РЕГЛАМЕНТ (ЕС) № 648/2012 НА ЕВРОПЕЙСКИЯ ПАРЛАМЕНТ И НА СЪВЕТА
от 4 юли 2012 година
относно извънборсовите деривати, централните контрагенти и регистрите на транзакции
(текст от значение за ЕИП)
ЕВРОПЕЙСКИЯТ ПАРЛАМЕНТ И СЪВЕТЪТ НА ЕВРОПЕЙСКИЯ СЪЮЗ,
като взеха предвид Договора за функционирането на Европейския съюз, и по-специално член 114 от него,
като взеха предвид предложението на Европейската комисия,
след предаване на проекта за законодателен акт на националните парламенти,
като взеха предвид становището на Европейската централна банка (1),
като взеха предвид становището на Европейския икономически и социален комитет (2),
в съответствие с обикновената законодателна процедура (3),
като имат предвид, че:
(1)
В публикувания по искане на Комисията на 25 февруари 2009 г. доклад на експертната група на високо равнище, председателствана от г-н Жак дьо Ларозиер, се заключава, че е необходимо укрепване на надзорната рамка на финансовия сектор на Съюза, за да се намали рискът и остротата на бъдещи финансови кризи, и се препоръчват амбициозни реформи на структурата на надзора на този сектор, включително създаването на Европейска система за финансов надзор, която обхваща три европейски надзорни органа - по един за банковия сектор, за сектора на застраховането и професионалното пенсионно осигуряване и за сектора на ценните книжа и пазарите, както и създаването на Европейски съвет за системен риск.
(2)
Със съобщението на Комисията от 4 март 2009 г., озаглавено „Движеща сила за възстановяването на Европа“, беше предложено да се заздрави регулаторната рамка на финансовите услуги в Съюза. В съобщението си от 3 юли 2009 г., озаглавено „За осигуряване на ефективни, сигурни и стабилни пазари на деривати“, Комисията проучи ролята на дериватите по време на финансовата криза, а в съобщението си от 20 октомври 2009 г., озаглавено „За осигуряване на ефективни, сигурни и стабилни пазари на деривати: бъдещи действия“, Комисията посочи действията, които тя възнамерява да предприеме за намаляване на свързаните с дериватите рискове.
(3)
На 23 септември 2009 г. Комисията прие предложения за три регламента относно установяването на Европейска система за финансов надзор, в т.ч. за създаване на три европейски надзорни органа (ЕНО), с което се цели подобряване на последователното прилагане на законодателството на Съюза и въвеждане на висококачествени общи регулаторни и надзорни стандарти и практики. ЕНО включват Европейския надзорен орган (Европейския банков орган (ЕБО), създаден с Регламент (ЕС) № 1093/2010 на Европейския парламент и на Съвета (4), Европейския надзорен орган (Европейския орган за застраховане и професионално пенсионно осигуряване) (ЕОЗППО), създаден с Регламент (ЕС) № 1094/2010 на Европейския парламент и на Съвета (5), и Европейския надзорен орган (Европейския орган за ценни книжа и пазари) (ЕОЦКП), създаден с Регламент (ЕС) № 1095/2010 на Европейския парламент и на Съвета (6). Тези ЕНО имат основна роля за запазването на стабилността на финансовия сектор. Следователно от съществено значение е постоянно да се гарантира, че развитието на тяхната дейност е първостепенен политически приоритет и че те разполагат с необходимите ресурси.
(4)
Прозрачността на извънборсовите деривати („договори за извънборсови деривати“) е ограничена, тъй като те представляват частно сключвани договори и информацията за тях обикновено е достъпна само за договарящите се страни. Те изграждат сложна мрежа на взаимозависимост, която затруднява определянето на естеството и нивото на свързаните с тях рискове. Финансовата криза показа, че тези характеристики увеличават несигурността по време на сътресения на пазара и в резултат на това пораждат рискове за финансовата стабилност. В настоящия регламент се определят условията за намаляване на тези рискове и подобряване на прозрачността на договорите за деривати.
(5)
На срещата на върха, проведена на 26 септември 2009 г. в Питсбърг, лидерите на Г-20 достигнаха до споразумението, че най-късно от края на 2012 г. клирингът на всички стандартизирани договори за извънборсови деривати следва да се извършва чрез централни контрагенти (ЦК) и че договорите за извънборсови деривати следва да се отчитат пред регистри на транзакции. През юни 2010 г. в Торонто лидерите на Г-20 потвърдиха ангажимента си и поеха също ангажимент да ускорят въвеждането на строги мерки за подобряване на прозрачността и регулаторния надзор върху договорите за извънборсови деривати по последователен в международен план и недискриминационен начин.
(6)
Комисията ще наблюдава и ще се стреми да осигури аналогичното изпълнение на тези ангажименти от страна на международните партньори на Съюза. Комисията следва да си сътрудничи с органите на трети държави с цел да бъдат намерени взаимно допълващи се решения, които да осигурят съгласуваност между настоящия регламент и изискванията, установени от трети държави, като по този начин се избегне възможно припокриване в тази област. Със съдействието на ЕОЦКП Комисията следва да наблюдава и изготвя доклади до Европейския парламент и Съвета относно международното прилагане на заложените в регламента принципи. С цел да се избегнат евентуални дублиращи се или противоречащи си изисквания Комисията може да приеме решения относно еквивалентността на правната, надзорната рамка и рамката за правоприлагане в трети държави, в случай че са изпълнени определени условия. Оценката, формираща основа за такива решения, следва да не засяга правото на ЦК, установени в трети държави и признати от ЕОЦКП, да предоставят клирингови услуги на клирингови членове или места за търговия, установени в Съюза, тъй като решението за признаване следва да бъде независимо от тази оценка. По аналогичен начин нито решението относно еквивалентността, нито оценката следва да засягат правото на регистър на транзакции, установен в трета държава и признат от ЕОЦКП, да предоставя услуги на образувания, установени в Съюза.
(7)
Във връзка с признаването на ЦК от трети държави и в съответствие с международните задължения на Съюза съгласно споразумението за създаване на Световната търговска организация, включително Общото споразумение по търговията с услуги, решенията, с които правните режими на трети държави се определят като еквивалентни на правния режим на Съюза, следва да се приемат само ако правният режим на третата държава предвижда ефективна еквивалентна система за признаване на ЦК, получили разрешение по силата на чужди правни режими в съответствие с общите регулаторни цели и стандарти, определени от Г-20 през септември 2009 г. за повишаване на прозрачността на пазарите на деривати, редуциране на системния риск и за защита срещу пазарна злоупотреба. Системата следва да се смята за еквивалентна, ако тя гарантира, че същественият резултат от приложимия регулаторен режим е подобен на изискванията на Съюза, и следва да се смята за ефективна, ако тези правила се прилагат по последователен начин.
(8)
Тя е подходяща и необходима в този контекст, като се имат предвид характеристиките на пазарите на деривати и функционирането на ЦК, за да се удостовери ефективната еквивалентност на чужди регулаторни системи за постигането на целите и стандартите на Г-20 с цел да се повиши прозрачността на пазарите на деривати, да се смекчи системният риск и да се осигури защита срещу пазарна злоупотреба. Много особеното положение на ЦК изисква разпоредбите, отнасящи се до трети държави, да са организирани и да функционират в съответствие със специфичните правила за образуванията в тези структури на пазара. Подходът не съставлява непременно прецедент за други законодателни актове.
(9)
В Заключенията си от 2 декември 2009 г. Европейският съвет постигна съгласие, че са необходими значителни усилия за намаляване на риска от неизпълнение от страна на контрагента, както и че е важно да се подобрят прозрачността, ефикасността и надеждността на транзакциите на деривати. В резолюцията на Европейския парламент от 15 юни 2010 г.„Пазари на деривати: бъдещи действия“ се призовава за задължителен клиринг и отчитане на договорите за извънборсови деривати.
(10)
В рамките на обхвата на настоящия регламент ЕОЦКП следва да опазва стабилността на финансовите пазари при извънредни ситуации и да осигурява последователното прилагане на законодателството на Съюза от страна на националните надзорни органи, както и да урежда разногласията между тях. На него също е поверено разработването на проекти на регулаторни технически стандарти и на технически стандарти за изпълнение, както и основните функции при предоставянето на разрешение и наблюдението на ЦК и регистрите на транзакции.
(11)
Една от основните задачи, които следва да бъдат осъществявани чрез Европейската система на централните банки (ЕСЦБ), е подпомагане на безпроблемното функциониране на платежните системи. В това отношение членовете на ЕСЦБ упражняват контрол чрез осигуряването на ефикасни и стабилни платежни и клирингови системи, включително ЦК. По този начин членовете на ЕСЦБ са тясно ангажирани в предоставянето на разрешения и текущото наблюдение на ЦК, признаването на ЦК от трети държави и одобряването на споразумения за оперативна съвместимост. Освен това те са пряко ангажирани и в установяването на регулаторни технически стандарти и издаването на насоки и препоръки. Настоящият регламент не засяга отговорностите на Европейската централна банка (ЕЦБ) и на националните централни банки (НЦБ) по осигуряването на ефикасни и стабилни клирингови и платежни системи в рамките на Съюза и с трети държави. Във връзка с това, а и за да се предотврати евентуалното създаване на паралелни правила, ЕОЦКП и ЕСЦБ следва тясно да си сътрудничат при изготвянето на съответните проекти на технически стандарти. Освен това за ЕЦБ и НЦБ е от решаващо значение да имат достъп до информация при изпълнението на задачите си, свързани с контрола на клиринговите и платежните системи, както и функциите на емитираща централна банка.
(12)
Необходими са еднообразни правила за договорите за деривати, посочени в раздел В, точки 4-10 от приложение I към Директива 2004/39/ЕО на Европейския парламент и на Съвета от 21 април 2004 г. относно пазарите на финансови инструменти (7).
(13)
Стимулите, насърчаващи използването на ЦК, се оказаха недостатъчни, за да осигурят централизиран клиринг на стандартизирани договори за извънборсови деривати. Ето защо са необходими обвързващи изисквания за тези договори за извънборсови деривати, за които може да се приложи централизиран клиринг.
(14)
Възможно е държавите-членки да приемат различни национални мерки, което може да създаде пречки за нормалното функциониране на вътрешния пазар и да бъде във вреда на пазарните участници и финансовата стабилност. Еднообразното прилагане на задължението за клиринг в Съюза е нужно и за осигуряване на висока степен на защита на инвеститорите и за създаване на хармонизирани конкурентни условия за пазарните участници.
(15)
За да се гарантира, че задължението за клиринг води до намаляване на системния риск, е необходим процес на определяне на класове деривати, които да са обект на това задължение. В този процес следва да бъде отчетено обстоятелството, че не всички договори за извънборсови деривати, преминали клиринг чрез ЦК, могат да бъдат считани за подходящи за задължителен клиринг чрез ЦК.
(16)
Настоящият регламент установява критерии за определяне дали различните класове договори за извънборсови деривати следва да подлежат на задължението за клиринг. Въз основа на проектите на регулаторни технически стандарти, разработени от ЕОЦКП, Комисията следва да решава дали даден клас договори за извънборсови деривати подлежат на задължението за клиринг и да определя момента, от който задължението за клиринг поражда действие, включително, когато това е уместно, поетапно изпълнение и минимален остатъчен срок до падежа на договори, сключени или подновени преди датата, на която задължението за клиринг поражда действие, в съответствие с настоящия регламент. Поетапно изпълнение на задължението за клиринг би могло да бъде свързано с видовете пазарни участници, които трябва да изпълняват задължението за клиринг. При определянето на класовете договори за извънборсови деривати, които са предмет на задължението за клиринг, ЕОЦКП следва да взема предвид специфичния характер на договорите за извънборсови деривати, сключени с емитенти на обезпечени облигации или с гарантирани фондове за обезпечени облигации.
(17)
При определяне кои класове договори за извънборсови деривати ще бъдат предмет на задължение за клиринг, ЕОЦКП следва да отчита надлежно и други съществени фактори, най-вече взаимосвързаността между контрагентите, използващи съответните класове договори за извънборсови деривати, и въздействието върху равнищата на риска от неизпълнение от страна на контрагента, както и да насърчава еднакви условия на конкуренция в рамките на вътрешния пазар съгласно посоченото в член 1, параграф 5, буква г) от Регламент (ЕС) № 1095/2010.
(18)
Когато ЕОЦКП е установил, че даден извънборсов дериват е стандартизиран и подходящ за клиринг, но никой ЦК не желае да осъществи клиринга на този продукт, ЕОЦКП следва да проучи причините за това.
(19)
При определянето кои класове договори за извънборсови деривати ще подлежат на задължението за клиринг следва внимателно да се отчитат особеностите на отделните класове договори за извънборсови деривати. Преобладаващият риск за транзакциите с някои класове договори за извънборсови деривати може да е свързан със сетълмент риск, който се контролира чрез отделни инфраструктурни механизми и може да разграничава определени класове договори за извънборсови деривати (като транзакции с чужда валута) от други класове. Клирингът чрез ЦК е насочен конкретно към риска от неизпълнение от страна на контрагента и е възможно да не бъде оптималното решение за справяне със сетълмент риск. Режимът за тези договори следва да разчита по-специално на предварителна международна конвергенция и взаимно признаване на съответните инфраструктури.
(20)
За да се гарантират единното и последователно прилагане на настоящия регламент и равнопоставеността на пазарните участници, когато даден клас договори за извънборсови деривати бъде обявен за подлежащ на задължение за клиринг, това задължение следва да се прилага също за всички договори, отнасящи се до този клас договори за извънборсови деривати, които са сключени на или след датата на уведомяването за разрешение на централен контрагент за целите на задължението за клиринг, получено от ЕОЦКП, но преди датата, от която задължението за клиринг поражда действие, при условие че тези договори имат остатъчен срок до падежа, по-голям от минималния остатъчен срок до падежа, определен от Комисията.
(21)
При определянето дали даден клас договори за извънборсови деривати трябва да отговаря на изискванията за клиринг, ЕОЦКП следва да се стреми към намаляване на системния риск. Това включва в оценката да се вземат предвид фактори като равнището на договорна и оперативна стандартизация на договорите, обемът и ликвидността на съответния клас договори за извънборсови деривати, както и наличието на безпристрастна, надеждна и общоприета ценова информация в съответния клас договори за извънборсови деривати.
(22)
Клирингът на договори за извънборсови деривати изисква и двете страни по договора да подлежат на задължението за клиринг или да са съгласни с него. Ето защо следва освобождаванията от задължението за клиринг да бъдат ясно формулирани, тъй като те биха намалили ефективността на задължението и ползите от клиринга чрез ЦК и биха довели до регулаторен арбитраж между групите пазарни участници.
(23)
За да се насърчи финансовата стабилност в рамките на Съюза, може също така да е необходимо транзакциите, сключени от установени в трети държави образувания, да бъдат обвързани със задължения за клиринг и за прилагането на техниките за редуциране на риска, при условие че съответните транзакции оказват пряко, значително и предвидимо въздействие в рамките на Съюза или в случай че тези задължения са необходими или подходящи за предотвратяване избягването на разпоредби от настоящия регламент.
(24)
Договорите за извънборсови деривати, които се смятат за неподходящи за клиринг чрез ЦК, носят кредитен риск от контрагента и операционен риск и поради това следва да се въведат правила за управление на тези рискове. С цел намаляване на кредитния риск от контрагента пазарните участници, които подлежат на задължение за клиринг, следва да разполагат с процедури за управление на риска, които изискват навременна, точна и подходящо отделена размяна на обезпечения. При подготвянето на проекти на регулаторни технически стандарти, които уточняват тези процедури за управление на риска, ЕОЦКП следва да взима предвид предложенията на международните органи за определяне на стандарти относно изискванията за допълнителни обезпечения за деривати, при които е извършен нецентрализиран клиринг. При изработването на проект на регулаторни технически стандарти за определяне на механизмите, изисквани за точна и подходяща размяна на обезпечения с цел управление на рисковете, свързани с търговски сделки, които не са преминали клиринг, ЕОЦКП следва надлежно да вземе предвид пречките, пред които са изправени емитентите на обезпечени облигации или гарантираните фондове при предоставянето на обезпечение в редица юрисдикции на Съюза. ЕОЦКП следва също така да вземе предвид факта, че привилегированите вземания с предимство, които се предоставят на контрагентите на емитенти на обезпечени облигации върху активите на емитента на обезпечени облигации, осигуряват равностойна защита срещу кредитния риск от контрагента.
(25)
Правилата за клиринг на договорите за извънборсови деривати, за отчетност на транзакциите с деривати и относно техниките за редуциране на риска за договори с извънборсови деривати, непреминали клиринг чрез ЦК, следва да се прилагат спрямо финансовите контрагенти, а именно инвестиционните посредници, получили разрешение съгласно Директива 2004/39/ЕО, кредитните институции, получили разрешение съгласно Директива 2006/48/ЕО на Европейския парламент и на Съвета от 14 юни 2006 г. относно предприемането и осъществяването на дейност от кредитните институции (8), застрахователните предприятия, получили разрешение съгласно Първа директива 73/239/ЕИО на Съвета от 24 юли 1973 г. относно координирането на законовите, подзаконовите и административните разпоредби относно достъпа до и упражняването на пряка застрахователна дейност, различна от животозастраховане (9), животозастрахователните предприятия, получили разрешение съгласно Директива 2002/83/ЕО на Европейския парламент и на Съвета от 5 ноември 2002 г. относно животозастраховането (10), презастрахователните предприятия, получили разрешение съгласно Директива 2005/68/ЕО на Европейския парламент и на Съвета от 16 ноември 2005 г. относно презастраховането (11), предприятията за колективно инвестиране в прехвърлими ценни книжа (ПКИПЦК) и, където е уместно, техните управителни дружества, получили разрешение съгласно Директива 2009/65/ЕО на Европейския парламент и на Съвета от 13 юли 2009 г. относно координирането на законовите, подзаконовите и административните разпоредби относно предприятията за колективно инвестиране в прехвърлими ценни книжа (ПКИПЦК) (12), институциите за професионално пенсионно осигуряване по смисъла на Директива 2003/41/ЕО на Европейския парламент и на Съвета от 3 юни 2003 г. относно дейностите и надзора на институциите за професионално пенсионно осигуряване (13) и фондовете за алтернативни инвестиции, управлявани от лицата, управляващи фондове за алтернативни инвестиции (ЛУАИФ), получили разрешение или регистрирани в съответствие с Директива 2011/61/ЕС на Европейския парламент и на Съвета от 8 юни 2011 г. относно лицата, управляващи алтернативни инвестиционни фондове (14).
(26)
Образуванията, управляващи пенсионни планове, чиято основна цел е да предоставят обезщетения при пенсиониране, обикновено под формата на пожизнени плащания, но и на плащания за ограничен период или на еднократна сума, обикновено намаляват дела на разпределяната част в налични парични средства, за да увеличат ефикасността и възвръщаемостта за техните титуляри на полици. Следователно да се изиска тези образувания централно да извършат клиринг на договорите за извънборсови деривати би довело до заделяне на значителна част на техните активи в парични средства, за да могат да отговорят на изискванията за текущо обезпечение на ЦК. За да се избегне вероятно негативното въздействие на подобно изискване върху пенсионния доход на бъдещите пенсионери, задължението за клиринг следва да не се прилага за пенсионни планове, докато ЦК не разработят подходящо техническо решение за трансфера на непарични обезпечения за маржове на отклонение за справяне с този проблем. Това техническо решение следва да отчита специфичната роля на пенсионните планове и да предотвратява значими неблагоприятни последици за пенсионерите. По време на преходен период договорите за извънборсови деривати, сключени с оглед намаляване на инвестиционните рискове, пряко свързани с финансовата състоятелност на пенсионните планове, следва да подлежат не само на задължително отчитане, но и да отговарят на изискванията за двустранно обезпечение. Крайната цел обаче е централен клиринг веднага щом това стане осъществимо.
(27)
Важно е да се гарантира, че само подходящи образувания и механизми получават специалното третиране, както и че се отчита разнообразието на пенсионните системи на територията на Съюза, като същевременно се осигурява равнопоставеност на всички пенсионни планове. Ето защо временната дерогация следва да се прилага за институциите за професионално пенсионно осигуряване, регистрирани в съответствие с Директива 2003/41/ЕО, включително образувания, които отговарят за управлението на такава институция и действат от нейно име, посочени в член 2, параграф 1 от същата директива, както и всяко юридическо лице, установено за целите на инвестирането от подобни институции и действащо единствено и изключително в техен интерес и за дейностите в областта на професионалното пенсионно осигуряване, осъществявани от институциите, посочени в член 3 от Директива 2003/41/ЕО.
(28)
Временната дерогация следва да се прилага и за дейностите в областта на професионалното пенсионно осигуряване, осъществявани от животозастрахователните предприятия, при условие че всички съответни активи и задължения се обособяват, управляват и организират отделно без никаква възможност за трансфер. Тя следва да се прилага и за всички други оправомощени образувания, обект на надзор, които действат единствено в национален мащаб, или за механизми, налични предимно на територията на една държава-членка, само ако тези образувания и механизми са признати от националното законодателство и тяхната основна цел е да осигуряват пенсионни доходи. За прилагането на дерогация към образуванията и механизмите, посочени в настоящото съображение, следва да решава съответният компетентен орган, а за да се осигури съгласуваност, да се премахнат евентуални несъответствия и да се избегнат злоупотреби - да се изисква становището на ЕОЦКП след консултиране с ЕОЗППО. Това би могло да включва образувания и механизми, които не са непременно свързани с пенсионна програма на работодател, но все пак имат за основна цел да предоставят доход при пенсиониране, било на задължителна или на доброволна основа. Примерите биха могли да включват юридически лица, управляващи пенсионни планове на принципа на капиталово финансиране в съответствие с националното право, при условие че те инвестират съгласно принципа на „благоразумния инвеститор“, както и пенсионните планове, сключени пряко от отделни лица, които могат също да бъдат предоставяни от животозастрахователни предприятия. В случаите на пенсионни споразумения, сключени непосредствено от физически лица, освобождаването следва да не обхваща договори за извънборсови деривати, свързани с други животозастрахователни продукти на застрахователя, които нямат за основна цел предоставянето на доход при пенсиониране.
Други примери биха могли да бъдат дейностите по пенсионно осигуряване, осъществявани от застрахователните предприятия, обхванати от Директива 2002/83/ЕО, при условие че всички свързани с тези дейности активи бъдат включени в специален регистър в съответствие с приложението към Директива 2001/17/ЕО на Европейския парламент и на Съвета от 19 март 2001 година относно реорганизирането и ликвидацията на застрахователните дружества (15), както и механизмите за професионално пенсионно осигуряване от страна на застрахователните предприятия, които са основани на колективни трудови договори. Институциите, създадени с цел предоставяне на обезщетение на членове на пенсионни планове в случай на неизпълнение, следва също да се третират като пенсионни планове за целите на настоящия регламент.
(29)
Правилата, приложими спрямо финансовите контрагенти, следва да се прилагат и спрямо нефинансовите контрагенти, когато това е целесъобразно. Известно е, че нефинансовите контрагенти използват договорите за извънборсови деривати, за да се предпазят от търговски рискове, свързани пряко с тяхната търговска дейност или дейността им, свързана с финансовото управление. Следователно, преди да се определи дали нефинансовият контрагент трябва да изпълнява задължението за клиринг, следва да се разгледа целта, поради която нефинансовият контрагент използва договори за извънборсови деривати, и размерът на неговата експозиция в тези инструменти. С цел да се гарантира, че нефинансовите институции разполагат с възможност да изразят становището си относно клиринговите прагове, ЕОЦКП следва, при подготвянето на съответните регулаторни технически стандарти, да проведе открито обществено допитване, като се осигури участието на нефинансови институции. ЕОЦКП следва също така да се допита до всички заинтересовани органи, например Агенцията за сътрудничество между енергийните регулатори, за да се гарантира цялостното отчитане на особеностите на тези сектори. Освен това до 17 август 2015 г. Комисията следва да оцени системното значение на транзакциите на нефинансови дружества в договори за извънборсови деривати в различните сектори, в т.ч. и в енергийния сектор.
(30)
Когато се определя дали даден договор за извънборсови деривати намалява рисковете на нефинансов контрагент, пряко свързани с търговската дейност и дейностите, свързани с финансовото управление, следва надлежно да се отчитат цялостните стратегии за хеджиране и намаляване на риска на този нефинансов контрагент. По-специално следва да се вземе предвид дали даден договор за извънборсови деривати е икономически обоснован с оглед намаляването на рисковете в дейността и управлението на нефинансови контрагенти, когато рисковете са свързани с колебания на лихвени проценти, обменни валутни курсове, равнища на инфлация и цени на суровини.
(31)
Клиринговият праг е много важна величина за всички нефинансови контрагенти. При определянето на клиринговия праг следва да се отчита системното значение на сумата от нетните позиции и експозиции по контрагенти за всеки клас договори за извънборсови деривати. Във връзка с това следва да се положат съответните усилия, за да се признаят методите за намаляване на риска, използвани от нефинансови контрагенти в контекста на тяхната обичайна стопанска дейност.
(32)
Членовете на ЕСЦБ и други институции на държавите-членки, изпълняващи подобни функции, както и други публични институции на Съюза, отговорни за или участващи в управлението на държавен дълг, и Банката за международни разплащания следва да бъдат изключени от обхвата на настоящия регламент, за да не бъдат ограничавани техните правомощия да изпълняват задачите си от общ интерес.
(33)
Тъй като не всички пазарни участници, които подлежат на задължение за клиринг, могат да станат клирингови членове на ЦК, те следва да могат да получат достъп до ЦК като клиенти или непреки клиенти при определени условия.
(34)
Въвеждането на задължението за клиринг и процесът за определяне на ЦК, които могат да бъдат използвани във връзка с това задължение, могат да доведат до неволно нарушаване на конкуренцията на пазара на извънборсови деривати. Например ЦК може да откаже да осъществи клиринг на транзакции, извършени на определени места за търговия, тъй като ЦК е собственост на конкурентно място за търговия. За да се избегнат дискриминационните практики, ЦК следва да се съгласят да осъществяват клиринг на транзакции, извършени на различни места за търговия, в случай че тези места за търговия отговарят на оперативните и техническите изисквания, определени от ЦК, и без оглед на договорната документация, въз основа на която страните са сключили съответната сделка за извънборсови деривати, при условие че съответната документация отговаря на пазарните стандарти. Местата за търговия следва да предоставят на ЦК търговска информация на прозрачна и недискриминационна основа. Правото на достъп на ЦК до място за търговия следва да включва възможност за механизми, чрез които множество ЦК да използват търговска информация от едно и също място за търговия. Това обаче не следва да води до оперативна съвместимост за клиринга на деривати, нито да предизвиква фрагментация на ликвидността.
(35)
Настоящият регламент следва да не блокира безпристрастния и открит достъп между местата за търговия и ЦК на вътрешния пазар при условията, посочени в настоящия регламент и в регулаторните технически стандарти, разработени от ЕОЦКП и приети от Комисията. Комисията следва да продължи да наблюдава отблизо развитието на пазара на извънборсови деривати и при необходимост да се намесва, за да предотврати появата на нарушения на конкуренцията в рамките на вътрешния пазар с цел осигуряване на равни конкурентни условия на финансовите пазари.
(36)
В определени области в сектора на финансовите услуги и търговията с договори за деривати могат да съществуват и права на търговска и интелектуална собственост. В случаите, когато такива права на собственост са свързани с продукти или услуги, които са се превърнали във или са оказали влияние върху отраслови стандарти, лицензите следва да са достъпни при пропорционални, справедливи, разумни и недискриминационни условия.
(37)
Необходима е надеждна информация, за да се определят съответните класове договори за извънборсови деривати, които подлежат на задължение за клиринг, праговете и системно значимите нефинансови контрагенти. Ето защо за регулаторни цели е важно да бъдат установени еднообразни изисквания за отчитане на данните за дериватите на равнище ЕС. Освен това е необходимо да се наложи задължение за ретроспективно отчитане във възможно най-голяма степен както за финансовите, така и за нефинансовите контрагенти с цел да се предоставят сравними данни, включително на ЕОЦКП и съответните компетентни органи.
(38)
Вътрешногрупова транзакция е транзакция между две предприятия, които са обект на една и съща пълна консолидация и подлежат на подходящи централизирани процедури за оценка, измерване и контрол на риска. Те са част от същата институционална защитна схема, посочена в член 80, параграф 8 от Директива 2006/48/ЕО, или, в случая с кредитни институции, свързани с един и същ централен орган, както е посочено в член 3, параграф 1 от същата директива, и двете са кредитни институции или едната е кредитна институция, а другата е централен орган. Договорите за извънборсови деривати могат да бъдат признати в рамките на нефинансови или финансови групи, както и в рамките на групи, съставени както от финансови, така и от нефинансови предприятия, и ако такъв договор се смята за вътрешногрупова транзакция по отношение на единия контрагент, то тогава той следва да се смята за вътрешногрупова транзакция и по отношение на другия контрагент по този договор. Признава се, че вътрешногруповите транзакции могат да бъдат необходими за обединяване на рисковете в рамките на групата и че съответно вътрешногруповите рискове са специфични. Тъй като обвързването на тези транзакции със задължението за клиринг може да намали ефикасността на процесите за управление на вътрешногруповия риск, поради това изключването на вътрешногруповите транзакции от задължението за клиринг може да бъде полезно, при условие че това изключване не увеличава системния риск. В резултат следва да се осигури подходяща размяна на обезпечения вместо клиринг на тези транзакции чрез ЦК, когато това е уместно за намаляване на вътрешногруповите рискове от контрагента.
(39)
Същевременно някои от вътрешногруповите транзакции биха могли да бъдат освободени от задължението за обезпечаване, в някои случаи въз основа на решение на компетентните органи за групата, при условие че нейните процедури за управление на риска са достатъчно надеждни, стабилни и съответстващи на равнището на сложност на транзакцията и няма пречки за бърз трансфер на собствен капитал или за изплащане на задължения между контрагентите. Тези критерии, както и процедурите, които контрагентите и съответните компетентни органи трябва да следват при прилагане на освобождаването от задължения, следва да бъдат уточнени в регулаторните технически стандарти, приети съобразно съответните нормативни актове за създаване на ЕНО. Преди разработването на проекти за регулаторни технически стандарти ЕНО следва да изготвят оценка на въздействието на евентуалните им последици за вътрешния пазар, както и за участниците на финансовия пазар, и по-специално за дейностите и структурата на съответните групи. Всички технически стандарти, приложими за размяната на обезпечения във вътрешногрупови транзакции, в т.ч. критериите за освобождаване, следва да отчитат преобладаващите специфики на тези транзакции и съществуващите различия между нефинансовите и финансовите контрагенти, както и техните цели и методи при използването на деривати.
(40)
Счита се, че контрагентите са включени в същата консолидация най-малко когато и двамата контрагенти са включени в консолидация по смисъла на Директива 83/349/ЕИО на Съвета (16) или на Международните стандарти за финансово отчитане (МСФО), приети съгласно Регламент (ЕО) № 1606/2002 на Европейския парламент и на Съвета (17), или по отношение на група, на която главното управление на предприятието майка е в трета държава, в съответствие с общоприетите счетоводни принципи на трета държава, които се считат за еквивалентни на МСФО в съответствие с Регламент (ЕО) № 1569/2007 на Комисията (18) (или счетоводни стандарти на трета държава, чиято употреба е разрешена в съответствие с член 4 от Регламент (ЕО) № 1569/2007), или когато и двамата са обхванати от същия консолидиран надзор в съответствие с Директива 2006/48/ЕО или с Директива 2006/49/ЕО на Европейския парламент и на Съвета (19), или по отношение на група, на която главното управление на предприятието майка е в трета държава, под същия консолидиран надзор от страна на компетентния орган на трета държава, който е удостоверен като еквивалентен на органа, ръководен от принципите, установени в член 143 от Директива 2006/48/ЕО или в член 2 от Директива 2006/49/ЕО.
(41)
Важно е участниците на пазара да отчитат всички характеристики на договорите за деривати, които са сключили, в регистрите на транзакции. В резултат на това информацията за рисковете, характерни за пазарите на деривати, ще се съхранява централно и бъде леснодостъпна, наред с другото, за ЕОЦКП, съответните компетентни органи, Европейския съвет за системен риск (ЕССР) и съответните централни банки от ЕСЦБ.
(42)
Предоставянето на услуги от регистър на транзакции се характеризира с икономии от мащаба, което може да възпрепятства конкуренцията в тази конкретна област. Същевременно налагането на всеобщо изискване за отчетност на участниците на пазара може да повиши стойността на съхраняваната от регистъра на транзакции информация и за трети страни, предоставящи спомагателни услуги, като потвърждаване на транзакции, съпоставяне на транзакции, обслужване при кредитни събития, услуги по съгласуване или компресиране на портфейл. Целесъобразно е да се гарантира, че конкурентните условия в сектора на предоставяните след сключване на сделките услуги в по-широк смисъл няма да бъдат изложени на риск поради евентуален естествен монопол при предоставянето на услуги от регистър на транзакции. Поради тази причина от регистрите на транзакции следва да се изисква да предоставят достъп до съхраняваната от тях информация при безпристрастни, разумни и недискриминационни условия, като се вземат необходимите предпазни мерки за защита на данните.
(43)
За се даде възможност за изчерпателен преглед на пазара и оценка на системния риск, договорите за деривати, преминали клиринг чрез ЦК, както и тези, преминали клиринг не чрез ЦК, следва да бъдат отчитани пред регистрите на транзакции.
(44)
На ЕНО следва да се предоставят адекватни ресурси, за да могат те да изпълняват ефективно задачите, възложени им съгласно настоящия регламент.
(45)
Контрагентите и ЦК, които сключват, изменят или прекратяват договор за деривати, следва да гарантират, че детайлите по договора се отчитат в регистъра на транзакциите. Те следва да могат да възложат подаването на информация за договора на друго образувание. Образуванието или неговите служители, които в съответствие с настоящия регламент отчитат от името на друг контрагент характеристиките на договора за деривати в регистъра на транзакции, не нарушават ограниченията за оповестяване. При подготовката на проекта на регулаторни технически стандарти за отчитане ЕОЦКП следва да вземе предвид напредъка в разработването на уникален код на договора и списъка на изискваните данни за отчитане, посочени в приложение I, таблица 1 от Регламент (ЕО) № 1287/2006 (20) на Комисията за прилагане на Директива 2004/39/ЕО, и да се консултира с други заинтересовани относими органи като Агенцията за сътрудничество между енергийните регулатори.
(46)
Като вземат предвид принципите, определени в съобщението на Комисията за подобряване на санкциониращите разпоредби за сектора на финансовите услуги, и законовите актове на Съюза, приети като последващи действия на същото съобщение, държавите-членки следва да определят правила за санкциите, които да се прилагат при нарушаване на разпоредбите на настоящия регламент. Държавите-членки следва да прилагат тези санкции по начин, който не намалява ефективността на тези правила. Тези санкции следва да бъдат ефективни, пропорционални и възпиращи. Те следва да се основават на насоките, приети от ЕОЦКП за насърчаване на конвергенцията и междусекторната последователност на режимите за налагане на глоби във финансовия сектор. Държавите-членки следва да гарантират, че наложените санкции са публично оповестени, когато е целесъобразно, и че докладите за оценка относно ефективността на действащите правила се публикуват редовно.
(47)
В съответствие с настоящия регламент ЦК може да бъде установен във всяка държава-членка. Никоя държава-членка или група държави-членки не следва да бъде подложена на пряка или косвена дискриминация като място за клирингови услуги. Нищо в настоящия регламент не следва да се опитва да ограничава или възпрепятства ЦК от една юрисдикция да осъществява клиринг на продукт, деноминиран във валутата на друга държава-членка или във валутата на трета държава.
(48)
Предоставянето на разрешение на ЦК следва да зависи от минималния размер на първоначалния капитал. Капиталът, включително неразпределената печалба и резервите на ЦК, следва винаги да бъде пропорционален на риска, свързан с дейностите на ЦК, за да се осигури неговата адекватна капитализация срещу риск от контрагента, кредитен, пазарен, операционен, правен и бизнес риск, които не са вече покрити от обособени финансови ресурси, и при необходимост да се осигури организирано преустановяване на дейността или преструктуриране на неговите операции.
(49)
Тъй като с настоящия регламент се въвежда правното задължение за извършване на клиринг чрез определени ЦК за регулаторни цели, особено важно е да бъде гарантирано, че тези ЦК са сигурни и стабилни и че непрекъснато спазват установените с настоящия регламент строги изисквания относно организацията, осъществяването на дейност и пруденциалния надзор. С цел да се осигури еднакво прилагане на настоящия регламент следва изискванията да се прилагат при клиринга на всички финансови инструменти, с които ЦК търгуват.
(50)
За целите на регулирането и хармонизацията е необходимо следователно да се гарантира, че контрагентите използват само ЦК, които спазват установените в настоящия регламент изисквания. Тези изисквания не следва да възпрепятстват държавите-членки да приемат или да продължават да прилагат допълнителни изисквания по отношение на установените на тяхна територия ЦК, включително някои изисквания за лиценз съгласно Директива 2006/48/ЕО. Налагането на подобни допълнителни изисквания обаче не следва да засяга правото на ЦК, получили разрешение в други държави-членки или признати съгласно настоящия регламент, да предоставят клирингови услуги на клирингови членове и техните клиенти, установени в държавата-членка, която въвежда допълнителни изисквания, тъй като тези ЦК не са предмет на допълнителните изисквания и не са длъжни да ги спазват. До 30 септември 2014 г. ЕОЦКП следва да изготви доклад относно въздействието на прилагането на допълнителните изисквания от страна на държави-членки.
(51)
Преките правила относно предоставянето на разрешение и надзора на ЦК представляват важно последствие на задължението за клиринг на договори за извънборсови деривати. Целесъобразно е компетентните органи да запазят отговорност във връзка с всички аспекти на предоставянето на разрешение и надзора на ЦК, включително при проверка дали подалият заявление ЦК спазва изискванията на настоящия регламент и на Директива 98/26/ЕO на Европейския парламент и на Съвета от 19 май 1998 г. относно окончателността на сетълмента в платежните системи и в системите за сетълмент на ценни книжа (21), тъй като тяхната позиция е най-подходяща за ежедневно наблюдение на начина на функциониране на ЦК, редовни прегледи и при необходимост за предприемане на подходящи действия.
(52)
При риск от неплатежоспособност на ЦК фискална отговорност се носи основно от държавата-членка, в която този ЦК е установен. Следователно предоставянето на лиценз и надзорът на този ЦК се извършват от съответния компетентен орган на тази държава-членка. Все пак, тъй като клиринговите членове на ЦК, които може да са установени в различни държави-членки, ще са първите засегнати от неизпълнението на ЦК, е абсолютно задължително всички съответни компетентни органи и ЕОЦКП да участват в процеса на предоставяне на разрешение и надзор. Така ще бъдат избегнати противоречиви национални мерки или практики, а също и пречките за нормалното функциониране на вътрешния пазар. Освен това никакво предложение или действие на член на колегия от надзорници не следва пряко или косвено да подлага на дискриминация държава-членка или група държави-членки като място за клирингови услуги в каквато и да е валута. ЕОЦКП следва да участва във всяка колегия, за да гарантира последователното и правилно прилагане на настоящия регламент. ЕОЦКП следва да привлече компетентните органи от засегнатите държави-членки в процеса на изготвяне на препоръки и решения.
(53)
В светлината на ролята, отредена на колегиите, е важно всички съответни компетентни органи и членовете на ЕСЦБ да участват в изпълнението на задачите на колегиите. Колегията следва да се състои не само от компетентните органи, осъществяващи надзор над ЦК, но и от органите за надзор над образуванията, върху които дейността на този ЦК биха могли да окажат въздействие, а именно определени клирингови членове, места за търговия, оперативно съвместими ЦК и централните депозитари на ценни книжа. Членовете на ЕСЦБ, които отговарят за контрола на ЦК и оперативно съвместимите ЦК, както и членовете, които отговарят за емитирането на валутите на финансовите инструменти, преминаващи клиринг чрез ЦК, следва да могат да участват в колегията. Тъй като образуванията под надзор или контрол ще са установени в ограничен брой държави-членки, където функционира ЦК, за надзора или контрола на няколко от тези образувания може да отговаря един компетентен орган или член на ЕСЦБ. С цел осигуряване на гладко сътрудничество между всички членове на колегията следва да се установят подходящи процедури и механизми.
(54)
След като се приема, че създаването и функционирането на колегията се основава на писмено споразумение между всички нейни членове, и предвид чувствителния характер на въпроса, е уместно да им бъдат предоставени правомощията за определяне на процедурите за вземане на решения на колегията. Следователно подробните правила за процедурите за гласуване следва да са определени с писмено споразумение между всички членове на колегията. Същевременно, за да се намери подходящ баланс между интересите на всички съответни участници на пазара и държавите-членки, колегията следва да гласува в съответствие с общия принцип, че всеки член разполага с един глас, независимо от броя на функциите, които изпълнява съгласно настоящия регламент. За колегиите, съставени от 12 или по-малко членове, с глас следва да разполагат най-много двама членове на колегията от една и съща държава-членка, като всеки гласуващ член следва да разполага с един глас. За колегии, съставени от повече от 12 членове, с глас следва да разполагат най-много трима членове на колегията от една и съща държава-членка, като всеки гласуващ член следва да разполага с един глас.
(55)
Особеното положение на ЦК изисква колегиите да бъдат организирани и да функционират в съответствие с механизмите, специфични за надзора на ЦК.
(56)
Механизмите, предвидени с настоящия регламент, не съставляват прецедент за друго законодателство относно надзора и контрола на инфраструктурите на финансовите пазари, по-специално по отношение на условията за гласуване за отнасяне до ЕОЦКП.
(57)
ЦК не следва да получава лиценз, ако всички членове на колегията, с изключение на компетентните органи на държавата-членка, в която е установен ЦК, достигнат до съвместно становище по взаимно съгласие, че ЦК не следва да получи лиценз. Ако обаче достатъчно мнозинство от членовете на колегията са изразили отрицателно становище и някой от засегнатите компетентни органи, въз основа на това мнозинство от две трети от членовете на колегията, е отнесъл въпроса пред ЕОЦКП, компетентният орган на държавата-членка, в която е установен ЦК, следва да отложи решението си за предоставяне на лиценз до приемането на решение от ЕОЦКП по отношение на съответствието с правото на Съюза. Компетентните органи на държавата-членка, в която е установен ЦК, следва да съобразят решението си с решението на ЕОЦКП. Когато всички членове на колегията, с изключение на органите на държавата-членка, в която е установен ЦК, достигнат до съвместно становище, според което смятат, че изискванията не се изпълнени и че ЦК не следва да получи разрешение, компетентният орган на държавата-членка на установяване на ЦК следва да може да отнесе въпроса пред ЕОЦКП, който да вземе решение по съответствието с правото на Съюза.
(58)
Необходимо е да се подобрят разпоредбите за обмен на информация между компетентните органи, ЕОЦКП и други заинтересовани органи и да се подсилят взаимните задължения за помощ и сътрудничество. Поради нарастващата трансгранична дейност тези органи следва да обменят помежду си необходимата информация за упражняването на своите функции, така че да се гарантира ефективното изпълнение на настоящия регламент, включително в ситуации, в които нарушенията или съмненията за нарушения могат да са от значение за органите на две или повече държави-членки. Обменът на информация изисква строга професионална поверителност на данните. Вследствие широкото въздействие на договорите за извънборсови деривати е важно другите заинтересовани органи, в т.ч. данъчни органи и енергийни регулатори, да имат достъп до информацията, необходима за упражняването на техните функции.
(59)
С оглед на глобалния характер на финансовите пазари ЕОЦКП следва да бъде пряко отговорен за признаването на установените в трети държави ЦК, позволявайки им по този начин да предоставят клирингови услуги в рамките на Съюза, при условие че Комисията е потвърдила еквивалентността между правната и надзорната рамка на третата държава и тази на ЕС и че са изпълнени определени други условия. Следователно ЦК, установен в трета държава, който предоставя клирингови услуги на клирингови членове или места за търговия, установени в Съюза, следва да бъде признат от ЕОЦКП. Въпреки това, за да не се възпрепятства по-нататъшното развитие на дейностите, свързани с управление на трансгранични инвестиции в рамките на Съюза, ЦК от трета държава, който предоставя услуги на клиенти, установени в Съюза, чрез клирингов член, установен в трета държава, не следва да бъде признат от ЕОЦКП. В този контекст, за да се осигурят равни конкурентни условия на глобално равнище и финансова стабилност, особено важни ще бъдат споразуменията с основните международни партньори на Съюза.
(60)
На 16 септември 2010 г. Европейският съвет постигна съгласие относно необходимостта Съюзът да преследва своите интереси и да насърчава своите ценности по-решително и в дух на взаимност и взаимна изгода в контекста на външните отношения на Съюза, както и да предприема стъпки, наред с другото, за осигуряване на по-голям пазарен достъп за европейските предприятия и задълбочаване на регулаторното сътрудничество с основни търговски партньори.
(61)
Независимо от структурата си на собственост ЦК следва да разполагат с надеждни правила за управление, висш ръководен състав с добра репутация и независими членове на ръководния съвет, независимо от структурата на собствеността. Поне една трета, но не по-малко от двама членове на неговия съвет следва да са независими. Различните правила за управление и структури на собственост на ЦК могат обаче да повлияят на неговата готовност или способност да осъществява клиринг на определени продукти. Ето защо е целесъобразно независимите членове на ръководния съвет и на създадения от ЦК комитет за управление на риска да решават всички потенциални конфликти на интереси в рамките на ЦК. Клиринговите членове и клиентите трябва да бъдат представени по подходящ начин, тъй като решения, взети от ЦК, могат да им оказват въздействие.
(62)
ЦК може да възлага дейности на външни подизпълнители. Основни дейности, свързани с управлението на риска, не следва да бъдат възлагани на външни подизпълнителни, освен ако това е одобрено от компетентния орган.
(63)
Поради това изискванията за участие за ЦК следва да бъдат прозрачни, пропорционални и недискриминационни и да позволяват отдалечен достъп, когато това не излага ЦК на допълнителни рискове.
(64)
Клиентите на клиринговите членове, които извършват клиринг на договорите си за извънборсови деривати чрез ЦК, следва да бъдат добре защитени. Същинското ниво на защита зависи от нивото на отделяне, избрано от тези клиенти. Посредниците следва да отделят своите активи от активите на клиентите си. Ето защо ЦК следва да поддържат актуални и лесно разпознаваеми данни, за да се улесни прехвърлянето на позициите и активите на клиенти на клирингов член, който е в неизпълнение, към платежоспособен клирингов член или, според случая, организираната ликвидация на позициите на клиентите и връщането на излишъка от обезпечението на клиентите. Установените в настоящия регламент изисквания относно отделянето и преносимостта на позициите и активите на клиентите следователно трябва да имат предимство пред всички противоречащи законови, подзаконови и административни разпоредби на държавите-членки, които възпрепятстват страните при изпълнението на тези изисквания.
(65)
ЦК следва да разполага със стабилна рамка за управление на риска с цел контролиране на кредитните, ликвидните, операционните и други рискове, в т.ч. рисковете, които ЦК носи или поражда за други дружества вследствие на взаимозависимостта. ЦК следва да разполага с подходящи процедури и механизми в случай на неизпълнение от страна на клиринговите членове. За да се намали рискът от верижно разпространение на това неизпълнение, ЦК следва да разполага със строги изисквания за участие, да събира подходящи първоначални допълнителни обезпечения, да подържа гаранционен фонд и други финансови резерви за покриването на потенциалните загуби. С цел да се гарантира, че ЦК се ползва от достатъчно ресурси на текущ принцип, той следва да определи минимален размер, под който размерът на гаранционния фонд по принцип не пада. Това обаче не следва да ограничава възможността на ЦК да използва изцяло гаранционния фонд, за да покрие загубите, предизвикани от клирингов член, който е в неизпълнение.
(66)
При установяването на стабилна рамка за управление на риска ЦК следва да отчита своето потенциално рисково и икономическо въздействие върху клиринговите членове и техните клиенти. Въпреки че осъществяването на изключително стабилно управление на риска следва да остане основна цел на ЦК, той може да адаптира характеристиките си към конкретните дейности и рискови профили на клиентите на клиринговите членове и, ако счете за подходящо въз основа на критериите, посочени в регулаторните технически стандарти, които ЕОЦКП ще разработи, може да включи в обхвата на високоликвидните активи, приемани като обезпечение, най-малко парични средства, държавни облигации, облигации с покритие по смисъла на Директива 2006/48/ЕО, подлежащи на съответните намаления, гаранции, изискуеми при първо поискване, предоставяни от член на ЕСЦБ, гаранции на търговски банки при строги условия, по-специално свързани с кредитоспособността на гарант, и капиталовите връзки на гаранта с клиринговите членове на ЦК. Когато е целесъобразно, ЕОЦКП може също да признае златото като актив, който да бъде приет като обезпечение. ЦК следва да може да приема гаранции на търговски банки от нефинансови контрагенти, които изпълняват функциите на клирингови членове при строги условия за управление на риска.
(67)
Стратегиите на ЦК за управление на риска следва да бъдат достатъчно стабилни, за да се избегнат рискове за данъкоплатеца.
(68)
Исканията за допълнителни обезпечения и процентите, с които се намалява стойността на обезпечението, могат да имат проциклично въздействие. Поради това ЦК, компетентните органи и ЕОЦКП следва да приемат мерки за предотвратяване и контролиране на евентуалното проциклично въздействие на възприетите от ЦК процедури за управление на риска, ако това не вреди на устойчивостта и финансовата стабилност на ЦК.
(69)
Управлението на експозициите е ключов елемент от клиринговия процес. За предоставянето на клирингови услуги следва използваните ценови източници да са достъпни и приложими като цяло. Тези ценови източници следва да включват източниците, свързани с индексите, референтни за дериватите или други финансови инструменти.
(70)
Допълнителните обезпечения са първата защитна линия на ЦК. ЦК следва да инвестират получените допълнителни обезпечения по сигурен и благоразумен начин, като полагат специални усилия за осигуряване на подходящата защита на допълнителните обезпечения, за да бъде гарантирано тяхното своевременно връщане на изправните клирингови членове или на оперативно съвместим ЦК, когато събиращият тези допълнителни обезпечения ЦК се намира в неизпълнение.
(71)
От съществено значение за ЦК е достъпът до достатъчно ликвидни средства. Такива ликвидни средства могат да се получават чрез достъп до ликвидни средства на централна банка, до ликвидни средства на кредитоспособна и надеждна търговска банка или от комбинация от двете. Достъпът до ликвидни средства може да бъде вследствие на лиценз, предоставен в съответствие с член 6 от Директива 2006/48/ЕО, или на други подходящи споразумения. При оценяване на адекватността на ликвидните средства, особено при стресови ситуации, ЦК следва да отчита рисковете за получаване на ликвидност, ако се разчита единствено на кредитни линии от търговски банки.
(72)
С „Европейския кодекс на поведение при клиринг и сетълмент“ от 7 ноември 2006 г. бе създадена доброволна рамка за установяване на връзки между ЦК. Секторът на предоставяните след сключване на сделките услуги обаче остана фрагментиран на национално равнище, което оскъпява трансграничните сделки и затруднява хармонизацията. Поради това е нужно да се определят условията за сключване на споразумения за оперативна съвместимост между ЦК, когато тези споразумения не излагат ЦК на рискове, които не са управлявани по подходящ начин.
(73)
Споразуменията за оперативна съвместимост са важни за по-голяма интеграция на следпазарния сектор в рамките на Съюза и затова в тази област следва да бъдат предвидени правила. Тъй като споразуменията за оперативна съвместимост може да изложат ЦК на допълнителни рискове, ЦК следва да са получили лиценз да извършват клиринг в продължение на три години или да са признати в съответствие с настоящия регламент, или да са получили лиценз по предходния национален режим за даване на разрешение, преди компетентните органи да одобрят споразуменията за оперативна съвместимост. Освен това, с оглед на допълнителните усложнения, свързани със споразуменията за оперативна съвместимост между ЦК, осъществяващи клиринг на договори за извънборсови деривати, на настоящия етап е целесъобразно обхватът на споразуменията за оперативна съвместимост да бъде ограничен върху прехвърлими ценни книжа и инструменти на паричния пазар. При все това до 30 септември 2014 г. ЕОЦКП следва да предостави на Комисията отчет относно целесъобразността на разширяването на обхвата върху други финансови инструменти.
(74)
Регистрите на транзакции събират данни за регулаторни цели, които са от значение за органите във всички държави-членки. ЕОЦКП следва да поеме отговорността за регистрацията, отмяната на регистрация и надзора на регистрите на транзакции.
(75)
Тъй като регулаторите, ЦК и другите участници на пазара разчитат на поддържаните от регистрите на транзакции данни, трябва да бъде гарантирано, че тези регистри на транзакции спазват строги изисквания за оперирането със, съхранението и управлението на данните.
(76)
Необходима е прозрачност на цените, таксите и моделите за управление на риска, свързани с предоставяните от ЦК, техните членове и регистрите на транзакции услуги, за да могат участниците на пазара да направят информиран избор.
(77)
За да изпълнява ефективно задълженията си, ЕОЦКП следва да може да изисква, с обикновено искане или с решение, цялата необходима информация от регистрите на транзакции, от свързани трети страни и от трети страни, към които регистрите на транзакции са изнесли оперативни функции или дейности. Ако ЕОЦКП изиска информацията с обикновено искане, лицето, от което се изисква информацията, не е задължено да я предостави, но при доброволен отговор предоставената информация не следва да бъде неточна или подвеждаща. Информацията следва да бъде предоставяна без забавяне.
(78)
Без да се засягат случаите, обхванати от наказателното или данъчното право, компетентните органи, ЕОЦКП, институции или физически или юридически лица, различни от компетентните органи, които получават поверителна информация, следва да я използват единствено при изпълнението на задълженията си и за упражняването на функциите си. Това обаче не следва да пречи на националните институции, които отговарят за предотвратяването, разследването или коригирането на случаи на лошо администриране, да изпълняват своите функции в съответствие с националното право.
(79)
С цел да изпълнява ефективно своите надзорни правомощия ЕОЦКП следва да е в състояние да извършва разследвания и проверки на място.
(80)
ЕОЦКП следва да може да делегира конкретни надзорни задачи на компетентните органи на държавите-членки, например когато дадена надзорна задача изисква познания и опит относно местните условия, които могат да бъдат предоставени по-лесно на национално равнище. ЕОЦКП следва да може да делегира изпълнението на конкретни задачи по разследване и проверки на място. Преди да делегира задачите, ЕОЦКП следва да се консултира със съответния компетентен орган относно подробните условия, свързани с подобно делегиране на задачи, включително относно обхвата на задачата, която ще се делегира, графика за изпълнение на задачата и предоставянето на необходимата информация от и на ЕОЦКП. ЕОЦКП следва да осигури компенсация за компетентните органи, които изпълняват делегирани задачи, в съответствие с регламент за таксите, който предстои да бъде приет от Комисията чрез делегиран акт. ЕОЦКП не следва да може да делегира правомощието по приемане на решения относно регистрация.
(81)
Необходимо е да се гарантира, че компетентните органи могат да изискат от ЕОЦКП да провери дали са изпълнени условията за отмяна на регистрация на даден регистър на транзакции. ЕОЦКП следва да прецени тези искания и да вземе подходящите мерки.
(82)
ЕОЦКП следва да може да налага периодични имуществени санкции с цел регистрите на транзакции да бъдат принудени да прекратят установеното нарушение, да предоставят пълната и вярна информация, изискана от ЕОЦКП, или да допуснат провеждането на разследване или проверка на място.
(83)
ЕОЦКП следва също да може да налага глоби на регистрите на транзакции, ако установи, че са извършили умишлено или поради небрежност нарушение на настоящия регламент. Глобите следва да се налагат в зависимост от тежестта на нарушенията. Нарушенията следва да бъдат разделени в различни групи, за които да бъдат определени специални глоби. За определяне на глобата за конкретно нарушение ЕОЦКП следва да използва двуетапна методология, състояща се от определянето на базов размер, и при необходимост, корекция на този базов размер с определени коефициенти. Основният размер на глобата следва да се определя при отчитане на годишния оборот на съответния регистър на транзакции, а корекциите следва да се правят чрез увеличаване или намаляване на основния размер посредством прилагането на съответните коефициенти съгласно настоящия регламент.
(84)
Настоящият регламент следва да определи коефициенти във връзка с утежняващи или смекчаващи обстоятелства, за да може ЕОЦКП да разполага с необходимите инструменти за определяне на глоба, която е пропорционална на тежестта на извършеното от регистъра на транзакции нарушение, като се отчитат обстоятелствата, при които то е било извършено.
(85)
Преди да вземе решение за налагане на глоба или на периодични финансови санкции, ЕОЦКП следва да даде на лицата, по отношение на които е започнало съответно производство, възможност да бъдат изслушани, за да се спази тяхното право на защита.
(86)
ЕОЦКП следва да се въздържа от налагане на глоби или периодични финансови санкции, когато в резултат от наказателно производство съгласно националното право има влязла в сила предишна оправдателна или осъдителна присъда, основана на същите или на еднакви по същество факти.
(87)
Решенията на ЕОЦКП за налагане на глоби и периодични финансови санкции следва да могат да бъдат изпълнявани принудително и принудителното им изпълнение следва да се урежда от гражданскопроцесуалните норми, които са в сила в държавата, на чиято територия се развива производството. Гражданскопроцесуалните норми следва да не включват наказателнопроцесуални норми, но биха могли да включват административнопроцесуални норми.
(88)
В случай на нарушение, извършено от регистър на транзакции, ЕОЦКП следва да разполага с правомощия да взема редица надзорни мерки, включително мерки, които налагат на регистъра на транзакции да прекрати нарушението, и като крайна мярка - да отмени регистрацията, когато регистърът на транзакции е извършил тежко нарушение или повече от едно нарушение на настоящия регламент. Надзорните мерки следва да се прилагат от ЕОЦКП, като се отчитат естеството и тежестта на нарушението, и следва да са съобразени с принципа на пропорционалност. Преди да вземе решение за надзорни мерки, ЕОЦКП следва да даде възможност на лицата, срещу които има открито производство, да бъдат изслушани, за да се спази тяхното право на защита.
(89)
От съществено значение е държавите-членки и ЕОЦКП да защитават правото на физическите лица на поверителност при обработката на лични данни в съответствие с Директива 95/46/ЕО на Европейския парламент и на Съвета от 24 октомври 1995 г. за защита на физическите лица при обработването на лични данни и за свободното движение на тези данни (22) и с Регламент (ЕО) № 45/2001 на Европейския парламент и на Съвета от 18 декември 2000 г. относно защитата на лицата по отношение на обработката на лични данни от институции и органи на Общността и за свободното движение на такива данни (23).
(90)
Важно е да се осигури международната конвергенция на изискванията за ЦК и регистрите на транзакции. В настоящия регламент се спазват съществуващите препоръки, разработени от Комитета по плащания и системи за сетълмент (КПСС) и Международната организация за контрол на ценните книжа (МОКЦК), като се отчита, че принципите на КПСС-МОКЦК за инфраструктурата на финансовите пазари, включително ЦК, бяха установени на 16 април 2012 г. Той създава рамка на Съюза за безопасното функциониране на ЦК. ЕОЦКП следва да отчита съществуващите стандарти и бъдещото им развитие, когато подготвя или предлага да се преразгледат регулаторните технически стандарти и предвидените в регламента насоки и препоръки.
(91)
Правомощията да приема актове в съответствие с член 290 от Договора за функционирането на Европейския съюз (ДФЕС) следва да бъдат делегирани на Комисията по отношение на изменението на списъка с образувания, които са изключени от обхвата на настоящия регламент, допълнителни процедурни правила, свързани с налагането на глоби или периодични финансови санкции, включително разпоредби относно правото на защита, сроковете, събирането на глоби или периодични финансови санкции и давностните срокове за налагането и принудителното изпълнение на финансови санкции или глоби; мерки за изменение на приложение II с цел отчитане на настъпили тенденции на финансовите пазари; допълнително уточняване на вида на таксите, услугите, за които се дължат такси, размера на таксите и начина на тяхното плащане. От особена важност е по време на подготвителната си работа Комисията да проведе подходящи консултации, включително на експертно равнище. При подготовката и изготвянето на делегирани актове Комисията следва да осигури едновременното и навременното предаване на съответните документи по подходящ начин на Европейския парламент и на Съвета.
(92)
С цел да се осигури последователно хармонизиране на Комисията следва да бъдат делегирани правомощия да приема проекта на ЕНО за регулаторни технически стандарти в съответствие с членове 10-14 от регламенти (ЕС) № 1093/2010, № (ЕС) 1094/2010 и № (ЕС) 1095/2010 за прилагането на раздел В, точки 4-10 от приложение I към Директива 2004/39/ЕО за целите на настоящия регламент и за да конкретизира: договорите за извънборсови деривати, за които се смята, че оказват пряко, значимо и предвидимо въздействие в рамките на Съюза или случаите, когато е необходимо или подходящо да се предотврати заобикалянето на разпоредба от настоящия регламент; видовете непреки договорни споразумения, които отговарят на условията, посочени в настоящия регламент; класовете договори за извънборсови деривати, които следва да подлежат на задължение за клиринг, датата или датите, от които задължението за клиринг поражда действие, включително поетапно влизане в сила при категориите контрагенти, за които се прилага задължението за клиринг, и минималния остатъчен срок до падежа на договорите за извънборсови деривати, сключени или подновени преди датата, на която задължението за клиринг поражда действие; техническите детайли, които следва да бъдат включени в уведомление до ЕОЦКП от страна на компетентен орган относно издадено от него разрешение на ЦК да извърши клиринг на клас от договори за извънборсови деривати; особени класове договори за извънборсови деривати, степента на стандартизация на договорните условия и оперативните процеси, обема и ликвидността, и наличието на безпристрастна, надеждна и общоприета ценова информация; техническите детайли, които следва да бъдат включени в регистъра на ЕОЦКП на класовете договори за извънборсови деривати, подлежащи на задължението за клиринг; техническите детайли и видовете отчети за различните класове деривати; критерии за определяне на договорите за извънборсови деривати, за които обективно може да се измери, че намаляват рисковете, пряко свързани с търговската дейност или дейността във връзка с финансирането на операциите, и стойностите на клиринговите прагове, процедурите и механизмите, свързани с техниките за намаляване на риска за договори за извънборсови деривати, които не са преминали клиринг чрез ЦК; процедурите за управление на риска, включително изискваните нива и вид обезпечения и споразумения за обособяването им и изискваното ниво на капитал; понятието „фрагментиране на ликвидността“; изисквания относно капитала, неразпределената печалба и резервите на ЦК; минималното съдържание на правилата и механизмите за управление на ЦК; техническите детайли за данните и информацията, които ЦК следва да съхраняват; минималното съдържание и изисквания към политиките на ЦК за непрекъснатост на стопанската дейност и към плана за възстановяване при катастрофални събития; подходящия процент и времевия хоризонт за периода на ликвидация и изчисляването на променливостта за минали периоди, които следва да се вземат предвид за различните класове финансови инструменти, като се отчита целта за намаляване на процикличното действие и условията, при които практиките на изчисляване на допълнителни обезпечения могат да се прилагат; рамката за определяне на неблагоприятни, но приемливи пазарни условия, които следва да се използват при определяне на размера на гаранционния фонд и ресурсите на ЦК; методологията за изчисляване и поддържане на размера на собствените ресурси на ЦК; вида обезпечение, което може да се смята за високоликвидно, като например парични средства, злато, държавни и висококачествени корпоративни облигации, обезпечени облигации, и процентите, с които се отбива от пазарната стойност на обезпечението, както и условията, при които гаранции от търговски банки могат да бъдат приемани като обезпечение; финансовите инструменти, които могат да се смятат за високоликвидни с минимален кредитен и пазарен риск, споразумения с висока степен на сигурност и граници на концентрация; видовете стрес тестове, които да бъдат извършвани от ЦК за различните класове финансови инструменти и портфейли, участието на клирингови членове или други страни в тестовете, честотата и момента на извършване на тестовете и основната информация, която ЦК следва да оповестява относно своя модел за управление на рисковете и за допусканията, използвани при извършване на стрес тестовете; техническите детайли относно заявленията до ЕОЦКП за регистрация на регистри на транзакции; честотата и техническите детайли, в които регистрите на транзакции следва да оповестяват информация, свързана със съвкупните позиции за всеки клас договори за извънборсови деривати; и оперативните стандарти, необходими за агрегиране и сравняване на данните между регистрите на транзакции.
(93)
Всяко задължение, произтичащо от настоящия регламент, което предстои да бъде въведено чрез делегирани актове или актове за изпълнение, приети съгласно член 290 или член 291 от ДФЕС, следва да се разбира като приложимо само от датата, на която тези актове пораждат действие.
(94)
В рамките на разработването на технически насоки и регулаторни технически стандарти, и по-специално при установяването на клиринговия праг за нефинансови контрагенти съгласно настоящия регламент ЕОЦКП следва да провежда публични изслушвания на пазарните участници.
(95)
С цел осигуряване на еднообразни условия за прилагане на настоящия регламент на Комисията следва да бъдат поверени изпълнителни правомощия. Тези правомощия следва да бъдат упражнявани в съответствие с Регламент (ЕС) № 182/2011 на Европейския парламент и на Съвета от 16 февруари 2011 г. за установяване на общите правила и принципи относно реда и условията за контрол от страна на държавите-членки върху упражняването на изпълнителните правомощия от страна на Комисията (24).
(96)
Комисията следва да наблюдава и преценява необходимостта от подходящи мерки за осигуряване на съгласувано и ефективно прилагане и разработване на подзаконови разпоредби, стандарти и практики, попадащи в обхвата на настоящия регламент, като взема предвид резултатите от работата на съответните международни форуми.
(97)
С оглед на правилата във връзка със системите за оперативна съвместимост бе счетено за целесъобразно да бъде изменена Директива 98/26/ЕО, за да се защитят правата на системния оператор, предоставящ обезпечение на приемащ системен оператор, при процедура по несъстоятелност, открита срещу този приемащ системен оператор.
(98)
За да се улеснят ефективният клиринг, съхранението на данни, сетълментът и плащането, ЦК и регистрите на транзакции следва да включват в своите процедури за комуникация с участниците и пазарните инфраструктури, с които имат интерфейс, съответните международни процедури за комуникация и стандарти за изпращане на съобщения и референтни данни.
(99)
Тъй като целите на настоящия регламент, по-точно установяване на еднообразни изисквания по отношение на договорите за извънборсови деривати и за изпълнението на дейностите на ЦК и регистрите на транзакции, не могат да бъдат постигнати в достатъчна степен от държавите-членки и поради обхвата на действието могат да бъдат по-добре постигнати на равнището на Съюза, Съюзът може да приеме мерки в съответствие с принципа на субсидиарност, уреден в член 5 от Договора за Европейския съюз. В съответствие с принципа на пропорционалност, уреден в същия член, настоящият регламент не надхвърля необходимото за постигане на тези цели,
ПРИЕХА НАСТОЯЩИЯ РЕГЛАМЕНТ:
ДЯЛ I
ПРЕДМЕТ, ПРИЛОЖНО ПОЛЕ И ОПРЕДЕЛЕНИЯ
Член 1
Предмет и приложно поле
1. С настоящия регламент се установяват изисквания за клиринг и двустранно управление на риска за договорите за извънборсови деривати, изисквания за отчитане за договори за деривати и единни изисквания за изпълнението на дейностите на централните контрагенти (ЦК) и регистрите на транзакции.
2. Настоящият регламент се прилага за ЦК и техните клирингови членове, финансовите контрагенти и регистрите на транзакции. Той се прилага и за нефинансовите контрагенти и местата за търговия, когато това е предвидено.
3. Дял V от настоящия регламент се прилага само за прехвърлимите ценни книжа и инструментите на паричния пазар по смисъла на член 4, параграф 1, точка 18, букви а) и б) и точка 19 от Директива 2004/39/ЕО.
4. Настоящият регламент не се прилага по отношение на:
а)
членовете на ЕСЦБ и други институции на държавите-членки, изпълняващи аналогични функции, както и други публични институции на Съюза, отговорни за или участващи в управлението на държавния дълг;
б)
Банката за международни разплащания.
5. С изключение на задължението за отчитане съгласно член 9, настоящият регламент не се прилага за следните образувания:
а)
многостранните банки за развитие, изброени в приложение VI, част 1, раздел 4.2 от Директива 2006/48/ЕО;
б)
образуванията в публичния сектор по смисъла на член 4, точка 18 от Директива 2006/48/ЕО, собственост на централни правителства и изрично гарантираните от централните правителства;
в)
Европейския инструмент за финансова стабилност и Европейския механизъм за стабилност.
6. На Комисията се предоставят правомощията за приемане на делегирани актове съгласно член 82 за изменение на списъка, съдържащ се в параграф 4 от настоящия член.
За тази цел Комисията представя на Европейския парламент и на Съвета не по-късно от 17 ноември 2012 г. доклад, в който се оценява международното третиране на публични органи, отговорни за или участващи в управлението на държавния дълг и на централните банки.
В доклада се включва сравнителен анализ на третирането на тези органи и на централните банки в правната рамка на значителен брой трети държави, включително поне трите най-важни юрисдикции по отношение на обема на търгуваните договори и стандартите за управление на риска, приложими към транзакции с деривати, сключени от тези органи и от централните банки в тези юрисдикции. Ако докладът заключи, че е необходимо, особено по отношение на сравнителния анализ, освобождаване на монетарните задължения на тези централни банки на трети държави от задължението за клиринг и отчетност, Комисията ги добавя в списъка, установен в параграф 4.
Член 2
Определения
За целите на настоящия регламент се прилагат следните определения:
1)
„ЦК“ означава юридическо лице, което посредничи между страните по договори, търгувани на един или повече финансови пазари, действайки като купувач по отношение на всеки продавач и като продавач по отношение на всеки купувач;
2)
„регистър на транзакции“ означава юридическо лице, което централизирано събира и поддържа данни за деривати;
3)
„клиринг“ означава процесът на установяване на позиции, включително изчисляването на нетните задължения, и гарантиране на наличността на финансови инструменти, парични средства или и на двете с цел обезпечаване на експозициите, възникнали в резултат на тези позиции;
4)
„място за търговия“ означава система, администрирана от инвестиционен посредник или от пазарен оператор съгласно определенията в член 4, параграф 1, точки 1 и 13 от Директива 2004/39/ЕО, които не са системни интернализатори в рамките на определението в член 4, параграф 1, точка 7, която обединява интереси за покупка или продажба на финансови инструменти в системата по начин, който води до сключване на договор в съответствие с дялове II и III от същата директива;
5)
„деривати“ или „договор за деривати“означава финансов инструмент, посочен в раздел В, точки 4-10 от приложение I към Директива 2004/39/ЕО и приложен съгласно членове 38 и 39 от Регламент (ЕО) № 1287/2006;
6)
„клас деривати“ означава подгрупа от деривати, които имат еднакви и основни характеристики, включително най-малко връзката с базовия актив, типа на базовия актив и валутата на номинала. Деривати, принадлежащи към един и същ клас, могат да имат различен срок до падежа;
7)
„извънборсов дериват“ или „извънборсов договор за дериват“ означава договор за дериват, чието изпълнение не се извършва на регулиран пазар по смисъла на член 4, параграф 1, точка 14 от Директива 2004/39/ЕО или на пазар в трета държава, считан за еквивалентен на регулиран пазар съгласно член 19, параграф 6 от Директива 2004/39/ЕО;
8)
„финансов контрагент“ означава инвестиционен посредник с разрешение съгласно Директива 2004/39/ЕО, кредитна институция с разрешение съгласно Директива 2006/48/ЕО, застрахователно предприятие с разрешение съгласно Директива 73/239/ЕИО, животозастрахователно предприятие с разрешение съгласно Директива 2002/83/ЕО, презастрахователно предприятие с разрешение съгласно Директива 2005/68/ЕО, предприятие за колективно инвестиране в прехвърлими ценни книжа (ПКИПЦК) и, където е уместно, неговото управително дружество с разрешение съгласно Директива 2009/65/ЕО, институция за професионално пенсионно осигуряване по смисъла на член 6, буква а) от Директива 2003/41/ЕО и фонд за алтернативни инвестиции, управляван от лицата, управляващи фондове за алтернативни инвестиции, получили разрешение или регистрирани съгласно Директива 2011/61/ЕС;
9)
„нефинансови контрагенти“ означава установени в Съюза предприятия, различни от образуванията, посочени в точки 1 и 8;
10)
„пенсионен план“ означава:
а)
институции за професионално пенсионно осигуряване по смисъла на член 6, буква а) от Директива 2003/41/ЕО, включително оправомощените образувания, които отговарят за управлението на такива институции и които действат от тяхно име, както е посочено в член 2, параграф 1 от същата директива, както и юридически лица, създадени за целите на инвестирането от подобни институции и действащи единствено и изключително в техен интерес;
б)
дейностите в областта на професионалното пенсионно осигуряване на институциите, посочени в член 3 от Директива 2003/41/ЕО;
в)
дейностите в областта на професионалното пенсионно осигуряване, осъществявани от животозастрахователните предприятия, обхванати от Директива 2002/83/ЕО, при условие че всички активи и задължения, съответстващи на дейността, се обособяват, управляват се и се организират отделно от другите дейности на застрахователното предприятие, без никаква възможност за прехвърляне;
г)
други оправомощени и подлежащи на надзор образувания или договорености, които действат единствено в национален мащаб, при условие че:
i)
са признати от националното законодателство; и
ii)
основната им цел е да осигуряват пенсионни плащания;
11)
„кредитен риск от контрагента“ означава рискът от неизпълнение от страна на контрагента преди окончателния сетълмент на паричните потоци по транзакцията;
12)
„споразумение за оперативна съвместимост“ означава споразумение между два или повече ЦК за междусистемно извършване на транзакции;
13)
„компетентен орган“ означава компетентният орган в законодателството, посочено в точка 8 от настоящия член, компетентният орган, посочен в член 10, параграф 5, или органът който се определя от всяка държава-членка съгласно член 22;
14)
„клирингов член“ означава предприятие, което участва в ЦК и което е отговорно за изпълнението на финансовите задължения, произтичащи от това участие;
15)
„клиент“ означава предприятие, намиращо се в договорни отношения с клирингов член на ЦК, вследствие на което това предприятие може да осъществява клиринг на своите транзакции с този ЦК;
16)
„група“ означава групата от предприятия, състояща се от предприятие майка и неговите дъщерни предприятия по смисъла на членове 1 и 2 от Директива 83/349/ЕИО, или групата от предприятия, посочена в член 3, параграф 1 и член 80, параграфи 7 и 8 от Директива 2006/48/ЕО;
17)
„финансова институция“ означава предприятие, различно от кредитната институция, чиято основна дейност е да придобива активи или да извършва една или повече от дейностите, посочени в точки от 2 до 12 от приложение I към Директива 2006/48/ЕО;
18)
„финансова холдингова компания“ означава финансова институция, чиито дъщерни предприятия са изключително или главно кредитни институции или финансови институции, като поне едно от тези дъщерни предприятия е кредитна институция и което не е смесена финансова холдингова компания по смисъла на член 2, параграф 15 от Директива 2002/87/ЕО на Европейския парламент и на Съвета от 16 декември 2002 г. относно допълнителния надзор на кредитните институции, застрахователните предприятия и на инвестиционните посредници, принадлежащи към един финансов конгломерат (25);
19)
„предприятие за спомагателни услуги“ означава предприятие, чиято основна дейност включва притежаване или управление на собственост, управление на услуги за обработка на информация или друга подобна дейност, която е спомагателна за основната дейност на една или повече кредитни институции;
20)
„квалифицирано дялово участие“ означава всяко пряко или непряко дялово участие в ЦК или регистър на транзакции, което представлява поне 10 % от капитала или от правата на глас по смисъла на членове 9 и 10 от Директива 2004/109/ЕО на Европейския парламент и на Съвета от 15 декември 2004 г. относно хармонизиране изискванията за прозрачност по отношение на информацията за издателите, чиито ценни книжа са допуснати за търгуване на регулиран пазар (26), като се отчитат условията за тяхното сумиране, предвидени в член 12, параграфи 4 и 5 от същата директива, или което прави възможно упражняването на значително влияние над ръководството на ЦК, в който е това дялово участие;
21)
„предприятие майка“ означава предприятие майка съгласно описанието в членове 1 и 2 от Директива 83/349/ЕИО;
22)
„дъщерно предприятие“ означава дъщерно предприятие съгласно описанието в членове 1 и 2 от Директива 83/349/ЕИО, включително дъщерно предприятие на дъщерно предприятие на основното предприятие майка;
23)
„контрол“ означава връзка между предприятие майка и дъщерно предприятие съгласно описанието в член 1 от Директива 83/349/ЕИО;
24)
„тесни връзки“ означава ситуация, при която две или повече физически или юридически лица са свързани чрез:
а)
участие чрез притежаването, пряко или чрез контрол, на 20 % или повече от правата на глас или капитала на дадено предприятие; или
б)
контрол или подобна връзка между всяко физическо или юридическо лице и предприятие или дъщерно предприятие на дъщерно предприятие се счита също за дъщерно предприятие на предприятието майка, което е начело на тези предприятия.
Ако две или повече физически или юридически лица са постоянно свързани с едно и също лице чрез контрол, се счита също, че между тях съществува тясна връзка.
25)
„капитал“ означава записан капитал по смисъла на член 22 от Директива 86/635/ЕИО на Съвета от 8 декември 1986 г. относно годишните счетоводни отчети и консолидираните счетоводни отчети на банки и други финансови институции (27), доколкото същият е бил внесен, включително сметките за премийни резерви. Той напълно покрива загубите, възникнали при обичайната дейност, и при несъстоятелност или ликвидация има ред след всички останали вземания;
26)
„резерви“ са резерви по смисъла на член 9 от Четвърта директива 78/660/ЕИО на Съвета от 25 юли 1978 г., приета на основание член 54, параграф 3, буква ж) от Договора относно годишните счетоводни отчети на някои видове предприятия (28), както и печалбите и загубите, пренесени в резултат на прилагането на окончателните печалби или загуби;
27)
„ръководен съвет“ е управителният или надзорният съвет, или и двата в съответствие с националното дружествено право;
28)
„независим член на ръководния съвет“ е член на ръководния съвет, който не е в делови, семейни или други отношения, водещи до конфликт на интереси със съответния ЦК, или акционерите с контролиращо участие, или с клиринговите членове, или тяхното ръководство, и който не е имал такива отношения през петте години, предшестващи неговото участие в съвета;
29)
„висш ръководен състав“ е лицето или лицата, които ефективно ръководят дейността на ЦК или регистъра на транзакциите, и изпълнителният член или членове на ръководния съвет.
Член 3
Вътрешногрупови транзакции
1. По отношение на нефинансов контрагент вътрешногрупова транзакция е договор за извънборсови деривати, сключен с друг контрагент, който е част от същата група, при условие че двамата контрагенти са обект на една и съща пълна консолидация и подлежат на подходящи централизирани процедури за оценка, измерване и контрол на риска и че този контрагент е установен в Съюза или, ако е установен в трета държава, Комисията е приела акт за изпълнение съгласно член 13, параграф 2 по отношение на същата трета държава.
2. По отношение на финансов контрагент вътрешногрупова транзакция е всяко едно от следните:
а)
договор за извънборсови деривати, сключен с друг контрагент, който е част от същата група, при условие че са спазени следните условия:
i)
финансовият контрагент е установен в Съюза или, ако е установен в трета държава, Комисията е приела акт за изпълнение в съответствие с член 13, параграф 2 по отношение на същата трета държава;
ii)
другият контрагент е финансов контрагент, финансово холдингово дружество, финансова институция или предприятие за спомагателни услуги, подлежащи на съответни пруденциални изисквания;
iii)
двата контрагента са обект на една и съща пълна консолидация; и
iv)
двата контрагента са обект на подходящи централизирани процедури за оценка, измерване и контрол на риска;
б)
договор за извънборсови деривати, сключен с друг контрагент, когато и двата контрагента са част от една и съща институционална защитна схема, посочена в член 80, параграф 8 от Директива 2006/48/ЕО, при условие че е изпълнено условието в буква а), подточка ii) от настоящия параграф;
в)
договор за извънборсови деривати, сключен между кредитни институции, свързани с един и същ централен орган, или между такава кредитна институция и централния орган, както е посочено в член 3, параграф 1 от Директива 2006/48/ЕО; или
г)
договор за извънборсови деривати, сключен с нефинансов контрагент, който е част от същата група, при условие че двамата контрагенти са обект на една и съща пълна консолидация и подлежат на подходящи централизирани процедури за оценка, измерване и контрол на риска и че този контрагент е установен в юрисдикция в Съюза или в трета държава, за която Комисията е приела акт за изпълнение, както е посочено в член 13, параграф 2 по отношение на същата трета държава.
3. За целите на настоящия член се приема, че контрагентите са включени в същата консолидация, когато и двата контрагента са или:
а)
включени в консолидация съгласно Директива 83/349/ЕИО или международните стандарти за финансово отчитане (МСФО), приети съгласно Регламент (ЕО) № 1606/2002, или, във връзка с група, чието предприятие майка е със седалище в трета държава съгласно общоприетите счетоводни принципи на трета държава, определени като еквивалентни на МСФО, в съответствие с Регламент (ЕО) № 1569/2007 (или счетоводните стандарти на трета държава, чието използване е позволено съгласно член 4 от същия регламент); или
б)
обхванати от същия консолидиран надзор съгласно Директива 2006/48/ЕО или Директива 2006/49/ЕО или, във връзка с група, чието предприятие майка е със седалище в трета държава, същия консолидиран надзор от компетентен орган на трета държава, потвърден като еквивалентен на уреждания от принципите, установени в член 143 от Директива 2006/48/ЕО или в член 2 от Директива 2006/49/ЕО.
ДЯЛ II
КЛИРИНГ, ОТЧЕТНОСТ И НАМАЛЯВАНЕ НА РИСКА НА ИЗВЪНБОРСОВИТЕ ДЕРИВАТИ
Член 4
Задължение за клиринг
1. Контрагентите извършват клиринг на всички договори за извънборсови деривати, спадащи към клас деривати, за които се отнася задължението за клиринг в съответствие с член 5, параграф 2, когато тези договори отговарят на двете посочени по-долу условия:
а)
били са сключени по един от следните начини:
i)
между два финансови контрагента;
ii)
между финансов контрагент и нефинансов контрагент, който отговаря на условията, посочени в член 10, параграф 1, буква б);
iii)
между два нефинансови контрагента, които отговарят на условията, посочени в член 10, параграф 1, буква б);
iv)
между финансов контрагент или нефинансов контрагент, който отговаря на условията, посочени в член 10, параграф 1, буква б), и образувание, установено в трета държава, за което би съществувало задължение за клиринг, ако е било установено в Съюза; или
v)
между две образувания, установени в една или няколко трети държави, които биха били обект на задължението за клиринг, ако бяха установени в Съюза, при условие че договорът оказва пряко, значително и предвидимо въздействие в рамките на Съюза или в случай че такова задължение е необходимо или подходящо за предотвратяване на избягването на която и да било от разпоредбите на настоящия регламент; и
б)
се сключват или подновяват или:
i)
на датата, на която задължението за клиринг поражда действие или след нея; или
ii)
на датата на уведомяване или след нея, както е посочено в член 5, параграф 1, но преди датата, на която задължението за клиринг поражда действие, ако договорите имат остатъчен срок до падежа, който е по-дълъг от минималния остатъчен срок до падежа, определен от Комисията в съответствие с член 5, параграф 2, буква в).
2. Без да се засягат техниките за намаляване на риска съгласно член 11, договорите за извънборсови деривати, които са вътрешногрупови транзакции, описани в член 3, не подлежат на задължението за клиринг.
Освобождаването, предвидено в първа алинея, се прилага единствено:
а)
ако два контрагента, установени в Съюза и принадлежащи към същата група, първо са уведомили в писмен вид своите съответни компетентни органи, че възнамеряват да се ползват от освобождаването за сключените помежду им договори за извънборсови деривати. Уведомяването се извършва не по-малко от 30 календарни дни преди използването на изключението. В рамките на 30 календарни дни след получаването на уведомлението компетентните органи могат да възразят срещу ползването на това освобождаване, ако транзакциите между контрагентите не отговарят на условията, посочени в член 3, без да се нарушава правото на компетентните органи да възразят след изтичането на 30-дневния срок, ако тези условия вече не са изпълнени. Ако между компетентните органи има разногласия, ЕОЦКП може в съответствие с правомощията си по член 19 от Регламент (ЕС) № 1095/2010 да им съдейства да постигнат споразумение;
б)
за договори за извънборсови деривати между два контрагента, принадлежащи към същата група и установени в държава-членка и трета държава, ако на контрагента, установен в Съюза, е било разрешено да приложи освобождаването от компетентния му орган в рамките на 30 календарни дни, след като е бил уведомен от контрагента, установен в Съюза, при условие че условията по член 3 са изпълнени. Компетентният орган уведомява ЕОЦКП за това решение.
3. Договорите за извънборсови деривати, които подлежат на задължението за клиринг съгласно параграф 1, подлежат на клиринг чрез ЦК, който е получил разрешение съгласно член 14 или е признат съгласно член 25 да извършва клиринг на този клас извънборсови деривати и който е в списъка на регистъра в съответствие с член 6, параграф 2, буква б).
За тази цел контрагентът следва да е клирингов член, клиент или да сключва непреки споразумения за клиринг с клирингов член, при условие че тези споразумения не увеличават риска на контрагента и гарантират, че активите и позициите на контрагента се ползват от защита с еквивалентен ефект на посочената в членове 39 и 48.
4. За да се гарантира последователното прилагане на настоящия член, ЕОЦКП разработва проекти на регулаторни технически стандарти, в които се определят договорите, за които се счита, че имат пряко, значимо и предвидимо въздействие в рамките на Съюза или случаите, когато е необходимо или подходящо да се предотврати избягването на която и да било от разпоредбите на настоящия регламент съгласно параграф 1, буква а), подточка v), както и видовете непреки договорни споразумения, които отговарят на условията по параграф 3, втора алинея.
ЕОЦКП представя на Комисията тези проекти на регулаторни технически стандарти до 30 септември 2012 г.
На Комисията се делегира правомощието за приемане на посочените в първата алинея регулаторни технически стандарти в съответствие с членове 10-14 от Регламент (ЕС) № 1095/2010.
Член 5
Процедура по задължението за клиринг
1. Когато компетентен орган предоставя разрешение на ЦК за осъществяване на клиринг на даден клас извънборсови деривати съгласно член 14 или 15, той незабавно уведомява ЕОЦКП за това разрешение.
За да се гарантира последователното прилагане на настоящия член, ЕОЦКП разработва проекти на регулаторни технически стандарти, определящи техническите детайли, които да бъдат включени в уведомленията, посочени в първа алинея.
ЕОЦКП представя на Комисията тези проекти на регулаторни технически стандарти до 30 септември 2012 г.
На Комисията се делегира правомощие за приемане на посочените във втора алинея регулаторни технически стандарти съгласно членове 10-14 от Регламент (ЕС) № 1095/2010.
2. В рамките на шест месеца след получаване на уведомление в съответствие с параграф 1 или след завършване на процедурата по признаването, посочена в член 25, ЕОЦКП, след като проведе публична консултация и след като се консултира с ЕССР и по целесъобразност с компетентните органи на трети държави, разработва и предоставя за одобрение от Комисията проекти на регулаторни технически стандарти, в които се уточняват:
а)
класът извънборсови деривати, който следва да подлежи на задължението за клиринг, посочено в член 4;
б)
датата(ите), на която(ито) задължението за клиринг поражда действие, включително всяко поетапно изпълнение и категориите контрагенти, подлежащи на това задължение; и
в)
минималният остатъчен срок до падежа на договорите за извънборсови деривати съгласно член 4, параграф 1, буква б), подточка ii).
На Комисията се делегира правомощие за приемане на посочените в първа алинея регулаторни технически стандарти в съответствие с членове 10-14 от Регламент (ЕС) № 1095/2010.
3. ЕОЦКП по своя собствена инициатива, след като проведе публична консултация и след като се консултира с ЕССР и по целесъобразност с компетентните органи на трети държави, определя в съответствие с критериите, изложени в параграф 4, букви а), б) и в), и съобщава на Комисията класовете деривати, които следва да подлежат на задължението за клиринг по член 4, но за които ЦК все още не е получил разрешение.
След уведомлението ЕОЦКП публикува покана за разработване на предложения за клиринг на тези класове деривати.
4. С общата цел за намаляване на системния риск, проектите на регулаторни технически стандарти за частта, посочена в параграф 2, буква а), вземат предвид следните критерии:
а)
степента на стандартизация на договорните условия и оперативните процеси за съответния клас извънборсови деривати;
б)
обема и ликвидността на съответния клас извънборсови деривати;
в)
наличността на безпристрастна, надеждна и общоприета ценова информация в съответния клас извънборсови деривати.
При изготвянето на тези проекти на регулаторни технически стандарти ЕОЦКП може да вземе предвид взаимосвързаността между контрагентите, използващи съответните класове извънборсови деривати, предвижданото въздействие върху равнищата на кредитния риск от контрагента между контрагентите, както и отражението върху конкуренцията в рамките на Съюза.
За да осигури последователно прилагане на настоящия член, ЕОЦКП разработва проекти на регулаторни технически стандарти, в които допълнително се определят критериите, посочени в букви а), б) и в) от първата алинея.
ЕОЦКП представя на Комисията посочените проекти на регулаторни технически стандарти до 30 септември 2012 г.
На Комисията се делегира правомощието за приемане на регулаторните технически стандарти, посочени в третата алинея от настоящия параграф, в съответствие с членове 10-14 от Регламент (ЕС) № 1095/2010.
5. Проектите на регулаторни технически стандарти за частта, посочена в параграф 2, буква б), отчитат следните критерии:
а)
очаквания обем на съответния клас извънборсови деривати;
б)
дали повече от един ЦК вече осъществяват клиринг на един и същ клас извънборсови деривати;
в)
способността на съответните ЦК да обработят очаквания обем и да осъществят управление на риска, произтичащ от клиринга на съответния клас извънборсови деривати;
г)
вида и броя контрагенти, които са активни и се очаква да бъдат активни на пазара на съответния клас извънборсови деривати;
д)
срока, необходим на контрагента, подлежащ на задължението за клиринг, за да въведе механизми за клиринг на своите договори за извънборсови деривати чрез ЦК;
е)
управлението на риска и правния и оперативния капацитет на кръга от контрагенти, които са активни на пазара на съответния клас извънборсови деривати и които биха попаднали в обхвата на задължението за клиринг по силата на член 4, параграф 1.
6. Ако даден клас договори за извънборсови деривати вече не разполага с ЦК, на който е дадено разрешение или е признат за извършване на клиринг на тези договори съгласно настоящия регламент, той вече не подлежи на задължението за клиринг по член 4 и се прилага параграф 3 от настоящия член.
Член 6
Публичен регистър
1. ЕОЦКП създава, поддържа и актуализира публичен регистър за правилното и недвусмислено определяне на класовете извънборсови деривати, които подлежат на задължението за клиринг. Публичният регистърът е на разположение на уебсайта на ЕОЦКП.
2. Регистърът включва:
а)
класовете деривати, които подлежат на задължението за клиринг съгласно член 4;
б)
ЦК, които са получили разрешение или са признати за целите на задължението за клиринг.
в)
датите, от които задължението за клиринг влиза в сила, включително всяко поетапно изпълнение;
г)
класовете деривати, определени от ЕОЦКП в съответствие с член 5, параграф 3;
д)
минималния остатъчен срок до падежа на договорите за деривати, посочени в член 4, параграф 1, буква б), подточка ii);
е)
ЦК, за които ЕОЦКП е уведомен от компетентния орган за целите на задължението за клиринг, и датата на уведомяване за всяко от двете.
3. Когато ЦК вече не притежава разрешение или не е признат съгласно настоящия регламент да извършва клиринг на даден клас деривати, ЕОЦКП незабавно го заличава от публичния регистър във връзка с този клас деривати.
4. За да се осигури последователно прилагане на настоящия член, ЕОЦКП може да разработи проекти на регулаторни технически стандарти, за да уточни техническите детайли, които се включват в посочения в параграф 1 публичен регистър.
ЕОЦКП представя на Комисията всички такива проекти на регулаторни технически стандарти до 30 септември 2012 г.
На Комисията се делегират правомощия за приемане на регулаторните технически стандарти, посочени в първа алинея, в съответствие с членове 10-14 от Регламент (ЕС) № 1095/2010.
Член 7
Достъп до ЦК
1. ЦК, който е получил разрешение за клиринг на договори за извънборсови деривати, приема да извърши клиринга на такива договори на недискриминационна и прозрачна основа, независимо от мястото за търговия.
ЦК може да изиска мястото за търговия да отговаря на оперативните и техническите изисквания, определени от ЦК, включително изискванията за управление на риска.
2. ЦК приема или отказва официално искане за достъп от място за търговия в рамките на три месеца от такова искане.
3. Когато ЦК отказва достъп съгласно параграф 2, той предоставя на мястото за търговия всички основания за отказа.
4. Освен ако компетентният орган на мястото за търговия и този на ЦК откажат достъп, ЦК предоставя при условията на втора алинея достъп в рамките на три месеца от решението, приемайки официалното искане от мястото за търговия в съответствие с параграф 2.
Компетентният орган на мястото за търговия и този на ЦК могат да откажат достъп до ЦК след официално искане от мястото за търговия единствено ако такъв достъп би застрашил безпрепятственото и нормално функциониране на пазарите или би имал неблагоприятно въздействие върху системния риск.
5. В случай на несъгласие между компетентните органи ЕОЦКП решава всички спорове между компетентните органи в съответствие със своите правомощия по член 19 от Регламент (ЕС) № 1095/2010.
Член 8
Достъп до място за търговия
1. По искане на ЦК местата за търговия предоставят търговска информация на недискриминационна и прозрачна основа на всеки ЦК, който е получил разрешение да извърши клиринг на договори за извънборсови деривати, търгувани на това място за търговия.
2. Когато искане за достъп до място за търговия е било официално подадено до място за търговия от ЦК, мястото за търговия отговаря на ЦК в срок от три месеца.
3. Ако мястото за търговия откаже достъп, то уведомява подробно ЦК и излага изчерпателно мотивите си.
4. Без да се засяга решението на компетентните органи на мястото за търговия и на ЦК, мястото за търговия осигурява достъп в срок от три месеца от получаване на положителен отговор на искането за достъп.
ЦК получава достъп до мястото за търговия само когато за този достъп не е необходима оперативна съвместимост и не се застрашава безпрепятственото и нормално функциониране на пазарите, по-конкретно в резултат на фрагментация на ликвидността, и когато мястото за търговия е осигурило подходящи механизми за предотвратяване на такава фрагментация.
5. За да се осигури последователното прилагане на настоящия член, ЕОЦКП разработва проекти на регулаторни технически стандарти, уточняващи понятието фрагментация на ликвидността.
ЕОЦКП представя на Комисията тези проекти на регулаторни технически стандарти до 30 септември 2012 г.
На Комисията се делегира правомощието за приемане на посочените в първата алинея регулаторни технически стандарти в съответствие с членове 10-14 от Регламент (ЕС) № 1095/2010.
Член 9
Задължение за отчетност
1. Контрагентите и ЦК осигуряват отчитане на данните за всеки сключен от тях договор за деривати, както и за всяка промяна или прекратяване на договор, пред регистъра на транзакции, регистриран в съответствие с член 55 или признат в съответствие с член 77. Данните се отчитат не по-късно от първия работен ден след деня на сключването, промяната или прекратяването на договора.
Задължението за отчетност се прилага за договори за деривати, които:
а)
са сключени преди.16 август 2012 г. и чието изпълнение не е приключило към същата дата;
б)
се сключват на или след 16 август 2012 г.
Контрагент или ЦК, за който се прилага задължението за отчетност, може да делегира отчитането на данните по договора за деривати.
Контрагентите и ЦК правят необходимото да няма дублиране при отчитането на данните по сключените от тях договори за деривати.
2. Контрагентите водят отчетност за всички договори за деривати, които са сключили, и за всяко изменение за срок от най-малко пет години след приключването на договора.
3. В случай че няма на разположение регистър на транзакции, който да регистрира данните по договор за деривати, контрагентите и ЦК гарантират, че тези данни се отчитат пред ЕОЦКП.
В този случай ЕОЦКП гарантира, че всички имащи отношение образувания, посочени в член 81, параграф 3, имат достъп до всички данни по договори за деривати, необходими за изпълнението на съответните им отговорности и мандати.
4. Счита се, че ЦК, който отчита характеристиките на договор за деривати пред регистъра на транзакции или пред ЕОЦКП, или образувание, което отчита тези характеристики от името на контрагент или на ЦК, не нарушава ограниченията за оповестяване на информация, наложени по силата на договора или на законодателни, регулаторни или административни разпоредби.
Отчитащото образувание или неговите ръководители или служители не са отговорни за последствията от това оповестяване.
5. За да се гарантира последователното прилагане на настоящия член, ЕОЦКП разработва регулаторни технически стандарти за уточняване на характеристиките и вида на отчетите, посочени в параграфи 1 и 3, за различните класове деривати.
Докладите, посочени в параграфи 1 и 3, уточняват най-малко:
а)
страните по договора за деривати и, когато е различен, бенефициера на правата и задълженията по договора;
б)
основните характеристики на договорите за деривати, включително техния вид, базов срок до падежа, номинал, цена и дата на сетълмента.
ЕОЦКП представя на Комисията проектите на регулаторни технически стандарти до 30 септември 2012 г.
На Комисията се делегира правомощието за приемане на посочените в първата алинея регулаторни технически стандарти в съответствие с членове 10-14 от Регламент (ЕС) № 1095/2010.
6. За да се осигурят единни условия за прилагането на параграфи 1 и 3, ЕОЦКП разработва проекти на технически стандарти за изпълнение, с които се уточняват:
а)
формата и честотата на отчетите, посочени в параграфи 1 и 3, за различните класове деривати;
б)
датата, от която договорите за деривати следва да се отчитат, включително поетапно изпълнение за договори, сключени преди датата на прилагане на задължението за отчетност.
ЕОЦКП представя на Комисията тези проекти на технически стандарти за изпълнение до 30 септември 2012 г.
На Комисията се предоставят правомощия за приемане на посочените в първа алинея технически стандарти в съответствие с член 15 от Регламент (ЕС) № 1095/2010.
Член 10
Нефинансови контрагенти
1. Когато нефинансов контрагент има позиции по договори за извънборсови деривати и тези позиции надвишават клиринговия праг съгласно параграф 3, този нефинансов контрагент:
а)
незабавно уведомява ЕОЦКП и компетентния орган, посочен в параграф 5, за това;
б)
подлежи на задължението за клиринг за бъдещи договори съгласно член 4, ако средната подновена позиция през последните 30 работни дни превишава прага; и
в)
осъществява клиринг на съответните бъдещи договори в срок от четири месеца след датата, от която подлежи на задължение за клиринг.
2. Нефинансов контрагент, за който се прилага задължение за клиринг в съответствие с параграф 1, буква б) и който впоследствие удостовери на органа, определен съгласно параграф 5, че средната му подновена позиция за 30 работни дни не надвишава клиринговия праг, вече няма да подлежи на задължението за клиринг съгласно член 4.
3. При изчисляването на посочените в параграф 1 позиции нефинансовият контрагент включва всички договори за извънборсови деривати, сключени от нефинансовия контрагент или от други нефинансови образувания в рамките на групата, към която принадлежи този нефинансов контрагент, за които не може да се измери обективно, че водят до намаляване на рисковете, пряко свързани с търговската или финансиращата дейност на нефинансовия контрагент или на групата.
4. За да гарантира последователното прилагане на настоящия член, ЕОЦКП, след провеждане на консултации с ЕССР и другите съответни органи, разработва проекти на регулаторни технически стандарти, определящи:
а)
критериите за определяне за кои договори за извънборсови деривати обективно може да се измери, че намаляват рисковете, пряко свързани с търговската дейност или финансиращата дейност, посочени в параграф 3; и
б)
стойности за клиринговите прагове, които се определят при отчитане на системното значение на сумата от нетните позиции и експозиции по контрагенти за всеки клас извънборсови деривати.
След провеждането на открита публична консултация ЕОЦКП представя на Комисията тези проекти на регулаторни технически стандарти до 30 септември 2012 г.
На Комисията се делегира правомощието за приемане на посочените в първата алинея регулаторни технически стандарти в съответствие с членове 10-14 от Регламент (ЕС) № 1095/2010.
След като се консултира с ЕССР и с други заинтересовани органи, ЕОЦКП редовно преразглежда праговете и при необходимост предлага регулаторни технически стандарти за изменението им.
5. Всяка държава-членка определя орган, който да следи за спазването на задължението по параграф 1.
Член 11
Техники за намаляване на риска за договори за извънборсови деривати, за които не е извършен клиринг чрез ЦК
1. Финансовите и нефинансовите контрагенти, които сключват договори за извънборсови деривати, за които не е извършен клиринг чрез ЦК, осигуряват след надлежна проверка подходящи процедури и мерки за оценка, наблюдение и намаляване на операционния риск и кредитния риск на контрагента, обхващащи най-малко:
а)
своевременното потвърждаване, когато са на разположение с електронни средства, на условията на съответния договор за извънборсови деривати;
б)
формални процедури, които са стабилни, устойчиви и подлежащи на одитиране за съгласуване на портфейлите, управление на съответния риск, своевременно разкриване и разрешаване на спорове между страните, както и процедури за проследяване на стойността на действащите договори.
2. Финансовите и нефинансовите контрагенти, посочени в член 10, ежедневно оценяват пазарната стойност на действащите договори. Когато пазарните условия не позволяват пазарно оценяване, се използва надеждно и благоразумно оценяване на базата на модели.
3. Финансовите контрагенти разполагат с процедури за управление на риска, които изискват своевременна, точна и подходящо отделена размяна на обезпечения във връзка с договорите за извънборсови деривати, сключени на или след 16 август 2012 г. Нефинансовите контрагенти, посочени в член 10, разполагат с процедури за управление на риска, които изискват своевременна, точна и подходящо отделена размяна на обезпечения във връзка с договорите за извънборсови деривати, сключени при надхвърляне на клиринговия праг или след това.
4. Финансовите контрагенти разполагат с подходящ и пропорционален размер на капитала за управление на риска, който не е покрит от подходяща размяна на обезпечения.
5. Изискването по параграф 3 от настоящия член не се прилага за посочените в член 3 вътрешногрупови транзакции, сключени от контрагенти, които са установени в същата държава-членка, при условие че няма настоящи или очаквани практически или правни пречки за бърз трансфер на собствен капитал или за изплащане на задължения между контрагентите.
6. Посочените в член 3, параграф 2, буква а), б) или в) вътрешногрупови транзакции, сключени от контрагенти, които са установени в различни държави-членки, се освобождават изцяло или частично от изискването в параграф 3 от настоящия член въз основа на положително решение и на двата компетентни органа, ако са изпълнени следните условия:
а)
процедурите за управление на риска на контрагентите са достатъчно надеждни, стабилни и съответстващи на равнището на сложност на транзакцията с деривати;
б)
няма настоящи или очаквани практически или правни пречки за бърз трансфер на собствен капитал или за изплащане на задължения между контрагентите.
Ако компетентните органи не успеят да стигнат до положително решение в рамките на 30 календарни дни от получаването на заявлението за освобождаване, ЕОЦКП може да подпомогне тези органи при постигането на споразумение в съответствие със своите правомощия по член 19 от Регламент (ЕС) № 1095/2010.
7. Посочените в член 3, параграф 1 вътрешногрупови транзакции, сключени от нефинансови контрагенти, които са установени в различни държави-членки, се освобождават от изискването в параграф 3 от настоящия член, ако са изпълнени следните условия:
а)
процедурите за управление на риска на контрагентите са достатъчно надеждни, стабилни и съответстващи на равнището на сложност на транзакцията с деривати;
б)
няма настоящи или очаквани практически или правни пречки за бърз трансфер на собствен капитал или за изплащане на задължения между контрагентите.
Нефинансовите контрагенти уведомяват компетентните органи, посочени в член 10, параграф 5, за своето намерение да приложат освобождаването. Освобождаването е валидно, освен ако някой от уведомените компетентни органи не изрази несъгласие по отношение на изпълнението на условията, посочени в буква а) или б) от първа алинея, в рамките на три месеца от датата на уведомяване.
8. Посочените в член 3, параграф 2, букви а)-г) вътрешногрупови транзакции, сключени от контрагент, който е установен в Съюза, и контрагент, установен в юрисдикция на трета държава, се освобождават изцяло или частично от изискването в параграф 3 от настоящия член въз основа на положително решение на съответния компетентен орган, отговарящ за надзора над установения в Съюза контрагент, ако са изпълнени следните условия:
а)
процедурите за управление на риска на контрагентите са достатъчно надеждни, стабилни и съответстващи на нивото на сложност на транзакцията с деривати;
б)
няма настоящи или очаквани практически или правни пречки за бърз трансфер на собствен капитал или за изплащане на задължения между контрагентите.
9. Посочените в член 3, параграф 1 вътрешногрупови транзакции, сключени от нефинансов контрагент, който е установен в Съюза, и контрагент, установен в юрисдикция на трета държава, се освобождават от изискването в параграф 3 от настоящия член, ако са изпълнени следните условия:
а)
процедурите за управление на риска на контрагентите са достатъчно надеждни, стабилни и съответстващи на нивото на сложност на транзакцията с деривати;
б)
няма настоящи или очаквани практически или правни пречки за бърз трансфер на собствен капитал или за изплащане на задължения между контрагентите.
Нефинансовият контрагент уведомява компетентните органи, посочени в член 10, параграф 5, за своето намерение да приложи освобождаването. Освобождаването е валидно, освен ако уведомените компетентни органи не изразят несъгласие по отношение на изпълнението на условията, посочени в буква а) или б) от първа алинея, в рамките на три месеца от датата на уведомяване.
10. Посочените в член 3, параграф 1 вътрешногрупови транзакции, сключени от нефинансов контрагент и финансов контрагент, които са установени в различни държави-членки, се освобождават изцяло или частично от изискването в параграф 3 от настоящия член въз основа на положително решение на съответния компетентен орган, отговарящ за надзора на финансовия контрагент, ако са изпълнени следните условия:
а)
процедурите за управление на риска на контрагентите са достатъчно надеждни, стабилни и съответстващи на нивото на сложност на транзакцията с деривати;
б)
няма настоящи или очаквани практически или правни пречки за бърз трансфер на собствен капитал или за изплащане на задължения между контрагентите.
Съответният компетентен орган, отговарящ за надзора на финансовия контрагент, уведомява компетентния орган, посочен в член 10, параграф 5, за всички решения от този род. Освобождаването е валидно, освен ако уведоменият компетентен орган не е съгласен, че условията в буква а) или б) от първа алинея са изпълнени. Ако между компетентните органи има разногласия, ЕОЦКП може да подпомогне тези органи във вземането на решение в съответствие с правомощията си по член 19 от Регламент (ЕС) № 1095/2010.
11. Контрагентът по вътрешногрупова транзакция, която е била освободена от изискването в параграф 3, публично оповестява информация за освобождаването.
Компетентният орган уведомява ЕОЦКП за всяко решение, прието съгласно параграф 6, 8 или 10, или за всяко уведомление, получено съгласно параграф 7, 9 или 10, и предоставя на ЕОЦКП техническите детайли за съответната вътрешногрупова транзакция.
12. Задълженията, предвидени в параграфи 1-11, се прилагат за договори за извънборсови деривати, сключени между образувания от трети държави, които биха били обект на тези задължения, ако бяха установени в Съюза, при условие че тези договори оказват пряко, значително и предвидимо въздействие в рамките на Съюза или в случай че това задължение е необходимо или подходящо за предотвратяване на избягването на която и да било от разпоредбите на настоящия регламент.
13. ЕОЦКП извършва редовно наблюдение върху дейността с деривати, които не са допустими за клиринг, с цел определяне на случаите, при които даден клас деривати може да представлява системен риск, и предотвратяване на регулаторен арбитраж между транзакции с деривати, които подлежат на клиринг, и такива, които не подлежат на клиринг. По-специално, след като се консултира с ЕССР, ЕОЦКП предприема действия съгласно член 5, параграф 3 или прави преглед на регулаторните технически стандарти относно изискванията за допълнително обезпечение по параграф 14 от настоящия член и по член 41.
14. За да се гарантира последователното прилагане на настоящия член, ЕОЦКП изготвя проекти на регулаторни технически стандарти, в които се уточняват:
а)
процедурите и мерките за оценка, посочени в параграф 1;
б)
пазарните условия, които не позволяват пазарно оценяване, и критериите за използване на оценяване на базата на модели съгласно параграф 2;
в)
техническите детайли за освободените вътрешногрупови транзакции, които да се включват в уведомлението, посочено в параграфи 7, 9 и 10;
г)
техническите детайли за информацията за освободените вътрешногрупови транзакции съгласно параграф 11;
д)
договорите, за които се счита, че имат пряко, значимо и предвидимо въздействие в рамките на Съюза, или случаите, когато е необходимо или подходящо да се предотврати избягването на която и да било от разпоредбите на настоящия регламент съгласно параграф 12.
ЕОЦКП представя на Комисията тези проекти на регулаторни технически стандарти до 30 септември 2012 г.
На Комисията се делегира правомощието за приемане на посочените в първата алинея регулаторни технически стандарти в съответствие с членове 10-14 от Регламент (ЕС) № 1095/2010.
15. За да се осигури последователното прилагане на настоящия член, ЕНО разработват общи проекти на регулаторни технически стандарти, в които се уточняват:
а)
процедурите за управление на риска, включително нивата и видовете обезпечения и споразумения за отделяне, необходими съгласно изискванията на параграф 3;
б)
нивото на капитала, необходимо да спазването на параграф 4;
в)
процедурите, които контрагентите и съответните компетентни органи трябва да следват при прилагане на освобождаването съгласно параграфи 6-10;
г)
приложимите критерии, посочени в параграфи 5-10, включително какво следва да се смята за практическа или правна пречка за бърз трансфер на собствен капитал или за изплащане на задължения между контрагентите.
ЕНО представят на Комисията тези общи проекти на регулаторни технически стандарти до 30 септември 2012 г.
В зависимост от правния статут на контрагента на Комисията се делегира правомощие за приемане на посочените в първата алинея регулаторни технически стандарти съгласно членове 10-14 от Регламент (ЕС) № 1093/2010, (ЕС) № 1094/2010 или (ЕС) № 1095/2010.
Член 12
Санкции
1. Държавите-членки установяват правила за санкциониране на нарушенията на правилата от настоящия дял и вземат всички необходими мерки, за да осигурят тяхното прилагане. Тези санкции включват най-малко административни глоби. Предвидените санкции са ефективни, съразмерни и възпиращи.
2. Държавите-членки гарантират, че компетентните органи, отговорни за надзора на финансовите и когато е приложимо, на нефинансовите контрагенти, обявяват публично всяка санкция, наложена за нарушаване на членове 4, 5 и 7-11, освен ако това оповестяване сериозно би застрашило финансовите пазари или би причинило непропорционална вреда на засегнатите страни. Държавите-членки публикуват на редовни интервали доклади за оценка на ефективността на правилата за санкциониране, които се прилагат. Подобно оповестяване и публикуване не съдържа лични данни по смисъла на член 2, буква а) от Директива 95/46/ЕО.
До 17 февруари 2013 г. държавите-членки съобщават на Комисията правилата, посочени в параграф 1. Те незабавно уведомяват Комисията за всички техни последващи изменения.
3. Нарушение на правилата от настоящия дял не засяга действителността на договора за извънборсови деривати или възможността за страните да приложат разпоредбите на договора за извънборсови деривати. Нарушение на правилата от настоящия дял не поражда право на обезщетение от страна по договор за извънборсови деривати.
Член 13
Механизъм за избягване на дублиращи се или противоречащи си правила
1. Комисията се подпомага от ЕОЦКП при наблюдението и изготвянето на доклади до Европейския парламент и до Съвета относно международното прилагане на принципите, заложени в членове 4, 9, 10 и 11, по-специално по отношение на евентуални дублиращи се или противоречащи си изисквания към участниците на пазара, и препоръчва възможно действие.
2. Комисията може да приеме актове за изпълнение, в които се декларира, че правната и надзорната уредба и уредбата на правоприлагането на трета държава:
а)
са еквивалентни на изискванията, установени в настоящия регламент съгласно членове 4, 9, 10 и 11;
б)
гарантират защита на професионалната тайна, еквивалентна на предвидената в настоящия регламент; и
в)
изпълняват ефективно и се прилагат по справедлив начин, който не води до нарушаване на конкуренцията, за да се гарантира ефективен надзор и правоприлагане в тази трета държава.
Тези актове за изпълнение се приемат в съответствие с посочената в член 86, параграф 2 процедура по разглеждане.
3. Актът за изпълнение относно еквивалентността, посочен в параграф 2, предполага, че контрагентите, встъпващи в транзакция, по отношение на която се прилагат разпоредбите на настоящия регламент, са изпълнили задълженията по членове 4, 9, 10 и 11, когато поне един от контрагентите е установен в трета държава.
4. В сътрудничество с ЕОЦКП Комисията наблюдава ефективното изпълнение на изискванията, еквивалентни на установените в членове 4, 9, 10 и 11, от страна на трети държави, за които е бил приет акт за изпълнение относно еквивалентността, и редовно докладва, най-малко веднъж годишно, на Европейския парламент и на Съвета. В срок от 30 календарни дни след представянето на доклада и в случай че той съдържа данни за недостатъчно или непоследователно прилагане на еквивалентните изисквания от органите на трети държави, Комисията оттегля признаването на еквивалентността на правната рамка на съответната трета държава. Когато актът за изпълнение относно еквивалентността бъде оттеглен, контрагентите отново автоматично стават обект на всички установени в настоящия регламент изисквания.
ДЯЛ III
ПРЕДОСТАВЯНЕ НА РАЗРЕШЕНИЕ И НАДЗОР НА ЦК
ГЛАВА 1
Условия и процедури за предоставяне на разрешение на ЦК
Член 14
Предоставяне на разрешение на ЦК
1. Ако юридическо лице, установено в Съюза, възнамерява да предоставя услуги за клиринг в качеството на ЦК, то кандидатства за разрешение пред компетентния орган на държавата-членка, в която е установено (компетентния орган за ЦК), в съответствие с процедурата по член 17.
2. Когато разрешението е предоставено в съответствие с член 17, то поражда действие за цялата територия на Съюза.
3. Разрешението, посочено в параграф 1, се предоставя само за извършване на дейности във връзка с клиринг и се уточняват услугите или дейностите, които ЦК е получил разрешение да предоставя или извършва, включително обхванатите от разрешението класове финансови инструменти.
4. ЦК спазва във всеки един момент условията, изисквани за разрешението.
ЦК уведомява своевременно компетентния орган за всякакви съществени изменения, засягащи условията за разрешението.
5. Посоченото в параграф 1 разрешение не следва да възпрепятства държавите-членки да приемат или да продължават да прилагат допълнителни изисквания по отношение на установените на тяхна територия ЦК, включително някои изисквания за лиценз съгласно Директива 2006/48/ЕО.
Член 15
Разширяване на дейностите и услугите
1. Всеки ЦК, който възнамерява да разшири дейността си с допълнителни услуги или дейности, непопадащи в обхвата на първоначалното разрешение, подава искане за разширяване до компетентния орган за ЦК. Предлагането на клирингови услуги, за които ЦК още не е получил разрешение, се счита за разширяване на обхвата на това разрешение.
Разширяване на обхвата на разрешението се извършва в съответствие с процедурата, предвидена в член 17.
2. Ако ЦК възнамерява да разшири дейността си в друга държава-членка, различна от тази, в която той е установен, компетентният орган за ЦК уведомява незабавно компетентния орган на другата държава-членка.
Член 16
Капиталови изисквания
1. За да получи разрешение съгласно член 14, всеки ЦК трябва да разполага с постоянен и наличен първоначален капитал в размер на най-малко 7,5 милиона евро.
2. Капиталът, в т.ч. неразпределената печалба и резервите на ЦК, трябва да е пропорционален на риска, произтичащ от дейностите на ЦК. Той трябва да е във всеки един момент достатъчен, за да осигури организираното преустановяване на дейността или преструктуриране на неговите операции в рамките на разумен срок, както и подходящата защита на ЦК срещу кредитен риск, риск от контрагента, пазарен, операционен, правен и бизнес риск, които не са покрити от специфични финансови ресурси, посочени в членове 41-44.
3. За да се гарантира последователното прилагане на настоящия член, в тясно сътрудничество с ЕСЦБ и след като се консултира с ЕОЦКП, ЕБО разработва проекти на регулаторни технически стандарти, определящи изискванията относно посочените в параграф 2 капитал, неразпределена печалба и резерви на ЦК.
ЕБО предоставя на Комисията тези проекти на регулаторни технически стандарти до 30 септември 2012 г.
На Комисията се делегира правомощието за приемане на посочените в първата алинея регулаторни технически стандарти в съответствие с членове 10-14 от Регламент (ЕС) № 1093/2010.
Член 17
Процедура за предоставяне или за отказ на разрешение
1. Кандидатстващият ЦК подава заявление за разрешение пред компетентния орган на държавата-членка по своето установяване.
2. Подалият заявление ЦК предоставя цялата необходима информация, за да може компетентният орган да се убеди, че към момента на предоставяне на разрешението подалият заявление ЦК е взел всички мерки, нужни за спазването на посочените в настоящия регламент изисквания. Компетентният орган незабавно предава на ЕОЦКП и на посочената в член 18, параграф 1 колегия цялата информация, получена от подалия заявление ЦК.
3. В срок от 30 работни дни след получаване на заявлението компетентният орган преценява дали заявлението е пълно. Ако заявлението е непълно, компетентният орган определя срок, в рамките на който подалият заявление ЦК трябва да предостави допълнителна информация. След като прецени, че дадено заявление е пълно, компетентният орган съответно уведомява за това подалия заявлението ЦК, членовете на колегията, създадена в съответствие с член 18, параграф 1, и ЕОЦКП.
4. Компетентният орган предоставя разрешение единствено ако е напълно убеден, че подалият заявление ЦК отговаря на всички изисквания, установени в настоящия регламент, и че за ЦК е подадено уведомление за система съгласно Директива 98/26/ЕО.
Компетентният орган отчита надлежно становището на колегията, постигнато в съответствие с член 19. Ако компетентният орган за ЦК не изрази съгласие с дадено положително становище на колегията, неговото решение съдържа изчерпателно изложение на мотивите, както и обяснение за всяко значително отклонение от позитивното становище на колегията.
ЦК не получава разрешение, ако всички членове на колегията, с изключение на органите на държавата-членка по установяване на ЦК, достигнат до съвместно становище по взаимно съгласие съгласно член 19, параграф 1, че ЦК не следва да получи разрешение. В становището в писмена форма изчерпателно се излагат мотивите, поради които колегията смята, че изискванията, установени в настоящия регламент или в друг акт от правото на Съюза, не са спазени.
Когато не се стигне до съвместно становище по взаимно съгласие, както се посочва в третата алинея, и ако мнозинство от две трети от членовете на колегията изрази отрицателно становище, който и да е от заинтересованите компетентни органи, въз основа това мнозинство от две трети от колегията, може да отнесе въпроса до ЕОЦКП в съответствие с член 19 от Регламент (ЕС) № 1095/2010 в рамките на 30 календарни дни след приемането на това отрицателно становище.
В решението за отнасяне на въпроса до ЕОЦКП в писмена форма изчерпателно се излагат мотивите, поради които съответните членове на колегията смятат, че изискванията, установени в настоящия регламент или в други части от правото на Съюза, не са спазени. В такъв случай компетентният орган за ЦК отлага решението си относно разрешението и изчаква решението относно предоставянето на разрешение, което ЕОЦКП може да вземе в съответствие с член 19, параграф 3 от Регламент (ЕС) № 1095/2010. Компетентният орган взема решението си в съответствие с решението на ЕОЦКП. Въпросът не се отнася до ЕОЦКП след края на 30-дневния срок, посочен в четвърта алинея.
Когато всички членове на колегията, с изключение на органите на държавата-членка по установяване на ЦК, достигнат съвместно становище чрез взаимно съгласие съгласно член 19, параграф 1, че ЦК не следва да получи разрешение, компетентният орган за ЦК може да отнесе въпроса до ЕОЦКП в съответствие с член 19 от Регламент (ЕС) № 1095/2010.
Компетентният орган на държавата-членка по установяване на ЦК изпраща решението на останалите заинтересовани компетентни органи.
5. В случай че компетентният орган за ЦК не е приложил разпоредбите на настоящия регламент или ги е приложил по начин, който представлява нарушение на правото на Съюза, ЕОЦКП действа в съответствие с член 17 от Регламент (ЕС) № 1095/2010.
По искане на всеки член на колегията или по своя инициатива ЕОЦКП може да разследва всяко предполагаемо нарушение или неприлагане на правото на Съюза, след като уведоми компетентния орган.
6. Никое действие на член на колегията в процеса на изпълнение на задълженията му не може да подлага пряко или косвено на дискриминация държава-членка или група държави-членки като място за клирингови услуги в каквато и да било валута.
7. В рамките на шест месеца от подаване на пълното заявление компетентният орган писмено информира подалия заявление ЦК дали му е предоставено или е отказано разрешението, като излага подробно обяснение за основанията си.
Член 18
Колегия
1. За да бъде улеснено изпълнението на посочените в членове 15, 17, 49, 51 и 54 задачи, в рамките на 30 календарни дни от предоставяне на пълното заявление в съответствие с член 17 компетентният орган за ЦК създава, управлява и председателства колегия.
2. Колегията се състои от:
а)
ЕОЦКП;
б)
компетентния орган за ЦК;
в)
компетентните органи, отговорни за надзора на клиринговите членове на ЦК, които са установени в тези три държави-членки, чиито съвкупни вноски в посочения в член 42 гаранционен фонд на ЦК са най-големи за период от една година;
г)
компетентните органи, отговорни за надзора на местата за търговия, обслужвани от ЦК;
д)
компетентните органи, осъществяващи надзор на ЦК, с които ЦК е сключил споразумения за оперативна съвместимост;
е)
компетентните органи, осъществяващи надзор на централните депозитари на ценни книжа, с които е свързан ЦК;
ж)
съответните членове на ЕСЦБ, които са отговорни за контрола на ЦК, и съответните членове на ЕСЦБ, които са отговорни за контрола на ЦК, с които са сключени споразумения за оперативна съвместимост;
з)
централните банки, които емитират тези валути, в които са деноминирани финансовите инструменти, които най-често са обект на клиринг.
3. Компетентният орган на държава-членка, който не е член на колегията, може да поиска от колегията всякаква информация, полезна за изпълнението на надзорните му задължения.
4. Без да се засягат отговорностите на компетентните органи съгласно настоящия регламент, колегията осигурява:
а)
подготовката на становището, посочено в член 19;
б)
обмена на информация, в т.ч. исканията за информация съгласно член 84;
в)
споразумения за доброволно възлагане на задачи между своите членове;
г)
координацията на програми за надзорни проверки, основани на оценка на риска на ЦК; и
д)
определянето на процедури и планове за действие в извънредни ситуации съгласно член 24.
5. Създаването и функционирането на колегията се основава на писмено споразумение между нейните членове.
В споразумението се определят практическите договорености за функционирането на колегията, включително подробни правила за процедурите на гласуване, както е посочено в член 19, параграф 3, и могат да се определят задачите, които да бъдат поверени на компетентния орган за ЦК или на друг член на колегията.
6. За да се осигури последователно и съгласувано функциониране на колегиите в Съюза, ЕОЦКП изготвя проекти на регулаторни технически стандарти за уточняване на условията, при които валутите на Съюза, посочени в параграф 2, буква з), се считат за най-подходящи, и техническите детайли на практическите договорености, посочени в параграф 5.
ЕОЦКП представя на Комисията тези проекти на регулаторни технически стандарти до 30 септември 2012 г.
На Комисията се делегира правомощието за приемане на посочените в първата алинея регулаторни технически стандарти в съответствие с членове 10-14 от Регламент (ЕС) № 1095/2010.
Член 19
Становище на колегията
1. В срок четири месеца от подаване на пълното заявление от ЦК в съответствие с член 17 компетентният орган за ЦК провежда оценка на риска на ЦК и представя доклад на колегията.
В срок 30 календарни дни след получаването му и въз основа на заключенията на този доклад колегията следва да постигне съвместно становище, в което се определя дали подалият заявление ЦК отговаря на всички изисквания, установени в настоящия регламент.
Без да се засяга член 17, параграф 4, четвърта алинея, ако не се стигне до съвместно становище в съответствие с втора алинея, колегията приема становище с обикновено мнозинство в рамките на същия срок.
2. ЕОЦКП подпомага приемането на съвместното становище в съответствие със своята обща координационна функция съгласно член 31 от Регламент (ЕС) № 1095/2010.
3. Колегията приема становище с мнозинство въз основа на обикновено мнозинство от своите членове. За колегии, съставени от 12 членове или по-малко, с глас разполагат най-много двама членове на колегията от една и съща държава-членка, като всеки гласуващ член разполага с един глас. За колегии, съставени от повече от 12 членове, с глас разполагат най-много трима членове от една и съща държава-членка, като всеки гласуващ член разполага с един глас. ЕОЦКП няма право на глас по становищата на колегията.
Член 20
Отнемане на разрешение
1. Без да се засяга член 22, параграф 3, компетентният орган за ЦК отнема разрешението, ако ЦК:
а)
не е използвал разрешението в рамките на 12 месеца, изрично се отказва от разрешението или през предходните шест месеца не е предоставял услуги или извършвал дейност;
б)
е получил лиценза посредством неверни твърдения или по друг незаконен начин;
в)
вече не отговаря на условията, при които е било предоставено разрешението, и не е предприел коригиращото действие, поискано от компетентния орган за ЦК в определения за това срок;
г)
е нарушавал сериозно и системно някое от изискванията, установени в настоящия регламент.
2. Когато компетентният орган за ЦК счита, че е налице някое от обстоятелствата, посочени в параграф 1, той уведомява съответно в рамките на пет работни дни ЕОЦКП и членовете на колегията.
3. Членовете на колегията биват консултирани от компетентния орган за ЦК относно необходимостта от отнемане на разрешението на ЦК, освен когато се налага такова решение да се вземе спешно.
4. Всеки член на колегията може по всяко време да поиска от компетентния орган за ЦК да провери дали ЦК продължава да отговаря на условията, при които е било предоставено разрешението.
5. Компетентният орган за ЦК може да ограничи отнемането до определена услуга, дейност или финансов инструмент.
6. Компетентният орган за ЦК изпраща на ЕОЦКП и на членовете на колегията своето напълно обосновано решение, което взема предвид възраженията на членовете на колегията.
7. Решението за отнемането на разрешението поражда действие на цялата територия на Съюза.
Член 21
Преглед и оценка
1. Без да се засяга ролята на колегията, компетентните органи, посочени в член 22, правят преглед на мерките, стратегиите, процедурите и механизмите, прилагани от ЦК с цел спазване на настоящия регламент, и оценяват рисковете, на които ЦК са или могат да бъдат изложени.
2. Обхватът на прегледа и на оценката, посочени в параграф 1, следва да съответства на изискванията, установени в настоящия регламент.
3. Компетентните органи определят честотата и задълбочеността на прегледа и на оценката, посочени в параграф 1, като имат предвид размера, системното значение, характера, мащаба и сложността на дейността на съответния ЦК. Прегледът и оценката се актуализират най-малко веднъж годишно.
ЦК подлежи на проверки на място.
4. Компетентните органи информират редовно и поне веднъж годишно колегията относно резултатите от прегледа и оценката, посочени в параграф 1, в т.ч. за всички коригиращи действия или наложени санкции.
5. Компетентните органи изискват от всеки ЦК, който не отговаря на изискванията, установени в настоящия регламент, да предприеме съответното действие или стъпки на ранен етап за справяне със ситуацията.
6. ЕОЦКП изпълнява координираща роля между компетентните органи и между колегиите с оглед изграждането на обща надзорна култура и последователни надзорни практики, гарантирайки единни процедури и последователни подходи и увеличавайки последователността при резултатите от надзора.
За целите на първа алинея ЕОЦКП поне веднъж годишно:
а)
провежда сравнителен анализ на надзорните дейности на всички компетентни органи във връзка с разрешението и надзора на ЦК съгласно член 30 от Регламент (ЕС) № 1095/2010; и
б)
инициира и координира оценки за целия Съюз относно устойчивостта на ЦК спрямо неблагоприятно развитие на пазара съгласно член 32, параграф 2 от Регламент (ЕС) № 1095/2010.
Когато оценка по втора алинея, буква б) разкрие недостатъци по отношение на устойчивостта на един или повече ЦК, ЕОЦКП издава необходимите препоръки съгласно член 16 от Регламент (ЕС) № 1095/2010.
ГЛАВА 2
Надзор и контрол на ЦК
Член 22
Компетентен орган
1. Всяка държава-членка определя компетентен орган, отговорен за изпълнението на произтичащите от настоящия регламент задължения за предоставяне на разрешение и надзор на ЦК, установени на нейната територия, и информира Комисията и ЕОЦКП за това.
Когато държавата-членка определи няколко компетентни органа, тя ясно определя съответните им функции и посочва един орган, който е отговорен за координиране на сътрудничеството и обмена на информация с Комисията, ЕОЦКП, компетентните органи на другите държави-членки, ЕБО и съответните членове на ЕСЦБ, в съответствие с членове 23, 24, 83 и 84.
2. Всяка държава-членка гарантира, че компетентният орган разполага с необходимите за осъществяване на своите функции правомощия за упражняване на надзор и провеждане на проучвания.
3. Всяка държава-членка гарантира, че при неспазване на настоящия регламент спрямо отговорните физически или юридически лица могат да бъдат взети или наложени подходящи административни мерки в съответствие с националното законодателство.
Тези мерки са ефективни, пропорционални и с възпиращ ефект и могат да обхващат искане за коригиращо действие в определен срок.
4. ЕОЦКП публикува на своя уебсайт списъка на компетентните органи, посочени в съответствие с параграф 1.
ГЛАВА 3
Сътрудничество
Член 23
Сътрудничество между органите
1. Компетентните органи поддържат тясно сътрудничество помежду си, с ЕОЦКП и, при необходимост, с ЕСЦБ.
2. При изпълнение на общите си задължения компетентните органи отчитат надлежно възможното въздействие на своите решения върху стабилността на финансовата система във всички останали засегнати държави-членки, и по-специално при посочените в член 24 извънредни ситуации, въз основа на актуалната налична информация.
Член 24
Извънредни ситуации
Компетентният орган за ЦК или всеки друг орган информира своевременно ЕОЦКП, колегията, съответните членове на ЕСЦБ и други засегнати органи за възникването на свързани с ЦК извънредни ситуации, включително събития на финансовите пазари, които биха могли да повлияят отрицателно на пазарната ликвидност и стабилността на финансовата система в някоя държава-членка, в която е установен ЦК или някой от неговите клирингови членове.
ГЛАВА 4
Отношения с трети държави
Член 25
Признаване на ЦК от трета държава
1. ЦК, който е установен в трета държава, може да предоставя клирингови услуги на клирингови членове или места за търговия, установени в Съюза, само когато този ЦК е признат от ЕОЦКП.
2. ЕОЦКП, след консултация с органите, посочени в параграф 3, може да признае ЦК, установен в трета държава и кандидатствал за признаване за предоставяне на определени клирингови услуги или дейности, когато:
а)
Комисията е приела акт за изпълнение в съответствие с параграф 6;
б)
ЦК е получил разрешение в съответната трета държава и е обект на ефективен надзор и правоприлагане, гарантиращи пълното съответствие с пруденциалните изисквания, приложими в тази трета държава;
в)
са сключени споразумения за сътрудничество съгласно параграф 7;
г)
ЦК е установен или е получил разрешение в трета държава, за която се счита, че има системи за борба с изпирането на пари и с финансирането на тероризъм, еквивалентни на тези на Съюза, в съответствие с критериите, предвидени според общото разбиране на държавите-членки относно еквивалентността на трети държави съгласно Директива 2005/60/ЕО на Европейския парламент и на Съвета от 26 октомври 2005 г. за предотвратяване използването на финансовата система за целите на изпирането на пари и финансирането на тероризъм (29).
3. При оценяване на това дали посочените в параграф 2 условия са изпълнени, ЕОЦКП се консултира със:
а)
компетентния орган на държавата-членка, избрана от ЦК, в която ЦК предоставя или възнамерява да предоставя клирингови услуги;
б)
компетентните органи, отговорни за надзора на клиринговите членове на ЦК, които са установени в онези три държави-членки, чиито съвкупни вноски за едногодишен период в посочения в член 42 гаранционен фонд на ЦК са най-големи или за които ЦК очаква те да бъдат най-големи;
в)
компетентните органи, отговорни за надзора на намиращите се в Съюза места за търговия, които се обслужват или предстои да се обслужват от ЦК;
г)
компетентните органи, осъществяващи надзор на ЦК, установени в Съюза, с които са сключени споразумения за оперативна съвместимост;
д)
членовете на ЕСЦБ на държавите-членки, в които ЦК предоставя или възнамерява да предоставя клирингови услуги, както и с членовете на ЕСЦБ, които са отговорни за контрола на ЦК, с които са сключени споразумения за оперативна съвместимост;
е)
централните банки, които емитират тези валути на Съюза, в които са деноминирани финансовите инструменти, които най-често са или ще подлежат на клиринг.
4. ЦК, посочен в параграф 1, подава заявление до ЕОЦКП.
Подалият заявление ЦК предоставя на ЕОЦКП цялата информация, необходима за целите на признаването. В срок 30 работни дни след получаването ЕОЦКП преценява дали заявлението е пълно. Ако заявлението е непълно, ЕОЦКП определя срок, в рамките на който подалият заявление ЦК трябва да предостави допълнителна информация.
Решението за признаване се основава на условията, посочени в параграф 2, и не зависи от никакви оценки, на които да се основава на решението относно еквивалентността, посочено в член 13, параграф 3.
Преди да вземе решение, ЕОЦКП се консултира с органите и образуванията, посочени в параграф 3.
В рамките на 180 работни дни след предоставянето на пълното заявление ЕОЦКП изпраща писмено и напълно обосновано уведомление до подалия заявление ЦК относно предоставянето или отказа за признаване.
ЕОЦКП публикува на своя уебсайт списък с ЦК, признати в съответствие с настоящия регламент.
5. След консултация с органите и образуванията, посочени в параграф 3, ЕОЦКП преразглежда признаването на ЦК, установен в трета държава, в случаите, когато този ЦК е разширил обхвата на дейностите и услугите си в Съюза. Преразглеждането се извършва в съответствие с параграфи 2, 3 и 4. ЕОЦКП може да оттегли признаването на ЦК, когато условията, посочени в параграф 2, вече не се изпълняват и при същите обстоятелства като описаните в член 20.
6. Комисията може да приеме акт за изпълнение съгласно член 5 от Регламент (ЕС) № 182/2011, в който се определя, че правната и надзорната уредба на трета държава гарантират, че ЦК, получили разрешение в тази трета държава, спазват правно обвързващи изисквания, еквивалентни на изискванията, установени в дял IV от настоящия регламент, че тези ЦК подлежат на текущ ефективен надзор и правоприлагане в тази трета държава, както и че правната рамка на тази трета държава предвижда ефективна еквивалентна система за признаването на ЦК, получили разрешение по силата на правен режим на трета държава.
7. ЕОЦКП сключва споразумения за сътрудничество със съответните компетентни органи на трети страни, чиито правна и надзорна уредба са признати за еквивалентни на настоящия регламент в съответствие с параграф 6. С тези споразумения се определя(т) най-малко:
а)
механизмът за обмен на информация между ЕОЦКП и компетентните органи на въпросните трети държави, в т.ч. достъпът до цялата поискана от ЕОЦКП информация по отношение на ЦК, получили разрешение в трети държави;
б)
механизмът за бързо уведомяване на ЕОЦКП, когато компетентният орган на трета държава счете, че ЦК, който той надзирава, нарушава изискванията на своето разрешение или по друг акт от законодателство, което е длъжен да спазва;
в)
механизмът за бързо уведомяване на ЕОЦКП от компетентен орган на трета държава, когато на ЦК, който той надзирава, е дадено правото да предоставя клирингови услуги на клирингови членове или клиенти, установени в Съюза;
г)
процедурите за координация на надзорните дейности, в т.ч. при необходимост проверки на място.
8. За да се осигури последователно прилагане на разпоредбите на настоящия член, ЕОЦКП разработва проекти на регулаторни технически стандарти, в които се определя каква информация се предоставя от подаващия заявление ЦК на ЕОЦКП в заявлението за признаване.
ЕОЦКП представя на Комисията проектите на регулаторни технически стандарти до 30 септември 2012 г.
На Комисията се делегира правомощието за приемане на посочените в първата алинея регулаторни технически стандарти в съответствие с членове 10-14 от Регламент (ЕС) № 1095/2010.
ДЯЛ IV
ИЗИСКВАНИЯ КЪМ ЦК
ГЛАВА 1
Организационни изисквания
Член 26
Общи разпоредби
1. Всеки ЦК трябва да разполага с надеждни правила за управление, включващи ясна организационна структура с добре определена, прозрачна и последователна йерархия на отговорностите, ефективни процеси за определяне, управление, наблюдение и отчитане на рисковете, на които ЦК е изложен или може да бъде изложен, и адекватни механизми за вътрешен контрол, в т.ч. надеждни административни и счетоводни процедури.
2. ЦК приема политики и процедури, които са достатъчно ефективни, за да осигурят спазването на изискванията на настоящия регламент, включително и от страна на неговите управители и служители.
3. ЦК поддържа и прилага организационна структура, която осигурява непрекъснатост и нормално функциониране при изпълнението на неговите услуги и дейности. Той използва подходящи и пропорционални системи, средства и процедури.
4. По отношение на отчетността ЦК спазва ясно разграничение между управлението на риска и другите дейности на ЦК.
5. ЦК приема, прилага и поддържа политика за възнагражденията, която насърчава надеждното и ефективно управление на риска и не създава предпоставки за отслабване на стандартите за управление на риска.
6. За да осигури високи стандарти за сигурност, както и надеждност и поверителност на съхраняваната информация, ЦК поддържа системи за информационни технологии, съответстващи на сложността, разнообразието и вида на осъществяваните услуги и дейности.
7. ЦК прави безвъзмездно публично достояние правилата си за управление и разпоредбите, регулиращи дейността на ЦК, както и критериите си за допустимост за клиринговите членове.
8. ЦК са обект на редовни и независими одити. Резултатите от тези одити се съобщават на ръководния съвет и се предоставят на компетентния орган.
9. За да се гарантира последователното прилагане на настоящия член, ЕОЦКП, след консултации с членовете на ЕСЦБ, разработва проекти на регулаторни технически стандарти, определящи минималното съдържание на посочените в параграфи 1-8 правила за управление.
ЕОЦКП представя на Комисията проектите на регулаторни технически стандарти до 30 септември 2012 г.
На Комисията се делегира правомощието за приемане на посочените в първата алинея регулаторни технически стандарти в съответствие с членове 10-14 от Регламент (ЕС) № 1095/2010.
Член 27
Висш ръководен състав и ръководен съвет
1. Висшият ръководен състав на ЦК трябва да има достатъчно добра репутация и достатъчен опит, за да осигури стабилното и благоразумно управление на ЦК.
2. ЦК трябва да има ръководен съвет, като поне една трета, но не по-малко от двама от неговите членове трябва да бъдат независими. На заседанията на съвета относно въпросите, свързани с членове 38 и 39, трябва да се канят представители на клиентите на клиринговите членове. Възнаграждението на независимите членове и на другите неизпълнителни членове на ръководния съвет не е обвързано с резултатите от дейността на ЦК.
Членовете на ръководния съвет на ЦК, включително и независимите членове, трябва да имат достатъчно добра репутация и адекватни експертни познания в областта на финансовите услуги, управлението на риска и клиринговите услуги.
3. ЦК ясно определя ролите и отговорностите на ръководния съвет и предоставя на компетентния орган и на одиторите протоколите от неговите заседания.
Член 28
Комитет за управление на риска
1. ЦК създава комитет за управление на риска, в чийто състав влизат представители на клиринговите членове, независимите членове на ръководния съвет и представители на клиентите му. Комитетът за управление на риска може да покани служители на ЦК и външни независими експерти да участват в заседанията, но без право на глас. Компетентните органи могат да изискат да участват в заседанията на комитета за управление на риска без право на глас, както и да бъдат надлежно информирани относно дейностите и решенията на комитета. Препоръките на комитета за управление на риска са независими и не се влияят пряко от ръководството на ЦК. Никоя от групите представители не разполага с мнозинство в комитета за управление на риска.
2. ЦК определя ясно мандата, правилата за управление, гарантиращи неговата независимост, работните процедури, критериите за прием и механизма за избор на членовете на комитета за управление на риска. Правилата за управление се оповестяват публично и най-малкото постановяват, че комитетът за управление на риска се председателства от независим член на ръководния съвет, отчита се пряко пред ръководния съвет и провежда редовни заседания.
3. Комитетът за управление на риска консултира управителния съвет във връзка с всички въпроси, които могат да окажат влияние върху управлението на риска на ЦК, в т.ч. значителна промяна в неговия модел на риска, основни процедури, критерии за прием на клирингови членове, за клиринг на нови класове инструменти или за възлагане на функции на външни подизпълнители. Становището на комитета за управление на риска не се изисква при ежедневните операции на ЦК. При извънредни ситуации се полагат разумни усилия за провеждане на консултации с комитета за управление на риска относно промени, които оказват влияние върху управлението на риска.
4. Без да се засяга правото на компетентните органи да бъдат надлежно информирани, членовете на комитета за управление на риска съблюдават изискванията за поверителност. Когато председателят на комитета за управление на риска счита, че даден член е или може да бъде в конфликт на интереси по определен въпрос, този член не може да гласува по този въпрос.
5. ЦК своевременно уведомява компетентния орган за всяко решение, при което ръководният съвет не е спазил препоръката на комитета за управление на риска.
Член 29
Съхраняване на данни
1. ЦК съхранява за срок от най-малко десет години всички данни за извършваните услуги и дейности, за да може компетентният орган да контролира спазването на настоящия регламент от ЦК.
2. ЦК съхранява цялата информация за всички обработени от него договори за срок от най-малко десет години от прекратяването на всеки договор. Тази информация дава възможност да се установят най-малко първоначалните условия по транзакцията преди клиринга от страна на този ЦК.
3. При поискване ЦК предоставя на компетентния орган, на ЕОЦКП и на съответните членове на ЕСЦБ данните и информацията, посочени в параграфи 1 и 2, както и цялата информация относно позициите по преминалите клиринг договори, независимо от мястото за търговия, на което транзакциите са били осъществени.
4. За да се гарантира последователното прилагане на настоящия член, ЕОЦКП разработва проекти на регулаторни технически стандарти, определящи техническите детайли относно данните и информацията, които се съхраняват в съответствие с параграфи 1-3.
ЕОЦКП предоставя на Комисията тези проекти на регулаторни технически стандарти до 30 септември 2012 г.
На Комисията се делегира правомощието за приемане на посочените в първата алинея регулаторни технически стандарти в съответствие с членове 10-14 от Регламент (ЕС) № 1095/2010.
5. За да се осигурят единни условия на изпълнение на параграфи 1 и 2, ЕОЦКП разработва проекти на технически стандарти за изпълнение за определяне на формата на съхраняваните данни и информация.
ЕОЦКП представя на Комисията тези проекти на технически стандарти за изпълнение до 30 септември 2012 г.
На Комисията се предоставят правомощия за приемане на посочените в първата алинея технически стандарти за изпълнение съгласно член 15 от Регламент (ЕС) № 1095/2010.
Член 30
Акционери и съдружници с квалифицирано дялово участие
1. Компетентният орган не предоставя разрешение на ЦК освен ако е получил информация за самоличността или наименованието на акционерите или съдружниците, преки или непреки, физически или юридически лица, които имат квалифицирано дялово участие, и за размера на това участие.
2. Компетентният орган отказва да предостави разрешение на ЦК, ако не е убеден, че акционерите или съдружниците, които имат квалифицирано дялово участие в ЦК, отговарят на изискванията, необходими за осигуряване на стабилно и благоразумно управление на ЦК.
3. Когато между ЦК и други физически или юридически лица съществуват тесни връзки, компетентният орган предоставя разрешение само ако тези връзки не възпрепятстват ефективното упражняване на надзорните функции на компетентния орган.
4. Когато посочените в параграф 1 лица упражняват влияние, което може да бъде във вреда на стабилното и благоразумно управление на ЦК, компетентният орган взема съответните мерки за прекратяване на тази ситуация, които може да включват отнемане на разрешението на ЦК.
5. Компетентният орган отказва разрешение, ако законовите, подзаконовите и административните разпоредби на трета държава, регулиращи едно или повече физически лица или юридически лица, с които ЦК има тесни връзки, или затрудненията при тяхното прилагане възпрепятстват ефективното упражняване на надзорните функции на компетентния орган.
Член 31
Предоставяне на информация на компетентните органи
1. ЦК уведомява компетентния си орган за всички промени в своето ръководство и предоставя на компетентния орган цялата необходима информация, за да се прецени съответствието с член 27, параграф 1 и параграф 2, втора алинея.
Когато поведението на член на ръководния съвет може да бъде във вреда на стабилното и благоразумно управление на ЦК, компетентният орган взема съответните мерки, които може да включват отстраняване на този член от ръководния съвет.
2. Всяко физическо или юридическо лице, или такива лица, действащи съгласувано („предложил приобретател“), които са взели решение или да придобият пряко или непряко квалифицирано дялово участие в ЦК, или пряко или непряко да увеличат такова квалифицирано дялово участие, в резултат на което делът на правата на глас или на притежавания капитал би достигнал или надвишил 10 %, 20 %, 30 % или 50 %, или ЦК би станал тяхно дъщерно предприятие („предложено придобиване“), трябва предварително да уведомяват писмено компетентния орган, в който те възнамеряват да придобият или да увеличат квалифицирано дялово участие, като посочват размера на предвиденото дялово участие и съответната информация съгласно член 32, параграф 4.
Всяко физическо или юридическо лице, което е взело решение да се освободи, пряко или непряко, от квалифицирано дялово участие в ЦК („предложил прехвърлител“), трябва предварително да уведоми компетентния орган писмено за това, като посочи размера на това дялово участие. Това лице трябва също да уведоми компетентния орган, ако е взело решение да намали квалифицираното си дялово участие, така че делът на правата на глас или на притежавания капитал би спаднал под 10 %, 20 %, 30 % или 50 % или ЦК би престанал да бъде негово дъщерно предприятие.
Компетентният орган изпраща, своевременно и във всички случаи в рамките на два работни дни след получаване на посоченото в настоящия параграф уведомление и на информацията, посочена в параграф 3, писмено потвърждение за получаването до предложилия приобретател или прехвърлител.
Компетентният орган разполага със срок от 60 работни дни от датата на писменото потвърждение за получаване на уведомлението и на всички документи, които трябва да бъдат приложени към уведомлението въз основа на списъка, посочен в член 32, параграф 4 („срок за извършване на оценка“), за да извърши посочената в член 32, параграф 1 оценка („оценка“).
При потвърждаване на получаването на уведомлението компетентният орган информира предложилия приобретател или прехвърлител за датата, на която изтича срокът за извършване на оценка.
3. В рамките на, но не по-късно от петдесетия работен ден от срока за извършване на оценка компетентният орган може, при необходимост, да отправи искане за допълнителна информация, необходима за приключване на оценката. Това искане се отправя в писмена форма и уточнява необходимата допълнителна информация.
Срокът за извършване на оценка се прекъсва за периода между датата на искане на информация от страна на компетентния орган и датата на получаване на отговор от предложилия приобретател. Това спиране не може да надвишава двадесет работни дни. Компетентният орган преценява дали да отправи допълнително искане за допълване или изясняване на информацията, но то не може да води до прекъсване на срока за извършване на оценка.
4. Компетентният орган може да удължи прекъсването, посочено във втората алинея на параграф 3, най-много до 30 работни дни, ако предложилият приобретател или прехвърлител:
а)
се намира или е регулиран извън Съюза;
б)
е физическо или юридическо лице, което не подлежи на надзор съгласно настоящия регламент или Директива 73/239/ЕИО, Директива 92/49/ЕИО на Съвета от 18 юни 1992 г. относно координирането на законовите, подзаконовите и административните разпоредби, свързани с прякото застраховане, различно от животозастраховането (30) или директиви 2002/83/ЕО, 2003/41/ЕО, 2004/39/ЕО, 2005/68/ЕО, 2006/48/ЕО, 2009/65/ЕО или 2011/61/ЕС.
5. Ако след извършване на оценката компетентният орган реши да се противопостави на предложеното придобиване, в рамките на два работни дни и преди изтичане на срока за извършване на оценка той писмено уведомява предложилия приобретател, като представя мотивите за това решение. Компетентният орган информира съответно колегията, посочена в член 18. По искане на предложилия приобретател подходящо изложение на мотивите за решението може да бъде публично оповестено при спазване на разпоредбите на националното право. Държавите-членки могат обаче да разрешат на компетентния орган да извърши подобно оповестяване, без това да е поискано от предложилия приобретател.
6. Ако в рамките на срока за извършване на оценка компетентният орган не се противопостави на предложеното придобиване, предложеното придобиване се счита за одобрено.
7. Компетентният орган може да определи максимален срок за завършване на предложеното придобиване и по целесъобразност да го удължи.
8. Държавите-членки не могат да наложат изисквания за уведомяване и одобрение от компетентния орган на преки или непреки придобивания на права на глас или на капитал, които са по-строги от определените в настоящия регламент.
Член 32
Оценка
1. За да гарантира стабилното и благоразумно управление на ЦК, в който се предлага придобиване, и като отчита възможното влияние на предложилия приобретател върху ЦК, при оценяването на уведомлението, предвидено в член 31, параграф 2, и на информацията, посочена в член 31, параграф 3, компетентният орган преценява доколко предложилият приобретател е подходящ, както и финансовата стабилност на предложеното придобиване съгласно всички следни критерии:
а)
репутацията и финансовата стабилност на предложилия приобретател;
б)
репутацията и опита на всяко лице, което ще ръководи дейността на ЦК при осъществяване на предложеното придобиване;
в)
дали ЦК ще може и в бъдеще да спазва настоящия регламент;
г)
дали съществуват разумни основания за подозрение, че във връзка с предложеното придобиване се извършва, било е извършено или е имало опит за извършване на изпиране на пари или финансиране на тероризъм по смисъла на член 1 от Директива 2005/60/ЕО, или че предложеното придобиване би увеличило риска от това.
При оценяването на финансовата стабилност на предложилия приобретател компетентният орган обръща специално внимание на вида дейност, която се провежда или планира в ЦК, в което се предлага придобиване.
При оценяването на способността на ЦК за спазване на изискванията на настоящия регламент компетентният орган обръща специално внимание на това дали групата, от която ЦК ще стане част, има структура, която позволява упражняване на ефективен надзор, ефективен обмен на информация между компетентните органи и разпределяне на отговорностите между компетентните органи.
2. Компетентният орган може да се противопостави на предложеното придобиване само ако са налице сериозни основания за това съгласно критериите, посочени в параграф 1, или ако предоставената от предложилия приобретател информация е непълна.
3. Държавите-членки не могат да налагат предварителни условия във връзка с размера на дяловото участие, което следва да се придобие, нито да разрешават на компетентните си органи да разглеждат предложеното придобиване от позицията на икономическите нужди на пазара.
4. Държавите-членки оповестяват списък с информацията, която е необходима за извършване на оценката и която се предоставя на компетентните органи при изпращане на уведомлението по член 31, параграф 2. Необходимата информация трябва да съответства и да бъде приспособена към характеристиките на предложилия приобретател и предложеното придобиване. Държавите-членки не могат да изискват информация, която не е от значение за извършване на пруденциалната оценка.
5. Независимо от разпоредбите на член 31, параграфи 2, 3 и 4, когато на компетентния орган са изпратени уведомления за две или повече предложения за придобиване или увеличаване на квалифицираното дялово участие в един и същ ЦК, компетентният орган третира предложилите приобретатели по недискриминационен начин.
6. Съответните компетентни органи си сътрудничат тясно при оценяване на придобиването, когато предложилият приобретател спада към една от следните категории:
а)
друг ЦК, кредитна институция, животозастрахователно предприятие, застрахователно предприятие, презастрахователно предприятие, инвестиционен посредник, пазарен оператор, оператор на система за сетълмент на ценни книжа, управляващо дружество на ПКИПЦК или АФАИ, получил/получила/получило разрешение в друга държава-членка;
б)
предприятие - майка на друг ЦК, кредитна институция, животозастрахователно предприятие, застрахователно предприятие, презастрахователно предприятие, инвестиционно дружество, пазарен оператор, оператор на система за сетълмент на ценни книжа, управляващо дружество на ПКИПЦК или АФАИ, получил/получила/получило разрешение в друга държава-членка;
в)
физическо или юридическо лице, осъществяващо контрол върху друг ЦК, кредитна институция, животозастрахователно предприятие, застрахователно предприятие, презастрахователно предприятие, инвестиционен посредник, пазарен оператор, оператор на система за сетълмент на ценни книжа, управляващо дружество на ПКИПЦК или АФАИ, получил/получила/получило разрешение в друга държава-членка.
7. Компетентните органи си предоставят, без необосновано забавяне, всяка информация, която е съществена или от значение за оценката. Компетентните органи обменят помежду си при поискване всяка информация, която е от значение, и по своя собствена инициатива съобщават цялата съществена информация. В решението на компетентния орган, предоставил разрешение на ЦК, за което е направено предложението за придобиване, се посочват всички становища или възражения, изразени от страна на компетентния орган, който отговаря за предложилия приобретател.
Член 33
Конфликт на интереси
1. ЦК поддържа и прилага ефективни, писмено регламентирани организационни и административни мерки за разкриване и преодоляване на потенциалните конфликти на интереси между него, включително неговите управители, служители или всяко лице с пряк или непряк контрол или с тесни връзки с тях, и неговите клирингови членове или техните клиенти, известни на ЦК. Той поддържа и прилага подходящи процедури с цел разрешаване на евентуални конфликти на интереси.
2. Когато организационните или административните мерки на ЦК за преодоляване на конфликти на интереси не са достатъчни да гарантират с необходимата сигурност, че се предотвратяват рисковете от накърняване на интересите на клиринговите членове или на клиентите, ЦК разкрива по ясен начин пред клиринговите членове естеството или източниците на конфликтите на интереси преди приемането на нови транзакции от тези клирингови членове. Ако клиентът е известен на ЦК, ЦК информира клиента и клиринговия член, чийто клиент е засегнат.
3. Ако ЦК е предприятие майка или дъщерно предприятие, писмено регламентираните мерки отчитат всички обстоятелства, с които ЦК е или следва да бъде запознат, които могат да доведат до конфликт на интереси вследствие на структурата и дейностите на другите предприятия, с които ЦК има взаимоотношения в качеството си на предприятие майка или дъщерно предприятие.
4. Писмено регламентираните мерки, установени в съответствие с параграф 1, включват следното:
а)
обстоятелствата, които представляват или могат да породят конфликт на интереси, водещ до съществен риск от увреждане на интересите на един или повече клирингови членове или клиенти;
б)
процедурите, които трябва да бъдат прилагани, и мерките, които трябва да бъдат приети, с цел преодоляване на такъв конфликт на интереси.
5. ЦК предприема всички разумни мерки за предотвратяване на злоупотребата с информация, съхранявана в неговите системи, и не позволява използването на тази информация за други стопански дейности. Физическо лице, което има тесни връзки с ЦК, или юридическо лице, което има взаимоотношения с ЦК в качеството си на предприятие майка или дъщерно предприятие, не може да използва поверителна информация, регистрирана в същия ЦК, с търговска цел без предварително писмено съгласие на клиента, на когото принадлежи тази поверителна информация.
Член 34
Непрекъснатост на стопанската дейност
1. ЦК установява, прилага и поддържа адекватна политика за непрекъснатост на стопанската дейност и план за възстановяване при катастрофично събитие, за да осигури поддържане на функциите, своевременно възстановяване на дейността и изпълнение на задълженията на ЦК. Този план ще позволи най-малко да бъдат възстановени всички транзакции към момента на смущението, за да може ЦК да продължи по надежден начин дейността си и да приключи сетълмента към определената дата.
2. ЦК създава, прилага и поддържа подходяща процедура за гарантиране на своевременния и организиран сетълмент или прехвърляне на активи и позиции на клиенти и клирингови членове в случай на отнемане на разрешение в резултат на решение съгласно член 20.
3. За да се гарантира последователното прилагане на настоящия член, ЕОЦКП, след консултации с членовете на ЕСЦБ, разработва проекти на регулаторни технически стандарти, определящи минималното съдържание и изисквания на политиката за непрекъснатост на стопанската дейност и на плана за възстановяване при катастрофични събития.
ЕОЦКП предоставя на Комисията тези проекти на регулаторни технически стандарти до 30 септември 2012 г.
На Комисията се делегира правомощието за приемане на посочените в първата алинея регулаторни технически стандарти в съответствие с членове 10-14 от Регламент (ЕС) № 1095/2010.
Член 35
Възлагане на дейности на външни подизпълнители
1. Когато ЦК възлага на външни подизпълнители функции, услуги или дейности, ЦК остава изцяло отговорен за изпълнението на всички свои задължения съгласно настоящия регламент и гарантира, че във всеки един момент:
а)
възлагането на дейности на външни подизпълнители не води до делегиране на неговите отговорности;
б)
взаимоотношенията и задълженията на ЦК към неговите клирингови членове или когато е приложимо, към техните клиенти остават непроменени;
в)
условията за предоставяне на разрешение на ЦК на практика не се променят;
г)
възлагането на дейности на външни подизпълнители не възпрепятства упражняването на надзорни и контролни функции, в т.ч. директен достъп за придобиване на цялата съответна информация, необходима за изпълнението на тези функции;
д)
възлагането на дейности на външни подизпълнители не води до лишаването на ЦК от системите и контролните механизми, необходими за управление на рисковете, пред които той е изправен;
е)
доставчикът на услуги изпълнява изисквания за непрекъснатост на стопанската дейност, еквивалентни на тези, които трябва да бъдат изпълнени от ЦК съгласно настоящия регламент;
ж)
ЦК запазва необходимите експертни познания и средства за оценка на качеството на предоставяните услуги и на организационната структура и на капиталовата адекватност на доставчика на услуги, както и за ефективен контрол на възложените на външни подизпълнители функции и за управление на рисковете, свързани с възлагането на дейности на външни подизпълнители, като ЦК осъществява постоянен контрол на тези функции и управлява тези рискове;
з)
ЦК има пряк достъп до съответната информация за възложените на външни подизпълнители функции;
и)
доставчикът на услуги оказва съдействие на компетентния орган във връзка с възложените дейности;
й)
доставчикът на услуги запазва поверителността на всяка информация, свързана с ЦК и неговите клирингови членове и клиенти, или в случаите, когато доставчикът на услуги е установен в трета държава, гарантира, че стандартите за защита на данните в тази трета държава или стандартите, предвидени в споразумението между заинтересованите страни, са съпоставими с действащите стандарти за защита на данните в Съюза.
ЦК не може да възлага на външни подизпълнители основните дейности, свързани с управлението на риска, освен ако това възлагане не бъде одобрено от компетентния орган.
2. Компетентният орган изисква от ЦК ясно да разграничи и определи чрез писмено споразумение своите права и задължения и тези на доставчика на услуги.
3. При поискване ЦК предоставя достъп на компетентния орган до цялата необходима информация, за да се прецени дали при осъществяване на възложените дейности е спазен настоящият регламент.
ГЛАВА 2
Правила за осъществяване на дейността
Член 36
Общи разпоредби
1. При предоставяне на услуги на своите клирингови членове и при необходимост на техните клиенти ЦК действа коректно и професионално във възможно най-добрия интерес на тези клирингови членове и клиенти и в съответствие с доброто управление на риска.
2. ЦК разполага с достъпни, прозрачни и справедливи правила за бързо разглеждане на жалби.
Член 37
Изисквания за участие
1. ЦК определя, когато е приложимо, според вида на продукта, който подлежи на клиринг, кои категории клирингови членове ще бъдат приемани и критериите за прием, въз основа на препоръка на комитета за управление на риска съгласно член 28, параграф 3. Тези критерии трябва да бъдат недискриминационни, прозрачни и обективни за осигуряване на справедлив и открит достъп до ЦК и да гарантират, че клиринговите членове разполагат с достатъчно финансови ресурси и оперативен капацитет, за да изпълняват възникналите вследствие на участието в ЦК задължения. Критерии, с които се ограничава достъпът, се позволяват само в степента, в която тяхната цел е осъществяване на контрол на риска за ЦК.
2. ЦК гарантира, че посочените в параграф 1 критерии се прилагат непрекъснато, и разполага със своевременен достъп до необходимата за тази оценка информация. Най-малко веднъж годишно ЦК осъществява цялостен преглед на спазването на настоящия член от страна на своите клирингови членове.
3. Клиринговите членове, които извършват клиринг на транзакции от името на своите клиенти, разполагат с необходимите допълнителни финансови ресурси и оперативен капацитет за осъществяване на тази дейност. Правилата на ЦК за клиринговите членове му дават възможност да събира подходяща основна информация, за да идентифицира, наблюдава и управлява съответни концентрации на риск, свързани с предоставянето на услуги на клиентите. При поискване клиринговите членове информират ЦК за приетите от тях критерии и процедури за предоставяне на достъп на клиентите до услугите на ЦК. Клиринговите членове продължават да носят отговорността за това да гарантират, че клиентите спазват своите задължения.
4. ЦК разполага с обективни и прозрачни процедури за прекратяване на достъпа и организирано напускане на тези клирингови членове, които вече не покриват посочените в параграф 1 критерии.
5. ЦК може да откаже достъп на клирингови членове, които покриват посочените в параграф 1 критерии, ако това е надлежно обосновано в писмена форма и се основава на цялостен анализ на риска.
6. ЦК може да наложи специфични допълнителни задължения на клиринговите членове, като например участие в аукциони на позицията на намиращ се в неизпълнение клирингов член. Тези допълнителни задължения са пропорционални на породения от клиринговия член риск и не ограничават участието до дадени категории клирингови членове.
Член 38
Прозрачност
1. ЦК и неговите клирингови членове оповестяват публично цените и таксите, свързани с предоставяните услуги. Те оповестяват цените и таксите на всяка поотделно предоставяна услуга, включително отстъпки и рабати, и условията за ползване на тези намаления. ЦК позволява на своите клирингови членове и когато е приложимо, на техните клиенти отделен достъп до конкретните предоставяни услуги.
ЦК води отделна отчетност на разходите и приходите от предоставяните услуги и оповестява тази информация на компетентния орган.
2. ЦК оповестява пред клиринговите членове и клиентите рисковете, свързани с предоставяните услуги.
3. ЦК оповестява на своите клирингови членове и на компетентния орган ценовата информация, използвана в края на деня за изчисляване на неговите експозиции към неговите клирингови членове.
ЦК оповестява публично в обобщен вид обемите на преминалите клиринг транзакции за всеки клас инструменти, на които ЦК извършва клиринг.
4. ЦК оповестява публично операционните и техническите изисквания, свързани с протоколите за комуникация, които обхващат форматите за съдържание и съобщение, които използва за взаимодействие с трети страни, включително оперативните и техническите изисквания, посочени в член 7.
5. ЦК оповестява публично всяко нарушение от страна на клиринговите членове на критериите, посочени в член 37, параграф 1, и на изискванията, установени в параграф 1 от настоящия член, освен в случай че компетентният орган, след като се консултира с ЕОЦКП, счете, че това оповестяване би представлявало заплаха за финансовата стабилност или за доверието в пазара или би застрашило сериозно финансовите пазари, или би причинило несъразмерно голяма вреда на засегнатите страни.
Член 39
Разделяне и преносимост
1. ЦК води отделни записи и отчетност, които във всеки един момент му позволяват незабавно да разграничи по сметките при ЦК активите и позициите, държани за сметка на даден клирингов член, от активите и позициите, държани за сметка на всеки друг клирингов член, и от собствените си активи.
2. ЦК предлага да води отделни записи и отчетност, които позволяват на всеки клирингов член да разграничи своите активи и позиции по сметките при ЦК от тези, поддържани за сметка на неговите клиенти („омнибус отделяне на клиенти“).
3. ЦК предлага да води отделни записи и отчетност, които позволяват на всеки клирингов член да разграничи по сметките при ЦК активите и позициите, поддържани за сметка на даден клиент, от тези, поддържани за сметка на други клиенти („отделяне на индивидуалния клиент“). При наличието на такова искане ЦК предлага на клиринговите членове възможността да откриват повече сметки за свое име или за сметка на своите клиенти.
4. Клиринговите членове водят отделни записи и отчетност, които им позволяват да разграничават както по сметките при ЦК, така и по собствените им сметки техните активи и позиции от активите и позициите, поддържани за сметка на техните клиенти при ЦК.
5. Клиринговите членове предлагат на своите клиенти най-малко избор между „омнибус отделяне на клиенти“ и „отделяне на индивидуалния клиент“ и ги информират относно разходите и нивото на защита, посочени в параграф 7, свързани с всяка от тези възможности. Клиентът дава писмено потвърждение за своя избор.
6. Когато клиент избере отделяне на индивидуалния клиент, всички превишения на допълнителните обезпечения, надхвърлящи изискването, приложимо към клиента, трябва също да бъдат предоставени на ЦК и разграничени от превишенията на допълнителните обезпечения, относими към други клиенти или клирингови членове, и да не бъдат изложени на риск от загуби, свързани със записани по друга сметка позиции.
7. ЦК и клиринговите членове оповестяват публично нивата на защита и разходите, свързани с различните нива на отделяне, които предлагат, и предлагат тези услуги при приемливи търговски условия. Сведенията за различните нива на отделяне включват описание на основните правни последствия на съответните предлагани нива на отделяне, включително информация относно приложимото законодателство за несъстоятелност на съответната юрисдикция.
8. ЦК има право да използва събиране на допълнителни обезпечения или вноски в гаранционен фонд, събрани посредством споразумение за предоставяне на финансово обезпечение под формата на залог, по смисъла на член 2, параграф 1, буква в) от Директива 2002/47/ЕО на Европейския парламент и на Съвета от 6 юни 2002 г. относно финансовите обезпечения (31), ако използването на подобно споразумение е предвидено в работните му правила. Клиринговият член дава писмено потвърждение, че приема работните правила. ЦК публично оповестява това право на използване, което се упражнява в съответствие с член 47.
9. Изискването за разграничаване между активи и позиции при ЦК по сметките е изпълнено, ако:
а)
активите и позициите са записани по различни сметки;
б)
е предотвратено нетирането на позиции, записани по различни сметки;
в)
активите, покриващи записаните по дадена сметка позиции, не са изложени на риск от загуби, свързани със записани по друга сметка позиции.
10. Под „активи“ се има предвид обезпечения, държани, за да покриват позиции, и включва правото на прехвърляне на активи, еквивалентни на тези обезпечения, или получените средства от реализацията на обезпечения, но не включва вноски в гаранционен фонд.
ГЛАВА 3
Пруденциални изисквания
Член 40
Управление на експозиции
ЦК измерва и оценява в близък до реално време режим своята ликвидност и кредитна експозиция към всеки клирингов член и когато е приложимо, към друг ЦК, с който той е сключил споразумение за оперативна съвместимост. Достъпът на ЦК до съответните ценови източници, необходими за ефективната оценка на неговите експозиции, е своевременен и на недискриминационна основа. Това се прави на основата на разумни разходи.
Член 41
Изисквания за допълнително обезпечение
1. ЦК налага, изисква и събира допълнителни обезпечения за ограничаване на кредитните си експозиции към клиринговите членове и когато е приложимо, към други ЦК, с които той е сключил споразумения за оперативна съвместимост. Тези допълнителни обезпечения трябва също да са достатъчни, за да покрият потенциалните експозиции, които по оценка на ЦК ще възникнат до ликвидацията на съответните позиции. Те трябва да са достатъчни, за да покрият загубите вследствие на най-малко 99 % от промяната на експозициите в рамките на подходящ времеви хоризонт, и да гарантират, че най-малко на дневна база ЦК обезпечава напълно своите експозиции с всички свои клирингови членове и когато е приложимо, към други ЦК, с които той е сключил споразумения за оперативна съвместимост. ЦК редовно наблюдава и при необходимост преразглежда своето равнище на допълнителните обезпечения с цел отразяване на настоящите пазарни условия, като се отчита всяко потенциално проциклично въздействие от подобни преразглеждания.
2. При определянето на изискванията си за допълнително обезпечение ЦК прилага модели и параметри, които отразяват характеристиките на риска на продуктите, които подлежат на клиринг, и отчитат времевия интервал между събиранията на допълнителните обезпечения, пазарната ликвидност и възможните промени по време на транзакцията. Моделът и параметрите се одобряват от компетентния орган и са обект на становище в съответствие с член 19.
3. ЦК изисква и събира допълнителни обезпечения в рамките на деня, най-малкото когато предварително определените прагове бъдат надхвърлени.
4. ЦК изисква и събира допълнителни обезпечения, които са достатъчни за покриване на риска, възникващ във връзка с позициите, регистрирани във всяка водена съгласно член 39 сметка по отношение на определени финансови инструменти. ЦК може да изчисли допълнителните обезпечения във връзка с портфейл от финансови инструменти, при условие че използваната методология е разумна и надеждна.
5. За да се гарантира последователното прилагане на настоящия член, след като се консултира с ЕБО и ЕСЦБ, ЕОЦКП разработва проекти на регулаторни технически стандарти, определящи подходящия процент и времевия хоризонт за периода на ликвидация и изчисляването на променливостта за минали периоди, както е посочено в параграф 1, по отношение на различните класове финансови инструменти, като отчита целта за ограничаване на процикличността и условията, при които практиките за изчисляване на допълнителните обезпечения на ниво портфейл, посочени в параграф 4, могат да бъдат изпълнени.
ЕОЦКП представя на Комисията проектите на регулаторни технически стандарти до 30 септември 2012 г.
На Комисията се делегира правомощието за приемане на посочените в първата алинея регулаторни технически стандарти в съответствие с членове 10-14 от Регламент (ЕС) № 1095/2010.
Член 42
Гаранционен фонд
1. За допълнително ограничаване на кредитните си експозиции към клиринговите членове ЦК поддържа предварително набран гаранционен фонд, служещ за покриване на загубите вследствие на неизпълнение, които надвишават загубите, които се покриват от изискванията за допълнително обезпечение, установени в член 41, включително откриване на производство по несъстоятелност по отношение на един или повече клирингови членове.
ЦК определя минимална сума за размера на гаранционния фонд, който при никакви обстоятелства не може да е по-малък.
2. ЦК определя минималния размер на вноските в гаранционния фонд и критериите за изчисляване на индивидуалните вноски на клиринговите членове. Вноските са пропорционални на експозициите на всеки клирингов член.
3. Гаранционният фонд позволява на ЦК да преодолее при екстремни, но реалистични пазарни условия неизпълнение най-малко от страна на клиринговия член, към който ЦК има най-големите експозиции, или от страна на клиринговите членове, към които ЦК има вторите и третите по големина експозиции, ако тяхната сума е по-голяма. ЦК разработва сценарии за екстремни, но реалистични пазарни условия. Сценариите отчитат периодите на най-голяма нестабилност, наблюдавани на пазарите, на които ЦК предоставя своите услуги, както и редица възможни бъдещи сценарии. Те отчитат внезапни продажби на финансови ресурси и бързо намаляване на пазарната ликвидност.
4. ЦК може да създаде повече от един гаранционен фонд за различните класове инструменти, по отношение на които той осъществява клиринг.
5. За да се гарантира последователното прилагане на настоящия член, в тясно сътрудничество с ЕСЦБ и след като се консултира с ЕБО, ЕОЦКП разработва проекти на регулаторни технически стандарти, уточняващи рамката за определяне на посочените в параграф 3 екстремни, но реалистични пазарни условия, която следва да бъде използвана при определянето на размера на гаранционния фонд и другите финансови ресурси, посочени в член 43.
ЕОЦКП представя на Комисията проектите на регулаторни технически стандарти до 30 септември 2012 г.
На Комисията се делегира правомощието за приемане на посочените в първата алинея регулаторни технически стандарти в съответствие с членове 10-14 от Регламент (ЕС) № 1095/2010.
Член 43
Други финансови ресурси
1. ЦК поддържа достатъчно налични предварително набрани финансови ресурси за покриване на потенциалните загуби, надхвърлящи загубите, покрити от изискванията за допълнително обезпечение, установени в член 41, и гаранционния фонд, посочен в член 42. ЦК има свободен достъп до тези предварително набрани финансови ресурси, които включват предназначени за целта ресурси на ЦК и които не се използват за покриване на капиталовите изисквания съгласно член 16.
2. Посоченият в член 42 гаранционен фонд и посочените в параграф 1 от настоящия член други финансови ресурси във всеки един момент позволяват на ЦК да преодолее неизпълнение от страна най-малко на двамата клирингови членове, към които ЦК има най-големите експозиции, при екстремни, но реалистични пазарни условия.
3. ЦК може да изисква от клиринговите членове, които не изпадат в неизпълнение, да предоставят допълнителни средства при неизпълнение на друг клирингов член. Клиринговите членове на ЦК имат ограничени експозиции към ЦК.
Член 44
Контрол на ликвидния риск
1. ЦК по всяко време има достъп до подходяща ликвидност, за да извършва дейността си и да предоставя услуги. За тази цел ЦК разполага с необходимите кредитни линии или сходни споразумения за покриване на своите ликвидни нужди, в случай че финансовите ресурси, с които той разполага, не са непосредствено налични. Клирингов член, предприятие майка или дъщерно предприятие на този клирингов член предоставят заедно не повече от 25 % от кредитните линии, необходими на ЦК.
ЦК ежедневно измерва потенциалните си потребности от ликвидност. Той отчита ликвидния риск, породен от неизпълнението най-малко на двамата клирингови членове, към които има най-големите експозиции.
2. За да се гарантира последователното прилагане на настоящия член, ЕОЦКП, след консултации със съответните органи и с членовете на ЕСЦБ, разработва проекти на регулаторни технически стандарти, определящи рамката за управление на ликвидния риск, който ЦК трябва да издържи в съответствие с параграф 1.
ЕОЦКП представя на Комисията проектите на регулаторни технически стандарти до 30 септември 2012 г.
На Комисията се делегира правомощието за приемане на посочените в първа алинея регулаторни технически стандарти в съответствие с членове 10-14 от Регламент (ЕС) № 1095/2010.
Член 45
Каскаден принцип при неизпълнение
1. За покриване на загубите ЦК използва допълнителните обезпечения, предоставени от клиринговия член в неизпълнение, преди да прибегне към други финансови ресурси.
2. Ако предоставените от клиринговия член в неизпълнение допълнителни обезпечения не са достатъчни за покриване на загубите, претърпени от ЦК, ЦК използва за покриването на загубите вноските на клиринговия член в неизпълнение към гаранционния фонд.
3. ЦК използва вноските в гаранционния фонд на клиринговите членове, които не са в неизпълнение, и всички други финансови ресурси, посочени в член 43, параграф 1, единствено след изчерпването на вноските на клиринговия член в неизпълнение.
4. ЦК използва предназначени за целта собствени ресурси, преди да използва вноските в гаранционния фонд на клиринговите членове, които не са в неизпълнение. ЦК не може да използва допълнителните обезпечения, предоставени от клиринговите членове, които не са в неизпълнение, за покриването на загуби, породени от неизпълнението на друг клирингов член.
5. За да се гарантира последователното прилагане на настоящия член, ЕОЦКП, след консултации със съответните компетентни органи и с членовете на ЕСЦБ, разработва проекти на регулаторни технически стандарти, определящи методологията за изчисляване и поддържане на сумата на собствените ресурси на ЦК, която трябва да се използва в съответствие с параграф 4.
ЕОЦКП представя на Комисията проектите на регулаторни технически стандарти до 30 септември 2012 г.
На Комисията се делегира правомощието за приемане на посочените в първата алинея регулаторни технически стандарти в съответствие с членове 10-14 от Регламент (ЕС) № 1095/2010.
Член 46
Изисквания за обезпеченията
1. За покриване на първоначалните и текущите си експозиции към клиринговите членове ЦК приема високоликвидни обезпечения с минимален кредитен и пазарен риск. За нефинансови контрагенти ЦК може да приема банкови гаранции, като тези гаранции се отчитат като експозицията към банка, която е клирингов член. ЦК прилага подходящи проценти, с които намалява стойността на служещите като обезпечение активи, които отразяват вероятността за намаление на стойността на активите за интервала между тяхната последна преоценка и момента, към който се счита за логично те да бъдат ликвидирани. ЦК отчита ликвидния риск вследствие на неизпълнението на пазарен участник и риска от концентрация при определени активи, като това може да послужи за установяване на подходящото обезпечение и съответните проценти, с които се намалява неговата стойност.
2. Когато е приложимо и достатъчно благоразумно, ЦК може да приеме базовия инструмент на договор за дериват или финансовия инструмент, който инициира експозицията на ЦК, като обезпечение, служещо за покриване на неговите изисквания за допълнително обезпечение.
3. За да се гарантира последователното прилагане на настоящия член, ЕОЦКП, след като се консултира с ЕБО, ЕССР и ЕСЦБ, разработва проекти на регулаторни технически стандарти, уточняващи:
а)
видовете обезпечения, които би могло да се считат за високоликвидни, като например парични средства, злато, държавни и първокачествени корпоративни облигации, облигации с покритие;
б)
процентите, с които се намалява стойността на обезпечението съгласно параграф 1; и
в)
условията, при които гаранции от търговски банки могат да бъдат приемани като обезпечение съгласно параграф 1.
ЕОЦКП представя на Комисията проектите на регулаторни технически стандарти до 30 септември 2012 г.
На Комисията се делегира правомощието за приемане на посочените в първата алинея регулаторни технически стандарти в съответствие с членове 10-14 от Регламент (ЕС) № 1095/2010.
Член 47
Инвестиционна политика
1. ЦК инвестира своите финансови ресурси само в парични средства или във високоликвидни финансови инструменти с минимален пазарен и кредитен риск. Инвестициите на ЦК трябва да подлежат на бързо ликвидиране с минимален отрицателен ценови ефект.
2. Размерът на капитала, в т.ч. неразпределената печалба и резервите на ЦК, които не са инвестирани съгласно параграф 1, не се вземат предвид за целите на член 16, параграф 2 или на член 45, параграф 4.
3. Финансовите инструменти, предоставени като допълнително обезпечение или като вноски в гаранционен фонд, когато съществуват, се депозират при оператори на системи за сетълмент на ценни книжа, които осигуряват цялостната защита на тези финансови инструменти. Като алтернатива могат да се използват други споразумения с висока степен на сигурност с одобрени финансови институции.
4. Депозитите на парични средства на ЦК се извършват посредством споразумения с висока степен на сигурност с одобрени финансови институции или алтернативно, като се използват наличните депозитни улеснения на централните банки или други съпоставими механизми, предоставени от централните банки.
5. Когато ЦК депозира активи при трета страна, той гарантира, че активите, принадлежащи на клиринговите членове, са разграничими отделно от активите, принадлежащи на ЦК, и от активите, принадлежащи на тази трета страна, посредством отделно номерирани сметки в регистрите на третата страна или други еквивалентни мерки, които предоставят същото ниво на защита. При нужда ЦК трябва да има бърз достъп до финансовите инструменти.
6. ЦК не инвестира своя капитал или средствата, получени вследствие на изискванията, установени в член 41, 42, 43 или 44, в собствените си ценни книжа или в ценни книжа на своето предприятие майка или дъщерно предприятие.
7. При вземане на своите инвестиционни решения ЦК отчита цялостния кредитен риск на експозициите си към всеки отделен длъжник и гарантира, че съвкупната му рискова експозиция към всеки отделен длъжник остава в приемливи граници на концентрация.
8. За да се гарантира последователното прилагане на настоящия член, след като се консултира с ЕБО и ЕСЦБ, ЕОЦКП разработва проекти на регулаторни технически стандарти, определящи финансовите инструменти, които могат да се считат за високоликвидни с минимален кредитен и пазарен риск, както се посочва в параграф 1, посочените в параграфи 3 и 4 споразумения с висока степен на сигурност и посочените в параграф 7 граници на концентрация.
ЕОЦКП представя на Комисията проектите на регулаторни технически стандарти до 30 септември 2012 г.
На Комисията се делегира правомощието за приемане на посочените в първата алинея регулаторни технически стандарти в съответствие с членове 10-14 от Регламент (ЕС) № 1095/2010.
Член 48
Процедури при неизпълнение
1. ЦК разполага с подробни процедури, които се прилагат, когато клирингов член не изпълнява посочените в член 37 изисквания за участие за ЦК в рамките на срока и в съответствие с процедурите, установени от ЦК. ЦК подробно излага процедурите, които се прилагат, в случай че неизпълнението на клирингов член не е обявено от ЦК. Тези процедури се преразглеждат ежегодно.
2. ЦК взема незабавни мерки за ограничаване на причинените от неизпълнението загуби и ликвидни затруднения и гарантира, че ликвидирането на позициите на който и да е клирингов член няма да наруши неговите операции или да изложи клиринговите членове, които не са в неизпълнение, на непредвидени или неконтролирани загуби.
3. Когато ЦК счита, че клиринговият член няма да може да изпълни бъдещите си задължения, ЦК своевременно уведомява компетентния орган, преди да бъде обявена или започната процедурата по неизпълнение. Компетентният орган своевременно съобщава тази информация на ЕОЦКП, на съответните членове на ЕСЦБ и на органа, отговорен за надзора на клиринговия член, който изпада в неизпълнение.
4. ЦК проверява приложимостта на своите процедури при неизпълнение. ЦК предприема всички разумни мерки, осигуряващи му законовите правомощия да ликвидира собствените позиции на клиринговия член, който е в неизпълнение, и да прехвърли или ликвидира позициите на клиентите на клиринговия член, който изпада в неизпълнение.
5. Когато активите и позициите са регистрирани в записите и отчетността на ЦК като държани за сметка на клиентите на клирингов член, който изпада в неизпълнение, в съответствие с член 39, параграф 2, ЦК се ангажира поне договорно да започне процедурите за прехвърляне на активите и позициите, държани за сметка на клиентите от клиринговия член, който изпада в неизпълнение, към друг клирингов член, посочен от всички тези клиенти, по тяхно искане и без съгласието на клиринговия член, който изпада в неизпълнение. Посоченият друг клирингов член е задължен да приеме тези активи и позиции, само когато е встъпил предварително в договорни отношения с клиентите, по силата на които се е ангажирал за това. Ако поради някаква причина прехвърлянето към другия клирингов член не се е осъществило в рамките на предварително определения срок, посочен в работните му правила, ЦК може да вземе всички позволени по правилата му мерки за активно управление на рисковете, свързани с тези позиции, включително да ликвидира активите и позициите, държани за сметка на клиентите от клиринговия член, който изпада в неизпълнение.
6. Когато активите и позициите са регистрирани в записите и отчетността на ЦК като държани за сметка на клиент на клирингов член, който изпада в неизпълнение, в съответствие с член 39, параграф 3, ЦК се ангажира поне договорно да започне процедурите за прехвърляне на активите и позициите, държани за сметка на клиента от клиринговия член, който изпада в неизпълнение, към друг клирингов член, посочен от клиента, по искане на последния и без съгласието на клиринговия член, който изпада в неизпълнение. Посоченият друг клирингов член е задължен да приеме тези активи и позиции само когато е встъпил предварително в договорни отношения с клиента, по силата на които се е ангажирал за това. Ако поради някаква причина прехвърлянето към другия клирингов член не се е осъществило в рамките на предварително определения срок, посочен в работните му правила, ЦК може да вземе всички позволени по правилата му мерки за активно управление на рисковете, свързани с тези позиции, включително да ликвидира активите и позициите, държани за сметка на клиента от клиринговия член, който изпада в неизпълнение.
7. Обезпеченията на клиентите, разграничени в съответствие с член 39, параграфи 2 и 3, се използват изключително за покриване на позициите, държани за тяхна сметка. Всяка разлика, дължима от ЦК след приключването на процеса на управление от страна на ЦК на неизпълнението на клиринговия член, незабавно се връща на клиентите, ако са известни на ЦК, а когато не са, на клиринговия член за сметка на неговите клиенти.
Член 49
Преглед на модели, стрес тестове и бектестове
1. ЦК преразглежда редовно моделите и параметрите, възприети за изчисляване на неговите изисквания за допълнителни обезпечения, вноски в гаранционния фонд, изисквания за обезпечения и други механизми за контрол на риска. Той подлага тези модели на задълбочени и чести стрес тестове, за да оцени тяхната устойчивост при екстремни, но реалистични пазарни условия, и осъществява бектестове, за да оцени надеждността на прилаганата методология. ЦК трябва да получи независимо потвърждение, трябва да информира компетентния си орган и ЕОЦКП за резултатите от извършените тестове и трябва да получи тяхното потвърждение, преди да извърши съществени промени в моделите и параметрите.
По приетите модели и параметри, включително всички значителни промени по тях, се изготвя становище на колегията съгласно член 19.
ЕОЦКП трябва да гарантира, че информацията относно резултатите от стрес тестовете е предоставена на ЕНО, за да им позволи да извършат оценка на експозицията на финансовите предприятия към неизпълнение от страна на ЦК.
2. ЦК редовно подлага на тестове ключовите елементи на своите процедури при неизпълнение и предприема всички разумни мерки, за да гарантира, че всички клирингови членове ги разбират и разполагат с подходящи процедури за реакция в случай на неизпълнение.
3. ЦК оповестява публично ключовата информация относно своя модел за управление на риска и допусканията, използвани при извършване на посочените в параграф 1 стрес тестове.
4. За да се гарантира последователното прилагане на настоящия член, след провеждане на консултации с ЕНО, другите съответни компетентни органи и членовете на ЕСЦБ ЕОЦКП разработва проекти на регулаторни технически стандарти, определящи:
а)
видовете тестове, които се извършват за различните класове финансови инструменти и портфейли;
б)
участието на клиринговите членове или други страни в тестовете;
в)
честотата на тестовете;
г)
времевия хоризонт на тестовете;
д)
ключовата информация, посочена в параграф 3.
ЕОЦКП представя на Комисията проектите на регулаторни технически стандарти до 30 септември 2012 г.
На Комисията се делегира правомощието за приемане на посочените в първата алинея регулаторни технически стандарти в съответствие с членове 10-14 от Регламент (ЕС) № 1095/2010.
Член 50
Сетълмент
1. Когато това е уместно и възможно, ЦК осъществява сетълмент на сделките си по сметки при централната банка. Когато сетълментът не се осъществява чрез сметки при централната банка, се вземат мерки за стриктното ограничаване на рисковете, свързани с паричния сетълмент.
2. ЦК посочва ясно своите задължения във връзка с доставката на финансови инструменти, включително дали той има задължение да извърши или получи доставки на финансови инструменти или дали обезщетява участниците за загуби, възникнали в рамките на процеса на доставка.
3. Когато ЦК има задължение да извърши или получи доставки на финансови инструменти, ЦК премахва основния риск чрез използването на механизми за доставка срещу плащане, доколкото е възможно.
ДЯЛ V
СПОРАЗУМЕНИЯ ЗА ОПЕРАТИВНА СЪВМЕСТИМОСТ
Член 51
Споразумения за оперативна съвместимост
1. ЦК може да сключва споразумения за оперативна съвместимост с друг ЦК, когато са изпълнени изискванията, установени в членове 52, 53 и 54.
2. Когато ЦК сключва споразумение за оперативна съвместимост с друг ЦК с цел предоставяне на услуги на определено място за търговия, ЦК трябва да разполага с недискриминационен достъп до данните, които са необходими за изпълнение на неговите функции във връзка с това място за търговия, доколкото ЦК спазва операционните и техническите изисквания, определени от това място, както и до съответната система за сетълмент.
3. Възможността за сключване на споразумение за оперативна съвместимост или за достъп до система за съхранение на данни или до сетълмент система, посочени в параграфи 1 и 2, може да бъде отхвърлена или ограничена - пряко или непряко, единствено с цел контролиране на риска, произтичащ от това споразумение или достъп.
Член 52
Управление на риска
1. ЦК, които сключват споразумение за оперативна съвместимост, трябва:
а)
да разполагат с подходящи политики, процедури и системи за ефективно установяване, наблюдение и управление на рисковете, произтичащи от това споразумение, за да могат да изпълняват своите задължения своевременно;
б)
да се споразумеят относно съответните си права и задължения, включително приложимото по отношение на техните взаимоотношения законодателство;
в)
да установяват, наблюдават и управляват ефективно кредитните и ликвидните рискове, така че неизпълнението на клирингов член на даден ЦК да не засяга оперативно съвместимия ЦК;
г)
да установяват, наблюдават и отчитат евентуалните взаимозависимости и корелации, възникващи вследствие на обединяването на финансови ресурси и споразумението за оперативна съвместимост, което може да повлияе на свързаните с концентрацията на клирингови членове кредитни и ликвидни рискове.
За целите на първа алинея, буква б) ЦК прилагат при необходимост правилата, постановени в Директива 98/26/ЕО, по отношение на момента на въвеждане на нареждането за превод в своите системи и на момента на неотменимост.
За целите на първа алинея, буква в) в условията на споразумението се определя процедурата за преодоляване на последствията от неизпълнението на някой ЦК, с когото има сключено споразумение за оперативна съвместимост.
За целите на първа алинея, буква г) ЦК осъществяват строг контрол върху повторното използване на обезпечението на клирингов член в рамките на споразумението, ако това е позволено от техните компетентни органи. В споразумението се посочва какви мерки са взети по отношение на тези рискове, като се отчита необходимостта от достатъчно покритие и ограничаване на риска от верижно разпространение.
2. Ако моделите за управление на риска, използвани от ЦК по отношение на експозициите им към техните клирингови членове или по отношение на взаимните им експозиции, са различни, ЦК трябва да установят различията, да оценят рисковете, които могат да възникнат вследствие на тях, и да вземат съответните мерки, включително да набавят допълнителни финансови ресурси, които ще ограничат тяхното въздействие върху споразумението за оперативна съвместимост, както и потенциалните последствия по отношение на рисковете от верижно разпространение и да гарантират, че тези различия не намаляват способността на всеки ЦК да се справи с последствията от неизпълнението на клирингов член.
3. Всички разходи, произтичащи от параграфи 1 и 2, се поемат от ЦК, поискал оперативна съвместимост или достъп, освен ако страните не са се споразумели за друго.
Член 53
Предоставяне на допълнителни обезпечения между централни контрагенти
1. ЦК разграничава по сметките активите и позициите, държани за сметка на ЦК, с които е сключил споразумение за оперативна съвместимост.
2. Ако ЦК, който сключи споразумение за оперативна съвместимост с друг ЦК, предоставя на този ЦК единствено първоначално допълнително обезпечение по силата на споразумение за предоставяне на финансово обезпечение под формата на залог, получаващият обезпечението ЦК няма право да използва допълнителното обезпечение, предоставено от другия ЦК.
3. Обезпечението, получено под формата на финансови инструменти, се депозира при оператори на системи за сетълмент на ценни книжа, съобщени съгласно Директива 98/26/ЕО.
4. Получаващият обезпечението ЦК разполага с активите, посочени в параграфи 1 и 2, единствено в случай на неизпълнение от страна на ЦК, който е предоставил обезпечението в контекста на споразумение за оперативна съвместимост.
5. В случай на неизпълнение от страна на ЦК, който е получил обезпечението в контекста на споразумение за оперативна съвместимост, обезпечението, посочено в параграфи 1 и 2, незабавно се връща на предоставилия го ЦК.
Член 54
Одобрение на споразумения за оперативна съвместимост
1. Споразумението за оперативна съвместимост се одобрява предварително от компетентните органи на съответните ЦК. Прилага се процедурата по член 17.
2. Компетентните органи одобряват споразумение за оперативна съвместимост само когато участващите ЦК са получили разрешение за клиринг съгласно член 17, били са признати съгласно член 25 или са получили разрешение съгласно предварително съществуващ национален разрешителен режим за период от най-малко три години, установените в член 52 изисквания са изпълнени, техническите параметри за клиринговите транзакции съгласно условията на споразумението позволяват безпрепятственото и нормално функциониране на финансовите пазари и въпросното споразумение не възпрепятства ефективността на надзора.
3. Когато компетентен орган счита, че не са спазени установените в параграф 2 изисквания, той писмено излага пред другите заинтересовани компетентни органи и ЦК своите забележки относно риска. Той уведомява и ЕОЦКП, който изготвя становище относно обосноваността на забележките относно риска като основание за отказ на одобрение на споразумението за оперативна съвместимост. Всички заинтересовани ЦК получават достъп до становището на ЕОЦКП. Когато становището на ЕОЦКП се различава от оценката на съответния компетентен орган, същият компетентен орган преразглежда своята позиция, като отчита становището на ЕОЦКП.
4. До 31 декември 2012 г. ЕОЦКП издава насоки или препоръки за изготвяне на съгласувани, ефикасни и ефективни оценки на споразуменията за оперативна съвместимост в съответствие с процедурата, установена в член 16 от Регламент (ЕС) № 1095/2010.
ЕОЦКП разработва проекти за посочените насоки или препоръки, след като се консултира с членовете на ЕСЦБ.
ДЯЛ VI
РЕГИСТРАЦИЯ И НАДЗОР НА РЕГИСТРИ НА ТРАНЗАКЦИИ
ГЛАВА 1
Условия и процедури за регистрацията на регистър на транзакции
Член 55
Регистрация на регистър на транзакции
1. За целите на член 9 всеки регистър на транзакции се регистрира от ЕОЦКП.
2. За допустимостта на регистрацията му съгласно настоящия член регистърът на транзакции трябва да бъде юридическо лице, което е установено в Съюза и отговаря на изискванията, установени в дял VII.
3. Регистрацията на всеки регистър на транзакции поражда действие на цялата територия на Съюза.
4. Регистрираният регистър на транзакции спазва постоянно условията за регистрация. Всеки регистър на транзакции уведомява своевременно ЕОЦКП за всякакви съществени изменения, влияещи на условията за първоначалната регистрация.
Член 56
Заявление за регистрация
1. Регистърът на транзакции подава заявление за регистрация до ЕОЦКП.
2. В рамките на двадесет работни дни от получаване на заявлението ЕОЦКП преценява дали заявлението е пълно.
Когато заявлението е непълно, ЕОЦКП определя срок, в рамките на който регистърът на транзакции трябва да предостави допълнителна информация.
След като прецени, че заявлението е пълно, ЕОЦКП уведомява за това регистъра на транзакции.
3. За да се гарантира последователното прилагане на настоящия член, ЕОЦКП разработва проекти на регулаторни технически стандарти, определящи техническите детайли относно посоченото в параграф 1 заявление за регистрация.
ЕОЦКП представя на Комисията проектите на регулаторни технически стандарти до 30 септември 2012 г.
На Комисията се делегира правомощието за приемане на посочените в първата алинея регулаторни технически стандарти в съответствие с членове 10-14 от Регламент (ЕС) № 1095/2010.
4. За да се осигурят еднообразни условия за прилагане на параграф 1, ЕОЦКП разработва проекти на технически стандарти за изпълнение, с които се уточнява формата на заявлението за регистрация до ЕОЦКП.
ЕОЦКП представя на Комисията тези проекти на технически стандарти за изпълнение до 30 септември 2012 г.
На Комисията се предоставя правомощието за приемане на посочените в първата алинея технически стандарти за изпълнение съгласно член 15 от Регламент (ЕС) № 1095/2010.
Член 57
Уведомяване на компетентните органи и консултация с тях преди регистрацията
1. Ако регистър на транзакции, подал заявление за регистрация, е образувание, получило разрешение или регистрирано от компетентен орган в държавата-членка по установяване, ЕОЦКП своевременно уведомява този компетентен орган и се консултира с него преди регистрацията на регистъра на транзакции.
2. ЕОЦКП и съответният компетентен орган обменят цялата информация, необходима за регистрацията на регистъра на транзакции, както и за надзора върху изпълнението от страна на образуванието на условията по регистрацията или разрешаването в държавата-членка по установяване.
Член 58
Разглеждане на заявлението
1. В рамките на 40 работни дни след уведомлението, посочено в член 56, параграф 2, трета алинея, ЕОЦКП разглежда заявлението за регистрация, като преценява дали регистърът на транзакции спазва членове 78-81, и приема изчерпателно обосновано решение за регистрация или за отказ на регистрация.
2. Решение на ЕОЦКП, прието съгласно параграф 1, поражда действие на петия работен ден след приемането му.
Член 59
Уведомяване от ЕОЦКП за решенията относно регистрация
1. Когато ЕОЦКП приема решение за регистрация, за отказ или за отмяна на регистрация, той уведомява регистъра на транзакции в рамките на пет работни дни посредством напълно обосновано обяснение на своето решение.
ЕОЦКП своевременно уведомява съответния компетентен орган, посочен в член 57, параграф 1, относно своето решение.
2. ЕОЦКП съобщава на Комисията всички решения, взети в съответствие с параграф 1.
3. ЕОЦКП публикува на своя уебсайт списък с регистрите на транзакции, регистрирани в съответствие с настоящия регламент. Този списък се актуализира в срок от пет работни дни след приемане на решение съгласно параграф 1.
Член 60
Упражняване на правомощията, посочени в членове 61-63
Правомощията, предоставени на ЕОЦКП или на длъжностно лице, или на друго оправомощено от ЕОЦКП лице съгласно членове 61-63, не могат да бъдат използвани, за да се изисква разкриването на информация или документи, които са предмет на правно призната привилегия.
Член 61
Искане за информация
1. ЕОЦКП може чрез обикновено искане или с решение да поиска от регистрите на транзакции и от свързаните трети страни, на които регистрите на транзакции са възложили оперативни функции или дейности, да предоставят цялата необходима информация, за да може органът да изпълни задълженията си съгласно настоящия регламент.
2. Когато изпраща обикновено искане за информацията съгласно параграф 1, ЕОЦКП:
а)
се позовава на настоящия член като правно основание за искането;
б)
посочва целта на искането;
в)
уточнява каква информация се изисква;
г)
определя срок за предоставяне на информацията;
д)
информира лицето, от което се изисква информацията, че не е задължено да я предостави, но че при доброволен отговор от негова страна предоставената информация не трябва да бъде неточна и подвеждаща; и
е)
посочва глобата, предвидена в член 65 във връзка с приложение I, раздел IV, буква а), в случай че отговорите на поставените въпроси са неточни или подвеждащи.
3. Когато изисква информация съгласно параграф 1 с решение, ЕОЦКП:
а)
се позовава на настоящия член като правно основание за искането;
б)
посочва целта на искането;
в)
уточнява каква информация се изисква;
г)
определя срок за предоставяне на информацията;
д)
посочва периодичните финансови санкции, предвидени в член 66, в случай че предоставената информация е непълна;
е)
посочва глобата, предвидена в член 65 във връзка с приложение I, раздел IV, буква а), в случай че отговорите на поставените въпроси са неточни или подвеждащи, както и
ж)
посочва правото на обжалване на решението пред Апелативния съвет на ЕОЦКП, както и правото решението да бъде преразгледано от Съда на Европейския съюз („Съда“) в съответствие с членове 60 и 61 от Регламент (ЕС) № 1095/2010.
4. Посочените в параграф 1 лица или техни представители, а в случай на юридически лица или лица без правосубектност - лицата, оправомощени да ги представляват по закон или по силата на учредителни актове, предоставят изискваната информация. Надлежно упълномощени адвокати могат да предоставят информацията от името на своите клиенти. Последните остават изцяло отговорни, ако предоставената информация е непълна, неточна или подвеждаща.
5. ЕОЦКП незабавно изпраща копие от обикновеното искане или от решението до компетентния орган на държавата-членка, в която са установени или в която живеят посочените в параграф 1 лица, до които се отнася искането за информация.
Член 62
Общи разследвания
1. За да изпълни задълженията си съгласно настоящия регламент, ЕОЦКП може да извършва необходимите разследвания по отношение на лицата, посочени в член 61, параграф 1. За целта служителите и други упълномощени от ЕОЦКП лица имат правомощия:
а)
да проверяват всички документи, данни, процедури и други материали, отнасящи се до изпълнението на техните задачи, независимо от носителя, на който се съхраняват;
б)
да вземат или получават заверени копия или извлечения от такива документи, данни, процедури и други материали;
в)
да призоват и да искат от всяко лице, посочено в член 61, параграф 1, от неговия представител или негови служители да дадат устно или писмено обяснение на факти или документи, свързани с предмета и целта на проверката, и да запишат отговорите;
г)
да задават въпроси на всяко друго физическо или юридическо лице, което даде съгласие за това, с цел да съберат информация, свързана с предмета на разследването;
д)
да искат съхранявана информация за телефонни разговори и пренос на данни.
2. Служителите и други лица, оправомощени от ЕОЦКП за целите на разследванията, посочени в параграф 1, упражняват своите правомощия след представяне на писмено разрешение, уточняващо предмета и целта на разследването. В разрешението се посочват и периодичните финансови санкции, предвидени в член 66, в случай че изискваните документи, данни, процедури или други материали, или отговорите на въпросите, поставени на лицата, посочени в член 61, параграф 1, не са представени или са непълни, и глобите, предвидени в член 65 във връзка с приложение I, раздел IV, буква б), в случай че отговорите на въпросите, поставени на лицата по член 61, параграф 1, са неточни или подвеждащи.
3. От лицата, посочени в член 61, параграф 1, се изисква да допуснат провеждането на разследванията, водени по решение на ЕОЦКП. В решението се посочват предметът и целта на разследването, периодичните имуществени санкции, предвидени в член 66, средствата за правна защита, предвидени в Регламент (ЕС) № 1095/2010, както и правото на обжалване на решението пред Съда.
4. В разумен срок преди започването на разследването ЕОЦКП информира компетентния орган на държавата-членка, на чиято територия ще се проведе то, за предстоящото разследване и за самоличността на оправомощените лица. По искане на ЕОЦКП служителите на съответния компетентен орган подпомагат оправомощените лица при изпълнението на техните задължения. По искане на служителите на компетентния орган на съответната държава-членка те също могат да присъстват по време на разследването.
5. Ако съгласно националната уредба относно искането за предоставяне на съхранявана информация за телефонни разговори или пренос на данни, посочено в параграф 1, буква д), е необходимо разрешение от съдебен орган, се подава искане за такова разрешение. Искане за разрешение може да се подаде и като предпазна мярка.
6. Когато се подава искане за разрешение по параграф 5, националният съдебен орган прави проверка на автентичността на решението на ЕОЦКП и дали предвидените принудителни мерки не са произволни или прекомерни предвид предмета на разследването. При проверката на пропорционалността на принудителните мерки националният съдебен орган може да поиска от ЕОЦКП подробно обяснение, по-специално относно съображенията на ЕОЦКП, на които се основава предположението за нарушение на настоящия регламент, както и относно тежестта на предполагаемото нарушение и естеството на участието на лицето, по отношение на което се вземат принудителните мерки. Националният съдебен орган обаче не може нито да преразглежда необходимостта от провеждане на разследването, нито да изисква да му бъде предоставена информацията, съдържаща се в преписката на ЕОЦКП. Законосъобразността на решението на ЕОЦКП подлежи на преглед единствено от Съда по реда на процедурата, предвидена в Регламент (ЕС) № 1095/2010.
Член 63
Проверки на място
1. С цел изпълнение на задълженията си съгласно настоящия регламент ЕОЦКП може да извършва всички необходими проверки на място във всички служебни помещения или площи на юридическите лица, посочени в член 61, параграф 1. Когато това е необходимо за целите на правилното извършване и ефикасността на проверките, ЕОЦКП може да извършва проверки на място без предварително предупреждение.
2. Служебните лица и други лица, упълномощени от ЕОЦКП да извършват проверки на място, могат да влизат в служебните помещения или площи на юридическите лица, обект на приетото от ЕОЦКП решение за разследване, и разполагат с всички правомощия, предвидени в член 62, параграф 1. Те могат и да запечатват всички служебни помещения, счетоводни книги или документи за срока и в степента, необходими за проверката.
3. Длъжностните лица и други лица, упълномощени от ЕОЦКП да извършват проверки на място, упражняват правомощията си, след като представят писмено разрешение, посочващо предмета, целта на проверката и предвидените в член 66 периодични финансови санкции, когато съответните лица не се подчинят на проверката. В разумен срок преди извършване на проверката ЕОЦКП уведомява за проверката компетентния орган на държавата-членка, на чиято територия ще се проведе тя.
4. Лицата, посочени в член 61, параграф 1, допускат извършването на проверки на място, разпоредено с решение на ЕОЦКП. В решението се уточняват предметът и целта на проверката, определя се датата, на която ще започне, и се посочват периодичните финансови санкции, предвидени в член 66, средствата за правна защита, предвидени в Регламент (ЕС) № 1095/2010, както и правото на обжалване на решението пред Съда. ЕОЦКП взема тези решения, след като се консултира с компетентния орган на държавата-членка, на чиято територия ще се проведе проверката.
5. По искане на ЕОЦКП длъжностните лица, както и тези, упълномощени или назначени от компетентния орган на държавата-членка, където ще се извърши проверката, активно подпомагат длъжностните лица и другите лица, упълномощени от ЕОЦКП. За тази цел те разполагат с правомощията по параграф 2. При поискване служители на компетентния орган на съответната държава-членка могат също да присъстват на проверките на място.
6. ЕОЦКП може също така да изиска от компетентните органи да изпълнят от негово име конкретни задачи по разследването и проверки на място, както е предвидено в настоящия член и в член 62, параграф 1. За целта компетентните органи се ползват със същите правомощия както ЕОЦКП, предвидени в настоящия член и в член 62, параграф 1.
7. Когато длъжностните лица и другите придружаващи лица, упълномощени от ЕОЦКП, установят, че дадено лице се противопоставя на проверка, разпоредена по реда на настоящия член, компетентният орган на съответната държава-членка им оказва необходимото съдействие, като изисква при необходимост съдействие от полицията или от равностоен правоприлагащ орган, с което да им даде възможност да извършат проверката на място.
8. Ако съгласно националната уредба за проверката на място, предвидена в параграф 1, или за съдействието, предвидено в параграф 7, е необходимо разрешение от съдебен орган, се подава искане за такова разрешение. Искане за разрешение може да се подаде и като предпазна мярка.
9. Когато се внася искане за разрешение, както е посочено в параграф 8, националният съдебен орган проверява автентичността на решението на ЕОЦКП и дали предвидените принудителни мерки не са произволни или прекомерни, като се има предвид предметът на проверката. При проверката на пропорционалността на принудителните мерки националният съдебен орган може да поиска от ЕОЦКП подробно обяснение. Искането за подробно обяснение може по-конкретно да бъде свързано с основанията на ЕОЦКП, на които се базира подозрението за нарушение на настоящия регламент, както и с тежестта на подозираното нарушение и естеството на участие на лицето, което е обект на принудителните мерки. Въпреки това националният съдебен орган не може да преразглежда необходимостта от проверката, нито да изисква да му се предостави информацията от документацията на ЕОЦКП. Законосъобразността на решението на ЕОЦКП подлежи на преглед единствено от Съда по реда на процедурата, предвидена в Регламент (ЕС) № 1095/2010.
Член 64
Процедурни правила за предприемане на надзорни мерки и налагане на глоби
1. Когато при изпълнение на задълженията си съгласно настоящия регламент ЕОЦКП установи, че има сериозни признаци за евентуално наличие на факти, които могат да представляват едно или повече от нарушенията, изброени в приложение I, ЕОЦКП назначава независим разследващ служител в рамките на ЕОЦКП, който да разследва случая. Назначеният служител не може да участва и не може да е участвал пряко или косвено в процеса по надзор или по регистрация на съответния регистър на транзакции и изпълнява функциите си независимо от ЕОЦКП.
2. Разследващият служител разследва предполагаемите нарушения, като взема предвид коментарите, представени от лицата, които са предмет на разследването, и представя на ЕОЦКП пълното досие с констатациите си.
За да изпълнява задълженията си, разследващият служител може да упражнява правомощията си да изисква информация в съответствие с член 61 и да провежда разследвания и проверки на място в съответствие с членове 62 и 63. Когато упражнява тези правомощия, разследващият служител спазва член 60.
При изпълнение на задълженията си разследващият служител има достъп до всички документи и до цялата информация, събрана от ЕОЦКП в хода на осъществяваната от него надзорна дейност.
3. След приключване на разследването и преди да представи на ЕОЦКП досието с констатациите, разследващият служител дава на лицата, които са обект на разследването, възможност да бъдат изслушани във връзка с разследвания случай. Разследващият служител базира констатациите си само на онези факти, по които засегнатите лица са имали възможност да изразят становище.
Правото на защита на засегнатите от разследването лица се зачита напълно в хода на разследванията по настоящия член.
4. Когато представя на ЕОЦКП досието с констатациите си, разследващият служител уведомява за това лицата, които са обект на разследването. Лицата, които са обект на разследването, имат право на достъп до досието, като се зачита законният интерес на други лица за опазване на техните търговски тайни. Правото на достъп до преписката не включва достъп до поверителна информация, засягаща трети лица.
5. Въз основа на досието, съдържащо констатациите на разследващия служител, и след като по искане на засегнатите лица изслуша лицата, които са обект на разследването в съответствие с член 67, ЕОЦКП решава дали едно или повече от нарушенията, изброени в приложение I, са били извършени от лицата, които са обект на разследването, и съответно предприема надзорни мерки в съответствие с член 73 и налага глоба в съответствие с член 65.
6. Разследващият служител не участва в разискванията на ЕОЦКП, нито се намесва по друг начин в процеса на вземане на решение от страна на ЕОЦКП.
7. Комисията приема допълнителни процедурни правила за упражняването на правомощията за налагане на глоби или периодични финансови санкции, включително разпоредби относно правото на защита, относно сроковете и събирането на глоби или периодични финансови санкции и приема подробни правила относно давностните срокове за налагането и принудителното изпълнение на санкциите.
Правилата, посочени в първата алинея, се приемат посредством делегирани актове в съответствие с член 82.
8. ЕОЦКП се обръща към компетентните национални органи с цел започване на наказателно преследване, когато при изпълнение на своите задължения съгласно настоящия регламент установи, че има сериозни признаци за евентуално наличие на факти, които могат да представляват престъпления. Освен това ЕОЦКП се въздържа от налагането на глоби или периодични финансови санкции в случаи, при които предишна оправдателна или осъдителна присъда, произтичаща от идентичен факт или факти, които са до голяма степен подобни, вече е влязла в сила като резултат от наказателно производство съгласно националното право.
Член 65
Глоби
1. Когато в съответствие с член 64, параграф 5 ЕОЦКП установи, че регистър на транзакции, умишлено или поради небрежност, е извършил едно от нарушенията, изброени в приложение I, той взема решение за налагане на глоба в съответствие с параграф 2 от настоящия член.
Нарушение от страна на регистър на транзакции се счита за извършено умишлено, ако ЕОЦКП открие обективни фактори, които показват, че регистърът на транзакции или неговото висше ръководство са действали умишлено.
2. Основният размер на посочените в параграф 1 глоби е в следните граници:
а)
за нарушенията, посочени в приложение I, раздел I, буква в), раздел II, букви в)-ж) и раздел III, букви а) и б), глобите са в размер най-малко 10 000 EUR и не надвишават 20 000 EUR;
б)
за нарушенията, посочени в приложение I, раздел I, букви а), б) и г)-з) и раздел II, букви а), б) и з), глобите са в размер най-малко 5 000 EUR и не надвишават 10 000 EUR.
За да вземе решение какъв да бъде основният размер на глобите - в ниския, средния или високия диапазон на посочените в първата алинея граници - ЕОЦКП взема под внимание годишния оборот на съответния регистър на транзакции за предходната стопанска година. За регистри на транзакции с годишен оборот под 1 милион евро основният размер е в ниския диапазон на границите, за регистри на транзакции с оборот между 1 и 5 милиона евро - в средния, а за регистри на транзакции с годишен оборот над 5 милиона евро - във високия.
3. Основният размер, определен в параграф 2, при необходимост се коригира чрез отчитане на утежняващи или смекчаващи обстоятелства в съответствие с приложимите коригиращи коефициенти, предвидени в приложение II.
Съответните утежняващи коефициенти се прилагат последователно към основния размер на глобата. Ако е приложим повече от един утежняващ коефициент, разликата между основния размер и размера, получен след прилагането на всеки отделен утежняващ коефициент, се добавя към основния размер.
Съответните смекчаващи коефициенти се прилагат последователно към основния размер на глобата. Ако е приложим повече от един смекчаващ коефициент, разликата между основния размер и размера, получен след прилагането на всеки отделен смекчаващ коефициент, се изважда от основния размер.
4. Независимо от предвиденото в параграфи 2 и 3 размерът на глобата не превишава 20 % от годишния оборот на съответния регистър на транзакции за предходната стопанска година, но ако регистърът на транзакции пряко или непряко е получил финансова полза от нарушението, размерът на глобата е равен най-малко на размера на ползата.
В случай че действие или пропуск, извършени от регистър на транзакции, представляват повече от едно нарушение съгласно приложение I, се прилага само по-голямата глоба, изчислена в съответствие с параграфи 2 и 3 и свързана с едно от тези нарушения.
Член 66
Периодични финансови санкции
1. ЕОЦКП налага посредством решение периодични финансови санкции с цел да принуди:
а)
регистър на транзакции да прекрати нарушението в съответствие с решение, взето съгласно член 73, параграф 1, буква а); или
б)
лице, посочено в член 61, параграф 1:
i)
да предостави пълната информация, която е била изискана съгласно член 61;
ii)
да се подчини на разследване, и по-специално да предостави пълна документация, записи, данни, процедури или други изискани материали и да допълни и коригира друга информация, предоставена в хода на разследването, започнато по силата на решение, взето съгласно член 62; или
iii)
да се подчини на проверка на място, наредена по силата на решение, взето съгласно член 63.
2. Периодичните финансови санкции са ефективни и пропорционални. Периодичните финансови санкции се налагат за всеки ден от забавянето.
3. Независимо от предвиденото в параграф 2, размерът на периодичните финансови санкции е 3 % от средния дневен оборот през предходната стопанска година или в случай на физически лица - 2 % от средния дневен доход през предходната календарна година. Той се изчислява от датата, посочена в решението за налагане на периодична финансова санкция.
4. Периодична финансова санкция се налага за максимален срок от шест месеца след уведомяването за взетото от ЕОЦКП решение. След края на този срок ЕОЦКП преразглежда тази мярка.
Член 67
Изслушване на заинтересованите лица
1. Преди да вземе решение за налагане на глоба или периодична финансова санкция съгласно членове 65 и 66, ЕОЦКП дава възможност на засегнатите от производството лица да бъдат изслушани във връзка с неговите констатации. ЕОЦКП основава своите решения само на констатации, по които участващите в производството лица са имали възможност да изразят становище.
2. Правото на защита на участниците в производството се съблюдава строго в хода на производството. Те имат право на достъп до документите на ЕОЦКП при зачитане на законния интерес на други лица във връзка с опазване на търговските им тайни. Правото на достъп до документацията не включва поверителна информация и вътрешни подготвителни документи на ЕОЦКП.
Член 68
Оповестяване, естество, принудително изпълнение и разпределение на глобите и периодичните финансови санкции
1. ЕОЦКП оповестява публично всяка глоба и периодична финансова санкция, наложена съгласно членове 65 и 66, освен ако такова оповестяване би застрашило сериозно финансовите пазари или би причинило несъразмерно голяма вреда на засегнатите страни. Подобно оповестяване не съдържа лични данни по смисъла на Регламент (ЕО) № 45/2001.
2. Глобите или периодичните финансови санкции, наложени съгласно членове 65 и 66, са от административно естество.
3. Когато ЕОЦКП реши да не налага глоби или финансови санкции, той уведомява съответно Европейския парламент, Съвета, Комисията и компетентните органи на заинтересованите държави-членки и посочва основанията за своето решение.
4. Глобите и периодичните финансови санкции, наложени съгласно членове 65 и 66, могат да се изпълняват принудително.
Принудителното изпълнение се урежда от разпоредбите на гражданскопроцесуалните норми, които са в сила в държавата-членка, на чиято територия се осъществява. Изпълнителното основание се прилага към решението без допълнителен контрол освен за автентичност на акта, от страна на органа, определен за тази цел от правителството на всяка държава-членка, и за който то уведомява ЕОЦКП и Съда.
След изпълнението на тези формалности по молба на заинтересованата страна тя може да пристъпи към принудително изпълнение съгласно националното законодателство, като сезира директно компетентния орган.
Принудителното изпълнение може да бъде спряно само с решение на Съда. При все това съдилищата на държавата-членка са компетентни да разглеждат жалби по редовността на мерките по изпълнението.
5. Сумите на глобите и периодичните финансови санкции се разпределят в общия бюджет на Европейския съюз.
Член 69
Обжалване пред Съда
Съдът разполага с неограничена компетентност да осъществява контрол върху решения, с които ЕОЦКП е наложил глоба или периодична финансова санкция. Той може да отмени, намали или увеличи размера на наложената глоба или на периодичната финансова санкция.
Член 70
Изменения на приложение II
За да отчита развитието на финансовите пазари, Комисията се оправомощава да приема делегирани актове съгласно член 82 във връзка с мерки за изменение на приложение II.
Член 71
Отмяна на регистрация
1. Без да се засяга член 73, ЕОЦКП отменя регистрацията на регистър на транзакции, когато даденият регистър на транзакции:
а)
се отказва изрично от регистрацията или през предходните шест месеца не е предоставял услуги;
б)
е получил регистрацията посредством неверни твърдения или по всякакъв друг неправомерен начин;
в)
вече не отговаря на условията, при които е бил регистриран.
2. ЕОЦКП своевременно уведомява съответния компетентен орган, посочен в член 57, параграф 1, относно своето решение да отмени регистрацията на регистър на транзакции.
3. Когато компетентният орган на държава-членка, в която регистърът на транзакции осъществява своите услуги и дейности, счита, че е изпълнено някое от условията, посочени в параграф 1, той може да поиска от ЕОЦКП да разгледа дали са налице условията за отмяна на регистрацията на съответния регистър на транзакции. Ако ЕОЦКП реши да не отмени регистрацията на съответния регистър на транзакции, той обосновава надлежно решението си.
4. Компетентният орган, посочен в параграф 3, е органът, определен съгласно член 22.
Член 72
Такси за надзор
1. ЕОЦКП начислява такси на регистрите на транзакции съгласно настоящия регламент и съгласно делегираните актове, приети съгласно параграф 3. Тези такси изцяло покриват разходите на ЕОЦКП по регистрацията и надзора на регистрите на транзакции и по възстановяването на всякакви разходи, които могат да възникнат за компетентните органи при извършване на дейности съгласно настоящия регламент, по-специално в резултат на делегиране на задачи в съответствие с член 74.
2. Размерът на таксата, начислена на регистъра на транзакции, покрива всички административни разходи на ЕОЦКП, свързани с дейността му по регистрацията и надзора, и е пропорционален на оборота на съответния регистър на транзакции.
3. Комисията приема делегиран акт в съответствие с член 82, за да уточни допълнително вида на таксите, услугите, за които се дължат такси, размера на таксите и начина на плащане.
Член 73
Надзорни мерки на ЕОЦКП
1. Когато в съответствие с член 64, параграф 5 ЕОЦКП установи, че регистър на транзакции е извършил едно от нарушенията, изброени в приложение I, той взема едно или повече от следните решения:
а)
изисква от регистъра на транзакции да прекрати нарушението;
б)
налага глоби съгласно член 65;
в)
публикува съобщения;
г)
като последна мярка отменя регистрацията на регистъра на транзакции.
2. При вземане на решенията, посочени в параграф 1, ЕОЦКП отчита естеството и тежестта на нарушението, включително:
а)
продължителността и честотата на нарушението;
б)
дали нарушението е разкрило сериозни или системни слабости в процедурите на предприятието или в неговите системи за управление, или вътрешния контрол;
в)
дали нарушението е предизвикало, спомогнало или по друг начин довело до финансово престъпление;
г)
дали нарушението е извършено умишлено или поради небрежност.
3. ЕОЦКП незабавно уведомява съответния регистър на транзакции, както и компетентните органи на държавите-членки и Комисията за всяко решение съгласно параграф 1. Той обявява публично това решение на уебсайта си в рамките на 10 работни дни от датата, на която то е взето.
Когато обявява решението си съгласно първата алинея, ЕОЦКП оповестява и правото на съответния регистър на транзакции да обжалва решението, факта, ако е приложимо, че е подадена такава жалба, като посочва, че жалбата не спира изпълнението на решението, както и че апелативният съвет на ЕОЦКП може да спре изпълнението на обжалваното решение в съответствие с член 60, параграф 3 от Регламент (ЕС) № 1095/2010.
Член 74
Делегиране на задачи от ЕОЦКП на компетентните органи
1. Когато е необходимо за правилното изпълнение на надзорните задачи, ЕОЦКП може да делегира конкретни надзорни задачи на компетентния орган на държава-членка в съответствие с насоките, издадени от ЕОЦКП съгласно член 16 от Регламент (ЕС) № 1095/2010. Такива конкретни надзорни задачи могат по-специално да включват правомощието за изискване на информация в съответствие с член 61 и за провеждане на разследвания и проверки на място съгласно член 62 и член 63, параграф 6.
2. Преди да делегира определена задача, ЕОЦКП се консултира със съответния компетентен орган. Тези консултации са свързани със:
а)
обхвата на задачата, която ще се делегира;
б)
срока за изпълнение на задачата; както и
в)
предоставянето на необходимата информация от и на ЕОЦКП.
3. В съответствие с регламента за таксите, приет от Комисията съгласно член 72, параграф 3, ЕОЦКП възстановява на компетентния орган направените във връзка с изпълнението на делегираните задачи разходи.
4. ЕОЦКП преразглежда решението по параграф 1 през подходящи интервали от време. Делегирането може да бъде отменено във всеки един момент.
5. Делегирането на задачи не засяга отговорностите на ЕОЦКП и не ограничава способността на органа да провежда и наблюдава делегираната дейност. Не се делегират надзорни отговорности по настоящия регламент, включително във връзка с решения за регистрация, окончателни оценки и последващи решения, свързани с нарушения.
ГЛАВА 2
Взаимоотношения с трети страни
Член 75
Еквивалентност и международни споразумения
1. Комисията може да приеме акт за изпълнение, с който се определя, че правната и надзорната уредба на трета държава гарантират, че:
а)
регистрите на транзакции, получили разрешение в тази трета държава, спазват правно обвързващи изисквания, еквивалентни на установените в настоящия регламент;
б)
регистрите на транзакции подлежат на текущ ефективен надзор и правоприлагане в тази трета държава; както и
в)
съществуват гаранции относно професионалната тайна, в т.ч. защитата на търговски тайни, споделени от органите с трети страни, и че тези гаранции са най-малко еквивалентни на предвидените в настоящия регламент.
Този акт за изпълнение се приема в съответствие с посочената в член 86, параграф 2 процедура по разглеждане.
2. Когато е приложимо и при всички случаи след приемането на акт за изпълнение съгласно параграф 1, Комисията представя на Съвета препоръки за преговори по международни споразумения със съответните трети държави относно взаимен достъп и обмен на информация за договори за деривати, която се съдържа в регистри на транзакции, установени в тази трета държава, по начин, който гарантира, че органите на Съюза, включително ЕОЦКП, имат незабавен и постоянен достъп до цялата информация, необходима за осъществяване на техните задължения.
3. След сключването на споразуменията, посочени в параграф 2, и в съответствие с тях ЕОЦКП сключва споразумения за сътрудничество с компетентните органи на съответните трети държави. С тези споразумения се определят най-малко:
а)
механизмът за обмен на информация между ЕОЦКП и другите органи на Съюза, изпълняващи задачи в съответствие с настоящия регламент, от една страна, и съответните компетентни органи на въпросните трети държави, от друга страна; както и
б)
процедурите за координация на надзорните дейности.
4. ЕОЦКП прилага Регламент (ЕО) № 45/2001 по отношение на предоставянето на лични данни на трета държава.
Член 76
Споразумения за сътрудничество
Съответните органи на трети държави, в юрисдикцията на които няма установени регистри на транзакции, могат да се свържат с ЕОЦКП с цел сключване на споразумения за сътрудничество за достъп до информация относно договори за деривати, съхранявани в регистри на транзакции на Съюза.
ЕОЦКП може да сключи споразумения за сътрудничество с тези съответни органи във връзка с достъпа до информация относно договори за деривати, съхранявани в регистри на транзакции на Съюза, необходими за изпълнението на отговорностите и мандатите на тези органи, при условие че съществуват гаранции относно професионалната тайна, в т.ч. защитата на търговски тайни, споделени от органите с трети страни.
Член 77
Признаване на регистрите на транзакции
1. Регистър на транзакции, който е установен в трета държава, може за целите на член 9 да предоставя услуги и дейности на дружества, установени в Съюза, само когато е признат от ЕОЦКП в съответствие с параграф 2.
2. Регистър на транзакции, посочен в параграф 1, подава заявление за признаване до ЕОЦКП заедно с цялата необходима информация, в т.ч. най-малко информацията, необходима, за да се удостовери, че регистърът на транзакции е получил разрешение и е обект на ефективен надзор в трета държава, която:
а)
е призната от Комисията посредством акт за изпълнение съгласно член 75, параграф 1 за държава, разполагаща с еквивалентна и приложима регулаторна и надзорна рамка;
б)
е сключила международно споразумение със Съюза съгласно член 75, параграф 2; както и
в)
е сключила споразумения за сътрудничество съгласно член 75, параграф 3, с които се гарантира, че органите на Съюза, включително ЕОЦКП, имат незабавен и постоянен достъп до цялата необходима информация.
В срок тридесет работни дни след получаване на заявлението ЕОЦКП преценява дали заявлението е пълно. Ако заявлението е непълно, ЕОЦКП определя срок, в рамките на който подалият заявление регистър на транзакции трябва да предостави допълнителна информация.
В рамките на 180 работни дни от предоставяне на пълното заявление ЕОЦКП изпраща писмено и напълно обосновано уведомление до подалия заявление регистър на транзакции относно предоставянето или отказа на признаване.
ЕОЦКП публикува на своя уебсайт списък на регистрите на транзакции, признати в съответствие с настоящия регламент.
ДЯЛ VII
ИЗИСКВАНИЯ КЪМ РЕГИСТРИТЕ НА ТРАНЗАКЦИИ
Член 78
Общи изисквания
1. Всеки регистър на транзакции трябва да разполага с надеждни правила за управление, включващи ясна организационна структура с добре определена, прозрачна и последователна йерархия на отговорностите и адекватни механизми за вътрешен контрол, в т.ч. надеждни административни и счетоводни процедури, които предотвратяват всяко оповестяване на поверителна информация.
2. Регистърът на транзакции поддържа и прилага ефективни, писмено регламентирани организационни и административни мерки за разкриване и преодоляване на потенциалните конфликти на интереси, засягащи неговите управители, служители или всяко лице, пряко или непряко свързано с тях чрез тесни връзки.
3. Регистърът на транзакции въвежда подходящи политики и процедури, които са достатъчни да осигурят спазването от негова страна, включително неговите управители и служители, на разпоредбите на настоящия регламент.
4. Регистърът на транзакции поддържа и прилага подходяща организационна структура, която осигурява непрекъснатостта и нормалното функциониране на регистъра на транзакции при изпълнение на неговите услуги и дейности. Той използва целесъобразни и пропорционални системи, средства и процедури.
5. Когато даден регистър на транзакции предоставя допълнителни услуги, като потвърждаване на транзакции, съпоставяне на транзакции, обслужване на кредитни събития, услуги по съгласуване на портфолио или компресиране на портфолио, регистърът на транзакции поддържа тези допълнителни услуги оперативно разделени от функцията му по централизирано събиране и поддържане на данни за деривати.
6. Висшият ръководен състав и членовете на съвета на регистъра на транзакции имат достатъчно добра репутация и опит, за да се осигури доброто и благоразумно управление на регистъра на транзакции.
7. Регистърът на транзакции разполага с обективни, недискриминационни и публично оповестени изисквания за достъп на дружества, които подлежат на задължението за отчитане съгласно член 9. Регистърът на транзакции предоставя на доставчици на услуги недискриминационен достъп до съхранявана от него информация, при условие че съответните контрагенти са дали своето съгласие. Критерии, с които да се ограничава достъпът, се позволяват само ако тяхната цел е осъществяване на контрол на риска за данните, поддържани от регистъра на транзакции.
8. Регистърът на транзакции оповестява публично цените и таксите, свързани с предоставяните услуги съгласно настоящия регламент. Той оповестява цените и таксите на всяка услуга, осъществявана самостоятелно, включително отстъпки и рабати и условия за ползване на тези намаления. Той позволява на отчитащите дружества да получават отделен достъп до специфичните услуги. Цените и таксите, начислявани от регистър на транзакции, са съобразени със съответните разходи.
Член 79
Операционна надеждност
1. Регистърът на транзакции разкрива източниците на операционен риск и ги минимизира посредством разработване на подходящи системи, контролни механизми и процедури. Тези системи са надеждни и сигурни и разполагат с необходимия капацитет за обработване на получената информация.
2. Регистърът на транзакции установява, прилага и поддържа адекватна политика за непрекъснатост на стопанската дейност и план за възстановяване при катастрофично събитие, които имат за цел да осигурят поддържане на неговите функции, своевременно възстановяване на дейността и изпълнение на задълженията на регистъра на транзакции. В тези планове се предвижда най-малко създаването на системи за архивиране на данни.
3. Регистър на транзакции, чиято регистрация е била отменена, осигурява нормалното заместване, включително прехвърлянето на данни към други регистри на транзакции и пренасочването на отчетната информация към други регистри на транзакции.
Член 80
Защита и съхранение на данни
1. Регистърът на транзакции осигурява поверителността, надеждността и защитата на получената съгласно член 9 информация.
2. Регистърът на транзакции може да използва данните, които получава съгласно настоящия регламент, за търговски цели единствено ако съответните контрагенти са дали своето съгласие.
3. Регистърът на транзакции записва незабавно получената съгласно член 9 информация и я съхранява за срок най-малко десет години от прекратяването на съответните договори. Той прилага своевременни и ефикасни процедури за съхранение на данни във връзка с документирането на промените в съхраняваната информация.
4. Въз основа на характеристиките на договорите за деривати, отчитани съгласно член 9, регистърът на транзакции изчислява позициите за всеки клас деривати и за всяко отчитащо дружество.
5. Регистърът на транзакции своевременно предоставя на страните по даден договор възможност за достъп и промяна на информацията относно този договор.
6. Регистърът на транзакции предприема всички целесъобразни мерки за предотвратяване на злоупотреби с информацията, съхранявана в неговите системи.
Физическо лице, което има тесни връзки с регистър на транзакции, или юридическо лице, което има взаимоотношение с регистъра на транзакции в качеството си на предприятие-майка или дъщерно предприятие, не може да използва с търговска цел поверителна информация, регистрирана в регистър на транзакции.
Член 81
Прозрачност и наличност на данните
1. Въз основа на отчетените договори регистърът на транзакции публикува редовно и по лесно достъпен начин съвкупните позиции за всеки клас деривати.
2. Регистърът на транзакции събира и поддържа данни и гарантира, че посочените в параграф 3 образувания имат пряк и незабавен достъп до характеристиките на договорите за деривати, които са необходими за изпълнението на съответните им отговорности и мандати.
3. Регистърът на транзакции предоставя достъп до необходимата информация на следните образувания, за да могат те да изпълняват своите съответни отговорности и мандати:
а)
ЕОЦКП;
б)
ЕССР;
в)
компетентния орган, осъществяващ надзор на ЦК, имащи достъп до регистъра на транзакции;
г)
компетентния орган, осъществяващ надзор върху местата за търговия на отчитаните договори;
д)
съответните членове на ЕСЦБ;
е)
съответните органи на трети държави, с които Съюзът е сключил международно споразумение съгласно член 75;
ж)
надзорни органи, определени съгласно член 4 от Директива 2004/25/ЕО на Европейския парламент и на Съвета от 21 април 2004 г. относно предложенията за поглъщане (32);
з)
съответните органи на Съюза, компетентни в сферата на ценните книжа и пазарите;
и)
съответните органи на трети държави, които са сключили споразумения за сътрудничество с ЕОЦКП съгласно член 76;
й)
Агенцията за сътрудничество между енергийните регулатори.
4. ЕОЦКП предоставя на другите заинтересовани органи на Съюза информацията, необходима за осъществяване на техните задължения.
5. За да се гарантира последователното прилагане на настоящия член, ЕОЦКП, след консултации с членовете на ЕСЦБ, разработва проекти на регулаторни технически стандарти, уточняващи честотата и характеристиките на посочената в параграфи 1 и 3 информация, както и оперативни стандарти, необходими за агрегиране и сравняване на данните между регистрите на транзакции и за предоставяне на образуванията, посочени в параграф 3, на достъп до тази информация при необходимост. Проектите на регулаторни технически стандарти имат за цел да се гарантира, че публикуваната съгласно параграф 1 информация не може да разкрива страна по който и да е договор.
ЕОЦКП представя на Комисията тези проекти на регулаторни технически стандарти до 30 септември 2012 г.
На Комисията се делегира правомощието за приемане на посочените в първата алинея регулаторни технически стандарти в съответствие с членове 10-14 от Регламент (ЕС) № 1095/2010.
Член 82
Упражняване на делегирането
1. Правомощието да приема делегирани актове се предоставя на Комисията при спазване на предвидените в настоящия член условия.
2. Делегирането на правомощия, посочено в член 1, параграф 6, член 64, параграф 7, член 70, член 72, параграф 3 и член 85, параграф 2, се предоставя на Комисията за неопределен срок.
3. Преди да приеме делегиран акт, Комисията полага усилия да проведе консултации с ЕОЦКП.
4. Делегирането на правомощия, посочено в член 1, параграф 6, член 64, параграф 7, член 70, член 72, параграф 3 и член 85, параграф 2, може да бъде оттеглено по всяко време от Европейския парламент или от Съвета. С решението за оттегляне се прекратява посоченото в него делегиране на правомощия. Решението за оттегляне поражда действие в деня след публикуването му в Официален вестник на Европейския съюз или на посочена в него по-късна дата. То не засяга действителността на делегираните актове, които вече са в сила.
5. Веднага след като приеме делегиран акт, Комисията нотифицира акта едновременно на Европейския парламент и на Съвета.
6. Делегиран акт, приет съгласно член 1, параграф 6, член 64, параграф 7, член 70, член 72, параграф 3 и член 85, параграф 2, влиза в сила единствено ако нито Европейският парламент, нито Съветът са представили възражение в срок от три месеца след нотифицирането на акта на Европейския парламент и на Съвета или ако преди изтичането на този срок и Европейският парламент, и Съветът са уведомили Комисията, че няма да представят възражения. Този срок се удължава с три месеца по инициатива на Европейския парламент или на Съвета.
ДЯЛ VIII
ОБЩИ РАЗПОРЕДБИ
Член 83
Професионална тайна
1. Задължението за спазване на професионална тайна се прилага спрямо всички лица, които работят или които са работили за компетентните органи, посочени в съответствие с член 22, и органите, посочени в член 81, параграф 3, за ЕОЦКП или за одиторите и експертите, действащи по указание на компетентните органи или ЕОЦКП. Поверителната информация, която тези лица получават при изпълнението на задълженията си, не се разгласява пред никое лице или орган, освен в резюмиран или обобщен вид, който да не позволява идентифициране на отделните ЦК, регистри на транзакции или други лица, без да се засягат случаите, обхванати от наказателното или данъчното право или от настоящия регламент.
2. Когато ЦК е обявен в несъстоятелност или се намира в процес на принудителна ликвидация, поверителната информация, която не засяга трети лица, може да бъде разгласявана в граждански или търговски съдебни производства, ако е необходима за провеждането на производствата.
3. Без да се засягат случаите, обхванати от наказателното или данъчното право, компетентните органи, ЕОЦКП, институции или физически или юридически лица, различни от компетентните органи, които получават поверителна информация съгласно настоящия регламент, могат да я използват единствено при изпълнението на задълженията си и за упражняването на функциите си, а по отношение на компетентните органи - съгласно обхвата на настоящия регламент, или по отношение на други органи, институции или физически или юридически лица - за целите, за които такава информация им е предоставена и/или в контекста на административни или съдебни производства, които са специфично свързани с упражняването на тези функции. Когато ЕОЦКП, компетентният орган или друг орган, институция или лице, което предава информацията, изрази съгласие, органът, който получава информацията, може да я използва за други нетърговски цели.
4. Всяка поверителна информация, която се получава, обменя или предава съгласно настоящия регламент, е предмет на разпоредбите за професионална тайна, установени в параграфи 1, 2 и 3. Независимо от това тези условия не препятстват ЕОЦКП, компетентните органи или съответните централни банки да обменят или предават поверителна информация в съответствие с настоящия регламент и с други законодателни актове, приложими към инвестиционни посредници, кредитни институции, пенсионни фондове, ПКИПЦК, АФАИ, застрахователни и презастрахователни посредници, застрахователни предприятия, регулирани пазари или пазарни оператори, или по друг начин със съгласието на компетентния орган или друг орган, институция или физическо или юридическо лице, което е съобщило информацията.
5. Параграфи 1, 2 и 3 не възпрепятстват компетентните органи да обменят или предават в съответствие с националното право поверителна информация, която не е получена от компетентен орган на друга държава-членка.
Член 84
Обмен на информация
1. Компетентните органи, ЕОЦКП и други заинтересовани органи своевременно си предоставят информацията, необходима за целите на изпълнение на задълженията им.
2. Компетентните органи, ЕОЦКП, други заинтересовани органи и други институции или физически или юридически лица, получаващи поверителна информация при изпълнение на задълженията си съгласно настоящия регламент, използват тази информация само при изпълнение на задълженията си.
3. Компетентните органи предоставят информация на съответните членове на ЕСЦБ, когато тази информация е необходима за изпълнението на техните задължения.
ДЯЛ IX
ПРЕХОДНИ И ЗАКЛЮЧИТЕЛНИ РАЗПОРЕДБИ
Член 85
Доклади и прегледи
1. Най-късно до 17 август 2015 г. Комисията преразглежда и изготвя общ доклад относно настоящия регламент. Комисията представя този доклад на Европейския парламент и на Съвета заедно с всички подходящи предложения.
По-специално Комисията:
а)
в сътрудничество с членовете на ЕСЦБ преценява необходимостта от мерки за облекчаване на достъпа на ЦК до механизми за предоставяне на ликвидни улеснения от централната банка;
б)
оценява, в сътрудничество с ЕОЦКП и съответните секторни органи, системното значение на транзакциите в извънборсови деривати на нефинансовите дружества, и в частност отражението на настоящия регламент върху използването на извънборсови деривати от нефинансовите дружества;
в)
оценява, в светлината на опита, функционирането на надзорната рамка за ЦК, включително ефективността на надзорните колегии, съответните условия за гласуване, установени в член 19, параграф 3, и управлението на ЕОЦКП, особено по време на процеса на издаване на разрешения на ЦК;
г)
оценява сътрудничеството с ЕОЦКП и ЕССР, ефективността на изискванията за допълнително обезпечение за ограничаване на процикличността и необходимостта от определяне на допълнителни възможности за мерки в тази област;
д)
в сътрудничество с ЕОЦКП оценява развитието на политиките на ЦК по отношение на изискванията за определяне на допълнителни обезпечения и за гарантиране на обезпеченията и адаптирането им към конкретните дейности и рискови профили на техните потребители.
Оценката, посочена в първата алинея, буква а), взема предвид резултатите от текущата работа между централните банки на равнището на Съюза и на международно равнище. При оценяването се зачита също така принципът на независимост на централните банки и тяхното право да предоставят по своя преценка достъп до ликвидни улеснения, както и се взема предвид евентуалният непредвиден ефект върху поведението на ЦК или върху вътрешния пазар. Никое придружаващо предложение не подлага на дискриминация пряко или косвено държава-членка или група държави-членки като място за клирингови услуги.
2. Най-късно до 17 август 2014 г. Комисията изготвя доклад след консултиране с ЕОЦКП и ЕОЗППО, в който оценява напредъка и положените от ЦК усилия в разработването на технически решения за прехвърлянето от пенсионните планове на непарични обезпечения за променливи маржини, както и необходимостта от мерки за улесняване на подобни решения. Ако Комисията счита, че не са положени необходимите усилия за разработване на подходящи технически решения и че отрицателното влияние, което централният клиринг на договорите за деривати оказва върху пенсионните плащания на бъдещите пенсионери, остава непроменено, тя се оправомощава да приема делегирани актове в съответствие с член 82, за да удължи тригодишния срок, посочен в член 89, параграф 1, един път с две години и един път с една година.
3. ЕОЦКП предоставя на Комисията доклади:
а)
относно прилагането на задължението за клиринг съгласно дял II, и по-конкретно липсата на задължение за клиринг при договорите за извънборсови деривати, сключени преди датата на влизане в сила на настоящия регламент;
б)
относно прилагането на идентификационната процедура по член 5, параграф 3;
в)
относно прилагането на изискванията за отделяне, установени в член 39;
г)
относно разширяването на обхвата на споразуменията за оперативна съвместимост съгласно дял V върху други транзакции в класове финансови инструменти, различни от прехвърлими ценни книжа или инструменти на паричния пазар;
д)
относно достъпа на ЦК до места за търговия, въздействието върху конкурентоспособността на определени практики и въздействието върху фрагментацията на ликвидността;
е)
относно потребностите на ЕОЦКП от персонал и ресурси, свързани с изпълнението на неговите правомощия и задължения съобразно настоящия регламент;
ж)
относно въздействието от прилагането на допълнителни изисквания от държавите-членки съгласно член 14, параграф 5.
Тези доклади се представят на Комисията до 30 септември 2014 г. за целите на параграф 1. Те се представят също на Европейския парламент и на Съвета.
4. Комисията, в сътрудничество с държавите-членки и ЕОЦКП и след възлагане на оценката на ЕССР, изготвя годишен доклад за оценка на евентуалния системен риск и разходните параметри на споразуменията за оперативна съвместимост.
В доклада се акцентира най-малко върху броя и сложността на тези споразумения и върху адекватността на системите и моделите за управление на риска. Комисията представя този доклад на Европейския парламент и на Съвета заедно с всички подходящи предложения.
ЕССР предоставя на Комисията своята оценка на евентуалния системен риск на споразуменията за оперативна съвместимост.
5. ЕОЦКП представя на Европейския парламент, Съвета и Комисията ежегоден доклад относно наложените от компетентните органи санкции, включително надзорни мерки, глоби и периодични финансови санкции.
Член 86
Процедура на комитета
1. Комисията се подпомага от Европейския комитет за ценни книжа, създаден с Решение 2001/528/ЕО на Комисията (33). Този комитет е комитет по смисъла на Регламент (ЕС) № 182/2011.
2. При позоваване на настоящия параграф се прилага член 5 от Регламент (ЕС) № 182/2011.
Член 87
Изменение на Директива 98/26/ЕО
1) В член 9, параграф 1 от Директива 98/26/ЕО се добавя следната алинея:
„Когато в рамките на система за оперативна съвместимост системен оператор е предоставил обезпечение на друг системен оператор, правата на предоставящия системен оператор върху това обезпечение няма да бъдат засегнати от процедури по несъстоятелност, открити срещу приемащия системен оператор.“
2) До 17 август 2014 г. държавите-членки приемат и публикуват законовите, подзаконовите и административните разпоредби, необходими, за да се съобразят с точка 1. Те незабавно информират Комисията за това.
Когато държавите-членки приемат тези мерки, в тях се съдържа позоваване на Директива 98/26/ЕО или то се извършва при официалното им публикуване. Условията и редът на позоваване се определят от държавите-членки.
Член 88
Уебсайтове
1. ЕОЦКП поддържа уебсайт, на който се предоставя следната информация:
а)
договори, към които се прилага задължението за клиринг съгласно член 5;
б)
санкции, налагани за нарушения на членове 4, 5 и 7-11;
в)
ЦК, които са получили разрешение да предлагат услуги или да извършват дейност в Съюза и са установени в Съюза, и услуги или дейности, за чието предоставяне или извършване те са получили разрешение, в това число класовете финансови инструменти, включени в обхвата на разрешението;
г)
санкции, налагани за нарушения на разпоредбите на дялове IV и V;
д)
централни контрагенти, които са получили разрешение да предлагат услуги или да извършват дейност в Съюза, със седалище в трета държава, и услуги или дейности, за чието предоставяне или извършване те са получили разрешение, в това число класовете финансови инструменти, включени в обхвата на разрешението;
е)
регистри на транзакции, които са получили разрешение да предлагат услуги или да извършват дейност в Съюза;
ж)
санкции и глоби, налагани в съответствие с членове 65 и 66;
з)
публичния регистър, посочен в член 6.
2. За целите на параграф 1, букви б), в) и г) компетентните органи поддържат уебсайтове, в които има линк към уебсайта на ЕОЦКП.
3. Всички уебсайтове, посочени в настоящия член, са обществено достъпни, актуализират се редовно и информацията на тях е представена в ясен формат.
Член 89
Преходни разпоредби
1. В рамките на три години след влизането в сила на настоящия регламент задължението за клиринг, предвидено в член 4, не се прилага за договорите за извънборсови деривати, за които обективно може да се измери, че водят до намаляване на инвестиционните рискове, пряко свързани с финансовата състоятелност на пенсионните планове по смисъла на член 2, параграф 10. Преходният период се прилага също за образуванията, създадени с цел предоставяне на обезщетение на членове на пенсионни планове, в случай на неизпълнение.
Договорите за извънборсови деривати, сключени от тези образувания в рамките на посочения период, към които при други обстоятелства би се прилагало задължението за клиринг по член 4, се подчиняват на изискванията, установени в член 11.
2. По отношение на пенсионните планове, посочени в член 2, параграф 10, букви в) и г), посоченото в параграф 1 от настоящия член освобождаване се предоставя от съответния компетентен орган за видове образувания или видове планове. След като получи искането, компетентният орган уведомява ЕОЦКП и ЕОЗППО. В срок 30 календарни дни от получаването на уведомлението ЕОЦКП, след консултация с ЕОЗППО, представя становище, в което се посочва дали видът образувание или видът план спазва член 2, параграф 10, буква в) или г), както и причините, поради които освобождаването е обосновано поради трудности при изпълнението на изискванията за променливи маржини. Компетентният орган предоставя освобождаване само ако се е уверил напълно, че видът образувание или видът план спазва член 2, параграф 10, буква в) или г) и че среща трудности при изпълнението на изискванията за променливи маржини. Компетентният орган взема решение в срок десет работни дни след получаване на становището на ЕОЦКП, като надлежно го отчита. Ако компетентният орган не е съгласен с представеното от ЕОЦКП становище, в решението му се излагат пълните основания и се включва обяснение за всички значителни отклонения от становището.
ЕОЦКП публикува на уебсайта си списък на видовете образувания и видовете планове, посочени в член 2, параграф 10, букви в) и г), на които е било предоставено освобождаване в съответствие с първата алинея. За да подобри допълнително последователността на резултатите от надзора, ЕОЦКП ежегодно извършва партньорска проверка на включените в списъка образувания в съответствие с член 30 от Регламент (ЕС) № 1095/2010.
3. ЦК, който преди приемането от Комисията на всички регулаторни технически стандарти по членове 4, 5, 8-11, 16, 18, 25, 26, 29, 34, 41, 42, 44, 45, 46, 47, 49, 56 и 81 е получил разрешение в своята държава-членка по установяване за предоставяне на клирингови услуги в съответствие с националното законодателство на тази държава-членка, подава заявление за разрешение съгласно член 14 за целите на настоящия регламент в рамките на 6 месеца от датата на влизане в сила на всички регулаторни технически стандарти по членове 16, 25, 26, 29, 34, 41, 42, 44, 45, 47 и 49.
ЦК, установен в трета държава, който преди приемането от Комисията на всички регулаторни технически стандарти по членове 16, 26, 29, 34, 41, 42, 44, 45, 47 и 49 е бил признат за целите на предоставянето на клирингови услуги в дадена държава-членка в съответствие с националното законодателство на тази държава-членка, подава заявление за признаване съгласно член 25 за целите на настоящия регламент в рамките на 6 месеца от датата на влизане в сила на всички регулаторни технически стандарти по членове 16, 26, 29, 34, 41, 42, 44, 45, 47 и 49.
4. До вземането на решение съгласно настоящия регламент за разрешаването или признаването на ЦК продължават да се прилагат съответните национални правила за разрешаване и признаване на ЦК и ЦК остава под надзора на компетентния орган на съответната държава-членка по установяване или признаване.
5. Когато компетентен орган е дал на ЦК разрешение за клиринг за определен клас деривати в съответствие с националното законодателство на дадена държава-членка преди приемането от Комисията на всички регулаторни технически стандарти по членове 16, 26, 29, 34, 41, 42, 45, 47 и 49, компетентният орган на тази държава-членка уведомява ЕОЦКП за това разрешение в рамките на един месец от датата на влизане в сила на техническите стандарти, посочени в член 5, параграф 1.
Когато компетентен орган е признал ЦК, установен в трета държава, за целите на предоставянето на клирингови услуги в съответствие с националното законодателство на неговата държава-членка преди приемането от Комисията на всички регулаторни технически стандарти по членове 16, 26, 29, 34, 41, 42, 45, 47 и 49, компетентният орган на тази държава-членка уведомява ЕОЦКП за това признаване в рамките на един месец от датата на влизане в сила на техническите стандарти съгласно член 5, параграф 1.
6. Регистър на транзакции, който преди приемането от Комисията на всички регулаторни технически стандарти и технически стандарти за изпълнение, посочени в членове 9, 56 и 81, е получил разрешение или регистрация в своята държава-членка по установяване да събира и поддържа данни за деривати в съответствие с националното законодателство на тази държава-членка, подава заявление за регистрация по член 55 в рамките на шест месеца от датата на влизане в сила на тези регулаторни технически стандарти и технически стандарти за изпълнение.
Установен в трета държава регистър на транзакции, който преди приемането от Комисията на всички регулаторни технически стандарти и технически стандарти за изпълнение, посочени в членове 9, 56 и 81, е получил разрешение да събира и поддържа данни за деривати в дадена държава-членка в съответствие с националното законодателство на тази държава-членка, подава заявление за признаване по член 77 в рамките на шест месеца от датата на влизане в сила на тези регулаторни технически стандарти и технически стандарти за изпълнение.
7. Докато не бъде взето решение съгласно настоящия регламент за регистрацията или признаването на регистър на транзакции, продължават да се прилагат съответните национални правила за разрешаване, регистрация и признаване на регистри на транзакции и регистърът на транзакции остава под надзора на компетентния орган на съответната държава-членка по установяване или признаване.
8. Регистър на транзакции, който преди приемането от Комисията на регулаторните технически стандарти и техническите стандарти за изпълнение, посочени в членове 56 и 81, е получил разрешение или регистрация в своята държава-членка по установяване да събира и поддържа данни за деривати в съответствие с националното законодателство на тази държава-членка, може да се използва за спазване на изискването за отчетност по член 9 до вземането на решение относно регистрацията на регистъра на транзакции съгласно настоящия регламент.
Установен в трета държава регистър на транзакции, който преди приемането от Комисията на всички регулаторни технически стандарти и технически стандарти за изпълнение, посочени в членове 56 и 81, е получил разрешение да събира и поддържа данни за деривати в съответствие с националното законодателство на дадена държава-членка, може да се използва за спазване на изискването за отчетност по член 9 до вземането на решение относно признаването на регистъра на транзакции съгласно настоящия регламент.
9. Независимо от разпоредбите на член 81, параграф 3, буква е), при липсата на международно споразумение между Съюза и трета държава, както е посочено в член 75, регистърът на транзакции може да предоставя необходимата информация на компетентните органи на съответната трета държава до 17 август 2013 г., при условие че уведоми ЕОЦКП.
Член 90
Персонал и ресурси на ЕОЦКП
До 31 декември 2012 г. ЕОЦКП извършва оценка на потребностите от персонал и ресурси, свързани с изпълнението на неговите правомощия и задължения в съответствие с настоящия регламент, и представя доклад до Европейския парламент, Съвета и Комисията.
Член 91
Влизане в сила
Настоящият регламент влиза в сила на двадесетия ден след публикуването му в Официален вестник на Европейския съюз.
Настоящият регламент е задължителен в своята цялост и се прилага пряко във всички държави-членки.
Съставено в Страсбург на 4 юли 2012 година.
EUROOPAN PARLAMENTIN JA NEUVOSTON ASETUS (EU) N:o 648/2012,
annettu 4 päivänä heinäkuuta 2012,
OTC-johdannaisista, keskusvastapuolista ja kauppatietorekistereistä
(ETA:n kannalta merkityksellinen teksti)
EUROOPAN PARLAMENTTI JA EUROOPAN UNIONIN NEUVOSTO, jotka
ottavat huomioon Euroopan unionin toiminnasta tehdyn sopimuksen ja erityisesti sen 114 artiklan,
ottavat huomioon Euroopan komission ehdotuksen,
sen jälkeen, kun esitys lainsäätämisjärjestyksessä hyväksyttäväksi säädökseksi on toimitettu kansallisille parlamenteille,
ottavat huomioon Euroopan keskuspankin lausunnon (1),
ottavat huomioon Euroopan talous- ja sosiaalikomitean lausunnon (2),
noudattavat tavallista lainsäätämisjärjestystä (3)
sekä katsovat seuraavaa:
(1)
Jacques de Larosièren johtama korkean tason ryhmä julkaisi 25 päivänä helmikuuta 2009 komission pyynnöstä raportin, jossa todettiin, että unionin finanssialan valvontakehystä olisi lujitettava, jotta finanssikriisien riski pienenisi ja jotta kriisit eivät olisi yhtä vakavia tulevaisuudessa, ja suositettiin pitkälle meneviä uudistuksia kyseisen alan valvontarakenteeseen, muun muassa sitä, että olisi luotava unionin finanssivalvojien järjestelmä, joka koostuisi kolmesta Euroopan valvontaviranomaisesta, joista yksi edustaisi pankkialaa, yksi vakuutus- ja ammatillista lisäeläkealaa ja yksi arvopaperialaa ja markkinoita, sekä perustettava Euroopan järjestelmäriskineuvosto.
(2)
Komissio antoi 4 päivänä maaliskuuta 2009 tiedonannon ”Elvytys Euroopassa”, jossa ehdotetaan finanssipalveluja koskevan unionin sääntelyjärjestelmän lujittamista. Komissio arvioi 3 päivänä heinäkuuta 2009 antamassaan tiedonannossa ”Tehokkaiden, turvallisten ja vakaiden johdannaismarkkinoiden varmistaminen” johdannaisten roolia finanssikriisissä ja hahmotteli 20 päivänä lokakuuta 2009 antamassaan tiedonannossa ”Tehokkaiden, turvallisten ja vakaiden johdannaismarkkinoiden varmistaminen - tulevat toimet” toimia, joita se aikoo toteuttaa johdannaisiin liittyvien riskien pienentämiseksi.
(3)
Komissio antoi 23 päivänä syyskuuta 2009 ehdotukset kolmeksi asetukseksi Euroopan finanssivalvojien järjestelmän perustamisesta, johon sisältyy kolmen Euroopan valvontaviranomaisen perustaminen edistämään unionin lainsäädännön yhdenmukaista soveltamista ja myötävaikuttamaan yhteisten, laadukkaiden sääntely- ja valvontastandardien ja -käytäntöjen luomiseen. Euroopan valvontaviranomaiset ovat Euroopan parlamentin ja neuvoston asetuksella (EU) N:o 1093/2010 (4) perustettu Euroopan valvontaviranomainen (Euroopan pankkiviranomainen), jäljempänä ’pankkiviranomainen’, Euroopan parlamentin ja neuvoston asetuksella (EU) N:o 1094/2010 (5) perustettu Euroopan valvontaviranomainen (Euroopan vakuutus- ja lisäeläkeviranomainen), jäljempänä ’vakuutus- ja lisäeläkeviranomainen’, ja Euroopan parlamentin ja neuvoston asetuksella (EU) N:o 1095/2010 (6) perustettu Euroopan valvontaviranomainen (Euroopan arvopaperimarkkinaviranomainen), jäljempänä ’arvopaperimarkkinaviranomainen’. Euroopan valvontaviranomaisilla on keskeinen rooli pyrittäessä varmistamaan finanssialan vakaus. Sen vuoksi on tärkeää varmistaa jatkuvasti, että niiden toiminnan kehittäminen on poliittisesti tärkeää ja että ne saavat riittävät resurssit.
(4)
OTC-johdannaisten (over-the-counter derivatives) (OTC-johdannaissopimusten) avoimuudessa on puutteita, koska ne ovat yksityisesti neuvoteltuja sopimuksia ja niitä koskevat tiedot ovat yleensä ainoastaan sopimuspuolten saatavilla. Niillä luodaan monimutkainen keskinäisten sidossuhteiden verkko, joka voi vaikeuttaa niihin liittyvien riskien luonteen ja suuruuden toteamista. Finanssikriisi on osoittanut, että tällaiset ominaisuudet lisäävät epävarmuutta rasittuneessa markkinatilanteessa ja vaarantavat näin ollen rahoitusvakauden. Tässä asetuksessa vahvistetaan edellytykset näiden riskien pienentämiselle ja johdannaissopimusten avoimuuden lisäämiselle.
(5)
G20-maiden johtajat sopivat Pittsburghissa 26 päivänä syyskuuta 2009 pitämässään huippukokouksessa, että kaikki vakioidut OTC-johdannaissopimukset olisi määritettävä keskusvastapuolessa vuoden 2012 loppuun mennessä ja että OTC-johdannaissopimukset olisi ilmoitettava kauppatietorekistereihin. G20-maiden johtajat vahvistivat sitoumuksensa Torontossa kesäkuussa 2010 ja sitoutuivat myös vauhdittamaan sellaisten tehokkaiden toimenpiteiden toteuttamista, joilla parannetaan OTC-johdannaissopimusten avoimuutta ja lakisääteistä valvontaa kansainvälisesti yhdenmukaisella ja syrjimättömällä tavalla.
(6)
Komissio seuraa tilannetta ja pyrkii varmistamaan, että unionin kansainväliset kumppanit panevat nämä sitoumukset yhdenmukaisesti täytäntöön. Komission olisi toimittava yhteistyössä kolmansien maiden viranomaisten kanssa sellaisten toisiaan tukevien ratkaisujen löytämiseksi, joilla voidaan varmistaa tämän asetuksen ja kolmansien maiden asettamien vaatimusten välinen yhdenmukaisuus ja täten välttää mahdolliset päällekkäisyydet tältä osin. Komission olisi arvopaperimarkkinaviranomaisen avustamana seurattava tässä asetuksessa säädettyjen periaatteiden kansainvälistä soveltamista ja laadittava kertomukset Euroopan parlamentille ja neuvostolle. Komissio voisi mahdollisten päällekkäisten tai ristiriitaisten vaatimusten välttämiseksi hyväksyä päätöksiä kolmansissa maissa sovellettavien oikeudellisten kehysten sekä valvonta- ja täytäntöönpanokehysten vastaavuudesta, jos tietyt ehdot täyttyvät. Tällaisten päätösten perustana oleva arvio ei saisi estää kolmanteen maahan sijoittautuneen ja arvopaperimarkkinaviranomaisen tunnustaman keskusvastapuolen oikeutta tarjota määrityspalveluja unioniin sijoittautuneille määritysosapuolille tai markkinapaikoille, koska tunnustamista koskevan päätöksen pitäisi olla riippumaton tästä arvioinnista. Vastaavuutta koskeva päätös tai arvio ei vastaavasti saisi estää kolmanteen maahan sijoittautuneen ja arvopaperimarkkinaviranomaisen tunnustaman kauppatietorekisterin oikeutta tarjota palveluja unioniin sijoittautuneille yhteisöille.
(7)
Kolmansien maiden keskusvastapuolten tunnustamisen osalta ja niiden kansainvälisten velvoitteiden mukaisesti, joita unionilla on Maailman kauppajärjestön perustamissopimuksen sekä palvelukaupan yleissopimuksen nojalla, päätöksiä kolmansien maiden oikeusjärjestelmien vastaavuudesta unionin oikeusjärjestelmän kanssa olisi hyväksyttävä vain, jos kolmannen maan oikeusjärjestelmässä säädetään ulkomaisten oikeusjärjestelmien nojalla toimiluvan saaneiden keskusvastapuolten tosiasiallisesta ja vastaavasta tunnustamisjärjestelmästä noudattaen G20-maiden syyskuussa 2009 asettamia yleisiä sääntelytavoitteita ja -vaatimuksia, joilla pyritään parantamaan johdannaismarkkinoiden avoimuutta, vähentämään järjestelmäriskiä ja estämään markkinoiden väärinkäyttö. Tällaista järjestelmää olisi pidettävä vastaavana, jos sillä varmistetaan, että sovellettavien säännösten olennainen vaikutus on samankaltainen unionin vaatimusten kanssa, ja tosiasiallisena, jos kyseisiä sääntöjä sovelletaan johdonmukaisesti.
(8)
Tässä yhteydessä on johdannaismarkkinoiden ominaispiirteet ja keskusvastapuolten toiminta huomioon ottaen asianmukaista ja välttämätöntä tarkastaa, vastaavatko ulkomaiset säännökset tosiasiallisesti G20-maiden kokouksessa asetettuja tavoitteita ja vaatimuksia johdannaismarkkinoiden avoimuuden parantamiseksi, järjestelmäriskin lieventämiseksi ja markkinoiden väärinkäytön estämiseksi. Keskusvastapuolten hyvin erityinen tilanne edellyttää, että kolmansiin maihin liittyvät säännökset on järjestetty niin, että ne toimivat näille markkinarakenteen yhteisöille ominaisten menettelyjen mukaisesti. Tämä toimintatapa ei näin ollen muodosta ennakkotapausta muulle lainsäädännölle.
(9)
Eurooppa-neuvosto tunnusti 2 päivänä joulukuuta 2009 antamissaan päätelmissä, että oli tarpeen parantaa huomattavasti vastapuoliluottoriskin pienentämistä ja että oli tärkeää lisätä johdannaistransaktioiden avoimuutta, tehokkuutta ja eheyttä. Euroopan parlamentti vaati OTC-johdannaissopimusten pakollista määritystä ja ilmoittamista 15 päivänä kesäkuuta 2010 antamassaan päätöslauselmassa ”Johdannaismarkkinoista: tulevat toimet”.
(10)
Arvopaperimarkkinaviranomaisen olisi toimittava tämän asetuksen soveltamisalalla turvaamalla finanssimarkkinoiden vakaus kriisitilanteissa, varmistamalla, että kansalliset valvontaviranomaiset soveltavat unionin sääntöjä yhdenmukaisesti, sekä ratkaisemalla niiden välisiä erimielisyyksiä. Lisäksi sille on annettu tehtäväksi laatia luonnokset teknisistä sääntely- ja täytäntöönpanostandardeista, ja sillä on keskeinen rooli toimilupien myöntämisessä keskusvastapuolille ja kauppatietorekistereille sekä näiden valvonnassa.
(11)
Yksi Euroopan keskuspankkijärjestelmän, jäljempänä ’EKPJ’, kautta toteutettavista perustehtävistä on edistää maksujärjestelmien moitteetonta toimintaa. Tähän liittyen EKPJ:n jäsenet toteuttavat yleisvalvontaa varmistamalla, että määritys- ja maksujärjestelmät, muun muassa keskusvastapuolet, toimivat tehokkaasti ja vakaasti. EKPJ:n jäsenet osallistuvat näin ollen tiiviisti keskusvastapuolten toimilupien myöntämiseen ja keskusvastapuolten valvontaan, kolmansien maiden keskusvastapuolten tunnustamiseen ja yhteentoimivuusjärjestelyjen hyväksymiseen. Lisäksi ne osallistuvat tiiviisti teknisten sääntelystandardien sekä ohjeiden ja suositusten laatimiseen. Tällä asetuksella ei rajoiteta Euroopan keskuspankin ja kansallisten keskuspankkien velvollisuuksia varmistaa määritys- ja maksujärjestelmien tehokkuus ja vakaus unionissa ja suhteessa muihin maihin. Näin ollen ja jotta estetään mahdollisesti luomasta kaksi rinnakkaista sääntökokonaisuutta, arvopaperimarkkinaviranomaisen ja EKPJ:n olisi tehtävä tiivistä yhteistyötä valmisteltaessa asiaankuuluvia teknisten standardien luonnoksia. Lisäksi Euroopan keskuspankin ja kansallisten keskuspankkien pääsy tietoihin on ratkaisevan tärkeää niiden määritys- ja maksujärjestelmien valvontaan liittyvien tehtävien hoitamisen ja myös liikkeeseen laskevan keskuspankin toiminnan kannalta.
(12)
Tarvitaan yhdenmukaiset säännöt sellaisia johdannaissopimuksia varten, jotka on lueteltu rahoitusvälineiden markkinoista 21 päivänä huhtikuuta 2004 annetun Euroopan parlamentin ja neuvoston direktiivin 2004/39/EY (7) liitteessä I olevan C osan 4-10 kohdassa.
(13)
Kannustimet, joilla on pyritty edistämään keskusvastapuolten käyttöä, eivät ole osoittautuneet riittäväksi keinoiksi varmistaa, että vakioidut OTC-johdannaissopimukset todella määritetään keskusvastapuolessa. Sen vuoksi tarvitaan keskusvastapuolimäärityksiä koskevia pakollisia vaatimuksia niitä OTC-johdannaissopimuksia varten, jotka keskusvastapuoli voi määrittää.
(14)
On todennäköistä, että jäsenvaltiot toteuttavat toisistaan poikkeavia kansallisia toimenpiteitä, jotka voivat luoda esteitä sisämarkkinoiden moitteettomalle toiminnalle ja haitata markkinatoimijoita ja rahoitusvakautta. Määritysvelvollisuuden yhdenmukaista soveltamista tarvitaan unionissa myös korkeatasoisen sijoittajansuojan varmistamiseksi sekä tasapuolisten toimintaedellytysten luomiseksi markkinatoimijoiden välille.
(15)
Sen varmistamiseksi, että määritysvelvollisuus pienentää järjestelmäriskiä, tarvitaan menettelyä, jolla voidaan yksilöidä johdannaislajit, joiden olisi kuuluttava määritysvelvollisuuden piiriin. Menettelyssä olisi otettava huomioon, että kaikkien OTC-johdannaissopimusten, joille on tehty keskusvastapuolimääritys, ei voida katsoa soveltuvan pakolliseen keskusvastapuolimääritykseen.
(16)
Tässä asetuksessa vahvistetaan perusteet, joilla määritellään, olisiko eri OTC-johdannaissopimuslajien kuuluttava määritysvelvollisuuden piiriin vai ei. Komission olisi arvopaperimarkkinaviranomaisen laatimien teknisten täytäntöönpanostandardien perusteella päätettävä, onko tiettyyn OTC-johdannaissopimuslajiin sovellettava määritysvelvollisuutta ja mistä alkaen määritysvelvollisuus tulee voimaan, mukaan lukien tarvittaessa määritysvelvollisuuden asteittainen täytäntöönpano sekä sellaisten sopimusten lyhin mahdollinen jäljellä oleva voimassaoloaika, jotka on tehty tai uusittu ennen päivää, jolloin määritysvelvollisuus tulee voimaan tämän asetuksen mukaisesti. Määritysvelvollisuuden asteittainen käyttöönotto voidaan liittää sellaisiin markkinatoimijatyyppeihin, joiden on noudatettava määritysvelvollisuutta. Päättäessään, mitkä OTC-johdannaissopimuslajit kuuluvat määritysvelvollisuuden piiriin, arvopaperimarkkinaviranomaisen olisi otettava huomioon sellaisten OTC-johdannaissopimusten erityisluonne, jotka toteutetaan katettujen joukkolainojen liikkeeseenlaskijoiden kanssa tai jotka liittyvät vakuudellisiin joukkolainoihin.
(17)
Päättäessään, mitkä OTC-johdannaissopimuslajit kuuluvat määritysvelvollisuuden piiriin, arvopaperimarkkinaviranomaisen olisi myös kiinnitettävä asianmukaista huomiota muihin olennaisiin näkökohtiin, ennen kaikkea asianomaisia OTC-johdannaissopimuslajeja käyttävien vastapuolten keskinäisiin yhteyksiin sekä siihen, miten asia vaikuttaa vastapuoliluottoriskin tasoihin, ja edistettävä tasapuolisia kilpailuolosuhteita sisämarkkinoilla asetuksen (EU) N:o 1095/2010 1 artiklan 5 kohdan d alakohdan mukaisesti.
(18)
Jos arvopaperimarkkinaviranomainen on todennut, että jokin OTC-johdannaistuote on vakioitu ja määrityskelpoinen, mutta yksikään keskusvastapuoli ei ole halukas määrittämään kyseistä tuotetta, arvopaperimarkkinaviranomaisen olisi tutkittava, miksi näin on.
(19)
Päätettäessä, mitkä OTC-johdannaissopimuslajit kuuluvat määritysvelvollisuuden piiriin, asiaankuuluvien OTC-johdannaissopimuslajien erityisluonne olisi otettava asianmukaisesti huomioon. Joidenkin OTC-johdannaissopimuslajien transaktioissa merkittävin riski saattaa liittyä toimitusriskiin, johon varaudutaan erillisin rakennejärjestelyin ja jonka perusteella tietyt OTC-johdannaissopimuslajit (kuten valuuttajohdannaiset) erotellaan muihin lajeihin kuuluvista johdannaisista. Keskusvastapuolimääritys vähentää erityisesti vastapuoliluottoriskiä, eikä se aina ole paras mahdollinen ratkaisu toimitusriskiin varautumisen kannalta. Tällaisiin sopimuksiin sovellettavan menettelyn olisi perustuttava etenkin alustavaan kansainväliseen lähestymiseen ja asianomaisten rakenteiden vastavuoroiseen tunnustamiseen.
(20)
Kun OTC-johdannaissopimuslajin on ilmoitettu kuuluvan määritysvelvollisuuden piiriin, kyseistä velvollisuutta olisi tämän asetuksen yhdenmukaisen ja johdonmukaisen soveltamisen sekä markkinatoimijoiden tasapuolisten toimintaedellytysten varmistamiseksi sovellettava myös kaikkiin asianomaiseen OTC-johdannaissopimuslajiin kuuluviin sopimuksiin, jotka on tehty arvopaperimarkkinaviranomaisen saaman, keskusvastapuolen määritysvelvollisuutta koskevaa lupaa koskevan ilmoituksen päivänä tai sen jälkeen mutta ennen päivää, jona määritysvelvollisuus tulee voimaan, edellyttäen, että näiden sopimusten jäljellä oleva voimassaoloaika on komission määrittämää lyhintä mahdollista voimassaoloaikaa pidempi.
(21)
Päättäessään, sovelletaanko johonkin OTC-johdannaissopimuslajiin määritysvelvollisuutta, arvopaperimarkkinaviranomaisen olisi pyrittävä järjestelmäriskin vähentämiseen. Tällöin on otettava huomioon sellaiset arviointiin liittyvät tekijät kuten sopimusten sopimuksellisen ja toiminnallisen standardoinnin aste, kyseisen OTC-johdannaissopimuslajin määrä ja likviditeetti sekä rehellisten, luotettavien ja yleisesti hyväksyttyjen hintatietojen saatavuus kyseisen OTC-johdannaissopimuslajin osalta.
(22)
Jotta OTC-johdannaissopimus voidaan määrittää, määritysvelvollisuuden on koskettava sopimuksen kumpaakin osapuolta tai kummankin osapuolen on annettava suostumuksensa siihen, että sopimus määritetään. Määritysvelvollisuutta koskevat vapautukset olisi rajattava tarkasti, koska ne vähentävät kyseisen velvollisuuden toimivuutta ja keskusvastapuolimäärityksen etuja ja voivat johtaa sääntelyn katvealueiden hyväksikäyttöön eri markkinatoimijaryhmien välillä.
(23)
Rahoitusvakauden edistämiseksi unionissa voisi olla tarpeen myös vaatia, että kolmansiin maihin sijoittautuneiden yhteisöjen tekemiin transaktioihin sovelletaan määritysvelvollisuutta ja velvollisuutta käyttää riskienpienentämistekniikoita, edellyttäen, että asianomaisilla transaktioilla on suora, merkittävä ja ennakoitavissa oleva vaikutus unionissa, tai jos tällaiset vaatimukset ovat tarpeen tai asianmukaisia tämän asetuksen säännösten kiertämisen estämiseksi.
(24)
OTC-johdannaissopimuksiin, joiden ei katsota soveltuvan keskusvastapuolimääritykseen, sisältyy vastapuoliluottoriski ja toiminnallinen riski, minkä vuoksi olisi vahvistettava säännöt kyseisen riskin hallitsemiseksi. Määritysvelvollisuuden piiriin kuuluvilla markkinatoimijoilla olisi vastapuoliluottoriskin lieventämiseksi oltava riskienhallintamenettelyjä, jotka edellyttävät, että vakuudet vaihdetaan oikea-aikaisesti, tarkasti ja asianmukaisesti eroteltuina. Laatiessaan luonnoksia teknisiksi sääntelystandardeiksi, joissa yksilöidään tällaiset riskienhallintamenetelmät, arvopaperimarkkinaviranomaisen olisi otettava huomioon kansainvälisten standardointielinten ehdotukset muiden kuin keskusvastapuolen määrittämien johdannaisten vakuusvaatimusten osalta. Laatiessaan teknisten sääntelystandardien luonnoksia sellaisten menettelyjen yksilöimiseksi, joiden avulla vakuus voidaan vaihtaa tarkasti ja asianmukaisesti määrittämättömiin kauppoihin liittyvien riskien hallitsemiseksi, arvopaperimarkkinaviranomaisen olisi otettava asianmukaisesti huomioon esteet, joita katettujen joukkolainojen liikkeeseenlaskijoilla tai katetuilla pooleilla on vakuuksien antamisessa monilla unionin lainkäyttöalueilla. Arvopaperimarkkinaviranomaisen olisi otettava huomioon myös se, että etuoikeusasema, joka annetaan katettujen joukkolainojen liikkeeseenlaskijoiden vastapuolille katetun joukkolainan liikkeeseenlaskijan omaisuuseriin nähden, antaa vastaavan suojan vastapuolen luottoriskiltä.
(25)
OTC-johdannaissopimusten määritystä ja johdannaistransaktioista ilmoittamista koskevia sääntöjä ja sellaisiin OTC-johdannaissopimuksiin, joille ei ole tehty keskusvastapuolimääritystä, sovellettavia riskienpienentämistekniikoita koskevia sääntöjä olisi sovellettava finanssialalla toimiviin vastapuoliin eli direktiivin 2004/39/EY mukaisesti toimiluvan saaneisiin sijoituspalveluyrityksiin, luottolaitosten liiketoiminnan aloittamisesta ja harjoittamisesta 14 päivänä kesäkuuta 2006 annetun Euroopan parlamentin ja neuvoston direktiivin 2006/48/EY (8) mukaisesti toimiluvan saaneisiin luottolaitoksiin, muun ensivakuutusliikkeen kuin henkivakuutusliikkeen aloittamista ja harjoittamista koskevien lakien, asetusten ja hallinnollisten määräysten yhteensovittamisesta 24 päivänä heinäkuuta 1973 annetun ensimmäisen neuvoston direktiivin 73/239/ETY (9) mukaisesti toimiluvan saaneisiin vahinkovakuutusyrityksiin, henkivakuutuksesta 5 päivänä marraskuuta 2002 annetun Euroopan parlamentin ja neuvoston direktiivin 2002/83/EY (10) mukaisesti toimiluvan saaneisiin henkivakuutusyrityksiin, jälleenvakuutuksesta 16 päivänä marraskuuta 2005 annetun Euroopan parlamentin ja neuvoston direktiivin 2005/68/EY (11) mukaisesti toimiluvan saaneisiin jälleenvakuutusyhtiöihin, siirtokelpoisiin arvopapereihin kohdistuvaa yhteistä sijoitustoimintaa harjoittavia yrityksiä (yhteissijoitusyritykset) koskevien lakien, asetusten ja hallinnollisten määräysten yhteensovittamisesta 13 päivänä heinäkuuta 2009 annetun Euroopan parlamentin ja neuvoston direktiivin 2009/65/EY (12) mukaisesti toimiluvan saaneisiin, siirtokelpoisiin arvopapereihin kohdistuvaa yhteistä sijoitustoimintaa harjoittaviin yrityksiin (yhteissijoitusyritykset) ja tilanteen mukaan niiden rahastoyhtiöihin, ammatillisia lisäeläkkeitä tarjoavien laitosten toiminnasta ja valvonnasta 3 päivänä kesäkuuta 2003 annetussa Euroopan parlamentin ja neuvoston direktiivissä 2003/41/EY (13) määriteltyihin ammatillisia lisäeläkkeitä tarjoaviin laitoksiin ja vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajista 8 päivänä kesäkuuta 2011 annetun Euroopan parlamentin ja neuvoston direktiivin 2011/61/EU (14) mukaisesti toimiluvan saaneiden tai rekisteröityjen vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajien hallinnoimiin vaihtoehtoisiin sijoitusrahastoihin.
(26)
Eläkejärjestelmiä ylläpitävät yhteisöt, joiden ensisijaisena tarkoituksena on tarjota eläke-etuuksia yleensä elinikäisten maksujen muodossa mutta myös tietyn ajanjakson aikana suoritettavina maksuina tai kertasuorituksena, tyypillisesti minimoivat käteisvarojensa osuuden tehokkuuden ja vakuutuksenottajiensa tuoton maksimoimiseksi. Jos tällaisten yhteisöjen edellytetään määrittävän OTC-johdannaissopimukset keskitetysti, tuloksena olisi näin ollen se, että ne joutuisivat irrottamaan merkittävän osan omaisuuseristään käteisvarallisuudeksi täyttääkseen jatkuvat keskusvastapuolten vakuusvaatimukset. Jotta vältettäisiin tällaisen vaatimuksen todennäköinen haitallinen vaikutus tulevien eläkkeensaajien eläketuloihin, määritysvelvoitetta olisi sovellettava eläkejärjestelmiin vasta sitten, kun keskusvastapuolet ovat kehittäneet tähän ongelmaan soveltuvan teknisen ratkaisun siten, että muina kuin käteisvaroina olevia vakuuksia voidaan siirtää vaihtuvina vakuuksina. Tällaisessa teknisessä ratkaisussa olisi otettava huomioon eläkejärjestelmien erityisrooli ja vältettävä olennaisia haittavaikutuksia eläkkeensaajille. Siirtymäkauden aikana OTC-johdannaissopimuksiin, jotka on tehty eläkejärjestelmien vakavaraisuuteen suoraan liittyvien investointiriskien vähentämiseksi, olisi sovellettava ilmoitusvelvollisuuden ohella myös kahdenvälistä vakuuden asettamista koskevia vaatimuksia. Lopullisena tavoitteena on kuitenkin keskusvastapuolimääritys heti, kun se on toteutettavissa ilman haitallisia vaikutuksia.
(27)
On tärkeää varmistaa, että ainoastaan asianmukaiset yhteisöt ja järjestelyt saavat erityiskohtelun ja että eläkejärjestelmien moninaisuus unionissa otetaan huomioon ja että samalla huolehditaan myös kaikkien eläkerahastojen ja muun tyyppisten eläkejärjestelmien tasapuolisista toimintaedellytyksistä. Tilapäistä poikkeusta olisi siksi sovellettava direktiivin 2003/41/EY mukaisesti rekisteriin kirjattuihin ammatillisia lisäeläkkeitä tarjoaviin laitoksiin, mukaan lukien kyseisen direktiivin 2 artiklan 1 kohdassa tarkoitetut hyväksytyt yhteisöt, jotka vastaavat tällaisten laitosten hallinnoinnista ja toimivat niiden puolesta, ja kaikki oikeushenkilöt, jotka on perustettu tällaisten laitosten sijoituksia varten ja jotka toimivat ainoastaan ja yksinomaan niiden hyväksi, sekä direktiivin 2003/41/EY 3 artiklassa tarkoitettujen laitosten ammatillisten lisäeläkkeiden tarjoamista koskevaan liiketoimintaan.
(28)
Tilapäistä poikkeusta olisi sovellettava myös henkivakuutusyritysten ammatillisten lisäeläkkeiden tarjoamista koskevaan liiketoimintaan edellyttäen, että kaikki vastaavat varallisuuserät ja vastuut pidetään erillään ja niitä hallinnoidaan ja järjestellään erikseen ilman siirtomahdollisuutta. Sitä olisi sovellettava myös kaikkiin muihin toimiluvan saaneisiin ja valvottuihin ainoastaan kansallisesti toimiviin yhteisöihin tai pääosin yhden jäsenvaltion alueella tarjottaviin järjestelyihin ainoastaan siinä tapauksessa, että ne molemmat on tunnustettu kansallisessa oikeudessa ja niiden ensisijaisena tarkoituksena on tarjota eläke-etuuksia. Asianomaisen toimivaltaisen viranomaisen olisi tehtävä tässä kappaleessa tarkoitetuista yhteisöistä ja järjestelyistä päätös, ja johdonmukaisuuden varmistamiseksi, mahdollisten epäsuhtien poistamiseksi ja väärinkäytösten ehkäisemiseksi asiasta olisi saatava arvopaperimarkkinaviranomaisen lausunto sen jälkeen kun vakuutus- ja lisäeläkeviranomaista on kuultu. Tämä voisi kattaa yhteisöt ja järjestelyt, jotka eivät välttämättä liity työnantajan eläkeohjelmaan mutta joiden ensisijaisena tarkoituksena on kuitenkin eläketulojen tarjoaminen, joko pakollisuuden tai vapaaehtoisuuden pohjalta. Esimerkkeinä voitaisiin mainita oikeushenkilöt, jotka ylläpitävät eläkejärjestelmiä rahastointiperiaatteella kansallisen oikeuden mukaisesti, edellyttäen, että ne sijoittavat varovaisuusperiaatteen mukaisesti, sekä henkilöiden itsensä suoraan tekemät eläkejärjestelyt, jotka voivat myös olla henkivakuutuksenantajien tarjoamia. Henkilöiden itsensä suoraan tekemien eläkejärjestelyjen osalta vapautusta ei olisi sovellettava sellaisiin OTC-johdannaissopimuksiin, jotka liittyvät vakuutuksenantajan muihin henkivakuutustuotteisiin, joiden ensisijaisena tarkoituksena ei ole eläketulojen tarjoaminen.
Muita esimerkkejä voisivat olla direktiivin 2002/83/EY soveltamisalaan kuuluvien vakuutusyritysten lisäeläkkeiden tarjoamista koskeva liiketoiminta edellyttäen, että kaikki liiketoimintaa vastaavat omaisuuserät sisällytetään erityiseen rekisteriin vakuutusyritysten tervehdyttämisestä ja likvidaatiosta 19 päivänä maaliskuuta 2001 annetun Euroopan parlamentin ja neuvoston direktiivin 2001/17/EY (15) liitteen mukaisesti, samoin kuin työehtosopimuksiin perustuvat vakuutusyritysten ammatillisten lisäeläkkeiden tarjoamista koskevat järjestelyt. Myös laitoksia, jotka on perustettu korvauksien maksamiseksi eläkejärjestelmien jäsenille maksukyvyttömyystapauksessa, olisi kohdeltava tässä asetuksessa tarkoitettuina eläkejärjestelminä.
(29)
Finanssialalla toimiviin vastapuoliin sovellettavia sääntöjä olisi tarvittaessa sovellettava myös finanssialan ulkopuolisiin vastapuoliin. On tunnettua, että finanssialan ulkopuoliset vastapuolet käyttävät OTC-johdannaissopimuksia suojautuakseen kaupallisilta riskeiltä, jotka liittyvät suoraan niiden liiketoimintaan tai rahoitustoimintaan. Päätettäessä, pitäisikö finanssialan ulkopuolisen vastapuolen kuulua määritysvelvollisuuden piiriin, olisi näin ollen otettava huomioon, mihin tarkoitukseen kyseinen finanssialan ulkopuolinen vastapuoli käyttää OTC-johdannaissopimuksia ja kuinka suuria ovat sen kyseisiin välineisiin liittyvät vastuut. Sen takaamiseksi, että finanssialan ulkopuolisilla laitoksilla on mahdollisuus ilmoittaa näkemyksensä määrityskynnysarvoista, arvopaperimarkkinaviranomaisen olisi asianomaisia teknisiä standardeja valmistellessaan järjestettävä avoin julkinen kuuleminen ja huolehdittava finanssialan ulkopuolisten laitosten osallistumisesta. Arvopaperimarkkinaviranomaisen olisi myös kuultava kaikkia asianomaisia viranomaisia, kuten energia-alan sääntelyviranomaisten yhteistyövirastoa, varmistaakseen sen, että näiden alojen erityispiirteet otetaan kokonaan huomioon. Lisäksi komission olisi viimeistään 17 päivänä elokuuta 2015 arvioitava finanssialan ulkopuolisten yritysten tekemien OTC-johdannaissopimustransaktioiden merkitystä koko järjestelmän kannalta eri aloilla, energia-ala mukaan lukien.
(30)
Päätettäessä, vähentääkö OTC-johdannaissopimus finanssialan ulkopuolisen vastapuolen liiketoimintaan tai rahoitustoimintaan suoraan liittyviä riskejä, kyseisen finanssialan ulkopuolisen vastapuolen yleiset riskeiltä suojautumista ja riskien pienentämistä koskevat strategiat olisi otettava asianmukaisesti huomioon. Erityisesti olisi tarkasteltava, soveltuuko OTC-johdannaissopimus taloudelliselta kannalta katsoen finanssialan ulkopuolisen vastapuolen toiminnan ja hallinnon riskien vähentämiseen, jos riskit liittyvät korkokantojen, valuuttakurssien, inflaatioasteen tai hyödykkeiden hintojen vaihteluihin.
(31)
Finanssialan ulkopuolisten vastapuolten määrityskynnysarvo on erittäin merkittävä seikka kaikkien finanssialan ulkopuolisten vastapuolten kannalta. Kynnysarvoja vahvistettaessa olisi otettava huomioon vastapuolen yhteenlaskettujen nettomääräisten positioiden ja vastuiden merkitys järjestelmän kannalta OTC-johdannaissopimuslajeittain. Samalla olisi pyrittävä asianmukaisin toimin tunnistamaan riskien pienentämisen menetelmät, joita finanssialan ulkopuoliset vastapuolet käyttävät normaalin liiketoimintansa yhteydessä.
(32)
EKPJ:n jäsenet ja muut jäsenvaltioiden elimet, joiden tehtävänä on hoitaa vastaavia tehtäviä, muut unionin julkiset elimet, joiden tehtävänä on hoitaa julkista velkaa tai jotka osallistuvat kyseisen velan hoitoon, sekä Kansainvälinen järjestelypankki olisi jätettävä tämän asetuksen soveltamisalan ulkopuolelle, jotta ei rajoitettaisi niiden toimivaltaa niiden suorittaessa yhteisen edun mukaisia tehtäviään.
(33)
Koska kaikki määritysvelvollisuuden piiriin kuuluvat markkinatoimijat eivät voi tulla keskusvastapuolen määritysosapuoliksi, niillä olisi oltava mahdollisuus päästä keskusvastapuolten asiakkaiksi tai epäsuoriksi asiakkaiksi tietyin ehdoin.
(34)
Määritysvelvollisuuden käyttöönotto sekä menettely, jolla vahvistetaan, mitä keskusvastapuolia voidaan käyttää tätä velvollisuutta sovellettaessa, voivat yhdessä johtaa tahattomiin kilpailun vääristymiin OTC-johdannaismarkkinoilla. Keskusvastapuoli voisi esimerkiksi kieltäytyä määrittämästä tietyillä markkinapaikoilla tehtyjä transaktioita siitä syystä, että se on kilpailevan markkinapaikan omistuksessa. Tällaisten syrjivien käytäntöjen välttämiseksi keskusvastapuolten olisi suostuttava määrittämään eri markkinapaikoissa tehdyt transaktiot, jos kyseisissä markkinapaikoissa noudatetaan keskusvastapuolen vahvistamia toiminnallisia ja teknisiä vaatimuksia, viittaamatta sopimusasiakirjoihin, joiden pohjalta osapuolet ovat tehneet asianomaisen OTC-johdannaistransaktion, edellyttäen että nämä asiakirjat ovat markkinastandardien mukaisia. Markkinapaikkojen olisi myös toimitettava keskusvastapuolille kauppatietoja avoimelta ja syrjimättömältä pohjalta. Keskusvastapuolen pääsyn markkinapaikkaan olisi mahdollistettava järjestelyt, joissa useammat keskusvastapuolet käyttävät saman markkinapaikan kauppatietoja. Tämä ei kuitenkaan saisi johtaa yhteentoimivuuteen johdannaisten määrityksessä eikä likviditeetin pirstoutumiseen.
(35)
Tämä asetus ei saa estää markkinapaikkojen ja keskusvastapuolten välistä tasapuolista ja avointa pääsyä sisämarkkinoilla edellyttäen, että tässä asetuksessa säädetyt ehdot täyttyvät ja että noudatetaan arvopaperimarkkinaviranomaisen kehittämiä ja komission hyväksymiä teknisiä sääntelystandardeja. Komission olisi jatkettava OTC-markkinoiden kehityksen tiivistä seurantaa ja ryhdyttävä tarvittaessa toimiin estääkseen kilpailun vääristymät sisämarkkinoilla, jotta finanssimarkkinoilla voitaisiin taata yhtäläiset toimintaedellytykset.
(36)
Tiettyihin rahoituspalvelujen ja johdannaissopimuskaupan alueisiin voi liittyä myös kaupallisia oikeuksia sekä teollis- ja tekijänoikeuksia. Jos tällaiset omaisuuteen kohdistuvat oikeudet liittyvät tuotteisiin tai palveluihin, joista on tullut alan standardeja tai jotka vaikuttavat niihin, käyttöoikeuksia olisi tarjottava oikeasuhteisin, kohtuullisin, oikeudenmukaisin ja syrjimättömin ehdoin.
(37)
Tarvitaan luotettavia tietoja, jotta voidaan yksilöidä OTC-johdannaissopimuslajit, joiden olisi kuuluttava määritysvelvollisuuden piiriin, sekä kynnysarvot ja järjestelmän kannalta merkitykselliset finanssialan ulkopuoliset vastapuolet. Näin ollen sääntelytarkoituksia varten on tärkeää, että johdannaisiin liittyviä tietoja koskevat ilmoitusvaatimukset vahvistetaan unionin tasolla. Lisäksi tarvitaan mahdollisimman kattava takautuva ilmoitusvelvollisuus, joka koskee sekä finanssialalla toimivia vastapuolia että finanssialan ulkopuolisia vastapuolia vertailutietojen toimittamiseksi myös arvopaperimarkkinaviranomaiselle ja asianomaisille toimivaltaisille viranomaisille.
(38)
Konsernin sisäinen transaktio on kahden sellaisen yrityksen välinen transaktio, jotka sisältyvät kokonaisuudessaan samaan konsolidointiin ja joihin sovelletaan asianmukaisia keskitettyjä riskien arviointi-, mittaamis- ja valvontamenettelyjä. Ne kuuluvat direktiivin 2006/48/EY 80 artiklan 8 kohdassa tarkoitettuun samaan laitosten suojajärjestelmään tai, jos kyse on mainitun direktiivin 3 artiklan 1 kohdassa tarkoitetuista samaan keskusyhteisöön kuuluvista luottolaitoksista, ne molemmat ovat luottolaitoksia tai toinen on luottolaitos ja toinen on keskusyhteisö. OTC-johdannaissopimuksia voidaan tunnustaa finanssialalla toimivien konsernien tai finanssialan ulkopuolisten konsernien sisällä samoin kuin sekä finanssialalla toimivista yrityksistä että finanssialan ulkopuolisista yrityksistä koostuvien konsernien sisällä, ja jos tällaista sopimusta pidetään konsernin sisäisenä transaktiona yhden vastapuolen suhteen, sitä olisi pidettävä konsernin sisäisenä transaktiona myös kyseisen sopimuksen toisen vastapuolen suhteen. Konsernin sisäiset transaktiot saattavat olla tarpeen riskien yhdistämiseksi konsernirakenteen sisällä, ja konsernin sisäiset riskit ovat siksi erityisiä. Koska näiden transaktioiden sisällyttäminen määritysvelvollisuuden piiriin saattaa rajoittaa näiden konsernin sisäisten riskienhallintaprosessien tehokkuutta, konsernin sisäisiä transaktioita koskeva vapautus määritysvelvollisuudesta saattaa olla hyödyllinen edellyttäen, että tämä vapautus ei lisää järjestelmäriskiä. Siksi tällaisissa transaktioissa keskusvastapuolimääritys olisi korvattava riittävällä vakuuksien vaihdolla, jos tämä on asianmukaista konsernin sisäisen vastapuoliriskin vähentämiseksi.
(39)
Jotkin konsernin sisäiset transaktiot voitaisiin kuitenkin vapauttaa vakuuden asettamisvelvollisuudesta - joissakin tapauksissa toimivaltaisten viranomaisten päätöksen perusteella - edellyttäen, että niiden riskienhallintamenettelyt ovat riittävän luotettavia, vahvoja ja johdannaistransaktioiden monimutkaisuutta vastaavia ja että vastapuolten väliselle nopealle omien varojen siirrolle tai velkojen takaisinmaksulle ei ole esteitä. Nämä perusteet sekä menettelyt, joita vastapuolten ja asianomaisten toimivaltaisten viranomaisten on noudatettava vapautuksia soveltaessaan, olisi selvennettävä Euroopan valvontaviranomaisten perustamisesta annettujen asianomaisten asetusten mukaisesti hyväksytyissä teknisissä sääntelystandardeissa. Ennen tällaisten teknisten sääntelystandardien luonnosten laatimista Euroopan valvontaviranomaisten olisi tehtävä vaikutustenarviointi niiden mahdollisista vaikutuksista sisämarkkinoihin ja finanssimarkkinatoimijoihin sekä erityisesti asianomaisiin toimiin ja asianomaisten konsernien rakenteeseen. Konsernin sisäisissä transaktioissa vaihdettuihin vakuuksiin ja vapauttamisperusteisiin sovellettavissa kaikissa teknisissä standardeissa olisi otettava huomioon näiden transaktioiden vallitsevat erityispiirteet sekä olemassa olevat eroavaisuudet finanssialan ulkopuolisten vastapuolten ja finanssialalla toimivien vastapuolten välillä sekä niiden johdannaisten käyttöön liittyvät tarkoitukset ja menetelmät.
(40)
Vastapuolet voitaisiin mahdollisesti sisällyttää samaan konsolidointiin ainakin silloin, kun molemmat niistä sisällytetään konsolidointiin neuvoston direktiiviin 83/349/ETY (16) mukaisesti tai noudattaen kansainvälisiä tilinpäätösstandardeja, jotka hyväksytään Euroopan parlamentin ja neuvoston asetuksen (EY) N:o 1606/2002 (17) mukaisesti, tai kun kyse on konsernista, jonka emoyrityksellä on päätoimipaikka kolmannessa maassa, noudattaen yleisesti hyväksyttyjä kolmannen maan tilinpäätösstandardeja, joiden katsotaan vastaavan kansainvälisiä tilinpäätösstandardeja komission asetuksen (EY) N:o 1569/2007 (18) mukaisesti (tai kolmannen maan tilinpäätösstandardeja, joiden käyttö on sallittua asetuksen (EY) N:o 1569/2007 4 artiklan mukaisesti), tai kun ne molemmat kuuluvat saman konsolidoidun valvonnan alaisuuteen direktiivin 2006/48/EY tai Euroopan parlamentin ja neuvoston direktiivin 2006/49/EY (19) mukaisesti, tai kun kyse on konsernista, jonka emoyrityksellä on päätoimipaikka kolmannessa maassa, saman kolmannen maan toimivaltaisen viranomaisen konsolidoidun valvonnan alaisuuteen, jonka todetaan vastaavan valvontaa, jota koskevat direktiivin 2006/48/EY 143 artiklassa tai direktiivin 2006/49/EY 2 artiklassa säädetyt periaatteet.
(41)
On tärkeää, että markkinatoimijat ilmoittavat kaikki tiedot johdannaissopimuksista, jotka ne ovat ilmoittaneet kauppatietorekistereihin. Tällöin johdannaismarkkinoiden riskejä koskevat tiedot tallennetaan keskitetysti, ja ne ovat helposti esimerkiksi arvopaperimarkkinaviranomaisen, asianomaisten toimivaltaisten viranomaisten, Euroopan järjestelmäriskikomitean, jäljempänä ’järjestelmäriskikomitea’, ja EKPJ:n asianomaisten keskuspankkien saatavilla.
(42)
Kauppatietorekisteripalvelujen tarjoamiselle ovat ominaisia mittakaavaedut, jotka saattavat vaikeuttaa kilpailua tällä nimenomaisella alalla. Samanaikaisesti laajojen ilmoitusvelvollisuuksien asettaminen markkinatoimijoille saattaa lisätä kauppatietorekistereiden ylläpitämien tietojen arvoa myös kolmansille osapuolille, jotka tarjoavat oheispalveluja, kuten kauppojen vahvistamista, kauppojen täsmäytystä, luottovastuutapahtumapalvelua, salkkujen täsmäytyspalveluja tai salkkujen tiivistämispalveluja. On aiheellista varmistaa, että selvitystoimialan tasapuolisia toimintaedellytyksiä yleensä ei heikennetä kauppatietorekisteripalvelujen tarjoamisen alalla mahdollisella luonnollisella monopolilla. Siksi kauppatietorekisterit olisi velvoitettava antamaan pääsy tietorekisterin tietoihin oikeudenmukaisin, kohtuullisin ja syrjimättömin ehdoin, jollei tarvittavista tietosuojaa koskevista varotoimista muuta johdu.
(43)
Kauppatietorekistereihin olisi ilmoitettava sekä keskusvastapuolen määrittämät johdannaissopimukset että ne johdannaissopimukset, joita se ei ole määrittänyt, jotta markkinoista saataisiin kokonaiskuva ja jotta voitaisiin arvioida järjestelmäriskiä.
(44)
Euroopan valvontaviranomaisille olisi annettava riittävät resurssit niille tässä asetuksessa annettavien tehtävien tehokasta suorittamista varten.
(45)
Vastapuolten ja keskusvastapuolten, jotka tekevät tai päättävät johdannaissopimuksen tai muuttavat johdannaissopimusta, olisi varmistettava, että kyseistä sopimusta koskevat tiedot ilmoitetaan kauppatietorekisteriin. Niiden pitäisi voida siirtää sopimuksesta ilmoittaminen jollekin muulle yhteisölle. Yhteisö tai sen työntekijät, jotka ilmoittavat tämän asetuksen mukaisesti kaikki johdannaissopimusta koskevat tiedot kauppatietorekisteriin toisen vastapuolen puolesta, eivät saisi rikkoa mahdollisia tietojen ilmaisemista koskevia rajoituksia. Laatiessaan tietojen ilmoittamiseen liittyviä teknisten sääntelystandardien luonnoksia arvopaperimarkkinaviranomaisen olisi otettava huomioon edistys erityisen sopimustunnisteen kehittämisessä sekä direktiivin 2004/39/EY täytäntöönpanosta annetun komission asetuksen (EY) N:o 1287/2006 (20) liitteessä I olevassa taulukossa 1 oleva luettelo ilmoitettavista tiedoista, ja sen olisi kuultava muita toimivaltaisia viranomaisia, kuten energia-alan sääntelyviranomaisten yhteistyövirastoa.
(46)
Jäsenvaltioiden olisi seuraamusjärjestelmien lujittamista finanssipalvelujen alalla koskevassa komission tiedonannossa vahvistetut periaatteet ja tämän tiedonannon perusteella hyväksytyt unionin säädökset huomioon ottaen vahvistettava säännöt, joita sovelletaan tämän asetuksen rikkomisen johdosta määrättäviin seuraamuksiin. Pannessaan näitä seuraamuksia täytäntöön jäsenvaltioiden olisi huolehdittava siitä, että kyseisten sääntöjen tehokkuutta ei vähennetä. Seuraamusten olisi oltava tehokkaita, oikeasuhteisia ja varoittavia. Niiden olisi perustuttava arvopaperimarkkinaviranomaisen antamiin ohjeisiin, joilla edistetään finanssialan seuraamusjärjestelmien lähentymistä ja johdonmukaisuutta eri toimialojen välillä. Jäsenvaltioiden olisi varmistettava, että määrätyistä seuraamuksista ilmoitetaan tarvittaessa julkisesti ja että nykyisten sääntöjen tehokkuutta koskevia arviointikertomuksia julkaistaan säännöllisin väliajoin.
(47)
Keskusvastapuoli saattaa tämän asetuksen mukaisesti olla sijoittautunut mihin tahansa jäsenvaltioon. Mitään jäsenvaltiota tai jäsenvaltioiden ryhmää ei saisi suoraan tai välillisesti syrjiä määrityspalvelujen paikkana. Millään tämän asetuksen säännöksellä ei saisi yrittää rajoittaa tai estää yhdellä lainkäyttöalueella toimivan keskusvastapuolen mahdollisuutta määrittää toisen jäsenvaltion tai kolmannen maan valuutan määräinen tuote.
(48)
Keskusvastapuolelle myönnettävän toimiluvan ehdoksi olisi asetettava vähimmäismäärä alkupääomaa. Keskusvastapuolen pääoman, jakamaton voitto ja rahastot mukaan lukien, olisi oltava jatkuvasti oikeassa suhteessa keskusvastapuolen toiminnasta johtuviin riskeihin sen varmistamiseksi, että keskusvastapuolella on riittävästi pääomaa luotto-, vastapuoli- ja markkinariskien, toiminnallisten ja oikeudellisten riskien sekä yritysriskien varalta siltä osin kuin niitä ei ole katettu erityisillä taloudellisilla resursseilla ja että se voi tarvittaessa likvidoida tai järjestää toimintansa uudelleen hallitulla tavalla.
(49)
Koska tällä asetuksella otetaan käyttöön sääntelytarkoituksia varten lakisääteinen velvollisuus määrittää kaupat erityisissä keskusvastapuolissa, on olennaisen tärkeää varmistaa, että kyseiset keskusvastapuolet ovat luotettavia ja vakaita ja että ne jatkuvasti noudattavat tässä asetuksessa vahvistettuja tiukkoja organisaatio-, liiketoiminta- ja vakavaraisuusvaatimuksia. Tämän asetuksen yhdenmukaisen soveltamisen varmistamiseksi vaatimuksia olisi sovellettava kaikkien sellaisten rahoitusvälineiden määritykseen, joita keskusvastapuolet käsittelevät.
(50)
Sen vuoksi olisi varmistettava sääntely- ja yhdenmukaistamistarkoituksia varten, että vastapuolet käyttävät ainoastaan sellaisia keskusvastapuolia, jotka noudattavat tässä asetuksessa vahvistettuja vaatimuksia. Nämä vaatimukset eivät saisi estää jäsenvaltioita hyväksymästä lisävaatimuksia tai jatkamasta niiden soveltamista niiden alueelle sijoittautuneiden keskusvastapuolten osalta, mukaan lukien direktiivin 2006/48/EY mukaiset tietyt toimilupaa koskevat vaatimukset. Tällaisten lisävaatimusten asettaminen ei kuitenkaan saisi vaikuttaa tämän asetuksen mukaisesti muissa jäsenvaltioissa toimiluvan saaneiden tai tunnustettujen keskusvastapuolten oikeuteen tarjota määrityspalveluja lisävaatimuksia käyttöönottavaan jäsenvaltioon sijoittautuneille määritysosapuolille ja näiden asiakkaille, koska näihin keskusvastapuoliin ei sovelleta kyseisiä lisävaatimuksia eikä niiden tarvitse niitä täyttää. Arvopaperimarkkinaviranomaisen olisi 30 päivään syyskuuta 2014 mennessä laadittava kertomus vaikutuksesta, joka on lisävaatimusten soveltamisella jäsenvaltioissa.
(51)
Keskusvastapuolten toimilupia ja valvontaa koskevat suorat säännöt ovat keskeinen seuraus OTC-johdannaissopimuksia koskevasta määritysvelvollisuudesta. Toimivaltaisilla viranomaisilla olisi edelleen oltava vastuu kaikista keskusvastapuolten toimilupiin ja valvontaan liittyvistä näkökohdista, muun muassa sen varmistamisesta, että toimilupaa hakeva keskusvastapuoli noudattaa tätä asetusta sekä selvityksen lopullisuudesta maksujärjestelmissä ja arvopaperien selvitysjärjestelmissä 19 päivänä toukokuuta 1998 annettua Euroopan parlamentin ja neuvoston direktiiviä 98/26/EY (21), koska kansallisilla toimivaltaisilla viranomaisilla on edelleen parhaat edellytykset tutkia, miten keskusvastapuolet harjoittavat päivittäistä toimintaansa, sekä tehdä säännöllisiä tarkastuksia ja ryhtyä tarvittaessa toimenpiteisiin.
(52)
Jos keskusvastapuolta uhkaa maksukyvyttömyys, finanssipoliittinen vastuu saattaa olla pääasiallisesti sillä jäsenvaltiolla, johon asianomainen keskusvastapuoli on sijoittautunut. Sen vuoksi toimiluvan myöntämisen keskusvastapuolelle ja keskusvastapuolen valvonnan olisi kuuluttava kyseisen jäsenvaltion asianomaiselle toimivaltaiselle viranomaiselle. Koska keskusvastapuolen määritysosapuolet voivat kuitenkin olla sijoittautuneita eri jäsenvaltioihin ja koska ne ovat ensimmäisiä, joihin keskusvastapuolen maksukyvyttömyys vaikuttaa, on välttämätöntä, että kaikki asianomaiset toimivaltaiset viranomaiset ja arvopaperimarkkinaviranomainen osallistuvat lupa- ja valvontamenettelyyn. Näin vältetään toisistaan poikkeavat kansalliset toimenpiteet tai käytännöt sekä sisämarkkinoiden moitteetonta toimintaa haittaavat esteet. Yhdenkään valvontakollegion jäsenen ehdotukset tai toimintatavat eivät myöskään saisi olla sellaisia, että niillä syrjitään suoraan tai välillisesti jotakin jäsenvaltiota tai jäsenvaltioiden ryhmää missä hyvänsä valuutassa suoritettavien määrityspalvelujen suorituspaikkana. Arvopaperimarkkinaviranomaisen olisi oltava osallistujana kaikissa kollegioissa, jotta varmistetaan tämän asetuksen johdonmukainen ja moitteeton soveltaminen. Arvopaperimarkkinaviranomaisen olisi otettava asianomaisten jäsenvaltioiden muita toimivaltaisia viranomaisia mukaan suositusten ja päätösten valmisteluun.
(53)
Kun otetaan huomioon kollegioiden tehtävä, on tärkeää, että kaikki asianomaiset toimivaltaiset viranomaiset sekä EKPJ:n jäsenet osallistuvat niiden toimintaan. Kollegion olisi koostuttava paitsi keskusvastapuolta valvovista toimivaltaisista viranomaisista myös sellaisten yhteisöjen valvojista, joihin asianomaisen keskusvastapuolen toimet voivat vaikuttaa ja joita ovat valitut määritysosapuolet, markkinapaikat, yhteentoimivat keskusvastapuolet ja arvopaperikeskukset. EKPJ:n jäsenistä kollegioon olisi voitava osallistua keskusvastapuolen ja yhteentoimivien keskusvastapuolten valvonnasta vastaavien jäsenten sekä niiden jäsenten, jotka vastaavat niiden valuuttojen liikkeeseenlaskusta, joissa keskusvastapuolen määrittämät rahoitusvälineet on laskettu liikkeeseen. Koska valvottuja yhteisöjä sijoittautuisi vain osaan niistä jäsenvaltioista, joissa keskusvastapuoli toimii, yksi toimivaltainen viranomainen tai EKPJ:n jäsen voisi vastata joidenkin edellä mainittujen yhteisöjen valvonnasta. Kaikkien kollegion jäsenten sujuvan yhteistyön varmistamiseksi olisi otettava käyttöön asianmukaiset menettelyt ja mekanismit.
(54)
Koska kollegion perustamisen ja toiminnan oletetaan perustuvan sen kaikkien jäsenten väliseen kirjalliseen sopimukseen, niille on asian arkaluonteisuus huomioon ottaen asianmukaista antaa toimivalta määrittää kollegion päätöksentekomenettelyt. Yksityiskohtaisista äänestyssäännöistä olisi sen vuoksi sovittava kollegion kaikkien jäsenten välisellä kirjallisella sopimuksella. Kaikkien asiaan kuuluvien markkinatoimijoiden ja jäsenvaltioiden etujen huomioimiseksi tasapainoisella tavalla kollegion olisi kuitenkin äänestettävä sen yleisen periaatteen mukaisesti, että kullakin jäsenellä on yksi ääni sen tämän asetuksen mukaisesti suorittamien toimintojen määrästä riippumatta. Korkeintaan 12-jäsenisessä kollegiossa enintään kahden samaan jäsenvaltioon kuuluvan kollegion jäsenen olisi voitava äänestää, ja kullakin äänestävällä jäsenellä olisi oltava yksi ääni. Yli 12 jäsentä käsittävässä kollegiossa enintään kolmen samaan jäsenvaltioon kuuluvan kollegion jäsenen olisi voitava äänestää, ja kullakin äänestävällä jäsenellä olisi oltava yksi ääni.
(55)
Keskusvastapuolten hyvin erityinen tilanne edellyttää, että kollegiot organisoidaan ja ne toimivat keskusvastapuolten valvonnalle ominaisten menettelyjen mukaisesti.
(56)
Tämän asetuksen mukaiset menettelyt eivät muodosta ennakkotapausta finanssimarkkinoiden rakenteiden valvonnasta ja yleisvalvonnasta annettavalle muulle lainsäädännölle etenkään niiden äänestysmenettelyjen osalta, jotka koskevat asian saattamista arvopaperimarkkinaviranomaisen käsiteltäväksi.
(57)
Keskusvastapuolelle ei olisi myönnettävä toimilupaa siinä tapauksessa, että kaikki kollegion jäsenet keskusvastapuolen sijoittautumisjäsenvaltion toimivaltaisia viranomaisia lukuun ottamatta antavat keskinäisestä sopimuksesta yhteisen lausunnon siitä, että keskusvastapuolelle ei olisi myönnettävä toimilupaa. Jos kuitenkin kollegion riittävä enemmistö on esittänyt kielteisen lausunnon ja jokin asianomaisista toimivaltaisista viranomaisista on kollegion kahden kolmasosan kannattamana saattanut asian arvopaperimarkkinaviranomaisen käsiteltäväksi, keskusvastapuolen sijoittautumisjäsenvaltion toimivaltaisen viranomaisen olisi lykättävä toimilupapäätöstään ja odotettava arvopaperimarkkinaviranomaisen mahdollista päätöstä, joka koskee keskusvastapuolen yhdenmukaisuutta unionin oikeuden kanssa. Keskusvastapuolen sijoittautumisjäsenvaltion toimivaltaisen viranomaisen olisi tehtävä oma päätöksensä arvopaperimarkkinaviranomaisen päätöksen mukaisesti. Kun kaikki kollegion jäsenet keskusvastapuolen sijoittautumisjäsenvaltion viranomaisia lukuun ottamatta antavat keskinäisestä sopimuksesta yhteisen lausunnon siitä, että vaatimukset eivät niiden mielestä täyty ja että keskusvastapuolelle ei pitäisi myöntää toimilupaa, keskusvastapuolen sijoittautumisjäsenvaltion toimivaltaisen viranomaisen olisi voitava saattaa asia arvopaperimarkkinaviranomaisen käsiteltäväksi, jotta tämä päättää yhdenmukaisuudesta unionin oikeuden kanssa.
(58)
On tarpeen tehostaa säännöksiä, jotka koskevat toimivaltaisten viranomaisten, arvopaperimarkkinaviranomaisen ja muiden asianomaisten viranomaisten välistä tietojenvaihtoa, sekä vahvistaa niiden keskinäisiä avunanto- ja yhteistyövelvoitteita. Näiden viranomaisten olisi rajatylittävän toiminnan lisääntymisen vuoksi annettava toisilleen tehtäviensä hoitamiseen tarvittavat tiedot, jotta ne voivat varmistaa tämän asetuksen tehokkaan täytäntöönpanon myös silloin, kun säännösten rikkominen tai epäilys niiden rikkomisesta saattaa koskea kahden tai useamman jäsenvaltion viranomaisia. Tietojenvaihdon edellytyksenä on ehdoton salassapitovelvollisuus. OTC-johdannaissopimusten laajan vaikutuksen vuoksi on olennaisen tärkeää, että muilla asianomaisilla viranomaisilla, kuten veroviranomaisilla ja energia-alan sääntelyviranomaisilla, on pääsy tietoihin, joita ne tarvitsevat tehtäviensä hoitamiseen.
(59)
Finanssimarkkinoiden globaalin luonteen vuoksi arvopaperimarkkinaviranomaisen olisi oltava suoraan vastuussa kolmansiin maihin sijoittautuneiden keskusvastapuolten tunnustamisesta ja näin ollen myös siitä, että ne saavat luvan tarjota määrityspalveluja unionissa, jos komissio on tunnustanut kyseisen kolmannen maan oikeudellisen kehyksen ja valvontakehyksen vastaavan unionin kehystä ja jos tietyt muut edellytykset täyttyvät. Siksi arvopaperimarkkinaviranomaisen olisi tunnustettava kolmanteen maahan sijoittautunut keskusvastapuoli, joka tarjoaa määrityspalveluja unioniin sijoittautuneille määritysosapuolille tai markkinapaikoille. Arvopaperimarkkinaviranomaisen ei kuitenkaan tarvitsisi tunnustaa sellaista kolmannen maan keskusvastapuolta, joka tarjoaa palveluja unioniin sijoittautuneille asiakkaille kolmanteen maahan sijoittautuneen määritysosapuolen välityksellä, jottei haitattaisi rajatylittävän sijoitustenhallinnointitoiminnan kehittymistä unionissa. Unionin tärkeimpien kansainvälisten kumppaneidensa kanssa tekemät sopimukset ovat tältä osin erityisen tärkeitä maailmanlaajuisesti tasapuolisten toimintaedellytysten ja rahoitusvakauden varmistamiseksi.
(60)
Eurooppa-neuvosto katsoi 16 päivänä syyskuuta 2010, että unionin on ajettava etujaan ja edistettävä arvojaan entistä vakuuttavammin ja vastavuoroisuuden hengessä ja kaikkia osapuolia hyödyttäen unionin ulkosuhteissa sekä toteutettava toimia muun muassa parantaakseen eurooppalaisten yritysten pääsyä markkinoille ja syventääkseen sääntely-yhteistyötä merkittävien kauppakumppanien kanssa.
(61)
Keskusvastapuolella olisi sen omistusrakenteista riippumatta oltava vahvat päätöksenteko-, ohjaus- ja valvontajärjestelyt, hyvämaineinen ylin johto sekä riippumattomia jäseniä hallituksessaan. Vähintään kolmanneksen sen hallituksen jäsenistä ja vähintään kahden jäsenen olisi oltava riippumattomia. Erilaiset päätöksenteko-, ohjaus- ja valvontajärjestelyt ja omistusrakenteet voivat kuitenkin vaikuttaa keskusvastapuolen halukkuuteen tai kykyyn määrittää tiettyjä tuotteita. Sen vuoksi on asianmukaista, että hallituksen riippumattomat jäsenet ja keskusvastapuolen perustama riskinarviointikomitea käsittelevät keskusvastapuolen mahdolliset sisäiset eturistiriidat. Koska keskusvastapuolen tekemät päätökset voivat vaikuttaa määritysosapuoliin ja asiakkaisiin, näiden on oltava asianmukaisesti edustettuina.
(62)
Keskusvastapuoli voi ulkoistaa toimintoja. Keskusvastapuolen riskinarviointikomitean olisi annettava tällaiseen toimintojen ulkoistamiseen liittyviä neuvoja. Riskienhallintaan liittyviä tärkeimpiä toimia ei saisi ulkoistaa ilman toimivaltaisen viranomaisen lupaa.
(63)
Keskusvastapuoleen liittyvien osapuolivaatimusten olisi oltava avoimia, oikeasuhteisia ja syrjimättömiä, ja niissä olisi sallittava etäosallistuminen siinä määrin kuin se ei altista keskusvastapuolta lisäriskeille.
(64)
Sellaisten määritysosapuolten asiakkaille, jotka määrittävät OTC-johdannaissopimuksensa keskusvastapuolissa, olisi annettava kattava suoja. Suojan todellinen kattavuus riippuu asiakkaiden valitsemasta omaisuuserien erottelun tasosta. Välittäjien olisi eroteltava omaisuuseränsä asiakkaidensa omaisuuseristä. Sen vuoksi keskusvastapuolten olisi ylläpidettävä ajantasaisia tietoja, jotka ovat helposti tunnistettavissa, jotta helpotetaan maksukyvyttömän määritysosapuolen asiakkaiden omaisuuserien ja positioiden siirtämistä maksukykyiselle määritysosapuolelle tai tapauksen mukaan asiakkaiden positioiden hallittua likvidaatiota ja vakuuden ylijäämän palauttamista asiakkaille. Tässä asetuksessa säädettyjen vaatimusten, jotka koskevat asiakkaiden omaisuuserien ja positioiden erottelua ja siirrettävyyttä, olisi siksi oltava ensisijaisia suhteessa niiden kanssa ristiriidassa oleviin jäsenvaltioiden lakeihin, asetuksiin ja hallinnollisiin määräyksiin, jotka estävät osapuolia noudattamasta kyseisiä vaatimuksia.
(65)
Keskusvastapuolella olisi oltava vakaa riskienhallintajärjestelmä luottoriskien, likviditeettiriskien sekä toiminnallisten ja muiden riskien hallitsemiseksi, mukaan luettuina riskit, joita sillä on tai joita se aiheuttaa muille yhteisöille keskinäisten sidossuhteiden vuoksi. Keskusvastapuolella olisi oltava käytössään asianmukaiset menettelyt ja mekanismit, jotta se voi käsitellä määritysosapuolen maksukyvyttömyyttä. Maksukyvyttömyyden leviämisriskin saattamiseksi mahdollisimman vähäiseksi keskusvastapuolella olisi oltava tiukat osapuolivaatimukset, sen olisi kerättävä asianmukaiset alkuvakuudet sekä ylläpidettävä maksukyvyttömyysrahastoa ja muita rahoitusvaroja mahdollisten tappioiden kattamiseksi. Sen varmistamiseksi, että keskusvastapuolella on jatkuvasti riittävät varat, sen olisi määritettävä vähimmäisrahamäärä, jota pienempi maksukyvyttömyysrahasto ei yleensä saa olla. Tämä ei kuitenkaan saisi rajoittaa keskusvastapuolen mahdollisuutta käyttää tätä maksukyvyttömyysrahastoa kokonaan määritysosapuolen maksukyvyttömyyden aiheuttamien tappioiden kattamiseen.
(66)
Vakaata riskienhallintajärjestelmää määritellessään keskusvastapuolen olisi otettava huomioon mahdolliset riskinsä ja taloudelliset vaikutukset määritysosapuolten ja niiden asiakkaiden kannalta. Vaikka keskusvastapuolen ensisijaisena tavoitteena olisi oltava erittäin vahvan riskienhallintajärjestelmän kehittäminen, se voi mukauttaa piirteitään määritysosapuolten asiakkaiden erityistoimintojen ja riskiprofiilien mukaan ja tarvittaessa ottaa huomioon arvopaperimarkkinaviranomaisen kehittämissä teknisissä sääntelystandardeissa yksilöidyt perusteet ja sisällyttää vakuudeksi hyväksyttävien erittäin likvidien omaisuuserien joukkoon ainakin käteisvaroja, valtioiden liikkeeseenlaskemia joukkovelkakirjoja, direktiivin 2006/48/EY mukaisia katettuja joukkolainoja asianmukaisin aliarvostuksin, jonkin EKPJ:n jäsenen myöntämiä heti vaadittaessa maksettavia takauksia, liikepankkitakauksia tiukoin ehdoin, jotka liittyvät etenkin takaajan luottokelpoisuuteen, ja takaajan pääomasidoksia keskusvastapuolen määritysosapuolten kanssa. Arvopaperimarkkinaviranomainen voi katsoa vakuudeksi hyväksyttäväksi omaisuuseräksi myös kullan. Keskusvastapuolten olisi voitava hyväksyä kaupallisia pankkitakauksia määritysosapuolina toimivilta finanssialan ulkopuolisilta vastapuolilta tiukoin riskienhallintaehdoin.
(67)
Keskusvastapuolilla olisi oltava riittävän vahvat riskienhallintastrategiat, jotta voidaan välttää veronmaksajille aiheutuvat riskit.
(68)
Vakuuspyynnöillä ja aliarvostuksilla voi olla myötäsyklisiä vaikutuksia. Sen vuoksi keskusvastapuolten, toimivaltaisten viranomaisten ja arvopaperimarkkinaviranomaisen olisi toteutettava toimenpiteitä keskusvastapuolten riskienhallintakäytännöissä mahdollisesti esiintyvien myötäsyklisten vaikutusten estämiseksi ja hallitsemiseksi, edellyttäen, että toimenpiteet eivät vaikuta haitallisesti keskusvastapuolten vakauteen ja taloudelliseen turvallisuuteen.
(69)
Vastuiden hallinta on keskeinen osa määritysmenettelyä. Olisi varmistettava pääsy olennaisiin hintatietolähteisiin ja niiden käyttö yleisiä määrityspalveluja varten. Tällaisiin hintatietolähteisiin olisi sisällyttävä indeksit, joita käytetään viitteinä johdannaisten ja muiden rahoitusvälineiden yhteydessä.
(70)
Vakuudet ovat keskusvastapuolen kannalta ensisijainen suoja. Vaikka keskusvastapuolten olisi sijoitettava saadut vakuudet turvallisella ja järkevällä tavalla, niiden olisi erityisesti pyrittävä varmistamaan vakuuksien asianmukainen suojaaminen, jotta ne voidaan palauttaa oikea-aikaisesti niille määritysosapuolille, jotka eivät ole maksukyvyttömiä, tai yhteentoimivalle keskusvastapuolelle, jos kyseiset vakuudet kerännyt keskusvastapuoli on maksukyvytön.
(71)
Pääsy riittäviin maksuvalmiusjärjestelyihin on keskusvastapuolen kannalta olennaisen tärkeää. Tällainen maksuvalmius voi perustua likviditeetin saantiin keskuspankilta taikka luottokelpoiselta ja luotettavalta liikepankilta tai näiltä molemmilta. Likviditeetin saanti voisi perustua direktiivin 2006/48/EY 6 artiklan mukaisesti myönnettyyn toimilupaan tai muihin asianmukaisiin järjestelyihin. Arvioitaessa maksuvalmiusjärjestelyjen riittävyyttä erityisesti stressitilanteissa keskusvastapuolen olisi otettava huomioon riskit, jotka liittyvät likviditeetin saantiin pelkästään liikepankkien luotoilla.
(72)
Selvitysalan eurooppalaisilla käytännesäännöillä, jotka annettiin 7 päivänä marraskuuta 2006, luotiin vapaaehtoiset puitteet keskusvastapuolten välisten yhteyksien muodostamiselle. Selvitystoimiala on kuitenkin yhä jakautunut kansallisten rajojen mukaisesti, mikä tekee rajatylittävistä kaupoista kalliimpia ja vaikeuttaa yhdenmukaistamista. Sen vuoksi on tarpeen vahvistaa keskusvastapuolten välisten yhteentoimivuusjärjestelyiden tekemisen edellytykset siten, että ne eivät altista asianomaisia keskusvastapuolia riskeille, joita ei hallita asianmukaisesti.
(73)
Yhteentoimivuusjärjestelyt ovat tärkeitä välineitä, joilla yhdennetään selvitysmarkkinaa unionissa, minkä vuoksi niitä olisi säänneltävä. Yhteentoimivuusjärjestelyt voivat kuitenkin altistaa keskusvastapuolet lisäriskeille, minkä vuoksi keskusvastapuolilla olisi kolmen vuoden ajan täytynyt olla toimilupa määritysten tekemiseksi tai ne olisi täytynyt tunnustaa tämän asetuksen mukaisesti taikka niille olisi täytynyt myöntää toimilupa aiemman kansallisen lupajärjestelmän mukaisesti, ennen kuin toimivaltaiset viranomaiset voivat hyväksyä tällaiset yhteentoimivuusjärjestelyt. Koska OTC-johdannaissopimuksia määrittävien keskusvastapuolten väliset yhteentoimivuusjärjestelyt myös lisäävät tilanteen monimutkaisuutta, tässä vaiheessa on asianmukaista rajoittaa yhteentoimivuusjärjestelyjen soveltamisala siirtokelpoisiin arvopapereihin ja rahamarkkinavälineisiin. Arvopaperimarkkinaviranomaisen olisi kuitenkin annettava komissiolle viimeistään 30 päivänä syyskuuta 2014 kertomus siitä, olisiko soveltamisalaa laajennettava muihin rahoitusvälineisiin.
(74)
Kauppatietorekisterit keräävät sääntelytarkoituksia varten tietoja, jotka ovat olennaisia kaikkien jäsenvaltioiden viranomaisten kannalta. Arvopaperimarkkinaviranomaiselle olisi annettava vastuu kauppatietorekisterien rekisteröinnistä, rekisteröintien peruuttamisesta ja kauppatietorekisterien valvonnasta.
(75)
Koska sääntelyviranomaiset, keskusvastapuolet ja muut markkinatoimijat tarvitsevat kauppatietorekisterien tietoja, olisi varmistettava, että kauppatietorekistereille asetetaan tiukat toimintaa, rekisterinpitoa ja tiedonhallintaa koskevat vaatimukset.
(76)
Keskusvastapuolten, niiden jäsenten ja kauppatietorekisterien tarjoamiin palveluihin liittyvien hintojen, maksujen ja riskienhallintamallien on oltava selkeitä, jotta markkinatoimijat voivat tehdä tietoihin perustuvia valintoja.
(77)
Jotta arvopaperimarkkinaviranomainen voisi suorittaa tehtävänsä tehokkaasti, sen olisi pyynnön tai päätöksen nojalla voitava vaatia kaikki tarpeelliset tiedot kauppatietorekistereiltä, niihin liittyviltä kolmansilta osapuolilta sekä sellaisilta kolmansilta osapuolilta, joille kauppatietorekisterit ovat ulkoistaneet operatiivisia toimintoja tai tehtäviä. Jos arvopaperimarkkinaviranomainen vaatii tällaisia tietoja pyynnön nojalla, pyynnön kohde ei ole velvollinen antamaan tietoja, mutta jos se toimii näin vapaaehtoisesti, annetut tiedot eivät saisi olla virheellisiä tai harhaanjohtavia. Tällaiset tiedot olisi annettava saataville viipymättä.
(78)
Luottamuksellisia tietoja saavilla toimivaltaisilla viranomaisilla, arvopaperimarkkinaviranomaisella, elimillä sekä muilla luonnollisilla henkilöillä tai oikeushenkilöillä kuin toimivaltaisilla viranomaisilla on oikeus käyttää saamiaan tietoja ainoastaan velvollisuuksiensa ja tehtäviensä hoitamiseen, sanotun kuitenkaan vaikuttamatta tapauksiin, jotka kuuluvat rikos- tai vero-oikeuden soveltamisalaan. Tämä ei kuitenkaan saisi estää hallinnollisten väärinkäytösten estämisestä, tutkimisesta ja korjaamisesta vastaavien kansallisten elinten kansallisen oikeuden mukaista toimintaa.
(79)
Jotta arvopaperimarkkinaviranomainen voisi tehokkaasti käyttää valvontavaltuuksiaan, sillä olisi oltava oikeus suorittaa tutkimuksia ja paikalla tehtäviä tarkastuksia.
(80)
Arvopaperimarkkinaviranomaisen olisi voitava siirtää erityisiä valvontatehtäviä jäsenvaltion toimivaltaisille viranomaisille esimerkiksi silloin, kun valvontatehtävä vaatii paikallisten olojen tuntemusta ja niihin liittyvää kokemusta, jotka ovat helpommin saatavissa kansallisella tasolla. Arvopaperimarkkinaviranomaisen olisi voitava siirtää erityisten tutkintatehtävien ja paikalla tehtävien tarkastusten suorittaminen. Ennen tehtävien siirtämistä arvopaperimarkkinaviranomaisen olisi kuultava asianomaista toimivaltaista viranomaista tehtävien siirtämiseen liittyvistä yksityiskohtaisista ehdoista, muun muassa siirrettävän tehtävän laajuudesta, tehtävän suorittamisen aikataulusta sekä tarvittavan tiedon välittämisestä arvopaperimarkkinaviranomaisen toimesta ja arvopaperimarkkinaviranomaiselle. Arvopaperimarkkinaviranomaisen olisi korvattava toimivaltaisille viranomaisille siirretyn tehtävän suorittaminen komission delegoituna säädöksenä hyväksymän maksuja koskevan asetuksen mukaisesti. Arvopaperimarkkinaviranomaisen ei kuitenkaan olisi voitava siirtää oikeutta tehdä rekisteröintiä koskevia päätöksiä.
(81)
On tarpeen varmistaa, että toimivaltaiset viranomaiset voivat pyytää arvopaperimarkkinaviranomaista tutkimaan, täyttyvätkö kauppatietorekisterin rekisteröinnin peruuttamista koskevat edellytykset. Arvopaperimarkkinaviranomaisen olisi arvioitava pyyntö ja toteutettava tarvittavat toimenpiteet.
(82)
Arvopaperimarkkinaviranomaisen olisi voitava määrätä uhkasakkoja, joiden avulla kauppatietorekisterit pakotetaan lopettamaan rikkominen, antamaan arvopaperimarkkinaviranomaisen vaatimat täydelliset ja paikkansapitävät tiedot taikka suostumaan tutkimukseen tai paikalla tehtävään tarkastukseen.
(83)
Arvopaperimarkkinaviranomaisen olisi myös voitava määrätä kauppatietorekistereille sakkoja, kun se katsoo näiden rikkoneen tätä asetusta tahallaan tai tuottamuksellisesti. Sakkojen olisi vastattava rikkomisen vakavuutta. Rikkomiset olisi jaettava eri ryhmiin, joiden osalta olisi määrättävä tietynsuuruisista sakoista. Tiettyä rikkomista vastaavan sakon laskemiseksi arvopaperimarkkinaviranomaisen olisi käytettävä kaksivaiheista menetelmää, jossa vahvistetaan sakon perusmäärä ja tarvittaessa mukautetaan perusmäärää tietyillä kertoimilla. Perusmäärän määräämisessä olisi otettava huomioon asianomaisen kauppatietorekisterin vuosittainen liikevaihto, ja mukautuksia olisi tehtävä suurentamalla tai pienentämällä perusmäärää käyttämällä erilaisia kertoimia tämän asetuksen mukaisesti.
(84)
Tässä asetuksessa olisi säädettävä raskauttaviin tai lieventäviin olosuhteisiin liittyvistä kertoimista, jotta arvopaperimarkkinaviranomainen saisi tarvittavat välineet voidakseen päättää sellaisen sakon määräämisestä kauppatietorekisterille, joka on oikeassa suhteessa sen rikkomisen vakavuuteen nähden, johon kauppatietorekisteri on syyllistynyt, kun otetaan huomioon olosuhteet, joissa rikkomiseen on syyllistytty.
(85)
Ennen sakkojen tai uhkasakkojen määräämistä koskevan päätöksen tekemistä arvopaperimarkkinaviranomaisen olisi annettava menettelyn kohteina oleville henkilöille mahdollisuus tulla kuulluiksi, jotta kunnioitettaisiin näiden henkilöiden puolustautumisoikeuksia.
(86)
Arvopaperimarkkinaviranomaisen olisi pidättäydyttävä määräämästä sakkoja tai uhkasakkoja tapauksissa, joissa aiempi samojen tosiseikkojen tai olennaisilta osiltaan samanlaisten tosiseikkojen perusteella annettu vapauttava tai langettava päätös on tullut lainvoimaiseksi kansallisen oikeuden mukaisen rikosoikeudellisen menettelyn tuloksena.
(87)
Arvopaperimarkkinaviranomaisen määräämien sakkojen ja uhkasakkojen olisi oltava täytäntöönpanokelpoisia, ja niiden täytäntöönpanoon olisi sovellettava sen valtion, jonka alueella täytäntöönpano tapahtuu, säännöksiä lainkäytöstä riita-asioissa. Lainkäyttöä riita-asioissa koskeviin säännöksiin ei olisi sisällyttävä rikosmenettelyä koskevia säännöksiä, mutta ne voisivat sisältää hallinnollisia menettelysääntöjä.
(88)
Kun kauppatietorekisteri on syyllistynyt rikkomiseen, arvopaperimarkkinaviranomaisella olisi oltava valtuudet toteuttaa erilaisia valvontatoimenpiteitä, mukaan lukien se, että kauppatietorekisteriä vaaditaan lopettamaan sääntöjen rikkominen, ja viimeisenä keinona se, että rekisteröinti peruutetaan, jos kauppatietorekisteri on vakavasti tai toistuvasti rikkonut tätä asetusta. Arvopaperimarkkinaviranomaisen olisi sovellettava valvontatoimenpiteitä ottaen huomioon rikkomisen luonne ja vakavuus sekä suhteellisuusperiaate. Ennen valvontatoimenpiteitä koskevan päätöksen tekemistä arvopaperimarkkinaviranomaisen olisi varattava henkilöille, joita menettely koskee, tilaisuus tulla kuulluksi, jotta kunnioitettaisiin näiden henkilöiden puolustautumisoikeuksia.
(89)
On olennaisen tärkeää, että jäsenvaltiot ja arvopaperimarkkinaviranomainen henkilötietoja käsitellessään suojelevat luonnollisten henkilöiden oikeutta yksityisyyteen yksilöiden suojelusta henkilötietojen käsittelyssä ja näiden tietojen vapaasta liikkuvuudesta 24 päivänä lokakuuta 1995 annetun Euroopan parlamentin ja neuvoston direktiivin 95/46/EY (22) ja yksilöiden suojelusta yhteisöjen toimielinten ja elinten suorittamassa henkilötietojen käsittelyssä ja näiden tietojen vapaasta liikkuvuudesta 18 päivänä joulukuuta 2000 annetun Euroopan parlamentin ja neuvoston asetuksen (EY) N:o 45/2001 (23) mukaisesti.
(90)
On tärkeää varmistaa keskusvastapuolia ja kauppatietorekistereitä koskevien vaatimusten kansainvälinen lähentyminen. Tässä asetuksessa noudatetaan olemassa olevia G10-maiden keskuspankkien maksu- ja selvitysjärjestelmäkomitean (CPSS) ja kansainvälisen arvopaperimarkkinavalvojien yhteisön (IOSCO) laatimia suosituksia ja otetaan samalla huomioon, että finanssimarkkinoiden rakenteita, keskusvastapuolet mukaan luettuina, koskevat CPSS:n ja IOSCO:n periaatteet laadittiin 16 päivänä huhtikuuta 2012. Sillä luodaan unionin kehys, jossa keskusvastapuolet voivat toimia turvallisesti. Arvopaperimarkkinaviranomaisen olisi otettava nämä olemassa olevat standardit ja niiden tulevat muutokset huomioon laatiessaan teknisiä sääntelystandardeja sekä tässä asetuksessa tarkoitettuja ohjeita ja suosituksia tai ehdottaessaan niiden tarkistamista.
(91)
Komissiolle olisi siirrettävä valta hyväksyä Euroopan unionin toiminnasta tehdyn sopimuksen 290 artiklan mukaisesti säädösvallan siirron nojalla annettavia delegoituja säädöksiä, jotka koskevat muutoksia sellaisten yhteisöjen luetteloon, joita tämä asetus ei koske, menettelysääntöjä sakkojen tai uhkasakkojen määräämisestä, mukaan lukien säännökset puolustautumisoikeuksista, määräajoista, sakkojen tai uhkasakkojen perimisestä sekä sakkojen tai uhkasakkojen määräämisen ja täytäntöönpanon vanhentumisajoista; liitteen II tarkistamista finanssimarkkinoiden kehityksen huomioonottamiseksi; maksutyyppien, maksujen perimisen perusteiden, maksujen määrän ja maksutapojen määrittämistä. On erityisen tärkeää, että komissio asiaa valmistellessaan toteuttaa asianmukaiset kuulemiset, myös asiantuntijatasolla. Komission olisi delegoituja säädöksiä valmistellessaan ja laatiessaan varmistettava, että asianomaiset asiakirjat toimitetaan Euroopan parlamentille ja neuvostolle yhtäaikaisesti, hyvissä ajoin ja asianmukaisesti.
(92)
Johdonmukaisen yhtenäistämisen varmistamiseksi komissiolle olisi siirrettävä valta hyväksyä asetuksen (EU) N:o 1093/2010, asetuksen (EU) N:o 1094/2010 ja asetuksen (EU) N:o 1095/2010 10-14 artiklan mukaisesti Euroopan valvontaviranomaisen luonnoksia teknisiksi sääntelystandardeiksi, joita tätä asetusta sovellettaessa käytetään direktiivin 2004/39/EY liitteessä I olevan C osan 4-10 kohdan soveltamisessa ja jotta voidaan yksilöidä: OTC-johdannaissopimukset, joilla katsotaan olevan suora, merkittävä ja ennakoitavissa oleva vaikutus unionissa, tai tapaukset, joissa on tarpeen tai asianmukaista estää tämän asetuksen säännösten kiertäminen; tässä asetuksessa vahvistetut ehdot täyttävien epäsuorien sopimusjärjestelyiden tyypit; OTC-johdannaissopimuslajit, joiden olisi kuuluttava määritysvelvollisuuden piiriin, päivämäärä tai päivämäärät, jolloin määritysvelvollisuuden on tultava voimaan, mukaan lukien määritysvelvollisuuden mahdollinen asteittainen täytäntöönpano, sellaisten vastapuolten luokat, joihin sovelletaan määritysvelvollisuutta, sekä sellaisten sopimusten lyhin mahdollinen jäljellä oleva voimassaoloaika, jotka on tehty tai uusittu ennen päivää, jolloin määritysvelvollisuus tulee voimaan; tiedot, jotka on sisällytettävä toimivaltaisen viranomaisen arvopaperimarkkinaviranomaiselle antamaan ilmoitukseen, joka koskee kyseisen viranomaisen keskusvastapuolelle antamaa lupaa määrittää tietty OTC-johdannaissopimuslaji; tietyt OTC-johdannaissopimuslajit, sopimusten sopimuksellisen ja toiminnallisen standardoinnin aste, määrä ja likviditeetti sekä rehellisten, luotettavien ja yleisesti hyväksyttyjen hintatietojen saatavuus; tiedot, jotka on sisällytettävä arvopaperimarkkinaviranomaisen rekisteriin määritysvelvollisuuden piiriin kuuluvista OTC-johdannaissopimuslajeista; eri johdannaislajeja koskevien ilmoitusten tiedot ja tyyppi; perusteet, joiden avulla määritetään, millaiset OTC-johdannaissopimukset vähentävät liiketoimintaan tai rahoitustoimintaan suoraan liittyviä riskejä objektiivisesti mitattavissa olevalla tavalla, ja vahvistetaan määrityskynnysarvot ja menettelyt, jotka liittyvät muun kuin keskusvastapuolen määrittämien OTC-johdannaissopimusten riskinpienentämistekniikoihin; riskienhallintamenettelyt, mukaan lukien vakuuksien vaadittu taso ja tyyppi sekä erottelumenettelyt ja vaadittava pääoman määrä; likviditeetin pirstoutumisen käsite; keskusvastapuolen pääomaa, jakamatonta voittoa ja rahastoja koskevat vaatimukset; keskusvastapuolen päätöksenteko-, ohjaus- ja valvontajärjestelyjen vähimmäissisältö; tiedot aineistosta ja tiedoista, jotka keskusvastapuolten on säilytettävä; keskusvastapuolten liiketoiminnan jatkuvuutta koskevien toimintaperiaatteiden ja palautumissuunnitelmien vähimmäissisältö ja niitä koskevat vaatimukset; asianmukaiset prosenttimäärät ja aikavälit realisointiaikaa ja historiallisen volatiliteetin laskentaa varten eri rahoitusvälinelajeja varten ottaen huomioon tavoite vähentää myötäsyklisyyttä ja ehdot, joiden mukaan salkun vakuuksien määrityskäytäntöjä voidaan noudattaa; äärimmäisten mutta mahdollisten markkinaolosuhteiden määrittämistä koskevat puitteet, joita olisi käytettävä määritettäessä maksukyvyttömyysrahaston kokoa ja keskusvastapuolten varoja; keskusvastapuolten omien varojen laskemisessa ja ylläpitämisessä käytettävät menettelyt; vakuustyypit, joita voidaan pitää erittäin likvideinä, kuten käteinen raha, kulta, valtionlainat ja korkealaatuiset yrityslainat, katetut joukkolainat ja aliarvostukset, sekä ehdot, joiden mukaisesti liikepankkitakaukset voidaan hyväksyä vakuuksiksi; rahoitusvälineet, joita voidaan pitää erittäin likvideinä ja joissa on mahdollisimman vähäinen luotto- ja markkinariski, erittäin turvalliset järjestelyt ja keskittymärajat; keskusvastapuolten suorittamat stressitestit rahoitusvälineiden ja salkkujen eri luokissa, määritysosapuolten ja muiden osapuolten osallistuminen testeihin, testien tiheys ja aikataulu sekä keskeiset tiedot, jotka keskusvastapuolen on ilmoitettava riskienhallintamallistaan, sekä stressitestin suorittamisessa käytettävät olettamukset; tiedot kauppatietorekisterien käytöstä arvopaperimarkkinaviranomaisen rekisteröintiin; se, kuinka usein ja yksityiskohtaisesti kauppatietorekisterien on ilmoitettava kokonaispositioita koskevat tiedot OTC-johdannaissopimuslajeittain; ja toimintaa koskevat standardit, joita tarvitaan rekisterien tietojen kokoamiseksi ja vertailemiseksi.
(93)
Kaikkia tämän asetuksen mukaisia velvoitteita, joita voidaan kehittää edelleen Euroopan unionin toiminnasta tehdyn sopimuksen 290 tai 291 artiklan mukaisesti hyväksytyillä delegoiduilla säädöksillä tai täytäntöönpanosäädöksillä, olisi sovellettava vasta siitä päivästä lukien, jolloin asianomaiset säädökset tulevat voimaan.
(94)
Osana teknisten ohjeiden ja teknisten sääntelystandardien valmistelua ja erityisesti asetettaessa määrityskynnysarvo finanssialan ulkopuolisille vastapuolille tämän asetuksen mukaisesti arvopaperimarkkinaviranomaisen olisi järjestettävä markkinatoimijoiden julkisia kuulemisia.
(95)
Jotta voidaan varmistaa tämän asetuksen yhdenmukainen täytäntöönpano, komissiolle olisi siirrettävä täytäntöönpanovaltaa. Tätä valtaa olisi käytettävä yleisistä säännöistä ja periaatteista, joiden mukaisesti jäsenvaltiot valvovat komission täytäntöönpanovallan käyttöä, 16 päivänä helmikuuta 2011 annetun Euroopan parlamentin ja neuvoston asetuksen (EU) N:o 182/2011 (24) mukaisesti.
(96)
Komission olisi seurattava ja arvioitava toimenpiteiden tarvetta sen varmistamiseksi, että tämän asetuksen soveltamisalaan kuuluvia sääntöjä, standardeja ja käytäntöjä sovelletaan ja kehitetään yhdenmukaisesti ja tehokkaasti ottaen huomioon kansainvälisillä foorumeilla tehdyn työn tulokset.
(97)
Yhteentoimivia järjestelmiä koskevien sääntöjen osalta on katsottu asianmukaiseksi muuttaa direktiiviä 98/26/EY, jotta voidaan suojata toiselle järjestelmän ylläpitäjälle vakuuksia antavan järjestelmän ylläpitäjän oikeuksia siltä varalta, että kyseisen toisen järjestelmän ylläpitäjän osalta on käynnissä maksukyvyttömyysmenettely.
(98)
Tehokkaan määrityksen, tietojen rekisteröinnin, toimituksen ja maksamisen edistämiseksi keskusvastapuolten ja kauppatietorekisterien olisi noudatettava viestintämenettelyissään niiden osallistujien ja markkinarakenteiden kanssa, joiden kanssa ne toimivat yhdessä, viestien lähettämistä ja viittaustietoja koskevia asianomaisia kansainvälisiä viestintämenettelyjä ja -standardeja.
(99)
Jäsenvaltiot eivät voi riittävällä tavalla saavuttaa tämän asetuksen tavoitteita eli vahvistaa OTC-johdannaissopimuksia sekä keskusvastapuolten ja kauppatietorekisterien toimintaa koskevia yhdenmukaisia vaatimuksia, vaan ne voidaan toiminnan laajuuden vuoksi saavuttaa paremmin unionin tasolla, joten unioni voi toteuttaa toimenpiteitä Euroopan unionista tehdyn sopimuksen 5 artiklassa vahvistetun toissijaisuusperiaatteen mukaisesti. Mainitussa artiklassa vahvistetun suhteellisuusperiaatteen mukaisesti tässä asetuksessa ei ylitetä sitä, mikä on näiden tavoitteiden saavuttamiseksi tarpeen,
OVAT HYVÄKSYNEET TÄMÄN ASETUKSEN:
I OSASTO
KOHDE, SOVELTAMISALA JA MÄÄRITELMÄT
1 artikla
Kohde ja soveltamisala
1. Tässä asetuksessa vahvistetaan OTC-johdannaissopimuksia koskevat määritykseen ja kahdenväliseen riskienhallintaan liittyvät vaatimukset, johdannaissopimuksia koskevat raportointivaatimukset sekä keskusvastapuolten ja kauppatietorekisterien toiminnan harjoittamista koskevat yhdenmukaiset vaatimukset.
2. Tätä asetusta sovelletaan keskusvastapuoliin ja niiden määritysosapuoliin, finanssialalla toimiviin vastapuoliin ja kauppatietorekistereihin. Sitä sovelletaan finanssialan ulkopuolisiin vastapuoliin ja markkinapaikkoihin, jos niin säädetään.
3. Tämän asetuksen V osastoa sovelletaan ainoastaan direktiivin 2004/39/EY 4 artiklan 1 kohdan 18 alakohdan a ja b alakohdassa ja 19 alakohdassa määriteltyihin siirtokelpoisiin arvopapereihin ja rahamarkkinavälineisiin.
4. Tätä asetusta ei sovelleta
a)
EKPJ:n jäseniin, muihin jäsenvaltioiden toimielimiin, jotka harjoittavat vastaavanlaista toimintaa, eikä muihin unionin julkisiin elimiin, joiden vastuulla on julkisen velan hoito tai jotka osallistuvat sen hoitoon;
b)
Kansainväliseen järjestelypankkiin.
5. Jäljempänä olevan 9 artiklan mukaista ilmoitusvelvollisuutta lukuun ottamatta tätä asetusta ei sovelleta seuraaviin yhteisöihin:
a)
direktiivin 2006/48/EY liitteessä VI olevan 1 osan 4.2 kohdassa luetellut monenkeskiset kehityspankit;
b)
direktiivin 2006/48/EY 4 artiklan 18 kohdassa tarkoitetut keskushallinnon omistamat julkisyhteisöt ja julkisoikeudelliset laitokset, joilla on erityiset keskushallinnon tarjoamat takausjärjestelyt;
c)
Euroopan rahoitusvakausväline ja Euroopan vakausmekanismi.
6. Komissiolle siirretään valta antaa 82 artiklan mukaisesti delegoituja säädöksiä tämän artiklan 4 kohdassa olevan luettelon muuttamiseksi.
Tätä varten komissio esittää Euroopan parlamentille ja neuvostolle viimeistään 17 päivänä marraskuuta 2012 kertomuksen, jossa se arvioi sellaisten julkisten elinten kansainvälistä käsittelyä, joiden tehtävänä on julkisen velan ja keskuspankkien hallinnointi tai jotka osallistuvat siihen.
Kertomus sisältää vertailevan analyysin näiden elinten ja keskuspankkien käsittelystä useiden kolmansien maiden oikeusjärjestelmässä, mukaan lukien vähintään kolme kaupan kohteena olevien sopimusten määrän suhteen tärkeintä lainkäyttöaluetta, ja riskienhallintamenetelmistä, joita sovelletaan näiden elinten ja keskuspankkien tekemiin johdannaistransaktioihin kyseisillä lainkäyttöalueilla. Jos kertomuksessa todetaan etenkin vertailuanalyysin valossa, että on tarpeen ottaa käyttöön määritys- ja ilmoitusvelvollisuutta koskeva vapautus näiden kolmansien maiden keskuspankkien osalta, komissio lisää ne 4 kohdassa olevaan luetteloon.
2 artikla
Määritelmät
Tässä asetuksessa tarkoitetaan
1)
’keskusvastapuolella’ oikeushenkilöä, joka asettuu sellaisten vastapuolten väliin, joiden välisillä sopimuksilla käydään kauppaa yhdellä tai useammalla rahoitusmarkkinalla, ja joka tulee jokaiseen myyjään nähden ostajaksi ja jokaiseen ostajaan nähden myyjäksi;
2)
’kauppatietorekisterillä’ oikeushenkilöä, joka keskitetysti kerää ja ylläpitää johdannaisia koskevia tietoja;
3)
’määrityksellä’ positioiden todentamismenettelyä, mukaan luettuna nettovelvoitteiden laskeminen, sekä sen varmistamista, että rahoitusvälineitä ja/tai käteisvaroja on saatavilla näistä positioista johtuvien vastuiden kattamiseksi;
4)
’markkinapaikalla’ direktiivin 2004/39/EY 4 artiklan 1 kohdan 1 alakohdassa määritellyn sijoituspalveluyrityksen tai mainitun direktiivin 4 artiklan 1 kohdan 13 alakohdassa määritellyn markkinoiden ylläpitäjän, joka ei ole 4 artiklan 1 kohdan 7 alakohdassa määritelty kauppojen sisäinen toteuttaja, ylläpitämää järjestelmää, jossa kootaan yhteen rahoitusvälineitä koskevat osto- tai myynti-intressit siten, että tuloksena on mainitun direktiivin II tai III osaston mukainen sopimus;
5)
’johdannaisella’ tai ’johdannaissopimuksella’ direktiivin 2004/39/EY liitteessä I olevan C osan 4-10 kohdassa tarkoitettuja rahoitusvälineitä, sellaisina kuin ne on pantu täytäntöön asetuksen (EY) N:o 1287/2006 38 ja 39 artiklalla;
6)
’johdannaislajilla’ sellaisten johdannaissopimusten alaryhmää, joiden ominaisuudet, kuten ainakin suhde kohde-etuuteen, kohde-etuuden laji ja se, missä valuutassa nimellismäärä on ilmaistu, ovat keskeisiltä osiltaan samanlaiset. Saman johdannaislajin johdannaisilla voi olla eri voimassaoloaika;
7)
’OTC-johdannaisella’ tai ’OTC-johdannaissopimuksella’ johdannaissopimuksia, joita ei panna täytäntöön direktiivin 2004/39/EY 4 artiklan 1 kohdan 14 alakohdassa määritellyllä säännellyllä markkinalla tai sellaisella kolmannen maan markkinalla, jota pidetään säänneltyä markkinaa vastaavana markkinana direktiivin 2004/39/EY 19 artiklan 6 kohdan mukaisesti;
8)
’finanssialalla toimivalla vastapuolella’ direktiivin 2004/39/EY mukaisesti toimiluvan saanutta sijoituspalveluyritystä, direktiivin 2006/48/EY mukaisesti toimiluvan saanutta luottolaitosta, direktiivin 73/239/ETY mukaisesti toimiluvan saanutta vahinkovakuutusyritystä, direktiivin 2002/83/EY mukaisesti toimiluvan saanutta henkivakuutusyritystä, direktiivin 2005/68/EY mukaisesti toimiluvan saanutta jälleenvakuutusyritystä, direktiivin 2009/65/EY mukaisesti toimiluvan saanutta yhteissijoitusyritystä ja tilanteen mukaan sen rahastoyhtiötä, direktiivin 2003/41/EY 6 a artiklassa määriteltyä, ammatillisia lisäeläkkeitä tarjoavaa laitosta ja direktiivin 2011/61/EU mukaisesti toimiluvan saaneiden tai rekisteröityjen vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajien hoitamaa vaihtoehtoista sijoitusrahastoa;
9)
’finanssialan ulkopuolisella vastapuolella’ muuta unioniin sijoittautunutta yritystä kuin 1 ja 8 kohdassa tarkoitettuja yhteisöjä;
10)
’eläkejärjestelmällä’
a)
direktiivin 2003/41/EY 6 a artiklassa tarkoitettuja ammatillisia lisäeläkkeitä tarjoavia laitoksia, mukaan lukien kyseisen direktiivin 2 artiklan 1 kohdassa tarkoitetut hyväksytyt yhteisöt, jotka vastaavat tällaisten laitosten hallinnoinnista ja toimivat niiden puolesta, ja oikeushenkilöt, jotka on perustettu tällaisten laitosten sijoituksia varten ja jotka toimivat ainoastaan ja yksinomaan niiden hyväksi;
b)
direktiivin 2003/41/EY 3 artiklassa tarkoitettujen laitosten ammatillisten lisäeläkkeiden tarjoamista koskevaa liiketoimintaa;
c)
direktiivin 2002/83/EY soveltamisalaan kuuluvien henkivakuutusyritysten ammatillisten lisäeläkkeiden tarjoamista koskevaa liiketoimintaa, edellyttäen että vastaavat varallisuuserät ja vastuut pidetään erillään ja että niitä hallinnoidaan ja järjestellään erillään vakuutusyrityksen muista toiminnoista ilman siirtomahdollisuutta;
d)
muita mahdollisia hyväksyttyjä ja valvottuja yhteisöjä tai kansallisesti toimivia järjestelyjä, edellyttäen että
i)
ne on tunnustettu kansallisessa oikeudessa; ja
ii)
niiden ensisijaisena tarkoituksena on tarjota eläke-etuuksia;
11)
’vastapuoliluottoriskillä’ riskiä siitä, että transaktion vastapuolesta tulee maksukyvytön ennen kuin transaktion kassavirrat on lopullisesti toimitettu;
12)
’yhteentoimivuusjärjestelyllä’ kahden tai useamman keskusvastapuolen välistä järjestelyä, joka koskee transaktioiden toteuttamista eri järjestelmien välillä;
13)
’toimivaltaisella viranomaisella’ tämän artiklan 8 kohdassa tarkoitetuissa säädöksissä tarkoitettua toimivaltaista viranomaista, 10 artiklan 5 kohdassa tarkoitettua toimivaltaista viranomaista tai kunkin jäsenvaltion 22 artiklan mukaisesti nimeämää viranomaista;
14)
’määritysosapuolella’ yritystä, joka toimii keskusvastapuolessa ja vastaa kyseisestä osallistumisesta johtuvien taloudellisten velvoitteiden täyttämisestä;
15)
’asiakkaalla’ yritystä, jolla on keskusvastapuolen määritysosapuolen kanssa sopimussuhde, joka mahdollistaa kyseisen yrityksen transaktioiden määrityksen keskusvastapuolessa;
16)
’konsernilla’ yritysryhmää, joka muodostuu direktiivin 83/349/ETY 1 ja 2 artiklassa tarkoitetuista emoyrityksestä ja sen tytäryrityksistä, tai direktiivin 2006/48/EY 3 artiklan 1 kohdassa ja 80 artiklan 7 ja 8 kohdassa tarkoitettua yritysryhmää;
17)
’rahoituslaitoksella’ sellaista muuta yritystä kuin luottolaitosta, jonka pääasiallisena toimintana on hankkia omistusosuuksia tai harjoittaa yhtä tai useampaa direktiivin 2006/48/EY liitteessä I olevassa 2-12 kohdassa lueteltua toimintaa;
18)
’rahoitusalan omistusyhteisöllä’ rahoituslaitosta, jonka tytäryritykset ovat joko yksinomaan tai pääasiallisesti luotto- tai rahoituslaitoksia ja tällaisista tytäryrityksistä vähintään yksi on luottolaitos, ja joka ei ole finanssiryhmittymään kuuluvien luottolaitosten, vakuutusyritysten ja sijoituspalveluyritysten lisävalvonnasta 16 päivänä joulukuuta 2002 annetun Euroopan parlamentin ja neuvoston direktiivin 2002/87/EY (25) 2 artiklan 15 kohdassa tarkoitettu rahoitusalan sekaholdingyhtiö;
19)
’oheispalveluyrityksellä’ yritystä, jonka pääasiallisena liiketoimintana on kiinteistöjen hallinta tai hoito, tietojenkäsittelyyn liittyvien palvelujen tuottaminen tai vastaava yhden tai useamman luottolaitoksen pääasiallista toimintaa palveleva toiminta;
20)
’merkittävällä omistusosuudella’ keskusvastapuolesta tai kauppatietorekisteristä suoraan tai välillisesti omistettua osuutta, joka on vähintään 10 prosenttia pääomasta tai äänivallasta säännellyillä markkinoilla kaupankäynnin kohteeksi otettavien arvopaperien liikkeeseenlaskijoita koskeviin tietoihin liittyvien avoimuusvaatimusten yhdenmukaistamisesta 15 päivänä joulukuuta 2004 annetun Euroopan parlamentin ja neuvoston direktiivin 2004/109/EY (26) 9 ja 10 artiklan mukaisesti, kun otetaan huomioon mainitun direktiivin 12 artiklan 4 ja 5 kohdassa vahvistetut osuuksien yhteen laskemista koskevat ehdot, tai jolla voidaan vaikuttaa merkittävällä tavalla sen keskusvastapuolen tai kauppatietorekisterin johtamiseen, jossa osuus on;
21)
’emoyrityksellä’ direktiivin 83/349/ETY 1 ja 2 artiklassa kuvattua emoyritystä;
22)
’tytäryrityksellä’ direktiivin 83/349/ETY 1 ja 2 artiklassa kuvattua tytäryritystä, perimmäisen emoyrityksen tytäryrityksen tytäryritys mukaan lukien;
23)
’määräysvallalla’ direktiivin 83/349/ETY 1 artiklassa kuvattua emoyrityksen ja tytäryrityksen välistä yhteyttä;
24)
’merkittävällä sidonnaisuudella’ tilannetta, jossa kahden tai useamman luonnollisen henkilön tai oikeushenkilön välillä on sidossuhde,
a)
jolla hallitaan suoran omistuksen tai määräysvallan perusteella vähintään 20 prosentin osuutta yrityksen äänioikeuksista tai osakepääomasta; tai
b)
joka perustuu määräysvaltaan tai muuhun tähän rinnastuvaan suhteeseen kenen tahansa luonnollisen henkilön tai minkä tahansa oikeushenkilön ja yrityksen välillä, jolloin myös tytäryrityksen tytäryritys katsotaan näiden yritysten johdossa olevan emoyrityksen tytäryritykseksi.
Kun vähintään kaksi luonnollista henkilöä tai oikeushenkilöä on määräysvallan kautta pysyvästi sidoksissa samaan henkilöön, myös näiden henkilöiden välillä katsotaan olevan merkittävä sidonnaisuus;
25)
’pääomalla’ pankkien ja muiden rahoituslaitosten tilinpäätöksestä ja konsolidoidusta tilinpäätöksestä 8 päivänä joulukuuta 1986 annetun neuvoston direktiivin 86/635/ETY (27) 22 artiklan mukaista merkittyä pääomaa siinä määrin kuin se on maksettu, sekä ylikurssitilillä olevia varoja, kun pääoma kattaa tappiot kokonaisuudessaan toimintaa keskeyttämättä ja sijoittuu konkurssissa tai selvitystilassa kaikkien muiden saamisten jälkeen;
26)
’rahastoilla’ perustamissopimuksen 54 artiklan 3 kohdan g alakohdan nojalla, yhtiömuodoltaan tietynlaisten yhtiöiden tilinpäätöksistä 25 päivänä heinäkuuta 1978 annetun neljännen neuvoston direktiivin 78/660/ETY (28) 9 artiklan mukaisia rahastoja ja edellisten tilikausien lopullisen tuloksen käsittelyn yhteydessä syntynyttä voittoa tai tappiota;
27)
’hallituksella’ kansallisen yhtiöoikeuden mukaista hallinto- tai valvontaelintä tai molempia;
28)
hallituksen ’riippumattomalla jäsenellä’ hallituksen jäsentä, jolla ei ole liike-, perhe- tai muita suhteita, jotka aiheuttaisivat eturistiriidan asianomaisen keskusvastapuolen, sen määräysvaltaisten osakkeenomistajien, sen johdon taikka sen määritysosapuolten kanssa ja jolla ei ole ollut mitään tällaista suhdetta viiteen vuoteen ennen hallituksen jäsenyyttä;
29)
’ylimmällä johdolla’ yhtä tai useampaa henkilöä, joka tosiasiallisesti johtaa keskusvastapuolen tai kauppatietorekisterin liiketoimintaa, sekä hallituksen yhtä tai useampaa toimeenpanevaa jäsentä.
3 artikla
Konsernin sisäiset transaktiot
1. Konsernin sisäinen transaktio on finanssialan ulkopuoliseen vastapuoleen nähden OTC-johdannaissopimus, joka on tehty samaan konserniin kuuluvan toisen vastapuolen kanssa edellyttäen, että molemmat vastapuolet sisältyvät kokonaisuudessaan samaan konsolidointiin ja että vastapuoliin sovelletaan asianmukaisia keskitettyjä riskien arviointi-, mittaamis- ja valvontamenettelyjä ja että tämä vastapuoli on sijoittautunut unioniin tai, jos se on sijoittautunut kolmanteen maahan, komissio on antanut 13 artiklan 2 kohdassa tarkoitetun täytäntöönpanosäädöksen kyseisen kolmannen maan osalta.
2. Konsernin sisäinen transaktio on finanssialalla toimivaan vastapuoleen nähden jokin seuraavista:
a)
samaan konserniin kuuluvan toisen vastapuolen kanssa tehty OTC-johdannaissopimus, kun seuraavat edellytykset täyttyvät:
i)
vastapuoli on sijoittautunut unioniin tai, jos se on sijoittautunut kolmanteen maahan, komissio on antanut 13 artiklan 2 kohdassa tarkoitetun täytäntöönpanosäädöksen kyseisen kolmannen maan osalta;
ii)
toinen vastapuoli on finanssialalla toimiva vastapuoli, rahoitusalan omistusyhteisö, rahoituslaitos tai oheispalveluyritys, johon sovelletaan asianmukaisia vakavaraisuusvaatimuksia;
iii)
molemmat vastapuolet sisältyvät kokonaisuudessaan samaan konsolidointiin; ja
iv)
molempiin vastapuoliin sovelletaan asianmukaisia keskitettyjä riskien arviointi-, mittaamis- ja valvontamenettelyjä;
b)
jonkin toisen vastapuolen kanssa tehty OTC-johdannaissopimus, kun molemmat vastapuolet kuuluvat direktiivin 2006/48/EY 80 artiklan 8 kohdassa tarkoitettuun samaan laitosten suojajärjestelmään ja kun tämän kohdan a alakohdan ii alakohdassa asetettu edellytys täyttyy;
c)
OTC-johdannaissopimus, joka on tehty direktiivin 2006/48/EY 3 artiklan 1 kohdassa tarkoitettujen samaan keskusyhteisöön kuuluvien luottolaitosten tai tällaisen luottolaitoksen ja keskusyhteisön välillä; tai
d)
OTC-johdannaissopimus, joka on tehty samaan konserniin kuuluvan finanssialan ulkopuolisen vastapuolen kanssa, edellyttäen, että molemmat vastapuolet sisältyvät kokonaisuudessaan samaan konsolidointiin ja että vastapuoliin sovelletaan asianmukaisia keskitettyjä riskien arviointi-, mittaamis- ja valvontamenettelyjä ja että tämä vastapuoli on sijoittautunut unioniin tai sellaisen kolmannen maan lainkäyttöalueelle, jonka osalta komissio on antanut 13 artiklan 2 kohdassa tarkoitetun täytäntöönpanosäädöksen.
3. Tätä artiklaa sovellettaessa vastapuolten katsotaan kuuluvan samaan konsolidointiin, kun ne molemmat joko:
a)
sisällytetään konsolidointiin direktiiviin 83/349/ETY mukaisesti tai noudattaen kansainvälisiä tilinpäätösstandardeja, jotka hyväksytään asetuksen (EY) N:o 1606/2002 mukaisesti, tai kun kyse on konsernista, jonka emoyrityksellä on päätoimipaikka kolmannessa maassa, noudattaen yleisesti hyväksyttyjä kolmannen maan tilinpäätösstandardeja, joiden katsotaan vastaavan kansainvälisiä tilinpäätösstandardeja asetusta (EY) N:o 1569/2007 vastaavalla tavalla (tai kolmannen maan tilinpäätösstandardeja, joiden käyttö on sallittua mainitun asetuksen 4 artiklan mukaisesti); tai
b)
kuuluvat saman konsolidoidun valvonnan alaisuuteen direktiivin 2006/48/EY tai direktiivin 2006/49/EY mukaisesti, tai kun kyse on konsernista, jonka emoyrityksellä on päätoimipaikka kolmannessa maassa, kolmannen maan toimivaltaisen viranomaisen sen konsolidoidun valvonnan alaisuuteen, jonka todetaan vastaavan valvontaa, jota koskevat periaatteet, joista säädetään direktiivin 2006/48/EY 143 artiklassa tai direktiivin 2006/49/EY 2 artiklassa.
II OSASTO
OTC-JOHDANNAISTEN MÄÄRITYS, ILMOITTAMINEN JA RISKIEN PIENENTÄMINEN
4 artikla
Määritysvelvollisuus
1. Vastapuolten on määritettävä kaikki OTC-johdannaissopimukset, jotka koskevat OTC-johdannaislajia, jonka on ilmoitettu kuuluvan määritysvelvollisuuden piiriin 5 artiklan 2 kohdan mukaisesti, jos kyseiset sopimukset täyttävät molemmat seuraavista ehdoista:
a)
ne on tehty jollakin seuraavista tavoista:
i)
kahden finanssialalla toimivan vastapuolen välillä;
ii)
finanssialalla toimivan vastapuolen ja 10 artiklan 1 kohdan b alakohdassa tarkoitetut edellytykset täyttävän finanssialan ulkopuolisen vastapuolen välillä;
iii)
kahden 10 artiklan 1 kohdan b alakohdassa tarkoitetut edellytykset täyttävän finanssialan ulkopuolisen vastapuolen välillä;
iv)
finanssialalla toimivan vastapuolen tai 10 artiklan 1 b alakohdassa tarkoitetut edellytykset täyttävän finanssialan ulkopuolisen vastapuolen ja sellaisen kolmanteen maahan sijoittautuneen yhteisön välillä, joka kuuluisi määritysvelvollisuuden piiriin, jos se olisi sijoittautunut unioniin; tai
v)
kahden sellaisen yhteen tai useampaan kolmanteen maahan sijoittautuneen yhteisön välillä, jotka kuuluisivat määritysvelvollisuuden piiriin, jos ne olisivat sijoittautuneet unioniin, edellyttäen, että sopimuksella on suora, merkittävä ja ennakoitavissa oleva vaikutus unionissa tai että tällainen edellytys on tarpeen tai asianmukainen tämän asetuksen säännösten kiertämisen estämiseksi; ja
b)
ne tehdään tai uusitaan joko:
i)
määritysvelvollisuuden voimaantulopäivänä tai sen jälkeen; tai
ii)
5 artiklan 1 kohdassa tarkoitetun ilmoituksen päivänä tai sen jälkeen mutta ennen päivää, josta lähtien määritysvelvollisuus tulee voimaan, jos sopimusten jäljellä oleva voimassaoloaika on komission 5 artiklan 2 kohdan c alakohdan mukaisesti määrittämää lyhintä mahdollista jäljellä olevaa voimassaoloaikaa pidempi.
2. OTC-johdannaissopimukset, jotka ovat 3 artiklassa kuvattuja konsernin sisäisiä transaktioita, eivät kuulu määritysvelvollisuuden piiriin, sanotun kuitenkaan rajoittamatta 11 artiklan mukaisten riskinpienentämistekniikoiden soveltamista.
Ensimmäisessä alakohdassa säädettyä vapautusta sovelletaan vain:
a)
kun kaksi unioniin sijoittautunutta samaan konserniin kuuluvaa vastapuolta on ensin kirjallisesti ilmoittanut omille toimivaltaisille viranomaisilleen aikovansa soveltaa vapautusta keskinäisiin OTC-johdannaissopimuksiinsa. Ilmoitus on tehtävä viimeistään 30 kalenteripäivää ennen vapautuksen hyödyntämistä. Toimivaltaiset viranomaiset voivat vastustaa vapautusta 30 kalenteripäivän kuluessa tämän ilmoituksen vastaanottamisesta, jos vastapuolten väliset transaktiot eivät täytä 3 artiklassa säädettyjä ehtoja, sanotun kuitenkaan rajoittamatta toimivaltaisten viranomaisten oikeutta olla hyväksymättä vapautusta 30 kalenteripäivän jakson päätyttyä, jos ehdot eivät enää täyty. Jos toimivaltaiset viranomaiset ovat keskenään eri mieltä, arvopaperimarkkinaviranomainen voi auttaa näitä viranomaisia pääsemään sopimukseen käyttäen asetuksen (EU) N:o 1095/2010 19 artiklan mukaisia valtuuksiaan;
b)
kahden samaan konserniin kuuluvan vastapuolen välisiin OTC-johdannaissopimuksiin, kun vastapuolet ovat sijoittautuneet johonkin jäsenvaltioon tai kolmanteen maahan, kun unioniin sijoittautunut vastapuoli on saanut toimivaltaiselta viranomaiseltaan luvan soveltaa vapautusta 30 kalenteripäivän kuluessa siitä, kun unioniin sijoittautunut vastapuoli on antanut sille ilmoituksen, edellyttäen että 3 artiklassa säädetyt ehdot täyttyvät. Toimivaltaisen viranomaisen on ilmoitettava päätöksestä arvopaperimarkkinaviranomaiselle.
3. OTC-johdannaissopimukset, jotka 1 kohdan nojalla kuuluvat määritysvelvollisuuden piiriin, on määritettävä sellaisessa keskusvastapuolessa, jolle on myönnetty 14 artiklan nojalla toimilupa tai 25 artiklan nojalla tunnustus määrittää tämä OTC-johdannaislaji ja joka on merkitty rekisteriin 6 artiklan 2 kohdan b alakohdan mukaisesti.
Tätä varten vastapuolesta tulee määritysosapuoli tai asiakas tai se ottaa käyttöön epäsuoria määritysmenettelyjä määritysosapuolen kanssa edellyttäen, että menettelyt eivät lisää vastapuoliriskiä ja että niillä varmistetaan, että vastapuolen omaisuuseriin ja positioihin sovelletaan suojaa, joka vastaa 39 ja 48 artiklassa tarkoitettua suojaa.
4. Jotta voidaan varmistaa tämän artiklan yhdenmukainen soveltaminen, arvopaperimarkkinaviranomainen laatii luonnoksia teknisiksi sääntelystandardeiksi, joissa voidaan määrittää sopimukset, joilla katsotaan olevan suora, merkittävä ja ennakoitavissa oleva vaikutus unionissa, tai tapaukset, joissa on tarpeen tai asianmukaista estää tämän asetuksen säännösten kiertäminen 1 kohdan a alakohdan v alakohdassa tarkoitetulla tavalla, sekä sellaiset epäsuorat sopimusjärjestelytyypit, jotka täyttävät 3 kohdan toisessa alakohdassa tarkoitetut ehdot.
Arvopaperimarkkinaviranomaisen on toimitettava nämä teknisten sääntelystandardien luonnokset komissiolle viimeistään 30 päivänä syyskuuta 2012.
Siirretään komissiolle valta hyväksyä ensimmäisessä alakohdassa tarkoitetut tekniset sääntelystandardit asetuksen (EU) N:o 1095/2010 10-14 artiklan mukaisesti.
5 artikla
Määritysvelvollisuutta koskeva menettely
1. Kun toimivaltainen viranomainen myöntää 14 tai 15 artiklan nojalla keskusvastapuolelle luvan määrittää tietyn OTC-johdannaislajin johdannaisia, sen on viipymättä ilmoitettava kyseisestä toimiluvasta arvopaperimarkkinaviranomaiselle.
Jotta voidaan varmistaa tämän artiklan yhdenmukainen soveltaminen, arvopaperimarkkinaviranomainen laatii luonnoksia teknisiksi sääntelystandardeiksi, joissa määritetään yksityiskohtaiset tiedot, jotka on sisällytettävä ensimmäisessä alakohdassa tarkoitettuihin ilmoituksiin.
Arvopaperimarkkinaviranomaisen on toimitettava nämä teknisten sääntelystandardien luonnokset komissiolle viimeistään 30 päivänä syyskuuta 2012.
Siirretään komissiolle valta hyväksyä toisessa alakohdassa tarkoitetut tekniset sääntelystandardit asetuksen (EU) N:o 1095/2010 10-14 artiklan mukaisesti.
2. Kuuden kuukauden kuluessa siitä, kun arvopaperimarkkinaviranomainen on saanut 1 kohdassa tarkoitetun ilmoituksen tai saattanut päätökseen 25 artiklassa säädetyn tunnustamismenettelyn, sen on järjestettyään julkisen kuulemisen sekä kuultuaan järjestelmäriskikomiteaa ja tarvittaessa kolmansien maiden toimivaltaisia viranomaisia laadittava ja annettava komission hyväksyttäviksi luonnokset teknisiksi sääntelystandardeiksi, joissa määritetään seuraavat seikat:
a)
OTC-johdannaislaji, jonka olisi kuuluttava 4 artiklassa tarkoitetun määritysvelvollisuuden piiriin;
b)
päivämäärä tai päivämäärät, jolloin määritysvelvollisuus tulee voimaan, mukaan lukien mahdollinen siirtymäaika ja niiden vastapuolten ryhmät, joihin velvollisuutta sovelletaan; ja
c)
4 artiklan 1 kohdan b alakohdan ii alakohdassa tarkoitettujen OTC-johdannaissopimusten lyhin mahdollinen jäljellä oleva voimassaoloaika.
Siirretään komissiolle valta hyväksyä ensimmäisessä alakohdassa tarkoitetut tekniset sääntelystandardit asetuksen (EU) N:o 1095/2010 10-14 artiklan mukaisesti.
3. Arvopaperimarkkinaviranomaisen on omasta aloitteestaan ja järjestettyään julkisen kuulemisen sekä kuultuaan järjestelmäriskikomiteaa ja tarvittaessa kolmansien maiden toimivaltaisia viranomaisia yksilöitävä 4 kohdan a, b ja c alakohdassa esitettyjen perusteiden mukaisesti ne johdannaislajit, joiden olisi kuuluttava 4 artiklassa säädetyn määritysvelvollisuuden piiriin mutta joita varten mikään keskusvastapuoli ei ole vielä saanut toimilupaa, ja ilmoitettava ne komissiolle.
Ilmoituksen jälkeen arvopaperimarkkinaviranomaisen on julkaistava kutsu kyseisten johdannaislajien määritystä koskevien ehdotusten laatimiseksi.
4. Järjestelmäriskin kokonaisvaltaiseksi vähentämiseksi teknisten sääntelystandardien luonnoksissa on 2 kohdan a alakohdassa tarkoitetuilta osin otettava huomioon seuraavat perusteet:
a)
kyseisten OTC-johdannaislajien sopimusehtojen ja toimintaprosessien standardoinnin aste;
b)
kyseisten OTC- johdannaislajien määrä ja likviditeetti;
c)
rehellisten, luotettavien ja yleisesti hyväksyttyjen hintatietojen saatavuus kyseisessä OTC-johdannaislajissa.
Arvopaperimarkkinaviranomainen voi näitä teknisten sääntelystandardien luonnoksia laadittaessa ottaa huomioon asianomaisia OTC-johdannaislajeja käyttävien vastapuolten keskinäiset yhteydet, ennakoidun vaikutuksen vastapuoliluottoriskin tasoihin vastapuolten välillä sekä vaikutuksen kilpailuun kaikkialla unionissa.
Jotta voidaan varmistaa tämän artiklan yhdenmukainen soveltaminen, arvopaperimarkkinaviranomainen laatii luonnoksia teknisiksi sääntelystandardeiksi, joissa yksilöidään ensimmäisen alakohdan a, b ja c alakohdassa tarkoitetut perusteet.
Arvopaperimarkkinaviranomaisen on toimitettava nämä teknisten sääntelystandardien luonnokset komissiolle viimeistään 30 päivänä syyskuuta 2012.
Siirretään komissiolle valta hyväksyä kolmannessa alakohdassa tarkoitetut tekniset sääntelystandardit asetuksen (EU) N:o 1095/2010 10-14 artiklan mukaisesti.
5. Teknisten sääntelystandardien luonnoksissa on 2 kohdan b alakohdassa tarkoitetuilta osin otettava huomioon seuraavat perusteet:
a)
kulloisenkin OTC-johdannaislajin ennakoitu määrä;
b)
se, määrittääkö useampi kuin yksi keskusvastapuoli jo samaa OTC-johdannaislajia;
c)
asianomaisten keskusvastapuolten kyky käsitellä ennakoitua määrää ja hallita kyseisen OTC-johdannaislajin määrityksestä koituva riski;
d)
kyseisen OTC-johdannaislajin markkinoilla toimivien tai tulevaisuudessa mahdollisesti toimivien vastapuolten tyyppi ja lukumäärä;
e)
aika, jonka määritysvelvollisuuden alainen vastapuoli tarvitsee järjestelyjä varten määrittääkseen OTC-johdannaissopimuksensa keskusvastapuolessa;
f)
niiden kyseisen OTC-johdannaislajin markkinoilla toimivien vastapuolten riskienhallinta, oikeuskelpoisuus ja toimintakyky, jotka 4 artiklan 1 kohdan nojalla kuuluisivat määritysvelvollisuuden piiriin.
6. Jos OTC-johdannaissopimuslajilla ei enää ole keskusvastapuolta, jolle on myönnetty toimilupa tai tunnustus määrittää kyseisiä sopimuksia tämän asetuksen mukaisesti, se ei enää kuulu 4 artiklassa tarkoitetun määritysvelvollisuuden piiriin, ja tällöin sovelletaan tämän artiklan 3 kohtaa.
6 artikla
Julkinen rekisteri
1. Arvopaperimarkkinaviranomaisen on perustettava julkinen rekisteri, ylläpidettävä sitä ja pidettävä se ajan tasalla, jotta määritysvelvollisuuden piiriin kuuluvat OTC-johdannaislajit voidaan tunnistaa asianmukaisesti ja yksiselitteisesti. Julkiseen rekisteriin on oltava pääsy arvopaperimarkkinaviranomaisen verkkosivustolla.
2. Rekisteri sisältää
a)
OTC-johdannaislajit, jotka 4 artiklan nojalla kuuluvat määritysvelvollisuuden piiriin;
b)
keskusvastapuolet, joille on myönnetty toimilupa tai tunnustus määritysvelvollisuuteen liittyviä toimenpiteitä varten;
c)
päivämäärät, jolloin määritysvelvollisuus tulee voimaan, mukaan lukien mahdollista asteittaista täytäntöönpanoa koskevat tiedot;
d)
arvopaperimarkkinaviranomaisen 5 artiklan 3 kohdan mukaisesti yksilöimät OTC-johdannaislajit;
e)
4 artiklan 1 kohdan b alakohdan ii alakohdassa tarkoitettujen johdannaissopimusten lyhin mahdollinen jäljellä oleva voimassaoloaika;
f)
keskusvastapuolet, jotka toimivaltainen viranomainen on ilmoittanut arvopaperimarkkinaviranomaiselle määritysvelvollisuutta varten, ja niiden kunkin osalta ilmoituksen päivämäärä.
3. Jos keskusvastapuolella ei ole enää tämän asetuksen mukaista toimilupaa tai tunnustusta tietyn johdannaislajin määritykseen, arvopaperimarkkinaviranomaisen on poistettava se viipymättä kyseistä OTC-johdannaislajia koskevasta julkisesta rekisteristä.
4. Jotta voidaan varmistaa tämän artiklan yhdenmukainen soveltaminen, arvopaperimarkkinaviranomainen voi laatia luonnoksia teknisiksi sääntelystandardeiksi, joissa yksilöidään tarkemmin 1 kohdassa tarkoitettuun julkiseen rekisteriin sisällytettävät tiedot.
Arvopaperimarkkinaviranomaisen on toimitettava tällaiset teknisten sääntelystandardien luonnokset komissiolle viimeistään 30 päivänä syyskuuta 2012.
Siirretään komissiolle valta hyväksyä ensimmäisessä alakohdassa tarkoitetut tekniset sääntelystandardit asetuksen (EU) N:o 1095/2010 10-14 artiklan mukaisesti.
7 artikla
Keskusvastapuoleen pääsy
1. Keskusvastapuolen, jolle on myönnetty toimilupa OTC-johdannaissopimusten määritystä varten, on suostuttava määrittämään tällaisia sopimuksia syrjimättömästi ja avoimesti markkinapaikasta riippumatta.
Keskusvastapuoli voi vaatia, että markkinapaikassa noudatetaan keskusvastapuolen vahvistamia toiminnallisia ja teknisiä vaatimuksia sekä sen riskienhallintaa koskevia vaatimuksia.
2. Keskusvastapuoli hyväksyy markkinapaikan esittämän keskusvastapuoleen pääsyä koskevan virallisen pyynnön tai epää sen kolmen kuukauden kuluessa pyynnön esittämisestä.
3. Jos keskusvastapuoli epää pääsyn 2 kohdan nojalla, se ilmoittaa markkinapaikalle kaikki epäämisen perustelut.
4. Elleivät markkinapaikan toimivaltainen viranomainen ja keskusvastapuolen toimivaltainen viranomainen epää pääsyä, keskusvastapuolen on, jollei toisesta alakohdasta muuta johdu, myönnettävä pääsy kolmen kuukauden kuluessa päätöksestä, jolla suostutaan markkinapaikan viralliseen pyyntöön 2 kohdan mukaisesti.
Markkinapaikan toimivaltainen viranomainen ja keskusvastapuolen toimivaltainen viranomainen voivat evätä pääsyn keskusvastapuoleen markkinapaikan esittämän virallisen pyynnön jälkeen ainoastaan silloin, jos pääsy uhkaisi markkinoiden moitteetonta ja asianmukaista toimintaa tai vaikuttaisi kielteisesti järjestelmäriskiin.
5. Arvopaperimarkkinaviranomainen ratkaisee toimivaltaisten viranomaisten väliset mahdolliset erimielisyydet asetuksen (EU) N:o 1095/2010 19 artiklan mukaisten valtuuksiensa mukaisesti.
8 artikla
Markkinapaikkaan pääsy
1. Markkinapaikan on keskusvastapuolen pyynnöstä toimitettava kauppatietoja syrjimättömästi ja avoimesti mille tahansa keskusvastapuolelle, jolla on lupa määrittää kyseisessä markkinapaikassa tehdyt OTC-johdannaissopimukset.
2. Kun keskusvastapuoli on virallisesti esittänyt markkinapaikkaan pääsyä koskevan pyynnön markkinapaikalle, markkinapaikan on annettava keskusvastapuolelle vastaus kolmen kuukauden kuluessa.
3. Jos markkinapaikka epää pääsyn, sen on ilmoitettava asiasta keskusvastapuolelle ja esitettävä kaikki epäämisen perustelut.
4. Markkinapaikan on mahdollistettava pääsy kolmen kuukauden kuluessa pääsyä koskevaan pyyntöön annetusta myönteisestä vastauksesta, sanotun kuitenkaan vaikuttamatta markkinapaikan keskusvastapuolen ja toimivaltaisten viranomaisten päätökseen.
Keskusvastapuolelle myönnetään pääsy markkinapaikkaan vain siinä tapauksessa, että pääsy ei edellytä yhteentoimivuutta eikä aiheuta markkinoiden sujuvalle ja moitteettomalle toiminnalle uhkaa erityisesti likviditeetin pirstoutumisen kautta ja että markkinapaikalla on käytettävissään asiaan kuuluvat mekanismit tällaisen pirstoutumisen estämiseksi.
5. Jotta voidaan varmistaa tämän artiklan yhdenmukainen soveltaminen, arvopaperimarkkinaviranomainen laatii luonnoksia teknisiksi sääntelystandardeiksi, joissa määritetään likviditeetin pirstoutumisen käsite.
Arvopaperimarkkinaviranomaisen on toimitettava nämä teknisten sääntelystandardien luonnokset komissiolle viimeistään 30 päivänä syyskuuta 2012.
Siirretään komissiolle valta hyväksyä ensimmäisessä alakohdassa tarkoitetut tekniset sääntelystandardit asetuksen (EU) N:o 1095/2010 10-14 artiklan mukaisesti.
9 artikla
Ilmoitusvelvollisuus
1. Vastapuolten ja keskusvastapuolten on varmistettava, että tiedot kaikista niiden tekemistä johdannaissopimuksista ja sopimuksen mahdollisesta muuttamisesta tai päättämisestä ilmoitetaan 55 artiklan mukaisesti rekisteröityyn tai 77 artiklan mukaisesti tunnustettuun kauppatietorekisteriin. Tiedot on ilmoitettava viimeistään sopimuksen tekemistä, muuttamista tai päättymistä seuraavana työpäivänä.
Ilmoitusvelvollisuus koskee johdannaissopimuksia, jotka
a)
on tehty ennen 16 päivää elokuuta 2012 ja jotka ovat yhä voimassa tuona päivänä;
b)
tehdään 16 päivänä elokuuta 2012 tai sen jälkeen.
Ilmoitusvelvollinen vastapuoli tai keskusvastapuoli voi siirtää toiselle johdannaissopimuksia koskevien tietojen ilmoittamisen.
Vastapuolten ja keskusvastapuolten on varmistettava, että niiden johdannaissopimuksia koskevat tiedot ilmoitetaan ilman päällekkäisyyksiä.
2. Vastapuolten on pidettävä kirjaa kaikista tekemistään johdannaissopimuksista ja kaikista muutoksista vähintään viiden vuoden ajan sopimuksen päättymisen jälkeen.
3. Jos käytettävissä ei ole kauppatietorekisteriä johdannaissopimusta koskevien tietojen rekisteröimiseksi, vastapuolten ja keskusvastapuolten on varmistettava, että tällaiset tiedot ilmoitetaan arvopaperimarkkinaviranomaiselle.
Siinä tapauksessa arvopaperimarkkinaviranomaisen on varmistettava, että kaikilla 81 artiklan 3 kohdassa tarkoitetuilla asianomaisilla yhteisöillä on pääsy kaikkiin niihin johdannaissopimusten tietoihin, joita ne tarvitsevat täyttääkseen velvollisuutensa ja toimeksiantonsa.
4. Vastapuolen tai keskusvastapuolen, joka ilmoittaa johdannaissopimusta koskevat tiedot kauppatietorekisteriin tai arvopaperimarkkinaviranomaiselle, tai tällaiset tiedot vastapuolen tai keskusvastapuolen puolesta ilmoittavan yhteisön ei katsota rikkovan kyseiseen sopimukseen taikka lakiin, asetuksiin tai hallinnollisiin määräyksiin perustuvia tietojen ilmaisemista koskevia rajoituksia.
Tiedot ilmaisevaa yhteisöä, sen johtoa tai työntekijöitä ei saa asettaa vastuuseen niiden ilmaisemisesta.
5. Jotta voidaan varmistaa tämän artiklan yhdenmukainen soveltaminen, arvopaperimarkkinaviranomainen laatii luonnoksia teknisiksi sääntelystandardeiksi, joissa yksilöidään 1 ja 3 kohdassa tarkoitettujen ilmoitusten tiedot ja tyypit johdannaislajeittain.
Edellä 1 ja 3 kohdassa tarkoitetuissa ilmoituksissa on yksilöitävä ainakin:
a)
tiedot johdannaissopimuksen osapuolista sekä sopimuksesta johtuvien oikeuksien ja velvollisuuksien edunsaajasta, jos tämä on eri kuin sopimuksen osapuoli;
b)
tiedot johdannaissopimusten keskeisistä ominaisuuksista, kuten niiden sopimustyypistä, kohde-etuuden voimassaoloajasta, nimellisarvosta ja toimituspäivästä.
Arvopaperimarkkinaviranomaisen on toimitettava nämä teknisten sääntelystandardien luonnokset komissiolle viimeistään 30 päivänä syyskuuta 2012.
Siirretään komissiolle valta hyväksyä ensimmäisessä alakohdassa tarkoitetut tekniset sääntelystandardit asetuksen (EU) N:o 1095/2010 10-14 artiklan mukaisesti.
6. Jotta voidaan varmistaa 1 ja 3 kohdan yhtenäiset soveltamisedellytykset, arvopaperimarkkinaviranomainen laatii luonnoksia teknisiksi täytäntöönpanostandardeiksi, joissa yksilöidään:
a)
kunkin johdannaislajin osalta 1 ja 3 kohdassa tarkoitettujen ilmoitusten muoto ja se, kuinka usein ne annetaan;
b)
päivämäärä, johon mennessä johdannaissopimukset on ilmoitettava, sekä mahdollinen siirtymäaika niiden sopimusten osalta, jotka on tehty ennen kuin ilmoitusvelvollisuuden soveltaminen alkaa.
Arvopaperimarkkinaviranomaisen on toimitettava nämä teknisten täytäntöönpanostandardien luonnokset komissiolle viimeistään 30 päivänä syyskuuta 2012.
Siirretään komissiolle valta hyväksyä ensimmäisessä alakohdassa tarkoitetut tekniset täytäntöönpanostandardit asetuksen (EU) N:o 1095/2010 15 artiklan mukaisesti.
10 artikla
Finanssialan ulkopuoliset vastapuolet
1. Jos finanssialan ulkopuolinen vastapuoli ottaa OTC-johdannaissopimuksissa positioita ja nämä positiot ylittävät 3 kohdan mukaisesti vahvistetun määrityskynnysarvon, kyseisen finanssialan ulkopuolisen vastapuolen on:
a)
välittömästi ilmoitettava siitä arvopaperimarkkinaviranomaiselle ja 5 kohdassa tarkoitetulle toimivaltaiselle viranomaiselle;
b)
tultava määritysvelvollisuuden piiriin tulevaisuudessa tehtävien sopimusten osalta 4 artiklan mukaisesti, jos position 30 pankkipäivän liukuva keskiarvo ylittää tämän kynnysarvon; ja
c)
määritettävä kaikki asiaankuuluvat tulevat sopimukset neljän kuukauden kuluessa määritysvelvollisuuden alkamisesta.
2. Finanssialan ulkopuolinen vastapuoli, joka on tullut määritysvelvollisuuden piiriin 1 kohdan b alakohdan mukaisesti ja joka tämän jälkeen osoittaa 5 kohdan mukaisesti nimetylle viranomaiselle, että sen 30 pankkipäivän liukuvat keskimääräiset positiot eivät ylitä määrityskynnysarvoa, ei enää kuulu 4 artiklassa säädetyn määritysvelvollisuuden piiriin.
3. Laskettaessa 1 kohdassa tarkoitettuja positioita finanssialan ulkopuolisen vastapuolen on otettava huomioon kaikki ne OTC-johdannaissopimukset, jotka finanssialan ulkopuolinen vastapuoli tai jokin muu finanssialan ulkopuolinen yhteisö on tehnyt siinä konsernissa, johon finanssialan ulkopuolinen vastapuoli kuuluu, ja jotka eivät vähennä suoraan finanssialan ulkopuolisen vastapuolen tai kyseisen konsernin liiketoimintaan tai rahoitustoimintaan liittyviä riskejä objektiivisesti mitattavissa olevalla tavalla.
4. Jotta voidaan varmistaa tämän artiklan yhdenmukainen soveltaminen, arvopaperimarkkinaviranomainen laatii järjestelmäriskikomiteaa ja muita asianomaisia viranomaisia kuultuaan luonnoksia teknisiksi sääntelystandardeiksi, joissa yksilöidään:
a)
perusteet, joilla määritellään, mitkä OTC-johdannaissopimukset vähentävät objektiivisesti mitattavissa olevalla tavalla riskejä, jotka liittyvät suoraan 3 kohdassa tarkoitettuun liiketoimintaan tai rahoitustoimintaan; ja
b)
määrityskynnysarvot, jotka vahvistetaan ottaen huomioon kunkin vastapuolen yhteenlaskettujen nettomääräisten positioiden ja vastuiden merkitys järjestelmän kannalta OTC-johdannaislajeittain.
Järjestettyään avoimen julkisen kuulemisen arvopaperimarkkinaviranomaisen on toimitettava nämä teknisten sääntelystandardien luonnokset komissiolle viimeistään 30 päivänä syyskuuta 2012.
Siirretään komissiolle valta hyväksyä ensimmäisessä alakohdassa tarkoitetut tekniset sääntelystandardit asetuksen (EU) N:o 1095/2010 10-14 artiklan mukaisesti.
Arvopaperimarkkinaviranomaisen on EKPJ:tä ja muita asianomaisia viranomaisia kuultuaan tarkasteltava kynnysarvoja määräajoin uudelleen ja tarvittaessa ehdotettava teknisiä sääntelystandardeja niiden muuttamiseksi.
5. Kunkin jäsenvaltion on nimettävä viranomainen vastaamaan siitä, että 1 kohdan mukainen velvollisuus täytetään.
11 artikla
Sellaisia OTC-johdannaissopimuksia koskevat riskienpienentämistekniikat, joita ei määritetä keskusvastapuolessa
1. Finanssialalla toimivien vastapuolten ja finanssialan ulkopuolisten vastapuolten, jotka tekevät OTC-johdannaissopimuksen, jota ei määritetä keskusvastapuolessa, on asianmukaista huolellisuutta noudattaen varmistettava, että toiminnallisen riskin ja vastapuoliriskin mittaamista, valvomista ja pienentämistä varten on olemassa asianmukaiset menettelyt ja järjestelyt, jotka sisältävät ainakin
a)
asianomaisen OTC-johdannaissopimuksen ehtojen vahvistamisen ajoissa sähköisin välinein, mikäli tällaiset välineet ovat saatavilla;
b)
vahvat, kestävät ja tarkastettavissa olevat vakioidut menettelyt, joilla täsmäytetään sijoitussalkut, hallitaan niihin liittyviä riskejä, todetaan osapuolten väliset erimielisyydet varhaisessa vaiheessa ja ratkaistaan ne sekä seurataan voimassa olevien sopimusten arvoa.
2. Edellä 10 artiklassa tarkoitettujen finanssialalla toimivien vastapuolten ja finanssialan ulkopuolisten vastapuolten on arvostettava voimassa olevien sopimusten arvo päivittäin markkina-arvoon. Jos markkinatilanne estää arvostamisen markkina-arvoon, käytetään luotettavaa ja varovaista arvostusmallia.
3. Finanssialalla toimivien vastapuolten riskienhallintamenettelyissä on edellytettävä, että vakuudet vaihdetaan oikea-aikaisesti, tarkasti ja asianmukaisesti eroteltuina niiden OTC-johdannaissopimusten osalta, jotka tehdään 16 päivänä elokuuta 2012 tai sen jälkeen. Edellä 10 artiklassa tarkoitettujen finanssialan ulkopuolisten vastapuolten riskienhallintamenettelyissä on edellytettävä, että vakuudet vaihdetaan oikea-aikaisesti, tarkasti ja asianmukaisesti eroteltuina niiden OTC-johdannaissopimusten osalta, jotka tehdään määrityskynnysarvon ylittyessä tai ylittymisen jälkeen.
4. Finanssialalla toimivilla vastapuolilla on oltava asianmukainen ja oikeasuhteinen määrä pääomaa hallitakseen riskin, jota ei ole katettu riittävällä vakuuksien vaihdolla.
5. Tämän artiklan 3 kohdassa säädettyä velvoitetta ei sovelleta 3 artiklassa tarkoitettuun konsernin sisäiseen transaktioon, jonka tekevät samaan jäsenvaltioon sijoittautuneet vastapuolet, edellyttäen, että vastapuolten väliselle nopealle omien varojen siirrolle tai velkojen takaisinmaksulle ei ole sillä hetkellä tai ennakoitavissa käytännöllisiä tai oikeudellisia esteitä.
6. Eri jäsenvaltioihin sijoittautuneiden vastapuolten tekemä 3 artiklan 2 kohdan a, b tai c alakohdassa tarkoitettu konsernin sisäinen transaktio vapautetaan kokonaan tai osittain tämän artiklan 3 kohdassa asetetusta velvoitteesta molempien asianomaisten toimivaltaisten viranomaisten myönteisen päätöksen perusteella edellyttäen, että seuraavat ehdot täyttyvät:
a)
vastapuolten riskienhallintamenettelyt ovat riittävän luotettavia, vahvoja ja johdannaistransaktion monimutkaisuutta vastaavia;
b)
vastapuolten väliselle nopealle omien varojen siirrolle tai velkojen takaisinmaksulle ei ole sillä hetkellä tai ennakoitavissa käytännöllisiä tai oikeudellisia esteitä.
Jos toimivaltaiset viranomaiset eivät tee myönteistä päätöstä 30 kalenteripäivän kuluessa vapauttamispyynnön vastaanottamisesta, arvopaperimarkkinaviranomainen voi asetuksen (EU) N:o 1095/2010 19 artiklassa säädettyjen valtuuksiensa mukaisesti auttaa kyseisiä viranomaisia pääsemään sopimukseen.
7. Eri jäsenvaltioihin sijoittautuneiden finanssialan ulkopuolisten vastapuolten tekemä 3 artiklan 1 kohdassa tarkoitettu konsernin sisäinen transaktio vapautetaan tämän artiklan 3 kohdassa säädetystä velvoitteesta edellyttäen, että seuraavat ehdot täyttyvät:
a)
vastapuolten riskienhallintamenettelyt ovat riittävän luotettavia, vahvoja ja johdannaistransaktion monimutkaisuutta vastaavia;
b)
vastapuolten väliselle nopealle omien varojen siirrolle tai velkojen takaisinmaksulle ei ole sillä hetkellä tai ennakoitavissa käytännöllisiä tai oikeudellisia esteitä.
Finanssialan ulkopuolisten vastapuolten on ilmoitettava 10 artiklan 5 kohdassa tarkoitetuille toimivaltaisille viranomaisille aikomuksestaan soveltaa vapautusta. Vapautus on voimassa, paitsi jos jokin toimivaltainen viranomainen, jolle päätöksestä on ilmoitettu, katsoo kolmen kuukauden kuluessa ilmoituksesta, että ensimmäisen alakohdan a tai b alakohdassa tarkoitetut ehdot eivät täyty.
8. Unioniin sijoittautuneen vastapuolen ja kolmannen maan lainkäyttöalueelle sijoittautuneen vastapuolen tekemä 3 artiklan 2 kohdan a-d alakohdassa tarkoitettu konsernin sisäinen transaktio vapautetaan kokonaan tai osittain tämän artiklan 3 kohdassa asetetusta velvoitteesta unioniin sijoittautuneen vastapuolen valvonnasta vastaavan asianomaisen toimivaltaisen viranomaisen myönteisen päätöksen perusteella edellyttäen, että seuraavat ehdot täyttyvät:
a)
vastapuolten riskienhallintamenettelyt ovat riittävän luotettavia, vahvoja ja johdannaistransaktion monimutkaisuutta vastaavia;
b)
vastapuolten väliselle nopealle omien varojen siirrolle tai velkojen takaisinmaksulle ei ole sillä hetkellä tai ennakoitavissa käytännöllisiä tai oikeudellisia esteitä.
9. Unioniin sijoittautuneen finanssialan ulkopuolisen vastapuolen ja kolmannen maan lainkäyttöalueelle sijoittautuneen vastapuolen tekemä 3 artiklan 1 kohdassa tarkoitettu konsernin sisäinen transaktio vapautetaan tämän artiklan 3 kohdassa asetetusta velvoitteesta edellyttäen, että seuraavat ehdot täyttyvät:
a)
vastapuolten riskienhallintamenettelyt ovat riittävän luotettavia, vahvoja ja johdannaistransaktion monimutkaisuutta vastaavia;
b)
vastapuolten väliselle nopealle omien varojen siirrolle tai velkojen takaisinmaksulle ei ole sillä hetkellä tai ennakoitavissa käytännöllisiä tai oikeudellisia esteitä.
Finanssialan ulkopuolisen vastapuolen on ilmoitettava 10 artiklan 5 kohdassa tarkoitetulle toimivaltaiselle viranomaiselle aikomuksestaan soveltaa vapautusta. Vapautus on voimassa, paitsi jos toimivaltainen viranomainen, jolle asiasta on ilmoitettu, katsoo kolmen kuukauden kuluessa ilmoituksesta, että ensimmäisen alakohdan a tai b alakohdassa tarkoitetut ehdot eivät täyty.
10. Eri jäsenvaltioihin sijoittautuneiden finanssialan ulkopuolisen vastapuolen ja finanssialalla toimivan vastapuolen tekemä 3 artiklan 1 kohdassa tarkoitettu konsernin sisäinen transaktio vapautetaan kokonaan tai osittain tämän artiklan 3 kohdassa asetetusta velvoitteesta finanssialalla toimivan vastapuolen valvonnasta vastaavan toimivaltaisen viranomaisen myönteisen päätöksen perusteella edellyttäen, että seuraavat ehdot täyttyvät:
a)
vastapuolten riskienhallintamenettelyt ovat riittävän luotettavia, vahvoja ja johdannaistransaktion monimutkaisuutta vastaavia;
b)
vastapuolten väliselle nopealle omien varojen siirrolle tai velkojen takaisinmaksulle ei ole sillä hetkellä tai ennakoitavissa käytännöllisiä tai oikeudellisia esteitä.
Finanssialalla toimivan vastapuolen valvonnasta vastaavan asianomaisen toimivaltaisen viranomaisen on ilmoitettava tällaisesta päätöksestä 10 artiklan 5 kohdassa tarkoitetulle toimivaltaiselle viranomaiselle. Vapautus on voimassa, paitsi jos toimivaltainen viranomainen, jolle päätöksestä on ilmoitettu, katsoo, että ensimmäisen alakohdan a tai b alakohdassa tarkoitetut ehdot eivät täyty. Jos toimivaltaiset viranomaiset ovat erimielisiä, arvopaperimarkkinaviranomainen voi asetuksen (EU) N:o 1095/2010 19 artiklassa säädettyjen valtuuksiensa mukaisesti auttaa niitä pääsemään sopimukseen.
11. Edellä 3 kohdassa säädetystä velvoitteesta vapautetun konsernin sisäisen transaktion vastapuolen on julkistettava tiedot vapautuksesta.
Toimivaltaisen viranomaisen on ilmoitettava arvopaperimarkkinaviranomaiselle kaikista 6, 8 tai 10 kohdan mukaisesti tehdyistä päätöksistä tai 7, 9 tai 10 kohdan mukaisesti vastaanotetuista ilmoituksista ja toimitettava arvopaperimarkkinaviranomaiselle tiedot kyseisestä konsernin sisäisestä transaktiosta.
12. Edellä 1-11 kohdassa säädettyjä velvollisuuksia sovelletaan sellaisten kolmannen maan yhteisöjen välillä tehtyihin OTC-johdannaissopimuksiin, jotka kuuluisivat näiden velvollisuuksien piiriin, jos ne olisivat sijoittautuneet unioniin, edellyttäen, että näillä sopimuksilla on suora, merkittävä ja ennakoitavissa oleva vaikutus unionissa tai että tällainen velvollisuus on tarpeen tai asianmukainen tämän asetuksen säännösten kiertämisen estämiseksi.
13. Arvopaperimarkkinaviranomainen valvoo säännöllisesti sellaisilla johdannaisilla, jotka eivät ole määrityskelpoisia, käytävää kauppaa, jotta tunnistetaan tapaukset, joissa tietty johdannaislaji saattaa aiheuttaa järjestelmäriskejä, ja estetään sääntelyn katvealueiden hyväksikäyttö määritettävien ja muiden kuin määritettävien johdannaistransaktioiden välillä. Arvopaperimarkkinaviranomaisen on järjestelmäriskikomiteaa kuultuaan erityisesti ryhdyttävä 5 artiklan 3 kohdan mukaisiin toimiin tai tarkasteltava tämän artiklan 14 kohdan ja 41 artiklan mukaisia vakuusvaatimuksia koskevia teknisiä sääntelystandardeja.
14. Jotta voidaan varmistaa tämän artiklan yhdenmukainen soveltaminen, arvopaperimarkkinaviranomainen laatii luonnoksia teknisiksi sääntelystandardeiksi, joissa yksilöidään:
a)
1 kohdassa tarkoitetut menettelyt ja järjestelyt;
b)
markkinaolosuhteet, jotka estävät markkina-arvoon arvostamisen, ja perusteet 2 kohdassa tarkoitetun arvostusmallin käyttämiselle;
c)
tiedot 7, 9 ja 10 kohdassa tarkoitettuun ilmoitukseen sisällytettävistä vapautetuista konsernin sisäisistä transaktioista;
d)
tiedot 11 kohdassa tarkoitetuista vapautetuista konsernin sisäisistä transaktioista;
e)
sopimukset, joilla katsotaan olevan suora, merkittävä ja ennakoitavissa oleva vaikutus unionissa, tai tapaukset, joissa on tarpeen tai asianmukaista estää tämän asetuksen säännösten kiertäminen 12 kohdassa tarkoitetulla tavalla.
Arvopaperimarkkinaviranomaisen on toimitettava nämä teknisten sääntelystandardien luonnokset komissiolle viimeistään 30 päivänä syyskuuta 2012.
Siirretään komissiolle valta hyväksyä ensimmäisessä alakohdassa tarkoitetut tekniset sääntelystandardit asetuksen (EU) N:o 1095/2010 10-14 artiklan mukaisesti.
15. Jotta voidaan varmistaa tämän artiklan yhdenmukainen soveltaminen, Euroopan valvontaviranomaiset laativat luonnoksia teknisiksi sääntelystandardeiksi, joissa yksilöidään:
a)
riskienhallintamenettelyt, mukaan lukien vakuuksien taso ja tyyppi sekä erottelumenettelyt ja pääoman määrä, joita 3 kohdan noudattaminen edellyttää;
b)
pääoman määrä, jota 4 kohdan noudattaminen edellyttää;
c)
menettelyt, joita vastapuolten ja asianomaisten toimivaltaisten viranomaisten on noudatettava 6-10 kohdassa tarkoitettuja vapautuksia soveltaessaan;
d)
5-10 kohdassa tarkoitetut sovellettavat perusteet, mukaan lukien erityisesti se, mitä olisi pidettävä käytännöllisenä tai oikeudellisena esteenä vastapuolten väliselle nopealle omien varojen siirrolle tai velkojen takaisinmaksulle.
Euroopan valvontaviranomaisten on toimitettava nämä yhteiset teknisten sääntelystandardien luonnokset komissiolle viimeistään 30 päivänä syyskuuta 2012.
Siirretään komissiolle valta hyväksyä ensimmäisessä alakohdassa tarkoitetut tekniset sääntelystandardit joko asetuksen (EU) N:o 1093/2010, asetuksen (EU) N:o 1094/2010 tai asetuksen (EU) N:o 1095/2010 10-14 artiklan mukaisesti riippuen siitä, mikä on kyseessä olevan vastapuolen oikeudellinen luonne.
12 artikla
Seuraamukset
1. Jäsenvaltioiden on vahvistettava tämän osaston sääntöjen rikkomisesta määrättäviä seuraamuksia koskevat säännöt ja toteutettava kaikki tarvittavat toimenpiteet sen varmistamiseksi, että ne pannaan täytäntöön. Seuraamuksiin on sisällytettävä ainakin hallinnolliset sakot. Seuraamusten on oltava tehokkaita, oikeasuhteisia ja varoittavia.
2. Jäsenvaltioiden on varmistettava, että toimivaltaiset viranomaiset, jotka vastaavat finanssialalla toimivien ja tarvittaessa finanssialan ulkopuolisten vastapuolten valvonnasta, julkistavat kaikki 4, 5 ja 7-11 artiklan rikkomisista määrätyt seuraamukset, jollei julkistaminen vaaranna vakavasti finanssimarkkinoita tai aiheuta suhteetonta vahinkoa osapuolille. Jäsenvaltioiden on säännöllisin väliajoin julkaistava arviointikertomuksia sovellettavien seuraamussääntöjen tehokkuudesta. Tällainen tietojen julkistaminen ei saa sisältää direktiivin 95/46/EY 2 a artiklassa tarkoitettuja henkilötietoja.
Jäsenvaltioiden on annettava 1 kohdassa tarkoitetut säännöt komissiolle tiedoksi viimeistään 17 päivänä helmikuuta 2013. Niiden on viipymättä ilmoitettava komissiolle näitä sääntöjä koskevista myöhemmistä muutoksista.
3. Tämän osaston säännösten rikkominen ei vaikuta OTC-johdannaissopimuksen voimassaoloon eikä osapuolten mahdollisuuteen panna täytäntöön OTC-johdannaissopimuksen määräykset. Tämän osaston säännösten rikkominen ei oikeuta korvauksen saamiseen OTC-johdannaissopimuksen osapuolelta.
13 artikla
Järjestelmä päällekkäisten tai ristiriitaisten vaatimusten välttämiseksi
1. Arvopaperimarkkinaviranomainen avustaa komissiota 4, 9, 10 ja 11 artiklassa säädettyjen periaatteiden kansainvälisen soveltamisen seurannassa ja tätä soveltamista koskevien Euroopan parlamentille ja neuvostolle toimitettavien kertomusten valmistelussa, erityisesti silti osin kuin kyse on markkinatoimijoita koskevien vaatimusten mahdollisesta päällekkäisyydestä tai ristiriitaisuudesta, ja suosittelee mahdollisia toimia.
2. Komissio voi antaa täytäntöönpanosäädöksiä, joissa todetaan kolmannen maan oikeudellisista järjestelyistä sekä valvonta- ja täytäntöönpanojärjestelyistä seuraavaa:
a)
ne vastaavat tämän asetuksen 4, 9, 10 ja 11 artiklassa säädettyjä vaatimuksia;
b)
niillä taataan salassapitovelvollisuus, joka vastaa tämän asetuksen mukaista salassapitovelvollisuutta; ja
c)
niitä sovelletaan tehokkaasti ja ne pannaan täytäntöön yhdenvertaisella ja vääristämättömällä tavalla niin, että tehokas valvonta ja täytäntöönpano voidaan varmistaa asianomaisessa kolmannessa maassa.
Nämä täytäntöönpanosäädökset hyväksytään 86 artiklan 2 kohdassa tarkoitettua tarkastelumenettelyä noudattaen.
3. Edellä 2 kohdassa tarkoitettuun vastaavuutta koskevaan täytäntöönpanosäädökseen on sisällytettävä se, että tämän asetuksen piiriin kuuluvan transaktion tekevien vastapuolten katsotaan täyttäneen 4, 9, 10 ja 11 artiklassa säädetyt velvollisuudet, jos ainakin yksi vastapuolista on sijoittautunut kyseiseen kolmanteen maahan.
4. Komissio seuraa yhteistyössä arvopaperimarkkinaviranomaisen kanssa, että 4, 9, 10 ja 11 artiklassa säädettyjä vaatimuksia vastaavat vaatimukset pannaan tosiasiallisesti täytäntöön niissä kolmansissa maissa, joiden osalta vastaavuutta koskeva täytäntöönpanosäädös on annettu, ja antaa säännöllisesti vähintään vuosittain Euroopan parlamentille ja neuvostolle kertomuksen. Jos kertomuksesta ilmenee, että kolmannen maan viranomaiset soveltavat vastaavia vaatimuksia riittämättömästi tai epäyhtenäisesti, komissio peruuttaa kyseisen kolmannen maan lainsäädännön vastaavuuden tunnustamisen 30 kalenteripäivän kuluessa kertomuksen esittämisestä. Jos vastaavuutta koskeva täytäntöönpanosäädös kumotaan, vastapuolten on automaattisesti jälleen noudatettava kaikkia tässä asetuksessa säädettyjä vaatimuksia.
III OSASTO
KESKUSVALTAPUOLTEN TOIMILUPA JA VALVONTA
1 LUKU
Keskusvastapuolen toimiluvan myöntämisedellytykset ja -menettelyt
14 artikla
Toimiluvan myöntäminen keskusvastapuolelle
1. Jos unioniin sijoittautunut oikeushenkilö aikoo tarjota määrityspalveluja keskusvastapuolena, sen on haettava toimilupaa sijoittautumisjäsenvaltionsa toimivaltaiselta viranomaiselta, jäljempänä ’keskusvastapuolen toimivaltainen viranomainen’, 17 artiklassa säädetyn menettelyn mukaisesti.
2. Kun toimilupa on myönnetty 17 artiklan mukaisesti, se on voimassa unionin koko alueella.
3. Edellä 1 kohdassa tarkoitettu toimilupa myönnetään vain määritykseen liittyviin toimiin, ja siinä on yksilöitävä palvelut tai toiminta, joita keskusvastapuolella on lupa tarjota tai harjoittaa, mukaan luettuina ne rahoitusvälinelajit, joita tällainen toimilupa koskee.
4. Keskusvastapuolen on aina noudatettava toimiluvan myöntämisedellytyksiä.
Keskusvastapuolen on ilman aiheetonta viivytystä ilmoitettava toimivaltaiselle viranomaiselle kaikista olennaisista muutoksista, jotka vaikuttavat toimiluvan myöntämisedellytyksiin.
5. Edellä 1 kohdassa tarkoitettu toimilupa ei saa estää jäsenvaltioita hyväksymästä lisävaatimuksia tai jatkamasta niiden soveltamista jäsenvaltioiden alueelle sijoittautuneiden keskusvastapuolten osalta, mukaan lukien direktiivin 2006/48/EY mukaiset tietyt toimilupaa koskevat vaatimukset.
15 artikla
Toiminnan ja palvelujen laajentaminen
1. Keskusvastapuolen, joka haluaa laajentaa toimintaansa lisäpalveluilla tai -toiminnalla, jotka eivät kuulu alkuperäisen toimiluvan piiriin, on haettava toimilupansa laajentamista keskusvastapuolen toimivaltaiselta viranomaiselta. Toimiluvan laajentamisena pidetään sellaisten määrityspalvelujen tarjoamista, joita varten keskusvastapuolelle ei ole jo myönnetty toimilupaa.
Toimiluvan laajentaminen on tehtävä 17 artiklan mukaista menettelyä noudattaen.
2. Jos keskusvastapuoli haluaa laajentaa liiketoimintaansa toiseen jäsenvaltioon kuin siihen, johon se on sijoittautunut, keskusvastapuolen toimivaltaisen viranomaisen on viipymättä ilmoitettava asiasta kyseisen toisen jäsenvaltion toimivaltaiselle viranomaiselle.
16 artikla
Pääomavaatimukset
1. Saadakseen 14 artiklan mukaisen toimiluvan keskusvastapuolella on oltava vähintään 7,5 miljoonan euron suuruinen pysyvä ja käytettävissä oleva alkupääoma.
2. Keskusvastapuolen pääoman on yhdessä sen jakamattoman voiton ja rahastojen kanssa oltava oikeassa suhteessa keskusvastapuolen toiminnasta aiheutuviin riskeihin. Pääoman on oltava aina riittävän suuri sen varmistamiseksi, että toiminta voidaan hallitusti lopettaa tai järjestää uudelleen kohtuullisen ajan kuluessa ja että keskusvastapuoli on asianmukaisesti suojattu luotto-, vastapuoli- ja markkinariskeiltä, toiminnallisilta ja oikeudellisilta riskeiltä sekä yritysriskeiltä, joita 41-44 artiklassa tarkoitetut erityiset rahoitusvarat eivät vielä kata.
3. Jotta voidaan varmistaa tämän artiklan yhdenmukainen soveltaminen, pankkiviranomaisen on tiiviissä yhteistyössä EKPJ:n kanssa ja arvopaperimarkkinaviranomaista kuultuaan laadittava luonnoksia teknisiksi sääntelystandardeiksi, joissa määritetään 2 kohdassa tarkoitetut keskusvastapuolen pääomaa, jakamatonta voittoa ja rahastoja koskevat vaatimukset.
Pankkiviranomaisen on toimitettava nämä teknisten sääntelystandardien luonnokset komissiolle viimeistään 30 päivänä syyskuuta 2012.
Siirretään komissiolle valta hyväksyä ensimmäisessä alakohdassa tarkoitetut tekniset sääntelystandardit asetuksen (EU) N:o 1093/2010 10-14 artiklan mukaisesti.
17 artikla
Toimiluvan myöntämisessä ja epäämisessä noudatettava menettely
1. Toimilupaa hakevan keskusvastapuolen on toimitettava toimilupahakemus sijoittautumisjäsenvaltionsa toimivaltaiselle viranomaiselle.
2. Toimilupaa hakevan keskusvastapuolen on toimitettava kaikki tarvittavat tiedot, joiden perusteella toimivaltainen viranomainen voi varmistua siitä, että toimilupaa hakeva keskusvastapuoli on toimiluvan myöntämisajankohtana toteuttanut kaikki tarvittavat järjestelyt tässä asetuksessa säädettyjen vaatimusten täyttämiseksi. Toimivaltaisen viranomaisen on viipymättä toimitettava kaikki toimilupaa hakevan keskusvastapuolen antamat tiedot arvopaperimarkkinaviranomaiselle ja 18 artiklan 1 kohdassa tarkoitetulle kollegiolle.
3. Toimivaltaisen viranomaisen on 30 työpäivän kuluessa hakemuksen vastaanottamisesta arvioitava, onko hakemus täydellinen. Jos hakemus ei ole täydellinen, toimivaltaisen viranomaisen on asetettava määräaika, johon mennessä toimilupaa hakevan keskusvastapuolen on toimitettava lisätiedot. Arvioituaan, että hakemus on täydellinen, toimivaltaisen viranomaisen on lähetettävä ilmoitus toimilupaa hakevalle keskusvastapuolelle, 18 artiklan 1 kohdan mukaisesti perustetun kollegion jäsenille ja arvopaperimarkkinaviranomaiselle.
4. Toimivaltainen viranomainen saa myöntää toimiluvan vain, jos se on täysin vakuuttunut siitä, että toimilupaa hakeva keskusvastapuoli täyttää kaikki tässä asetuksessa säädetyt vaatimukset ja että keskusvastapuoli on ilmoitettu järjestelmänä direktiivin 98/26/EY nojalla.
Toimivaltaisen viranomaisen on otettava asianmukaisesti huomioon 19 artiklan mukaisesti annettu kollegion lausunto. Jos keskusvastapuolen toimivaltainen viranomainen ei hyväksy kollegion myönteistä lausuntoa, sen päätös on perusteltava kaikilta osin ja siihen on sisällyttävä selitys siltä osin kuin kyseisestä myönteisestä lausunnosta poiketaan merkittävästi.
Keskusvastapuolelle ei ole annettava toimilupaa, jos kaikki kollegion jäsenet keskusvastapuolen sijoittautumisjäsenvaltion viranomaisia lukuun ottamatta pääsevät 19 artiklan 1 kohdan nojalla yhteisymmärrykseen yhteisestä lausunnosta, jonka mukaan keskusvastapuolelle ei ole myönnettävä toimilupaa. Tässä lausunnossa on perusteltava kirjallisesti kaikilta osin ne syyt, joiden vuoksi kollegio katsoo, etteivät tässä asetuksessa tai muualla unionin lainsäädännössä säädetyt vaatimukset täyty.
Jos kolmannessa alakohdassa tarkoitettuun yhteisymmärryksessä annettavaan yhteiseen lausuntoon ei ole päästy ja kollegion kahden kolmasosan enemmistö on esittänyt kielteisen lausunnon, mitkä hyvänsä asianomaisista toimivaltaisista viranomaisista voivat kollegion kahden kolmasosan enemmistön kannattamana saattaa asian arvopaperimarkkinaviranomaisen käsiteltäväksi 30 kalenteripäivän kuluessa kielteisen lausunnon antamisesta asetuksen (EU) N:o 1095/2010 19 artiklan mukaisesti.
Päätöksessä saattaa asia arvopaperimarkkinaviranomaisen käsiteltäväksi on esitettävä kirjallisesti kaikilta osin ne syyt, joiden vuoksi asianomaiset kollegion jäsenet katsovat, etteivät tässä asetuksessa tai muualla unionin lainsäädännössä säädetyt vaatimukset täyty. Tuolloin keskusvastapuolen toimivaltaisen viranomaisen on lykättävä toimilupapäätöstään ja odotettava toimilupapäätöstä, jonka arvopaperimarkkinaviranomainen voi tehdä asetuksen (EU) N:o 1095/2010 19 artiklan 3 kohdan mukaisesti. Toimivaltaisen viranomaisen on tehtävä oma päätöksensä arvopaperimarkkinaviranomaisen päätöksen mukaisesti. Asiaa ei voida saattaa arvopaperimarkkinaviranomaisen käsiteltäväksi sen jälkeen, kun neljännessä alakohdassa tarkoitettu 30 päivän määräaika on päättynyt.
Kun kaikki kollegion jäsenet keskusvastapuolen sijoittautumisjäsenvaltion viranomaisia lukuun ottamatta antavat 19 artiklan 1 kohdan nojalla yhteisymmärryksessä yhteisen lausunnon, jonka mukaan keskusvastapuolelle ei ole myönnettävä toimilupaa, keskusvastapuolen toimivaltainen viranomainen voi saattaa asian arvopaperimarkkinaviranomaisen käsiteltäväksi asetuksen (EU) N:o 1095/2010 19 artiklan mukaisesti.
Keskusvastapuolen sijoittautumisjäsenvaltion toimivaltaisen viranomaisen on toimitettava päätös muille asianomaisille toimivaltaisille viranomaisille.
5. Arvopaperimarkkinaviranomaisen on toimittava asetuksen (EU) N:o 1095/2010 17 artiklan mukaisesti, jos keskusvastapuolen toimivaltainen viranomainen ei ole soveltanut tämän asetuksen säännöksiä tai on soveltanut niitä tavalla, joka vaikuttaa olevan unionin oikeuden vastaista.
Arvopaperimarkkinaviranomainen voi tutkia unionin oikeuden väitettyä rikkomista tai noudattamatta jättämistä kollegion jäsenen pyynnöstä tai omasta aloitteestaan ilmoitettuaan asiasta toimivaltaiselle viranomaiselle.
6. Kun kollegion jäsenet suorittavat tehtäviään, yhdenkään jäsenen toiminta ei saa suoraan tai välillisesti olla jotakin jäsenvaltiota tai jäsenvaltioiden ryhmää syrjivää missä hyvänsä valuutassa suoritettavien määrityspalvelujen suorituspaikkana.
7. Toimivaltaisen viranomaisen on annettava toimilupaa hakevalle keskusvastapuolelle kuuden kuukauden kuluessa täydellisen hakemuksen jättämisestä kaikilta osin perusteltu kirjallinen ilmoitus siitä, onko toimilupa myönnetty vai evätty.
18 artikla
Kollegio
1. Keskusvastapuolen toimivaltaisen viranomaisen on perustettava kollegio 30 kalenteripäivän kuluessa siitä, kun täydellinen hakemus on jätetty 17 artiklan mukaisesti, sekä hallittava ja johdettava sitä helpottaakseen 15, 17, 49, 51 ja 54 artiklassa tarkoitettujen tehtävien hoitamista.
2. Kollegion jäseninä ovat
a)
arvopaperimarkkinaviranomainen;
b)
keskusvastapuolen toimivaltainen viranomainen;
c)
toimivaltaiset viranomaiset, jotka vastaavat niihin kolmeen jäsenvaltioon sijoittautuneiden keskusvastapuolen määritysosapuolten valvonnasta, jotka kokonaismäärän perusteella suorittavat yhden vuoden aikana suurimmat maksut 42 artiklassa tarkoitettuun keskusvastapuolen maksukyvyttömyysrahastoon;
d)
toimivaltaiset viranomaiset, jotka vastaavat niiden markkinapaikkojen valvonnasta, joille keskusvastapuoli tarjoaa palvelujaan;
e)
toimivaltaiset viranomaiset, jotka valvovat niitä keskusvastapuolia, joiden kanssa on tehty yhteentoimivuusjärjestelyt;
f)
toimivaltaiset viranomaiset, jotka valvovat niitä arvopaperikeskuksia, joihin keskusvastapuoli on sidoksissa;
g)
keskusvastapuolen valvonnasta vastaavat EKPJ:n jäsenet ja niiden keskusvastapuolten valvonnasta vastaavat EKPJ:n jäsenet, joiden kanssa on tehty yhteentoimivuusjärjestelyt;
h)
keskuspankit, jotka laskevat liikkeeseen määritettävien rahoitusvälineiden kannalta tärkeimmät unionin valuutat.
3. Jäsenvaltion toimivaltainen viranomainen, joka ei ole kollegion jäsen, voi pyytää kollegiolta kaikkia valvontatehtäviensä kannalta olennaisia tietoja.
4. Kollegio hoitaa seuraavia tehtäviä, sanotun kuitenkaan rajoittamatta tämän asetuksen mukaisia toimivaltaisten viranomaisten velvollisuuksia:
a)
19 artiklassa tarkoitetun lausunnon valmistelu;
b)
tietojenvaihto, mukaan luettuina 84 artiklan mukaiset tiedonsaantipyynnöt;
c)
vapaaehtoisesta tehtävänjaosta sopiminen sen jäsenten kesken;
d)
keskusvastapuolta koskevaan riskiarviointiin perustuvien valvontatarkkailuohjelmien koordinointi; ja
e)
menettelyjen ja valmiussuunnitelmien määrittäminen 24 artiklassa tarkoitettujen hätätilanteiden varalta.
5. Kollegion perustamisen ja toiminnan on perustuttava sen kaikkien jäsenten väliseen kirjalliseen sopimukseen.
Sopimuksessa on määritettävä kollegion toimintaa koskevat käytännön järjestelyt, mukaan lukien 19 artiklan 3 kohdassa tarkoitetut äänestysmenettelyjä koskevat yksityiskohtaiset säännöt, ja siinä voidaan määrittää keskusvastapuolen toimivaltaisen viranomaisen tai kollegion muun jäsenen hoidettaviksi annettavat tehtävät.
6. Jotta voidaan varmistaa kollegioiden yhdenmukainen ja johdonmukainen toiminta kaikkialla unionissa, arvopaperimarkkinaviranomainen valmistelee luonnoksia teknisiksi sääntelystandardeiksi, joissa yksilöidään edellytykset, joiden perusteella 2 kohdan h alakohdassa tarkoitettuja unionin valuuttoja pidetään tärkeimpinä, sekä 5 kohdassa tarkoitettujen käytännön järjestelyjen yksityiskohdat.
Arvopaperimarkkinaviranomaisen on toimitettava nämä teknisten sääntelystandardien luonnokset komissiolle viimeistään 30 päivänä syyskuuta 2012.
Siirretään komissiolle valta hyväksyä ensimmäisessä alakohdassa tarkoitetut tekniset sääntelystandardit asetuksen (EU) N:o 1095/2010 10-14 artiklan mukaisesti.
19 artikla
Kollegion lausunto
1. Keskusvastapuolen toimivaltaisen viranomaisen on tehtävä keskusvastapuolta koskeva riskinarviointi ja annettava siitä kertomus kollegiolle neljän kuukauden kuluessa siitä, kun keskusvastapuoli on jättänyt täydellisen hakemuksen 17 artiklan mukaisesti.
Kollegion on 30 kalenteripäivän kuluessa kertomuksen vastaanottamisesta laadittava kertomuksen sisällön pohjalta yhteinen lausunto siitä, täyttääkö toimilupaa hakeva keskusvastapuoli kaikki tässä asetuksessa säädetyt vaatimukset.
Jos yhteistä lausuntoa ei saada aikaan toisen alakohdan mukaisesti, kollegion on annettava enemmistölausunto samassa ajassa, sanotun kuitenkaan rajoittamatta 17 artiklan 4 kohdan neljännen alakohdan soveltamista.
2. Arvopaperimarkkinaviranomaisen on helpotettava yhteisen lausunnon antamista asetuksen (EU) N:o 1095/2010 31 artiklan mukaisen yleisen koordinointitehtävänsä mukaisesti.
3. Kollegion enemmistölausunto hyväksytään kollegion jäsenten yksinkertaisella enemmistöllä. Korkeintaan 12 jäsentä käsittävässä kollegiossa enintään kaksi samaan jäsenvaltioon kuuluvaa kollegion jäsentä voi äänestää, ja kullakin äänestävällä jäsenellä on yksi ääni. Yli 12 jäsentä käsittävässä kollegiossa enintään kolme samaan jäsenvaltioon kuuluvaa jäsentä voi äänestää, ja kullakin äänestävällä jäsenellä on yksi ääni. Arvopaperimarkkinaviranomaisella ei ole oikeutta äänestää kollegion lausunnoista.
20 artikla
Toimiluvan peruuttaminen
1. Keskusvastapuolen toimivaltaisen viranomaisen on peruutettava toimilupa, sanotun kuitenkaan rajoittamatta 22 artiklan 3 kohdan soveltamista, jos keskusvastapuoli:
a)
ei ole ryhtynyt käyttämään toimilupaa 12 kuukauden kuluessa, nimenomaisesti luopuu toimiluvasta tai ei ole tarjonnut palveluja tai harjoittanut toimintaa kuuden edeltävän kuukauden aikana;
b)
on saanut toimiluvan valheellisen ilmoituksen perusteella tai millä tahansa muilla epärehellisillä keinoilla;
c)
ei enää täytä toimiluvan myöntämisedellytyksiä eikä ole toteuttanut keskusvastapuolen toimivaltaisen viranomaisen edellyttämiä korjaavia toimia määräajassa;
d)
on vakavasti ja järjestelmällisesti rikkonut tässä asetuksessa säädettyjä vaatimuksia.
2. Jos keskusvastapuolen toimivaltainen viranomainen katsoo, että kyse on jostain 1 kohdassa tarkoitetusta olosuhteesta, sen on ilmoitettava asiasta viiden työpäivän kuluessa arvopaperimarkkinaviranomaiselle ja kollegion jäsenille.
3. Keskusvastapuolen toimivaltaisen viranomaisen on kuultava kollegion jäseniä tarpeesta peruuttaa keskusvastapuolen toimilupa, paitsi jos päätös on tehtävä kiireellisesti.
4. Kollegion jäsen voi milloin tahansa pyytää keskusvastapuolen toimivaltaista viranomaista tutkimaan, täyttääkö keskusvastapuoli yhä toimiluvan myöntämisedellytykset.
5. Keskusvastapuolen toimivaltainen viranomainen voi rajoittaa toimivallan peruuttamisen koskemaan tiettyä palvelua, toimintaa tai rahoitusvälinelajia.
6. Keskusvastapuolen toimivaltaisen viranomaisen on toimitettava arvopaperimarkkinaviranomaiselle ja kollegion jäsenille kaikilta osin perusteltu päätöksensä, jossa on otettava huomioon kollegion jäsenten esittämät varaumat.
7. Päätös toimiluvan peruuttamisesta tulee voimaan koko unionissa.
21 artikla
Uudelleentarkastelu ja arviointi
1. Jäljempänä 22 artiklassa tarkoitettujen toimivaltaisten viranomaisten on tarkasteltava uudelleen keskusvastapuolten tämän asetuksen noudattamiseksi käyttöön ottamia järjestelyjä, strategioita, prosesseja ja mekanismeja sekä arvioitava riskejä, joille keskusvastapuolet altistuvat tai voivat altistua, sanotun kuitenkaan vaikuttamatta kollegion tehtävään.
2. Edellä 1 kohdassa tarkoitetun tarkastelun ja arvioinnin on koskettava kaikkia tässä asetuksessa keskusvastapuolten osalta säädettyjä vaatimuksia.
3. Toimivaltaisten viranomaisten on päätettävä siitä, kuinka usein ja kuinka perusteellisesti 1 kohdassa tarkoitettu uudelleentarkastelu ja arviointi tehdään, ottaen huomioon asianomaisten keskusvastapuolten toiminnan suuruus ja sen merkitys koko rahoitusjärjestelmälle sekä niiden toiminnan luonne, laajuus ja monimuotoisuus. Uudelleentarkastelu ja arviointi on toteutettava vähintään kerran vuodessa.
Keskusvastapuolten toimintaan kohdistetaan paikalla tehtäviä tarkastuksia.
4. Toimivaltaisten viranomaisten on ilmoitettava kollegiolle säännöllisesti ja vähintään kerran vuodessa 1 kohdassa tarkoitetun uudelleentarkastelun ja arvioinnin tuloksista, myös mahdollisista korjaavista toimista tai seuraamuksista.
5. Toimivaltaisten viranomaisten on vaadittava keskusvastapuolta, joka ei täytä tässä asetuksessa säädettyjä vaatimuksia, toteuttamaan tarpeelliset toimet tai ratkaisut varhaisessa vaiheessa tilanteen korjaamiseksi.
6. Arvopaperimarkkinaviranomaisella on koordinoiva tehtävä toimivaltaisten viranomaisten välillä ja kollegioiden kesken pyrittäessä saamaan aikaan yhteinen valvontamenettely ja johdonmukaiset valvontakäytännöt, varmistamaan yhdenmukaiset menettelyt ja johdonmukaiset toimintatavat ja vahvistamaan valvonnan tulosten yhdenmukaisuutta.
Ensimmäisen alakohdan soveltamiseksi arvopaperimarkkinaviranomaisen on vähintään kerran vuodessa:
a)
suoritettava asetuksen (EU) N:o 1095/2010 30 artiklan mukaisesti vertaisarviointianalyysi kaikkien toimivaltaisten viranomaisten valvontatoimista, jotka liittyvät keskusvastapuolten toimilupiin ja valvontaan; ja
b)
aloitettava ja sovitettava yhteen unionin laajuisia arviointeja keskusvastapuolten kyvystä kestää epäsuotuisaa markkinakehitystä asetuksen (EU) N:o 1095/2010 32 artiklan 2 kohdan mukaisesti.
Jos toisen alakohdan b alakohdassa tarkoitettu arviointi paljastaa puutteita yhden tai useamman vastapuolen kestävyydessä, arvopaperimarkkinaviranomaisen on annettava tarvittavat suositukset asetuksen (EU) N:o 1095/2010 16 artiklan mukaisesti.
2 LUKU
Keskusvastapuoliin kohdistuva valvonta
22 artikla
Toimivaltainen viranomainen
1. Kunkin jäsenvaltion on nimettävä toimivaltainen viranomainen, joka vastaa tästä asetuksesta johtuvien tehtävien suorittamisesta kyseiseen jäsenvaltioon sijoittautuneiden keskusvastapuolten toimilupien ja valvonnan osalta, ja ilmoitettava siitä komissiolle ja arvopaperimarkkinaviranomaiselle.
Jos jäsenvaltio nimeää useamman kuin yhden toimivaltaisen viranomaisen, sen on selvästi yksilöitävä kunkin tehtävät ja nimettävä yksi viranomainen, joka vastaa 23, 24, 83 ja 84 artiklan mukaisesti komission, arvopaperimarkkinaviranomaisen, muiden jäsenvaltioiden toimivaltaisten viranomaisten, pankkiviranomaisen ja EKPJ:n asianomaisten jäsenten välisen yhteistyön ja tietojenvaihdon koordinoinnista.
2. Kunkin jäsenvaltion on varmistettava, että toimivaltaisella viranomaisella on tehtäviensä hoitamisen edellyttämät valvonta- ja tutkintavaltuudet.
3. Kunkin jäsenvaltion on varmistettava, että tämän asetuksen noudattamatta jättämisestä vastuussa olevia luonnollisia henkilöitä tai oikeushenkilöitä vastaan voidaan toteuttaa tai määrätä asianmukaisia kansallisen oikeuden mukaisia hallinnollisia toimenpiteitä.
Kyseisten toimenpiteiden on oltava tehokkaita, oikeasuhteisia ja varoittavia, ja niihin voi sisältyä vaatimuksia korjaavista toimista tietyn määräajan kuluessa.
4. Arvopaperimarkkinaviranomainen julkaisee verkkosivustollaan luettelon 1 kohdan mukaisesti nimetyistä toimivaltaisista viranomaisista.
3 LUKU
Yhteistyö
23 artikla
Viranomaisten välinen yhteistyö
1. Toimivaltaisten viranomaisten on tehtävä tiivistä yhteistyötä toistensa, arvopaperimarkkinaviranomaisen ja tarvittaessa EKPJ:n kanssa.
2. Toimivaltaisten viranomaisten on yleisten tehtäviensä hoitamisen yhteydessä otettava asianmukaisesti huomioon tekemiensä päätösten mahdollinen vaikutus rahoitusjärjestelmän vakauteen kaikissa muissa asianomaisissa jäsenvaltioissa ja erityisesti 24 artiklassa tarkoitetuissa hätätilanteissa kyseisenä ajankohtana saatavissa olevien tietojen pohjalta.
24 artikla
Hätätilanteet
Keskusvastapuolen toimivaltaisen viranomaisen tai muun viranomaisen on ilmoitettava arvopaperimarkkinaviranomaiselle, kollegiolle, EKPJ:n asianomaisille jäsenille ja muille asianomaisille viranomaisille ilman aiheetonta viivytystä keskusvastapuoleen liittyvistä hätätilanteista, finanssimarkkinoiden muutokset mukaan luettuina, joilla saattaa olla haitallinen vaikutus markkinoiden likviditeettiin ja rahoitusjärjestelmän vakauteen missä tahansa jäsenvaltiossa, johon kyseinen keskusvastapuoli tai jokin sen määritysosapuolista on sijoittautunut.
4 LUKU
Suhteet kolmansiin maihin
25 artikla
Kolmannen maan keskusvastapuolen tunnustaminen
1. Kolmanteen maahan sijoittautunut keskusvastapuoli voi tarjota määrityspalveluja unioniin sijoittautuneille määritysosapuolille tai markkinapaikoille vain, jos arvopaperimarkkinaviranomainen on tunnustanut kyseisen keskusvastapuolen.
2. Arvopaperimarkkinaviranomainen voi 3 kohdassa tarkoitettuja viranomaisia kuultuaan tunnustaa kolmanteen maahan sijoittautuneen keskusvastapuolen, joka on hakenut tunnustamista tarjotakseen tiettyjä määrityspalveluja tai -toimia, jos:
a)
komissio on antanut 6 kohdan mukaisen täytäntöönpanosäädöksen;
b)
keskusvastapuoli on saanut toimiluvan kyseisessä kolmannessa maassa, jossa sitä ja vaatimusten täytäntöönpanoa myös tosiasiallisesti valvotaan varmistaen, että se täyttää kyseisessä kolmannessa maassa sovellettavat vakavaraisuusvaatimukset täysimääräisesti;
c)
yhteistyöjärjestelyt on vahvistettu 7 kohdan mukaisesti;
d)
keskusvastapuoli on sijoittautunut kolmanteen maahan tai saanut toimiluvan kolmannessa maassa, jossa katsotaan olevan käytössä unionissa käytössä olevia järjestelmiä vastaavat rahanpesun ja terrorismin rahoituksen torjuntajärjestelmät niiden ehtojen mukaisesti, jotka jäsenvaltiot ovat rahoitusjärjestelmän käytön estämisestä rahanpesutarkoituksiin sekä terrorismin rahoitukseen 26 päivänä lokakuuta 2005 annetun Euroopan parlamentin ja neuvoston direktiivin 2005/60/EY (29) nojalla yhteisymmärryksessä määrittäneet kolmansien maiden vastaavuuden osalta.
3. Arvioidessaan, täyttyvätkö 2 kohdassa tarkoitetut edellytykset, arvopaperimarkkinaviranomaisen on kuultava:
a)
sen jäsenvaltion toimivaltaista viranomaista, jossa keskusvastapuoli tarjoaa tai aikoo tarjota määrityspalveluja ja jonka keskusvastapuoli on valinnut;
b)
toimivaltaisia viranomaisia, jotka vastaavat niihin kolmeen jäsenvaltioon sijoittautuneiden keskusvastapuolen määritysosapuolten valvonnasta, jotka kokonaismäärän perusteella suorittavat tai joiden keskusvastapuoli odottaa suorittavan suurimmat maksut 42 artiklassa tarkoitettuun keskusvastapuolen maksukyvyttömyysrahastoon yhden vuoden aikana;
c)
toimivaltaisia viranomaisia, jotka vastaavat niiden unionissa sijaitsevien markkinapaikkojen valvonnasta, joille keskusvastapuoli tarjoaa tai aikoo tarjota palvelujaan;
d)
toimivaltaisia viranomaisia, jotka valvovat niitä unioniin sijoittautuneita keskusvastapuolia, joiden kanssa on tehty yhteentoimivuusjärjestelyt;
e)
niiden jäsenvaltioiden asianomaisia EKPJ:n jäseniä, joissa keskusvastapuoli tarjoaa tai aikoo tarjota määrityspalveluja, sekä niiden keskusvastapuolten, joiden kanssa on tehty yhteentoimivuusjärjestelyt, valvonnasta vastaavia EKPJ:n asianomaisia jäseniä;
f)
keskuspankkeja, jotka laskevat liikkeeseen määritettyjen tai määritettävien rahoitusvälineiden kannalta tärkeimmät unionin valuutat.
4. Edellä 1 kohdassa tarkoitetun keskusvastapuolen on jätettävä hakemuksensa arvopaperimarkkinaviranomaiselle.
Tunnustamista hakevan keskusvastapuolen on annettava arvopaperimarkkinaviranomaiselle kaikki tiedot, jotka ovat tarpeen sen tunnustamiseksi. Arvopaperimarkkinaviranomainen arvioi 30 työpäivän kuluessa hakemuksen vastaanottamisesta, sisältääkö se kaikki tarvittavat tiedot. Jos hakemus ei ole täydellinen, arvopaperimarkkinaviranomaisen on asetettava määräaika, johon mennessä tunnustamista hakevan keskusvastapuolen on toimitettava lisätiedot.
Tunnustamispäätöksen on perustuttava 2 kohdassa vahvistettuihin edellytyksiin, ja se ei saa pohjautua arviointiin, jota käytetään 13 artiklan 3 kohdassa tarkoitetun vastaavuuspäätöksen perustana.
Arvopaperimarkkinaviranomaisen on ennen päätöksensä tekemistä kuultava 3 kohdassa tarkoitettuja viranomaisia ja yhteisöjä.
Arvopaperimarkkinaviranomaisen on annettava tunnustamista hakevalle keskusvastapuolelle 180 työpäivän kuluessa täydellisen hakemuksen jättämisestä perusteltu kirjallinen ilmoitus siitä, onko tunnustaminen myönnetty vai evätty.
Arvopaperimarkkinaviranomaisen on julkaistava verkkosivustollaan luettelo tämän asetuksen mukaisesti tunnustetuista keskusvastapuolista.
5. Arvopaperimarkkinaviranomaisen on 3 kohdassa tarkoitettuja viranomaisia ja yhteisöjä kuultuaan tarkasteltava uudelleen kolmanteen maahan sijoittautuneelle keskusvastapuolelle myönnettyä tunnustamista, jos kyseinen keskusvastapuoli on laajentanut toimintaansa ja palvelujaan unioniin. Uudelleentarkastelu toteutetaan 2, 3 ja 4 kohdan mukaisesti. Arvopaperimarkkinaviranomainen voi peruuttaa kyseiselle keskusvastapuolelle myönnetyn tunnustamisen, jos 2 kohdan mukaiset edellytykset eivät enää täyty ja 20 artiklassa kuvattuja olosuhteita vastaavissa olosuhteissa.
6. Komissio voi antaa asetuksen (EU) N:o 182/2011 5 artiklan mukaisen täytäntöönpanosäädöksen, jossa todetaan, että kolmannen maan oikeudellisilla järjestelyillä ja valvontajärjestelyillä varmistetaan, että kyseisessä kolmannessa maassa toimiluvan saaneet keskusvastapuolet noudattavat oikeudellisesti sitovia vaatimuksia, jotka vastaavat tämän asetuksen IV osastossa säädettyjä vaatimuksia, että kyseiset keskusvastapuolet ovat kyseisessä kolmannessa maassa jatkuvasti tehokkaan valvonnan ja täytäntöönpanon seurannan alaisia ja että kyseisen kolmannen maan lainsäädännössä säädetään kolmansien maiden oikeusjärjestysten nojalla toimiluvan saaneiden keskusvastapuolten tunnustamista koskevasta vastaavasta järjestelmästä.
7. Arvopaperimarkkinaviranomaisen on vahvistettava järjestelyt, joita sovelletaan yhteistyöhön sellaisten kolmansien maiden asianomaisten toimivaltaisten viranomaisten kanssa, joiden lainsäädännön ja valvontajärjestelmän on tunnustettu vastaavan tätä asetusta 6 kohdan mukaisesti. Järjestelyissä on määritettävä ainakin:
a)
arvopaperimarkkinaviranomaisen ja kyseisten kolmansien maiden toimivaltaisten viranomaisten välinen tietojenvaihtojärjestelmä, mukaan lukien pääsy kaikkiin sellaisiin arvopaperimarkkinaviranomaisen pyytämiin tietoihin, jotka koskevat kolmansissa maissa toimiluvan saaneita keskusvastapuolia;
b)
järjestelmä, jolla arvopaperimarkkinaviranomaiselle ilmoitetaan viipymättä, jos kolmannen maan toimivaltainen viranomainen katsoo, että sen valvonnan alaisena oleva keskusosapuoli rikkoo toimilupansa ehtoja tai muuta lainsäädäntöä, jota siihen sovelletaan;
c)
järjestelmä, jolla kolmannen maan toimivaltainen viranomainen ilmoittaa viipymättä arvopaperimarkkinaviranomaiselle, jos sen valvonnan alaisena olevalle keskusvastapuolelle on myönnetty oikeus tarjota määrityspalveluja unioniin sijoittautuneille määritysosapuolille tai asiakkaille;
d)
valvontatoimien koordinointimenettelyt, mukaan lukien tarvittaessa paikalla tehtävät tarkastukset.
8. Jotta voidaan varmistaa tämän artiklan yhdenmukainen soveltaminen, arvopaperimarkkinaviranomainen laatii luonnoksia teknisiksi sääntelystandardeiksi, joissa yksilöidään tarkemmin tiedot, jotka tunnustamista hakevan keskusvastapuolen on toimitettava arvopaperimarkkinaviranomaiselle tunnustamista koskevassa hakemuksessaan.
Arvopaperimarkkinaviranomaisen on toimitettava nämä teknisten sääntelystandardien luonnokset komissiolle viimeistään 30 päivänä syyskuuta 2012.
Siirretään komissiolle valta hyväksyä ensimmäisessä alakohdassa tarkoitetut tekniset sääntelystandardit asetuksen (EU) N:o 1095/2010 10-14 artiklan mukaisesti.
IV OSASTO
KESKUSVASTAPUOLIA KOSKEVAT VAATIMUKSET
1 LUKU
Organisaatiovaatimukset
26 artikla
Yleiset säännökset
1. Keskusvastapuolella on oltava vahvat päätöksenteko-, ohjaus- ja valvontajärjestelyt, joihin sisältyvät selkeä organisaatiorakenne, jossa vastuualueet on määritelty yksityiskohtaisesti, avoimesti ja kattavasti, sekä tehokkaat menettelyt sellaisten riskien tunnistamista, hallitsemista, valvomista ja raportointia varten, joille se on tai saattaa olla alttiina, ja riittävät sisäisen valvonnan menetelmät, mukaan luettuina luotettavat hallinto- ja laskentamenetelmät.
2. Keskusvastapuolen on omaksuttava toimintatavat ja menettelyt, jotka ovat riittävän tehokkaita sen varmistamiseksi, että tätä asetusta noudatetaan ja että myös keskusvastapuolen johto ja työntekijät noudattavat kaikkia tämän asetuksen säännöksiä.
3. Keskusvastapuolen on pidettävä yllä ja käytettävä organisaatiorakennetta, jolla varmistetaan sen palvelujen tarjoamisen ja toiminnan harjoittamisen jatkuvuus ja säännönmukaisuus. Sen on käytettävä tarkoituksenmukaisia ja oikeasuhteisia järjestelmiä, voimavaroja ja menettelyjä.
4. Keskusvastapuolen on pidettävä riskienhallintaan ja muuhun toimintaansa liittyvät raportointisuhteet selvästi erillään toisistaan.
5. Keskusvastapuolen on vahvistettava palkka- ja palkkiopolitiikka, jolla edistetään järkevää ja tehokasta riskienhallintaa ja joka ei houkuttele riskienhallinnan tason alentamiseen, sekä toteutettava ja ylläpidettävä tällaista politiikkaa.
6. Keskusvastapuolen on pidettävä yllä tietotekniikkajärjestelmiä, jotka ovat tarjottavien palvelujen ja harjoitettavan toiminnan monimutkaisuuden, moninaisuuden ja tyypin kannalta tarkoituksenmukaisia, jotta varmistetaan korkea turvallisuustaso sekä säilytettävien tietojen eheys ja luottamuksellisuus.
7. Keskusvastapuolen on asetettava maksutta saataville päätöksenteko-, ohjaus- ja valvontajärjestelynsä ja kyseistä keskusvastapuolta koskevat säännöt sekä perusteet määritysosapuolen aseman saavuttamiselle.
8. Keskusvastapuolen on oltava usein järjestettävien riippumattomien tilintarkastusten kohteena. Näiden tilintarkastusten tulokset on ilmoitettava hallitukselle ja annettava toimivaltaisen viranomaisen saataville.
9. Jotta voidaan varmistaa tämän artiklan yhdenmukainen soveltaminen, arvopaperimarkkinaviranomainen laatii EKPJ:n jäseniä kuultuaan luonnoksia teknisiksi sääntelystandardeiksi, joissa yksilöidään 1-8 kohdassa tarkoitettujen sääntöjen sekä päätöksenteko-, ohjaus- ja valvontajärjestelyjen vähimmäissisältö.
Arvopaperimarkkinaviranomaisen on toimitettava nämä teknisten sääntelystandardien luonnokset komissiolle viimeistään 30 päivänä syyskuuta 2012.
Siirretään komissiolle valta hyväksyä ensimmäisessä alakohdassa tarkoitetut tekniset sääntelystandardit asetuksen (EU) N:o 1095/2010 10-14 artiklan mukaisesti.
27 artikla
Ylin johto ja hallitus
1. Keskusvastapuolen ylimmän johdon on oltava riittävän hyvämaineinen ja kokenut keskusvastapuolen järkevän ja vakaan hoidon varmistamiseksi.
2. Keskusvastapuolella on oltava hallitus. Kyseisen hallituksen jäsenistä vähintään yhden kolmanneksen mutta kuitenkin vähintään kahden jäsenen on oltava riippumattomia. Määritysosapuolten asiakkaiden edustajat kutsutaan hallituksen kokouksiin 38 ja 39 artiklaa koskevien asioiden käsittelyä varten. Hallituksen riippumattomille ja muille toimivaan johtoon kuulumattomille jäsenille suoritettava korvaus ei saa olla sidoksissa keskusvastapuolen liiketoiminnan tulokseen.
Keskusvastapuolen hallituksen jäsenten, sen riippumattomat jäsenet mukaan luettuina, on oltava riittävän hyvämaineisia, ja heillä on oltava asianmukainen asiantuntemus finanssipalveluista, riskienhallinnasta ja määrityspalveluista.
3. Keskusvastapuolen on määritettävä hallituksen tehtävät ja vastuualueet selkeästi ja annettava hallituksen kokousten pöytäkirjat toimivaltaisen viranomaisen ja tilintarkastajien saataville.
28 artikla
Riskinarviointikomitea
1. Keskusvastapuolen on perustettava riskinarviointikomitea, joka muodostuu sen määritysosapuolten edustajista, hallituksen riippumattomista jäsenistä ja sen asiakkaiden edustajista. Riskinarviointikomitea voi pyytää keskusvastapuolen työntekijöitä ja riippumattomia ulkopuolisia asiantuntijoita osallistumaan kokouksiinsa ilman äänioikeutta. Toimivaltaiset viranomaiset voivat pyytää saada osallistua riskinarviointikomitean kokouksiin ilman äänioikeutta ja saada asianmukaisesti tietoa riskinarviointikomitean toiminnasta ja päätöksistä. Riskinarviointikomitean antamien neuvojen on oltava riippumattomia keskusvastapuolen johdon suorasta vaikutuksesta. Millään edustajien ryhmällä ei saa olla enemmistöä riskinarviointikomiteassa.
2. Keskusvastapuolen on selkeästi määritettävä riskinarviointikomitean toimeksianto, päätöksenteko-, ohjaus- ja valvontajärjestelyt, joilla varmistetaan komitean riippumattomuus, sekä toimintamenettelyt ja jäsenten hyväksymisvaatimukset ja valintamenettely. Päätöksenteko-, ohjaus- ja valvontajärjestelyjen on oltava julkisia, ja niissä on vahvistettava ainakin, että riskinarviointikomiteaa johtaa hallituksen riippumaton jäsen ja että se raportoi suoraan hallitukselle ja pitää säännöllisesti kokouksia.
3. Riskiarviointikomitean on annettava hallitukselle neuvoja järjestelyistä, jotka voivat vaikuttaa keskusvastapuolen riskienhallintaan, esimerkiksi sen riskimallin merkittävästä muuttumisesta, maksukyvyttömyyttä koskevista menettelyistä, määritysosapuolten hyväksymisperusteista, uusien välinelajien määrityksestä tai toimintojen ulkoistamisesta. Riskinarviointikomitean neuvoja ei pyydetä keskusvastapuolen päivittäistä toimintaa varten. Hätätilanteissa ryhdytään kohtuullisiin toimiin riskinarviointikomitean kuulemiseksi keskusvastapuolen riskienhallintaan vaikuttavasta kehityksestä.
4. Riskinarviointikomitean jäseniä sitoo salassapitovelvollisuus, sanotun kuitenkaan rajoittamatta toimivaltaisten viranomaisten oikeutta asianmukaisten tietojen saantiin. Jos riskinarviointikomitean puheenjohtaja toteaa, että jollakin jäsenellä on tai voi olla eturistiriita tietyssä asiassa, kyseinen jäsen ei saa äänestää siitä asiasta.
5. Keskusvastapuolen on viipymättä ilmoitettava toimivaltaiselle viranomaiselle kaikista päätöksistä, joissa hallitus päättää olla noudattamatta riskinarviointikomitean neuvoja.
29 artikla
Tietojen säilyttäminen
1. Keskusvastapuolen on säilytettävä kaikki tiedot suoritetuista palveluista ja harjoitetusta toiminnasta vähintään kymmenen vuoden ajan, jotta toimivaltainen viranomainen voi valvoa sitä, miten keskusvastapuoli noudattaa tätä asetusta.
2. Keskusvastapuolen on säilytettävä kaikki tiedot käsittelemistään sopimuksista vähintään kymmenen vuoden ajan kyseisten sopimusten päättymisestä. Tietojen perusteella on voitava todeta ainakin transaktion alkuperäiset ehdot ennen kyseisen keskusvastapuolen tekemää määritystä.
3. Keskusvastapuolen on pyynnöstä annettava toimivaltaisen viranomaisen, arvopaperimarkkinaviranomaisen ja EKPJ:n asianomaisten jäsenten saataville kaikki 1 ja 2 kohdassa tarkoitetut aineistot ja tiedot sekä määritettyjen sopimusten positioita koskevat tiedot riippumatta markkinapaikasta, jossa transaktiot on toteutettu.
4. Jotta voidaan varmistaa tämän artiklan yhdenmukainen soveltaminen, arvopaperimarkkinaviranomainen laatii luonnoksia teknisiksi sääntelystandardeiksi, joissa yksilöidään tarkemmin 1-3 kohdan mukaisesti säilytettävät aineistot ja tiedot.
Arvopaperimarkkinaviranomaisen on toimitettava nämä teknisten sääntelystandardien luonnokset komissiolle viimeistään 30 päivänä syyskuuta 2012.
Siirretään komissiolle valta hyväksyä ensimmäisessä alakohdassa tarkoitetut tekniset sääntelystandardit asetuksen (EU) N:o 1095/2010 10-14 artiklan mukaisesti.
5. Jotta voidaan varmistaa 1 ja 2 kohdan yhdenmukaiset soveltamisedellytykset, arvopaperimarkkinaviranomainen laatii luonnoksia teknisiksi täytäntöönpanostandardeiksi, joissa yksilöidään, missä muodossa aineistot ja tiedot säilytetään.
Arvopaperimarkkinaviranomaisen on toimitettava nämä teknisten täytäntöönpanostandardien luonnokset komissiolle viimeistään 30 päivänä syyskuuta 2012.
Siirretään komissiolle valta hyväksyä ensimmäisessä alakohdassa tarkoitetut tekniset täytäntöönpanostandardit asetuksen (EY) N:o 1095/2010 15 artiklan mukaisesti.
30 artikla
Merkittäviä omistusosuuksia omistavat osakkeenomistajat ja jäsenet
1. Toimivaltainen viranomainen ei saa myöntää keskusvastapuolelle toimilupaa ellei sille ole ilmoitettu osakkeenomistajina tai jäseninä suoraan tai välillisesti olevia luonnollisia henkilöitä tai oikeushenkilöitä, joilla on merkittävä omistusosuus keskusvastapuolessa, sekä näiden merkittävien omistusosuuksien suuruuksia.
2. Toimivaltaisen viranomaisen on evättävä keskusvastapuolelta toimilupa, jos se ei ole vakuuttunut niiden osakkeenomistajien tai jäsenten sopivuudesta, joilla on merkittävä omistusosuus keskusvastapuolessa, ottaen huomioon tarve varmistaa keskusvastapuolen järkevä ja vakaa hoito.
3. Jos keskusvastapuolen ja muun luonnollisen henkilön tai oikeushenkilön välillä vallitsee merkittävä sidonnaisuus, toimivaltainen viranomainen voi myöntää toimiluvan vain, jos tämä sidonnaisuus ei estä toimivaltaista viranomaista hoitamasta tehokkaasti valvontatehtäviään.
4. Jos 1 kohdassa tarkoitettujen henkilöiden vaikutusvalta todennäköisesti haittaa keskusvastapuolen järkevää ja vakaata hoitoa, toimivaltaisen viranomaisen on toteutettava asianmukaiset toimenpiteet tämän tilanteen korjaamiseksi ja tarvittaessa peruutettava keskusvastapuolen toimilupa.
5. Toimivaltaisen viranomaisen on evättävä toimilupa, jos kolmannen maan lait, asetukset tai hallinnolliset määräykset, joita sovelletaan yhteen tai useampaan luonnolliseen henkilöön tai oikeushenkilöön, johon keskusvastapuolella on merkittävä sidonnaisuus, taikka näiden lakien, asetusten tai hallinnollisten määräysten täytäntöönpanoon liittyvät vaikeudet estävät toimivaltaista viranomaista hoitamasta tehokkaasti valvontatehtäviään.
31 artikla
Toimivaltaisille viranomaisille annettavat tiedot
1. Keskusvastapuolen on ilmoitettava toimivaltaiselle viranomaiselleen kaikista johdon vaihdoksista ja annettava sille kaikki tarpeelliset tiedot sen arvioimiseksi, noudatetaanko 27 artiklan 1 kohtaa ja 27 artiklan 2 kohdan toista alakohtaa.
Jos hallituksen jäsenen käytös todennäköisesti haittaa keskusvastapuolen järkevää ja vakaata hoitoa, toimivaltaisen viranomaisen on toteutettava asianmukaiset toimenpiteet, joihin voi kuulua kyseisen jäsenen erottaminen hallituksesta.
2. Luonnollisen henkilön tai oikeushenkilön taikka yhdessä toimivien tällaisten henkilöiden, jäljempänä ’hankkijaehdokas’, jotka ovat päättäneet hankkia suoraan tai välillisesti merkittävän omistusosuuden keskusvastapuolessa tai lisätä suoraan tai välillisesti merkittävää omistusosuuttaan keskusvastapuolessa siten, että hankkijaehdokkaan osuus äänistä tai osakepääomasta nousisi vähintään 10, 20, 30 tai 50 prosenttiin, tai siten, että keskusvastapuolesta tulisi hankkijaehdokkaan tytäryritys, jäljempänä ’ehdotettu hankinta’, on ensin ilmoitettava tästä kirjallisesti sen keskusvastapuolen toimivaltaiselle viranomaiselle, jossa ne pyrkivät hankkimaan merkittävän omistusosuuden tai lisäämään sitä, mainiten samalla suunnitellun omistusosuuden suuruuden ja antaen 32 artiklan 4 kohdassa tarkoitetut asianmukaiset tiedot.
Luonnollisen henkilön tai oikeushenkilön, joka on päättänyt luopua suoraan tai välillisesti merkittävästä omistusosuudestaan keskusvastapuolessa, jäljempänä ’myyjäehdokas’, on ensin kirjallisesti ilmoitettava tästä toimivaltaiselle viranomaiselle ja mainittava samalla tällaisen omistusosuuden suuruus. Tällaisen henkilön on ilmoitettava toimivaltaiselle viranomaiselle myös päätöksestään vähentää merkittävää omistusosuutta siten, että kyseisen henkilön osuus äänistä tai osakepääomasta laskisi alle 10, 20, 30 tai 50 prosenttiin, tai siten, että keskusvastapuoli lakkaisi olemasta kyseisen henkilön tytäryritys.
Toimivaltaisen viranomaisen on kirjallisesti ilmoitettava hankkijaehdokkaalle tai myyjäehdokkaalle viipymättä ja joka tapauksessa kahden työpäivän kuluessa tässä kohdassa tarkoitetun ilmoituksen sekä 3 kohdassa tarkoitettujen tietojen vastaanottamisesta, että se on vastaanottanut ilmoituksen tai tiedot.
Toimivaltaisella viranomaisella on enintään 60 työpäivää aikaa ilmoituksen ja sellaisten asiakirjojen vastaanottamista koskevan kirjallisen ilmoituksen päiväyksestä, jotka on liitettävä ilmoitukseen 32 artiklan 4 kohdassa tarkoitetun luettelon perusteella, jäljempänä ’arviointijakso’, suorittaa 32 artiklan 1 kohdassa säädetty arviointi, jäljempänä ’arviointi’.
Toimivaltaisen viranomaisen on vastaanottamista koskevan ilmoituksen antaessaan ilmoitettava hankkijaehdokkaalle tai myyjäehdokkaalle arviointijakson päättymispäivämäärä.
3. Toimivaltainen viranomainen voi tarvittaessa arviointijakson aikana mutta kuitenkin viimeistään sen viidentenäkymmenentenä työpäivänä pyytää lisätietoja, jotka ovat tarpeen arvioinnin suorittamiseksi. Pyyntö on esitettävä kirjallisesti, ja siinä on yksilöitävä tarvittavat lisätiedot.
Arviointijakso on keskeytettävä niiden päivien väliseksi ajaksi, jolloin toimivaltainen viranomainen pyytää tietoja ja jolloin se vastaanottaa hankkijaehdokkaalta vastauksen mainittuun pyyntöön. Keskeytys ei saa olla pitempi kuin 20 työpäivää. Toimivaltainen viranomainen voi harkintansa mukaan pyytää vielä täydentämään tai tarkentamaan tietoja, mutta tämä ei saa enää keskeyttää arviointijaksoa.
4. Toimivaltainen viranomainen voi pidentää 3 kohdan toisessa alakohdassa tarkoitettua keskeytystä enintään 30 työpäiväksi, jos hankkijaehdokas tai myyjäehdokas on joko:
a)
sijoittautunut unionin ulkopuolelle tai sitä säännellään unionin ulkopuolella;
b)
luonnollinen henkilö tai oikeushenkilö, joka ei ole tämän asetuksen tai direktiivin 73/239/ETY, muuta ensivakuutusta kuin henkivakuutusta koskevien lakien, asetusten ja hallinnollisten määräysten yhteensovittamisesta 18 päivänä kesäkuuta 1992 annetun neuvoston direktiivin 92/49/ETY (30) tai direktiivien 2002/83/EY, 2003/41/EY, 2004/39/EY, 2005/68/EY, 2006/48/EY, 2009/65/EY tai 2011/61/EU mukaisen valvonnan alainen.
5. Jos toimivaltainen viranomainen arvioinnin tehtyään päättää vastustaa ehdotettua hankintaa, sen on ilmoitettava tästä hankkijaehdokkaalle kirjallisesti kahden työpäivän kuluessa ylittämättä arviointijaksoa ja perusteltava päätöksensä. Toimivaltaisen viranomaisen on ilmoitettava tästä 18 artiklassa tarkoitetulle kollegiolle. Jollei kansallisesta oikeudesta muuta johdu, asianmukainen selvitys päätöksen perusteluista voidaan julkistaa hankkijaehdokkaan pyynnöstä. Jäsenvaltiot voivat kuitenkin antaa toimivaltaiselle viranomaiselle luvan julkistaa perustelut ilman hankkijaehdokkaan pyyntöä.
6. Jos toimivaltainen viranomainen ei arviointijakson kuluessa vastusta ehdotettua hankintaa kirjallisesti, se katsotaan hyväksytyksi.
7. Toimivaltainen viranomainen voi määrätä enimmäisajan, jonka kuluessa ehdotettu hankinta on saatettava päätökseen, ja tarvittaessa pidentää tätä määräaikaa.
8. Jäsenvaltiot eivät saa asettaa vaatimuksia, jotka ovat tiukempia kuin tässä asetuksessa säädetyt, sen osalta, miten toimivaltaiselle viranomaiselle ilmoitetaan äänioikeuksien tai pääoman suorista tai välillisistä hankinnoista tai miten toimivaltainen viranomainen ne hyväksyy.
32 artikla
Arviointi
1. Arvioidessaan 31 artiklan 2 kohdan mukaista ilmoitusta ja 31 artiklan 3 kohdassa tarkoitettuja tietoja toimivaltaisen viranomaisen on ehdotetun hankinnan kohteena olevan keskusvastapuolen järkevän ja vakaan hoidon varmistamiseksi ja ottaen huomioon hankkijaehdokkaan todennäköinen vaikutus keskusvastapuoleen arvioitava hankkijaehdokkaan sopivuutta ja ehdotetun hankinnan taloudellista järkevyyttä kaikilla seuraavilla perusteilla:
a)
hankkijaehdokkaan maine ja taloudellinen vakaus;
b)
sen henkilön maine ja kokemus, joka tulee johtamaan keskusvastapuolen liiketoimintaa ehdotetun hankinnan vuoksi;
c)
keskusvastapuolen kyky noudattaa tätä asetusta ja jatkaa sen noudattamista;
d)
onko perusteltua syytä epäillä, että ehdotetun hankinnan yhteydessä syyllistytään tai pyritään tai on syyllistytty tai pyritty direktiivin 2005/60/EY 1 artiklassa tarkoitettuun rahanpesuun tai terrorismin rahoitukseen tai että ehdotettu hankinta saattaisi lisätä tämän vaaraa.
Arvioidessaan hankkijaehdokkaan taloudellista vakautta toimivaltaisen viranomaisen on kiinnitettävä erityistä huomiota siihen liiketoimintatyyppiin, jota hankinnan kohteena olevassa keskusvastapuolessa harjoitetaan ja aiotaan harjoittaa.
Arvioidessaan keskusvastapuolen kykyä noudattaa tätä asetusta toimivaltaisen viranomaisen on kiinnitettävä erityistä huomiota siihen, onko konsernilla, jonka osa keskusvastapuolesta tulee, sellainen rakenne, joka mahdollistaa tehokkaan valvonnan, tehokkaan tietojenvaihdon toimivaltaisten viranomaisten kesken ja toimivaltaisten viranomaisten keskinäisen vastuunjaon määrittämisen.
2. Toimivaltaiset viranomaiset voivat vastustaa ehdotettua hankintaa ainoastaan silloin, jos siihen on perusteltuja syitä 1 kohdassa säädetyillä perusteilla tai jos hankkijaehdokkaan toimittamat tiedot ovat puutteelliset.
3. Jäsenvaltiot eivät saa asettaa ennakkoehtoja sen suhteen, millainen omistusosuuden taso on hankittava, eivätkä sallia toimivaltaisten viranomaistensa tarkastelevan ehdotettua hankintaa markkinoiden taloudellisten tarpeiden pohjalta.
4. Jäsenvaltioiden on julkistettava luettelo tiedoista, jotka tarvitaan arvioinnin tekemiseen ja jotka on toimitettava toimivaltaisille viranomaisille 31 artiklan 2 kohdassa tarkoitettua ilmoitusta annettaessa. Vaadittavien tietojen on oltava oikeasuhteisia ja mukautettuja hankkijaehdokkaan ja ehdotetun hankinnan luonteeseen. Jäsenvaltiot eivät saa vaatia tietoja, joilla ei ole merkitystä toiminnan vakauden arvioinnissa.
5. Sen estämättä, mitä 31 artiklan 2, 3 ja 4 kohdassa säädetään, toimivaltaisen viranomaisen on kohdeltava hankkijaehdokkaita syrjimättömällä tavalla, jos viranomaiselle on ilmoitettu vähintään kaksi ehdotusta, jotka koskevat merkittävän omistusosuuden hankkimista samasta keskusvastapuolesta tai samassa keskusvastapuolessa olevan merkittävän omistusosuuden lisäämistä.
6. Asianomaisten toimivaltaisten viranomaisten on arviointia suorittaessaan tehtävä tiiviisti yhteistyötä toisiaan kuullen, jos hankkijaehdokas on yksi seuraavista:
a)
toinen keskusvastapuoli, luottolaitos, henkivakuutusyritys, vahinkovakuutusyritys, jälleenvakuutusyritys, sijoituspalveluyritys, markkinatoimija, arvopaperien selvitysjärjestelmän ylläpitäjä, yhteissijoitusyrityksen rahastoyhtiö tai vaihtoehtoisen sijoitusrahaston hoitaja, joka on saanut toimiluvan toisessa jäsenvaltiossa;
b)
sellaisen toisen keskusvastapuolen, luottolaitoksen, henkivakuutusyrityksen, vahinkovakuutusyrityksen, jälleenvakuutusyrityksen, sijoituspalveluyrityksen, markkinatoimijan, arvopaperien selvitysjärjestelmän ylläpitäjän, yhteissijoitusyrityksen rahastoyhtiön tai vaihtoehtoisen sijoitusrahaston hoitajan emoyritys, joka on saanut toimiluvan toisessa jäsenvaltiossa;
c)
luonnollinen henkilö tai oikeushenkilö, jolla on määräysvalta sellaisessa toisessa keskusvastapuolessa, luottolaitoksessa, henkivakuutusyrityksessä, vahinkovakuutusyrityksessä, jälleenvakuutusyrityksessä, sijoituspalveluyrityksessä, markkinatoimijassa, arvopaperien selvitysjärjestelmän ylläpitäjässä, yhteissijoitusyrityksen rahastoyhtiössä tai vaihtoehtoisen sijoitusrahaston hoitajassa, joka on saanut toimiluvan toisessa jäsenvaltiossa.
7. Toimivaltaisten viranomaisten on ilman aiheetonta viivytystä toimitettava toisilleen kaikki arvioinnin kannalta olennaiset tai asiaan vaikuttavat tiedot. Toimivaltaisten viranomaisten on pyynnöstä toimitettava toisilleen kaikki asiaan vaikuttavat tiedot ja toimitettava oma-aloitteisesti kaikki olennaiset tiedot. Ehdotetun hankinnan kohteena olevalle keskusvastapuolelle toimiluvan myöntäneen toimivaltaisen viranomaisen tekemässä päätöksessä on esitettävä hankkijaehdokkaasta vastaavan toimivaltaisen viranomaisen lausunnot tai varaumat.
33 artikla
Eturistiriidat
1. Keskusvastapuolen on pidettävä yllä ja käytettävä tehokkaita kirjallisia organisaatio- ja hallintojärjestelyjä havaitakseen ja hallitakseen eturistiriitoja, joita on kyseisen keskusvastapuolen, mukaan luettuina sen johto, työntekijät tai muut henkilöt, joilla on suoraa tai välillistä määräysvaltaa tai merkittävä sidonnaisuus, ja sen määritysosapuolten tai niiden keskusvastapuolen tiedossa olevien asiakkaiden välillä. Sen on pidettävä yllä ja sovellettava asianmukaisia menettelyjä, joilla pyritään ratkaisemaan mahdolliset eturistiriidat.
2. Jos keskusvastapuolen soveltamilla organisaatio- tai hallintojärjestelyillä, joilla eturistiriitoja pyritään hallitsemaan, ei pystytä riittävällä tavalla varmistamaan, että määritysosapuolen tai asiakkaan etuihin kohdistuvat riskit vältetään, kyseisen keskusvastapuolen on selkeästi ilmoitettava määritysosapuolelle eturistiriitojen yleinen luonne tai lähteet ennen kuin se hyväksyy tältä uusia transaktioita. Jos asiakas on keskusvastapuolen tiedossa, keskusvastapuolen on ilmoitettava asiasta asiakkaalle ja sille määritysosapuolelle, jonka asiakkaasta on kyse.
3. Jos keskusvastapuoli on emoyritys tai tytäryritys, kirjallisissa järjestelyissä on otettava huomioon myös kaikki sellaiset olosuhteet, joista keskusvastapuoli on tai sen pitäisi olla tietoinen ja jotka voivat johtaa eturistiriitoihin muiden sellaisten yritysten rakenteen ja liiketoiminnan vuoksi, joiden kanssa sillä on emoyritys- tai tytäryrityssuhde.
4. Edellä olevan 1 kohdan mukaisissa kirjallisissa järjestelyissä on yksilöitävä
a)
olosuhteet, jotka aiheuttavat tai voivat aiheuttaa eturistiriidan, johon liittyy yhden tai useamman määritysosapuolen tai asiakkaan etuihin kohdistuva merkittävä riski;
b)
tällaisen eturistiriidan hallitsemiseksi noudatettavat menettelyt ja toteutettavat toimenpiteet.
5. Keskusvastapuolen on toteutettava kaikki kohtuulliset toimet ehkäistäkseen järjestelmiinsä sisältyvien tietojen väärinkäyttö sekä estettävä kyseisten tietojen käyttö muuhun liiketoimintaan. Luonnollinen henkilö, jolla on merkittävä sidonnaisuus keskusvastapuoleen, tai oikeushenkilö, jolla on emoyritys- tai tytäryrityssuhde keskusvastapuolen kanssa, ei saa käyttää kyseisen keskusvastapuolen säilyttämiä luottamuksellisia tietoja kaupalliseen tarkoitukseen ilman nämä luottamukselliset tiedot omistavan asiakkaan kirjallista, ennakkoon annettua suostumusta.
34 artikla
Toiminnan jatkuvuus
1. Keskusvastapuolen on otettava käyttöön ja pantava täytäntöön asianmukaiset liiketoiminnan jatkuvuutta koskevat toimintaperiaatteet ja palautumissuunnitelma, joiden tavoitteena on varmistaa keskusvastapuolen toimintojen säilyminen, toiminnan nopea palautuminen ja velvollisuuksien täyttäminen, sekä ylläpidettävä niitä. Tällaisen suunnitelman on mahdollistettava ainakin kaikkien transaktioiden elvyttäminen häiriön aikana, jotta keskusvastapuoli voi jatkaa luotettavasti toimintaansa ja saattaa toimituksen loppuun määräaikaan mennessä.
2. Keskusvastapuolen on otettava käyttöön asianmukainen menettely, pantava se täytäntöön ja ylläpidettävä sitä, jotta varmistetaan asiakkaiden ja määritysosapuolten omaisuuserien ja positioiden oikea-aikainen ja asianmukainen toimitus tai siirtäminen, mikäli toimilupa peruutetaan 20 artiklan mukaisen päätöksen nojalla.
3. Jotta voidaan varmistaa tämän artiklan yhdenmukainen soveltaminen, arvopaperimarkkinaviranomainen laatii EKPJ:n jäseniä kuultuaan luonnoksia teknisiksi sääntelystandardeiksi, joissa yksilöidään tarkemmin toiminnan jatkuvuutta koskevien toimintaperiaatteiden ja palautumissuunnitelman vähimmäissisältö ja vaatimukset.
Arvopaperimarkkinaviranomaisen on toimitettava nämä teknisten sääntelystandardien luonnokset komissiolle viimeistään 30 päivänä syyskuuta 2012.
Siirretään komissiolle valta hyväksyä ensimmäisessä alakohdassa tarkoitetut tekniset sääntelystandardit asetuksen (EU) N:o 1095/2010 10-14 artiklan mukaisesti.
35 artikla
Ulkoistaminen
1. Jos keskusvastapuoli ulkoistaa operatiivisia toimintoja, palveluja tai toimia, se on yhä täysin vastuussa kaikkien tämän asetuksen mukaisten velvollisuuksiensa täyttämisestä, ja sen on kaiken aikaa varmistettava, että:
a)
ulkoistaminen ei johda keskusvastapuolen vastuun siirtämiseen;
b)
keskusvastapuolen suhde määritysosapuoliinsa tai tapauskohtaisesti asiakkaisiinsa ja sen velvollisuudet niitä kohtaan eivät muutu;
c)
keskusvastapuolen toimiluvan myöntämisedellytykset eivät tosiasiallisesti muutu;
d)
ulkoistaminen ei estä valvontatehtävien hoitamista, mukaan lukien oikeus hankkia paikan päällä kaikki tehtävien hoitamisen edellyttämät olennaiset tiedot;
e)
ulkoistaminen ei johda siihen, että keskusvastapuoli jää ilman järjestelmiä ja tarkastuksia, joita se tarvitsee itseensä kohdistuvien riskien hallitsemiseksi;
f)
palveluntarjoaja panee täytäntöön toiminnan jatkuvuutta koskevat vaatimukset, jotka vastaavat niitä vaatimuksia, jotka keskusvastapuolen on täytettävä tämän asetuksen nojalla;
g)
keskusvastapuolella säilyy asiantuntemus ja resurssit, joita tarvitaan tarjottavien palvelujen sekä palveluntarjoajan organisatoristen valmiuksien ja omien varojen riittävyyden arvioimisessa, ulkoistettujen toimintojen tehokkaassa valvonnassa ja ulkoistamiseen liittyvien riskien hallinnassa, ja se valvoo kyseisiä toimintoja ja hallitsee kyseisiä riskejä jatkuvasti;
h)
keskusvastapuolella on suora pääsy ulkoistettuja toimintoja koskeviin olennaisiin tietoihin;
i)
palveluntarjoaja tekee toimivaltaisen viranomaisen kanssa ulkoistettuihin toimintoihin liittyvää yhteistyötä;
j)
palveluntarjoaja suojaa keskusvastapuolta, sen määritysosapuolia ja asiakkaita koskevat luottamukselliset tiedot tai, jos kyseinen palveluntarjoaja on sijoittautunut kolmanteen maahan, varmistaa, että kyseisen kolmannen maan tietosuojanormit tai osapuolten välisessä sopimuksessa vahvistetut tietosuojanormit ovat rinnastettavissa unionissa noudatettaviin tietosuojanormeihin.
Keskusvastapuoli ei saa ulkoistaa riskienhallintaan liittyviä tärkeimpiä toimia ilman toimivaltaisen viranomaisen lupaa.
2. Toimivaltaisen viranomaisen on edellytettävä, että keskusvastapuoli selkeästi määrittää ja osoittaa omat oikeutensa ja velvollisuutensa sekä palveluntarjoajan oikeudet ja velvollisuudet kirjallisessa sopimuksessa.
3. Keskusvastapuolen on annettava pyynnöstä saataville kaikki tiedot, joita toimivaltainen viranomainen tarvitsee voidakseen arvioida, noudatetaanko ulkoistetuissa toimissa tätä asetusta.
2 LUKU
Liiketoiminnan harjoittamista koskevat säännöt
36 artikla
Yleiset säännökset
1. Tarjotessaan palveluja määritysosapuolilleen ja tarvittaessa niiden asiakkaille keskusvastapuolen on toimittava tasapuolisesti ja ammattimaisesti tällaisten määritysosapuolten ja asiakkaiden etujen ja järkevän riskienhallinnan mukaisesti.
2. Keskusvastapuolella on oltava helposti saatavilla olevat, avoimet ja oikeudenmukaiset säännöt valitusten nopeaa käsittelyä varten.
37 artikla
Osapuolivaatimukset
1. Keskusvastapuolen on vahvistettava tarvittaessa kustakin määritetystä tuotetyypistä määritysosapuolia varten osallistumisluokat ja osallistumisvaatimukset riskinarviointikomitean annettua lausuntonsa 28 artiklan 3 kohdan mukaisesti. Osallistumisvaatimusten on oltava syrjimättömiä, avoimia ja objektiivisia sen varmistamiseksi, että keskusvastapuoleen pääsy on oikeudenmukaista ja avointa ja että määritysosapuolilla on riittävästi rahoitusvaroja ja toimintakapasiteettia täyttääkseen keskusvastapuoleen osallistumisesta johtuvat velvollisuudet. Pääsyä rajoittavat vaatimukset sallitaan ainoastaan, jos niillä pyritään hallitsemaan keskusvastapuoleen kohdistuvaa riskiä.
2. Keskusvastapuolen on varmistettava, että 1 kohdassa tarkoitettuja vaatimuksia sovelletaan jatkuvasti, ja tällaisen arvioinnin kannalta olennaisten tietojen on oltava oikea-aikaisesti sen saatavilla. Keskusvastapuolen on tehtävä vähintään kerran vuodessa perusteellinen selvitys siitä, noudattavatko sen määritysosapuolet tätä artiklaa.
3. Määritysosapuolilla, jotka määrittävät transaktioita asiakkaidensa puolesta, on oltava tähän toimintaan tarvittavat ylimääräiset rahoitusvarat ja toimintakapasiteetti. Keskusvastapuolen määritysosapuolia koskevissa säännöissä on sallittava, että se kerää asiaa koskevia perustietoja, jotta asiakkaille suunnattujen palvelujen tarjoamiseen liittyvät asiaankuuluvat riskikeskittymät voidaan tunnistaa ja jotta niitä voidaan valvoa ja hallinnoida. Määritysosapuolten on pyynnöstä ilmoitettava keskusvastapuolelle vaatimuksista ja järjestelyistä, joita ne soveltavat antaakseen asiakkailleen mahdollisuuden päästä käyttämään keskusvastapuolen palveluja. Vastuu siitä, että asiakkaat noudattavat velvollisuuksiaan, säilyy määritysosapuolilla.
4. Keskusvastapuolella on oltava objektiiviset ja avoimet menettelyt sellaisten määritysosapuolten osallistumisen keskeyttämistä ja asianmukaista poistumista varten, jotka eivät enää täytä 1 kohdassa tarkoitettuja vaatimuksia.
5. Keskusvastapuoli voi kieltää 1 kohdassa tarkoitetut vaatimukset täyttävien määritysosapuolten pääsyn ainoastaan silloin, kun kielto perustellaan asianmukaisesti ja kirjallisesti ja se perustuu kattavaan riskianalyysiin.
6. Keskusvastapuoli voi asettaa määritysosapuolille erityisiä lisävelvoitteita, esimerkiksi velvoittaa ne osallistumaan maksukyvyttömän määritysosapuolen position huutokauppoihin. Lisävelvoitteiden on oltava oikeassa suhteessa kyseisen määritysosapuolen aiheuttamaan riskiin, eikä niillä saa rajoittaa osallistumista koskemaan tiettyjä määritysosapuolten luokkia.
38 artikla
Avoimuus
1. Keskusvastapuolen ja sen määritysosapuolten on julkistettava tarjottaviin palveluihin liittyvät hinnat ja maksut. Niiden on julkistettava jokaisen erikseen suoritettavan palvelun hinnat ja maksut, mukaan luettuina alennukset ja hyvitykset sekä perusteet näiden vähennysten saamiseksi. Keskusvastapuolen on annettava määritysosapuolilleen ja tapauskohtaisesti niiden asiakkaille mahdollisuus päästä käyttämään tarjottuja erityispalveluja erikseen.
Keskusvastapuolen on kirjattava tarjottuja palveluja koskevat menot ja tulot erikseen ja ilmoitettava nämä tiedot toimivaltaiselle viranomaiselle.
2. Keskusvastapuolen on ilmoitettava määritysosapuolille ja asiakkaille, mitä riskejä liittyy sen tarjoamiin palveluihin.
3. Keskusvastapuolen on julkistettava määritysosapuolilleen ja toimivaltaiselle viranomaiselleen hintatiedot, joiden perusteella lasketaan sen määritysosapuoliin liittyvät vastuut päivän lopussa.
Keskusvastapuolen on julkistettava määrittämiensä transaktioiden määrät kunkin välinelajin osalta kokonaisuudessaan.
4. Keskusvastapuolen on julkistettava viestintäprotokolliin liittyvät toiminnalliset ja tekniset vaatimukset, jotka kattavat sisällön ja viestimuodot, joita se käyttää viestintään kolmansien osapuolten kanssa, mukaan luettuna 7 artiklassa tarkoitetut toiminnalliset ja tekniset vaatimukset.
5. Keskusvastapuolen on julkistettava kaikki määritysosapuolten tekemät 37 artiklan 1 kohdassa tarkoitettujen vaatimusten ja tämän artiklan 1 kohdassa säädettyjen vaatimusten rikkomiset, paitsi jos toimivaltainen viranomainen arvopaperimarkkinaviranomaista kuultuaan katsoo, että tällainen julkistaminen uhkaisi rahoitusvakautta tai markkinoiden luottamusta tai vaarantaisi vakavasti finanssimarkkinoita tai aiheuttaisi suhteetonta vahinkoa osapuolille.
39 artikla
Erottelu ja siirrettävyys
1. Keskusvastapuolen on pidettävä erillisiä kirjausluetteloita ja tilejä, joiden perusteella se voi milloin tahansa viipymättä tunnistaa ylläpitämissään tileissä yhden määritysosapuolen tiliin ylläpidetyt omaisuuserät ja positiot toisen määritysosapuolen tiliin ylläpidetyistä omaisuuseristä ja positioista sekä omista omaisuuseristään.
2. Keskusvastapuolen on tarjouduttava pitämään erillisiä kirjausluetteloita ja tilejä, joiden avulla jokainen määritysosapuoli voi tunnistaa keskusvastapuolen ylläpitämissä tileissä kyseisen määritysosapuolen omaisuuserät ja positiot määritysosapuolen asiakkaiden tiliin ylläpidetyistä omaisuuseristä ja positioista, jäljempänä ’yhteisasiakaserottelu’.
3. Keskusvastapuolen on tarjouduttava pitämään erillisiä kirjausluetteloita ja tilejä, joiden avulla kukin määritysosapuoli voi tunnistaa selkeästi keskusvastapuolen ylläpitämissä tileissä tietyn asiakkaan tiliin ylläpidetyt omaisuuserät ja positiot muiden asiakkaiden tiliin ylläpidetyistä omaisuuseristä ja positioista, jäljempänä ’yksilöllinen asiakaserottelu’. Keskusvastapuolen on pyynnöstä tarjottava määritysosapuolille mahdollisuus avata lisää tilejä omalla nimellään tai asiakkaidensa puolesta.
4. Määritysosapuolen on pidettävä erillisiä kirjausluetteloita ja tilejä, joiden perusteella se voi erottaa sekä keskusvastapuolen ylläpitämissä tileissä että omissa tileissään omaisuuseränsä ja positionsa määritysosapuolen asiakkaiden tiliin keskusvastapuolessa ylläpidetyistä omaisuuseristä ja positioista.
5. Määritysosapuolen on tarjottava asiakkailleen vähintään mahdollisuus valita yhteisasiakaserottelun ja yksilöllisen asiakaserottelun välillä ja ilmoitettava niille kuhunkin vaihtoehtoon liittyvistä, 7 kohdassa tarkoitetuista suojan kustannuksista ja tasosta. Asiakkaan on vahvistettava valintansa kirjallisesti.
6. Kun asiakas valitsee yksilöllisen asiakaserottelun, mahdolliset asiakkaan vaatimuksen ylittävät vakuudet on myös asetettava keskusvastapuolelle ja erotettava muiden asiakkaiden tai määritysosapuolten vakuuksista, eikä muille tileille kirjattuihin positioihin liittyvä tappion riski saa kohdistua niihin.
7. Keskusvastapuolten ja määritysosapuolten on julkistettava tarjoamansa suojan tasot ja erottelun eri tasoihin liittyvät kustannukset ja tarjottava näitä palveluja kohtuullisin kaupallisin ehdoin. Erottelun eri tasoja koskevien tietojen on sisällettävä kuvaus tarjottujen erottelun tasojen tärkeimmistä oikeudellisista vaikutuksista, mukaan luettuna tiedot asiaankuuluvilla lainkäyttöalueilla sovellettavasta maksukyvyttömyyslainsäädännöstä.
8. Keskusvastapuolella on oltava käyttöoikeus rahoitusvakuusjärjestelyistä 6 päivänä kesäkuuta 2002 annetun Euroopan parlamentin ja neuvoston direktiivin 2002/47/EY (31) 2 artiklan 1 kohdan c alakohdassa tarkoitetun rahoitusvakuusjärjestelyn kautta kerättyihin vakuuksiin tai maksukyvyttömyysrahastoon suoritettaviin maksuihin edellyttäen, että tällaisten järjestelyjen käytöstä määrätään sen toimintasäännöissä. Määritysosapuolen on vahvistettava kirjallisesti, että se hyväksyy toimintasäännöt. Keskusvastapuolen on julkistettava käyttöoikeus, jota on harjoitettava 47 artiklan mukaisesti.
9. Vaatimus omaisuuserien ja positioiden erottelusta keskusvastapuolen ylläpitämissä tileissä täyttyy, jos:
a)
omaisuuserät ja positiot kirjataan erillisille tileille;
b)
eri tileille kirjattujen positioiden nettoutus on estetty;
c)
tilille kirjatut positiot kattaviin omaisuuseriin ei kohdistu jollekin toiselle tilille kirjattuihin positioihin liittyvää tappioiden riskiä.
10. Omaisuuserillä tarkoitetaan positioiden kattamiseen tarkoitettua vakuutta, ja ne sisältävät oikeuden siirtää kyseistä vakuutta vastaavia omaisuuseriä tai vakuuden rahaksi muuttamisesta kertyneen tuoton, mutta eivät sisällä maksukyvyttömyysrahastoon suoritettavia maksuja.
3 LUKU
Vakavaraisuusvaatimukset
40 artikla
Riskienhallinta
Keskusvastapuolen on lähes reaaliaikaisesti mitattava ja arvioitava kuhunkin määritysosapuoleen liittyviä likviditeetti- ja luottoriskejään ja tarvittaessa sellaiseen toiseen keskusvastapuoleen liittyviä likviditeetti- ja luottoriskejään, jonka kanssa se on tehnyt yhteentoimivuusjärjestelyn. Keskusvastapuolella on oltava nopea ja syrjimätön pääsy olennaisiin hintatietolähteisiin, jotta se voi tehokkaasti mitata riskejään. Tämä on tehtävä kohtuullisin kustannuksin.
41 artikla
Vakuusvaatimukset
1. Keskusvastapuolen on luottoriskejään rajoittaakseen määrättävä ja vaadittava vakuuksia ja kerättävä niitä määritysosapuoliltaan ja tarvittaessa sellaisilta keskusvastapuolilta, joiden kanssa se on tehnyt yhteentoimivuusjärjestelyt. Vakuusvaatimusten on oltava riittäviä kattamaan mahdolliset riskit, joita keskusvastapuoli arvioi esiintyvän kyseisten positioiden realisointiin saakka. Niiden on myös oltava riittäviä kattamaan asianmukaisella aikavälillä tappiot, joita aiheuttaa vähintään 99 prosenttia riskimuutoksista, ja niiden avulla on varmistettava, että keskusvastapuoli kattaa vastuunsa vakuuksilla kaikkien määritysosapuoliensa osalta ja tarvittaessa sellaisten keskusvastapuolten osalta, joiden kanssa se on tehnyt yhteentoimivuusjärjestelyt, ainakin päiväkohtaisesti. Keskusvastapuolen on säännöllisesti seurattava ja tarvittaessa korjattava vakuusvaatimustensa tasoa senhetkisen markkinatilanteen mukaan, ottaen huomioon tällaisista korjauksista aiheutuvat mahdolliset myötäsykliset vaikutukset.
2. Vakuusvaatimuksia asettaessaan keskusvastapuolen on käytettävä malleja ja parametreja, jotka kuvaavat määritettävien tuotteiden riskiominaisuuksia ja joissa otetaan huomioon vakuuksien keräämisen aikaväli, markkinoiden likviditeetti sekä muutosten mahdollisuus transaktion aikana. Toimivaltainen viranomainen validoi kyseiset mallit ja parametrit, ja niistä annetaan lausunto 19 artiklan mukaisesti.
3. Keskusvastapuolen on vaadittava ja kerättävä vakuudet päivän sisäisesti ainakin silloin, kun ylitetään ennalta määritellyt kynnysarvot.
4. Keskusvastapuolen on vaadittava ja kerättävä vakuudet, jotka riittävät kattamaan sellaisista positioista aiheutuvat riskit, jotka on rekisteröity kussakin tilissä, joita ylläpidetään 39 artiklan mukaisesti erityisten rahoitusvälineiden osalta. Keskusvastapuoli voi laskea vakuusvaatimukset rahoitusvälinesalkun osalta edellyttäen, että tässä käytetty menetelmä on järkevä ja vahva.
5. Jotta voidaan varmistaa tämän artiklan yhdenmukainen soveltaminen, arvopaperimarkkinaviranomainen laatii pankkiviranomaista ja EKPJ:tä kuultuaan luonnoksia teknisiksi sääntelystandardeiksi, joissa yksilöidään 1 kohdassa tarkoitetut asianmukaiset prosenttimäärät ja aikavälit realisointiaikaa ja historiallisen volatiliteetin laskentaa varten eri rahoitusvälinelajien osalta, ottaen huomioon tavoite vähentää myötäsyklisyyttä, ja ehdot, joiden mukaan 4 kohdassa tarkoitettuja salkun vakuusvaatimusten asettamiskäytäntöjä voidaan noudattaa.
Arvopaperimarkkinaviranomaisen on toimitettava nämä teknisten sääntelystandardien luonnokset komissiolle viimeistään 30 päivänä syyskuuta 2012.
Siirretään komissiolle valta hyväksyä ensimmäisessä alakohdassa tarkoitetut tekniset sääntelystandardit asetuksen (EU) N:o 1095/2010 10-14 artiklan mukaisesti.
42 artikla
Maksukyvyttömyysrahasto
1. Määritysosapuolistaan johtuvien luottoriskiensä rajoittamiseksi edelleen keskusvastapuolen on pidettävä yllä ennalta rahoitettua maksukyvyttömyysrahastoa kattaakseen tappiot, jotka ylittävät ne tappiot, jotka on katettava 41 artiklassa säädetyillä vakuusvaatimuksilla ja jotka johtuvat yhden tai useamman määritysosapuolen maksukyvyttömyydestä, mukaan luettuna maksukyvyttömyysmenettelyn aloittaminen niitä vastaan.
Keskusvastapuolen on määritettävä vähimmäisrahamäärä, jota pienempi maksukyvyttömyysrahasto ei missään tapauksessa saa olla.
2. Keskusvastapuolen on vahvistettava maksukyvyttömyysrahastoon suoritettavien maksujen vähimmäissuuruus sekä yksittäisten määritysosapuolten maksujen laskentaperusteet. Maksut on suhteutettava kunkin määritysosapuolen vastuisiin.
3. Maksukyvyttömyysrahaston on annettava keskusvastapuolelle vähintään mahdollisuus kestää äärimmäisissä mutta mahdollisissa markkinaolosuhteissa sen määritysosapuolen maksukyvyttömyys, johon liittyvät sen kannalta suurimmat vastuut, tai toiseksi ja kolmanneksi suurimman määritysosapuolen maksukyvyttömyys, jos niihin liittyvien vastuiden kokonaismäärä on suurempi. Keskusvastapuolen on kehitettävä ennusteita, jotka pohjautuvat äärimmäisiin mutta mahdollisiin markkinaolosuhteisiin. Ennusteissa on otettava huomioon sellaiset ajanjaksot, jolloin volatiliteetti on ollut kaikkein suurinta niillä markkinoilla, joilla keskusvastapuoli tarjoaa palvelujaan, sekä useita mahdollisia tulevia ennusteita. Niissä on otettava huomioon rahoitusvarojen äkilliset myynnit ja markkinoiden likviditeetin nopea väheneminen.
4. Keskusvastapuoli voi perustaa useampia maksukyvyttömyysrahastoja määrittämiänsä eri rahoitusvälinelajeja varten.
5. Jotta voidaan varmistaa tämän artiklan yhdenmukainen soveltaminen, arvopaperimarkkinaviranomainen laatii tiiviissä yhteistyössä EKPJ:n kanssa ja pankkiviranomaista kuultuaan luonnoksia teknisiksi sääntelystandardeiksi, joissa yksilöidään tarkemmin 3 kohdassa tarkoitettujen äärimmäisten mutta mahdollisten markkinaolosuhteiden määrittelyn puitteet, joita olisi käytettävä määriteltäessä maksukyvyttömyysrahaston koko ja 43 artiklassa tarkoitetut muut rahoitusvarat.
Arvopaperimarkkinaviranomaisen on toimitettava nämä teknisten sääntelystandardien luonnokset komissiolle viimeistään 30 päivänä syyskuuta 2012.
Siirretään komissiolle valta hyväksyä ensimmäisessä alakohdassa tarkoitetut tekniset sääntelystandardit asetuksen (EU) N:o 1095/2010 10-14 artiklan mukaisesti.
43 artikla
Muut rahoitusvarat
1. Keskusvastapuolella on oltava käytettävissään riittävästi ennalta rahoitettuja rahoitusvaroja kattamaan mahdolliset tappiot, jotka ylittävät 41 artiklassa säädetyillä vakuusvaatimuksilla ja 42 artiklassa tarkoitetulla maksukyvyttömyysrahastolla katettavat tappiot. Ennalta rahoitettuihin rahoitusvaroihin on sisällyttävä tähän tarkoitukseen varatut keskusvastapuolen varat, niiden on oltava vapaasti keskusvastapuolen käytettävissä eikä niitä saa käyttää 16 artiklan mukaisesti vaaditun pääoman kattamiseen.
2. Keskusvastapuolen on aina kyettävä kestämään 42 artiklassa tarkoitetun maksukyvyttömyysrahaston ja tämän artiklan 1 kohdassa tarkoitettujen muiden rahoitusvarojen avulla vähintään niiden kahden määritysosapuolen maksukyvyttömyys, joihin liittyy sen kannalta suurimmat vastuut äärimmäisissä mutta mahdollisissa markkinaolosuhteissa.
3. Keskusvastapuoli voi vaatia määritysosapuolia, jotka eivät ole maksukyvyttömiä, antamaan lisävaroja jonkin toisen määritysosapuolen ollessa maksukyvytön. Keskusvastapuolen määritysosapuolilla on oltava rajalliset vastuut keskusvastapuolta kohtaan.
44 artikla
Likviditeettiriskien valvonta
1. Keskusvastapuolella on aina oltava käytössään riittävä likviditeetti palvelujensa ja toimiensa suorittamiseksi. Tätä varten sen on hankittava tarvittavat luottolimiitit tai sillä on oltava vastaavat järjestelyt kattaakseen likviditeettitarpeensa siinä tapauksessa, että sen käytettävissä olevat rahoitusvarat eivät ole heti saatavilla. Määritysosapuoli, sen emoyritys tai tytäryritys saavat yhdessä tarjota enintään 25 prosenttia keskusvastapuolen tarvitsemista luottolimiiteistä.
Keskusvastapuolen on päivittäin laskettava mahdolliset likviditeettitarpeensa. Sen on otettava huomioon vähintään niiden kahden määritysosapuolen maksukyvyttömyydestä aiheutuva likviditeettiriski, joihin liittyy sen kannalta suurimmat vastuut.
2. Jotta voidaan varmistaa tämän artiklan yhdenmukainen soveltaminen, arvopaperimarkkinaviranomainen laatii asianomaisia viranomaisia ja EKPJ:n jäseniä kuultuaan luonnoksia teknisiksi sääntelystandardeiksi, joissa yksilöidään tarkemmin hallinnointia koskevat puitteet sen likviditeettiriskin osalta, joka keskusvastapuolten on kestettävä 1 kohdan mukaisesti.
Arvopaperimarkkinaviranomaisen on toimitettava nämä teknisten sääntelystandardien luonnokset komissiolle viimeistään 30 päivänä syyskuuta 2012.
Siirretään komissiolle valta hyväksyä ensimmäisessä alakohdassa tarkoitetut tekniset sääntelystandardit asetuksen (EU) N:o 1095/2010 10-14 artiklan mukaisesti.
45 artikla
Maksukyvyttömyysjärjestely
1. Keskusvastapuolen on käytettävä maksukyvyttömän määritysosapuolen asettamat vakuudet ennen kuin tappioiden kattamiseen käytetään muita rahoitusvaroja.
2. Jos maksukyvyttömän määritysosapuolen asettamat vakuudet eivät riitä kattamaan keskusvastapuolelle aiheutuneita tappioita, keskusvastapuolen on käytettävä maksukyvyttömän määritysosapuolen maksukyvyttömyysrahastoon suorittamaa maksua näiden tappioiden kattamiseen.
3. Keskusvastapuoli ei saa käyttää sellaisten määritysosapuolten, jotka eivät ole maksukyvyttömiä, maksukyvyttömyysrahastoon suorittamia maksuja eikä muita 43 artiklan 1 kohdassa tarkoitettuja rahoitusvaroja ennen kuin se on käyttänyt maksukyvyttömän määritysosapuolen maksut.
4. Keskusvastapuolen on käytettävä tähän tarkoitukseen varattuja omia varoja ennen niiden maksujen käyttämistä, joita määritysosapuolet, jotka eivät ole maksukyvyttömiä, ovat suorittaneet maksukyvyttömyysrahastoon. Keskusvastapuoli ei saa käyttää sellaisten määritysosapuolten, jotka eivät ole maksukyvyttömiä, asettamia vakuuksia kattamaan toisen määritysosapuolen maksukyvyttömyydestä johtuvia tappioita.
5. Jotta voidaan varmistaa tämän artiklan yhdenmukainen soveltaminen, arvopaperimarkkinaviranomainen laatii asianomaisia toimivaltaisia viranomaisia ja EKPJ:n jäseniä kuultuaan luonnoksia teknisiksi sääntelystandardeiksi, joissa yksilöidään tarkemmin 4 kohdan mukaisesti käytettävien keskusvastapuolen omien varojen määrän laskenta- ja ylläpitomenetelmä.
Arvopaperimarkkinaviranomaisen on toimitettava nämä teknisten sääntelystandardien luonnokset komissiolle viimeistään 30 päivänä syyskuuta 2012.
Siirretään komissiolle valta hyväksyä ensimmäisessä alakohdassa tarkoitetut tekniset sääntelystandardit asetuksen (EU) N:o 1095/2010 10-14 artiklan mukaisesti.
46 artikla
Vakuuksille asetettavat vaatimukset
1. Keskusvastapuoli saa hyväksyä erittäin likvidejä vakuuksia, joihin liittyy mahdollisimman vähäinen luotto- ja markkinariski, kattamaan määritysosapuoliinsa liittyvät alkuperäiset ja voimassa olevat vastuut. Finanssialan ulkopuolisten vastapuolten tapauksessa keskusvastapuoli voi hyväksyä pankkitakauksia, kun ne otetaan huomioon laskettaessa määritysosapuolena toimivaan pankkiin liittyvää keskusvastapuolen riskiä. Sen on sovellettava omaisuuserien arvoihin asianmukaisia aliarvostuksia, joissa otetaan huomioon omaisuuserien arvon mahdollinen aleneminen niiden viimeisimmän arvonkorotuksen ja sen ajankohdan välillä, jolloin niiden realisointi kohtuullisen todennäköisesti tapahtuu. Sen on otettava huomioon markkinatoimijan maksukyvyttömyyden jälkeinen likviditeettiriski sekä tiettyihin omaisuuseriin liittyvä keskittymäriski, jotka voivat vaikuttaa riittävien vakuuksien ja asianmukaisten aliarvostusten määrittämiseen.
2. Keskusvastapuoli voi tarvittaessa, jos se noudattaa riittävää varovaisuutta, hyväksyä johdannaissopimuksen tai rahoitusvälineen kohde-etuuden, josta kyseisen keskusvastapuolen vastuu johtuu, vakuudeksi, jolla sen vakuusvaatimukset katetaan.
3. Jotta voidaan varmistaa tämän artiklan yhdenmukainen soveltaminen, arvopaperimarkkinaviranomainen laatii pankkiviranomaista, järjestelmäriskikomiteaa ja EKPJ:tä kuultuaan luonnoksia teknisiksi sääntelystandardeiksi, joissa yksilöidään tarkemmin:
a)
ne vakuustyypit, joita voitaisiin pitää erittäin likvideinä, kuten käteinen raha, kulta, valtionlainat ja korkealaatuiset yrityslainat sekä katetut joukkolainat;
b)
edellä 1 kohdassa tarkoitetut aliarvostukset; ja
c)
ehdot, joiden mukaisesti liikepankkitakaukset voidaan 1 kohdan nojalla hyväksyä vakuuksiksi.
Arvopaperimarkkinaviranomaisen on toimitettava nämä teknisten sääntelystandardien luonnokset komissiolle viimeistään 30 päivänä syyskuuta 2012.
Siirretään komissiolle valta hyväksyä ensimmäisessä alakohdassa tarkoitetut tekniset sääntelystandardit asetuksen (EU) N:o 1095/2010 10-14 artiklan mukaisesti.
47 artikla
Sijoituspolitiikka
1. Keskusvastapuoli saa sijoittaa rahoitusvaransa ainoastaan käteisvaroihin tai erittäin likvideihin rahoitusvälineisiin, joihin liittyy mahdollisimman vähäinen markkina- ja luottoriski. Keskusvastapuolen sijoitukset on voitava realisoida nopeasti siten, että kielteiset hintavaikutukset ovat mahdollisimman vähäisiä.
2. Pääoman määrää, mukaan lukien keskusvastapuolen jakamattomat voitot ja rahastot, joita ei ole sijoitettu 1 kohdan mukaisesti, ei oteta huomioon 16 artiklan 2 kohtaa tai 45 artiklan 4 kohtaa sovellettaessa.
3. Vakuuksiksi tai maksukyvyttömyysrahastoon maksuiksi asetetut rahoitusvälineet on mahdollisuuksien mukaan talletettava sellaisten arvopaperien selvitysjärjestelmien ylläpitäjien huostaan, jotka varmistavat täyden suojan kyseisille rahoitusvälineille. Vaihtoehtoisesti voidaan käyttää toimiluvan saaneiden rahoituslaitosten muita erittäin turvallisia järjestelyjä.
4. Keskustavastapuolen käteistalletukset on tehtävä toimiluvan saaneiden rahoituslaitosten erittäin turvallisia järjestelyjä käyttäen tai vaihtoehtoisesti keskuspankkien pysyviä talletusjärjestelmiä tai keskuspankkien tarjoamia muita vastaavia välineitä käyttäen.
5. Mikäli keskusvastapuoli tallettaa varoja kolmannelle osapuolelle, sen on varmistettava, että määritysosapuolille kuuluvat varat voidaan tunnistaa erillisinä keskusvastapuolelle kuuluvista varoista ja kyseiselle kolmannelle osapuolelle kuuluvista varoista erinimisten tilien avulla kolmannen osapuolen tilinpidossa tai muilla vastaavilla toimenpiteillä, joilla saavutetaan samantasoinen suoja. Rahoitusvälineiden on tarvittaessa oltava nopeasti keskusvastapuolen saatavilla.
6. Keskusvastapuoli ei saa sijoittaa pääomaansa tai 41, 42, 43 tai 44 artiklassa säädettyjen vaatimusten perusteella saatuja rahamääriä omiin arvopapereihinsa tai emoyrityksensä tai tytäryrityksensä arvopapereihin.
7. Keskusvastapuolen on sijoituspäätöksiä tehdessään otettava huomioon yksittäisiin velallisiin liittyvien luottoriskien kokonaismäärä ja varmistettava, että sen mihin tahansa yksittäiseen velalliseen liittyvä kokonaisriski pysyy hyväksyttävien keskittymärajojen sisäpuolella.
8. Jotta voidaan varmistaa tämän artiklan yhdenmukainen soveltaminen, arvopaperimarkkinaviranomainen laatii pankkiviranomaista ja EKPJ:tä kuultuaan luonnoksia teknisiksi sääntelystandardeiksi, joissa yksilöidään tarkemmin rahoitusvälineet, joita voidaan pitää erittäin likvideinä ja joissa on 1 kohdassa tarkoitettu mahdollisimman vähäinen luotto- ja markkinariski, 3 ja 4 kohdassa tarkoitetut erittäin turvalliset järjestelyt ja 7 kohdassa tarkoitetut keskittymärajat.
Arvopaperimarkkinaviranomaisen on toimitettava nämä teknisten sääntelystandardien luonnokset komissiolle viimeistään 30 päivänä syyskuuta 2012.
Siirretään komissiolle valta hyväksyä ensimmäisessä alakohdassa tarkoitetut tekniset sääntelystandardit asetuksen (EU) N:o 1095/2010 10-14 artiklan mukaisesti.
48 artikla
Maksukyvyttömyyttä koskevat menettelyt
1. Keskusvastapuolella on oltava käytössään yksityiskohtaiset menettelyt, joita noudatetaan, kun määritysosapuoli ei noudata 37 artiklassa säädettyjä keskusvastapuolen osapuolivaatimuksia keskusvastapuolen asettamassa määräajassa eikä sen vahvistamien menettelyjen mukaisesti. Keskusvastapuolen on vahvistettava yksityiskohtaisesti menettelyt, joita noudatetaan silloin, kun keskusvastapuoli ei ole todennut määritysosapuolta maksukyvyttömäksi. Näitä menettelyitä tarkastellaan vuosittain uudelleen.
2. Keskusvastapuolen on toteutettava viipymättä toimia rajoittaakseen maksukyvyttömyydestä johtuvat tappiot ja likviditeettipaineet, ja sen on varmistettava, että määritysosapuolen positioiden sulkeminen ei häiritse sen toimintaa tai altista määritysosapuolia, jotka eivät ole maksukyvyttömiä, tappioille, joita ne eivät voi ennakoida tai hallita.
3. Jos keskusvastapuoli katsoo, että määritysosapuoli ei kykene täyttämään tulevia velvoitteitaan, sen on viipymättä ilmoitettava asiasta toimivaltaiselle viranomaiselle ennen kuin maksukyvyttömyyttä koskeva menettely todetaan tai käynnistetään. Kyseisen toimivaltaisen viranomaisen on viipymättä välitettävä tämä tieto arvopaperimarkkinaviranomaiselle, EKPJ:n asianomaisille jäsenille ja maksukyvyttömän määritysosapuolen valvonnasta vastaavalle viranomaiselle.
4. Keskusvastapuolen on varmennettava, että sen soveltamat maksukyvyttömyyttä koskevat menettelyt ovat täytäntöönpanokelpoisia. Sen on toteutettava kaikki kohtuulliset toimet varmistaakseen, että sillä on oikeudelliset valtuudet realisoida maksukyvyttömän määritysosapuolen positiot ja siirtää tai realisoida maksukyvyttömän määritysosapuolen asiakkaiden positiot.
5. Jos omaisuuserät ja positiot on kirjattu keskusvastapuolen kirjausluetteloissa ja tileissä maksukyvyttömän määritysosapuolen asiakkaan tiliin ylläpidetyiksi 39 artiklan 2 kohdan mukaisesti, keskusvastapuolen on sopimuksella sitouduttava ainakin käynnistämään menettelyt maksukyvyttömän määritysosapuolen asiakkaiden tiliin ylläpitämien omaisuuserien ja positioiden siirtämiseksi kaikkien näiden asiakkaiden nimeämälle toiselle määritysosapuolelle heidän pyynnöstään ja ilman maksukyvyttömän määritysosapuolen suostumusta. Kyseinen toinen määritysosapuoli on velvollinen hyväksymään nämä omaisuuserät ja positiot vain, jos sillä on näiden asiakkaiden kanssa aiempi sopimussuhde, jonka nojalla se on sitoutunut hyväksymään ne. Jos siirtoa kyseiselle toiselle määritysosapuolelle ei ole jostain syystä tapahtunut keskusvastapuolen toimintasäännöissä yksilöidyn ennalta määrätyn siirtokauden kuluessa, keskusvastapuoli voi ryhtyä kaikkiin säännöissään sallittuihin toimenpiteisiin kyseisiin positioihin liittyvien riskiensä hallitsemiseksi aktiivisesti, mukaan lukien maksukyvyttömän määritysosapuolen asiakkaidensa tiliin ylläpitämien omaisuuserien ja positioiden realisointi.
6. Jos omaisuuserät ja positiot on kirjattu keskusvastapuolen kirjausluetteloissa ja tileissä maksukyvyttömän määritysosapuolen asiakkaan tiliin ylläpidetyiksi 39 artiklan 3 kohdan mukaisesti, keskusvastapuolen on sopimuksella sitouduttava ainakin käynnistämään menettelyt maksukyvyttömän määritysosapuolen asiakkaan tiliin ylläpitämien omaisuuserien ja positioiden siirtämiseksi asiakkaan nimeämälle toiselle määritysosapuolelle asiakkaan pyynnöstä ja ilman maksukyvyttömän määritysosapuolen suostumusta. Kyseinen toinen määritysosapuoli on velvollinen hyväksymään nämä omaisuuserät ja positiot vain, jos sillä on tämän asiakkaan kanssa aiempi sopimussuhde, jonka nojalla se on sitoutunut hyväksymään ne. Jos siirtoa kyseiselle toiselle määritysosapuolelle ei ole jostain syystä tapahtunut keskusvastapuolen toimintasäännöissä yksilöidyn ennalta määrätyn siirtokauden kuluessa, keskusvastapuoli voi ryhtyä kaikkiin säännöissään sallittuihin toimenpiteisiin kyseisiin positioihin liittyvien riskiensä hallitsemiseksi aktiivisesti, mukaan lukien maksukyvyttömän määritysosapuolen asiakkaan tiliin ylläpitämien omaisuuserien ja positioiden realisointi.
7. Asiakkaiden 39 artiklan 2 ja 3 kohdan mukaisesti tunnistettua vakuutta on käytettävä yksinomaan kattamaan heidän tiliinsä ylläpidetyt positiot. Keskusvastapuolen suorittaman määritysosapuolen maksukyvyttömyyden hallinnointimenettelyn päättämisen jälkeen keskusvastapuolelle mahdollisesti jäävä ylijäämä on palautettava välittömästi näille asiakkaille, jos ne ovat keskusvastapuolen tiedossa, tai muussa tapauksessa määritysosapuolelle sen asiakkaiden tiliin.
49 artikla
Mallien uudelleentarkastelu, stressitestaus ja toteumatestaus
1. Keskusvastapuolen on säännöllisesti tarkasteltava uudelleen malleja ja parametreja, jotka on otettu käyttöön sen vakuusvaatimusten, maksukyvyttömyysrahastoon suoritettavien maksujen, vakuuksille asetettavien vaatimusten ja muiden riskienhallintamekanismien laskemiseksi. Sen on testattava malleja tiukoilla ja usein toistettavilla stressitesteillä arvioidakseen niiden kestävyyttä äärimmäisissä mutta mahdollisissa markkinaolosuhteissa, ja sen on tehtävä toteumatestejä arvioidakseen käytettyjen menetelmien luotettavuutta. Keskusvastapuolen on hankittava itsenäinen validointi, ilmoitettava toimivaltaiselle viranomaiselleen ja arvopaperimarkkinaviranomaiselle testien tuloksista ja annettava niiden validoida mallit ja parametrit ennen kuin se tekee niihin merkittäviä muutoksia.
Kollegio antaa 19 artiklan nojalla lausunnon hyväksytyistä malleista ja parametreista, mukaan lukien niihin tehdyt merkittävät muutokset.
Arvopaperimarkkinaviranomaisen on varmistettava, että Euroopan valvontaviranomaisille välitetään tietoja stressitestien tuloksista, jotta ne voivat arvioida keskusvastapuolten maksukyvyttömyyteen liittyviä rahoituslaitosten riskejä.
2. Keskusvastapuolen on säännöllisesti testattava maksukyvyttömyyttä koskevien menettelyjensä keskeisiä näkökohtia ja toteutettava kaikki kohtuulliset toimenpiteet sen varmistamiseksi, että kaikki määritysosapuolet ymmärtävät kyseiset menettelyt ja että ne ovat tehneet asianmukaiset järjestelyt voidakseen reagoida maksukyvyttömyystapaukseen.
3. Keskusvastapuolen on julkistettava keskeiset tiedot riskienhallintamallistaan sekä oletukset, jotka on tehty 1 kohdassa tarkoitettujen stressitestien suorittamiseksi.
4. Jotta voidaan varmistaa tämän artiklan yhdenmukainen soveltaminen, arvopaperimarkkinaviranomainen laatii pankkiviranomaista, muita asianomaisia toimivaltaisia viranomaisia ja EKPJ:n jäseniä kuultuaan luonnoksia teknisiksi sääntelystandardeiksi, joissa yksilöidään tarkemmin:
a)
testityypit, joita käytetään eri rahoitusvälinelajien ja erityyppisten sijoitussalkkujen osalta;
b)
määritysosapuolten tai muiden osapuolten osallistuminen testeihin;
c)
testien toistumistiheys;
d)
testien aikavälit;
e)
3 kohdassa tarkoitetut keskeiset tiedot.
Arvopaperimarkkinaviranomaisen on toimitettava nämä teknisten sääntelystandardien luonnokset komissiolle viimeistään 30 päivänä syyskuuta 2012.
Siirretään komissiolle valta hyväksyä ensimmäisessä alakohdassa tarkoitetut tekniset sääntelystandardit asetuksen (EU) N:o 1095/2010 10-14 artiklan mukaisesti.
50 artikla
Toimitus
1. Keskusvastapuolen on käytettävä keskuspankkirahaa transaktioidensa toimitukseen, jos se on mahdollista ja jos keskuspankkirahaa on saatavilla. Jos keskuspankkirahaa ei käytetä, on toteutettava toimia, joilla käteistoimitusriskejä rajoitetaan voimakkaasti.
2. Keskusvastapuolen on selkeästi ilmoitettava rahoitusvälineiden toimittamiseen liittyvät velvollisuutensa, mukaan lukien se, onko se velvollinen toimittamaan tai vastaanottamaan rahoitusvälineen tai korvaako se osallistujille toimittamisen yhteydessä syntyneet tappiot.
3. Jos keskusvastapuoli on velvollinen toimittamaan tai vastaanottamaan rahoitusvälineitä, sen on eliminoitava pääomariski noudattamalla toimittaminen maksua vastaan -periaatetta mahdollisimman pitkälle.
V OSASTO
YHTEENTOIMIVUUSJÄRJESTELYT
51 artikla
Yhteentoimivuusjärjestelyt
1. Keskusvastapuoli voi tehdä yhteentoimivuusjärjestelyn toisen keskusvastapuolen kanssa, jos 52, 53 ja 54 artiklassa säädetyt vaatimukset täyttyvät.
2. Kun keskusvastapuoli tekee yhteentoimivuusjärjestelyn toisen keskusvastapuolen kanssa palvelujen tarjoamiseksi tietylle markkinapaikalle, sillä on oltava syrjimätön pääsy sekä tietoihin, joita se tarvitsee kyseiseltä markkinapaikalta saamiensa tehtävien suorittamiseen, mikäli keskusvastapuoli täyttää markkinapaikan laatimat toiminnalliset ja tekniset vaatimukset, että asianomaiseen selvitysjärjestelmään.
3. Yhteentoimivuusjärjestelyn tekemisen tai 1 ja 2 kohdassa tarkoitettuun tietovirtaan tai selvitysjärjestelmään pääsyn saa evätä tai niitä saa rajoittaa suoraan tai välillisesti ainoastaan kyseisestä sopimuksesta tai pääsystä johtuvan riskin hallitsemiseksi.
52 artikla
Riskienhallinta
1. Keskusvastapuolten, jotka tekevät yhteentoimivuusjärjestelyn, on
a)
otettava käyttöön asianmukaiset toimintatavat, menettelyt ja järjestelmät, joilla voidaan tehokkaasti tunnistaa, valvoa ja hallita kyseisestä järjestelystä aiheutuvia riskejä, jotta ne voivat täyttää velvollisuutensa oikea-aikaisesti;
b)
sovittava kunkin keskusvastapuolen oikeuksista ja velvollisuuksista, myös niiden suhteeseen sovellettavasta laista;
c)
tunnistettava luotto- ja likviditeettiriskit, valvottava niitä ja hallittava niitä tehokkaasti, jotta yhden keskusvastapuolen määritysosapuolen maksukyvyttömyys ei vaikuta yhteentoimivaan keskusvastapuoleen;
d)
tunnistettava yhteentoimivuusjärjestelystä mahdollisesti aiheutuvat keskinäiset sidossuhteet ja riippuvuudet, jotka voivat vaikuttaa määritysosapuolten keskittymiseen liittyviin luotto- ja likviditeettiriskeihin ja yhdistettyihin rahoitusvaroihin, sekä valvottava näitä sidossuhteita ja riippuvuuksia ja puututtava niihin.
Ensimmäisen alakohdan b alakohtaa sovellettaessa keskusvastapuolten on tarvittaessa käytettävä direktiivin 98/26/EY mukaisesti samoja sääntöjä, jotka koskevat ajankohtaa, jolloin siirtomääräykset tulevat niiden omiin järjestelmiin, sekä peruutusajankohtaa.
Ensimmäisen alakohdan c alakohtaa sovellettaessa sopimuksen ehdoissa on kuvattava menettely, jolla hallitaan maksukyvyttömyyden seurauksia, jos yksi keskusvastapuolista, joiden kanssa on tehty yhteentoimivuusjärjestely, on maksukyvytön.
Ensimmäisen alakohdan d alakohtaa sovellettaessa keskusvastapuolten on valvottava tiukasti määritysosapuolten vakuuksien edelleenkäyttöä sopimuksen puitteissa, jos niiden toimivaltaiset viranomaiset sen sallivat. Sopimuksissa on kuvattava, miten näitä riskejä käsitellään, ottaen huomioon riittävä kattavuus sekä leviämisvaaran rajoittamisen tarve.
2. Jos riskienhallintamallit, joita keskusvastapuolet käyttävät kattamaan määritysosapuoliinsa liittyvät vastuunsa tai keskinäiset vastuunsa, ovat erilaiset, keskusvastapuolten on yksilöitävä kyseiset erot, arvioitava niistä mahdollisesti aiheutuvat riskit ja toteutettava toimenpiteitä, mukaan luettuna ylimääräisten rahoitusvarojen varmistaminen, joilla rajoitetaan niiden vaikutuksia yhteentoimivuusjärjestelyyn sekä niiden mahdollisia seurauksia leviämisriskien osalta ja varmistetaan, että kyseiset erot eivät vaikuta minkään keskusvastapuolen kykyyn hallita määritysosapuolen maksukyvyttömyyden seurauksia.
3. Yhteentoimivuutta tai pääsyä pyytävä keskusvastapuoli vastaa 1 ja 2 kohdasta aiheutuvista liitännäiskuluista, ellei osapuolten välillä ole muuta sovittu.
53 artikla
Vakuuksien antaminen keskusvastapuolten välillä
1. Keskusvastapuolen on erotettava selkeästi omaisuuserät ja positiot niiden keskusvastapuolten lukuun ylläpidetyissä tileissä, joiden kanssa se on tehnyt yhteentoimivuusjärjestelyn.
2. Jos keskusvastapuoli, joka tekee yhteentoimivuusjärjestelyn toisen keskusvastapuolen kanssa, tarjoaa tälle toiselle keskusvastapuolelle ainoastaan alkuvakuudet panttioikeuteen perustuvan rahoitusvakuusjärjestelmän kautta, vakuuden saavalla keskusvastapuolella ei ole oikeutta käyttää puolestaan toisen keskusvastapuolen vakuuksia.
3. Rahoitusvälineinä saatu vakuus talletetaan direktiivin 98/26/EY nojalla ilmoitettujen arvopaperien selvitysjärjestelmien ylläpitäjien haltuun.
4. Edellä 1 ja 2 kohdassa tarkoitetut omaisuuserät ovat vakuuden saavan keskusvastapuolen käytettävissä vain, jos se keskusvastapuoli, joka on antanut vakuuden yhteentoimivuusjärjestelyn puitteissa, on maksukyvytön.
5. Mikäli keskusvastapuoli, joka on saanut vakuuden yhteentoimivuusjärjestelyn puitteissa, on maksukyvytön, 1 ja 2 kohdassa tarkoitettu vakuus palautetaan välittömästi vakuuden antaneelle keskusvastapuolelle.
54 artikla
Yhteentoimivuusjärjestelyiden hyväksyminen
1. Yhteentoimivuusjärjestelylle on saatava asianomaisten keskusvastapuolten toimivaltaisten viranomaisten ennakkohyväksyntä. Tällöin sovelletaan 17 artiklan mukaista menettelyä.
2. Toimivaltaiset viranomaiset saavat hyväksyä yhteentoimivuusjärjestelyn vain, jos osallistuville keskusvastapuolille on myönnetty määritystä koskeva toimilupa 17 artiklan mukaisesti tai ne on tunnustettu 25 artiklan mukaisesti taikka niille on myönnetty toimilupa aiemman kansallisen lupajärjestelmän mukaisesti vähintään kolmen vuoden ajaksi ja jos 52 artiklassa säädetyt vaatimukset täyttyvät ja tekniset edellytykset, joilla transaktiot määritetään sopimuksen ehtojen mukaisesti, mahdollistavat finanssimarkkinoiden moitteettoman ja asianmukaisen toiminnan eikä sopimus heikennä valvonnan tehokkuutta.
3. Jos toimivaltainen viranomainen katsoo, että 2 kohdassa säädetyt vaatimukset eivät täyty, sen on perusteltava riskinarviointinsa kirjallisesti muille toimivaltaisille viranomaisille sekä asianomaisille keskusvastapuolille. Lisäksi sen on ilmoitettava asiasta arvopaperimarkkinaviranomaiselle, jonka on annettava lausunto siitä, ovatko riskinarvioinnit pätevä syy yhteentoimivuusjärjestelyn epäämiselle. Arvopaperimarkkinaviranomaisen lausunto on annettava kaikkien asianomaisten keskusvastapuolten saataville. Jos arvopaperimarkkinaviranomaisen lausunto poikkeaa asianomaisen toimivaltaisen viranomaisen arvioinnista, kyseisen toimivaltaisen viranomaisen on harkittava kantaansa uudelleen ottaen huomioon arvopaperimarkkinaviranomaisen lausunnon.
4. Arvopaperimarkkinaviranomaisen on annettava viimeistään 31 päivänä joulukuuta 2012 asetuksen (EU) N:o 1095/2010 16 artiklassa säädetyn menettelyn mukaisesti ohjeet tai suositukset, joiden tavoitteena on yhteentoimivuusjärjestelyiden yhdenmukainen, tehokas ja toimiva arviointi.
Arvopaperimarkkinaviranomainen laatii luonnokset kyseisiksi ohjeiksi tai suosituksiksi EKPJ:n jäseniä kuultuaan.
VI OSASTO
KAUPPATIETOREKISTERIEN REKISTERÖINTI JA VALVONTA
1 LUKU
Kauppatietorekisterien rekisteröintiedellytykset ja -menettelyt
55 artikla
Kauppatietorekisterin rekisteröinti
1. Arvopaperimarkkinaviranomaisen on rekisteröitävä kauppatietorekisteri 9 artiklan soveltamiseksi.
2. Voidakseen tulla rekisteröidyksi tämän artiklan mukaisesti kauppatietorekisterin on oltava unioniin sijoittautunut oikeushenkilö ja täytettävä VII osastossa säädetyt vaatimukset.
3. Kauppatietorekisterin rekisteröinti on voimassa koko unionin alueella.
4. Rekisteröidyn kauppatietorekisterin on aina täytettävä rekisteröinnin edellytykset. Sen on ilman aiheetonta viivytystä ilmoitettava arvopaperimarkkinaviranomaiselle kaikista rekisteröinnin edellytyksiin tehtävistä olennaisista muutoksista.
56 artikla
Rekisteröintihakemus
1. Kauppatietorekisterin on tehtävä arvopaperimarkkinaviranomaiselle rekisteröintihakemus.
2. Arvopaperimarkkinaviranomaisen on 20 työpäivän kuluessa hakemuksen vastaanottamisesta arvioitava, onko hakemus täydellinen.
Jos hakemus ei ole täydellinen, arvopaperimarkkinaviranomaisen on asetettava määräaika, johon mennessä kauppatietorekisterin on toimitettava lisätietoja.
Kun arvopaperimarkkinaviranomainen on varmistunut siitä, että hakemus on täydellinen, sen on ilmoitettava tästä kauppatietorekisterille.
3. Jotta voidaan varmistaa tämän artiklan yhdenmukainen soveltaminen, arvopaperimarkkinaviranomainen laatii luonnoksia teknisiksi sääntelystandardeiksi, joissa yksilöidään 1 kohdassa tarkoitetun rekisteröintihakemuksen tiedot.
Arvopaperimarkkinaviranomaisen on toimitettava nämä teknisten sääntelystandardien luonnokset komissiolle viimeistään 30 päivänä syyskuuta 2012.
Siirretään komissiolle valta hyväksyä ensimmäisessä alakohdassa tarkoitetut tekniset sääntelystandardit asetuksen (EU) N:o 1095/2010 10-14 artiklan mukaisesti.
4. Jotta voidaan varmistaa 1 kohdan yhdenmukaiset soveltamisedellytykset, arvopaperimarkkinaviranomainen laatii luonnoksia teknisiksi täytäntöönpanostandardeiksi, joissa yksilöidään arvopaperimarkkinaviranomaiselle tehtävän rekisteröintihakemuksen muoto.
Arvopaperimarkkinaviranomaisen on toimitettava nämä teknisten täytäntöönpanostandardien luonnokset komissiolle viimeistään 30 päivänä syyskuuta 2012.
Siirretään komissiolle valta hyväksyä ensimmäisessä alakohdassa tarkoitetut tekniset täytäntöönpanostandardit asetuksen (EU) N:o 1095/2010 15 artiklan mukaisesti.
57 artikla
Toimivaltaisille viranomaisille ilmoittaminen ja niiden kuuleminen ennen rekisteröintiä
1. Jos rekisteröintiä hakeva kauppatietorekisteri on yhteisö, jolle sen sijoittautumisjäsenvaltion toimivaltainen viranomainen on myöntänyt toimiluvan tai jonka se on rekisteröinyt, arvopaperimarkkinaviranomaisen on viipymättä ilmoitettava asiasta tälle toimivaltaiselle viranomaiselle ja kuultava sitä ennen kauppatietorekisterin rekisteröintiä.
2. Arvopaperimarkkinaviranomaisen ja kyseisen toimivaltaisen viranomaisen on vaihdettava kaikki tiedot, jotka ovat tarpeen kauppatietorekisterin rekisteröimistä varten sekä sen valvomista varten, että yhteisö noudattaa rekisteröintiään tai toimilupansa myöntämistä koskevia edellytyksiä sijoittautumisjäsenvaltiossaan.
58 artikla
Hakemuksen tutkiminen
1. Arvopaperimarkkinaviranomaisen on 40 työpäivän kuluessa 56 artiklan 2 kohdan kolmannessa alakohdassa tarkoitetusta ilmoituksesta tutkittava rekisteröintihakemus sen perusteella, onko kauppatietorekisteri 78-81 artiklan mukainen, ja annettava kaikilta osin perusteltu rekisteröintipäätös tai päätös rekisteröinnin epäämisestä.
2. Arvopaperimarkkinaviranomaisen 1 kohdan mukaisesti antama päätös tulee voimaan viidentenä työpäivänä sen jälkeen, kun se on annettu.
59 artikla
Rekisteröintiä koskevista arvopaperimarkkinaviranomaisen päätöksistä ilmoittaminen
1. Kun arvopaperimarkkinaviranomainen on antanut rekisteröintipäätöksen tai päätöksen rekisteröinnin epäämisestä tai peruuttamisesta, sen on ilmoitettava asiasta kauppatietorekisterille viiden työpäivän kuluessa ja perusteltava samalla päätöksensä kaikilta osin.
Arvopaperimarkkinaviranomaisen on viipymättä ilmoitettava päätöksestään 57 artiklan 1 kohdassa tarkoitetulle asianomaiselle toimivaltaiselle viranomaiselle.
2. Arvopaperimarkkinaviranomaisen on ilmoitettava kaikista 1 kohdan mukaisesti tekemistään päätöksistä komissiolle.
3. Arvopaperimarkkinaviranomaisen on julkaistava verkkosivustollaan luettelo tämän asetuksen mukaisesti rekisteröidyistä kauppatietorekistereistä. Luettelo on saatettava ajan tasalle viiden työpäivän kuluessa siitä, kun päätös on tehty 1 kohdan nojalla.
60 artikla
61-63 artiklassa tarkoitettujen valtuuksien käyttö
Arvopaperimarkkinaviranomaisen tai arvopaperimarkkinaviranomaisen virkamiehen tai arvopaperimarkkinaviranomaisen valtuuttaman muun henkilön 61-63 artiklan mukaisesti saamia valtuuksia ei saa käyttää lakisääteisen salassapitovelvollisuuden piiriin kuuluvien tietojen tai asiakirjojen julkistamisen vaatimiseen.
61 artikla
Tietojensaantia koskeva pyyntö
1. Arvopaperimarkkinaviranomainen voi pyynnön tai päätöksen nojalla vaatia kauppatietorekistereitä ja asianomaisia kolmansia osapuolia, joille kauppatietorekisterit ovat ulkoistaneet operatiivisia toimintoja, antamaan kaikki tiedot, jotka se tarvitsee tämän asetuksen mukaisten tehtäviensä hoitamiseen.
2. Lähettäessään 1 kohdan mukaisen tietojensaantia koskevan pyynnön arvopaperimarkkinaviranomaisen on
a)
viitattava tähän artiklaan pyynnön oikeusperustana;
b)
ilmoitettava pyynnön tarkoitus;
c)
täsmennettävä, mitä tietoja pyydetään;
d)
asetettava määräaika, jonka kuluessa tiedot on toimitettava;
e)
ilmoitettava henkilölle, jolta näitä tietoja pyydetään, että se ei ole velvollinen antamaan tietoja mutta jos se vastaa pyyntöön vapaaehtoisesti, annetut tiedot eivät saa olla virheellisiä ja harhaanjohtavia; ja
f)
ilmoitettava sakosta, josta 65 artiklassa yhdessä liitteessä I olevan IV jakson a kohdan kanssa säädetään sen varalta, että kysymyksiin annetut vastaukset ovat virheellisiä tai harhaanjohtavia.
3. Vaatiessaan 1 kohdan mukaisesti toimittamaan tietoja päätöksen nojalla arvopaperimarkkinaviranomaisen on
a)
viitattava tähän artiklaan pyynnön oikeusperustana;
b)
ilmoitettava pyynnön tarkoitus;
c)
täsmennettävä, mitä tietoja pyydetään;
d)
asetettava määräaika, jonka kuluessa tiedot on toimitettava;
e)
ilmoitettava uhkasakoista, joista 66 artiklassa säädetään sen varalta, että pyydettyjä tietoja ei toimiteta täydellisinä;
f)
ilmoitettava sakosta, josta 65 artiklassa yhdessä liitteessä I olevan IV jakson a kohdan kanssa säädetään sen varalta, että kysymyksiin annetut vastaukset ovat virheellisiä tai harhaanjohtavia; ja
g)
ilmoitettava oikeudesta hakea päätökseen muutosta arvopaperimarkkinaviranomaisen valituslautakunnalta ja oikeudesta saattaa päätös Euroopan unionin tuomioistuimen käsiteltäväksi asetuksen (EU) N:o 1095/2010 60 ja 61 artiklan mukaisesti.
4. Edellä 1 kohdassa tarkoitetuilla henkilöillä tai näiden edustajilla sekä oikeushenkilöiden ja oikeushenkilön asemaa vailla olevien yhteenliittymien osalta henkilöillä, joilla lain tai sääntöjen mukaan on kelpoisuus edustaa niitä, on velvollisuus antaa pyydetyt tiedot. Asianmukaisesti valtuutetut lakimiehet voivat antaa tiedot päämiestensä puolesta. Viimeksi mainitut kantavat kuitenkin täyden vastuun, jos annetut tiedot ovat epätäydellisiä, virheellisiä tai harhaanjohtavia.
5. Arvopaperimarkkinaviranomainen toimittaa viipymättä pyyntönsä tai päätöksensä jäljennöksen sen jäsenvaltion toimivaltaiselle viranomaiselle, jossa 1 kohdassa tarkoitetuilla henkilöillä, joita tietojensaantipyyntö koskee, on kotipaikka tai johon ne ovat sijoittautuneet.
62 artikla
Yleiset tutkimukset
1. Arvopaperimarkkinaviranomainen voi tämän asetuksen mukaisten tehtäviensä hoitamiseksi suorittaa 61 artiklan 1 kohdassa tarkoitettuja henkilöitä koskevia tarvittavia tutkimuksia. Tätä varten arvopaperimarkkinaviranomaisen valtuuttamilla virkamiehillä ja muilla henkilöillä on valtuudet
a)
tutkia kaikki asiakirjat, tiedot, menettelyt ja muu aineisto, joilla on merkitystä sen tehtävien hoidolle, riippumatta välineestä, jolle ne on tallennettu;
b)
ottaa tai hankkia oikeaksi todistettuja jäljennöksiä tai otteita tällaisista asiakirjoista, tiedoista, menettelyistä ja muusta aineistosta;
c)
pyytää keneltä tahansa 61 artiklan 1 kohdassa tarkoitetulta henkilöltä tai sen edustajilta tai henkilöstöltä suullisia tai kirjallisia selvityksiä tarkastuksen kohteeseen ja tarkoitukseen liittyvistä tosiseikoista tai asiakirjoista ja tallentaa vastaukset;
d)
haastatella ketä tahansa muuta haastatteluun suostuvaa luonnollista henkilöä tai oikeushenkilöä tutkimuksen kohteeseen liittyvien tietojen keräämiseksi;
e)
vaatia puhelin- ja tietoliikennetietoja.
2. Arvopaperimarkkinaviranomaisen 1 kohdassa tarkoitettuja tutkimuksia suorittamaan valtuuttamien virkamiesten ja muiden henkilöiden on valtuuksiaan käyttäessään esitettävä kirjallinen valtuutus, jossa yksilöidään tutkimuksen kohde ja tarkoitus. Lisäksi valtuutuksessa on ilmoitettava uhkasakoista, joista 66 artiklassa säädetään sen varalta, että pyydettyjä asiakirjoja, tietoja, menettelyjä ja muuta aineistoa taikka vastauksia 61 artiklan 1 kohdassa tarkoitetuille henkilöille esitettyihin kysymyksiin ei anneta lainkaan tai niitä ei anneta täydellisinä, ja siinä on ilmoitettava myös sakoista, joista 65 artiklassa yhdessä liitteessä I olevan IV jakson b kohdan kanssa säädetään sen varalta, että 61 artiklan 1 kohdassa tarkoitetuille henkilöille esitettyihin kysymyksiin annetut vastaukset ovat virheellisiä tai harhaanjohtavia.
3. Edellä 61 artiklan 1 kohdassa tarkoitettujen henkilöiden on suostuttava arvopaperimarkkinaviranomaisen päätöksen nojalla käynnistettyihin tutkimuksiin. Päätöksessä on yksilöitävä tutkimuksen kohde ja tarkoitus sekä ilmoitettava 66 artiklassa säädetyistä uhkasakoista, asetuksen (EU) N:o 1095/2010 nojalla käytettävissä olevista oikeussuojakeinoista sekä oikeudesta saattaa päätös Euroopan unionin tuomioistuimen käsiteltäväksi.
4. Arvopaperimarkkinaviranomaisen on hyvissä ajoin ennen tutkimusta annettava tieto tutkimuksesta ja sitä suorittamaan valtuutettujen henkilöiden henkilöllisyydestä sen jäsenvaltion toimivaltaiselle viranomaiselle, jossa tutkimus on tarkoitus suorittaa. Asianomaisen toimivaltaisen viranomaisen virkamiesten on arvopaperimarkkinaviranomaisen pyynnöstä avustettava kyseisiä valtuutettuja henkilöitä näiden tehtävien hoitamisessa. Asianomaisen toimivaltaisen viranomaisen virkamiehet voivat pyynnöstä myös osallistua tutkimuksiin.
5. Jos 1 kohdan e alakohdassa tarkoitettu puhelin- tai tietoliikennetietoja koskeva pyyntö edellyttää kansallisten sääntöjen mukaisesti oikeusviranomaisen lupaa, tällaista lupaa on pyydettävä. Lupaa voidaan pyytää myös turvaamistoimenpiteenä.
6. Jos 5 kohdassa tarkoitettua lupaa pyydetään, kansallisen oikeusviranomainen tarkastaa, että arvopaperimarkkinaviranomaisen päätös on pätevä ja että suunnitellut pakkokeinot eivät ole tutkimusten kohteeseen nähden mielivaltaisia eivätkä liiallisia. Tarkastaessaan pakkokeinojen oikeasuhteisuutta kansallinen oikeusviranomainen voi pyytää arvopaperimarkkinaviranomaiselta yksityiskohtaisia selvityksiä erityisesti perusteista, joilla arvopaperimarkkinaviranomainen epäilee tämän asetuksen rikkomista, sekä epäillyn rikkomisen vakavuudesta ja pakkokeinojen kohteena olevan henkilön osallisuuden luonteesta. Kansallinen oikeusviranomainen ei kuitenkaan saa tarkastella uudelleen tutkimuksen tarpeellisuutta eikä vaatia, että sille toimitetaan arvopaperimarkkinaviranomaisen asiakirja-aineistossa olevia tietoja. Arvopaperimarkkinaviranomaisen päätöksen laillisuutta voi tarkastella uudestaan ainoastaan Euroopan unionin tuomioistuin asetuksessa (EU) N:o 1095/2010 säädetyn menettelyn mukaisesti.
63 artikla
Paikalla tehtävät tarkastukset
1. Arvopaperimarkkinaviranomainen voi tämän asetuksen mukaisten tehtäviensä hoitamiseksi suorittaa 61 artiklan 1 kohdassa tarkoitettujen oikeushenkilöiden liiketiloissa tai maa-alueilla kaikki tarpeelliset paikalla tehtävät tarkastukset. Milloin tarkastuksen moitteeton ja tehokas suorittaminen sitä edellyttää, arvopaperimarkkinaviranomainen voi suorittaa paikalla tehtävän tarkastuksen ilman ennakkoilmoitusta.
2. Virkamiehet ja muut henkilöt, jotka arvopaperimarkkinaviranomainen on valtuuttanut suorittamaan paikalla tehtävän tarkastuksen, voivat tulla arvopaperimarkkinaviranomaisen tekemän tutkimuspäätöksen kohteena olevien oikeushenkilöiden liiketiloihin tai maa-alueille, ja heillä on kaikki 62 artiklan 1 kohdassa säädetyt valtuudet. Heillä on myös valtuudet sinetöidä kaikki liiketilat ja kirjanpito tai asiakirjat tarkastuksen ajaksi ja siinä laajuudessa kuin on tarpeen tarkastuksen suorittamiseksi.
3. Virkamiesten ja muiden henkilöiden, jotka arvopaperimarkkinaviranomainen on valtuuttanut suorittamaan paikalla tehtävän tarkastuksen, on valtuuksiaan käyttäessään esitettävä kirjallinen valtuutus, jossa määritetään tarkastuksen kohde ja tarkoitus sekä ilmoitetaan uhkasakoista, joista 66 artiklassa säädetään sen varalta, että asianomaiset henkilöt eivät suostu tarkastukseen. Arvopaperimarkkinaviranomaisen on ilmoitettava tarkastuksesta hyvissä ajoin ennen sen suorittamista sen jäsenvaltion toimivaltaiselle viranomaiselle, jossa tarkastus on määrä suorittaa.
4. Edellä 61 artiklan 1 kohdassa tarkoitettujen henkilöiden on suostuttava arvopaperimarkkinaviranomaisen päätöksen nojalla määrättyihin paikalla tehtäviin tarkastuksiin. Päätöksessä on yksilöitävä tarkastuksen kohde ja tarkoitus sekä päivä, jona tarkastus alkaa, ja ilmoitettava 66 artiklassa säädetyistä uhkasakoista, asetuksen (EU) N:o 1095/2010 nojalla käytettävissä olevista oikeussuojakeinoista sekä oikeudesta saattaa päätös Euroopan unionin tuomioistuimen käsiteltäväksi. Arvopaperimarkkinaviranomainen tekee kyseiset päätökset kuultuaan sen jäsenvaltion toimivaltaista viranomaista, jossa tarkastus on määrä suorittaa.
5. Sen jäsenvaltion, jossa tarkastus on määrä suorittaa, toimivaltaisen viranomaisen virkamiesten ja kyseisen viranomaisen valtuuttamien tai nimeämien henkilöiden on arvopaperimarkkinaviranomaisen pyynnöstä aktiivisesti avustettava arvopaperimarkkinaviranomaisen valtuuttamia virkamiehiä ja muita henkilöitä. Tätä varten heillä on 2 kohdassa säädetyt valtuudet. Asianomaisen jäsenvaltion toimivaltaisen viranomaisen virkamiehet voivat pyynnöstä myös osallistua paikalla tehtäviin tarkastuksiin.
6. Arvopaperimarkkinaviranomainen voi myös pyytää toimivaltaisia viranomaisia suorittamaan puolestaan tässä artiklassa ja 62 artiklan 1 kohdassa säädettyjä erityisiä tutkimustehtäviä ja paikalla tehtäviä tarkastuksia. Tätä varten toimivaltaisilla viranomaisilla on samat tässä artiklassa ja 62 artiklan 1 kohdassa säädetyt valtuudet kuin arvopaperimarkkinaviranomaisella.
7. Jos arvopaperimarkkinaviranomaisen valtuuttamat virkamiehet ja muut mukana olevat henkilöt toteavat, että henkilö vastustaa tämän artiklan nojalla määrättyä tarkastusta, asianomaisen jäsenvaltion toimivaltaisen viranomaisen on annettava heille tarvittavaa apua ja pyydettävä tarvittaessa poliisin tai vastaavan lainvalvontaviranomaisen virka-apua, jotta he voivat suorittaa paikalla tehtävän tarkastuksen.
8. Jos 1 kohdassa tarkoitettu paikalla tehtävä tarkastus tai 7 kohdassa tarkoitettu virka-apu edellyttää kansallisen oikeuden mukaan oikeusviranomaisen lupaa, tällaista lupaa on pyydettävä. Lupaa voidaan pyytää myös turvaamistoimenpiteenä.
9. Jos 8 kohdassa tarkoitettua lupaa pyydetään, kansallinen oikeusviranomainen tarkastaa, että arvopaperimarkkinaviranomaisen päätös on pätevä ja että suunnitellut pakkokeinot eivät ole tutkimusten kohteeseen nähden mielivaltaisia eivätkä liiallisia. Tarkastaessaan pakkokeinojen oikeasuhteisuutta kansallinen oikeusviranomainen voi pyytää arvopaperimarkkinaviranomaiselta yksityiskohtaisia selvityksiä. Tällainen yksityiskohtaisia selvityksiä koskeva pyyntö voi erityisesti liittyä niihin perusteisiin, joilla arvopaperimarkkinaviranomainen epäilee tämän asetuksen rikkomista, samoin kuin epäillyn rikkomisen vakavuuteen ja pakkokeinojen kohteena olevan henkilön osallistumisen luonteeseen. Kansallinen oikeusviranomainen ei kuitenkaan saa tarkastella uudelleen tutkimuksen tarpeellisuutta eikä vaatia, että sille toimitetaan arvopaperimarkkinaviranomaisen asiakirja-aineistossa olevia tietoja. Arvopaperimarkkinaviranomaisen päätöksen laillisuutta voi tarkastella uudelleen ainoastaan Euroopan unionin tuomioistuin asetuksessa (EU) N:o 1095/2010 säädetyn menettelyn mukaisesti.
64 artikla
Menettelysäännöt valvontatoimenpiteiden toteuttamiseksi ja sakkojen määräämiseksi
1. Jos arvopaperimarkkinaviranomainen tämän asetuksen mukaisia tehtäviä hoitaessaan havaitsee vakavia viitteitä sellaisten tosiseikkojen mahdollisesta olemassaolosta, jotka saattavat muodostaa yhden tai useamman liitteessä I luetelluista rikkomisista, arvopaperimarkkinaviranomaisen on nimettävä arvopaperimarkkinaviranomaisen sisältä riippumaton tutkiva virkamies asiaa tutkimaan. Nimetty virkamies ei saa olla tai ole saanut olla suoraan tai välillisesti osallisena kyseisen kauppatietorekisterin valvonnassa tai rekisteröintimenettelyssä, ja hänen on tehtäviään suorittaessaan oltava arvopaperimarkkinaviranomaisesta riippumaton.
2. Tutkiva virkamies tutkii väitetyt rikkomiset ottaen huomioon tutkimusten kohteena olevien henkilöiden esittämät huomiot ja esittää havainnoistaan täydellisen asiakirja-aineiston arvopaperimarkkinaviranomaiselle.
Tutkiva virkamies voi tehtäviensä hoitamiseksi käyttää valtuutta pyytää tietoja 61 artiklan mukaisesti sekä valtuutta suorittaa tutkimuksia ja paikalla tehtäviä tarkastuksia 62 ja 63 artiklan mukaisesti. Näitä valtuuksia käyttäessään tutkivan virkamiehen on noudatettava 60 artiklaa.
Tutkivalla virkamiehellä on tehtäviään hoitaessaan oikeus tutustua kaikkiin arvopaperimarkkinaviranomaisen valvontatoimiensa puitteissa keräämiin asiakirjoihin ja tietoihin.
3. Saatettuaan tutkimuksensa päätökseen ja ennen havainnot sisältävän asiakirja-aineiston toimittamista arvopaperimarkkinaviranomaiselle tutkiva virkamies antaa tutkimusten kohteena olleille henkilöille tilaisuuden tulla kuulluiksi tutkimuksen kohteena olevista asioista. Tutkiva virkamies perustaa havaintonsa yksinomaan tosiseikkoihin, joista asianomaiset henkilöt ovat voineet esittää huomautuksensa.
Tämän artiklan mukaisten tutkimusten aikana on täysimääräisesti kunnioitettava asianomaisten henkilöiden puolustautumisoikeuksia.
4. Toimittaessaan havainnot sisältävän asiakirja-aineiston arvopaperimarkkinaviranomaiselle tutkiva virkamies ilmoittaa tästä tutkimusten kohteena oleville henkilöille. Tutkimusten kohteena olevilla henkilöillä on oikeus tutustua asiakirja-aineistoon, jollei muiden henkilöiden liikesalaisuuksien suojelemiseen liittyvistä oikeutetuista eduista muuta johdu. Oikeus tutustua asiakirja-aineistoon ei ulotu kolmansia osapuolia koskeviin luottamuksellisiin tietoihin.
5. Tutkivan virkamiehen havainnot sisältävän asiakirja-aineiston perusteella ja kuultuaan 67 artiklan mukaisesti tutkimusten kohteena olevia henkilöitä, jos nämä ovat sitä pyytäneet, arvopaperimarkkinaviranomainen päättää, ovatko tutkimusten kohteena olevat henkilöt syyllistyneet yhteen tai useampaan liitteessä I lueteltuun rikkomiseen, ja jos ovat, toteuttaa valvontatoimenpiteen 73 artiklan mukaisesti ja määrää sakon 65 artiklan mukaisesti.
6. Tutkiva virkamies ei osallistu asian käsittelyyn arvopaperimarkkinaviranomaisessa eikä puutu muullakaan tavalla arvopaperimarkkinaviranomaisen päätöksentekoprosessiin.
7. Komissio antaa lisää menettelysääntöjä sakkojen tai uhkasakkojen määräämistä koskevan oikeuden käytöstä, mukaan luettuina puolustautumisoikeuksia koskevat säännökset, ajalliset säännökset ja sakkojen tai uhkasakkojen perimistä koskevat säännökset, sekä antaa yksityiskohtaiset säännöt seuraamusten määräämisen ja täytäntöönpanon vanhentumisajoista.
Ensimmäisessä alakohdassa tarkoitetut säännöt hyväksytään delegoiduilla säädöksillä 82 artiklan mukaisesti.
8. Arvopaperimarkkinaviranomainen antaa asian asianomaisten kansallisten viranomaisten käsiteltäväksi syytetoimia varten, jos se tämän asetuksen mukaisia tehtäviä hoitaessaan havaitsee vakavia viitteitä sellaisten tosiseikkojen mahdollisesta olemassaolosta, jotka saattavat täyttää rikoksen tunnusmerkistön. Lisäksi arvopaperimarkkinaviranomainen pidättäytyy määräämästä sakkoja tai uhkasakkoja tapauksissa, joissa aiempi samanlaisen tosiseikan tai olennaisilta osiltaan samanlaisten tosiseikkojen perusteella annettu vapauttava tai langettava päätös on tullut lainvoimaiseksi kansallisen oikeuden mukaisen rikosoikeudellisen menettelyn seurauksena.
65 artikla
Sakot
1. Jos arvopaperimarkkinaviranomainen toteaa 64 artiklan 5 kohdan mukaisesti, että kauppatietorekisteri on tahallisesti tai tuottamuksellisesti syyllistynyt johonkin liitteessä I lueteltuun rikkomiseen, se tekee päätöksen tämän artiklan 2 kohdan mukaisen sakon määräämisestä.
Kauppatietorekisterin suorittama rikkominen katsotaan tahallisesti tehdyksi, jos arvopaperimarkkinaviranomainen havaitsee objektiivisia tekijöitä, jotka osoittavat, että kauppatietorekisteri tai sen ylin johto toimi tarkoituksellisesti rikkomisen tehdessään.
2. Edellä 1 kohdassa tarkoitettujen sakkojen perusmäärät määritetään seuraavasti:
a)
liitteessä I olevan I jakson c alakohdassa, liitteessä I olevan II jakson c-g alakohdassa sekä liitteessä I olevan III jakson a ja b alakohdassa tarkoitettujen rikkomisten osalta sakkojen määrät ovat vähintään 10 000 euroa ja enintään 20 000 euroa;
b)
liitteessä I olevan I jakson a, b ja d-h alakohdassa ja liitteessä I olevan II jakson a, b ja h alakohdassa tarkoitettujen rikkomisten osalta sakkojen määrät ovat vähintään 5 000 euroa ja enintään 10 000 euroa.
Päättäessään, onko sakkojen perusmäärän oltava ensimmäisessä alakohdassa vahvistettujen rajojen ala-, keski- vai yläkohdassa, arvopaperimarkkinaviranomainen ottaa huomioon kyseisen kauppatietorekisterin edellisen tilikauden liikevaihdon. Perusmäärän on oltava rajan alakohdassa niiden kauppatietorekisterien osalta, joiden vuotuinen liikevaihto on alle miljoona euroa, rajan keskikohdassa niiden kauppatietorekisterien osalta, joiden liikevaihto on 1-5 miljoonaa euroa, ja rajan yläkohdassa niiden kauppatietorekisterien osalta, joiden vuotuinen liikevaihto on yli 5 miljoonaa euroa.
3. Edellä 2 kohdassa vahvistettuja perusmääriä mukautetaan tarvittaessa ottamalla huomioon raskauttavat tai lieventävät tekijät liitteessä II vahvistettujen asianmukaisten kertoimien mukaisesti.
Asianmukaisia raskauttavia kertoimia sovelletaan perusmäärään yksi kerrallaan. Jos sovelletaan useampaa kuin yhtä raskauttavaa kerrointa, perusmäärän ja kunkin yksittäisen raskauttavan kertoimen soveltamisesta saadun määrän välinen erotus lisätään perusmäärään.
Asianmukaisia lieventäviä kertoimia sovelletaan perusmäärään yksi kerrallaan. Jos sovelletaan useampaa kuin yhtä lieventävää kerrointa, perusmäärän ja kunkin yksittäisen lieventävän kertoimen soveltamisesta saadun määrän välinen erotus vähennetään perusmäärästä.
4. Sen estämättä, mitä 2 ja 3 kohdassa säädetään, sakon määrä saa olla enintään 20 prosenttia kyseisen kauppatietorekisterin edellisen tilikauden liikevaihdosta, mutta jos kauppatietorekisteri on suoraan tai välillisesti hyötynyt rikkomisesta taloudellisesti, sakon määrän on oltava vähintään yhtä suuri kuin kyseinen hyöty.
Jos kauppatietorekisterin teko tai laiminlyönti muodostaa useamman kuin yhden liitteessä I luetelluista rikkomisista, sovelletaan ainoastaan 2 ja 3 kohdan mukaisesti laskettua korkeampaa ja yhteen näistä rikkomisista liittyvää sakkoa.
66 artikla
Uhkasakot
1. Arvopaperimarkkinaviranomainen määrää päätöksellä uhkasakkoja pakottaakseen
a)
kauppatietorekisterin lopettamaan rikkomisen 73 artiklan 1 kohdan a alakohdan nojalla tehdyn päätöksen mukaisesti; tai
b)
61 artiklan 1 kohdassa tarkoitetun henkilön
i)
antamaan täydellisinä tiedot, joita on pyydetty 61 artiklan nojalla tehdyllä päätöksellä;
ii)
suostumaan tutkimukseen ja erityisesti toimittamaan täydelliset asiakirjat, tiedot, menettelyt tai muun pyydetyn aineiston ja täydentämään ja oikaisemaan muita tietoja, jotka on toimitettu 62 artiklan nojalla tehdyllä päätöksellä käynnistetyssä tutkimuksessa; tai
iii)
suostumaan 63 artiklan nojalla tehdyllä päätöksellä määrättyyn paikalla tehtävään tarkastukseen.
2. Uhkasakkojen on oltava tehokkaita ja oikeasuhteisia. Uhkasakkojen määrä määrätään kutakin viivästyspäivää kohden.
3. Sen estämättä, mitä 2 kohdassa säädetään, uhkasakkojen määrä on 3 prosenttia edeltävän tilikauden keskimääräisestä päivävaihdosta tai, luonnollisten henkilöiden ollessa kyseessä, 2 prosenttia edellisen kalenterivuoden keskimääräisestä päivätulosta. Se on laskettava uhkasakon määräämisestä tehdyssä päätöksessä määrätystä päivästä alkaen.
4. Uhkasakko määrätään enintään kuuden kuukauden ajaksi arvopaperimarkkinaviranomaisen päätöksen tiedoksi antamisesta. Tämän ajanjakson päätyttyä arvopaperimarkkinaviranomainen tarkastelee toimenpidettä uudelleen.
67 artikla
Asianosaisten kuuleminen
1. Ennen 65 ja 66 artiklan mukaisen sakkoa tai uhkasakkoa koskevan päätöksen antamista arvopaperimarkkinaviranomainen antaa henkilöille, joita menettely koskee, tilaisuuden esittää huomautuksensa arvopaperimarkkinaviranomaisen toteamista seikoista. Arvopaperimarkkinaviranomainen perustaa päätöksensä ainoastaan niihin todettuihin seikkoihin, joista ne henkilöt, joita menettely koskee, ovat voineet esittää huomautuksensa.
2. Menettelyissä on kunnioitettava täysin niiden henkilöiden puolustautumisoikeuksia, joita menettely koskee. Heillä on oikeus tutustua arvopaperimarkkinaviranomaisen asiakirja-aineistoon, jollei muiden henkilöiden liikesalaisuuksien suojelemiseen liittyvistä oikeutetuista eduista muuta johdu. Oikeus tutustua asiakirja-aineistoon ei ulotu luottamuksellisiin tietoihin eikä arvopaperimarkkinaviranomaisen sisäisiin valmisteleviin asiakirjoihin.
68 artikla
Sakkojen ja uhkasakkojen julkistaminen, luonne, täytäntöönpano ja kohdentaminen
1. Arvopaperimarkkinaviranomainen julkistaa jokaisen sakon ja uhkasakon, joka on määrätty 65 ja 66 artiklan mukaisesti, paitsi jos julkistaminen vaarantaisi vakavasti finanssimarkkinat tai aiheuttaisi kohtuutonta haittaa asianosaisille. Tällainen julkistaminen ei saa sisältää asetuksessa (EY) N:o 45/2001 tarkoitettuja henkilötietoja.
2. Edellä olevan 65 ja 66 artiklan mukaisesti määrätyt sakot ja uhkasakot ovat luonteeltaan hallinnollisia.
3. Jos arvopaperimarkkinaviranomainen päättää olla määräämättä sakkoja tai uhkasakkoja, se ilmoittaa asiasta Euroopan parlamentille, neuvostolle, komissiolle ja asianomaisen jäsenvaltion toimivaltaisille viranomaisille sekä esittää päätöksensä syyt.
4. Edellä olevan 65 ja 66 artiklan mukaisesti määrätyt sakot ja uhkasakot ovat täytäntöönpanokelpoisia.
Täytäntöönpanoon sovelletaan sen valtion säännöksiä lainkäytöstä riita-asioissa, jonka alueella täytäntöönpano tapahtuu. Täytäntöönpanomääräyksen antaa, tutkimatta muuta kuin täytäntöönpanoasiakirjan oikeaperäisyyden, viranomainen, jonka kunkin jäsenvaltion hallitus määrää tähän tehtävään ja josta se ilmoittaa arvopaperimarkkinaviranomaiselle ja Euroopan unionin tuomioistuimelle.
Kun nämä muodollisuudet on hakijan vaatimuksesta täytetty, tämä voi hakea täytäntöönpanoa kansallisen oikeuden mukaisesti saattamalla asian suoraan toimivaltaisen elimen käsiteltäväksi.
Täytäntöönpanoa voidaan lykätä vain Euroopan unionin tuomioistuimen päätöksellä. Asianomaisen jäsenvaltion tuomioistuinten toimivaltaan kuuluu kuitenkin tutkia, onko päätös pantu täytäntöön virheellisesti.
5. Sakkojen ja uhkasakkojen määrät kohdennetaan Euroopan unionin yleiseen talousarvioon.
69 artikla
Muutoksen hakeminen Euroopan unionin tuomioistuimelta
Euroopan unionin tuomioistuimella on täysi harkintavalta tutkiessaan valitukset päätöksistä, joilla arvopaperimarkkinaviranomainen on määrännyt sakon tai uhkasakon. Se voi kumota sakon tai uhkasakon tai alentaa tai korottaa sitä.
70 artikla
Liitteen II muuttaminen
Finanssimarkkinoiden kehityksen huomioon ottamiseksi siirretään komissiolle valta antaa 82 artiklan mukaisesti delegoituja säädöksiä, jotka koskevat toimenpiteitä liitteen II muuttamiseksi.
71 artikla
Rekisteröinnin peruuttaminen
1. Rajoittamatta 73 artiklan soveltamista arvopaperimarkkinaviranomaisen on peruutettava kauppatietorekisterin rekisteröinti, jos kauppatietorekisteri
a)
nimenomaisesti luopuu rekisteröinnistä tai ei ole tarjonnut palveluja kuuden edellisen kuukauden aikana;
b)
on saanut rekisteröinnin virheellisten tietojen perusteella tai millä tahansa muilla epärehellisillä keinoilla;
c)
ei enää täytä rekisteröintinsä edellytyksiä.
2. Arvopaperimarkkinaviranomaisen on viipymättä ilmoitettava asianomaiselle 57 artiklan 1 kohdassa tarkoitetulle toimivaltaiselle viranomaiselle päätöksestään peruuttaa kauppatietorekisterin rekisteröinti.
3. Jos sellaisen jäsenvaltion toimivaltainen viranomainen, jossa kauppatietorekisteri tarjoaa palvelujaan ja harjoittaa toimintaansa, katsoo, että jokin 1 kohdassa tarkoitetuista edellytyksistä on täyttynyt, se voi pyytää arvopaperimarkkinaviranomaista tutkimaan, täyttyvätkö kyseisen kauppatietorekisterin rekisteröinnin peruuttamista koskevat edellytykset. Jos arvopaperimarkkinaviranomainen päättää olla peruuttamatta kyseisen kauppatietorekisterin rekisteröintiä, sen on perusteltava päätöksensä kaikilta osin.
4. Edellä 3 kohdassa tarkoitettu toimivaltainen viranomainen on 22 artiklan mukaisesti nimetty viranomainen.
72 artikla
Valvontamaksut
1. Arvopaperimarkkinaviranomainen veloittaa kauppatietorekistereiltä maksut tämän asetuksen mukaisesti ja 3 kohdan nojalla annettujen delegoitujen säädösten mukaisesti. Maksuilla on katettava kokonaan kauppatietorekisterien rekisteröinnistä ja valvonnasta arvopaperimarkkinaviranomaiselle aiheutuvat menot sekä korvattava mahdolliset kustannukset, joita toimivaltaisille viranomaisille voi aiheutua tämän asetuksen mukaisten tehtävien hoitamisesta, erityisesti 74 artiklan mukaisesta tehtävien siirtämisestä.
2. Kauppatietorekisteriltä veloitettavan maksun määrän on katettava kaikki hallinnolliset kustannukset, joita arvopaperimarkkinaviranomaiselle aiheutuu sen rekisteröinti- ja valvontatoimista, ja sen on oltava oikeassa suhteessa kyseisen kauppatietorekisterin liikevaihtoon.
3. Komissio antaa 82 artiklan mukaisesti delegoidun säädöksen, jolla se määrittelee tarkemmin maksujen lajin, maksujen kohteet, maksujen määrän ja maksutavan.
73 artikla
Arvopaperimarkkinaviranomaisen valvontatoimenpiteet
1. Jos arvopaperimarkkinaviranomainen toteaa 64 artiklan 5 kohdan mukaisesti, että kauppatietorekisteri on syyllistynyt johonkin liitteessä I lueteltuun rikkomiseen, se tekee yhden tai useamman seuraavista päätöksistä:
a)
vaatii kauppatietorekisteriä lopettamaan rikkomisen;
b)
määrää sakkoja 65 artiklan mukaisesti;
c)
antaa julkisia ilmoituksia;
d)
viimeisenä keinona peruuttaa kauppatietorekisterin rekisteröinnin.
2. Arvopaperimarkkinaviranomainen ottaa 1 kohdassa tarkoitettuja päätöksiä tehdessään huomioon rikkomisen luonteen ja vakavuuden seuraavien perusteiden osalta:
a)
rikkomisen kesto ja toistuvuus;
b)
onko rikkominen paljastanut vakavia tai järjestelmään liittyviä heikkouksia yrityksen menettelyissä tai hallintojärjestelmissä tai sisäisessä valvonnassa;
c)
onko rikkominen aiheuttanut rahoitusrikoksen tai helpottanut sitä tai muuten vaikuttanut siihen;
d)
onko rikkominen tapahtunut tahallisesti vai tuottamuksellisesti.
3. Arvopaperimarkkinaviranomaisen on annettava kaikki 1 kohdan mukaisesti tehdyt päätökset viipymättä tiedoksi asianomaiselle kauppatietorekisterille sekä ilmoitettava niistä jäsenvaltioiden toimivaltaisille viranomaisille ja komissiolle. Sen on julkaistava kaikki tällaiset päätökset verkkosivustollaan kymmenen työpäivän kuluessa päätöksen tekopäivästä.
Arvopaperimarkkinaviranomaisen julkistaessa päätöksensä ensimmäisen alakohdan mukaisesti sen on myös julkisesti ilmoitettava asianomaisen kauppatietorekisterin oikeudesta valittaa päätöksestä ja tapauksen mukaan siitä, että tuollainen valitus on tehty, mainiten samalla, että kyseisellä valituksella ei ole lykkäävää vaikutusta, sekä arvopaperimarkkinaviranomaisen valituslautakunnan mahdollisuudesta keskeyttää riitautetun päätöksen soveltaminen asetuksen (EU) N:o 1095/2010 60 artiklan 3 kohdan mukaisesti.
74 artikla
Tehtävien siirtäminen arvopaperimarkkinaviranomaiselta toimivaltaisille viranomaisille
1. Jos valvontatehtävän asianmukainen suorittaminen sitä edellyttää, arvopaperimarkkinaviranomainen voi siirtää määrättyjä valvontatehtäviä jäsenvaltion toimivaltaiselle viranomaiselle asetuksen (EU) N:o 1095/2010 16 artiklan nojalla antamiensa ohjeiden mukaisesti. Kyseisiin määrättyihin valvontatehtäviin voi erityisesti kuulua valtuus esittää 61 artiklan mukaisia tietojensaantipyyntöjä sekä suorittaa 62 artiklan ja 63 artiklan 6 kohdan mukaisia tutkimuksia ja paikalla tehtäviä tarkastuksia.
2. Arvopaperimarkkinaviranomainen kuulee asianomaista toimivaltaista viranomaista ennen tehtävän siirtämistä. Tällainen kuuleminen koskee
a)
siirrettävän tehtävän laajuutta;
b)
tehtävän suorittamisen aikataulua; ja
c)
tarvittavien tietojen toimittamista arvopaperimarkkinaviranomaisen toimesta ja arvopaperimarkkinaviranomaiselle.
3. Komission 72 artiklan 3 kohdan nojalla antaman maksuja koskevan asetuksen mukaisesti arvopaperimarkkinaviranomainen korvaa siirrettyjen tehtävien hoitamisesta toimivaltaiselle viranomaiselle aiheutuneet kustannukset.
4. Arvopaperimarkkinaviranomainen tarkastelee 1 kohdassa tarkoitettua päätöstä uudelleen asianmukaisin väliajoin. Tehtävien siirtäminen voidaan peruuttaa milloin tahansa.
5. Tehtävien siirtäminen ei vaikuta arvopaperimarkkinaviranomaisen vastuuseen eikä rajoita arvopaperimarkkinaviranomaisen mahdollisuutta johtaa ja valvoa siirrettyä tehtävää. Tämän asetuksen mukaisia valvontatehtäviä, rekisteröintipäätökset, lopulliset arvioinnit ja rikkomisten seurantaa koskevat päätökset mukaan luettuina, ei saa siirtää.
2 LUKU
Suhteet kolmansiin maihin
75 artikla
Vastaavuus ja kansainväliset sopimukset
1. Komissio voi antaa täytäntöönpanosäädöksen, jossa todetaan, että kolmannen maan oikeudellisilla järjestelyillä ja valvontajärjestelyillä on varmistettu, että
a)
kyseisessä kolmannessa maassa toimiluvan saaneet kauppatietorekisterit noudattavat oikeudellisesti sitovia vaatimuksia, jotka vastaavat tässä asetuksessa säädettyjä vaatimuksia;
b)
kauppatietorekisterit ovat jatkuvasti tehokkaan valvonnan ja täytäntöönpanotoimien alaisia kyseisessä kolmannessa maassa; ja
c)
salassapitovelvollisuutta koskevat takeet ovat olemassa, mikä koskee myös niiden liikesalaisuuksien suojaa, jotka viranomaiset jakavat kolmansien osapuolten kanssa, ja nämä takeet vastaavat vähintään tässä asetuksessa vaadittua tasoa.
Tämä täytäntöönpanosäädös hyväksytään 86 artiklan 2 kohdassa tarkoitettua tarkastelumenettelyä noudattaen.
2. Komissio antaa tarvittaessa ja joka tapauksessa hyväksyttyään 1 kohdassa tarkoitetun täytäntöönpanosäädöksen neuvostolle suosituksia sellaisten kansainvälisten sopimusten neuvottelemisesta asiaankuuluvan kolmannen maan kanssa, jotka koskevat molemminpuolista oikeutta tutustua kyseiseen kolmanteen maahan sijoittautuneissa kauppatietorekistereissä oleviin johdannaissopimuksia koskeviin tietoihin ja näiden tietojen vaihtoa siten, että varmistetaan, että kaikki unionin viranomaisten, myös arvopaperimarkkinaviranomaisen, tehtäviensä hoitamiseen tarvitsemat tiedot ovat välittömästi ja jatkuvasti niiden saatavilla.
3. Edellä 2 kohdassa tarkoitettujen sopimusten tekemisen jälkeen ja niiden mukaisesti arvopaperimarkkinaviranomaisen on vahvistettava järjestelyt, joita sovelletaan yhteistyöhön asianomaisten kolmansien maiden toimivaltaisten viranomaisten kanssa. Järjestelyissä on määritettävä tarkemmin ainakin
a)
mekanismi, jolla tietoja vaihdetaan yhtäältä arvopaperimarkkinaviranomaisen ja tämän asetuksen mukaisia tehtäviä hoitavien unionin muiden viranomaisten sekä toisaalta asianomaisten kolmansien maiden toimivaltaisten viranomaisten välillä; ja
b)
valvontatoiminnan koordinointia koskevat menettelyt.
4. Arvopaperimarkkinaviranomaisen on sovellettava asetusta (EY) N:o 45/2001, kun on kyse henkilötietojen luovuttamisesta kolmanteen maahan.
76 artikla
Yhteistyöjärjestelyt
Sellaisten kolmansien maiden asianomaiset viranomaiset, joiden lainkäyttöalueelle ei ole sijoittautunut kauppatietorekisteriä, voivat ottaa yhteyden arvopaperimarkkinaviranomaiseen vahvistaakseen yhteistyöjärjestelyt tietojen saamiseksi unionin kauppatietorekistereissä olevista johdannaissopimuksista.
Arvopaperimarkkinaviranomainen voi vahvistaa näiden asianomaisten viranomaisten kanssa yhteistyöjärjestelyt, jotka koskevat sellaisten tietojen saamista unionin kauppatietorekistereissä olevista johdannaissopimuksista, joita nämä viranomaiset tarvitsevat täyttääkseen velvollisuutensa ja toimeksiantonsa, edellyttäen, että salassapitovelvollisuutta koskevat takeet ovat olemassa, mihin kuuluu myös se, että viranomaiset suojaavat liikesalaisuudet, jotka ne jakavat kolmansien osapuolten kanssa.
77 artikla
Kauppatietorekisterien tunnustaminen
1. Kolmanteen maahan sijoittautunut kauppatietorekisteri voi tarjota palveluja ja suorittaa toimintoja unioniin sijoittautuneille yhteisöille 9 artiklan soveltamiseksi vasta sen jälkeen, kun arvopaperimarkkinaviranomainen on tunnustanut sen 2 kohdan mukaisesti.
2. Edellä 1 kohdassa tarkoitetun kauppatietorekisterin on toimitettava arvopaperimarkkinaviranomaiselle tunnustamista koskeva hakemus kaikkine tarvittavine tietoineen, mukaan lukien vähintään tiedot, joita tarvitaan sen tarkistamiseen, että kauppatietorekisteri on saanut toimiluvan ja että sitä valvotaan tehokkaasti sellaisessa kolmannessa maassa,
a)
jonka osalta komissio on tunnustanut 75 artiklan 1 kohdan mukaisella täytäntöönpanosäädöksellä, että maalla on vastaava ja täytäntöönpanokelpoinen sääntely- ja valvontakehys;
b)
joka on tehnyt unionin kanssa 75 artiklan 2 kohdan mukaisen kansainvälisen sopimuksen; ja
c)
joka on toteuttanut 75 artiklan 3 kohdan mukaiset yhteistyöjärjestelyt, joilla varmistetaan, että kaikki tarvittavat tiedot ovat välittömästi ja jatkuvasti unionin viranomaisten, myös arvopaperimarkkinaviranomaisen, saatavilla.
Arvopaperimarkkinaviranomainen arvioi 30 työpäivän kuluessa hakemuksen vastaanottamisesta, sisältääkö se kaikki tarvittavat tiedot. Jos hakemus ei ole täydellinen, arvopaperimarkkinaviranomaisen on asetettava määräaika, johon mennessä tunnustamista hakevan kauppatietorekisterin on toimitettava lisätietoja.
Arvopaperimarkkinaviranomaisen on annettava tunnustamista hakevalle kauppatietorekisterille 180 työpäivän kuluessa täydellisen hakemuksen jättämisestä perusteltu kirjallinen ilmoitus siitä, onko tunnustaminen myönnetty vai evätty.
Arvopaperimarkkinaviranomaisen on julkaistava verkkosivustollaan luettelo tämän asetuksen mukaisesti tunnustetuista kauppatietorekistereistä.
VII OSASTO
KAUPPATIETOREKISTEREITÄ KOSKEVAT VAATIMUKSET
78 artikla
Yleiset vaatimukset
1. Kauppatietorekisterillä on oltava vahvat päätöksenteko-, ohjaus- ja valvontajärjestelyt, joihin sisältyvät selkeä organisaatiorakenne, jossa vastuualueet on määritelty yksityiskohtaisesti, avoimesti ja kattavasti, sekä riittävät sisäisen valvonnan menetelmät, mukaan luettuina luotettavat hallinto- ja laskentamenetelmät, joilla estetään kaikenlainen luottamuksellisten tietojen ilmaiseminen.
2. Kauppatietorekisterin on pidettävä yllä ja käytettävä tehokkaita kirjallisia organisaatio- ja hallintojärjestelyjä havaitakseen ja käsitelläkseen mahdollisia eturistiriitoja, jotka koskevat sen johtoa, työntekijöitä tai muita heihin merkittävän sidonnaisuuden vuoksi suoraan tai välillisesti yhteydessä olevia henkilöitä.
3. Kauppatietorekisterin on omaksuttava asianmukaiset toimintatavat ja menettelyt, jotka riittävät varmistamaan, että kyseinen kauppatietorekisteri, mukaan lukien sen johto ja työntekijät, noudattavat kaikkia tämän asetuksen säännöksiä.
4. Kauppatietorekisterin on pidettävä yllä ja käytettävä asianmukaista organisaatiorakennetta, jolla varmistetaan sen palvelujen tarjoamisen ja toiminnan harjoittamisen jatkuvuus ja säännönmukaisuus. Sen on käytettävä tarkoituksenmukaisia ja oikeasuhteisia järjestelmiä, voimavaroja ja menettelyjä.
5. Jos kauppatietorekisteri tarjoaa oheispalveluja, esimerkiksi kauppojen vahvistamista, kauppojen täsmäytystä, luottovastuutapahtumapalvelua taikka salkkujen täsmäytys- tai tiivistämispalveluja, kauppatietorekisterin on säilytettävä kyseiset oheispalvelut operatiivisesti erillään kauppatietorekisterin keskitetystä, johdannaisia koskevien tietojen keruu- ja ylläpitotehtävästä.
6. Kauppatietorekisterin ylimmän johdon ja sen hallituksen jäsenten on oltava riittävän hyvämaineisia ja kokeneita kyseisen kauppatietorekisterin järkevän ja vakaan hoidon varmistamiseksi.
7. Kauppatietorekisterin vaatimusten, jotka koskevat 9 artiklassa vahvistetun ilmoitusvelvollisuuden piiriin kuuluvien yritysten pääsyä kyseiseen rekisteriin, on oltava objektiiviset, syrjimättömät ja julkiset. Kauppatietorekisterin on annettava palveluntarjoajille syrjimätön pääsy kauppatietorekisterissä oleviin tietoihin sillä edellytyksellä, että asianomaiset vastapuolet ovat antaneet suostumuksensa. Pääsyä rajoittavat vaatimukset sallitaan ainoastaan, jos niillä pyritään hallitsemaan kauppatietorekisterin ylläpitämiin tietoihin kohdistuvaa riskiä.
8. Kauppatietorekisterin on julkistettava tämän asetuksen mukaisesti tarjottaviin palveluihin liittyvät hinnat ja maksut. Sen on julkistettava jokaisen erikseen suoritettavan palvelun hinnat ja maksut, mukaan luettuina alennukset ja hyvitykset sekä perusteet näiden vähennysten saamiseksi. Sen on annettava raportoivien yhteisöjen päästä käyttämään erityispalveluja erikseen. Kauppatietorekisterin veloittamien hintojen ja maksujen on oltava sidoksissa kustannuksiin.
79 artikla
Toimintavarmuus
1. Kauppatietorekisterin on yksilöitävä toiminnallisen riskin lähteet ja saatettava ne mahdollisimman vähäisiksi kehittämällä asianmukaisia järjestelmiä, tarkastuksia ja menettelyjä. Järjestelmien on oltava luotettavia ja turvallisia, ja niissä on oltava riittävästi kapasiteettia vastanotettujen tietojen käsittelemiseen.
2. Kauppatietorekisterin on otettava käyttöön ja pantava täytäntöön asianmukaiset liiketoiminnan jatkuvuutta koskevat toimintapolitiikka ja palautumissuunnitelma, joiden tavoitteena on varmistaa kauppatietorekisterin toimintojen säilyminen, toiminnan nopea palautuminen ja kauppatietorekisterin velvollisuuksien täyttäminen, sekä ylläpidettävä niitä. Suunnitelmaan on sisällyttävä ainakin varmuuskopiointijärjestelyjen käyttöönotto.
3. Kauppatietorekisterin, jonka rekisteröinti on peruutettu, on varmistettava asianmukainen korvattavuus, mukaan luettuna tietojen siirto muille kauppatietorekistereille ja raportoinnin suuntaaminen uudelleen muille kauppatietorekistereille.
80 artikla
Tietojen turvaaminen ja rekisteröinti
1. Kauppatietorekisterin on varmistettava 9 artiklan mukaisesti vastaanotettujen tietojen luottamuksellisuus, eheys ja suojaaminen.
2. Kauppatietorekisteri voi käyttää tämän asetuksen nojalla saamiaan tietoja kaupallisiin tarkoituksiin vain, jos asianomaiset vastapuolet ovat antaneet suostumuksensa.
3. Kauppatietorekisterin on viipymättä rekisteröitävä 9 artiklan mukaisesti vastaanotetut tiedot ja säilytettävä niitä vähintään kymmenen vuoden ajan asianomaisten sopimusten päättymisen jälkeen. Sen on käytettävä nopeita ja tehokkaita rekisterinpitomenettelyjä rekisteröityjä tietoja koskevien muutosten dokumentoimiseksi.
4. Kauppatietorekisterin on laskettava positiot 9 artiklan mukaisesti ilmoitettujen johdannaissopimusten tietojen perusteella johdannaislajin ja raportoivan yhteisön mukaan.
5. Kauppatietorekisterin on sallittava se, että sopimuspuolet pääsevät kyseistä sopimusta koskeviin tietoihin ja voivat oikaista niitä viipymättä.
6. Kauppatietorekisterin on toteutettava kaikki kohtuulliset toimet estääkseen järjestelmiinsä sisältyvien tietojen väärinkäytön.
Luonnollinen henkilö, jolla on merkittävä sidonnaisuus kauppatietorekisteriin, tai oikeushenkilö, jolla on emo- tai tytäryrityssuhde kauppatietorekisterin kanssa, ei saa käyttää kauppatietorekisterin rekisteröimiä luottamuksellisia tietoja kaupalliseen tarkoitukseen.
81 artikla
Avoimuus ja tietojen saatavuus
1. Kauppatietorekisterin on säännöllisesti ja helposti saavutettavissa olevalla tavalla julkaistava sille ilmoitettujen sopimusten kokonaispositiot johdannaislajeittain.
2. Kauppatietorekisterin on kerättävä ja ylläpidettävä tietoja ja varmistettava, että 3 kohdassa tarkoitetuilla tahoilla on suora ja välitön pääsy kaikkiin niihin johdannaissopimusten tietoihin, joita ne tarvitsevat täyttääkseen velvollisuutensa ja toimeksiantonsa.
3. Kauppatietorekisterin on annettava tarpeelliset tiedot seuraavien tahojen saataville, jotta ne voivat toteuttaa tehtävänsä ja toimeksiantonsa:
a)
arvopaperimarkkinaviranomainen;
b)
järjestelmäriskikomitea;
c)
niitä keskusvastapuolia valvova toimivaltainen viranomainen, joilla on pääsy kauppatietorekisteriin;
d)
ilmoitettavien sopimusten markkinapaikkoja valvova toimivaltainen viranomainen;
e)
EKPJ:n asianomaiset jäsenet;
f)
sellaisen kolmannen maan asianomaiset viranomaiset, joka on tehnyt unionin kanssa 75 artiklassa tarkoitetun kansainvälisen sopimuksen;
g)
julkisista ostotarjouksista 21 päivänä huhtikuuta 2004 annetun Euroopan parlamentin ja neuvoston direktiivin 2004/25/EY (32) 4 artiklan mukaisesti nimitetyt valvontaviranomaiset;
h)
unionin asianomaiset arvopaperi- ja markkinaviranomaiset;
i)
kolmannen maan asianomaiset viranomaiset, jotka ovat tehneet arvopaperimarkkinaviranomaisen kanssa 76 artiklassa tarkoitetun yhteistyöjärjestelyn;
j)
energia-alan sääntelyviranomaisten yhteistyövirasto.
4. Arvopaperimarkkinaviranomaisen on jaettava tiedot muiden asianomaisten unionin viranomaisten kanssa, jotka tarvitsevat niitä tehtäviensä hoitamiseen.
5. Jotta voidaan varmistaa tämän artiklan yhdenmukainen soveltaminen, arvopaperimarkkinaviranomainen laatii EKPJ:n jäseniä kuultuaan luonnoksia teknisiksi sääntelystandardeiksi, joissa yksilöidään tarkemmin 1 ja 3 kohdassa tarkoitettujen tietojen antamistiheys ja yksityiskohdat sekä toimintaa koskevat standardit, joita tarvitaan rekisterien tietojen kokoamiseksi ja vertailemiseksi ja joiden avulla 3 kohdassa tarkoitetuilla tahoilla on pääsy tarvittaviin tietoihin. Näillä teknisten sääntelystandardien luonnoksilla pyritään varmistamaan, että 1 kohdan mukaisesti julkaistujen tietojen nojalla ei ole mahdollista tunnistaa minkään sopimuksen mitään osapuolta.
Arvopaperimarkkinaviranomaisen on toimitettava nämä teknisten sääntelystandardien luonnokset komissiolle viimeistään 30 päivänä syyskuuta 2012.
Siirretään komissiolle valta hyväksyä ensimmäisessä alakohdassa tarkoitetut tekniset sääntelystandardit asetuksen (EU) N:o 1095/2010 10-14 artiklan mukaisesti.
82 artikla
Siirretyn säädösvallan käyttäminen
1. Siirretään komissiolle valta antaa delegoituja säädöksiä tässä artiklassa säädetyin edellytyksin.
2. Siirretään 1 artiklan 6 kohdassa, 64 artiklan 7 kohdassa, 70 artiklassa, 72 artiklan 3 kohdassa ja 85 artiklan 2 kohdassa tarkoitettu valta antaa delegoituja säädöksiä komissiolle määräämättömäksi ajaksi.
3. Komissio pyrkii kuulemaan arvopaperimarkkinaviranomaista ennen delegoidun säädöksen hyväksymistä.
4. Euroopan parlamentti tai neuvosto voi milloin tahansa peruuttaa 1 artiklan 6 kohdassa, 64 artiklan 7 kohdassa, 70 artiklassa, 72 artiklan 3 kohdassa ja 85 artiklan 2 kohdassa tarkoitetun säädösvallan siirron. Peruuttamispäätöksellä lopetetaan tuossa päätöksessä mainittu säädösvallan siirto. Päätös tulee voimaan sitä päivää seuraavana päivänä, jona se julkaistaan Euroopan unionin virallisessa lehdessä, tai jonakin myöhempänä, päätöksessä mainittuna päivänä. Päätös ei vaikuta jo voimassa olevien delegoitujen säädösten pätevyyteen.
5. Heti kun komissio on antanut delegoidun säädöksen, komissio antaa sen tiedoksi yhtäaikaisesti Euroopan parlamentille ja neuvostolle.
6. Edellä olevien 1 artiklan 6 kohdan, 64 artiklan 7 kohdan, 70 artiklan, 72 artiklan 3 kohdan ja 85 artiklan 2 kohdan nojalla annettu delegoitu säädös tulee voimaan ainoastaan, jos Euroopan parlamentti tai neuvosto ei ole kolmen kuukauden kuluessa siitä, kun asianomainen säädös on annettu tiedoksi Euroopan parlamentille ja neuvostolle, ilmaissut vastustavansa sitä tai jos sekä Euroopan parlamentti että neuvosto ovat ennen mainitun määräajan päättymistä ilmoittaneet komissiolle, että ne eivät vastusta säädöstä. Euroopan parlamentin tai neuvoston aloitteesta tätä määräaikaa jatketaan kolmella kuukaudella.
VIII OSASTO
YHTEISET SÄÄNNÖKSET
83 artikla
Salassapitovelvollisuus
1. Salassapitovelvollisuus koskee kaikkia henkilöitä, jotka ovat tai ovat olleet 22 artiklan mukaisesti nimettyjen toimivaltaisten viranomaisten ja 81 artiklan 3 kohdassa tarkoitettujen viranomaisten tai arvopaperimarkkinaviranomaisen palveluksessa taikka toimivaltaisten viranomaisten tai arvopaperimarkkinaviranomaisen valtuutuksella toimivien tilintarkastajien ja asiantuntijoiden palveluksessa. Näiden henkilöiden näissä tehtävissä saamia luottamuksellisia tietoja ei saa ilmaista toiselle henkilölle tai viranomaiselle muutoin kuin tiivistetysti tai kootusti niin, ettei niistä voida tunnistaa yksittäistä keskusvastapuolta, kauppatietorekisteriä tai muuta henkilöä, sanotun kuitenkaan vaikuttamatta tapauksiin, jotka kuuluvat rikos- tai vero-oikeuden tai tämän asetuksen soveltamisalaan.
2. Kun keskusvastapuoli on asetettu konkurssiin tai pakolliseen selvitystilaan, luottamuksellisia tietoja, jotka eivät koske kolmansia osapuolia, voidaan ilmaista siviili- tai kauppaoikeudellisessa menettelyssä, jos se on tarpeen menettelyn toteuttamiseksi.
3. Tämän asetuksen nojalla luottamuksellisia tietoja saavilla toimivaltaisilla viranomaisilla, arvopaperimarkkinaviranomaisella, elimillä sekä muilla luonnollisilla henkilöillä tai oikeushenkilöillä kuin toimivaltaisilla viranomaisilla on oikeus käyttää saamiaan tietoja ainoastaan velvollisuuksiensa hoitamiseen, kun kyseessä ovat toimivaltaiset viranomaiset, ja tässä asetuksessa tarkoitettujen tehtäviensä hoitamiseen tai, kun kyseessä ovat muut viranomaiset, elimet taikka luonnolliset henkilöt tai oikeushenkilöt, sitä tarkoitusta varten, johon kyseisiä tietoja niille toimitettiin ja/tai kyseisten tehtävien hoitoon nimenomaan liittyvän hallinnollisen tai oikeudellisen menettelyn yhteydessä, sanotun kuitenkaan vaikuttamatta tapauksiin, jotka kuuluvat rikos- tai vero-oikeuden soveltamisalaan. Tiedot vastaanottava viranomainen saa kuitenkin käyttää niitä muihinkin ei-kaupallisiin tarkoituksiin arvopaperimarkkinaviranomaisen, toimivaltaisen viranomaisen tai tiedot antavan muun viranomaisen, elimen tai henkilön suostumuksella.
4. Tämän asetuksen nojalla saatuja, vaihdettuja tai toimitettuja luottamuksellisia tietoja koskee 1, 2 ja 3 kohdassa säädetty salassapitovelvollisuus. Nämä ehdot eivät kuitenkaan estä arvopaperimarkkinaviranomaista, toimivaltaisia viranomaisia tai asianomaisia keskuspankkeja vaihtamasta tai toimittamasta tämän asetuksen ja muun sijoituspalveluyrityksiin, luottolaitoksiin, eläkerahastoihin, yhteissijoitusyrityksiin, vaihtoehtoisten sijoitusrahastojen hoitajiin, vakuutus- ja jälleenvakuutusedustajiin, vakuutusyrityksiin, säänneltyihin markkinoihin tai markkinoiden ylläpitäjiin sovellettavan lainsäädännön mukaisia tai muuten tiedot välittäneen toimivaltaisen viranomaisen tai muun viranomaisen tai elimen tai luonnollisen henkilön tai oikeushenkilön suostumuksella annettuja luottamuksellisia tietoja.
5. Edellä oleva 1, 2 ja 3 kohta ei estä toimivaltaisia viranomaisia vaihtamasta tai toimittamasta kansallisen oikeuden mukaisesti luottamuksellisia tietoja, joita ei ole saatu toisen jäsenvaltion toimivaltaiselta viranomaiselta.
84 artikla
Tietojenvaihto
1. Toimivaltaisten viranomaisten, arvopaperimarkkinaviranomaisen ja muiden asianomaisten viranomaisten on viipymättä toimitettava toisilleen tiedot, jotka ovat tarpeen niiden tehtävien hoitamiseksi.
2. Toimivaltaiset viranomaiset, arvopaperimarkkinaviranomainen, muut asianomaiset viranomaiset ja muut elimet taikka luonnolliset henkilöt tai oikeushenkilöt, jotka vastaanottavat luottamuksellisia tietoja hoitaessaan tämän asetuksen mukaisia tehtäviään, saavat käyttää niitä ainoastaan tehtäviensä hoidon yhteydessä.
3. Toimivaltaisten viranomaisten on toimitettava tiedot asianomaisille EKPJ:n jäsenille, jos ne ovat näiden tehtävien hoitamisen kannalta olennaisia.
IX OSASTO
SIIRTYMÄ- JA LOPPUSÄÄNNÖKSET
85 artikla
Kertomukset ja uudelleentarkastelu
1. Komissio tarkastelee uudelleen tätä asetusta ja laatii siitä yleiskertomuksen viimeistään 17 päivänä elokuuta 2015. Komissio antaa kertomuksen ja mahdolliset ehdotuksensa Euroopan parlamentille ja neuvostolle.
Komission on erityisesti
a)
arvioitava yhteistyössä EKPJ:n jäsenten kanssa, tarvitaanko toimenpiteitä, joilla helpotetaan keskusvastapuolten pääsyä keskuspankkien maksuvalmiusjärjestelmiin;
b)
arvioitava koordinoidusti arvopaperimarkkinaviranomaisen ja asianomaisten alojen viranomaisten kanssa finanssialan ulkopuolisten yritysten tekemien OTC-johdannaistransaktioiden merkitystä koko järjestelmän kannalta ja erityisesti tämän asetuksen vaikutuksia OTC-johdannaisten käyttöön finanssialan ulkopuolisissa yrityksissä;
c)
arvioitava kokemusten valossa keskusvastapuolten valvontakehyksen toimintaa, valvontakollegioiden tehokkuus mukaan luettuna, 19 artiklan 3 kohdassa säädettyjä äänestysmenettelyjä ja arvopaperimarkkinaviranomaisen asemaa erityisesti keskusvastapuolten toimilupamenettelyn aikana;
d)
arvioitava yhteistyössä arvopaperimarkkinaviranomaisen ja järjestelmäriskikomitean kanssa vakuusvaatimusten tehokkuutta myötäsyklisyyden vähentämiseksi ja tarvetta määritellä lisää toimintavalmiuksia tällä alalla;
e)
arvioitava yhteistyössä arvopaperimarkkinaviranomaisen kanssa keskusvastapuolten vakuusvaatimuksia ja vakuuksien turvaamista koskevien politiikkojen kehitystä ja niiden mukauttamista käyttäjien erityistoimintoihin ja riskiprofiileihin.
Ensimmäisen alakohdan a alakohdassa tarkoitetussa arvioinnissa on otettava huomioon unionin ja kansainvälisellä tasolla keskuspankkien välillä käynnissä olevan työn tulokset. Arvioinnissa on myös otettava huomioon keskuspankkien riippumattomuus ja niiden oikeus myöntää oman harkintansa mukaan pääsy maksuvalmiusjärjestelmiin, sekä mahdollinen tahaton vaikutus keskusvastapuolten käyttäytymiseen tai sisämarkkinoihin. Siihen mahdollisesti liittyvissä ehdotuksissa ei saa suoraan eikä välillisesti syrjiä mitään jäsenvaltiota tai jäsenvaltioiden ryhmää määrityspalvelujen paikkana.
2. Komissio laatii arvopaperimarkkinaviranomaista ja vakuutus- ja lisäeläkeviranomaista kuultuaan viimeistään 17 päivänä elokuuta 2014 kertomuksen, jossa arvioidaan keskusvastapuolten saavuttamaa edistymistä ja toimia teknisten ratkaisujen kehittämisessä muina kuin käteisvaroina olevien vakuuksien siirtoon vaihtuvina vakuuksina keskusvastapuolille eläkejärjestelmien toimesta sekä mahdollisten toimenpiteiden tarvetta tällaisen ratkaisun löytämiseksi. Jos komissio katsoo, että ei ole ryhdytty tarvittaviin toimiin soveltuvien teknisten ratkaisujen kehittämiseksi ja että johdannaissopimuksille tehtävän keskitetyn määrityksen haitalliset vaikutukset tulevien eläkeläisten eläke-etuuksiin pysyvät muuttumattomina, sillä on valtuudet antaa 82 artiklan mukaisia delegoituja säädöksiä 89 artiklan 1 kohdassa tarkoitetun määräajan jatkamiseksi kerran kahdella vuodella ja kerran yhdellä vuodella.
3. Arvopaperimarkkinaviranomaisen on toimitettava komissiolle kertomukset:
a)
II osaston mukaisen määritysvelvollisuuden soveltamisesta ja erityisesti siitä, että määritysvelvollisuutta ei ole ennen tämän asetuksen voimaantulopäivää tehtyjen OTC-johdannaissopimusten osalta;
b)
5 artiklan 3 kohdan mukaisen yksilöimismenettelyn soveltamisesta;
c)
39 artiklassa säädettyjen erotteluvaatimusten soveltamisesta;
d)
V osaston mukaisten yhteentoimivuusjärjestelyiden soveltamisalan laajentamisesta muiden rahoitusvälinelajien kuin siirtokelpoisten arvopapereiden ja rahamarkkinavälineiden transaktioihin;
e)
keskusvastapuolten pääsystä markkinapaikoille, tiettyjen käytäntöjen vaikutuksista kilpailukykyyn ja vaikutuksesta likviditeetin pirstoutumiseen;
f)
arvopaperimarkkinaviranomaisen henkilöstö- ja resurssitarpeista, jotka johtuvat sen tämän asetuksen mukaisten valtuuksien ja tehtävien hoitamisesta;
g)
jäsenvaltioiden 14 artiklan 5 kohdan nojalla soveltamien lisävaatimusten vaikutuksesta.
Kertomukset on toimitettava komissiolle viimeistään 30 päivänä syyskuuta 2014 1 kohdan tarkoituksia varten. Ne on annettava myös Euroopan parlamentille ja neuvostolle.
4. Pyydettyään järjestelmäriskikomitealta arviointia komissio laatii yhteistyössä jäsenvaltioiden ja arvopaperimarkkinaviranomaisen kanssa vuosikertomuksen, jossa arvioidaan mahdollisia järjestelmäriskejä ja yhteentoimivuusjärjestelyiden kustannusvaikutuksia.
Kertomuksen painopisteinä ovat ainakin tällaisten järjestelyiden määrä ja monimutkaisuus sekä riskienhallintajärjestelmien ja -mallien asianmukaisuus. Komissio antaa kertomuksen ja mahdolliset ehdotuksensa Euroopan parlamentille ja neuvostolle.
Järjestelmäriskikomitean on annettava komissiolle arviointinsa yhteentoimivuusjärjestelyiden mahdollisista järjestelmäriskivaikutuksista.
5. Arvopaperimarkkinaviranomaisen on esitettävä vuosittain Euroopan parlamentille, neuvostolle ja komissiolle kertomus toimivaltaisten viranomaisten määräämistä seuraamuksista, mukaan lukien valvontatoimet, sakot ja uhkasakot.
86 artikla
Komiteamenettely
1. Komissiota avustaa komission päätöksellä 2001/528/EY (33) perustettu Euroopan arvopaperikomitea. Tämä komitea on asetuksessa (EU) N:o 182/2011 tarkoitettu komitea.
2. Kun viitataan tähän kohtaan, sovelletaan asetuksen (EU) N:o 182/2011 5 artiklaa.
87 artikla
Direktiivin 98/26/EY muuttaminen
1) Lisätään direktiivin 98/26/EY 9 artiklan 1 kohtaan alakohta seuraavasti:
”Jos järjestelmän ylläpitäjä on antanut vakuuden toiselle järjestelmän ylläpitäjälle yhteentoimivan järjestelmän puitteissa, vakuuden vastaanottanutta järjestelmän ylläpitäjää koskeva maksukyvyttömyysmenettely ei vaikuta vakuuden antaneen järjestelmän ylläpitäjän oikeuksiin kyseiseen vakuuteen.”
2) Jäsenvaltioiden on hyväksyttävä ja julkaistava 1 kohdan noudattamisen edellyttämät lait, asetukset ja hallinnolliset määräykset viimeistään 17 päivänä elokuuta 2014. Niiden on ilmoitettava tästä komissiolle viipymättä.
Näissä jäsenvaltioiden antamissa säännöksissä on viitattava direktiiviin 98/26/EY tai niihin on liitettävä tällainen viittaus, kun ne virallisesti julkaistaan. Jäsenvaltioiden on säädettävä siitä, miten viittaukset tehdään.
88 artikla
Verkkosivustot
1. Arvopaperimarkkinaviranomaisen on ylläpidettävä verkkosivustoa, jossa annetaan tiedot seuraavista:
a)
5 artiklan mukaisen määritysvelvollisuuden piiriin kuuluvat sopimukset;
b)
4, 5 ja 7-11 artiklan rikkomisesta määrätyt seuraamukset;
c)
unioniin sijoittautuneet keskusvastapuolet, joilla on toimilupa tarjota palveluja tai harjoittaa toimintaa unionissa, sekä palvelut tai toiminta, joita niillä on lupa tarjota tai harjoittaa, mukaan luettuina ne rahoitusvälinelajit, joita toimilupa koskee;
d)
IV ja V osaston säännösten rikkomisesta määrätyt seuraamukset;
e)
keskusvastapuolet, joilla on toimilupa tarjota palveluja tai harjoittaa toimintaa unionissa ja jotka ovat sijoittautuneet kolmanteen maahan, sekä palvelut tai toiminta, joita niillä on lupa tarjota tai harjoittaa, mukaan luettuina ne rahoitusvälinelajit, joita toimilupa koskee;
f)
kauppatietorekisterit, joilla on toimilupa tarjota palveluja tai harjoittaa toimintaa unionissa;
g)
65 ja 66 artiklan mukaisesti määrätyt seuraamukset ja sakot;
h)
6 kohdassa tarkoitettu julkinen rekisteri.
2. Edellä olevan 1 kohdan b, c ja d alakohdan soveltamiseksi toimivaltaisten viranomaisten on ylläpidettävä verkkosivustoja, joilla on oltava linkki arvopaperimarkkinaviranomaisen verkkosivustolle.
3. Kaikkien tässä artiklassa tarkoitettujen verkkosivustojen on oltava yleisesti saatavilla ja ne on päivitettävä säännöllisesti, ja niillä on annettava tietoa selkeässä muodossa.
89 artikla
Siirtymäsäännökset
1. Edellä 4 artiklassa säädettyä määritysvelvollisuutta ei sovelleta kolmena vuotena tämän asetuksen voimaantulosta niihin OTC-johdannaissopimuksiin, jotka objektiivisesti mitattavalla tavalla vähentävät 2 artiklan 10 kohdassa määriteltyjen eläkejärjestelmien vakavaraisuuteen suoraan liittyviä sijoitusriskejä. Siirtymäaikaa sovelletaan myös yhteisöihin, jotka on perustettu korvauksien maksamiseksi eläkejärjestelmien jäsenille maksukyvyttömyystapauksessa.
Näiden yhteisöjen tänä aikana tekemiin OTC-johdannaissopimuksiin, jotka muuten kuuluisivat 4 artiklassa säädetyn määritysvelvollisuuden piiriin, sovelletaan 11 artiklassa säädettyjä vaatimuksia.
2. Edellä 2 artiklan 10 kohdan c ja d alakohdassa tarkoitettujen eläkejärjestelmien osalta tämän artiklan 1 kohdassa tarkoitetun vapautuksen myöntää asianomainen toimivaltainen viranomainen tietyntyyppisille yhteisöille tai tietyntyyppisille järjestelmille. Toimivaltaisen viranomaisen on pyynnön vastaanotettuaan ilmoitettava siitä arvopaperimarkkinaviranomaiselle ja vakuutus- ja lisäeläkeviranomaiselle. Arvopaperimarkkinaviranomaisen on vakuutus- ja lisäeläkeviranomaista kuultuaan annettava 30 kalenteripäivän kuluessa ilmoituksen vastaanottamisesta lausunto, jossa arvioidaan sitä, onko tietyntyyppinen yhteisö tai tietyntyyppinen järjestelmä 2 artiklan 10 kohdan c tai d alakohdan mukainen, ja niitä syitä, joiden takia vapautusta voidaan pitää perusteltuna sen vuoksi, että on vaikeuksia täyttää vaihtuvia vakuuksia koskevat vaatimukset. Toimivaltainen viranomainen myöntää vapautuksen vain siinä tapauksessa, että se on täysin vakuuttunut siitä, että tietyntyyppinen yhteisö tai tietyntyyppinen järjestelmä on 2 artiklan 10 kohdan c tai d alakohdan mukainen ja että niillä on vaikeuksia täyttää vaihtuvia vakuuksia koskevat vaatimukset. Toimivaltainen viranomainen antaa asiassa päätöksen kymmenen työpäivän kuluessa arvopaperimarkkinaviranomaisen lausunnon vastaanottamisesta ottaen lausunnon asianmukaisesti huomioon. Jos toimivaltainen viranomainen ei voi yhtyä arvopaperimarkkinaviranomaisen lausuntoon, sen on perusteltava päätöksensä kaikilta osin ja annettava selitys, jos lausunnosta poiketaan merkittävästi.
Arvopaperimarkkinaviranomainen julkaisee verkkosivustollaan luettelon niistä 2 artiklan 10 kohdan c ja d alakohdassa tarkoitetuista tietyntyyppisistä yhteisöistä ja tietyntyyppisistä järjestelmistä, joille on myönnetty vapautus ensimmäisen alakohdan mukaisesti. Valvonnan johdonmukaisuuden parantamiseksi arvopaperimarkkinaviranomainen suorittaa joka vuosi vertaisarvioinnin luetteloon merkityistä yhteisöistä asetuksen (EU) N:o 1095/2010 30 artiklan mukaisesti.
3. Keskusvastapuolen, joka on saanut sijoittautumisjäsenvaltiossaan määrityspalvelujen tarjoamista koskevan toimiluvan tämän jäsenvaltion kansallisen oikeuden mukaisesti ennen kuin komissio on hyväksynyt kaikki 4, 5, 8-11, 16, 18, 25, 26, 29, 34, 41, 42, 44, 45, 46, 47, 49, 56 ja 81 artiklan mukaiset tekniset sääntelystandardit, on haettava 14 artiklan mukaista toimilupaa tämän asetuksen tarkoituksia varten kuuden kuukauden kuluessa päivästä, jona kaikki 16, 25, 26, 29, 34, 41, 42, 44, 45, 47 ja 49 artiklan mukaiset tekniset sääntelystandardit tulevat voimaan.
Kolmanteen maahan sijoittautunut keskusvastapuoli, joka on tunnustettu määrityspalvelujen tarjoajaksi jäsenvaltiossa tämän jäsenvaltion kansallisen oikeuden mukaisesti ennen kuin komissio on hyväksynyt kaikki 16, 26, 29, 34, 41, 42, 44, 45, 47 ja 49 artiklan mukaiset tekniset sääntelystandardit, on haettava 25 artiklan mukaista tunnustamista tämän asetuksen tarkoituksia varten kuuden kuukauden kuluessa päivästä, jona kaikki 16, 26, 29, 34, 41, 42, 44, 45, 47 ja 49 artiklan mukaiset tekniset sääntelystandardit tulevat voimaan.
4. Kunnes tämän asetuksen mukainen keskusvastapuolen toimilupaa tai tunnustamista koskeva päätös on tehty, keskusvastapuolen toimiluvan myöntämistä ja tunnustamista koskevia vastaavia kansallisia sääntöjä sovelletaan edelleen ja keskusvastapuolen sijoittautumisjäsenvaltion tai sen tunnustaneen jäsenvaltion toimivaltainen viranomainen on edelleen keskusvastapuolen valvoja.
5. Jos toimivaltainen viranomainen on antanut keskusvastapuolelle tietyn johdannaislajin määritystä koskevan toimiluvan jäsenvaltionsa kansallisen oikeuden mukaisesti ennen kuin komissio on hyväksynyt kaikki 16, 26, 29, 34, 41, 42, 45, 47 ja 49 artiklan mukaiset tekniset sääntelystandardit, tämän jäsenvaltion toimivaltaisen viranomaisen on ilmoitettava arvopaperimarkkinaviranomaiselle toimiluvan myöntämisestä kuukauden kuluessa 5 artiklan 1 kohdan mukaisten teknisten sääntelystandardien voimaantulopäivästä.
Jos toimivaltainen viranomainen on tunnustanut kolmanteen maahan sijoittautuneen keskusvastapuolen määrityspalvelujen tarjoajaksi jäsenvaltionsa kansallisen oikeuden mukaisesti ennen kuin komissio on hyväksynyt kaikki 16, 26, 29, 34, 41, 42, 45, 47 ja 49 artiklan mukaiset tekniset sääntelystandardit, tämän jäsenvaltion toimivaltaisen viranomaisen on ilmoitettava arvopaperimarkkinaviranomaiselle tunnustamisesta kuukauden kuluessa 5 artiklan 1 kohdan mukaisten teknisten sääntelystandardien voimaantulopäivästä.
6. Kauppatietorekisterin, joka on sijoittautumisjäsenvaltiossaan saanut toimiluvan tai rekisteröity johdannaisia koskevien tietojen keräämistä ja ylläpitoa varten tämän jäsenvaltion kansallisen oikeuden mukaisesti ennen kuin komissio on hyväksynyt kaikki 9, 56 ja 81 artiklan mukaiset tekniset sääntely- ja täytäntöönpanostandardit, on haettava 55 artiklan mukaista rekisteröintiä kuuden kuukauden kuluessa päivästä, jona nämä tekniset sääntely- ja täytäntöönpanostandardit tulevat voimaan.
Kolmanteen maahan sijoittautunut kauppatietorekisteri, jonka sallitaan keräävän ja ylläpitävän johdannaisia koskevia tietoja jäsenvaltiossa tämän jäsenvaltion kansallisen oikeuden mukaisesti ennen kuin komissio on hyväksynyt kaikki 9, 56 ja 81 artiklan mukaiset tekniset sääntely- ja täytäntöönpanostandardit, on haettava 77 artiklan mukaista tunnustamista kuuden kuukauden kuluessa päivästä, jona nämä tekniset sääntely- ja täytäntöönpanostandardit tulevat voimaan.
7. Kunnes tämän asetuksen mukainen kauppatietorekisterin rekisteröintiä tai tunnustamista koskeva päätös on tehty, kauppatietorekisterien toimiluvan myöntämistä, rekisteröintiä ja tunnustamista koskevia kansallisia sääntöjä sovelletaan edelleen ja kauppatietorekisterin sijoittautumisjäsenvaltion tai sen tunnustaneen jäsenvaltion toimivaltainen viranomainen on edelleen kauppatietorekisterin valvoja.
8. Kauppatietorekisteri, joka on sijoittautumisjäsenvaltiossaan saanut toimiluvan tai rekisteröity johdannaisia koskevien tietojen keräämistä ja ylläpitoa varten tämän jäsenvaltion kansallisen oikeuden mukaisesti ennen kuin komissio on hyväksynyt 56 ja 81 artiklan mukaiset tekniset sääntely- ja täytäntöönpanostandardit, voi huolehtia 9 artiklan mukaisen ilmoitusvelvollisuuden täyttämisestä, kunnes tämän asetuksen mukainen kauppatietorekisterin rekisteröintiä koskeva päätös on tehty.
Kolmanteen maahan sijoittautunut kauppatietorekisteri, jonka sallitaan keräävän ja ylläpitävän johdannaisia koskevia tietoja jäsenvaltion kansallisen oikeuden mukaisesti ennen kuin komissio on hyväksynyt kaikki 56 ja 81 artiklan mukaiset tekniset sääntely- ja täytäntöönpanostandardit, voi huolehtia 9 artiklan mukaisen ilmoitusvelvollisuuden täyttämisestä, kunnes tämän asetuksen mukainen kauppatietorekisterin rekisteröintiä koskeva päätös on tehty.
9. Sen estämättä, mitä 81 artiklan 3 kohdan f alakohdassa säädetään, silloin kun ei ole olemassa 75 artiklassa tarkoitettua kolmannen maan ja unionin välistä kansainvälistä sopimusta, kauppatietorekisteri voi antaa tarpeelliset tiedot tämän kolmannen maan asianomaisten viranomaisten saataville 17 päivään elokuuta 2013 saakka edellyttäen, että se ilmoittaa asiasta arvopaperimarkkinaviranomaiselle.
90 artikla
Arvopaperimarkkinaviranomaisen henkilöstö ja resurssit
Arvopaperimarkkinaviranomainen arvioi 31 päivään joulukuuta 2012 mennessä tämän asetuksen mukaisten valtuuksiensa käyttämisestä ja sen mukaisten tehtäviensä hoitamisesta aiheutuvat henkilöstö- ja resurssitarpeet ja toimittaa kertomuksen Euroopan parlamentille, neuvostolle ja komissiolle.
91 artikla
Voimaantulo
Tämä asetus tulee voimaan kahdentenakymmenentenä päivänä sen jälkeen, kun se on julkaistu Euroopan unionin virallisessa lehdessä.
Tämä asetus on kaikilta osiltaan velvoittava, ja sitä sovelletaan sellaisenaan kaikissa jäsenvaltioissa.
Tehty Strasbourgissa 4 päivänä heinäkuuta 2012.