ДИРЕКТИВА 2011/64/ЕС НА СЪВЕТА
от 21 юни 2011 година
относно структурата и ставките на акциза върху обработен тютюн
(кодифициран текст)
СЪВЕТЪТ НА ЕВРОПЕЙСКИЯ СЪЮЗ,
като взе предвид Договора за функционирането на Европейския съюз, и по-специално член 113 от него,
като взе предвид предложението на Европейската комисия,
след предаване на проекта на законодателния акт на националните парламенти,
като взе предвид становището на Европейския парламент,
като взе предвид становището на Европейския икономически и социален комитет,
в съответствие със специална законодателна процедура,
като има предвид, че:
(1)
Директива 92/79/ЕИО на Съвета от 19 октомври 1992 г. относно сближаването на данъците върху цигарите (1), Директива 92/80/ЕИО на Съвета от 19 октомври 1992 г. относно сближаване на данъците върху обработения тютюн, непредназначен за цигари (2) и Директива 95/59/ЕО на Съвета от 27 ноември 1995 г. относно данъците, различни от данъка върху оборота, които оказват влияние върху потреблението на тютюневи изделия (3) са били неколкократно и съществено изменяни (4). С оглед постигане на яснота и рационалност посочените директиви следва на бъдат кодифицирани чрез обединяването им в единен акт.
(2)
Данъчното законодателство на Съюза по отношение на тютюневите изделия e необходимо да гарантира правилното функциониране на вътрешния пазар и в същото време да осигури високо равнище на закрила на човешкото здраве, както се изисква от член 168 от Договора за функционирането на Европейския съюз, като се има предвид, че тютюневите изделия могат сериозно да увредят здравето, както и че Съюзът е страна по Рамковата конвенция на Световната здравна организация за контрол на тютюна (FCTC). Следва да се вземе предвид преобладаващата ситуация за всеки от различните типове обработен тютюн.
(3)
Една от целите на Договора за Европейския съюз е запазване на икономически съюз, характеристиките на който съвпадат с тези на местния пазар, в рамките на който има здравословна конкуренция. Относно обработения тютюн постигането на тази цел предполага прилагането в държавите-членки на данъци, които оказват влияние върху потреблението на продукти от този сектор, да не нарушава условията на конкуренция и да не възпрепятства свободното движение в рамките на Съюза.
(4)
Следва да се определят различните типове обработен тютюн, отличаващи се по характеристиките си и по начина на използването им.
(5)
Необходимо е да се прави разлика между фино нарязания тютюн за свиване на цигари и другия тютюн за пушене.
(6)
Свитъците от тютюн, които могат да се пушат след проста ръчна манипулация, следва също да се считат за цигари за целите на унифицираното данъчно облагане на тези продукти.
(7)
Като производител е необходимо да се определи физическото или юридическото лице, което в действителност произвежда тютюневите изделия и определя максималната продажна цена на дребно за всяка държава-членка, за която разглежданите продукти следва да бъдат освободени за потребление.
(8)
В интерес на единното и справедливо данъчно облагане следва да се установи определение за цигари, пури и пурети и друг тютюн за пушене, така че съответно цилиндричните тела тютюн, които според тяхната дължина могат да се считат за две или повече цигари, да бъдат третирани като две или повече цигари за акцизни цели; вид пура, която в много отношения е подобна на цигара, да бъде третирана като цигара за акцизни цели; тютюнът за пушене, който в много отношения е подобен на фино нарязания тютюн, предназначен за свиване на цигари, да бъде третиран като фино нарязан тютюн за акцизни цели; и да се даде ясно определение за отпадъците от тютюн. Предвид икономическите трудности, които незабавното въвеждане на това ново определение би могло да породи за заинтересованите германски и унгарски оператори, на Германия и на Унгария следва да се разреши да отложат прилагането на определението за пури и пурети до 1 януари 2015 г.
(9)
Относно акцизите хармонизирането на структурите трябва да има за резултат, по-специално, конкуренцията между различните категории обработен тютюн, принадлежащи към една и съща група, която да не се нарушава от облагането с данъка и впоследствие от отварянето на националните пазари на държавите-членки.
(10)
Наложителната нужда от конкуренция предполага система от свободно формирани цени за всички групи обработен тютюн.
(11)
Структурата на акциза върху цигарите трябва да включва в допълнение към специфичния компонент, изчислен за единица продукт, пропорционален компонент, базиращ се на продажната цена на дребно, включващ всички данъци. Данъкът върху оборота за цигарите има същия ефект като ad valorem акциз и този факт би следвало да бъде взет под внимание, когато се определя съотношението между специфичния компонент на акциза и общата данъчна тежест.
(12)
Без да се засягат смесената данъчна структура и максималният процент на специфичния компонент на акциза от общата данъчна тежест, на държавите-членки следва да бъдат предоставени ефективни средства за налагане на специфични или минимални акцизи върху цигарите, за да се гарантира, че в целия Съюз се прилага поне определено минимално данъчно облагане.
(13)
За правилното функциониране на вътрешния пазар е необходимо да се установят минимални акцизи за всички категории на обработения тютюн.
(14)
По отношение на цигарите следва да се гарантират неутрални условия за конкуренция на производителите, фрагментирането на пазарите на тютюн следва да се намали и значението на целите, свързани с човешкото здраве, следва да се подчертае. Така минималните изисквания относно цената следва да се отнасят до среднопретеглената продажна цена на дребно, докато паричният минимум следва да е приложим за всички цигари. По същите причини среднопретеглената продажна цена на дребно следва също да служи за референтна стойност при измерването на значението на специфичния акциз в рамките на общата данъчна тежест.
(15)
По отношение на цените и равнищата на акцизите, по-специално за цигарите, които са най-важната категория тютюневи изделия, както и за фино нарязания тютюн, предназначен за свиване на цигари, между държавите-членки все още съществуват значителни разлики, което може да наруши функционирането на вътрешния пазар. Определена степен на сближаване на прилаганите в държавите-членки равнища на данъчно облагане би спомогнала за намаляване на измамите и контрабандата в рамките на Съюза.
(16)
Такова сближаване също би спомогнало за осигуряване на висока степен на закрила на човешкото здраве. Равнището на данъчно облагане действително е основен фактор при определянето на цената на тютюневите изделия, която от своя страна влияе върху навиците на потребителите по отношение на тютюнопушенето. Измамите и контрабандата подбиват определените под влияние на данъците равнища на цените, по-специално на цигарите и фино нарязания тютюн, предназначен за свиване на цигари, и по този начин излагат на риск постигането на целите за контрол на тютюна и за закрила на здравето.
(17)
По отношение на продукти, различни от цигарите, за всички продукти, които принадлежат към една и съща група обработен тютюн следва да се установи хармонизирано данъчно облагане. За функционирането на вътрешния пазар е най-подходящо да се определи пълният минимален акциз, изразен в проценти, в сума за килограм или за определен брой изделия.
(18)
По отношение на фино нарязания тютюн, предназначен за свиване на цигари, минималните изисквания на Съюза относно цената следва да бъдат изразени по начин, който да доведе до резултати, подобни на тези в областта на цигарите, и следва да приемат за референтна стойност среднопретеглената продажна цена на дребно.
(19)
Необходимо е минималните равнища за фино нарязан тютюн, предназначен за свиване на цигари, да се доближат до минималните равнища за цигари, така че да се отчете по-добре степента на съществуващата конкуренция между двата продукта, отразена в наблюдаваните модели на потребление, както и фактът, че тези продукти са еднакво вредни.
(20)
На Португалия следва да се даде възможност да прилага намалена данъчна ставка по отношение на цигари, произведени от малки производители и употребявани в най-отдалечените региони на Азорските острови и Мадейра.
(21)
Установяването на преходни периоди следва да позволи на държавите-членки плавно да се адаптират към равнищата на общия акциз, като по този начин се ограничат възможните странични ефекти.
(22)
За да се предотврати нарушаването на икономическото и социалното равновесие на Корсика, е важно и оправдано да се предостави дерогация до 31 декември 2015 г., по силата на която Франция може да прилага ставка на акциза, която е по-ниска от националната ставка, за цигари и други обработени тютюни, освободени за потребление в Корсика. До тази дата правилата за данъчно облагане на обработените тютюни, освободени за потребление в Корсика, следва да са напълно уеднаквени с правилата на основната територия на Франция. Въпреки това следва да се избягва твърде рязка промяна и затова следва да се извърши постепенно увеличаване на акциза за цигари и за фино нарязан тютюн, предназначен за свиване на цигари, който понастоящем се налага в Корсика.
(23)
Мнозинството държави-членки предоставят освобождаване от акциз или възстановяват акциза за някои видове обработен тютюн в зависимост от това, каква е употребата му, и освобождаването или възстановяването за определени нужди следва да се определи в настоящата директива.
(24)
Следва да се предвиди процедура, която да позволява нормите или количествата, установени в настоящата директива, периодично да бъдат преразглеждани въз основа на доклад на Комисията, като се отчитат всички съответстващи фактори.
(25)
Настоящата директива не следва да засяга задълженията на държавите-членки относно сроковете за транспониране в националното право и за прилагане на директивите, които са посочени в приложение I, част Б,
ПРИЕ НАСТОЯЩАТА ДИРЕКТИВА:
ГЛАВА 1
ПРЕДМЕТ
Член 1
Настоящата директива установява основните принципи за хармонизацията на структурата и ставките на акциза, на които държавите-членки подлагат обработения тютюн.
ГЛАВА 2
ОПРЕДЕЛЕНИЯ
Член 2
1. За целите на настоящата директива обработен тютюн означава:
а)
цигари;
б)
пури и пурети;
в)
тютюн за пушене:
i)
фино нарязан тютюн за свиване на цигари,
ii)
друг тютюн за пушене.
2. Изделия, съставени частично от вещества, различни от тютюн, но иначе отговарящи на критериите, посочени в член 3 или член 5, параграф 1, се третират като цигари и тютюн за пушене.
Независимо от разпоредбите на първа алинея продуктите, които не съдържат тютюн и се използват изключително за медицински цели, не се третират като обработен тютюн.
3. Въпреки съществуващите разпоредби на Съюза, определенията, които са посочени в параграф 2 от настоящия член и членове 3, 4 и 5, не засягат избора на системата или нивото на данъчно облагане, които се прилагат към различните групи от продукти, посочени в тези членове.
Член 3
1. За целите на настоящата директива цигари означават:
а)
цилиндрични тела, които могат да се пушат в този вид и които не са пури или пурети по смисъла на член 4, параграф 1;
б)
цилиндрични тела, които чрез проста, непромишлена обработка са вкарани в цигарени хартиени рула;
в)
цилиндрични тела от тютюн, които чрез проста, непромишлена обработка са увити в цигарена хартия.
2. Цилиндричните тела от тютюн, посочени в параграф 1, се считат за целите на облагането с акциз като две цигари, ако без филтъра или мундщука са по-дълги от 8 cm, но не по-дълги от 11 cm, като три цигари, ако без филтъра или мундщука са по-дълги от 11 cm, но не по-дълги от 14 cm, и т.н.
Член 4
1. За целите на настоящата директива изброените по-долу се считат за пури или пурети, ако като такива са годни и, предвид техните свойства и нормалните очаквания на потребителите, са изключително предназначени за пушене:
а)
цилиндрични тела от тютюн, обвити с покриващ лист от естествен тютюн;
б)
цилиндрични тела от тютюн, които съдържат пълнеж от смес от тютюни (бленд) и са обвити с горен лист от възстановен тютюн с нормалния цвят на пура, покриващ продукта изцяло, включително, където е подходящо, и филтъра, но не и мундщука в случай на пури с мундщук, когато единичното им тегло, без филтър или мундщук, е най-малко 2,3 g и не повече от 10 g, а обиколката по продължение най-малко на една трета от дължината е не по-малка от 34 mm.
2. Чрез дерогация от параграф 1 следната алинея може да продължи да се прилага от Германия и Унгария до 31 декември 2014 г.
Ако като такива са годни за пушене, за пури и пурети се считат:
а)
цилиндрични тела, направени изцяло от естествен тютюн;
б)
цилиндрични тела, обвити изцяло с покриващ лист от естествен тютюн;
в)
тютюневи ролки с бленд пълнител и с горен обвиващ тютюнев лист с естествения цвят на пура, покриващ продукта изцяло, при необходимост включително и филтъра, но не и накрайника при пурите с накрайник, и притягащ лист, и двата от реконструиран тютюн, когато единичното тегло, включващо филтър или цигаре, е най-малко 1,2 g и когато горният обвиващ тютюнев лист е навит във формата на спирала под остър ъгъл не по-малък от 30o към надлъжната ос на пурата;
г)
тютюневи ролки с бленд пълнител и с горен обвиващ тютюнев лист с естествения цвят на пура, от реконструиран тютюн, покриващ продукта изцяло, при необходимост включително и филтъра, но не и накрайника при пурите с накрайник, когато единичното тегло, без да включва филтър или цигаре, е най-малко 2,3 g и обиколката по продължение най-малко на една трета от дължината е не по-малко от 34 mm.
3. Изделия, съставени частично от вещества, различни от тютюн, но иначе отговарящи на критериите, посочени в параграф 1, се считат за пури или пурети.
Член 5
1. За целите на настоящата директива тютюн за пушене означава:
а)
тютюн, който е нарязан или раздробен по друг начин, усукан или пресован на плочки и може да се пуши в този вид, без да е необходима допълнителна индустриална обработка;
б)
отпадъци от тютюн, пригодени за продажба на дребно, които могат да се пушат и не попадат в обхвата на член 3 и член 4, параграф 1. За целите на настоящия член за отпадъци от тютюн се считат остатъци от тютюневи листа и вторични продукти, получени при обработката на тютюн или при производството на тютюневи изделия.
2. Тютюнът за пушене, в който повече от 25 % тегловно от тютюневите частици са нарязани по широчина на по-малко от 1,5 милиметра, се счита за фино нарязан тютюн за свиване на цигари.
Държавите-членки могат да приемат също за фино нарязан тютюн за свиване на цигари тютюна за пушене, в който повече от 25 % тегловно от тютюневите частици са нарязани по широчина на повече от 1,5 милиметра или повече и който е продаден или е предназначен за продажба за свиване на цигари.
Член 6
Всяко физическо или юридическо лице, установено в Съюза, което преработва тютюн в тютюневи изделия, подготвени за продажба на дребно, се счита за производител.
ГЛАВА 3
РАЗПОРЕДБИ, ПРИЛОЖИМИ КЪМ ЦИГАРИ
Член 7
1. Цигарите, произведени в Съюза и тези, внесени от трети държави, подлежат на ad valorem акциз, начислен на основата на максималната цена на дребно, включваща митата и специфичен акциз, начислен върху единица продукт.
Независимо от разпоредбите на първа алинея всяка държава-членка може да изключи митата от основата за изчисляване на ad valorem акциза върху цигарите.
2. Ставката на ad valorem акциза и сумата на специфичния акциз трябва да бъдат еднакви за всички цигари.
3. На крайната фаза на хармонизацията на структурата се определя еднаква пропорция за цигарите във всички държави-членки между специфичния акциз и сумата на ad valorem акциза и данъка върху оборота по начин, по който обхватът на цената на дребно се отразява в минимална степен върху разликите в цената на доставка от производителите.
4. Когато е необходимо, акцизът върху цигарите може да включва минимален данъчен компонент, при условие че смесената структура на данъчно облагане и интервалът на специфичния компонент на акциза в съответствие с член 8 се спазват стриктно.
Член 8
1. Процентът на специфичния компонент на акциза в размера на общата данъчна тежест върху цигарите се определя въз основа на среднопретеглената продажна цена на дребно.
2. Среднопретеглената продажна цена на дребно се изчислява, като общата стойност на всички освободени за потребление цигари, получена въз основа на продажната цена на дребно, включваща всички данъци и такси, се раздели на общото количество освободени за потребление цигари. Тя се определя ежегодно най-късно до 1 март въз основа на данните, свързани с всички освободени за потребление цигари през предходната календарна година.
3. До 31 декември 2013 г. специфичният компонент на акциза не е по-малък от 5 % и по-голям от 76,5 % от размера на общата данъчна тежест в резултат на натрупването на следното:
а)
специфичния акциз;
б)
ad valorem акциза и данъка върху добавената стойност (ДДС), наложени върху среднопретеглената продажна цена на дребно.
4. От 1 януари 2014 г. специфичният компонент на акциза върху цигарите не е по-малък от 7,5 % и по-голям от 76,5 % от размера на общата данъчна тежест в резултат на натрупването на следното:
а)
специфичния акциз;
б)
ad valorem акциза и ДДС, наложени върху среднопретеглената продажна цена на дребно.
5. Чрез дерогация от параграфи 3 и 4, когато в държава-членка настъпи промяна в среднопретеглената продажна цена на дребно на цигарите, в резултат на което специфичният компонент на акциза, изразен като процент от общата данъчна тежест, падне под 5 % или 7,5 %, което е приложимо, или нарасне над 76,5 % от общата данъчна тежест, съответната държава-членка може да се въздържи от коригиране на размера на специфичния акциз до 1 януари на втората година след годината на настъпване на промяната.
6. При условията на параграфи 3, 4 и 5 от настоящия член и член 7, параграф 1, втора алинея държавите-членки могат да налагат минимален акциз върху цигарите.
Член 9
1. Държавите-членки прилагат минимален данък върху потреблението на цигарите в съответствие с разпоредбите на настоящата глава.
2. Параграф 1 се прилага за данъците, с които се облагат цигарите съгласно настоящата глава и които включват:
а)
специфичен акциз за единица продукт;
б)
ad valorem акциз, изчислен на основата на максималната цена за продажба на дребно;
в)
ДДС, пропорционален на цената за продажба на дребно.
Член 10
1. Общият акциз (специфичен акциз и ad valorem акциз с изключение на ДДС) върху цигарите представлява най-малко 57 % от среднопретеглената продажна цена на дребно на освободените за потребление цигари. Този акциз е не по-нисък от 64 EUR за 1 000 цигари, независимо от среднопретеглената продажна цена на дребно.
Въпреки това държавите-членки, които налагат акциз от най-малко 101 EUR за 1 000 цигари въз основа на среднопретеглената продажна цена на дребно, не е необходимо да се съобразяват с изискването за 57 %, посочено в първа алинея.
2. От 1 януари 2014 г. общият акциз върху цигарите представлява най-малко 60 % от среднопретеглената продажна цена на дребно на освободените за потребление цигари. Този акциз не е по-нисък от 90 EUR за 1 000 цигари, независимо от среднопретеглената продажна цена на дребно.
Въпреки това държавите-членки, които налагат акциз от най-малко 115 EUR за 1 000 цигари въз основа на среднопретеглената продажна цена на дребно, не е необходимо да се съобразяват с изискването за 60 %, посочено в първа алинея.
На България, Естония, Гърция, Латвия, Литва, Унгария, Полша и Румъния се разрешава да прилагат преходен период до 31 декември 2017 г., с цел да изпълнят изискванията, установени в първа и втора алинея.
3. Държавите-членки постепенно увеличават акцизите, за да изпълнят посочените в параграф 2 изисквания на определените в същия параграф дати.
Член 11
1. Когато в дадена държава-членка настъпи промяна в среднопретеглената продажна цена на дребно на цигарите, в резултат на което общият акциз падне под равнищата, определени съответно в член 10, параграф 1, първо изречение и параграф 2, първо изречение, съответната държава-членка може да се въздържи от коригиране на акциза до 1 януари на втората година след годината, в която е настъпила промяната.
2. Когато дадена държава-членка увеличи ставката на ДДС за цигарите, тя може да намали общия акциз до размер, който, изразен като процент от среднопретеглената продажна цена на дребно, е равен на увеличението на ставката на ДДС, също изразен като процент от среднопретеглената продажна цена на дребно, дори ако тази корекция води до намаляване на общия акциз под равнищата, изразени като процент от среднопретеглената продажна цена на дребно, определени съответно в член 10, параграф 1, първо изречение и параграф 2, първо изречение.
Въпреки това тази държава-членка увеличава акциза отново, така че да достигне най-малко тези равнища до 1 януари на втората година след годината, през която е направено намалението.
Член 12
1. Португалия може да прилага процентна ставка, до 50 % по-ниска от посочената в член 10, за цигари, употребявани в най-отдалечените райони на Азорските острови и Мадейра, произведени от малки производители, годишното производство на всеки един от които не надвишава 500 тона.
2. Чрез дерогация от член 10 за периода от 1 януари 2010 г. до 31 декември 2015 г. Франция може да продължи да прилага намалена ставка на акциза върху цигарите, освободени за потребление в департаментите на Корсика, до размера на годишна квота от 1 200 тона. Намалената ставка е:
а)
до 31 декември 2012 г. - най-малко 44 % от цената на цигарите от ценовата категория, която е най-търсена в тези департаменти;
б)
от 1 януари 2013 г. - най-малко 50 % от среднопретеглената продажна цена на дребно на освободените за потребление цигари; акцизът е не по-нисък от 88 EUR за 1 000 цигари, независимо от среднопретеглената продажна цена на дребно;
в)
от 1 януари 2015 г. - най-малко 57 % от среднопретеглената продажна цена на дребно на освободените за потребление цигари; акцизът е не по-нисък от 90 EUR за 1 000 цигари, независимо от среднопретеглената продажна цена на дребно.
ГЛАВА 4
РАЗПОРЕДБИ, ПРИЛОЖИМИ КЪМ ОБРАБОТЕН ТЮТЮН, РАЗЛИЧЕН ОТ ЦИГАРИ
Член 13
Следните групи обработен тютюн, произведени в Съюза и внесени от трети държави, подлежат, във всяка държава-членка, на минимален акциз, както е посочено в член 14:
а)
пури и пурети;
б)
тънконарязан тютюн, предназначен за свиване на цигари;
в)
други тютюни за пушене.
Член 14
1. Държавите-членки прилагат акциз, който може да бъде:
а)
или ad valorem акциз, изчислен на основата на максималната продажна цена на дребно на всеки продукт, свободно определена от производители, установени в Съюза, и от вносители от трети държави, в съответствие с член 15; или
б)
специфичен акциз, изразен като сума за килограм или в случай на пури и пурети - алтернативно, за определен брой единици; или
в)
комбинация от двете, като се съчетава ad valorem елемент и специфичен елемент.
В случаите, в които акцизът е или ad valorem, или смесен, държавите-членки могат да определят минимална сума акциз.
2. Общият акциз (специфичен акциз и/или ad valorem акциз с изключение на ДДС), изразен като процент, като сума за килограм или за определен брой единици, най-малкото е равен на ставките или минималните суми, установени за:
а) пури или пурети: 5 % от продажната цена на дребно, включваща всички данъци, или 12 EUR за 1 000 къса или за килограм;
б) ситно нарязан тютюн за пушене, предназначен за свиването на цигари: 40 % от среднопретеглената продажна цена на дребно на освободения за потребление фино нарязан тютюн за пушене, предназначен за свиване на цигари, или 40 EUR за килограм;
в) други тютюни за пушене: 20 % от продажната цена на дребно, включваща всички данъци, или 22 EUR за килограм.
От 1 януари 2013 г. общият акциз върху фино нарязания тютюн за пушене, предназначен за свиване на цигари, представлява най-малко 43 % от среднопретеглената продажна цена на дребно на освободения за потребление фино нарязан тютюн за пушене, предназначен за свиване на цигари, или е най-малко 47 EUR за килограм.
От 1 януари 2015 г. общият акциз върху фино нарязания тютюн за пушене, предназначен за свиване на цигари, представлява най-малко 46 % от среднопретеглената продажна цена на дребно на освободения за потребление фино нарязан тютюн за пушене, предназначен за свиване на цигари, или е най-малко 54 EUR за килограм.
От 1 януари 2018 г. общият акциз върху фино нарязания тютюн за пушене, предназначен за свиване на цигари, представлява най-малко 48 % от среднопретеглената продажна цена на дребно на освободения за потребление фино нарязан тютюн за пушене, предназначен за свиване на цигари, или е най-малко 60 EUR за килограм.
От 1 януари 2020 г. общият акциз върху фино нарязания тютюн за пушене, предназначен за свиване на цигари, представлява най-малко 50 % от среднопретеглената продажна цена на дребно на освободения за потребление фино нарязан тютюн за пушене, предназначен за свиване на цигари, или е най-малко 60 EUR за килограм.
Среднопретеглената продажна цена на дребно се изчислява, като общата стойност на освободения за потребление фино нарязан тютюн за пушене, предназначен за свиване на цигари, получена въз основа на продажната цена на дребно, включваща всички данъци и такси, се раздели на общото количество освободен за потребление фино нарязан тютюн за пушене, предназначен за свиване на цигари. Тя се определя ежегодно най-късно до 1 март въз основа на данните, свързани с цялото количество освободен за потребление фино нарязан тютюн за пушене, предназначен за свиване на цигари, през предходната календарна година.
3. Ставките или сумите, посочени в параграфи 1 и 2, се прилагат за всички продукти, които принадлежат към групата на обработения тютюн, без да се прави разлика по отношение на качеството, представянето, произхода на продуктите, използваните материали, характеристиките на предприятията или на други критерии в рамките на всяка група.
4. Чрез дерогация от параграфи 1 и 2 за периода от 1 януари 2010 г. до 31 декември 2015 г. Франция може да продължи да прилага намалена ставка на акциза за обработения тютюн, различен от цигари, който е освободен за потребление в департаментите на Корсика. Намалената ставка е:
а) за пури и пурети: най-малко 10 % от продажната цена на дребно, включваща всички данъци и такси;
б) за фино нарязан тютюн за пушене, предназначен за свиване на цигари:
i)
до 31 декември 2012 г. - най-малко 27 % от продажната цена на дребно, включваща всички данъци и такси,
ii)
от 1 януари 2013 г. - най-малко 30 % от продажната цена на дребно, включваща всички данъци и такси,
iii)
от 1 януари 2015 г. - най-малко 35 % от продажната цена на дребно, включваща всички данъци и такси;
в) за други тютюни за пушене: най-малко 22 % от продажната цена на дребно, включваща всички данъци и такси.
ГЛАВА 5
ОПРЕДЕЛЯНЕ НА МАКСИМАЛНАТА ЦЕНА НА ДРЕБНО НА ОБРАБОТЕН ТЮТЮН, СЪБИРАНЕ НА АКЦИЗ, ОСВОБОЖДАВАНЕ И ВЪЗСТАНОВЯВАНЕ НА СУМИ
Член 15
1. Производителите или ако е уместно, техните представители или упълномощени посредници в Съюза, и вносителите на тютюн от трети държави имат правото свободно да определят максималната цена на дребно за всеки техен продукт за всяка държава-членка, в която въпросните продукти се освобождават за потребление.
Първа алинея обаче не може да затруднява прилагането в националните системи на законодателството относно контрола върху нивата на цените или наблюдението на задължителните цени, при условие че те са съвместими със законодателството на Съюза.
2. С оглед да се улесни налагането на акциза, държавите-членки могат да определят скала на цената на дребно за всяка група обработен тютюн, при условие че всяка скала има достатъчен обхват и многообразие, така че фактически да съответства на многообразието на продуктите с произход от Съюза.
Всяка скала е валидна за всички продукти, принадлежащи към групата на обработения тютюн, към които се отнася, без да се прави разлика на база на качеството, представителността, произхода на продуктите или използваните материали, характеристиките на предприятията или каквито и да било други критерии.
Член 16
1. Правилата за събиране на акциза се хармонизират най-късно на последния етап от хармонизирането на акциза. По време на предшестващите етапи акцизът по принцип се събира посредством данъчни бандероли. Ако събират акциза чрез данъчни бандероли, държавите-членки са задължени да ги осигуряват на производителите и дистрибуторите в другите държави-членки. Ако събират акциза по друг начин, държавите-членки гарантират, че няма да има пречки, нито административни, нито технически, които засягат на тази база търговията между държавите-членки.
2. Вносителите и производителите от Съюза на обработен тютюн подлежат на системата, посочена в параграф 1, по отношение на подробните правила за облагането и плащането на акциза.
Член 17
Може се освобождава от акциз или да се възстановява вече платен акциз за следното:
а)
денатуриран обработен тютюн, който се използва за промишлени или градински цели;
б)
обработен тютюн, който е унищожен под административен надзор;
в)
обработен тютюн, който е предназначен само за научни изследвания и за изследвания, свързани с качеството на продукцията;
г)
обработен тютюн, който е преработен от производителя.
Държавите-членки определят условията и формалностите за прилагане на горепосочените освобождавания или възстановявания.
ГЛАВА 6
ЗАКЛЮЧИТЕЛНИ РАЗПОРЕДБИ
Член 18
1. Комисията публикува веднъж годишно стойността на еврото в национални валути, която се прилага към сумите на общия акциз.
Прилагат се валутните курсове, получени на първия работен ден на м. октомври и публикувани в Официален вестник на Европейския съюз, като те се прилагат от 1 януари на следващата календарна година.
2. Държавите-членки могат да запазят стойностите на акцизите, които се прилагат по време на годишното актуализиране в съответствие с параграф 1, ако превръщането на изразените в евро стойности на акцизите в национална валута би довело до увеличение с по-малко от 5 % или 5 EUR, като се вземе по-малката от двете стойности.
Член 19
1. На всеки четири години Комисията представя на Съвета доклад и ако е подходящо, предложение относно ставките и структурата на акцизите, установени в настоящата директива.
В доклада на Комисията се отчитат правилното функциониране на вътрешния пазар, реалната стойност на равнищата на акцизите и по-всеобхватните цели на Договора.
2. Докладът, посочен в параграф 1, се основава главно на предоставената от държавите-членки информация.
3. В съответствие с процедурата, посочена в член 43 от Директива 2008/118/ЕО на Съвета (5), Комисията определя списък със статистически данни, необходими за доклада, с изключение на данните, отнасящи се за отделни физически или юридически лица. Освен данните, с които държавите-членки разполагат, списъкът съдържа само данни, чието събиране и обработване не създава несъразмерна административна тежест за държавите-членки.
4. Комисията не публикува, нито разпространява по друг начин данни, когато това би довело до разкриването на търговска, промишлена или професионална тайна.
Член 20
Държавите-членки съобщават на Комисията текста на основните разпоредби от националното законодателство, които те приемат в областта, уредена с настоящата директива.
Член 21
Директиви 92/79/ЕИО, 92/80/ЕИО и 95/59/ЕО, изменени с директивите, изброени в приложение I, част А, се отменят, без да се засягат задълженията на държавите-членки относно сроковете за транспониране в националното право и за прилагане на директивите, които са посочени в приложение I, част Б.
Позоваванията на отменените директиви се считат за позовавания на настоящата директива и се четат съгласно таблицата на съответствието в приложение II.
Член 22
Настоящата директива влиза в сила на 1 януари 2011 г.
Член 23
Адресати на настоящата директива са държавите-членки.
Съставено в Люксембург на 21 юни 2011 година.
NEUVOSTON DIREKTIIVI 2011/64/EU,
annettu 21 päivänä kesäkuuta 2011,
valmistettuun tupakkaan sovellettavan valmisteveron rakenteesta ja verokannoista
(kodifikaatio)
EUROOPAN UNIONIN NEUVOSTO, joka
ottaa huomioon Euroopan unionin toiminnasta tehdyn sopimuksen ja erityisesti sen 113 artiklan,
ottaa huomioon Euroopan komission ehdotuksen,
sen jälkeen kun esitys lainsäätämisjärjestyksessä hyväksyttäväksi säädökseksi on toimitettu kansallisille parlamenteille,
ottaa huomioon Euroopan parlamentin lausunnon,
ottaa huomioon Euroopan talous- ja sosiaalikomitean lausunnon,
noudattaa erityistä lainsäätämisjärjestystä,
sekä katsoo seuraavaa:
(1)
Savukkeiden verojen lähentämisestä 19 päivänä lokakuuta 1992 annettua neuvoston direktiiviä 92/79/ETY (1), muun valmistetun tupakan kuin savukkeiden verojen lähentämisestä 19 päivänä lokakuuta 1992 annettua neuvoston direktiiviä 92/80/ETY (2) ja muista valmistetun tupakan kulutukseen kohdistuvista veroista kuin liikevaihtoveroista 27 päivänä marraskuuta 1995 annettua neuvoston direktiiviä 95/59/EY (3) on muutettu useita kertoja ja huomattavilta osin (4). Sen vuoksi mainitut direktiivit olisi selkeyden ja järkeistämisen takia kodifioitava kokoamalla ne yhdeksi säädökseksi.
(2)
Tupakkatuotteita koskevan unionin verolainsäädännön on varmistettava sisämarkkinoiden moitteeton toiminta ja samalla Euroopan unionin toiminnasta tehdyn sopimuksen 168 artiklassa edellytetty korkeatasoinen terveyden suojelu ottaen huomioon, että tupakkatuotteista voi olla vakavaa haittaa terveydelle ja että unioni on Maailman terveysjärjestön tupakoinnin torjuntaa koskevan puitesopimuksen osapuoli. Olisi otettava huomioon vallitseva tilanne kunkin eri valmistetun tupakkalajin kohdalla.
(3)
Yksi Euroopan unionista tehdyn sopimuksen tavoitteista on ylläpitää taloudellista liittoa, joka ominaisuuksiltaan vastaa sisämarkkinoita ja jossa harjoitetaan tervettä kilpailua. Valmistetun tupakan alalla tämän tavoitteen toteutuminen edellyttää, ettei jäsenvaltioiden tämän alan tuotteiden kulutukseen kohdistama verotus vääristä kilpailun edellytyksiä eikä estä näiden tuotteiden vapaata liikkuvuutta unionissa.
(4)
Valmistetun tupakan eri lajit, jotka eroavat toisistaan ominaisuuksiltaan ja käyttötarkoituksiltaan, olisi määriteltävä.
(5)
Savukkeiksi käärittävä hienoksi leikattu tupakka ja muu piippu- ja savuketupakka olisi erotettava toisistaan.
(6)
Tupakkakääröjä, jotka yksinkertaisen käsin tapahtuvan käsittelyn jälkeen voidaan polttaa sellaisenaan, olisi myös pidettävä savukkeina näiden tuotteiden verotuksen yhtenäisyyden vuoksi.
(7)
Valmistajan käsitettä olisi täsmennettävä tarkoittamaan luonnollista henkilöä tai oikeushenkilöä, joka tosiasiallisesti valmistaa tupakkatuotteita ja vahvistaa korkeimman vähittäismyyntihinnan kussakin jäsenvaltiossa, jossa kyseiset tuotteet on tarkoitettu luovutettaviksi kulutukseen.
(8)
Yhtenäisen ja oikeudenmukaisen verotuksen varmistamiseksi savukkeiden, sikareiden ja pikkusikareiden sekä muun piippu- ja savuketupakan määritelmä olisi vahvistettava siten, että pituuden perusteella kahtena tai useampana savukkeena pidettäviä tupakkakääröjä pidetään valmisteverotuksessa kahtena tai useampana savukkeena, savuketta monin tavoin muistuttavaa sikaria pidetään valmisteverotuksessa savukkeena, savukkeiksi käärittävää hienoksi leikattua tupakkaa monin tavoin muistuttavaa piippu- ja savuketupakkaa pidetään valmisteverotuksessa hienoksi leikattuna tupakkana ja tupakanjätteet määritellään selvästi. Ottaen huomioon ne taloudelliset vaikeudet, joita välittömästä täytäntöönpanosta voisi aiheutua Saksan ja Unkarin asiaankuuluville toimijoille, Saksalle ja Unkarille olisi annettava lupa lykätä sikareiden ja pikkusikareiden määritelmän soveltamista 1 päivään tammikuuta 2015.
(9)
Valmisteverojen rakenteiden yhdenmukaistamisella on erityisesti saatava estetyksi verotuksen vaikutuksia vääristämästä samaan ryhmään kuuluvilla valmistetun tupakan eri luokilla käytävää kilpailua ja siten saatava jäsenvaltioiden kansallisia markkinoita avatuksi.
(10)
Kilpailun asettamat vaatimukset edellyttävät järjestelmää, jossa hinnat vahvistetaan vapaasti kaikille valmistetun tupakan ryhmille.
(11)
Savukkeiden valmisteveron rakenteeseen on kuuluttava tuoteyksikkökohtaisesti lasketun erityisen osan lisäksi vähittäismyyntihintaan kaikkine veroineen perustuva suhteellinen osa. Savukkeisiin sovellettavalla liikevaihtoverolla on sama vaikutus kuin arvon perusteella kannettavalla valmisteverolla, mikä pitäisi ottaa huomioon vahvistettaessa valmisteveron erityisen osan ja kokonaisveromäärän välinen suhde.
(12)
Jäsenvaltioille olisi annettava tehokkaat keinot kantaa savukkeista erityis- tai vähimmäisvalmistevero, jotta varmistetaan, että ainakin tiettyä veron vähimmäismäärää sovelletaan koko unionissa, sanotun kuitenkaan rajoittamatta veron sekarakennetta ja valmisteveron erityisen osan suurinta sallittua prosentuaalista osuutta kokonaisveromäärästä.
(13)
Sisämarkkinoiden moitteettoman toiminnan edistämiseksi on vahvistettava vähimmäisvalmisteverot valmistetun tupakan kaikille luokille.
(14)
Savukkeiden osalta olisi varmistettava tasavertaiset kilpailuolosuhteet valmistajille, tupakkamarkkinoiden jakautumista olisi vähennettävä ja terveystavoitteita olisi korostettava. Hintaan liittyvän vähimmäisvaatimuksen olisi täten viitattava vähittäismyyntihinnan painotettuun keskiarvoon, kun taas rahamääräistä vähimmäisvaatimusta pitäisi voida soveltaa kaikkiin savukkeisiin. Samoista syistä vähittäismyyntihinnan painotettua keskiarvoa olisi käytettävä viitearvona myös silloin, kun määritellään erityisvalmisteveron osuutta kokonaisveromäärästä.
(15)
Kun kyse on erityisesti savukkeista, jotka ovat selvästi suurin tupakkatuoteluokka, sekä savukkeiksi käärittävästä hienoksi leikatusta tupakasta, jäsenvaltioiden välillä on hintojen ja valmisteverotasojen osalta edelleen huomattavia eroja, jotka voivat haitata sisämarkkinoiden toimintaa. Jäsenvaltioissa sovellettavien verotasojen tietty lähentäminen auttaisi vähentämään petoksia ja salakuljetusta unionissa.
(16)
Tällainen lähentäminen auttaisi myös varmistamaan korkeatasoisen ihmisten terveyden suojelun. Verotuksen taso on merkittävä tekijä tupakkatuotteiden hinnoissa, jotka puolestaan vaikuttavat kuluttajien tupakointitapoihin. Petokset ja salakuljetus vievät pohjaa erityisesti savukkeiden ja savukkeiksi käärittävän hienoksi leikatun tupakan verolliselta hintatasolta ja vaarantavat siten tupakoinnin torjunnan ja terveydensuojelun tavoitteiden saavuttamisen.
(17)
Muiden tuotteiden kuin savukkeiden osalta olisi saatava aikaan yhdenmukainen verotaso kaikille samaan valmistetun tupakan ryhmään kuuluville tuotteille. Sisämarkkinoiden toiminnan kannalta olisi tarkoituksenmukaisinta vahvistaa yleinen vähimmäisvalmistevero, joka ilmoitetaan prosentteina tai määrinä kilogrammaa tai kappalemäärää kohti.
(18)
Savukkeiksi käärittävän hienoksi leikatun tupakan osalta unionin hintaan liittyvä vähimmäisvaatimus olisi ilmaistava siten, että vaikutukset ovat samanlaiset kuin savukkeiden osalta, ja sen viitearvoksi olisi otettava vähittäismyyntihinnan painotettu keskiarvo.
(19)
On tarpeen saattaa savukkeiksi käärittävän hienoksi leikatun tupakan vähimmäisverotasot lähemmäksi savukkeisiin sovellettavia vähimmäisverotasoja, jotta näiden kahden tuotteen välinen kilpailu, joka on nähtävissä todetuissa kulutustottumuksissa, ja molempien yhtä haitalliset ominaisuudet voidaan ottaa paremmin huomioon.
(20)
Portugalille olisi annettava mahdollisuus soveltaa alennettua valmisteveron määrää pienten tuottajien valmistamiin ja Azorien ja Madeiran kaikkein syrjäisimmillä alueilla kulutettaviin savukkeisiin.
(21)
Siirtymäkausien ansiosta jäsenvaltioiden pitäisi voida mukautua joustavasti yleisen valmisteveron tasoihin ja siten rajoittaa mahdollisia sivuvaikutuksia.
(22)
Korsikan taloudellisen ja sosiaalisen tasapainon järkkymisen estämiseksi on tarpeen ja perusteltua säätää 31 päivään joulukuuta 2015 saakka sovellettavasta poikkeuksesta, jonka nojalla Ranska voi soveltaa Korsikassa kulutukseen luovutettuihin savukkeisiin ja muuhun valmistettuun tupakkaan kansallista valmisteverokantaa alhaisempaa verokantaa. Mainittuun ajankohtaan mennessä Korsikassa kulutukseen luovutetun valmistetun tupakan verosäännöt olisi saatettava täysin yhdenmukaiseksi manner-Ranskassa sovellettavien sääntöjen kanssa. Liian jyrkkää muutosta olisi kuitenkin vältettävä, ja sen vuoksi olisi syytä toteuttaa nykyisin Korsikassa kannettavan savukkeiden ja savukkeiksi käärittävän hienoksi leikatun tupakan valmisteveron asteittainen korotus.
(23)
Useimmat jäsenvaltiot vapauttavat tietyn valmistetun tupakan valmisteverosta tai palauttavat siitä maksetun valmisteveron tupakan käyttötarkoituksen perusteella, ja tiettyjen käyttötarkoitusten perusteella myönnettävät valmisteverovapautukset tai valmisteveron palautukset olisi vahvistettava tässä direktiivissä.
(24)
Olisi säädettävä menettely jonka avulla voidaan määräajoin tarkistaa tässä direktiivissä säädetyt verokannat tai veron määrät komission kertomuksen perusteella, ottaen huomioon kaikki asianmukaiset seikat.
(25)
Tällä direktiivillä ei ole vaikutusta jäsenvaltioiden velvollisuuteen noudattaa liitteessä I olevassa B osassa olevia määräaikoja, joiden kuluessa niiden on saatettava siinä mainitut direktiivit osaksi kansallista lainsäädäntöä ja sovellettava niitä,
ON HYVÄKSYNYT TÄMÄN DIREKTIIVIN:
1 LUKU
KOHDE
1 artikla
Tässä direktiivissä vahvistetaan yleiset periaatteet jäsenvaltioiden valmistetusta tupakasta kantaman valmisteveron rakenteen ja verokantojen yhdenmukaistamiseksi.
2 LUKU
MÄÄRITELMÄT
2 artikla
1. Tässä direktiivissä valmistetulla tupakalla tarkoitetaan:
a)
savukkeita;
b)
sikareita ja pikkusikareita;
c)
piippu- ja savuketupakkaa:
i)
savukkeiksi käärittävää hienoksi leikattua tupakkaa;
ii)
muuta piippu- ja savuketupakkaa.
2. Savukkeina sekä piippu- ja savuketupakkana on pidettävä tuotteita, jotka koostuvat kokonaan tai osittain muista aineksista kuin tupakasta mutta jotka muuten täyttävät 3 artiklassa tai 5 artiklan 1 kohdassa säädetyt edellytykset.
Poiketen siitä, mitä ensimmäisessä alakohdassa säädetään, tupakkaa sisältämättömiä tuotteita ei ole pidettävä valmistettuna tupakkana, jos niitä käytetään ainoastaan lääkintätarkoituksiin.
3. Tämän artiklan 2 kohdassa ja 3, 4 ja 5 artiklassa tarkoitetut määritelmät eivät rajoita mainituissa artikloissa tarkoitettujen tuotteiden eri ryhmiin sovellettavien verotusjärjestelmien tai -tasojen määräämistä, sanotun kuitenkaan rajoittamatta olemassa olevien unionin säännösten soveltamista.
3 artikla
1. Tässä direktiivissä savukkeilla tarkoitetaan:
a)
sellaisenaan poltettavia tupakkakääröjä, jotka eivät ole 4 artiklan 1 kohdassa tarkoitettuja sikareita tai pikkusikareita;
b)
tupakkakääröjä, jotka yksinkertaisen muun kuin teollisen käsittelyn avulla työnnetään savukepaperista valmistettuihin hylsyihin;
c)
tupakkakääröjä, jotka yksinkertaisen muun kuin teollisen käsittelyn avulla kääritään savukepapereihin.
2. Valmisteverotuksessa 1 kohdassa tarkoitettua tupakkakääröä on pidettävä kahtena savukkeena, jos se ilman suodatinta tai holkkia on pitempi kuin 8 senttimetriä mutta enintään 11 senttimetriä, kolmena savukkeena, jos se ilman suodatinta tai holkkia on pitempi kuin 11 senttimetriä mutta enintään 14 senttimetriä, ja niin edelleen.
4 artikla
1. Tässä direktiivissä seuraavia pidetään sikareina tai pikkusikareina, jos niitä voidaan ja, ottaen huomioon niiden ominaisuudet ja kuluttajien tavanomaiset odotukset, niitä on yksinomaisesti tarkoitus polttaa sellaisenaan:
a)
tupakkakääröt, joissa on luonnontupakasta valmistettu peitelehti;
b)
tupakkakääröt, joiden täytteenä on riivitty sekoitus ja joissa on sikarin tavanomaista väriä oleva peitelehti, joka on valmistettu rekonstruoidusta tupakasta ja joka peittää koko tuotteen ja tapauksen mukaan myös suodattimen - ei kuitenkaan holkkia silloin kun kyseessä ovat holkilla varustetut sikarit - jos näiden tupakkakääröjen kappalepaino ilman suodatinta tai holkkia on vähintään 2,3 grammaa ja enintään 10 grammaa ja jos ympärysmitta vähintään kolmannekselta niiden pituutta on vähintään 34 millimetriä.
2. Poiketen siitä, mitä 1 kohdassa säädetään, Saksa ja Unkari saavat jatkaa seuraavan alakohdan soveltamista 31 päivään joulukuuta 2014.
Sikareina tai pikkusikareina pidetään sellaisenaan poltettavia
a)
tupakkakääröjä, jotka koostuvat kokonaan luonnontupakasta;
b)
tupakkakääröjä, joissa on luonnontupakasta valmistettu peitelehti;
c)
tupakkakääröjä, joiden täytteenä on riivitty sekoitus ja joissa on sikarin tavanomaista väriä oleva peitelehti, joka kattaa koko tuotteen, tapauksen mukaan suodatin (poikkeuksena sikarit, joissa on holkki) sekä käärelehti mukaan luettuina, jotka molemmat valmistetaan rekonstruoidusta tupakasta, jos näiden tupakkakääröjen kappalepaino ilman suodatinta tai holkkia on vähintään 1,2 grammaa ja jos peitelehti on kierretty vähintään 30 asteen terävään kulmaan sikarin pituusakseliin nähden;
d)
tupakkakääröjä, joiden täytteenä on riivitty sekoitus ja joissa on sikarin tavanomaista väriä oleva peitelehti, joka on valmistettu rekonstruoidusta tupakasta ja kattaa koko tuotteen, tapauksen mukaan suodatin mukaan luettuna (poikkeuksena sikarit, joissa on holkki), jos näiden tupakkakääröjen kappalepaino ilman suodatinta tai holkkia on vähintään 2,3 grammaa ja jos ympärysmitta vähintään kolmannekselta niiden pituutta on vähintään 34 millimetriä.
3. Tuotteita, jotka koostuvat osittain muista aineksista kuin tupakasta mutta muuten täyttävät 1 kohdassa säädetyt edellytykset, on pidettävä sikareina ja pikkusikareina.
5 artikla
1. Tässä direktiivissä piippu- ja savuketupakalla tarkoitetaan:
a)
leikattua tai muutoin paloiteltua, riivittyä tai laatoiksi puristettua tupakkaa, jota voidaan polttaa ilman teollista lisävalmistusta;
b)
vähittäismyyntipakkauksiin pakattuja tupakanjätteitä, joita 3 artikla ja 4 artiklan 1 kohta eivät koske ja joita voidaan polttaa. Tässä artiklassa tupakanjätteillä tarkoitetaan tupakanlehtien jäännöksiä ja tupakan jalostuksesta tai tupakkatuotteiden valmistuksesta syntyviä sivutuotteita.
2. Savukkeiksi käärittävänä hienoksi leikattuna tupakkana on pidettävä piippu- ja savuketupakkaa, jonka leikkeistä enemmällä kuin 25 painoprosentilla on pienempi kuin 1,5 millimetrin poikkileikkaus.
Lisäksi jäsenvaltiot voivat pitää savukkeiksi käärittävänä hienoksi leikattuna tupakkana piippu- ja savuketupakkaa, jonka leikkeistä enemmällä kuin 25 painoprosentilla on vähintään 1,5 millimetrin poikkileikkaus ja joka on myyty tai tarkoitettu myytäväksi savukkeiksi käärittäväksi.
6 artikla
Valmistajana on pidettävä unioniin sijoittautunutta luonnollista henkilöä tai oikeushenkilöä, joka valmistaa tupakkaa vähittäismyyntiä varten viimeistellyiksi valmiiksi tuotteiksi.
3 LUKU
SAVUKKEISIIN SOVELLETTAVAT SÄÄNNÖKSET
7 artikla
1. Unionissa valmistetuista savukkeista ja kolmansista maista tuoduista savukkeista kannetaan arvon perusteella valmistevero, joka lasketaan korkeimman vähittäismyyntihinnan perusteella, tullit mukaan lukien, sekä erityisvalmistevero, joka lasketaan tuoteyksikköä kohti.
Sen estämättä, mitä ensimmäisessä alakohdassa säädetään, jäsenvaltiot voivat jättää tullimaksut savukkeiden arvon perusteella kannettavan valmisteveron laskentaperusteen ulkopuolelle.
2. Arvon perusteella kannettavan valmisteveron verokannan ja erityisvalmisteveron määrän on oltava samansuuruiset kaikille savukkeille.
3. Rakenteiden yhdenmukaistamisen loppuvaiheessa kaikkien jäsenvaltioiden on määrättävä savukkeille sama erityisvalmisteveron sekä arvon perusteella kannettavan valmisteveron ja liikevaihtoveron summan suhde siten, että vähimmäismyyntihintojen asteikko kuvastaa oikeudenmukaisesti valmistajien luovutushintojen välistä eroa.
4. Tarvittaessa savukkeiden valmistevero voi sisältää vähimmäisveron osuuden edellyttäen, että 8 artiklassa säädettyä verotuksen ja valmisteveron erityisen osan sekarakennetta noudatetaan tarkasti.
8 artikla
1. Savukkeiden valmisteveron erityisen osan prosenttiosuus kokonaisveromäärästä vahvistetaan vähittäismyyntihinnan painotetun keskiarvon perusteella.
2. Vähittäismyyntihinnan painotettu keskiarvo lasketaan ottamalla huomioon kaikkien kulutukseen luovutettujen savukkeiden kokonaisarvo, joka perustuu kaikki verot sisältävään vähittäismyyntihintaan, jaettuna kulutukseen luovutettujen savukkeiden kokonaismäärällä. Se on määritettävä viimeistään kunkin vuoden maaliskuun 1 päivänä kaikkia tällaisia edeltävänä kalenterivuonna tehtyjä kulutukseen luovutuksia koskevien tietojen perusteella.
3. Valmisteveron erityisen osan on oltava 31 päivään joulukuuta 2013 asti vähintään 5 prosenttia ja korkeintaan 76,5 prosenttia kokonaisveromäärästä, joka syntyy yhdistämällä seuraavat:
a)
erityisvalmistevero;
b)
arvon perusteella kannettava valmistevero ja arvonlisävero, joka kannetaan vähittäismyyntihinnan painotetusta keskiarvosta.
4. Savukkeiden valmisteveron erityisen osan on oltava 1 päivästä tammikuuta 2014 alkaen vähintään 7,5 prosenttia ja korkeintaan 76,5 prosenttia kokonaisveromäärästä, joka syntyy yhdistämällä seuraavat:
a)
erityisvalmistevero;
b)
arvon perusteella kannettava valmistevero ja arvonlisävero, joka kannetaan vähittäismyyntihinnan painotetusta keskiarvosta.
5. Jos savukkeiden vähittäismyyntihinnan painotettu keskiarvo jäsenvaltiossa muuttuu tavalla, joka vaikuttaa kokonaisveromäärän prosenttiosuutena ilmaistuun valmisteveron erityiseen osaan siten, että se on alle 5 prosenttia tai 7,5 prosenttia kokonaisveromäärästä sen mukaan, kumpaa sovelletaan, tai yli 76,5 prosenttia kokonaisveromäärästä, kyseinen jäsenvaltio voi, poiketen siitä, mitä 3 ja 4 kohdassa säädetään, olla mukauttamatta erityisvalmisteveron määrää enintään muutoksen tapahtumisvuotta seuraavan toisen vuoden 1 päivään tammikuuta saakka.
6. Jollei tämän artiklan 3, 4 ja 5 kohdasta sekä 7 artiklan 1 kohdan toisesta alakohdasta muuta johdu, jäsenvaltiot voivat kantaa savukkeista vähimmäisvalmisteveron.
9 artikla
1. Jäsenvaltioiden on sovellettava savukkeisiin vähimmäiskulutusveroja tässä luvussa säädettyjen sääntöjen mukaisesti.
2. Edellä olevaa 1 kohtaa on sovellettava tämän luvun mukaisesti savukkeista kannettaviin veroihin, joita ovat:
a)
tuoteyksikkökohtainen erityisvalmistevero;
b)
korkeimman vähittäismyyntihinnan perusteella laskettava arvon perusteella kannettava valmistevero;
c)
vähittäismyyntihintaan perustuva suhteellinen arvonlisävero.
10 artikla
1. Savukkeiden yleisen valmisteveron (erityisvalmistevero sekä arvon perusteella kannettava valmistevero ilman arvonlisäveroa) osuus on vähintään 57 prosenttia kulutukseen luovutettujen savukkeiden vähittäismyyntihinnan painotetusta keskiarvosta. Valmisteveron on oltava vähintään 64 euroa 1 000 savukkeelta riippumatta vähittäismyyntihinnan painotetusta keskiarvosta.
Jäsenvaltioiden, jotka kantavat valmisteveroa vähintään 101 euroa 1 000 savukkeelta vähittäismyyntihinnan painotetun keskiarvon perusteella, ei kuitenkaan tarvitse noudattaa ensimmäisessä alakohdassa säädettyä 57 prosentin vaatimusta.
2. Savukkeiden yleisen valmisteveron osuus on 1 päivästä tammikuuta 2014 vähintään 60 prosenttia kulutukseen luovutettujen savukkeiden vähittäismyyntihinnan painotetusta keskiarvosta. Valmisteveron on oltava vähintään 90 euroa 1 000 savukkeelta riippumatta vähittäismyyntihinnan painotetusta keskiarvosta.
Jäsenvaltioiden, jotka kantavat valmisteveroa vähintään 115 euroa 1 000 savukkeelta vähittäismyyntihinnan painotetun keskiarvon perusteella, ei kuitenkaan tarvitse noudattaa ensimmäisessä alakohdassa säädettyä 60 prosentin vaatimusta.
Bulgarialle, Virolle, Kreikalle, Latvialle, Liettualle, Unkarille, Puolalle ja Romanialle myönnetään siirtymäkausi 31 päivään joulukuuta 2017 ensimmäisessä ja toisessa alakohdassa säädettyjen vaatimusten täyttämiseksi.
3. Jäsenvaltioiden on asteittain korotettava valmisteveroja siten, että 2 kohdassa tarkoitetut vaatimukset täyttyvät siinä asetettuina määräaikoina.
11 artikla
1. Jos savukkeiden vähittäismyyntihinnan painotettu keskiarvo muuttuu jossakin jäsenvaltiossa ja yleisen valmisteveron taso jää sen vuoksi 10 artiklan 1 kohdan ensimmäisessä virkkeessä ja 2 kohdan ensimmäisessä virkkeessä määritettyjä tasoja alhaisemmaksi, kyseinen jäsenvaltio voi olla mukauttamatta veroa enintään muutoksen tapahtumisvuotta seuraavan toisen vuoden tammikuun 1 päivään saakka.
2. Jos jäsenvaltio korottaa savukkeiden arvonlisäverokantaa, se voi alentaa yleistä valmisteveroa siihen määrään asti, joka vähittäismyyntihinnan painotetun keskiarvon prosenttiosuutena ilmaistuna vastaa arvonlisäverokannan korotusta, niin ikään ilmaistuna vähittäismyyntihinnan painotetun keskiarvon prosenttiosuutena, vaikka kyseinen mukautus alentaa yleisen valmisteveron 10 artiklan 1 kohdan ensimmäisessä virkkeessä ja 2 kohdan ensimmäisessä virkkeessä säädettyä alhaisemmille tasoille, ilmaistuina vähittäismyyntihinnan painotetun keskiarvon prosenttiosuutena.
Jäsenvaltion on kuitenkin jälleen korotettava kyseinen vero vähintään kyseisille tasoille viimeistään alentamisvuotta seuraavan toisen vuoden 1 päivänä tammikuuta.
12 artikla
1. Portugali saa soveltaa alennettua valmisteveron määrää, joka on enintään 50 prosenttia alhaisempi kuin 10 artiklassa säädetty valmisteveron määrä, Azorien ja Madeiran kaikkein syrjäisimmillä alueilla kulutettaviin savukkeisiin, jos nämä ovat sellaisten pienten valmistajien valmistamia, joiden kunkin vuosituotanto on enintään 500 tonnia.
2. Poiketen siitä, mitä 10 artiklassa säädetään, Ranska voi jatkaa 1 päivän tammikuuta 2010 ja 31 päivän joulukuuta 2015 välisen ajan alennetun valmisteverokannan soveltamista Korsikan departementeissa kulutukseen luovutettuihin savukkeisiin 1 200 tonnin vuotuiseen kiintiöön saakka. Alennettu verokanta on seuraava:
a)
31 päivään joulukuuta 2012 asti vähintään 44 prosenttia kyseisissä departementeissa kysytyimmän hintaluokan savukkeiden hinnasta;
b)
1 päivästä tammikuuta 2013 alkaen vähintään 50 prosenttia kulutukseen luovutettujen savukkeiden vähimmäismyyntihinnan painotetusta keskiarvosta; valmisteveron on oltava vähintään 88 euroa 1 000 savukkeelta riippumatta vähimmäismyyntihinnan painotetusta keskiarvosta;
c)
1 päivästä tammikuuta 2015 alkaen vähintään 57 prosenttia kulutukseen luovutettujen savukkeiden vähimmäismyyntihinnan painotetusta keskiarvosta; valmisteveron on oltava vähintään 90 euroa 1 000 savukkeelta riippumatta vähittäismyyntihinnan painotetusta keskiarvosta.
4 LUKU
MUUHUN VALMISTETTUUN TUPAKKAAN KUIN SAVUKKEISIIN SOVELLETTAVAT SÄÄNNÖKSET
13 artikla
Seuraavista unionissa valmistetuista tai kolmansista maista tuoduista valmistetun tupakan ryhmistä on kussakin jäsenvaltiossa kannettava 14 artiklassa vahvistettu vähimmäisvalmistevero:
a)
sikarit ja pikkusikarit;
b)
savukkeiksi käärittävä hienoksi leikattu tupakka;
c)
muu piippu- ja savuketupakka.
14 artikla
1. Jäsenvaltioiden οn sovellettava valmisteveroa, joka voi οlla:
a)
joko arvon perusteella kannettava valmistevero, joka lasketaan kunkin tuotteen sellaisten korkeimpien vähittäismyyntihintojen perusteella, jotka unioniin sijoittautuneet valmistajat ja kolmansista maista tuovat maahantuojat vahvistavat vapaasti 15 artiklan mukaisesti; tai
b)
erityisvalmistevero, joka ilmoitetaan kilogrammaa kohti kannettavana määränä tai sikareiden ja pikkusikareiden osalta vaihtoehtoisesti tiettyä kappalemäärää kohti kannettavana määränä; tai
c)
näiden yhdistelmä, johon kuuluvat arvon perusteella kannettava valmisteveron osa ja valmisteveron erityisosa.
Jos valmistevero on joko arvon perusteella kannettava tai arvon perusteella kannettavan valmisteveron ja erityisvalmisteveron yhdistelmä, jäsenvaltiot voivat säätää valmisteverolle vähimmäismäärän.
2. Prosentteina taikka määrinä kilogrammaa tai tiettyä kappalemäärää kohti ilmoitettavan kokonaisvalmisteveron (erityisvalmistevero ja/tai arvon perusteella kannettava valmistevero ilman arvonlisäveroa) οn oltava vähintään yhtä suuri kuin verokannat tai vähimmäismäärät, jotka οn vahvistettu seuraaville tuotteille:
a) sikarit tai pikkusikarit: 5 prosenttia vähittäismyyntihinnasta kaikki verot mukaan luettuina tai 12 euroa 1 000 kappaletta kohti tai kilogrammalta;
b) savukkeiksi käärittävä hienoksi leikattu tupakka: 40 prosenttia kulutukseen luovutetun savukkeiksi käärittävän hienoksi leikatun tupakan vähittäismyyntihinnan painotetusta keskiarvosta tai 40 euroa kilogrammalta;
c) muu piippu- ja savuketupakka: 20 prosenttia vähittäismyyntihinnasta kaikki verot mukaan luettuina tai 22 euroa kilogrammalta.
Savukkeiksi käärittävän hienoksi leikatun tupakan yleisen valmisteveron osuus on 1 päivästä tammikuuta 2013 vähintään 43 prosenttia kulutukseen luovutetun savukkeiksi käärittävän hienoksi leikatun tupakan vähittäismyyntihinnan painotetusta keskiarvosta tai sen määrä on vähintään 47 euroa kilogrammalta.
Savukkeiksi käärittävän hienoksi leikatun tupakan yleisen valmisteveron osuus on 1 päivästä tammikuuta 2015 vähintään 46 prosenttia kulutukseen luovutetun savukkeiksi käärittävän hienoksi leikatun tupakan vähittäismyyntihinnan painotetusta keskiarvosta tai sen määrä on vähintään 54 euroa kilogrammalta.
Savukkeiksi käärittävän hienoksi leikatun tupakan yleisen valmisteveron osuus on 1 päivästä tammikuuta 2018 vähintään 48 prosenttia kulutukseen luovutetun savukkeiksi käärittävän hienoksi leikatun tupakan vähittäismyyntihinnan painotetusta keskiarvosta tai sen määrä on vähintään 60 euroa kilogrammalta.
Savukkeiksi käärittävän hienoksi leikatun tupakan yleisen valmisteveron osuus on 1 päivästä tammikuuta 2020 vähintään 50 prosenttia kulutukseen luovutetun savukkeiksi käärittävän hienoksi leikatun tupakan vähittäismyyntihinnan painotetusta keskiarvosta tai sen määrä on vähintään 60 euroa kilogrammalta.
Vähittäismyyntihinnan painotettu keskiarvo lasketaan ottamalla huomioon kulutukseen luovutetun savukkeiksi käärittävän hienoksi leikatun tupakan kokonaisarvo, joka perustuu kaikki verot sisältävään vähittäismyyntihintaan, jaettuna kulutukseen luovutetun savukkeiksi käärittävän hienoksi leikatun tupakan kokonaismäärällä. Se on määritettävä viimeistään kunkin vuoden maaliskuun 1 päivänä kaikkia tällaisia edeltävänä kalenterivuonna tehtyjä kulutukseen luovutuksia koskevien tietojen perusteella.
3. Edellä 1 ja 2 kohdassa tarkoitettuja verokantoja tai veron määriä on sovellettava kaikkiin kyseiseen valmistetun tupakan ryhmään kuuluviin tuotteisiin erottelematta niitä ryhmissä toisistaan laadun, esillepanon, tuotteiden alkuperän, käytettyjen materiaalien, kyseisten yritysten ominaisuuksien tai muiden perusteiden mukaan.
4. Poiketen siitä, mitä 1 ja 2 kohdassa säädetään, Ranska voi jatkaa 1 päivän tammikuuta 2010 ja 31 päivän joulukuuta 2015 välisen ajan alennetun valmisteverokannan soveltamista Korsikan departementeissa kulutukseen luovutettuun muuhun valmistettuun tupakkaan kuin savukkeisiin. Alennettu verokanta on seuraava:
a) sikarit ja pikkusikarit: vähintään 10 prosenttia vähittäismyyntihinnasta kaikki verot mukaan luettuina;
b) savukkeiksi käärittävä hienoksi leikattu piippu- ja savuketupakka:
i)
31 päivään joulukuuta 2012 asti vähintään 27 prosenttia vähittäismyyntihinnasta kaikki verot mukaan luettuina;
ii)
1 päivästä tammikuuta 2013 alkaen vähintään 30 prosenttia vähittäismyyntihinnasta kaikki verot mukaan luettuina;
iii)
1 päivästä tammikuuta 2015 alkaen vähintään 35 prosenttia vähittäismyyntihinnasta kaikki verot mukaan luettuina;
c) muu piippu- ja savuketupakka: vähintään 22 prosenttia vähittäismyyntihinnasta kaikki verot mukaan luettuina.
5 LUKU
VALMISTETUN TUPAKAN KORKEIMMAN VÄHITTÄISMYYNTIHINNAN VAHVISTAMINEN, VALMISTEVERON KANTAMINEN, VAPAUTUKSET JA PALAUTUKSET
15 artikla
1. Valmistajat tai tarvittaessa niiden edustajat tai asiamiehet unionissa sekä kolmansista maista tuovat maahantuojat saavat vapaasti vahvistaa kullekin tuotteelleen korkeimman vähittäismyyntihinnan kussakin jäsenvaltiossa, jossa nämä tuotteet on tarkoitettu luovutettaviksi kulutukseen.
Se, mitä ensimmäisessä alakohdassa säädetään, ei kuitenkaan estä hintatason valvontaa tai vahvistettujen hintojen noudattamista koskevan kansallisen lainsäädännön täytäntöönpanoa, jos se on unionin säännösten mukaista.
2. Valmisteveron kantamisen helpottamiseksi jäsenvaltiot voivat vahvistaa kullekin valmistetun tupakan ryhmälle vähittäismyyntihintojen asteikon, jos kukin asteikko on riittävän laaja ja vaihteleva vastatakseen tosiasiallisesti unionista peräisin olevien tuotteiden erilaisuutta.
Kutakin asteikkoa on noudatettava kaikkien kyseisen valmistetun tupakan ryhmän tuotteiden osalta erottelematta niitä toisistaan laadun, esillepanon, tuotteiden alkuperän tai käytettyjen materiaalien, kyseisten yritysten ominaisuuksien tai muiden perusteiden mukaan.
16 artikla
1. Valmisteveron kantamista koskevat säännöt on yhdenmukaistettava viimeistään valmisteveron yhdenmukaistamisen loppuvaiheessa. Sitä edeltävän vaiheen aikana valmistevero on kannettava periaatteessa veromerkkien avulla. Jos jäsenvaltiot kantavat valmisteveron veromerkkien avulla, niiden on saatettava nämä merkit muiden jäsenvaltioiden valmistajien ja myyjien käyttöön. Jos jäsenvaltiot kantavat valmisteveron muilla keinoin, niiden on huolehdittava siitä, ettei tämän vuoksi mikään hallinnollinen eikä tekninen este vaikuta jäsenvaltioiden väliseen kauppaan.
2. Valmistetun tupakan maahantuojiin ja unionin valmistajiin on sovellettava 1 kohdassa vahvistettua valmisteveron kantamisessa ja maksamisessa noudatettavien yksityiskohtaisten sääntöjen järjestelmää.
17 artikla
Valmistettu tupakka voidaan vapauttaa valmisteverosta tai siitä maksettu valmistevero voidaan palauttaa, jos
a)
valmistettu tupakka on denaturoitua ja teollisuus- tai puutarhatalouskäyttöön tarkoitettua;
b)
se hävitetään viranomaisten valvonnassa;
c)
se on tarkoitettu yksinomaan tieteellisiin kokeisiin sekä tuotteiden laatuun liittyviin kokeisiin; ja
d)
tuottaja käyttää sen uudestaan.
Jäsenvaltioiden on määritettävä, millä edellytyksillä ja miten nämä vapautukset tai palautukset myönnetään.
6 LUKU
LOPPUSÄÄNNÖKSET
18 artikla
1. Komissio julkaisee kerran vuodessa sen euron arvon kansallisina valuuttoina, jota sovelletaan yleiseen valmisteveroon.
Sovellettavina vaihtokursseina on käytettävä lokakuun ensimmäisen arkipäivän vaihtokursseja, jotka julkaistaan Euroopan unionin virallisessa lehdessä ja joita sovelletaan seuraavan kalenterivuoden tammikuun ensimmäisestä päivästä.
2. Jäsenvaltiot voivat pitää voimassa 1 kohdassa edellytetyn vuosittaisen tarkistuksen ajankohtana voimassa olevat valmisteverojen määrät, jos euroina ilmaistuja valmisteverojen määriä muunnettaessa kansallisena valuuttana ilmaistu valmistevero nousisi vähemmän kuin 5 prosenttia tai vähemmän kuin 5 euroa, joista kahdesta arvosta alhaisempi on otettava huomioon.
19 artikla
1. Komissio toimittaa neuvostolle joka neljäs vuosi kertomuksen ja tarvittaessa ehdotuksen tässä direktiivissä säädetyistä valmisteverojen verokannoista ja rakenteesta.
Komission kertomuksessa otetaan huomioon sisämarkkinoiden moitteeton toiminta, valmisteverokantojen todellinen arvo ja perussopimuksen yleiset tavoitteet.
2. Edellä 1 kohdassa tarkoitetun kertomuksen on perustuttava erityisesti jäsenvaltioiden toimittamiin tietoihin.
3. Komissio laatii neuvoston direktiivin 2008/118/EY (5) 43 artiklassa tarkoitettua menettelyä noudattaen luettelon kertomusta varten tarvittavista tilastotiedoista, lukuun ottamatta yksittäisiin luonnollisiin henkilöihin tai oikeushenkilöihin liittyviä tietoja. Helposti jäsenvaltioiden saatavilla olevia tietoja lukuun ottamatta luettelossa on oltava ainoastaan tietoja, joiden kerääminen ja kokoaminen eivät aiheuta jäsenvaltioille kohtuuttomia hallinnollisia rasitteita.
4. Komissio ei saa julkaista eikä muulla tavoin paljastaa tietoja, jos se johtaisi liike-, elinkeino- tai ammattisalaisuuden ilmaisemiseen.
20 artikla
Jäsenvaltioiden on toimitettava tässä direktiivissä säännellyistä kysymyksistä antamansa keskeiset kansalliset säännökset kirjallisina komissiolle.
21 artikla
Kumotaan direktiivit 92/79/ETY, 92/80/ETY ja 95/59/EY, sellaisina kuin ne ovat muutettuina liitteessä I olevassa A osassa tarkoitetuilla direktiiveillä, sanotun kuitenkaan vaikuttamatta jäsenvaltioiden velvollisuuteen noudattaa liitteessä I olevassa B osassa olevia määräaikoja, joiden kuluessa niiden on saatettava siinä mainitut direktiivit osaksi kansallista lainsäädäntöä ja sovellettava niitä.
Viittauksia kumottuihin direktiiveihin pidetään viittauksina tähän direktiiviin liitteessä II olevan vastaavuustaulukon mukaisesti.
22 artikla
Tämä direktiivi tulee voimaan 1 päivänä tammikuuta 2011.
23 artikla
Tämä direktiivi on osoitettu kaikille jäsenvaltioille.
Tehty Luxemburgissa 21 päivänä kesäkuuta 2011.