РЕШЕНИЕ 2011/137/ОВППС НА СЪВЕТА
от 28 февруари 2011 година
относно ограничителни мерки с оглед на положението в Либия
СЪВЕТЪТ НА ЕВРОПЕЙСКИЯ СЪЮЗ,
като взе предвид Договора за Европейския съюз, и по-специално член 29 от него,
като има предвид, че:
(1)
На 23 февруари 2011 г. Европейският съюз изрази дълбоката си загриженост по отношение на развитието на събитията в Либия. ЕС решително осъди насилието и употребата на сила срещу цивилни граждани и изрази дълбоко съжаление по повод на репресиите срещу мирни демонстранти.
(2)
ЕС призова отново незабавно да се прекрати употребата на сила и да се предприемат мерки за удовлетворяване на законните искания на населението.
(3)
На 26 февруари 2011 г. Съветът за сигурност на Организацията на обединените нации („Съветът за сигурност“) прие Резолюция 1970 („Резолюция на Съвета за сигурност на ООН 1970 (2011)“), с която се въвеждат ограничителни мерки срещу Либия и срещу лица и образувания, свързани със сериозни нарушения на правата на човека срещу лица в Либия, включително чрез участие в нападения, в нарушение на международното право, над гражданското население и граждански обекти.
(4)
Предвид сериозната обстановка в Либия, ЕС счита за необходимо да наложи допълнителни ограничителни мерки.
(5)
Освен това са необходими по-нататъшни действия от страна на Съюза за изпълнение на определени мерки,
ПРИЕ НАСТОЯЩОТО РЕШЕНИЕ:
Член 1
1. Забраняват се пряката или непряка продажба, доставка или трансфер за Либия от граждани на държавите-членки или от или през територията на държавите-членки, или чрез използване на съдове, плаващи под тяхно знаме, или чрез техни въздухоплавателни средства, на въоръжение и свързано с него оборудване от всякакъв вид, включително оръжия и боеприпаси, военни транспортни средства и оборудване, полувоенно оборудване и резервни части за тях, включително оборудване, което би могло да се използва за вътрешни репресии, независимо дали посочените са с произход от територията на държавите-членки или не.
2. Забранява се:
а)
предоставянето, пряко или непряко, на техническа помощ, обучение или друг вид подпомагане, в т.ч. предоставяне на наемен военен персонал, свързан с военни действия или с предоставянето, поддръжката или използването на изделия, посочени в параграф 1, за физически или юридически лица, образувания или органи в Либия или за употреба в страната;
б)
предоставянето, пряко или непряко, на финансова помощ, свързана с военни действия или с предоставянето, поддръжката или използването на изделия, посочени в параграф 1, за физически или юридически лица, образувания или органи в Либия или за употреба в страната;
в)
съзнателното и преднамерено участие в дейности, чиято цел или резултат е заобикаляне на забраните, посочени в буква а) или б).
Член 2
1. Член 1 не се прилага по отношение на:
а)
доставката, продажбата или трансфера на несмъртоносно военно оборудване или оборудване, което би могло да се използва за вътрешни репресии, предназначено единствено за хуманитарни цели или за защита;
б)
друг вид доставка, продажба или трансфер на въоръжение и свързани с него материали;
в)
предоставянето на техническа помощ, обучение или друг вид подпомагане, в т.ч. на персонал, свързан с такова оборудване;
г)
предоставянето на финансова помощ, свързана с такова оборудване,
предварително одобрена, когато това е целесъобразно, от комитета, създаден съгласно параграф 24 от Резолюция на Съвета за сигурност на ООН 1970 (2011) („Комитетът“);
2. Член 1 не се прилага по отношение на доставката, продажбата или трансфера на защитни облекла, включително бронебойни жилетки и военни каски, временно изнесени за Либия от персонал на ООН, персонал на Европейския съюз или на неговите държави-членки, от представители на медиите, хуманитарните организации и програмите за развитие, и от свързания с тези дейности персонал, единствено за тяхно лично ползване.
Член 3
Забранява се доставянето от граждани на държавите-членки, или чрез кораби под тяхното знаме или с техни самолети, на изделията, посочени в член 1, параграф 1 от Либия, независимо дали произхождат или не от територията на Либия.
Член 4
1. Държавите-членки правят проверки - съобразно националните си органи и законодателство и съгласно международното право, и по-специално морското право и съответните международни споразумения в областта на гражданското въздухоплаване - на всички товари за и от Либия на територията си, в т.ч. на морските си пристанища и на летищата си, ако имат информация, която дава достатъчно основания да се смята, че товарът съдържа изделия, чиято доставка, продажба, трансфер или износ са забранени по настоящото решение.
2. При разкриване на изделия, чиято доставка, продажба, трансфер или износ са забранени по настоящото решение, държавите-членки ги конфискуват и се разпореждат с тях (чрез унищожаване, неутрализиране, складиране или трансфер с цел разпореждане в държава, различна от държавата на произход или дестинация).
3. Държавите-членки си сътрудничат в съответствие с националните си законодателства при проверките и разпореждането, предприети съгласно параграфи 1 и 2.
4. Самолетите и корабите, транспортиращи товари за и от Либия, подлежат на изискването за предоставяне на допълнителна информация преди пристигане или преди заминаване за всички стоки, внасяни или изнасяни от държава-членка.
Член 5
1. Държавите-членки предприемат необходимите мерки за недопускане на влизане или транзитно преминаване през техните територии на:
а)
лицата, изброени в приложение I към Резолюция на Съвета за сигурност на ООН 1970 (2011), и на лицата, посочени допълнително от Съвета за сигурност или от Комитета в съответствие с параграф 22 от Резолюция на Съвета за сигурност на ООН 1970 (2011), изброени в приложение I;
б)
лицата, невключени в приложение I, които са участници или съучастници в поръчването, контролирането или ръководенето по друг начин на извършването на сериозни нарушения на правата на човека срещу лица в Либия, в т.ч. чрез участие или съучастие в планирането, командването, поръчването или провеждането на нападения, в нарушение на международното право, включително въздушни бомбардировки, върху гражданското население или граждански обекти, или действащи за тях или от тяхно име или под тяхно ръководство, изброени в приложение II.
2. Параграф 1 не задължава държавите-членки да отказват достъп на своите граждани до своята територия.
3. Параграф 1, буква а) не се прилага, когато Комитетът прецени, че
а)
пътуването е оправдано поради хуманитарни нужди, в т.ч. религиозни задължения; или
б)
изключението би допринесло за мира и националното помирение в Либия и за стабилността в региона;
4. Параграф 1, буква а) не се прилага когато:
а)
е необходимо влизане или транзитно преминаване за провеждане на съдебен процес; или
б)
дадена държава реши, като разглежда всеки случай поотделно, че такова влизане или транзитно преминаване е необходимо за напредъка по пътя на мира и стабилността в Либия, и съответната държава-членка уведоми след това Комитета в рамките на 48 часа след вземането на такова решение.
5. Параграф 1, буква б) се прилага, без да се засягат случаите, когато една държава-членка е обвързана със задължение по международното право, по-специално:
а)
в качеството си на държава - домакин на международна междуправителствена организация;
б)
в качеството си на държава - домакин на международна конференция, свикана от ООН или провеждана под нейна егида;
в)
съгласно многостранно споразумение, предоставящо привилегии и имунитети; или
г)
съгласно Договора за помирение от 1929 г. (Латеранските споразумения), сключен между Светия престол (Ватикана) и Италия.
6. Параграф 5 се смята за приложим и в случаите, когато дадена държава-членка е държава - домакин на Организацията за сигурност и сътрудничество в Европа (ОССЕ).
7. Съветът се информира надлежно във всеки един от случаите, когато някоя държава-членка допуска изключение в съответствие с параграфи 5 или 6.
8. Държавите-членки могат да предоставят освобождаване от мерките, наложени по параграф 1, буква б), когато пътуването е оправдано поради спешни хуманитарни нужди или поради участие в междуправителствени срещи, включително срещи, които се провеждат с подкрепата на Съюза или чиито домакин е държава-членка, поела председателството на ОССЕ, и на които се провежда политически диалог, пряко насърчаващ демокрацията, правата на човека и принципите на правовата държава в Либия.
9. Държава-членка, която желае да предостави освобождаване съгласно параграф 8, нотифицира писмено Съвета за това. Счита се, че е предоставено освобождаване, освен ако един или повече членове на Съвета се противопоставят в писмена форма в срок от два работни дни след деня на получаване на нотификацията за предложеното освобождаване. Ако един или повече членове на Съвета се противопоставят, Съветът може, с квалифицирано мнозинство, да реши да предостави предложеното освобождаване.
10. Когато в съответствие с параграфи 5, 6 и 8 държава-членка разреши на лица, посочени в приложението, да влязат на нейна територия или да преминат транзитно през нея, това разрешение се ограничава до целта, за която е дадено, и за лицата, за които се отнася.
Член 6
1. Всички финансови средства, други финансови активи и икономически ресурси, притежавани или контролирани пряко или непряко от:
а)
лицата и образуванията, изброени в приложение II към Резолюция 1970 (2011) на Съвета на сигурност на ООН, както и допълнителните лица и образувания, определени от Съвета за сигурност или Комитета в съответствие с параграф 22 от Резолюция 1970 (2011) на Съвета на сигурност на ООН, или от лица или образувания, действащи от тяхно име или по тяхно указание, или от образувания, притежавани или контролирани от тях, съгласно посоченото в приложение III;
б)
лица и образувания, които не са включени в приложение III, участници или съучастници в разпореждането, контролирането или ръководството по друг начин на извършването на сериозни нарушения на правата на човека на лица в Либия, включително чрез участие или съучастие в планиране, командване, разпореждане или провеждане на нападения в нарушение на международното право, включително въздушни бомбардировки, върху цивилно население и съоръжения, или от лица или образувания, действащи от тяхно име или по тяхно указание, или от образувания, притежавани или контролирани от тях, съгласно посоченото в приложение IV;
се замразяват.
2. Не се предоставят, пряко или непряко, финансови средства, други финансови активи или икономически ресурси на или в полза на физическите или юридическите лица или образуванията, посочени в параграф 1.
3. Изключения могат да се правят за финансови средства, финансови активи и икономически ресурси, които са:
а)
необходими за покриване на основни разходи, включително заплащане на храна, наем или ипотека, лекарствени средства и медицинско обслужване, данъци, застрахователни премии и такси за комунални услуги;
б)
предназначени изключително за плащания на професионални хонорари в разумен размер и възстановяване на направени разходи, свързани с предоставянето на правни услуги в съответствие с националното законодателство; или
в)
предназначени изключително за плащане на хонорари или такси за услуги в съответствие с националното законодателство, за рутинно държане или поддържане на замразени финансови средства, друг вид финансова помощ и икономически ресурси;
след нотификация от съответната държава-членка до Комитета, когато е уместно, за намерението да даде разрешение, за достъп до такива средства, други финансови активи или икономически ресурси, и при липсата на отрицателно решение от страна на Комитета в рамките на пет работни дни от тази нотификация.
4. Изключения могат да се правят също за финансови средства и икономически ресурси, които са:
а)
необходими за извънредни разходи, след нотификация от съответната държава-членка до Комитета, когато е уместно, и след одобрението на Комитета; или
б)
предмет на съдебно, административно или арбитражно обезпечение или решение, в който случай финансовите средства, другите финансови активи и икономическите ресурси могат да се използват за удовлетворяване на обезпечените претенции или за изпълнение на решението, при условие че обезпечението или решението е постановено преди приемането на Резолюция 1970 (2011) на Съвета за сигурност на ООН и не е в полза на лице или образувание, посочени в параграф 1, след нотифициране на Комитета от съответната държава-членка, когато е уместно;
5. Параграф 1 не възпрепятства определено лице или образувание да извърши плащане, дължимо по договор, сключен преди включването на такова лице или образувание в списъка, при условие че съответната държава-членка е установила, че плащането няма да бъде получено, пряко или непряко, от лице или образувание по параграф 1, и след нотифициране на Комитета от съответната държава-членка, когато е уместно, за намерението да извърши или да получи такива плащания или да разреши размразяването на финансови средства, други финансови активи или икономически ресурси за тази цел, десет работни дни преди даването на разрешение.
6. Параграф 2 не се прилага при добавяне към замразени сметки на:
а)
лихви или други доходи по тези сметки, или
б)
плащания, дължими по договори, споразумения или задължения, сключени или възникнали преди датата, на която тези сметки са станали предмет на ограничителните мерки;
при условие че параграф 1 продължава да се прилага за всякакви такива лихви, други доходи и плащания.
Член 7
Не се удовлетворяват искове, включително за обезщетения, нито други подобни искове - като искове за компенсации или искове по гаранции във връзка с договор или транзакция, чието изпълнение е засегнато пряко или непряко, изцяло или частично вследствие на мерките, предприети в съответствие с Резолюция 1970 (2011) на Съвета за сигурност на ООН, включително мерки на Съюза или на държава-членка в съответствие със, изисквани от или във връзка с изпълнението на съответните решения на Съвета за сигурност, или мерки, обхванати от настоящото решение - на посочените лица или образувания, включени в приложения I, II, III или IV, или на други лица или образувания в Либия, включително правителството на Либия, или на лица или образувания, които предявяват искове чрез или за сметка на такива лица или образувания.
Член 8
1. Съветът внася промени в приложения I и III въз основа на решенията, вземани от Съвета за сигурност или от Комитета.
2. Съветът, като действа по предложение на държавите-членки или на върховния представител на Съюза по въпросите на външните работи и политиката на сигурност, изготвя списъците в приложения II и IV и приема изменения по тях.
Член 9
1. Когато Съветът за сигурност или Комитетът включат в списъка дадено лице или образувание, Съветът включва това лице или образувание в приложения I или III.
2. Когато Съветът реши да подложи лице или образувание на мерките, посочени в член 5, параграф 1, буква б) и член 6, параграф 1, буква б), той изменя съответно приложения II и IV.
3. Съветът уведомява лицето или образуванието, посочено в параграфи 1 и 2, за решението си, включително за основанията за включването му в списъка, или пряко, ако адресът му е известен, или чрез публикуване на известие, за да даде възможност на това лице или образувание да представи възражения.
4. Когато има представени възражения или когато има представени нови съществени доказателства, Съветът преразглежда решението си и съответно информира засегнатото лице или образувание.
Член 10
1. Приложения I, II, III и IV съдържат основанията за включване в списъка на вписаните лица и образувания, както е предвидено от Съвета за сигурност или от Комитета по отношение на приложения I и III.
2. Приложения I, II, III и IV съдържат и данните, необходими за идентифициране на засегнатите лица или образувания, при наличие на такива данни, както е предвидено от Съвета за сигурност или от Комитета по отношение на приложения I и III. По отношение на лицата такива данни могат да включват имената, включително псевдонимите, датата и мястото на раждане, гражданството, номера на паспорта и личната карта, пола, адреса, ако е известен, и длъжността или професията. По отношение на образуванията данните могат да включват наименованието, мястото и датата на регистрация, регистрационния номер и мястото на дейност. В приложения I и III се включва и датата на посочване от Съвета за сигурност или от Комитета.
Член 11
За да се постигне максимален ефект от мерките, установени в настоящото решение, Съюзът насърчава трети държави да приемат подобни ограничителни мерки.
Член 12
1. Настоящото решение се преразглежда, изменя или отменя по целесъобразност, особено в светлината на съответните решения, приемани от Съвета за сигурност.
2. Мерките, посочени в член 5, параграф 1, буква б) и член 6, параграф 1, буква б), се преразглеждат редовно и най-малко на всеки 12 месеца. Те престават да се прилагат спрямо засегнатите лица и образувания, ако Съветът реши, в съответствие с процедурата, посочена в член 8, параграф 2, че вече не са изпълнени условията за прилагането им.
Член 13
Настоящото решение влиза в сила в деня на приемането му.
Съставено в Брюксел на 28 февруари 2011 година.
NEUVOSTON PÄÄTÖS 2011/137/YUTP,
annettu 28 päivänä helmikuuta 2011,
Libyan tilanteen johdosta määrättävistä rajoittavista toimenpiteistä
EUROOPAN UNIONIN NEUVOSTO, joka
ottaa huomioon Euroopan unionista tehdyn sopimuksen ja erityisesti sen 29 artiklan,
sekä katsoo seuraavaa:
(1)
Euroopan unioni ilmaisi 23 päivänä helmikuuta 2011 vakavan huolensa tilanteen kehittymisestä Libyassa. EU tuomitsi voimakkaasti väkivallan ja siviileihin kohdistuvan voimankäytön ja valitti rauhanomaisiin mielenosoittajiin kohdistettuja tukahduttamistoimia.
(2)
EU toisti vaativansa voimankäytön välitöntä lopettamista ja väestön oikeutettuihin vaatimuksiin vastaamista.
(3)
Yhdistyneiden kansakuntien turvallisuusneuvosto, jäljempänä ’turvallisuusneuvosto’, hyväksyi 26 päivänä helmikuuta 2011 päätöslauselman 1970 (2011), jolla otettiin käyttöön rajoittavat toimenpiteet Libyaa ja niitä henkilöitä ja yhteisöjä vastaan, jotka ovat osallistuneet vakaviin ihmisoikeusloukkauksiin Libyassa mukaan lukien osallistumalla kansainvälisen oikeuden vastaisiin siviiliväestöön ja laitoksiin kohdistuviin iskuihin.
(4)
Ottaen huomioon Libyan tilanteen vakavuuden EU katsoo, että on määrättävä lisää rajoittavia toimenpiteitä.
(5)
Unionin lisätoimet ovat lisäksi tarpeen tiettyjen toimenpiteiden panemiseksi täytäntöön,
ON HYVÄKSYNYT TÄMÄN PÄÄTÖKSEN:
1 artikla
1. Kielletään aseiden ja kaikenlaisten niihin liittyvien tarvikkeiden, mukaan lukien ampuma-aseiden ja -tarvikkeiden, sotilasajoneuvojen ja -laitteiden, puolisotilaallisten tarvikkeiden ja edellä mainittuihin tarkoitettujen varaosien sekä sellaisten tarvikkeiden, joita voidaan käyttää kansallisiin tukahduttamistoimiin, suora tai välillinen toimitus, myynti, siirto Libyaan jäsenvaltioiden kansalaisten toimesta tai jäsenvaltioiden alueelta tai jäsenvaltioiden alueen kautta taikka jäsenvaltioiden lippua käyttävillä aluksilla tai ilma-aluksilla, siitä riippumatta, ovatko ne peräisin jäsenvaltioiden alueelta.
2. Kiellettyä on
a)
sotilaalliseen toimintaan liittyvän tai edellä 1 kohdassa tarkoitettuihin tavaroihin sekä kyseisten tavaroiden hankkimiseen, huoltoon ja käyttöön liittyvän teknisen avun, koulutuksen tai muun avun mukaan lukien aseellisen palkka-armeijan henkilöstön toimittaminen Libyassa oleville luonnollisille henkilöille, oikeushenkilöille, yhteisöille tai elimille tai käytettäväksi Libyassa;
b)
sotilaallisiin toimiin tai edellä 1 kohdassa tarkoitettujen tavaroiden hankkimiseen, huoltoon ja käyttöön liittyvän rahoitustuen antaminen suoraan tai välillisesti Libyassa oleville luonnollisille henkilöille, oikeushenkilöille, yhteisöille tai elimille tai käytettäväksi Libyassa;
c)
tietoinen ja tarkoituksellinen osallistuminen sellaisiin toimiin, joiden tavoitteena tai seurauksena on a tai b alakohdassa tarkoitettujen kieltojen kiertäminen.
2 artikla
1. Edellä olevaa 1 artiklaa ei sovelleta:
a)
pelkästään humanitaariseen tai suojaavaan käyttöön tarkoitettujen ei-tappavien puolustustarvikkeiden tai sellaisten tarvikkeiden, joita voitaisiin käyttää kansallisiin sortotoimiin, toimitukseen, myyntiin tai siirtoon.
b)
muuhun aseiden ja niihin liittyvien tarvikkeiden toimitukseen, myyntiin ja siirtoon;
c)
näihin tarvikkeisiin liittyvän teknisen avun, koulutuksen tai muun avun, henkilöstö mukaan lukien, antamiseen;
d)
näihin tarvikkeisiin liittyvän rahoitustuen antamiseen,
YK:n turvallisuusneuvoston päätöslauselman 1970 (2011) 24 kohdan nojalla perustetun komitean, jäljempänä ’komitea’, tarvittaessa etukäteen hyväksymällä tavalla:
2. Mitä 1 artiklassa säädetään, ei sovelleta sellaisen suojavaatetuksen, mukaan lukien luodinkestävien liivien ja sotilaskypärien, jota YK:n henkilökunta, Euroopan unionin tai sen jäsenvaltioiden henkilökunta, tiedotusvälineiden edustajat sekä humanitaarisessa työssä ja kehitysyhteistyössä toimivat työntekijät ja avustava henkilökunta vievät tilapäisesti Libyaan yksinomaan henkilökohtaiseen käyttöönsä, toimitukseen, myyntiin tai siirtoon.
3 artikla
Kielletään jäsenvaltioiden kansalaisten suorittama, jäsenvaltion lippua käyttävää alusta tai jäsenvaltiossa rekisteröityä ilma-alusta käyttäen tapahtuva 1 artiklan 1 kohdassa tarkoitettujen tuotteiden hankinta Libyasta riippumatta siitä, ovatko nämä tuotteet peräisin Libyan alueelta.
4 artikla
1. Jäsenvaltioiden on tarkastettava alueellaan, myös merisatamissaan ja lentoasemillaan, kansallisten viranomaistensa määräysten ja lainsäädäntönsä mukaisesti sekä kansainvälistä oikeutta, erityisesti merioikeutta ja asiaan liittyviä kansainvälisiä siviili-ilmailua koskevia sopimuksia noudattaen kaikki Libyaan lähtevät ja sieltä saapuvat rahdit, jos niillä on tietoja, joiden nojalla on perusteltua syytä olettaa, että rahti sisältää tuotteita, joiden toimitus, myynti, siirto tai vienti on kiellettyä tämän päätöksen nojalla.
2. Jäsenvaltioiden on takavarikoitava ja hävitettävä (esimerkiksi tuhoamalla, tekemällä käyttökelvottomiksi, varastoimalla tai siirtämällä tavarat hävitettäviksi muuhun valtioon kuin alkuperä- tai määrävaltioon) sellaiset löytämänsä tuotteet, joiden toimitus, myynti, siirto tai vienti on kiellettyä tämän päätöksen nojalla.
3. Jäsenvaltioiden on tehtävä yhteistyötä kansallisen lainsäädäntönsä mukaisesti 1 ja 2 kohdan mukaisissa tarkastuksissa ja hävittämisessä.
4. Ilma-aluksia ja aluksia, jotka kuljettavat rahtia Libyaan ja sieltä pois, on vaadittava antamaan ennen saapumistaan tai lähtemistään ylimääräisiä tietoja kaikista tavaroista, jotka tuodaan jäsenvaltioon tai viedään sieltä.
5 artikla
1. Jäsenvaltioiden on toteuttava tarvittavat toimenpiteet estääkseen seuraavien henkilöiden tulon alueelleen tai kauttakulun alueensa kautta:
a)
YK:n turvallisuusneuvoston päätöslauselman 1970 (2011) liitteessä I luetellut henkilöt ja muut turvallisuusneuvoston tai YK:n turvallisuusneuvoston päätöslauselman 1970 (2011) 22 kohdan mukaisesti perustetun komitean nimeämät henkilöt, jotka on lueteltu liitteessä I;
b)
liitteessä II luetellut henkilöt, jotka eivät kuulu liitteeseen I, jotka ovat osallistuneet tai myötävaikuttaneet Libyassa oleviin henkilöihin kohdistuneiden vakavien ihmisoikeusloukkausten määräämiseen, valvontaan tai muunlaiseen ohjaamiseen, mukaan lukien osallistumalla tai myötävaikuttamalla siviiliväestöön ja siviilikohteisiin suuntautuneiden hyökkäysten, ilmapommitukset mukaan lukien, suunnitteluun, määräämiseen, johtamiseen tai suorittamiseen rikkoen kansainvälistä oikeutta, taikka yksilöt tai yhteisöt, jotka toimivat niiden puolesta tai niiden johdolla;
2. Edellä oleva 1 kohta ei velvoita jäsenvaltiota kieltämään omien kansalaistensa pääsyä alueelleen.
3. Edellä olevaa 1 kohdan a alakohtaa ei sovelleta, jos komitea katsoo, että
a)
matkustaminen on perusteltua humanitaarisista syistä, uskontoon liittyvät velvoitteet mukaan lukien; tai
b)
poikkeus edistäisi tavoitteita rauhan ja kansallisen sovinnon toteutumisesta Libyassa ja vakauden saavuttamisesta alueella;
4. Edellä olevaa 1 kohdan a alakohtaa ei sovelleta, jos
a)
maahantulo tai kauttakulku on tarpeen oikeudellisen prosessin suorittamiseksi; tai
b)
jokin jäsenvaltio päättää tapauskohtaisesti, että tällainen alueelle pääsy tai kauttakulku on tarpeen rauhan ja vakauden edistämiseksi Libyassa, ja asianomainen jäsenvaltio ilmoittaa sen jälkeen komitealle 48 tunnin kuluessa tällaisen päätöksen tekemisestä.
5. Edellä oleva 1 kohdan b alakohta ei vaikuta tapauksiin, joissa jokin kansainvälisen oikeuden velvoite sitoo jäsenvaltiota, etenkin:
a)
kansainvälisen hallitustenvälisen järjestön isäntämaana;
b)
YK:n koolle kutsuman tai sen puitteissa järjestettävän kansainvälisen konferenssin isäntämaana;
c)
erioikeuksia ja vapauksia myöntävän monenvälisen sopimuksen nojalla; tai
d)
Pyhän istuimen (Vatikaanivaltion) ja Italian välillä vuonna 1929 tehdyn sopimuksen (lateraanisopimus) perusteella.
6. Edellä olevan 5 kohdan katsotaan koskevan myös tapauksia, joissa jäsenvaltio toimii Euroopan turvallisuus- ja yhteistyöjärjestön (Etyj) isäntämaana.
7. Neuvostolle on asianmukaisesti ilmoitettava kaikista tapauksista, joissa jäsenvaltio myöntää poikkeuksia 5 tai 6 kohdan nojalla.
8. Jäsenvaltiot voivat myöntää poikkeuksia 1 kohdan b alakohdan nojalla toteutettavista toimenpiteistä, jos matkustaminen on perusteltua pakottavista humanitaarisista syistä tai osallistumiseksi sellaisiin hallitustenvälisiin kokouksiin, unionin järjestämät tai Eyjin puheenjohtajavaltiona toimivan jäsenvaltion isännöimät kokoukset mukaan lukien, joissa käydään demokratiaa, ihmisoikeuksia ja oikeusvaltiota Libyassa välittömästi edistävää poliittista vuoropuhelua.
9. Jäsenvaltion, joka haluaa myöntää 8 kohdassa tarkoitettuja poikkeuksia, on ilmoitettava siitä neuvostolle kirjallisesti. Poikkeus katsotaan myönnetyksi, jollei yksi tai useampi neuvoston jäsen vastusta sitä kirjallisesti kahden työpäivän kuluessa ehdotettua poikkeusta koskevan ilmoituksen vastaanottamisesta. Jos yksi tai useampi neuvoston jäsen esittää vastalauseen, neuvosto voi määräenemmistöllä päättää myöntää ehdotetun vapautuksen.
10. Jos jäsenvaltio 5, 6 ja 8 kohdan nojalla sallii liitteessä lueteltujen henkilöiden pääsyn alueelleen tai kauttakulun alueensa kautta, lupa on rajoitettava koskemaan ainoastaan sitä tarkoitusta, johon se on myönnetty, ja niitä henkilöitä, joista on kyse.
6 artikla
1. Jäädytetään kaikki varat, muu rahoitusomaisuus ja taloudelliset resurssit, jotka ovat suoraan tai välillisesti seuraavien omistuksessa tai määräysvallassa:
a)
YK:n turvallisuusneuvoston päätöslauselman 1970 (2011) liitteessä II luetellut henkilöt ja yhteisöt ja YK:n turvallisuusneuvoston tai YK:n turvallisuusneuvoston päätöslauselman 1970 (2011) 22 kohdan mukaisen komitean nimeämät muut henkilöt ja yhteisöt tai niiden puolesta tai johdolla toimivat henkilöt tai yhteisöt taikka niiden omistamat tai määräysvallassa olevat yhteisöt, jotka luetellaan liitteessä III;
b)
liitteessä IV luetellut henkilöt ja yhteisöt, jotka eivät kuulu liitteeseen III, jotka ovat osallistuneet tai myötävaikuttaneet Libyassa oleviin henkilöihin kohdistuneiden vakavien ihmisoikeusloukkausten määräämiseen, valvontaan tai muunlaiseen ohjaamiseen, mukaan lukien osallistumalla tai myötävaikuttamalla siviiliväestöön ja siviilikohteisiin suuntautuneiden hyökkäysten, ilmapommitukset mukaan lukien, suunnitteluun, määräämiseen, johtamiseen tai suorittamiseen rikkoen kansainvälistä oikeutta, taikka yksilöt tai yhteisöt, jotka toimivat niiden puolesta tai niiden johdolla taikka niiden omistamat tai valvomat yhteisöt.
2. Varoja, muuta rahoitusomaisuutta tai taloudellisia resursseja ei saa suoraan tai välillisesti asettaa 1 kohdassa tarkoitettujen luonnollistenhenkilöiden, oikeushenkilöiden tai yhteisöjen saataville tai hyödynnettäviksi.
3. Poikkeuksia voidaan myöntää sellaisten varojen, muun rahoitusomaisuuden ja taloudellisten resurssien osalta, jotka:
a)
ovat tarpeen sellaisten perusluonteisten menojen kattamiseksi, jotka aiheutuvat muun muassa elintarvikkeiden hankinnasta, vuokrasta tai asuntolainasta, lääkkeistä ja sairaanhoidosta, veroista, vakuutusmaksuista ja julkisten palvelujen käytöstä;
b)
on tarkoitettu yksinomaan oikeudellisiin palveluihin liittyvien kohtuullisten palkkioiden maksamiseen ja näistä palveluista aiheutuneiden kulujen korvaamiseen, kansallisten lakien mukaisesti; tai
c)
on tarkoitettu yksinomaan jäädytettyjen varojen, muun jäädytetyn rahoitustuen ja jäädytettyjen taloudellisten resurssien tavanomaisesta säilyttämisestä tai hoidosta aiheutuvien palkkioiden tai palvelumaksujen maksamiseen kansallisen lainsäädännön mukaisesti,
sen jälkeen kun asianomainen jäsenvaltio on tarvittaessa ilmoittanut komitealle aikomuksestaan sallia pääsyn edellä tarkoitettuihin varoihin, muuhun rahoitusomaisuuteen tai taloudellisiin resursseihin, jollei komitea tee asiasta kielteistä päätöstä viiden työpäivän kuluessa ilmoituksen jättämisestä.
4. Poikkeuksia voidaan myöntää myös sellaisten varojen ja taloudellisten resurssien osalta, jotka
a)
ovat tarpeen poikkeuksellisia menoja varten, ja kyseessä oleva jäsenvaltio on tarvittaessa ilmoittanut menoista komitealle ja viimeksi mainittu on hyväksynyt ne; tai
b)
ovat tuomioistuimen, hallintoviranomaisen tai välimiesoikeuden perustaman panttioikeuden tai antaman päätöksen kohteena, jolloin varoja, muuta rahoitusomaisuutta ja taloudellisia resursseja voidaan käyttää kyseisen panttioikeuden tai päätöksen täyttämiseksi sen jälkeen, kun asianomainen jäsenvaltio on tarvittaessa ilmoittanut asiasta komitealle, edellyttäen, että panttioikeus on perustettu tai päätös annettu ennen päätöslauselman 1970 (2011) hyväksymispäivää ja että panttioikeus tai päätös ei hyödytä 1 kohdassa tarkoitettua henkilöä tai yhteisöä;
5. Edellä oleva 1 kohta ei estä nimettyä henkilöä tai yhteisöä suorittamasta maksua, joka johtuu sellaisesta sopimuksesta, joka on tehty ennen kyseisen henkilön tai yhteisön sisällyttämistä luetteloon, edellyttäen, että asianomainen jäsenvaltio on todennut, että edellä 1 kohdassa tarkoitettu henkilö tai yhteisö ei ole suoraan tai välillisesti maksun saaja, ja asianomainen jäsenvaltio on kymmenen työpäivää ennen asiaa koskevan luvan antamista ilmoittanut tarvittaessa komitealle aikomuksestaan suorittaa tai vastaanottaa tällaisia maksuja tai sallia varojen, muun rahoitusomaisuuden tai taloudellisten resurssien vapauttaminen tätä varten.
6. Edellä olevaa 2 kohtaa ei sovelleta seuraaviin jäädytetyille tileille lisättäviin varoihin:
a)
kyseisistä tileistä kertyvät korko- tai muut tuotot;
b)
sellaisista sopimuksista tai velvoitteista johtuvat maksut, jotka ovat syntyneet ennen sitä päivää, josta lähtien nämä tilit ovat kuuluneet rajoittavien toimenpiteiden piiriin,
edellyttäen, että kyseisiin korkotuloihin, muihin tuottoihin ja maksuihin sovelletaan edelleen 1 kohtaa.
7 artikla
Liitteissä I, II, III tai IV lueteltujen nimettyjen henkilöiden tai yhteisöjen tai muiden henkilöiden tai yhteisöjen Libyassa, Libyan hallitus mukaan lukien, tai henkilöiden tai yhteisöjen, jotka esittävät vaateen tällaisen henkilön tai yhteisön välityksellä tai puolesta, vaateita, mukaan lukien korvausvaateet tai muut tämänkaltaiset vaateet kuten kuittausvaatimukset tai vakuudelliset vaatimukset, ei oteta huomioon sellaisten sopimusten tai liiketoimien yhteydessä, joiden suorittamiseen on vaikuttanut suoraan tai välillisesti, kokonaan tai osittain, jokin toimenpide, josta on päätetty päätöslauselman 1970 (2011) nojalla, mukaan lukien unionin tai minkä tahansa jäsenvaltion toimenpiteet, joita turvallisuusneuvoston asiaan liittyvien päätösten täytäntöönpano merkitsee tai edellyttää tai jotka jollain tavalla liittyvät siihen, tai tässä päätöksessä tarkoitettu toimenpide.
8 artikla
1. Neuvosto toteuttaa liitteisiin I ja III tehtävät muutokset turvallisuusneuvoston tai komitean päätösten perusteella.
2. Neuvosto laatii liitteiden II ja IV luettelot ja tekee niihin muutokset jäsenvaltioiden tai unionin ulkoasioiden ja turvallisuuspolitiikan korkean edustajan ehdotuksen perusteella.
9 artikla
1. Jos turvallisuusneuvosto tai komitea merkitsee luetteloon henkilön tai yhteisön, neuvosto sisällyttää kyseisen henkilön tai yhteisön liitteisiin I tai III.
2. Kun neuvosto päättää kohdistaa henkilöön tai yhteisöön 5 artiklan 1 kohdan b alakohdassa tai 6 artiklan 1 kohdan b alakohdassa tarkoitettuja toimenpiteitä, se muuttaa liitteitä II ja IV vastaavasti.
3. Neuvosto antaa päätöksensä, myös luetteloon ottamisen perusteet, tiedoksi 1 ja 2 kohdassa tarkoitetulle henkilölle tai yhteisölle joko suoraan, jos osoite on tiedossa, tai julkaisemalla ilmoituksen, ja antaa kyseiselle henkilölle tai yhteisölle mahdollisuuden esittää huomautuksia.
4. Jos huomautuksia tehdään tai jos esitetään olennaista uutta näyttöä, neuvosto tarkastelee päätöstään uudelleen ja ilmoittaa asiasta kyseiselle henkilölle tai yhteisölle.
10 artikla
1. Liitteet I, II, III ja IV sisältävät luetteloon merkittyjen asianomaisten henkilöiden ja yhteisöjen luetteloimisen perusteet, jotka liitteiden I ja III osalta on toimittanut turvallisuusneuvosto tai komitea.
2. Liitteet I, II, III ja IV sisältävät myös saatavilla olevat, kyseessä olevien henkilöiden ja yhteisöjen tunnistamiseksi tarvittavat tiedot, jotka liitteiden I ja III osalta on toimittanut turvallisuusneuvosto tai komitea. Henkilöiden osalta tällaisia tietoja voivat olla nimi, mukaan lukien peitenimet, sekä syntymäaika ja -paikka, kansalaisuus, passin ja henkilökortin numerot, sukupuoli, osoite, jos se on tiedossa, ja työtehtävä tai ammatti. Yhteisöjen osalta tällaisia tietoja voivat olla nimet, rekisteröintiaika ja -paikka, rekisterinumero ja toimipaikka. Liitteissä I ja III mainitaan myös päivä, jona turvallisuusneuvosto tai komitea on nimennyt henkilön tai yhteisön.
11 artikla
Jotta tässä päätöksessä säädetyt toimenpiteet olisivat mahdollisimman tehokkaita, unioni rohkaisee kolmansia valtioita hyväksymään samankaltaisia rajoittavia toimenpiteitä.
12 artikla
1. Tätä päätöstä tarkistetaan tai muutetaan tai se kumotaan tarpeen mukaan ja ottaen erityisesti huomioon turvallisuusneuvoston asiaan liittyvät päätökset.
2. Edellä 5 artiklan 1 kohdan b alakohdassa ja 6 artiklan 1 kohdan b alakohdassa tarkoitettuja toimenpiteitä tarkistetaan säännöllisin väliajoin ja vähintään 12 kuukauden välein. Niiden soveltaminen lopetetaan kyseessä olevien henkilöiden ja yhteisöjen osalta, jos neuvosto päättää 8 artiklan 2 kohdassa tarkoitettua menettelyä noudattaen, että edellytykset niiden soveltamiseksi eivät enää täyty.
13 artikla
Tämä päätös tulee voimaan päivänä, jona se hyväksytään.
Tehty Brysselissä 28 päivänä helmikuuta 2011.