РЕГЛАМЕНТ ЗА ИЗПЪЛНЕНИЕ (ЕС) № 521/2012 НА КОМИСИЯТА
от 19 юни 2012 година
за изменение на Регламент (ЕО) № 1187/2009 по отношение на лицензиите за износ за сирената, изнасяни за Съединените американски щати в рамките на някои квоти на ГАТТ
ЕВРОПЕЙСКАТА КОМИСИЯ,
като взе предвид Договора за функционирането на Европейския съюз,
като взе предвид Регламент (ЕО) № 1234/2007 на Съвета от 22 октомври 2007 г. за установяване на обща организация на селскостопанските пазари и относно специфични разпоредби за някои земеделски продукти („Общ регламент за ООП“) (1), и по-специално член 170 и член 171, параграф 1 във връзка с член 4 от него,
като има предвид, че:
(1)
В глава III, раздел 2 от Регламент (ЕО) № 1187/2009 на Комисията от 27 ноември 2009 г. за определяне на специалните подробни правила за прилагането на Регламент (ЕО) № 1234/2007 на Съвета по отношение на лицензиите за износ и възстановяванията при износ за мляко и млечни продукти (2) се съдържат условията за заявителите за лицензии за износ и процедурата за разпределяне на тези лицензии за износ по квотата на Съединените щати.
(2)
В съответствие с член 21 от Регламент (ЕО) № 1187/2009 за квотната 2012 година бе приет Регламент за изпълнение (ЕС) № 789/2011 на Комисията от 5 август 2011 г. за откриване на процедура за разпределение на лицензии за износ на сирене в Съединените американски щати през 2012 г. по някои квоти на ГАТТ (3).
(3)
С оглед на административното опростяване е подходящо в глава III, раздел 2 от Регламент (ЕО) № 1187/2009 да бъде включен постоянен механизъм по отношение на откриването на годишна процедура за разпределение на лицензии за износ вместо приемането на отделен регламент всяка година.
(4)
Поради това Регламент (ЕО) № 1187/2009 следва да бъде съответно изменен.
(5)
Мерките, предвидени в настоящия регламент, са в съответствие със становището на Управителния комитет за общата организация на селскостопанските пазари,
ПРИЕ НАСТОЯЩИЯ РЕГЛАМЕНТ:
Член 1
Регламент (ЕО) № 1187/2009 се изменя, както следва:
(1)
Раздел 2 в глава III се заменя със следния текст:
„РАЗДЕЛ 2
Износ за Съединените щати
Член 21
За продуктите с код по КН 0406 се представя лицензия за износ в съответствие с настоящия раздел, когато те се изнасят за Съединените щати в рамките на следните квоти:
а)
допълнителната квота съгласно Споразумението за селското стопанство;
б)
тарифните квоти, произтичащи първоначално от Токийския кръг и предоставени от Съединените щати на Австрия, Финландия и Швеция в списък ХХ от Уругвайския кръг;
в)
тарифните квоти, произтичащи първоначално от Уругвайския кръг и предоставени от Съединените щати на Чешката република, Унгария, Полша и Словакия в списък ХХ от Уругвайския кръг.
Член 22
1. Заявленията за лицензии се подават пред компетентните органи от 1 до 10 септември на годината, предхождаща годината на квотата, за която са предоставени лицензиите за износ. Всички заявления се подават едновременно до компетентния орган на една-единствена държава членка.
Квотите, посочени в член 21, се откриват всяка година за периода от 1 януари до 31 декември.
В клетка 16 от заявленията за лицензии и лицензиите се отбелязва осемцифреният продуктов код от Комбинираната номенклатура. Лицензиите обаче са валидни и за продукти с всякакви други кодове в рамките на код по КН 0406.
В клетка 20 от заявлението за лицензия и в лицензията се вписва следният текст:
„За износ за Съединените американски щати“:
Квота за … (година) - глава III, раздел 2 от Регламент (ЕО) № 1187/2009.
Идентификация на квотата: …“
2. За всяка квота, посочена в колона 3 от приложение IIа, всеки заявител може да подаде едно или повече заявления за лицензия, при условие че общото количество, за което са подадени заявления в рамките на всяка квота, не надвишава максималните количествени ограничения, определени в член 22а.
С оглед на това, когато за една и съща група продукти, посочени в колона 2 от приложение IIа, наличното количество в колона 4 е разделено между квотата от Уругвайския кръг и квотата от Токийския кръг, двете квоти трябва да бъдат разглеждани като две отделни квоти.
3. Заедно със заявленията се депозира гаранция в съответствие с член 9.
4. Заявителите за лицензии за износ представят доказателства, че са изнасяли продуктите от въпросната квота за Съединените щати поне през една от предходните три календарни години и че определеният от тях вносител е дъщерно дружество на заявителя.
Доказателството за извършване на търговия в съответствие с първа алинея се представя съгласно член 5, втора алинея от Регламент (ЕО) № 1301/2006 (4).
5. Заявителите за лицензии за износ посочват в заявлението:
а)
названието на продуктовата група, обхваната от квотата на Съединените щати в съответствие с допълнителни бележки 16-23 и 25 в глава 4 от Хармонизираната тарифа на Съединените щати;
б)
наименованията на продуктите в съответствие с Хармонизираната тарифа на Съединените щати;
в)
името и адреса на вносителя в Съединените щати, определен от заявителя.
6. Заявленията за лицензии за износ се придружават от декларация от определения вносител, с която се удостоверява, че той отговаря на действащите в Съединените щати правила относно издаването на лицензии за внос за продуктите по член 21.
7. Заявленията се приемат само ако отговарят на максималните количествени ограничения, съдържат цялата информация и са придружени от документите, посочени в настоящия член.
8. Информацията, посочена в настоящия член, се представя в съответствие с образеца, установен в приложение IIб.
Член 22а
За квотите, определени в колона 3 от приложение IIа като 22-Токио, 22-Уругвай, 25-Токио и 25-Уругвай, общото заявено количество на заявител и на квота обхваща най-малко 10 тона и не надвишава наличното количество по съответната квота, определено в колона 4 от посоченото приложение.
За другите квоти, посочени в колона 3 от приложение IIа, общото заявено количество на заявител и на квота обхваща най-малко 10 тона и не повече от 40 % от наличното количество по съответната квота, определено в колона 4 от посоченото приложение.
Член 22б
1. До 18 септември държавите членки уведомяват Комисията за заявленията, които са подадени за всяка от посочените в приложение IIа квоти, или че не са подадени заявления.
2. Уведомлението за всяка квота включва:
а)
списък на заявителите с техните имена, адреси и референтни номера;
б)
количествата, за които кандидатства всеки заявител, разпределени съгласно продуктовите им кодове по Комбинираната номенклатура и кодовете им в съответствие с Хармонизираната митническа тарифа на Съединените американски щати;
в)
името, адреса и референтния номер на вносителя, определен от заявителя.
Член 23
1. Когато заявленията за лицензии за износ за квота по член 21 надвишават наличното количество за въпросната година, Комисията определя коефициент на разпределение не по-късно от 31 октомври.
Сумата, получена в резултат на прилагането на коефициента на разпределение, се закръглява надолу с точност до килограм.
За количества, заявленията за които са отхвърлени, или за количествата, надвишаващи разпределените, гаранциите се освобождават изцяло или частично.
2. Когато в резултат на прилагането на коефициента на разпределение би трябвало да се разпределят количества за по-малко от 10 тона за отделен заявител, съответните налични количества се предоставят от съответната държава членка чрез теглене на жребий по квоти. Държавата членка тегли жребий за партиди по 10 тона всяка между заявителите, които при прилагането на коефициента на разпределение биха получили по-малко от 10 тона за квота.
Количествата, по-малки от 10 тона, останали след определянето на партидите, се разпределят поравно между партидите от 10 тона преди тегленето на жребия.
Когато в резултат на прилагането на коефициента на разпределение би останало количество, по-малко от 10 тона за квота, то се счита за единична партида.
Гаранцията за заявленията, които не са между спечелилите при разпределението чрез теглене на жребий, се освобождава незабавно.
3. В срок от пет работни дни след публикуването на коефициентите за разпределение за всяка квота държавите членки, в които е теглен жребий, уведомяват Комисията за количествата, разпределени между отделните кандидати, кода на продукта, референтния номер на заявителя и референтния номер на определения вносител.
Определените чрез жребий количества се разпределят между отделните кодове по КН пропорционално на заявените количества по продуктови кодове от КН.
4. Когато заявленията за лицензии за износ за квотите по член 21 не надвишават наличното количество за въпросната година, Комисията може да разпредели останалите количества на заявителите пропорционално на заявените от тях количества чрез определяне на коефициент на разпределение. Сумата, получена в резултат на прилагането на коефициента на разпределение, се закръглява надолу с точност до килограм.
В този случай операторите уведомяват компетентния орган на съответните държави членки за допълнителното количество, което приемат, в срок от една седмица след публикуването на коефициента на разпределение. Предоставената гаранция се увеличава съответно.
Член 24
1. Имената на определените вносители, посочени в член 22, параграф 5, буква в), и разпределените количества се съобщават от Комисията на компетентните органи в Съединените щати.
2. В случаите когато на определения вносител не е предоставена лицензия за внос за съответните количества при обстоятелства, които не пораждат съмнение за добросъвестността на оператора, представящ декларацията по член 22, параграф 6, операторът може да получи разрешение от държавата членка да определи друг вносител, при условие че той е включен в списъка, предаден на компетентните органи в Съединените щати в съответствие с параграф 1 от настоящия член.
3. Държавата членка информира Комисията възможно най-бързо за смяната на определения вносител, а Комисията уведомява за промяната компетентните органи в Съединените щати.
Член 25
1. Лицензии за износ се издават до 15 декември през годината, предхождаща годината на квотата, за количествата, за които са разпределени лицензиите.
Лицензиите са валидни от 1 януари до 31 декември през годината на квотата.
В клетка 20 от лицензиите се вписва следният текст:
„валидно от 1 януари до 31 декември ……. (година)“.
2. Гаранциите за лицензиите за износ се освобождават при представянето на доказателството по член 32, параграф 2 от Регламент (ЕО) № 376/2008, заедно с транспортния документ по член 17, параграф 3 от Регламент (ЕО) № 612/2009, в който като местоназначение са посочени Съединените щати.
3. Лицензиите, издадени съгласно настоящия член, са валидни само за износа на продукти в рамките на квотите по член 21.
Член 26
Прилага се глава II с изключение на членове 7 и 10.
(2)
Добавят се приложения IIа и IIб, чийто текст се съдържа в приложението към настоящия регламент.
Член 2
Настоящият регламент влиза в сила на третия ден след деня на публикуването му в Официален вестник на Европейския съюз.
Той се прилага за лицензиите за износ, за които са подадени заявления от 1 септември 2012 г. за продукти, подлежащи на износ през квотната 2013 година.
Настоящият регламент е задължителен в своята цялост и се прилага пряко във всички държави членки.
Съставено в Брюксел на 19 юни 2012 година.
KOMISSION TÄYTÄNTÖÖNPANOASETUS (EU) N:o 521/2012,
annettu 19 päivänä kesäkuuta 2012,
asetuksen (EY) N:o 1187/2009 muuttamisesta tietyissä GATT-kiintiöissä Amerikan yhdysvaltoihin vietävän juuston vientitodistuksen osalta
EUROOPAN KOMISSIO, joka
ottaa huomioon Euroopan unionin toiminnasta tehdyn sopimuksen,
ottaa huomioon maatalouden yhteisestä markkinajärjestelystä ja tiettyjä maataloustuotteita koskevista erityissäännöksistä (yhteisiä markkinajärjestelyjä koskeva asetus) 22 päivänä lokakuuta 2007 annetun neuvoston asetuksen (EY) N:o 1234/2007 (1) ja erityisesti sen 170 artiklan ja 171 artiklan 1 kohdan yhdessä 4 artiklan kanssa,
sekä katsoo seuraavaa:
(1)
Neuvoston asetuksen (EY) N:o 1234/2007 soveltamista koskevista yksityiskohtaisista erityissäännöistä maidon ja maitotuotteiden vientitodistusten ja vientitukien osalta 27 päivänä marraskuuta 2009 annetun komission asetuksen (EY) N:o 1187/2009 (2) III luvun 2 jaksossa vahvistetaan vientitodistusten hakemista koskevat edellytykset sekä menettely kyseisten todistusten myöntämiseksi kiintiössä tapahtuvaa Yhdysvaltoihin suuntautuvaa vientiä varten.
(2)
Tietyissä GATT-kiintiöissä Amerikan yhdysvaltoihin vuonna 2012 vietävien juustojen vientitodistusten myöntämistä koskevan menettelyn aloittamisesta 5 päivänä elokuuta 2011 annettu komission täytäntöönpanoasetus (EU) N:o 789/2011 (3) hyväksyttiin kiintiövuoden 2012 osalta asetuksen (EY) N:o 1187/2009 21 artiklan mukaisesti.
(3)
Hallinnon yksinkertaistamiseksi on aiheellista sisällyttää asetuksen (EY) N:o 1187/2009 III luvun 2 jaksoon pysyvä järjestely vientitodistusten myöntämistä koskevan vuotuisen menettelyn avaamiseksi, sen sijaan, että asiasta annetaan vuosittain erillinen asetus.
(4)
Sen vuoksi asetusta (EY) N:o 1187/2009 olisi muutettava.
(5)
Tässä asetuksessa säädetyt toimenpiteet ovat maatalouden yhteisen markkinajärjestelyn hallintokomitean lausunnon mukaiset,
ON HYVÄKSYNYT TÄMÄN ASETUKSEN:
1 artikla
Muutetaan asetus (EY) N:o 1187/2009 seuraavasti:
1)
Korvataan III luvun 2 jakso seuraavasti:
”2 JAKSO
Vienti Yhdysvaltoihin
21 artikla
Kun CN-koodin 0406 tuotteita viedään Yhdysvaltoihin seuraavissa kiintiöissä, on esitettävä tämän jakson mukainen vientitodistus:
a)
maataloussopimuksessa määrätty lisäkiintiö;
b)
alun perin Tokion kierrokselta johtuvat ja Yhdysvaltojen Itävallalle, Suomelle ja Ruotsille Uruguayn kierroksen luettelossa XX myöntämät tariffikiintiöt;
c)
alun perin Uruguayn kierrokselta johtuvat ja Yhdysvaltojen Tšekille, Unkarille, Puolalle ja Slovakialle Uruguayn kierroksen luettelossa XX myöntämät tariffikiintiöt.
22 artikla
1. Vientitodistushakemukset on jätettävä toimivaltaiselle viranomaiselle sitä kiintiövuotta, jolle vientitodistukset myönnetään, edeltävän vuoden 1 ja 10 päivän syyskuuta välisenä aikana. Kaikki hakemukset on jätettävä yhtä aikaa yhden jäsenvaltion toimivaltaiselle viranomaiselle.
Edellä 21 artiklassa tarkoitetut kiintiöt avataan vuodeksi kerrallaan 1 päivästä tammikuuta 31 päivään joulukuuta ulottuvaksi kaudeksi.
Todistushakemusten ja todistusten 16 kohdassa on oltava yhdistetyn nimikkeistön kahdeksannumeroinen tuotekoodi. Todistukset ovat kuitenkin voimassa myös CN-koodiin 0406 kuuluvia muita koodeja varten.
Todistushakemuksen ja todistuksen 20 kohdassa on oltava seuraava merkintä:
”Vienti Amerikan yhdysvaltoihin:
Vuoden … kiintiö - asetuksen (EY) N:o 1187/2009 III luvun 2 jakso
Kiintiö: …”
2. Kukin hakija voi jättää kunkin liitteessä II a olevassa sarakkeessa 3 mainitun kiintiön osalta yhden tai useamman todistushakemuksen, jos kiintiötä kohden haettu kokonaismäärä ei ylitä 22 a artiklassa vahvistettuja enimmäismääriä.
Jos liitteessä II a olevassa sarakkeessa 2 tarkoitetun saman tuoteryhmän sarakkeessa 4 ilmoitetut käytettävissä olevat määrät jaetaan Uruguayn kierroksen ja Tokion kierroksen kiintiöön, nämä kiintiöt on tällöin katsottava kahdeksi erilliseksi kiintiöksi.
3. Hakemusten esittäminen edellyttää vakuuden antamista 9 artiklan säännösten mukaisesti.
4. Vientitodistusten hakijoiden on osoitettava vieneensä kyseiseen kiintiöön kuuluvia tuotteita Yhdysvaltoihin vähintään yhtenä vuotena kolmen edeltävän kalenterivuoden aikana ja että nimetty maahantuoja on hakijan tytäryhtiö.
Ensimmäisessä alakohdassa tarkoitettu todiste käydystä kaupasta on esitettävä komission asetuksen (EY) N:o 1301/2006 (4) 5 artiklan toisen kohdan mukaisesti.
5. Vientitodistusten hakijoiden on merkittävä hakemukseen:
a)
kuvaus Yhdysvaltojen kiintiön kattamasta tuoteryhmästä Yhdysvaltojen yhtenäistetyn tullitariffin (Harmonized Tariff Schedule of the United States) 4 ryhmän 16-23 ja 25 lisähuomautuksen mukaisesti;
b)
Yhdysvaltojen yhtenäistetyn tullitariffin (Harmonized Tariff Schedule of the United States) mukaiset tuotteiden nimet;
c)
hakijan nimeämän maahantuojan nimi ja osoite Yhdysvalloissa.
6. Vientitodistushakemuksen mukana on oltava nimetyn maahantuojan vakuutus siitä, että maahantuojalle voidaan Yhdysvalloissa tuontitodistusten myöntämistä koskevien voimassa olevien sääntöjen mukaan antaa tuontitodistus 21 artiklassa tarkoitetuille tuotteille.
7. Hakemukset voidaan hyväksyä ainoastaan, jos niissä noudatetaan enimmäismääriä ja ne sisältävät kaikki tässä artiklassa tarkoitetut tiedot ja asiakirjat.
8. Tässä artiklassa tarkoitetut tiedot on esitettävä liitteessä II b vahvistetun mallin mukaisesti.
22 a artikla
Liitteessä II a olevassa sarakkeessa 3 mainittujen 22-Tokio-, 22-Uruguay-, 25-Tokio- ja 25-Uruguay-kiintiöiden osalta hakijan esittämän kokonaismäärän kiintiötä kohden on oltava vähintään 10 tonnia, eikä se saa ylittää kyseisessä kiintiössä käytettävissä olevaa mainitun liitteen sarakkeessa 4 vahvistettua määrää.
Liitteessä II a olevassa sarakkeessa 3 mainittujen muiden kiintiöiden osalta hakijan esittämän kokonaismäärän kiintiötä kohden on oltava vähintään 10 tonnia, eikä se saa ylittää 40:tä prosenttia kyseisessä kiintiössä käytettävissä olevasta mainitun liitteen sarakkeessa 4 vahvistetusta määrästä.
22 b artikla
1. Jäsenvaltioiden on annettava komissiolle viimeistään 18 päivänä syyskuuta tieto kunkin liitteessä II a mainitun kiintiön osalta jätetyistä hakemuksista tai siitä, ettei hakemuksia ole jätetty.
2. Tiedonantoon on sisällyttävä kunkin kiintiön osalta
a)
hakijoiden luettelo, jossa ilmoitetaan hakijan nimi, osoite ja viitenumero;
b)
kunkin hakijan hakemat määrät yhdistetyn nimikkeistön tuotekoodien sekä Amerikan yhdysvaltojen yhtenäistetyn tariffinimikkeistön tuotekoodien mukaisesti eriteltyinä;
c)
hakijan nimeämän maahantuojan nimi, osoite ja viitenumero.
23 artikla
1. Jos jotakin 21 artiklassa tarkoitettua kiintiötä koskevat vientitodistushakemukset ylittävät kyseisenä vuonna käytettävissä olevan määrän, komissio vahvistaa haettuihin määriin sovellettavan jakokertoimen viimeistään 31 päivänä lokakuuta.
Kertoimen soveltamisen tuloksena saatava määrä pyöristetään alaspäin lähimpään kilogrammaan.
Hylättyjen hakemusten ja myönnetyt määrät ylittävien määrien vakuudet vapautetaan kokonaan tai osittain.
2. Kun jakokertoimen soveltaminen johtaisi siihen, että määriä voitaisiin myöntää kiintiötä ja hakijaa kohden alle 10 tonnille, asianomaiset jäsenvaltiot jakavat käytettävissä olevat määrät kunkin kiintiön osalta arpomalla. Jäsenvaltiot arpovat 10 tonnin suuruisia eriä sellaisten hakijoiden joukosta, joille olisi jakokertoimen soveltamisen vuoksi myönnetty alle 10 tonnia.
Jos eriä muodostettaessa jäljelle jää alle 10 tonnin määrä, tämä määrä on lisättävä tasapuolisesti 10 tonnin eriin ennen arpomista.
Jos jakokertoimen soveltamisen vuoksi jäljelle jää alle 10 tonnin määrä kiintiötä kohden, tätä määrää on pidettävä yhtenä eränä.
Arvonnassa hävinneisiin hakemuksiin liittyvä vakuus on vapautettava viipymättä.
3. Jäsenvaltioiden, jotka suorittavat määrien jakamisen arpomalla, on annettava komissiolle tiedoksi viiden työpäivän kuluessa jakokertoimien julkaisemisesta kunkin kiintiön osalta kullekin hakijalle myönnetyt määrät, tuotekoodi, hakijan viitenumero ja nimetyn maahantuojan viitenumero.
Arpomalla jaetut määrät on jaoteltava eri CN-koodeihin suhteessa vastaavien koodien osalta haettuihin tuotemääriin.
4. Kun vientitodistuksia haetaan määrille, jotka eivät ylitä 21 kohdassa tarkoitetuissa kiintiöissä kyseisenä vuonna käytettävissä olevia määriä, komissio jakaa jäljellä olevat määrät hakijoiden kesken suhteessa haettuihin määriin jakokerrointa käyttäen. Kertoimen soveltamisen tuloksena saatava määrä pyöristetään alaspäin lähimpään kilogrammaan.
Tällaisessa tapauksessa toimijoiden on ilmoitettava asianomaisen jäsenvaltion toimivaltaiselle viranomaiselle hyväksymänsä lisämäärä viikon kuluessa jakokertoimen julkaisemisesta. Asetettua vakuutta korotetaan tällöin vastaavasti.
24 artikla
1. Komissio ilmoittaa 22 artiklan 5 kohdan c alakohdassa tarkoitettujen nimettyjen maahantuojien nimet ja myönnetyt määrät Yhdysvaltojen toimivaltaisille viranomaisille.
2. Jos kyseessä olevaa määrää koskevaa tuontitodistusta ei myönnetä nimetylle maahantuojalle olosuhteissa, jotka eivät kyseenalaista 22 artiklan 6 kohdassa tarkoitetun vakuutuksen antaneen toimijan vilpittömyyttä, jäsenvaltio voi antaa toimijalle luvan nimetä toinen maahantuoja edellyttäen, että maahantuoja on Yhdysvaltojen toimivaltaisille viranomaisille tämän artiklan 1 kohdan mukaisesti ilmoitetussa luettelossa.
3. Jäsenvaltion on ilmoitettava komissiolle nimetyn maahantuojan muuttumisesta mahdollisimman nopeasti, ja komissio ilmoittaa siitä Yhdysvaltojen toimivaltaisille viranomaisille.
25 artikla
1. Vientitodistukset on annettava viimeistään sen vuoden 15 päivänä joulukuuta, joka edeltää todistuksissa myönnettyjen määrien kiintiövuotta.
Todistukset ovat voimassa kiintiövuoden 1 päivän tammikuuta ja 31 päivän joulukuuta välisen ajan.
Todistusten 20 kohdassa on oltava seuraava merkintä:
”voimassa 1.1.- 31.12. … (vuosi).”
2. Vientitodistusten vakuudet on vapautettava esitettäessä asetuksen (EY) N:o 376/2008 32 artiklan 2 kohdassa tarkoitettu todiste sekä asetuksen (EY) N:o 612/2009 17 artiklan 3 kohdassa tarkoitettu kuljetusasiakirja, jossa määräpaikaksi mainitaan Yhdysvallat.
3. Tämän artiklan mukaisesti myönnetyt todistukset koskevat ainoastaan 21 artiklassa tarkoitettujen kiintiöiden alaisten tuotteiden vientiä.
26 artikla
Sovelletaan II luvun säännöksiä, lukuun ottamatta 7 ja 10 artiklan säännöksiä.
2)
Lisätään liitteet II a ja II b, joiden teksti on tämän asetuksen liitteenä.
2 artikla
Tämä asetus tulee voimaan kolmantena päivänä sen jälkeen, kun se on julkaistu Euroopan unionin virallisessa lehdessä.
Sitä sovelletaan 1 päivästä syyskuuta 2012 alkaen haettuihin vientitodistuksiin, jotka koskevat kiintiövuonna 2013 vietäviä tuotteita.
Tämä asetus on kaikilta osiltaan velvoittava, ja sitä sovelletaan sellaisenaan kaikissa jäsenvaltioissa.
Tehty Brysselissä 19 päivänä kesäkuuta 2012.