РЕГЛАМЕНТ (ЕС) № 182/2011 НА ЕВРОПЕЙСКИЯ ПАРЛАМЕНТ И НА СЪВЕТА
от 16 февруари 2011 година
за установяване на общите правила и принципи относно реда и условията за контрол от страна на държавите-членки върху упражняването на изпълнителните правомощия от страна на Комисията
ЕВРОПЕЙСКИЯТ ПАРЛАМЕНТ И СЪВЕТЪТ НА ЕВРОПЕЙСКИЯ СЪЮЗ,
като взеха предвид Договора за функционирането на Европейския съюз, и по-специално член 291, параграф 3 от него,
като взеха предвид предложението на Европейската комисия,
след предаване на проекта на законодателния акт на националните парламенти,
в съответствие с обикновената законодателна процедура (1),
като имат предвид, че:
(1)
Когато са необходими еднакви условия за изпълнение на правно обвързващи актове на Съюза, тези актове (наричани по-нататък „основни актове“) трябва да предоставят изпълнителни правомощия на Комисията или в някои специфични и надлежно обосновани случаи, както и в случаите, предвидени в членове 24 и 26 от Договора за Европейския съюз, на Съвета.
(2)
Законодателят, при пълно спазване на критериите, установени в Договора за функционирането на Европейския съюз („ДФЕС“), решава по отношение на всеки основен акт дали да предостави изпълнителни правомощия на Комисията в съответствие с член 291, параграф 2 от този договор.
(3)
Досега упражняването на изпълнителните правомощия от страна на Комисията се уреждаше с Решение 1999/468/ЕО на Съвета (2).
(4)
Понастоящем съгласно ДФЕС Европейският парламент и Съветът трябва да установят общите правила и принципи относно реда и условията за контрол от страна на държавите-членки върху упражняването на изпълнителните правомощия от страна на Комисията.
(5)
Необходимо е да се гарантира, че процедурите за този контрол са ясни, ефективни и пропорционални на естеството на актовете за изпълнение и отразяват институционалните изисквания на ДФЕС, както и натрупания опит и общата практика, следвана при прилагането на Решение 1999/468/ЕО.
(6)
За онези основни актове, за които се изисква държавите-членки да упражняват контрол върху приемането на актове за изпълнение от Комисията, е целесъобразно за целите на този контрол да се създадат комитети, съставени от представители на държавите-членки и председателствани от Комисията.
(7)
Когато това е целесъобразно, контролният механизъм следва да включва сезиране на апелативен комитет, който следва да заседава на подходящо равнище.
(8)
С цел опростяване Комисията следва да упражнява изпълнителните правомощия в съответствие с една от само два вида процедури, а именно процедурата по консултиране или процедурата по разглеждане.
(9)
За постигането на по-голямо опростяване към комитетите следва да се прилагат общи процедурни правила, включително основните разпоредби, свързани с тяхната дейност, и възможността за предоставяне на становище с писмена процедура.
(10)
Следва да се установят критерии за определяне на процедурата, която да бъде използвана за приемането на актове за изпълнение от Комисията. За да се постигне по-голяма последователност процедурните изисквания следва да бъдат пропорционални на естеството и последиците на актовете за изпълнение, които ще бъдат приети.
(11)
Процедурата по разглеждане следва да се прилага по-специално когато се приемат актове от общ характер чиято цел е да се приложат основни актове, и специални актове за изпълнение, които могат да имат значителни последици. Тази процедура следва да гарантира, че актовете за изпълнение няма да могат да бъдат приети от Комисията, ако не съответстват на становището на комитета, освен при много изключителни обстоятелства, когато те може да се прилагат за ограничен срок. Когато не е дадено становище от комитета, процедурата следва също така да гарантира възможност за Комисията да преразгледа проектите на актове за изпълнение, като взема предвид мненията, изразени в рамките на комитета.
(12)
Ако основният акт предоставя изпълнителни правомощия на Комисията, свързани с програми, които са със значително отражение върху бюджета или са насочени към трети държави, следва да се прилага процедурата по разглеждане.
(13)
Председателят на даден комитет следва да се стреми да намери решения, които се ползват с възможно най-широка подкрепа в рамките на комитета или на апелативния комитет, и следва да обясни по какъв начин са отчетени обсъжданията и предложенията за изменения. За тази цел Комисията следва да обръща специално внимание на мненията, изразени в рамките на комитета или на апелативния комитет, що се отнася до проекти за окончателни антидъмпингови или изравнителни мерки.
(14)
При обсъждане на приемането на други проекти на актове за изпълнение в особено чувствителни сектори, по-специално данъчното облагане, здравето на потребителите, безопасността на храните и опазването на околната среда, Комисията, с оглед намиране на балансирано решение, ще действа доколкото е възможно по такъв начин, че да избегне противопоставянето на всяка преобладаваща позиция, която може да се формира в рамките на апелативния комитет срещу целесъобразността на даден акт за изпълнение.
(15)
Процедурата по консултиране следва по правило да се прилага във всички останали случаи или когато се смята, че това е по-подходящата процедура.
(16)
Когато това е предвидено в основен акт, следва да бъде възможно да се приемат актове за изпълнение, които да се прилагат незабавно по наложителни причини за спешност.
(17)
Европейският парламент и Съветът следва да бъдат своевременно и редовно информирани за работата на комитетите.
(18)
Европейският парламент или Съветът следва да могат по всяко време да обърнат внимание на Комисията, че по тяхно мнение даден проект на акт за изпълнение превишава изпълнителните правомощия, предвидени в основния акт, като отчитат своите правомощия във връзка с контрола за законосъобразност на актовете на Съюза.
(19)
Следва да се осигури публичен достъп до информация за работата на комитетите в съответствие с Регламент (ЕО) № 1049/2001 на Европейския парламент и на Съвета от 30 май 2001 г. относно публичния достъп до документи на Европейския парламент, на Съвета и на Комисията (3).
(20)
Комисията следва да води регистър с информация относно работата на комитетите. Следователно правилата относно защитата на класифицирани документи, приложими за Комисията, следва също така да се прилагат към ползването на регистъра.
(21)
Решение 1999/468/ЕО следва да бъде отменено. За да се извърши преходът от режима, предвиден в Решение 1999/468/ЕО, към настоящия регламент, всяко позоваване в съществуващото законодателство на процедурите, предвидени в посоченото решение, следва да се разбира като позоваване на съответните процедури, предвидени в настоящия регламент, с изключение на процедурата по регулиране с контрол, предвидена в член 5а от Решение 1999/468/ЕО. Действието на член 5а от Решение 1999/468/ЕО следва да бъде временно запазено за целите на действащи основни актове, които се позовават на този член.
(22)
Настоящият регламент не засяга правомощията на Комисията по отношение на прилагането на правилата за конкуренция, както е посочено в ДФЕС,
ПРИЕХА НАСТОЯЩИЯ РЕГЛАМЕНТ:
Член 1
Предмет
Настоящият регламент определя обшите правила и принципи относно реда и условията, които се прилагат, когато с правно обвързващ акт на Съюза (наричан по-нататък „основен акт“) се установява необходимостта от еднакви условия за изпълнение и се изисква контрол от страна на държавите-членки върху приемането от страна на Комисията на актове за изпълнение.
Член 2
Избор на процедура
1. Основният акт може да предвижда прилагане на процедурата по консултиране или на процедурата по разглеждане, в зависимост от естеството или последиците на необходимите актове за изпълнение.
2. Процедурата по разглеждане се прилага по-специално при приемането на:
а)
актове за изпълнение от общ характер;
б)
други актове за изпълнение, свързани със:
i)
програми със значително отражение;
ii)
общата селскостопанска политика и общата политика в областта на рибарството;
iii)
околната среда, сигурността и безопасността или защитата на здравето или безопасността на хората, животните или растенията;
iv)
общата търговска политика;
v)
данъчното облагане.
3. Процедурата по консултиране се прилага по правило за приемането на актове за изпълнение, които не попадат в обхвата на параграф 2. В надлежно обосновани случаи процедурата по консултиране може да се прилага и при приемането на актове за изпълнение, посочени параграф 2.
Член 3
Общи разпоредби
1. Предвидените в настоящия член общи разпоредби се прилагат за всички процедури, посочени в членове 4-8.
2. Комисията се подпомага от комитет, съставен от представители на държавите-членки. Комитетът се председателства от представител на Комисията. Председателят не участва в гласуването на комитета.
3. Председателят внася в комитета проектa на акта за изпълнение, който предстои да бъде приет от Комисията.
Освен в надлежно обосновани случаи, председателят свиква заседание не по-рано от 14 дни след датата на внасяне на проекта на акта за изпълнение и на проекта за дневен ред в комитета. Комитетът дава своето становище по проекта на акта за изпълнение в срок, който председателят може да определи в зависимост от спешността на въпроса. Сроковете са пропорционални и предоставят на членовете на комитета навременни и реални възможности да разгледат проекта на акта за изпълнение и да изразят мнението си.
4. Докато комитетът даде становище, всеки член на комитета може да предлага изменения, а председателят може да представя изменени версии на проекта на акта за изпълнение.
Председателят се стреми да намери решения, които се ползват с възможно най-широка подкрепа в рамките на комитета. Председателят информира комитета за начина, по който са взети предвид обсъжданията и предложенията за изменения, по-специално по отношение на предложенията, които са получили широка подкрепа в комитета.
5. В надлежно обосновани случаи председателят може да получи становището на комитета по писмена процедура. Председателят изпраща на членовете на комитета проекта на акта за изпълнение и определя срок за даване на становище в зависимост от спешността на въпроса. За всеки член на комитета, който не се е противопоставил на проекта на акта за изпълнение или не се е въздържал изрично от гласуване преди изтичането на този срок, се счита, че е дал мълчаливото си съгласие за проекта на акта за изпълнение.
Освен ако в основния акт не е предвидено друго, писмената процедура се прекратява без резултат, когато в рамките на срока, посочен в първата алинея, председателят вземе такова решение или член на комитета отправи такова искане. В такъв случай председателят свиква заседание на комитета в разумен срок.
6. Становището на комитета се записва в протокола. Членовете на комитета имат право да поискат позицията им да бъде вписана в протокола. Председателят незабавно изпраща протокола до членовете на комитета.
7. Когато е приложимо, контролният механизъм включва сезиране на апелативен комитет.
Апелативният комитет приема свой процедурен правилник с обикновено мнозинство от членовете си по предложение на Комисията.
Когато апелативният комитет бъде сезиран, той заседава най-рано 14 дни, освен в надлежно обосновани случаи, и най-късно шест седмици след датата, на която е сезиран. Без да се засяга параграф 3, апелативният комитет дава становище в рамките на два месеца от датата на сезиране.
Заседанията на апелативния комитет се председателстват от представител на Комисията.
Председателят определя датата на заседанието на апелативния комитет в тясно сътрудничество с членовете на комитета, за да даде възможност на държавите-членки и на Комисията да подсигурят подходящо равнище на представителство. До 1 април 2011 г. Комисията свиква първото заседание на апелативния комитет с цел приемането на процедурния правилник на комитета.
Член 4
Процедура по консултиране
1. Когато се прилага процедурата по консултиране, комитетът приема, когато е необходимо, становището си чрез гласуване. Ако комитетът гласува, становището се приема с обикновено мнозинство от членовете му.
2. Комисията взема решение относно проекта на акта за изпълнение, който предстои да бъде приет, като отчита в най-пълна степен заключенията от дискусиите в рамките на комитета и даденото становище.
Член 5
Процедура по разглеждане
1. Когато се прилага процедурата по разглеждане, комитетът приема становището си с мнозинството, предвидено в член 16, параграфи 4 и 5 от Договора за Европейския съюз и когато е приложимо в член 238, параграф 3 ДФЕС, за актове, които трябва да се приемат по предложение на Комисията. Гласовете на представителите на държавите-членки в комитета се претеглят по начина, определен в посочените членове.
2. Когато комитетът даде положително становище, Комисията приема проекта на акта за изпълнение.
3. Без да се засяга член 7, ако комитетът даде отрицателно становище, Комисията не приема проекта на акта за изпълнение. Когато даден акт за изпълнение се счита за необходим, председателят може или да внесе в същия комитет изменена версия на проекта в рамките на два месеца след даването на отрицателно становище, или в едномесечен срок след даването на отрицателно становище да внесе проекта на акта за изпълнение в апелативния комитет за допълнително обсъждане.
4. Когато не бъде дадено становище, Комисията може да приеме проекта на акта за изпълнение, освен в предвидените във втора алинея случаи. Когато Комисията не приеме проекта на акта за изпълнение, председателят може да внесе в комитета негова изменена версия.
Без да се засяга член 7, Комисията не приема проекта на акта за изпълнение, когато:
а)
актът се отнася до данъчното облагане, финансовите услуги, защитата на здравето или безопасността на хората, животните или растенията, окончателните многостранни защитни мерки,
б)
основният акт предвижда, че проектът на акта за изпълнение не може да бъде приет, когато не е дадено становище, или
в)
обикновено мнозинство от членовете на комитета се противопоставя на акта.
Във всеки от посочените във втора алинея случаи, когато актът за изпълнение се счита за необходим, председателят може или да внесе в същия комитет изменена версия на проекта в рамките на два месеца след гласуването, или в едномесечен срок след гласуването да внесе проекта на акта за изпълнение в апелативния комитет за допълнително обсъждане.
5. Чрез дерогация от параграф 4, когато не е дадено становище от комитета и обикновено мнозинство от членовете му се противопоставя на проекта на акта за изпълнение, за приемането на проекти на окончателни антидъмпингови или изравнителни мерки се прилага следната процедура.
Комисията провежда консултации с държавите-членки. Най-рано четиринадесет дни и най-късно един месец след заседанието на комитета Комисията информира членовете на комитета за резултатите от тези консултации и внася проект на акт за изпълнение в апелативния комитет. Чрез дерогация от член 3, параграф 7 апелативният комитет заседава най-рано 14 дни и най-късно един месец след внасянето на проекта на акта за изпълнение. Апелативният комитет дава становището си в съответствие с член 6. Сроковете, определени в настоящия параграф, не засягат необходимостта да се спазват сроковете, предвидени в съответните основни актове.
Член 6
Сезиране на апелативния комитет
1. Апелативният комитет приема становището си с мнозинството, предвидено в член 5, параграф 1.
2. До приемането на становище всеки член на апелативния комитет може да предлага изменения към проекта на акта за изпълнение и председателят може да решава дали да го промени или не.
Председателят се стреми да намери решения, които се ползват с възможно най-широка подкрепа в рамките на апелативния комитет.
Председателят информира апелативния комитет за начина, по който са взети предвид обсъжданията и предложенията за изменения, по-специално относно предложенията за изменения, които са получили широка подкрепа в апелативния комитет.
3. Когато апелативният комитет даде положително становище, Комисията приема проекта на акта за изпълнение.
Когато не бъде дадено становище, Комисията може да приеме проекта на акта за изпълнение.
Когато апелативният комитет даде отрицателно становище, Комисията не приема проекта на акта за изпълнение.
4. Чрез дерогация от параграф 3, за приемането на окончателни многостранни защитни мерки при липсата на положително становище, гласувано с мнозинството, предвидено в член 5, параграф 1, Комисията не приема проектите на мерки.
5. Чрез дерогация от параграф 1, до 1 септември 2012 г. апелативният комитет приема становището си относно проекти на окончателни антидъмпингови или изравнителни мерки с обикновено мнозинство от членовете си.
Член 7
Приемане на актове за изпълнение в изключителни случаи
Чрез дерогация от член 5, параграф 3 и член 5, параграф 4, втора алинея, Комисията може да приеме проект на акт за изпълнение, когато той е необходимо да бъде приет незабавно, за да се избегне създаването на сериозни смущения на селскостопанските пазари или рискове за финансовите интереси на Съюза по смисъла на член 325 ДФЕС.
В този случай Комисията незабавно внася приетия акт за изпълнение в апелативния комитет. Когато апелативният комитет даде отрицателно становище относно приетия акт за изпълнение, Комисията незабавно отменя този акт. Когато апелативният комитет даде положително становище или не е дадено становище, актът остава в сила.
Член 8
Актове за изпълнение с незабавно приложение
1. Чрез дерогация от членове 4 и 5 основният акт може да предвижда по надлежно обосновани наложителни причини за спешност да се прилага настоящият член.
2. Комисията приема акт за изпълнение, който се прилага незабавно, без предварителното му внасяне в комитет, и остава в сила за срок, не по-дълъг от шест месеца, освен ако в основния акт не е предвидено друго.
3. Най-късно 14 дни след приемането му председателят внася посочения в параграф 2 акт в съответния комитет за становище.
4. Когато се прилага процедурата по разглеждане, в случай на отрицателно становище от комитета, Комисията незабавно отменя приетия в съответствие с параграф 2 акт за изпълнение.
5. Когато Комисията приема временни антидъмпингови или изравнителни мерки, се прилага процедурата, предвидена в настоящия член. Комисията приема такива мерки след консултация с държавите-членки или в особено спешни случаи, след като ги информира за това. В последния случай консултациите се провеждат не по-късно от десет дни, след като държавите-членки са били нотифицирани за приетите от Комисията мерки.
Член 9
Процедурен правилник
1. По предложение на своя председател всеки комитет приема с обикновено мнозинство от членовете си собствен процедурен правилник въз основа на стандартни правила, които се изготвят от Комисията след консултация с държавите-членки. Тези стандартни правила се публикуват от Комисията в Официален вестник на Европейския съюз.
Съществуващите комитети адаптират в необходимата степен своите процедурни правилници към стандартните правила.
2. Принципите и условията за публичен достъп до документите и правилата за защита на данните, които са приложими за Комисията, се прилагат и за комитетите.
Член 10
Информация за работата на комитетите
1. Комисията води регистър за дейността на комитетите, който съдържа:
а)
списък на комитетите,
б)
дневния ред на заседанията на комитетите,
в)
протоколите от заседанията в резюме заедно със списъци на органите и организациите, към които принадлежат лицата, посочени от държавите-членки да ги представляват,
г)
проектите на актове за изпълнение, по които се иска становище от комитетите,
д)
резултатите от гласуванията,
е)
окончателните проекти на актове за изпълнение в резултат на даденото становище на комитетите,
ж)
информация относно приемането на окончателните проекти на актовете за изпълнение от Комисията, и
з)
статистически данни за работата на комитетите.
2. Комисията публикува и годишен доклад за работата на комитетите.
3. Европейският парламент и Съветът имат достъп до информацията, посочена в параграф 1, в съответствие с приложимите правила.
4. Едновременно с изпращането им на членовете на комитетите Комисията предоставя на Европейския парламент и на Съвета достъп до документите, посочени в параграф 1, букви б), г) и е), като същевременно ги уведомява за наличието на такива документи.
5. Данните на всички документи, посочени в параграф 1, букви от а) до ж), както и информацията, посочена в параграф 1, буква з), са публично достъпни в регистъра.
Член 11
Право на контрол на Европейския парламент и Съвета
Когато основният акт е приет по обикновената законодателна процедура, Европейският парламент или Съветът могат по всяко време да уведомят Комисията, че по тяхно мнение даден проект на акт за изпълнение превишава изпълнителните правомощия, предоставени в основния акт. В такъв случай Комисията преразглежда проекта на акта за изпълнение, като взема предвид изразените позиции, и информира Европейския парламент и Съвета дали възнамерява да запази, измени или оттегли проекта на акта за изпълнение.
Член 12
Отмяна на Решение 1999/468/ЕО
Решение 1999/468/ЕО се отменя.
Действието на член 5а от Решение 1999/468/ЕО се запазва за целите на съществуващите основни актове, които съдържат позоваване на този член.
Член 13
Преходни разпоредби: адаптиране на действащи основни актове
1. Когато в основни актове, приети преди влизането в сила на настоящия регламент, се предвижда Комисията да упражнява изпълнителните правомощия в съответствие с Решение 1999/468/ЕО, се прилагат следните правила:
а)
когато основният акт съдържа позоваване на член 3 от Решение 1999/468/ЕО, се прилага процедурата по консултиране, посочена в член 4 от настоящия регламент;
б)
когато основният акт съдържа позоваване на член 4 от Решение 1999/468/ЕО, се прилага процедурата по разглеждане, посочена в член 5 от настоящия регламент, с изключение на член 5, параграф 4, втора и трета алинея;
в)
когато основният акт съдържа позоваване на член 5 от Решение 1999/468/ЕО, се прилага процедурата по разглеждане, посочена в член 5 от настоящия регламент, и се смята, че основният акт предвижда, че при липса на становище, Комисията не може да приеме акта за изпълнение, както е предвидено в член 5, параграф 4, втора алинея, буква б);
г)
когато основният акт съдържа позоваване на член 6 от Решение 1999/468/ЕО, се прилага член 8 от настоящия регламент;
д)
когато основният акт съдържа позоваване на членове 7 и 8 от Решение 1999/468/ЕО, се прилагат членове 10 и 11 от настоящия регламент.
2. За целите на параграф 1 членове 3 и 9 от настоящия регламент се прилагат към всички съществуващи комитети.
3. Член 7 от настоящия регламент се прилага само за съществуващите процедури, които съдържат позоваване на член 4 от Решение 1999/468/ЕО.
4. Преходните разпоредби, установени в настоящия член, не предопределят естеството на съответните актове.
Член 14
Преходен режим
Настоящият регламент не засяга започналите процедури, по които вече има становище на комитет в съответствие с Решение 1999/468/ЕО.
Член 15
Преглед
До 1 март 2016 г. Комисията представя пред Европейския парламент и Съвета доклад за прилагането на настоящия регламент, придружен, ако е необходимо, от подходящи законодателни предложения.
Член 16
Влизане в сила
Настоящият регламент влиза в сила на 1 март 2011 г.
Настоящият регламент е задължителен в своята цялост и се прилага пряко във всички държави-членки.
Съставенo в Страсбург на 16 февруари 2011 година.
EUROOPAN PARLAMENTIN JA NEUVOSTON ASETUS (EU) N:o 182/2011,
annettu 16 päivänä helmikuuta 2011,
yleisistä säännöistä ja periaatteista, joiden mukaisesti jäsenvaltiot valvovat komission täytäntöönpanovallan käyttöä
EUROOPAN PARLAMENTTI JA EUROOPAN UNIONIN NEUVOSTO, jotka
ottavat huomioon Euroopan unionin toiminnasta tehdyn sopimuksen ja erityisesti sen 291 artiklan 3 kohdan,
ottavat huomioon Euroopan komission ehdotuksen,
sen jälkeen kun esitys lainsäätämisjärjestyksessä hyväksyttäväksi säädökseksi on toimitettu kansallisille parlamenteille,
noudattavat tavallista lainsäätämisjärjestystä (1),
sekä katsovat seuraavaa:
(1)
Jos unionin oikeudellisesti velvoittavat säädökset edellyttävät yhdenmukaista täytäntöönpanoa, näissä säädöksissä, jäljempänä ’perussäädökset’, siirretään täytäntöönpanovaltaa komissiolle tai, tietyissä asianmukaisesti perustelluissa tapauksissa sekä Euroopan unionista tehdyn sopimuksen 24 ja 26 artiklassa määrätyissä tapauksissa, neuvostolle.
(2)
On lainsäätäjän asia päättää Euroopan unionin toiminnasta tehdyssä sopimuksessa vahvistettuja perusteita täysimääräisesti noudattaen kunkin perussäädöksen osalta, siirretäänkö täytäntöönpanovaltaa komissiolle mainitun perussopimuksen 291 artiklan 2 kohdan mukaisesti.
(3)
Tähän asti komission täytäntöönpanovallan käyttöä on säädelty neuvoston päätöksellä 1999/468/EY (2).
(4)
Euroopan unionin toiminnasta tehdyssä sopimuksessa edellytetään nyt, että Euroopan parlamentti ja neuvosto vahvistavat yleiset säännöt ja periaatteet, joiden mukaisesti jäsenvaltiot valvovat komission täytäntöönpanovallan käyttöä.
(5)
On tarpeen varmistaa, että tällaista valvontaa koskevat menettelyt ovat selkeitä, tehokkaita ja oikeassa suhteessa täytäntöönpanosäädösten luonteeseen ja että niissä on otettu huomioon Euroopan unionin toiminnasta tehdyn sopimuksen institutionaaliset vaatimukset sekä päätöksen 1999/468/EY täytäntöönpanosta saatu kokemus ja siinä noudatettu yhteinen käytäntö.
(6)
Kun perussäädöksessä edellytetään jäsenvaltioiden suorittavan valvontaa komission hyväksyessä täytäntöönpanosäädöksiä, on asianmukaista, että tätä valvontaa varten perustetaan komiteoita, jotka muodostuvat jäsenvaltioiden edustajista ja joiden puheenjohtajana on komission edustaja.
(7)
Valvontamekanismiin olisi tarvittaessa sisällytettävä asian saattaminen muutoksenhakukomiteaan, jonka olisi kokoonnuttava asianmukaisella tasolla.
(8)
Menettelyn yksinkertaistamiseksi komission olisi täytäntöönpanovaltaa käyttäessään noudatettava ainoastaan jompaakumpaa kahdesta menettelystä, jotka ovat neuvoa-antava menettely ja tarkastelumenettely.
(9)
Jotta menettelyä voidaan yksinkertaistaa edelleen, olisi komiteoihin sovellettava yhteisiä menettelysääntöjä, mukaan lukien keskeiset säännökset, jotka koskevat niiden työskentelyä sekä mahdollisuutta antaa lausunto kirjallista menettelyä noudattaen.
(10)
Olisi säädettävä perusteet sen määrittämiseksi, mitä menettelyä käytetään komission antamia täytäntöönpanosäädöksiä hyväksyttäessä. Paremman yhdenmukaisuuden edistämiseksi menettelyä koskevien vaatimusten olisi oltava oikeassa suhteessa hyväksyttävien täytäntöönpanosäädösten luonteeseen ja vaikutukseen.
(11)
Tarkastelumenettelyä olisi sovellettava erityisesti silloin, kun hyväksytään yleisluonteisia säädöksiä, joiden tarkoituksena on panna täytäntöön perussäädöksiä, ja erityisiä täytäntöönpanosäädöksiä, joiden vaikutus saattaa olla merkittävä. Tällä menettelyllä olisi varmistettava, ettei komissio voi hyväksyä täytäntöönpanosäädöksiä, elleivät ne ole komitean lausunnon mukaisia, lukuun ottamatta hyvin poikkeuksellisia olosuhteita, joissa niitä voidaan soveltaa rajoitetun ajan. Menettelyllä olisi varmistettava myös se, että komissio voi tarkastella uudelleen ehdotusta täytäntöönpanosäädökseksi, jos komitea ei ole antanut lausuntoa, ja ottaa tuolloin huomioon komiteassa ilmaistut näkemykset.
(12)
Jos perussäädöksellä siirretään komissiolle täytäntöönpanovaltaa, joka liittyy budjettivaikutuksiltaan huomattaviin tai kolmansia maita koskeviin ohjelmiin, olisi sovellettava tarkastelumenettelyä.
(13)
Komitean puheenjohtajan olisi pyrittävä löytämään ratkaisuja, joilla on mahdollisimman laaja tuki komiteassa tai muutoksenhakukomiteassa, ja selitettävä, millä tavoin keskustelut ja muutosehdotukset on otettu huomioon. Tämän vuoksi komission olisi kiinnitettävä erityistä huomiota komiteassa tai muutoksenhakukomiteassa ilmaistuihin näkemyksiin, jotka koskevat ehdotuksia lopullisiksi polkumyynti- tai tasoitustoimenpiteiksi.
(14)
Kun komissio harkitsee, hyväksyykö se täytäntöönpanosäädöksiksi muita ehdotuksia, jotka koskevat erityisen arkoja aloja, kuten verotusta, kuluttajien terveyttä, elintarviketurvallisuutta ja ympäristönsuojelua, se pyrkii tasapainoisen ratkaisun löytääkseen mahdollisuuksien mukaan välttämään poikkeamasta muutoksenhakukomiteassa mahdollisesti esiin tulevasta täytäntöönpanosäädöksen aiheellisuutta vastustavasta vallitsevasta kannasta.
(15)
Neuvoa-antavaa menettelyä olisi pääsääntöisesti sovellettava kaikissa muissa tapauksissa tai aina silloin, kun se katsotaan asianmukaisemmaksi menettelyksi.
(16)
Erittäin kiireellisissä tapauksissa olisi oltava mahdollista hyväksyä välittömästi sovellettavia täytäntöönpanosäädöksiä, jos tällaisesta mahdollisuudesta säädetään perussäädöksessä.
(17)
Euroopan parlamentille ja neuvostolle olisi tiedotettava viipymättä ja säännöllisin väliajoin komiteoiden työskentelystä.
(18)
Euroopan parlamentin ja neuvoston olisi, kun otetaan huomioon niillä olevat oikeudet, jotka liittyvät unionin säädösten laillisuuden tarkistamiseen, voitava milloin tahansa ilmoittaa komissiolle katsovansa, että ehdotus täytäntöönpanosäädökseksi ylittää perussäädöksessä säädetyn täytäntöönpanovallan.
(19)
Olisi varmistettava, että yleisöllä on mahdollisuus saada tietoja komiteoiden työskentelystä Euroopan parlamentin, neuvoston ja komission asiakirjojen saamisesta yleisön tutustuttavaksi 30 päivänä toukokuuta 2001 annetun Euroopan parlamentin ja neuvoston asetuksen (EY) N:o 1049/2001 (3) mukaisesti.
(20)
Komission olisi ylläpidettävä rekisteriä, joka sisältää tietoja komiteoiden työskentelystä. Sen vuoksi olisi salaisiksi luokiteltujen asiakirjojen suojaa koskevia sääntöjä, joita sovelletaan komissioon, sovellettava myös tämän rekisterin käyttöön.
(21)
Päätös 1999/468/EY olisi kumottava. Jotta voidaan huolehtia siirtymisestä päätöksen 1999/468/EY mukaisesta sääntelystä tämän asetuksen soveltamiseen, olisi kaikki voimassa olevassa lainsäädännössä olevat viittaukset mainitussa päätöksessä säädettyihin menettelyihin, sen 5 a artiklassa säädettyä valvonnan käsittävää sääntelymenettelyä lukuun ottamatta, katsottava viittauksiksi tässä asetuksessa säädettyihin vastaaviin menettelyihin. Päätöksen 1999/468/EY 5 a artiklan vaikutukset olisi pidettävä tilapäisesti voimassa niiden voimassa olevien perussäädösten osalta, joissa viitataan tuohon artiklaan.
(22)
Tämä asetus ei vaikuta kilpailusääntöjen täytäntöönpanoa koskevaan komission toimivaltaan, josta määrätään Euroopan unionin toiminnasta tehdyssä sopimuksessa,
OVAT HYVÄKSYNEET TÄMÄN ASETUKSEN:
1 artikla
Kohde
Tässä asetuksessa säädetään yleiset säännöt ja periaatteet, joita sovelletaan silloin, kun oikeudellisesti velvoittavassa unionin säädöksessä, jäljempänä ’perussäädös’, määritetään yhdenmukaisen täytäntöönpanon tarve ja edellytetään, että jäsenvaltiot valvovat komissiota tämän hyväksyessä täytäntöönpanosäädöksiä.
2 artikla
Menettelyn valinta
1. Perussäädöksessä voidaan säätää neuvoa-antavan menettelyn tai tarkastelumenettelyn soveltamisesta, jolloin otetaan huomioon tarvittavan täytäntöönpanosäädöksen luonne tai vaikutukset.
2. Tarkastelumenettelyä sovelletaan erityisesti silloin, kun hyväksytään
a)
yleisluonteisia täytäntöönpanosäädöksiä;
b)
muita täytäntöönpanosäädöksiä, jotka liittyvät
i)
vaikutuksiltaan huomattaviin ohjelmiin;
ii)
yhteiseen maatalouspolitiikkaan ja kalastuspolitiikkaan;
iii)
ympäristöön, turvallisuuteen taikka ihmisten, eläinten tai kasvien terveyden tai turvallisuuden suojeluun;
iv)
yhteiseen kauppapolitiikkaan;
v)
verotukseen.
3. Neuvoa-antavaa menettelyä sovelletaan pääsääntöisesti niiden täytäntöönpanosäädösten hyväksymiseen, jotka eivät kuulu 2 kohdan soveltamisalaan. Neuvoa-antavaa menettelyä voidaan kuitenkin asianmukaisesti perustelluissa tapauksissa soveltaa 2 kohdassa tarkoitettujen täytäntöönpanosäädösten hyväksymiseen.
3 artikla
Yhteiset säännökset
1. Tässä artiklassa säädettyjä yhteisiä säännöksiä sovelletaan kaikkiin 4-8 artiklassa tarkoitettuihin menettelyihin.
2. Komissiota avustaa komitea, joka muodostuu jäsenvaltioiden edustajista. Komitean puheenjohtajana on komission edustaja. Puheenjohtaja ei osallistu komitean äänestyksiin.
3. Puheenjohtaja esittää komitealle ehdotuksen täytäntöönpanosäädökseksi, joka komission on määrä hyväksyä.
Asianmukaisesti perusteltuja tapauksia lukuun ottamatta puheenjohtaja kutsuu kokouksen koolle aikaisintaan 14 päivän kuluttua siitä, kun ehdotus täytäntöönpanosäädökseksi ja alustava esityslista on toimitettu komitealle. Komitea antaa lausuntonsa ehdotuksesta täytäntöönpanosäädökseksi määräajassa, jonka puheenjohtaja voi asettaa asian kiireellisyyden mukaan. Määräaikojen on oltava oikeasuhteisia ja niillä on annettava komitean jäsenille tosiasiallinen mahdollisuus tarkastella varhaisessa vaiheessa ehdotuksia täytäntöönpanosäädöksiksi ja ilmaista näkemyksensä.
4. Ennen kuin komitea antaa lausunnon, kuka tahansa komitean jäsen voi ehdottaa muutoksia, ja puheenjohtaja voi tuoda esiin muutettuja ehdotuksia täytäntöönpanosäädökseksi.
Puheenjohtajan on pyrittävä löytämään ratkaisuja, joilla on mahdollisimman laaja tuki komiteassa. Puheenjohtaja ilmoittaa komitealle siitä, miten keskustelut ja muutosehdotukset on otettu huomioon, erityisesti siltä osin kuin on kyse ehdotuksista, joilla on ollut laaja tuki komiteassa.
5. Asianmukaisesti perustelluissa tapauksissa puheenjohtaja voi hankkia komitean lausunnon kirjallista menettelyä noudattaen. Puheenjohtaja lähettää komitean jäsenille ehdotuksen täytäntöönpanosäädökseksi ja asettaa määräajan lausunnon antamiselle asian kiireellisyyden mukaan. Komitean jäsenen, joka ei ennen määräajan päättymistä vastusta ehdotusta täytäntöönpanosäädökseksi tai ei nimenomaisesti pidättäydy äänestämästä siitä, katsotaan antaneen suostumuksensa ehdotukselle täytäntöönpanosäädökseksi.
Jollei perussäädöksessä toisin säädetä, kirjallinen menettely päätetään tuloksettomana, jos puheenjohtaja ensimmäisessä alakohdassa tarkoitetussa määräajassa niin päättää tai komitean jäsen sitä pyytää. Tällöin puheenjohtaja kutsuu komitean koolle kohtuullisen ajan kuluessa.
6. Komitean lausunto merkitään pöytäkirjaan. Komitean jäsenillä on oikeus pyytää, että heidän kantansa merkitään pöytäkirjaan. Puheenjohtaja lähettää pöytäkirjan viipymättä komitean jäsenille.
7. Tapauksen mukaan valvontajärjestelmään sisällytetään mahdollisuus saattaa asia muutoksenhakukomitean käsiteltäväksi.
Muutoksenhakukomitea hyväksyy työjärjestyksensä komission ehdotuksesta jäsentensä yksinkertaisella enemmistöllä.
Jos asia pannaan vireille muutoksenhakukomiteassa, se kokoontuu asianmukaisesti perusteltuja tapauksia lukuun ottamatta aikaisintaan 14 päivän ja viimeistään kuuden viikon kuluttua päivästä, jona asia on saatettu sen käsiteltäväksi. Muutoksenhakukomitean on annettava lausuntonsa kahden kuukauden kuluttua päivästä, jona asia on saatettu sen käsiteltäväksi, sanotun kuitenkaan rajoittamatta 3 kohdan soveltamista.
Komission edustaja toimii muutoksenhakukomitean puheenjohtajana.
Puheenjohtaja määrää muutoksenhakukomitean kokouspäivän tiiviissä yhteistyössä komitean jäsenten kanssa, jotta jäsenvaltiot ja komissio voivat huolehtia siitä, että ne ovat siinä edustettuina asianmukaisella tasolla. Komissio kutsuu koolle muutoksenhakukomitean ensimmäisen kokouksen viimeistään 1 päivänä huhtikuuta 2011, jotta komitea voi hyväksyä työjärjestyksensä.
4 artikla
Neuvoa-antava menettely
1. Jos sovelletaan neuvoa-antavaa menettelyä, komitea antaa lausuntonsa, tarvittaessa äänestettyään. Jos komitea äänestää, lausunto annetaan sen jäsenten yksinkertaisella enemmistöllä.
2. Komissio päättää, hyväksytäänkö ehdotus täytäntöönpanosäädökseksi, ottaen mahdollisimman suuressa määrin huomioon komiteassa käydyistä keskusteluista tehdyt päätelmät ja komitean antaman lausunnon.
5 artikla
Tarkastelumenettely
1. Jos sovelletaan tarkastelumenettelyä, komitea antaa lausuntonsa Euroopan unionista tehdyn sopimuksen 16 artiklan 4 ja 5 kohdassa ja, soveltuvissa tapauksissa, Euroopan unionin toiminnasta tehdyn sopimuksen 238 artiklan 3 kohdassa määrätyllä enemmistöllä, kun on kyse säädöksistä, jotka hyväksytään komission ehdotuksesta. Komiteaan kuuluvien jäsenvaltioiden edustajien äänet painotetaan mainituissa artikloissa määrätyin tavoin.
2. Jos komitea antaa puoltavan lausunnon, komissio hyväksyy ehdotuksen täytäntöönpanosäädökseksi.
3. Jos komitea antaa kielteisen lausunnon, komissio ei hyväksy kyseessä olevaa ehdotusta täytäntöönpanosäädökseksi, sanotun kuitenkaan rajoittamatta 7 artiklan soveltamista. Jos täytäntöönpanosäädös katsotaan tarpeelliseksi, puheenjohtaja voi joko toimittaa muutetun ehdotuksen täytäntöönpanosäädökseksi samalle komitealle kahden kuukauden kuluessa kielteisen lausunnon antamisesta tai toimittaa ehdotuksen täytäntöönpanosäädökseksi muutoksenhakukomitean käsiteltäväksi kuukauden kuluessa tällaisen lausunnon antamisesta.
4. Jos lausuntoa ei anneta, komissio voi, toisessa alakohdassa säädettyjä tapauksia lukuun ottamatta, hyväksyä ehdotuksen täytäntöönpanosäädökseksi. Jos komissio ei hyväksy ehdotusta täytäntöönpanosäädökseksi, puheenjohtaja voi esittää komitealle sitä koskevan muutetun ehdotuksen.
Jäljempänä olevan 7 artiklan soveltamista rajoittamatta komissio ei hyväksy ehdotusta täytäntöönpanosäädökseksi, jos
a)
säädös koskee verotusta, rahoituspalveluja tai ihmisten, eläinten tai kasvien terveyden tai turvallisuuden suojelua taikka lopullisia monenvälisiä suojatoimenpiteitä;
b)
perussäädöksessä säädetään, ettei ehdotusta täytäntöönpanosäädökseksi voida hyväksyä, ellei lausuntoa ole annettu; tai
c)
komitean jäsenten yksinkertainen enemmistö vastustaa sitä.
Jos täytäntöönpanosäädös katsotaan jossain toisessa alakohdassa tarkoitetussa tapauksessa tarpeelliseksi, puheenjohtaja voi joko toimittaa muutetun ehdotuksen mainitusta säädöksestä samalle komitealle kahden kuukauden kuluessa äänestyksestä tai toimittaa ehdotuksen täytäntöönpanosäädökseksi muutoksenhakukomitean käsiteltäväksi kuukauden kuluessa äänestyksestä.
5. Poiketen siitä, mitä 4 kohdassa säädetään, seuraavaa menettelyä noudatetaan hyväksyttäessä ehdotuksia lopullisiksi polkumyynti- tai tasoitustoimenpiteiksi, jos komitea ei ole antanut lausuntoa ja sen jäsenten yksinkertainen enemmistö vastustaa ehdotusta täytäntöönpanosäädökseksi.
Komissio neuvottelee jäsenvaltioiden kanssa. Aikaisintaan 14 päivän ja viimeistään kuukauden kuluttua komitean kokouksesta komissio ilmoittaa komitean jäsenille neuvottelujen tuloksista ja toimittaa ehdotuksen täytäntöönpanosäädökseksi muutoksenhakukomitean käsiteltäväksi. Poiketen siitä, mitä 3 artiklan 7 kohdassa säädetään, muutoksenhakukomitea kokoontuu aikaisintaan 14 päivän ja viimeistään kuukauden kuluttua siitä, kun ehdotus täytäntöönpanosäädökseksi on saatettu sen käsiteltäväksi. Muutoksenhakukomitea antaa lausuntonsa 6 artiklan mukaisesti. Tässä kohdassa säädetyt määräajat eivät vaikuta tarpeeseen noudattaa asiaa koskevissa perussäädöksissä säädettyjä määräaikoja.
6 artikla
Asian saattaminen muutoksenhakukomitean käsiteltäväksi
1. Muutoksenhakukomitea antaa lausuntonsa 5 artiklan 1 kohdassa säädetyllä enemmistöllä.
2. Ennen lausunnon antamista kaikki muutoksenhakukomitean jäsenet voivat ehdottaa muutoksia ehdotukseen täytäntöönpanosäädökseksi ja puheenjohtaja voi päättää, muutetaanko sitä.
Puheenjohtajan on pyrittävä löytämään ratkaisuja, joilla on mahdollisimman laaja tuki muutoksenhakukomiteassa.
Puheenjohtaja ilmoittaa muutoksenhakukomitealle siitä, miten keskustelut ja muutosehdotukset on otettu huomioon, erityisesti siltä osin kuin on kyse sellaisista muutosehdotuksista, joita on laajalti kannatettu muutoksenhakukomiteassa.
3. Jos muutoksenhakukomitea antaa puoltavan lausunnon, komissio hyväksyy ehdotuksen täytäntöönpanosäädökseksi.
Jos lausuntoa ei anneta, komissio voi hyväksyä ehdotuksen täytäntöönpanosäädökseksi.
Jos muutoksenhakukomitea antaa kielteisen lausunnon, komissio ei hyväksy ehdotusta täytäntöönpanosäädökseksi.
4. Poiketen siitä, mitä 3 kohdassa säädetään, komissio ei lopullisten monenvälisten suojatoimenpiteiden hyväksymisen osalta hyväksy ehdotettua toimenpidettä, jos 5 artiklan 1 kohdassa säädetyllä enemmistöllä hyväksyttyä puoltavaa lausuntoa ei ole annettu.
5. Poiketen siitä, mitä 1 kohdassa säädetään, muutoksenhakukomitea antaa 1 päivään syyskuuta 2012 saakka lausuntonsa lopullisia polkumyynti- tai tasoitustoimenpiteitä koskevan ehdotuksen johdosta jäsentensä yksinkertaisella enemmistöllä.
7 artikla
Täytäntöönpanosäädösten hyväksyminen poikkeustapauksissa
Poiketen siitä, mitä 5 artiklan 3 kohdassa ja 5 artiklan 4 kohdan toisessa alakohdassa säädetään, komissio voi hyväksyä ehdotuksen täytäntöönpanosäädökseksi, jos se on tarpeen hyväksyä viipymättä, jotta vältetään merkittävien markkinahäiriöiden syntyminen maatalousalalla tai unionin taloudellisten etujen vaarantuminen Euroopan unionin toiminnasta tehdyn sopimuksen 325 artiklassa tarkoitetulla tavalla.
Tällöin komissio saattaa hyväksytyn täytäntöönpanosäädöksen välittömästi muutoksenhakukomitean käsiteltäväksi. Jos muutoksenhakukomitea antaa hyväksytystä täytäntöönpanosäädöksestä kielteisen lausunnon, komissio kumoaa tämän säädöksen välittömästi. Jos muutoksenhakukomitea antaa puoltavan lausunnon tai jos lausuntoa ei anneta, täytäntöönpanosäädös jää voimaan.
8 artikla
Välittömästi sovellettavat täytäntöönpanosäädökset
1. Poiketen siitä, mitä 4 ja 5 artiklassa säädetään, perussäädöksessä voidaan säätää, että asianmukaisesti perustelluissa erittäin kiireellisissä tapauksissa sovelletaan tätä artiklaa.
2. Komissio hyväksyy välittömästi sovellettavan täytäntöönpanosäädöksen saattamatta sitä ennalta komitean käsiteltäväksi, ja se on voimassa enintään kuuden kuukauden ajan, jollei perussäädöksessä toisin säädetä.
3. Puheenjohtaja toimittaa 2 kohdassa tarkoitetun säädöksen viimeistään 14 päivän kuluessa sen hyväksymisestä asianomaiselle komitealle tämän lausunnon saamiseksi.
4. Jos sovelletaan tarkastelumenettelyä ja komitea antaa kielteisen lausunnon, komissio kumoaa välittömästi 2 kohdan mukaisesti hyväksytyn täytäntöönpanosäädöksen.
5. Jos komissio hyväksyy väliaikaisia polkumyynti- tai tasoitustoimenpiteitä, sovelletaan tässä artiklassa säädettyä menettelyä. Komissio hyväksyy tällaisia toimenpiteitä neuvoteltuaan jäsenvaltioiden kanssa tai, erittäin kiireellisissä tapauksissa, ilmoitettuaan asiasta niille. Jälkimmäisessä tapauksessa neuvottelut käydään viimeistään kymmenen päivän kuluessa siitä, kun jäsenvaltioille on ilmoitettu komission hyväksymistä toimenpiteistä.
9 artikla
Työjärjestys
1. Kukin komitea hyväksyy puheenjohtajansa ehdotuksesta ja jäsentensä yksinkertaisella enemmistöllä työjärjestyksensä työjärjestyksen mallin pohjalta, jonka komissio laatii neuvoteltuaan jäsenvaltioiden kanssa. Komissio julkaisee tämän mallin Euroopan unionin virallisessa lehdessä.
Jo olemassa olevat komiteat mukauttavat tarvittaessa työjärjestyksensä työjärjestyksen mallin mukaiseksi.
2. Komiteoihin sovelletaan samoja yleisön oikeutta tutustua asiakirjoihin koskevia periaatteita ja edellytyksiä sekä tietosuojaa koskevia sääntöjä, joita sovelletaan komissioon.
10 artikla
Komiteoiden työskentelystä tiedottaminen
1. Komissio pitää yllä komiteoiden työskentelyä koskevaa rekisteriä, joka sisältää
a)
luettelon komiteoista;
b)
komiteoiden kokousten esityslistat;
c)
yhteenvedon kokouspöytäkirjoista sekä luettelot viranomaisista ja organisaatioista, joihin jäsenvaltioiden edustajikseen nimeämät henkilöt kuuluvat;
d)
ehdotukset täytäntöönpanosäädöksiksi, joista komiteoita on pyydetty antamaan lausunto;
e)
äänestystulokset;
f)
komiteoiden lausuntojen antamisen jälkeen laaditut lopulliset ehdotukset täytäntöönpanosäädöksiksi;
g)
tiedot, jotka koskevat komission antamaa hyväksyntää lopullisille ehdotuksille täytäntöönpanosäädöksiksi; ja
h)
tilastotietoja komiteoiden työskentelystä.
2. Komissio julkaisee myös vuosikertomuksen komiteoiden työskentelystä.
3. Euroopan parlamentilla ja neuvostolla on oikeus sovellettavien sääntöjen mukaisesti saada 1 kohdassa tarkoitetut tiedot käyttöönsä.
4. Komissio antaa Euroopan parlamentin ja neuvoston saataville 1 kohdan b, d ja f alakohdassa tarkoitetut asiakirjat samaan aikaan, kun ne lähetetään komitean jäsenille, ja ilmoittaa niille samalla, että tällaiset asiakirjat ovat saatavilla.
5. Kaikkia 1 kohdan a-g alakohdassa tarkoitettuja asiakirjoja sekä 1 kohdan h alakohdassa tarkoitettuja tietoja koskevat viitetiedot julkistetaan rekisterissä.
11 artikla
Euroopan parlamentin ja neuvoston tarkistamisoikeus
Jos perussäädös on hyväksytty tavallisessa lainsäätämisjärjestyksessä, Euroopan parlamentti tai neuvosto voi milloin tahansa ilmoittaa komissiolle katsovansa, että ehdotus täytäntöönpanosäädökseksi ylittää perussäädöksessä säädetyn täytäntöönpanovallan. Tällöin komissio tarkastelee uudelleen ehdotusta täytäntöönpanosäädökseksi esitetyt kannat huomioiden ja ilmoittaa Euroopan parlamentille ja neuvostolle, aikooko se pitää voimassa ehdotuksen täytäntöönpanosäädökseksi, muuttaa sitä tai peruuttaa sen.
12 artikla
Päätöksen 1999/468/EY kumoaminen
Kumotaan päätös 1999/468/EY.
Päätöksen 1999/468/EY 5 a artiklan vaikutukset pysyvät voimassa niiden voimassa olevien perussäädösten osalta, joissa siihen viitataan.
13 artikla
Siirtymäsäännökset: voimassa olevien perussäädösten mukauttaminen
1. Jos ennen tämän asetuksen voimaantuloa hyväksytyissä perussäädöksissä säädetään komission täytäntöönpanovallan käytöstä päätöksen 1999/468/EY mukaisesti, sovelletaan seuraavia sääntöjä:
a)
jos perussäädöksessä viitataan päätöksen 1999/468/EY 3 artiklaan, sovelletaan tämän asetuksen 4 artiklassa tarkoitettua neuvoa-antavaa menettelyä;
b)
jos perussäädöksessä viitataan päätöksen 1999/468/EY 4 artiklaan, sovelletaan tämän asetuksen 5 artiklassa tarkoitettua tarkastelumenettelyä, 5 artiklan 4 kohdan toista ja kolmatta alakohtaa lukuun ottamatta;
c)
jos perussäädöksessä viitataan päätöksen 1999/468/EY 5 artiklaan, sovelletaan tämän asetuksen 5 artiklassa tarkoitettua tarkastelumenettelyä ja perussäädöksessä katsotaan säädetyn, ettei komissio saa hyväksyä ehdotusta täytäntöönpanosäädökseksi, jollei lausuntoa ole annettu, siten kuin 5 artiklan 4 kohdan toisen alakohdan b alakohdassa on mainittu;
d)
jos perussäädöksessä viitataan päätöksen 1999/468/EY 6 artiklaan, sovelletaan tämän asetuksen 8 artiklaa;
e)
jos perussäädöksessä viitataan päätöksen 1999/468/EY 7 ja 8 artiklaan, sovelletaan tämän asetuksen 10 ja 11 artiklaa.
2. Edellä olevaa 1 kohtaa sovellettaessa tämän asetuksen 3 ja 9 artiklaa sovelletaan kaikkiin jo olemassa oleviin komiteoihin.
3. Tämän asetuksen 7 artiklaa sovelletaan ainoastaan niihin voimassa oleviin menettelyihin, joissa viitataan päätöksen 1999/468/EY 4 artiklaan.
4. Tässä artiklassa olevat siirtymäsäännökset eivät vaikuta asianomaisten säädösten luonteeseen.
14 artikla
Siirtymäjärjestelyt
Tällä asetuksella ei ole vaikutusta vireillä oleviin menettelyihin, joissa komitea on jo antanut lausuntonsa päätöksen 1999/468/EY mukaisesti.
15 artikla
Uudelleentarkastelu
Komissio antaa viimeistään 1 päivänä maaliskuuta 2016 Euroopan parlamentille ja neuvostolle tämän asetuksen täytäntöönpanoa koskevan kertomuksen, johon liitetään tarvittaessa asianmukaisia lainsäädäntöehdotuksia.
16 artikla
Voimaantulo
Tämä asetus tulee voimaan 1 päivänä maaliskuuta 2011.
Tämä asetus on kaikilta osiltaan velvoittava, ja sitä sovelletaan sellaisenaan kaikissa jäsenvaltioissa.
Tehty Strasbourgissa 16 päivänä helmikuuta 2011.