, δεν λαμβάνουν όλα τα αναγκαία και ανάλογα μέτρα στο πλαίσιο των εξουσιών τους προκειμένου να αρθεί το εμπόδιο και να διασφαλισθεί η ελεύθερη κυκλοφορία των εμπορευμάτων στην επικράτειά τους.
Άρθρο 2
Ο παρών κανονισμός δεν μπορεί να ερμηνευθεί ότι με οιονδήποτε τρόπο θίγει την άσκηση των θεμελιωδών δικαιωμάτων όπως αυτά αναγνωρίζονται στα κράτη μέλη, συμπεριλαμβανομένου του δικαιώματος ή της ελευθερίας της απεργίας. Τα δικαιώματα αυτά μπορούν επίσης να περιλαμβάνουν το δικαίωμα ή την ελευθερία ανάληψης και άλλων δράσεων που καλύπτονται από τα ειδικά καθεστώτα εργασιακών σχέσεων στα κράτη μέλη.
Άρθρο 3
1. Όταν υπάρχει ή απειλείται εμπόδιο:
α) οιοδήποτε κράτος μέλος (είτε είναι το συγκεκριμένο κράτος μέλος είτε όχι) το οποίο έχει σχετικές πληροφορίες τις διαβιβάζει αμέσως στην Επιτροπή και
β) η Επιτροπή διαβιβάζει αμέσως στα κράτη μέλη τις πληροφορίες αυτές και οιεσδήποτε σχετικές πληροφορίες από οιαδήποτε άλλη πηγή.
2. Το ενδιαφερόμενο κράτος μέλος απαντά το ταχύτερο δυνατόν στα αιτήματα ενημέρωσης από την Επιτροπή και από άλλα κράτη μέλη, όσον αφορά τη φύση του πραγματικού ή του απειλούμενου εμποδίου και τα μέτρα που έχει λάβει ή προτίθεται να λάβει. Οι ανταλλαγείσες μεταξύ κρατών μελών πληροφορίες διαβιβάζονται επίσης και στην Επιτροπή.
Άρθρο 4
1. Όταν εμφανίζεται εμπόδιο βάσει του άρθρου 2, το συγκεκριμένο κράτος μέλος:
α) λαμβάνει όλα τα αναγκαία και ανάλογα μέτρα ώστε να εξασφαλισθεί η ελεύθερη κυκλοφορία εμπορευμάτων στην επικράτεια του κράτους μέλους σύμφωνα με τη συνθήκη, και
β) ενημερώνει την Επιτροπή σχετικά με τα μέτρα που έχουν λάβει ή προτίθενται να λάβουν οι αρχές του.
2. Η Επιτροπή διαβιβάζει αμέσως τις πληροφορίες που έλαβε κατά την παράγραφο 1 στοιχείο β) στα άλλα κράτη μέλη.
Άρθρο 5
1. Όταν η Επιτροπή θεωρεί ότι υπάρχει κάποιο εμπόδιο σε ένα κράτος μέλος, γνωστοποιεί στο συγκεκριμένο κράτος μέλος τους λόγους που την οδήγησαν στο συμπέρασμα αυτό και ζητά από το κράτος μέλος να λάβει όλα τα αναγκαία και ανάλογα μέτρα ώστε να άρει το εν λόγω εμπόδιο εντός προθεσμίας που θέτει ανάλογα με τον επείγοντα χαρακτήρα της περίπτωσης.
2. Κατά τη συναγωγή των συμπερασμάτων της, η Επιτροπή λαμβάνει υπόψη το άρθρο 2.
3. Η Επιτροπή δύναται να δημοσιεύσει στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων το κείμενο της κοινοποίησης που έχει αποστείλει στο συγκεκριμένο κράτος μέλος και διαβιβάζει αμέσως το κείμενο σε πάντα ενδιαφερόμενο.
4. Εντός πέντε εργασίμων ημερών από τη λήψη του κειμένου, το κράτος μέλος:
- ενημερώνει την Επιτροπή για τα μέτρα που έλαβε ή προτίθεται να λάβει για την εφαρμογή της παραγράφου 1 είτε
- γνωστοποιεί τους λόγους για τους οποίους κρίνει ότι δεν υπάρχει εμπόδιο που συνιστά παραβίαση των άρθρων 30 έως 36 της συνθήκης.
5. Κατ' εξαίρεση η Επιτροπή ενδέχεται να επιτρέψει παράταση της προθεσμίας που αναφέρεται στην παράγραφο 4 εάν το ζητήσει το κράτος μέλος για αιτιολογημένους λόγους και εφόσον οι λόγοι αυτοί κριθούν αποδεκτοί.
Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.
Βρυξέλλες, 7 Δεκεμβρίου 1998.