ДИРЕКТИВА 2010/43/ЕС НА КОМИСИЯТА
от 1 юли 2010 година
за прилагане на Директива 2009/65/ЕО на Европейския парламент и на Съвета по отношение на организационните изисквания, конфликтите на интереси, правилата за поведение, управлението на риска и съдържанието на споразумението между депозитар и управляващо дружество
(текст от значение за ЕИП)
ЕВРОПЕЙСКАТА КОМИСИЯ,
като взе предвид Договора за функционирането на Европейския съюз,
като взе предвид Директива 2009/65/ЕО на Европейския парламент и на Съвета от 13 юли 2009 година относно координирането на законовите, подзаконовите и административните разпоредби относно предприятията за колективно инвестиране в прехвърлими ценни книжа (ПКИПЦК) (1), и по-специално член 12, параграф 3, член 14, параграф 2, член 23, параграф 6, член 33, параграф 6 и член 51, параграф 4 от нея,
като има предвид, че:
(1)
Тези правила и терминологията относно организационните изисквания, конфликтите на интереси и поведението следва във възможно най-голяма степен да бъдат приведени в съответствие със стандартите, въведени в областта на финансовите услуги по силата на Директива 2004/39/ЕО на Европейския парламент и на Съвета от 21 април 2004 година относно пазарите на финансови инструменти, за изменение на Директиви 85/611/ЕИО и 93/6/ЕИО на Съвета и Директива 2000/12/ЕО на Европейския парламент и на Съвета и за отмяна на Директива 93/22/ЕИО на Съвета (2) и Директива 2006/73/ЕО на Комисията от 10 август 2006 година за прилагане на Директива 2004/39/ЕО на Европейския парламент и на Съвета по отношение на организационните изисквания и условията за извършване на дейност от инвестиционните посредници и за даването на определения за целите на посочената директива (3). Това привеждане в съответствие, като отделя дължимото внимание на особеностите на стопанската дейност по колективно управление на портфейла, би позволило постигането на еднакви стандарти не само между различните сектори на финансови услуги, но също и сред дейността по управление на активи като цяло, където обхватът на някои изисквания по силата на Директива 2006/73/ЕО вече беше разширен от някои държави-членки, за да бъдат включени и дружества, управляващи ПКИПЦК.
(2)
Уместно е тези правила да бъдат приети под формата на директива, за да се осигури адаптирането на правоприлагащите разпоредби към особеностите на конкретния пазар и правна система във всяка държава-членка. Директивата ще позволи и да се постигне максимално съответствие с режима, създаден по силата на Директива 2006/73/ЕО.
(3)
Въпреки че заложените в настоящата директива принципи като цяло се отнасят за всички управляващи компании, те са достатъчно гъвкави да гарантират, че тяхното прилагане и надзорът по прилагане им от страна на компетентните органи отговарят и отчитат естеството, мащаба и сложността на дейността на управляващото дружество, както и разнообразието на дружествата, попадащи в обхвата на Директива 2009/65/ЕО, и различното естество на различните ПКИПЦК, които може да бъдат управлявани от управляващо дружество.
(4)
Доколкото е позволено от националното законодателство, управляващите дружества следва да могат да сключват споразумения с трети страни да извършват някои от техните дейности. Това следва да бъде съответно постановено в правоприлагащите правила. Управляващото дружество следва да извършва по-специално надлежна проверка, за да определи дали, като се имат предвид естеството на функциите, които трябва да бъдат извършени от трета страна, предприятието, извършващо тези дейности, може да се счита за квалифицирано и в състояние да извършва въпросните функции. Това предполага, че третата страна следва да спазва изискванията относно организацията и конфликтите на интереси във връзка с дейността, която трябва да бъде извършена. Също така управляващото дружество следва да провери дали третата страна е взела подходящи мерки, за да изпълни посочените изисквания, и трябва да следи ефективно дали третата страна съблюдава тези изисквания. Ако делегирано лице отговаря за прилагането на правилата относно делегираните дейности, същите изисквания по отношение на организацията и конфликтите на интереси следва да се прилагат във връзка с дейността по контрола на делегираните дейности. В хода на надлежната проверка управляващото дружество следва да бъде в състояние да отчете факта, че третата страна, на която са делегирани дейности, често ще бъде предмет на разпоредбите на Директива 2004/39/ЕО.
(5)
За да се избегне прилагането на различни стандарти по отношение на управляващите дружества и инвестиционните дружества, които не са определили управляващо дружество, последните следва да бъдат предмет на същите правила на поведение и разпоредби относно конфликтите на интереси и управлението на риска, както и управляващите дружества. Затова правилата на настоящата директива относно административните процедури и механизма за вътрешен контрол следва, като част от добрата практика, да се прилагат както към управляващите дружества, така и към инвестиционните дружества, които не са определили управляващо дружество, като се има предвид принципът на пропорционалността.
(6)
Съгласно Директива 2009/65/ЕО от управляващите дружества се изисква да имат ясни административни процедури. За да съблюдават това изискване управляващите дружества следва да изградят добре документирана организационна структура, на базата на която отговорностите са ясно набелязани и която осигурява добър обмен на информация между участващите страни. Управляващите дружества следва също да създадат такива системи за съхраняване на информация и за осигуряване на стопанска приемственост, които да им позволят да изпълняват своите задължения, в случай че техните дейности се извършват от трети страни.
(7)
Управляващите дружества следва да поддържат необходимите ресурси по-специално за наемане на персонал с необходимите умения, знания и опит, за да могат да изпълняват техните задължения.
(8)
По отношение на процедурите за сигурността при обработване на данните и задължението за възпроизвеждане на всички трансакции, свързани с ПКИПЦК, управляващото дружество следва да разполага с организация, която му позволява навременно и вярно регистриране на всяка трансакция, извършена от името на ПКИПЦК.
(9)
Счетоводното отчитане е една от най-важните области на администрирането на ПКИПЦК. Затова е от изключително значение счетоводните процедури да бъдат допълнително конкретизирани в правоприлагащото законодателство. Следователно настоящата директива следва да утвърди принципа, че всички активи и задължения на ПКИПЦК или на неговите инвестиционни подразделения могат да бъдат пряко идентифицирани и че следва да се поддържат отделни сметки. Освен това, когато съществуват различни класове акции, например в зависимост от равнището на управленските такси, следва да бъде възможно нетната стойност на активите на тези различни класове да бъде директно извлечена от счетоводните отчети.
(10)
Ясното разпределяне на отговорностите на висшето ръководство и на звеното по надзора са от основно значение за прилагането на подходящия механизъм за вътрешен контрол, както се изисква по силата на Директива 2009/65/ЕО. Това предполага, че висшето ръководство следва да бъде отговорно за изпълнението на общата инвестиционна политика, както се посочва в Регламент (ЕС) № 583/ 2010 на Комисията от 1 юли 2010 година за прилагане на Директива 2009/65/ЕО на Европейския парламент и на Съвета по отношение на ключовата информация за инвеститорите и условията, които трябва да бъдат изпълнени при предоставяне на ключовата информация за инвеститорите или на проспекта посредством траен носител, различен от хартия, или интернет страница (4). Висшето ръководство следва също да носи отговорността за инвестиционните стратегии, които представляват общите показатели за стратегическото разпределяне на активи на ПКИПЦК, и за инвестиционните техники, необходими за правилното и ефективно прилагане на инвестиционната стратегия. Ясното разпределяне на отговорностите следва да осигури наличието на адекватен контрол, така че да гарантира, че активите на ПКИПЦК са инвестирани съгласно правилата на фонда или учредителните документи и действащите правни разпоредби и че са спазени ограниченията на риска за всяко ПКИПЦК. Разпределянето на отговорностите следва да съответства на ролята и отговорностите на висшето ръководство и на звеното по надзора по силата на действащото национално законодателство и кодекса за корпоративно управление. Възможно е във висшето ръководство да участват част или всички членове на Съвета на директорите.
(11)
Необходими са постоянно звено за проверка на съответствието и звено за вътрешен одит, за да се гарантира, че управляващо дружество има адекватен механизъм за контрол. Звеното за съответствие следва да бъде изградено по начин, който да гарантира, че може да се открие всякакъв риск от пропуск на управляващото дружество да спази своите задължения по силата на Директива 2009/65/ЕО. Звеното за одита следва да има за цел да проверява и оценява различните процедури по контрола и административните мерки, които управляващото дружество е въвело.
(12)
Необходимо е да се позволи на управляващите дружества известна гъвкавост при изграждането на организацията във връзка с управлението на риска. Дори ако съществуването на отделно звено за управление на риска не е уместно или неоправдано, управляващото дружество следва да бъде в състояние да демонстрира, че специфичните предпазни мерки срещу конфликти на интереси позволяват независимо извършване на дейностите по управление на риска.
(13)
По силата на Директива 2009/65/ЕО управляващите дружества трябва да приемат правила относно личните трансакции. В съответствие с Директива 2006/73/ЕО управляващите дружества следва да не позволяват на своите служители, които са предмет на конфликти на интереси или притежават вътрешна информация по смисъла на Директива 2003/6/ЕО на Европейския парламент и на Съвета от 28 януари 2003 година относно търговията с вътрешна информация и манипулирането на пазара (пазарна злоупотреба) (5), да извършват лични трансакции, които са в резултат на злоупотреба с информация, която са придобили във връзка с професионалната си дейност.
(14)
По силата на Директива 2009/65/ЕО управляващите дружества са задължени да гарантират, че всяка трансакция във връзка с портфейл, включващ ПКИПЦК, може да бъде възпроизведена на базата на произхода ѝ, страните по нея, нейното естество и времето и мястото, на което е извършена. Следователно е необходимо да се определят изискванията за записване на портфейлни трансакции и за записване и откупуване на поръчки.
(15)
По силата на Директива 2009/65/ЕО управляващите дружества са задължени да разполагат с подходящи механизми за гарантиране на справедливо третиране на ПКИПЦК в случай на неизбежен конфликт на интереси. Затова управляващите дружества следва да създадат условия при такива обстоятелства висшето ръководство или друг компетентен вътрешен орган на управляващото дружество да бъдат незабавно информирани, за да могат да вземат необходимото решение за осигуряване на справедливо третиране на ПКИПЦК и неговите притежатели на дялове.
(16)
От управляващите дружества следва да се изисква да приемат, прилагат и поддържат ефективна и адекватна стратегия за упражняване на правото на глас, свързано с финансовите инструменти, държани от управляваното от тях ПКИПЦК, с оглед да се гарантира, че такива права се упражняват в изключителния интерес на ПКИПЦК. Информацията относно стратегията и нейното прилагане следва да бъда свободно достъпна за инвеститорите, включително на интернет страница. При определени обстоятелства решение да не се упражни правото на глас би могло да се счита, че е в изключителния интерес на ПКИПЦК в зависимост от неговата инвестиционна стратегия. Не следва обаче да се изключва възможността самото инвестиционно дружество да гласува или да даде конкретни инструкции на своето управляващо дружество за това как да гласува.
(17)
Задължението за уведомяване на висшето ръководство или на друг компетентен вътрешен орган на управляващото дружество, за да могат да вземат необходимите решения, следва да не ограничава задължението на управляващите дружества и ПКИПЦК да докладват например в своите периодични отчети за ситуации, при които организационните и административните мерки за конфликти на интереси не са достатъчно адекватни, за да гарантират в разумна степен на увереност предотвратяването на риска от увреждане на интереси. В тези отчети следва да се обяснява и аргументира решението, взето от управляващото дружество - дори ако е взето решение да не се предприемат никакви действия - като се вземат предвид вътрешните политики и процедури, въведени с цел констатиране, предотвратяване и управление на конфликти на интереси.
(18)
По силата на Директива 2009/65/ЕО управляващите дружества са задължени да действат в най-добрия интерес на управляваните от тях ПКИПЦК и на целостта на пазара. Някои видове поведение, като избор на пазарен момент и късно търгуване, могат да имат отрицателен ефект върху притежателите на дялове и могат да застрашат функционирането на пазара. Затова управляващите дружества следва да приемат подходящи процедури за предотвратяване на злоупотреби. Освен това, отчитайки инвестиционните цели и политиката на ПКИПЦК, управляващите дружества следва да въведат подходящи процедури за предпазване от неоснователни такси и дейности като прекалено търгуване.
(19)
Управляващите дружества следва да действат и в най-добрия интерес на ПКИПЦК, когато пряко изпълняват поръчки за търгуване от името на управляваното от тях ПКИПЦК или ги предават на трети страни. Когато изпълняват поръчки от името на ПКИПЦК, управляващите дружества следва да предприемат всички разумни стъпки да получат възможно най-добрия резултат за ПКИПЦК, отчитайки цената, разходите, скоростта, вероятността от изпълнение и сетълмент, размера и естеството на поръчката или всеки друг въпрос, свързан с изпълнението на поръчката.
(20)
Необходимо е да се определят правила относно обработването на поръчките, за да се гарантира, че управляващите дружества действат с надлежното умение, грижа и внимание в най-добрия интерес на управляваното от тях ПКИПЦК, както се изисква съгласно Директива 2009/65/ЕО.
(21)
Някои такси, комисионни или непарични ползи, които могат да бъдат заплатени на управляващо дружество или то да заплати, следва да не бъдат разрешени, тъй като могат да окажат въздействие върху съблюдаването на изискванията, предвидени в Директива 2009/65/ЕО, а именно че управляващото дружество следва да действа честно, справедливо и професионално в съответствие с най-добрия интерес на ПКИПЦК. Затова е необходимо да се определят ясни правила, определящи случаите, в които заплащането на такси, комисионни и непарични ползи не се разглеждат като нарушаване на тези принципи.
(22)
Трансграничните дейности на управляващото дружество създават нови предизвикателства, свързани с отношението между управляващото дружество и депозитара на ПКИПЦК. С цел да се осигури необходимата правна сигурност, основните елементи на споразумението между депозитара на ПКИПЦК и управляващото дружество, когато последното е установено в държава-членка, различна от държавата-членка по произход на ПКИПЦК, следва да бъдат уточнени в настоящата директива. Като се има предвид необходимостта това споразумение да изпълнява правилно своите цели, е важно в случай на конфликт на закони да се предвидят правила, които представляват дерогация от членове 3 и 4 от Регламент (ЕО) № 593/2008 на Европейския парламент и на Съвета от 17 юни 2008 година относно приложимото право към договорни задължения (Рим I) (6), по такъв начин, че действащото по отношение на това споразумение законодателство следва да бъде законодателството на държавата-членка по произход на ПКИПЦК.
(23)
В Директива 2009/65/ЕО се съдържа задължение да се конкретизират критериите за оценка на адекватността на процеса на управление на риска от страна на управляващото дружество. Тези критерии се фокусират върху установяването на адекватна и документирана политика за управление на риска, която да бъде използвана от управляващите дружества. Тази политика следва да позволи на управляващите дружества да оценяват рисковете, свързани с поверените им портфейли, и приноса на тези отделни рискове за профила на общия портфейлен риск. Политиката за управление на риска следва да бъде организирана по начин, който е адекватен и отговаря на естеството, размера и сложността на дейностите на дружеството и на управляваното от него ПКИПЦК.
(24)
Периодичното оценяване, наблюдаване и преглед на политиката за управление на риска от страна на управляващите дружества е критерий също за оценка на адекватността на процеса за управление на риска. Този критерий включва и преглед на ефективността на мерките, предприети за отстраняване на слабостите в процеса за управление на риска.
(25)
Като основен елемент на критериите за оценяване на целесъобразността на процесите за управление на риска следва управляващите дружества да приемат пропорционални и ефективни техники за измерване на риска с цел да се измерват по всяко време рисковете, на които управляваните от тях ПКИПЦК са или могат да бъдат изложени. Тези изисквания се основават на общоприети практики, договорени между компетентните органи на държавите-членки. Те включват както количествени мерки по отношение на количествено измерими рискове, така и качествени методи. Системите за обработка на електронни данни и инструментите, използвани за изчисляване на количествените мерки, следва да бъдат взаимно интегрирани или вградени в гишетата за обслужване и счетоводните програми. Техниките за управление на риска следва да спомагат за правилното измерване на рисковете в периодите на засилена нестабилност на пазара и да бъдат преразглеждани, когато е необходимо, в интерес на притежателите на дялове. Те следва да позволяват правилна оценка на концентрацията и взаимовръзката на съответните рискове на нивото на портфейла.
(26)
Целта на работещата система за управление на риска е определените в Директива 2009/65/ЕО инвестиционни ограничения, като ограниченията върху глобалния риск и риска от контрагента да бъдат спазвани от управляващите дружества. Затова следва да бъдат определени критерии за изчисляване на глобалния риск и риска от контрагента.
(27)
При определянето на тези критерии е необходимо в настоящата директива да се уточни начинът, по който глобалният риск може да бъде изчислен, включително използването на подхода за задълженията, подхода на стойността под риск, или усъвършенствани методики за изчисляване на риска. Следва да бъдат определени и основните елементи на методиката, според която управляващото дружество ще изчислява риска от контрагента. При прилагането на тези правила следва да се отчетат условията, при които се използват тези методики, включително принципите, които трябва да се прилагат по отношение на споразумения за обезпечения, с цел да се намали експозицията на ПКИПЦК към риска от контрагента, както и използването на споразумения за хеджиране и нетиране, изработени от компетентни органи, работещи в рамките на Европейски комитет на регулаторите на ценни книжа.
(28)
Съгласно Директива 2009/65/ЕО управляващите дружества са задължени да прилагат процес за правилната и независима оценка на стойността на извънборсовите деривативи. Затова настоящата директива определя подробни правила за този процес в съответствие с Директива 2007/16/ЕО на Комисията oт 19 март 2007 година за изпълнение на Директива 85/611/ЕИО на Съвета относно координирането на законовите, подзаконовите и административните разпоредби относно предприятията за колективно инвестиране в прехвърлими ценни книжа (ПКИПЦК) във връзка с изясняването на някои определения (7). Като част от добрите практики управляващите дружества следва да прилагат тези изисквания към инструментите, които излагат ПКИПЦК на оценъчен риск, подобен на този, характерен за извънборсовите деривативи, като например риска, свързан с неликвидността на продукта и/или сложността на структурата при изплащане инвеститорите. Съответно управляващите дружества следва да въведат организационни мерки и процедури, отговарящи на изискванията на член 44, за оценка на по-малко ликвидни или сложни прехвърлими ценни книжа и инструменти от паричния пазар, които изискват използването на методи за оценка, основаващи се на модел.
(29)
Съгласно Директива 2009/65/ЕО управляващото дружество се задължава да предоставя на съответните компетентни органи информация относно видовете деривативни инструменти, в които са инвестирали ПКИПЦК, основните рискове, които те носят, както и действащи количествени ограничения и методи, използвани за изчисляване на рисковете, свързани с тези трансакции. Необходимо е да се конкретизират съдържанието и процедурата, която управляващото дружество трябва да следва при изпълнение на това задължение.
(30)
Комитетът на европейските регулатори на ценни книжа, създаден с Решение 2009/77/ЕО на Комисията (8), е консултиран по техническите въпроси.
(31)
Мерките, предвидени в настоящата директива, са съгласувани с мнението на Комитета на европейските регулатори на ценни книжа,
ПРИЕ НАСТОЯЩАТА ДИРЕКТИВА:
ГЛАВА I
ПРЕДМЕТ, ПРИЛОЖНО ПОЛЕ И ОПРЕДЕЛЕНИЯ
Член 1
Предмет
Настоящата директива установява правилата за прилагане на Директива 2009/65/ЕО:
1.
конкретизиращи процедурите и организационните мерки, както са посочени в член 12, параграф 1, втора алинея, буква а), и структурата и организационните изисквания за минимизиране на конфликтите на интереси съгласно член 12, параграф 1, втора алинея, буква б);
2.
установяващи критериите за честна и лоялна дейност, с необходимите умения, грижа и внимание в най-добрия интерес на ПКИПЦК и критериите за определяне на вида конфликт на интереси, конкретизиращи принципите, необходими за гарантиране на ефективното използвано на ресурсите, определяне на стъпките за установяване, предотвратяване, управление или разкриване на конфликти на интереси съгласно член 14, параграфи 1 и 2;
3.
относно конкретната информация, която трябва да бъде включена в споразуменията между депозитара и управляващото дружество в съответствие с член 23, параграф 5 и член 33, параграф 5, и
4.
относно предвидения в член 51, параграф 1 процес за управление на риска, по-специално критерии за оценка на адекватността на процеса за управление на риска, прилаган от управляващото дружество, както и на политиката и процесите за управление на риска, и на организационните мерки, процесите и техниките за измерване и управление на риска, свързани с тези критерии.
Член 2
Приложно поле
1. Настоящата директива се прилага по отношение на управляващи дружества, извършващи дейност по управление на предприятие за колективно инвестиране в прехвърлими ценни книжа (ПКИПЦК), както е посочено в член 6, параграф 2 от Директива 2009/65/ЕО.
Глава V от настоящата директива се прилага и по отношение на депозитарите, които упражняват задълженията си съгласно разпоредбите на глава IV и раздел 3 от глава V от Директива 2009/65/ЕО.
2. Разпоредбите на настоящата глава, на член 12 от глава II и на глави III, IV и VI се прилагат mutatis mutandis по отношение на инвестиционните дружества, които не са определили управляващо дружество съгласно Директива 2009/65/ЕО.
В тези случай под „управляващо дружество“ се разбира „инвестиционно дружество“.
Член 3
Определения
За целите на директивата се прилагат следните определения в допълнение към определенията от Директива 2009/65/ЕО:
1.
„клиент“ означава физическо или юридическо лице, или всяко друго предприятие, включващо ПКИПЦК, което получава от управляващо дружество услугата по колективно управление на портфейл или услуги съгласно член 6, параграф 3 от Директива 2009/65/ЕО;
2.
„притежател на дялове“ означава физическо или юридическо лице, притежаващо един или повече дялове в ПКИПЦК;
3.
„заинтересовано лице“ във връзка с управляващо дружество означава едно от следните лица:
а)
директор, съдружник или подобно лице, или управител на управляващо дружество;
б)
служител на управляващо дружество, както и всяко друго физическо лице, чиито услуги са на разположение и под контрола на управляващото дружество, и което участва в колективното управление на портфейла от страна на управляващото дружество;
в)
физическо лице, което участва пряко в предоставянето на услуги на управляващото дружество по силата на споразумение за делегиране на трета страна за целите на колективното управление на портфейла от страна на управляващото дружество;
4.
„висше ръководство“ означава лицето или лицата, които фактически управляват стопанската дейност на управляващо дружество съгласно член 7, параграф 1, буква б) от Директива 2009/65/ЕО;
5.
„съвет на директорите“ означава съвета на директорите на управляващото дружество;
6.
„звено с функции по надзора“ означава съответните лица или орган(и), отговарящ(и) за надзора върху висшето ръководство и за оценката и периодическия преглед на адекватността и ефективността на процеса за управление на риска и на политиките, организацията и процедурите, одобрени за нуждите на спазване на задълженията по силата на Директива 2009/65/ЕО;
7.
„риск от контрагента“ означава риска от загуба за ПКИПЦК, в случай че контрагентът по трансакцията не изпълни своите задължения преди окончателния сетълмент на паричния поток от трансакцията;
8.
„ликвиден риск“ означава риска, че позиция в портфейла от ПКИПЦК не може да бъде продадена, ликвидирана или приключена при ограничени разходи в рамките на подходящо кратък срок и следователно е нарушена възможността ПКИПЦК да изпълнява по всяко време член 84, параграф 1 от Директива 2009/65/ЕО;
9.
„пазарен риск“ означава риска от загуба за ПКИПЦК в резултат на движение в пазарната стойност на позициите в портфейла на ПКИПЦК, дължащо се на промени в пазарните променливи като лихвени проценти, чуждестранни обменни курсове, цени на акциите и суровините или кредитоспособността на даден емитент;
10.
„оперативен риск“ означава риска от загуба за ПКИПЦК в резултат на неадекватни вътрешни процеси и пропуски по отношение на хората и системите на управляващото дружество или от външни събития и включва правен и документен риск, както и риск, свързан с процедурите на търгуване, сетълмент и оценка, извършвани от името на ПКИПЦК.
Понятието „съвет на директорите“, определено в първи параграф, точка 5 не включва надзорния съвет, ако управляващите дружества имат двустепенна структура, състояща се от съвет на директорите и надзорен съвет.
ГЛАВА II
АДМИНИСТРАТИВНИ ПРОЦЕДУРИ И КОНТРОЛЕН МЕХАНИЗЪМ
(Член 12, параграф 1, буква а) и член 14, параграф 1, буква в) от Директива 2009/65/ЕО)
РАЗДЕЛ 1
Общи принципи
Член 4
Общи изисквания относно процедурите и организацията
1. Държавите-членки изискват от управляващите дружества да отговарят на следните изисквания:
а)
да установят, прилагат и поддържат процедури за вземане на решение и организационна структура, която ясно и документирано определя системите за отчитане и разпределя функциите и отговорностите;
б)
да гарантират, че съответните лица са запознати с процедурите, които трябва да се спазват за правилното изпълнение на техните служебни задължения;
в)
да установят, прилагат и поддържат адекватни механизми за вътрешен контрол, предназначени да осигурят спазването на решенията и процедурите на всички равнища на управляващото дружество;
г)
да установят, прилагат и поддържат ефективно вътрешно докладване и съобщаване на информация на всички съответни нива в управляващото дружество, както и ефективен информационен обмен с участващата трета страна;
д)
да поддържат редовно съответната документация за своята стопанска дейност и вътрешна организация.
Държавите-членки следят управляващите дружества да отчитат естеството, размера и сложността на стопанската дейност на управляващото дружество, както и естеството, и обхвата на услугите и дейностите, извършвани в хода на тази стопанска дейност.
2. Държавите-членки изискват от управляващите дружества да установят, прилагат и поддържат системи и процедури, които осигуряват сигурността, целостта и поверителността на информацията в зависимост от нейния характер.
3. Държавите-членки изискват от управляващите дружества да установят, прилагат и поддържат адекватна политика за непрекъснатост на стопанската дейност, която има за цел, в случай на пропуски в техните системи и процедури, да предпази основната информация и функции, както и да поддържа услугите и дейностите или, когато това е невъзможно, своевременното възстановяване на информацията и функциите и своевременното възобновяване на техните услуги и дейности.
4. Държавите-членки изискват от управляващите дружества да установят, прилагат и поддържат счетоводни политики и процедури, които им позволяват при искане от страна на компетентния орган да му предоставят своевременно финансовите отчети, които отразяват вярно и действително картината на тяхното финансово положение и които спазват всички приложими счетоводни стандарти и норми.
5. Държавите-членки изискват от управляващите дружества да наблюдават и редовно да оценяват адекватността и ефективността на своите системи, на механизмите за вътрешен контрол и организация, установени в съответствие с параграфи 1-4, както и да предприемат подходящи мерки за отстраняване на евентуални недостатъци.
Член 5
Ресурси
1. Държавите-членки изискват от управляващите дружества да наемат персонал, притежаващ необходимите умения, знания и опит за изпълнение на възложените им отговорности.
2. Държавите-членки гарантират, че управляващите дружества разполагат с необходимите ресурси и експертен опит, които им позволяват да наблюдават ефективно дейностите, извършвани от трети страни на базата на споразумение с управляващото дружество, особено по отношение на управлението на произтичащия от тези споразумения риск.
3. Държавите-членки изискват от управляващите дружества да гарантират, че изпълнението на повече от една функция от заинтересовани лица не възпрепятства и не е възможно да възпрепятства тези заинтересовани лица да изпълняват всяка отделна функция правилно, честно и професионално.
4. За целите на параграфи 1, 2 и 3 държавите-членки следят управляващите дружества да отчитат естеството, мащаба и сложността на стопанската дейност на управляващото дружество, както и естеството, и обхвата на услугите и дейностите, извършвани в хода на тази стопанска дейност.
РАЗДЕЛ 2
Административни и счетоводни процедури
Член 6
Обработка на жалби
1. Държавите-членки изискват от управляващите дружества да установят, прилагат и поддържат ефективни и прозрачни процедури за разумното и бързо обработване на подадени от инвеститорите оплаквания.
2. Държавите-членки изискват от управляващите дружества да създадат условия за документирането на всяко оплакване и мерките, предприети за неговото разрешаване.
3. Инвеститорите имат право да подават оплаквания безплатно. Информацията относно посочените в параграф 1 процедури се предоставя безплатно на инвеститорите.
Член 7
Обработване на електронни данни
1. Държавите-членки изискват от управляващите дружества да създадат подходящи условия за необходимите електронни системи, които да способстват за своевременното и правилно документиране на всяка трансакция от портфейла или на поръчките за записване или за откупуване в изпълнение на членове 14 и 15.
2. Държавите-членки изискват от управляващите дружества да осигурят високо ниво на сигурност по време на обработката на електронните данни, както и целостта и поверителността на записаната информация, когато е необходимо.
Член 8
Счетоводни процедури
1. Държавите-членки изискват от управляващите дружества да използват счетоводни политики и процедури, както се посочва в член 4, параграф 4, за да осигурят защитата на притежателите на дялове.
Счетоводното отчитане на ПКИПЦК се извършва по начин, който позволява всички активи и пасиви да бъдат директно идентифицирани по всяко време.
Ако ПКИПЦК има различни инвестиционни подразделения, се поддържат отделни сметки за тези инвестиционни подразделения.
2. Държавите-членки изискват от управляващите дружества да използват счетоводни политики и процедури, установени, прилагани и поддържани в съответствие със счетоводните правила на държавата-членка по произход на ПКИПЦК, които да гарантират, че нетната стойност на актива на всяко ПКИПЦК е правилно изчислена въз основа на счетоводното отчитане и че поръчките за записване или за откупуване могат да бъдат правилно извършвани въз основа на тази нетна стойност на актива.
3. Държавите-членки изискват от управляващите дружества да установят подходящи процедури за правилно и точно оценяване на активите и задълженията на ПКИПЦК в съответствие с действащите правила, посочени в член 85 от Директива 2009/65/ЕО.
РАЗДЕЛ 3
Механизми за вътрешен контрол
Член 9
Контрол от страна на висшето ръководство и звеното с функции по надзора
1. Държавите-членки изискват от управляващите дружества при вътрешно разпределение на функциите да възложат на висшето ръководство и при необходимост на звеното по надзора отговорността за спазването от страна на управляващото дружество на задълженията му по силата на Директива 2009/65/ЕО.
2. Управляващото дружество гарантира, че висшето ръководство:
а)
отговаря за изпълнението на общата инвестиционна политика за всяко управлявано ПКИПЦК, както е описано съответно в проспекта, правилника на фонда или учредителните инструменти на инвестиционното дружество;
б)
контролира одобрението на инвестиционните стратегии за всяко управлявано ПКИПЦК;
в)
отговаря за това управляващото дружество да разполага с постоянно и ефективно звено за проверка на съответствието, както се посочва в член 10, дори ако тази функция се изпълнява от трета страна;
г)
осигурява и проверява периодично дали общата инвестиционна политика, инвестиционните стратегии и ограниченията на риска за всяко управлявано ПКИПЦК се прилагат и спазват правилно и ефективно, дори ако функцията по управление на риска се изпълнява от трети страни;
д)
одобрява и преглежда периодично адекватността на вътрешните процедури за вземането на инвестиционни решения за всяко управлявано ПКИПЦК, за да се гарантира, че тези решения отговарят на одобрените инвестиционни стратегии;
е)
одобрява и разглежда периодично политиката за управление на риска и организацията, процесите и техниките за прилагане на тази политика, както се посочва в член 38, включително системата за ограничаване на риска за всяко управлявано ПКИПЦК.
3. Управляващото дружество гарантира също, че висшето му ръководство и, по целесъобразност, звеното по надзора:
а)
оценяват и периодично разглеждат ефективността на политиките, организацията и процедурите, установени с цел спазване на задълженията по Директива 2009/65/ЕО;
б)
вземат подходящи мерки за отстраняване на слабостите.
4. Държавите-членки изискват от управляващите дружества да създадат необходимите условия техният старши ръководен състав да получава регулярно и най-малко веднъж годишно писмени отчети относно спазването, вътрешния одит и управлението на риска, в които се посочва конкретно дали са предприети подходящи коригиращи мерки в случай на пропуски.
5. Държавите-членки изискват от управляващите дружества да създадат необходимите условия тяхното висше ръководство да получава регулярно доклади относно изпълнението на инвестиционните стратегии и на вътрешните процедури за вземане на инвестиционни решения, както е посочено в параграф 2, букви б) - д).
6. Държавите-членки изискват от управляващите дружества да създадат необходимите условия звеното с функции по надзора, ако има такова, да получава редовни писмени доклади по въпросите от параграф 4.
Член 10
Постоянно звено за проверка на съответствието
1. Държавите-членки гарантират, че управляващите дружества установяват, прилагат и поддържат адекватни политики и процедури за установяване на всеки риск от неспазване от страна на управляващото дружество на неговите задължения съгласно Директива 2009/65/ЕО, както и свързаните с това рискове, както и че въвеждат адекватни мерки и процедури, предназначени да сведат до минимум този риск и да позволят на компетентните органи да упражнят ефективно своите правомощия по посочената директива.
Държавите-членки следят управляващите дружества да отчитат естеството, мащаба и сложността на стопанската дейност на управляващото дружество, както и естеството и обхвата на услугите и дейностите, извършвани в хода на тази стопанска дейност.
2. Държавите-членки изискват от управляващите дружества да установят и поддържат постоянно и ефективно звено по съответствието, което функционира независимо и което има следните отговорности:
а)
да наблюдава и редовно да оценява адекватността и ефективността на въведените в съответствие с параграф 1 мерки, политики и процедури, както и на действията, предприетите за отстраняване на всички пропуски при спазването на задълженията от страна на управляващото дружество;
б)
да консултира и оказва съдействие на заинтересованите лица, отговорни за изпълнението на услугите и дейностите за спазване на задълженията на управляващото дружество по Директива 2009/65/ЕО.
3. С цел да се осигури правилното и независимо изпълнение на посочените в параграф 2 задължения от страна на звеното за проверка на съответствието, управляващите дружества гарантират, че са спазени следните условия:
а)
звеното за проверка на съответствието трябва да разполага с необходимите правомощия, средства, умения и достъп до цялата съответстваща информация;
б)
служителят за проверка на съответствието трябва да бъде назначен и да отговаря за звеното за проверка на съответствието, както и за редовното докладване пред висшето ръководство, поне веднъж годишно, относно въпросите на съответствието, в които се посочва по-специално дали са предприети подходящи коригиращи мерки в случай на недостатъци;
в)
заинтересованите лица, участващи в звеното за проверка на съответствието, не трябва да участват в изпълнението на контролираните от тях услуги или дейности;
г)
начинът на определяне на възнаграждението на заинтересованите лица, участващи в звеното за проверка на съответствието, не трябва да компрометира тяхната обективност и не трябва да поражда възможност за това.
Независимо от това управляващото дружество не е длъжно да спазва буква в) или г) от първа алинея, ако то може да докаже, че с оглед естеството, размера или сложността на неговата стопанска дейност, както и на характера и обхвата на инвестиционните услуги и дейности, това изискване не е оправдано и че работата на звеното за проверка на съответствието продължава да бъде ефективна.
Член 11
Постоянно звено за вътрешен одит
1. Държавите-членки изискват от управляващите дружества, когато това е необходимо и пропорционално с оглед естеството, мащаба и сложността на тяхната стопанска дейност, както и естеството и обхвата на дейностите по колективно управление на портфейла, извършвани в хода на такава стопанска дейност, да установят и поддържат звено за вътрешен одит, което е обособено и независимо от другите звена и дейности на управляващото дружество.
2. Посоченото в параграф 1 звено за вътрешен одит има следните отговорности:
а)
формулиране, прилагане и поддържане на план за одитиране с цел проверка и оценка на адекватността и ефективността на системите на управляващото дружество, на механизмите за вътрешен контрол и другите мерки;
б)
издаване на препоръки въз основа на работата, извършена в съответствие с буква а);
в)
проверка на съответствието с посочените в буква б) препоръки;
г)
докладване във връзка с въпроси, свързани с вътрешния одит, в съответствие с член 9, параграф 4.
Член 12
Постоянно звено за управление на риска
1. Държавите-членки изискват от управляващите дружества да създадат и поддържат постоянно звено за управление на риска.
2. Посоченото в параграф 1 постоянно звено за управление на риска е независимо в йерархическо и функционално отношение от оперативните единици.
Държавите-членки могат обаче да позволят управляващите дружества да приложат дерогация от това задължение, ако дерогацията е подходяща и отговаря на естеството, мащаба и сложността на дейността на управляващото дружество и на управляваното от него ПКИПЦК.
Управляващото дружество следва да бъде в състояние да докаже, че са въведени подходящи предпазни мерки срещу конфликти на интереси, с което да се позволи независимото функциониране на дейностите по управление на риска, и че неговият процес за управление на риска отговаря на изискванията на член 51 от Директива 2009/65/ЕО.
3. Постоянното звено за управление на риска:
а)
изпълнява политиката и процедурите по управление на риска;
б)
гарантира съответствие със системата за ограничаване на риска на ПКИПЦК, включително законовите ограничения относно глобалния риск и риска от контрагента съгласно членове 41, 42 и 43;
в)
консултира съвета на директорите относно определянето на рисковия профил на всяко управлявано ПКИПЦК;
г)
докладва редовно пред съвета на директорите и звеното с функции по надзора, ако съществува такова, относно:
i)
съответствието между съществуващата степен на риск, поет от всяко управлявано ПКИПЦК, и одобрените рискови профили за това ПКИПЦК;
ii)
съблюдаването от страна на всяко управлявано ПКИПЦК на съответните системи за ограничаване на риска;
iii)
адекватността и ефективността на процеса за управление на риска, като посочва по-специално дали са предприети подходящи коригиращи мерки в случай на недостатъци;
д)
докладва редовно пред висшето ръководство, излагайки степента на риск, поет от всяко управлявано ПКИПЦК, и всякакво действително или очаквано нарушаване на ограниченията, с което да осигури вземането на навременни и подходящи действия;
е)
извършва преглед и осигурява подкрепа, ако е необходимо, на организацията и процедурите за оценка на извънборсовите деривативи, както се посочва в член 44.
4. Постоянното звено за управление на риска разполага с необходимите правомощия и достъп до съответната информация, необходима за изпълнение на посочените в параграф 3 задачи.
Член 13
Лични трансакции
1. Държавите-членки изискват от управляващите дружества да формулират, прилагат и поддържат адекватна организация с цел предотвратяване извършването на следните дейности от страна на заинтересовано лице, участващо в дейности, които може да породят конфликт на интереси, или имащо достъп до вътрешна информация по смисъла на член 1, параграф 1 от Директива 2003/6/ЕО или до друга поверителна информация, свързана с ПКИПЦК или с трансакции на ПКИПЦК по силата на дейността, която извършва от името на управляващото дружество:
а)
извършване на лична трансакция, която отговаря на поне един от следните критерии:
i)
това лице няма право да извършва такава лична трансакция по смисъла на Директива 2003/6/ЕО;
ii)
трансакцията е свързана със злоупотреба или с неправомерно разкриване на поверителна информация;
iii)
трансакцията противоречи или има вероятност да противоречи на задължение на управляващото дружество съгласно Директива 2009/65/ЕО или Директива 2004/39/ЕО;
б)
съветване или подпомагане - извън нормалното за изпълнение на неговите служебни задължения или на договор за услуги - на друго лице да извършва трансакция с финансови инструменти, която, ако е лична трансакция на заинтересованото лице, би била предмет на буква а) на настоящия параграф или член 25, параграф 2, буква а) или б) от Директива 2006/73/ЕО, или по друг начин би представлявала злоупотреба с информация, свързана с текущи поръчки;
в)
разкриване - извън нормалното за изпълнение на неговите служебни задължения или на договор за услуги и без да се засяга член 3, буква а) от Директива 2003/6/ЕО - на всякаква информация или становище на друго лице, ако заинтересованото лице знае или основателно би следвало да знае, че в резултат на такова разкриване това лице ще предприеме или има вероятност да предприеме едно от следните действия:
i)
да извърши трансакция с финансови инструменти, която, ако е лична трансакция на заинтересованото лице, би била предмет на буква а) на настоящия параграф или на член 25, параграф 2, буква а) или б) от Директива 2006/73/ЕО, или по друг начин би представлявала злоупотреба с информация, свързана с текущи поръчки;
ii)
да съветва или да подпомага друго лице да извърши такава трансакция.
2. Изискванията по параграф 1 имат за цел по-специално да гарантират, че:
а)
всяко заинтересовано лице, което попада в обхвата на параграф 1, е запознато с ограниченията към личните трансакции и с мерките, установени от управляващото дружество, във връзка с личните трансакции и разкриването на информация в съответствие с параграф 1;
б)
управляващото дружество е информирано своевременно за всяка лична трансакция, сключена от заинтересовано лице, чрез уведомление за такава трансакция или чрез други процедури, които позволяват на управляващото дружество да установи такива трансакции;
в)
се води регистър на личните трансакции, за които управляващото дружество е информирано или които са установени от него, включително всяко разрешение или забрана във връзка с такава трансакция.
За целите на буква б) от първа алинея, ако определени дейности се извършват от трети страни, управляващото дружество трябва да гарантира, че субектът, извършващ дейността, поддържа регистър на личните трансакции, извършени от заинтересовано лице, и при поискване предоставя своевременно информация на управляващото дружество.
3. Параграфи 1 и 2 не се прилагат към следните видове лични трансакции:
а)
лични трансакции, извършени като част от услугата за неограничено управление на портфейл, когато във връзка с трансакциите няма предварителна комуникация между управителя на портфейла и заинтересованото лице или друго лице, за чиято сметка се извършва сделката;
б)
лични трансакции с ПКИПЦК или с дялове на предприятия за колективно инвестиране, които са предмет на надзора съгласно законодателството на държавата-членка, която изисква равностойно равнище на разпределение на риска сред неговите активи, когато заинтересованото лице и другото лице, за чиято сметка се извършват трансакциите, не участват в управлението на това предприятие.
4. За целите на параграфи 1, 2 и 3 от настоящия член „лична трансакция“ има същото значение като това в член 11 от Директива 2006/73/ЕО.
Член 14
Вписване на портфейлни трансакции
1. Държавите-членки изискват от управляващите дружества да гарантират, че за всяка портфейлна трансакция, свързана с ПКИПЦК, незабавно се извършва запис на информацията, необходима за възпроизвеждане на подробностите по отношение на поръчката и на извършената трансакция.
2. Записът по параграф 1 съдържа:
а)
името или друго обозначаване на ПКИПЦК и на лицето, действащо от името на ПКИПЦК;
б)
подробна информация, необходима за идентифициране на въпросния инструмент;
в)
количество;
г)
вид на поръчката или трансакцията;
д)
цена;
е)
за поръчки - датата и точното време на предаване на поръчката, както и името или друго обозначаване на лицето, на което е предадена поръчката, или за трансакции - датата и точното време на решението за търгуване и извършване на трансакцията;
ж)
името на лицето, предаващо поръчката или извършващо трансакцията;
з)
причините за отмяна на поръчката, когато е приложимо;
и)
за извършени трансакции - контрагента и идентификация на мястото на извършване на поръчката.
За целите на буква и) от първа алинея „място на извършване на трансакцията“ означава регулиран пазар, както се посочва в член 4, параграф 1, точка 14 от Директива 2004/39/ЕО, многостранна търговска система (МТС) съгласно член 4, параграф 1, точка 15 от същата директива, системен интернализатор съгласно член 4, параграф 1, точка 7 от същата директива или маркет мейкър или друго предоставящо ликвидност лице, или субект, който изпълнява в трета страна функция, сходна с функциите, изпълнявани от някой от посочените по-горе субекти.
Член 15
Записване на поръчките за записване и за откупуване
1. Държавите-членки изискват от управляващите дружества да предприемат всички разумни стъпки, за да гарантират, че получените във връзка с ПКИПЦК поръчки за записване и за откупуване са централизирани и незабавно записани след получаването на такава поръчка.
2. Този запис съдържа информация за следното:
а)
съответното ПКИПЦК;
б)
лицето, даващо или предаващо поръчката;
в)
лицето, получаващо поръчката;
г)
датата и времето на поръчката;
д)
условията и начина на плащане;
е)
вид на поръчката;
ж)
датата на извършване на поръчката;
з)
броя на записаните или обратно изкупени дялове;
и)
цената за записването или откупуването на всеки дял;
й)
общата стойност на записаните или обратно изкупените дялове;
к)
брутната стойност на поръчката, включително такси за записване или нетната сума след таксата за откупуване.
Член 16
Изисквания относно поддържането на записите
1. Държавите-членки изискват от управляващите дружества да гарантират съхраняването на записите, посочени в членове 14 и 15 за период от поне пет години.
Независимо от това компетентните органи могат при изключителни обстоятелства да изискват от управляващите дружества да съхраняват някои от документите или цялата документация за по-дълъг срок в зависимост от естеството на инструмента или портфейлната трансакция, ако това е необходимо, за да може компетентният орган да упражнява своите функции по надзора съгласно Директива 2009/65/ЕО.
2. След прекратяване на разрешението на управляващото дружество за извършване на дейност държавите-членки или компетентните органи могат да изискат от него да съхранява посочената в параграф 1 документация през останалата част от петгодишния период.
Ако управляващото дружество прехвърли отговорностите си по отношение на ПКИПЦК на друго управляващо дружество, държавата-членка или компетентният орган може да поиска да бъдат извършени необходимите договорености, така че записите за последните пет години да бъдат достъпни за това дружество.
3. Документацията се съхранява на носител, който позволява съхранение на информацията по начин, достъпен за бъдещи справки от страна на компетентния орган, и в такава форма и начин, че да бъдат спазени следните условия:
а)
компетентният орган трябва да бъде в състояние да я получи лесно и да възпроизведе всички основни етапи на обработка на всяка трансакция от портфейла;
б)
трябва да е възможна лесна проверка на всички поправки или други изменения, както и на съдържанието на документите преди такива поправки и изменения;
в)
трябва да бъде невъзможно документите да бъдат подправяни или изменяни по друг начин.
ГЛАВА III
КОНФЛИКТ НА ИНТЕРЕСИ
(Член 12, параграф 1, буква б) и член 14, параграф 1, буква г) и параграф 2, буква в) от Директива 2009/65/ЕО)
Член 17
Критерии за установяване на конфликт на интереси
1. Държавите-членки гарантират, че за целите на определянето на видовете конфликт на интереси, които възникват в хода на предоставянето на услуги и дейности и чието съществуване може да увреди интересите на ПКИПЦК, управляващите дружества с помощта на минимални критерии разглеждат въпроса дали управляващото дружество или заинтересовано лице, или лице, пряко или косвено свързано чрез упражняване на контрол върху управляващото дружество, попада в една от следните ситуации, независимо дали в резултат на предоставянето на услуги по колективно управление на портфейл или по друг начин:
а)
управляващото дружество или такова лице може да реализира финансова печалба или да избегне загуба за сметка на ПКИПЦК;
б)
управляващото дружество или такова лице има интерес от резултата на предоставяната на ПКИПЦК или на друг клиент услуга или дейност или от осъществяваната от името на ПКИПЦК или друг клиент трансакция, който е различен от интереса на ПКИПЦК от такъв резултат;
в)
управляващото дружеството или такова лице има финансов или друг стимул да предпочете интереса на друг клиент или група клиенти пред интересите на ПКИПЦК;
г)
управляващото дружество или такова лице извършва същите дейности за ПКИПЦК и за друг клиент или клиенти, които не са ПКИПЦК;
д)
управляващото дружество или такова лице получава или ще получи от лице, различно от ПКИПЦК, облага във връзка с предоставената на ПКИПЦК дейност по колективно управление на портфейл под формата на пари, стоки или услуги, различни от стандартната комисиона или такса за такава услуга.
2. Държавите-членки изискват от управляващите дружества, когато определят видовете конфликти на интереси, да вземат предвид:
а)
интересите на управляващото дружество, включително тези, произтичащи от неговата принадлежност към група или от изпълнението на услуги и дейности, интересите на клиентите и задължението на управляващото дружество към ПКИПЦК;
б)
интересите на две или повече управлявани ПКИПЦК.
Член 18
Политика по отношение на конфликти на интереси
1. Държавите-членки изискват от управляващите дружества да установят, прилагат и поддържат ефективна политика по отношение на конфликти на интереси. Тази политика е представена в писмен вид и отговаря на размера и организационната структура на управляващото дружество, както и на естеството, мащаба и сложността на неговата дейност.
Ако управляващото дружество е член на група, политиката отчита и всички обстоятелства, с които дружеството е или следва да бъде запознато, които могат да породят конфликт на интереси, произтичащи от структурата и стопанската дейност на другите членове на групата.
2. Политиката по отношение на конфликти на интереси, установена в съответствие с параграф 1, включва следното:
а)
по отношение на дейностите по колективно управление на портфейл, извършвани от управляващото дружество или от негово име, определяне на обстоятелствата, които представляват или могат да породят конфликт на интереси, водещи до значителен риск от увреждане на интересите на ПКИПЦК или на един или повече клиенти;
б)
процедури, които трябва да бъдат прилагани, и мерки, които трябва да бъдат приети, с цел управление на такива конфликти на интереси.
Член 19
Независимост при управление на конфликти
1. Държавите-членки гарантират, че процедурите и мерките по член 18, параграф 2, буква б) целят да осигурят, че заинтересованите лица, участващи в различни дейности, свързани с конфликт на интереси, упражняват тези дейности в степен на независимост, която отговаря на мащаба и дейностите на управляващото дружество и на групата, към която то принадлежи, както и на значимостта на риска от увреждане на интересите на клиентите.
2. Ако е необходимо и целесъобразно за управляващото дружество да гарантира изискваната степен на независимост, задължителните процедури и мерките, които трябва да бъдат приети в съответствие с член 18, параграф 2, буква б), включват следното:
а)
ефективни процедури за предотвратяване или за контрол на обмена на информация между заинтересованите лица, участващи в дейности по колективно управление на портфейл, свързани с риск от конфликт на интереси, когато такъв обмен на информация може да увреди интересите на един или повече клиенти;
б)
обособен надзор на заинтересованите лица, чиито основни функции са свързани с извършване на дейности по колективно управление на портфейл от името на клиенти или на инвеститори или по предоставяне на услуги на клиенти или на инвеститори, чиито интереси могат да бъдат в конфликт, или които представляват по друг начин различни интереси, които могат да бъдат в конфликт включително с интересите на управляващото дружество;
в)
премахване на всякаква пряка връзка между възнаграждението на заинтересованите лица, участващи главно в извършването на дадена дейност, и възнаграждението на различни заинтересовани лица, участващи главно в извършването на друга дейност, или приходите, създадени от тях, когато може да се породи конфликт на интереси относно тези дейности;
г)
мерки за предотвратяване или ограничаване на което и да е лице да упражнява неуместно влияние върху начина, по който заинтересовано лице извършва дейности по колективно управление на портфейл;
д)
мерки за предотвратяване или контрол на едновременно или последователно участие на заинтересовано лице в отделни дейности по колективно управление на портфейл, когато такова участие може да попречи на правилното управление на конфликтите на интереси.
Ако приемането или действието на една или повече от тези мерки и процедури не осигурява необходимата степен на независимост, държавите-членки изискват от управляващите дружества да приемат такива алтернативни или допълнителни мерки и процедури, каквито са необходими и подходящи за тези цели.
Член 20
Управление на дейности, пораждащи увреждащ конфликт на интереси
1. Държавите-членки изискват от управляващите дружества да водят и редовно да актуализират регистър на видовете дейности по колективно управление на портфейл, извършвани от управляващото дружество или от негово име, при които е възникнал или - в случай на продължаващи дейности по колективно управление на портфейл- може да възникне конфликт на интереси, пораждащ значителен риск от увреждане на интересите на едно или повече ПКИПЦК или други клиенти.
2. В случаите когато организационната или административна уредба, установена от управляващото дружество по отношение на управлението на конфликти на интереси, не може да осигури в достатъчна и разумна степен на увереност, че рисковете от увреждане интересите на ПКИПЦК или на неговите притежатели на дялове ще бъдат предотвратени, държавите-членки изискват висшето ръководство или друг компетентен вътрешен орган на управляващото дружество да бъдат своевременно информирани, за да вземат необходимото решение, с което да гарантират, че при всички положения управляващото дружество действа в най-добрия интерес на ПКИПЦК и неговите притежатели на дялове.
3. Управляващото дружество докладва пред инвеститорите по надежден начин относно ситуации, като описаните в параграф 2, и обосновава своето решение.
Член 21
Стратегии за упражняване на право на глас
1. Държавите-членки изискват от управляващите дружества да разработят подходящи и ефективни стратегии за определяне на времето и начина, по който ще бъде упражнявано правото на глас, произтичащо от инструментите в управляваните портфейли, в изключителния интерес на съответното ПКИПЦК.
2. В посочената в параграф 1 стратегия се определят мерките и процедурите за:
а)
контрол на съответните корпоративни събития;
б)
гарантиране, че упражняването на правото на глас е в съответствие с инвестиционните цели и политика на съответното ПКИПЦК;
в)
предотвратяване или управление на всякакви конфликти на интереси, възникващи от упражняването на правото на глас.
3. На инвеститорите се предоставя обобщено описание на посочените в параграф 1 стратегии.
Подробности относно действията, предприети във връзка с тези стратегии, се обявяват на притежателите на дялове безплатно и при поискване от тяхна страна.
ГЛАВА IV
ПРАВИЛА ЗА ПОВЕДЕНИЕ
(Член 14, параграф 1, букви а) и б) и параграф 2, букви а) и б) от Директива 2009/65/ЕО)
РАЗДЕЛ 1
Общи принципи
Член 22
Задължение за действие в най-добрия интерес на ПКИПЦК и неговите притежатели на дялове
1. Държавите-членки изискват от управляващите дружества да гарантират справедливото отношение към притежателите на дялове от управлявани ПКИПЦК.
Управляващите дружества се въздържат от поставяне на интересите на която и да е група от притежатели на дялове над интересите на друга група от притежатели на дялове.
2. Държавите-членки изискват от управляващите дружества да прилагат подходящи политики и процедури, имащи за цел да предотвратят злоупотреби, които могат основателно да се очаква да засегнат стабилността и целостта на пазара.
3. Без да се засягат изискванията на националното законодателство, държавите-членки изискват от управляващите дружества да гарантират, че използват справедливи, правилни и прозрачни ценови модели и системи за оценяване на управляваните от тях ПКИПЦК, за да спазят задължението за действие в най-добрия интерес на притежателите на дялове. Управляващите дружества трябва да бъдат в състояние да демонстрират, че портфейлите на ПКИПЦК са правилно оценени.
4. Държавите-членки изискват от управляващите дружества да действат по начин, по който ще предотврати начисляването на излишни разходи на ПКИПЦК и неговите притежатели на дялове.
Член 23
Изисквания за надлежна проверка
1. Държавите-членки изискват от управляващите дружества да гарантират, че надлежните проверки при избора и текущия контрол на инвестициите се извършват на високо равнище и в най-добрия интерес на ПКИПЦК и неговите притежатели на дялове.
2. Държавите-членки изискват от управляващите дружества да гарантират, че разполагат с необходимите знания и разбиране за активите, в които инвестират ПКИПЦК.
3. Държавите-членки изискват от управляващите дружества да установят политики и процедури в писмена форма относно надлежните проверки и да прилагат ефективни споразумения за гарантиране, че инвестиционните решения от името на ПКИПЦК се взимат в съответствие с целите, инвестиционната стратегия и ограниченията на риска на ПКИПЦК.
4. Държавите-членки изискват от управляващите дружества преди да извършат инвестицията, при изпълнение на техните политики за управление на риска и, когато това е целесъобразно, след като вземат предвид естеството на очакваната инвестиция, да изработят прогнози и да извършат анализи относно приноса на инвестицията към структурата, ликвидността, профила на риска и на възвръщаемостта на портфейла на ПКИПЦК. Анализите трябва да се извършват въз основа на надеждна и актуална информация, в количествено и качествено изражение.
Управляващите дружества упражняват надлежни умения, грижа и старание при сключването, управлението или прекратяването на споразумения с трети страни по отношение на извършването на дейности по управление на риска. Преди сключването на такива споразумения управляващите дружества предприемат необходимите стъпки, за да проверят умението и способността на третата стана да изпълнява по надежден, професионален и ефективен начин дейностите по управление на риска. Управляващите дружества приемат методи за текущо оценяване на стандартите за изпълнение на дейността от третата страна.
РАЗДЕЛ 2
Обработване на поръчките за записване и за откупуване
Член 24
Задължения за докладване по отношение на изпълнението на поръчки за записване и откупуване
1. Държавите-членки гарантират, че когато управляващите дружества изпълнят записване или откупуване на поръчка на притежател на дялове, те уведомят възможно най-бързо притежателя на дялове посредством съобщение на траен носител, потвърждаващо изпълнението на поръчката, но не по-късно от първия работен ден след изпълнението, или, ако управляващото дружество е получило потвърждението от трета страна, не по-късно от първия работен ден след получаване на потвърждението от третата страна.
Първа алинея обаче не се прилага, когато потвърждението би съдържало същата информация, както и потвърждението, което се изпраща незабавно на притежателя на дялове от друго лице.
2. Посоченото в параграф 1 съобщение, когато е целесъобразно, включва следната информация, доколкото е приложима:
а)
идентификация на управляващото дружество;
б)
име или друго обозначение на притежателя на дялове;
в)
дата и време на получаване на поръчката и формата на плащане;
г)
дата на изпълнение на поръчката;
д)
идентификация на ПКИПЦК;
е)
естество на поръчката (записване или откупуване);
ж)
броя на участващите дялове;
з)
стойност на дела, при която дяловете са били записани или откупени;
и)
дата на референтната стойност;
й)
брутната стойност на поръчката, включително такси за записване или нетната сума след таксите за откупуване.
к)
обща сума на начислените комисиони и разходите и, когато инвеститорът пожелае това, разбивка по пера.
3. В случай на поръчки на притежател на дялове, които се изпълняват периодично, управляващите дружества предприемат посочените в параграф 1 действия или поне веднъж на всеки шест месеца предоставят на притежателя на дялове описаната в параграф 2 информация по отношение на тези трансакции.
4. Управляващите дружества предоставят на притежателя на дялове, при поискване, информация относно статута на поръчката.
РАЗДЕЛ 3
Най-добро изпълнение
Член 25
Изпълнение на решения за търгуване от името на управляваното ПКИПЦК
1. Държавите-членки изискват от управляващите дружества да действат в най-добрия интерес на управляваните от тях ПКИПЦК, когато изпълняват решения за търгуване от името на управляваното ПКИПЦК в контекста на управлението на техните портфейли.
2. За целите на параграф 1 държавите-членки гарантират, че управляващите дружества предприемат всички разумни стъпки да получат възможно най-добрия резултат за ПКИПЦК, като се вземат предвид цената, разходите, срокът, вероятността от изпълнение и сетълмънт, обемът и естеството на поръчката или всяко друго съображение, свързано с изпълнението на поръчката. За определяне на съответното значение на тези фактори се прилагат следните критерии:
а)
целите, инвестиционната политика и специфичните рискове за ПКИПЦК, както са посочени в проспекта, в правилата на фонда или в учредителния акт на ПКИПЦК, според случая;
б)
характеристиките на поръчката;
в)
характеристиките на финансовите инструменти, предмет на поръчката;
г)
характеристиките на мястото на изпълнение, към което може да бъде отнесена поръчката.
3. Държавите-членки изискват от управляващите дружества да установят и изпълняват ефективни организационни мерки за спазване на задължението по параграф 2. По-специално управляващите дружества установяват и изпълняват политика, която да им позволи да получат във връзка с поръчките на ПКИПЦК най-добрия резултат в съответствие с параграф 2.
Управляващите дружества получават предварителното съгласие на инвестиционното дружество относно политиката за изпълнение на поръчки. Управляващото дружество предоставя на притежателите на дялове подходяща информация относно установената в съответствие с настоящия член политика, както и относно всякакви съществени промени на своята политика.
4. Управляващите дружества редовно следят за ефективността на своите организационни мерки и политика във връзка с изпълнението на поръчки, за да установят и, ако е необходимо, да отстранят всякакви недостатъци.
Освен това управляващите дружества преглеждат политиките за изпълнение на поръчките на годишна основа. Преглед се извършва и при наличието на съществена промяна, която влияе на способността на управляващото дружество да продължи да получава възможно най-добрия резултат за управляваните ПКИПЦК.
5. Управляващите дружества трябва да са в състояние да демонстрират, че изпълняват поръчките от името на ПКИПЦК в съответствие с политиката за изпълнение на поръчките на управляващото дружество.
Член 26
Възлагане на поръчки за търгуване от името на ПКИПЦК на други изпълняващи субекти
1. Държавите-членки изискват от управляващите дружества да действат в най-добрия интерес на управляваните от тях ПКИПЦК, когато възлагат на други изпълняващи субекти поръчки за търгуване от името на управляваното ПКИПЦК в контекста на управлението на техните портфейли.
2. Държавите-членки гарантират, че управляващите дружества предприемат всички разумни стъпки да получат възможно най-добрия резултат за ПКИПЦК, като се вземат предвид цената, разходите, срокът, вероятността от изпълнение и сетълмънт, обемът и естеството на поръчката или всяко друго съображение, свързано с изпълнението на поръчката. Съответното значение на тези фактори се определя чрез позоваване на член 25, параграф 2.
За тези цели управляващите дружества установяват и изпълняват политика, която да им позволи да спазват задължението по първа алинея. Политиката установява по отношение на всеки клас инструменти субектите, на които може да бъде възложена поръчката. Управляващото дружество сключва споразумения за изпълнение на поръчка, само ако тези споразумения отговарят на задълженията в настоящия член. Управляващите дружества предоставят на притежателите на дялове подходяща информация относно установената в съответствие с настоящия параграф политика, както и относно всякакви съществени промени на своята политика.
3. Управляващите дружества редовно следят за ефективността на установената в съответствие с параграф 2 политика, и по-специално за качеството на изпълнението от страна на определените в тази политика субекти и, ако е необходимо, отстраняват слабостите.
Освен това управляващите дружества преглеждат политиката на годишна основа. Преглед се извършва и при наличието на съществена промяна, която влияе на способността на управляващото дружество да продължи да получава възможно най-добрия резултат за управляваните ПКИПЦК.
4. Управляващите дружества следва да са в състояние да покажат, че възлагат поръчките от името на ПКИПЦК в съответствие с установената съгласно параграф 2 политика.
РАЗДЕЛ 4
Обработка на поръчки
Член 27
Общи принципи
1. Държавите-членки изискват от управляващите дружества да установят и прилагат процедури и административни мерки, които осигуряват надлежно, правилно и бързо изпълнение на трансакциите от портфейла от името на ПКИПЦК.
Процедурите и административните мерки, прилагани от управляващите дружества, удовлетворяват следните условия:
а)
гарантират, че изпълнените от името на ПКИПЦК поръчки са надлежно и вярно вписани и разпределени;
б)
извършват последователно и надлежно сравними поръчки на ПКИПЦК, освен ако това е трудно осъществимо поради характеристиките на поръчката или съществуващите пазарни условия или ако интересите на ПКИПЦК изискват друго.
Финансовите инструменти или парични суми, получени при сетълмент на изпълнени поръчки, се превеждат незабавно и точно по сметката на съответното ПКИПЦК.
2. Управляващото дружество няма да злоупотребява с информацията, свързана с висящи поръчки от ПКИПЦК, и предприема всички разумни стъпки да предотврати злоупотребата с такава информация от страна на неговите заинтересовани лица.
Член 28
Комбиниране и разпределяне на поръчки за търгуване
1. Държавите-членки не разрешават на управляващите дружества да изпълняват поръчка на дадено ПКИПЦК съвместно с поръчка на друго ПКИПЦК или друг клиент или с поръчка за своя собствена сметка, освен ако не са изпълнени следните условия:
а)
трябва да е малко вероятно комбинирането на поръчките да накърнява интересите на което и да е ПКИПЦК или клиенти, чиито поръчки са комбинирани;
б)
трябва да се установи и ефективно да се прилага политика за разпределяне на поръчките, която да съдържа достатъчно конкретни правила за справедливото разпределяне на комбинираните поръчки, включително за това как обемът и цената на поръчките определят разпределянето и обработването на частични изпълнения.
2. Когато управляващо дружество комбинира поръчка на дадено ПКИПЦК с една или повече поръчки на друго ПКИПЦК или клиенти и комбинираната поръчка е частично изпълнена, държавите-членки гарантират, че дружеството разпределя съответните търговски трансакции в съответствие със своята политика за разпределяне на поръчки.
3. Когато управляващото дружество комбинира поръчка на дадено ПКИПЦК или друг клиент с трансакция за своя собствена сметка, държавите-членки изискват дружеството да разпределя съответните търговски трансакции по начин, който не ощетява ПКИПЦК или друг клиент.
4. Когато управляващото дружество комбинира поръчка на дадено ПКИПЦК или друг клиент с трансакция за своя собствена сметка и комбинираната поръчка е частично изпълнена, държавите-членки изискват дружеството да разпредели съответните търговски трансакции на ПКИПЦК или на другия клиент приоритетно, преди да разпредели трансакциите за своя собствена сметка.
Ако управляващото дружество обаче е в състояние да обоснове разумно пред ПКИПЦК или своите други клиенти, че без да комбинира поръчката дружеството нямаше да може да я изпълни при такива изгодни условия или въобще да я изпълни, то може да разпредели пропорционално трансакцията за своя собствена сметка в съответствие с политиката, посочена в параграф 1, буква б).
РАЗДЕЛ 5
Оказване на натиск
Член 29
Защита на най-добрия интерес на ПКИПЦК
1. Държавите-членки гарантират, че дейността на управляващите дружества няма да се разглежда като честна, справедлива и професионална съгласно най-добрия интерес на ПКИПЦК, ако във връзка с дейностите по управление и администриране на инвестициите на ПКИПЦК, плащат или получават такса или комисиона, или предоставят или получават непарични облаги, освен:
а)
такса, комисиона или непарична облага, платена на ПКИПЦК или на лице от името на ПКИПЦК или получена от него;
б)
такса, комисионна или непарична облага, платена на трета страна или получена от нея или лице, действащо от името на трета страна, когато са изпълнени следните условия:
i)
съществуването, естеството и размерът на таксата, комисионата или облагата или, когато размерът не може да бъде установен, методът за изчисляване на сумата, трябва да бъдат ясно оповестени на ПКИПЦК по изчерпателен, точен и разбираем начин, преди предоставянето на съответната услуга;
ii)
плащането на такса или комисиона или предоставянето на непарични облаги трябва да има за цел да подобри качеството на съответната услуга, а не да възпрепятства спазването на задължението на управляващото дружество да действа в най-добрия интерес на ПКИПЦК;
в)
подходящи такси, които позволяват или са необходими за предоставянето на съответната услуга, включително попечителски такси, такси за сетълмент и обмяна на валута, законови налози или правни такси, и които по своя характер не могат да доведат до конфликти на интереси със задълженията на управляващото дружество да действа честно, справедливо и професионално в най-добрия интерес на ПКИПЦК.
2. Държавите-членки разрешават на управляващото дружество за целите на параграф 1, буква б), подточка i) да оповестяват в обобщена форма основните условия на споразуменията относно таксите, комисионите или непаричните облаги, при условие че управляващото дружество се задължава при искане от страна на притежателя на дялове да разкрие допълнителни подробности и спазва това задължение.
ГЛАВА V
ОСОБЕНОСТИ НА СТАНДАРТНОТО СПОРАЗУМЕНИЕ МЕЖДУ ДЕПОЗИТАР И УПРАВЛЯВАЩО ДРУЖЕСТВО
(Член 23, параграф 5 и член 33, параграф 5 от Директива 2009/65/ЕО)
Член 30
Елементи, свързани с процедурите, които трябва да се изпълняват от страните по споразумението
Държавите-членки изискват от депозитара и управляващото дружество, наречени в настоящата глава „страни по споразумението“, да включват в писменото споразумение, посочено в член 23, параграф 5 или в член 33, параграф 5 от Директива 2009/65/ЕО, най-малко следните особености, свързани с услугите, предоставяни от страните по споразумението, и процедури, които трябва да следват:
а)
описание на процедурите, включително тези, свързани с отговорното пазене, което трябва да бъде възприето за всеки вид актив на ПКИПЦК, поверен на депозитара;
б)
описание на процедурите, които трябва да се следват, ако управляващото дружество възнамерява да промени правилата на фонда или проспекта на ПКИПЦК, и определящи случаите, при които депозитарът следва да бъде информиран или при които е необходимо предварително споразумение от депозитара, за да се пристъпи към изменението;
в)
описание на средствата и процедурите, посредством които депозитарът ще предаде на управляващото дружество цялата важна информация, необходима на управляващото дружество за изпълнение на неговите задължения, включително описание на средствата и процедурите относно упражняването на всякакви права, произтичащи от финансовите инструменти, и средствата и процедурите, прилагани с цел да се позволи на управляващото дружество и на ПКИПЦК да разполагат със своевременен и подходящ достъп до информацията, свързана със сметките на ПКИПЦК;
г)
описание на средствата и процедурите, посредством които депозитарът ще има достъп до цялата важна информация, която му е необходима за изпълнение на неговите задължения;
д)
описание на процедурите, посредством които депозитарът е в състояние да изпраща запитвания относно дейността на управляващото дружество и да оценява качеството на предадената информация, включително чрез посещения на място;
е)
описание на процедурите, посредством които управляващото дружество може да разглежда работата на депозитара по отношение на договорните му задължения.
Член 31
Елементи, свързани с обмена на информация и със задълженията за поверителност и изпиране на пари
1. Държавите-членки изискват от страните по споразумението, посочено в член 23, параграф 5 или член 33, параграф 5 от Директива 2009/65/ЕО, да включат в него поне следните елементи, свързани с обмена на информация и със задълженията за поверителност и изпиране на пари:
а)
списък на цялата информация, която трябва да се обмени между ПКИПЦК, управляващото дружество и депозитара, свързана с вписването, откупуването, издаването, анулирането и повторното закупуване на дялове на ПКИПЦК;
б)
задълженията за поверителност, приложими по отношение на страните по споразумението;
в)
информация относно задачите и отговорностите на страните по споразумението по отношение на задълженията в областта на предотвратяване изпирането на пари и борбата с финансовия тероризъм, ако е приложимо.
2. Посочените в параграф 1, буква б) задължения са формулирани, така че да не нарушават способността нито на компетентните органи на държавата-членка по произход на управляващото дружество, нито на компетентните органи на държавата-членка по произход на ПКИПЦК да получат достъп до важни документи и информация.
Член 32
Елементи, свързани с назначаването на трети страни
Ако депозитарът или управляващото дружество възнамеряват да определят трети страни за изпълнение на техните съответни задължения, държавите-членки изискват от страните по споразумението, посочено в член 23, параграф 5 или член 33, параграф 5 от Директива 2009/65/ЕО, да включат в него поне следната информация:
а)
задължение на двете страни по споразумението да предоставят редовно подробности за всяка трета страна, определена от депозитара или управляващото дружество да изпълнява техните съответни задължения;
б)
задължение, че при искане от една от страните, другата страна ще предостави информация относно критериите, използвани при избора на третата страна и стъпките, предприети за контрол на дейностите, извършвани от избраната трета страна;
в)
заявление, че отговорността на депозитара съгласно член 24 или член 34 от Директива 2009/65/ЕО не се променя от обстоятелството, че е предал всички или част от активите на отговорно пазене при трета страна.
Член 33
Елементи, свързани с евентуални изменения и прекратяване на споразумението
Държавите-членки изискват от страните по споразумението, посочено в член 23, параграф 5 или член 33, параграф 5 от Директива 2009/65/ЕО, да включат в него поне следните елементи, свързани с евентуални изменения и прекратяване на споразумението:
а)
срокът на валидност на споразумението;
б)
условията, при които споразумението може да бъде изменено или прекратено;
в)
условията, необходими за улесняване на преминаването към друг депозитар и в случай на такова преминаване, процедурата, посредством която цялата съществена информация се изпраща на другия депозитар.
Член 34
Приложимо право
Държавите-членки изискват от страните по споразумението, посочено в член 23, параграф 5 или член 33, параграф 5 от Директива 2009/65/ЕО, да конкретизират законодателството на държавата-членка по произход на ПКИПЦК, което се прилага по отношение на споразумението.
Член 35
Електронно предаване на документи
Когато страните по споразумението, посочено в член 23, параграф 5 или член 33, параграф 5 от Директива 2009/65/ЕО, се съгласят да използват електронни средства за предаване на част или на цялата информация, която се обменя между тях, държавите-членки изискват в това споразумение да се включат разпоредби относно съхраняването на такава информация.
Член 36
Обхват на споразумението
Държавите-членки може да позволят споразумението, посочено в член 23, параграф 5 или член 33, параграф 5 от Директива 2009/65/ЕО, да обхваща повече от едно ПКИПЦК, управлявано от управляващото дружество. В този случай в споразумението се изброяват съответните ПКИПЦК.
Член 37
Договор за обслужване
Държавите-членки дават право на страните по споразумението да включат или в споразумението, посочено в член 23, параграф 5 или член 33, параграф 5 от Директива 2009/65/ЕО, или в отделен писмен договор подробности относно средствата и процедурите, посочени в член 30, букви в) и г).
ГЛАВА VI
УПРАВЛЕНИЕ НА РИСКА
(Член 51, параграф 1 от Директива 2009/65/ЕО)
РАЗДЕЛ 1
Политика за управление на риска и измерване на риска
Член 38
Политика за управление на риска
1. Държавите-членки изискват от управляващите дружества да установят, прилагат и поддържат подходяща и документирана политика за управление на риска, с помощта на която се установяват рисковете, на които са или могат да бъдат изложени управляваните от тях ПКИПЦК.
Политиката за управление на риска обхваща необходимите процедури, които позволят на управляващото дружество да оцени за всяко управлявано от тях ПКИПЦК експозицията на ПКИПЦК на пазарния, ликвидния риск и риска от контрагента, както и експозицията на ПКИПЦК на всички други рискове, включително оперативните рискове, които могат да бъдат съществени за всяко управлявано от тях ПКИПЦК.
Държавите-членки изискват от управляващите дружества в политиката за управление на риска да бъдат разгледани следните елементи:
а)
техники, инструменти и мерки, позволяващи им да спазват задълженията, предвидени в членове 40 и 41;
б)
разпределяне на отговорностите в рамките на управляващото дружество относно управлението на риска.
2. Държавите-членки изискват от управляващите дружества да гарантират, че в посочената в параграф 1 политика за управление на риска са определени условията, съдържанието и честотата на отчитане на посоченото в член 12 звено за управление на риска пред съвета на директорите, пред висшето ръководство и по целесъобразност, пред звеното по надзора.
3. За целите на параграфи 1 и 2 държавите-членки гарантират, че управляващите дружества вземат предвид характера, мащаба и сложността на тяхната стопанска дейност и на управляваното от тях ПКИПЦК.
Член 39
Оценяване, контрол и преглед на политиката на управление за риска
1. Държавите-членки изискват от управляващите дружества да оценяват, контролират и да правят периодичен преглед на:
а)
адекватността и ефективността на политиката за управление на риска и на мерките, процесите и техниките, посочени в членове 40 и 41;
б)
степента на съблюдаване от страна на управляващото дружество на политиката за управление на риска и на споразуменията, процесите и техниките, посочени в членове 40 и 41;
в)
адекватността и ефективността на мерките, предприети за отстраняване на слабостите в процеса за управление на риска.
2. Държавите-членки изискват от управляващите дружества да уведомят компетентните органи на тяхната държава-членка по произход относно всякакви съществени промени в процеса на управление на риска.
3. Държавите-членки гарантират, че предвидените в параграф 1 изисквания подлежат на преглед от компетентните органи на държава-членка по произход на управляващото дружество, който се извършва на текуща основа и съответно при предоставяне на разрешително за извършване на дейност.
РАЗДЕЛ 2
Процеси на управление на риска, експозиция на риска от контрагента и концентрация на емитента
Член 40
Измерване и управление на риска
1. Държавите-членки изискват от управляващите дружества да приемат подходящи и ефективни организационни мерки, процеси и техники с цел:
а)
измерване и управление по всяко време на рисковете, на които управляваните от тях ПКИПЦК са или могат да бъдат изложени;
б)
гарантиране на спазване на ограниченията относно глобалния риск и риска от контрагента в съответствие с членове 41 и 43.
Тези организационни мерки, процеси и техники са съобразени с естеството, мащаба и сложността на стопанската дейност на управляващите дружества и на управляваните от тях ПКИПЦК или отговарят на профила на риска на ПКИПЦК.
2. За целите на параграф 1 държавите-членки изискват от управляващите дружества да предприемат следните действия за всяко управлявано от тях ПКИПЦК:
а)
да установят организационни мерки, процеси и техники за измерване на риска, необходими да гарантират, че рисковете, свързани със заетите позиции, и техният принос към общия рисков профил са правилно измерени въз основа на ясни и надеждни данни и че организационните мерки, процесите и техниките за измерване на риска са адекватно документирани;
б)
да извършват при необходимост периодични бек тестове за преглед на валидността на мерките за измерване на риска, които включват базирани на модел прогнози и оценки;
в)
да извършват при необходимост периодични стрес тестове и анализи на сценария, с цел да се отговори на рисковете, възникващи от потенциални промени в пазарните условия, които може да повлияят неблагоприятно на ПКИПЦК;
г)
да установят, прилагат и поддържат документирана система за вътрешни ограничения относно мерките, използвани за управление и контрол на съответните рискове за всяко ПКИПЦК, като се отчитат всички рискове, които могат да бъдат съществени за ПКИПЦК, както се посочва в член 38, и като осигуряват съответствие с рисковия профил на ПКИПЦК;
д)
да гарантират, че за всяко ПКИПЦК текущото равнище на риск отговаря на системата за ограничаване на риска, както е определено в буква г);
е)
да установят, прилагат и поддържат подходящи процедури, които в случай на действителни или очаквани нарушения на системата на ПКИПЦК за ограничаване на риска водят до коригиращи действия в най-добрия интерес на притежателите на дялове.
3. Държавите-членки гарантират, че управляващите дружества прилагат подходящ процес за управление на ликвидния риск, за да се гарантира, че управляваното от тях ПКИПЦК е в състояние да спазва по всяко време член 84, параграф 1 от Директива 2009/65/ЕО.
Където е целесъобразно, управляващите дружества провеждат стрес тестове, които позволяват да се оцени ликвидният риск на ПКИПЦК при изключителни обстоятелства.
4. Държавите-членки изискват от управляващите дружества да гарантират, че за всяко управлявано от тях ПКИПЦК управляват ликвидния профил на инвестициите на ПКИПЦК в съответствие с политиката за откупуване, установена в правилата на фонда, в учредителните актове или в проспектите.
Член 41
Изчисляване на глобалния риск
1. Държавите-членки изискват от управляващите дружества да изчислят глобалния риск на управляваното от тях ПКИПЦК, както се посочва в член 51, параграф 3 от Директива 2009/65/ЕО, като едно от следното:
а)
допълнителния риск или левъридж, генерирани от управляваното ПКИПЦК чрез използването на финансови деривативни инструменти, включително внедрени деривативи съгласно член 51, параграф 3, четвърта алинея от Директива 2009/65/ЕО, които не могат да надхвърлят общата нетна стойност на ПКИПЦК;
б)
пазарния риск на портфейла на ПКИПЦК.
2. Държавите-членки изискват от управляващите дружества да изчисляват глобалния риск на ПКИПЦК поне ежедневно.
3. Държавите-членки може да разрешат на управляващите дружества да изчисляват глобалния риск чрез използване по целесъобразност на подхода за задълженията, подхода за стойността под риск или други усъвършенствани методики за измерване на риска. За целите на тази разпоредба „стойността под риск“ означава измерване на максималния размер на очакваната загуба при определен доверителен праг за определен период от време.
Държавите-членки изискват от управляващите дружества да гарантират, че избраният метод за измерване на глобалния риск е подходящ, като се има предвид преследваната от ПКИПЦК инвестиционна стратегия, както и видовете и сложността на използваните финансови деривативни инструменти и частта от портфейла на ПКИПЦК, съставена от финансови деривативни инструменти.
4. Ако в съответствие с член 51, параграф 2 от Директива 2009/65/ЕО ПКИПЦК прилага техники и инструменти, включително споразумения за обратно изкупуване или трансакции за даване на заем на ценни книжа, за да създаде допълнителен левъридж или пазарен риск, държавите-членки изискват от управляващите дружества да вземат предвид тези трансакции, когато изчисляват глобалния риск.
Член 42
Подход за задълженията
1. Ако подходът за задълженията се използва за изчисляване на глобалния риск, държавите-членки изискват от управляващите дружества да прилагат този подход към всички позиции на финансови деривативни инструменти, включително внедрените деривативи, както се посочва в член 51, параграф 3, четвърта алинея от Директива 2009/65/ЕО, независимо дали се използва като част от общата инвестиционна политика на ПКИПЦК за целите на намаляване на риска или за целите на ефективно управление на портфейла, както се посочва в член 51, параграф 2 от същата директива.
2. Ако подходът за задълженията се използва за изчисляване на глобалния риск, държавите-членки изискват от управляващите дружества да обърнат всяка позиция на финансов деривативен инструмент в пазарната стойност на еквивалентна позиция в базисния актив на този дериватив (стандартен подход за задължения).
Държавите-членки могат да позволят на управляващите дружества да използват други методи за изчисляване, които са подобни на стандартния подход за задълженията.
3. Държавите-членки могат да позволят на управляващото дружество, когато изчислява глобалния риск да вземе предвид споразумения за нетиране и хеджиране, ако тези споразумения не пренебрегват очевидни и съществени рискове и водят да ясно намаляване на рисковата експозиция.
4. Ако използването на финансови деривативни инструменти не създава допълнителен риск за ПКИПЦК, базисният риск не трябва да се включва в изчисляването на задължението.
5. При използване на подхода за задълженията споразуменията за временно заемане на средства, сключени от името на ПКИПЦК в съответствие с член 83 от Директива 2009/65/ЕО, не трябва да се включват в изчисляването на глобалния риск.
Член 43
Риск от контрагента и концентрация на емитента
1. Държавите-членки изискват от управляващите дружества да гарантират, че рискът от контрагента, възникващ от извънборсов финансов деривативен инструмент, е предмет на ограниченията по член 52 от Директива 2009/65/ЕО.
2. При изчисляване на експозицията на ПКИПЦК към риска от контрагента в съответствие с ограниченията, предвидени в член 52, параграф 1 от Директива 2009/65/ЕО, управляващите дружества използват положителната пазарна стойност на извънборсовия деривативен договор с този контрагент.
Управляващите дружества може да нетират деривативните позиции на ПКИПЦК със същия контрагент, при условие че могат законно да наложат споразумения за нетиране с контрагента от името на ПКИПЦК. Нетиране се разрешава единствено по отношение на извънборсови деривативни инструменти със същия контрагент, но не се разрешава във връзка с други експозиции, които ПКИПЦК може да има към същия контрагент.
3. Държавите-членки могат да разрешат на управляващите дружества да намалят експозицията на ПКИПЦК към контрагента по трансакцията с извънборсови деривативи посредством получаването на обезпечение. Полученото обезпечение трябва да е достатъчно ликвидно, така че да може да бъде продадено бързо на цена, която е близка до оценката на стойността преди продажбата.
4. Държавите-членки изискват от управляващите дружества при изчисляване на експозицията към риска от контрагента да вземат предвид обезпеченията, както се посочва в член 52, параграф 1 от Директива 2009/65/ЕО, когато управляващото дружество предава обезпечението на извънборсовия контрагент от името на ПКИПЦК. Предаденото обезпечение може да бъде взето предвид по нетната му стойност само ако управляващото дружество е в състояние законово да приведе в действие споразумения за нетиране с този контрагент от името на ПКИПЦК.
5. Държавите-членки изискват от управляващите дружества да изчислят ограниченията на концентрацията на емитента съгласно член 52 от Директива 2009/65/ЕО въз основа на базисната експозиция, създадена чрез използването на финансови деривативни инструменти съгласно подхода за задълженията.
6. По отношение на експозицията, възникваща от трансакциите с извънборсови деривативи съгласно член 52, параграф 2 от Директива 2009/65/ЕО, държавите-членки изискват от управляващите дружества да включват в изчисленията всякаква експозиция към риска от контрагента на извънборсовия дериватив.
РАЗДЕЛ 3
Процедури за оценка на извънборсовите деривативи
Член 44
Процедури за оценка на стойността на извънборсовите деривативи
1. Държавите-членки изискват от управляващите дружества да потвърдят, че на експозицията на ПКИПЦК към извънборсови деривативи са определени справедливи стойности, които не разчитат единствено на пазарните котировки от контрагенти на извънборсови трансакции и които изпълняват критериите по член 8, параграф 4 от Директива 2007/16/ЕО.
2. За целите на параграф 1 управляващите дружества установяват, изпълняват и поддържат организационни мерки и процедури, които гарантират правилното, прозрачно и справедливо оценяване на експозицията на ПКИПЦК към извънборсови деривативи.
Държавите-членки изискват от управляващите дружества да гарантират, че справедливата стойност на извънборсовите деравитиви е предмет на адекватна, точна и независима оценка.
Мерките и процедурите за оценяване са адекватни и отговарят на естеството и сложността на съответните извънборсови деривативи.
Управляващите дружества спазват изискванията по член 5, параграф 2 и член 23, параграф 4, втора алинея, когато мерките и процедурите относно оценката на извънборсовите деривативи включва извършването на определени дейности от трети страни.
3. За целите на параграфи 1 и 2 на звеното по управление на риска се възлагат специфични задачи и задължения.
4. Посочените в параграф 2 мерки и процедури за оценяване се документират адекватно.
РАЗДЕЛ 4
Предаване на информация за деривативни инструменти
Член 45
Доклади за деривативни инструменти
1. Държавите-членки изискват от управляващите дружества да представят на компетентните органи на тяхната държава-членка по произход, поне веднъж годишно доклади, съдържащи информация, която отразява вярно и безпристрастно видовете деривативни инструменти, използвани за всяко управлявано от тях ПКИПЦК, свързаните с тях рискове, количествените ограничения и методите, които са избрани за оценяване на рисковете, свързани с трансакциите на деравитиви.
2. Държавите-членки гарантират, че компетентните органи на държавата-членка по произход на управляващото дружество преглеждат редовността и пълнотата на посочената в параграф 1 информация и, когато е необходимо, могат да се предприемат съответни действия.
ГЛАВА VII
ЗАКЛЮЧИТЕЛНИ РАЗПОРЕДБИ
Член 46
Транспониране
1. Държавите-членки въвеждат в сила законовите, подзаконовите и административните разпоредби, необходими за спазване на настоящата директива, не по-късно от 30 юни 2011 г. Те незабавно съобщават на Комисията текста на тези разпоредби и таблицата за съответствие между тези разпоредби и настоящата директива.
Когато държавите-членки приемат тези разпоредби, в тях се съдържа позоваване на настоящата директива или то се извършва при официалното им публикуване. Условията и редът на позоваване се определят от държавите-членки.
2. Държавите-членки съобщават на Комисията текста на основните разпоредби от националното законодателство, които те приемат в областта, уредена с настоящата директива.
Член 47
Влизане в сила
Настоящата директива влиза в сила на двадесетия ден след публикуването ѝ в Официален вестник на Европейския съюз.
Член 48
Адресати
Адресати на настоящата директива са държавите-членки.
Съставено в Брюксел на 1 юли 2010 година.
KOMISSION DIREKTIIVI N:o 2010/43/EU,
annettu 1 päivänä heinäkuuta 2010,
Euroopan parlamentin ja neuvoston direktiivin 2009/65/EY täytäntöönpanosta organisaatiovaatimusten, eturistiriitojen, liiketoiminnan harjoittamisen, riskienhallinnan sekä säilytysyhteisön ja rahastoyhtiön välisen sopimuksen sisällön osalta
(ETA:n kannalta merkityksellinen teksti)
EUROOPAN KOMISSIO, joka
ottaa huomioon Euroopan unionin toiminnasta tehdyn sopimuksen,
ottaa huomioon siirtokelpoisiin arvopapereihin kohdistuvaa yhteistä sijoitustoimintaa harjoittavia yrityksiä (yhteissijoitusyritykset) koskevien lakien, asetusten ja hallinnollisten määräysten yhteensovittamisesta 13 päivänä heinäkuuta 2009 annetun Euroopan parlamentin ja neuvoston direktiivin 2009/65/EY (1) ja erityisesti sen 12 artiklan 3 kohdan, 14 artiklan 2 kohdan, 23 artiklan 6 kohdan, 33 artiklan 6 kohdan ja 51 artiklan 4 kohdan,
sekä katsoo seuraavaa:
(1)
Organisaatiovaatimuksia, eturistiriitoja ja liiketoiminnan harjoittamista koskevat säännöt ja käsitteet olisi mahdollisimman pitkälle mukautettava standardeihin, jotka on otettu käyttöön rahoituspalvelujen alalla rahoitusvälineiden markkinoista sekä neuvoston direktiivien 85/611/ETY ja 93/6/ETY ja Euroopan parlamentin ja neuvoston direktiivin 2000/12/EY muuttamisesta ja neuvoston direktiivin 93/22/ETY kumoamisesta 21 päivänä huhtikuuta 2004 annetulla Euroopan parlamentin ja neuvoston direktiivillä 2004/39/EY (2) sekä Euroopan parlamentin ja neuvoston direktiivin 2004/39/EY täytäntöönpanosta sijoituspalveluyritysten toiminnan järjestämistä koskevien vaatimusten, toiminnan harjoittamisen edellytysten ja kyseisessä direktiivissä määriteltyjen käsitteiden osalta 10 päivänä elokuuta 2006 annetulla komission direktiivillä 2006/73/EY (3). Tällainen mukauttaminen, jossa otetaan asianmukaisesti huomioon yhteisen salkunhoidon erityispiirteet, antaisi mahdollisuuden luoda yhtäläiset standardit paitsi erilaisten rahoituspalvelualojen välille myös laajemmin varainhoitoliiketoiminnassa, jossa eräät jäsenvaltiot ovat jo ulottaneet tietyt direktiivin 2006/73/EY vaatimukset koskemaan yhteissijoitusyritysten rahastoyhtiöitä.
(2)
Edellä tarkoitetut säännöt olisi annettava direktiivin muodossa, jotta täytäntöönpanosäännökset voitaisiin mukauttaa kunkin jäsenvaltion markkinoiden ja oikeusjärjestelmän erityispiirteisiin. Direktiivillä voidaan myös saavuttaa mahdollisimman suuri yhdenmukaisuus direktiivillä 2006/73/EY luodun järjestelmän kanssa.
(3)
Vaikka tässä direktiivissä vahvistetut periaatteet koskevat yleisesti kaikkia rahastoyhtiöitä, ne ovat kuitenkin riittävän joustavia sen varmistamiseen, että niiden soveltaminen ja toimivaltaisten viranomaisten harjoittama soveltamisen valvonta ovat oikeasuhteisia ja että molemmissa otetaan huomioon rahastoyhtiön liiketoiminnan luonne, laajuus ja monimutkaisuus ja direktiivin 2009/65/EY soveltamisalaan kuuluvien yhtiöiden moninaisuus sekä se, että rahastoyhtiön hoitamat yhteissijoitusyritykset voivat olla luonteeltaan hyvin erilaisia.
(4)
Rahastoyhtiöillä olisi oltava mahdollisuus toteuttaa järjestelyjä, joilla jotkin rahastoyhtiöiden toiminnot annetaan kolmansien osapuolten suoritettaviksi, jos tämä sallitaan kansallisessa lainsäädännössä. Täytäntöönpanosääntöjä olisi tulkittava sen mukaisesti. Rahastoyhtiön olisi erityisesti määritettävä asianmukaista huolellisuutta (due diligence) noudattaen ja ottaen huomioon niiden toimintojen luonteen, joita kolmannen osapuolen on tarkoitus suorittaa, voidaanko kyseistä yritystä pitää pätevänä ja kykenevänä kyseisten toimintojen suorittamiseen. Näin ollen kolmannen osapuolen olisi täytettävä kaikki suoritettavaan toimintaan liittyvät organisaatiovaatimukset ja eturistiriitoja koskevat vaatimukset. Lisäksi rahastoyhtiön olisi varmistettava, että kolmas osapuoli on toteuttanut asianmukaiset toimenpiteet kyseisten vaatimusten noudattamiseksi, ja rahastoyhtiön olisi valvottava tehokkaasti niiden noudattamista. Jos osapuoli, jolle toiminnot on siirretty, vastaa siirrettyjä toimintoja koskevien sääntöjen soveltamisesta, siirrettyjen toimintojen valvontaan olisi sovellettava vastaavia organisaatiovaatimuksia ja eturistiriitoja koskevia vaatimuksia. Rahastoyhtiön olisi noudattaessaan asianmukaista huolellisuutta edellä mainituissa määrityksissä voitava ottaa huomioon, että kolmanteen osapuoleen, jolle toiminnot on siirretty, sovelletaan usein direktiiviä 2004/39/EY.
(5)
Jotta rahastoyhtiöihin ja sijoitusyhtiöihin, jotka eivät ole nimenneet rahastoyhtiötä, ei sovellettaisi eri standardeja, jälkimmäisiin olisi sovellettava samoja käytännesääntöjä sekä eturistiriitoja ja riskienhallintaa koskevia säännöksiä kuin rahastoyhtiöihin. Sen vuoksi tämän direktiivin sääntöjä, jotka koskevat hallintomenettelyjä ja sisäistä valvontajärjestelmää, olisi suhteellisuusperiaate huomioon ottaen ja hyvää käytäntöä noudattaen sovellettava sekä rahastoyhtiöihin että sijoitusyhtiöihin, jotka eivät ole nimenneet rahastoyhtiötä.
(6)
Direktiivin 2009/65/EY mukaan rahastoyhtiöillä on oltava järkevät hallintomenettelyt. Tämän vaatimuksen noudattamiseksi rahastoyhtiöiden olisi luotava hyvin dokumentoitu organisaatiorakenne, jossa vastuualueet jaetaan selkeästi ja jolla varmistetaan hyvä tiedonkulku kaikkien osapuolten välillä. Lisäksi rahastoyhtiöiden olisi otettava käyttöön järjestelmiä, joilla suojataan tietoja ja varmistetaan toiminnan jatkuvuus ja jotka antavat niille mahdollisuuden täyttää velvollisuutensa sellaisissa tapauksissa, joissa kolmannet osapuolet suorittavat niiden toimintoja.
(7)
Rahastoyhtiöiden olisi myös pidettävä yllä tarvittavia voimavaroja ja erityisesti otettava palvelukseensa henkilökuntaa, jolla on oikeanlaiset taidot, tiedot ja kokemus tehtäviensä suorittamiseen.
(8)
Ottaen huomioon turvalliset tietojenkäsittelymenettelyt ja velvollisuus todentaa tietyt seikat kaikista liiketoimista, joissa yhteissijoitusyritys on ollut mukana, rahastoyhtiöllä olisi oltava käytössään järjestelyt, jotka antavat mahdollisuuden kirjata oikea-aikaisesti ja asianmukaisesti kaikki liiketoimet, jotka on suoritettu yhteissijoitusyrityksen puolesta.
(9)
Kirjanpito on yksi yhteissijoitusyrityksen hallinnoinnin keskeisistä aloista. Näin ollen on ensiarvoisen tärkeää, että kirjanpitomenettelyjä täsmennetään täytäntöönpanolainsäädännössä. Sen vuoksi tässä direktiivissä olisi noudatettava kirjanpidon eriyttämisen periaatetta sekä sitä periaatetta, että kaikki yhteissijoitusyrityksen tai sen alarahastojen varat ja vastuut ovat suoraan yksilöitävissä. Jos osakelajeja on erilaisia esimerkiksi hoitopalkkioiden suuruuden perusteella, kirjanpidosta olisi myös voitava hakea suoraan kunkin osakelajin varojen nettoarvo.
(10)
Ylemmän johdon ja valvovan toiminnon selkeällä vastuunjaolla on keskeinen merkitys asianmukaisten sisäisten valvontajärjestelmien toteutuksessa, jota direktiivissä 2009/65/EY edellytetään. Tämä merkitsee sitä, että ylemmän johdon tulisi olla vastuussa yleisen sijoituspolitiikan toteutuksesta, johon viitataan Euroopan parlamentin ja neuvoston direktiivin 2009/65/EY täytäntöönpanosta sijoittajalle annettavien avaintietojen osalta ja avaintietojen tai tarjousesitteen toimittamisessa muuta pysyvää välinettä kuin paperia käyttäen tai verkkosivuston välityksellä noudatettavien ehtojen osalta 1 päivänä heinäkuuta 2010 annetussa komission asetuksessa (EU) N:o 583/2010 (4). Ylemmän johdon tulisi myös säilyttää vastuu sijoitusstrategioista, jotka antavat yleisen käsityksen yhteissijoitusyritysten varojen strategisesta allokoinnista, sekä sijoitustekniikoista, joita tarvitaan sijoituspolitiikan asianmukaiseen ja tehokkaaseen toteuttamiseen. Selkeällä vastuunjaolla olisi huolehdittava myös siitä, että valvonta on riittävää sen varmistamiseksi, että yhteissijoitusyrityksen varat sijoitetaan rahastosääntöjen tai perustamisasiakirjojen sekä sovellettavan lainsäädännön mukaisesti ja että kunkin yhteissijoitusyrityksen riskirajoja noudatetaan. Vastuunjaon on oltava sopusoinnussa niiden tehtävien ja vastuualueiden kanssa, jotka kuuluvat ylemmälle johdolle ja valvovalle toiminnolle sovellettavan kansallisen lain ja yritysten hyvää hallintotapaa koskevien sääntöjen mukaisesti. Ylempään johtoon voi kuulua useita hallituksen jäseniä tai kaikki sen jäsenet.
(11)
Sen varmistamiseksi, että rahastoyhtiöllä on asianmukainen valvontajärjestelmä, tarvitaan pysyvä säännösten noudattamista valvova toiminto ja sisäisen tarkastuksen toiminto. Säännösten noudattamista valvova toiminto olisi suunniteltava siten, että se pystyy havaitsemaan kaikki riskit, jotka liittyvät siihen, että rahastoyhtiö ei noudata direktiivissä 2009/65/EY asetettuja velvoitteitaan. Tarkastustoiminnon olisi pyrittävä tarkastamaan ja arvioimaan erilaisia rahastoyhtiön käyttöön ottamia valvontamenettelyjä ja hallintojärjestelyjä.
(12)
Rahastoyhtiöille olisi sallittava jonkin verran joustavuutta niiden riskienhallinnan organisoinnissa. Jollei ole asianmukaista tai kohtuullista, että rahastoyhtiöllä on erillinen riskienhallintatoiminto, rahastoyhtiön olisi kuitenkin voitava osoittaa, että eturistiriitojen varalta on toteutettu erityiset suojatoimet, jotka mahdollistavat riskienhallintatoimien itsenäisen suorittamisen.
(13)
Direktiivissä 2009/65/EY rahastoyhtiöt velvoitetaan ottamaan käyttöön henkilökohtaisia liiketoimia koskevat säännöt. Rahastoyhtiöiden olisi direktiivin 2006/73/EY mukaisesti estettävä työntekijöitään, joihin liittyy sisäpiirikaupoista ja markkinoiden manipuloinnista (markkinoiden väärinkäyttö) 28 päivänä tammikuuta 2003 annetussa Euroopan parlamentin ja neuvoston direktiivissä 2003/6/EY (5) tarkoitettuja eturistiriitoja tai joilla on mainitussa direktiivissä tarkoitettuja sisäpiiritietoja, ryhtymästä henkilökohtaisiin liiketoimiin, joissa he käyttävät väärin ammattitoimintansa yhteydessä hankkimiaan tietoja.
(14)
Direktiivin 2009/65/EY mukaan rahastoyhtiöiden on varmistettava, että jokaisesta salkkutapahtumasta, jossa yhteissijoitusyritys on osallisena, voidaan jälkikäteen todentaa sen alkuperä, osapuolet, luonne sekä toteuttamisajankohta ja -paikka. Sen vuoksi on tarpeen vahvistaa salkkutapahtumien sekä merkintä- ja lunastustoimeksiantojen kirjaamista koskevat vaatimukset.
(15)
Direktiivin 2009/65/EY mukaan yhteissijoitusyritysten rahastoyhtiöillä on oltava käytössään asianmukaiset menettelyt sen varmistamiseksi, että yhteissijoitusyrityksiä kohdellaan oikeudenmukaisesti sellaisissa tapauksissa, joissa eturistiriitoja ei voida välttää. Sen vuoksi rahastoyhtiöiden olisi varmistettava, että tällaisista tapauksista ilmoitetaan viipymättä rahastoyhtiön ylemmälle johdolle tai muulle toimivaltaiselle sisäiselle elimelle, jotta nämä voisivat tehdä tarvittavat päätökset yhteissijoitusyrityksen ja sen osuudenhaltijoiden oikeudenmukaisen kohtelun varmistamiseksi.
(16)
Rahastoyhtiöt olisi velvoitettava hyväksymään tehokas ja tarkoituksenmukainen strategia niiden hoitamien yhteissijoitusyritysten hallussa oleviin rahoitusvälineisiin liittyvien äänioikeuksien käyttöä varten, sekä soveltamaan kyseistä strategiaa ja pitämään sitä yllä sen varmistamiseksi, että näitä oikeuksia käytetään yksinomaan yhteissijoitusyritysten eduksi. Strategiaan ja sen soveltamiseen liittyvien tietojen tulisi olla vapaasti sijoittajien saatavilla muun muassa verkkosivuston välityksellä. Joissakin tilanteissa voitaisiin tapauksen mukaan katsoa yhteissijoitusyrityksen sijoitusstrategian perusteella, että päätös olla käyttämättä äänioikeuksia on yksinomaan kyseisen yhteissijoitusyrityksen eduksi. Ei tulisi kuitenkaan sulkea pois sitä mahdollisuutta, että sijoitusyhtiö äänestää itse tai antaa rahastoyhtiölleen erityisiä äänestysohjeita.
(17)
Velvollisuus antaa rahastoyhtiön ylemmälle johdolle tai muulle toimivaltaiselle sisäiselle elimelle tietoja, jotta nämä voisivat tehdä tarvittavat päätökset, ei saisi rajoittaa rahastoyhtiöiden ja yhteissijoitusyritysten velvollisuutta ilmoittaa esimerkiksi määräaikaiskatsauksissaan sellaisista tilanteista, joissa vahingon riskiä ei ole pystytty riittävällä tavalla välttämään niillä organisaatio- tai hallintojärjestelyillä, jotka on luotu eturistiriitojen hallitsemiseksi. Tällaisissa ilmoituksissa olisi selitettävä ja perusteltava rahastoyhtiön tekemää päätöstä myös silloin, kun on päätetty olla toimimatta, ja otettava huomioon sisäiset toimintalinjat ja menettelyt, jotka on hyväksytty eturistiriitojen havaitsemiseksi, ehkäisemiseksi ja hallitsemiseksi.
(18)
Direktiivissä 2009/65/EY rahastoyhtiöt velvoitetaan toimimaan hoitamiensa yhteissijoitusyritysten ja markkinoiden häiriöttömyyden hyväksi. Tietynlainen käyttäytyminen, kuten markkina-ajoitus ja myöhäinen kaupankäynti, voi vaikuttaa haitallisesti osuudenhaltijoihin ja heikentää markkinoiden toimintaa. Sen vuoksi rahastoyhtiöillä olisi oltava käytössään asianmukaiset menettelyt väärinkäytösten estämiseksi. Rahastoyhtiöiden olisi myös otettava käyttöön asianmukaiset menettelyt, joilla suojaudutaan kohtuuttomilta maksuilta ja toimilta, kuten liialliselta kaupankäynniltä, ja otettava samalla huomioon yhteissijoitusyritysten sijoitustavoitteet ja -politiikka.
(19)
Rahastoyhtiöiden olisi myös toimittava yhteissijoitusyritysten edun mukaisesti toteuttaessaan toimeksiantoja suoraan hoitamiensa yhteissijoitusyritysten puolesta tai välittäessään niitä kolmansille osapuolille. Toteuttaessaan toimeksiantoja yhteissijoitusyrityksen puolesta rahastoyhtiöiden olisi johdonmukaisesti toteutettava kaikki kohtuulliset toimet päästäkseen yhteissijoitusyrityksen kannalta parhaimpaan mahdolliseen tulokseen, jolloin sen olisi otettava huomioon hinta, kustannukset, nopeus, toimeksiannon toteuttamisen ja selvityksen todennäköisyys, toimeksiannon suuruus, luonne ja muut sen toteuttamisen kannalta olennaiset seikat.
(20)
On tarpeen vahvistaa toimeksiantojen käsittelyä koskevat säännöt, jotta voidaan varmistaa, että rahastoyhtiöt toimivat hoitamiensa yhteissijoitusyritysten etujen hyväksi asianmukaisen pätevästi, varovasti ja huolellisesti, kuten direktiivissä 2009/65/EY edellytetään.
(21)
Tiettyjä maksuja, palkkioita tai muita kuin rahallisia etuja, joita voidaan maksaa rahastoyhtiölle tai joita se voi itse maksaa, ei tulisi sallia, koska ne voivat vaikuttaa niiden direktiivissä 2009/65/EY asetettujen vaatimusten noudattamiseen, joiden mukaan rahastoyhtiön on toimittava rehellisesti, tasapuolisesti, ammattimaisesti ja yhteissijoitusyrityksen etujen mukaisesti. Sen vuoksi on tarpeen vahvistaa selkeät säännöt, joissa täsmennetään, missä tapauksissa maksujen, palkkioiden ja muiden kuin rahallisten etujen maksamista ei pidetä kyseisten periaatteiden rikkomisena.
(22)
Rahastoyhtiön rajatylittävät toimet luovat uusia haasteita rahastoyhtiön ja yhteissijoitusyrityksen säilytysyhteisön väliselle suhteelle. Tarpeellisen oikeusvarmuuden takaamiseksi tässä direktiivissä olisi määritettävä yhteissijoitusyrityksen säilytysyhteisön ja rahastoyhtiön välisen sopimuksen tärkeimmät osatekijät sellaisia tapauksia varten, joissa rahastoyhtiö on sijoittautunut toiseen jäsenvaltioon kuin yhteissijoitusyrityksen kotijäsenvaltioon. Sen varmistamiseksi, että kyseinen sopimus palvelee asianmukaisesti tarkoitustaan, on tarpeen vahvistaa lainvalintasäännöt, jotka poikkeavat sopimusvelvoitteisiin sovellettavasta laista (Rooma I) 17 päivänä kesäkuuta 2008 annetun Euroopan parlamentin ja neuvoston asetuksen (EY) N:o 593/2008 (6) 3 ja 4 artiklasta siten, että kyseiseen sopimukseen sovelletaan yhteissijoitusyrityksen kotijäsenvaltion lakia.
(23)
Direktiivin 2009/65/EY mukaan on vahvistettava perusteet rahastoyhtiön soveltamien riskienhallintamenettelyjen riittävyyden arvioimiseksi. Tällaisissa perusteissa on keskeistä asianmukaisten ja dokumentoitujen riskienhallintaperiaatteiden vahvistaminen rahastoyhtiöiden noudatettaviksi. Riskienhallintaperiaatteiden avulla rahastoyhtiöiden olisi voitava arvioida hoitamissaan sijoitussalkuissa ottamiinsa positioihin liittyvät riskit ja näiden yksittäisten riskien vaikutukset sijoitussalkun kokonaisriskiin. Riskienhallintaperiaatteisiin liittyvien järjestelyjen olisi oltava rahastoyhtiön toiminnan ja sen hoitamien yhteissijoitusyritysten luonteen, laadun ja monimutkaisuuden perusteella asianmukaisia ja oikeasuhteisia.
(24)
Yhtenä perusteena, jolla arvioidaan riskienhallintamenettelyjen riittävyyttä, on myös rahastoyhtiöiden määräajoin suorittama riskienhallintaperiaatteiden arviointi, niiden noudattamisen valvonta ja niiden uudelleentarkastelu. Tähän perusteeseen sisältyy myös niiden toimenpiteiden tehokkuuden tarkastelu, jotka on toteutettu riskienhallintamenettelyjen toiminnassa esiintyneiden puutteiden korjaamiseksi.
(25)
Keskeisenä tekijänä riskienhallintamenettelyjen riittävyyden arviointiperusteissa ovat oikeasuhteiset ja tehokkaat riskienmittaustekniikat, jotka rahastoyhtiöiden olisi otettava käyttöön voidakseen milloin tahansa mitata hoitamiinsa yhteissijoitusyrityksiin mahdollisesti tai tosiasiallisesti kohdistuvat riskit. Nämä vaatimukset perustuvat jäsenvaltioiden toimivaltaisten viranomaisten sopimiin yhteisiin käytäntöihin. Niihin sisältyy sekä kvantitatiivisia määrityksiä, jotka liittyvät kvantifioitavissa oleviin riskeihin, että kvalitatiivisia menetelmiä. Automaattiset tietojenkäsittelyjärjestelmät ja -välineet, joita käytetään kvantitatiivisten määritysten laskennassa, olisi integroitava toistensa tai front-office- ja kirjanpitosovellusten kanssa. Riskienmittaustekniikkojen avulla riskejä olisi voitava arvioida asianmukaisesti markkinoiden ollessa käymistilassa, ja niitä olisi tarkasteltava uudelleen aina silloin, kun se on osuudenhaltijoiden edun mukaista. Lisäksi niiden avulla olisi voitava arvioida asianmukaisesti riskien keskittymistä ja niiden välistä vuorovaikutusta salkkutasolla.
(26)
Toimivalla riskienhallintajärjestelmällä pyritään siihen, että rahastoyhtiöt noudattavat direktiivissä 2009/65/EY asetettuja sijoitusrajoja, kuten kokonaisriskille ja vastapuoliriskille asetettuja rajoja. Sen vuoksi olisi vahvistettava kokonaisriskin ja vastapuoliriskin laskentaperusteet.
(27)
Edellä mainittujen perusteiden vahvistamiseksi tässä direktiivissä olisi selvennettävä, miten kokonaisriski voidaan laskea ja että se voidaan laskea muun muassa käyttämällä sijoitusasteen mittausta, value-at-risk-lähestymistapaa tai kehittyneitä riskienmittausmenetelmiä. Lisäksi direktiivissä olisi vahvistettava rahastoyhtiön vastapuoliriskin laskemisessa käyttämän menetelmän tärkeimmät osatekijät. Kyseisiä sääntöjä sovellettaessa olisi otettava huomioon Euroopan arvopaperimarkkinavalvojien komiteassa työskentelevien toimivaltaisten viranomaisten laatimat ehdot, joilla kyseisiä menetelmiä käytetään, mukaan luettuina periaatteet, joita sovelletaan vakuusjärjestelyihin yhteissijoitusyritykseen kohdistuvan vastapuoliriskin pienentämiseksi, sekä suojaus- ja nettoutusjärjestelyjen käyttö.
(28)
Direktiivin 2009/65/EY mukaan rahastoyhtiöiden on sovellettava menettelyjä, joilla vakioimattomien johdannaissopimusten arvo voidaan arvioida tarkasti ja riippumattomasti. Sen vuoksi tässä direktiivissä vahvistetaan tällaisia menettelyjä koskevat yksityiskohtaiset säännöt arvopapereihin kohdistuvaa yhteistä sijoitustoimintaa harjoittavia yrityksiä (yhteissijoitusyritykset) koskevien lakien, asetusten ja hallinnollisten määräysten yhteensovittamisesta annetun neuvoston direktiivin 85/611/ETY täytäntöönpanosta tiettyjen määritelmien selventämiseksi 19 päivänä maaliskuuta 2007 annetun komission direktiivin 2007/16/EY (7) mukaisesti. Rahastoyhtiöiden olisi hyvän käytännön mukaisesti sovellettava kyseisiä vaatimuksia rahoitusvälineisiin, joista aiheutuu yhteissijoitusyritykselle samankaltaisia arvostusriskejä kuin vakioimattomista johdannaisista, kuten tuotteen epälikvidiyteen ja/tai tuottorakenteen monimutkaisuuteen liittyvät riskit. Tätä varten rahastoyhtiöiden olisi hyväksyttävä järjestelyt ja menettelyt, jotka ovat niiden 44 artiklassa asetettujen vaatimusten mukaisia, jotka koskevat sellaisten likviditeetiltään heikompien tai monimutkaisten siirtokelpoisten arvopapereiden tai rahamarkkinavälineiden arvonmääritystä, jotka edellyttävät mallipohjaisten arvonmääritysmenetelmien käyttöä.
(29)
Direktiivin 2009/65/EC mukaan rahastoyhtiö on velvollinen ilmoittamaan asianomaisille toimivaltaisille viranomaisille, minkä tyyppisiin johdannaissopimuksiin yhteissijoitusyritys on sijoittanut, sekä kyseisiin johdannaissopimuksiin liittyvät riskit, sovellettavat määrälliset rajat ja tällaisten liiketoimien riskien arviointiin käytettävät menetelmät. Olisi yksilöitävä tällaisten ilmoitusten sisältö sekä menettely, jota rahastoyhtiön on noudatettava täyttäessään tätä velvollisuuttaan.
(30)
Komission päätöksellä 2009/77/EY (8) perustettua Euroopan arvopaperimarkkinavalvojien komiteaa on kuultu teknisistä kysymyksistä.
(31)
Tässä direktiivissä säädetyt toimenpiteet ovat Euroopan arvopaperikomitean lausunnon mukaiset,
ON HYVÄKSYNYT TÄMÄN DIREKTIIVIN:
I LUKU
KOHDE, SOVELTAMISALA JA MÄÄRITELMÄT
1 artikla
Kohde
Tässä direktiivissä vahvistetaan direktiivin 2009/65/EY täytäntöönpanosäännöt,
1.
joissa määritetään 12 artiklan 1 kohdan toisen alakohdan a alakohdassa tarkoitetut menettelyt ja järjestelyt sekä 12 artiklan 1 kohdan toisen alakohdan b alakohdassa tarkoitetut rakenteet ja organisaatiovaatimukset, joilla eturistiriidat rajoitetaan mahdollisimman vähiin;
2.
joissa 14 artiklan 1 ja 2 kohdan mukaisesti vahvistetaan perusteet sille, miten toimitaan rehdisti ja oikeudenmukaisesti sekä asianmukaisen pätevästi, varovasti ja huolellisesti yhteissijoitusyrityksen etujen hyväksi, vahvistetaan erityyppisten eturistiriitojen määritysperusteet, määritetään periaatteet, joilla varmistetaan voimavarojen tehokas käyttö, ja määritetään toimenpiteet, jotka olisi toteutettava eturistiriitojen tunnistamiseksi, ehkäisemiseksi, hallitsemiseksi tai niistä ilmoittamiseksi;
3.
jotka koskevat tietoja, jotka on sisällytettävä säilytysyhteisön ja rahastoyhtiön välisiin sopimuksiin 23 artiklan 5 kohdan ja 33 artiklan 5 kohdan mukaisesti; ja
4.
jotka koskevat 51 artiklan 1 kohdassa tarkoitettuja riskienhallintamenettelyjä ja erityisesti niitä perusteita, joilla arvioidaan rahastoyhtiön soveltamien riskienhallintamenettelyjen riittävyyttä, riskienhallintaperiaatteita ja -menettelyjä sekä riskienmittaukseen ja -hallintaan tarvittavia järjestelyjä, menettelyjä ja tekniikoita, jotka liittyvät tällaisiin perusteisiin.
2 artikla
Soveltamisala
1. Tätä direktiiviä sovelletaan rahastoyhtiöihin, joiden toimintana on siirtokelpoisiin arvopapereihin kohdistuvaa yhteistä sijoitustoimintaa harjoittavien yritysten (yhteissijoitusyritysten) hoitaminen direktiivin 2009/65/EY 6 artiklan 2 kohdan mukaisesti.
Tämän direktiivin V lukua sovelletaan myös säilytysyhteisöihin, jotka hoitavat tehtäviään direktiivin 2009/65/EY IV luvun ja V luvun 3 jakson säännösten mukaisesti.
2. Tämän luvun, II luvun 12 artiklan sekä III, IV ja VI luvun säännöksiä sovelletaan soveltuvin osin sijoitusyhtiöihin, jotka eivät ole nimenneet direktiivin 2009/65/EY nojalla toimiluvan saanutta rahastoyhtiötä.
Kyseisissä tapauksissa ”rahastoyhtiön” katsotaan tarkoittavan ”sijoitusyhtiötä”.
3 artikla
Määritelmät
Tässä direktiivissä sovelletaan direktiivissä 2009/65/EY vahvistettujen määritelmien lisäksi seuraavia määritelmiä:
1.
”asiakkaalla” tarkoitetaan luonnollista henkilöä, oikeushenkilöä tai muuta yritystä, yhteissijoitusyritys mukaan luettuna, jolle rahastoyhtiö tarjoaa yhteistä salkunhoitoa tai direktiivin 2009/65/EY 6 artiklan 3 kohdan mukaisia palveluja;
2.
”osuudenhaltijalla” luonnollista henkilöä tai oikeushenkilöä, jolla on yksi tai useampi osuus yhteissijoitusyrityksessä;
3.
”relevantilla henkilöllä” suhteessa rahoitusyhtiöön jotakuta seuraavista:
a)
rahastoyhtiön hallituksen jäsentä, yhtiökumppania tai vastaavaa tai rahastoyhtiön johtajaa;
b)
rahastoyhtiön työntekijää ja muuta luonnollista henkilöä, jonka tarjoamat palvelut ovat rahastoyhtiön käytettävissä ja valvonnassa ja joka osallistuu rahastoyhtiön harjoittamaan yhteiseen salkunhoitoon;
c)
luonnollista henkilöä, joka osallistuu suoraan palvelujen tarjoamiseen rahastoyhtiölle sellaisen järjestelyn nojalla, jolla tehtäviä siirretään kolmansille osapuolille, jotta rahastoyhtiö voi harjoittaa yhteistä salkunhoitoa;
4.
”ylemmällä johdolla” yhtä tai useampaa henkilöä, jotka tosiasiallisesti johtavat rahastoyhtiön liiketoimintaa direktiivin 2009/65/EY 7 artiklan 1 kohdan b alakohdan mukaisesti;
5.
”hallituksella” rahastoyhtiön hallitusta;
6.
”valvovalla toiminnolla” rahastoyhtiön relevantteja henkilöitä, elintä tai elimiä, joiden tehtävänä on valvoa sen ylempää johtoa sekä arvioida ja tarkastella määräajoin, ovatko riskienhallintamenettelyt, toimintaperiaatteet, järjestelyt ja muut menettelyt, jotka on otettu käyttöön direktiivin 2009/65/EY mukaisten velvoitteiden täyttämiseksi, riittäviä ja tehokkaita;
7.
”vastapuoliriskillä” yhteissijoitusyritykseen kohdistuvaa tappioriskiä, joka johtuu siitä, että liiketoimen vastapuoli saattaa laiminlyödä velvoitteensa ennen liiketoimeen liittyvän kassavirran lopullista selvittämistä;
8.
”likviditeettiriskillä” sitä riskiä, että yhteissijoitusyrityksen sijoitussalkussa olevaa positiota ei voida myydä, muuttaa rahaksi tai sulkea vähäisin kustannuksin riittävän lyhyessä ajassa ja että tämä vaarantaa yhteissijoitusyrityksen kyvyn noudattaa milloin tahansa direktiivin 2009/65/EY 84 artiklan 1 kohtaa;
9.
”markkinariskillä” yhteissijoitusyritykseen kohdistuvaa tappioriskiä, joka johtuu yhteissijoitusyrityksen sijoitussalkussa olevien positioiden markkina-arvon vaihtelusta, joka aiheutuu markkinamuuttujien, kuten korkojen, valuuttakurssien, osakkeiden ja hyödykkeiden hintojen tai liikkeeseenlaskijan luottokelpoisuuden muutoksista;
10.
”toimintariskillä” yhteissijoitusyritykseen kohdistuvaa tappioriskiä, joka johtuu rahastoyhtiön riittämättömistä sisäisistä menettelyistä ja henkilöihin ja järjestelmiin liittyvistä puutteista tai ulkoisista tapahtumista ja johon sisältyy oikeudellinen ja sopimusriski sekä yhteissijoitusyrityksen puolesta käytetyistä kaupankäynti-, selvitys- ja arvonmääritysmenettelyistä johtuva riski.
Jos rahastoyhtiöillä on hallituksen ja hallintoneuvoston muodostama kaksijakoinen rakenne, hallintoneuvosto ei kuulu ensimmäisen kohdan 5 alakohdassa esitetyn ”hallituksen” määritelmän piiriin.
II LUKU
HALLINTOMENETTELYT JA VALVONTAJÄRJESTELMÄ
(Direktiivin 2009/65/EY 12 artiklan 1 kohdan a alakohta ja 14 artiklan 1 kohdan c alakohta)
1 JAKSO
Yleiset periaatteet
4 artikla
Menettelyjä ja organisaatiota koskevat yleiset vaatimukset
1. Jäsenvaltioiden on vaadittava rahastoyhtiöitä noudattamaan seuraavia vaatimuksia:
a)
rahastoyhtiöiden on otettava käyttöön päätöksentekomenettelyt ja organisaatiorakenne, joista käy selvästi ja dokumentoidusti ilmi raportointisuhteet sekä tehtävienjako ja vastuualueet, sekä sovellettava ja ylläpidettävä niitä;
b)
rahastoyhtiöiden on varmistettava, että niiden relevantit henkilöt ovat tietoisia menettelyistä, joiden noudattamista kyseisten henkilöiden vastuualueiden asianmukainen hoitaminen edellyttää;
c)
rahastoyhtiöiden on otettava käyttöön riittävät sisäiset valvontajärjestelmät, joiden tavoitteena on varmistaa päätösten ja menettelyjen noudattaminen kaikilla rahastoyhtiön toiminnan tasoilla, sekä sovellettava ja ylläpidettävä niitä;
d)
rahastoyhtiöiden on otettava käyttöön tehokkaat sisäiset raportointi- ja tiedonvälitysjärjestelyt sekä sovellettava ja ylläpidettävä niitä kaikilla asiaan kuuluvilla rahastoyhtiön toiminnan tasoilla ja otettava käyttöön tehokkaat tiedonkulkujärjestelyt kaikkien kolmansien osapuolten kanssa sekä sovellettava ja ylläpidettävä niitä;
e)
rahastoyhtiöiden on säilytettävä riittävän yksityiskohtaiset ja järjestelmälliset tiedot liiketoiminnastaan ja sisäisestä organisaatiostaan.
Jäsenvaltioiden on varmistettava, että rahastoyhtiöt ottavat huomioon liiketoimintansa luonteen, laajuuden ja monimutkaisuuden sekä kyseisen liiketoiminnan osana toteutettujen palvelujen ja toiminnan luonteen ja laajuuden.
2. Jäsenvaltioiden on edellytettävä, että rahastoyhtiöt ottavat tietojen luonteen huomioiden käyttöön järjestelmät ja menettelyt, jotka riittävät varmistamaan tietoturvan sekä tietojen koskemattomuuden ja luottamuksellisuuden, sekä soveltavat ja ylläpitävät näitä järjestelmiä ja menettelyjä.
3. Jäsenvaltioiden on edellytettävä, että rahastoyhtiöt ottavat käyttöön liiketoiminnan jatkuvuutta koskevat asianmukaiset toimintaperiaatteet, joiden tavoitteena on varmistaa, että keskeiset tiedot ja toiminnot säilyvät ja palveluja ja toimintaa jatketaan järjestelmiin ja menettelyihin liittyvien toimintahäiriöiden yhteydessä tai, jos tämä ei ole mahdollista, joilla varmistetaan tällaisten tietojen ja toimintojen nopea palautuminen ja palvelujen ja toiminnan nopea jatkaminen, ja että rahastoyhtiöt soveltavat ja ylläpitävät näitä toimintaperiaatteita.
4. Jäsenvaltioiden on edellytettävä, että rahastoyhtiöt ottavat käyttöön kirjanpitoperiaatteet ja -menettelyt, joiden avulla ne voivat toimivaltaisen viranomaisen pyynnöstä toimittaa sille nopeasti taloudelliseen raportointiin liittyvät asiakirjat, jotka antavat oikean ja riittävän kuvan rahastoyhtiöiden taloudellisesta asemasta ja jotka ovat kaikkien sovellettavien tilinpäätösstandardien ja -sääntöjen mukaiset, ja että rahastoyhtiöt soveltavat ja ylläpitävät näitä periaatteita ja menettelyjä.
5. Jäsenvaltioiden on edellytettävä, että rahastoyhtiöt valvovat ja säännöllisesti arvioivat 1-4 kohdan mukaisesti käyttöön ottamiensa järjestelmien, sisäisten valvontajärjestelmien ja järjestelyjen riittävyyttä ja tehokkuutta ja toteuttavat asianmukaiset toimenpiteet mahdollisten puutteiden korjaamiseksi.
5 artikla
Voimavarat
1. Jäsenvaltioiden on edellytettävä, että rahastoyhtiöt ottavat palvelukseensa henkilökuntaa, jolla on sille osoitettujen vastuualueiden hoitamiseen tarvittavat taidot, tiedot ja asiantuntemus.
2. Jäsenvaltioiden on varmistettava, että rahastoyhtiöillä on tarvittavat voimavarat ja asiantuntemus valvoa tehokkaasti toimia, joita kolmannet osapuolet suorittavat rahastoyhtiön kanssa tekemänsä sopimuksen perusteella, erityisesti kyseisiin järjestelyihin liittyvän riskin hallinnan osalta.
3. Jäsenvaltioiden on vaadittava rahastoyhtiöitä varmistamaan, että relevanttien henkilöjen hoitaessa useampia tehtäviä tämä ei estä eikä ole omiaan estämään kyseisiä henkilöitä hoitamasta tiettyä yksittäistä tehtävää moitteettomasti, rehellisesti ja ammattitaitoisesti.
4. Jäsenvaltioiden on varmistettava, että 1, 2 ja 3 kohtaa sovellettaessa rahastoyhtiöt ottavat huomioon liiketoimintansa luonteen, laajuuden ja monimutkaisuuden sekä kyseisen liiketoiminnan osana toteutettujen palvelujen ja toiminnan luonteen ja laajuuden.
2 JAKSO
Hallinto- ja tilinpitomenettelyt
6 artikla
Valitusten käsittely
1. Jäsenvaltioiden on edellytettävä, että rahastoyhtiöt ottavat käyttöön tehokkaat ja läpinäkyvät menettelyt, joilla sijoittajien tekemät valitukset käsitellään asianmukaisesti ja nopeasti, sekä soveltavat ja ylläpitävät näitä menettelyjä.
2. Jäsenvaltioiden on vaadittava rahastoyhtiöitä varmistamaan, että ne säilyttävät tiedot kaikista valituksista ja niiden ratkaisemiseksi toteutetuista toimenpiteistä.
3. Sijoittajilla on oltava mahdollisuus tehdä valituksia veloituksetta. Edellä 1 kohdassa tarkoitettuja menettelyjä koskevat tiedot on annettava veloituksetta sijoittajien saataville.
7 artikla
Automaattinen tietojenkäsittely
1. Jäsenvaltioiden on edellytettävä, että rahastoyhtiöt tekevät asianmukaiset järjestelyt tarkoituksenmukaisia sähköisiä järjestelmiä varten, jotta jokainen salkkutapahtuma tai merkintä- tai lunastustoimeksianto voidaan kirjata oikea-aikaisesti ja tarkoituksenmukaisesti 14 ja 15 artiklan noudattamiseksi.
2. Jäsenvaltioiden on edellytettävä, että rahastoyhtiöt varmistavat korkean turvatason automaattisen tietojenkäsittelyn aikana sekä kirjattujen tietojen koskemattomuuden ja luottamuksellisuuden siltä osin kuin se on tarpeen.
8 artikla
Tilinpitomenettelyt
1. Jäsenvaltioiden on edellytettävä, että rahastoyhtiöt varmistavat 4 artiklan 4 kohdassa tarkoitettujen kirjanpitoperiaatteiden ja -menettelyjen käytön osuudenhaltijoiden suojan turvaamiseksi.
Yhteissijoitusyrityksen kirjanpito on toteutettava niin, että kaikki yhteissijoitusyrityksen varat ja vastuut ovat aina suoraan yksilöitävissä.
Jos yhteissijoitusyrityksellä on eri alarahastoja, niistä on jokaisesta pidettävä erillistä kirjanpitoa.
2. Jäsenvaltioiden on edellytettävä, että rahastoyhtiöt ottavat käyttöön kirjanpitoperiaatteet ja -menettelyt ja soveltavat ja ylläpitävät niitä yhteissijoitusyrityksen kotijäsenvaltion kirjanpitosääntöjen mukaisesti, jotta varmistetaan, että kunkin yhteissijoitusyrityksen varojen nettoarvo lasketaan tarkasti kirjanpidon perusteella ja että merkintä- ja lunastustoimeksiannot voidaan suorittaa asianmukaisesti kyseisen varojen nettoarvon perusteella.
3. Jäsenvaltioiden on edellytettävä, että rahastoyhtiöt ottavat käyttöön asianmukaiset menettelyt sen varmistamiseksi, että yhteissijoitusyrityksen varojen arvo määritetään asianmukaisesti ja tarkasti noudattamalla direktiivin 2009/65/EY 85 artiklassa tarkoitettuja sovellettavia sääntöjä.
3 JAKSO
Sisäiset valvontajärjestelmät
9 artikla
Ylemmän johdon ja valvovan toiminnon harjoittama valvonta
1. Jäsenvaltioiden on edellytettävä, että rahastoyhtiöt varmistavat sisäisessä tehtävänjaossaan, että niiden ylempi johto ja tarvittaessa valvova toiminto vastaavat siitä, että rahastoyhtiö noudattaa direktiivin 2009/65/EY mukaisia velvoitteitaan.
2. Rahastoyhtiön on varmistettava, että sen ylempi johto
a)
vastaa kunkin hoidettavan yhteissijoitusyrityksen osalta yleisen sijoituspolitiikan toteutuksesta, sellaisena kuin kyseinen sijoituspolitiikka on tapauksen mukaan määritelty tarjousesitteessä, rahaston säännöissä tai sijoitusyhtiön perustamisasiakirjoissa;
b)
valvoo kunkin hoidettavan yhteissijoitusyrityksen osalta sijoitusstrategioiden hyväksymistä;
c)
vastaa siitä, että rahastoyhtiöllä on 10 artiklan mukainen pysyvä ja tehokas säännösten noudattamista valvova toiminto, vaikka tätä toimintoa hoitaisikin kolmas osapuoli;
d)
varmistaa ja todentaa määräajoin, että kunkin hoidettavan yhteissijoitusyrityksen yleistä sijoituspolitiikkaa, sijoitusstrategioita ja riskirajoja sovelletaan ja noudatetaan asianmukaisesti ja tehokkaasti, vaikka riskienhallintatoimintoa hoitaisivatkin kolmannet osapuolet;
e)
hyväksyy ja tarkistaa määräajoin niiden sisäisten menettelyjen asianmukaisuuden, joilla tehdään kutakin hoidettavaa yhteissijoitusyritystä koskevat sijoituspäätökset, jotta voidaan varmistaa tällaisten päätösten olevan hyväksyttyjen sijoitusstrategioiden mukaisia;
f)
hyväksyy ja tarkistaa määräajoin 38 artiklassa tarkoitetut riskienhallintaperiaatteet ja niiden soveltamiseen liittyvät järjestelyt, menettelyt ja tekniikat, mukaan luettuna kutakin hoidettavaa yhteissijoitusyritystä koskeva riskienrajoitusjärjestelmä.
3. Lisäksi rahastoyhtiön on varmistettava, että sen ylempi johto ja tarvittaessa valvova toiminto
a)
arvioivat ja määräajoin tarkistavat niiden periaatteiden, järjestelyjen ja menettelyjen tehokkuuden, jotka on otettu käyttöön direktiivissä 2009/65/EY asetettujen velvoitteiden noudattamiseksi;
b)
toteuttavat asianmukaiset toimenpiteet mahdollisten puutteiden korjaamiseksi.
4. Jäsenvaltioiden on vaadittava rahastoyhtiöitä varmistamaan, että niiden ylempi johto saa säännöllisesti ja vähintään kerran vuodessa säännösten noudattamiseen, sisäiseen tarkastukseen ja riskienhallintaan kuuluvia asioita koskevat kirjalliset raportit, joissa mainitaan erityisesti, onko asianmukaiset toimenpiteet toteutettu mahdollisten puutteiden korjaamiseksi.
5. Jäsenvaltioiden on vaadittava rahastoyhtiöitä varmistamaan, että niiden ylempi johto saa säännöllisesti raportteja 2 kohdan b-e alakohdassa tarkoitettujen sijoitusstrategioiden sekä kyseisissä alakohdissa tarkoitettujen, sijoituspäätösten teossa noudatettavien sisäisten menettelyjen soveltamisesta.
6. Jäsenvaltioiden on vaadittava rahastoyhtiöitä varmistamaan, että valvova toiminto saa säännöllisesti kirjallisia raportteja 4 kohdassa mainituista asioista, jos niillä on tällainen toiminto.
10 artikla
Pysyvä säännösten noudattamista valvova toiminto
1. Jäsenvaltioiden on varmistettava, että rahastoyhtiöt ottavat käyttöön asianmukaiset toimintaperiaatteet ja menettelyt, joilla tunnistetaan riskit, jotka liittyvät siihen, että rahastoyhtiö ei pysty noudattamaan direktiivin 2009/65/EY mukaisia velvoitteitaan, sekä muut tähän mahdollisuuteen liittyvät riskit, ja että rahastoyhtiöt soveltavat ja ylläpitävät näitä toimintaperiaatteita ja menettelyjä sekä ottavat käyttöön asianmukaiset toimenpiteet ja menettelyt, joilla minimoidaan tällaiset riskit ja joiden avulla toimivaltaisilla viranomaisilla on mahdollisuus käyttää tehokkaasti mainitun direktiivin mukaista toimivaltaansa.
Jäsenvaltioiden on varmistettava, että rahastoyhtiöt ottavat huomioon liiketoimintansa luonteen, laajuuden ja monimutkaisuuden sekä kyseisen liiketoiminnan osana toteutettujen palvelujen ja toiminnan luonteen ja laajuuden.
2. Jäsenvaltioiden on edellytettävä, että rahastoyhtiöt ottavat käyttöön pysyvän, tehokkaan ja itsenäisesti toimivan säännösten noudattamista valvovan toiminnon, jota ne pitävät yllä ja joka hoitaa seuraavia tehtäviä:
a)
valvoo ja säännöllisesti arvioi 1 kohdan nojalla käyttöön otettujen toimenpiteiden, toimintaperiaatteiden ja menettelyjen sekä rahastoyhtiön velvollisuuksien noudattamisessa esiintyneiden puutteiden korjaamiseksi toteutettujen toimien riittävyyttä ja tehokkuutta;
b)
neuvoo ja avustaa palvelujen tarjoamisesta ja toiminnan harjoittamisesta vastaavia relevantteja henkilöitä rahastoyhtiöiden direktiivin 2009/65/EY mukaisten velvoitteiden noudattamisessa.
3. Jotta 2 kohdassa tarkoitettu säännösten noudattamista valvova toiminto voisi hoitaa tehtävänsä asianmukaisesti ja riippumattomasti, rahastoyhtiöiden on varmistettava seuraavien edellytysten täyttyminen:
a)
säännösten noudattamista valvovalla toiminnolla on oltava tarvittavat valtuudet, voimavarat, asiantuntemus ja kaikkien olennaisten tietojen käyttöoikeudet;
b)
on nimettävä säännösten noudattamista valvova virkailija, joka vastaa säännösten noudattamista valvovasta toiminnosta ja kaikista raporteista, joita annetaan ylemmälle johdolle säännösten noudattamiseen liittyvistä asioista säännöllisesti ja vähintään kerran vuodessa ja joissa mainitaan erityisesti, onko mahdollisten puutteiden korjaamiseksi toteutettu asianmukaisia toimenpiteitä;
c)
säännösten noudattamista valvovaan toimintoon osallistuvat relevantit henkilöt eivät saa osallistua valvonnan kohteena olevien palvelujen tarjoamiseen tai valvonnan kohteena olevan toiminnan harjoittamiseen;
d)
säännösten noudattamista valvovaan toimintoon osallistuville relevanteille henkilöille maksettavan korvauksen määritysmenetelmä ei saa vaarantaa eikä olla omiaan vaarantamaan kyseisten henkilöjen objektiivisuutta.
Rahastoyhtiötä ei kuitenkaan vaadita noudattamaan ensimmäisen alakohdan c tai d alakohdan säännöksiä, jos se pystyy osoittamaan, että kyseinen vaatimus ei ole oikeassa suhteessa sen liiketoiminnan luonteeseen, laajuuteen ja monimutkaisuuteen eikä sen palvelujen ja toiminnan luonteeseen ja laajuuteen ja että sen säännösten noudattamista valvova toiminto säilyy tehokkaana.
11 artikla
Pysyvä sisäisen tarkastuksen toiminto
1. Jäsenvaltioiden on edellytettävä, että rahastoyhtiöt ottavat käyttöön muista toiminnoistaan ja toiminnastaan erillisen ja riippumattoman sisäisen tarkastuksen toiminnon ja ylläpitävät sitä, jos se on rahastoyhtiöiden liiketoiminnan luonteen, laajuuden ja monimutkaisuuden sekä kyseisen liiketoiminnan osana harjoitetun yhteisen salkunhoidon luonteen ja laajuuden perusteella asianmukaista ja oikeasuhteista.
2. Edellä 1 kohdassa tarkoitetulla sisäisen tarkastuksen toiminnolla on oltava seuraavat tehtävät
a)
sen on otettava käyttöön tarkastussuunnitelma, jolla tutkitaan ja arvioidaan rahastoyhtiön sisäisten valvontajärjestelmien ja muiden järjestelmien ja järjestelyjen asianmukaisuutta ja tehokkuutta, sekä sovellettava ja ylläpidettävä tätä suunnitelmaa;
b)
sen on annettava suosituksia a alakohdan mukaisesti suoritetun työn tulosten perusteella;
c)
sen on varmistettava, että b alakohdassa tarkoitettuja suosituksia noudatetaan;
d)
sen on raportoitava sisäistä tarkastusta koskevista asioista 9 artiklan 4 kohdan mukaisesti.
12 artikla
Pysyvä riskienhallintatoiminto
1. Jäsenvaltioiden on edellytettävä, että rahastoyhtiöt perustavat pysyvän riskienhallintatoiminnon ja ylläpitävät sitä.
2. Edellä 1 kohdassa tarkoitetun pysyvän riskienhallintatoiminnon on oltava hierarkkisesti ja toiminnallisesti riippumaton operatiivisista yksiköistä.
Jäsenvaltiot voivat kuitenkin antaa rahastoyhtiöille luvan poiketa tästä velvollisuudesta, jos kyseinen poikkeus on rahastoyhtiön liiketoiminnan luonteen, laajuuden ja monimutkaisuuden ja sen hoitaminen yhteissijoitusyritysten perusteella asianmukaista ja oikeasuhteista.
Rahastoyhtiön on voitava osoittaa, että eturistiriitojen varalta on toteutettu erityiset suojatoimet, jotka mahdollistavat riskienhallintatoimien itsenäisen suorittamisen, ja että sen riskienhallintamenettelyt täyttävät direktiivin 2009/65/EY 51 artiklassa asetetut vaatimukset.
3. Pysyvän riskienhallintatoiminnon on
a)
pantava riskienhallintaperiaatteet ja -menettelyt täytäntöön;
b)
varmistettava, että yhteissijoitusyritysten riskienrajoitusjärjestelmää, mukaan luettuina 41, 42 ja 43 artiklan mukaisia kokonaisriskille ja vastapuoliriskille asetettuja lakisääteisiä rajoja, noudatetaan;
c)
annettava hallitukselle kunkin hoidettavan yhteissijoitusyrityksen riskiprofiilin tunnistamista koskevia neuvoja;
d)
annettava hallitukselle ja valvovalle toiminnolle, jos sellainen on olemassa, säännöllisiä raportteja seuraavista asioista:
i)
kunkin hoidettavan yhteissijoitusyrityksen nykyisten riskitasojen ja kyseiselle yhteissijoitusyritykselle hyväksytyn riskiprofiilin vastaavuus;
ii)
riskienrajoitusjärjestelmien noudattaminen kussakin hoidettavassa yhteissijoitusyrityksessä;
iii)
riskienhallintamenettelyjen riittävyys ja tehokkuus, joiden yhteydessä on mainittava erityisesti, onko mahdollisten puutteiden korjaamiseksi toteutettu asianmukaisia toimenpiteitä;
e)
annettava ylemmälle johdolle säännöllisiä raportteja, joissa arvioidaan kunkin hoidettavan yhteissijoitusyrityksen nykyistä riskitasoa sekä asetettujen rajojen todellisia tai ennakoitavissa olevia rikkomisia sen varmistamiseksi, että asianmukaisia toimia voidaan toteuttaa nopeasti;
f)
tarvittaessa tarkistettava ja tuettava 44 artiklassa tarkoitettuja vakioimattomien johdannaisten arvonmääritykseen liittyviä järjestelyjä ja menettelyjä.
4. Pysyvällä riskienhallintatoiminnolla on oltava valtuudet ja kaikkien olennaisten tietojen käyttöoikeudet, joita se tarvitsee 3 kohdassa mainittujen tehtävien suorittamiseen.
13 artikla
Henkilökohtaiset liiketoimet
1. Jäsenvaltioiden on edellytettävä, että rahastoyhtiöt ottavat käyttöön asianmukaiset järjestelyt ja soveltavat ja ylläpitävät niitä estääkseen jokaista relevanttia henkilöä, joka osallistuu eturistiriidan mahdollisesti aiheuttaviin toimiin tai jolla on rahastoyhtiön lukuun suorittamansa toimen vuoksi käytettävissään direktiivin 2003/6/EY 1 artiklan 1 kohdassa tarkoitettuja sisäpiiritietoja tai yhteissijoitusyrityksiä tai yhteissijoitusyritysten kanssa tai niiden lukuun toteutettuja liiketoimia koskevia muita luottamuksellisia tietoja, toteuttamasta seuraavia toimia:
a)
toteuttamasta henkilökohtaista liiketoimea, joka täyttää ainakin yhden seuraavista perusteista:
i)
kyseinen henkilö ei saa direktiivin 2003/6/EY mukaan toteuttaa kyseistä henkilökohtaista liiketoimea;
ii)
liiketoimeen liittyy luottamuksellisen tiedon väärinkäyttö tai asiaton julkistaminen;
iii)
liiketoimi on tosiasiallisesti tai todennäköisesti ristiriidassa jonkin direktiivistä 2009/65/EY tai direktiivistä 2004/39/EY johtuvan rahastoyhtiön velvoitteen kanssa;
b)
neuvomasta tai ohjaamasta, muutoin kuin työtehtäviensä tai palvelusopimuksensa asianmukaisissa puitteissa, jotakin toista henkilöä toteuttamaan rahoitusvälineillä liiketoimen, joka kuuluisi relevantin henkilön toteuttamana henkilökohtaisena liiketoimena tämän kohdan a alakohdan tai direktiivin 2006/73/EY 25 artiklan 2 kohdan a tai b alakohdan soveltamisalaan tai joka muutoin merkitsisi vireillä oleviin toimeksiantoihin liittyvien tietojen väärinkäyttöä;
c)
antamasta, muutoin kuin työtehtäviensä tai palvelusopimuksensa normaaleissa puitteissa, tietoja tai mielipidettä kenellekään toiselle henkilölle, jos relevantti henkilö tietää tai on kohtuullista odottaa hänen tietävän, että tämä toinen henkilö toteuttaa tai todennäköisesti toteuttaa tämän tiedon tai mielipiteen perusteella toisen seuraavista toimenpiteistä, sanotun kuitenkaan rajoittamatta direktiivin 2003/6/EY 3 artiklan a alakohdan soveltamista:
i)
toteuttaa rahoitusvälineillä liiketoimen, joka kuuluisi relevantin henkilön toteuttamana henkilökohtaisena liiketoimena tämän kohdan a alakohdan tai direktiivin 2006/73/EY 25 artiklan 2 kohdan a tai b alakohdan soveltamisalaan tai joka muutoin merkitsisi vireillä oleviin toimeksiantoihin liittyvien tietojen väärinkäyttöä;
ii)
neuvoo tai ohjaa toisen henkilön toteuttamaan tällaisen liiketoimen.
2. Edellä 1 kohdassa edellytetyt järjestelyt on suunniteltava varmistamaan erityisesti se, että
a)
jokainen 1 kohdan soveltamisalaan kuuluva relevantti henkilö on tietoinen henkilökohtaisia liiketoimia koskevista rajoituksista ja rahastoyhtiön 1 kohdan mukaisesti käyttöön ottamista toimenpiteistä, jotka liittyvät henkilökohtaisiin liiketoimiin ja tietojen ilmaisemiseen;
b)
rahastoyhtiön tiedoksi annetaan nopeasti kaikki relevantin henkilön toteuttamat henkilökohtaiset liiketoimet joko ilmoittamalla tällaisesta liiketoimesta tai muilla menettelyillä, joiden avulla rahastoyhtiö voi havaita tällaiset liiketoimet;
c)
rahastoyhtiölle ilmoitettua tai sen havaitsemaa henkilökohtaista liiketoimea koskevat tiedot säilytetään, mukaan luettuna tiedot tällaisen liiketoimen hyväksymisestä tai kieltämisestä.
Jos ensimmäisen alakohdan b alakohtaa sovellettaessa kolmannet osapuolet suorittavat tiettyjä toimintoja, rahastoyhtiön on varmistettava, että kyseistä toimintaa suorittava yhteisö säilyttää tietoja relevanttien henkilöjen toteuttamista henkilökohtaisista liiketoimista ja antaa tiedot pyynnöstä viipymättä rahastoyhtiölle.
3. Edellä olevaa 1 ja 2 kohtaa ei sovelleta seuraaviin henkilökohtaisiin liiketoimiin:
a)
henkilökohtaisiin liiketoimiin, jotka toteutetaan osana harkinnanvaraista salkunhoitoa, jossa salkunhoitajan ja relevantin henkilön tai sellaisen toisen henkilön välillä, jonka lukuun liiketoimi toteutetaan, ei vaihdeta ennakolta liiketoimeen liittyviä viestejä;
b)
henkilökohtaisiin liiketoimiin, jotka liittyvät yhteissijoitusyrityksiin tai sellaisten yhteistä sijoitustoimintaa harjoittavien yritysten osuuksiin, jotka ovat sellaisen jäsenvaltion lainsäädännön mukaisen valvonnan kohteena, joka edellyttää varojen osalta vastaavantasoista riskien hajauttamista, kun relevantti henkilö tai muu henkilö, jonka lukuun liiketoimi toteutetaan, ei osallistu kyseisen yrityksen johtamiseen.
4. Tämän artiklan 1, 2 ja 3 kohtaa sovellettaessa ”henkilökohtaisella liiketoimella” tarkoitetaan samaa kuin direktiivin 2006/73/EY 11 artiklassa.
14 artikla
Salkkutapahtumien kirjaaminen
1. Jäsenvaltioiden on vaadittava rahastoyhtiöitä varmistamaan, että jokaisesta yhteissijoitusyritykseen liittyvästä salkkutapahtumasta kirjataan viipymättä riittävät tiedot, joiden perusteella voidaan jälkikäteen todentaa kyseisen toimeksiannon ja toteutetun liiketoimen yksityiskohdat.
2. Edellä 1 kohdassa tarkoitettuihin tietoihin on sisällyttävä
a)
yhteissijoitusyrityksen ja sen lukuun toimivan henkilön nimi tai muut yksilöintitiedot;
b)
kyseisen rahoitusvälineen tunnistamiseen tarvittavat tiedot;
c)
määrä;
d)
toimeksiannon tai liiketoimen tyyppi;
e)
hinta;
f)
toimeksiannoista päivämäärä ja tarkka kellonaika, jolloin toimeksianto on välitetty, sekä sen henkilön nimi tai muut yksilöintitiedot, jolle toimeksianto on välitetty, tai liiketoimista päivämäärä ja tarkka kellonaika, jolloin kaupankäyntiä koskeva päätös on tehty ja jolloin liiketoimi on toteutettu;
g)
sen henkilön nimi, joka välittää toimeksiannon tai toteuttaa liiketoimen;
h)
tarvittaessa syyt toimeksiannon peruuttamiseen;
i)
toteutetuista liiketoimista vastapuolen ja toteuttamispaikan tunnistetiedot.
Edellä ensimmäisen alakohdan i alakohdassa ”toteuttamispaikalla” tarkoitetaan direktiivin 2004/39/EY 4 artiklan 1 kohdan 14 alakohdassa tarkoitettua säänneltyä markkinaa, mainitun direktiivin 4 artiklan 1 kohdan 15 alakohdassa tarkoitettua monenkeskistä kaupankäyntijärjestelmää, mainitun direktiivin 4 artiklan 1 kohdan 7 alakohdassa tarkoitettua kauppojen sisäistä toteuttajaa tai markkinatakaajaa tai muuta likviditeetin tarjoajaa tai yhteisöä, joka vastaa kolmannessa maassa jostakin edellä mainittujen kaltaisesta toiminnasta.
15 artikla
Merkintä- ja lunastustoimeksiantojen kirjaaminen
1. Jäsenvaltioiden on vaadittava rahastoyhtiöitä toteuttamaan kaikki kohtuulliset toimenpiteet sen varmistamiseksi, että vastaanotetut yhteissijoitusyritysten osuuksien merkintä- ja lunastustoimeksiannot keskitetään ja kirjataan välittömästi toimeksiannon vastaanottamisen jälkeen.
2. Kyseisiin tietoihin on sisällyttävä seuraavat tiedot:
a)
kyseinen yhteissijoitusyritys;
b)
henkilö, joka on antanut tai välittänyt toimeksiannon;
c)
henkilö, joka on vastaanottanut toimeksiannon;
d)
toimeksiannon päivämäärä ja kellonaika;
e)
maksuehdot ja -tavat;
f)
toimeksiannon tyyppi;
g)
toimeksiannon toteuttamisen päivämäärä;
h)
merkittyjen tai lunastettujen osuuksien lukumäärä;
i)
kunkin osuuden merkintä- tai lunastushinta;
j)
osuuksien koko merkintä- tai lunastusarvo;
k)
toimeksiannon bruttoarvo, merkintäpalkkiot mukaan luettuina, tai nettomäärä lunastuspalkkioiden vähentämisen jälkeen.
16 artikla
Tietojen kirjaamista koskevat vaatimukset
1. Jäsenvaltioiden on vaadittava rahastoyhtiöitä varmistamaan, että 14 ja 15 artiklassa tarkoitettuja tietoja säilytetään vähintään viiden vuoden ajan.
Toimivaltaiset viranomaiset voivat kuitenkin poikkeustapauksissa edellyttää, että rahastoyhtiöt säilyttävät jotkin tai kaikki edellä mainituista tiedoista pidemmän ajan, jonka pituuden määrää rahoitusvälineen tai salkkutapahtuman luonne, kun tämä on tarpeen sen mahdollistamiseksi, että kyseinen viranomainen voi hoitaa valvontatehtäviään direktiivin 2009/65/EY mukaisesti.
2. Jäsenvaltiot tai toimivaltaiset viranomaiset voivat rahastoyhtiön toimiluvan voimassaolon päättymisen jälkeen edellyttää, että rahastoyhtiö säilyttää 1 kohdassa tarkoitettuja tietoja viiden vuoden jaksosta vielä jäljellä olevan ajan.
Jos rahastoyhtiö siirtää yhteissijoitusyritykseen liittyvät velvollisuutensa toiselle rahastoyhtiölle, jäsenvaltiot tai toimivaltaiset viranomaiset voivat vaatia järjestelyjä, joilla huolehditaan siitä, että viimeksi kuluneiden viiden vuoden tiedot ovat jälkimmäisen rahastoyhtiön saatavilla.
3. Tiedot on säilytettävä välineellä, joka mahdollistaa tietojen säilyttämisen siten, että toimivaltainen viranomainen saa ne käyttöönsä myös vastaisuudessa, ja ne on säilytettävä sellaisessa muodossa ja sellaisella tavalla, että seuraavat edellytykset täyttyvät:
a)
toimivaltaisen viranomaisen on voitava päästä käyttämään tietoja nopeasti ja todentaa kunkin salkkutapahtuman käsittelyn kaikki keskeiset vaiheet;
b)
oikaisut tai muut muutokset sekä säilytettyjen tietojen sisältö ennen tällaisia oikaisuja tai muita muutoksia on voitava selvittää helposti;
c)
tietoja ei ole mahdollista muutoin manipuloida eikä muuttaa.
III LUKU
ETURISTIRIIDAT
(Direktiivin 2009/65/EY 12 artiklan 1 kohdan b alakohta sekä 14 artiklan 1 kohdan d alakohta ja 2 kohdan c alakohta)
17 artikla
Eturistiriitojen määrittämistä koskevat vaatimukset
1. Jäsenvaltioiden on varmistettava, että palvelujen tarjoamiseen ja toiminnan harjoittamiseen liittyvien, yhteissijoitusyrityksen etuja mahdollisesti vahingoittavien eturistiriitojen määrittämiseksi rahastoyhtiöt ottavat vähimmäisvaatimuksia soveltamalla huomioon sen, onko rahastoyhtiö, relevantti henkilö tai määräysvallan kautta suoraan tai välillisesti rahastoyhtiöön sidoksissa oleva henkilö jossakin seuraavista tilanteista yhteisen salkunhoidon harjoittamisen tai muun syyn vuoksi:
a)
rahastoyhtiö tai edellä tarkoitettu henkilö saa todennäköisesti taloudellista etua tai välttää taloudellisen tappion yhteissijoitusyrityksen kustannuksella;
b)
rahastoyhtiöllä tai edellä tarkoitetulla henkilöllä on yhteissijoitusyritykselle tai muulle asiakkaalle tarjotun palvelun tai suoritetun toiminnan taikka yhteissijoitusyrityksen tai muun asiakkaan lukuun toteutetun liiketoimen tulokseen liittyvä, yhteissijoitusyrityksen edusta poikkeava etu;
c)
rahastoyhtiöllä tai edellä tarkoitetulla henkilöllä on taloudellinen tai muunlainen kannustin suosia yhteissijoitusyrityksen etujen sijasta toisen asiakkaan tai asiakasryhmän etuja;
d)
rahastoyhtiö tai edellä tarkoitettu henkilö suorittaa samoja toimintoja yhteissijoitusyritystä varten kuin muuta asiakasta tai muita asiakkaita varten, jotka eivät ole yhteissijoitusyrityksiä;
e)
rahastoyhtiö tai edellä tarkoitettu henkilö saa tai tulee saamaan toiselta henkilöltä kuin yhteissijoitusyritykseltä sellaisen kannustimen rahana, tavarana tai palveluna, joka liittyy yhteissijoitusyritykselle tarjottavaan yhteiseen salkunhoitoon ja poikkeaa kyseisestä palvelusta tavallisesti perittävästä palkkiosta tai maksusta.
2. Jäsenvaltioiden on edellytettävä, että rahastoyhtiöt ottavat huomioon seuraavat seikat määrittäessään eturistiriitoja:
a)
rahastoyhtiön edut, mukaan luettuina edut, jotka johtuvat rahastoyhtiön kuulumisesta ryhmään tai palvelujen ja toimien suorittamisesta, sekä asiakkaiden edut ja rahastoyhtiön velvollisuus yhteissijoitusyritystä kohtaan;
b)
yhden tai useamman hoidettavan yhteissijoitusyrityksen edut.
18 artikla
Eturistiriitoja koskevat toimintaperiaatteet
1. Jäsenvaltioiden on edellytettävä, että rahastoyhtiöt ottavat käyttöön eturistiriitoja koskevat tehokkaat toimintaperiaatteet ja soveltavat ja ylläpitävät niitä. Toimintaperiaatteiden on oltava kirjalliset, ja niiden on oltava asianmukaiset rahastoyhtiön kokoon ja organisaatioon sekä sen liiketoiminnan luonteeseen, laajuuteen ja monimutkaisuuteen nähden.
Jos rahastoyhtiö kuuluu ryhmään, toimintaperiaatteissa on otettava huomioon myös kaikki sellaiset olosuhteet, joista rahastoyhtiö on tai sen pitäisi olla tietoinen ja jotka voivat ryhmän muiden jäsenten rakenteen ja liiketoiminnan johdosta aiheuttaa eturistiriitoja.
2. Edellä 1 kohdan mukaisesti käyttöön otetuissa eturistiriitoja koskevissa toimintaperiaatteissa on
a)
eriteltävä rahastoyhtiön harjoittamaan tai sen lukuun harjoitettuun yhteiseen salkunhoitoon viitaten olosuhteet, jotka aiheuttavat tai voivat aiheuttaa eturistiriidan, johon liittyy yhteissijoitusyrityksen tai yhden tai useamman asiakkaan etuihin kohdistuva merkittävä riski;
b)
esitettävä tällaisten eturistiriitojen hallitsemiseksi noudatettavat menettelyt ja toteutettavat toimenpiteet.
19 artikla
Riippumattomuus eturistiriitojen hallinnassa
1. Jäsenvaltioiden on varmistettava, että 18 kohdan 2 kohdan b alakohdassa tarkoitettujen menettelyjen ja toimenpiteiden tarkoituksena on taata, että relevantit henkilöt, joiden harjoittamiin erilaisiin liiketoimintoihin liittyy eturistiriita, harjoittavat kyseisiä toimintoja niin riippumattomina kuin on asianmukaista ottaen huomioon rahastoyhtiön ja sen ryhmän koko ja toiminta, johon rahastoyhtiö kuuluu, sekä asiakkaan etuihin kohdistuvan vahinkoriskin merkittävyys.
2. Edellä 18 artiklan 2 kohdan b alakohdan mukaisesti noudatettaviin menettelyihin ja toteutettaviin toimenpiteisiin on kuuluttava seuraavat seikat, jos se on tarpeen ja asianmukaista, jotta rahastoyhtiö voisi varmistaa riittävän riippumattomuuden tason:
a)
tehokkaat menettelyt, joilla estetään tietojenvaihto tai valvotaan sitä sellaista yhteistä salkunhoitoa harjoittavien relevanttien henkilöjen välillä, johon liittyy eturistiriidan riski, kun kyseisten tietojen vaihtaminen voi vahingoittaa yhden tai useamman asiakkaan etua;
b)
sellaisten relevanttien henkilöiden erillinen valvonta, joiden päätehtäviin kuuluu yhteisen salkunhoidon harjoittaminen sellaisten asiakkaiden tai sijoittajien lukuun tai palvelujen tarjoaminen sellaisille asiakkaille tai sijoittajille, joiden edut saattavat joutua ristiriitaan tai jotka muutoin edustavat eri etuja, jotka saattavat joutua ristiriitaan, rahastoyhtiön edut mukaan luettuina;
c)
suoran yhteyden poistaminen jostakin toiminnasta pääasiassa vastaaville relevanteille henkilöille maksettavan korvauksen ja jostakin toisesta toiminnasta pääasiassa vastaaville muille relevanteille henkilöille maksettavan korvauksen tai näiden tuottamien tulojen väliltä, jos kyseisten toimintojen osalta voi syntyä eturistiriita;
d)
toimenpiteet, joilla estetään henkilöä käyttämästä asiatonta vaikutusvaltaa tapaan, jolla relevantti henkilö harjoittaa yhteistä salkunhoitoa, tai joilla rajoitetaan kyseisen vaikutusvallan käyttöä;
e)
toimenpiteet, joilla estetään tai valvotaan relevantin henkilön samanaikaista tai peräkkäistä osallistumista erillisiin yhteisiin salkunhoitoihin, jos kyseinen osallistuminen voi heikentää eturistiriitojen asianmukaista hallintaa.
Jos yhden tai useamman edellä mainitun toimenpiteen tai menettelyn käyttöönotolla tai soveltamisella ei voida varmistaa riittävää riippumattomuutta, jäsenvaltioiden on vaadittava rahastoyhtiöitä ottamaan käyttöön sellaisia vaihtoehtoisia toimenpiteitä ja menettelyjä tai sellaisia lisätoimenpiteitä ja -menettelyjä kuin on tarpeen ja asianmukaista.
20 artikla
Haitalliseen eturistiriitaan johtavan toiminnan hallinta
1. Jäsenvaltioiden on edellytettävä, että rahastoyhtiöt kirjaavat ja saattavat säännöllisesti ajan tasalle tiedot sellaisesta harjoittamastaan tai niiden lukuun harjoitettavasta yhteisestä salkunhoidosta, joka on aiheuttanut sellaisen eturistiriidan, johon liittyy yhden tai useamman yhteissijoitusyrityksen tai muun asiakkaan etuihin kohdistuva merkittävä vahinkoriski, tai kun on kyse jatkuvasta yhteisestä salkunhoidosta, joka voi aiheuttaa tällaisen eturistiriidan.
2. Jäsenvaltioiden on edellytettävä, että jos rahastoyhtiön soveltamilla organisaatio- ja hallintojärjestelyillä, joiden tavoitteena on eturistiriitojen ehkäiseminen, ei pystytä riittävällä tavalla varmistamaan, että yhteissijoitusyrityksen tai sen osuudenhaltijoiden etuihin kohdistuvilta riskeiltä vältytään, asiasta ilmoitetaan viipymättä rahastoyhtiön ylemmälle johdolle tai muulle toimivaltaiselle sisäiselle elimelle, jotta ne voivat tehdä tarvittavat päätökset sen varmistamiseksi, että rahastoyhtiö toimii joka tapauksessa yhteissijoitusyrityksen ja sen osuudenhaltijoiden etujen mukaisesti.
3. Rahastoyhtiön on ilmoitettava 2 kohdassa tarkoitetuista tapauksista sijoittajille asianmukaista pysyvää välinettä käyttäen sekä esitettävä tekemänsä päätöksen perusteet.
21 artikla
Äänioikeuksien käyttöstrategiat
1. Jäsenvaltioiden on edellytettävä, että rahastoyhtiöt kehittävät yksinomaan kyseisten yhteissijoitusyritysten eduksi asianmukaiset ja tehokkaat strategiat sen määrittämiseksi, milloin ja miten hoidettaviin sijoitussalkkuihin sisältyviin rahoitusvälineisiin liittyviä äänioikeuksia käytetään.
2. Edellä 1 kohdassa tarkoitetuissa strategioissa on määritettävä toimenpiteet ja menettelyt, joiden avulla
a)
valvotaan yrityksissä tapahtuvia merkityksellisiä muutoksia;
b)
varmistetaan, että äänioikeuksia käytetään yhteissijoitusyrityksen sijoitustavoitteiden ja -politiikan mukaisesti;
c)
estetään äänioikeuksien käytöstä syntyvät eturistiriidat tai hallitaan niitä.
3. Yhteenveto 1 kohdassa tarkoitetuista strategioista on annettava sijoittajien saataville.
Tiedot näiden strategioiden pohjalta toteutetuista toimista on annettava osuudenhaltijoiden saataville veloituksetta näiden pyynnöstä.
IV LUKU
KÄYTÄNNESÄÄNNÖT
(Direktiivin 2009/65/EY 14 artiklan 1 kohdan a ja b alakohta ja 2 kohdan a ja b alakohta)
1 JAKSO
Yleiset periaatteet
22 artikla
Velvollisuus toimia yhteissijoitusyritysten ja niiden osuudenhaltijoiden etujen mukaisesti
1. Jäsenvaltioiden on vaadittava rahastoyhtiöitä varmistamaan, että niiden hoitamien yhteissijoitusyritysten osuudenhaltijoita kohdellaan oikeudenmukaisesti.
Rahastoyhtiöiden on pidätyttävä asettamasta minkään osuudenhaltijaryhmän etuja minkään muun osuudenhaltijaryhmän etujen edelle.
2. Jäsenvaltioiden on edellytettävä, että rahastoyhtiöt soveltavat asianmukaisia toimintaperiaatteita ja menettelyjä sellaisten väärinkäytösten estämiseksi, joiden voidaan kohtuullisesti olettaa vaikuttavan markkinoiden vakauteen ja eheyteen.
3. Jäsenvaltioiden on vaadittava rahastoyhtiöitä varmistamaan, että niiden hoitamiin yhteissijoitusyrityksiin sovelletaan tasapuolisia, asianmukaisia ja läpinäkyviä hinnoittelumalleja ja arvonmääritysjärjestelmiä, jotta voidaan noudattaa velvollisuutta toimia osuudenhaltijoiden etujen mukaisesti, sanotun kuitenkaan rajoittamatta kansallisen lainsäädännön mukaisten vaatimusten soveltamista. Rahastoyhtiöiden on voitava osoittaa, että yhteissijoitusyritysten sijoitussalkkujen arvo on määritetty tarkasti.
4. Jäsenvaltioiden on edellytettävä rahastoyhtiöiden toimivan siten, että estetään tarpeettomien kustannusten koituminen yhteissijoitusyritykselle ja sen osuudenhaltijoille.
23 artikla
Asianmukaista huolellisuutta (due diligence) koskevat vaatimukset
1. Jäsenvaltioiden on vaadittava rahastoyhtiöitä varmistamaan, että sijoitusten valinnassa ja jatkuvassa seurannassa noudatetaan suurta huolellisuutta yhteissijoitusyrityksen etujen ja markkinoiden häiriöttömyyden hyväksi.
2. Jäsenvaltioiden on edellytettävä, että rahastoyhtiöillä on riittävät tiedot varoista, joihin yhteissijoitusyritys sijoittaa, sekä niiden riittävä tuntemus.
3. Jäsenvaltioiden on edellytettävä, että rahastoyhtiöt laativat asianmukaista huolellisuutta koskevat kirjalliset toimintaperiaatteet ja menettelyt ja toteuttavat tehokkaita järjestelyjä sen varmistamiseksi, että yhteissijoitusyrityksen puolesta tehtävät sijoituspäätökset pannaan täytäntöön yhteissijoitusyrityksen tavoitteiden, sijoitusstrategian ja riskirajojen mukaisesti.
4. Jäsenvaltioiden on edellytettävä, että rahastoyhtiöt riskienhallintaperiaatteitaan soveltaessaan laativat ennusteita ja tekevät analyysejä suunnitellun sijoituksen vaikutuksesta yhteissijoitusyrityksen sijoitussalkun koostumukseen, likviditeettiin ja riski-hyötyprofiiliin ennen sijoituksen tekemistä, jos se on suunnitellun sijoituksen luonteen perusteella asianmukaista. Kyseiset analyysit on tehtävä ainoastaan sellaisten tietojen pohjalta, jotka ovat sekä määrällisesti että laadullisesti luotettavia ja ajantasaisia.
Rahastoyhtiöiden on toimittava asianmukaisen pätevästi, varovasti ja huolellisesti aloittaessaan, hoitaessaan ja päättäessään riskienhallintatoimiin liittyvät järjestelyt kolmansien osapuolten kanssa. Ennen järjestelyjen aloittamista rahastoyhtiöiden on toteutettava tarvittavat toimet sen todentamiseksi, että kolmannella osapuolella on kykyä ja kapasiteettia suorittaa riskienhallintatoimet luotettavasti, ammattimaisesti ja tehokkaasti. Rahastoyhtiöiden on otettava käyttöön menettelyt, joilla arvioidaan jatkuvasti kolmannen osapuolen suoriutumistasoa.
2 JAKSO
Merkintä- ja lunastustoimeksiantojen käsittely
24 artikla
Merkintä- ja lunastustoimeksiantojen toteuttamiseen liittyvät raportointivelvollisuudet
1. Jäsenvaltioiden on varmistettava, että kun rahastoyhtiö on toteuttanut osuudenhaltijalta saamansa merkintä- tai lunastustoimeksiannon, sen on lähetettävä kyseiselle osuudenhaltijalle pysyvällä välineellä ilmoitus, jossa vahvistetaan toimeksiannon toteuttaminen ja joka on lähetettävä mahdollisimman pian ja viimeistään toimeksiannon toteutuspäivää seuraavana ensimmäisenä arkipäivänä tai, jos rahastoyhtiö saa vahvistuksen kolmannelta osapuolelta, viimeistään kyseisen vahvistuksen vastaanottamista seuraavana ensimmäisenä arkipäivänä.
Ensimmäistä alakohtaa ei sovelleta kuitenkaan, jos kyseinen ilmoitus sisältäisi samat tiedot kuin vahvistus, joka jonkun toisen henkilön on viipymättä lähetettävä osuudenhaltijalle.
2. Edellä 1 kohdassa tarkoitettuun ilmoitukseen on soveltuvin osin sisällytettävä seuraavat tiedot:
a)
rahastoyhtiön tunnistetiedot;
b)
osuudenhaltijan nimi tai muut yksilöintitiedot;
c)
päivä ja kellonaika, jolloin toimeksianto on vastaanotettu, sekä maksutapa;
d)
toimeksiannon toteutuspäivä;
e)
yhteissijoitusyrityksen tunnistetiedot;
f)
toimeksiannon luonne (merkintä tai lunastus);
g)
osuuksien lukumäärä;
h)
yksikköhinta, jolla osuudet on merkitty tai lunastettu;
i)
viitearvon päivämäärä;
j)
toimeksiannon bruttoarvo, merkintäpalkkiot mukaan luettuina, tai nettomäärä lunastuspalkkioiden vähentämisen jälkeen;
k)
veloitettujen palkkioiden ja kustannusten kokonaismäärä sekä palkkio- ja kustannuskohtainen erittely, jos sijoittaja sitä pyytää.
3. Kun on kyse osuudenhaltijoiden toimeksiannoista, jotka toteutetaan määräajoin, rahastoyhtiöiden on toimittava 1 kohdassa tarkoitetulla tavalla tai annettava kyseisistä liiketoimista osuudenhaltijalle 2 kohdassa luetellut tiedot vähintään kuuden kuukauden väliajoin.
4. Rahastoyhtiöiden on osuudenhaltijan pyynnöstä annettava tälle tiedot siitä, missä vaiheessa kyseisen osuudenhaltijan toimeksiannon toteuttaminen on.
3 JAKSO
Paras toteutus
25 artikla
Rahastoyhtiöiden hoitamien yhteissijoitusyritysten lukuun käytävää kauppaa koskevien päätösten täytäntöönpano
1. Jäsenvaltioiden on edellytettävä, että rahastoyhtiöt toimivat hoitamiensa yhteissijoitusyritysten etujen mukaisesti pannessaan niiden sijoitussalkkujen hoidon yhteydessä täytäntöön päätöksiä, jotka koskevat kyseisten yhteissijoitusyritysten lukuun käytävää kauppaa.
2. Edellä 1 kohtaa sovellettaessa jäsenvaltioiden on varmistettava, että rahastoyhtiöt toteuttavat kaikki kohtuulliset toimet päästäkseen yhteissijoitusyrityksen kannalta parhaimpaan mahdolliseen tulokseen ottaen huomioon hinnan, kustannukset, nopeuden, liiketoimen toteuttamisen ja selvityksen todennäköisyyden, toimeksiannon suuruuden ja luonteen sekä muut toimeksiannon toteuttamisen kannalta olennaiset tekijät. Näiden tekijöiden suhteellinen merkitys on määritettävä seuraavin perustein:
a)
yhteissijoitusyrityksen tavoitteet, sijoituspolitiikka ja erityiset riskit sellaisina kuin ne on esitetty tarjousesitteessä tai tapauksen mukaan yhteissijoitusyrityksen rahastosäännöissä tai yhtiöjärjestyksessä;
b)
toimeksiannon erityispiirteet;
c)
toimeksiannon kohteena olevien rahoitusvälineiden erityispiirteet;
d)
niiden toteuttamispaikkojen erityispiirteet, joihin toimeksianto voidaan ohjata.
3. Jäsenvaltioiden on edellytettävä, että rahastoyhtiöt ottavat käyttöön toimivat järjestelyt ja soveltavat niitä 2 kohdassa tarkoitetun velvollisuuden täyttämiseksi. Rahastoyhtiöiden on erityisesti otettava käyttöön sellaiset toimintaperiaatteet ja sovellettava niitä, joiden avulla ne pääsevät 2 kohdan mukaisesti yhteissijoitusyrityksen toimeksiantojen kannalta parhaimpaan mahdolliseen tulokseen.
Rahastoyhtiöiden on saatava sijoitusyhtiöltä ennakkohyväksyntä toimeksiantojen toteuttamisperiaatteilleen. Rahastoyhtiön on annettava osuudenhaltijoiden saataville asianmukaista tietoa tämän artiklan mukaisesti vahvistetuista toimintaperiaatteista ja niiden olennaisista muutoksista.
4. Rahastoyhtiöiden on seurattava säännöllisesti toimeksiantojen toteuttamista koskevien järjestelyjen ja periaatteiden toimivuutta todetakseen ja tarvittaessa korjatakseen mahdolliset puutteet.
Rahastoyhtiöiden on lisäksi tarkistettava toimeksiantojen toteuttamisperiaatteita vuosittain. Tarkistus on suoritettava myös silloin, kun tapahtuu olennainen muutos, joka vaikuttaa rahastoyhtiön kykyyn päästä yhteissijoitusyrityksen kannalta parhaimpaan mahdolliseen tulokseen.
5. Rahastoyhtiöiden on voitava osoittaa, että ne ovat toteuttaneet toimeksiannot yhteissijoitusyrityksen puolesta toimeksiantojen toteuttamisperiaatteidensa mukaisesti.
26 artikla
Yhteissijoitusyrityksen lukuun toteutettavien toimeksiantojen antaminen muiden yhteisöjen toteutettavaksi
1. Jäsenvaltioiden on edellytettävä, että rahastoyhtiöt toimivat hoitamiensa yhteissijoitusyritysten etujen mukaisesti antaessaan yhteissijoitusyritysten sijoitussalkkujen hoidon yhteydessä toimeksiantoja muiden yhteisöjen toteutettavaksi yhteissijoitusyritysten lukuun käytävää kauppaa varten.
2. Jäsenvaltioiden on varmistettava, että rahastoyhtiöt toteuttavat kaikki kohtuulliset toimet päästäkseen yhteissijoitusyrityksen kannalta parhaimpaan mahdolliseen tulokseen ottaen huomioon hinnan, kustannukset, nopeuden, liiketoimen toteuttamisen ja selvityksen todennäköisyyden, toimeksiannon suuruuden ja luonteen sekä muut toimeksiannon toteuttamisen kannalta olennaiset tekijät. Näiden tekijöiden suhteellinen merkitys on määritettävä 25 artiklan 2 kohdan mukaisesti.
Näitä tarkoituksia varten rahastoyhtiöiden on otettava käyttöön sellaiset toimintaperiaatteet ja sovellettava niitä, joiden avulla ne voivat noudattaa ensimmäisessä alakohdassa tarkoitettua velvollisuutta. Toimintaperiaatteissa on yksilöitävä kunkin rahoitusvälinetyypin osalta yhteisöt, joille toimeksiannot voidaan antaa. Rahastoyhtiö saa panna toimeksiannon vireille ainoastaan, jos kyseiset järjestelyt ovat tässä artiklassa asetettujen vaatimusten mukaiset. Rahastoyhtiöiden on annettava osuudenhaltijoiden saataville asianmukaista tietoa tämän artiklan mukaisesti vahvistetuista toimintaperiaatteista ja niiden olennaisista muutoksista.
3. Rahastoyhtiöiden on seurattava säännöllisesti 2 kohdan mukaisesti käyttöön otettujen toimintaperiaatteidensa tehokkuutta ja erityisesti toimintaperiaatteissa mainittujen yhteisöjen toteuttamien toimeksiantojen laatua sekä tarvittaessa korjattava mahdolliset puutteet.
Rahastoyhtiöiden on lisäksi tarkistettava kyseisiä periaatteita vuosittain. Tarkistus on suoritettava myös silloin, kun tapahtuu olennainen muutos, joka vaikuttaa rahastoyhtiön kykyyn päästä sen hoitaman yhteissijoitusyrityksen kannalta parhaimpaan mahdolliseen tulokseen.
4. Rahastoyhtiöiden on voitava osoittaa, että ne ovat antaneet toimeksiannot yhteissijoitusyrityksen puolesta 2 kohdan mukaisesti vahvistettuja toimintaperiaatteita noudattaen.
4 JAKSO
Toimeksiantojen käsittely
27 artikla
Yleiset periaatteet
1. Jäsenvaltioiden on edellytettävä, että rahastoyhtiöt ottavat käyttöön ja soveltavat menettelyjä ja järjestelyjä, joiden avulla yhteissijoitusyrityksen puolesta toteutettavat salkkutapahtumat voidaan toteuttaa täsmällisesti, tasapuolisesti ja nopeasti.
Rahastoyhtiöiden soveltamien menettelyjen ja järjestelyjen on täytettävä seuraavat edellytykset:
a)
niillä on varmistettava, että yhteissijoitusyritysten lukuun toteutetut toimeksiannot kirjataan ja kohdennetaan viipymättä ja oikein;
b)
niillä on toteutettava toisiaan vastaavat yhteissijoitusyritysten toimeksiannot järjestyksessä ja viipymättä, jollei tämä ole toimeksiannon erityispiirteiden tai vallitsevien markkinaolosuhteiden kannalta epätarkoituksenmukaista tai jollei yhteissijoitusyrityksen etu muuta vaadi.
Toteutettujen toimeksiantojen selvityksessä saadut rahoitusvälineet tai rahasummat on siirrettävä viipymättä ja oikein asianomaisen yhteissijoitusyrityksen tilille.
2. Rahastoyhtiö ei saa käyttää väärin tietoja, jotka liittyvät vireille pantuihin yhteissijoitusyrityksen toimeksiantoihin, ja sen on toteutettava kaikki kohtuulliset toimenpiteet estääkseen relevantteja henkilöitään käyttämästä väärin tällaisia tietoja.
28 artikla
Kaupankäyntitoimeksiantojen yhdistäminen ja kohdentaminen
1. Jäsenvaltiot eivät saa antaa rahastoyhtiöiden toteuttaa yhteissijoitusyrityksen toimeksiantoja yhdessä toisen yhteissijoitusyrityksen tai toisen asiakkaan toimeksiannon tai rahastoyhtiön omaan lukuun toteutettavan toimeksiannon kanssa, jolleivät seuraavat edellytykset täyty:
a)
on oltava epätodennäköistä, että toimeksiantojen yhdistäminen on kokonaistuloksen kannalta epäedullista jollekin niistä yhteissijoitusyrityksistä tai asiakkaista, joiden toimeksiannot on tarkoitus yhdistää;
b)
käytössä on oltava toimeksiantojen kohdentamisperiaatteet, joita on sovellettava, ja kyseisillä periaatteilla on säänneltävä riittävän tarkkaan sitä, miten yhdessä toteutetut toimeksiannot kohdennetaan tasapuolisesti, mukaan luettuna se, miten toimeksiantojen määrä ja hinta vaikuttavat kohdentamiseen ja miten osittaista toteuttamista käsitellään.
2. Jäsenvaltioiden on varmistettava, että silloin kun rahastoyhtiö yhdistää jonkin yhteissijoitusyrityksen toimeksiannon toisten yhteissijoitusyritysten tai asiakkaiden yhden tai useamman muun toimeksiannon kanssa ja yhdistetty toimeksianto toteutetaan osittain, se kohdentaa asianomaiset kaupat toimeksiantojen kohdentamisperiaatteidensa mukaisesti.
3. Jäsenvaltioiden on varmistettava, että rahastoyhtiöt, jotka ovat yhdistäneet omaan lukuun toteutettavia liiketoimia yhteissijoitusyritysten tai muiden asiakkaiden yhden tai useamman toimeksiannon kanssa, eivät kohdenna asianomaisia kauppoja yhteissijoitusyrityksen tai muun asiakkaan kannalta vahingollisella tavalla.
4. Jäsenvaltioiden on edellytettävä, että kun rahastoyhtiö yhdistää yhteissijoitusyrityksen tai muun asiakkaan toimeksiannon omaan lukuunsa toteutettavan liiketoimen kanssa ja yhdistetty toimeksianto toteutetaan osittain, se antaa asianomaisia kauppoja kohdentaessaan etusijan yhteissijoitusyritykselle tai muulle asiakkaalle omaan lukuunsa toteutettuun liiketoimeen nähden.
Jos rahastoyhtiö pystyy kuitenkin perustellusti osoittamaan kyseiselle yhteissijoitusyritykselle tai toiselle asiakkaalleen, ettei se olisi ilman yhdistämistä voinut toteuttaa kyseistä toimeksiantoa yhtä edullisin ehdoin tai lainkaan, se saa kohdentaa omaan lukuunsa toteutetun liiketoimen suhteellisesti noudattaen 1 kohdan b alakohdassa tarkoitettuja toimeksiantojen kohdentamisperiaatteita.
5 JAKSO
Kannustimet
29 artikla
Yhteissijoitusyrityksen etujen suojaaminen
1. Jäsenvaltioiden on varmistettava, että rahastoyhtiöiden ei katsota toimivan rehellisesti, tasapuolisesti, ammattimaisesti ja yhteissijoitusyrityksen etujen mukaisesti, jos ne toteuttaessaan yhteissijoitusyritykselle sijoitusten hoitoon ja hallinnoimiseen liittyviä toimia maksavat tai saavat maksun tai palkkion taikka tarjoavat tai saavat muun kuin rahallisen edun seuraavassa lueteltuja maksuja ja palkkioita lukuun ottamatta:
a)
yhteissijoitusyritykselle tai yhteissijoitusyrityksen lukuun toimivalle henkilölle suoritettu tai yhteissijoitusyrityksen tai tällaisen henkilön suorittama maksu tai palkkio taikka yhteissijoitusyritykselle tai tällaiselle henkilölle tarjottu tai näiden tarjoama muu kuin rahallinen etu;
b)
kolmannelle osapuolelle tai kolmannen osapuolen lukuun toimivalle henkilölle suoritettu tai kolmannen osapuolen tai tällaisen henkilön suorittama maksu tai palkkio taikka kolmannelle osapuolelle tai tällaiselle henkilölle tarjottu tai näiden tarjoama muu kuin rahallinen etu, silloin kun seuraavat edellytykset täyttyvät:
i)
maksusta, palkkiosta tai edusta ja sen luonteesta ja määrästä tai, kun määrää ei pystytä määrittämään, määrän laskentamenetelmästä on ennen asianomaisen palvelun tarjoamista annettava yhteissijoitusyritykselle selkeässä muodossa kattavat, paikkansapitävät ja ymmärrettävät tiedot;
ii)
maksun tai palkkion maksamisen tai muun kuin rahallisen edun tarjoamisen on parannettava kyseisen palvelun laatua, eikä se saa haitata sen velvollisuuden noudattamista, jonka mukaan rahastoyhtiön on toimittava yhteissijoitusyrityksen etujen mukaisesti;
c)
varsinaiset maksut, joilla mahdollistetaan asianomaisen palvelun tarjoaminen tai jotka ovat tarpeen sen tarjoamiseksi, mukaan luettuina säilytyspalkkiot, selvitys- ja vaihtopalkkiot sekä lakisääteiset verot ja maksut, ja jotka eivät luonteensa vuoksi voi johtaa ristiriitaan rehellistä, tasapuolista, ammattimaista ja asiakkaiden etujen mukaista toimintaa koskevien rahastoyhtiöiden velvollisuuksien kanssa.
2. Jäsenvaltioiden on annettava rahastoyhtiölle 1 kohdan b alakohdan i alakohdan soveltamiseksi lupa ilmoittaa maksua, palkkiota tai muuta kuin rahallista etua koskeviin järjestelyihin liittyvät olennaiset ehdot tiivistetyssä muodossa, jos kyseinen rahastoyhtiö sitoutuu antamaan lisätietoja osuudenhaltijan pyynnöstä ja noudattaa antamaansa sitoumusta.
V LUKU
SÄILYTYSYHTEISÖN JA RAHASTOYHTIÖN VÄLISEN VAKIOSOPIMUKSEN TIEDOT
(Direktiivin 2009/65/EY 23 artiklan 5 kohta ja 33 artiklan 5 kohta)
30 artikla
Sopimuspuolten noudattamiin menettelyihin liittyvät seikat
Jäsenvaltioiden on edellytettävä, että säilytysyhteisö ja rahastoyhtiö, joihin viitataan tässä luvussa ilmaisulla ”sopimuspuolet”, sisällyttävät direktiivin 2009/65/EY 23 artiklan 5 kohdassa tai 33 artiklan 5 kohdassa tarkoitettuun kirjalliseen sopimukseen vähintään seuraavat tiedot, jotka liittyvät sopimuspuolten tarjoamiin palveluihin ja noudattamiin menettelyihin:
a)
kuvaus menettelyistä, varojen säilytykseen liittyvät menettelyt mukaan luettuina, jotka vahvistetaan yhteissijoitusyrityksen kunkin sellaisen omaisuuserän lajin osalta, joka on annettu säilytysyhteisön säilytettäväksi;
b)
kuvaus menettelyistä, joita noudatetaan, kun rahastoyhtiö aikoo muuttaa yhteissijoitusyrityksen rahastosääntöjä tai tarjousesitettä ja kun on yksilöitävä tilanteet, joissa muutoksesta on ilmoitettava säilytysyhteisölle, tai kun muutoksen toteuttamiseen tarvitaan säilytysyhteisön ennakkosuostumus;
c)
kuvaus keinoista ja menettelyistä, joilla säilytysyhteisö toimittaa rahastoyhtiölle kaikki olennaiset tiedot, joita rahastoyhtiö tarvitsee tehtäviensä suorittamiseen, mukaan luettuna kuvaus keinoista ja menettelyistä, jotka liittyvät rahoitusvälineisiin liittyvien oikeuksien käyttöön, sekä keinoista ja menettelyistä, joita sovelletaan, jotta rahastoyhtiö ja yhteissijoitusyritys saavat ajankohtaisia ja tarkkoja tietoja yhteissijoitusyrityksen tileistä;
d)
kuvaus keinoista ja menettelyistä, joilla säilytysyhteisö saa kaikki olennaiset tiedot, joita se tarvitsee tehtäviensä suorittamiseen;
e)
kuvaus menettelyistä, joilla säilytysyhteisö voi tutkia rahastoyhtiön toimintaa ja arvioida toimitettujen tietojen laatua, paikalla tapahtuvat vierailut mukaan luettuina;
f)
kuvaus menettelyistä, joilla rahastoyhtiö voi tarkastella, miten säilytysyhteisö suoriutuu sopimusvelvoitteistaan.
31 artikla
Tietojenvaihtoon sekä salassapitoa ja rahanpesua koskeviin velvoitteisiin liittyvät seikat
1. Jäsenvaltioiden on edellytettävä, että direktiivin 2009/65/EY 23 artiklan 5 kohdassa tai 33 artiklan 5 kohdassa tarkoitetun sopimuksen sopimuspuolet sisällyttävät kyseiseen sopimukseen ainakin seuraavat tietojenvaihtoon sekä salassapitoa ja rahanpesua koskeviin velvoitteisiin liittyvät seikat:
a)
luettelo kaikista yhteissijoitusyrityksen osuuksien merkitsemiseen, lunastamiseen, liikkeeseenlaskuun, peruuttamiseen ja takaisinostoon liittyvistä tiedoista, jotka on vaihdettava yhteissijoitusyrityksen, sen rahastoyhtiön ja säilytysyhteisön välillä;
b)
sopimuspuoliin sovellettavat salassapitoa koskevat velvoitteet;
c)
tarvittaessa tiedot sopimuspuolten niihin velvoitteisiin liittyvistä tehtävistä ja vastuualueista, jotka koskevat rahanpesun ja terrorismin rahoituksen torjuntaa.
2. Edellä 1 kohdan b alakohdassa tarkoitetut velvoitteet on muotoiltava siten, etteivät ne rajoita rahastoyhtiön kotijäsenvaltion toimivaltaisten viranomaisten eivätkä yhteissijoitusyrityksen kotijäsenvaltion toimivaltaisten viranomaisten mahdollisuutta saada olennaisia asiakirjoja ja tietoja.
32 artikla
Kolmansien osapuolten nimeämiseen liittyvät seikat
Jos säilytysyhteisö tai rahastoyhtiö aikoo nimetä kolmansia osapuolia suorittamaan tehtäviään, jäsenvaltioiden on vaadittava direktiivin 2009/65/EY 23 artiklan 5 kohdassa tai 33 artiklan 5 kohdassa tarkoitetun sopimuksen kumpaakin sopimuspuolta sisällyttämään sopimukseen vähintään seuraavat tiedot:
a)
molempien sopimuspuolten sitoumus antaa säännöllisesti tarkat tiedot jokaisesta kolmannesta osapuolesta, jonka säilytysyhteisö tai rahastoyhtiö on nimennyt suorittamaan tehtäviään;
b)
sitoumus siitä, että sopimuspuoli antaa toisen sopimuspuolen pyynnöstä tiedot perusteista, joilla kolmas osapuoli on valittu, sekä toimista, jotka on toteutettu valitun kolmannen osapuolen suorittamien toimintojen valvomiseksi;
c)
ilmoitus siitä, että direktiivin 2009/65/EY 24 artiklassa tai 34 artiklassa tarkoitettua säilytysyhteisön vastuuta ei rajoita se, että säilytysyhteisö on antanut kaikki säilytettävinään olevat varat tai osan niistä kolmannen osapuolen haltuun.
33 artikla
Sopimuksen mahdollisiin muutoksiin ja irtisanomiseen liittyvät seikat
Jäsenvaltioiden on edellytettävä, että direktiivin 2009/65/EY 23 artiklan 5 kohdassa tai 33 artiklan 5 kohdassa tarkoitetun sopimuksen sopimuspuolet sisällyttävät kyseiseen sopimukseen vähintään seuraavat sopimuksen muutoksiin ja irtisanomiseen liittyvät tiedot:
a)
sopimuksen voimassaoloaika;
b)
ehdot, joilla sopimusta voidaan muuttaa tai se voidaan irtisanoa;
c)
tarvittavat ehdot, joilla helpotetaan siirtymistä toiseen säilytysyhteisöön, ja menettely, joilla säilytysyhteisön on tällaisessa tapauksessa lähetettävä kaikki olennaiset tiedot kyseiselle toiselle säilytysyhteisölle.
34 artikla
Sovellettava laki
Jäsenvaltioiden on edellytettävä, että direktiivin 2009/65/EY 23 artiklan 5 kohdassa tai 33 artiklan 5 kohdassa tarkoitetun sopimuksen sopimuspuolet täsmentävät, että sopimukseen sovelletaan yhteissijoitusyrityksen kotijäsenvaltion lakia.
35 artikla
Sähköinen tiedonsiirto
Jos direktiivin 2009/65/EY 23 artiklan 5 kohdassa tai 33 artiklan 5 kohdassa tarkoitetun sopimuksen sopimuspuolet sopivat käyttävänsä sähköistä tiedonsiirtoa kaikkeen keskinäiseen tietojenvaihtoon tai osaan siitä, jäsenvaltioiden on edellytettävä, että sopimuksessa on määräykset, joilla varmistetaan näin vaihdettujen tietojen säilyttäminen.
36 artikla
Sopimuksen soveltamisala
Jäsenvaltiot voivat sallia, että direktiivin 2009/65/EY 23 artiklan 5 kohdassa tai 33 artiklan 5 kohdassa tarkoitettua sopimusta sovelletaan useampaan kuin yhteen rahastoyhtiön hoitamaan yhteissijoitusyritykseen. Tällöin sopimuksessa on lueteltava kaikki sen soveltamisalaan kuuluvat yhteissijoitusyritykset.
37 artikla
Palvelutasosopimus
Jäsenvaltioiden on sallittava, että sopimuspuolet sisällyttävät direktiivin 2009/65/EY 23 artiklan 5 kohdassa tai 33 artiklan 5 kohdassa tarkoitettuun sopimukseen tai erilliseen kirjalliseen sopimukseen 30 artiklan c ja d alakohdassa tarkoitettujen keinojen ja menettelyjen yksityiskohdat.
VI LUKU
RISKIENHALLINTA
(Direktiivin 2009/65/EY 51 artiklan 1 kohta)
1 JAKSO
Riskienhallintaperiaatteet ja riskienmittaus
38 artikla
Riskienhallintaperiaatteet
1. Jäsenvaltioiden on edellytettävä, että rahastoyhtiöt ottavat käyttöön asianmukaiset ja dokumentoidut riskienhallintaperiaatteet, joilla voidaan tunnistaa rahastoyhtiöiden hoitamiin yhteissijoitusyrityksiin mahdollisesti tai tosiasiallisesti kohdistuvat riskit, ja että ne soveltavat ja ylläpitävät niitä.
Riskienhallintaperiaatteiden on käsitettävä sellaiset menettelyt, joiden avulla rahastoyhtiö voi arvioida kuhunkin hoitamaansa yhteissijoitusyritykseen kohdistuvat markkina-, likviditeetti- ja vastapuoliriskit sekä kaikki muut riskit, toimintariskit mukaan luettuina, jotka voivat olla rahastoyhtiön hoitaman yksittäisen yhteissijoitusyrityksen kannalta olennaisia.
Jäsenvaltioiden on edellytettävä, että rahastoyhtiöt käsittelevät riskienhallintaperiaatteissa ainakin seuraavia seikkoja:
a)
tekniikat, välineet ja järjestelyt, joiden avulla rahastoyhtiöt voivat noudattaa 40 ja 41 artiklassa asetettuja velvoitteita;
b)
riskienhallintaan liittyvä rahastoyhtiön sisäinen vastuunjako.
2. Jäsenvaltioiden on vaadittava rahastoyhtiöitä varmistamaan, että 1 kohdassa tarkoitetuissa riskienhallintaperiaatteissa määritellään, millä ehdoilla 12 artiklassa tarkoitettu riskienhallintatoiminto antaa raportteja hallitukselle, ylemmälle johdolle ja tarvittaessa valvovalle toiminnolle, mitä raporttien on sisällettävä ja kuinka usein niitä on annettava.
3. Sovellettaessa 1 ja 2 kohtaa jäsenvaltioiden on varmistettava, että rahastoyhtiöt ottavat huomioon oman liiketoimintansa ja hoitamiensa yhteissijoitusyritysten luonteen, laajuuden ja monimutkaisuuden.
39 artikla
Riskienhallintaperiaatteiden arviointi, valvonta ja uudelleentarkastelu
1. Jäsenvaltioiden on edellytettävä, että rahastoyhtiöt arvioivat, valvovat ja tarkastelevat säännöllisesti uudelleen
a)
riskienhallintaperiaatteiden sekä 40 ja 41 artiklassa tarkoitettujen järjestelyjen, menettelyjen ja tekniikoiden asianmukaisuutta ja tehokkuutta;
b)
sitä, miten hyvin rahastoyhtiö noudattaa riskienhallintaperiaatteita sekä 40 ja 41 artiklassa tarkoitettuja järjestelyjä, menettelyjä ja tekniikoita;
c)
niiden toimenpiteiden riittävyyttä ja tehokkuutta, jotka on toteutettu riskienhallintamenettelyjen toiminnassa esiintyneiden puutteiden korjaamiseksi.
2. Jäsenvaltioiden on edellytettävä, että rahastoyhtiöt ilmoittavat kotijäsenvaltionsa toimivaltaisille viranomaisille riskienhallintamenettelyjen kaikista olennaisista muutoksista.
3. Jäsenvaltioiden on varmistettava, että rahastoyhtiön kotijäsenvaltion toimivaltaiset viranomaiset tarkistavat 1 kohdassa asetettuja vaatimuksia jatkuvasti ja toimilupien myöntämisen yhteydessä.
2 JAKSO
Riskienhallintamenettelyt, vastapuoliriski ja sijoitusten keskittäminen saman liikkeeseenlaskijan arvopapereihin
40 artikla
Riskien mittaaminen ja hallinta
1. Jäsenvaltioiden on edellytettävä, että rahastoyhtiöt vahvistavat asianmukaiset ja tehokkaat järjestelyt, menettelyt ja tekniikat, jotta voidaan
a)
milloin tahansa mitata ja hallita rahastoyhtiöiden hoitamiin yhteissijoitusyrityksiin mahdollisesti tai tosiasiallisesti kohdistuvia riskejä;
b)
varmistaa, että kokonaisriskille ja vastapuoliriskille asetettuja rajoja noudatetaan 41 ja 43 artiklan mukaisesti.
Kyseisten järjestelyjen, menettelyjen ja tekniikoiden on oltava rahastoyhtiöiden liiketoiminnan ja niiden hoitamien yhteissijoitusyritysten luonteen, laajuuden ja monimutkaisuuden perusteella oikeasuhteisia ja yhteissijoitusyrityksen riskiprofiilin mukaisia.
2. Sovellettaessa 1 kohtaa jäsenvaltioiden on edellytettävä, että rahastoyhtiöt toteuttavat seuraavat toimet kunkin hoitamansa yhteissijoitusyrityksen osalta:
a)
ottavat käyttöön tarvittavat riskienmittausjärjestelyt, -menettelyt ja -tekniikat sen varmistamiseksi, että otettuihin positioihin liittyvät riskit ja niiden vaikutus koko riskiprofiiliin mitataan tarkasti asianmukaisten ja luotettavien tietojen pohjalta ja että riskienmittausjärjestelyt, -menettelyt ja -tekniikat dokumentoidaan asianmukaisesti;
b)
tekevät tarvittaessa määräaikaisia toteumatestejä tarkistaakseen riskienmittausjärjestelyjen, kuten mallipohjaisten ennusteiden ja estimaattien, validiuden;
c)
tekevät tarvittaessa määräaikaisia stressitestejä ja skenaarioanalyysejä puuttuakseen markkinaolosuhteiden mahdollisista muutoksista johtuviin riskeihin, jotka saattavat vaikuttaa kielteisesti yhteissijoitusyritykseen;
d)
ottavat käyttöön sisäisiä riskirajoja koskevan dokumentoidun järjestelmän niitä toimenpiteitä varten, joilla hallitaan ja valvotaan kunkin yhteissijoitusyrityksen riskejä, sekä soveltavat ja ylläpitävät kyseistä järjestelmää, ottaen huomioon kaikki 38 artiklassa tarkoitetut yhteissijoitusyrityksen kannalta mahdollisesti olennaiset riskit sekä varmistaen yhdenmukaisuuden yhteissijoitusyrityksen riskiprofiilin kanssa;
e)
varmistavat, että kunkin yhteissijoitusyrityksen nykyinen riskitaso on d alakohdassa säädetyn riskirajajärjestelmän mukainen;
f)
ottavat käyttöön asianmukaiset menettelyt, jotka johtavat osuudenhaltijoiden etujen mukaisiin oikea-aikaisiin korjaustoimenpiteisiin, jos riskirajajärjestelmää tosiasiallisesti rikotaan tai sitä odotetaan rikottavan, sekä soveltavat ja ylläpitävät kyseisiä menettelyjä.
3. Jäsenvaltioiden on varmistettava, että rahastoyhtiöt ottavat käyttöön likviditeettiriskin asianmukaisen hallintaprosessin sen varmistamiseksi, että kukin niiden hoitama yhteissijoitusyritys kykenee kaiken aikaa noudattamaan direktiivin 2009/65/EY 84 artiklan 1 kohtaa.
Rahastoyhtiöiden on tarvittaessa tehtävä stressitestejä, joiden avulla voidaan arvioida yhteissijoitusyrityksen likviditeettiriskiä poikkeuksellisissa olosuhteissa.
4. Jäsenvaltioiden on vaadittava rahastoyhtiöitä varmistamaan, että kunkin niiden hoitaman yhteissijoitusyrityksen sijoitusten likviditeettiprofiili on rahaston säännöissä, perustamisasiakirjoissa tai tarjousesitteessä vahvistetun lunastuspolitiikan kannalta asianmukainen.
41 artikla
Kokonaisriskin laskeminen
1. Jäsenvaltioiden on edellytettävä, että rahastoyhtiöt laskevat rahastoyhtiön hoitamaan yhteissijoitusyritykseen kohdistuvan, direktiivin 2009/65/EY 51 artiklan 3 kohdassa tarkoitetun kokonaisriskin jompanakumpana seuraavista suureista:
a)
lisäriskinä ja -vivutuksena, jotka rahastoyhtiön hoitama yhteissijoitusyritys aiheuttaa käyttämällä rahoitusjohdannaisia, direktiivin 2009/65/EY 51 artiklan 3 kohdan neljännen alakohdassa tarkoitetut kytketyt johdannaiset mukaan luettuina, ja jotka eivät saa ylittää yhteissijoitusyrityksen varojen kokonaisnettoarvoa;
b)
yhteissijoitusyrityksen sijoitussalkkuun kohdistuvana markkinariskinä.
2. Jäsenvaltioiden on edellytettävä, että rahastoyhtiöt laskevat yhteissijoitusyrityksen kokonaisriskin vähintään kerran päivässä.
3. Jäsenvaltiot voivat sallia sen, että rahastoyhtiöt laskevat kokonaisriskin asianmukaisella tavalla käyttämällä sijoitusasteen mittausta, value-at-risk-lähestymistapaa tai kehittyneitä riskienmittausmenetelmiä. Tässä säännöksessä ilmaisulla ”value-at-risk” tarkoitetaan mittaa, joka ilmaisee suurinta odotettua tappiota tietyllä luottamustasolla ja tietyllä aikavälillä.
Jäsenvaltioiden on vaadittava rahastoyhtiöitä varmistamaan, että valittu kokonaisriskin mittausmenetelmä on asianmukainen ottaen huomioon yhteissijoitusyrityksen noudattama sijoitusstrategia, käytettyjen rahoitusjohdannaisten lajit ja monimutkaisuudet sekä rahoitusjohdannaisten osuus yhteissijoitusyrityksen sijoitussalkusta.
4. Jos yhteissijoitusyritys käyttää vivutusta tai markkinariskiä lisätäkseen direktiivin 2009/65/EY 51 artiklan 2 kohdan mukaisesti menetelmiä ja välineitä, takaisinosto- tai arvopaperilainaussopimukset mukaan luettuina, jäsenvaltioiden on edellytettävä, että rahastoyhtiöt ottavat kokonaisriskiä laskiessaan nämä liiketoimet huomioon.
42 artikla
Sijoitusasteen mittaus
1. Jos kokonaisriskin laskennassa käytetään sijoitusasteen mittausta, jäsenvaltioiden on edellytettävä, että rahastoyhtiöt soveltavat sitä kaikkiin rahoitusjohdannaispositioihin, direktiivin 2009/65/EY 51 artiklan 3 kohdan neljännessä alakohdassa tarkoitetut kytketyt johdannaiset mukaan luettuina, kun rahoitusjohdannaisia käytetään joko osana yhteissijoitusyrityksen yleistä sijoituspolitiikkaa, riskien vähentämiseen tai mainitun direktiivin 51 artiklan 2 kohdassa tarkoitettuun tehokkaaseen salkunhoitoon.
2. Jäsenvaltioiden on edellytettävä, että rahastoyhtiöt käyttäessään sijoitusasteen mittausta kokonaisriskin laskemiseen muuntavat kunkin rahoitusjohdannaisposition kyseisen vastaavan, johdannaisen perustana oleviin varoihin liittyvän position markkina-arvoksi (yleinen sijoitusasteen mittaus).
Jäsenvaltiot voivat sallia, että rahastoyhtiöt soveltavat muita laskentamenetelmiä, jotka vastaavat yleistä sijoitusasteen mittausta.
3. Jäsenvaltiot voivat sallia, että rahastoyhtiö ottaa nettoutus- ja suojausjärjestelyt huomioon laskiessaan kokonaisriskiä, jos kyseisissä järjestelyissä ei jätetä ottamatta huomioon ilmeisiä ja olennaisia riskejä ja niillä vähennetään selvästi riskeille altistumista.
4. Jos rahoitusjohdannaisten käyttö ei lisää yhteissijoitusyrityksen kokonaisriskiä, kohde-etuuteen liittyvää riskiä ei tarvitse ottaa huomioon sijoitusasteen laskemisessa.
5. Sijoitusasteen mittausta käytettäessä kokonaisriskin laskemiseen ei tarvitse sisällyttää väliaikaisia lainajärjestelyjä, joita on toteutettu yhteissijoitusyrityksen puolesta direktiivin 2009/65/EY 83 artiklan mukaisesti.
43 artikla
Vastapuoliriski ja sijoitusten keskittäminen saman liikkeeseenlaskijan arvopapereihin
1. Jäsenvaltioiden on vaadittava rahastoyhtiöitä varmistamaan, että vakioimattomista johdannaisista (OTC, ”over-the-counter-johdannaiset”) aiheutuvaan vastapuoliriskiin sovelletaan direktiivin 2009/65/EY 52 artiklassa asetettuja rajoja.
2. Laskiessaan direktiivin 2009/65/EY 52 artiklan 1 kohdassa asetettujen rajojen mukaista yhteissijoitusyrityksen vastapuoliriskiä rahastoyhtiöiden on käytettävä kyseisen vastapuolen kanssa tehdyn vakioimattoman johdannaissopimuksen positiivista markkina-arvoa.
Rahastoyhtiöt voivat nettouttaa yhteissijoitusyrityksen johdannaisiin liittyvät positiot saman vastapuolen kanssa, jos ne voivat panna vastapuolen kanssa tehdyt nettoutussopimukset oikeudellisesti täytäntöön yhteissijoitusyrityksen puolesta. Nettoutus sallitaan ainoastaan vakioimattomien johdannaisten osalta saman vastapuolen kanssa eikä muiden positioiden osalta, joita yhteissijoitusyrityksellä saattaa olla saman vastapuolen kanssa.
3. Jäsenvaltiot voivat sallia, että rahastoyhtiöt pienentävät yhteissijoitusyrityksen vastapuoliriskiä vakioimattomien johdannaissopimusten kaupoissa vastaanottamalla vakuuden. Vastaanotetun vakuuden on oltava riittävän likvidi, jotta se voidaan myydä nopeasti sellaiseen hintaan, joka on lähellä sen ennen myyntiä määritettyä arvoa.
4. Jäsenvaltioiden on edellytettävä, että rahastoyhtiöt ottavat vakuuden huomioon laskiessaan direktiivin 2009/65/EY 52 artiklan 1 kohdassa tarkoitettua vastapuoliriskiä, kun rahastoyhtiö siirtää vakuuden vakioimattoman johdannaissopimuksen vastapuolelle yhteissijoitusyrityksen puolesta. Siirretty vakuus voidaan ottaa huomioon nettomääräisenä ainoastaan, jos rahastoyhtiöllä on mahdollisuus panna kyseisen vastapuolen kanssa tehdyt nettoutusjärjestelyt oikeudellisesti täytäntöön yhteissijoitusyrityksen puolesta.
5. Jäsenvaltioiden on edellytettävä, että rahastoyhtiöt laskevat direktiivin 2009/65/EY 52 artiklassa saman liikkeeseenlaskijan arvopapereihin sijoittamiselle asetetut rajat sen kohde-etuusriskin perusteella, joka sijoitusasteen mittauksen mukaan syntyy rahoitusjohdannaisten käytöstä.
6. Direktiivin 2009/65/EY 52 artiklan 2 kohdassa tarkoitetuista, vakioimattomien johdannaissopimusten kaupoista aiheutuvan riskin osalta jäsenvaltioiden on edellytettävä, että rahastoyhtiöt sisällyttävät laskelmaan johdannaissopimusten vastapuoliriskit.
3 JAKSO
Vakioimattomien johdannaisten arvonmääritysmenettelyt
44 artikla
Vakioimattomien johdannaisten arvonmääritysmenettelyt
1. Jäsenvaltioiden on vaadittava rahastoyhtiöitä todentamaan, että vakioimattomien johdannaisten yhteissijoitusyritykselle aiheuttamille riskeille määritetään käyvät arvot, jotka eivät perustu pelkästään vakioimattomien johdannaissopimusten kauppojen vastapuolten tekemiin markkinanoteerauksiin ja jotka täyttävät direktiivin 2007/16/EY 8 artiklan 4 kohdassa asetetut vaatimukset.
2. Sovellettaessa 1 kohtaa rahastoyhtiöiden on otettava käyttöön järjestelyt ja menettelyt, joilla varmistetaan vakioimattomien johdannaisten yhteissijoitusyritykselle aiheuttamien riskien asianmukainen, läpinäkyvä ja oikeudenmukainen arvioiminen, sekä sovellettava ja ylläpidettävä niitä.
Jäsenvaltioiden on vaadittava rahastoyhtiöitä varmistamaan, että vakioimattomien johdannaisten käyvät arvot arvioidaan asianmukaisesti, tarkasti ja riippumattomasti.
Arvonmääritystä koskevien järjestelyjen ja menettelyjen on oltava kyseisten vakioimattomien johdannaisten luonteen ja monimutkaisuuden perusteella asianmukaisia ja oikeasuhteisia.
Rahastoyhtiöiden on noudatettava 5 artiklan 2 kohdassa ja 23 artiklan 4 kohdan toisessa alakohdassa asetettuja vaatimuksia, kun vakioimattomien johdannaisten arvonmääritystä koskeviin järjestelyihin ja menettelyihin liittyy tiettyjä kolmansien osapuolten suorittamia toimia.
3. Edellä 1 ja 2 kohtaa sovellettaessa riskienhallintatoiminnolle on nimettävä erityiset tehtävät ja vastuualueet.
4. Edellä 2 kohdassa tarkoitetut arvonmääritystä koskevat järjestelyt ja menettelyt on dokumentoitava asianmukaisesti.
4 JAKSO
Johdannaissopimuksia koskevien tietojen toimittaminen
45 artikla
Johdannaissopimuksia koskevat kertomukset
1. Jäsenvaltioiden on edellytettävä, että rahastoyhtiöt toimittavat kotijäsenvaltionsa toimivaltaisille viranomaisille vähintään kerran vuodessa kertomukset, joiden sisältämät tiedot antavat oikean ja riittävän kuvan kutakin rahastoyhtiön hoitamaa yhteissijoitusyritystä varten käytettyjen johdannaissopimusten tyypeistä, niiden riskeistä, määrällisistä rajoista sekä johdannaiskauppojen riskien arviointiin käytetyistä menetelmistä.
2. Jäsenvaltioiden on varmistettava, että rahastoyhtiön kotijäsenvaltion toimivaltaiset viranomaiset tarkistavat 1 kohdassa tarkoitettujen tietojen säännönmukaisuuden ja täydellisyyden ja että ne voivat tarvittaessa puuttua asiaan.
VII LUKU
LOPPUSÄÄNNÖKSET
46 artikla
Saattaminen osaksi kansallista lainsäädäntöä
1. Jäsenvaltioiden on saatettava tämän direktiivin noudattamisen edellyttämät lait, asetukset ja hallinnolliset määräykset voimaan viimeistään 30 päivänä kesäkuuta 2011. Niiden on viipymättä toimitettava komissiolle kirjallisina nämä säännökset sekä kyseisiä säännöksiä ja tätä direktiiviä koskeva vastaavuustaulukko.
Näissä jäsenvaltioiden antamissa säädöksissä on viitattava tähän direktiiviin tai niihin on liitettävä tällainen viittaus, kun ne virallisesti julkaistaan. Jäsenvaltiot säätävät siitä, miten viittaukset tehdään.
2. Jäsenvaltioiden on toimitettava tässä direktiivissä tarkoitetuista kysymyksistä antamansa keskeiset kansalliset säännökset kirjallisina komissiolle.
47 artikla
Voimaantulo
Tämä direktiivi tulee voimaan kahdentenakymmenentenä päivänä sen jälkeen, kun se on julkaistu Euroopan unionin virallisessa lehdessä.
48 artikla
Osoitus
Tämä direktiivi on osoitettu kaikille jäsenvaltioille.
Tehty Brysselissä 1 päivänä kesäkuuta 2010.