РЕШЕНИЕ ЗА ИЗПЪЛНЕНИЕ НА СЪВЕТА
от 22 ноември 2010 година
за предоставяне на разрешение на Германия, Италия и Австрия да въведат специална мярка за дерогация от член 193 от Директива 2006/112/ЕО и за изменение на Решение 2007/250/ЕО за удължаване на срока на действие на разрешението, предоставено на Обединеното кралство
(2010/710/ЕС)
СЪВЕТЪТ НА ЕВРОПЕЙСКИЯ СЪЮЗ,
като взе предвид Договора за функционирането на Европейския съюз,
като взе предвид Директива 2006/112/ЕО на Съвета от 28 ноември 2006 г. относно общата система на данъка върху добавената стойност (1), и по-специално член 395, параграф 1 от нея,
като взе предвид предложението на Европейската комисия,
като има предвид, че:
(1)
С писма, регистрирани в генералния секретариат на Комисията на 3 август 2007 г., 23 декември 2009 г. и 17 февруари 2010 г., съответно Италия, Германия и Австрия поискаха разрешение да въведат специална мярка за дерогация от член 193 от Директива 2006/112/ЕО по отношение на лицето - платец на данъка върху добавената стойност (наричан по-долу „ДДС“). С писмо, регистрирано в генералния секретариат на Комисията на 10 февруари 2010 г., Обединеното кралство поиска удължаване на срока на действие на разрешението, предоставено с Решение 2007/250/ЕО на Съвета от 16 април 2007 г., с което се разрешава на Обединеното кралство да въведе специална мярка за дерогация от член 193 от Директива 2006/112/ЕО относно общата система за данъка върху добавената стойност (2).
(2)
С писмо от 11 януари 2010 г. Комисията информира останалите държави-членки за отправеното от Германия искане и с писмо от 9 март 2010 г. - за исканията, отправени от Италия, Австрия и Обединеното кралство. Комисията уведоми Германия с писмо от 12 януари 2010 г., а Италия, Австрия и Обединеното кралство - с писма от 11 март 2010 г., че разполага с пълната информация, която смята за необходима за разглеждане на искането.
(3)
Съгласно член 193 от Директива 2006/112/ЕО лице - платец на ДДС, е данъчнозадълженото лице, което доставя стоките. Целта на дерогациите, поискани от Германия, Италия и Австрия, е отговорността за плащане на данъка да бъде прехвърлена върху данъчнозадълженото лице, на което се доставят стоките, но само при определени условия и само във връзка с определени продукти, а именно мобилни телефони и устройства с интегрални схеми.
(4)
Значителен брой търговци на определени продукти, по-специално на мобилни телефони и устройства с интегрални схеми, не плащат ДДС на данъчните органи, след като са продали продуктите си. Техните клиенти обаче имат право на приспадане на данъка, тъй като разполагат с редовна фактура. В най-драстичните случаи на незаконно избягване на данъчно облагане едни и същи стоки се препродават неколкократно по схемата „верижна измама“, без да се плаща ДДС на данъчните органи. В такива случаи, като се определя получателят на стоките за лице - платец на ДДС, с дерогацията се премахва възможността за използване на тази форма на незаконно избягване на данъчно облагане. Тя не засяга размера на дължимия ДДС.
(5)
С цел да гарантират ефективното действие на дерогацията и да не позволят изместването на незаконното избягване на данъчно облагане към други продукти или към търговията на дребно, Германия, Италия и Австрия следва да въведат подходящи изисквания за контрол и отчетност. Комисията следва да бъде информирана за приетите конкретни мерки за наблюдение на действието на дерогацията.
(6)
Мярката е пропорционална на преследваните цели, тъй като не е предназначена за общо приложение, а само за определени групи от продукти с повишена степен на риск от незаконно избягване на данъчно облагане, по отношение на които мащабът на незаконното избягване на данъчно облагане е довел до значително намаляване на данъчните постъпления. Освен това използването на механизма за обратно начисляване предполага по-малък риск от изместване на измамите към търговията на дребно с въпросните продукти, тъй като мобилните телефони обикновено се доставят от големи телефонни дружества и мярката е приложима за интегрални схеми преди интегрирането им в продукти, предназначени за крайния потребител.
(7)
Разрешението е по принцип краткосрочно, тъй като не може да се установи със сигурност, че мярката ще постигне целите си, а въздействието ѝ върху начина на функциониране на системата на ДДС в държавите-членки, които я прилагат, и в останалите държави-членки, не може да бъде оценено предварително.
(8)
На Обединеното кралство следва да се разреши да продължи да прилага действащата специална мярка до датата на изтичане на срока на разрешението, предоставено на Германия, Италия и Австрия.
(9)
Дерогацията няма отрицателно въздействие върху собствените ресурси на Съюза, формирани от ДДС,
ПРИЕ НАСТОЯЩОТО РЕШЕНИЕ:
Член 1
1. Чрез дерогация от член 193 от Директива 2006/112/ЕО на Германия се разрешава да определи за лице - платец на ДДС, данъчнозадълженото лице, на което се доставят следните стоки:
а)
мобилни телефони, които са устройства, изработени или приспособени за употреба във връзка с лицензирана мрежа и работещи на определени честоти, независимо дали имат или нямат друга употреба;
б)
устройства с интегрални схеми, като микропроцесори и централни процесори, преди интегрирането им в продукти, предназначени за крайния потребител.
2. Дерогацията се прилага по отношение на доставките на стоки, при които облагаемата сума е равна на или е по-голяма от 5 000 EUR.
Член 2
Чрез дерогация от член 193 от Директива 2006/112/ЕО на Италия се разрешава да определи за лице - платец на ДДС, данъчнозадълженото лице, на което се доставят следните стоки:
а)
мобилни телефони, които са устройства, изработени или приспособени за употреба във връзка с лицензирана мрежа и работещи на определени честоти, независимо дали имат или нямат друга употреба;
б)
устройства с интегрални схеми, като микропроцесори и централни процесори, преди интегрирането им в продукти, предназначени за крайния потребител;
Член 3
1. Чрез дерогация от член 193 от Директива 2006/112/ЕО на Австрия се разрешава да определи за лице - платец на ДДС, данъчнозадълженото лице, на което се доставят следните стоки:
а)
мобилни телефони, които са устройства, изработени или приспособени за употреба във връзка с лицензирана мрежа и работещи на определени честоти, независимо дали имат или нямат друга употреба;
б)
устройства с интегрални схеми, като микропроцесори и централни процесори, преди интегрирането им в продукти, предназначени за крайния потребител.
2. Дерогацията се прилага по отношение на доставките на стоки, при които облагаемата сума е равна на или е по-голяма от 5 000 EUR.
Член 4
Дерогацията, предвидена в членове 1, 2 и 3, се предоставя, при условие че Германия, Италия и Австрия въведат подходящи и ефективни изисквания за контрол и отчетност на данъчнозадължените лица, доставящи стоките, за които се отнася прилагането на обратното начисляване на ДДС съгласно настоящото решение.
Член 5
Член 4 от Решение 2007/250/ЕО се заменя със следното:
„Член 4
Срокът на действие на настоящото решение изтича в дена на влизане в сила на правилата на Съюза, които позволяват на всички държави-членки да приемат такива мерки за дерогация от член 193 от Директива 2006/112/ЕО, но най-късно на 31 декември 2013 г.“
Член 6
Настоящото решение поражда действие в деня на нотифицирането му.
Срокът на действие на настоящото решение изтича в деня на влизане в сила на правилата на Съюза, които позволяват на всички държави-членки да приемат такива мерки за дерогация от член 193 от Директива 2006/112/ЕО, но най-късно на 31 декември 2013 г.
Член 7
Адресати на настоящото решение са Федерална република Германия, Италианската република, Република Австрия и Обединеното кралство Великобритания и Северна Ирландия.
Съставено в Брюксел на 22 ноември 2010 година.
NEUVOSTON TÄYTÄNTÖÖNPANOPÄÄTÖS,
annettu 22 päivänä marraskuuta 2010,
luvan antamisesta Saksalle, Italialle ja Itävallalle ottaa käyttöön direktiivin 2006/112/EY 193 artiklasta poikkeava erityistoimenpide ja päätöksen 2007/250/EY muuttamisesta Yhdistyneelle kuningaskunnalle annetun luvan voimassaoloajan pidentämiseksi
(2010/710/EU)
EUROOPAN UNIONIN NEUVOSTO, joka
ottaa huomioon Euroopan unionin toiminnasta tehdyn sopimuksen,
ottaa huomioon yhteisestä arvonlisäverojärjestelmästä 28 päivänä marraskuuta 2006 annetun neuvoston direktiivin 2006/112/EY (1) ja erityisesti sen 395 artiklan 1 kohdan,
ottaa huomioon Euroopan komission ehdotuksen,
sekä katsoo seuraavaa:
(1)
Italia, Saksa ja Itävalta ovat pyytäneet kirjeissään, jotka komission pääsihteeristö on kirjannut saapuneiksi 3 päivänä elokuuta 2007 (Italia), 23 päivänä joulukuuta 2009 (Saksa) ja 17 päivänä helmikuuta 2010 (Itävalta), lupaa ottaa käyttöön direktiivin 2006/112/EY 193 artiklasta poikkeava erityistoimenpide, joka koskee sitä, kuka on velvollinen maksamaan arvonlisäveron. Yhdistynyt kuningaskunta on pyytänyt kirjeessään, jonka komission pääsihteeristö on kirjannut saapuneeksi 10 päivänä helmikuuta 2010, luvan antamisesta Yhdistyneelle kuningaskunnalle ottaa käyttöön yhteisestä arvonlisäverojärjestelmästä annetun direktiivin 2006/112/EY 193 artiklasta poikkeava erityistoimenpide 16 päivänä huhtikuuta 2007 tehdyllä neuvoston päätöksellä 2007/250/EY (2) annetun luvan voimassaoloajan pidentämistä.
(2)
Komissio on ilmoittanut muille jäsenvaltioille Saksan esittämästä pyynnöstä 11 päivänä tammikuuta 2010 päivätyllä kirjeellä sekä Italian, Itävallan ja Yhdistyneen kuningaskunnan esittämistä pyynnöistä 9 päivänä maaliskuuta 2010 päivätyllä kirjeellä. Komissio on ilmoittanut Saksalle 12 päivänä tammikuuta 2010 päivätyllä kirjeellä sekä Italialle, Itävallalle ja Yhdistyneelle kuningaskunnalle 11 päivänä maaliskuuta 2010 päivätyillä kirjeillä, että sillä on kaikki pyyntöjen arvioimiseen tarvittavat tiedot.
(3)
Direktiivin 2006/112/EY 193 artiklan mukaan arvonlisäveron maksamisvelvollisuus kuuluu verovelvolliselle, joka suorittaa tavaroiden luovutuksen. Saksan, Italian ja Itävallan pyytämien poikkeusten tarkoituksena on siirtää kyseinen velvollisuus sille verovelvolliselle, jolle tavarat luovutetaan, mutta ainoastaan tietyin edellytyksin ja pelkästään tiettyjen tuotteiden, erityisesti matkapuhelinten ja integroitujen piirien, osalta.
(4)
Huomattava määrä toimijoita, jotka käyvät kauppaa tietyillä tuotteilla, erityisesti matkapuhelimilla ja integroiduilla piireillä, ei maksa veroviranomaisille arvonlisäveroa myytyään tuotteensa. Näiden toimijoiden asiakkailla on kuitenkin oikeus saada verovähennys, koska niillä on hallussaan pätevä lasku. Törkeimmät tällaiset veropetokset tehdään niin kutsutussa karusellijärjestelmässä, jossa samat tavarat luovutetaan useaan kertaan maksamatta niistä arvonlisäveroa veroviranomaisille. Pyydetyllä poikkeuksella poistettaisiin mahdollisuus tämäntyyppisiin veropetoksiin määräämällä henkilö, jolle tavarat luovutetaan, velvolliseksi maksamaan arvonlisävero tällaisissa tapauksissa. Tämä ei vaikuttaisi maksettavan arvonlisäveron määrään.
(5)
Jotta varmistettaisiin poikkeuksen tehokkuus ja estettäisiin se, että tällaiset veropetokset siirtyvät muihin tuotteisiin tai vähittäismyyntitasolle, Saksan, Italian ja Itävallan olisi otettava käyttöön asianmukaiset valvonta- ja selontekovelvoitteet. Komissiolle olisi ilmoitettava erityistoimenpiteistä, jotka toteutetaan poikkeuksen toimivuuden valvomiseksi.
(6)
Toimenpide on asetettuihin tavoitteisiin nähden oikeasuhteinen, koska sitä ei ole tarkoitus soveltaa yleisesti vaan ainoastaan tiettyihin tuoteryhmiin, joiden osalta veropetosten riski on suuri ja veropetosten laajuus on johtanut huomattaviin verotulojen menetyksiin. Lisäksi käännetyn verovelvollisuuden käyttö vähentää sitä vaaraa, että petokset siirtyvät kyseessä olevien tuotteiden vähittäiskauppaan, koska matkapuhelimia toimittavat yleensä suuret puhelinyhtiöt ja koska toimenpidettä sovelletaan integroituihin piireihin ennen kuin ne asennetaan loppukäyttäjille tarkoitettuihin tuotteisiin.
(7)
Lupa on periaatteessa voimassa vain lyhyen ajan, koska ei voida todeta varmuudella, saavutetaanko toimenpiteen tavoitteet, ja koska ei ole mahdollista arvioida etukäteen, miten toimenpide vaikuttaa arvonlisäverojärjestelmien toimintaan niissä jäsenvaltioissa, jotka sitä soveltavat, tai muissa jäsenvaltioissa.
(8)
Yhdistyneelle kuningaskunnalle olisi annettava lupa jatkaa voimassa olevan erityistoimenpiteensä soveltamista Saksalle, Italialle ja Itävallalle myönnettyjen lupien viimeiseen voimassaolopäivään asti.
(9)
Tämä poikkeus ei vaikuta kielteisesti arvonlisäverosta kertyviin unionin omiin varoihin,
ON HYVÄKSYNYT TÄMÄN PÄÄTÖKSEN:
1 artikla
1. Poiketen siitä, mitä direktiivin 2006/112/EY 193 artiklassa säädetään, Saksalle annetaan lupa määrätä arvonlisäverovelvolliseksi verovelvollinen, jolle luovutetaan seuraavia tavaroita:
a)
matkapuhelimia, jotka ovat toimiluvan saaneissa verkoissa käytettäviksi tarkoitettuja tai tällaiseen käyttöön muunnettuja laitteita, joita käytetään tietyillä taajuuksilla ja joilla voi myös olla muita käyttötarkoituksia;
b)
integroituja piirejä, kuten mikroprosessoreja ja keskusyksikköjä, ennen kuin ne asennetaan loppukäyttäjille tarkoitettuihin tuotteisiin.
2. Poikkeusta sovelletaan tavaroiden luovutuksiin, joiden osalta veron peruste on vähintään 5 000 euroa.
2 artikla
Poiketen siitä, mitä direktiivin 2006/112/EY 193 artiklassa säädetään, Italialle annetaan lupa määrätä arvonlisävelvolliseksi verovelvollinen, jolle luovutetaan seuraavia tavaroita:
a)
matkapuhelimia, jotka ovat toimiluvan saaneissa verkoissa käytettäviksi tarkoitettuja tai tällaiseen käyttöön muunnettuja laitteita, joita käytetään tietyillä taajuuksilla ja joilla voi myös olla muita käyttötarkoituksia;
b)
integroituja piirejä, kuten mikroprosessoreita ja keskusyksiköitä, ennen kuin ne asennetaan loppukäyttäjille tarkoitettuihin tuotteisiin.
3 artikla
1. Poiketen siitä, mitä direktiivin 2006/112/EY 193 artiklassa säädetään, Itävallalle annetaan lupa määrätä arvonlisäverovelvolliseksi verovelvollinen, jolle luovutetaan seuraavia tavaroita:
a)
matkapuhelimia, jotka ovat toimiluvan saaneissa verkoissa käytettäviksi tarkoitettuja tai tällaiseen käyttöön muunnettuja laitteita, joita käytetään tietyillä taajuuksilla ja joilla voi myös olla muita käyttötarkoituksia;
b)
integroituja piirejä, kuten mikroprosessoreja ja keskusyksikköjä, ennen kuin ne asennetaan loppukäyttäjille tarkoitettuihin tuotteisiin.
2. Poikkeusta sovelletaan tavaroiden luovutuksiin, joiden osalta veron peruste on vähintään 5 000 euroa.
4 artikla
Edellä 1, 2 ja 3 artiklassa säädetty poikkeus edellyttää, että Saksa, Italia ja Itävalta ottavat käyttöön asianmukaiset ja tehokkaat valvonta- ja selontekovelvoitteet sellaisten verovelvollisten osalta, jotka luovuttavat tavaroita, joihin sovelletaan tämän päätöksen mukaista käännettyä verovelvollisuutta.
5 artikla
Korvataan päätöksen 2007/250/EY 4 artikla seuraavasti:
”4 artikla
Tämän päätöksen voimassaolo päättyy päivänä, jona unionin säännöt, joissa kaikkien jäsenvaltioiden sallitaan toteuttaa tällaisia direktiivin 2006/112/EY 193 artiklasta poikkeavia toimenpiteitä, tulevat voimaan, viimeistään kuitenkin 31 päivänä joulukuuta 2013.”.
6 artikla
Tämä päätös tulee voimaan päivänä, jona se annetaan tiedoksi.
Tämän päätöksen voimassaolo päättyy päivänä, jona unionin säännöt, joissa kaikkien jäsenvaltioiden sallitaan toteuttaa tällaisia direktiivin 2006/112/EY 193 artiklasta poikkeavia toimenpiteitä, tulevat voimaan, viimeistään kuitenkin 31 päivänä joulukuuta 2013.
7 artikla
Tämä päätös on osoitettu Saksan liittotasavallalle, Italian tasavallalle, Itävallan tasavallalle sekä Ison-Britannian ja Pohjois-Irlannin yhdistyneelle kuningaskunnalle.
Tehty Brysselissä 22 päivänä marraskuuta 2010.