РЕГЛАМЕНТ (ЕС) № 765/2012 НА ЕВРОПЕЙСКИЯ ПАРЛАМЕНТ И НА СЪВЕТА
от 13 юни 2012 година
за изменение на Регламент (ЕО) № 1225/2009 на Съвета за защита срещу дъмпингов внос от страни, които не са членки на Европейската общност
ЕВРОПЕЙСКИЯТ ПАРЛАМЕНТ И СЪВЕТЪТ НА ЕВРОПЕЙСКИЯ СЪЮЗ,
като взеха предвид Договора за функционирането на Европейския съюз, и по-специално член 207, параграф 2 от него,
като взеха предвид предложението на Европейската комисия,
след предаване на проекта на законодателния акт на националните парламенти,
в съответствие с обикновената законодателна процедура (1),
като имат предвид, че:
(1)
На 28 юли 2011 г. Органът за уреждане на спорове (ОУС) на Световната търговска организация (СТО) прие доклада на Апелативния орган и доклада на групата на съдебните заседатели, изменен с доклада на Апелативния орган („докладите“) по случая „Европейски общности - окончателни антидъмпингови мерки по отношение на някои скрепителни елементи от желязо или стомана от Китай“ (2).
(2)
В докладите се стигна до заключението, наред с другото, че член 9, параграф 5 от Регламент (ЕО) № 1225/2009 на Съвета от 30 ноември 2009 г. за защита срещу дъмпингов внос от страни, които не са членки на Европейската общност (3) („основният антидъмпингов регламент“) не е в съответствие с членове 6.10, 9.2 и 18.4 от Антидъмпинговото споразумение на СТО и с член XVI:4 от Споразумението за СТО. В член 9, параграф 5 от основния антидъмпингов регламент се предвижда, че на отделните производители износители в страни с непазарна икономика, на които не е предоставено третиране като дружества, работещи в условията на пазарна икономика, съгласно член 2, параграф 7, буква в) от основния антидъмпингов регламент, се налага митническа ставка, приложима в национален мащаб, освен ако съответните износители могат да докажат, че отговарят на условията за индивидуално третиране (ИТ), установени в член 9, параграф 5 от основния антидъмпингов регламент.
(3)
Апелативният орган установи, че член 9, параграф 5 от основния антидъмпингов регламент създава презумпция, че производителите износители, осъществяващи дейност в страни с непазарна икономика, нямат право на ИТ и че за да отговорят на условията за ИТ, трябва да докажат, че отговарят на критериите за теста за ИТ. Според Апелативния орган няма правно основание за такава презумпция в съответните споразумения на СТО.
(4)
Апелативният орган обаче уточни, че при определянето на един дъмпингов марж и едно антидъмпингово мито за няколко износители съответствието на това определяне с членове 6.10 и 9.2 от Антидъмпинговото споразумение на СТО ще зависи от наличието на фактори, които показват, че дори да разполагат с юридическа самостоятелност, двама или повече износители са в такива отношения, че следва да се третират като един субект. Такива фактори могат да бъдат: i) наличието на корпоративни и структурни връзки между износителите, като общ контрол, общи дялови участия и общо управление; ii) наличието на корпоративни и структурни връзки между държавата и износителите, като общ контрол, общи дялови участия и общо управление; и iii) контрол или значително влияние от държавата по отношение на ценообразуването и продукцията. В това отношение аспектите в предложените изменения на член 9, параграф 5 от основния антидъмпингов регламент, които отразяват тези фактори, следва да се прилагат предвид на разясненията на Апелативния орган, без да се засягат аспектите с еднаква или сходна формулировка в други разпоредби от основния антидъмпингов регламент.
(5)
На 18 август 2011 г. Съюзът уведоми ОУС, че възнамерява да прилага препоръките и решенията му в този спор по начин, при който се съблюдават задълженията му в рамките на СТО.
(6)
За тази цел е необходимо да се внесат изменения в разпоредбите на член 9, параграф 5 от основния антидъмпингов регламент,
ПРИЕХА НАСТОЯЩИЯ РЕГЛАМЕНТ:
Член 1
Член 9, параграф 5 от Регламент (ЕО) № 1225/2009 се заменя със следното:
„5. На недискриминационна основа и в целесъобразен за всеки случай размер се налага антидъмпингово мито върху вноса на даден продукт от всички източници, за който се установи, че е дъмпингов и причинява вреда, с изключение на вноса от източниците, от които са приети гаранции съгласно настоящия регламент.
В регламента за налагане на антидъмпинговите мерки се определя митото за всеки доставчик или, ако това е невъзможно, за съответната страна доставчик. Доставчиците, които разполагат с юридическа самостоятелност спрямо други доставчици или спрямо държавата, могат обаче да се считат за един субект при определяне на митото. При прилагането на настоящата алинея могат да се вземат предвид фактори, като наличието на структурни или корпоративни връзки между доставчиците и държавата или между самите доставчици, контрола или значителното влияние на държавата по отношение на ценообразуването и продукцията или икономическата структура на страната доставчик.“
Член 2
Настоящият регламент влиза в сила на третия ден след публикуването му в Официален вестник на Европейския съюз.
Той се прилага за всички разследвания, започнати съгласно Регламент (ЕО) № 1225/2009 след влизането в сила на настоящия регламент.
Настоящият регламент е задължителен в своята цялост и се прилага пряко във всички държави-членки.
Съставено в Страсбург на 13 юни 2012 година.
EUROOPAN PARLAMENTIN JA NEUVOSTON ASETUS (EU) N:o 765/2012,
annettu 13 päivänä kesäkuuta 2012,
polkumyynnillä muista kuin Euroopan yhteisön jäsenvaltioista tapahtuvalta tuonnilta suojautumisesta annetun neuvoston asetuksen (EY) N:o 1225/2009 muuttamisesta
EUROOPAN PARLAMENTTI JA EUROOPAN UNIONIN NEUVOSTO, jotka
ottavat huomioon Euroopan unionin toiminnasta tehdyn sopimuksen ja erityisesti sen 207 artiklan 2 kohdan,
ottavat huomioon Euroopan komission ehdotuksen,
sen jälkeen, kun säädösehdotus on toimitettu kansallisille parlamenteille,
noudattavat tavallista lainsäätämisjärjestystä (1),
sekä katsovat seuraavaa:
(1)
Maailman kauppajärjestön WTO:n riitojenratkaisuelin hyväksyi 28 päivänä heinäkuuta 2011 asiassa ”European Communities - Definitive Anti-Dumping Measures on Certain Iron or Steel Fasteners from China” (Euroopan yhteisöt - tiettyjä Kiinasta peräisin olevia rauta- ja teräskiinnittimiä koskevat lopulliset polkumyynnin vastaiset toimenpiteet) (2) pysyvän valituselimen raportin ja paneeliraportin, sellaisena kuin se on muutettuna pysyvän valituselimen raportilla.
(2)
Raporteissa todettiin muun muassa, että polkumyynnillä muista kuin Euroopan yhteisön jäsenvaltioista tapahtuvalta tuonnilta suojautumisesta 30 päivänä marraskuuta 2009 annetun neuvoston asetuksen (EY) N:o 1225/2009 (3), jäljempänä ’polkumyyntiä koskeva perusasetus’, 9 artiklan 5 kohta on ristiriidassa WTO:n polkumyyntisopimuksen 6 artiklan 10 kohdan, 9 artiklan 2 kohdan ja 18 artiklan 4 kohdan sekä WTO-sopimuksen XVI artiklan 4 kohdan kanssa. Polkumyyntiä koskevan perusasetuksen 9 artiklan 5 kohdassa säädetään, että sellaisiin muussa kuin markkinatalousmaassa toimiviin yksittäisiin vientiä harjoittaviin tuottajiin, joille ei ole polkumyyntiä koskevan perusasetuksen 2 artiklan 7 kohdan c alakohdan mukaisesti myönnetty markkinatalouskohtelua, sovelletaan koko maata koskevaa tullia, jolleivät nämä viejät pysty osoittamaan, että ne täyttävät polkumyyntiä koskevan perusasetuksen 9 artiklan 5 kohdassa säädetyt yksilöllisen kohtelun edellytykset.
(3)
Pysyvä valituselin katsoi, että polkumyyntiä koskevan perusasetuksen 9 artiklan 5 kohdassa luodaan olettamus, jonka mukaan muissa kuin markkinatalousmaissa toimivat vientiä harjoittavat tuottajat eivät ole oikeutettuja yksilölliseen kohteluun, vaan niiden on osoitettava, jotta ne täyttäisivät yksilöllisen kohtelun edellytykset, että ne täyttävät yksilöllisen kohtelun vaatimukset. Pysyvän valituselimen mukaan asianomaisiin WTO:n sopimuksiin ei sisälly oikeudellista perustaa tällaiselle olettamukselle.
(4)
Pysyvä valituselin selvensi kuitenkin, että määritettäessä useille viejille yksi ainoa polkumyyntimarginaali ja polkumyyntitulli tämän määrityksen yhteensopivuus WTO:n polkumyyntisopimuksen 6 artiklan 10 kohdan ja 9 artiklan 2 kohdan kanssa riippuu siitä, onko olemassa sellaisia tilanteita, jotka osoittavat kahden tai useamman viejän suhteen olevan sellainen, että niitä olisi kohdeltava yhtenä yksikkönä siitä huolimatta, että ne ovat oikeudellisesti erillisiä. Tällaisia tilanteita voivat olla: i) viejien väliset yhtiöoikeudelliset ja rakenteelliset yhteydet, kuten yhteinen valvonta, osakeomistus ja johto; ii) valtion ja viejien väliset yhtiöoikeudelliset ja rakenteelliset yhteydet, kuten yhteinen valvonta, osakeomistus ja johto; sekä iii) valtion valvonta tai merkittävä vaikutus hinnoittelun ja tuotannon osalta. Polkumyyntiä koskevan perusasetuksen 9 artiklan 5 kohtaa koskeviin ehdotettuihin muutoksiin sisältyviä käsitteitä, jotka ilmentävät näitä tilanteita, olisi tältä osin tulkittava pysyvän valituselimen selvennykset huomioon ottaen, sanotun kuitenkaan vaikuttamatta polkumyyntiä koskevan perusasetuksen muissa säännöksissä oleviin käsitteisiin, joiden sanamuoto on sama tai samankaltainen.
(5)
Unioni ilmoitti 18 päivänä elokuuta 2011 riitojenratkaisuelimelle, että se aikoo panna riitojenratkaisuelimen tässä asiassa esittämät suositukset ja päätökset täytäntöön WTO-velvoitteitaan kunnioittaen.
(6)
Tästä syystä on tarpeen muuttaa polkumyyntiä koskevan perusasetuksen 9 artiklan 5 kohdan säännöksiä,
OVAT HYVÄKSYNEET TÄMÄN ASETUKSEN:
1 artikla
Korvataan asetuksen (EY) N:o 1225/2009 9 artiklan 5 kohta seuraavasti:
”5. Sellaisen mistä tahansa tulevan tuonnin osalta, jonka on todettu tapahtuvan polkumyynnillä ja aiheuttavan vahinkoa, otetaan syrjimättömällä tavalla käyttöön kussakin tapauksessa määrältään asianmukainen polkumyyntitulli, lukuun ottamatta tuontia, joka tulee sellaisen toimittajan kautta, jonka sitoumus on tämän asetuksen mukaisesti hyväksytty.
Asetuksessa, jolla polkumyyntitoimenpiteet otetaan käyttöön, määritetään kunkin toimittajan tai, jos tämä ei ole mahdollista, kyseisen toimittajamaan osalta käyttöön otettava tulli. Toimittajia, jotka ovat oikeudellisesti erillisiä muista toimittajista tai jotka ovat oikeudellisesti erillisiä valtiosta, voidaan kuitenkin pitää tullin määrittämisen kannalta yhtenä yksikkönä. Tämän alakohdan soveltamiseksi voidaan ottaa huomioon sellaiset tekijät kuin toimittajien ja valtion väliset tai toimittajien keskinäiset rakenteelliset tai yhtiöoikeudelliset yhteydet, valtion valvonta tai merkittävä vaikutus hinnoittelun ja tuotannon osalta tai asianomaisen toimittajamaan talouden rakenne.”
2 artikla
Tämä asetus tulee voimaan kolmantena päivänä sen jälkeen, kun se on julkaistu Euroopan unionin virallisessa lehdessä.
Sitä sovelletaan kaikkiin tutkimuksiin, jotka pannaan asetuksen (EY) N:o 1225/2009 mukaisesti vireille tämän asetuksen voimaantulon jälkeen.
Tämä asetus on kaikilta osiltaan velvoittava, ja sitä sovelletaan sellaisenaan kaikissa jäsenvaltioissa.
Tehty Strasbourgissa 13 päivänä kesäkuuta 2012.